Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. Μιχάλης Μιχαήλ κ.α., Aρ. Υπόθεσης: 12501/12, 19/1/2016

(2003)2 ΑΑΔ 565 το Εφετείο με παραπομπή σε παλαιότερη Νομολογία σημειώνει ότι τα αδικήματα των κλοπών και των διαρρήξεων είναι σε έξαρση γι' αυτό και επιβάλλεται η ανακοπή αυτού του είδους της εγκληματικότητας η οποία έχει κλονίσει σοβαρά την εμπιστοσύνη του κοινού στους θεσμούς της δημόσιας ασφάλειας. Η αυστηρότητα των ποινών είναι κατά την πιο πάνω απόφαση ένας τρόπος πάταξης του φαινομένου. Σχετική είναι, επίσης, η υπόθεση Παναγή ν. Δημοκρατίας

(1993)2 ΑΑΔ 47 όπου υπογραμμίστηκε ότι η διάπραξη διαρρήξεων και κλοπών έχει εξελιχθεί σε κοινωνική μάστιγα γι' αυτό και πρέπει να επιβάλλονται αποτρεπτικές ποινές. Στην υπόθεση David Piliev v. Αστυνομίας

(2005)2 ΑΑΔ 587 λέχθηκαν τα εξής: «Τα αδικήματα των διαρρήξεων και κλοπών είναι αδικήματα τα οποία απασχολούν τα δικαστήρια σχεδόν καθημερινά. Αυτό επιβάλλει αντιμετώπιση των παραβατών κατά τρόπο που να συμβάλλει στην αποτροπή διάπραξης τέτοιων αδικημάτων. Η ανάγκη αυτή τονίστηκε κατ' επανάληψη». Αν και ήσσονος σοβαρότητας από την κλοπή τα υπόλοιπα υπό τιμωρία αδικήματα δεν υπολείπονται σε σοβαρότητα, κάτι το οποίο προκύπτει τόσο από τις προβλεπόμενες γι' αυτά ποινές όσο και από τους κινδύνους που η διάπραξή τους ελλοχεύει. Η οδήγηση χωρίς ασφάλεια αφήνει τα θύματα των τροχαίων δυστυχημάτων αποζημίωτα από τις ασφαλιστικές εταιρείες. Η οδήγηση χωρίς πιστοποιητικό καταλληλότητας άπτεται της ασφάλειας που παρέχει ένα μηχανοκίνητο όχημα τόσο για τον ίδιο τον οδηγό όσο και για άλλα πρόσωπα που χρησιμοποιούν τον δρόμο και ελλοχεύει κινδύνους για την πρόκληση τροχαίων δυστυχημάτων. Η σοβαρότητα ενός αδικήματος δεν εμποδίζει το Δικαστήριο να επιβάλει εκείνο το είδος ποινής που κατά την κρίση του τα περιστατικά που περιβάλλουν την υπόθεση και τον αδικοπραγούντα δικαιολογούν. Αποτελεί αξίωμα ότι η ανάγκη για αυστηρή αντιμετώπιση δεν μειώνει την παράλληλη ανάγκη εξατομίκευσης της ποινής σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση ώστε αυτή να αρμόζει στις συνθήκες του παραβάτη και να προσιδιάζει στην προσωπικότητα του. Παράλληλα διατηρώ κατά νου και δεν μου διαφεύγει ότι η εξατομίκευση δεν πρέπει να οδηγεί στην ουδετεροποίηση της αποτελεσματικότητας του Νόμου ή την εξουδετέρωση του αποτρεπτικού χαρακτήρα της ποινής που επιβάλλει η φύση και τα περιστατικά ενός αδικήματος. Για σκοπούς μετριασμού της ποινής έλαβα υπόψη μου τα ακόλουθα: το λευκό ποινικό μητρώο των Κατηγορούμενων την παραδοχή τους στο Δικαστήριο το νεαρό της ηλικίας τους. Κατά τον ουσιώδη χρόνο ο πρώτος Κατηγορούμενος ήταν ηλικίας 20 ετών και ο δεύτερος 17. Αναμφισβήτητα οι Κατηγορούμενοι ήταν νεαρά άτομα, στα αρχικά στάδια της δημιουργίας της προσωπικότητάς τους. Σύμφωνα με την Νομολογία το νεαρό της ηλικίας αποτελεί ελαφρυντικό παράγοντα (Βλ. Βασίλης Φανάρας κ.α. ν. Δημοκρατίας

(1999)2 ΑΑΔ 50). Στο σύγγραμμα «Sentencing in Cyprus», του Γ. Μ. Πική, 2η έκδοση, σελ. 88 αναφέρεται ότι η αντιμετώπιση νεαρών παραβατών αποτελεί ένα ευαίσθητο θέμα. Στις περιπτώσεις αυτές προέχει ισχυρή η ανάγκη για αναμόρφωση παρά η τιμωρία μιας και το ενδεχόμενο αναμόρφωσης νεαρών ατόμων είναι μεγαλύτερο από ότι σε άτομα μεγαλύτερης ηλικίας τα οποία είναι πλέον εξοικειωμένα με τις συνήθειες και συμπεριφορές τους. Δεν είναι επιθυμητό νεαρά άτομα να στερούνται της ευκαιρίας να ωριμάσουν για να κάνουν τις επιλογές τους στην ζωή ότι η αξία της κλαπείσας περιουσίας ήταν πολύ μικρή, ήτοι Ευρώ 30,00 σεντ τις συνθήκες διάπραξης του αδικήματος της κλοπής. Όταν η μάρτυρας 2 επί του κατηγορητηρίου παρατήρησε τους Κατηγορούμενους για τις πράξεις τους αυτοί όχι μόνο δεν αντέδρασαν, αλλά τοποθέτησαν πίσω στις θέσεις τους τα 3 υπό αυτών κλαπέντα σανίδια. Είχαν δε πρόθεση να πράξουν το ίδιο και με τα υπόλοιπα τρία πλην όμως η υλοποίηση της πρόθεσής τους αυτής αναχαιτίστηκε με την άφιξη της Αστυνομίας στο μέρος η κλαπείσα περιουσία επιστράφηκε στον παραπονούμενο και καμία ζημιά δεν προέκυψε σε αυτόν τις προσωπικές και οικογενειακές συνθήκες των Κατηγορούμενων όπως αυτές περιγράφονται στην έκθεση του Γραφείου Ευημερίας. Ο Κατηγορούμενος 1 προέρχεται από πολυμελή προσφυγική οικογένεια κτηνοτρόφων. Είναι απόφοιτος Δημοτικού και λόγω μη προσαρμογής απαλλάγηκε από τις υποχρεώσεις του στην Εθνική Φρουρά. Μεγάλωσε σε ένα περιβάλλον όπου οι γονείς του παρουσίαζαν προβλήματα σχέσεων. Βίωσε άσχημες εμπειρίες από την παιδική του ηλικία κυρίως λόγω της αυταρχικότητας που παρουσίαζε ο πατέρας. Τους τελευταίους 10 μήνες είναι άνεργος και στερείται οποιουδήποτε εισοδήματος. Η μοναδική του περιουσία είναι 50 αιγοπρόβατα τα οποία φροντίζει μαζί με τον πατέρα του. Έχει χρέος Ευρώ 7.500,00 στο Συνεργατικό Ταμιευτήριο Πάφου για αγορά αυτοκινήτου και οικονομική ενίσχυση της πατρικής οικογένειας, χρέος Ευρώ 6.500,00 σεντ στην Τράπεζα Κύπρου για αγορά αυτοκινήτου και χρέος Ευρώ 11.500,00 σεντ για εντάλματα στην Αστυνομία. Τα πιο πάνω και όταν ο Κατηγορούμενος 1 εργαζόταν πληρώνονταν με δόσεις των 150, 250 και 100 Ευρώ αντίστοιχα. Τους τελευταίους, όμως, μήνες οι δόσεις δεν καταβάλλονται ένεκα του ότι ο Κατηγορούμενος 1 είναι άνεργος. Έτσι, ο Κατηγορούμενος 1 αντιμετωπίζει ο ίδιος προσωπικά σοβαρές οικονομικές δυσκολίες όπως και η πατρική οικογένεια. Το μοναδικό εισόδημα της οικογένειας είναι αυτό της μητέρας ως εκ της εργασίας της το οποίο ανέρχεται σε Ευρώ 800,00 σεντ μηνιαίως. Ο πατέρας δεν εργάζεται λόγω προβλημάτων υγείας και ασχολείται με την φροντίδα μερικών αιγοπροβάτων του Κατηγορούμενου 1 για να εξασφαλίζει γαλακτοκομικά προϊόντα για την οικογένεια. Τα υπόλοιπα αιγοπρόβατα τα φροντίζει ο Κατηγορούμενος 1. Διαμένει σε Τουρκοκυπριακό σπίτι μαζί με τους γονείς και τον αδελφό του. Ο αδελφός του ως εκ της εργασίας του κερδίζει το ποσό των Ευρώ 1.000,00 σεντ μηνιαίως το οποίο, όμως, διαθέτει για προσωπικά του έξοδα ο Κατηγορούμενος 2 προέρχεται από φτωχή πολυμελή οικογένεια. Διαμένει μαζί με τους γονείς του στην Πέγεια. Η οικογένεια αντιμετωπίζει αρκετές οικονομικές δυσκολίες. Έχει οικιστικό δάνειο με αποτέλεσμα μεγάλο μέρος των εισοδημάτων της να διατίθεται για την αποπληρωμή του δανείου αυτού. Ο Κατηγορούμενος 2 είναι απόφοιτος Τεχνικής Σχολής από τον κλάδο ηλεκτρολόγων μηχανικών αυτοκινήτων. Ολοκλήρωσε την στρατιωτική του θητεία. Στις 27.5.15 είχε τροχαίο ατύχημα συνεπεία του οποίου υπέστη αριθμό καταγμάτων και νοσηλεύθηκε για 14 ημέρες στην Εντατική του Γενικού Νοσοκομείου Πάφου. Στο παρόν στάδιο υποβάλλεται σε φυσιοθεραπεία, αδυνατεί να εργασθεί λόγω του προβλήματός του και συντηρείται από τους γονείς του. το χρονικό διάστημα των 4 σχεδόν ετών που παρήλθε από την διάπραξη των υπό τιμωρία αδικημάτων. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Αρέστη

(1996)2 ΑΑΔ 267 υποδείχθηκε ότι η αποτίμηση κατά το πέρας της διαδικασίας της καθυστέρησης ως παράγοντα ελαφρυντικού της ποινής τείνει να μετριάσει την απόσταση που δημιουργείται ως προς το άτομο του παραβάτη μεταξύ του χρόνου που διαπράττεται το αδίκημα και του χρόνου της τιμωρίας του. Το πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα που παρήλθε από την διάπραξη των υπό τιμωρία αδικημάτων σε συνδυασμό με τα ελαφρυντικά των Κατηγορούμενων και τους μετριαστικούς παράγοντες, που πιο πάνω αναφέρθηκαν, τείνει να μειώσει ουσιωδώς την σοβαρότητα τους. Εν' όψει δε του ότι η επίδικη κλοπή υπό το φως των δοσμένων περιστάσεων δεν είναι από τις σοβαρές του είδους δεν θεωρώ παρά το ότι ο Κατηγορούμενος 2 είναι πρόθυμος να προσφέρει κοινοτική εργασία χωρίς αμοιβή ότι είναι δίκαιο όπως αυτός αντιμετωπισθεί με αυτού του είδους το μέτρο. Κρίνω δε ότι ο σκοπός του Νόμου αναφορικά με την δεύτερη κατηγορία θα εξυπηρετηθεί με το να δεσμευθούν και οι δύο Κατηγορούμενοι με εγγύηση ώστε να τηρούν τον Νόμο και την τάξη για περίοδο που θα καθορισθεί. Αναφορικά με τον Κατηγορούμενο 1 κρίνω ότι η αρμόζουσα ποινή για τις υπόλοιπες κατηγορίες είναι η επιβολή χρηματικής ποινής. Ένεκα δε του μεγάλου χρόνου που παρήλθε από της διάπραξης δεν κρίνω ορθό ή σκόπιμο να στερήσω στον πρώτο Κατηγορούμενο την άδεια οδήγησης. Συνακόλουθα επιβάλλω στους Κατηγορούμενους τις ακόλουθες ποινές: Στην δεύτερη κατηγορία έκαστος Κατηγορούμενος διατάσσεται να υπογράψει εγγύηση ύψους Ευρώ 1.000,00 σεντ για να τηρεί τον Νόμο και την τάξη για 1 έτος από σήμερα Στην τρίτη κατηγορία στον πρώτο Κατηγορούμενο ποινή προστίμου Ευρώ 100,00 σεντ Στην τέταρτη κατηγορία στον πρώτο Κατηγορούμενο ποινή προστίμου Ευρώ 75,00 σεντ Στην πέμπτη κατηγορία στον πρώτο Κατηγορούμενο ποινή προστίμου Ευρώ 75,00 σεντ Έκαστος των Κατηγορούμενων καταδικάζεται σε Ευρώ 177,50 σεντ έξοδα της Κατηγορούσας Αρχής. Ένεκα της οικονομικής κατάστασης των Κατηγορούμενων διατάζω όπως τα πιο πάνω ποσά πληρωθούν ως ακολούθως: Έκαστος των Κατηγορούμενων θα καταβάλει το ποσό Ευρώ 177,50 σεντ έξοδα της Κατηγορούσας Αρχής μέχρι 1.2.16. Ο πρώτος Κατηγορούμενος θα καταβάλει το συνολικό ποσό του προστίμου ύψους Ευρώ 250,00 σεντ με μηνιαίες δόσεις των Ευρώ 50,00 σεντ. Η πρώτη δόση των Ευρώ 50,00 σεντ θα είναι πληρωτέα μέχρι 1.3.16 και οι υπόλοιπες την 1η ημέρα κάθε επόμενου μήνα μέχρι εξόφλησης. Η υποχρέωση του Κατηγορούμενου 1 να παρουσιάζεται σε Αστυνομικό Σταθμό παύει από σήμερα. (Υπ.).......... Π. Μιχαηλίδης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Αναφορά: Ποινή - Κλοπή Subject: Criminal / Final cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο