Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Αντρούλλα Πετάση, Αρ. Υπόθεσης: 7296/14, 23/2/2016

Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Αντρούλλα Πετάση, Αρ. Υπόθεσης: 7296/14, 23/2/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2016:B25 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ.Κ. Λοΐζου Ε.Δ Αρ. Υπόθεσης: 7296/14 Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας Κατηγορούσα Αρχή ν. Αντρούλλα Πετάση Κατηγορούμενη Ημερομηνία: 23-2-2016 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Α. Αντωνίου Για την Κατηγορούμενη: κ. Σωτηρίου Κατηγορούμενη παρούσα ΑΠΟΦΑΣΗ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ Η Κατηγορούμενη κατηγορείται ότι στις 21/7/2013 στη Λάρνακα οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμούς εγγραφής KWB895 χωρίς να καταβάλλει την προσήκουσα επιμέλεια και προσοχή. Περαιτέρω, δια δεύτερης κατηγορίας ότι πέρασε ενώ το κόκκινο φως ήταν αναμμένο. Η παραπονούμενη και ΜΚ2,οδηγούσε το δικό της όχημα με αριθμούς εγγραφής KSE539 στην εξ΄αντιθέτου πορεία της Κατηγορούμενης. Επήλθε σύγκρουση μεταξύ των οχημάτων της παραπονούμενης και κατηγορουμένης περίπου στο μέσο της φωτοελεγχόμενης διασταύρωσης της λεωφόρου Λεμεσού στο ύψος της οδού Χαρίλαου Τρικούπη και ανώνυμης οδού στη Λάρνακα (φώτα Κορτέσιη) (στο εξής « η επίδικη διασταύρωση»). Τόσο η παραπονούμενη όσο και η Κατηγορούμενη ισχυρίζονται ότι εισήλθαν εντός της διασταύρωσης όταν το φανάρι ήταν πράσινο στην πορεία τους και καμία από τις δύο είδε το όχημα της άλλης πριν τη στιγμή της σύγκρουσης. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ Το περιεχόμενο της μαρτυρίας όλων των μαρτύρων βρίσκεται καταχωρημένο στα πρακτικά και έχει μελετηθεί και λαμβάνεται υπόψη στο σύνολο του, χωρίς να είναι απαραίτητο, το Δικαστήριο να προβεί σε εκτενή και λεπτομερή παράθεση της μαρτυρίας. Αναφορά θα γίνει ό,που και στο βαθμό που αυτό είναι αναγκαίο για σκοπούς αξιολόγησης. Προς απόδειξη της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής έδωσαν μαρτυρία 2 μάρτυρες. Ο Αστ. 3024 Μ. Καβαλιέρος (στο εξής «ο ΜΚ1») και η Αντρούλλα Σιημητρά (στο εξής «η ΜΚ2»). Η Κατηγορούμενη, κατόπιν που η υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής πέρασε το στάδιο του εκ πρώτης όψεως, μαρτύρησε ενόρκως. O MK1 είπε ότι κατά τον επίδικο χρόνο ήταν τοποθετημένος στον ουλαμό διερεύνησης οδικών τροχαίων δυστυχημάτων στην τροχαία Λάρνακας. Έφθασε στο χώρο του ατυχήματος, δηλαδή στην επίδικη διασταύρωση, κατόπιν πληροφορίας και βρήκε στις τελικές τους θέσεις τα ενεχόμενα οχήματα, το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής KWB895 με οδηγό την Κατηγορούμενη και το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής KSE539 με οδηγό την ΜΚ2. Η ΜΚ2 εγκλωβίστηκε στο όχημα της και με παρέμβαση της πυροσβεστικής υπηρεσίας απεγκλωβίστηκε. Τόσο η ίδια όσο και ο σύζυγος της μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο Λάρνακας όπου αφού εξετάστηκαν απολύθηκαν. Η Κατηγορούμενη διακομίστηκε επίσης στο νοσοκομείο με ασθενοφόρο και αφού εξετάστηκε περαιτέρω διαπιστώθηκε κάταγμα στο δεξί της χέρι και κρατήθηκε για περαιτέρω νοσηλεία στο ορθοπεδικό τμήμα του νοσοκομείου Λάρνακας. Στη σκηνή του ατυχήματος ο ΜΚ1 έλαβε μέτρα και ετοίμασε πρόχειρο σχέδιο της σκηνής, επί του οποίου σημείωσε με το γράμμα Χ το σημείο συγκρούσεως όπως ο ίδιος το διαπίστωσε βάσει της τελικής θέσης των ενεχόμενων οχημάτων αλλά και των ίχνων μαυρίσματος επί της ασφάλτου. Το σχέδιο υποδείχθηκε και επεξηγήθηκε στις δύο ενεχόμενες οδηγούς κατά τη λήψη των καταθέσεων τους, οι οποίες συμφώνησαν και το υπέγραψαν στη παρουσία του. Κατά την ώρα του τροχαίου δυστυχήματος ο καιρός ήταν αίθριος και ήταν μέρα. Ο δρόμος είναι άσφαλτος καλής επιφάνειας, ευθύς και επίπεδος και κατά τον επίδικο χρόνο στεγνός. Το όριο ταχύτητας είναι 50 ΧΑΩ. Η τροχαία κίνηση ήταν αραιή, όταν ο ΜΚ1 έφθασε στη σκηνή. Η ορατότητα των δύο οδηγών ήταν πέραν των 100 μέτρων. Την 25/01/2014 και μεταξύ των ωρών 09.35 και 09.45 στη Τροχαία Λάρνακας μετά από σχετική εισήγηση του Αστυνόμου Β, Α. Κωνσταντίνου του Αρχηγείου Αστυνομίας, ο ΜΚ1 κατηγόρησε γραπτώς την Κατηγορούμενη και αφού της επέστησε την προσοχή της στο νόμο, αυτή απάντησε ότι δεν παραδέχεται. Σε σχέση με τη λειτουργία των φωτεινών σηματοδοτών στην επίδικη διασταύρωση κατέθεσε ως Τεκμήριο 5, σχεδιάγραμμα που αφορά στη λειτουργία τους, χωρίς όμως να το επεξηγήσει. Σε ερώτηση κατά πόσον υπήρχε περίπτωση και στις 2 κατευθύνσεις, της Κατηγορούμενης και της ΜΚ2, να ήταν ταυτόχρονα πράσινο, αρκέστηκε στο να πει ότι όταν ο ίδιος έφτασε στη σκηνή, τα φώτα λειτουργούσαν κανονικά, ήτοι όταν άναβε στη μία κατεύθυνση κόκκινο ήταν στην άλλη πράσινο και αντίστροφα. Όσον αφορά στην ορατότητα, ήταν 100 μέτρα και για τις 2 οδηγούς. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι δε διερεύνησε την ταχύτητα των δύο οδηγών, διότι δεν μπορούσε βάσει των ευρημάτων του στη σκηνή. Τα ίχνη μαυρίσματος στη σκηνή τα χαρακτήρισε ως ίχνη από τα ελαστικά, όχι όμως από τα φρένα. Δεν έλεγξε αν οι τροχοί των οχημάτων ήταν φθαρμένοι. Πιθανώς, είπε, να υπήρχαν κι άλλα ίχνη στο δρόμο αλλά δεν θυμάται. Τα οχήματα υπέστησαν ζημιές και δέχτηκε ότι μπορεί να άφησαν και λάδια. Την ορατότητα δεν τη μέτρησε, αλλά την υπολόγισε με το μάτι. Δέχθηκε ότι για την ΜΚ2, λόγω του ότι ο δρόμος όπου αυτή κινείτο ήταν κύριος, ευθύς, με περισσότερη σήμανση και με μεγαλύτερο όριο ταχύτητας, πιθανότατα η ορατότητά της να ήταν περισσότερη από αυτή της Κατηγορούμενης. Δέχθηκε, επίσης, ότι η ορατότητα της ΜΚ2 κόντευε τα 200 μέτρα. Ανέφερε ότι, βάσει της εμπειρίας του, κατόπιν σύγκρουσης δύο οχημάτων, το όχημα με τη μεγαλύτερη ταχύτητα διανύει μεγαλύτερη απόσταση από το σημείο σύγκρουσης μέχρι να σταματήσει, υποδεικνύοντας ότι το όχημα της ΜΚ2 ήταν πιο μακριά από το σημείο σύγκρουσης από αυτό της Κατηγορούμενης. Δεν έλαβε φωτογραφίες διότι δεν το έκρινε απαραίτητο. Δεν ξέρει και ούτε κατόπιν της διερεύνησης ήταν σε θέση να πει αν κάποια από τις δύο οδηγούς πέρασε με κόκκινο. Δεν κατέληξε ως προς το ποιος φταίει και έτσι εισηγήθηκε όπως μη κατηγορηθεί οποιαδήποτε οδηγός. Ήταν με οδηγίες του προϊσταμένου του ΜΚ1, Αστυνόμου Β, Α. Κωνσταντίνου, ο οποίος διάβασε απλώς το φάκελο της υπόθεσης, που κατηγορήθηκε τελικά η Κατηγορούμενη. Η ΜΚ2 ανέφερε στην κατάθεσή της στην Αστυνομία ότι η ταχύτητά της κατά τον επίδικο χρόνο ήταν 40-50 ΧΑΩ. Το γνωρίζει διότι περνώντας από κυκλικό κόμβο της πορείας της και πριν τα φώτα τροχαίας, και πριν την επίδικη διασταύρωση είδε το μιλίμετρό της. Πλησίασε τα φώτα τροχαίας, είδε ότι το φως της πορείας της ήταν πράσινο, κοίταξε λοξά δεξιά της, προς την κατεύθυνση από την οποία εισήλθε η Κατηγορούμενη στη διασταύρωση και δεν είδε κανένα και έτσι επιχείρησε να διασταυρώσει, χωρίς να αυξήσει ή να ελαττώσει ταχύτητα. Κρατούσε τη μεσαία λωρίδα από τις τρεις λωρίδες της πορείας της και όταν σχεδόν θα έβγαινε της διασταύρωσης, όπως το διατύπωσε, ήρθε ένα αυτοκίνητο και της χτύπησε, το οποίο δεν τον είχε δει καθόλου προηγουμένως. Κατόπιν της σύγκρουσης, δεν θυμάται τίποτα άλλο μέχρι και τη στιγμή που «ξύπνησε» στο νοσοκομείο. Αντεξεταζόμενη, στο Δικαστήριο ανέφερε ότι δεν έχει πρόβλημα με την όρασή της. Ο γιατρός της επιβεβαίωσε ότι δε χρειάζεται γυαλιά για μακριά. Χρειάζεται μόνο γυαλιά, όταν ράβει και όταν βλέπει κοντά. Την επίδικη μέρα δεν φορούσε γυαλιά. Πάντως, ο συνήγορος υπεράσπισης της υπέδειξε από 3 μέτρα μακριά, μία κόλλα χαρτί μεγέθους Α4, με γραμμένο το μικρό της όνομα πάνω, με μεγάλα κεφαλαία γράμματα και δεν ήταν σε θέση να το διαβάσει. Είναι σίγουρη για την ταχύτητα των 40-50 ΧΑΩ, διότι κοίταξε το μιλίμετρο της όταν ευρισκόταν στον κυκλικό κόμβο πριν τα φώτα. Πριν εισέλθει της διασταύρωσης κοίταξε δεξιά και αριστερά και το μόνο που είδε είναι κάποιο αυτοκίνητο από αριστερά της που πήγαινε προς Καλό Χωριό. Έχει τη συνήθεια να κοιτάζει δεξιά και αριστερά πριν εισέλθει σε φωτοελεγχόμενη διασταύρωση. Δέχθηκε ότι είχε μεγάλη και ελεύθερη ορατότητα προς όλες τις κατευθύνσεις πριν εισέλθει της επίδικης διασταύρωσης και η τροχαία κίνηση ήταν αραιή. Δεν είδε το αυτοκίνητο της Κατηγορούμενης, πριν τη σύγκρουση. Θυμάται πάντως να είδε μια κόκκινη σπίθα πριν τη σύγκρουση, αλλά δεν ξέρει αν ήταν το κόκκινο αυτοκίνητο της Κατηγορούμενης ή από τον πόνο. Είπε ότι με την ασφαλιστική εταιρεία η ίδια δεν είχε πάρε-δώσε, αλλά τα παιδιά της. Είπε αρχικά ότι δεν υπέγραψε οποιοδήποτε χαρτί της ασφάλειας αλλά, αργότερα, όταν της υποδείχθηκε έντυπο απαίτησης για το επίδικο ατύχημα αναγνώρισε, με σιγουριά, την υπογραφή της. H Κατηγορούμενη ανέφερε στην κατάθεσή της ότι οδηγούσε το όχημά της στην οδό Χαριλάου Τρικούπη, από Μενεού προς Λάρνακα. Είχε ταχύτητα περί τα 40 ΧΑΩ. Όταν πλησίασε στην επίδικη φωτοελεγχόμενη διασταύρωση και ήταν 5-6 μέτρα από τα φώτα, διαπίστωσε ότι ήταν πράσινο, ελάττωσε ταχύτητα για να ελέγξει αν ερχόταν οποιοδήποτε όχημα από δεξιά ή αριστερά της και μπήκε στη διασταύρωση με σκοπό να τη διασχίσει και να προχωρήσει ευθεία, σύμφωνα με την αρχική πορεία της. Σχεδόν στη μέση της διασταύρωσης, συγκρούστηκε με ένα όχημα που δεν ήξερε από πού ήρθε. Στην κυρίως εξέτασή της είπε ότι όταν ελάττωσε ταχύτητα πριν την επίδικη διασταύρωση, πήγαινε με 20ΧΑΩ. Ήταν είπε, καθ΄όλη την πορεία της εντός της επίδικης διασταύρωσης, πράσινο το φως στην κατεύθυνσή της. Το αυτοκίνητο της έχει πολλές ζημιές και έχει παράπονο για αυτές. Αντεξεταζόμενη, ανέφερε ότι όταν εκείνη εισήλθε της διασταύρωσης ήταν πράσινο το φως, δεν είδε αλλαγή σε κίτρινο ή κόκκινο. Όταν ερωτήθηκε πώς και μόνο 5-6 μέτρα πριν έλεγξε τα φώτα, ενώ είχε ορατότητα περί τα 100 μέτρα πριν, είπε ότι ο δρόμος είναι κάπως ανώμαλος στην πορεία της μέχρι και τα φώτα και απλώς εκείνη την ώρα κοίταξε τα φώτα. Μπορεί, είπε στο τέλος της αντεξέτασης της, να το είδε και πιο πριν. Προλάβαινε, είπε, πάντως να σταματήσει στα 5-6 μέτρα, εάν το φανάρι ήταν κόκκινο, διότι είχε το πόδι της στο φρένο. Πάντα ελαττώνει σε φωτοελεγχόμενες διαβάσεις διότι ακόμα και αν είναι πράσινο στην κατεύθυνσή της, δεν έχει εμπιστοσύνη απλώς να περάσει. Είπε ότι όταν κοίταξε δεξιά και αριστερά της πριν διασταυρώσει, είδε τον δρόμο ελεύθερο μέχρι και τον κυκλικό κόμβο, στα αριστερά της. Κοίταξε και τις 2 κατευθύνσεις αριστερά της, αφού δεν υπάρχει εμπόδιο στην ορατότητα ανάμεσα στις κατευθύνσεις και δεν είδε κάποιον να έρχεται. Φάνηκε συγχυσμένη ως προς την απόσταση που τη χώριζε ενώ ευρισκόταν πριν την επίδικη διασταύρωση και μέχρι τον κυκλικό κόμβο που ανέφερε. Αρχικά είπε ότι ήταν 200μέτρα και όταν της υπεβλήθη ότι ήταν 700μέτρα είπε ότι δεν ξέρει. Όταν της υπεβλήθη ότι αν κοίταζε αριστερά της θα έβλεπε την ΜΚ2 να έρχεται, απάντησε ότι: « Έστω κι έτσι, δεν μπορούσα να αντιδράσω, εφόσον προχώρησα, χτυπήθηκα, δεν επήγα εγώ και χτύπησα πάνω της. Δεν μπορούσα να αντιδράσω» Και η απάντησή της στην επόμενη ερώτηση: «Εφόσον επήγαινα με πράσινο, δεν θα ερχόταν με κόκκινο να με χτυπήσει και με ταχύτητα». ΑΞΙΟΠΙΣΤΙΑ Είχα την ευκαιρία μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω τα λεγόμενά τους και την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Προβαίνω σε αυτή την αξιολόγηση με γνώμονα, μεταξύ άλλων, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος καθενός στην υπόθεση, τις ευκαιρίες που είχαν να γνωρίζουν ή να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, τη γενική συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα, την ειλικρίνεια τους, την μνήμη και τους λόγους που είχαν να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν και την αμεσότητα των απαντήσεων τους (βλ. Ζερβού v. Χαραλάμπους,