Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Αναστασία Μαυρολέυτερου, Αρ. Υπόθεσ

Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Αναστασία Μαυρολέυτερου, Αρ. Υπόθεσης:9807/14, 19/4/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2016:B43 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Μ. Κ. Λοϊζου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης:9807/14 Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας Κατηγορούσα Αρχή ν. Αναστασία Μαυρολέυτερου Κατηγορούμενη Ημερομηνία: 19.4.2016 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: Η κα Στ. Πίπη. Για την Κατηγορούμενη: Η κα Χαραλαμπίδου Κατηγορούμενη Παρούσα. ΑΠΟΦΑΣΗ ΕΠΙ ΤΗΣ ΠΟΙΝΗΣ Α. Αντικείμενο Η κατηγορούμενη βρέθηκε ένοχη κατόπιν δικής της παραδοχής σε κατηγορία με νομική βάση το άρθρο 210 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 ως τροποποιήθηκε. Ότι δηλαδή, στις 30/3/2013 και η ώρα 09.00 το πρωί στην Λεωφ. Αμμοχώστου στην Λάρνακα οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμούς εγγραφής ΚΗΥ892 και κατά την οδήγηση λόγω επικίνδυνης πράξης που δεν ανάγεται σε υπαίτια αμέλεια και χωρίς πρόθεση επέφερε τον θάνατο στον Αιμίλιο Χριστοφίδη τέως από την Πύλα. Β. Τα Γεγονότα Ήταν παραδεκτά μεταξύ των μερών τα εξής γεγονότα: Η κατηγορούμενη επιχειρώντας δεξιά στροφή στην συμβολή των Λεωφ. Αμμοχώστου και Χρίστου Αυξεντίου στην Λάρνακα, συμβολή η οποία ελέγχεται δια φώτων τροχαίας, με πρόθεση να εισέλθει εντός της λεωφόρου Χρ. Αυξεντίου, ανέκοψε την ευθεία ελεύθερη πορεία της μοτοσυκλέτας που οδηγούσε ο θανόντας. Η ένδειξη των φώτων τροχαίας κατά τη στιγμή του ατυχήματος, ήταν και για τους δύο οδηγούς, οι οποίοι είχαν αντίθετες πορείες, πράσινη. Την 30/3/13 και περί ώρα 09.00 η Κατηγορούμενη οδηγούσε το αυτοκίνητο με αρ. εγγραφής ΚΗΥ892 στην Λεωφ. Αμμοχώστου από Δεκέλεια προς τον κυκλικό κόμβο του λιμανιού με πρόθεση να στρίψει δεξιά προς Ορόκλινη. Την ίδια στιγμή, το θύμα οδηγούσε την μοτοσικλέτα με αριθμούς εγγραφής ΚRD 895 στην ίδια οδό αλλά στην εξ' αντιθέτου κατεύθυνση με την Κατηγορούμενη, με πορεία δηλαδή προς την Δεκέλεια. Πλησιάζοντας η Κατηγορούμενη στην συμβολή των λεωφόρων Αμμοχώστου και Χρ. Αυξεντίου και επειδή είχε πρόθεση να στρίψει δεξιά από τα φώτα και να κατευθυνθεί προς την Λεωφ. Χρ. Αυξεντίου οδήγησε το όχημα της στην δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας της λεωφόρου Αμμοχώστου. Σταμάτησε στα φώτα και περίμενε να γίνει πράσινο. Άναψε αρχικά το πράσινο βέλος, το οποίο ανάβει για 6-7 δευτερόλεπτα, δεικνύοντας ότι αυτή μπορούσε να κατευθυνθεί προς τα δεξιά και είχε προτεραιότητα, αλλά πριν προλάβει εντός αυτού του χρονικού διαστήματος να στρίψει δεξιά άναψε το πράσινο στρογγυλό φως. Τη στιγμή που άναψε το πράσινο στρογγυλό φως, το αυτοκίνητο της είχε ήδη πάρει δεξιά κλήση και μπήκε εν μέρει στη λωρίδα κυκλοφορίας του θύματος, με αποτέλεσμα να ανακοπεί η ελεύθερη πορεία του θύματος, ο οποίος επιχείρησε να διασχίσει τη διασταύρωση με ευθεία πορεία και με πράσινο φως. Αποτέλεσμα τούτου, ήταν η μοτοσυκλέτα του θύματος να συγκρουστεί επί του μπροστινού δεξιού μέρους του οχήματος της Κατηγορούμενης. Από την σύγκρουση το θύμα εκτινάχθηκε από την μοτοσικλέτα, έπεσε στην άσφαλτο στην αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας προς την Δεκέλεια και μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο, το οποίο έφθασε στην σκηνή του δυστυχήματος 40 λεπτά περίπου μετά το ατύχημα, στο Νοσοκομείο Λάρνακας. Η μεταφορά του έγινε χωρίς το θύμα να έχει τις αισθήσεις του και διαπιστώθηκε στο Νοσοκομείο Λάρνακος ο θάνατος του. Ο ιατροδικαστής Νικόλας Χαραλάμπους ο οποίος διενήργησε νεκροτομή επί της σορού του θύματος απεφάνθη ότι η αιτία του θανάτου ήταν η βαρύτατη κρανιοεγκεφαλική κάκωση ως είναι κατά τροχαίο ατύχημα. Η Κατηγορούμενη υπέστη σοκ και μεταφέρθηκε επίσης με ασθενοφόρο στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρνακας όπου έτυχε των πρώτων βοηθειών και απελύθη την ίδια μέρα. Κατά την οδήγηση της μοτοσυκλέτας το θύμα δεν είχε σε ισχύ άδεια οδήγησης που να τον καλύπτει για την συγκεκριμένη κατηγορία μοτοσυκλέτας βάσει του Νόμου, δηλαδή παράνομα οδηγούσε αυτήν έχοντας μόνο μαθητική άδεια, οδηγούσε χωρίς κράνος, χωρίς πιστοποιητικό ασφάλισης έναντι τρίτου και υπό την επήρεια ναρκωτικών ουσιών. Οι ναρκωτικές ουσίες ανιχνεύτηκαν στο αίμα και στα ούρα του βάσει ανάλογων αναλύσεων στο κρατικό χημείο. Οι χημικές ουσίες οι οποίες ανιχνεύτηκαν στα ούρα και στο αίμα του θύματος, υποδηλώνουν την λήψη κάνναβης και ρητίνης κάνναβης. Το όχημα της Κατηγορούμενης κατόπιν εξετάσεων από αρμόδιο λειτουργό του τμήματος Ηλεκτρομηχανολογικών Υπηρεσιών Αμμοχώστου -Λάρνακας διαπιστώθηκε ότι είχε συστήματα πέδησης, διεύθυνσης και ανάρτησης σε καλή κατάσταση. Επίσης, τα εξωτερικά του ελαστικά ήταν σε καλή κατάσταση και τα φώτα πορείας του σε λειτουργήσιμη κατάσταση. Ο διακόπτης των φώτων ήταν σε λειτουργία κατά τη σύγκρουση. Όσον αφορά στην μοτοσικλέτα του θύματος εξετάστηκε και αυτή και βρέθηκε ότι το σύστημα πέδησης και τα εξωτερικά ελαστικά ήταν σε καλή κατάσταση και τα φώτα πορείας σε λειτουργήσιμη κατάσταση. Ο καιρός κατά την ώρα του δυστυχήματος ήταν αίθριος, ήταν μέρα και η άσφαλτος ήταν ξηρή. Ο δρόμος είναι ευθύς με ορατότητα από το σημείου σύγκρουσης προς την πορεία του θύματος, χωρίς την ύπαρξη εμποδίων, 280 μέτρα. Η ορατότητα από το σημείο σύγκρουσης προς την πορεία της Κατηγορούμενης, χωρίς την ύπαρξη εμποδίων, είναι μέχρι και τα 320 μέτρα. Υπάρχει προειδοποιητική πινακίδα φώτων τροχαίας σε απόσταση 73 μέτρων από τα φώτα ως η πορεία του αυτοκινήτου της Κατηγορούμενης και σε απόσταση 46 μέτρων ως η πορεία της μοτοσικλέτας του θύματος. Ο δρόμος διαχωρίζεται στο μέσω με άσπρη συνεχή γραμμή, είναι άσφαλτος καλής επιφάνειας και το όριο ταχύτητας είναι 65 χαω. Στο αυτοκίνητο της Κατηγορούμενης υπήρξαν ζημιές: καταστράφηκε το μπροστινό δεξιό φτερό, έσπασε το μπροστινό δεξί φανάρι, το μπροστινό αριστερό φαναράκι, το γυαλί της πόρτας του οδηγού, υπήρξαν ζημιές στην μπροστινή γρίλια και στην αριστερή γωνιά του μπροστινού προφυλακτήρα και κατεστράφη το μπροστινό καπό. Στη μοτοσικλέτα του θύματος, κατεστράφη το μπροστινό ραδιατέρ, έσπασαν τα προστατευτικά πλαστικά της μηχανής και το μπροστινό πλαστικό του φαναριού και βγήκε ο μπροστινός τροχός με την ανάρτηση. Η Κατηγορούμενη έδωσε κατάθεση στην Αστυνομία την επίδικη μέρα και μεταξύ των ωρών 13.00 - 16.30 και επισκέφθηκε μαζί με τον εξεταστή της υπόθεσης κατόπιν δικής της επιθυμίας την σκηνή του δυστυχήματος και έδειξε ότι το χρώμα των φώτων τροχαίας κατά την σύγκρουση να ήταν πράσινο στρογγυλό. Στη συνέχεια, ο εξεταστής της εξήγησε το σχεδιαγράφημα της σκηνής του δυστυχήματος το οποίο εκπόνησε στην βάση των μετρήσεων που έκανε στο μέρος και των ευρημάτων του στην σκηνή και αυτή συμφώνησε και το υπέγραψε. Η Κατηγορούμενη είπε στην αστυνομία ότι όταν άρχισε να στρίβει δεξιά ένιωσε ένα κτύπημα στο όχημα της, ενώ δεν είδε καθόλου την μοτοσικλέτα του θύματος πριν την σύγκρουση. Η Κατηγορούμενη είναι άτομο χωρίς προηγούμενες καταδίκες και η ασφαλιστική της εταιρεία, στην βάση πιστοποιητικού που προσκομίστηκε στο Δικαστήριο από την εταιρεία αυτή, διευθετήσει πληρωμή των όσων της αναλογούσαν για το επίδικο ατύχημα προς τους συγγενείς του θανόντα. Γ. Η Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας Σύμφωνα με την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, η Κατηγορούμενη είναι 69 ετών, συνταξιούχα, έγγαμη και διαμένει στην Ορόκλινη. Είναι παντρεμένη με τον σύζυγο της, 76 ετών επίσης συνταξιούχο και έχουν τρία παιδιά. Μία κόρη 48 ετών, ένα γιό 43 ετών, οι οποίοι διαμένουν στην Αμερική και ένα τρίτο γιο ο οποίος απεβίωσε το 2000. Στο όνομα του συζύγου της υπάρχει μια κατοικία στην Ορόκλινη και μια στην Αμερική των οποίων η αξία δεν αναφέρθηκε στην Λειτουργό του Γρ. Ευημερίας. Έχει επ΄ ονόματι της αυτοκίνητο με υπολογιζόμενη αξία €3000. Τα εισοδήματα της είναι 600 δολάρια σύνταξη από την Αμερική και έχει δύο δάνεια. Το ένα στην ΣΠΕ Μακράσυκας με σημερινό υπόλοιπο €25000 για το οποίο η δόση καταβάλλεται κανονικά και το άλλο στην Αμερική, για στεγαστικό δάνειο με υπόλοιπο €300000 και η δόση δεν καταβάλλεται. Αποταμιεύσεις όπως αναφέρθηκε δεν υπάρχουν. Στην Αμερική έμεινε για 48 χρόνια. Η ίδια εκεί ήταν ράπτρια και ο σύζυγος της εργάζονταν ως κλητήρας σε τράπεζα αλλά και ως οδηγός ταξί. Τα τελευταία 10 χρόνια αυτή και ο σύζυγος της διαμένουν μόνιμα στην Κύπρο. Η Κατηγορούμενη αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας: διαγνώστηκε με όγκο στον εγκέφαλο κάτι που της προκαλεί κρίσεις λιποθυμίας. Επίσης, μετά από το επίδικο ατύχημα η κατάσταση της επιδεινώθηκε και έπαθε εγκεφαλικό επεισόδιο. Αντιμετωπίζει, επίσης, πρόβλημα σακχαρώδη διαβήτη και πάσχει από άσθμα. Του συζύγου της, η ιατρική κατάσταση είναι επίσης δεινή. Αντιμετωπίζει καρδιολογικό πρόβλημα και πρόσφατα υπεβλήθη σε επέμβαση ανοικτής καρδίας, έπαθε επίσης εγκεφαλικό επεισόδιο. Είναι η πρώτη φορά που εμφανίζεται στο Δικαστήριο, δεν έχει απασχολήσει ποτέ πριν την δικαιοσύνη για οποιοδήποτε θέμα. Δ. Η αγόρευση για μετριασμό της ποινής Η συνήγορος της Κατηγορούμενης υιοθέτησε την έκθεση του Γρ. Ευημερίας. Υπογράμμισε, σε σχέση με την επιμέτρηση της ποινής της Κατηγορούμενης, την σημασία του γεγονότος ότι το θύμα ήταν κατά τον επίδικο χρόνο ήταν υπό την επήρεια ναρκωτικών ουσιών. Επίσης, ότι το θύμα δε φορούσε κράνος, πολύ σημαντικό γεγονός, δεδομένης της αιτίας θανάτου του θύματος, ήτοι βαριάς κρανιοεγκεφαλικής κάκωσης. Αναφέρθηκε και στο ότι το ασθενοφόρο έφθασε στον τόπο του δυστυχήματος περίπου 40 λεπτά μετά το δυστύχημα και δυνατόν και αυτό να επενέργησε ως προς τον θάνατο, κάτι βεβαίως για το οποίο η Κατηγορούμενη δεν είναι υπεύθυνη. Σημείωσε ότι πρέπει να αποδοθεί ιδιαίτερη μετριαστική αξία και σημασία το ότι η Κατηγορούμενη παραδέχθηκε τελικά και πριν την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας, και ότι η Κατηγορούμενη έχει λευκό ποινικό μητρώο. Έχει, ως ένα βαθμό, αυτοτιμωρηθεί αφού τόσο η ψυχολογική της κατάσταση όσο και η κατάσταση της υγείας της μετά το δυστύχημα έχουν επιβαρυνθεί ιδιαιτέρως. Στην περίπτωση που το Δικαστήριο θα επιβάλει ποινή φυλάκισης εισηγήθηκε ότι η αναστολή της είναι πρέπουσα υπό τις περιστάσεις. Αξίζει να σημειωθεί ότι, στο φάκελο του Δικαστηρίου υπάρχει ιατρική βεβαίωση από ψυχίατρο των υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας του Υπουργείου Υγείας, η οποία δόθηκε στο πλαίσιο απόφανσης περί του αν η Κατηγορούμενη ήταν σε θέση να παρακολουθήσει τη δικαστική διαδικασία, ότι η Κατηγορούμενη λαμβάνει από το 2009 μέχρι και σήμερα αντικαταθλιπτικά και αντιστρεσσογόνα χάπια. Κάτω από στρεσογόνες για την ίδια συνθήκες, συνεχίζει η βεβαίωση, χάνει τις αισθήσεις της. Αυτό διαπιστώθηκε και από το ίδιο το Δικαστήριο όταν σε μια από τις δικασίμους της υπόθεσης, λιποθύμησε εντός του Δικαστηρίου και μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο σε νοσοκομείο. Ε. Νομική πτυχή Κατά πάγια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, κάθε δικάσαν Δικαστήριο κατά την επιμέτρηση ποινής, οφείλει να εξισορροπεί δίκαια τη διαφύλαξη της ευνομούμενης πολιτείας από τη μια και την ορθή μεταχείριση του κατηγορουμένου, με την εξατομίκευση της ποινής, από την άλλη, έτσι που να μην πληρώνει με τη τιμωρία του για τη γενική εγκληματικότητα που δυνατό να λειτουργεί σε μια κοινωνία, αλλά για τη συγκεκριμένη δική του πράξη, έχοντας υπόψη και τις ιδιαίτερες περιστάσεις που αφορούν στην προσωπικότητα του. (βλ. ενδεικτικά Φαναράς κ.ά. v. Δημοκρατίας

(1999)2 Α.Α.Δ 50). Βεβαίως σε αδικήματα που παρουσιάζουν έξαρση, οι προσωπικές περιστάσεις και συνθήκες του Κατηγορουμένου λαμβάνονται υπόψη, είναι όμως ήσσονος σημασίας, αφού προέχει η αυστηρή τιμωρία για την προστασία της κοινωνίας (βλ. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Ανδρέα Σωτηρίου

(2003)2 ΑΑΔ 331 και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Γιάπα

(2006)2 ΑΑΔ 432). Σημειώνω, συναφώς, ότι το στοιχείο της αποτροπής μπορεί να διαδραματίσει ρόλο τόσο στην επιλογή της μορφής της ποινής όσο και στον καθορισμό του ύψους της (Κόκκινος v. Αστυνομίας

(1995)3 Α.Α.Δ. 135, με αναφορά στην Τροκκούδης v. Αστυνομίας

(1992)2 Α.Α.Δ.306). Στην απόφαση Κώστας Ζυπιτής ν. Αστυνομίας

(2003)2 ΑΑΔ 220, το Δικαστήριο με αναφορά στην R. v. Reid

(1992)3 All E.R. 873, υποδεικνύει ότι, κάθε όχημα αποτελεί αντικείμενο ικανό να προκαλέσει το θάνατο ή σοβαρή βλάβη, κατά πάντα χρόνο και όταν αυτό βρίσκεται σε κίνηση, γεγονός που προσδιορίζει και τις ευθύνες του οδηγού για τη χρήση του και το καθήκον του για την προστασία της ασφάλειας τρίτων. Σημειώνω, επίσης, ότι η απώλεια μιας ανθρώπινης ζωής δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ποτέ μηχανιστικά. Το Δικαστήριο πρέπει πάντα να εγκύπτει επί των γεγονότων της υπόθεσης, έτσι ώστε η εκπλήρωση του καθήκοντος του για εξατομίκευση κάθε ποινής να μη γίνεται σε βάρος του έτερου καθήκοντος του για προστασία της κοινωνίας από παρόμοια παραβατική συμπεριφορά και ανταπόδοσης στην κοινωνία, μέσω της τιμωρίας, του κακού που της προξένησε ο Κατηγορούμενος. Το άρθρο 210 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 ως τροποποιήθηκε αναφέρει ως εξής: «210. Όποιος, λόγω αλόγιστης, απερίσκεπτης, ή επικίνδυνης πράξης ή συμπεριφοράς, που δεν ανάγεται σε υπαίτια αμέλεια, χωρίς πρόθεση επιφέρει το θάνατο άλλου προσώπου, είναι ένοχος αδικήματος και σε περίπτωση καταδίκης υπόκειται σε φυλάκιση μέχρι τεσσάρων χρόνων ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις δύο χιλιάδες πεντακόσιες λίρες.» Σύμφωνα με τη νομολογία, σε κατηγορία βάσει του άρθρου 210 του Ποινικού Κώδικα, όπου το θανατηφόρο δυστύχημα είναι αποτέλεσμα εγωιστικής συμπεριφοράς του κατηγορουμένου και προκαλείται από εγωιστική παραγνώριση της ασφάλειας άλλων προσώπων που χρησιμοποιούν το δρόμο ή πεζών ενδείκνυται η επιβολή ποινής φυλάκισης και στέρησης της άδειας οδηγού. Το λευκό ποινικό μητρώο αποτελεί παράγοντα που μπορεί, σε οριακές και μόνο περιπτώσεις, να διαδραματίσει αποφασιστικό ρόλο στην επιβολή ή όχι ποινής φυλάκισης. Σχετικές επί του θέματος είναι οι αποφάσεις Charalambous v. Police

(1986)2 C.L.R. 128, Σταύρος Δημητρίου Τσιολής ν. Αστυνομίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 66, Γενικός Εισαγγελέας ν. Αβρααμίδη

(1993)2 Α.Α.Δ. 355, Παμπακάς ν. Αστυνομίας

(1995)2 Α.Α.Δ. 487, Ανδρέας Μενελάου ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 232, Στέλιος Σάββα ν. Αστυνομίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 115, Βραχίμης ν. Αστυνομίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 527, Γενικός Εισαγγελέας ν. Ανδρέα Σωτηρίου

(2003)2 Α.Α.Δ. 331, Νίκος Χ'Ιωάννου ν. Αστυνομίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 453, Γενικός Εισαγγελέας ν. Γεώργιου Χρίστου Τόμα

(2005)2 Α.Α.Δ. 713 και Χαράλαμπος Ιωάννου ν. Αστυνομίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 399. Αντιθέτως, σε περιπτώσεις όπου το δυστύχημα οφείλεται σε στιγμιαία αβλεψία και το ποινικό μητρώο του Κατηγορούμενου είναι καλό, πρέπει να επιβάλλεται χρηματική ποινή και στέρηση της άδειας οδηγού, εκτός αν συντρέχουν ειδικοί λόγοι για να μην επιβληθεί στέρηση της άδειας (Βλ. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Σωκράτη Μιχαλάκη Αβρααμίδη

(1993)2 ΑΑΔ 355). Τέλος, έχει κατ' επανάληψη επισημανθεί από τη νομολογία ότι τα θανατηφόρα δυστυχήματα έχουν πάρει διαστάσεις κοινωνικής μάστιγας στη χώρα μας, γεγονός που καθιστά το στοιχείο της αποτροπής εντονότερο στην επιλογή της ποινής. Τα Δικαστήρια δεν μπορούν να αδιαφορήσουν μπροστά στο καταστροφικό αυτό φαινόμενο. Το καθήκον τους για αποτελεσματική εφαρμογή του νόμου επιβάλλει την καθήλωση, μέσω της τιμωρίας, της παράνομης συμπεριφοράς. Στην Παντέλας ν. Αστυνομίας

(2011)2 ΑΑΔ 562, λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Στην υπόθεση R. v. Boswell [1984] 3 All E.R. 353, παρατίθενται ενδεικτικά κάποιοι επιβαρυντικοί και κάποιοι ελαφρυντικοί παράγοντες που θα πρέπει να λαμβάνονται υπ' όψιν κατά την επιβολή ποινής σε αδικήματα πρόκλησης θανάτου λόγω απερίσκεπτης οδήγησης. Ως επιβαρυντικοί παράγοντες αναφέρονται, επί παραδείγματι, η οδήγηση υπό την επήρεια αλκοόλης ή ναρκωτικών, η υπερβολική ταχύτητα, η αδιαφορία σε προειδοποιήσεις από τους επιβάτες του και η επί μακρόν επίμονη και εκούσια πορεία πολύ κακής οδήγησης, όπως είναι για παράδειγμα η αδιαφορία σε φώτα τροχαίας και το προσπέρασμα άλλων αυτοκινήτων από τη λανθασμένη πλευρά. Άλλοι επιβαρυντικοί παράγοντες είναι η ταυτόχρονη διάπραξη άλλων αδικημάτων (όπως για παράδειγμα η οδήγηση χωρίς άδεια). Επιβαρυντικός παράγων είναι επίσης η ύπαρξη προηγούμενων καταδικών για οδικά αδικήματα, το κατά πόσο περισσότερα από ένα πρόσωπα σκοτώθηκαν ως αποτέλεσμα της αμελούς οδήγησης, αν ο κατηγορούμενος παρέλειψε να σταματήσει στη σκηνή ή αν διέπραξε το αδίκημα στην προσπάθειά του να αποφύγει έλεγχο ή σύλληψη. Ως ελαφρυντικοί παράγοντες θεωρούνται, μεταξύ άλλων, η λανθασμένη στάθμιση της κατάστασης (error of judgment), το λευκό οδικό μητρώο, ο καλός χαρακτήρας, η παραδοχή κατά τη δίκη και η ειλικρινής μεταμέλεια. Ελαφρυντικό είναι επίσης και το κατά πόσο το θύμα είναι στενός φίλος ή συγγενής του οδηγού και το έντονο συναισθηματικό αποτέλεσμα που είχε ο θάνατός του στον οδηγό. Στην ίδια υπόθεση τονίζεται ότι όπου υπάρχουν ένας ή περισσότεροι επιβαρυντικοί παράγοντες, γενικά η ποινή φυλάκισης είναι η πλέον κατάλληλη, και σε μια επιβαρυμένη υπόθεση ως προς τον τρόπο οδήγησης, όπως για παράδειγμα η ανταγωνιστική οδήγηση σε δημόσιο υπεραστικό δρόμο ή η αμελής οδήγηση μετά την κατανάλωση αλκοόλης, ποινή δύο ή περισσότερων χρόνων φυλάκισης και μεγάλη περίοδος στέρησης αδείας (μεταξύ επτά έως δέκα ετών) θα πρέπει να επιβάλλεται. Όπως τονίστηκε στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Σωτηρίου

(2003)2 Α.Α.Δ. 331, σε τέτοιου είδους αδικήματα δεν υπάρχει καθιερωμένο μέτρο για την ποινή. Στην αρμόζουσα ποινή το δικαστήριο καταλήγει ανάλογα με τα περιστατικά της υπόθεσης, την έκταση της ευθύνης του κατηγορουμένου, λαμβάνοντας υπ' όψιν το γεγονός ότι το επικίνδυνο οδήγημα στοιχίζει πόρους και ζωές. Η επιμέτρηση της ποινής είναι άμεσα σχετιζόμενη με την έκταση της αμέλειας, δηλαδή με τη συμπεριφορά και τις πράξεις του κατηγορουμένου που οδήγησαν στη διάπραξη του αδικήματος και την πρόκληση του θανάτου, σε συνάρτηση βέβαια με τις προσωπικές του συνθήκες, οι οποίες θα πρέπει επίσης να λαμβάνονται υπ' όψιν (Παμπακάς κ.ά. ν. Αστυνομίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 487, 491).» Επιβαρυντικά θα λάβω υπόψη μου ότι το ατύχημα επισυνέβη σε ευθύ δρόμο, σε αίθριο καιρό, σε ώρα που υπήρχε φως της μέρας, με άσφαλτο ξηρή και ενώ η Κατηγορούμενη είχε ορατότητα προς το θύμα πέραν των 100 μέτρων. Επίσης, ότι επιχειρώντας δεξιά στροφή και ενώ όφειλε να δώσει προτεραιότητα στα εξ΄αντιθέτου ερχόμενα οχήματα με ευθεία πορεία, εφόσον είχε ήδη ανάψει το πράσινο στρογγυλό φως, ανέκοψε το δρόμο του θύματος. Επίσης, το ότι δεν τον είδε καθόλου πριν τη σύγκρουση, έκφανση της αμέλειας της κατά την οδήγηση. Η κλίση του οχήματος της Κατηγορούμενης στην τελική του θέση και οι ζημιές επ΄αυτού, στην μπροστινή δεξιά του πλευρά υποδηλώνουν τον τρόπο με τον οποίο η Κατηγορούμενη επιχείρησε να στρίψει, παίρνοντας δηλαδή «κλειστά» τη στροφή. Εάν επιχειρούσε να στρίψει με τον ενδεδειγμένο τρόπο, προχωρώντας δηλαδή για μικρή απόσταση ευθεία και δημιουργώντας γωνία προς τη Λεωφ. Χρ. Αυξεντίου, ενδεχομένως να της δινόταν ο απαραίτητος χρόνος να ρίξει μια τελευταία ματιά και να δει το θύμα. Ελαφρυντικά, θα λάβω υπόψη μου υπέρ της Κατηγορούμενης τα εξής: το λευκό της ποινικό μητρώο, την παραδοχή της ακόμα και σε κατοπινό στάδιο της διαδικασίας, η οποία ήταν μετά που η υπόθεση ορίστηκε 5 φορές για ακρόαση και 3 φορές για προγραμματισμό, ώστε να αποφασιστεί κατά πόσον ήταν σε θέση να παρακολουθήσει τη δικαστική διαδικασία. Πάντως, η παραδοχή της ήταν πριν την έναρξη της ακρόασης της υπόθεσης, εξοικονομώντας έτσι πολύτιμο δικαστικό χρόνο. Επίσης, το ότι η κατάσταση της ψυχικής και σωματικής της υγείας, έχει επιδεινωθεί μετά το ατύχημα δεικνύοντας ότι επηρεάστηκε συναισθηματικά, με αρνητικό τρόπο, από αυτό. Ελαφρυντικά θα λάβω επίσης υπόψη μου υπέρ της, το γεγονός ότι ο θανόντας οδηγούσε υπό την επήρεια ναρκωτικών ουσιών, χωρίς κράνος, με μαθητική άδεια, ενώ κάτι τέτοιο δεν επιτρεπόταν για την κατηγορία της μοτοσυκλέτας που οδηγούσε και χωρίς να καλύπτεται από ασφαλιστήριο βάσει του Νόμου. Λαμβάνω επίσης μετριαστικά υπέρ της Κατηγορούμενης το γεγονός ότι το ασθενοφόρο του Γενικού Νοσοκομείου Λάρνακας μετέβη στο μέρος 40 λεπτά μετά το ατύχημα. Επίσης το ότι η οικογένεια του θύματος αποζημιώθηκε. Βρίσκω, καθοδηγούμενη από τα πιο πάνω, η οδηγική συμπεριφορά της κατηγορούμενης η οποία την οδήγησε στο θάνατο του θύματος να μπορεί να χαρακτηριστεί ως στιγμιαία αβλεψία. Εκκίνησε από τα φώτα τροχαίας όπου ήταν σταματημένη, ενώ το πράσινο βέλος με δεξιά κατεύθυνση ήταν αναμμένο και εκδήλωσε την πρόθεσή της να στρίψει δεξιά, μόνο αφότου, μετά από 6-7 δευτερόλεπτα, άναψε το πράσινο στρογγυλό φως. Δεν είδε το θύμα. Δεν μπορεί να λεχθεί ότι η οδηγική της συμπεριφορά, στην απουσία οποιωνδήποτε σοβαρών επιβαρυντικών παραγόντων ως αυτών που αναφέρθηκαν στην R. v. Boswell (πιο πάνω), ήταν αποτέλεσμα εγωιστικής ή αντικοινωνικής οδήγησης. Δεν είναι τέτοιες οι συνθήκες που μπορεί να εξαχθεί συμπέρασμα ότι παραγνώρισε τα καλώς νοούμενα συμφέροντα των υπόλοιπων οδηγών που χρησιμοποιούσαν τον δρόμο κατά τον επίδικο χρόνο. Ήταν απλώς για μια στιγμή αμελής, δηλαδή δεν κοίταξε προς τη μεριά του θύματος την ώρα που άρχιζε να στρίβει, όχι απλώς την ώρα που εκκίνησε από τα φώτα, και αυτό οδήγησε σε επικινδυνότητα στο δρόμο. Επομένως, η ποινή φυλάκισης μπορεί και πρέπει, υπό τις περιστάσεις, να αποφευχθεί. Περαιτέρω, βρίσκω η ποινή στέρησης της άδειας οδηγού να είναι ισχυρό όπλο στα χέρια του ποινικού Δικαστή και να εξυπηρετεί όλους τους πιο πάνω αναφερόμενους σκοπούς. Ενέχει τόσο το στοιχείο της τιμωρίας, όσο και τα στοιχεία της αναμόρφωσης και της αποτροπής, αφού εξανεμίζει την πιθανότητα διάπραξης άλλων τροχαίων αδικημάτων κατά τη διάρκεια ισχύος της. Επίσης, μέσω της δυσκολίας στη διακίνηση που αυτή δημιουργεί, ο παραβάτης δύναται σε καθημερινή βάση να νοιώθει τις επιπτώσεις και συνέπειες των παράνομων πράξεών του. Εν προκειμένω, η ποινή στέρησης της άδειας οδηγού για ικανό χρονικό διάστημα, βρίσκω να μπορεί να επενεργήσει ιδιαιτέρως αναμορφωτικά, αποτρεπτικά και τιμωρητικά, εν προκειμένω. Στην βάση όλων των πιο πάνω, κρίνω να χρίζει και επιβάλλω ποινή προστίμου €1800, πλέον στέρηση του δικαιώματος κατοχής ή απόκτησης άδειας οποιουδήποτε μηχανοκίνητου οχήματος για 24 μήνες από αύριο πλέον 6 βαθμούς ποινής. Το πρόστιμο θα πληρωθεί καθ΄ολοκληρία μέχρι και την 4/5/2016. ................ ( Υπ.) Μ. Κ. Λοΐζου Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.