Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. Κυριάκος Κούσιης κ.α., Aρ. Υπόθεσης: 10719/13, 29/2/2016

(1988)1 ΑΑΔ 263, Γενικός Εισαγγελέας ν. Μανώλη

(1995)2 ΑΑΔ 207 και Χάρης Χρίστου ν. Ευγενία Khoreva

(2002)1 ΑΑΔ 454). Προτού η Κατηγορούσα Αρχή κλείσει την υπόθεσή της έγιναν από κοινού παραδεκτά τα ακόλουθα γεγονότα τα οποία και εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο. Ο αλλοδαπός ανακρίθηκε γραπτώς από τον Αστ 3385, Μιχάλη Σάββα, του Γραφείου Μικροπαραβάσεων Πάφου. Στην ανακριτική του κατάθεση ο αλλοδαπός δεν έδωσε οποιαδήποτε απάντηση. Επίσης, κατηγορηθείς γραπτώς δεν απάντησε οτιδήποτε. Πρώτος μάρτυρας Κατηγορίας κατέθεσε ο Αστ 3491, Χάρης Χρυσοστόμου. Κατά τον ουσιώδη χρόνο ο μάρτυρας υπηρετούσε στην Υπηρεσία Αλλοδαπών και Μετανάστευσης και ήταν τοποθετημένος στο Γραφείο Επιχειρήσεων. Στα πλαίσια της κυρίως εξέτασής του ο μάρτυρας κατέθεσε την γραπτή κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία στις 14.4.13 για την παρούσα υπόθεση - Τεκμήριο 1 - ως μέρος της κυρίως εξέτασής του σύμφωνα με την δυνατότητα που παρέχεται προς αυτή την κατεύθυνση από το άρθρο 25 του Κεφ. 9, όπως τροποποιήθηκε. Έδωσε, επίσης, προφορική μαρτυρία και αντεξετάσθηκε από τον ευπαίδευτο συνήγορο της Υπεράσπισης. Θέση του μάρτυρα ήταν ότι ο αλλοδαπός καθ' ον χρόνο ο τελευταίος ήταν υπό παρακολούθηση από τον μάρτυρα ετοίμαζε μαλλί της γριάς σε πάγκο από τον οποίο ο Κατηγορούμενος διεξήγαγε την επιχείρηση του την ημέρα εκείνη και ότι πώλησε μαλλί της γριάς σε 4 με 5 άτομα. Κατά τον χρόνο της παρακολούθησης ο αλλοδαπός βρισκόταν στο ένα πεζοδρόμιο και ο μάρτυρας τον παρακολουθούσε να ετοιμάζει βαμβάκι από το απέναντι πεζοδρόμιο και συγκεκριμένα από απόσταση που δεν ξεπερνούσε τα 5 μέτρα. Η παρακολούθηση διήρκησε 15 λεπτά και μέσα σε αυτό το χρονικό διάστημα ο μάρτυρας είδε τον αλλοδαπό να πωλεί βαμβάκι σε 4 με 5 άτομα και να εισπράττει χρήματα. Το περιστατικό έλαβε χώρα στις 14.4.13 και περί ώρα 17:20 στην Λεωφόρο Γρίβα Διγενή στην Πάφο σε χώρο όπου διεξαγόταν συγκέντρωση αλληλεγγύης με σκοπό την συγκέντρωση τροφίμων. Το «μαλλί της γριάς» είναι το ζαχαρωτό βαμβάκι και από τώρα και στο εξής θα αναφέρεται ως «το βαμβάκι». Στα πλαίσια της κυρίως εξέτασής του ο μάρτυρας υπέδειξε τον Κατηγορούμενο ως το πρόσωπο το οποίο ο αλλοδαπός υπέδειξε στην σκηνή ως τον εργοδότη του σύμφωνα με το Τεκμήριο

1. Η Υπεράσπιση υπέβαλε στον μάρτυρα τις ακόλουθες θέσεις: ό,τι μόνο έκανε ο αλλοδαπός κατά το χρονικό διάστημα που ο Κατηγορούμενος έφυγε προσωρινά από τον πάγκο στον οποίο έφτιαχνε βαμβάκι ήταν να παραμείνει στον πάγκο και να κάθεται περιμένοντας τον Κατηγορούμενο να επιστρέψει στο πόστο του. Επίσης, ο αλλοδαπός δεν γνώριζε πώς να φτιάχνει βαμβάκι. Στο μέρος βρισκόταν απλά και μόνο για να κάνει παρέα στον Κατηγορούμενο. Ο μάρτυρας αρνήθηκε την υποβολή και επέμεινε στην θέση του ο αλλοδαπός δεν πώλησε βαμβάκι κατά τον ουσιώδη χρόνο και δεν εισέπραξε οποιαδήποτε χρήματα. Γι' αυτό και όταν ο μάρτυρας συνέλαβε τον αλλοδαπό δεν προέβη σε κατάσχεση χρημάτων από το ταμείο του Κατηγορούμενου. Ο μάρτυρας αρνήθηκε την υποβολή και επέμεινε στην δική του θέση. Πρόσθεσε δε ότι δεν ήταν απαραίτητο να προβεί σε κατάσχεση. Μέσα από την συμπεριφορά του στο εδώλιο του μάρτυρα, τον τρόπο και το ύφος με το οποίο απαντούσε στις διάφορες ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν ο μάρτυρας μου έκανε πολύ καλή εντύπωση ως μάρτυρας της αλήθειας. Ο μάρτυρας περιορίσθηκε στις ενέργειες στις οποίες προέβη κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του. Ήταν αυθόρμητος και δεν υπολόγιζε τις απαντήσεις του από πριν. Ήταν, επίσης, σαφής και θετικός στην μαρτυρία του η οποία δεν κλονίσθηκε κατά την αντεξέταση. Η Υπεράσπιση προσπάθησε να κλονίσει την αξιοπιστία του μάρτυρα με διάφορους τρόπους. Διεφάνησαν δε μέσα από την αντεξέταση του μάρτυρα τα ακόλουθα: ότι ο μάρτυρας δεν γνώριζε πόσα χρήματα είχε εισπράξει ο αλλοδαπός από τις πωλήσεις που πραγματοποίησε εντός του χρονικού διαστήματος που παρακολουθούνταν από τον μάρτυρα ότι ο μάρτυρας δεν προέβη σε κατάσχεση του ποσού που εισπράχθηκε από τις πιο πάνω πωλήσεις ότι ο μάρτυρας δεν προσέγγισε τον αλλοδαπό από τον πρώτο πελάτη που σύμφωνα με τον μάρτυρα ο αλλοδαπός είχε εξυπηρετήσει ότι ο μάρτυρας δεν πήρε τα στοιχεία οποιουδήποτε από τα πρόσωπα που σύμφωνα με την μαρτυρία του είχαν αγοράσει βαμβάκι από τον αλλοδαπό. Τίποτα από τα πιο πάνω δεν κρίνεται ικανό να κλονίσει την καλή εντύπωση που έχω σχηματίσει για τον μάρτυρα και την εν γένει αξιοπιστία του. Αναφέρονται δε τα ακόλουθα. Ο μάρτυρας δεν αναμένονταν να παρατηρήσει ή εξακριβώσει το ύψος του εισπραχθέντος ποσού. Σκοπός της παρακολούθησης δεν ήταν να διαπιστωθεί πόσα χρήματα είχε εισπράξει ο αλλοδαπός, αλλά αν ο τελευταίος εργοδοτούνταν από τον Κατηγορούμενο αφ' ης στιγμής συν τις άλλοις ο λόγος που ο μάρτυρας βρέθηκε στο μέρος ήταν γιατί υπήρχε πληροφορία ότι εκεί εργοδοτούνταν παράνομα αλλοδαποί. Και αυτό μπορούσε να γίνει χωρίς να διαπιστωθεί πόσα χρήματα είχαν εισπραχθεί από τον αλλοδαπό. Αυτό απαντά και στο ότι ο μάρτυρας δεν προέβη σε κατάσχεση του ποσού των πωλήσεων. Αναφορικά με το ότι ο μάρτυρας δεν προσέγγισε τον αλλοδαπό από τον πρώτο πελάτη ο μάρτυρας έδωσε ικανοποιητική εξήγηση. Ανέμενε τους άλλους συναδέλφους του να πάνε κοντά του για να διενεργήσουν όλοι μαζί την σύλληψη του αλλοδαπού. Όπως από την μαρτυρία του μάρτυρα προκύπτει δεν ενδείκνυται όπως οι συλλήψεις διενεργούνται από ένα αστυνομικό, προδήλως, για σκοπούς ασφαλείας. Μέχρι να ολοκληρώσουν την έρευνά τους οι άλλοι συνάδελφοι του μάρτυρα οι οποίοι πήγαν μαζί του στο μέρος για τον ίδιο λόγο ο αλλοδαπός είχε ήδη πωλήσει βαμβάκι σε 4 με 5 άτομα. Συν τοις άλλοις, δεν βλέπω οτιδήποτε μεμπτό σε τυχόν προσπάθεια του μάρτυρα να συλλέξει περισσότερη μαρτυρία ενοχοποιητική για τον αλλοδαπό και, κατ΄επέκταση, δυνητικά ενοχοποιητική για τον Κατηγορούμενο. Ούτε και η λήψη στοιχείων από αγοραστές ήταν απαραίτητη για την στοιχειοθέτηση της υπόθεσης. Η μαρτυρία του μάρτυρα ήταν αρκετή για όσα αυτός διαπίστωσε από μόνος του και ανέφερε στο Δικαστήριο. Το μόνο σημείο από την μαρτυρία του μάρτυρα του μάρτυρα που δεν δέχομαι είναι ο ισχυρισμός του ότι ο αλλοδαπός βλέποντας τον Κατηγορούμενο να επιστρέφει στο πόστο του ανέφερε στον μάρτυρα επί λέξει ότι ο Κατηγορούμενος ήταν ο εργοδότης του. Ο μάρτυρας δεν ήταν πειστικός στον πιο πάνω ισχυρισμό του και, κατ' επέκταση, δεν δέχομαι αυτόν. Δέχομαι, όμως, από την μαρτυρία του μάρτυρα ότι όταν ο αλλοδαπός είδε τον Κατηγορούμενο να επιστρέφει στο πόστο του είπε στον μάρτυρα ότι εκείνος ήταν το πρόσωπο για τον οποίο ο αλλοδαπός είχε ενωρίτερα αναφέρει στον μάρτυρα ότι είχε μείνει στον πάγκο για να βοηθήσει. Το σημείο αυτό δεν είναι ικανό να κλονίσει την εν γένει αξιοπιστία του μάρτυρα και την καλή εντύπωση που έχω γι' αυτόν σχηματίσει. Ο Κατηγορούμενος στην κυρίως εξέτασή του ανέφερε, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα. Διαμένει στην Λεμεσό και το επάγγελμά του είναι να πωλεί βαμβάκι σε πανηγύρια και άλλες εκδηλώσεις. Τον αλλοδαπό τον γνώριζε 5 με 6 χρόνια πριν το επίδικο συμβάν και την συγκεκριμένη ημέρα τον είχε φέρει μαζί του στην Πάφο από την Λεμεσό μόνο για παρέα. Την ώρα που η Αστυνομία έφθασε στο μέρος ο Κατηγορούμενος είχε φύγει από το πόστο του για να πάει στο αυτοκίνητό του να φουσκώσει μπαλόνια και να τα τοποθετήσει στον πάγκο. Αντεξεταζόμενος ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο είχε αφήσει τον αλλοδαπό στον πάγκο μόνο για 2 με 3 λεπτά. Τόσο του χρειαζόταν για να φέρει τα μπαλόνια φουσκωμένα στον πάγκο. Το αυτοκίνητό του βρισκόταν σε απόσταση 15 περίπου μέτρων από τον πάγκο στον οποίο είχε το μηχάνημα που έφτιαχνε το βαμβάκι. Ο αλλοδαπός δεν γνώριζε πώς να φτιάχνει βαμβάκι γι' αυτό και δεν ζήτησε από τον αλλοδαπό να εξυπηρετεί πελάτες ενόσω ο ίδιος θα απουσίαζε από το μέρος. Η Κατηγορούσα Αρχή υπέβαλε στον μάρτυρα, μεταξύ άλλων, τις ακόλουθες θέσεις: ο Κατηγορούμενος δεν απουσίασε από το πόστο του 2 με 3 λεπτά ως ισχυρίσθηκε αλλά 15 λεπτά και στο διάστημα αυτό δεν πήγε στο αυτοκίνητό του για να φέρει μπαλόνια. Ο Κατηγορούμενος αρνήθηκε την υποβολή και επέμεινε στην θέση του ο αλλοδαπός παρέμεινε στον πάγκο και έφτιαχνε βαμβάκι για το κοινό με οδηγίες και εντολές του Κατηγορούμενου. Ο Κατηγορούμενος αρνήθηκε την υποβολή και επέμεινε στην θέση του. Πρόσθεσε ότι ό,τι μόνο είπε στον αλλοδαπό ήταν να καθίσει σε μια καρέκλα για 5 λεπτά μέχρι ότου ο ίδιος επιστρέψει από το αυτοκίνητό του. Όσον αφορά στο ότι φεύγοντας προσωρινά από το πόστο του είχε αφήσει το μηχάνημα που έφτιαχνε το βαμβάκι αναμμένο εξήγησε ότι δεν ήταν σκόπιμο για λίγα λεπτά της ώρας που θα απουσίαζε να ξεστήσει το μηχάνημα και με την επιστροφή του να το ξαναστήσει. Ο Κατηγορούμενος δεν μου άφησε θετική εντύπωση. Με προεξάρχουσα την προσπάθειά του να πείσει το Δικαστήριο, πρωτίστως, ότι ο αλλοδαπός δεν γνώριζε πώς να φτιάχνει βαμβάκι η οποία προσέκρουσε στην περί του αντιθέτου μαρτυρία του ΜΚ
2. Σε γενικές γραμμές κρίνω ότι ο Κατηγορούμενος δεν είπε την αλήθεια σε ουσιώδη ζητήματα της υπόθεσης και ότι με την μαρτυρία του προσπάθησε να παραπλανήσει το Δικαστήριο. Από την μαρτυρία του Κατηγορούμενου δεν δέχομαι τα ακόλουθα: ότι απουσίασε από το πόστο του μόνο για 2 με 3 λεπτά ή 5 λεπτά όπως σε άλλο σημείο της μαρτυρίας του ο Κατηγορούμενος ανέφερε. Ο ΜΚ 1 ήταν θετικός και σαφής στην μαρτυρία του ότι το χρονικό διάστημα κατά το οποίο ο Κατηγορούμενος έφυγε από το πόστο του ήταν της τάξης των 15 λεπτών και όχι μικρότερο. Σημειώνεται ότι ο ισχυρισμός αυτός του ΜΚ 1 δεν αμφισβητήθηκε από την Υπεράσπιση ότι ο αλλοδαπός δεν γνώριζε να φτιάχνει βαμβάκι. Ο ισχυρισμός αυτός του Κατηγορούμενου καταρρίπτεται από την μαρτυρία του ΜΚ1, την οποία έκανα αποδεκτή, σύμφωνα με την οποία ο αλλοδαπός κατά τον επίδικο χρόνο έφτιαχνε βαμβάκι και το πωλούσε σε τρίτους. Συναφώς δέχομαι ότι ο Κατηγορούμενος φεύγοντας από τον πάγκο είπε στον αλλοδαπό να παραμείνει στον πάγκο μέχρις ότου να επιστρέψει. Και ότι φεύγοντας προσωρινά από το πόστο του ο Κατηγορούμενος δεν είχε σταματήσει την λειτουργία του μηχανήματος. Το είχε αφήσει αναμμένο για τον λόγο που ανέφερε και που κρίνω ότι είναι πειστικός. Δεν δέχομαι, όμως, τον ισχυρισμό του Κατηγορούμενου ότι δεν είχε ζητήσει από τον αλλοδαπό καθ' ον χρόνο ο ίδιος θα απουσίαζε από το πόστο του να φτιάχνει και να πωλεί βαμβάκι σε πελάτες. Και αυτό για τους ακόλουθους λόγους: (α) φεύγοντας προσωρινά από το πόστο του ο Κατηγορούμενος είχε αφήσει το μηχάνημα που έφτιαχνε το βαμβάκι σε λειτουργία, (β) ο λόγος που σύμφωνα με τον Κατηγορούμενο ο ίδιος δεν έπραξε κάτι τέτοιο, ήτοι ότι ο αλλοδαπός δεν γνώριζε να φτιάχνει βαμβάκι, υπό το φως της μαρτυρίας του ΜΚ 1 αποδεικνύεται αναληθής και ψέμα αφού σύμφωνα με τον ΜΚ 1 ο αλλοδαπός κατά τον ουσιώδη χρόνο έφτιαχνε βαμβάκι και, μάλιστα, το πωλούσε στους περαστικούς, (γ) ο αλλοδαπός εν τέλει έφτιαχνε βαμβάκι και το πωλούσε στους περαστικούς και (δ) σύμφωνα με την μαρτυρία του ίδιου του Κατηγορούμενου ο αλλοδαπός δεν θα έφτιαχνε και δεν θα πωλούσε βαμβάκι παρά μόνο κατόπιν εντολών του Κατηγορούμενου. Από τα πιο πάνω σωρευτικά ιδωμένα προκύπτει με ενάργεια ως αναπόδραστο υπό το φως των δοσμένων περιστάσεων συμπέρασμα ότι ο αλλοδαπός έφτιαχνε βαμβάκι και το πωλούσε με την άδεια και την συγκατάθεση του Κατηγορούμενου. Από την μαρτυρία του Κατηγορούμενου δέχομαι, επίσης, ότι φεύγοντας από τον πάγκο ο Κατηγορούμενος κατευθύνθηκε στο αυτοκίνητό του για να φουσκώσει από εκεί μπαλόνια. Η Κατηγορούσα Αρχή αμφισβήτησε τον πιο πάνω ισχυρισμό του μάρτυρα χωρίς, όμως, να προσφέρει μαρτυρία που να υποστηρίζει ή να τεκμηριώνει την θέση της με αποτέλεσμα αυτή να έχει παραμείνει γενικόλογη και ατεκμηρίωτη. Ατεκμηρίωτη, επίσης, παρέμεινε η θέση της Κατηγορούσας Αρχής ότι καθ' ον χρόνο ο αλλοδαπός βρισκόταν στον πάγκο και πωλούσε βαμβάκι ο Κατηγορούμενος πωλούσε μπαλόνια. Σύμφωνα δε με την μαρτυρία του Κατηγορούμενου την οποία αποδέχομαι ο Κατηγορούμενος δεν αποχώρησε από τον πάγκο για να πωλήσει μπαλόνια αλλά για να φουσκώσει μπαλόνια από το αυτοκίνητό του και ακολούθως να τα τοποθετήσει στον πάγκο του. Σημειώνεται ότι οι πιο πάνω θέσεις της Κατηγορούσας Αρχής δεν προωθήθηκαν επαρκώς. Από την αντεξέταση δε του Κατηγορούμενου προκύπτει ότι η Κατηγορούσα Αρχή εστίασε στην ουσιαστική πτυχή της υπόθεσης και όχι στο αν ο Κατηγορούμενος κατά τον χρόνο που απουσίαζε από τον πάγκο πωλούσε μπαλόνια. Εκτός από τα σημεία εκείνα από την μαρτυρία του Κατηγορούμενου που δεν αποδέχθηκα η υπόλοιπη μαρτυρία του είναι αποδεκτή. Με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα: Στις 14.4.13 διεξαγόταν συγκέντρωση αλληλεγγύης με σκοπό την συγκέντωση τροφίμων στην Λεωφόρο Γρίβα Διγενή στην Πάφο. Ο Κατηγορούμενος είχε στήσει τον εξοπλισμό του, μεταξύ άλλων, και ένα μηχάνημα το οποίο έφτιαχνε ζαχαρωτό βαμβάκι σε πάγκο. Μαζί του ήταν και ο πρώην δεύτερος Κατηγορούμενος, από τώρα και στο εξής «ο αλλοδαπός». Σε κάποια φάση ο Κατηγορούμενος αποχώρησε από το μέρος για να μεταβεί προς το αυτοκίνητό του για να φουσκώσει μπαλόνια και να τα φέρει να τα τοποθετήσει στον πάγκο. Φεύγοντας από το μέρος ο Κατηγορούμενος άφησε το εν λόγω μηχάνημα σε λειτουργία. Ο αλλοδαπός παρέμεινε στον πάγκο και έφτιαχνε ζαχαρωτό βαμβάκι με σκοπό την πώλησή του στους περαστικούς με την άδεια και την συγκατάθεση του Κατηγορούμενου. Γύρω στις 17:20 και ενώ ο Κατηγορούμενος απουσίαζε από τον πάγκο ο ΜΚ 1 έθεσε υπό παρακολούθηση τον αλλοδαπό για 15 περίπου λεπτά. Ως εκ της παρακολούθησης ο ΜΚ 1 διαπίστωσε ότι μέσα στο πιο πάνω χρονικό διάστημα ο αλλοδαπός έφτιαχνε ζαχαρωτό βαμβάκι από το μηχάνημα του Κατηγορούμενου και ότι πώλησε βαμβάκι σε 4 με 5 άτομα. Ακολούθως ο ΜΚ 1 προσέγγισε τον αλλοδαπό και αφού του αποκάλυψε την ταυτότητά του του ζήτησε να του δώσει τα στοιχεία του. Ο αλλοδαπός ανέφερε στον ΜΚ 1 ότι ονομαζόταν Diar και ότι κατάγονταν από το Ιράκ. Σε ερώτηση του ΜΚ 1 αν είχε άδεια να εργάζεται ο αλλοδαπός απάντησε αρνητικά. Τότε ο ΜΚ 1 συνέλαβε τον αλλοδαπό για το αδίκημα της παράνομης απασχόλησης και αφού ο ΜΚ 1 του επέστησε την προσοχή του στον Νόμο ο αλλοδαπός απάντησε: «βοηθώ τον φίλο μου τον Κούλλη, επήε να πάρει κάτι φούσκες τζαι να' ρτει». Μετά από πάροδο 5 λεπτών και αφού ο αλλοδαπός τηλεφώνησε στον Κατηγορούμενο ο τελευταίος προσήλθε στο μέρος. Ο αλλοδαπός υπέδειξε τον Κατηγορούμενο ως το πρόσωπο για το οποίο προ ολίγου είχε μιλήσει στον ΜΚ
3. Αφού ο ΜΚ 1 πληροφόρησε τον Κατηγορούμενο για το αδίκημα της παράνομης εργοδότησης αλλοδαπού και του επέστησε την προσοχή του στον Νόμο ο Κατηγορούμενος απάντησε: «μα είσαι σοβαρός τωρά; Επήα πέντε λεπτά να πάρω κάτι φούσκες τζιαι έμεινε δαμέ ώσπου να έρτω». Στην συνέχεια ο αλλοδαπός μεταφέρθηκε στα γραφεία της ΥΑΜ Πάφου για έλεγχο του καθεστώτος παραμονής του. Από έλεγχο που διενήργησε ο ΜΚ 1 διαπίστωσε, μεταξύ άλλων, ότι ο αλλοδαπός ονομαζόταν Diar Haghsen και ότι κατάγονταν από το Ιράκ. Στον αλλοδαπό είχε παραχωρηθεί άδεια παραμονής για ανθρωπιστικούς λόγους μέχρι την 6.8.
4. Επίσης στις 4.3.13 ο αλλοδαπός είχε υποβάλει αίτηση ως επισκέπτης η οποία και κατά τον ουσιώδη χρόνο εκκρεμούσε. Το άρθρο 14Β

(1)του Κεφ. 105, όπως τροποποιήθηκε, από τώρα και στο εξής «το Κεφ. 105», προνοεί ως ακολούθως: «Η εργοδότηση αλλοδαπού χωρίς την απαιτούμενη από το Νόμο άδεια ή η εργοδότηση κατά παράβαση των όρων άδειας εργοδότησης ή η εργοδότηση κατά παράβαση οποιουδήποτε άλλου νόμου ή κανονισμού, συνιστά αδίκημα τιμωρούμενο με ποινή φυλάκισης μέχρι τρία χρόνια ή με χρηματική ποινή μέχρι πέντε χιλιάδες λίρες ή και με τις δύο αυτές ποινές». Στοιχειοθέτηση του αδικήματος σύμφωνα με το πιο πάνω άρθρο προϋποθέτει την απόδειξη των πιο κάτω στοιχείων: την εργοδότηση προσώπου από τον κατηγορούμενο με την έννοια που προσδίδει στο όρο «εργοδότηση» το Κεφ. 105 και η Νομολογία · το πρόσωπο που εργοδοτείται να είναι αλλοδαπός. Θα εξετάσω αν με βάση τα ευρήματα μου έχουν αποδειχθεί τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος. Αλλοδαπός σύμφωνα με το Κεφ. 105 είναι οποιοδήποτε πρόσωπο που δεν είναι πολίτης της Κυπριακής Δημοκρατίας όπως αυτός ορίζεται στο άρθρο 2 του Συντάγματος (Βλ. Jones v. Δημοκρατίας

(1997)2 ΑΑΔ 355). Υπό το φως τούτου και σε συνδυασμό με τα ευρήματά μου προκύπτει με ενάργεια ότι ο αλλοδαπός ήταν αλλοδαπός σύμφωνα με το Κεφ. 105. Σημειώνεται ότι το συστατικό αυτό στοιχείο του αδικήματος δεν αποτέλεσε αντικείμενο αμφισβήτησης από την Υπεράσπιση. Σε υποθέσεις που αφορούν αδικήματα παράνομης εργοδότησης αλλοδαπών όπως είναι η παρούσα υπόθεση η Κατηγορούσα Αρχή δεν έχει την υποχρέωση να αποδείξει σχέση εργοδότη - εργοδοτουμένου με την αυστηρή έννοια που δίδει στον όρο αυτό το αστικό δίκαιο. Αξιόποινη σύμφωνα με τον Κεφ 105 είναι η ανάληψη εργασίας και μάλιστα οποιουδήποτε είδους η οποία καλύπτει μια ευρύτατη κατάσταση πραγμάτων και όχι η απόκτηση ιδιότητας εργοδοτούμενου υπό την εξειδικευμένη και στενή έννοια του αστικού δικαίου. Από την φύση της η εργοδότηση με την έννοια της ανάληψης εργασίας από αλλοδαπό χωρίς την προαπαιτούμενη άδεια μπορεί να λάβει χώρα υπό συνθήκες πρόχειρες και ευτελείς όπου πιθανώς να ελλείπουν τα στοιχειώδη εχέγγυα που θα πρέπει κανονικώς εχόντων των πραγμάτων να διέπουν μια υγιή σχέση εργοδότη-εργοδοτούμενου. Με την σχετική διάταξη επιχειρείται η άσκηση αυστηρού ελέγχου. Έτσι το μόνο που πρέπει να αποδειχθεί είναι ότι ο αλλοδαπός έχει προβεί σε πράξεις οι οποίες αποτελούν εργασία για τον εργοδότη. Δεν χρειάζεται να αποδειχθεί συμφωνία εργοδότησης, στενός έλεγχος από εργοδότη ή η καταβολή ημερομισθίου (Βλ. κατ' αναλογία Seraphim v. The Police

(1981)2 CLR 227 και Karaoglanian v. The Police

(1984)2 CLR 161, που αφορούσαν τον Καν. 38 των Κανονισμών του 1972). Επιπλέον στην υπόθεση Sea Island v. Κ.Ο.Τ

(1995)2 ΑΑΔ 196 αναφέρεται στην σελίδα 204 το αδίκημα της παράνομης εργοδότησης αλλοδαπού ως παράδειγμα αδικήματος αυστηρής ευθύνης. Σημειώνω, επίσης, την υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Πιρίκκη

(2001)2 ΑΑΔ 279 στην οποία λέχθηκαν, μεταξύ άλλων, τα εξής: «Το άρθρο 14Β

(1)του περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Νόμου Κεφ. 105, όπως έχει τροποποιηθεί, αποτελεί ρυθμιστική διάταξη το λεκτικό της οποίας, υποδηλώνει ότι η εργοδότηση αλλοδαπού κατά παράβαση των προνοιών του εν λόγω άρθρου συνιστά αδίκημα αυστηρής ευθύνης (strict liability). Αυτό σημαίνει πως δεν απαιτείται απόδειξη της υποκειμενικής υπόστασης (mens rea) του αδικήματος». Η παραμονή του αλλοδαπού στον πάγκο και στο πόστο του Κατηγορούμενου καθ' ον χρόνο ο Κατηγορούμενος απουσίαζε και η εξυπηρέτηση πελατών φτιάχνοντας και πουλώντας σε αυτούς ζαχαρωτό βαμβάκι συνιστούσε κατά την κρίση μου ανάληψη εργασίας από μέρους του αλλοδαπού εντός της έννοιας του Κεφ. 105. Στην ουσία ο αλλοδαπός είχε αναλάβει προσωρινά την επιτήρηση και την επίβλεψη του πάγκου για τον οποίο υπεύθυνος ήταν ο Κατηγορούμενος καθώς και την πώληση ζαχαρωτού βαμβακίου στους περαστικούς. Το βάρος είναι στους ώμους του κατηγορουμένου να αποδείξει ότι κατείχε την απαιτούμενη από τον Νόμο ή Κανονισμούς άδεια (Βλ. κατ' αναλογία John v. Humphreys

(1955)1 All E. R 793, «Το Δίκαιο της Απόδειξης», Ηλιάδη, σελ. 72 και Ζυπιτής v. Αστυνομίας

(2003)2 ΑΑΔ 220). Καθοδηγητικά για το ποιος έχει το βάρος απόδειξης είναι τα όσα η Αγγλική Νομολογία προνοεί για την ερμηνεία ποινικών Νομοθετημάτων. Σύμφωνα με την Αγγλική Νομολογία όταν Νόμος δημιουργεί ένα ποινικό αδίκημα και με την χρήση λέξεων όπως «εκτός εάν» (unless), «νοουμένου ότι» (provided that), «εκτός» (except) δημιουργεί μια εξαίρεση (exception or exemption), επιφύλαξη (proviso) ή δικαιολογία (excuse) η οποία συνιστά υπεράσπιση το βάρος είναι στον κατηγορούμενο να αποδείξει αυτή την εξαίρεση, την επιφύλαξη ή την δικαιολογία (Βλ. R. v. Edwards

(1975)Q.B.D. 27 και R. v. Hunt

(1987)1 All ER 1(HL)). Στην υπόθεση R. v. Hunt

(1987)1 All ER 1, που πιο πάνω μνημονεύεται, λέχθηκε ότι κάθε υπόθεση εξαρτάται από την ερμηνεία της συγκεκριμένης νομοθεσίας που δημιουργεί το αδίκημα. Αν η λεκτική ερμηνεία ενός Νομοθετήματος δεν υποδεικνύει ξεκάθαρα σε ποιο διάδικο βρίσκεται το βάρος απόδειξης το Δικαστήριο ερμηνεύοντάς το δεν περιορίζεται στο λεκτικό της διάταξης, αλλά οφείλει να στρέψει την προσοχή του σε θέματα πολιτικής (policy matters) περιλαμβανομένων παραμέτρων που ανάγονται σε θέματα πρακτικής (practical considerations) και δη την ευκολία ή άλλως με την οποία οι διάδικοι θα βρεθούν αντιμέτωποι αν έχουν να αποσείσουν το βάρος. Ό,τι δε στην ουσία με το άρθρο 14(Β)

(1)του Κεφ. 105 προβλέπεται είναι ότι η εργοδότηση αλλοδαπού συνιστά αδίκημα εκτός αν υπάρχει σε ισχύ η απαιτούμενη από τον Νόμο άδεια. Θεωρώ ότι θα ήταν επαχθές για την Κατηγορούσα Αρχή αν αυτή είχε να αποσείσει το βάρος απόδειξης ότι ο Κατηγορούμενος δεν είχε άδεια εργοδότησης του αλλοδαπού. Η απόδειξη εν ισχύ άδειας εργοδότησης του αλλοδαπού θα ήταν εύκολο εγχείρημα για τον Κατηγορούμενο σε αντίθεση με την απόδειξη του αντιθέτου από την Κατηγορούσα Αρχή. Από τα πιο πάνω προκύπτει ότι η κατοχή άδειας συνιστά υπεράσπιση. Στην προκειμένη περίπτωση καμία μαρτυρία δεν παρουσιάσθηκε προς την πιο πάνω κατεύθυνση από την Υπεράσπιση. Συναφώς καμία σχετική άδεια από την αρμόδια αρχή δεν παρουσιάσθηκε. Σημειώνεται ότι η κατοχή άδειας εργοδότησης του αλλοδαπού από τον Κατηγορούμενο δεν προβλήθηκε ως υπεράσπιση από την πλευρά του Κατηγορούμενου. Ό,τι προβλήθηκε ως υπεράσπιση ήταν ότι δεν υπήρχε το συστατικό στοιχείο της εργοδότησης, θέση που δεν έγινε αποδεκτή από το Δικαστήριο για τους λόγους που πιο πάνω εξηγήθηκαν. Υπό το φως όλων των πιο πάνω κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέδειξε το αδίκημα της πρώτης κατηγορίας πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Συνακόλουθα ο πρώτος Κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος στην πρώτη κατηγορία. (Υπ.) ........... Π. Μιχαηλίδης, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Αναφορά: Παράνομη εργοδότηση αλλοδαπού Subject: Criminal / Final cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο