Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Georgios Tzankarasvilidis κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 6354/14, 17/2/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2016:B22 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Κ. Λοΐζου Ε.Δ Αρ. Υπόθεσης: 6354/14 Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας Κατηγορούσα Αρχή ν. 1.Georgios Tzankarasvilidis
- Zurab Jankarashvili Κατηγορούμενoι Ημερομηνία: 17.2.16 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Αντωνίου Για τον Κατηγορούμενο: κ. Σταύρου, για Α. Σωτηρίου & Συνεργάτες Κατηγορούμενοι παρόντες ΑΠΟΦΑΣΗ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ Οι κατηγορούμενοι είναι πατέρας (Κατηγορούμενος 2) και υιός (Κατηγορούμενος 1). Ο Κ1 αντιμετωπίζει κατηγορία ότι στις 19/12/2013 οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμούς εγγραφής KPH780 χωρίς να βρίσκεται σε ισχύ, σχετικά με τη χρήση του, ασφαλιστήριο που να αφορά σε ευθύνη έναντι τρίτου. Αντίστοιχα, ο Κ2 κατηγορείται, ότι κατά την πιο πάνω μέρα και ώρα, επέτρεψε στον υιό του να οδηγεί το επίδικο όχημα χωρίς να βρίσκεται σε ισχύ, σχετικά με τη χρήση του, ασφαλιστήριο που να αφορά σε ευθύνη έναντι τρίτου. ΟΙ ΕΚΑΤΕΡΩΘΕΝ ΘΕΣΕΙΣ Είναι παραδεκτό γεγονός, μεταξύ των μερών, ότι ο Κ2 εξέδωσε ασφαλιστήριο συμβόλαιο για το επίδικο όχημα, στο οποίο ως εξουσιοδοτημένος οδηγός αναγράφεται και ο Κ1, με την ασφαλιστική εταιρεία Prime Insurance, το οποίο ίσχυε από 8/01/2013 μέχρι και 07/01/
- Ο πίνακας του ασφαλιστηρίου αυτού κατατέθηκε από κοινού ως Τεκμήριο 6 και επ΄αυτού αναγράφεται ως ολικό ασφάλιστρο το ποσό των €434,
- Η διαφωνία μεταξύ των μερών, περιορίζεται στο ότι η Κατηγορούσα Αρχή υποστηρίζει ότι πριν την επίδικη ημερομηνία και συγκεκριμένα την 16/2/2013, το ασφαλιστήριο ακυρώθηκε εκ της Prime Insurance, μέσω της E.MI.A Insurance Agency Ltd (στο εξής «η ΕΜΙΑ») και δεν ευρισκόταν σε ισχύ. Η Υπεράσπιση υποστήριξε ότι οι Κ. πλήρωσαν, τμηματικά αλλά καθ΄ολοκληρία το ασφάλιστρό τους σε κάποιον Σωτήρη Σωτηρίου στη Λάρνακα και δεν γνώριζαν περί της ακύρωσης του ασφαλιστήριου τους μέχρι και την επίδικη ημερομηνία, οπόταν επισυνέβη τροχαίο ατύχημα ενώ ο Κ1 οδηγούσε το επίδικο όχημα. Ο Κ1 διαπίστωσε τότε, μιλώντας με τον ΜΚ2 ότι η ασφαλιστική εταιρεία υπεστήριζε ότι το ασφαλιστήριο δεν ευρισκόταν σε ισχύ και είχε ακυρωθεί. Ήταν η θέση της Υπεράσπισης, η οποία υπεβλήθη στον ΜΚ2 ότι το ασφαλιστήριο ουδέποτε ακυρώθηκε. Κατά την πορεία της ακρόασης της υπόθεσης, προέκυψε επίσης η θέση της Υπεράσπισης ότι οι Κ, ενώ πλήρωσαν καθ΄ολοκληρία το ασφάλιστρο τους, «εν τέλει βρέθηκαν εν μέσω μιας διαμάχης μεταξύ ασφαλιστικών πρακτόρων, συμβούλων και εταιρειών» (σύμφωνα με την τελική αγόρευση του κ. Σταύρου) και δεν πρέπει να τους αποδοθεί ποινική ευθύνη. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ Το περιεχόμενο της μαρτυρίας όλων των μαρτύρων βρίσκεται καταχωρημένο στα πρακτικά και έχει μελετηθεί και λαμβάνεται υπόψη στο σύνολο του, χωρίς, να είναι απαραίτητο, το Δικαστήριο να προβεί σε εκτενή και λεπτομερή παράθεση της μαρτυρίας. Αναφορά θα γίνει όπου και στο βαθμό που αυτό είναι αναγκαίο για σκοπούς αξιολόγησης. Προς απόδειξη της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής έδωσαν μαρτυρία 4 μάρτυρες. Ο Αστ. 1311 Ι. Γεωργίου (στο εξής «ο ΜΚ1»), ο Μίκης Πολυκάρπου (στο εξής «ο ΜΚ2»), η Γιαννούλα Κουμή (στο εξής «η ΜΚ3») και ο Αστ. 5572 Κυριάκος Σολωμού (στο εξής «ο ΜΚ4»). Κατόπιν που η υπόθεση πέρασε τη σκόπελο του εκ πρώτης όψεως, δια απόφασης του Δικαστηρίου τούτου, για την Υπεράσπιση μαρτύρησαν ο Κ1 και ο Χριστάκης Κόκκινος (στο εξής «ο ΜΥ»). Ο ΜΚ1 κατέθεσε την κατάθεσή του, η οποία έγινε δεχτή και ως προς το περιεχόμενος της από την Υπεράσπιση. Εντός αυτής, αναφέρεται ότι ο ΜΚ1 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον Κ1 την 19/12/
- Τον κατηγόρησε γραπτώς και αυτός ανέφερε ότι ήξερε ότι είχε ασφάλεια αλλά δεν το ήξερε ότι ήταν ακυρωμένη και ότι αυτός πλήρωσε το ασφάλιστρο και παρέδωσε στον αστυνομικό τις σχετικές αποδείξεις. Ο ΜΚ1 κατηγόρησε αντίστοιχα τον Κ2, την 21/3/2014 και αυτός απάντησε: «Τι άλλο να σας πω, σας τα είπε ο γιος μου, δεν γνώριζα τίποτε ότι ακυρώθηκε η ασφάλεια». Είπε στο Δικαστήριο ότι από το μηχανογραφημένο σύστημα της Αστυνομίας το ασφαλιστήριο φαινόταν ως ακυρωμένο, έτσι στη βάση των απαντήσεων του Κ1, έκανε περαιτέρω έρευνα, μέσω του ΜΚ2, και εξασφάλισε τα έγγραφα ακύρωσης του ασφαλιστήριου. Δέχθηκε ότι οι ασφαλιστικές εταιρείες οφείλουν να ενημερώνουν την αστυνομία όταν οποιοδήποτε ασφαλιστήριο έγγραφο ακυρώνεται. Ο ΜΚ2 είναι ο διευθυντής της ΕΜΙΑ, οι οποίοι είναι γενικοί αντιπρόσωποι της Prime Insurance, ενεργούν, δηλαδή, ως ασφαλιστικοί πράκτορες για αυτήν. Ο ίδιος υπέγραψε στις 8/02/2013 την επιστολή με την οποία ο Κ2 ενημερώθηκε για την επικείμενη ακύρωση του ασφαλιστήριου του. Σε αυτήν αναφέρεται, «[...] το πιο πάνω ασφαλιστήριο συμβόλαιο σας θα ακυρωθεί σε 7 μέρες από σήμερα σύμφωνα με τους όρους του συμβολαίου σας. Ημερομηνία ακύρωσης θα είναι 16/02/2013 και μετά το πέρας της ημερομηνίας αυτής καμία ασφαλιστική κάλυψη θα σας παρέχεται. Σύμφωνα με την νομοθεσία, υποχρεούστε να επιστρέψετε το πρωτότυπο πιστοποιητικό ασφάλισης εντός 48 ωρών από την ημερομηνία ακύρωσης». Κατόπιν τούτου και στις 11/02/2013 εκδόθηκε ακύρωση του ασφαλιστήριου, με ημερομηνία ισχύος την 16/02/
- Επί της ακύρωσης αυτής αναφέρονται επιστρεφόμενα ασφάλιστρα ύψους €374,
- Είπε ότι η επιστολή προειδοποίησης της ακύρωσης στάληκε συστημένη στον Κ2 μέσω ταχυδρομείου και κατέθεσε την απόδειξη ταχυδρόμησής της. Είπε ότι για να μην επιστραφεί, θα πει ότι παραδόθηκε. Αντεξεταζόμενος, εξήγησε ότι η ΕΜΙΑ, η οποία είναι ασφαλιστικός πράκτορας για την Prime Insurance, έχει ως ασφαλιστικό μεσάζοντα στη Λάρνακα την A. Orthodoxou & Sons Ltd (στο εξής «η Orthodoxou»). Η ΕΜΙΑ μόνο με την Orthodoxou έχει δοσοληψίες, η οποία προτείνει στην ΕΜΙΑ πελάτες για ασφάλιση με την Prime Insurance. Το χαρτοφυλάκιο της Orthodoxou είναι της τάξεως των €800.000 χρονιαίως. Eίπε ότι, μόνο η Prime Insurance, μέσω της ΕΜΙΑ, δύναται να συνάπτει και να ακυρώνει ασφαλιστικά συμβόλαια. O λόγος που ακυρώθηκε το ασφαλιστήριο του Κ2, ήταν λόγω οικονομικών διαφορών μεταξύ της Orthodoxou και του ασφαλισμένου. Ως τον ενημέρωσε, δηλαδή, η Orthodoxou, το ασφάλιστρο για το επίδικο ασφαλιστήριο ουδέποτε εισεπράχθη. Όταν του υπεβλήθη, ότι το ασφάλιστρο ήταν πληρωμένο μέχρι και το τελευταίο σεντ, απάντησε ότι η ΕΜΙΑ ουδέποτε εισέπραξε οποιοδήποτε ασφάλιστρο από τους Κατηγορούμενους. Είπε, επίσης ότι εάν εισπραττόταν θα υπήρχε απόδειξη, αλλά δεν υπάρχει. Σε σχέση με το επιστρεφόμενο ασφάλιστρο των €374,21, που αναγράφεται στην ακύρωση του ασφαλιστήριου είπε ότι ήταν το ποσό του ολικού ασφαλίστρου, που αντιστοιχούσε στην υπολειπόμενη περίοδο του ασφαλιστήριου και για την οποία αυτό δεν ίσχυε, λόγω ακύρωσης. Είπε ότι ήταν η Orthodoxou που χρεώθηκε με το ασφάλιστρο εκ μέρους των Κ από την ΕΜΙΑ και η Orthodoxou, εκείνη η οποία πιστώθηκε από την ΕΜΙΑ με το πιο πάνω ποσό, κατά την ακύρωση. Οι οδηγίες, πάντως, της Orthodoxou προς την ΕΜΙΑ ήταν ότι το ασφάλιστρο ουδέποτε πληρώθηκε στην πρώτη. Προέκυψε από τις απαντήσεις του ΜΚ2, χωρίς να το πει ρητώς, ότι το ποσό των €434,21 που φαίνεται στο ασφαλιστήριο ως ολικό ασφάλιστρο και το ποσό των €374,21 που αναφέρεται ως επιστρεφόμενο ασφάλιστρο στην πράξη ακύρωσης, αφορά σε λογιστική πίστωση και χρέωση αντιστοίχως, μεταξύ της ΕΜΙΑ και της Orthodoxou και όχι ότι τα λεφτά αυτά πράγματι άλλαξαν χέρια. Eίπε ότι ο ίδιος δεν γνωρίζει τους Κ. Δέχθηκε ότι η αστυνομία δεν ενημερώθηκε για την ακύρωση. Είπε, περαιτέρω, ότι μόνο η προειδοποίηση της ακύρωσης αποστέλλεται στον ασφαλισμένο. Η ακύρωση, εν προκειμένω ημερομηνίας 11/02/2013 και με έναρξη ισχύος την 16/02/2013, δεν αποστάληκε στον Κ2, διότι η συνήθης πρακτική είναι να αποστέλλεται στον ασφαλιστικό μεσάζοντα που μεσολάβησε για την σύναψη του ασφαλιστήριου για να διεκπεραιώσει τα περαιτέρω. Εν προκειμένω, στην Orthodoxou. Του υπεβλήθη ότι το ασφαλιστήριο βρισκόταν σε ισχύ καθόλη τη διάρκεια ισχύος του και ότι ουδέποτε ακυρώθηκε. Επέμεινε στα λεγόμενα του και παρέπεμψε στα ενώπιον του Δικαστηρίου έγγραφα, για τα της ακύρωσης. Δεν γνωρίζει τον Χριστάκη Κόκκινο. Έχει ακούσει αυτό το όνομα, όμως ουδέποτε είχε οποιαδήποτε ασφαλιστική συνεργασία με το άτομο αυτό. Του υπεβλήθη ότι ο λόγος που λέει στο Δικαστήριο ότι δεν γνωρίζει τον Χριστάκη Κόκκινο είναι για να αποφύγει οποιαδήποτε ευθύνη τυχόν πηγάζει από το ότι αυτός ενεργούσε εκ μέρους της Orthodoxou ως ασφαλιστικός μεσάζων, ενώ δεν ήταν εγγεγραμμένος να ενεργεί ως τέτοιος. Απάντησε ως εξής: «Δεν το γνωρίζω». Η ΜΚ3 είπε ότι εργάζεται στο ταχυδρομείο Αραδίππου και κατέθεσε αντίγραφο ειδοποίησης περί της παράδοσης ενός συστημένου αντικειμένου. Ο αύξων αριθμός επί αυτής συνάδει με τον αύξοντα αριθμό της απόδειξης ταχυδρόμησης που κατέθεσε ο ΜΚ
- Είπε ότι στην απόδειξη παραλαβής του συστημένου αντικειμένου αναγράφεται το όνομα του Κ1, διότι ο γιος το παρέλαβε, παρόλο που δικαιούχος ήταν ο πατέρας του, Κ
- Σε περιπτώσεις όπου ο παραλήπτης είναι άτομο διαφορετικό από τον δικαιούχο, τότε σημειώνεται ο αριθμός ταυτότητας του παραλήπτη, επί της απόδειξης παραλαβής. Και υπέδειξε τον αριθμό Χ948676, ως τον αριθμό ελληνικής ταυτότητας του Κ
- Ο ΜΚ4, ο οποίος είναι αστυνομικός και υπηρετεί στην Εισαγγελία Λάρνακας, επιβεβαίωσε μέσω του Τεκμηρίου 10, το οποίο είναι κατάσταση με τα προσωπικά στοιχεία του Κ1, εκτυπωμένη, από το μηχανογραφημένο σύστημα της αστυνομίας, ότι ο αριθμός ελληνικής ταυτότητας του Κ1 είναι Χ
- Ο Κ1 ανέφερε στο Δικαστήριο, ότι την επίδικη μέρα έγινε τροχαίο ατύχημα, καθώς πήγαινε στο κολλέγιο του. Κάλεσε την ασφαλιστική εταιρεία του και του είπαν ότι το ασφαλιστήριο είχε ακυρωθεί. Έδωσε το ασφαλιστήριο στον ασφαλιστή του άλλου ενεχόμενου οχήματος, που έφτασε στο μέρος και κάλεσε ξανά εκείνος την ασφάλεια. Μίλησε με τον ΜΚ2 και αυτός του είπε ότι το ασφαλιστήριο του ακυρώθηκε και ότι ενημερώθηκε σχετικά. Ο Κ1, του είπε ότι αυτός πλήρωσε το ασφάλιστρο και ο ΜΚ2 του απάντησε: να πάει οπου θέλει και τον ίδιο δεν τον ενδιαφέρει τι θα γινόταν. Και στην αστυνομία αμφισβήτησε την ακύρωση του ασφαλιστήριου διότι είχε αποδείξεις των ποσών που πλήρωσε στον ασφαλιστή του Σωτήρη Σωτηρίου και τις έδωσε στον εξεταστή αστυνομικό. Κατέθεσε στο Δικαστήριο, ως Τεκμήριο 11, τιμολόγιο από τον εν λόγω ασφαλιστή ημερομηνίας 7/1/2013 για συνολικό ποσό €320, επί του οποίου αναφέρεται το επίδικο αυτοκίνητο και δύο αντίστοιχες αποδείξεις, η πρώτη ημερομηνίας 7/1/2013 και για ποσό €200 και η δεύτερη ημερομηνίας 15/2/2013 για ποσό εκ €
- Έγινε παραδεκτό από την Κ/Α ότι ο Κ1 πλήρωσε το συνολικό ποσό των €320 στον Σωτηρίου, ως ασφάλιστρο για το ασφαλιστήριο. Είπε, επίσης, ότι πηγαίνει για ασφάλειες στον Σωτήρη Σωτηρίου και ότι αυτός συνεργάζεται με τον Χριστάκη Κόκκινο. Η μόνη αναφορά στη μαρτυρία του στον Χρ. Κόκκινο ήταν αυτή και καμία άλλη. Αντιθέτως ανέφερε αρκετές φορές τον Σωτηρίου. Δέχθηκε ότι εξαρχής και στις 7/1/2013 πλήρωσε στον Σωτηρίου μόνο το ποσό των €200 έναντι του ασφαλίστρου και όχι ολόκληρο. Όταν έλαβε την ειδοποίηση ακύρωσης του ασφαλιστηρίου, την πήρε και πήγε στον Σωτηρίου, ο οποίος του είπε ότι το ασφαλιστήριο θα ακυρωνόταν εάν δεν πλήρωνε και τα υπόλοιπα €
- Έτσι, πλήρωσε το υπόλοιπο την 15/2/2013 και από εκείνη τη στιγμή πίστευε ότι καλυπτόταν μέχρι και τη στιγμή του ατυχήματος. Ουδείς τον ενημέρωσε ότι τελικά ακυρώθηκε το ασφαλιστήριο του και ποτέ δεν έλαβε πίσω τα λεφτά του. Αντεξεταζόμενος, είπε ότι την ειδοποίηση για την ακύρωση που παρέλαβε εκ μέρους του Κ2, δεν την έδειξε σ' αυτόν αμέσως, διότι δεν ξέρει να γράφει και να διαβάζει ελληνικά. Μόνο να μιλάει λίγο. Δέχθηκε πάντως ότι καιρό μετά, του το είπε. Είπε ότι όταν ανέφερε στον Σωτηρίου το τι έγινε, αυτός του είπε ότι δε γίνεται να ακυρώθηκε το ασφαλιστήριο του αφού αυτός πλήρωσε κανονικά. Του υπεβλήθη ότι ο Σωτηρίου ποτέ δεν έστειλε τα €120 στην Prime Insurance. Απάντησε ότι, πάντα πάει στον Σωτηρίου, πληρώνει και οδηγεί. Μετέπειτα, δεν έκανε οτιδήποτε άλλο ούτε ρώτησε για την ακύρωση, διότι είχε απόδειξη στα χέρια του. Ο ΜΥ είπε ότι εργάζεται στην Εθνική Φρουρά, ως ηλεκτροτεχνίτης τροχοφόρων οχημάτων και μέχρι και τις αρχές του 2014 είχε και δεύτερη δουλειά, ως ασφαλιστικός αντιπρόσωπος. Συνεργαζόταν με τον Σωτηρίου και του έκανε ασφάλειες, είπε, μέσω της Orthodoxou. Τους Κ. δεν τους γνωρίζει. Αναγνώρισε πάντως το ασφαλιστήριο στο όνομα του Κ1 και είπε ότι αυτός μεσολάβησε στην εταιρεία και η εταιρεία του έστειλε το συμβόλαιο και το παρέδωσε στον Σωτηρίου. Τον ΜΚ2, τον γνωρίζει προσωπικά, μιλούσε μαζί του πολλές φορές στο τηλέφωνο για δύσκολες περιπτώσεις και τον συνάντησε και 3-4 φορές στο γραφείο του. Την τελευταία φορά που τον συνάντησε του είπε ότι η συνεργασία μαζί του τερματίζεται διότι συνεργάζεται και με τον Σωτηρίου. Ο ΜΥ του είπε τότε, ότι δεν δικαιούτο να κάνει αυτό το πράγμα. Μετά τον τερματισμό αυτό, αρκετοί πελάτες του έλαβαν επιστολές ειδοποίησης ακύρωσης και έτσι τους πήρε σε άλλη ασφαλιστική. Πολλοί όμως δεν πήραν τέτοια επιστολή. Πήρε μία λίστα με ακυρωμένα ασφαλιστήρια, στην οποία συμπεριλαμβανόταν και το ασφαλιστήριο των Κ. Αντεξεταζόμενος είπε ότι ήταν ο μεσάζοντας μεταξύ των πελατών του και της Prime Insurance, την οποία καθόλη τη διάρκεια της μαρτυρίας του εξίσωνε, με την Orthodoxou. Και μεταξύ αυτού και της Orthodoxou, συνέχισε, μεσολαβούσε ο Σωτηρίου. Είπε ότι ουδέποτε ο ίδιος πήρε λεφτά από τους Κ. Θα τα εισέπραττε από τον Σωτηρίου, εάν δεν μεσολαβούσε η ακύρωση του ασφαλιστήριου μαζί με πολλά άλλα, από τον ΜΚ
- Ο ίδιος έπαιρνε πελάτες τον Σωτηρίου, ο Σωτηρίου εισέπραττε το ασφάλιστρο και κάθε τρίμηνο του έδιδε το συνολικό ποσό των ασφαλίστρων που εισέπραξε, μείον τη δική του προμήθεια. Απαγορεύεται από τη νομοθεσία, είπε, να ακυρώνεται ασφαλιστήριο συμβόλαιο, εκτός εάν ο πελάτης επιστρέψει το ασφαλιστήριο του στην εταιρεία, θέση την οποία δεν εξειδίκευσε περαιτέρω και είναι, εν πάση περιπτώσει, νομική. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Είχα την ευκαιρία μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω τα λεγόμενά τους και την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Προβαίνω σε αυτή την αξιολόγηση με γνώμονα, μεταξύ άλλων, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος καθενός στην υπόθεση, τις ευκαιρίες που είχαν να γνωρίζουν ή να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, τη γενική συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα, την ακεραιότητα τους, την ειλικρίνεια τους, την μνήμη και τους λόγους που είχαν να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν και την αμεσότητα των απαντήσεων τους (βλ. Ζερβού v. Χαραλάμπους,
(1996)1 Α.Α.Δ. 447, Καρεκλά v. Κλεάνθους,
(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 1119 και Αθανασίου και άλλος v. Κουνούνη
(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 614). Επίσης κατά την αξιολόγηση υπόψη μου είχα και τις εισηγήσεις των δύο πλευρών κατά το στάδιο των τελικών αγορεύσεων. Αντιπαρέβαλα επίσης τις θέσεις κάθε μάρτυρα με τη λοιπή μαρτυρία που κατατέθηκε στην υπόθεση, γραπτή και προφορική και τη συνοχή και συνέπεια της εκδοχής καθενός με το σύνολο και τη λογική της υπάρχουσας μαρτυρίας. Στην υπόθεση Ομήρου v. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. σελ. 506, υποδεικνύεται ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός μάρτυρα πρέπει να γίνεται με βάση το περιεχόμενο της, την ποιότητα και πειστικότητα της και τη σύγκριση της με την υπόλοιπη μαρτυρία. Η αξιολόγηση της μαρτυρίας δεν πρέπει να περιορίζεται μόνο στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας του καθενός μάρτυρα ξεχωριστά. Είναι επιθυμητό η μαρτυρία να συσχετίζεται, να αντιπαραβάλλεται και να διερευνάται με την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων, προσέγγιση η οποία επαυξάνει το κύρος των ευρημάτων του Δικαστηρίου και ενισχύει την πίστη του κοινού στη δικαστική αποστολή (βλ. Στυλιανίδης v. Χ¨Πιέρα
(1992)1 Α.Α.Δ. 1056 και Mustafa v. Κακουρή κ.ά.
(2002)1(Α) Α.Α.Δ. σελ. 162). Δέχομαι τη μαρτυρία των ΜΚ1, ΜΚ3 και ΜΚ4 ως αξιόπιστη. Ήταν και οι 3 άμεσοι στις απαντήσεις τους, χωρίς διάθεση υπεκφυγής και τα όσα ανέφεραν συνήδαν με την γραπτή μαρτυρία που προσκομίστηκε στο Δικαστήριο. Ο ΜΚ1 ήταν ο εξεταστής της υπόθεσης, ο οποίος προέβη στη διερεύνηση και η μαρτυρία του ήταν ουσιαστική, ως προς τη θέση των Κ σύγχρονα με τη διερεύνηση και την κατηγορία που τους προσήφθη. Δεν αμφισβητήθηκε, κατ΄ουσία, κατά την αντεξέτασή του. Των ΜΚ3 και ΜΚ4 η μαρτυρία, ενώ ήταν ουσιαστική μεν, ήταν διαδικαστικής φύσεως δε και δεν αμφισβητήθηκαν κατά την αντεξέταση. Ουδείς είχε λόγο να πει άλλα από εκείνα για τα οποία γνώριζε και είχε θετική γνώση. Δέχομαι τη μαρτυρία του ΜΚ2 ως αξιόπιστη, όχι όμως στο σύνολό της. Συγκεκριμένα, δεν μπορώ να δεχθώ τη θέση του, ότι δεν γνώριζε προσωπικά τον Χριστάκη Κόκκινο και ότι ουδέποτε είχε οποιαδήποτε ασφαλιστική συνεργασία μαζί του. Καταλήγω σε αυτό το συμπέρασμα, αφ΄ενός διότι είπε ότι γνωρίζει το όνομα αυτό, παραλείποντας να αναφέρει πως το γνωρίζει αφού δεν είχε μαζί του ασφαλιστική συνεργασία και αφ΄ετέρου διότι κάποιος ο οποίος κατηγορείται ότι ο λόγος που λέει ότι δεν γνωρίζει συγκεκριμένο άτομο είναι για να αποφύγει ευθύνη, δεν απαντά με ένα σκέτο «Δεν το γνωρίζω». Είναι επίσης νοητό και δυνατό, σε ένα τόσο νομοθετικά ρυθμισμένο πεδίο όπως οι ασφάλειες, ο ΜΚ2 να υπείχε κάποιας ευθύνης εάν συνεργαζόταν με άτομο το οποίο ενεργούσε ως μεσάζοντας και δεν ήταν εγγεγραμμένο ως τέτοιος, σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία, χωρίς βεβαίως να αποφαίνομαι ή να είμαι σε θέση να αποφανθώ, για την φύση και έκταση τέτοιας ευθύνης εν προκειμένω. Πάντως, βρίσκω επί του προκειμένου ότι ο ΜΚ2 δυνατόν να είχε λόγο να μην πει την αλήθεια ως προς τη γνωριμία και συνεργασία του με τον Κόκκινο και ως προς τη πτυχή, αυτή και μόνο, δεν δέχομαι τη μαρτυρία του. Κατά τα άλλα, κρίνω ότι μπορώ να βασιστώ στη μαρτυρία του για να εξάξω ασφαλή συμπεράσματα, αφ΄ενός διότι αυτή ήταν κυρίως επεξηγηματική ως προς τη σχέση Prime Insurance, EMIA και Orthodoxou και αφ΄ετέρου διότι, τα όσα ανέφερε αναφορικά με την ακύρωση του ασφαλιστήριου, συνάδουν με την υπόλοιπη αξιόπιστη μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου. Πάντως, τη θέση του, ότι η ασφαλιστική εταιρεία είναι υποχρεωμένη να καλύψει πελάτη, ο οποίος παραδίδει το ποσό του ασφάλιστρου σε ασφαλιστικό σύμβουλο ή μεσάζοντα και αυτός δεν το παραδίδει με τη σειρά του στην εταιρεία, δεν μπορώ να τη λάβω υπόψη, διότι πρόκειται για θέση νομική προερχόμενη από μη νομικό. Βρίσκω τον Κατηγορούμενο 1 ως αξιόπιστο μάρτυρα. Απαντούσε άμεσα στις ερωτήσεις που του υποβάλλονταν και με τρόπο και ύφος κάποιου που ήρθε στο Δικαστήριο για να βρει το δίκαιο του. Δέχομαι τη μαρτυρία καθ΄ολοκληρία, εκτός από τη θέση του όταν μίλησε με τον ΜΚ2, την επίδικη ημερομηνία και αυτός του είπε ότι το Ασφαλιστήριο του ακυρώθηκε και ότι ενημερώθηκε σχετικά, ο ΜΚ2 του απάντησε να πάει όπου θέλει και τον ίδιο δεν τον ενδιαφέρει τι θα γινόταν. Αυτή η θέση δεν υπεβλήθη στον ΜΚ2, ώστε να είναι σε θέση να την αντικρούσει εάν επιθυμούσε και έτσι δεν μπορώ να την λάβω υπόψη. Κατά τα άλλα, ως προανέφερα δέχομαι την εκδοχή του διότι μου έκανε καλή εντύπωση, ως μάρτυρας ειλικρινής που ήρθε στο Δικαστήριο για να πει την αλήθεια και όχι απλώς για να αποφύγει τις όποιες συνέπειες των πράξεών του. Η εκδοχή του συνήδε με την κατάθεση του στην Αστυνομία και επίσης με την λοιπή αξιόπιστη μαρτυρία και την αντικειμενική υπόσταση των πραγμάτων. Δέχθηκε ότι έλαβε την ειδοποίηση ακύρωσης. Συνάδει η ημερομηνία παραλαβής της, ήτοι 13/2/2013, με το ότι μόλις την πήρε, πήγε και αποπλήρωσε τον Σωτηρίου, ήτοι στις 15/2/2013. Το ότι δεν έλαβε την πράγματι ακύρωση ημερομηνίας 11/02/2013, συνάδει με τα λεγόμενα του ΜΚ2, ότι αυτή δεν αποστάληκε στον ασφαλισμένο αλλά μόνο στην Orthodoxou. Επίσης, ως προαναφέρθη, έγινε παραδεκτό γεγονός από την Κατηγορούσα Αρχή ότι αποπλήρωσε το ασφάλιστρο για το ασφαλιστήριο, με το συνολικό ποσό των €320. Ο ΜΥ δεν εξήγησε με σαφήνεια στο Δικαστήριο την δική του ανάμειξη, εμπλοκή ή διαμεσολάβηση για τη σύναψη του ασφαλιστηρίου συμβολαίου των Κ με την Prime Insurance. Από τη μια, είπε οτι τους Κ δεν τους γνωρίζει και από την άλλη, οτι μεσολάβησε, δια του Σωτηρίου, ώστε να καταρτιστεί το ασφαλιστήριο τους. Ενώ εργαζόταν στην Εθνική Φρουρά, έκανε είπε και τη δουλειά του ασφαλιστή. Συνεργαζόταν είπε με την Orthodoxou αλλά και με τον Σωτηρίου, για να εκδίδει ασφάλειες της Prime Insurance. Ο Πολυκάρπου του ακύρωσε τα συμβόλαια διότι συνεργαζόταν με τον Σωτηρίου. Τα όσα ανέφερε ήταν συγκεχυμένα και εν πολλοίς, ασύνδετα. Πάντως δεν έδωσε τα απαραίτητα εχέγγυα στο Δικαστήριο, ως προς τα γεγονότα, για να εξάξει τα δικά του συμπεράσματα. Δεν μπόρεσα να διαπιστώσω εάν η μαρτυρία του ήταν συγκεχυμένη, εσκεμμένα για να παραπλανήσει το Δικαστήριο ή αν ήταν συγκεχυμένη διότι η δυνατότητα έκφρασης του και η εκφορά του λόγου του ήταν περιορισμένες και ελλιπείς, ώστε δεν μπορούσε να αποδώσει το ακριβές νόημα αυτών που ήθελε να πει. Όπως και να έχουν τα πράγματα, είμαι βέβαιη οτι δεν πρέπει να βασιστώ, σε κανένα μέρος της μαρτυρίας του, για να εξάξω ασφαλή συμπεράσματα. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Στην παρούσα υπόθεση, όπως και σε κάθε ποινική υπόθεση, το βάρος για απόδειξη της κατηγορίας πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, βαραίνει εξ' ολοκλήρου την Κατηγορούσα Αρχή (βλ. Λοίζου v. Αστυνομίας
(1989)2 ΑΑΔ 363, Γενικός Εισαγγελέας v. Σαζός
(2001)2ΑΑΔ 18). Το άρθρο 3
(1)του Μηχανοκινήτων Οχημάτων (Ασφάλιση Ευθύνης έναντι Τρίτου) Νόμου, Ν. 96(Ι)/2000, ως τροποποιήθηκε προνοεί: «3.-
(1)Τηρουμένων των διατάξεων του Νόμου αυτού, απαγορεύεται σε οποιοδήποτε πρόσωπο να- (α) Χρησιμοποιεί μηχανοκίνητο όχημα σε οδό, εκτός αν βρίσκεται σε ισχύ, σχετικά με τη χρήση του από το πρόσωπο αυτό, τέτοιο ασφαλιστήριο που αφορά ευθύνη έναντι τρίτου σύμφωνα με τις διατάξεις του Νόμου αυτού (β) προκαλεί ή επιτρέπει σε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο να χρησιμοποιεί μηχανοκίνητο όχημα σε οδό, εκτός αν βρίσκεται σε ισχύ, σχετικά με τη χρήση του από το άλλο αυτό πρόσωπο, τέτοιο ασφαλιστήριο που αφορά ευθύνη έναντι τρίτου σύμφωνα με τις διατάξεις του Νόμου αυτού.» Η μόνη διαφορά μεταξύ των αδικημάτων του άρθρου 3
(1)(α) και 3
(1)(β), ανωτέρω, είναι ότι το άρθρο 3
(1)(α) ποινικοποιεί τη χρησιμοποίηση μηχανοκίνητου όχηματος σε οδό, εκτός αν βρίσκεται σε ισχύ, σχετικά με τη χρήση του από το πρόσωπο αυτό, τέτοιο ασφαλιστήριο που αφορά ευθύνη έναντι τρίτου, ενώ το άρθρο 3
(1)(β), αναφέρεται σε πρόσωπο που προκαλεί ή επιτρέπει σε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο να χρησιμοποιεί μηχανοκίνητο όχημα σε οδό, για το οποίο δεν υπάρχει ασφαλιστήριο. Κατά τα άλλα, τα κατωτέρω αναφερόμενα, ισχύουν και για τα δύο αυτά άρθρα και επομένως εν προκειμένω και για τον Κ1 και Κ2, αντίστοιχα. Όταν η Κατηγορούσα Αρχή αποδείξει ότι όχημα χρησιμοποιείτο σε οδό, είναι για την Υπεράσπιση να δείξει, στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων, ότι τέτοια χρησιμοποίηση από τον οδηγό καλυπτόταν από ασφαλιστήριο έγγραφο (βλ. μεταξύ άλλων Leathley v. Drummond, Leathley v. Irving [1972] RTR 293). Στο σύγγραμμα Wilkinson on Road Traffic Offences, στην 23η έκδοση και στην παρ. 10.35, με αναφορά στην υπόθεση Roberts v. Warne [1973] RTR 217, αναφέρονται τα ακόλουθα: "It is the policy of insurance that matters; if there is no insurance policy covering the use of the vehicle by the defendant, rights at law under contract, whether between the defendant and another or with the insurance company, cannot make good the deficiency of a policy". Στο ίδιο σύγγραμμα, με αναφορά στην Egan v. Bowler
(1939)63 Lloyd's Rep 266, αναφέρεται ότι όπου το ασφαλιστήριο έγγραφο ξεκάθαρα δεν καλύπτει τον κίνδυνο, το αδίκημα της οδήγησης χωρίς ισχύον ασφαλιστήριο συντελείται, ακόμα και εάν η ασφαλιστική εταιρεία είναι διατεθειμένη, χαριστικά, να αποδεχθεί ευθύνη. To αδίκημα διαπράττεται, ακόμα και εάν το ασφαλιστήριο δεν καλύπτει τον κίνδυνο, αλλά η ασφαλιστική εταιρεία είναι διατεθειμένη να αποδεχθεί ευθύνη, σύμφωνα με λανθασμένη άποψη περί το νόμο (βλ. Mumford v. Hardy [1956]1 All.E.R. 337). Εν προκειμένω, ισχύουν ακριβώς τα αντίθετα. Η ασφαλιστική εταιρεία δια του ΜΚ2 είπε ότι ακύρωσε το ασφαλιστήριο, λόγω μη πληρωμής του ασφαλίστρου και επομένως, προκύπτει ότι δεν αποδέχεται οποιαδήποτε ευθύνη τυχόν πηγάζει από αυτό, εφόσον κατά τον επίδικο χρόνο το ασφαλιστήριο ως ακυρωθέν, δεν κάλυπτε κανένα κίνδυνο. Τη θέση της Υπεράσπισης ότι το Ασφαλιστήριο ουδέποτε ακυρώθηκε, δεν δύναται να την εξετάσει το Δικαστήριο. Και αυτό διότι, ούτως ώστε να διαπιστωθεί εάν η ακύρωση ήταν νόμιμη ή όχι, το Δικαστήριο πρέπει να έχει ενώπιον του τους όρους του ασφαλιστήριου, οι οποίοι εν προκειμένω δεν κατατέθηκαν ως μαρτυρία. Το βάρος, ως προαναφέρθηκε, είναι στους ώμους των Κ. να αποδείξουν ότι υπήρχε ασφαλιστήριο σε ισχύ. Εφόσον, υπάρχει αξιόπιστη μαρτυρία εκ της Κατηγορούσας Αρχής, ότι το ασφαλιστήριο ακυρώθηκε και καμία μαρτυρία περί παράνομης ακύρωσης προσκόμισαν οι Κατηγορούμενοι, απέτυχαν να αποσείσουν το βάρος αυτό. Οι Κ. απέτυχαν, επομένως, να αποδείξουν ότι το επίδικο όχημα καλυπτόταν από ασφάλεια έναντι τρίτου κατά τον επίδικο χρόνο. Έχει βεβαίως τη σημασία του, ότι βάσει της αξιόπιστης ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρίας, οι Κ. πλήρωσαν ποσό €320, προς εξόφληση του ασφαλίστρου τους (παρόλο που στο ασφαλιστήριο το ολικό ασφάλιστρο αναφέρεται ως €434,21 και δεν δόθηκε οποιαδήποτε εξήγηση δια μαρτυρίας για τη διάσταση αυτή). Αποτελεί αξιόπιστη μαρτυρία, ότι ο Σωτηρίου είπε στον Κ1 ότι πρέπει να εξοφλήσει το ασφάλιστρο για να μην ακυρωθεί το ασφαλιστήριο, πράγμα που ο Κ1 έπραξε. Εφ΄όσον, δε, το ασφάλιστρο που ο Κ1 πλήρωσε στον Σωτηρίου, ουδέποτε έφθασε, καθ΄ολοκληρίαν ή μέρος του, στην ασφαλιστική εταιρεία, φαίνεται ότι κάτι μεσολάβησε, το οποίο οι Κ. δεν γνωρίζουν και ούτε στο Δικαστήριο αποκαλύφθηκε. Επομένως, αφ΄ενός το ασφαλιστήριο ως ακυρωθέν εκ της ασφαλιστικής εταιρείας δεν ίσχυε κατά τον επίδικο χρόνο και έτσι το αδίκημα της Κατηγορίας 1 συντελείται. Αφ΄ετέρου, ο Κ1, έπραξε αυτό που ειλικρινά πίστευε ότι χρειαζόταν να πράξει ώστε το ασφαλιστήριο του να παραμείνει σε ισχύ, όταν έλαβε την προειδοποίηση ακύρωσης και ουδείς μεταγενέστερα του ανέφερε ότι αυτό ακυρώθηκε. Το στοιχείο αυτό όμως, δεν δύναται να υπερφαλαγγίσει την πλήρωση των συστατικών στοιχείων του αδικήματος, ως αναφέρθηκαν πιο πάνω. Θα ληφθεί, πάντως, υπόψη κατά το στάδιο της επιβολής ποινής. Όσον αφορά στον Κ2, το άρθρο 3
(1)(β) απαιτεί, όπως αποδειχθεί ότι αυτός προκάλεσε ή επέτρεψε στον Κ1 να οδηγήσει χωρίς να υπάρχει σε ισχύ ασφαλιστήριο. Πρέπει, επομένως, να υπάρχει μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου, ότι ο Κ2 εξουσιοδότησε αυτόν να οδηγεί το επίδικο όχημα, είτε εκ των προτέρων είτε ταυτόχρονα με την οδήγηση του από τον Κ1. Η προϋπόθεση της ύπαρξης γνώσης εκ μέρους του προσώπου που επιτρέπει, όπως και στις περιπτώσεις συνεργού (βλ. κατ΄αναλογίαν και Pavlos Zenonos General Motors Ltd ν. Δημοκρατίας
(2009)2 Α.Α.Δ. 5) έχει εφαρμογή ακόμη και στις περιπτώσεις, όπου το κύριο αδίκημα είναι αδίκημα απόλυτης ευθύνης (βλ. μεταξύ άλλων Willkinson on Road and Traffic Offences, 10η έκδοση, σελ. 55, Callow v. Tillstone [1900] 83 LT 411, Pope v. Minton
(1954)Crim L.R. 711). Θα πρέπει, βεβαίως, να προστεθεί ότι η γνώση, όπως και η ένοχη διάνοια συνεργού, μπορεί να αποδειχθεί, στις κατάλληλες περιπτώσεις, με περιστατική μαρτυρία (βλ. μεταξύ άλλων Fournides v. Republic
(1986)2 C.L.R. 73). Εν προκειμένω, υπάρχει μαρτυρία ότι ο Κ2 είναι ιδιοκτήτης του επίδικου οχήματος, χωρίς αυτό να αρκεί για καταδίκη του στη βάση του άρθρου 3
(1)(β) πιο πάνω. Η έννοια της πρόκλησης ή της επίτρεψης είναι ευρύτερη από αυτή της ιδιοκτησίας. Και πρόσωπο άλλο από τον ιδιοκτήτη μπορεί να προκαλέσει ή να επιτρέψει να χρησιμοποιηθεί μηχανοκίνητο όχημα χωρίς να ευρίσκεται σε ισχύ ασφαλιστήριο. Όμως, το γεγονός ότι ο Κ2 είναι το ασφαλισμένο πρόσωπο στη βάση του παραδεχτού ασφαλιστήριου, με τον Κ1 να αναγράφεται ως εξουσιοδοτημένος οδηγός επ΄αυτού, βρίσκω να δεικνύει ότι ο Κ2, παρείχε εξουσιοδότηση, καθ΄όλη τη διάρκεια ισχύος του ασφαλιστήριου στον Κ1 να οδηγεί το εν λόγω όχημα. Στη βάση όλων των πιο πάνω, βρίσκω και τους 2 Κατηγορούμενους ένοχους στην κατηγορία που έκαστος αντιμετωπίζει. ................ (Υπ.) Μ. Κ. Λοΐζου Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο