Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. Μαρίνος Δημητρίου, Αρ. Υπόθεσης: 10476/14, 29/2/2016

(1)/01, 271

(1)/04 και Κ.Δ.Π 312/

1. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος όπως αυτές εκτίθενται στο κατηγορητήριο, ο κατηγορούμενος κατηγορείται ότι στις 30.7.2014 στον δρόμο Τίμης - Αεροδρομίου Πάφου, παρά το περίπτερο ΑΝΤΡΕΗΣ στην Επαρχία Πάφου, οδηγούσε το αστικό ταξί με αριθμό εγγραφής ΧS 026, κατά παράβαση των όρων της άδειας οδικής χρήσεως, δηλαδή μετέφερε δυο τουρίστες από το ξενοδοχείο Pioneer στην Πάφο προς το αεροδρόμιο της Πάφου. Η Κατηγορούσα Αρχή για να αποδείξει την υπόθεση της κάλεσε, ως μάρτυρες, την Κυριακή Κυριάκου (Μ.Κ.1) και τον Χρίστο Δημητρίου (Μ.Κ.2). Η Μ.Κ.1 στην κυρίως εξέταση της ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι από το 2005 εργάζεται ως ελεγκτής στο Τμήμα Οδικών Μεταφορών Πάφου (στο εξής αναφερόμενο ως το «Τμήμα»), το οποίο εξέδωσε την άδεια οδικής χρήσης του αστικού ταξί Λεμεσού με αριθμούς εγγραφής XS 026, (στο εξής αναφερόμενο ως το «ταξί»), την οποία κατέθεσε ως Τεκμήριο
2. Περαιτέρω κατέθεσε ως Τεκμήριο 2, έντυπο με τα στοιχεία του ιδιοκτήτη του ταξί. Ακόμη ανέφερε, ότι επειδή το ταξί είχε ως έδρα του την αστική περιοχή Λεμεσού μπορούσε να εξυπηρετεί επιβάτες είτε από οποιοδήποτε σημείο της Κύπρου με προορισμό την Λεμεσό, είτε να εκτελεί οποιαδήποτε διαδρομή εντός της Λεμεσού. Δεν μπορούσε όπως περαιτέρω ανέφερε, να εξυπηρετήσει πελάτη εντός άλλης Επαρχίας εκτός από την Λεμεσό. Με αναφορά στους πρόσθετους όρους της προαναφερθείσας άδειας που αναγράφονταν στο Τεκμήριο 1, η μάρτυρας επισήμανε ότι το ταξί μπορούσε να εκτελεί μισθώσεις από οπουδήποτε, νοουμένου ότι ο προορισμός των μισθώσεων θα ήταν η έδρα του ταξί και ότι για τις συγκεκριμένες θα εκδιδόταν σχετική γραπτή παραγγελία. Αντεξεταζόμενη, σε σχετική ερώτηση κατά πόσο γνώριζε ποιοι ήταν οι πελάτες που ο κατηγορούμενος μετέφερε την επίδικη ημέρα, η μάρτυρας δήλωσε άγνοια επισημαίνοντας ότι δεν ήταν παρούσα όταν αυτός καταγγέλθηκε. Κληθείσα να εξηγήσει ποια η έννοια της αναγραφόμενης στο Τεκμήριο 1 φράσης «μισθώσεις από οπονθεδήποτε», η μάρτυρας επανέλαβε την θέση της ότι το ταξί θα μπορούσε να παραλαμβάνει επιβάτη από οποιοδήποτε μέρος της Κυπριακής Δημοκρατίας νοουμένου ότι ο προορισμός του θα ήταν στην έδρα του. Δεν δικαιούνταν, όπως περαιτέρω ανέφερε, να παραλάβει επιβάτη από οποιοδήποτε σημείο της Πάφου και να το μεταφέρει σε άλλο σημείο της Πάφου, αλλά δικαιούνταν να παραλάβει επιβάτη από οποιοδήποτε σημείο της Πάφου, για να το μεταφέρει στην Λεμεσό. Ακόμη ανέφερε ότι σε περίπτωση έκδοσης γραπτής παραγγελίας (voucher), το ταξί μπορούσε να παραλάβει επιβάτη από ένα σημείο μιας άλλης πόλης για να τον μεταφέρει στην Λεμεσό. Σε σχετική ερώτηση η μάρτυρας ανέφερε ότι η άδεια οδικής χρήσης εκδίδεται για κάθε όχημα και ότι σε αυτήν καθορίζεται ποια θα είναι η Επαρχία που θα εξυπηρετεί. Ακόμη ανέφερε ότι στην παρούσα περίπτωση, σύμφωνα με το Τεκμήριο 1, η άδεια οδικής χρήσης με τον αριθμό 50073/09 είναι συνδεδεμένη με το ταξί το οποίο μπορεί να εξυπηρετεί την αστική περιοχή της Λεμεσού. Σε σχετική ερώτηση ανέφερε ότι ιδιοκτήτρια του ταξί ήταν η εταιρεία Paphia Aphrodite (Taxi Company) Ltd, επισημαίνοντας ότι, το γεγονός ότι η εν λόγω εταιρεία ήταν ιδιοκτήτρια και άλλων ταξί που είχαν το δικαίωμα να εξυπηρετούν την αστική περιοχή Πάφου, δεν έδινε το δικαίωμα στο ταξί για μεταφορά επιβατών εντός της Πάφου. Ως Μ.Κ.2 κατέθεσε ο ειδικός αστυφύλακας 6035, Χρίστος Δημητρίου, ο οποίος στην κυρίως εξέταση του ανέφερε ότι κατά τον επίδικο χρόνο εργαζόταν στο Τμήμα Οδικών Μεταφορών της Λεμεσού. Την επίδικη ημέρα και περί ώρα 13.50 μ.μ ενώ βρισκόταν σε αποστολή για διεξαγωγή ελέγχου στον δρόμο αεροδρομίου - Τίμης, σταμάτησε για έλεγχο το ταξί το οποίο μετέφερε δυο επιβάτες από το ξενοδοχείο Pioneer, που βρίσκεται στην Πάφο, προς το αεροδρόμιο της Πάφου. Από τον έλεγχο που διενήργησε διαπίστωσε ότι το ταξί είχε έδρα τη Λεμεσό και ότι κατά παράβαση των όρων της άδειας οδικής του χρήσης, εκτελούσε διαδρομή στην Πάφο. Αναγνώρισε το Τεκμήριο 1 ως την άδεια οδικής χρήσης του ταξί. Ακόμη ανέφερε ότι όταν επέστησε στον κατηγορούμενο την προσοχή του στο Νόμο, ο τελευταίος του απάντησε «Εντάξει». Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας ανέφερε ότι γνωρίζει τον κατηγορούμενο λόγω των συχνών ελέγχων που διενεργεί, επισημαίνοντας ότι δεν τον είχε καταγγείλει στο παρελθόν για οποιοδήποτε παράπτωμα. Σε σχετικές ερωτήσεις ανέφερε ότι από τον έλεγχο που διενήργησε διαπίστωσε ότι ιδιοκτήτρια του ταξί κατά τον επίδικο χρόνο ήταν η εταιρεία Paphia Aphrodite (Taxi Company) Ltd. Θέση του ήταν ότι αυτός διενήργησε τον έλεγχο και κατάγγειλε τον κατηγορούμενο. Κατά τον χρόνο της καταγγελίας όπως ανέφερε, το ταξίμετρο βρισκόταν σε λειτουργία και στο ταξί επέβαιναν δυο επιβάτες, τα ονόματα των οποίων δεν σημείωσε. Όταν ρώτησε τους επιβάτες από πού πήραν το ταξί και που πήγαιναν, αυτοί τού ανέφεραν ότι το πήραν από το ξενοδοχείο Pioneer και ότι πήγαιναν στο αεροδρόμιο Πάφου. Την ίδια απάντηση τού έδωσε και ο κατηγορούμενος. Σε σχετική ερώτηση κατά πόσο έλεγξε αν υπήρχε στο ταξί «ειδική παραγγελία», ο μάρτυρας απάντησε ότι ο κατηγορούμενος τού έδωσε ένα «voucher» στο οποίο αναγραφόταν το όνομα του ξενοδοχείου, τα ονόματα των πελατών και ο προορισμός τους. Ερωτηθείς κατά πόσο είχε στην κατοχή του το εν λόγω «voucher», ο μάρτυρας απάντησε αρνητικά, επισημαίνοντας ότι αυτό ανήκει στον οδηγό και αφορά τη συμφωνία μεταξύ του οδηγού και του ξενοδοχείου. Ερωτηθείς κατά πόσο είναι μεγάλης σημασίας το «voucher», ο μάρτυρας απάντησε αρνητικά επισημαίνοντας ότι δεν ενδιαφέρει αν «μεταξύ ξενοδοχείου και ταξί» συμφωνήθηκε όπως η πληρωμή για την μεταφορά πελατών γίνει με «voucher». Σε τέτοια περίπτωση αυτό που έχει σημασία είναι να βρίσκεται σε λειτουργία το ταξίμετρο. Αναφερόμενος στην συνέχεια στη «γραπτή παραγγελία» τόνισε ότι η έκδοση της είναι σημαντική για να δικαιούται ένα ταξί να παραλάβει πελάτη από το αεροδρόμιο ή λιμάνι, για να τον μεταφέρει στην έδρα του όπως αυτή καθορίζεται στην άδεια οδικής χρήσης του ταξί. Στην γραπτή παραγγελία θα πρέπει, όπως περαιτέρω ανέφερε, να αναγράφεται το όνομα του πελάτη, η διαδρομή που θα ακολουθήσει και η ώρα που θα γίνει η παραλαβή του πελάτη. Στην παρούσα περίπτωση η γραπτή παραγγελία την οποία του έδειξε ο κατηγορούμενος αφορούσε την παραλαβή των επιβατών από το ξενοδοχείο Pioneer που βρίσκεται στην Πάφο προς το αεροδρόμιο της Πάφου. Αρνήθηκε την υποβολή ότι του είχε αναφέρει ο κατηγορούμενος ότι μετέφερε τους επιβάτες στο αεροδρόμιο Πάφου, για να πάρουν τις βαλίτσες τους και να συνεχίσουν τον «νόμιμο προορισμό» τους προς την Λεμεσό. Ακόμη ανέφερε ότι μετά από παρέλευση περίπου είκοσι λεπτών, ο κατηγορούμενος επέστρεφε χωρίς να επιβαίνει οποιοδήποτε άλλο άτομο στο ταξί. Αρνήθηκε επίσης την θέση της υπεράσπισης ότι είπε στον κατηγορούμενο «δεν καταλάβω Θεό, εγώ θα σε γράψω». Μετά που ο κατηγορούμενος κλήθηκε σε απολογία με βάση τις διατάξεις του άρθρου 74

(1)(β) του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 155 και του εξηγήθηκαν τα δικαιώματα του, αυτός επέλεξε να δώσει ένορκη μαρτυρία και κάλεσε ως μάρτυρα υπεράσπισης τον Πανίκο Ζαχαρία (Μ.Υ.2). Ο κατηγορούμενος υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του την Γραπτή Δήλωση του, Έγγραφο Α, στην οποία, μεταξύ άλλων, ανέφερε ότι από τις 26.2.2014 είναι κάτοχος επαγγελματικής άδειας οδικής χρήσης αστικού ταξί. Κατά τον επίδικο χρόνο ήταν υπάλληλος στην Paphia Aphrodite Ltd και οδηγούσε το ταξί το οποίο έχει έδρα την Λεμεσό. Σύμφωνα με τους πρόσθετους όρους της άδειας οδικής χρήσης αστικού ταξί που κατείχε, μπορούσε να παραλαμβάνει πελάτες από και προς τα αεροδρόμια, λιμάνια, ξενοδοχεία και τουριστικές εγκαταστάσεις σε όλη την Κύπρο και να τους μεταφέρει στην έδρα του που είναι η Λεμεσός. Κατά ή περί τις 30.7.2014 τον ειδοποίησε ο εργοδότης του, Πανίκος Ζαχαρία, ότι θα έπρεπε να εκτελέσει «προπληρωμένη παραγγελία παραλαβής (voucher)» δυο τουριστών από το ξενοδοχείο Pioneer στην Πάφο για να τους μεταφέρει στο λιμάνι Λεμεσού. Οι εν λόγω πελάτες, όπως ανέφερε προτιμούσαν πάντοτε την «εταιρεία τους» για τις μετακινήσεις τους όταν βρίσκονταν για διακοπές στην Κύπρο και ο λόγος που του ανέθεσε ο εργοδότης του την μεταφορά τους ήταν γιατί ο προορισμός τους ήταν η Λεμεσός. Ο Πανίκος Ζαχαρία του έδωσε την γραπτή παραγγελία ημερομηνίας 30.7.2014 με αριθμό 000101, την οποία κατέθεσε ως Τεκμήριο Α για αναγνώριση. Κατά την ως άνω ημερομηνία παρέλαβε τους δυο επιβάτες από το ξενοδοχείο Pioneer και στη διαδρομή προς το λιμάνι της Λεμεσού διαπιστώθηκε ότι από λάθος του ξενοδοχείου οι ταξιδιωτικές τους αποσκευές δόθηκαν σε άλλους πελάτες του ξενοδοχείου οι οποίοι θα ταξίδευαν από το αεροδρόμιο της Πάφου προς το εξωτερικό. «Αναγκαστικά, και μη θέλοντας», όπως ανέφερε, υποχρεώθηκε να αλλάξει τη διαδρομή του και να κατευθυνθεί στο αεροδρόμιο της Πάφου για να γίνει η ανταλλαγή των αποσκευών. Ακολούθως κατευθύνθηκε στο λιμάνι Λεμεσού όπου ήταν και ο τελικός προορισμός. Στη διαδρομή προς την Πάφο και σε έλεγχο που διενεργούσε η Αρχή Αδειών, όταν ρωτήθηκε για τον προορισμό του, απάντησε ότι μετέβαινε στο αεροδρόμιο Πάφου για να πάρουν οι πελάτες του τις αποσκευές τους και ότι μετά θα πήγαινε στο λιμάνι της Λεμεσού. Ρωτήθηκαν και οι επιβάτες, όπως ανέφερε ο μάρτυρας, όμως επειδή δεν γνωρίζει Αγγλικά δεν ήταν βέβαιος για το περιεχόμενο της συνομιλίας. Αμέσως μετά την συνομιλία του Μ.Κ.2 με τους επιβάτες, ο Μ.Κ.2 τον πληροφόρησε ότι θα καταγγελλόταν και προχώρησε αμέσως στην καταγγελία χωρίς να του δοθεί η ευκαιρία να εξηγήσει για ποιο λόγο κατευθυνόταν προς το αεροδρόμιο της Πάφου και χωρίς ο Μ.Κ.2 «να ζητήσει ή να δεί ή να ελέγξει ή να εξετάσει το voucher», Τεκμήριο Α για αναγνώριση. Μετά πάροδο 10 - 15 λεπτών από την παραλαβή των αποσκευών, κατευθύνθηκε με τους ίδιους πελάτες στο λιμάνι της Λεμεσού. Κατά την αντεξέταση του και σε σχετική ερώτηση ο κατηγορούμενος ανέφερε ότι ο τελικός έλεγχος για τις αποσκευές γίνεται όταν αυτές παραδίδονται στους πελάτες από τον υπεύθυνο του ξενοδοχείου, πριν δηλαδή αυτές τοποθετηθούν στο ταξί. Στην συγκεκριμένη περίπτωση το λάθος διαπιστώθηκε κατά τον χρόνο παράδοσης τους στους επιβάτες πριν να αναχωρήσουν από το ξενοδοχείο. Επέμενε στη θέση του ότι ανέφερε στον Μ.Κ.2 ότι εκτελούσε προπληρωμένη μεταφορά και ήταν η θέση του ότι αν αυτός την έλεγχε θα αποφεύγονταν η καταγγελία του. Θέση του ήταν ότι μετά την συνομιλία που είχε ο Μ.Κ.2 με τους επιβάτες, τον πληροφόρησε ότι θα προχωρούσε σε καταγγελία εναντίον του χωρίς να του δώσει οποιοδήποτε περιθώριο ώστε να του παραδώσει την γραπτή παραγγελία στην οποία αναγραφόταν ο τελικός του προορισμός. Σε σχετική ερώτηση κατά πόσο όταν υπάρχει γραπτή παραγγελία μπορεί ο οδηγός ενός ταξί να εκτελέσει άλλη διαδρομή, ο μάρτυρας απάντησε ότι «αποκλείεται να υπάρξει τέτοιο ενδεχόμενο» επισημαίνοντας ότι, όταν υπάρχει γραπτή παραγγελία θα πρέπει να εκτελείται η διαδρομή που αναγράφεται σε αυτήν και όχι άλλη διαδρομή. Ερωτηθείς για ποιο λόγο εκτέλεσε την διαδρομή προς το αεροδρόμιο Πάφου αφού κατά τους ισχυρισμούς του υπήρχε γραπτή παραγγελία που προκαθόριζε την διαδρομή, ο μάρτυρας απάντησε ότι στην συγκεκριμένη περίπτωση υπήρχε «ειδικός λόγος», αυτός δηλαδή της ανταλλαγής των αποσκευών. Έκρινε, όπως περαιτέρω ανέφερε, ότι με τα δεδομένα που υπήρχαν την δεδομένη στιγμή, ο μόνος τρόπος που υπήρχε για να γίνει η ανταλλαγή των αποσκευών ήταν να μεταβεί ο ίδιος στο αεροδρόμιο. Θέση του ήταν ότι εκτέλεσε, σύμφωνα με την γραπτή παραγγελία, την διαδρομή από το ξενοδοχείο Pioneer στην Πάφο προς το λιμάνι της Λεμεσού, και ότι απλά «έτυχε αυτό το γεγονός» για την αλλαγή των αποσκευών. Ως Μ.Υ.2 κατέθεσε ο Πανίκος Ζαχαρία ο οποίος υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του την Γραπτή Δήλωση του, Έγγραφο Β, στην οποία, μεταξύ άλλων, ανέφερε ότι είναι ο διευθυντής της εταιρείας Paphia Aphrodite Taxi Ltd στην οποία ο κατηγορούμενος εργάζεται από το 2014 μέχρι σήμερα. Στις 30.7.2014, όπως ανέφερε, ενημέρωσε τον κατηγορούμενο ότι υπήρχε «προπληρωμένη νόμιμη και γραπτή παραγγελία (Δελτίο Μεταφοράς-voucher)» σύμφωνα με την οποία θα έπρεπε να μεταφέρει δυο πελάτες από το ξενοδοχείο Pioneer στην Πάφο προς το λιμάνι Λεμεσού. Ο μάρτυρας κατέθεσε ως Τεκμήριο 3, το Τεκμήριο Α για αναγνώριση, αναφέροντας ότι το πρωτότυπο του εν λόγω Τεκμήριου παραδίδεται πάντοτε στους πελάτες. Κατά την αντεξέταση του σε σχετική ερώτηση ανέφερε ότι δεν γνώριζε αν το Τεκμήριο 3 παραδόθηκε στους πελάτες και δέχθηκε ότι δεν είναι ο ίδιος που το συμπλήρωσε αλλά κάποιο άλλο πρόσωπο από το γραφείο. Γνωρίζει όπως περαιτέρω ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος δεν δικαιούταν, με βάση τους όρους της άδειας οδικής χρήσης του ταξί, να εκτελέσει διαδρομή εντός της Πάφου, όμως σύμφωνα με την πολιτική της εταιρείας του, δεν θα άφηναν κανένα πελάτη είτε να χάσει το αεροπλάνο είτε να τον «δυσκολέψουν». Ερωτηθείς αν ήταν σε θέση να γνωρίζει κατά πόσο ο κατηγορούμενος μετέφερε τους επιβάτες από το ξενοδοχείο στην Λεμεσό, ο μάρτυρας απάντησε θετικά επισημαίνοντας ότι στα ταξί υπάρχουν GPS από τα οποία μπορεί να διακριβωθεί η διαδρομή. Το Τεκμήριο 3 αποτελούσε όπως είπε, συμφωνία της εταιρείας του με τις τουριστικές εταιρείες. Ακόμη ανέφερε ότι ο λόγος που δεν τέθηκε στο Τεκμήριο 3 η σφραγίδα της τουριστικής εταιρείας, ήταν «γιατί πιθανόν να προέκυψε η αναγκαιότητα για την μεταφορά των επιβατών την τελευταία στιγμή». Σε σχετική ερώτηση ανέφερε ότι δεν θυμόταν την ώρα που ο κατηγορούμενος παρέλαβε τους επιβάτες από το ξενοδοχείο και ερωτηθείς για ποιό λόγο δεν αναγράφτηκε στο Τεκμήριο 3 η ώρα παραλαβής των επιβατών απάντησε ότι αυτό εκδόθηκε την «τελευταία στιγμή». Μετά την ολοκλήρωση τις διαδικασίας οι συνήγοροι των διαδίκων ανέπτυξαν τις θέσεις τους μέσα από γραπτές αγορεύσεις στις οποίες θα αναφερθώ όπου κριθεί σκόπιμο. Θα προχωρήσω στην συνέχεια στην αξιολόγηση της μαρτυρίας που προσάχθηκε κρίνοντας τους μάρτυρες τόσο με βάση τα όσα ανέφεραν όσο και με τον τρόπο που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου (Ζαβρού ν. Χαραλάμπους

(1996)1Α Α.Α.Δ, 447 και Ζαμπάς ν. A & G Tsiarkezos Constructions Ltd

(1998)1 Α.Α.Δ., 820). Η εντύπωση που αποκόμισα από την Μ.Κ.1 ήταν θετική. Από την όλη παρουσία της στο εδώλιο του μάρτυρα, σχημάτισα την εντύπωση ότι προσήλθε στο Δικαστήριο, για να καταθέσει την αλήθεια. Η μαρτυρία της επιβεβαιώνεται από τα Tεκμήρια 1 και 2 που κατέθεσε, ενώ κατά την αντεξέταση της παρέμεινε σταθερή στις θέσεις της και δεν περιέπεσε σε οποιαδήποτε αντίφαση. Συνακόλουθα κρίνω ως αξιόπιστη τη μαρτυρία της Μ.Κ.1, την οποία αποδέχομαι στην ολότητα της, συμπεριλαμβανομένων των Τεκμηρίων 1 και 2, η ύπαρξη και το περιεχόμενο των οποίων, δεν αμφισβητήθηκε. Θετική επίσης είναι και η εντύπωση που αποκόμισα από τον Μ.Κ.

1. Μέσα από τον τρόπο και το ύφος με το οποίο κατέθεσε δεν έχω καμία αμφιβολία, ότι κατέθεσε στο Δικαστήριο την αλήθεια παραθέτοντας τα γεγονότα που περιήλθαν στη γνώση του μέσα από την εκτέλεση των καθηκόντων του. Απάντησε με ευθύτητα όλες τις ερωτήσεις που του τέθηκαν, δεν περιέπεσε σε οποιαδήποτε αντίφαση και δεν διέκρινα σε κανένα σημείο της μαρτυρίας του προσπάθεια απόκρυψης της αλήθειας από το Δικαστήριο. Οι αναφορές του ότι κατά τον επίδικο χρόνο και τόπο ο κατηγορούμενος οδηγούσε το ταξί μεταφέροντας δυο επιβάτες τους οποίους παρέλαβε από το ξενοδοχείο Pioneer που βρίσκεται στην Πάφο με κατεύθυνση προς το αεροδρόμιο της Πάφου, δεν αμφισβητήθηκαν. Η θέση του ότι ο κατηγορούμενος τού έδειξε κατά τον έλεγχο που διενήργησε μια γραπτή παραγγελία για την μεταφορά των επιβατών από το προαναφερθέν ξενοδοχείο προς το αεροδρόμιο της Πάφου, επίσης δεν αμφισβητήθηκε. Σχετικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από την μαρτυρία του Μ.Κ.2: «Ε. Το ταξί XS είχε voucher από ό,τι μας έχετε επισημάνει από τη Λεμεσό για το ξενοδοχείο Pioneer. Α. Όχι δεν είπα εγώ έτσι πράγμα. Ε. Όπως και να έχει, υπήρχε τούτο το voucher σωστά; Α. Υπήρχε μια γραπτή παραγγελία από το ξενοδοχείο Pioneer που βρίσκεται στην Πάφο προς το αεροδρόμιο Πάφου. Ε. Και είστε σίγουρος για τούτο το πράγμα; Α. Μάλιστα.» Σταθερός επίσης παρέμεινε ο Μ.Κ.2 στις αναφορές του ότι, τόσο οι επιβάτες όσον και ο κατηγορούμενος τού ανέφεραν ότι πήγαιναν από το ξενοδοχείο προς το αεροδρόμιο χωρίς να θέσουν υπόψη του ότι ο λόγος που μετέβαιναν στο αεροδρόμιο ήταν για την αλλαγή των αποσκευών. Η μαρτυρία του επίσης ότι δεν επέβαιναν στο ταξί οι επιβάτες όταν αυτό επέστρεφε πίσω από το αεροδρόμιο δεν κλονίστηκε κατά την αντεξέταση του. Συνακόλουθα κρίνω ως αξιόπιστη την μαρτυρία του Μ.Κ.2, την οποία αποδέχομαι στην ολότητα της. Η μαρτυρία του κατηγορουμένου ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν κάτοχος επαγγελματικής άδειας οδικής χρήσης ταξί και ότι εργοδοτούνταν στην Paphia Aphrodite Ltd δεν αμφισβητήθηκε και ως εκ τούτου γίνεται αποδεκτή. Όπως διαφάνηκε μέσα από την προσκομισθείσα μαρτυρία, στα κύρια σημεία της οποίας έχω αναφερθεί πιο πάνω, αποτελεί κοινό έδαφος ότι ο κατηγορούμενος παρέλαβε δυο επιβάτες από το προαναφερθέν ξενοδοχείο και ότι κατά τον έλεγχο που διενέργησε ο Μ.Κ.2 κατευθυνόταν στο αεροδρόμιο Πάφου. Ο κατηγορούμενος δεν με έπεισε για την ειλικρίνεια και την γνησιότητα της εκδοχής του ότι ο τελικός προορισμός των επιβατών ήταν η Λεμεσός και ότι ο λόγος που μετέβαινε στο αεροδρόμιο ήταν για την αλλαγή των αποσκευών των επιβατών του. Παρακολουθώντας τον να καταθέτει ενόρκως και παρατηρώντας την γενικότερη στάση και συμπεριφορά του, σχημάτισα την εντύπωση ότι δεν είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο. Η μαρτυρία του παρουσίαζε αντιφάσεις ενώ μέρος της δεν υποστηρίχθηκε από την μαρτυρία που ο ίδιος προσκόμισε. Η θέση του καταρχήν ότι οι επιβάτες βρίσκονταν στο ταξί κατά την επιστροφή του από το αεροδρόμιο Πάφου, καταρρίπτεται από την μαρτυρία του Μ.Κ.2 την οποία αποδέχτηκα, σύμφωνα με την οποία ο κατηγορούμενος επέστρεφε χωρίς επιβάτες από το αεροδρόμιο. Ο κατηγορούμενος βάσισε την υπεράσπιση του στο έγγραφο που κατέθεσε ως Τεκμήριο Α για αναγνώριση και το οποίο αργότερα ο Μ.Υ.2 κατέθεσε ως Τεκμήριο
2. Το εν λόγω τεκμήριο δεν τέθηκε στον Μ.Κ.2 παρά το γεγονός ότι κατά την αντεξέταση του αναφέρθηκε από την υπεράσπιση η ύπαρξη μιας γραπτής παραγγελίας η οποία καθόριζε την διαδρομή που θα ακολουθούσε ο κατηγορούμενος. Ως αποτέλεσμα της παράλειψης της υπεράσπισης να θέσει το εν λόγω έγγραφο στον Μ.Κ.2, το Δικαστήριο δεν έχει ενώπιον του την θέση του εν λόγω μάρτυρα για το Τεκμήριο
3. Συνακόλουθα τα όσα ο κατηγορούμενος ανέφερε σε σχέση με το Τεκμήριο 3 παραμένουν δικοί του ισχυρισμοί και δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη από το Δικαστήριο. Και εάν ακόμη όμως το εν λόγω τεκμήριο θα μπορούσε να ληφθεί υπόψη, σύμφωνα με αυτό, η διαδρομή που θα έπρεπε να εκτελέσει ο κατηγορούμενος ήταν από το ξενοδοχείο Pioneer στο λιμάνι της Λεμεσού. Σημειώνω ότι αυτή ήταν και η θέση του κατηγορούμενου και του Μ.Υ.2 οι οποίοι ανέφεραν ότι όταν υπάρχει γραπτή παραγγελία, στην παρούσα περίπτωση κατά τους ισχυρισμούς τους το Τεκμήριο 3, δεν μπορεί να εκτελείται άλλη διαδρομή εκτός από αυτήν που αναγράφεται στην γραπτή παραγγελία. Στο σημείο αυτό επισημαίνω και την διάσταση στην εκδοχή του κατηγορουμένου, ότι δηλαδή ο Μ.Κ.2 δεν είδε την γραπτή παραγγελία που είχε στην κατοχή του ο κατηγορούμενος, με την θέση που ο συνήγορος του υπέβαλε στον Μ.Κ.2, ότι δηλαδή ο κατηγορούμενος του έδειξε μια γραπτή παραγγελία, επιρρίπτοντας μάλιστα σε αυτόν την ευθύνη για το γεγονός ότι δεν την είχε στην κατοχή του. Περαιτέρω όπως προανέφερα, η μαρτυρία του δεν υποστηρίχθηκε από την μαρτυρία που ο ίδιος προσκόμισε. Ενδεικτικά αναφέρω τα ακόλουθα: Ενώ ο κατηγορούμενος ισχυρίστηκε ότι ο λόγος που του ανατέθηκε η μεταφορά των επιβατών κατά την επίδικη ημέρα, ήταν γιατί ο προορισμός τους ήταν η Λεμεσός και ότι οι εν λόγω επιβάτες ήταν πελάτες της εταιρείας όταν επισκέπτονταν την Κύπρο, ο Μ.Υ.2 υποστήριξε ότι η αναγκαιότητα της μεταφοράς των επιβατών προέκυψε την τελευταία στιγμή και ότι η μεταφορά τους από την εταιρεία του γινόταν κατόπιν συμφωνιών που η τελευταία σύναπτε με «τουριστικές εταιρείες». Οι αναφορές του επίσης ότι το Τεκμήριο 3 του δόθηκε από τον Μ.Υ.2, από τον οποίο πήρε οδηγίες για την μεταφορά των επιβατών, δεν υποστηρίχθηκε από τον Μ.Υ.2, αφού όπως διαφάνηκε από την μαρτυρία του το εν λόγω τεκμήριο συμπληρώθηκε από άλλο πρόσωπο στα γραφεία της εταιρείας και ότι αυτός απλώς ειδοποίησε τον κατηγορούμενο για την μεταφορά των πελατών. Όπως προανέφερα ο κατηγορούμενος περιέπεσε και σε αντιφάσεις. Ενδεικτικά αναφέρω ότι ενώ κατά την κυρίως εξέταση του ανέφερε ότι το λάθος με τις αποσκευές διαπιστώθηκε «κατά την διαδρομή» προς την Λεμεσό, κατά την αντεξέταση του διαφοροποίησε την εν λόγω αναφορά του υποστηρίζοντας ότι το λάθος με τις αποσκευές διαπιστώθηκε στο ξενοδοχείο. Συνακόλουθα δεν αποδέχομαι την μαρτυρία του κατηγορουμένου την οποία απορρίπτω. Ο Μ.Υ.2 δεν μου έκανε θετική εντύπωση και δεν με έπεισε ότι είπε στο Δικαστήριο την αλήθεια. Ήταν φανερή η προσπάθεια του να βοηθήσει τον κατηγορούμενο, υποστηρίζοντας ότι του είχε παραδοθεί το Τεκμήριο 3 και ότι εκτέλεσε την διαδρομή που αναγραφόταν σε αυτό, αφού μετέφερε τους επιβάτες στον ισχυριζόμενο τελικό προορισμό τους που ήταν το λιμάνι της Λεμεσού. Όπως προέκυψε από την μαρτυρία του, η γνώση του για τα διαδραματισθέντα προήλθε από το τι του μετέφερε ο κατηγορούμενος. Πρόκειται δηλαδή για εξ' ακοής μαρτυρία η οποία δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή αφ' ης στιγμής το σκέλος αυτής της μαρτυρίας του προσώπου που προέβη σ' αυτήν, ήτοι του κατηγορουμένου, έχει απορριφθεί από το Δικαστήριο. Επίσης τα όσα ανέφερα πιο πάνω για τους λόγους που δεν αποδέχθηκα την μαρτυρία του κατηγορουμένου αναφορικά με το Τεκμήριο 3, ισχύουν και για την μαρτυρία του Μ.Υ.2 σε σχέση με το εν λόγω τεκμήριο. Για όλους τους πιο πάνω λόγους δεν αποδέχομαι την μαρτυρία του Μ.Υ.2 την οποία απορρίπτω. Έχοντας μελετήσει και αξιολογήσει την μαρτυρία που προσάχθηκε ενώπιον μου καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα: Η εταιρεία Paphia Aphrodite (Taxi Company) Ltd ήταν η ιδιοκτήτρια του αστικού ταξί με αριθμό εγγραφής XS 026 και η δικαιούχος της άδειας οδικής χρήσης του με αριθμό 50073/09 την οποία εξέδωσε το Τμήμα Οδικών Μεταφορών. Το ταξί είχε έδρα την αστική περιοχή Λεμεσού και σύμφωνα με τους πρόσθετους όρους που αναγράφονταν στη προαναφερθείσα άδεια, Τεκμήριο 1, αυτό μπορούσε να εκτελεί μισθώσεις από οπουδήποτε, νοουμένου ότι ο προορισμός των μισθώσεων θα ήταν η έδρα του, δηλαδή η Λεμεσός και ότι για τις συγκεκριμένες μισθώσεις θα εκδιδόταν σχετική γραπτή παραγγελία. Στις 30.7.2014 και ώρα 13.50 μ.μ. ο κατηγορούμενος οδηγούσε το προαναφερθέν ταξί στον δρόμο Τίμης - αεροδρομίου Πάφου. Σε αυτό επέβαιναν δυο επιβάτες τους οποίους μετέφερε από το ξενοδοχείο Pioneer που βρίσκεται στην Πάφο προς το αεροδρόμιο της Πάφου. Στα πλαίσια ελέγχου που διεξήγαγε ο Μ.Κ.2 όταν σταμάτησε το ταξί, διαπίστωσε ότι η έδρα του ήταν η Λεμεσός. Τόσο ο κατηγορούμενος όσο και οι επιβάτες του ταξί ανέφεραν στον Μ.Κ.2 ότι επιβιβάστηκαν σε αυτό από το προαναφερθέν ξενοδοχείο με προορισμό το αεροδρόμιο Πάφου. Ο κατηγορούμενος κατά την διενέργεια του ελέγχου έδειξε στον Μ.Κ.2 γραπτή παραγγελία στην οποία αναγραφόταν ότι η διαδρομή θα ήταν από το ξενοδοχείο Pioneer προς το αεροδρόμιο της Πάφου. Ο Μ.Κ.2 κατάγγειλε τον κατηγορούμενο για παράβαση των όρων της άδειας οδικής χρήσης, Τεκμήριο 1, γιατί εκτελούσε διαδρομή εντός της Πάφου δηλαδή μετέφερε επιβάτες από το ξενοδοχείο Pioneer που βρίσκεται στην Πάφο προς το αεροδρόμιο της Πάφου. Μετά πάροδο 15 - 20 λεπτών το ταξί επέστρεφε από το αεροδρόμιο χωρίς να επιβαίνει σ' αυτό οποιοσδήποτε επιβάτης. Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως είναι και η παρούσα, το βάρος της απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η Κατηγορούσα Αρχή, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, δηλαδή πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, όπως έχει αποφασισθεί στην υπόθεση Χαρίτωνος και άλλων v. Δημοκρατίας

(1971)2 C.L.R. σελ. 40, με την οποία υιοθετήθηκε η απόφαση Woolmighton v. D.P.P.

(1935)AC 462, καθώς και σε μεταγενέστερες αποφάσεις. Η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι (Λοϊζου v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363, Σωτηριάδης v. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 482, Γενικός Εισαγγελέας v. Σπύρος Σπύρου

(2002)2 ΑΑΔ 71 και Sener Erbekci v. Δημοκρατίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 434). Εναπόκειται στην Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής (Φλουρής v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 401). Σύμφωνα με την ερμηνεία του όρου «ταξί» όπως δίδεται στο άρθρο 2 του Περί Ρυθμίσεως της Τροχαίας Μεταφοράς Νόμου 9/82 (στο εξής αναφερόμενος «ο Νόμος»), σημαίνει μηχανοκίνητο όχημα δημόσιας χρήσης αναφορικά με το οποίο χορηγήθηκε άδεια οδικής χρήσης αγροτικού ή αστικού ή υπεραστικού ταξί. Το άρθρο 5

(1)του Νόμου προβλέπει τα ακόλουθα: «5.-

(1)Ουδέν μηχανοκίνητον όχημα θα χρησιμοποιήται δι΄ οιανδήποτε εκ των εν τω παρόντι άρθρω αναφερομένων οδικών χρήσεων, εκτός εάν είναι εφωδιασμένον δι΄ αδείας δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Νόμου, και μόνον υπό τους εν τη τοιαύτη άδεια διαλαμβανομένους όρους.» Σύμφωνα με το άρθρο 9

(1)του Νόμου «αστικό ταξί» σημαίνει ταξί έχον έδραν και χώρον σταθμεύσεως εντός αστικής τροχαίας περιοχής αναλαμβάνον την μεταφοράν επιβατών μη υπερβαινόντων τους έξ επί μισθώσει, ουχί δε επί κομίστρων κατ' επιβάτην». Το άρθρo 21 του Νόμου, προβλέπει τα ακόλουθα: «Πας όστις χρησιμοποιεί οιονδήποτε μηχανοκίνητο όχημα ή προκαλεί, επιτρέπει ή ανέχεται την χρήση αυτού κατά παράβαση του παρόντος Νόμου ή των δυνάμει αυτού εκδιδόμενων Κανονισμών ή κατέχων άδεια οδικής χρήσης παραβαίνει ή παραλείπει να συμμορφωθεί προς οιονδήποτε όρο τεθέντα εν αυτή, είναι ένοχος αδικήματος και σε περίπτωση καταδίκης υπόκειται σε φυλάκιση για χρονικό διάστημα μη υπερβαίνον τους έξι μήνες ή εις χρηματική ποινή μη υπερβαίνουσα τις εκατό λίρες ή εις αμφότερες τις ποινές της φυλάκισης και της χρηματικής ποινής». Από τα προαναφερθέντα άρθρα του Νόμου προκύπτει σαφώς, ότι η κατοχή άδειας οδικής χρήσης οχήματος και η παράβαση ή η παράλειψη συμμόρφωσης με οποιοδήποτε όρο αυτής συνιστούν συστατικά στοιχεία του αδικήματος. Όπως προκύπτει από την προσκομισθείσα μαρτυρία που έχω κρίνει ως αποδεκτή, το βάρος απόδειξης, την νομική πτυχή και τα ευρήματα μου καταλήγω ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέδειξε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος που ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει. Ότι δηλαδή ο κατηγορούμενος χρησιμοποίησε το ταξί κατά παράβαση των όρων που περιλαμβάνονταν στην άδεια οδικής χρήσης, Τεκμήριο 1, αφού εκτέλεσε διαδρομή εντός της Πάφου, δηλαδή μετέφερε επιβάτες από το ξενοδοχείο Pioneer που βρίσκεται στην Πάφο προς το αεροδρόμιο της Πάφου. Κατά συνέπεια ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος στην κατηγορία που αντιμετωπίζει. (Υπ.) ............. Ε. Χατζήπαπα, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο