Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Γεώργιος Κουνναβής, Αρ. Υπόθεσης: 8366/15, 16/2/2016

(3)συμμορφούται πιστά με όλες τις πρόνοιες της ισχύουσας περί Ρυθμίσεως της Τροχαίας Μεταφοράς Νομοθεσίας». Αντεξετάστηκε από τον Κατηγορούμενο και παραδέχθηκε ότι όλα τα υπόλοιπα που έλεγξε στο ταξί του ήταν σύμφωνα με το Νόμο. Δέχθηκε επίσης ότι είχε άλλα 2 άτομα μαζί του στο αυτοκίνητο, αλλά στη θέση του Κατηγορούμενου ότι τα δύο άλλα άτομα που συνόδευαν τον ΜΚ, είπαν σε αυτόν ότι μόλις μπουν πίσω μαζί με τον ΜΚ στο αυτοκίνητο θα του πουν να σκίσει το εξώδικο, δεν τη δέχθηκε λέγοντας ότι αυτός δε γνωρίζει τι διημείφθη μεταξύ του Κατηγορούμενου και των συναδέλφων του, εν τη απουσία του. Ο Κατηγορούμενος ανέφερε στη μαρτυρία του ότι είναι οδηγός ταξί, διαμένει στην Αραδίππου και εργάζεται στη Λευκωσία. Το επίδικο ταξί είναι δικό του αλλά συνεργάζεται με γραφείο ταξί στη Λευκωσία. Κάθε Σάββατο πάει να πάρει ή να επισκεφθεί το παιδί του από την περιοχή Παραλιμνίου. Έτσι και την επίδικη μέρα. Την πλαστική φωτεινή πινακίδα που αναγράφει τη λέξη «Ταξί» του την είχαν κλέψει στο παρελθόν και έτσι τη βγάζει όταν το βράδυ φθάνει στο σπίτι του στην Αραδίππου από τη Λευκωσία. Την επίδικη μέρα απλώς δεν την έβαλε πίσω στην οροφή του ταξί το πρωί διότι δεν θα δούλευε και δεν θα έπαιρνε οποιοδήποτε επιβάτη αλλά είχε σκοπό να πάει να δει το γιο του, στην περιοχή Παραλιμνίου. Πάντως, όταν ξεκινά να πάει για δουλειά στη Λευκωσία, την βάζει. Δέχομαι και τον ΜΚ και τον Κατηγορούμενο ως αξιόπιστους μάρτυρες. Μου έδωσαν και οι 2 την εντύπωση ότι έλεγαν την αλήθεια. Αυτή μου η άποψη ενισχύεται και από το γεγονός ότι οι εκδοχές τους συνάδουν πλήρως. Ο ΜΚ φαίνεται να ήρθε στο Δικαστήριο για να υποστηρίξει την καταγγελία του και ο Κατηγορούμενος φαίνεται να ήρθε για να βρει το δίκιο του, όπως αυτός το αντιλαμβάνεται. Δέχομαι και των δύο τη μαρτυρία ως αξιόπιστη και προβαίνω σε σχετικά ευρήματα. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Στην παρούσα υπόθεση, όπως και σε κάθε ποινική υπόθεση, το βάρος για απόδειξη της κατηγορίας πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, βαραίνει εξ' ολοκλήρου την Κατηγορούσα Αρχή (βλ. Λοίζου v. Αστυνομίας

(1989)2 ΑΑΔ 363, Γενικός Εισαγγελέας v. Σαζός

(2001)2ΑΑΔ 18). Το Άρθρο 5 του περί Ρυθμίσεως της Τροχαίας Νόμου Ν. 9/1982ως τροποποιήθηκε, στο βαθμό που αφορά εδώ, αναφέρει: «5.-

(1)Ουδέν μηχανοκίνητον όχημα θα χρησιμοποιήται δι' οιανδήποτε εκ των εν τω παρόντι άρθρω αναφερομένων οδικών χρήσεων, εκτός εάν είναι εφωδιασμένον δι' αδείας δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Νόμου, και μόνον υπό τους εν τη τοιαύτη αδεία διαλαμβανομένους όρους. [....]

(6)Οι άδειες οδικής χρήσης θα χορηγούνται για μια από τις ακόλουθες οδικές χρήσεις: (α) [Καταργήθηκε] (β) για τη μεταφορά επιβατών αστικού ή αγροτικού ταξί με μίσθωση· (γ) για τη μεταφορά επιβατών υπεραστικού ταξί με κόμιστρο κατά επιβάτη· (δ) [Διαγράφηκε] (ε) για ιδιωτικά λεωφορεία· (ζ) [Διαγράφηκε] (η) για τη μεταφορά φορτίου για ίδιο λογαριασμό.» Ο Κανονισμός 9 των περί Ρυθμίσεως της Τροχαίας Μεταφοράς Κανονισμών, ΚΔΠ 505-64, ως τροποποιήθηκε, αναφέρει: « Ουδεμία άδεια ταξί θα χορηγήται ή ανανεούται εκτός εάν: ............

(4)τό ταξί είναι έφωδιασμένον διά φωτεινής επιγραφής αναγνω­ρίσεως, έντεχνου κατασκευής καί στηριζομένης ασφαλώς έπί βάσεως έξ ελαστικού έπί καταλλήλου σημείου είς τό έμπρόσθιον μέρος τής εξωτερικής οροφής του ταξί. Εις την έμπροσθίαν καί όπισθίαν πλευράν της τοιαύτης φωτεινής επιγραφής αναγνω­ ρίσεως δέον νά άναγράφηται ή λέξις «TAXΙ» μέ κεφαλαία γράμ­ματα ή οποία νά είναι φωτεινή και ευδιάκριτος έξ αποστάσεως τουλάχιστον 60 ύαρδών. Ο τύπος τής φωτεινής επιγραφής αναγνωρίσεως καθορίζεται ύπό της 'Αρχής Άδειων» Η υποχρέωση προς εφοδιασμό κάθε ταξί με φωτεινή επιγραφή αναγνώρισης με τη λέξη «ΤΑΞΙ» αποτέλεσε το αντικείμενο της απόφασης Γιώτης ν. Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ

1. Στη Γιώτης (ανωτέρω) υπήρχε ακριβώς ο ίδιος όρος στην άδεια αστικού ταξί του Εφεσείοντα όπως στην άδεια του Κατηγορούμενου εν προκειμένω. Η απόφαση, φαίνεται να συνδέει, χωρίς όμως να το λέει ρητά, την κατάληξη ότι ορθά ο Εφεσείων βρέθηκε ένοχος σε κατηγορία όπως εν προκειμένω, με το ότι το ταξί ευρίσκετο σε υπηρεσία κατά τη στιγμή της ανακοπής του. «Καταλήγουμε ότι το πρωτόδικο δικαστήριο ορθά δέχθηκε τη μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής ότι ο ίδιος ο εφεσείων είχε δηλώσει ότι ο λόγος που δεν είχε ανηρτημένη τη φωτεινή επιγραφή ήταν διότι πήγαινε να παραλάβει επιβάτη και την αφαίρεσε για να μην τον σταματούν άλλοι επιβάτες, εύρημα που ανατρέπει το δικό του ισχυρισμό, όπως διατυπώθηκε στην ανώμοτη δήλωση του, ότι το αυτοκίνητο ήταν εκτός υπηρεσίας τη συγκεκριμένη μέρα. Εφόσον λοιπόν δεν έφερε τη φωτεινή επιγραφή, αυτό αποτελεί παράβαση των όρων της άδειας του ταξί, όπως ήταν και η εναντίον του κατηγορία.» Εν προκειμένω, αντιθέτως, αποτελεί εύρημά μου, ως προκύπτει ανωτέρω, ότι το ταξί του Κ. δεν χρησιμοποιείτο για την εξυπηρέτηση του κοινού την επίδικη μέρα και ώρα, αλλά χρησιμοποιείτο για ιδιωτικό σκοπό. Αναφύενται επομένως 2 ερωτήματα:
2. Είναι νόμιμο για αστικό ταξί να χρησιμοποείται από τον οδηγό του για ιδιωτικό σκοπό;
3. Εάν ναι, όταν αστικό ταξί ευρίσκεται εκτός υπηρεσίας και χρησιμοποιείται για ιδιωτικό σκοπό και πάλι οφείλει να έχει αναρτημένη τη σχετική φωτεινή επιγραφή στην οροφή του; Όσον αφορά στη δυνατότητα χρήσης ταξί για ιδιωτικούς σκοπούς, είχα την ευκαιρία να εξετάσω το θέμα σε προηγούμενη απόφαση μου στην ποινική υπόθεση του Ε.Δ. Λάρνακας, υπ΄αριθμό 7248/14, Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Κυριάκος Κυριάκου, ημερ. 30/9/2015, όπου οδηγός ταξί δεν είχε το ταξίμετρο σε λειτουργία και κατηγορήθηκε σχετικά. Είπε, και κρίθηκε αξιόπιστος, ότι μετέβαινε με τυφλό φίλο του για βόλτα στη Λάρνακα και επομένως δεν υπήρχε λόγος να θέσει το ταξίμετρό του σε ισχύ. Στην απόφαση αναφέρθηκαν τα εξής: «Στη βάση των πιο πάνω, βρίσκω ότι, ναι μεν το «ταξί» ορίζεται στο Νόμο ως όχημα δημόσιας χρήσης, για την εξυπηρέτηση του κοινού δηλαδή, εξ' ού και τίθενται υποχρεώσεις του οδηγού έναντι οποιουδήποτε μέλους του κοινού που το χρησιμοποιεί, αλλά δεν εντόπισα στο Νόμο ή Κανονισμούς οποιαδήποτε απαγόρευση ιδιωτικής χρήσης, ούτε κάτι τέτοιο αντιβαίνει των όρων αδείας Τεκμήριο
4. Η θέση της Κατηγορούσας Αρχής ότι η ερμηνεία του Νόμου, ως την εισηγήθηκε η Υπεράσπιση, θα δημιουργούσε προβλήματα στην αστυνόμευση των οδηγών ταξί, μπορεί να ισχύει αλλά δεν αποτελεί λόγο γιατί να διαβαστούν εντός του Νόμου, λέξεις που δεν υπάρχουν.» Ούτε και εν προκειμένω, οι όροι της άδειας του Κατηγορούμενου απαγορεύουν τη χρήση ταξί για ιδιωτικό σκοπό. Ο κ. Αντωνίου, ως προς την απαγόρευση ιδιωτικής χρήσης αστικού ταξί παρέπεμψε στους περί Τροχαίας Κινήσεως και Μηχανοκινήτων Οχημάτων Κανονισμούς ΚΔΠ 66/84, ως τροποποιήθηκαν: Και συγκεκριμένα στους Κανονισμούς 55 και 18 αυτών. Το άρθρο 55

(1)αναφέρει: «55.-

(1)Απαγορεύεται η αλλαγή, μετατροπή η προσαρμογή της μηχανής ή του συστήματος οδηγήσεως ή πεδήσεως ή του κόρμου κινητήρος ή του πλαίσιου ή του αμαξώματος εγγεγραμμένου μηχανοκίνητου οχήματος ή οιαδήποτε αλλαγή, μετατροπή ή προσαρμογή επηρεάζουσα τας διαστάσεις ή το βάρος τοιούτου οχήματος, ή οιαδήποτε αλλαγή, προσαρμογή ή μετατροπή, συμπεριλαμβανομένης και της προσθήκης καθίσματος ή υαλοπινάκων εις τας πλευράς του οχήματος, ως εκ της οποίας μετατρέπεται το όχημα εις άλλον τύπον ή κατηγορίαν οχήματος, ή κατά τέτοιο τρόπο ώστε σε οποιαδήποτε χρονική στιγμή να μη συνάδει με το Πιστοποιητικό Συμμόρφωσης ή την έγκριση τύπου τα οποία προσκομίζονται βάσει των παρόντων Κανονισμών κατά την εγγραφή του, εκτός εάν τηρουμένων των διατάξεων του Κανονισμού 76 και υπό την επιφύλαξιν ότι θα καταβληθούν οι αναλογούντες εις τον νέον τύπον ή κατηγορίαν οχήματος δασμοί και φόροι δυνάμει των εκάστοτε εν ισχύι περί Τελωνειακών Δασμών και Φόρων Καταναλώσεως Νόμων, ο 'Εφορος παράσχη επί τούτω άδειαν και τηρηθώσιν οι εκάστοτε υπ' αυτού επιβαλλόμενοι όροι. Εάν επενεχθή αλλάγη, προσαρμογή ή μετατροπή κατά παράβασιν της παρούσης παραγράφου ή κατά παράβασιν όρου τεθέντος εις την παρασχεθείσαν υπό του Εφόρου άδειαν, η εγγραφή του οχήματος ακυρούται, προσέτι δε η άδεια κυκλοφορίας του οχήματος καθίσταται άκυρος και επιστρέφεται εις τον 'Εφορον ομού μετά του πιστοποιητικού καταλληλότητος του.» Το άρθρο 18, ευρίσκεται στο Μέρος ΙΙΙ των Κανονισμών, που τιτλοφορείται «Άδειαι Κυκλοφορίας Μηχανοκινήτων Οχημάτων» και αναφέρει, στο βαθμό που ενδιαφέρει εδώ: «18.-

(1)Αι άδειαι κυκλοφορίας μηχανοκινήτων οχημάτων εκδίδονται υπό του Εφόρου και περιέχουν στοιχεία ως ούτος ήθελε κρίνει απαραίτητα, των στοιχείων τούτων καταχωριζομένων εις το Βιβλίον Εγγραφής Μηχανοκινήτων Οχημάτων. [.......]

(4)Απαγορεύεται η έκδοσις αδείας κυκλοφορίας μηχανοκινήτου οχήματος, εκτός εάν τούτο συνάδη από πάσης απόψεως προς τους όρους τους καθοριζομένους υπό των παρόντων Κανονισμών, καθ'όσον αφορά εις την κατασκευήν και τον εξοπλισμόν μηχανοκινήτων οχημάτων και τηρουμένων των διατάξεων του Κανονισμού 76. [.......]

(6)Ουδείς θέλει χρησιμοποιήσει ή επιτρέψει ή ανεχθή την υπό τρίτου προσώπου χρήσιν μηχανοκινήτου οχήματος ειμή μόνον ως όχημα του τύπου ή κατηγορίας, δια την οποίαν εξεδόθη η άδεια αυτού δυνάμει του παρόντος Κανονισμού: Νοείται ότι οσάκις η άδεια μηχανοκινήτου οχήματος εξεδόθη διά να χρησιμοποιήται τουτο τόσον ως λεωφορείον όσον και ως φορτηγόν, το τοιούτον όχημα δύναται να χρησιμοποιήται δι'αμφοτέρους τους σκοπούς.

(7)Κατά την έννοιαν του παρόντος Κανονισμού, ≪τύπος ή κατηγορία μηχανοκινήτου οχήματος≫ σημαίνει - (ι) λεωφορείον δημοσίας χρήσεως· (ιι) ιδιωτικόν λεωφορείον· (ιιι) μηχανοκίνητον όχημα δημοσίας χρήσεως, δυνάμενον να μεταφέρη ουχί πλείονας των οκτώ καθημένων επιβατών· (ιν) φορτηγόν μηχανοκίνητον όχημα βαρέος τύπου· (ν) ελαφρόν φορτηγόν μηχανοκίνητον όχημα (α) τύπου PICK -UP (β) τύπου βαν (νι) ιδιωτικόν μηχανοκίνητον όχημα άλλον ή φορτηγόν μηχανοκίνητον όχημα· (νιι) μηχανοκίνητον δίκυκλον· (νιιι) μηχανοκίνητον τρίκυκλον· (

1. ix)μοτοποδήλατον· (
2. x)οδοστρωτήρα· (
3. xi)μηχανοκίνητον ελκυστήρα· (xii) γεωργικόν ελκυστήρα· (xiii) ρυμουλκόν μηχανοκίνητον όχημα· (xiv) ρυμουλκούμενον μηχανοκίνητον όχημα (
4. xv)μηχανοκίνητον όχημα βαρέος τύπου· (xvi) κινητόν μηχανοκίνητον γερανόν· (xvii) μηχανοκίνητον όχημα εκμισθούμενον άνευ οδηγού· (xviii) μηχανοκίνητον όχημα δι'αναπήρους· (xix) παλαιό όχημα· (
5. xx)οιονδήποτε άλλον τύπον μηχανοκινήτου οχήματος·» (Υπογραμμίσεις του παρόντος Δικαστηρίου) Βρίσκω ο Κανονισμός 55 να μην εφαρμόζεται εν προκειμένω. Και εξηγώ: Το άρθρο 55 φαίνεται να απαγορεύει την μακρόχρονη ή μόνιμης φύσεως αλλαγή, προσαρμογή ή μετατροπή μηχανοκίνητου οχήματος, κατά τρόπο που να αλλάζει ο τύπος ή η κατηγορία του οχήματος. Σε τέτοια περίπτωση πρέπει να τηρηθούν οι πρόνοιες του Κανονισμού 76 και να πληρωθούν τυχόν αναλογούντες δασμοί και φόροι, για την νέα κατηγορία ή τύπο οχήματος. Εν προκειμένω, το αστικό ταξί δεν άλλαξε κατηγορία ή τύπο, ώστε να χρησιμοποιηθεί για ιδιωτικό σκοπό. Εξακολουθούσε να ήταν αδειοδοτημένο αστικό ταξί. Απλώς ο Κατηγορούμενος, ιδιοκτήτης και οδηγός του, το χρησιμοποιούσε εναλλασσόμενα, αφ΄ενός για ιδιωτικό σκοπό και στον προσωπικό του χρόνο (όπως κατά τον επίδικο χρόνο) και αφ΄ετέρου για δημόσια χρήση, για την εξυπηρέτηση του κοινού δηλαδή, όταν ευρίσκετο σε υπηρεσία. Στον δε Κανονισμό 18, γίνεται διαχωρισμός, για σκοπούς έκδοσης άδειας κυκλοφορίας, της κατηγορίας μηχανοκίνητου οχήματος δημόσιας χρήσεως που μπορεί να μεταφέρει μέχρι και 8 καθήμενους επιβάτες, κατηγορία η οποία περιλαμβάνει και το ταξί και της κατηγορίας του ιδιωτικού μηχανοκίνητου οχήματος. Σύμφωνα με το εδάφιο

(6)του ίδιου Κανονισμού, απαγορεύεται, μεταξύ άλλων, η χρησιμοποίηση μηχανοκίνητου οχήματος για τύπο ή κατηγορία άλλη, από εκείνη για την οποία εξεδόθη η άδεια κυκλοφορίας του. Επίσης, βάσει του εδαφίου

(4)του εν λόγω Κανονισμού, απαγορεύεται η έκδοση άδειας κυκλοφορίας, εάν δεν τηρηθεί ο Κανονισμός 76, ο οποίος αναφέρει ότι ο Έφορος Μηχανοκινήτων οχημάτων δεν εκδίδει άδεια κυκλοφορίας για όχημα που διέπεται από τους περί Ρυθμίσεως της Τροχαίας Μεταφοράς Νόμο και Κανονισμούς, εκτός εάν παρουσιαστεί σε αυτήν σχετική άδεια σύμφωνα με τους προαναφερθένετες Νόμο και Κανονισμούς. Παρομοίως, όπως και για τον Κανονισμό 55, ο Κανονισμός 18 κρίνω να μην βρίσκει εφαρμογή εν προκειμένω. Απαγορεύεται, από τον τελευταίο, η χρήση μηχανοκίνητου οχήματος με άδεια κυκλοφορίας που δεν είναι του τύπου ή της κατηγορίας του. Εν προκειμένω, τέτοιο θέμα δεν ηγέρθη. Το αστικό ταξί του Κατηγορούμενου δεν άλλαξε τύπο ή κατηγορία, κατά τρόπο που θα έπρεπε να αλλάξει και η άδεια κυκλοφορίας, η οποία υπήρχε για αυτό. Απλώς ο Κατηγορούμενος, ιδιοκτήτης και οδηγός του, το χρησιμοποιούσε εναλλασσόμενα, αφ΄ενός για ιδιωτικό σκοπό και στον προσωπικό του χρόνο (όπως κατά τον επίδικο χρόνο) και αφ΄ετέρου για δημόσια χρήση, για την εξυπηρέτηση του κοινού δηλαδή, όταν ευρίσκετο σε υπηρεσία. Δε βρίσκω τέτοια χρήση παράλογη, ειδικά εφόσον το ταξί είναι ιδιοκτησίας του Κατηγορούμενου. Διαπιστώνω βεβαίως ότι η νομική βάση της υφιστάμενης κατηγορίας στο κατηγορητήριο, δεν συμπεριλαμβάνει και τους περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κίνησης Κανονισμούς και δη τους πιο πάνω αναφερόμενους. Στην περίπτωση που έκρινα ότι οι πιο πάνω Κανονισμοί είχαν εφαρμογή στην παρούσα περίπτωση, η παράλειψη αυτή δεν θα συνιστούσε τροχοπέδη στο να λάβω τα όσα ο κ. Αντωνίου ανέφερε υπόψη. Αφ΄ενός διότι τέτοια παράλειψη δε συνιστά ουσιώδη παρατυπία και αφ΄ετέρου διότι ο Κατηγορούμενος, ο οποίος εμφανίστηκε μόνος του και άντλησε πληροφόρηση για το εναντίον του αδίκημα από τις λεπτομέρειες αδικήματος και όχι από τη νομική βάση, δεν θα επηρεάζετο δυσμενώς στην Υπεράσπιση του (βλ. Ξυδιάς ν. Αστυνομίας

(1993)2 ΑΑΔ 174, στη σελ. 225). Είναι εξάλλου το Δικαστήριο, που κατά το στάδιο των τελικών αγορεύσεων ήγειρε το θέμα κατά πόσον απαγορεύεται χρήση ταξί για ιδιωτικό σκοπό και όχι ο Κατηγορούμενος, ο οποίος ανέφερε απλώς τα γεγονότα που γέννησαν αυτό το ερώτημα. Πρέπει να δοθεί επομένως, απάντηση στο 2ο ως ανωτέρω διαμορφωθέν ερώτημα, ήτοι εάν αστικό ταξί ευρίσκεται εκτός υπηρεσίας και χρησιμοποιείται για ιδιωτικό σκοπό και πάλι οφείλει να έχει αναρτημένη τη σχετική φωτεινή επιγραφή στην οροφή του. Λαμβάνω υπόψη ότι, όπως δηλώνει το όνομα του σχετικού Νόμου και Κανονισμών, σκοπό έχουν να ρυθμίσουν την τροχαία μεταφορά του κοινού. Οι επί μέρους πρόνοιες τους αποσκοπούν στην εν λόγω ρύθμιση σε κάθε έκφανσή της. Ως ανέφερα και πιο πάνω, δεν εντοπίζεται στο Νόμο απαγόρευση χρήσης αστικού ταξί για ιδιωτικό σκοπό. Λαμβάνω, περαιτέρω υπόψη το λεκτικό του Κανονισμού 9

(4)και ειδικά ότι αναφέρεται σε απαγόρευση έκδοσης ή ανανέωση άδειας αστικού ταξί, εκτός αν φέρει την επίδικη φωτεινή επιγραφή. Η χρήση, δηλαδή, της σχετικής φωτεινής επιγραφής, είναι προϋπόθεση για την έκδοση άδειας οδηγού ταξί, χωρίς ειδική αναφορά σε αναγκαιότητα χρήσης της και όταν το ταξί δεν χρησιμοποιείται ως όχημα δημόσιας χρήσης, αλλά για ιδιωτικό σκοπό. Επίσης, ότι ο τύπος και η φωτεινότητα της πρέπει να είναι τέτοια που να είναι ευδιάκριτα από τουλάχιστον 60 υάρδες μακριά, ένδειξη ότι αποσκοπεί στην εξυπηρέτηση του κοινού και δεν αποτελεί αυτοσκοπό. Περαιτέρω, οι όροι της άδειας του αστικού ταξί του Κατηγορούμενου, συνολικά ιδωμένοι, είναι τέτοιοι που αποσκοπούν στην ρύθμιση του επαγγέλματος του οδηγού ταξί (βλ. όρους 2 και 3 της άδειας) και στην προστασία του κοινού κατά τη χρήση του (βλ. όρους 1,3 και 4 της άδειας). Αυτά με οδηγούν σε συμπέρασμα ότι σκοπός της υποχρέωσης τοποθέτησης επί της οροφής κάθε αστικού ταξί, φωτεινής επιγραφής αναγνωρίσεως που φέρει ευδιάκριτη την λέξη ΤΑΞΙ, είναι η διευκόλυνση εξυπηρέτησης του κοινού και η υποχρέωση αυτή ισχύει καθ΄ όσο χρόνο το αστικό ταξί ευρίσκεται σε υπηρεσία. Κρίνω, λοιπόν, ότι όταν αστικό ταξί ευρίσκεται εκτός υπηρεσίας και χρησιμοποιείται για ιδιωτικό σκοπό, δεν παραβαίνει τον περί Ρυθμίσεως της Τροχαίας Μεταφοράς Νόμο ή Κανονισμούς, εάν δεν έχει αναρτημένη τη σχετική φωτεινή επιγραφή στην οροφή του. Επομένως, για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω πιο πάνω, καταλήγω ότι δεν αποδείχθηκε το αδίκημα του κατηγορητηρίου, διότι ελλείπει το συστατικό στοιχείο του αδικήματος που αφορά στην παράβαση των όρων αδείας οδικής χρήσης του αστικού ταξί και ειδικότερα του όρου 3 αυτής, ήτοι η παραβίαση της «ισχύουσας περί ρυθμίσεως της τροχαίας μεταφοράς, νομοθεσίας». Ο Κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται από την Κατηγορία που αντιμετωπίζει. ................. (Υπ.) Μ.Κ. Λοΐζου Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο