Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. Ιβάν Αθανασιάδης, Aρ. Υπόθεσης: 18367/12, 5/4/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2016:B36 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Π. Μιχαηλίδη, Ε.Δ Aρ. Υπόθεσης: 18367/12 Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου - ν - Ιβάν Αθανασιάδης Ημερομηνία: 5.4.16 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Σ. Συμεού Για τον Κατηγορούμενο: κ. Α. Αλεξάνδρου Κατηγορούμενος: παρών Α Π Ο Φ Α Σ Η Αφορμή για την έκδοση της παρούσης απόφασης αποτέλεσε ένσταση που ηγέρθη από την πλευρά της Υπεράσπισης όταν ο ΜΚ 2 - παραπονούμενος επιχείρησε να καταθέσει ψηφιακό δίσκο (
- cd)ο οποίος σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του περιέχει μαγνητοφωνημένη συνομιλία η οποία έλαβε χώρα κατά τον χρόνο διάπραξης των υπό εκδίκαση αδικημάτων μεταξύ του εν λόγω μάρτυρα και του Κατηγορούμενου. Σύμφωνα με τον ΜΚ 2 ο εν λόγω δίσκος αποκαλύπτει την συνομιλία που εκτυλίχθηκε μεταξύ του Κατηγορούμενου και του ΜΚ 2, τις βρισιές τις οποίες ο Κατηγορούμενος εκστόμισε εναντίον του ΜΚ 2 και τα κτυπήματα τα οποία του κατάφερε. Ο ΜΚ 2 εξήγησε ότι η μαγνητοφώνηση έγινε με ψηφιακό μαγνητόφωνο η οποία στην συνέχεια μεταφέρθηκε σε ηλεκτρονικό υπολογιστή και ακολούθως στον δίσκο. Επίσης, τοποθέτησε στον δίσκο το πρόγραμμα digital editor, το οποίο παρέχεται δωρεάν από την εταιρεία Sony, ώστε κάποιος που δεν έχει το κατάλληλο πρόγραμμα στον ηλεκτρονικό του υπολογιστή με την τοποθέτηση του πιο πάνω προγράμματος στον ηλεκτρονικό του υπολογιστή να μπορέσει να ακούσει την μαγνητοφώνηση. Οι δύο πλευρές επιχειρηματολόγησαν ενώπιον του Δικαστηρίου υποστηρίζοντας τις θέσεις που η καθεμιά εκπροσωπεί. Θέση της Υπεράσπισης ήταν ότι η υπό του μάρτυρα ισχυριζόμενη ηχογράφηση προσκρούει στις πρόνοιες των άρθρων 15 και 17 του Συντάγματος. Διατυπώθηκε η θέση ότι μαρτυρία που λαμβάνεται κατά παράβαση Συνταγματικών διατάξεων συνιστά απαράδεκτη μαρτυρία. Λέχθηκε, επίσης, ότι ο ισχυρισμός του ΜΚ 2 ότι πριν θέσει σε λειτουργία το μηχάνημα ηχογράφησης είχε προειδοποιήσει τον Κατηγορούμενο για την ηχογράφηση που σκόπευε να κάνει δεν μπορεί να αποτελέσει υπόβαθρο για το αίτημα καθότι αυτό είναι ζήτημα που θα πρέπει να κριθεί από το Δικαστήριο στο τέλος της δίκης, αν, δηλαδή, ο ΜΚ 2 επί του προκειμένου λέει την αλήθεια. Όπως, όμως, και να' χει η προειδοποίηση δεν καθιστά νόμιμη την παρανομία. Θέση της Κατηγορούσας Αρχής ήταν ότι η κατάθεση του δίσκου καλύπτεται από το άρθρο 5
(2)(ε) του Περί Επεξεργασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα (Προστασία του Ατόμου) Νόμου, Ν. 138(Ι)/2001, όπως τροποποιήθηκε. Το άρθρο 15 του Συντάγματος διασφαλίζει το δικαίωμα της ιδιωτικής και οικογενειακής ζωής και το άρθρο 17 το δικαίωμα του απορρήτου της αλληλογραφίας και πάσης άλλης επικοινωνίας. Η άσκηση των πιο πάνω θεμελιωδών δικαιωμάτων δεν υπόκειται σε οποιοδήποτε περιορισμό παρά μόνο στους περιορισμούς εκείνους που αναγνωρίζει το ίδιο το Σύνταγμα και συγκεκριμένα τα άρθρα 15.2 και 17.2 του Συντάγματος. Σύμφωνα δε με την Νομολογία αναφορικά με μαρτυρία που εξασφαλίσθηκε κατά παράβαση των θεμελιωδών συνταγματικών δικαιωμάτων του ατόμου δεν παρέχεται περιθώριο άσκησης διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου ως προς την δεκτότητά της. Τέτοια μαρτυρία δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή για οποιοδήποτε σκοπό (Βλ. Αστυνομία ν. Γεωργιάδη
(1983)2 CLR 33, Αστυνομία ν. Γιάλλουρου
(1992)2 CLR 147 και Δημοκρατία ν. Πανίκου Α. Αεροπόρου (Υπόμνημα 324)
(1998)2 ΑΑΔ 87). Για το θέμα που καλείται το Δικαστήριο να αποφασίσει σχετικές, επίσης, είναι οι πρόνοιες του Περί Προστασίας του Απόρρητου της Ιδιωτικής Επικοινωνίας (Παρακολούθηση Συνδιαλέξεων και Πρόσβαση σε Καταγεγραμμένο Περιεχόμενο Ιδιωτικής Επικοινωνίας) Νόμου, Ν.92(Ι)/96, όπως τροποποιήθηκε, από τώρα και στο εξής «ο Νόμος, οι οποίες απαγορεύουν και ποινικοποιούν με ορισμένες εξαιρέσεις την αποκάλυψη του περιεχομένου κάθε ιδιωτικής επικοινωνίας. Το άρθρο 3
(1)του Νόμου απαγορεύει και ποινικοποιεί την υποκλοπή και παρακολούθηση κάθε πτυχής και λεπτομέρειας ιδιωτικής επικοινωνίας. Παρατίθενται αυτούσια μέρη από τα άρθρα 2, 3 και 16 του Νόμου που ενδιαφέρουν. Το άρθρο 2 του Νόμου διαλαμβάνει τα ακόλουθα: "ηλεκτρονική, μηχανική, ηλεκτρομαγνητική, ακουστική ή άλλη συσκευή ή μηχάνημα" σημαίνει οποιαδήποτε συσκευή ή μηχάνημα που χρησιμοποιείται ή μπορεί να χρησιμοποιηθεί για υποκλοπή ή παρακολούθηση ιδιωτικής επικοινωνίας "ιδιωτική επικοινωνία" σημαίνει οποιαδήποτε προφορική ή γραπτή ή άλλης μορφής επικοινωνία ή οποιαδήποτε τηλεπικοινωνία ή ηλεκτρονική επικοινωνία γίνεται από πρόσωπο κάτω από περιστάσεις κατά τις οποίες είναι λογικό το πρόσωπο αυτό να αναμένει ότι δε θα υποκλαπεί ή θα παρακολουθηθεί από οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο, εκτός από εκείνο το οποίο σκοπείται να λάβει την επικοινωνία αυτή και περιλαμβάνει τη ραδιοεπικοινωνία και την ενσύρματη επικοινωνία. "τηλεπικοινωνία" σημαίνει οποιαδήποτε ενσύρματη, ασύρματη, ραδιοηλεκτρική, οπτική ή μέσω άλλον ηλεκτρομαγνητικού συστήματος, μεταβίβαση, εκπομπή ή λήψη σημείων, σημάτων, κειμένων, εικόνων και ήχων, ή πληροφορία οποιασδήποτε φύσεως. "υποκλοπή" σημαίνει παρακολούθηση ιδιωτικής επικοινωνίας κατά παράβαση των διατάξεων του παρόντος Νόμου. Tο άρθρο 3
(1)του Νόμου διαλαμβάνει τα ακόλουθα: «Εκτός όπου ειδικά προβλέπεται διαφορετικά στον παρόντα Νόμο, κάθε πρόσωπο το οποίο— .................................. (β) εσκεμμένα χρησιμοποιεί, αποπειράται να χρησιμοποιήσει ή προκαλεί ή επιτρέπει ή εξουσιοδοτεί οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο να χρησιμοποιήσει ή να αποπειραθεί να χρησιμοποιήσει οποιαδήποτε ηλεκτρονική, μηχανική, ηλεκτρομαγνητική, ακουστική ή άλλη συσκευή ή μηχάνημα, προς το σκοπό υποκλοπής ή παρακολούθησης ή πρόσβασης στο περιεχόμενο οποιασδήποτε ιδιωτικής επικοινωνίας .................................. είναι ένοχο αδικήματος και σε περίπτωση καταδίκης υπόκειται σε φυλάκιση που δεν υπερβαίνει τα πέντε
(5)χρόνια». Tο άρθρο 3
(2)του Νόμου διαλαμβάνει τα ακόλουθα: «
(2)Οι διατάξεις του εδαφίου
(1)δεν εφαρμόζονται σε σχέση με πρόσωπο το οποίο (α) Έχει την προηγούμενη ρητή έγκριση για παρακολούθηση ή πρόσβαση στο περιεχόμενο της ιδιωτικής επικοινωνίας από το πρόσωπο που προβαίνει ή έχει προβεί στην επικοινωνία αυτή και από το πρόσωπο το οποίο έλαβε ή σκοπείται να λάβει την επικοινωνία αυτή ή από το ένα από τα δύο σε περίπτωση άσεμνων, ενοχλητικών ή απειλητικών ανώνυμων τηλεφωνικών συνδιαλέξεων». Το άρθρο 16
(1)του Νόμου διαλαμβάνει τα ακόλουθα: «Το περιεχόμενο οποιασδήποτε ιδιωτικής επικοινωνίας το οποίο λήφθηκε έπειτα από υποκλοπή ή παρακολούθηση ή μαρτυρία που πηγάζει από τέτοια υποκλοπή ή παρακολούθηση, δεν μπορεί να γίνει δεχτό ως μαρτυρία ενώπιον οποιασδήποτε ποινικής ή πολιτικής διαδικασίας, αν η εν λόγω υποκλοπή ή παρακολούθηση έλαβε χώρα κατά παράβαση των διατάξεων του παρόντος Νόμου». Προκύπτει από τα πιο πάνω ότι για να είναι νόμιμη η παρακολούθηση ιδιωτικής επικοινωνίας πρέπει σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 3
(2)του Νόμου να ικανοποιούνται δύο προϋποθέσεις. Η πρώτη είναι η εκ των προτέρων εξασφάλιση ρητής συγκατάθεσης/έγκρισης του προσώπου που προβαίνει στην επικοινωνία και η δεύτερη η εκ των προτέρων εξασφάλιση ρητής συγκατάθεσης/έγκρισης του προσώπου που σκοπείται να λάβει την επικοινωνία, στην προκειμένη περίπτωση, του Κατηγορούμενου. Ό,τι ο ΜΚ 2 ανέφερε είναι ότι προειδοποίησε τον Κατηγορούμενο για το ότι η συνομιλία τους θα καταγράφονταν. Και ότι ο Κατηγορούμενος δεν δήλωσε οποιαδήποτε ένσταση. Μέσα από την πιο πάνω μαρτυρία του ΜΚ 2 αναδύεται η έλλειψη μαρτυρίας προς την κατεύθυνση ότι ο Κατηγορούμενος είχε δώσει την ρητή του έγκριση/συγκατάθεση στην μαγνητοφώνηση. Η μη εκδήλωση ένστασης από μέρους του Κατηγορούμενου δεν ισοδυναμεί με ρητή έγκριση. Προκύπτει ότι η δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 3
(2)δεν έχει ικανοποιηθεί. Υπό το φως των πιο πάνω είναι άνευ σημασίας για το ζήτημα που το Δικαστήριο έχει να αποφασίσει αν ο ΜΚ 2 είχε όντως προειδοποιήσει ή όχι τον Κατηγορούμενο για την ηχογράφηση. Συνακόλουθα η κατάθεση του δίσκου δεν επιτρέπεται. (Υπ.) ........... Π. Μιχαηλίδης, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Αναφορά: Ιδιωτικές Επικοινωνίες Subject: Criminal / Interim cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο