Δήμος Πάφου ν. ADBOARD MEDIA LIMITED κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 8693/13, 22/4/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2016:B39 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Ε.Χατζήπαπα, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 8693/13 Δήμος Πάφου Κατηγορούσα Αρχή και ADBOARD MEDIA LIMITED
- Μιχάλης Κυριακίδης Κατηγορούμενοι Ημερομηνία: 22.04.2016 Εμφανίσεις: Για Κατηγορούσα Αρχή: κα Δ. Καρακώστα Για τους Κατηγορούμενους: κος Α. Πετρίδης (για ν΄ακούσει απόφαση η κα Πιερή) Κατηγορούμενος 2 παρών Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι κατηγορούμενοι αντιμετωπίζουν το αδίκημα της παράνομης ανάρτησης διαφημιστικής πινακίδας κατά παράβαση, των αναφερόμενων στο κατηγορητήριο, άρθρων 2,3,4,6,7,8 και 9 των Περί Έκθεσης Διαφημίσεων Δημοτικών Κανονισμών του Δήμου Πάφου (Κ.Δ.Π. 125/2007), των Κανονισμών του Δήμου Πάφου άρθρα 163 (C) (D) (G), 257, 257 A, 258,259,260,261 και 292, του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 και του άρθρου 40 του Περί Πολεοδομίας και Χωροταξίας Νόμου του 1972 (90/1972). Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, οι κατηγορούμενοι κατά ή περί τον Απρίλιο του 2013 κι/ή πρότερον και/ή σε άγνωστο για την Κατηγορούσα Αρχή χρόνο και μέχρι σήμερα στην τοποθεσία Άγιος Θεόδωρος της Επαρχίας Πάφου εντός του τεμαχίου 2067, Φ/Σχ. L1/2.6.XII, που βρίσκεται εντός των δημοτικών ορίων της επαρχίας Πάφου, προέβησαν στην τοποθέτηση και/ή ανάρτηση και/ή στην εγκατάσταση δυο διαφημιστικών πινακίδων σε υφιστάμενη οικοδομή και/ή στην οροφή οικοδομής χωρίς άδεια από την Αρμόδια Αρχή, ήτοι τον Δήμο Πάφου. Η Κατηγορούσα Αρχή για να αποδείξει την υπόθεση της κάλεσε ως μάρτυρες, τον Σοφοκλή Σοφοκλέους (Μ.Κ.1), τον Αντώνη Σάββα (Μ.Κ.2) και την Αναστασία Ελευθεριάδη (Μ.Κ.3). Ο Μ.Κ.1 κατά τη κυρίως εξέταση του ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι εργάζεται στον Δήμο Πάφου και ανάμεσα στα καθήκοντα του είναι η διενέργεια ελέγχων για οικοδομές που ανεγείρονται χωρίς άδεια εντός των δημοτικών ορίων της Πάφου και η ετοιμασία εκθέσεων αδικήματος σε συνεργασία με το Τμήμα Δικαστικών Υποθέσεων του Δήμου Πάφου. Μέσα στα πλαίσια εκστρατείας για εντοπισμό διαφημιστικών πινακίδων χωρίς άδεια, διαπίστωσε ότι στην συμβολή των οδών Γλάδστωνος και Αποστόλου Παύλου υπήρχε εντός του προαναφερόμενου τεμαχίου μια «διπλή» πινακίδα στην οροφή ενός κτηρίου, για την οποία δεν είχε εκδοθεί σχετική άδεια. Ανέφερε ακόμη, ότι το εν λόγω τεμάχιο εμπίπτει εντός των δημοτικών ορίων του Δήμου Πάφου και κατέθεσε ως Τεκμήρια 1 και 2, αντίστοιχα, αντίγραφα του τοπογραφικού σχεδίου και του χάρτη στον οποίο καθορίζονται τα δημοτικά όρια Πάφου. Επειδή, όπως ανέφερε, το τεμάχιο βρίσκεται σε περιοχή ειδικού χαρακτήρα, όπως καθορίστηκε στο τοπικό σχέδιο Πάφου, δεν θα μπορούσε να εξασφαλιστεί από την Κατηγορούσα Αρχή άδεια για την ανάρτηση των επίδικων πινακίδων. Ακόμη ανέφερε ότι, οι κατηγορούμενοι ειδοποιήθηκαν από το γραφείο δικαστικών υποθέσεων για την αφαίρεση των πινακίδων. Ο μάρτυρας ανέφερε επίσης, ότι οι επίδικες πινακίδες έχουν αφαιρεθεί. Αντεξεταζόμενος, ανέφερε ότι συνηθίζεται η Κατηγορούσα Αρχή σε τέτοιες υποθέσεις να κατηγορεί και τον διευθυντή της κατηγορούμενης 1 εταιρείας. Σε σχετικές ερωτήσεις ανέφερε ότι δεν γνωρίζει κατά πόσο ο κατηγορούμενος 2 εμπλέκεται στο αδίκημα που αντιμετωπίζει, δεν γνωρίζει κατά πόσο η κατηγορούμενη 1 έχει οποιαδήποτε σχέση με τις επίδικες πινακίδες και επίσης δεν γνωρίζει κατά πόσο οι κατηγορούμενοι ειδοποιήθηκαν από το γραφείο δικαστικών υποθέσεων. Ως δεύτερος μάρτυρας κατηγορίας κατέθεσε ο Αντώνης Σάββα, Μ.Κ.2 ο οποίος εργάζεται στο Δήμο Πάφου και ανάμεσα στα καθήκοντα του είναι η φωτογράφηση παράνομων πινακίδων. Στις 12.4.2013 φωτογράφησε τις επίδικες πινακίδες οι οποίες απεικονίζονται στην φωτογραφία που κατέθεσε ως Τεκμήριο
- Ανέφερε επίσης, ότι στο πάνω δεξί μέρος των πινακίδων υπήρχε μια μικρή πινακίδα με την ένδειξη «AdBoard Media Ltd» και ότι για την εν λόγω εταιρεία διενήργησε σχετική έρευνα στον Έφορο Εταιρειών Τεκμήριο 4, σύμφωνα με την οποία ο κατηγορούμενος 2 είναι ο διευθυντής της. Ερωτηθείς από ποιον τοποθετήθηκαν οι επίδικες πινακίδες, ο μάρτυρας ανέφερε ότι αυτές τοποθετήθηκαν από τους κατηγορούμενους οι οποίοι «ασχολήθηκαν με αυτή την δουλειά». Ανέφερε ακόμη, ότι η κατηγορούμενη 1 είχε τοποθετήσει και άλλες πινακίδες στο παρελθόν σε διάφορα σημεία εντός των δημοτικών ορίων της Πάφου. Εξ' όσων γνωρίζει τόσο οι κατηγορούμενοι όσο και ο ιδιοκτήτης του καταστήματος επί του οποίου βρίσκονται οι πινακίδες ειδοποιήθηκαν για την αφαίρεση των διαφημιστικών πινακίδων. Αντεξεταζόμενος, ανέφερε ότι για σκοπούς έρευνας στο τμήμα Εφόρου Εταιρειών χρησιμοποίησε την ένδειξη που αναγραφόταν στη μικρή πινακίδα που απεικονιζόταν στο πάνω δεξί μέρος του Τεκμηρίου 3 και κατέθεσε ως Τεκμήρια 5 και 6 αντίστοιχα, τα πιστοποιητικά σύστασης της κατηγορούμενης 1 και της εταιρείας «Adboard Ltd». Συμφώνησε με την θέση του συνηγόρου υπεράσπισης ότι στην μικρή πινακίδα δεν αναγράφονταν οι λέξεις «media ltd» αλλά μόνο η λέξη «Adboard». Σε σχετική ερώτηση για το πως κατέληξε ότι είναι κατηγορούμενη 1 που εμπλέκεται στο αδίκημα, ο μάρτυρας απάντησε ότι την εταιρεία την «βρήκε η υπεύθυνη» και ότι μαζί κατέληξαν ότι επρόκειτο γι' αυτή την εταιρεία, αφού σε όλες τις πινακίδες αναγραφόταν το όνομα της. Ανέφερε ακόμη ότι είχαν μιλήσει και με τον κατηγορούμενο 2 και γνώριζαν ότι αυτός είναι ο διευθυντής της κατηγορούμενης
- Η «δουλειά» των κατηγορουμένων, όπως ανέφερε, ήταν να τοποθετούν διαφημιστικές πινακίδες κάτι το οποίο έπραξαν στο παρελθόν. Σε ερώτηση για ποιο λόγο κατηγορείται ο κατηγορούμενος 2, ο μάρτυρας απάντησε ότι είναι ο διευθυντής της κατηγορούμενης 1 και ότι είναι «αυτός που τοποθετά τις πινακίδες». Επίσης ανέφερε, ότι στην περίπτωση που η κατηγορούμενη 1 είχε περισσότερους διευθυντές θα κατηγορούνταν όλοι οι διευθυντές. Όταν ρωτήθηκε κατά πόσο είχε δει τον κατηγορούμενο 2 να τοποθετεί την πινακίδα, ο μάρτυρας επανέλαβε την θέση του ότι είναι ο διευθυντής της κατηγορούμενης 1 η οποία ασχολείται με την τοποθέτηση πινακίδων και ότι τον πήραν τηλέφωνο από το τμήμα δικαστικών υποθέσεων ζητώντας του να αφαιρέσει τις επίδικες πινακίδες. Σε υποβολή ότι η κατηγορούμενη 1 δεν είναι η εταιρεία που αναγράφεται στην «μικρή πινακίδα» που απεικονίζεται στο Τεκμήριο 3, ο μάρτυρας ανέφερε ότι πρόκειται για την κατηγορούμενη 1, γιατί και στο παρελθόν είχε τοποθετήσει παράνομες πινακίδες. Επίσης ανέφερε ότι η αφαίρεση των επίδικων πινακίδων έγινε από τον Δήμο Πάφου. Ως Μ.Κ.3 κατέθεσε η Αναστασία Ελευθεριάδη η οποία, όπως ανέφερε, είναι η υπεύθυνη του τμήματος δικαστικών υποθέσεων του Δήμου Πάφου και είναι αυτή που έδωσε τις οδηγίες για την καταχώρηση της παρούσας υπόθεσης. Οι επίδικες πινακίδες, όπως ανέφερε, τοποθετήθηκαν προγενέστερα και εξακολουθούσαν να μην είναι αδειοδοτημένες. Από έρευνα που διενήργησε στις 23.3.2016 στην ιστοσελίδα Google, εκτύπωσε χάρτη στον οποίο απεικονίζονται οι επίδικες οδοί και οι επίδικες πινακίδες που είναι αναρτημένες στην οροφή του κτηρίου. (Τεκμήρια 7
(1)και 7
(2)). Ανέφερε επίσης ότι στο παρελθόν ο υπάλληλος της κατηγορούμενης 1, Βάσος Βασιλείου, ο οποίος ενεργούσε για λογαριασμό των κατηγορουμένων, επικοινωνούσε μαζί της αναφορικά με αιτήσεις που υπέβαλλε η κατηγορούμενη 1 για έκδοση άδειας άλλων πινακίδων και ότι είχε τηλεφωνική επικοινωνία και με τον κατηγορούμενο 2 στον οποίο εξήγησε το σχέδιο αδειοδότησης που εφαρμόζει ο Δήμος Πάφου. Θέση της ήταν ότι είναι η κατηγορούμενη 1 που υπέβαλλε όλες τις αιτήσεις για εξασφάλιση άδειας ανάρτησης πινακίδων σε άλλες τοποθεσίες και προς υποστήριξη της θέσης της κατέθεσε ως Τεκμήριο 8
(1)-
(3), την αίτηση που υπέβαλε η κατηγορούμενη 1 στις 19.7.2012 για ανάρτηση πινακίδας σε άλλο από το επίδικο τεμάχιο. Περαιτέρω κατέθεσε ως Τεκμήριο 9 επιστολή της κατηγορούμενης 1 ημερομηνίας 3.1.2013 προς την Κατηγορούσα Αρχή με την οποία η κατηγορούμενη 1 εισηγείτο την μείωση των τελών για διαφημιστικές πινακίδες. Γνωρίζει, όπως ανέφερε, ότι υπάρχει «όμιλος εταιρειών» με τις ονομασίες Adboard Media και Adboard Ltd όμως η «εμπειρία» της, με βάση τις αιτήσεις που υποβάλλονταν για αδειοδότηση, την βοήθησε στο να καταλήξει ότι αυτή που ασχολείται με την τοποθέτηση και διαχείριση των διαφημιστικών πινακίδων είναι η κατηγορούμενη 1. Ακόμη ανέφερε ότι απ' ότι γνωρίζει συνάδελφοι της ειδοποίησαν κατά καιρούς, μέσω του κ. Βασιλείου, τους κατηγορούμενους να αφαιρέσουν τις επίδικες πινακίδες και ότι ο κ. Βασιλείου τους ζήτησε χρόνο, λόγω απουσίας του κατηγορούμενου 2 στο εξωτερικό. Ανέφερε επίσης, ότι σε επικοινωνία που είχε με την ιδιοκτήτρια του καταστήματος επί του οποίου είναι τοποθετημένες οι επίδικες πινακίδες, η τελευταία την παρέπεμπε πάντοτε στην κατηγορούμενη 1 αναφέροντας της ότι η κατηγορούμενη 1 θα αφαιρούσε την πινακίδα. Αντεξεταζόμενη, ανέφερε ότι τα Τεκμήρια 7, 8 και 9 επιβεβαιώνουν την ορθότητα της απόφασης της ότι είναι οι κατηγορούμενοι που θα έπρεπε να κατηγορηθούν στην παρούσα υπόθεση. Αυτό που «είχε στο μυαλό της» για να καταλήξει ότι υπεύθυνη για την τοποθέτηση των πινακίδων ήταν η κατηγορούμενη 1, ήταν οι αιτήσεις που η τελευταία υπέβαλλε για εξασφάλιση άδειας σε σχέση με άλλες πινακίδες και οι συζητήσεις που είχε με τον κ. Βασιλείου, ο οποίος όμως δεν ήταν αυτός που λάμβανε τις αποφάσεις. Περαιτέρω στοιχείο που έλαβε υπόψη της ήταν το Τεκμήριο 8, το οποίο, όπως προανέφερα, αφορούσε αίτηση που η κατηγορούμενη 1 υπέβαλε στο Δήμο Πάφου για αδειοδότηση άλλης πινακίδας. Ανέφερε ακόμη, ότι οι πινακίδες ήταν τοποθετημένες από το 2003 και ότι στο παρελθόν καταχωρήθηκε υπόθεση μόνο εναντίον του ιδιοκτήτη του ακινήτου, επειδή τότε δεν ήταν βέβαιη ποια ήταν η διαφημιστική εταιρεία που τις τοποθέτησε. Στα πλαίσια της υπόθεσης εκείνης εξασφαλίστηκε και διάταγμα εναντίον του ιδιοκτήτη, λόγω όμως της πολιτικής που ακολουθούσε ο Δήμος δεν επέμενε στην κατεδάφιση τους. Όταν το 2013 διαπίστωσαν ότι οι πινακίδες εξακολουθούσαν να βρίσκονται εκεί χωρίς να έχει εξασφαλιστεί άδεια προχώρησαν εναντίον της εταιρείας που «τις διαχειρίζεται». Δεν γνωρίζει, όπως ανέφερε, κατά πόσο οι πινακίδες ήταν οι ίδιες με τις επίδικες, όμως ήταν βέβαιη ότι το 2013 είχαν το σήμα της «Adboard». Η μάρτυρας αρνήθηκε την υποβολή ότι ο κατηγορούμενος 2 δεν είχε καμία σχέση με το αδίκημα, αναφέροντας ότι είναι «πεπεισμένη» γι' αυτό. Ανέφερε ακόμη, ότι η λέξη «AdBoard» που αναγράφεται στην μικρή πινακίδα πάνω από τις επίδικες την βοήθησε να βρει τον «όμιλο» που τοποθέτησε τις πινακίδες. Γνωρίζει ότι και η εταιρεία «Adboard Ltd» δραστηριοποιείται στις διαφημιστικές πινακίδες, όμως από τον καιρό που εργάζεται στο Δήμο Πάφου, γνωρίζει ότι είναι η κατηγορούμενη 1 που ασχολείται με την διαφήμιση. Συμφώνησε με τον συνήγορο υπεράσπισης ότι η κατηγορούμενη 1 δεν υπέβαλε αίτηση για αδειοδότηση των επίδικων πινακίδων και δέχθηκε ότι με τον κατηγορούμενο 2 δεν μίλησε ποτέ για τις επίδικες πινακίδες. Σε σχετική ερώτηση τι θα έπραττε στην περίπτωση που η κατηγορούμενη 1 είχε περισσότερους διευθυντές, η μάρτυρας απάντησε ότι σίγουρα ο κατηγορούμενος 2 θα κατηγορείτο, γιατί γνώριζε ότι αυτός «ασχολείτο», αλλά για να ήταν πιο ασφαλής θα κατηγορούσε και τους υπόλοιπους διευθυντές. Μετά το πέρας της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής ο συνήγορος των κατηγορουμένων υπέβαλε, δυνάμει του άρθρου 74
(1)(β) του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, όπως τροποποιήθηκε, εισήγηση, ότι από την προσαχθείσα μαρτυρία δεν αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον τους, ώστε αυτοί να κληθούν σε απολογία. Ο κύριος Πετρίδης εισηγήθηκε ότι δεν υπάρχει στέρεο νομικό υπόβαθρο αναφορικά με την εμπλοκή της κατηγορούμενης 1 σε σχέση με το αδίκημα που αντιμετωπίζει και ότι η οποιαδήποτε αμφιβολία που εύλογα δημιουργείται από το Τεκμήριο 6 θα πρέπει να προσμετρηθεί προς όφελος της κατηγορούμενης 1. Αναφορικά δε με τον κατηγορούμενο 2, ο κύριος Πετρίδης εισηγήθηκε ότι ουδεμία μαρτυρία προσκομίστηκε ότι ενεπλάκηκε με οποιονδήποτε τρόπο στην τοποθέτηση ή ακόμα και στην άρνηση απομάκρυνσης των πινακίδων. Πέραν αυτών, εισηγήθηκε ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει την ένοχη διάνοια του κατηγορούμενου 2 για την εκ μέρους του βοήθεια ή παρότρυνση προς την κατηγορούμενη 1 για την διάπραξη του αδικήματος. Αντίθετη ήταν η εισήγηση της εκπροσώπου της Κατηγορούσας Αρχής η οποία υποστήριξε ότι εν' όψει του συνόλου της προσκομισθείσας μαρτυρίας έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως ενοχή εναντίον των κατηγορουμένων. Αναφορικά με τον κατηγορούμενο 2 η συνήγορος εισηγήθηκε, ότι η ευθύνη του εδράζεται από το γεγονός ότι είναι ο μοναδικός διευθυντής της κατηγορούμενης 1 και ως εκ τούτου συνεργός στην εκ μέρους της διάπραξη του αδικήματος, δυνάμει του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα. Η απαλλαγή του κατηγορουμένου στο στάδιο αυτό, σύμφωνα με την Νομολογία του Ανώτατου Δικαστηρίου, δικαιολογείται μόνο όταν: (α) δεν στοιχειοθετείται εξ' αντικειμένου η υπόθεση της Κατηγορίας λόγω της απουσίας ενός ή περισσοτέρων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος, και (β) οποτεδήποτε η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας σε βαθμό που κανένα λογικό δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασίσει σε αυτή την καταδίκη του κατηγορουμένου (Βλ. Δικαστική πρακτική του 1962 (Practice Note of the Divisional Court of the Queen´s Bench Division of the High Court of England issued in 1962 -
(1962)1 All E.R. 448). Η κλήση κατηγορουμένου σε υπεράσπιση δικαιολογείται μόνο όταν ως θέμα πρώτης όψεως, δηλαδή, μετά την προκαταρκτική θεώρηση της υπόθεσης, δικαιολογείται η κλήση του κατηγορουμένου σε υπεράσπιση. Ο όρος «εκ πρώτης όψεως υπόθεση» χρησιμοποιείται σε αντιδιαστολή με την εις βάθος θεώρηση και τελική όψη της υπόθεσης, δηλαδή, την απόδειξη της κατηγορίας πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας (Βλ. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Στέφανου Χριστοδούλου
(1990)2 ΑΑΔ 133). Στο στάδιο που γίνεται η υποβολή το Δικαστήριο κατά κανόνα δεν προβαίνει στην αξιολόγηση της μαρτυρίας της Κατηγορίας. Η απόφαση για απαλλαγή και αθώωση στο στάδιο αυτό έχει αντικειμενικό έρεισμα και πρέπει να αντέχει στη βάσανο που θέτει η Πρακτική του 1962, δηλαδή, ότι κάθε λογικό δικαστήριο θα κατέληγε, εν' όψει της αντικειμενικής υφής της μαρτυρίας, στο ίδιο συμπέρασμα (Βλ. Azinas and Another v. Police
(1981)2 CLR 9). Τόσο στην πρώτη όσο και στην δεύτερη περίπτωση το κριτήριο είναι αντικειμενικό, αφού το μέτρο δεν είναι οι εκτιμήσεις του συγκεκριμένου Δικαστηρίου (δηλαδή, υποκειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας ή σε βάθος θεώρηση της υπόθεσης), αλλά εκείνες ενός νοητού λογικού Δικαστηρίου (Βλ. Azinas and Another v. Police, που πιο πάνω αναφέρεται). Στην παρούσα περίπτωση βασικό συστατικό στοιχείο του υπό εξέταση αδικήματος που αντιμετωπίζει η κατηγορούμενη 1 είναι η τοποθέτηση των επίδικων πινακίδων. Όπως διαφάνηκε, δεν υπήρξε μαρτυρία ότι η τοποθέτηση των πινακίδων έγινε από την κατηγορούμενη
- Ο Μ.Κ.1 ανέφερε ότι δεν γνώριζε κατά πόσο αυτή είχε οποιαδήποτε σχέση με τις πινακίδες. Ο Μ.Κ.2, όπως προέκυψε από τη μαρτυρία του, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η κατηγορούμενη 1 συνδέεται με την διάπραξη του αδικήματος λόγω της γνώσης του ότι αυτή είχε τοποθετήσει στο παρελθόν διαφημιστικές πινακίδες σε άλλα σημεία της Πάφου. Όσον αφορά το γεγονός της αναγραφής σε μικρή πινακίδα της ένδειξης «AdBoard», η οποία όπως προκύπτει από την μαρτυρία του Μ.Κ.2 τον οδήγησε και στην σχετική έρευνα, Τεκμήριο 4, αυτό δεν σημαίνει χωρίς άλλο και στην απουσία οποιασδήποτε άλλης μαρτυρίας ότι οι επίδικες πινακίδες τοποθετήθηκαν από τη κατηγορουμένη
- Στο σημείο αυτό σημειώνω και την αναφορά της Μ.Κ.3 ότι με την διαφήμιση ασχολείται τόσο η κατηγορούμενη 1 όσο και η εταιρεία «Adboard Ltd». Όπως διαφαίνεται από την μαρτυρία της Μ.Κ.3 η θέση της, ότι η κατηγορούμενη 1 συνδέεται με το αδίκημα που αντιμετωπίζει, προκύπτει ως αποτέλεσμα των συμπερασμάτων και εικασιών στα οποία κατέληξε λόγω της ενασχόλησης της κατηγορουμένης 1 με την τοποθέτηση πινακίδων και την υποβολή εκ μέρους της αιτήσεων για αδειοδότηση τοποθέτησης πινακίδων. Οι εικασίες, τα συμπεράσματα και το γεγονός ότι η κατηγορούμενη 1 προέβηκε στο παρελθόν σε ενέργειες αναφορικά με άλλες από τις επίδικες πινακίδες, δεν μπορούν να αποτελέσουν μαρτυρία ικανή για την στοιχειοθέτηση της υπόθεσης εναντίον της κατηγορουμένης
- Η παρούσα υπόθεση είναι ποινική και η απόδειξη της κατηγορίας και κάθε στοιχείου που την συνιστά βαρύνει εξ ολοκλήρου την Κατηγορούσα Αρχή. Δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων όσο εύλογες και αν είναι. Πέραν τούτου στο σημείο αυτό σημειώνω ότι η αναφορά της Μ.Κ.3 ότι η κατηγορούμενη 1 «διαχειρίζεται» τις επίδικες πινακίδες δεν υποστηρίζει τις λεπτομέρειες του αδικήματος, όπως αυτές καταγράφονται ανωτέρω. Συνακόλουθα κρίνω ότι δεν έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον της κατηγορούμενης 1 και κατά συνέπεια αυτή θα πρέπει να αθωωθεί και απαλλαγεί στην κατηγορία που αντιμετωπίζει. Ενόψει της πιο πάνω κατάληξης μου σε σχέση με το αδίκημα που η κατηγορούμενη 1 αντιμετωπίζει, εκ των πραγμάτων καθίσταται αδύνατη η στοιχειοθέτηση της κατηγορίας εναντίον του κατηγορούμενου
- Την ίδια όμως κατάληξη θα είχε η εναντίον του κατηγορούμενου 2 κατηγορία, η ευθύνη του οποίου εδράζεται, σύμφωνα με τα όσα αναφέρει στην γραπτή αγόρευση της η εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής, στο γεγονός ότι είναι ο μοναδικός διευθυντής της κατηγορουμένης 1 και ως εκ τούτου συνεργός στην εκ μέρους της διάπραξη του αδικήματος δυνάμει του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα. Στο σημείο αυτό σημειώνω ότι παρά το γεγονός ότι όπως διατυπώθηκαν οι λεπτομέρειες αδικήματος και οι δύο κατηγορούμενοι κατηγορούνται ως αυτουργοί, αυτό δεν επηρεάζει καθόλου την πορεία της υπόθεσης. Είναι προφανές ότι ο κατηγορούμενος 2 γνώριζε τι αντιμετώπιζε και υπό ποια ιδιότητα κατηγορείται και ως εκ τούτου, θεωρώ ότι δεν τίθεται θέμα παραπλάνησης του ή δυσμενής επηρεασμού του. Σύμφωνα με την υπόθεση Ευγένιος Ajini κ.α ν. Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ 319, ο συνεργός μπορεί να διωχθεί ως αυτουργός. Είναι βέβαια επιθυμητό όπου ο κατήγορος γνωρίζει εκ των προτέρων ότι ο ρόλος του κατηγορουμένου είναι ρόλος συνεργού να το εκθέτει στο κατηγορητήριο για πληρέστερη ενημέρωση της υπεράσπισης. Παράλειψη του όμως να το πράξει δεν επηρεάζει την εγκυρότητα του κατηγορητηρίου αφού δυνάμει του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα, ο συνεργός μπορεί να διωχθεί ως αυτουργός. Όπως διαφαίνεται από την προσαχθείσα μαρτυρία, στα κύρια σημεία της οποίας έχω αναφερθεί, δεν έχει τεθεί ενώπιον μου οτιδήποτε που να υποστηρίζει ότι ο κατηγορούμενος 2 προέβηκε σε οποιαδήποτε πράξη ή παράληψη ή παρείχε οποιαδήποτε βοήθεια στην κατηγορούμενη 1 για την διάπραξη του αδικήματος. Υπενθυμίζω την αναφορά του Μ.Κ.1 ότι δεν γνωρίζει κατά πόσο ο κατηγορούμενος 2 συνδέεται με το αδίκημα που αντιμετωπίζει. Επίσης όπως προέκυψε από την μαρτυρία του Μ.Κ.2, η ιδιότητα του κατηγορουμένου 2 ως διευθυντή της κατηγορουμένης 1 είναι αυτή που τον οδήγησε στην κατάληξη του ότι ο κατηγορούμενος 2 συνδέεται με το αδίκημα. Η διευθυντική του όμως ιδιότητα δεν μπορεί, δίχως άλλο, να οδηγήσει σε καταδίκη του (βλ. Ευρυβιάδης ν. Αστυνομία
(2000)2 Α.Α.Δ 600). Όσον αφορά την γενική και αόριστη αναφορά του Μ.Κ.2 ότι είναι ο κατηγορούμενος 2 που «τοποθετεί» τις πινακίδες, σίγουρα δεν μπορεί να στοιχειοθετήσει το αδίκημα που αντιμετωπίζει. Ούτε όμως και με την μαρτυρία της Μ.Κ.3 συνδέθηκε ο κατηγορούμενος 2 με το υπό εξέταση αδίκημα. Η «πεποίθηση» της μάρτυρος ότι ο κατηγορούμενος 2 σχετίζεται με τις επίδικες πινακίδες δεν είναι σίγουρα ικανή για την στοιχειοθέτηση του αδικήματος. Ούτε βέβαια και τα συμπεράσματα στα οποία, όπως ανέφερε, κατέληξε ένεκα των συζητήσεων που είχε με τον υπάλληλο της κατηγορουμένης 1 είναι ικανά για την στοιχειοθέτηση του αδικήματος. Έχοντας υπόψη μου λοιπόν την μαρτυρία που παρουσιάστηκε καθώς και την νομολογία στην οποία έχω αναφερθεί πιο πάνω, καταλήγω ότι εναντίον των κατηγορουμένων δεν έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση έτσι ώστε να δικαιολογείται η κλήση τους σε απολογία. Οποιαδήποτε άλλη κατάληξη, θεωρώ ότι απλώς θα έδιδε το δικαίωμα στην πλευρά της Κατηγορούσας Αρχής να διορθώσει τις ατέλειες της δικής της μαρτυρίας, πράγμα ανεπίτρεπτο στο ποινικό μας σύστημα. Όπως έχει τονιστεί στη νομολογία μας η απόδειξη της κατηγορίας και κάθε στοιχείου που τη συνιστά βαρύνει εξ' ολοκλήρου τον κατήγορο. Κενά αναφορικά με την ύπαρξη των πρωτογενών γεγονότων αφήνουν την κατηγορία ατεκμηρίωτη και έκθετη σε απόρριψη και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων όσο εύλογες και αν είναι (Λοϊζου ν. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 363). Ως εκ τούτου η εισήγηση της υπεράσπισης περί μη απόδειξης εκ πρώτης όψεως υπόθεσης εναντίον των κατηγορουμένων ευσταθεί. Για τους πιο πάνω λόγους οι κατηγορούμενοι 1 και 2 αθωώνονται και απαλλάσσονται από την κατηγορία που αντιμετωπίζουν. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ των κατηγορουμένων και εναντίον της Κατηγορούσας Αρχής όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............ Ε. Χατζήπαπα, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο