Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. Χαράλαμπου Παλά κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 5063/13, 6/6/2016

(1), 14 και 15 του περί Οίκων Στοιχημάτων, Οίκων Κυβείας και Παρεμπόδισης της Κυβείας Νόμου, ΚΕΦ.151, όπως τροποποιήθηκε και άρθρο 20 του Ποινικού Κώδικα (βλ. την 1η κατηγορία). Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της κατηγορίας, τους καταλογίζεται ότι στις 28/7/2012, στο υποστατικό με την ονομασία «Five Star Casino», το οποίο βρίσκεται στην οδό Γρίβα Διγενή 36 στην Πάφο, συναθροίστηκαν με σκοπό τη διεξαγωγή κυβείας. Επισημαίνεται ότι η υπόθεση της κατηγορούσας αρχής εδράζεται στο περιεχόμενο αριθμού εγγράφων - τεκμήρια 1 μέχρι 11 -, κατά βάση, καταθέσεων. Το περιεχόμενο μερικών από αυτές αποτελεί κοινό έδαφος μεταξύ των δυο πλευρών. Περαιτέρω επισημαίνονται και τα εξής: την ίδια κατηγορία αντιμετώπιζαν και οι κατηγορούμενοι 1 και 4, ωστόσο, σε σχέση με αυτούς, η υπόθεση έχει διακοπεί. Για τον 1ο κατηγορούμενο, λόγω μη επίδοσης και για το 2ο κατηγορούμενο, λόγω αδυναμίας εκτέλεσης του εντάλματος σύλληψης που είχε εκδοθεί εναντίον του. Τέλος επισημαίνεται ότι μετά την έκδοση της ενδιάμεσης απόφασής μου, με την οποία και οι τρεις κατηγορούμενοι κλήθηκαν σε απολογία, κατόπιν συμφωνίας των μερών, σε σχέση με τον 5ο κατηγορούμενο, η ακροαματική διαδικασία συνεχίστηκε και ολοκληρώθηκε στην απουσία του. Τα ακόλουθα γεγονότα είναι παραδεκτά και απορρέουν από το περιεχόμενο της γραπτής κατάθεσης του αρχιαστυφύλακα 2680 Π. Αντωνίου καθώς και του αστυφύλακα 3290 Π. Ιωνά (τεκμήρια 1 και 3, αντίστοιχα). Ειδικότερα: Η Αστυνομία, μετά από πληροφορίες ότι στο υποστατικό με την ονομασία «Five Star Casino (Meridien)» που βρίσκεται στην οδό Γρίβα Διγενή στην Πάφο διεξάγεται παράνομα κυβεία, ήτοι «Black Jack» και «Texas Holdem» με τη χρήση μεγάλων χρηματικών ποσών, στις 28/7/2012 και ώρα 22:00, διεξήγαγε επιχείρηση στο εν λόγω υποστατικό, με σκοπό την επ' αυτοφώρω σύλληψη όσων συμμετείχαν στο αδίκημα. Επικεφαλής της επιχείρησης ήταν ο υπαστυνόμος Κωνσταντίνου, ο οποίος μετέβη στο μέρος μαζί με τον αρχιαστυφύλακα Αντωνίου, τον αστυφύλακα Ιωνά και άλλους τέσσερις συναδέλφους τους. Κατά την είσοδό τους στο υποστατικό εντοπίστηκαν να κάθονται και να κουβεντιάζουν, πίνοντας καφέ, οι πέντε κατηγορούμενοι. Ο υπαστυνόμος Κωνσταντίνου, αφού τους αποκάλυψε την ιδιότητά του και τους έδειξε το ένταλμα έρευνας που κατείχε και ακολούθως, τους επέστησε την προσοχή στο νόμο και τους πληροφόρησε ότι με το να βρίσκονται στο εν λόγω υποστατικό, διαπράττουν το αδίκημα της συνάθροισης με σκοπό την κυβεία, αυτοί απάντησαν: «Ήρταμεν να πιούμε καφέ.» Και στους πέντε κατηγορούμενους δόθηκε γραπτή ειδοποίηση για να μεταβούν στο τμήμα μικροπαραβάσεων Πάφου. Στο χώρο όπου βρίσκονταν οι κατηγορούμενοι υπήρχαν τρία τραπέζια σχήματος οβάλ με τσόχα - τα οποία εμφαίνονται σε αριθμό φωτογραφιών που συνθέτουν σε δέσμη το τεκμήριο 5 -. Στο ένα υπήρχε η επιγραφή «Paphos Maniac» και στα άλλα δύο, η επιγραφή «Meridian Poker Club». Αφού ο αρχιαστυφύλακας Αντωνίου επέστησε στον 1ο κατηγορούμενο την προσοχή στο νόμο και του ανάφερε ότι η κατοχή τέτοιου είδους τραπεζιών αποτελεί αδίκημα, αυτός απάντησε: «εν τα σηκώσω είπα σας.» Οι κατηγορούμενοι 2 και 3, αφού κλήθηκαν σε απολογία και τους εξηγήθηκαν τα δικαιώματά τους, κατάθεσαν ενόρκως. Ο 5ος κατηγορούμενος καθώς ήδη έχει αναφερθεί μολονότι κλήθηκε κι αυτός σε απολογία και επέλεξε να καταθέσει ενόρκως, εντούτοις, επειδή έκτοτε δεν παρουσιάστηκε ξανά στο Δικαστήριο, η ακρόαση της υπόθεσης ολοκληρώθηκε στην απουσία του. Ο 2ος κατηγορούμενος, για σκοπούς κυρίως εξέτασης, υιοθέτησε ως μέρος της το περιεχόμενο της ανακριτικής του κατάθεσης (τεκμήριο 6). Οι βασικές θέσεις που προβάλλει με αυτή, που συνθέτουν και την εκδοχή του επί της επίδικης κατηγορίας είναι οι εξής: Την επίδικη μέρα, γύρω στις 22:20 πήγε στο επίδικο υποστατικό για να βρει το φίλο του - 3ο κατηγορούμενο και να του δώσει κάποια διαφημιστικά φυλλάδια για ένα πάρτι το οποίο διοργάνωνε με μια ομάδα, στις 3/8/2012. Εκεί, οι δυο τους κάθισαν στον καναπέ και έπιναν καφέ. Στο μέρος βρισκόταν και ο Γιώργος, που είναι γνωστός του, κάποιος γνωστός του με το όνομα Κανάρης και ο ιδιοκτήτης του υποστατικού, Στέλιος. Μετά από λίγα λεπτά ήρθαν οι αστυνομικοί. Ο ίδιος, σε καμιά περίπτωση μπήκε στο υποστατικό για να παίξει κουμάρι. Μπήκε μόνο για να παραδώσει κάποια διαφημιστικά στον 3ο κατηγορούμενο. Με τη σειρά του, ο 3ος κατηγορούμενος, στη δική του ανακριτική κατάθεση (τεκμήριο 7), το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε κι αυτός για σκοπούς κυρίως εξέτασης, ως μέρος της, μεταξύ άλλων αναφέρει τα εξής, που συνθέτουν τη δική του εκδοχή του επί της επίδικης κατηγορίας: Την επίδικη μέρα, γύρω στις 21:30 πήγε στο επίδικο υποστατικό για να δει το φίλο του και ιδιοκτήτη του υποστατικού, Στέλιο. Εκεί κάθισε μαζί του και έπιναν καφέ. Σε κάποια στιγμή, τον πήρε τηλέφωνο ο φίλος του - 2ο κατηγορούμενος και του είπε να έρθει στο μέρος για να του δώσει κάτι διαφημιστικά φυλλάδια για κάποιο πάρτι που διοργάνωνε. Στο μέρος ήταν και δυο άλλα άτομα, με το όνομα Γιώργος, που είναι γνωστοί του. Μετά από κάποια ώρα ήρθαν οι αστυνομικοί στο υποστατικό. Ο ίδιος, σε καμιά περίπτωση μπήκε στο υποστατικό για να παίξει κουμάρι, παρά μόνο για να πιει καφέ με το φίλο του Στέλιο. Τέλος, ο 5ος κατηγορούμενος, στη δική του ανακριτική κατάθεση (τεκμήριο 8), η οποία κατατέθηκε ως πραγματικό γεγονός, αφού, - για να επαναλάβω - η ακρόαση της υπόθεσης, μετά που είχε κληθεί σε απολογία διεξάχθηκε στην απουσία του, αναφέρει τα εξής: Κατά τον επίδικο χρόνο και συγκεκριμένα, γύρω στις 22:15 πήγε στο επίδικο υποστατικό για να επισκεφτεί τον ιδιοκτήτη του Στέλιο, που είναι φίλος του, για να το δει και να πιει καφέ. Μετά από περίπου δέκα λεπτά ήρθαν έξι άτομα από την Αστυνομία, τα οποία τους έδειξαν ένταλμα και τους είπαν να περιμένουν στο πλάι μέχρι να ξηλώσουν τα τραπέζια και να τους μιλήσουν. Ούτε χαρτιά κρατούσαν, ούτε φίσιες, ούτε λεφτά. Ο ίδιος, ουδεμία σχέση έχει με τον τζόγο, απλά βρέθηκε σε λάθος μέρος τη λάθος στιγμή. Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή και τους δυο κατηγορούμενους, ενώ έδιναν μαρτυρία, που είναι και οι μόνοι που έδωσαν μαρτυρία στην υπόθεση. Αισθάνομαι ότι είμαι σε θέση να αξιολογήσω τη συμπεριφορά, αντιδράσεις, αναφορές και ισχυρισμούς τους, λαμβάνοντας υπόψη το επίπεδο γνώσης τους αναφορικά με τα διαδραματισθέντα στον ουσιώδη χρόνο. Έχω επίσης κατά νου, ότι, καθώς έχει νομολογηθεί (βλ. Σάββα ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 391), όταν δεν υπάρχουν ισχυροί λόγοι περί του αντιθέτου, αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα είναι δυνατή στο πλαίσιο της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Βλέπε και την Εvpalia Trading Ltd v. Γενικού Εισαγγελέα

(2008)2 Α.Α.Δ. 162 καθώς και την Akil v. Αστυνομίας

(2009)2 Α.Α.Δ. 148, από την οποία και το ακόλουθο απόσπασμα: «Σύμφωνα με τη νομολογία είναι επιτρεπτό για ένα δικαστήριο να δεχθεί μέρος της μαρτυρίας ενός μάρτυρα και να απορρίψει άλλο.» Περαιτέρω, όπως επισημαίνεται στην Κυπριανού ν. Αστυνομίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 816: «Η νομολογία μας αναγνωρίζει ότι είναι φυσιολογικό να υπάρχουν κάποιες αντιφάσεις και το Εφετείο επεμβαίνει, όταν διαπιστωθούν τέτοιες, μόνο όταν είναι ουσιαστικής μορφής και πλήττουν καίρια την αξιοπιστία ενός μάρτυρα ή καταδεικνύουν πρόθεση εκ μέρους του να πει ψέματα.» Τέλος, όπως αναφέρεται συναφώς στην Akil (ανωτέρω): «Αντιφάσεις που αφορούν μικρολεπτομέρειες, όχι μόνο δεν αποδυναμώνουν μια μαρτυρία που γενικά έχει κριθεί ως αξιόπιστη, αλλά αντίθετα την ενδυναμώνουν.» Επισημαίνεται και η πάγια νομική αρχή σύμφωνα με την οποία, εκεί όπου υπάρχει σύγκρουση της μαρτυρίας με τα παραδεκτά γεγονότα, υπερισχύουν τα παραδεκτά γεγονότα (βλ. Γιαννίδης ν. Αστυνομίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 143 και Κ.Ο.Τ. ν. Χαραλάμπους

(2000)2 Α.Α.Δ. 186). Αναφορικά με την αξία που προσλαμβάνει στο στάδιο αξιολόγησης της αξιοπιστίας των μαρτύρων η πραγματική μαρτυρία, όπως επισημαίνεται στην υπόθεση Δημητρίου ν. Δημοκρατίας (Αρ. 2)

(2001)2 Α.Α.Δ. 326: «..η πραγματική μαρτυρία συνιστά γνώμονα για την κρίση της αξιοπιστίας των μαρτύρων όσο και της ακρίβειας του περιεχομένου της μαρτυρίας.» Αναφορικά με το περιεχόμενο των ανακριτικών καταθέσεων των κατηγορούμενων λαμβάνω υπόψη, ότι, το βάρος που θα δοθεί στα διάφορα μέρη τους επαφίεται στη διακριτική μου ευχέρεια (βλ. Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 109 και Κωνσταντινίδης ν. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 190). Για την αποδεικτική αξία της περιστατικής μαρτυρίας παραπέμπω στο απόσπασμα που ακολουθεί από την απόφαση στην υπόθεση Παφίτης κ.ά. ν. Δημοκρατίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 102: «Όπως έχει επανειλημμένα διακηρυχθεί η περιστατική μαρτυρία δεν αποτελεί υποδεέστερη μορφή ή κατηγορία μαρτυρίας της άμεσης μαρτυρίας, δηλαδή μαρτυρίας η οποία αφεαυτής τείνει να αποδείξει το έγκλημα (όπως μαρτυρία αυτόπτων μαρτύρων). Όχι μόνο δεν υπάρχει προκατάληψη, και αυτό είναι η δεύτερη διαπίστωση που θέλουμε να κάμουμε, εναντίον της περιστατικής μαρτυρίας αλλά τουναντίον όταν είναι συμπερασματική τείνει να αφανίσει την πιθανότητα του ανθρώπινου λάθους. Όμως η περιστατική μαρτυρία δεν πρέπει να συγχύζεται με τις περιστάσεις της υπόθεσης γενικά. Τα γεγονότα τα οποία την συνιστούν πρέπει να αποδεικνύονται όπως και κάθε άλλο πρωτογενές γεγονός. Η ενοχή του κατηγορουμένου πρέπει να προκύπτει από την σύνθεση της περιστατικής μαρτυρίας πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Το σωρευτικό αποτέλεσμα της περιστατικής μαρτυρίας πρέπει για να δικαιολογεί την καταδίκη του κατηγορουμένου να συνάδει συμπερασματικά με την ενοχή του κατηγορουμένου. Η αιτιώδης σχέση μεταξύ της περιστατικής μαρτυρίας και της ενοχής του κατηγορουμένου πρέπει να είναι άμεση αφενός και να μην μπορεί να συμβιβαστεί αφετέρου με άλλη λογική ερμηνεία της περιστατικής μαρτυρίας (βλ. μεταξύ άλλων Fournides v. Republic

(1986)2 C.L.R., 73 p. 79 και Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 172). Η περιστατική μαρτυρία μπορεί να αποτελέσει βάση για την καταδίκη του κατηγορουμένου μόνον όταν τεκμηριώνει ως θέμα λογικής συνέπειας μέσα στα πλαίσια της ανθρώπινης εμπειρίας την ενοχή του.» Βλέπε και την Αντωνίου ν. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 746 καθώς και την Iddin v. Δημοκρατία, Ποινική Έφεση Αρ. 47/14, ημερομηνίας 29/2/2016. Τέλος παραπέμπω και στην υπόθεση Αλ - Χάματ και άλλων ν. Δημοκρατίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 117, σύμφωνα με την οποία, η προσφυγή στο ψεύδος δε στοιχειοθετεί θετικά τα συστατικά στοιχεία του εγκλήματος. Για δυο λόγους θεωρώ και τους δυο κατηγορούμενους αναξιόπιστους ως μάρτυρες. Και οι δυο ήρθαν σε σύγκρουση με το περιεχόμενο των παραδεκτών γεγονότων, ενώ υπέπεσαν και σε σοβαρές αντιφάσεις μεταξύ τους, ενώ ο 3ος κατηγορούμενος και αυτοτελώς. Τα παραδείγματα που ακολουθούν, κατά τη γνώμη μου, αιτιολογούν επαρκώς, την κρίση μου, για την ποιότητα της μαρτυρίας και την αξιοπιστία τους ως μαρτύρων. Ειδικότερα: Καθώς ήδη έχε αναφερθεί αποτελεί κοινό παραδεκτό γεγονός, δηλαδή αποδειγμένο γεγονός, ότι κατά την επίδικη επιχείρηση, στον ίδιο χώρο εντός του υποστατικού όπου βρίσκονταν καθήμενοι οι κατηγορούμενοι και κουβέντιαζαν, πίνοντας καφέ, εντοπίστηκαν και τα τρία τραπέζια με τσόχα, σχήματος οβάλ, με την επιγραφή «Paphos Maniac», στο ένα και «Meridian Poker Club», στα άλλα δύο. Παρόλα αυτά και οι δυο κατηγορούμενοι, στο στάδιο της κυρίως εξέτασης, απαντώντας σε σχετική ερώτηση ισχυρίστηκαν ότι τα εν λόγω τραπέζια βρίσκονταν σε διπλανό δωμάτιο. Μάλιστα, ο 3ος κατηγορούμενος, αντεξεταζόμενος επέμενε στη θέση αυτή, τη στιγμή που είναι καλά γνωστό, πως, δεδομένου ότι αυτή συγκρούεται με τα παραδεκτά γεγονότα, ούτε καν μπορεί να ληφθεί υπόψη (βλ. Γιαννίδης και Κ.Ο.Τ., ανωτέρω). Ο 2ος κατηγορούμενος, στην ανακριτική του κατάθεση (τεκμήριο 6), το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε για σκοπούς κυρίως εξέτασης ισχυρίζεται ότι μετέβη στο επίδικο υποστατικό, για να βρει το φίλο του - 3ο κατηγορούμενο και να του δώσει κάποια διαφημιστικά για ένα πάρτι που θα διοργάνωνε ο ίδιος μαζί με άλλους, στις 3/8/2012. Με τη σειρά του, ο 3ος κατηγορούμενος, στη δική του ανακριτική κατάθεση (τεκμήριο 7), το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε κι αυτός για σκοπούς κυρίως εξέτασης, για το ίδιο θέμα ισχυρίζεται ότι πήγε στο επίδικο υποστατικό, για να δει το φίλο του και ιδιοκτήτη του υποστατικού, Στέλιο, ως επίσης και ότι, ενώ καθόταν εκεί μαζί του και έπιναν καφέ, τον πήρε τηλέφωνο ο 2ος κατηγορούμενος και του είπε πως θα πήγαινε κι αυτός στο μέρος, για να του δώσει κάποια διαφημιστικά φυλλάδια για κάποιο πάρτι που θα διοργάνωνε. Ωστόσο, αντεξεταζόμενος ισχυρίστηκε τα εξής, τα οποία αποδεικνύουν το μέγεθος της αντίφασης στην οποία υπέπεσαν μεταξύ τους οι δυο κατηγορούμενοι και ο 3ος κατηγορούμενος και αυτοτελώς: Ερωτηθείς εάν συνήθιζε να πηγαίνει στο συγκεκριμένο μέρος για να πίνει καφέ απάντησε αρνητικά. Ερωτηθείς στη συνέχεια γιατί πήγε εκεί το επίδικο βράδυ ισχυρίστηκε πως δεν πήγε και ότι απλώς περνούσε από το μέρος, οπότε, αφού συνομίλησε με το 2ο κατηγορούμενο για τα διαφημιστικά φυλλάδια, του είπε ο ίδιος να συναντηθούν στο επίδικο υποστατικό για να του τα δώσει. Οδηγούσε όταν συνέβη αυτό και σταμάτησε στο μέρος, επειδή ήταν κοντά. Ερωτηθείς από την κα Παπαλαζάρου εάν οδηγούσε και τον πήρε τηλέφωνο ο 2ος κατηγορούμενος ή ήταν μέσα στο επίδικο υποστατικό, ισχυρίστηκα ότι οδηγούσε. Απαντώντας στην επόμενη ερώτηση ισχυρίστηκε πως σκόπευε να πάει σπίτι του. Όταν όμως του υποδείχθηκα - και ορθά - ότι στην ανακριτική του κατάθεση αναφέρει πως βρισκόταν στο επίδικο υποστατικό, όταν υποτίθεται του είχε τηλεφωνήσει ο 2ος κατηγορούμενος για τα διαφημιστικά φυλλάδια και ότι δεν είναι το ίδιο αυτό, με αυτά που ανάφερε αντεξεταζόμενος και κλήθηκε να πει τι από τα δυο αποτελεί πραγματικότητα, προφανώς, αντιλαμβανόμενος το μέγεθος και τη σοβαρότητα της αντίφασης στην οποία υπέπεσε, για να τη δικαιολογήσει, παράπεμψε στα χρόνια που πέρασαν και ισχυρίστηκε ότι το μόνο που θυμάται είναι ότι είχε μιλήσει με το 2ο κατηγορούμενο και του είπε να πάει να του δώσει τα διαφημιστικά φυλλάδια. Ομολογώ πως δεν είχα κανένα πρόβλημα να δεχθώ την επίκληση εκ μέρους του, του, πράγματι, μεγάλου χρονικού διαστήματος που μεσολάβησε από τον επίδικο χρόνο μέχρι και την ημέρα που κατάθεσε στο Δικαστήριο, για να δικαιολογήσει την αντίφαση ως προς το που βρισκόταν, καθ' ον χρόνο υποτίθεται του είχε τηλεφωνήσει ο 2ος κατηγορούμενος και του είπε να συναντηθούν για να του δώσει τα διαφημιστικά φυλλάδια, εάν, αντεξεταζόμενος, έλεγε απλώς ότι βρισκόταν στο αυτοκίνητο. Ωστόσο, δεν είπε μόνο αυτό. Ισχυρίστηκε και πως ήταν κοντά στο επίδικο υποστατικό, όταν του τηλεφώνησε ο 2ος κατηγορούμενος και κυρίως, ότι πήγαινε στο σπίτι του. Επομένως, ότι είχε μιλήσει με το 2ο κατηγορούμενο και του είπε να πάει να του δώσει τα διαφημιστικά φυλλάδια, δεν είναι το μόνο που θυμόταν, όπως είπε, προκειμένου να αιτιολογήσει την αντίφαση στην οποία υπέπεσε. Δε νομίζω πως χρειάζεται να επεκταθώ. Κατ' ακολουθία όλων των παραπάνω ευρημάτων μου βρίσκω ότι γεγονότα που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση είναι μόνο εκείνα που έχουν δηλωθεί από κοινού παραδεκτά, τα οποία εκτίθενται σε άλλο σημείο (πιο πάνω), οπότε δε χρειάζεται να επαναλάβω. Υπεισέρχομαι τώρα στη νομική πτυχή της υπόθεσης: Σύμφωνα με το άρθρο 2 του περί Οίκων Στοιχημάτων, Οίκων Κυβείας και Παρεμπόδισης της Κυβείας Νόμου, Κεφ. 151 - όπως ίσχυε στον ουσιώδη χρόνο (στο εξής «ο Νόμος»): «"επιδίδοµαι σε κυβεία" µε τις γραµµατικές του αλλαγές και συναφείς εκφράσεις, σηµαίνει παίζω, ή επιδίδοµαι σε οποιοδήποτε τυχερό παιγνίδι ή παιγνίδι µεικτό τύχης και δεξιότητας, για χρήµατα ή για αντάλλαγµα χρηµάτων: Νοείται ότι το παιγνίδι ή η επίδοση σε οποιοδήποτε τέτοιο παιγνίδι δεν θα θεωρείται επίδοση σε κυβεία αν το πρόσωπο που παίζει ή επιδίδεται σε αυτό, αποδείξει κατά τρόπο που ικανοποιεί το ∆ικαστήριο που εκδικάζει το αδίκηµα ότι, λαµβανοµένων υπόψη των περιστάσεων περιλαµβανοµένων των στοιχηµάτων, έπαιζε, ή επιδίδετο στο παιγνίδι αυτό για κοινωνική διασκέδαση και αναψυχή και όχι για κέρδος. .................................... "οίκος κυβείας" περιλαµβάνει οποιοδήποτε τόπο που διατηρείται ή χρησιµοποιείται για κυβεία και τόπος θα θεωρείται ότι χρησιµοποιείται για κυβεία αν αυτός χρησιµοποιείται για κυβεία έστω και για µια µόνο περίπτωση. ....................................» Το άρθρο 4 του Νόμου προνοεί ότι: «Πρόσωπα τα οποία επιδίδονται σε κυβεία ή συγκεντρώνονται µε σκοπό να επιδοθούν σε κυβεία σε οίκο κυβείας είναι ένοχα αδικήµατος βάσει του Νόµου αυτού.» Τέλος, το άρθρο 12 του Νόμου προνοεί τ' ακόλουθα: «Κάθε τόπος στον οποίο πραγµατοποιείται είσοδος βάσει των διατάξεων του Νόµου αυτού, στην έκταση που αφορούν οίκο κυβείας, θα τεκµαίρεται, µέχρι να αποδειχτεί το αντίθετο, ότι είναι οίκος κυβείας και ότι διατηρείται ή χρησιµοποιείται από τον ιδιοκτήτη, κάτοχο ή διευθυντή αυτού ως οίκος κυβείας, σε οποιαδήποτε από τις πιο κάτω περιπτώσεις, δηλαδή— (α) εάν οποιαδήποτε όργανα ή συσκευές κυβείας βρίσκονται σε αυτόν ή επί οποιουδήποτε προσώπου που βρίσκεται σε αυτόν ή που δραπετεύει από αυτόν· (β) .........................· (γ) .........................· ή (δ) ..........................

(2)Πρόσωπο που βρίσκεται, ή που δραπετεύει από οίκο κυβείας κατά την πραγµατοποίηση εισόδου σε αυτό βάσει των διατάξεων του Νόµου αυτού, θα υποτίθεται, µέχρι να αποδειχτεί το αντίθετο, ότι επιδίδεται ή έχει επιδοθεί σε κυβεία µέσα σε αυτό.» Οι κατηγορούμενοι - για να επαναλάβω - αντιμετωπίζουν κατηγορία συνάθροισης με σκοπό την κυβεία, κατά παράβαση των άρθρων 4, 12

(1), 14 και 15 του Νόμου. Με τις λεπτομέρειες αδικήματος της κατηγορίας, τους καταλογίζεται ότι στις 28/7/2012, στο υποστατικό με την ονομασία «Five Star Casino» το οποίο βρίσκεται στην οδό Γρίβα Διγενή 36 στην Πάφο, συναθροίστηκαν με σκοπό τη διεξαγωγή κυβείας. Για σκοπούς στοιχειοθέτησης της κατηγορίας θα πρέπει να αποδειχθεί ότι, στον ουσιώδη χρόνο, πρώτο, συγκεντρώθηκαν, δεύτερο, σε οίκο κυβείας, τρίτο, με σκοπό να επιδοθούν σε κυβεία. Στην προκειμένη περίπτωση, για σκοπούς απόδειξης της επίδικης κατηγορίας, θα πρέπει να αποδειχθεί οι κατηγορούμενοι στον ουσιώδη χρόνο συγκεντρώθηκαν στο επίδικο υποστατικό, με σκοπό να επιδοθούν σε οποιοδήποτε τυχερό παιγνίδι ή παιγνίδι μεικτό, τύχης και δεξιότητας, για χρήματα ή για αντάλλαγμα χρημάτων. Περαιτέρω, θα πρέπει να αποδειχθεί ότι το επίδικο υποστατικό αποτελεί τόπο που χρησιμοποιείται για το σκοπό αυτό, δηλαδή, για κυβεία, έστω και για μια, μόνο, περίπτωση. Το άρθρο 12

(1)(α) του Νόμου δημιουργεί μαχητό τεκμήριο ότι κάθε τόπος στον οποίο πραγματοποιείται είσοδος βάσει των διατάξεων του Νόμου, στην έκταση που αυτές αφορούν οίκο κυβείας, θα τεκμαίρεται, μέχρι να αποδειχθεί το αντίθετο, ότι είναι οίκος κυβείας και ότι διατηρείται ή χρησιμοποιείται από τον ιδιοκτήτη, κάτοχο ή διευθυντή του ως οίκος κυβείας, εάν - κατά μία περίπτωση - οποιαδήποτε όργανα ή συσκευές κυβείας βρίσκονται στο συγκεκριμένο τόπο. Το εδάφιο 2 του ίδιου άρθρου - κατά μία περίπτωση και πάλιν - δημιουργεί ακόμη ένα μαχητό τεκμήριο. Ότι, πρόσωπο που βρίσκεται σε οίκο κυβείας κατά την πραγματοποίηση εισόδου σ' αυτό βάσει των διατάξεων του Νόμου, θα υποτίθεται, δηλαδή, θα θεωρείται, μέχρι αποδείξεως του αντιθέτου, ότι επιδίδεται ή έχει επιδοθεί σε κυβεία μέσα σ' αυτό. Αυτονόητο πως, το σχετικό βάρος απόδειξης βαραίνει το πρόσωπο που βρίσκεται στον οίκο κυβείας, δηλαδή τον κατηγορούμενο, ενώ, το επίπεδο απόδειξης είναι αυτό του ισοζυγίου των πιθανοτήτων. Σε ό,τι αφορά το ζητούμενο που είναι η απόδειξη ότι το πρόσωπο που βρίσκεται σε οίκο κυβείας, δεν επιδίδεται ή έχει επιδοθεί σε κυβεία σ' αυτό, αυτό μπορεί να αποδειχθεί με τη μαρτυρία, είτε του κατηγορούμενου, είτε της κατηγορούσας αρχής (βλ. Ηλία κ.ά. ν. Αστυνομίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 395). Για το τι ακριβώς καλείται να αποδείξει ο κατηγορούμενος σε τέτοια περίπτωση και ότι βασικά είναι η δημιουργία λογικής αμφιβολίας, ως επίσης και ότι για το σκοπό αυτό, η σχετική μαρτυρία μπορεί να προέρχεται και από την κατηγορούσα αρχή παραπέμπω και στην εντελώς πρόσφατη απόφαση από την υπόθεση Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας ν. Χρυσάνθου, Ποινική Έφεση 137/2015, ημερομηνίας 2/6/2016. Παρατηρώ τα εξής: Το γεγονός ότι η Αστυνομία, στον ουσιώδη χρόνο, κατόπιν πληροφοριών ότι στο επίδικο υποστατικό με την ονομασία «Five Star Casino (Meridien)» διεξάγεται παράνομα κυβεία, ήτοι «Black Jack» και «Texas Holdem» με τη χρήση μεγάλων χρηματικών ποσών, διεξήγαγε επιχείρηση στο εν λόγω υποστατικό, σε συνδυασμό με το γεγονός, ότι, εκεί εντοπίστηκαν να κάθονται και να κουβεντιάζουν, πίνοντας καφέ, οι πέντε κατηγορούμενοι και στον ίδιο χώρο υπήρχαν τρία τραπέζια σχήματος οβάλ με τσόχα, με την επιγραφή «Paphos Maniac», στο ένα και «Meridian Poker Club», στα άλλα δύο, δεν αρκούν για σκοπούς απόδειξης και μάλιστα, στο ψηλό επίπεδο του πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, ότι το εν λόγω υποστατικό αποτελούσε οίκο κυβείας. Καταρχήν, στο σύνολό του το περιεχόμενο των παραπάνω πληροφοριών αποτελεί σαφώς εξ ακοής μαρτυρία, μεταξύ άλλων, άγνωστης προέλευσης και βαθμού. Οι εν λόγω πληροφορίες, κατά τη διάρκεια της αστυνομικής επιχείρησης που είχε γίνει στη βάση τους, σε κανένα μέρος τους έχουν επιβεβαιωθεί. Επομένως, σε εφαρμογή του άρθρου 27 και της επιφύλαξης του άρθρου 24

(1)του περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ. 9, δεν αποδίδω καθόλου βαρύτητα και δεν τις αποδέχομαι επειδή, θεωρώ ότι αυτό εξυπηρετεί τους σκοπούς της ορθής απονομής της δικαιοσύνης. Τίθεται το ερώτημα κατά πόσο έχει αποδειχθεί ότι το επίδικο υποστατικό αποτελούσε οίκο κυβείας, δυνάμει του τεκμηρίου του άρθρου 12

(1)(α) του Νόμου. Η απάντηση στο ερώτημα είναι αρνητική. Ακολουθεί το σκεπτικό: Ίχνος μαρτυρίας υπάρχει ότι τα τρία τραπέζια σχήματος οβάλ με τσόχα - με την επιγραφή «Paphos Maniac», στο ένα και «Meridian Poker Club», στα άλλα δυο -, που είχαν εντοπιστεί κατά την αστυνομική επιχείρηση στο χώρο όπου βρίσκονταν και οι κατηγορούμενοι αποτελούν όργανα κυβείας και μάλιστα χαρτιών, όπως ήταν και η θέση που προώθησε κατά τη δίκη η κατηγορούσα αρχή, μέσω σχετικής υποβολής της εκπροσώπου της και προς τους δύο κατηγορούμενους, για να τίθεται θέμα λειτουργίας του παραπάνω τεκμηρίου. Ούτε και μπορεί να λεχθεί πως έχω δικαστική γνώση, ότι ένα τραπέζι σε σχήμα οβάλ με τσόχα, αποτελεί όργανο κυβείας. Μολονότι οι παραπάνω διαπιστώσεις μου, διαγράφουν και την τύχη της επίδικης κατηγορίας και κατ' επέκταση της υπόθεσης, εντούτοις, θα συνεχίσω. Στην υποθετική περίπτωση που αποδεικνυόταν ότι το επίδικο υποστατικό αποτελούσε οίκο κυβείας, τίθεται το ερώτημα, κατά πόσο θα μπορούσε να τύχει εφαρμογής το τεκμήριο του εδαφίου 2 του άρθρου 12 του Νόμου. Η απάντηση στο ερώτημα είναι αρνητική. Και τούτο, επειδή, το τεκμήριο που δημιουργεί το εν λόγω εδάφιο, για οποιοδήποτε πρόσωπο βρίσκεται σε οίκο κυβείας, κατά την πραγματοποίηση εισόδου σ' αυτό βάσει του Νόμου, είναι ότι επιδίδεται ή έχει επιδοθεί σε κυβεία. Με απλά λόγια, το συγκεκριμένο εδάφιο δε δημιουργεί τεκμήριο ότι ένα τέτοιο πρόσωπο έχει σκοπό να επιδοθεί σε κυβεία. Υπενθυμίζω απλώς, ότι η κατηγορούμενοι αντιμετωπίζουν κατηγορία συνάθροισης με σκοπό την κυβεία και όχι κυβεία, με την οποία είναι σχετικό το παραπάνω τεκμήριο. Το θέμα όμως δεν τελειώνει εδώ, σε περίπτωση που αποδεχόμουν ότι το επίδικο υποστατικό αποτελούσε οίκο κυβείας. Υπάρχει και συνέχεια. Έχοντας υπόψη ότι στον ουσιώδη χρόνο, οι κατηγορούμενοι, απλώς κάθονταν και κουβέντιαζαν, πίνοντας καφέ, θεωρώ πως θα είχαν το δικαίωμα της αμφιβολίας ως προς τις προθέσεις τους, για ό,τι τους αποδίδεται πως ήταν ο σκοπός της συγκέντρωσης τους στο μέρος, που κατά την κατηγορούσα αρχή, ήταν η διεξαγωγή κυβείας. Μολονότι αυτό αποτελεί ένα πιθανό ενδεχόμενο, ουδείς μπορεί να αποκλείσει το ενδεχόμενο, ο σκοπός της παρουσίας τους στο μέρος να περιοριζόταν σε όσα διαπιστώθηκαν από την Αστυνομία κατά την επιχείρησή της στο μέρος, που ήταν ότι κάθονταν και κουβέντιαζαν, πίνοντας καφέ. Προτού καταλήξω θα ήθελα να σημειώσω και το εξής: το γεγονός ότι η ευπαίδευτη εκπρόσωπος της κατηγορούσας αρχής υπόβαλε στο 2ο κατηγορούμενο ότι μετέβη στο μέρος για να παίξει κυβεία, να παίξει χαρτιά και στον 3ο κατηγορούμενο, το πρώτο είναι ενδεικτικό της δυσκολίας της κατηγορούσας αρχής να αποδείξει με θετικό τρόπο την επίδικη κατηγορία. Ίχνος μαρτυρίας υπάρχει, πού εδράζεται η θέση της κατηγορούσας αρχής, ότι η κυβεία, στην προκειμένη περίπτωση συνίσταται σε χαρτοπαίγνιο. Η υπόθεση είναι ποινική και καθώς έχει νομολογηθεί (βλ. Λοΐζου ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363) δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων όσο εύλογες κι αν είναι. Κενά αναφορικά με την ύπαρξη των πρωτογενών γεγονότων που συνιστούν και αποδεικνύουν το αδίκημα αφήνουν την κατηγορία έκθετη σε απόρριψη. Είναι η κατάληξή μου για όλους τους παραπάνω λόγους (νομικούς και πραγματικούς) ότι η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να αποδείξει την ενοχή των κατηγορούμενων στην επίδικη κατηγορία. Ακολουθεί ότι και οι τρεις κατηγορούμενοι (2ος, 3ος και 5ος) αθωώνονται. (Υπ.) ............ Κ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΚΚ Αναφορά: συνάθροιση με σκοπό τη διεξαγωγή κυβείας, κατά παράβαση των άρθρων 4, 12

(1), 14 και 15 του περί Οίκων Στοιχημάτων, Οίκων Κυβείας και Παρεμπόδισης της Κυβείας Νόμου, ΚΕΦ.151, όπως τροποποιήθηκε. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο