ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ν. Λεόντιος Χριστοφόρου, Aρ. Υπόθεσης: 1791/15, 11/2/2016

(1)του ΚΕΦ. 155 και ημερ. τροποποίησης 26.1.16, ότι στις 30.5.2014 στο Κίτι της Επαρχίας Λάρνακας δεν έλαβε όλα τα απαραίτητα εύλογα μέτρα για αποτροπή της χρησιμοποίησης του μηχανοκινήτου οχήματος με αρ. εγγραφής ΕΧΚ441 από μη εξουσιοδοτημένο πρόσωπο. Νομική βάση της κατηγορίας είναι το άρθρο 14Α του Ν.86/72 ως τροποποιήθηκε. Β. Οι εκατέρωθεν θέσεις. Η θέση της Υπεράσπισης ήταν ότι ο Κατηγορούμενος, ο οποίος διαμένει με τους γονείς του, έβαλε τα κλειδιά του επίδικου αυτοκινήτου σε συρτάρι σε κομοδίνο δίπλα από το κρεβάτι του που βρίσκεται εντός του υπνοδωματίου του. Το υπνοδωμάτιο δεν ήταν κλειδωμένο, ούτε και το συρτάρι του κομοδίνου, εξ΄ ου και ο αδελφότεκνος του, Χριστόδουλος Χαραλάμπους, που γενικά κυκλοφορεί στο σπίτι της γιαγιάς του και μητέρας του Κατηγορούμενου, απέκτησε πρόσβαση στα κλειδιά και χρησιμοποίησε το επίδικο αυτοκίνητο, χωρίς τη συγκατάθεση του Κατηγορούμενου. Η θέση της Κατηγορούσας Αρχής, ως συγκεκριμενοποιήθηκε, μέσα από την τελική αγόρευση του κ. Αντωνίου, ήταν ότι ο Κατηγορούμενος όφειλε να διασφαλίσει ότι ο αδελφότεκνος του δεν θα αποκτούσε φυσική πρόσβαση στα κλειδιά και συνακόλουθα στο αυτοκίνητο. Ότι τα μέτρα που έλαβε προς αποφυγή χρησιμοποίησης του αυτοκινήτου από τον Χριστόδουλο Χαραλάμπους υπέπεσαν του μέτρου που θέτει η έκφραση «όλα τα αναγκαία εύλογα μέτρα» στο Άρθρο 14Α του Ν. 86/72. Γ. Η Μαρτυρία Έγιναν και κατατέθηκαν παραδεκτά, μεταξύ των μερών γεγονότα, ως ρητά επιτρέπεται από το άρθρο 19

(1)του Κεφ. 9. Αυτά ήταν ότι: Κατά την 30/5/14 το όχημα με αρ. εγγραφής EXK 441, οδηγείτο σε οδό από τον Χριστόδουλο Χαραλάμπους, που δεν είχε άδεια οδηγού. Τα κλειδιά του επίδικου οχήματος ήταν μέσα στο συρτάρι του κομοδίνου του κατηγορουμένου, το οποίο ήταν κλειστό, στο υπνοδωμάτιο του κατηγορουμένου, το οποίο και πάλι ήταν κλειστό, αλλά όχι κλειδωμένα. Ο κατηγορούμενος δεν επέτρεπε στον Χριστόδουλο Χαραλάμπους να μπαίνει στο υπνοδωμάτιο του. Ο Χριστόδουλος Χαραλάμπους μπήκε στο σπίτι, αφού ήταν το σπίτι της γιαγιάς του. Το επίδικο όχημα ήταν κλειδωμένο με σκοπό να πωληθεί και δεν το χρησιμοποιούσε ο κατηγορούμενος, αλλά ούτε και το οδηγούσε. Ο κατηγορούμενος δεν έχει πει σε κανέναν πού βρίσκονταν τα κλειδιά του επίδικου οχήματος. Παραδεκτή ήταν επίσης η κατάθεση του Κατηγορούμενου στην αστυνομία, από την οποία προκύπτει ότι αυτός είναι ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του επίδικου οχήματος. Κατόπιν που η υπόθεση πέρασε τη σκόπελο του εκ πρώτης όψεως, με σχετική απόφαση του Δικαστηρίου, ο Κατηγορούμενος έδωσε ενόρκως τη μαρτυρία του. Σε αυτή, ανέφερε ότι τα κλειδιά του αυτοκινήτου ήταν στο κομοδίνο του, κάτω από διάφορα έγγραφα και κάποιος έπρεπε να ψάξει για να τα βρει. Ουδείς γνώριζε, διότι ουδείς τον ρώτησε και σε κανένα είπε, πού ήταν τα κλειδιά. Ουδέποτε έδωσε άδεια στον αδελφότεκνο του να εισέλθει στο υπνοδωμάτιο του, ή να οδηγήσει το όχημα του. Γνώριζε ότι ο αδελφότεκνος του κυκλοφορούσε στο σπίτι, αλλά δεν θεωρούσε σωστό λόγω του ότι ήταν το σπίτι των γονιών του να κλειδώνει την πόρτα, όταν έλειπε. Ούτε και το θεωρούσε ασφαλές. Ουδείς είδε που έβαλε τα κλειδιά και δεν έχει συρτάρι ή άλλο χώρο στο υπνοδωμάτιο του που να κλειδώνει, ώστε να φύλαγε τα κλειδιά εκεί, για περισσότερη ασφάλεια. Το ότι αρχικά στην αστυνομία παραδέχθηκε, ενώ στο Δικαστήριο όχι, είναι διότι έλαβε στο μεταξύ σχετική νομική συμβουλή. Βρίσκω τον Κατηγορούμενο ως αξιόπιστο μάρτυρα. Ήταν ειλικρινής, οι απαντήσεις του άμεσες, η εκδοχή του ως προς τα γεγονότα δεν αντιστρατεύτηκε είτε της κατάθεσης του στην Αστυνομία, είτε των παραδεκτών γεγονότων. Απλώς τα ενίσχυσε και τα επιβεβαίωσε. Ούτε τα όσα ανέφερε δεν αντιστρατεύονται της λογικής των πραγμάτων. Βρίσκω επομένως , ότι μπορώ να βασιστώ στη μαρτυρία του για να εξάξω ασφαλή συμπεράσματα, σε συνδυασμό με τα παραδεκτά γεγονότα. Προβαίνω, επομένως, σε ανάλογα ευρήματα. Δ. Η Νομική Πτυχή Το άρθρο 14Α προνοεί ως ακολούθως: «14Α.-

(1)Ο ιδιοκτήτης μηχανοκίνητου οχήματος έχει υποχρέωση να λαμβάνει όλα τα απαραίτητα εύλογα μέτρα για αποτροπή της χρησιμοποίησης του οχήματος του από οποιοδήποτε μη εξουσιοδοτημένο πρόσωπο.

(2)Παράβαση της δυνάμει του εδαφίου

(1)επιβαλλόμενης υποχρέωσης συνιστά αδίκημα τιμωρούμενο με φυλάκιση μέχρι δύο ετών ή με χρηματική ποινή μέχρι δύο χιλιάδων λιρών ή και με τις δύο αυτές ποινές.

(3)Σε ποινική δίωξη ιδιοκτήτη οχήματος για αδίκημα δυνάμει του εδαφίου

(2), η απόδειξη από την κατηγορούσα αρχή της χρησιμοποίησης του οχήματος από μη εξουσιοδοτημένο πρόσωπο συνιστά εκ πρώτης όψεως απόδειξη ενοχής του ιδιοκτήτη αυτού, εκτός αν αυτός ήθελε αποδείξει ότι έλαβε όλα τα αναγκαία εύλογα μέτρα για αποτροπή τέτοιας μη εξουσιοδοτημένης χρησιμοποίησης.

(4)Για τους σκοπούς του άρθρου αυτού- "ιδιοκτήτης", χωρίς επηρεασμό της ερμηνείας που αποδίδεται στον όρο αυτό δυνάμει του άρθρου 2, περιλαμβάνει και οποιοδήποτε πρόσωπο το οποίο έχει στην κατοχή και υπό τον έλεγχο του μηχανοκίνητο όχημα. "μη εξουσιοδοτημένο πρόσωπο" σημαίνει κάθε πρόσωπο το οποίο δεν έχει ή δε δικαιούται να έχει άδεια οδήγησης της κατηγορίας του μηχανοκίνητου οχήματος σε σχέση με το οποίο διαπράχθηκε αδίκημα ή δεν καλύπτεται από το απαιτούμενο από το νόμο πιστοποιητικό ασφάλισης υπέρ τρίτου.» Με την χρήση της φράσης «όλα τα αναγκαία εύλογα μέτρα», ο Νομοθέτης έχει καθορίσει και το βάρος που επιφορτίζεται έκαστος ιδιοκτήτης μηχανοκίνητου οχήματος. Δεν είναι αρκετό να ληφθούν εύλογα μέτρα, αλλά πρέπει να ληφθούν όλα τα αναγκαία εύλογα μέτρα. Το κατά πόσο κάτι τέτοιο έχει γίνει, είναι θέμα που εξετάζεται με βάση τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης ξεχωριστά. Βρίσκω να ελλείπει το συστατικό αυτό στοιχείο του αδικήματος. Ενώ, αποδείχθηκε: ότι ο Κατηγορημένος ήταν ο ιδιοκτήτης του οχήματος, ότι ο Χριστόδουλος Χαραλάμπους δεν είχε άδεια οδήγησης και ότι ο Χριστόδουλος Χαραλάμπους οδήγησε το επίδικο μηχανοκίνητο όχημα σε οδό, δεν αποδείχθηκε, κρίνω, ότι ο Κατηγορούμενος δεν έλαβε «όλα τα απαραίτητα εύλογα μέτρα» για μη χρησιμοποίηση του επίδικου οχήματος από τον Χριστόδουλο Χαραλάμπους. Η έμφαση στη λέξη «εύλογα». Ο Κατηγορούμενος έλαβε όλα τα αναγκαία εύλογα μέτρα για μη χρησιμοποίηση του επίδικου οχήματος από τον Χριστόδουλο Χαραλάμπους, διότι είχε τα κλειδιά σε κλειστό συρτάρι στο κομοδίνο του, μαζί με άλλα προσωπικά του αντικείμενα του εντός του υπνοδωματίου του, στο οποίο δεν επέτρεπε πρόσβαση στον Χριστόδουλο Χαραλάμπους και παρόλο που και το κομοδίνο και η πόρτα ήταν ξεκλείδωτη. Ουδείς γνώριζε που ήταν τα κλειδιά και εντός του υπνοδωματίου του δεν έχει άλλο συρτάρι ή χώρο που να κλειδώνει. Τα πράγματα ενδεχομένως να ήταν διαφορετικά εάν το σπίτι στο οποίο φυλάσσονταν τα κλειδιά του επίδικου οχήματος, με τον ίδιο πιο πάνω τρόπο, ήταν το σπίτι του Χριστόδουλου Χαραλάμπους και όχι αυτό του Κατηγορούμενου ή/και εάν, δεν υπήρχε το παραδεκτό γεγονός, ότι ο Κατηγορούμενος δεν επέτρεπε στο Χριστόδουλο Χαραλάμπους να μπαίνει στο υπνοδωμάτιο του ή/και εάν υπήρχε άλλος κλειδωμένος χώρος στο υπνοδωμάτιο του για να φύλασσε τα κλειδιά. Η εναπόθεση ποινικής ευθύνης στον Κατηγορούμενο βάσει του κατηγορητηρίου και η υιοθέτηση της θέσης του κ. Αντωνίου, ότι είχε υποχρέωση να λάβει όλα τα μέτρα ώστε η φυσική πρόσβαση του Χριστόδουλου Χαραλάμπους στα κλειδιά να ήταν αδύνατη, θα ισοδυναμούσε, φρονώ, με διαγραφή της λέξης «εύλογα» από τη φρασεολογία του πιο πάνω άρθρου, κατά τρόπο που το άρθρο θα διάβαζε «όλα τα απαραίτητα μέτρα». Τα όσα μέτρα ο Κατηγορούμενος πήρε, βρίσκω εύλογα να μπορούσαν να αποτρέψουν μη εξουσιοδοτημένο πρόσωπο από τη χρησιμοποίηση του επίδικου οχήματος. Στη βάση των ανωτέρω, ο Κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται. ................... (Υπ.) Μ. Κ. Λοΐζου Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο