ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ν. Mohamed Ahmad κ.α., Aρ. Υπόθεσης: 2484/14, 20/9/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2016:B81 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Μ. Κ. Λοΐζου, Ε.Δ. Aρ. Υπόθεσης: 2484/14 ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Κατηγορούσα Αρχή -v-
- Mohamed Ahmad 2.Thabet Abbarah Κατηγορούμενοι Ημερομηνία: 20 Σεπτεμβρίου, 2016 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Πίπη Για τον Κατηγορούμενο: κα Μικελλίδου Κατηγορούμενοι παρόντες Ενδιάμεση Απόφαση Αντικείμενο Ο Κατηγορούμενοι κατηγορούνται δια κατηγορητηρίου που περιέχει τέσσερεις συνολικά κατηγορίες, για έκαστο από αυτούς. Ο Κατηγορούμενος 1 κατηγορείται ότι την 4/1/2014 στην οδό Κίμωνος στη Λάρνακα της Επαρχίας Λάρνακας οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμούς εγγραφής ΚHF 658, χωρίς να είναι κάτοχος άδειας οδήγησης, χωρίς να ευρίσκεται σε ισχύ, σχετικά με τη χρήση του επίδικου οχήματος από τον Κατηγορούμενο 1, ασφαλιστήριο που να αφορά σε ευθύνη έναντι τρίτου, χωρίς άδεια κυκλοφορίας από 30/06/2012 και χωρίς πιστοποιητικό καταλληλότητας (οι κατηγορίες 1 μέχρι και 4). Ο Κατηγορούμενος 2 κατηγορείται ότι επέτρεψε στον Κατηγορούμενο 1 να οδηγήσει το εν λόγω όχημα, χωρίς όλα τα πιο πάνω (οι κατηγορίες 5 μέχρι 8). Ως διαφάνηκε μέσα από την ακρόαση της ουσίας της υπόθεσης μέχρι και την έναρξη της δίκης εντός δίκης, η Υπεράσπιση των Κατηγορούμενων είναι ότι ο Κατηγορούμενος 1 δεν οδηγούσε το επίδικο όχημα την επίδικη ημερομηνία και έτσι δεν διεπράχθη οποιοδήποτε από τα αδικήματα του κατηγορητηρίου από οποιοδήποτε εκ των Κατηγορουμένων. Κατά τη μαρτυρία του ΜΚ2 στην κυρίως δίκη, πρώην Αστυνομικού Γιώργου Γιάγκου, ο οποίος έλαβε κατάθεση από τους Κατηγορούμενους 1 και 2 (στο εξής «ο ΜΚ»), τέθηκε ζήτημα από την Υπεράσπιση ότι οι καταθέσεις των Κατηγορουμένων και οι απαντήσεις που έδωσαν στις γραπτές κατηγορίες που τους απήγγειλε ο ΜΚ, στα Ελληνικά για τον Κατηγορούμενο 2 και στα Αγγλικά για τον Κατηγορούμενο 1, δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτές ως μαρτυρία. Και αυτό γιατί, ο Κατηγορούμενος 1, δε γνώριζε αρκετά καλά Αγγλικά, ώστε να είναι σε θέση να αντιλαμβάνετο τι ερωτείτο στην Αγγλική, ούτε σε θέση να αντιλαμβάνετο τι τελικά έγραψε ο ΜΚ ως δικά του λεγόμενα στην κατάθεσή του και πάλι στην αγγλική γλώσσα (Τεκμήριο προς αναγνώριση 3). Δεν ήταν ούτε σε θέση, να αντιληφθεί τις κατηγορίες που του απαγγέλθηκαν στην Αγγλική, αλλά ούτε και σε θέση να δώσει την απάντηση που φαίνεται στο Τεκμήριο προς αναγνώριση
- Ως προς τον Κατηγορούμενο 2, ήταν η θέση της Υπεράσπισης ότι τα όσα είπε στο Τεκμήριο προς Αναγνώριση 5, δεν τα ανέφερε με τη θέλησή του, αλλά υπό το φως υποσχέσεων και πιέσεων εκ του ΜΚ ότι έπρεπε να παραδεχτεί ώστε να αφεθεί να αναχωρήσει από το χώρο όπου λαμβανόταν η κατάθεση. Το ίδιο ίσχυσε, κατά την Υπεράσπιση και για την απάντηση που έδωσε στις γραπτές κατηγορίες που του απήγγειλε ο ΜΚ και φαίνεται στο Τεκμήριο προς αναγνώριση
- Σημειώνεται πάντως πως η κατάθεση του Κατηγορούμενου 1 περιέχει ομολογία. Αναφέρεται σε αυτήν ότι ο ίδιος οδηγούσε το επίδικο αυτοκίνητο κατά τον επίδικο χρόνο. Περαιτέρω, η απάντησή του στις γραπτές κατηγορίες που του απαγγέλθηκαν, ήταν «I am sorry, I accept all the charges and if I knew about all these, I wouldn't drive the car». Και η κατάθεση του Κατηγορούμενου 2 περιέχει ομολογία, ότι δηλαδή, αυτός επέτρεψε στον Κατηγορούμενο 1 να οδηγήσει το επίδικο όχημα κατά τον επίδικο χρόνο. Η απάντησή του Κατηγορούμενου 2 στις γραπτές κατηγορίες που του απαγγέλθηκαν, ήταν «Παραδέχομαι και απολογούμαι. Έκαμα λάθος που είπα στο Μohamed να οδηγήσει το φορτηγό KHF 658 χωρίς να δω πρώτα τα χαρτιά». Το αίτημα για διεξαγωγή δίκης εντός δίκης εγκρίθηκε από το Δικαστήριο. Οι παράμετροι της δίκης εντός δίκης, καθορίστηκαν σαφώς από το Δικαστήριο πριν την έναρξη αυτής και στη βάση της ένστασης της Υπεράσπισης στην κατάθεση των Τεκμηρίων προς Αναγνώριση 3, 4, 5 και
- Νομική πτυχή Σε δίκη εντός δίκης αποφασίζεται κατά πόσον ομολογία ή ενοχοποιητική δήλωση του Κατηγορούμενου, η οποία περιέχεται είτε σε γραπτή κατάθεση του στην αστυνομία, είτε ως απάντηση σε γραπτή κατηγορία που του απαγέλλει αστυνομικός ή ακόμα και σε προφορική δήλωση του σε οποιοδήποτε πρόσωπο που ασκεί εξουσία, δόθηκε με την ελεύθερη βούλησή του, θεληματικά, χωρίς πρόκληση φόβου στον Κατηγορούμενο για δυσμενείς επιπτώσεις ή πρόκληση ελπίδας για αποκόμιση πλεονεκτήματος ή οφέλους ή καθ΄οιονδήποτε τρόπο καταπίεση, όχι κατά παράβαση των Δικαστικών Κανόνων (Judges' rules), έχοντας πλήρη γνώση των δικαιωμάτων του στη περίπτωση που ήταν ύποπτος, συλληφθείς ή υπόδικος και όχι κατά παράβαση Νόμου ή συνταγματικών δικαιωμάτων (βλ. μεταξύ άλλων Regina v Sfongaras
(1957)22 C.L.R. 113, Kokkinos ν. The Police
(1967)2 C.L.R. 217, 220, Petri v. The Police
(1968)2 C.L.R. 40, Ioannides v. Republic
(1968)2 C.L.R. 169, Azinas and Another v. Police
(1981)2 C.L.R. 9, Fournides v. Republic
(1986)2 C.L.R. 73, Psaras and Another v. Republic
(1987)2 C.L.R. 132, Σάκκος ν. Δημοκρατίας
(2000)2 Α.Α.Δ 510). Η εξαντλητική, βεβαίως, απαρίθμηση των περιπτώσεων στις οποίες μπορεί να διεξαχθεί δίκη εντός δίκης αντενδείκνυται εφόσον κάθε περίπτωση κρίνεται στη βάση των δικών της περιστατικών. Πρέπει πάντως να τηρείται κατά νου, ότι ρόλος των Δικαστηρίων είναι η περιφρούρηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και η διασφάλιση κράτους δικαίου και υπό αυτό το πρίσμα το Δικαστήριο πρέπει να αποφασίζει αφ΄ενός εάν θα διεξαχθεί δίκη εντός δίκης και αφ΄ετέρου το αποτέλεσμα της. Είναι, όμως, στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου εάν θα διεξαχθεί σε οποιαδήποτε περίπτωση δίκη εντός δίκης, με γνώμονα αφ΄ενός την αποφυγή άσκοπων διαδικασιών και αφ΄ετέρου ότι, εφόσον η ομολογία θεωρήθηκε ως η βασιλίδα των μαρτυριών και με μόνο αυτή το Δικαστήριο δύναται να καταδικάσει, υπάρχει αντιστοίχως η υποχρέωση στο Δικαστήριο να διασφαλίσει ότι αυτή δόθηκε με την ελεύθερη βούληση του Κατηγορούμενου και εκουσίως. Κατά την απόφαση εάν θα διεξαχθεί δίκη εντός δίκης πρέπει να ληφθεί υπόψη όπως μην επηρεάζονται δυσμενώς τα δικαιώματα του Κατηγορούμενου (βλ. Γρηγορίου ν. Δημοκρατίας (αρ. 2)
(2001)2 Α.Α.Δ 571). Ακόμα και αυτεπάγγελτα το Δικαστήριο μπορεί να διατάξει δίκης εντός δίκης εάν οι συνθήκες το απαιτούν (βλ. σύγγραμμα Ηλιάδη και Σάντη, Το Δίκαιο της Απόδειξης, 2014, σελ. 900). Το αντικείμενο της δίκης εντός δίκης πρέπει να τίθεται εξαρχής και σαφώς από το Δικαστήριο, ώστε να υπάρχει ισότητα των όπλων μεταξύ των μερών και να περιφρουρείται ο δημόσιος δικαστικός χρόνος. Το επίπεδο απόδειξης σε δίκη εντός δίκης είναι πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και το βάρος απόδειξης εξ΄ολοκλήρου στους ώμους της Κατηγορούσας Αρχής. Όταν, δηλαδή, η θεληματικότητα ομολογίας ή ενοχοποιητικής δήλωσης καθίσταται απλώς αμφίβολη, τότε το Δικαστήριο οφείλει να μην την αποδεκτεί ως μαρτυρία, με ό,τι τούτο συνεπάγεται για την πορεία της κυρίως δίκης. Η δίκη εντός δίκης είναι αυτοτελής διαδικασία. Κρίνεται στη βάση της μαρτυρίας που ακούστηκε εντός αυτής και μόνο. Το Δικαστήριο οφείλει να κρίνει τη δίκη εντός δίκης, προβαίνοντας στα ευρήματα εκείνα που είναι εντελώς απαραίτητα για απόφαση του αμφισβητούμενου στη δίκη εντός δίκης θέματος, χωρίς διατύπωση που τείνει να προκρίνει είτε την αξιοπιστία των μαρτύρων στην κυρίως δίκη είτε οποιοδήποτε από τα εκεί αμφισβητούμενα θέματα (Αστυνομία ν. Ησαΐα, άλλως Μπλάκκη
(1997)2 ΑΑΔ 177). Σε εξαίρεση του κανόνα ότι το Δικαστήριο δεν μπορεί να ενεργεί ως εφετείο του εαυτού του, το Δικαστήριο μπορεί να αναθεωρήσει την απόφαση στη δίκη εντός δίκης στο τέλος της κυρίως δίκης, δίνοντας βεβαίως σχετική αιτιολόγηση. Μάλιστα, οφείλει να το πράξει εάν τα δεδομένα, ως θα αποκρυσταλλωθούν τότε, απαιτούν κάτι τέτοιο. Η μαρτυρία Στη δίκη εντός δίκης για την Κατηγορούσα Αρχή έδωσε μαρτυρία μόνο ο ΜΚ και για την Υπεράσπιση μόνο οι Κατηγορούμενοι 1 και
- Προς καλύτερη κατανόηση του πλαισίου γεγονότων εντός του οποίου διεξήχθη η δίκη εντός δίκης, αναφέρεται ότι ήταν θέση της Υπεράσπισης, η οποία προέκυψε κατά την αντεξέταση των ΜΚ1 και ΜΚ2 στην κυρίως δίκη, αλλά και κατά την αντεξέταση του ΜΚ στη δίκη εντός δίκης, ότι το επίδικο φορτηγό ουδέποτε οδηγήθηκε από τον Κατηγορούμενο 1 και ήταν απλά σταματημένο έξω από εστιατόριο που διατηρούσε ο Κατηγορούμενος 2, με τον τότε συνέταιρό του. Οι τελευταίοι δύο, είχαν μεταξύ τους διαφωνίες και ο Κατηγορούμενος 2 φόρτωσε, με τη βοήθεια του Κατηγορούμενου 1, στο επίδικο φορτηγό, αντικείμενα τα οποία ήταν προσωπικά δικά του, για να τα απομακρύνει από το εστιατόριο. Ο συνέταιρος του Κατηγορούμενου 2 κάλεσε την αστυνομία, η οποία, κατ' ισχυρισμόν, κατέβασε στο πεζοδρόμιο τα αντικείμενα που είχαν ήδη φορτωθεί στο επίδικο φορτηγό, γιατί τα θεώρησε ως τεκμήρια σε πιθανή υπόθεση. Ο ΜΚ ανέφερε ότι τότε υπηρετούσε στην τροχαία Λάρνακας αλλά τώρα δεν εργάζεται πια ως αστυνομικός. Κατά τη λήψη της κατάθεσης του Κατηγορούμενου 1, ο τελευταίος μιλούσε αρκετά καλά αγγλικά ώστε να αντιλαμβάνεται τι ερωτείτο και να δίδει τις απαντήσεις του στα αγγλικά. Ο ΜΚ διαπίστωσε το επίπεδο γνώσης του Κατηγορούμενου 1 της Αγγλικής από σύντομη συνομιλία μαζί του, πριν τη λήψη της κατάθεσής του και ικανοποιήθηκε ότι μιλά και καταλαβαίνει αρκετά καλά ώστε να δώσει κατάθεση στα αγγλικά. Η λήψη κατάθεσης από τον Κατηγορούμενο 1, έγινε με τη μέθοδο των ερωταπαντήσεων, χωρίς όμως καταγραμμένες τις ερωτήσεις. Ο Κατηγορούμενος 1 δε ζήτησε, πάντως, διερμηνέα. Ο ΜΚ είπε ότι ο Κατηγορούμενος 1 καταλάβαινε πλήρως τις ερωτήσεις του στην Αγγλική και έδινε απαντήσεις άμεσα και κανονικά. Όπως μπορούσε ο ΜΚ να μιλήσει Αγγλικά έτσι μπορούσε και ο Κατηγορούμενος
- Αντιλαμβανόταν πλήρως τι διαμειβόταν στην αγγλική γλώσσα. Υπέγραψε τα Τεκμήρια προς Αναγνώριση 3 και 4, μετά που του διαβάστηκε το περιεχόμενό τους και συμφώνησε με αυτό. Μάλιστα στο Τεκμήριο προς Αναγνώριση 3, έγραψε ιδιοχείρως στα αγγλικά την εξής φράση, "I have read the statement above and I was informed that I can make any changes, addings or correction that I want the statement is true and I mad it free by my own will". Όσον αφορά στην απάντησή του Κατηγορούμενου 1, αυτός αντιλήφθηκε τις κατηγορίες και τότε έδωσε την απάντησή του, είπε ο ΜΚ. Σε σχέση με τη λήψη κατάθεσης από τον Κατηγορούμενο 2, ο ΜΚ είπε ότι δεν του υποσχέθηκε ότι εάν παραδεχτεί τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει δεν θα κινείτο δικαστική διαδικασία εναντίον του. Ούτε τον πίεσε να παραδεχτεί κάτι που δεν ήθελε. Ό,τι ανέφερε ο Κατηγορούμενος 2, αυτός το κατέγραψε επακριβώς στο Τεκμήριο προς αναγνώριση
- Το ίδιο ίσχυσε και για την απάντηση που του έδωσε, όταν τον κατηγόρησε γραπτώς, στο Τεκμήριο προς αναγνώριση
- Ο Κατηγορούμενος 2, δεν του ανέφερε πάντως για οποιαδήποτε αντικείμενα δικά του, για τα οποία ανυπομονούσε να φύγει για να παραλάβει, ως ήταν η θέση του Κατηγορούμενου 2 στο Δικαστήριο. Ο Κατηγορούμενος 2 έγραψε ιδιοχείρως την εξής φράση, στο Τεκμήριο προς Αναγνώριση 5: «Έχω διαβάσι την πιο πανο καταθεσι και πληροφοριθικα ότι μπορο να κανο ότι αλαγες η διορθοσις η ροθικις θελο, η καταθεσι ενε σοστι κι την εκανα ελευθερα και την θελισι μου». Ο ΜΚ είπε, ότι το ότι και οι δύο κατηγορούμενοι έγραψαν τη φράση αυτή, ιδιοχείρως, με τα όποια λάθη, ο μεν Κατηγορούμενος 1 στην αγγλική και ο δε Κατηγορούμενος 2 στην ελληνική, είναι απόδειξη ότι και οι δύο έγραψαν μόνοι τους το λεκτικό αυτό και κατάλαβαν τις καταθέσεις τους πριν τις υπογράψουν. Ο ΜΚ μου έκανε άριστη εντύπωση. Απαντούσε άμεσα, χωρίς διάθεση υπεκφυγής και ως κάποιος που θυμόταν επακριβώς το τι έγινε την επίδικη μέρα. Ούτε είχε λόγο, βρίσκω, να μην πει την αλήθεια αφού δεν είναι πια εν ενεργεία αστυνομικός. Η μαρτυρία του ΜΚ δεν κλονίστηκε κατά την αντεξέταση. Αντίθετα, εδραιώθηκε. Του υπεβλήθη ότι έγραψε ό,τι ήθελε αυτός και όχι ό,τι του είπε ο Κατηγορούμενος
- Απάντησε ότι ήταν ξεκάθαρο ότι ο Κατηγορούμενος 1 καταλάβαινε τι του έλεγε, εξού και έδωσε τις απαντήσεις που έδωσε και ο ΜΚ κατέγραψε. Επίσης δέχομαι ότι δεν υποσχέθηκε στον Κατηγορούμενο 2 να παραδεχτεί, ούτε τον πίεσε καθ΄οιονδήποτε τρόπο να παραδεχτεί, είτε για να τελειώνει γρήγορα, είτε υποσχόμενος ότι δεν θα προωθούσε την υπόθεση στο Δικαστήριο, ως ήταν οι ισχυρισμοί του Κατηγορούμενου
- Δέχομαι ότι, εάν βασιστώ στα λεγόμενα του, θα είμαι σε θέση να εξάξω ασφαλή συμπεράσματα για σκοπούς της δίκης εντός δίκης. Ο Κατηγορούμενος 1 είπε ότι γνωρίζει λίγα Αγγλικά, αλλά όχι αρκετά για να δώσει κατάθεση. Παραδέχεται ότι υπέγραψε τα Τεκμήρια προς Αναγνώριση 3 και
- Παραδέχεται επίσης ότι ιδιοχείρως έγγραψε τη σημείωση "I have read the statement above and I was informed that I can make any changes, addings or correction that I want the statement is true and I mad it free by my own will". Δεν κατέστη ξεκάθαρο, μέχρι και το πέρας της μαρτυρίας του, εάν έγραψε τις λέξεις αυτές διότι του τις είπε ο ΜΚ ή εάν τις έγραψε, κατόπιν που ο ΜΚ του τις έγραψε σε άλλη κόλλα χαρτί για να τις αντιγράψει. Ερωτηθείς κατά την αντεξέταση, ο Κατηγορούμενος 1 αμφιταλαντευόταν μεταξύ της μίας προαναφερθείσας εκδοχής και της άλλης. Δεν έπεισε πάντως ότι ο αστυνομικός μόνος του έγραψε όσα φαίνονται στα Τεκμήρια προς Αναγνώριση 3 και
- Ενώ αρχικά είπε ότι τίποτε δεν καταλάβαινε από όσα του έλεγε ο ΜΚ, αργότερα είπε ότι καταλάβαινε μερικά. Ούτε έπεισε ότι δεν γνώριζε αρκετά καλά Αγγλικά ώστε να είναι σε θέση να καταλαβαίνει τι διεμείβετο. Πάντως ο ίδιος, προς το τέλος της αντεξέτασής του και όντας υπό πίεση, παραδέχτηκε ότι αντιλήφθηκε ότι ο ΜΚ τον κατηγόρησε επειδή η άδεια που κατείχε δεν τον κάλυπτε να οδηγεί το επίδικο όχημα, επειδή το επίδικο όχημα δεν είχε πιστοποιητικό καταλληλότητας και επειδή δεν τον κάλυπτε η ασφάλεια. Επιβεβαιώνοντας έτσι το ζητούμενο στη δίκη εντός δίκης. Ότι, δηλαδή, καταλάβαινε τι διεμείβετο στην αγγλική γλώσσα. Δέχομαι ότι, λέγοντας αυτά, έλεγε την αλήθεια, παρόλο που ήταν εμφανής η προσπάθεια του, κατά την υπόλοιπη αντεξέτασή του, να υποστηρίξει την άγνοια του για το τι διεμειβόταν, προωθώντας είτε διαφορετικές είτε αντικρουόμενες μεταξύ τους εκδοχές, ενώ προχωρούσε η αντεξέτασή του. Κρίνω ότι δε μπορώ να βασιστώ στα λεγόμενα του Κατηγορούμενου 1, ώστε να εξάξω ασφαλή συμπεράσματα για τη δίκη εντός δίκης. Ο Κατηγορούμενος 2 είπε, αρχικά, ότι ο ΜΚ του υποσχέθηκε ότι για να φύγει γρήγορα να πάει στη δουλειά του, έπρεπε να παραδεχτεί στις κατηγορίες που του απήγγειλε. Και ότι επιπλέον του υποσχέθηκε ότι εάν παραδεχόταν, ο ΜΚ θα έκανε εισήγηση όπως μην κατηγορηθεί στο Δικαστήριο. Μιλά πάντως, είπε, και καταλαβαίνει καλά την ελληνική γλώσσα. Είπε ότι, δεν είναι αλήθεια αυτά που γράφει η κατάθεσή του, καθότι ήθελε να τελειώνει και βιαζόταν να πάει να πάρει τα αντικείμενά του, τα οποία κατέβασε η αστυνομία από το επίδικο φορτηγό και βρίσκονταν στο πεζοδρόμιο έξω από το εστιατόριο του. Είπε επίσης ότι υπέγραψε τα Τεκμήρια προς αναγνώριση 5 και 6, για να τελειώνει, γιατί είχε άγχος πρώτον, για τα αντικείμενά του που ήταν στο πεζοδρόμιο και δεύτερον για τους υπαλλήλους του, των οποίων έπρεπε να φέρει τις βίζες και τα διαβατήρια από τη Λευκωσία. Θέσεις, οι οποίες δε συνάδουν με τον ισχυρισμό του ότι ο ΜΚ τον πίεσε να παραδεχτεί για οικονομία χρόνου. Ευλόγως, του τέθηκε η θέση ότι, οτιδήποτε και να έλεγε, είτε παραδεχόταν είτε όχι, τον ίδιο χρόνο θα του έπαιρνε για να δώσει κατάθεση. Επέμεινε ότι ο ΜΚ του είπε να παραδεχτεί, για να τελειώνουν γρήγορα. Ισχυρίστηκε, περαιτέρω ότι αυτά που ο ΜΚ έγραψε ως τα λεγόμενα του Κατηγορούμενου 2 στην κατάθεσή του, του τα είπε ο συνάδελφος του αστυνομικός και όχι ο Κατηγορούμενος 2, παρόλο που υπέγραψε και παρόλο που έγραψε το λεκτικό ότι κατάλαβε την κατάθεσή του, ιδιοχείρως. Ο Κατηγορούμενος 2, επανέλαβε ότι υπέγραψε τα Τεκμήρια προς Αναγνώριση 5 και 6, όχι επειδή συμφωνούσε με το περιεχόμενό τους, αλλά διότι, όπως είπε, είχε πιο σημαντικά πράγματα να κάνει, ως προαναφέρθηκαν. Δεν μπορώ να βασιστώ στην εκδοχή του Κατηγορούμενου 2, ως προς τα αμφισβητούμενα στη δίκη εντός δίκης θέματα. Ήταν προφανής η προσπάθεια του να αποφύγει τις συνέπειες της παραδοχής του στην αστυνομία. Ανέφερε πράγματα αντικρουόμενα μεταξύ τους. Όπως για παράδειγμα ότι, ο ΜΚ ήταν πολύ καλός μαζί του και αντιμετώπισε το θέμα του ανθρωπιστικά, αλλά ότι μόνος του και σε συνεννόηση με τον συνάδελφο του έγραψαν την κατάθεση του Κατηγορούμενου 2, ενώ δεν ήταν τα δικά του λεγόμενα. Αργότερα είπε ότι παραδέχτηκε για να φύγει γρήγορα. Επίσης, ενώ αρχικά είπε ότι παραδέχτηκε υπό την υπόσχεση του ΜΚ ότι δεν θα κατηγορείτο, αργότερα είπε ότι δεν ήταν σημαντικό για αυτόν αν θα κατηγορείτο ή όχι, αλλά το να πάει να πάρει τα πράγματα του από το πεζοδρόμιο και να φροντίσει τους υπαλλήλους του. Κρίνω ότι δε μπορώ να βασιστώ στα λεγόμενα του Κατηγορούμενου 2, ώστε να εξάξω ασφαλή συμπεράσματα για τη δίκη εντός δίκης. Κατάληξη Ως εκ των ως άνω, κρίνω ότι, ο Κατηγορούμενος 1 γνώριζε αρκετά καλά την αγγλική γλώσσα ώστε να είναι σε θέση, με τη θέλησή του, να αναφέρει τα όσα του αποδίδονται στα Τεκμήρια προς Αναγνώριση 3 και
- Κρίνω, περαιτέρω, ότι ο Κατηγορούμενος 2, δεν ανέφερε τα όσα του αποδίδονται στα Τεκμήρια προς Αναγνώριση 5 και 6 στον ΜΚ υπό το καθεστώς είτε υποσχέσεων εκ του τελευταίου, ότι δεν θα κινηθεί ποινική διαδικασία εναντίον του εάν παραδεχόταν, είτε πιέσεων εκ του ΜΚ, αλλά με τη θέλησή του. Επομένως, τα Τεκμήρια προς Αναγνώριση 3 μέχρι 6 γίνονται αποδεκτά ως μαρτυρία και καθίστανται Τεκμήρια 3 μέχρι και 6, αντίστοιχα, στην κυρίως δίκη. ................... (Υπ.) Μ. Κ. Λοΐζου Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο