Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Λουκής Λουκαϊδης, Αρ. Υπόθεσης: 9305/15, 8/3/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2016:B34 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ.Κ. Λοΐζου Ε.Δ Αρ. Υπόθεσης: 9305/15 Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας Κατηγορούσα Αρχή ν. Λουκής Λουκαϊδης Κατηγορούμενος Ημερομηνία: 8-3-16 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Α. Αντωνίου Για τον Κατηγορούμενο: εμφανίζεται αυτοπροσώπως (καμία εμφάνιση κατά την απαγγελία της απόφασης) ΑΠΟΦΑΣΗ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ Ο Κατηγορούμενος κατηγορείται ότι στις 8-3-15 στον αυτοκινητόδρομο Ριζοελιάς - Καλού Χωριού, στην Αραδίππου της Επαρχίας Λάρνακας, οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμούς εγγραφής ΕΖΖ916 με ταχύτητα μεγαλύτερη του ανώτατου ορίου ταχύτητας, δηλαδή με ταχύτητα 131 χιλιόμετρα ανά ώρα (ΧΑΩ) αντί 100 ΧΑΩ. Ήταν η θέση του Κατηγορούμενου ότι δεν ανέπτυξε τέτοια ταχύτητα. Είπε ότι οδηγούσε με ταχύτητα κάτω των 120 ΧΑΩ, διότι με αυτή την ταχύτητα συνηθίζει να κινείται στον αυτοκινητόδρομο, εφόσον υπάρχει οδηγία από τον Υπουργό Δικαιοσύνης να μην καταγγέλλονται οδηγοί που οδηγούν μέχρι τα 120 ΧΑΩ, παρόλο που το νόμιμο όριο είναι 100 ΧΑΩ. Ανέφερε ότι η συμπεριφορά του αστυνομικού που τον σταμάτησε ήταν άσχημη και αυθαίρετη και ότι ενεργώντας επιλεκτικά τον σταμάτησε ανάμεσα από σειρά αυτοκινήτων και εν τέλει τον κατήγγειλε. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ Το περιεχόμενο της μαρτυρίας όλων των μαρτύρων βρίσκεται καταχωρημένο στα πρακτικά και έχει μελετηθεί και λαμβάνεται υπόψη στο σύνολο του, χωρίς να είναι απαραίτητο το Δικαστήριο να προβεί σε εκτενή και λεπτομερή παράθεση της μαρτυρίας. Αναφορά θα γίνει ό,που και στο βαθμό που αυτό είναι αναγκαίο για σκοπούς αξιολόγησης. Προς απόδειξη της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής έδωσε μαρτυρία ένας μάρτυρας. Ο Αστ. 5824, Στέφανος Ζυμπουλάκης (στο εξής «ο ΜΚ»). Κατόπιν απόφασης περί ύπαρξης εκ πρώτης όψεως υπόθεσης, ο Κατηγορούμενος μαρτύρησε ενόρκως και δεν προσκόμισε οποιοδήποτε άλλο μάρτυρα. O MK είπε ότι κατά τον επίδικο χρόνο ήταν, και είναι ακόμα, τοποθετημένος στον ουλαμό πρόληψης τροχαίων δυστυχημάτων στο Τμήμα Β΄ του Αρχηγείου Αστυνομίας. Κατήγγειλε τον Κατηγορούμενο για υπερβολική ταχύτητα, ότι δηλαδή οδηγούσε το επίδικο όχημα με ταχύτητα 131 αντί 100 ΧΑΩ, που είναι το όριο ταχύτητας στον αυτοκινητόδρομο, την οποία διαπίστωσε χρησιμοποιώντας ταχύμετρο. Στόχευσε με το ταχύμετρο το επίδικο αυτοκίνητο, το οποίο ήταν πρώτο σε σειρά αυτοκινήτων στη συγκεκριμένη λωρίδα του αυτοκινητόδρομου, από απόσταση 650 μέτρων. Μπήκε στο δρόμο, έκανε σήμα στον Κατηγορούμενο να σταματήσει και αυτός σταμάτησε στη λωρίδα ασφαλείας. Ζήτησε άδεια και ασφάλεια και διαπίστωσε ότι ο Κατηγορούμενος ήταν ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης. Δεν γνώριζε τον Κατηγορούμενο πριν την επίδικη μέρα. Μόνο κατά τη διάρκεια της συνομιλίας τους, ο Κατηγορούμενος του είπε ότι είναι δικηγόρος. Τον πληροφόρησε για την ταχύτητά του και του επέστησε τη προσοχή του στο Νόμο. Αυτός απάντησε ότι το όριο ταχύτητας είναι 120 ΧΑΩ και όχι 100 ΧΑΩ βάσει δηλώσεων του Υπουργού Δικαιοσύνης και ότι ο ΜΚ λειτούργησε επιλεκτικά, διότι οδηγούσε αυτοκίνητο μάρκας ΒΜW. Ποτέ δεν άκουσε είπε τον Υπουργό Δικαιοσύνης να λέει κάτι τέτοιο. Διενήργησε επί του ταχυμέτρου, πριν το χρησιμοποιήσει την επίδικη μέρα, τρεις διαφορετικούς ελέγχους ως προς την ορθή λειτουργία και ακρίβεια του και το βρήκε να λειτουργεί κανονικά και με ακρίβεια. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 1, έγγραφο που τιτλοφορείται, Ανακριτικός Φάκελος, Σύστημα Διαχείρισης Κλήσεων Τροχαίας, επί του οποίου αναγράφονται οι πληροφορίες της επίδικης καταγγελίας ως τις ανέφερε στο Δικαστήριο και φαίνονται στο κατηγορητήριο, καθώς και το ότι εκδόθηκε στο Κατηγορούμενο εξώδικο πρόστιμο με αριθμό Η52900003958 για €62 το οποίο παρέλειψε να πληρώσει εντός της νόμιμης προθεσμίας. Αναγράφεται, επίσης, η απάντηση του Κατηγορούμενου, ως: «Θεωρώ ότι μετά από την ανακοίνωση του Υπουργού ότι το όριο είναι 120 εσείς κάνετε επιλεκτικές καταγγελίες». Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι συμπλήρωσε το Τεκμήριο 1, στις 5-6-15, τρεις περίπου μήνες μετά την επίδικη ημερομηνία. Είχε σημειωματάριο μαζί του την επίδικη μέρα, όπου και σημείωσε τι έγινε, αλλά ότι αυτό πλύθηκε με το παντελόνι του και επομένως καταστράφηκε. Του υπεβλήθη ότι είπε στον Κατηγορούμενο ότι οδηγούσε με 128ΧΑΩ και ότι μετά που ο Κατηγορούμενος του είπε για τις δηλώσεις του Υπουργού Δικαιοσύνης, το άλλαξε και του είπε ότι η ταχύτητα του ήταν 138ΧΑΩ, αριθμός πιο απομακρυσμένος από το 120, παρά το
- Ο ΜΚ είπε ότι ο Κατηγορούμενος δε θυμάται καλά και ότι τον κατήγγειλε σε άλλη μεταγενέστερη περίπτωση για οδήγηση με 128ΧΑΩ, στον αυτοκινητόδρομο Λευκωσίας Λεμεσού παρά την έξοδο του Κοτσιάτη. Εκείνη τη μέρα μάλιστα είπε, έκανε άσκοπη χρήση της μεσαίας λωρίδας και τον κατήγγειλε και για τα δύο αδικήματα. Είπε ότι δε γνωρίζει για τέτοια δήλωση του Υπουργού Δικαιοσύνης, αλλά οι αστυνομικοί δίνουν περιθώριο μέχρι τα 120 ΧΑΩ κατά το προσπέρασμα, χωρίς να καταγγέλλουν. Αρνήθηκε ότι ενήργησε μεροληπτικά εναντίον του Κατηγορούμενου και αρνήθηκε ότι κάθε καταγγελία που διενεργεί, λαμβάνεται υπόψη στη σταδιοδρομία του. Δεν είναι καθήκον του, είπε, να καταγγέλλει οποιοδήποτε οδηγεί με υπερβολική ταχύτητα αλλά έχει διακριτική ευχέρεια ως προς το ποιον θα καταγγείλει. Δεν δέχθηκε την υποβολή του Κατηγορούμενου ότι, ψάχνοντας και κάτι άλλο να καταγγείλει είδε την επιβάτιδα του στο πίσω κάθισμα να μη φορά ζώνη και την κατήγγειλε. Είπε ότι πρώτα κατήγγειλε εκείνην και μετά τον Κατηγορούμενο και ότι καθ΄υπόδειξή του, όταν της επιστήθηκε η προσοχή της στο Νόμο, απάντησε κι εκείνη ότι κάνει επιλεκτικές καταγγελίες, ενώ όταν αρχικά τη ρώτησε, γιατί δε φορά τη ζώνη της, του απάντησε ότι ξέχασε. Ο Κατηγορούμενος είπε στο Δικαστήριο ότι είναι εγγεγραμμένος δικηγόρος από το
- Ήταν για 23 χρόνια Βοηθός Γενικός Εισαγγελέας, 10 χρόνια Δικαστής στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, 10 χρόνια επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στο Στρασβούργο και ότι από το 2008 ασκεί δικηγορία στη Κύπρο. Συνέγραψε νομικά βιβλία στην Ελληνική, Αγγλική και Γαλλική γλώσσα. Τον ανέκοψε ο ΜΚ στο επίδικο μέρος και την επίδικη ημερομηνία και του είπε ότι έτρεχε. Ο ίδιος μέχρι τα 120 ΧΑΩ τρέχει, λόγω οδηγιών του Υπουργού Δικαιοσύνης να μην καταγγέλλονται οι οδηγοί μέχρι εκείνη την ταχύτητα. Είπε συγκεκριμένα: «Δεν ξέρω αν έτρεχα πάνω από 120 και γι΄αυτό δεν παραδέχτηκα». Είπε ότι ο ΜΚ ενήργησε επιλεκτικά, διότι σταμάτησε αυτόν σε μια σειρά αυτοκινήτων που προπορεύονταν και ακολουθούσαν και όχι λόγω του αυτοκινήτου που οδηγούσε. Αμφισβητεί την αξιοπιστία του ΜΚ καθώς και το κίνητρο του για την ανακοπή του. Θεώρησε υποχρέωση του να έρθει στο Δικαστήριο, διότι υπάρχει μερίδα αστυνομικών που αυθαιρετούν, δεν τιμούν καθόλου το σώμα και είναι δημόσιος κίνδυνος. Αντεξετάστηκε και είπε ότι δεν θυμάται ο ΜΚ να του έδωσε εξώδικο. Λογικά πρέπει να του έδωσε, είπε, αλλά δεν το θυμάται. Είπε, πάντως, ότι το δικό του εξώδικο ήταν για €68 ενώ της επιβάτιδας του που δε φορούσε ζώνη στο πίσω κάθισμα μεγαλύτερο €85 δείγμα της αυθαιρεσίας του ΜΚ. Χαρακτήρισε τον ΜΚ ως αδαή και αμελέτητο. Είπε ότι υπάρχει μια μερίδα της αστυνομίας που τον κακίζει, λόγω διαφόρων υποθέσεων που χειρίστηκε εναντίον αστυνομικών. Δέχθηκε ότι τον ΜΚ δεν τον ξανασυνάντησε πριν το επίδικο συμβάν αλλά μετά, χωρίς να αναφέρει, όμως, αν η μεταγενέστερη συνάντησή τους, ήταν ως την ανέφερε ο ΜΚ, όταν δηλαδή, είπε ότι τον ανέκοψε και πάλι για ταχύτητα. Σε κατοπινό στάδιο της αντεξέτασής του ανέφερε ότι δεν θυμάται να τον ξανασταμάτησε ο ΜΚ. Δεν κοίταξε το μιλίμετρο του αυτοκινήτου του πριν την ανακοπή και δε ξέρει την ταχύτητά του. Ήταν πάντως εντός του πλαισίου των 120 είπε. Δεν του έδειξε ο ΜΚ το ταχύμετρο με την ταχύτητά του. Του υπεβλήθη ότι η οδήγηση με ταχύτητα από 100 μέχρι 120 δεν επιτρέπεται από το Νόμο, απλώς ότι υπάρχουν εσωτερικές οδηγίες να μην καταγγέλλονται οδηγοί με ταχύτητα μέχρι τα 119ΧΑΩ. Διερωτήθηκε γιατί ο ΜΚ δεν το ήξερε αυτό. Όταν του υπεβλήθη ότι ο λόγος που ο ΜΚ δεν παρουσίασε το εξώδικο στο Δικαστήριο, ήταν διότι δεν του ζητήθηκε να το φέρει μαζί του, είπε ότι ο ΜΚ απέφυγε να το παρουσιάσει διότι «είναι ο τύπος του». Πολύ γρήγορα μετά την ανακοπή, κατάλαβε ότι ο ΜΚ ήταν αυθαίρετος και ψεύτης και αποφάσισε να πάει Δικαστήριο. Δεν κοίταξε καν το εξώδικο που του έδωσε. Ερωτήθηκε εάν η θέση του, είναι ότι ο ΜΚ τον αναγνώρισε ενώ αυτός καθόταν στο αυτοκίνητο του, οδηγούσε με ταχύτητα και από τόση απόσταση και απάντησε ότι είναι πασίγνωστος ανά την Κύπρο και «να μην είναι και κανένας συγγενής αυτών που καταδίκασα». Όταν του υπεβλήθη ότι η ταχύτητά του διαπιστώθηκε από 650 μέτρα μακριά, είπε ότι τέτοια μαρτυρία δεν υπάρχει, ενώ υπάρχει και ευρίσκεται στο Τεκμήριο 1 και την ανάφερε και ο ΜΚ στην κυρίως του εξέταση. ΑΞΙΟΠΙΣΤΙΑ Είχα την ευκαιρία μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω τα λεγόμενά τους και την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Προβαίνω σε αυτή την αξιολόγηση με γνώμονα, μεταξύ άλλων, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος καθενός στην υπόθεση, τις ευκαιρίες που είχαν να γνωρίζουν ή να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, τη γενική συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν και την αμεσότητα των απαντήσεων τους (βλ. Ζερβού v. Χαραλάμπους,
(1996)1 Α.Α.Δ. 447, Καρεκλά v. Κλεάνθους,
(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 1119 και Αθανασίου και άλλος v. Κουνούνη
(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 614). Επίσης κατά την αξιολόγηση υπόψη μου είχα και τις εισηγήσεις των δύο πλευρών κατά το στάδιο των τελικών αγορεύσεων. Αντιπαρέβαλα επίσης τις θέσεις του μάρτυρα κατηγορίας και του κατηγορούμενου και τη συνοχή και συνέπεια της εκδοχής καθενός με το σύνολο και τη λογική της υπάρχουσας μαρτυρίας. Στην υπόθεση Ομήρου v. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. σελ. 506, υποδεικνύεται ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός μάρτυρα πρέπει να γίνεται με βάση το περιεχόμενο της, την ποιότητα και πειστικότητα της και τη σύγκριση της με την υπόλοιπη μαρτυρία. Η αξιολόγηση της μαρτυρίας δεν πρέπει να περιορίζεται μόνο στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας του καθενός μάρτυρα ξεχωριστά. Είναι επιθυμητό η μαρτυρία να συσχετίζεται, να αντιπαραβάλλεται και να διερευνάται με την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων, προσέγγιση η οποία επαυξάνει το κύρος των ευρημάτων του Δικαστηρίου και ενισχύει την πίστη του κοινού στη δικαστική αποστολή (βλ. Στυλιανίδης v. Χ¨Πιέρα
(1992)1 Α.Α.Δ. 1056 και Mustafa v. Κακουρή κ.ά.
(2002)1(Α) Α.Α.Δ. σελ. 162). Υποβλήθηκε πολλές φορές από τον Κατηγορούμενο στο ΜΚ και με τρόπο που έφθανε στα όρια της προσβολής, ότι είναι ψεύτης και ανίκανος να διεκπεραιώσει τα καθήκοντα και υποχρεώσεις της εργασίας του. Σε αυτές τις υποβολές, ο ΜΚ απαντούσε με ψυχραιμία, αναφέροντας σε αρκετές περιπτώσεις ότι δεν είχε λόγο να πει ψέματα, ότι ο Κατηγορούμενος δε θυμάται καλά και ότι είπε στο Δικαστήριο τα γεγονότα όπως τα έζησε. Έδωσε επίσης μια εξήγηση ως προς τον αριθμό 128 που ανέφερε ο Κατηγορούμενος, ότι αφορούσε δηλαδή σε μεταγενέστερη καταγγελία. Ανέφερε, δε, και περισσότερες λεπτομέρειες ως προς αυτή την καταγγελία, ότι δηλαδή αφορούσε και σε άλλο αδίκημα. Ο ίδιος ο Κατηγορούμενος δεν τοποθετήθηκε σαφώς ως προς την καταγγελία αυτή πάντως, αν υπήρξε ή όχι και αν αφορούσε σε ταχύτητα 128 ΧΑΩ ή και άλλο αδίκημα, αφήνοντας το θέμα μετέωρο, ενώ ήταν προφανές ότι η αξιοπιστία του ΜΚ στο Δικαστήριο θα περιστρέφετο και γύρω από αυτή τη πτυχή της θέσης του. Ο Κατηγορούμενος είπε στην κυρίως εξέταση του ότι δεν ξέρει αν έτρεχε πέραν των 120 ΧΑΩ και γι αυτό δεν παραδέχτηκε, ενώ κατά την αντεξέτασή του ανέφερε με σιγουριά και επιμονή ότι οδηγούσε με ταχύτητα μεταξύ 100-120 ΧΑΩ. Αυτό δεικνύει ανακολουθία στην εκδοχή του αφ΄ενός και αφ΄ετέρου, υπογραμμίζει ότι η υπεράσπιση που προβάλλει δεν είναι στην ουσία υπεράσπιση, αφού παραδέχεται σε παράνομη συμπεριφορά, απλώς όχι του ύψους για το οποίο κατηγορείται. Το βάρος απόδειξης κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας παραμένει βεβαίως στην κατηγορούσα αρχή, αλλά μπορεί και πρέπει το στοιχείο αυτό να προσμετρήσει ως προς την αξιοπιστία της εκδοχής του. Μίλησε με εμπάθεια εναντίον του ΜΚ, την οποία δε βρήκα δικαιολογημένη, ακόμα και έτσι όπως τα είπε να εκτυλίχθηκαν τα πράγματα. Φαίνεται ο Κατηγορούμενος να εξοργίστηκε από τη συμπεριφορά του ΜΚ, χωρίς όμως να πείσει ως προς το γιατί αυτή ήταν πράγματι εξοργιστική. Ο ΜΚ είχε δικαίωμα να ανακόψει εκείνον, αντί άλλους οδηγούς, χωρίς να ενεργεί επιλεκτικά. Και η ενέργεια του να εκδώσει εξώδικο στον Κατηγορούμενο για 62 ευρώ και στην επιβάτιδα του, λόγω μη χρήσης ζώνης ασφαλείας, για 85 ευρώ, δεν ήταν προϊόν αυθαιρεσίας, αλλά αποτέλεσμα εφαρμογής του περί Εξωδίκου Ρυθμίσεως Νόμου 47(I)/1997, ως τροποποιήθηκε. Είναι για αυτούς τους λόγους που προτιμώ ως πιο αξιόπιστη τη μαρτυρία του ΜΚ παρά του Κατηγορούμενου και θεωρώ πιο ασφαλές να βασιστώ στη μαρτυρία του πρώτου παρά του δεύτερου, για να εξάξω ασφαλή συμπεράσματα. Με δεδομένη την πιο πάνω αξιολόγηση και λαμβάνοντας υπόψη ότι δεν αμφισβητήθηκε από τον Κατηγορούμενο το ανώτατο όριο ταχύτητας στο επίδικο μέρος, ως το ανέφερε ο ΜΚ1 και αναφέρεται στο Τεκμήριο 1, ούτε ότι ο ίδιος ήταν ο οδηγός του επίδικου οχήματος κατά τον επίδικο χρόνο, αλλά ούτε και η ορθή λειτουργία και ακρίβεια του ταχυμέτρου, προβαίνω σε ευρήματα ως εξής: Ο Κατηγορούμενος στις 8-3-15 και ώρα 13:11 στον αυτοκινητόδρομο Ριζοελιάς - Καλού Χωριού, στην Αραδίππου της Επαρχίας Λάρνακας, όπου το όριο ταχύτητας είναι 100ΧΑΩ, οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμούς εγγραφής ΕΖΖ916, με επιβάτιδα μία κυρία στο πίσω κάθισμα. O MK ο οποίος διενεργούσε έλεγχο ταχύτητας κατά τον ίδιο χρόνο, χρησιμοποιώντας ταχύμετρο, στόχευσε το αυτοκίνητο του Κατηγορούμενου από απόσταση 650 μέτρων και διαπίστωσε ότι αυτό κινείτο με ταχύτητα 131 ΧΑΩ, αντί 100ΧΑΩ. Το ταχύμετρο κατά τον επίδικο χρόνο λειτουργούσε κανονικά. Τότε ο ΜΚ μπήκε στο δρόμο, έκανε σήμα στον Κατηγορούμενο να σταματήσει και αυτός σταμάτησε στη λωρίδα ασφαλείας. Ζήτησε άδεια και ασφάλεια και διαπίστωσε ότι ο Κατηγορούμενος ήταν ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης. Δεν γνώριζε τον Κατηγορούμενο πριν την επίδικη μέρα. Τον πληροφόρησε για την ταχύτητά του και του επέστησε τη προσοχή του στο Νόμο. Αυτός απάντησε: «Θεωρώ ότι μετά από την ανακοίνωση του Υπουργού ότι το όριο είναι 120 εσείς κάνετε επιλεκτικές καταγγελίες». Ο ΜΚ εξέδωσε εξώδικο πρόστιμο με αριθμό Η52900003958 για €62 στον Κατηγορούμενο, ο οποίος δεν το πλήρωσε εντός της προσθεσμίας που τάσσεται από τον περί Εξωδίκου Ρυθμίσεως Αδικημάτων Νόμο, Ν. 47(Ι)/1997, ως τροποποιήθηκε. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Στην παρούσα υπόθεση, όπως και σε κάθε ποινική υπόθεση, το βάρος για απόδειξη της κατηγορίας πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, βαραίνει εξ' ολοκλήρου την Κατηγορούσα Αρχή (βλ. Λοΐζου v. Αστυνομίας
(1989)2 ΑΑΔ 363, Γενικός Εισαγγελέας v. Σαζός
(2001)2ΑΑΔ 18). Στο βαθμό που ενδιαφέρει εδώ, το άρθρο 6 του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κίνησης Νόμου, Ν. 86/1972ως τροποποιήθηκε προνοεί: «
(2)Τη συναινέση του Αρχηγού της Αστυνομίας, η αρμοδία αρχή δύναται να ορίση, αναφορικώς προς οιανδήποτε οδόν, ανώτατον ή κατώτατον όριον ταχύτητος, όπερ, καθ' όσον αφορά εις οδόν κειμένην εν τη κατωκημένη περιοχή οιασδήποτε πόλεως ή χωρίου, δεν δύναται να υπερβαίνη τα τεσσαράκοντα μίλια την ώραν το ούτω καθοριζόμενον όριον ταχύτητος θέλει αναγραφή επί πινακίδων τοποθετουμένων επί των οδών κατά τοιούτον τρόπον ώστε ευχερώς να διακρίνωσι ταύτας οι χρησιμοποιούντες τας τοιαύτας οδούς οδηγοί η αρμοδία αρχή δύναται, ωσαύτως τη συναινέσει του Αρχηγού της Αστυνομίας, να μεταβάλη παν ούτω ορισθέν όριον ταχύτητος: Νοείται ότι μέχρις ου η αρμοδία αρχή προβή εις τον ορισμόν τοιούτου ορίου ταχύτητος, τούτο δεν δύναται να υπερβαίνη, εντός των κατωκημένων περιοχών οιασδήποτε πόλεως ή χωρίου, το όριον των τριάκοντα μιλίων την ώραν.
(3)Πας όστις οδηγεί μηχανοκίνητον όχημα επί τινος οδού με ταχύτητα μεγαλυτέραν του ανωτάτου ή μικροτέραν του κατωτάτου ορίου ταχύτητος όπερ έχει ορισθή υπό της αρμοδίας αρχής δυνάμει των διατάξεων του εδαφίου
(2)ή της επιφυλάξεως αυτού είναι ένοχος αδικήματος και υπόκειται, εν περιπτώσει καταδίκης, εις φυλάκισιν μη υπερβαίνουσαν το εν έτος ή εις χρηματικήν ποινήν μη υπερβαίνουσαν τας £1000 ή εις αμφοτέρας τας ποινάς της φυλακίσεως και της χρηματικής τοιαύτης.» Τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι (α) άτομο, (β) να οδηγεί μηχανοκίνητο όχημα, (γ) σε οδό, (δ) με μεγαλύτερη του ανωτάτου ή μικρότερη του κατωτάτου ορίου ταχύτητας, (ε) ως αυτό ορίσθη από την αρμόδια αρχή. Αξίζει να σημειωθεί ότι, βάσει του εδαφίου
(3)ανωτέρω, το μέγεθος της ταχύτητας η οποία είναι μεγαλύτερη του ανωτάτου ορίου ταχύτητας δεν είναι συστατικό στοιχείο του αδικήματος που το εδάφιο αυτό δημιουργεί Διαφαίνεται, επομένως, ότι η θέση του Κατηγορούμενου, ως τελικά διαμορφώθηκε, ότι οδηγούσε με ταχύτητα πάνω των 100ΧΑΩ και κάτω των 120 ΧΑΩ, δεν θα μπορούσε να παρέχει υπεράσπιση. Είναι, βεβαίως, ως προανέφερα για την Κατηγορούσα Αρχή να αποδείξει την υπόθεσή της και κάθε στοιχείο που τη συνιστά πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Εφόσον οι λεπτομέρειες αδικήματος στο Κατηγορητήριο, αναφέρονται σε ταχύτητα 131ΧΑΩ, η Κατηγορούσα αρχή είχε το επιπρόσθετο βάρος να αποδείξει αυτή την ταχύτητα. Στη βάση των πιο πάνω ευρημάτων, βρίσκω η Κατηγορούσα αρχή να απέσεισε το βάρος αυτό. Βάσει όλων των πιο πάνω, κρίνω τον Κατηγορούμενο ένοχο στην κατηγορία που αντιμετωπίζει. ................. (Υπ.) Μ. Κ. Λοΐζου Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο