← Κύπρος

Δημοκρατία ν. Ανδρέα Χριστοφή κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 1257/15, 12/7/2016

Δημοκρατία ν. Ανδρέα Χριστοφή κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 1257/15, 12/7/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDPAF:2016:8 ΣΤΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Δαυίδ, Π.Ε.Δ. Δ. Ι. Κίτσιου, Α.Ε.Δ. Κ. Σατολιά, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 1257/15 Δημοκρατία v. Ανδρέα Χριστοφή Κώστα Μηναρή Κατηγορουμένων ----------------- Ημερομηνία: 12.07.2016 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Ξ. Ξενοφώντος Για τον Κατηγορούμενο 1: κ. Α. Αλεξάνδρου Κατηγορούμενος 1 παρών ΑΠΟΦΑΣΗ Η παρούσα υπόθεση σύμφωνα με την Κατηγορούσα Αρχή, προέκυψε ως αποτέλεσμα πληροφορίας που υπήρχε στην ΥΚΑΝ, στη βάση της οποίας εξασφαλίστηκαν δικαστικά εντάλματα έρευνας για τα διαμερίσματα αρ. 101 και 102 στην πολυκατοικία Sonia Court, στην οδό Μενέλαου Κακογιάννη, αρ. 16, στη Γεροσκήπου. Είναι η εκδοχή της Κατηγορούσας Αρχής ότι ο 1ος κατηγορούμενος, Ανδρέας Χριστοφή, ενέχεται στη διάπραξη των αδικημάτων της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β (κατηγορίες 2, 6, 12, 14, 15, 16, 17), της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β με σκοπό την προμήθεια (κατηγορίες 3, 7, 8 και 9), της παράνομης καλλιέργειας φυτών κάνναβης (κατηγορίες 4, 18), της παράνομης καλλιέργειας φυτών κάνναβης με σκοπό την προμήθεια (κατηγορίες 5, 19) και της παράνομης χρήσης ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β (κατηγορία 10). Επίσης του αποδίδεται ότι συνωμότησε με άλλο πρόσωπο (κατηγορία 1) για να διαπράξει τα αδικήματα των κατηγοριών 2-9, 14, 15, 18 και

  1. Ίδιες κατηγορίες, επί του ιδίου κατηγορητηρίου, αντιμετώπιζε ως 2ος κατηγορούμενος, ο Κώστας Μηναρή, ο οποίος προέβηκε σε παραδοχή και του επιβλήθηκε στις 19.03.2015 ποινή φυλάκισης. Η προώθηση των προαναφερόμενων κατηγοριών ήταν το αποτέλεσμα της εισόδου μελών της ΥΚΑΝ στο διαμέρισμα 101 όπου εντόπισαν αριθμό φυτών κάνναβης και αντικείμενα - εξοπλισμό, καθώς και φυτοφάρμακα, λιπάσματα για τη συντήρηση τους. Η Κατηγορούσα Αρχή για την απόδειξη των προαναφερόμενων κατηγοριών, εναντίον του 1ου κατηγορούμενου, παρουσίασε 18 μάρτυρες κατηγορίας (στο εξής Μ.Κ.). Στις 07.02.2015, πριν την είσοδο στο διαμέρισμα 101 στην πολυκατοικία Sonia Court στη Γεροσκήπου γινόταν παρακολούθηση της ευρύτερης περιοχής όπου αυτό βρίσκεται, από το Μ.Κ.
  2. Οι Μ.Κ.1, 2, 11 είναι αστυνομικοί, οι οποίοι εισήλθαν αρχικά στο διαμέρισμα 101, όπου εκεί εντόπισαν τον 1ον κατηγορούμενο και τον Κώστα Μηναρή. Εντόπισαν επίσης αριθμό φυτών, δύο χειροποίητα τσιγάρα, ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης και πολλά άλλα αντικείμενα τα οποία στάληκαν για επιστημονικές εξετάσεις, καθ΄ ότι κρίθηκε πως θα βοηθούσαν στην εξιχνίαση της υπόθεσης. Κατέθεσαν ως εκ τούτου, από το Γενικό Χημείο του κράτους η Μ. Αυξεντίου (Μ.Κ.8), ο αστυφύλακας 3776 Α. Μιχαηλίδης από τον κλάδο τηλεπικοινωνιακών δεδομένων του τμήματος Δ Αρχηγείου Αστυνομίας (Μ.Κ.13), ο αστυφύλακας 3116 Μ. Φυλακτού (Μ.Κ.14) από το εργαστήριο αποτυπωμάτων, ο Δρ. Μ. Καριόλου (Μ.Κ.15) από το εργαστήριο Δικανικής Γενετικής, ο υπαστυνόμος Γ. Αναστασίου (Μ.Κ.16) από το τμήμα Εγκληματολογικών Ερευνών. Έρευνα, εκτός από το διαμέρισμα 101 έγινε και στο διαμέρισμα 102, στην οποία έλαβε μέρος ο αστυφύλακας 2790 Σ. Νεοφύτου (Μ.Κ.17), ο οποίος ορίστηκε εξεταστής της υπόθεσης. Στο διαμέρισμα 102 δεν εντοπίστηκε οτιδήποτε το παράνομο. Ερευνήθηκε, επίσης, στις 07.02.2015 και στις 12.02.2015, οικία του 1ου κατηγορούμενου, την οποία διατηρεί στο χωριό Αχέλεια. Για ό,τι προέκυψε από την έρευνα στις 12.02.2015 κατέθεσε ο αστυφύλακας 2968 Στ. Αντωνίου (Μ.Κ.7). Για τα λιπάσματα και φυτοφάρμακα που βρέθηκαν στο διαμέρισμα 101, μεταξύ άλλων ζητημάτων, κατέθεσε ο Α. Παύλου (Μ.Κ.3) από το Τμήμα Γεωργίας. Κατέθεσε επίσης η Α. Διογένους (Μ.Κ.5) υπάλληλος σε κατάστημα, από το οποίο, κατ΄ ισχυρισμό, αγοράστηκε εξοπλισμός που βρέθηκε στο διαμέρισμα
  3. Κατέθεσαν οι Γ. Κκαφάς (Μ.Κ.9) από τη CYTA και Γ. Κοφτερός (Μ.Κ.10) από την ΜΤΝ, σχετικά με τηλεπικοινωνιακά δεδομένα, ο Α. Μιχαηλίδης (Μ.Κ.12) από την ΑΗΚ αναφορικά με τη σύνδεση ηλεκτρικού ρεύματος στα διαμερίσματα 101 και 102 αλλά και ο υπαστυνόμος Χριστάκης Αντωνίου (Μ.Κ.18) από το εγκληματολογικό εργαστήριο. Τέλος κατέθεσε, ως μάρτυρας κατηγορίας και ο Κ. Μηναρή, (Μ.Κ.4) πρώην συγκατηγορούμενος του 1ου κατηγορούμενου. Σύνοψη προσαχθείσας μαρτυρίας Οι Μ.Κ.1, 2 και 11 (αστυφύλακες 3326, 2986 και 2791 αντίστοιχα) εισήλθαν κατόπιν δικαστικού εντάλματος, στις 07.02.2015, στο διαμέρισμα
  4. Από τις γραπτές καταθέσεις τους (Έγγραφα Α και Α1 για το Μ.Κ.1, Έγγραφα Β και Β1 για το Μ.Κ.2 και Έγγραφο ΙΒ για το Μ.Κ.11) όσο και από την προφορική τους μαρτυρία, προκύπτει ότι περί ώρα 13:30, πριν εισέλθουν στο διαμέρισμα 101, είχαν εγκατασταθεί κοντά στην πολυκατοικία Sonia Court επί της οποίας βρίσκεται το εν λόγω διαμέρισμα. Μέσω ασυρμάτου ενημερώθηκαν ότι στο μπαλκόνι του ρετιρέ της πολυκατοικίας θεάθηκαν ένας άνδρας 50 ετών περίπου, μια γυναίκα 45 ετών περίπου και ένας νεαρός άνδρας. Ενημερώθηκαν, περί ώρα 13:50, ότι εισήλθε στο υπόγειο της πολυκατοικίας το όχημα με αριθμούς εγγραφής ΚΗF 636 το οποίο οδηγείτο από το Χριστοφή. Ενημερώθηκαν ακόμη, στη συνέχεια, ότι η γυναίκα και ο νεαρός άνδρας εξήλθαν της κύριας εισόδου της πολυκατοικίας οπότε οι Μ.Κ.1, 2 και 11 προχώρησαν προς την πολυκατοικία. Σε λίγο έφθασαν στο μέρος άλλοι 4 αστυφύλακες (2790, 2364, 3819 και 3803) έχοντας μαζί τους τη γυναίκα και το νεαρό άνδρα. Αφού υποδείχθηκαν σ΄ αυτούς εντάλματα έρευνας, η γυναίκα άνοιξε, με κλειδί, την πόρτα της εισόδου της πολυκατοικίας. Κατευθύνθηκαν στον 3ον όροφο, όπου ήταν οι είσοδοι των διαμερισμάτων 101 και
  5. Πάνω στην κλειδαριά της πόρτας του διαμερίσματος 101 υπήρχε ένα κλειδί. Άκουσαν θόρυβο εντός του εν λόγω διαμερίσματος και ο λοχίας 2708 φώναξε «αστυνομία». Δεν ανταποκρίθηκε κάποιος οπότε χρησιμοποίησαν το κλειδί, άνοιξαν την πόρτα και εισήλθαν στο καθιστικό - κουζίνα του διαμερίσματος. Εκεί συνάντησαν τον Κώστα Μηναρή να καπνίζει ένα χειροποίητο τσιγάρο, το οποίο, αφού κλήθηκε, το παρέδωσε στο Μ.Κ.2, ο οποίος του είχε υποδείξει νωρίτερα αστυνομική ταυτότητα. Ο Μ.Κ.2 προειδοποίησε το Μηναρή ότι η κατοχή πράσινης ξηρής φυτικής ύλης απαγορεύεται και του επέστησε την προσοχή του στο νόμο. Ο Μηναρή απάντησε «Εν ούλλα δικά μου μόνο μεν μου φατσίσεις πάνω στην κκελλέ», οπότε συνελήφθηκε για παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β. Εξηγώντας του ο Μ.Κ.2 το λόγο της σύλληψης και εφιστώντας του ξανά την προσοχή του στο νόμο, ο Μηναρή απάντησε «Είπα σου εν ούλλα δικά μου, τι άλλο θέλεις να σου πω». Πληροφορήθηκε για τα δικαιώματα του αλλά δεν ήθελε να τα ασκήσει. Σε άλλο δωμάτιο του διαμερίσματος εντοπίστηκε ο Χριστοφή, από το Μ.Κ.11, να κάθεται σε καναπέ έχοντας μπροστά του ένα τραπεζάκι. Μόλις αντιλήφθηκε την παρουσία του μάρτυρα ο Χριστοφή τοποθέτησε στο τραπεζάκι ένα χειροποίητο τσιγάρο. Ο Μ.Κ.11 του υπέδειξε αστυνομική ταυτότητα και παρέλαβε το χειροποίητο τσιγάρο το οποίο διαπίστωσε ότι ήταν μισοκαπνισμένο και περιείχε καπνό αναμειγμένο με ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης - κάνναβης. Υπέδειξε στο Χριστοφή ότι επρόκειτο για απαγορευμένη ουσία και του επέστησε την προσοχή του στο νόμο. Ο Χριστοφή απάντησε «εν η ψιλή που έπινα», οπότε συνελήφθηκε για αυτόφωρο αδίκημα και του εξηγήθηκαν οι λόγοι της σύλληψης του, του επιστήθηκε εκ νέου η προσοχή του στο νόμο, οπότε απάντησε «ήρτα δαμαί για πιω καμιά ψιλή». Ο Μ.Κ.11 τον ερεύνησε σωματικά χωρίς να βρει οτιδήποτε παράνομο στην κατοχή του και τον οδήγησε στο σαλόνι του διαμερίσματος. Ο Μ.Κ.1 σε προκαταρκτικό έλεγχο του διαμερίσματος υπέδειξε στο Μηναρή και στο Χριστοφή τα αντικείμενα που βρίσκονταν σε κάθε δωμάτιο, μεταξύ άλλων φυτά κάνναβης, ξηρή ύλη κάνναβης, στελέχη φυτών με ποσότητα κάνναβης, φυτοφάρμακα, λιπάσματα καθώς και εξοπλισμό που συνίστατο από σωλήνες εξαερισμού, συστήματος φωτισμού, συστήματα ρύθμισης θερμοκρασίας και υγρασίας, τα οποία παραλήφθηκαν, αργότερα για εξετάσεις. Αφού τους εφιστούσε την προσοχή στο νόμο αυτοί δεν έδιναν απάντηση. Ο Μ.Κ.3 είναι γεωπόνος Α΄ στο Τμήμα Γεωργίας. Αφού του υποδείχθηκαν φωτογραφίες, που απεικόνιζαν διάφορα φάρμακα ή λιπάσματα, έδωσε την κατάθεση του (Έγγραφο Γ) στις 14.02.2015, εξηγώντας τη χρήση των φαρμάκων που είναι η καταπολέμηση, μυκήτων εδάφους, μεγάλου αριθμού επιβλαβών εντόμων, καθώς και των λιπασμάτων που βοηθούν στην ανάπτυξη φυτών. Εξηγεί περαιτέρω ότι, οι κύβοι πετροβάμβακα χρησιμοποιούνται κυρίως για την ανάπτυξη φυτών στην υδροπονία και πως όποιο φυτό αναπτύσσεται στην απουσία φωτός αναπτύσσεται βραδέως και παρουσιάζει συμπτώματα γήρανσης, ως εκ τούτου, αν ο φωτισμός είναι ελλιπής γίνεται τεχνικός φωτισμός με τη χρήση κατάλληλων λαμπτήρων. Αφού του υποδείχθηκε το Τεκμήριο 1 αναγνώρισε στη φωτογραφία 168 σύστημα αερισμού χώρου, στη φωτογραφία 201 συσκευή ρύθμισης υγρασίας χώρου, και στη φωτογραφία 231 ηλεκτρονική συσκευή ελέγχου υγρασίας και θερμοκρασίας χώρου. Ο ρόλος των επενδυμένων επιφανειών χώρου με αλουμινόχαρτο, όπως φαίνονται στη φωτογραφία 188, εξήγησε, είναι για την ανάπτυξη των φυτών και λειτουργούν ως μηχανικό υλικό για να μην υπάρχουν απώλειες θερμότητας και για καλύτερη διάχυση του φωτός. Ανέφερε ακόμη ότι οι χειρόγραφες σημειώσεις (Τεκμήριο 86) που του υποδείχθηκαν συνιστούν ανάλυση τύπου που αναγράφεται σε λιπάσματα. Τέλος αναφέρθηκε στο ρόλο που διαδραματίζει το κάθε συστατικό λιπάσματος όσον αφορά την αύξηση και ανάπτυξη των φυτών. Η Μ.Κ.5, Άντρη Διογένους, σύμφωνα με κατάθεση (Έγγραφο Ε) που έδωσε στην αστυνομία, είναι γραφέας και πωλήτρια στην εταιρεία ARENCO σε υποκατάστημα της Πάφου. Η εν λόγω εταιρεία, απ΄ ότι γνωρίζει, πωλεί αποκλειστικά τους εξαεριστήρες μάρκας S & P σε διάφορα μοντέλα. Ένα εξ αυτών είναι το μοντέλο TD-800/200 SILBNT. Από έλεγχο που έκανε διαπίστωσε ότι το 2015 πωλήθηκαν τρεις τέτοιοι εξαεριστήρες. Οι δύο πωλήθηκαν σε εταιρείες και ο τρίτος, στις 26.01.2015, σε ιδιώτη, ο οποίος πλήρωσε με μετρητά και του δόθηκε σχετική απόδειξη στην οποία όμως δεν έγραψε το όνομα του. Το ίδιο πρόσωπο, το οποίο ενώπιον μας η Μ.Κ.5 αναγνώρισε ως τον κατηγορούμενο, θυμόταν ότι αγόρασε και έναν εύκαμπτο αεραγωγό σωλήνα αλουμινίου των 100 μιλιμέτρων, 10 μέτρα εύκαμπτου αεραγωγού σωλήνα αλουμινίου των 200 μιλιμέτρων και ένα ρυθμιστή ταχυτήτων. Αναγνώρισε επίσης το τιμολόγιο (τεκμήριο 104) που αυτή εξέδωσε, στο οποίο καταγράφονται τα πιο πάνω, αναγνωρίζοντας στη φωτογραφία 179, του Τεκμηρίου 1 τον ως άνω εξαεριστήρα με τον εύκαμπτο σωλήνα. Μ.Κ.6, ο αστυφύλακας 1974, Γιάννος Μάλλουρος, υπηρετεί στην ΥΚΑΝ Αρχηγείου. Στις 07.02.2015 κατόπιν οδηγιών μετέβηκε στην Πάφο. Περί ώρα 11:30 εγκαταστάθηκε στην οδό Μενέλαου Κακογιάννη 16, στη Γεροσκήπου, καθ΄ ότι υπήρχε πληροφορία ότι στα διαμερίσματα 101 και 102 διατηρούσε φυτεία, με φυτά κάνναβης, ο Χριστοφή την οποία συντηρούσε ο Μηναρή και η Mariana Copaci από τη Ρουμανία. Ενώ ήταν παρατηρητής, είδε στο μπαλκόνι του ρετιρέ της εν λόγω πολυκατοικίας, έναν άνδρα ηλικίας 50 ετών περίπου, μια γυναίκα ηλικίας 45 ετών περίπου και ένα νεαρό άνδρα. Περί ώρα 13:50 είδε το Χριστοφή, γνωστό στην ΥΚΑΝ, οδηγώντας το αυτοκίνητο ΚΗF 636, να κατευθύνεται και να εισέρχεται στο υπόγειο της πολυκατοικίας. Δέκα λεπτά περίπου αργότερα εξήλθαν από την κύρια είσοδο της πολυκατοικίας η γυναίκα και ο νεαρός άνδρας, που είχε δει προηγουμένως στο μπαλκόνι του ρετιρέ. Αυτός ενημέρωσε (μέσω ασυρμάτου) για ό,τι έβλεπε και τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας του. Ανέφερε στην προφορική του μαρτυρία ότι πριν να εισέλθει ο κατηγορούμενος με το όχημα στο υπόγειο της πολυκατοικίας, αυτός είχε ελέγξει το υπόγειο για τυχόν ύπαρξη άλλων αυτοκινήτων. Εκεί διαπίστωσε ότι υπήρχαν δύο πόρτες που οδηγούν στα διαμερίσματα της πολυκατοικίας οι οποίες ήταν κλειδωμένες. Μ.Κ.7 κατέθεσε ο αστυφύλακας 2968, Στ. Αντωνίου, (Έγγραφο Ζ η κατάθεση του). Διενήργησε στις 07.02.2015 και στις 12.02.2015 έρευνα, μαζί με άλλους αστυφύλακες, σε οικία του Χριστοφή σε αγροτική περιοχή του χωριού Αχέλεια. Έναυσμα για την έρευνα της 12.02.2015 ήταν η θεληματική κατάθεση του Μηναρή. Κατά αυτή την έρευνα εντοπίστηκε σε εξωτερικό χώρο της οικίας, ένα κομμάτι πλαστικής σωλήνας, χρώματος πορτοκαλί, παρόμοιου τύπου και χρώματος με σωλήνες που βρέθηκαν στο διαμέρισμα
  6. Ο Μ.Κ.7 επέστησε την προσοχή του Χριστοφή στο νόμο και ο τελευταίος απάντησε «Όι κουμπάρε μου να μπου να πω». Πάνω σε πάγκο της κουζίνας εντόπισε ένα τετράδιο με χειρόγραφες σημειώσεις που αφορούσαν οδηγίες για χρήση λιπασμάτων. Κάτω από ερμάρι του αποχωρητηρίου, εντόπισε κρυφή είσοδο η οποία οδηγεί σε υπόγεια κρύπτη με τη χρήση αυτοσχέδιου ανελκυστήρα. Εντός της υπόγειας κρύπτης εντόπισε μια συσκευασία φυτοφαρμάκου «CAPTAN 50 WP». Εντός της κρύπτης, μέσα σε λαμαρίνα, εντόπισε ποσότητα χώματος αναμεμειγμένο με ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης. Το υπέδειξε στο Χριστοφή και του επέστησε την προσοχή του στο νόμο και απάντησε «Ένε κάτι παράνομο». Επίσης μέσα στην κρύπτη εντόπισε, πίσω από λαμαρίνες, ένα αποξηραμένο φύλλο κάνναβης. Επιστήθηκε η προσοχή του Χριστοφή στο νόμο και απάντησε «Πιάστε το κάμε τες εξετάσεις σας». Σε ανοικτό πάγκο της κουζίνας της οικίας εντοπίστηκαν τέσσερα καλάμια εκ των οποίων τα τρία έφεραν νήματα. Υποδείχθηκαν στο Χριστοφή και όταν του επιστήθηκε η προσοχή του στο νόμο απάντησε «Ήταν να κάμω πετάσι, είχα τα τζιαμαί, εν ήταν να κάμω κάτι». Για όλα τα αντικείμενα που παραλήφθηκαν ο Μ.Κ.7 έλαβε αριθμό φωτογραφιών και στην παρουσία του Χριστοφή σφραγίστηκαν, πλην όμως αυτός αρνήθηκε να υπογράψει τις σφραγίσεις των τεκμηρίων λέγοντας ότι δεν θα υπέγραφε τίποτε. Τα παραληφθέντα παραδόθηκαν στο Μ.Κ.
  7. Αρνήθηκε ο μάρτυρας υποβολή ότι, η έρευνα στις 12.02.2015 έγινε επειδή το ζήτησε ο Μηναρή ή πως δεν επρόκειτο για πραγματική έρευνα. Μ.Κ.8, η Μ. Αυξεντίου, εργάζεται, στο Γενικό Χημείο του κράτους, ως προϊσταμένη του Εργαστηρίου Δικανικής Χημείας και Τοξικολογίας. Της ζήτησε η αστυνομία να δώσει το αποτέλεσμα των εξετάσεων της αποστέλλοντας της 87 σφραγισμένους φακέλους. Έχει ετοιμάσει σχετικές εκθέσεις. Στην έκθεση της - Έγγραφο Η - περιγράφονται όλοι οι σφραγισμένοι φάκελοι, καθώς και το περιεχόμενο τους, το οποίο έχει φωτογραφηθεί. Η γνώμη της, όπως καταγράφεται στην έκθεση της, είναι (α) πως η φυτική ύλη των δειγμάτων με αρ. Γ.Χ.Κ. 382/F/15 - 434/F/15, 436/F/15, 437/F/15, 467/F/15 και 468/F/15 είναι κάνναβη από την οποία δεν έχει εξαχθεί η ρητίνη και (β) τα φυτά των δειγμάτων με αρ. Γ.Χ.Κ. 438/F/15-466/F/15 είναι φυτά κάνναβης από τα οποία δεν έχει εξαχθεί η ρητίνη. Ομοίως, στην έκθεση της - Έγγραφο Θ - καταλήγει ότι, τα δύο δείγματα που εκεί περιγράφει και εξέτασε, συνιστούν κάνναβη από την οποία δεν έχει εξαχθεί η ρητίνη. Κατά την αντεξέταση της διευκρίνισε ότι η ζύγιση για το βάρος που αναφέρεται στις εκθέσεις της έγινε από την ίδια. Μ.Κ.9 και Μ.Κ.10 κατέθεσαν οι Γ. Κκαφάς, υπάλληλος της CYTA, και ο Γ. Κοφτερός, υπάλληλος της ΜΤΝ (Έγγραφα Ι και ΙΑ αντίστοιχα οι καταθέσεις τους). Πρόκειται για πρόσωπα τα οποία χειρίζονται τηλεπικοινωνιακά δεδομένα στους προαναφερόμενους παροχείς τηλεφωνικών υπηρεσιών σταθερής και κινητής τηλεφωνίας. Παρουσίασαν τα τηλεπικοινωνιακά δεδομένα τα οποία ζητήθηκαν από την αστυνομία κατόπιν εξασφάλισης σχετικών διαταγμάτων. Εξήγησαν ειδικότερα τον τρόπο καταγραφής των τηλεπικοινωνιακών δεδομένων από το σύστημα, που ο κάθε παροχέας διατηρεί, και στο οποίο δεν είναι δυνατή η παρέμβαση άλλου προσώπου παρά μόνο των συγκεκριμένων μαρτύρων οι οποίοι έχουν την ευθύνη και την εποπτεία των συστημάτων. Μ.Κ.12, ο Ανδρέας Μιχαηλίδης, Ανώτερος Τεχνικός Μηχανικός στην ΑΗΚ Πάφου (Έγγραφα ΙΓ και Δ οι καταθέσεις του). Διενήργησε έλεγχο, στις 07.02.2015 στα διαμερίσματα 101 και 102, στην πολυκατοικία SONIA COURT, στη Γεροσκήπου. Διαπίστωσε παράνομες συνδέσεις μέσα στους πίνακες διανομής και των δύο διαμερισμάτων. Συγκεκριμένα, το διαμέρισμα 101 το οποίο τροφοδοτούνταν από το μετρητή που ανήκε στο Κωστάκη Μηναρή, ηλεκτροδοτούσε διάφορες συσκευές μέσα στο διαμέρισμα. Στο ίδιο διαμέρισμα ηλεκτροδοτούνταν άλλες συσκευές από ηλεκτρικό κύκλωμα του διαμερίσματος 102 με μετρητή που ανήκε στη Marianna Copaci. Το ρεύμα από τον πίνακα του 102 μεταφερόταν παράνομα με καλώδιο προς την αποθήκη του 102, ακολούθως στην αποθήκη του 101 και από εκεί στο διαμέρισμα 101 το οποίο τροφοδοτούσε απευθείας διάφορες συσκευές. Η κατανάλωση από το μήνα Μάιο 2014 μέχρι το Νοέμβριο του ιδίου έτους διπλασιάστηκε και από το Νοέμβριο του 2014 μέχρι τον Ιανουάριο του 2015 πενταπλασιάστηκε. Μ.Κ.13 κατέθεσε ο Α. Μιχαηλίδης, αστυφύλακας
  8. Υπηρετεί στον Κλάδο Τηλεπικοινωνιακών Δεδομένων στο Τμήμα Δ΄ Αρχηγείου Αστυνομίας. Στις 02.03.2015 παρέλαβε και εξέτασε, στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης πέντε κινητά τηλέφωνα τα οποία περιγράφει στην έκθεση του (Έγγραφο ΙΕ) και τα οποία αναγνώρισε ενώπιον του Δικαστηρίου ως τα Τεκμήρια 36, 37, 38, 39 και
  9. Εξήγησε, κατά την αντεξέταση, πως η ενασχόληση του με τα προαναφερόμενα τηλέφωνα περιορίστηκε στην ταυτότητα της κάρτας κινητής τηλεφωνίας που χρησιμοποιήθηκε σε κάθε τηλέφωνο. Μ.Κ.14 ήταν ο αστυφύλακας 3116, Ν. Φυλακτού. Εργάζεται στην Υπηρεσία Εγκληματολογικών Ερευνών του Αρχηγείου Αστυνομίας, στο εργαστήριο διερεύνησης και εξέτασης αποτυπωμάτων. Στις 12.02.2015 παρέλαβε αριθμό αντικειμένων (τα οποία περιγράφει στην έκθεση του - Έγγραφο ΙΣΤ) από τον Μ.Κ.1 καθώς επίσης τρία συμπληρωμένα, υπογραμμένα, δακτυλοσκοπικά δελτία υπόπτων προσώπων, ήτοι του Κώστα Μηναρή, του Ανδρέα Χριστοφή και της Marianna Copaci. Στις 05.03.2015 παρέλαβε από τον Μ.Κ.1 ακόμη δύο συμπληρωμένα δακτυλοσκοπικά δελτία υπόπτων, του Κώστα Μηναρή και του Ανδρέα Χριστοφή. Προέβηκε σε δακτυλοσκοπική εξέταση και εντόπισε 17 αποτυπώματα στα οποία έδωσε διακριτικά και τα φωτογράφησε σε ηλεκτρονική μορφή. Στις 14.04.2015 παρέδωσε ένα ψηφιακό δίσκο (Τεκμήριο 120) με τις φωτογραφίες (Τεκμήριο 121) των εν λόγω αποτυπωμάτων καθώς και τα δακτυλοσκοπικά δελτία στον υπαστυνόμο Γ. Αναστασίου του Εργαστηρίου Διερεύνησης της ΥΠΕΓΕ για σκοπούς ταυτοποίησης των αποτυπωμάτων. Στις 19.02.2015 παρέλαβε και άλλα αντικείμενα από το Μ.Κ.1 (τα οποία περιγράφει στην έκθεση του - Έγγραφο ΙΖ). Από την δακτυλοσκοπική εξέταση στην οποία προέβηκε εντόπισε επίσης 17 αποτυπώματα στα οποία έδωσε διακριτικά και τα φωτογράφησε σε ηλεκτρονική μορφή. Στις 27.04.2015 παρέδωσε, ακόμη ένα ψηφιακό δίσκο (Τεκμήριο 122) με τις φωτογραφίες (Τεκμήριο 123) των αποτυπωμάτων που εντόπισε, στον υπαστυνόμο Γ. Αναστασίου. Ξεκαθάρισε πως αυτός ασχολήθηκε μόνο με τον εντοπισμό, την εμφάνιση και φωτογράφηση των αποτυπωμάτων και όχι με την ταυτοποίηση τους. Μ.Κ.16 κατέθεσε ο υπαστυνόμος Γ. Αναστασίου του Τμήματος Εγκληματολογικών Ερευνών του Αρχηγείου Αστυνομίας. Στις 14.04.2015 παρέλαβε από τον Μ.Κ.14 ένα ψηφιακό δίσκο στον οποίο υπάρχουν φωτογραφημένα 17 αποτυπώματα καθώς και φωτογραφίες των αποτυπωμάτων. Παρέλαβε επίσης την ίδια μέρα 5 δακτυλοσκοπικά δελτία, δύο στο όνομα Κώστας Μηναρή, δύο στο όνομα Ανδρέας Χριστοφή και ένα στο όνομα Marianna Copaci. Συγκρίνοντας τα αποτυπώματα του ψηφιακού δίσκου με τα αποτυπώματα των πιο πάνω υπόπτων προσώπων ετοίμασε έκθεση (Έγγραφο ΙΘ), διαπιστώνοντας ότι, σε δύο αντικείμενα βρίσκονταν δακτυλικά αποτυπώματα της Marianna Copaci, σε οκτώ αντικείμενα βρίσκονταν δακτυλικά και παλαμικά αποτυπώματα του Κώστα Μηναρή και σε ένα αντικείμενο βρισκόταν αποτύπωμα του δεξιού μεσαίου δακτύλου του Ανδρέα Χριστοφή. Στα υπόλοιπα έξι, είτε υπήρχαν ανεπαρκή χαρακτηριστικά για σύγκριση είτε δεν ανήκαν στους υπόπτους. Στις 27.04.2015 παρέλαβε από τον Μ.Κ.14 ακόμη ένα ψηφιακό δίσκο στον οποίο υπήρχαν φωτογραφημένα επίσης 17 αποτυπώματα με συγκεκριμένα διακριτικά καθώς και τις φωτογραφίες των πιο πάνω αποτυπωμάτων. Σύγκρινε τα αποτυπώματα και αυτού του ψηφιακού δίσκου με τα αποτυπώματα των τριών υπόπτων προσώπων και ετοίμασε σχετική έκθεση (Έγγραφο ΙΘ1). Διαπίστωσε πως, σε τρία αντικείμενα βρίσκονταν δακτυλικά αποτυπώματα της Marianna Copaci, σε έξι αντικείμενα βρίσκονταν δακτυλικά αποτυπώματα του Κώστα Μηναρή και σε δύο αντικείμενα βρίσκονταν αποτυπώματα του αριστερού μεσαίου και δεξιού αντίχειρα του Ανδρέα Χριστοφή. Υπήρχε ακόμη ένα αποτύπωμα του αριστερού μεσαίου του Χριστοφή, όμως σύμφωνα με το μάρτυρα τα στοιχεία δεν ήταν επαρκή για σκοπούς επιβεβαίωσης στο Δικαστήριο. Στα υπόλοιπα τέσσερα είτε υπήρχαν ανεπαρκή χαρακτηριστικά για σύγκριση είτε δεν ανήκαν στους υπόπτους. Διευκρίνισε ο μάρτυρας πως εφόσον υπάρχουν 16 κοινά χαρακτηριστικά, όπως συμβαίνει στην παρούσα περίπτωση που αυτός εξέτασε, τότε δεν χωρεί αμφιβολία ότι πρόκειται για το αποτύπωμα των προσώπων που αναφέρει στην έκθεση του. Εξήγησε ακόμη πως για να παραμείνει αποτύπωμα θα πρέπει κανείς να αγγίξει με γυμνό χέρι, ωστόσο και σε αυτή την περίπτωση δεν αφήνεται πάντοτε αποτύπωμα. Κατά την αντεξέταση ανέφερε ότι γενικά όλες οι επιφάνειες είναι κατάλληλες ως δέκτες αποτυπωμάτων αλλά κάποιες είναι πιο καλές. Ειδικότερα είπε ότι η επιφάνεια ενός κάγκου (όπως αυτό που του υποδείχθηκε στις φωτογραφίες 52, 53, 54 του Τεκμηρίου 2) είναι καλή για να αφεθεί αποτύπωμα, είναι όμως πιο αδύνατη από την επιφάνεια νάιλον τσάντας. Ως καλές επιφάνειες για να αφεθεί αποτύπωμα είναι και οι επιφάνειες πλαστικής γλάστρας με το πιατάκι της. Σε όλες τις περιπτώσεις ο χρόνος εναπόθεσης αποτυπώματος δεν μπορεί να προσδιοριστεί. Στο επίπεδο του γενετικού υλικού (DNA), για το οποίο κατέθεσε ο Δρας Μ. Καριόλου, (Μ.Κ.15) ετοιμάστηκε από αυτόν έκθεση (Έγγραφο ΙΗ), μέσα από την οποία εξηγούνται οι μέθοδοι τις οποίες χρησιμοποίησε, ο τρόπος παραλαβής των αντικειμένων που στάληκαν από την αστυνομία στο Εργαστήριο Δικανικής Γενετικής, υπεύθυνος του οποίου είναι ο μάρτυρας. Περιγράφονται επίσης στην έκθεση του, τα αντικείμενα που εξετάστηκαν και οι αναλύσεις που έγιναν καθώς και τα συμπεράσματα του. Διαφαίνεται, από την εν λόγω έκθεση, ότι σε κάποια από τα αντικείμενα που εξετάστηκαν εντοπίστηκε γενετικό υλικό το οποίο ταυτίστηκε με το γενετικό προφίλ του γενετικού υλικού του Κώστα Μηναρή (Μ.Κ.4), της Mariana Copaci και του Ανδρέα Χριστοφή. Ειδικότερα, ως προς το Χριστοφή, αυτός είναι δότης μέρους του μικτού γενετικού υλικού που απομονώθηκε από ένα χειροποίητο μισοκαπνισμένο τσιγάρο εντός του οποίου υπήρχε βιομηχανοποιημένος καπνός αναμεμειγμένος με ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης - κομμάτι από χαρτί περιτυλίγματος τσιγάρου (βλέπε συμπέρασμα αρ. 2 του εγγράφου ΙΗ, σελίδα 19). Ο Κώστας Μηναρή δεν μπορεί να αποκλεισθεί από δότης μέρους του μικτού γενετικού υλικού που απομονώθηκε στο εν λόγω αντικείμενο. Επίσης ο Χριστοφή είναι δότης μέρους του μικτού γενετικού υλικού που απομονώθηκε σε κινητό τηλέφωνο χρώματος μαύρου «CAT», (Τεκμήριο 37) από επίχρισμα που λήφθηκε από την οθόνη. Ενώ δεν μπορεί να αποκλεισθεί από δότης μέρους του μικτού γενετικού υλικού που απομονώθηκε σε δύο σημεία του ίδιου τηλεφώνου. Κατά την αντεξέταση του ο Μ.Κ.15 κατέθεσε ότι η γνώμη του για το γενετικό υλικό που βρέθηκε στο μισοκαπνισμένο τσιγάρο - Τεκμήριο 5 - είναι πως προέρχεται από σάλιο επειδή σε σχετική βιοχημική εξέταση υπήρχε θετικό αποτέλεσμα στην αμυλάση. Μ.Κ.17 κατέθεσε ο αστυφύλακας 2790 Σ. Νεοφύτου. Είναι ο εξεταστής της υπόθεσης. Σύμφωνα με την κατάθεση του (Έγγραφο Κ), ήταν και αυτός, στις 07.02.2015, μαζί με άλλους αστυφύλακες πλησίον της περιοχής όπου βρίσκεται η πολυκατοικία SONIA COURT στην οποία ανήκουν τα διαμερίσματα 101 και
  10. Μέσω ασυρμάτου ενημερώθηκαν ότι βρίσκονταν κάποια πρόσωπα σε μπαλκόνι του ρετιρέ της πολυκατοικίας και πως είχε εισέλθει εντός αυτής με όχημα ο Ανδρέας Χριστοφή. Ακολούθως ενημερώθηκαν ότι εξήλθαν της πολυκατοικίας, η γυναίκα και το νεαρό πρόσωπο που προηγουμένως θεάθηκαν στο ρετιρέ της εν λόγω πολυκατοικίας, και πως κατευθύνθηκαν αριστερά επί της οδού Μ. Κακογιάννη. Κατόπιν αυτού μαζί με συναδέλφους του ανέκοψαν τα δύο πρόσωπα. Διαπίστωσαν ότι επρόκειτο για τη Marianna Copaci και το γιο της. Ερευνήθηκαν και οι δύο χωρίς να ανευρεθεί κάτι παράνομο στην κατοχή τους. Η Copaci, αφού της υποδείχθηκαν εντάλματα έρευνας, άνοιξε την πόρτα της εισόδου της πολυκατοικίας και περί ώρα 14:10 μέχρι 15:00 διενεργήθηκε έρευνα στο διαμέρισμα 102 χωρίς να ανευρεθεί κάτι παράνομο. Μετά το τέλος της έρευνας στο διαμέρισμα 102, μετέβηκε στο διπλανό διαμέρισμα
  11. Εκεί ο αστυφύλακας 2986 του παρέδωσε τον Κώστα Μηναρή, και ο αστυφύλακας 2791 τον Ανδρέα Χριστοφή, ήδη συλληφθέντες και οι δύο, για κάπνισμα κάνναβης. Του αναφέρθηκε από τους συναδέλφους του ότι στο διαμέρισμα 101 εντοπίστηκε μεγάλη ποσότητα φυτών κάνναβης, καθώς και εξοπλισμός για την καλλιέργεια τους όπως και ποσότητα κάνναβης. Ενημέρωσε τους δύο συλληφθέντες για τα δικαιώματα που είχαν ως κρατούμενοι. Ο Χριστοφή επιχείρησε δύο φορές να επικοινωνήσει, μέσω του κινητού του τηλεφώνου, με το δικηγόρο του χωρίς όμως θετικό αποτέλεσμα. Το κατόρθωσε η ώρα 20:
  12. Ο Μηναρή ανέφερε πως δεν επιθυμούσε να ασκήσει τα δικαιώματα του. Ακολούθησε έρευνα σε όλα τα δωμάτια και χώρους του διαμερίσματος 101 με εντοπισμό φυτών κάνναβης και μεγάλου αριθμού αντικειμένων, αρκετά από τα οποία παραλήφθηκαν ως τεκμήρια, και τα οποία περιγράφονται λεπτομερώς στην κατάθεση του μάρτυρα. Όπως διαφαίνεται από αυτήν, η έρευνα η οποία άρχισε στις 15:57 της 07.02.2015 ολοκληρώθηκε περί τις 05:00 της επόμενης μέρας. Έρευνα έγινε και στο όχημα του Χριστοφή το οποίο βρισκόταν παρκαρισμένο στο υπόγειο της πολυκατοικίας χωρίς να ανευρεθεί κάτι παράνομο. Ο μάρτυρας πήρε ανακριτικές καταθέσεις από το Μηναρή και το Χριστοφή στις 08.02.2015 και 09.02.2015 αντίστοιχα. Ο Μηναρή στις περισσότερες ερωτήσεις απαντούσε «δεν επιθυμώ να απαντήσω» και ο Χριστοφή αρνήθηκε ανάμειξη με την υπόθεση καθώς επίσης αρνήθηκε να υπογράψει την κατάθεση του. Στις 11.02.2015 ο Μηναρή εξέφρασε την επιθυμία να προβεί σε θεληματική κατάθεση την οποία, κατέγραψε ο μάρτυρας. Σε αυτήν εμπλέκει τον εαυτό του στην υπόθεση αλλά και το Χριστοφή λέγοντας πως ο τελευταίος είχε στο σπίτι του, στην Αχέλεια, μυστική κρύπτη μέσα στην οποία δυνατό να απέκρυπτε ναρκωτικές ουσίες καθώς και τεκμήρια τα οποία σχετίζονταν με την υπόθεση. Στις 12.02.2015 μεταξύ των ωρών 12:25 με 13:40 διενεργήθηκε νέα έρευνα στο διαμέρισμα 101 όπου παραλήφθηκαν περαιτέρω αντικείμενα, για τα οποία γίνεται επίσης λεπτομερής αναφορά στην κατάθεση του μάρτυρα. Αργότερα την ίδια μέρα πάλι ο Μηναρή προέβηκε σε συμπληρωματική θεληματική κατάθεση στην οποία αναφέρει ότι όλα τα αντικείμενα που παραλήφθηκαν από το διαμέρισμα του, στις 12.02.2015, τα είχε μεταφέρει εκεί ο Χριστοφή. Κατά την αντεξέταση του ο Μ.Κ.17 απέρριψε υποβολές, ότι η δεύτερη κατάθεση της Marianna Copaci λήφθηκε για να κατασκευαστούν στοιχεία εναντίον του Χριστοφή. Διαφώνησε ότι ο Μηναρή υποκινήθηκε να δώσει κατάθεση από την αστυνομία με αντάλλαγμα να μην εκτίσει την ποινή του στη φυλακή, αλλά να ενταχθεί σε πρόγραμμα προστασίας μαρτύρων και να μην κατηγορηθεί η συμβία του. Αρνήθηκε ακόμη υποβολή ότι σκόπιμα δε διερευνήθηκε από τις κάμερες της αστυνομίας ο ισχυρισμός του Μηναρή πως ο Χριστοφή, ενώ βρίσκονταν και οι δύο υποκράτηση, του πρότεινε το ποσό των €300.000,00 για να μην μαρτυρήσει εναντίον του. Αρνήθηκε περαιτέρω υποβολή, επί του ιδίου θέματος, πως ήταν αδύνατο να συναντηθούν ο Μηναρή με τον κατηγορούμενο, αφού έμεναν σε ξεχωριστά κελιά, λέγοντας ότι υπήρχε δυνατότητα επικοινωνίας τους κατά το χρόνο διαλείμματος που έχουν οι κρατούμενοι. Μ.Κ.18 κατέθεσε ο υπαστυνόμος Χριστάκης Αντωνίου. Είναι υπεύθυνος στο Εγκληματολογικό Εργαστήριο της Υπηρεσίας Εγκληματολογικών Ερευνών. Στις 05.03.2015 παρέλαβε από τον αστυφύλακα 3326 τέσσερα

(4)τεμάχια πλαστικής σωλήνας. Η ζητούμενη εξέταση ήταν κατά πόσο τα τρία τεμάχια σωλήνας, που βρέθηκαν στην οδό Μενέλαου Κακογιάννη 16, αποτελούσαν μέρος της σωλήνας που βρέθηκε στην αυλή κατοικίας στην Αχέλεια. Το αποτέλεσμα της εξέτασης του, το οποίο καταγράφεται στην έκθεση πραγματογνωμοσύνης που ετοίμασε (Τεκμήριο 139), ήταν πως δεν εντόπισε ταύτιση ιχνών μεταξύ της σωλήνας που βρέθηκε σε κατοικία στην Αχέλεια με τα άκρα των τριών άλλων σωλήνων που βρέθηκαν στην οδό Μενέλαου Κακογιάννη. Η καταληκτική του θέση, ήταν πως δεν μπορούσε να αποκλείσει το ενδεχόμενο οι τρεις μικρότερες σωλήνες να ήταν μέρος της μεγαλύτερης σωλήνας αλλά ούτε και μπορούσε να αποδείξει κάτι τέτοιο. Μ.Κ.4 κατέθεσε ο Κώστας Μηναρή ο οποίος ήταν, εντός του διαμερίσματος 101, κατά την είσοδο σ΄ αυτό των αστυφυλάκων - Μ.Κ.1, 2 και 11 - στις 07.02.2015 όπου και συνελήφθηκε μαζί με τον Ανδρέα Χριστοφή. Ανακρινόμενος, στις 08.02.2015, (Έγγραφο Δ.2) ο Μηναρή, αρνήθηκε εμπλοκή στην υπόθεση, κυρίως ως προς το θέμα σε ποιόν ανήκαν όλα τα αντικείμενα που βρέθηκαν στο διαμέρισμα 101, λέγοντας ότι δεν επιθυμούσε να απαντήσει σε εκείνο το στάδιο αλλά θα απαντούσε μεταγενέστερα. Στις 11.02.2015 ο Μηναρή προέβηκε σε θεληματική κατάθεση (Έγγραφο Δ) στην οποία αναφέρει ότι, αποφάσισε να μιλήσει και να πει όλη την αλήθεια, θέλοντας να αναλάβει τις ευθύνες που του αναλογούσαν, όχι όμως και ευθύνες άλλων προσώπων, επιθυμώντας να εξηγήσει τι εννοούσε. Εξηγεί, στην εν λόγω κατάθεση του, πώς γνωρίστηκε με τον Ανδρέα Χριστοφή, 8 με 9 χρόνια προηγουμένως. Αυτός ήταν πελεκάνος και έκανε στο Χριστοφή δουλειές με πελεκανικά. Μετά από τη γνωριμία τους υπήρξαν απλώς γνωστοί. Όταν αυτός έκλεισε το πελεκανιό του, έδωσε στο Χριστοφή κάποιους σκελετούς των κουζίνων που είχε, ως δώρο, αφού για αυτόν ήταν άχρηστες. Αυτό έγινε αρχές του
  1. Από το 2010 μέχρι το 2014 δούλευε ταξιτζής στην Πάφο και το χειμώνα δούλευε ως οδηγός σε φορτηγό. Και στις δύο εργασίες δεν υπήρχε ανάγκη για δουλειά και το 2014 ήταν άνεργος. Ήταν σε απελπιστική κατάσταση. Μια μέρα, προς το τέλος του καλοκαιριού του 2014, καθόταν και έπινε καφέ απέναντι από το ταξί Αφροδίτη. Περνούσε από εκεί ο Χριστοφή και όταν τον είδε σταμάτησε. Του είπε ότι τον ήθελε για κάτι και πως θα μιλούσαν στο τηλέφωνο. Την ίδια μέρα, αργότερα, ο Χριστοφή του τηλεφώνησε και συναντήθηκαν. Του πρότεινε αν ήθελε να του δώσει «κάτι κανναουρκές τζιαι δκυο λάμπες» για να κάμνει μεροκάματο. Αυτός επειδή ήταν «απένταρος» δέχθηκε την πρόταση. Συναντήθηκαν δε και ήπιαν καφέ στο διαμέρισμα 101, στη Γεροσκήπου, ενώ πήρε το Χριστοφή και στο διαμέρισμα 102 για να δει τον τόπο όπου θα έβαζαν τα φυτά. Το διαμέρισμα 101 ανήκε στο Μηναρή και το διαμέρισμα 102 ανήκε στον γιο του, ο οποίος ζει μόνιμα στη Σύρο. Τους τελευταίους μήνες, πριν τη σύλληψη του, ο Μηναρή διέμενε με τη συμβία του, Marianna Copaci, στο διαμέρισμα
  2. Στο διαμέρισμα 102 ο Χριστοφή του πήρε 8 «κανναουρκές» ως ανέφερε, φυτεμένες, περίπου 20 εκατοστά, μέσα σε γλάστρες και δύο λάμπες. Μετά από δύο εβδομάδες περίπου, που ο Χριστοφή του πήρε τα φυτά, ο Μηναρή με τη συμβία του αποφάσισαν να μετακομίσουν στο διαμέρισμα 102 διότι το 101 ήταν λερωμένο εξαιτίας του ότι νοικιαζόταν προηγουμένως. Έγινε η μετακόμιση όμως ο Μηναρή επειδή δεν ήθελε να δει η συμβία του τα φυτά που υπήρχαν στο διαμέρισμα 102, την ημέρα της μετακόμισης την έστειλε σε κάποιους φίλους στο Κολόσσι. Μετακόμισε επίσης τα φυτά μαζί με τις λάμπες τους. Σε μία εβδομάδα από τη μετακόμιση ο Χριστοφή του πήρε ακόμη 4 φυτά, του ίδιου ύψους περίπου, και τα έβαλε μαζί με τα προηγούμενα. Αυτά τα φυτά ο Μηναρή, σύμφωνα με τις οδηγίες του Χριστοφή, τα πότιζε καθημερινά και τους έβαζε λιπάσματα. Μία εβδομάδα περίπου αργότερα, ο Χριστοφή τηλεφώνησε στο Μηναρή και του ανέφερε ότι είχε πρόβλημα καθότι κάποιο πρόσωπο, ονόματι Γιαννούι, μίλησε με κάποιο συγγενή του αστυνομικό σχετικά με φυτεία που είχε ο Χριστοφή, οπότε έπρεπε ο τελευταίος αμέσως να καθαρίσει το μέρος που είχε τη φυτεία του. Την ίδια νύκτα ο Χριστοφή με το διπλοκάμπινο του μετέφερε στο Μηναρή αρκετά μηχανήματα, σχεδόν ό,τι βρήκαν οι αστυνομικοί στο διαμέρισμα 101 εκτός από 3-4 μικροπράγματα τα οποία ο Μηναρή αγόρασε στη συνέχεια, δηλαδή τον υγραντήρα, ένα ποτιστήρι και ένα ηλεκτρονικό θερμόμετρο μαζί με ψεκαστήρα. Ο δε μεγάλος εξαεριστήρας, που βρέθηκε μέσα στο δωμάτιο με τα 24 φυτά, αγοράστηκε μαζί με το Χριστοφή, από συγκεκριμένο κατάστημα στην περιοχή ″Περβόλα″ στην Πάφο, για το ποσό των €240,00 περίπου και πλήρωσαν από μισά. Τα μηχανήματα που μετέφερε ο Χριστοφή τα ξεφόρτωσαν στο υπόγειο της πολυκατοικίας, όπου βρίσκονται τα διαμερίσματα 101 και
  3. Την επόμενη μέρα ο Χριστοφή τηλεφώνησε στο Μηναρή και του πρότεινε να στήσουν τα μηχανήματα στο διαμέρισμα 101 και να βάλουν και άλλα φυτά. Του πρότεινε επίσης να του δίνει €1.000,00 το μήνα και όταν θα τελείωνε η δουλειά θα του έδινε ακόμη ένα ποσό. Ο Μηναρή κατάλαβε ότι ο Χριστοφή είχε τη φυτεία του στο χωράφι του, στην Αχέλεια, μέσα σε ένα υπόγειο. Έτυχε να πάει πιο παλιά στο χωράφι αυτό αλλά δεν είχε μπει ποτέ του στο υπόγειο. Ήξερε όμως, σύμφωνα με τα λεγόμενα του Χριστοφή, ότι για να κατεβεί κάποιος στο υπόγειο υπάρχει πόρτα μέσα στην τουαλέτα του υπνοδωματίου και ασανσέρ. Αργότερα ο Χριστοφή παραδέχθηκε στον ίδιο ότι είναι σε αυτό το υπόγειο που είχε τα φυτά του. Ο Μηναρή συμφώνησε με την πρόταση του Χριστοφή και σιγά-σιγά έστησαν, μαζί, ακόμη ένα δωμάτιο μέσα στο διαμέρισμα 101 για να βάλουν και άλλα φυτά. Περί τα μέσα Δεκεμβρίου 2014 ο Χριστοφή πήρε στο Μηναρή εικοσιτέσσερις - 24 - κλώνους και τους έβαλαν σε υαλοβάμβακες για να βγάλουν ρίζες, όπως και τα άλλα 36 φυτά που βρήκε η αστυνομία μέσα σε μικρό μπάνιο την ημέρα της σύλληψης τους. Παράλληλα μέχρι να βγάλουν ρίζα οι κλώνοι, ο Μηναρή με το Χριστοφή, έστησαν άλλο ένα νέο δωμάτιο, με τις λάμπες, τους εξαεριστήρες και όλο τον εξοπλισμό που βρήκε η αστυνομία. Αρχές Ιανουαρίου του 2015 αφού «πέταξαν», ως χαρακτηριστικά αναφέρει ο Μηναρή, ρίζα οι κλώνοι, τους φύτευσαν μέσα σε 24 γλάστρες και τους έβαλαν στο νέο δωμάτιο. Πρόκειται για τα 24 φυτά που βρέθηκαν επίσης κατά την έρευνα της αστυνομίας στις 07.02.
  4. Επιπλέον εξηγεί ο Μηναρή ότι, από τα 12 φυτά, που του πήρε αρχικά ο Χριστοφή, η αστυνομία βρήκε μόνο τα 5 γιατί τα άλλα 7 ήταν κρεμασμένα στην κουζίνα του διαμερίσματος και μέσα στο συρτάρι του τρίτου υπνοδωματίου, για να ξεραθούν. Τα χώματα, τις γλάστρες και τα φυτοφάρμακα του τα έπαιρνε ο Χριστοφή ενώ τις λάμπες, εκτός από τις λάμπες τύπου led, ο Χριστοφή τις αγόρασε, ως του ανέφερε, από φυτώριο στη Λεμεσό, μαζί με ένα μεγάλο εξαεριστήρα που ακόμη δεν είχε χρησιμοποιηθεί και ήταν μέσα σε κασόνι. Λέει επίσης στην εν λόγω θεληματική κατάθεση του ο Μηναρή ότι, μια μέρα πριν τη σύλληψη τους, που έγινε στις 07.02.2015, ο Χριστοφή του πήρε ακόμη 36 κλώνους, είναι αυτοί που βρέθηκαν σε μικρό μπάνιο φυτεμένοι. Αυτούς τους φύτεψε ο Μηναρή μόνος του. Λέει ακόμη, στη θεληματική του κατάθεση ο Μηναρή, πως μετά τη συμφωνία για να τοποθετηθούν τα φυτά στο διαμέρισμα του ο Χριστοφή, σχεδόν καθημερινά τον επισκεπτόταν και περιποιούνταν μαζί τα φυτά. Έπρεπε ωστόσο ο Μηναρή να κατεβαίνει για να του ανοίγει, από την πόρτα του υπογείου, γι΄ αυτό ο Μηναρή έβαλε κλειδαριά στην πόρτα του υπογείου και του έδωσε ένα κλειδί. Την ημέρα της σύλληψης τους ο Χριστοφή εισήλθε από την πόρτα του υπογείου χρησιμοποιώντας το κλειδί που του έδωσε, το οποίο όμως, όπως ο τελευταίος του ανέφερε κατά την περίοδο που και οι δύο ήταν υποκράτηση, μόλις μπήκε η αστυνομία στο διαμέρισμα 101 το πέταξε. Επίσης κατά την κράτηση τους, ο Χριστοφή του ανέφερε ότι, στην αστυνομία είπε πως ο λόγος που τον είχε επισκεφθεί στο διαμέρισμα του, κατά την ημέρα της σύλληψης τους, ήταν για να του πάρει ένα κάγκο το οποίο του ζήτησε και πως, για αυτό το κάγκο, έδωσε κατάθεση και ο ιδιοκτήτης του που είναι κάποιος Αντώνης. Αυτό όμως ήταν ψέμα, όπως αναφέρει ο Μηναρή στην κατάθεση του, καθότι, το κάγκο ο Χριστοφή του το είχε πάρει 10 μέρες πριν τη σύλληψη τους. Ο Χριστοφή ακόμη του είπε να μην φοβάται, του πρότεινε «να τα πάρει όλα πάνω του» και όταν θα έληγε η κράτηση τους θα του έβαζε δικό του δικηγόρο να τον υπερασπιστεί. Ο Μηναρή απέρριψε την πρόταση, αφού είχε ήδη αποφασίσει να πει όλη την αλήθεια στην αστυνομία και να συνεργαστεί ούτως ώστε να τιμωρηθεί μόνο για αυτά που έκανε. Το δικηγόρο δε που του είχε διορίσει ο Χριστοφή, θα τον αποδέσμευε, επειδή πίστευε ότι τούτο έγινε για να τον ελέγχει μήπως και συνεργαστεί με την αστυνομία. Δήλωσε στην ίδια κατάθεση του ο Μηναρή ότι, η συμβία του, Marianna Copaci, δεν είχε οποιαδήποτε σχέση με την υπόθεση των ναρκωτικών και αν τυχόν συνδεθεί με κάτι που βρέθηκε στο διαμέρισμα 101 είναι επειδή κατά διαστήματα ο ίδιος έπαιρνε κάποια πράγματα στο διαμέρισμα 102, όπου διέμεναν, είτε για να τα επιδιορθώσει είτε για να τα καθαρίσει. Πρότεινε δε ο ίδιος να μεταβεί ξανά στο διαμέρισμα 101 και να υποδείξει στην αστυνομία αντικείμενα που έχουν σχέση με τον Χριστοφή ούτως ώστε να γίνουν εξετάσεις και να επιβεβαιωθεί η αλήθεια των λεγομένων του. Παραδέχεται μέσα από τη θεληματική του κατάθεση ο Μηναρή, ότι την επέμβαση στο ηλεκτρικό ρεύμα την έκανε ο ίδιος επειδή στην αρχή το ρεύμα ήταν κομμένο στο διαμέρισμα 101 και όταν το ένωσε έκανε την επέμβαση για να μοιράζεται ο λογαριασμός μεταξύ των δύο διαμερισμάτων διότι το διαμέρισμα 101 είχε πάρα πολλές λάμπες. Τέλος αναφέρει, ότι από τα 5 τηλέφωνα που η αστυνομία εντόπισε στο διαμέρισμα 101, δικά του είναι τα δύο και όχι τα τρία, εξειδικεύοντας ότι το ένα από τα δύο, μάρκας ΝΟΚΙΑ ανήκει στο Χριστοφή. Στις 12.02.2015 ο Μηναρή προέβη σε συμπληρωματική κατάθεση κάνοντας αναφορά σε συγκατάθεση του, στη βάση της οποίας η αστυνομία διενήργησε νέα έρευνα στο διαμέρισμα 101, όπου αυτός υπέδειξε τα αντικείμενα που ο Χριστοφή μετέφερε στο διαμέρισμα του. Καταγράφονται στην εν λόγω κατάθεση όλα τα υποδειχθέντα αντικείμενα. Αφορούν αντικείμενα-εξοπλισμό για διατήρηση φυτείας ήτοι φυτοφάρμακα, λιπάσματα, λαμπτήρες, εξαεριστήρες και άλλα. Μεταξύ αυτών είναι και το κάγκο για το οποίο είχε κάνει αναφορά στην προγενέστερη του κατάθεση. Επίσης, αναφορικά με δύο κομμάτια σωλήνας τα οποία ήταν στο μπάνιο του διαμερίσματος, αναφέρει ότι τα έκοψαν μαζί με το Χριστοφή, στο χωράφι του τελευταίου στην Αχέλεια, και πιθανολογούσε ότι το υπόλοιπο κομμάτι της σωλήνας θα ήταν ακόμη εκεί. Επίσης είπε ότι μέρος της ίδιας σωλήνας, είναι και το κομμάτι που η αστυνομία πήρε τη νύκτα που τους συνέλαβε, και το οποίο βρισκόταν στο σημείο που ήταν ο μεγάλος εξαεριστήρας του δεύτερου υπνοδωματίου. Τέλος, στην εν λόγω συμπληρωματική του κατάθεση, ο Μηναρή αναφέρει ότι κατά τις μέρες που ήταν υποκράτηση μαζί με το Χριστοφή, ο τελευταίος του υποσχέθηκε €300.000,00 αν παραδεχθεί πως ό,τι βρήκε η αστυνομία στο διαμέρισμα του ήταν όλα δικά του. Οι προαναφερόμενες καταθέσεις του Μηναρή υιοθετήθηκαν από τον ίδιο και τις επανέλαβε ενώπιον του Δικαστηρίου ως μέρος της κυρίως εξέτασης του. Επέμεινε στα γραφόμενα επί των καταθέσεων του ως η αλήθεια που σχετίζεται με τα γεγονότα της υπόθεσης. Απέρριψε, κατά την αντεξέταση, υποβολές περί του ότι η φυτεία κάνναβης, που βρέθηκε στο διαμέρισμα 101, ήταν δική του και πως συνεργάστηκε με την αστυνομία προκειμένου να εμπλέξει το Χριστοφή με αντάλλαγμα τη μη δίωξη της συμβίας του Marianna Copaci. Εξήγησε ότι ο λόγος που ανέφερε ότι ήταν όλα τα ναρκωτικά δικά του, με την είσοδο της αστυνομίας, ήταν επειδή φοβήθηκε. Αρνήθηκε επίσης υποβολή ότι η θεληματική του κατάθεση ήταν κατασκευασμένη για να γλυτώσει τον εαυτό του προσθέτοντας ότι ήδη έχει κάνει παραδοχή και εκτίει ποινή φυλάκισης 5 ετών. Εξήγησε ακόμη πως στην αρχική του κατάθεση, δεν ενέπλεξε το Χριστοφή διότι φοβόταν για τη ζωή του ξέροντας τον τι άνθρωπος είναι. Ο κατηγορούμενος αφού κλήθηκε σε απολογία και του εξηγήθηκαν τα δικαιώματα του, όπως αυτά προβλέπονται στο άρθρο 74
(1)(γ) του Κεφ. 155, επέλεξε την ανόμωτη δήλωση, λέγοντας «Κύριε Πρόεδρε, σεβαστό Δικαστήριο είμαι αθώος. Όσο για τα πράγματα που έχουν βρεθεί στο σπίτι του Κώστα του Μηναρή εγώ δεν έχω καμία σχέση. Εγώ εκεί πήγα να πάρω ένα κάγκο όπως μου το έχει ζητήσει για να βάλει air condition. Όσο για το κλειδί που λέει ότι εγώ είχα κλειδί στην κατοχή μου δεν υπήρχε λόγος να έχω εγώ κλειδί στην κατοχή μου. Την προηγούμενη φορά που έχω πάει εγώ εκεί ήταν πριν 3, 5, 4 μήνες πριν να συλληφθώ. Ευχαριστώ κύριε Πρόεδρε, αυτά έχω να πω.» Μοναδικός μάρτυρας υπεράσπισης (στο εξής Μ.Υ.) κατέθεσε ο Αντώνης Θεοδοσίου. Έδωσε κατάθεση (Τεκμήριο143) ανακρινόμενος, από την αστυνομία, στις 14.02.
  1. Υιοθέτησε την κατάθεση του ενώπιον του Δικαστηρίου ως αληθινή και ως μέρος της κυρίως εξέτασης του. Σύμφωνα με τη θέση του ο κατηγορούμενος, ο οποίος είναι φίλος του, στις 05 ή 06.02.2015 ενώ αυτός καθόταν στην καφετέρια Captains View, στην Κάτω Πάφο, πέρασε από εκεί και του ζήτησε να του δανείσει, αν είχε, ένα κάγκο για να βάλει ένα air-condition. Αυτός ανέφερε στον κατηγορούμενο ότι είχε κάγκο και πως θα του το έπαιρνε στο σπίτι του το Σάββατο, το πρωί, δηλαδή στις 07.02.2015, πράγμα το οποίο έκανε περί ώρα 09:00 με 10:
  2. Τοποθέτησε το κάγκο πίσω από το αυτοκίνητο του κατηγορούμενου, μέσα στο ισόγειο του σπιτιού του. Έφυγε και δεν τον ενημέρωσε ότι του είχε πάρει το κάγκο, ούτε μίλησε τηλεφωνικά μαζί του γι΄ αυτό. Αναφέρει επίσης ο Μ.Υ. στην κατάθεση του, ότι η τελευταία φορά που είδε τον κατηγορούμενο ήταν την ημέρα που του ζήτησε το κάγκο. Έκτοτε δεν είχε επικοινωνία μαζί του, είτε απευθείας είτε μέσω τρίτου προσώπου. Περιγράφει δε στην κατάθεση του το εν λόγω κάγκο, το οποίο αναγνώρισε στο Δικαστήριο, ως το Τεκμήριο
  3. Κατά την αντεξέταση του, αποδέχθηκε ότι έχει πολύ καλές φιλικές σχέσεις με τον κατηγορούμενο, αρνήθηκε όμως ότι έδωσε ψεύτικη κατάθεση, ως προς την ημερομηνία που δάνεισε το κάγκο στον κατηγορούμενο, προκειμένου να ενισχύσει την εκδοχή του τελευταίου ότι, στις 07.02.2015 πήγε στο διαμέρισμα του Μηναρή για να του πάρει το κάγκο. Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας, η ευπαίδευτη εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής, αναφερόμενη στα κεντρικά σημεία της εκδοχής της, ανέπτυξε την επιχειρηματολογία της, εισηγούμενη πως αποδείχθηκαν όλες οι κατηγορίες που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος. Από την πλευρά της υπεράσπισης, ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορούμενου ανέπτυξε τις θέσεις και τα επιχειρήματα του, τόσο ως προς την αξιοπιστία των μαρτύρων όσο και ως προς τη νομική πτυχή των επίδικων κατηγοριών. Εισήγηση του είναι πως η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει τις επίδικες κατηγορίες. Επιπρόσθετος άξονας της εισήγησης του αποτέλεσε η θέση ότι, η αστυνομία ήρθε σε συνδιαλλαγή με το μάρτυρα Μηναρή για να εμπλέξει τον κατηγορούμενο ο οποίος δεν έτυχε δίκαιης δίκης, κατά το στάδιο των αστυνομικών ανακρίσεων, όπου στόχος ήταν η ενοχοποίηση του. Έχουμε διέλθει τις θέσεις των δύο πλευρών. Ευδιάκριτα οι θέσεις παραμένουν εκ διαμέτρου αντίθετες, σχεδόν σε όλα τα πεδία της υπόθεσης. Η επανάληψη τους κρίνεται αχρείαστη. Θα γίνει αναφορά σε αυτές, στο βαθμό που θα κριθεί αναγκαίο από το Δικαστήριο για την αιτιολόγηση της απόφασης του. Αξιολόγηση μαρτυρίας Κατά την ακροαματική διαδικασία το Δικαστήριο είχε την ευχέρεια να παρακολουθήσει με κάθε δυνατή προσοχή όλους τους μάρτυρες οι οποίοι κατέθεσαν ενώπιον του. Με πλήρη επίγνωση της ιδιότητας με την οποία ο κάθε ένας μαρτύρησε, και με κριτήρια τη στάση και συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα, κατά τη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, έχοντας ως εφόδιο τη δικαστική γνώση, τριβή και εμπειρία περί της ανθρώπινης αντίδρασης των μαρτύρων όταν καταθέτουν, ειδικότερα όπως έχει υποδειχθεί στην C & A Pelekanos Associates Limited v Α. Πελεκάνου
(1999)1(Β) ΑΑΔ 1273, μεταξύ άλλων, τον τρόπο που απαντούσαν, την τυχόν νευρικότητα ή επιφυλακτικότητα ή ιδιοσυγκρασία που εκδήλωσαν, καθώς και το περιεχόμενο της μαρτυρίας τους, συνυφασμένα με το περιεχόμενο των Εγγράφων (καταθέσεις που δόθηκαν στην αστυνομία) και τεκμηρίων της υπόθεσης, το Δικαστήριο έχει προβεί στην αξιολόγηση τους. Κατά την αξιολόγηση, τέθηκε ως δείκτης, ανάμεσα σε άλλα, το διαδικαστικό στάδιο από το οποίο ανέκυψε η μαρτυρία, την πηγή και εμβέλεια των γνώσεων των μαρτύρων, στο βαθμό που αυτές αφορούσαν εκείνα περί των οποίων κατέθεταν, τυχόν ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος ή προκατάληψης στην υπόθεση, τις ευκαιρίες που είχαν να αντιληφθούν τα διαδραματισθέντα, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά περί των οποίων κατέθεταν, τη σαφήνεια και αμεσότητα των απαντήσεων τους, την ύπαρξη σε αυτές υπερβολών ή ουσιαστικών ανακολουθιών και αντιφάσεων (σε συγκριτική εξέταση με τις μικροαντιφάσεις), την ύπαρξη προηγούμενων γραπτών ή προφορικών ασυνεπών ή αντιφατικών δηλώσεων, την ειλικρίνεια και τον τρόπο αφήγησης των γεγονότων, το φυσικό ή αφύσικο των αντιδράσεων τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Ιδιαίτερη προσοχή υπήρξε στο να μην αποδοθεί υπέρμετρη βαρύτητα στα εξωτερικά χαρακτηριστικά της συμπεριφοράς των μαρτύρων, γνωρίζοντας ότι κάτι τέτοιο, ενδεχομένως, να ενέχει κινδύνους (βλ. κατ΄ αναλογία, Ν. Νικολάου ν Α. Παπαϊωάννου,
(2011)1(Γ) Α.Α.Δ. 1797, αφού δεν είναι σπάνιο κάποιοι μάρτυρες να έχουν ιδιαίτερη ικανότητα στο να προβάλλουν μια τελείως διαφορετική εικόνα από εκείνη που πραγματικά τους χαρακτηρίζει (βλ. κατ΄ αναλογία, Χριστοφή ν Ζαχαριάδη
(2002)1(Α) ΑΑΔ 401, 406), αλλά και διότι κάποιες συμπεριφορές στο εδώλιο του μάρτυρα μπορεί να ορμώνται από πλειάδα αιτιών χωρίς αναγκαστικά αυτές να εκπορεύονται από διάθεση ψεύδους ή παραπλάνησης (βλ. κατ΄ αναλογία, Χρίστου ν Ηροδότου και Άλλων
(2008)1(Α) ΑΑΔ 676, 685). Το Δικαστήριο επίσης δεν περιορίστηκε μόνο στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας κάθε μάρτυρα (Rana και Άλλου ν Δημοκρατίας
(2004)2 ΑΑΔ 489, 500), αλλά την αντιπαρέβαλε και διερεύνησε στο σύνολο της υπόλοιπης μαρτυρίας, είτε αυτή προερχόταν από την Κατηγορούσα Αρχή είτε από την Υπεράσπιση, (βλ. κατ΄ αναλογία, Βασιλείου ν Αστυνομίας,
(2012)2 Α.Α.Δ. 254 και Φώτσιου ν Ηροδότου
(2010)1(Β) ΑΑΔ 1172, 1175). Κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου στα πλαίσια των καθηκόντων τους, κατόπιν εμπλοκής τους στη διερεύνηση της υπόθεσης, ως εμπειρογνώμονες, πρόσωπα τα οποία είναι καθόλα ανεξάρτητα ως προς την έκβαση της υπόθεσης και δεν έχουν οποιοδήποτε συμφέρον στο αποτέλεσμα της δίκης. Αναμφίβολα, η σοβαρότητα, η επιμέλεια και υπευθυνότητα με την οποία μάρτυρες-πραγματογνώμονες εκτελούν τα καθήκοντα τους, αποτελεί σημαντικό κριτήριο αξιολόγησης τους (βλέπε Μιτσιγιώργη και Άλλος ν. Αδελφών Γαλαζή (Ομόρρυθμης Εταιρείας)
(1997)1(Γ) ΑΑΔ 1811, 1814). Αναμένεται και είναι καθήκον των εμπειρογνωμόνων να εφοδιάσουν το Δικαστήριο με τα αναγκαία επιστημονικά και ειδικά κριτήρια - στοιχεία τα οποία, αφού εκτιμηθούν, θα αποβούν χρήσιμα και βοηθητικά για το Δικαστήριο προκειμένου να καταλήξει στις δικές του διαπιστώσεις και συμπεράσματα (βλέπε Νεάρχου ν. Σ. Στεφανίδη κ.α.
(2003)1(Α) ΑΑΔ 351). Κατέθεσαν ως εμπειρογνώμονες, οι Μ.Κ. 3, Λειτουργός στο Τμήμα Γεωργίας, ο Μ.Κ. 9 και Μ.Κ. 10, οι οποίοι εξήγησαν τα δεδομένα τηλεφωνικών συνδιαλέξεων από τη CYTA και ΜΤΝ αντίστοιχα, όπως και ο Μ.Κ. 12 από την Αρχή Ηλεκτρισμού (Α.Η.Κ). Τα προσόντα των εν λόγω μαρτύρων όπως και η εμπειρογνωμοσύνη τους, στα ζητήματα για τα οποία κλήθηκαν να καταθέσουν, δεν αμφισβητήθηκαν. Η μαρτυρία τους αξιολογήθηκε και αντιμετωπίστηκε στη βάση των καθιερωμένων αρχών για το ζήτημα. (Cross on Evidence, 5η έκδοση, σελ 446, Republic v Chacholiades
(1992)1 ΑΑΔ 446). Διαπιστώνεται ότι οι προαναφερόμενοι μάρτυρες κατέθεσαν με προθυμία, εμφανή αντικειμενικότητα, αποστασιοποιημένοι από τα γεγονότα της υπόθεσης προς διαφώτιση και υποβοήθηση του Δικαστηρίου. Ήταν σταθεροί στη μαρτυρία τους, χωρίς αντιφάσεις, μεταφέροντας με πειστικότητα το αποτέλεσμα των εξετάσεων τους, στο Δικαστήριο. Αισθανόμαστε ότι η μαρτυρία τους παρέμεινε ενώπιον μας ακλόνητη. Δεν εντοπίζονται στοιχεία αμφισβήτησης των λεγομένων τους από την Υπεράσπιση, πλην βέβαια στην περίπτωση του Μ.Κ. 10, στη βάση του ότι αυτός παρουσίασε καθ' υπέρβαση οδηγιών, ως είναι η εισήγηση της Υπεράσπισης, τρεις χάρτες - Τεκμήρια 112-114 - μέσω του Google Earth, προσθέτοντας ο ίδιος δικά του στοιχεία σε αυτούς. Αδυνατούμε να κατανοήσουμε πώς αυτό το γεγονός, από μόνο του, μπορεί να λειτουργήσει ενάντια στην αξιοπιστία του Μ.Κ.
  1. Ο λόγος που ετοίμασε και παρουσίασε τους χάρτες ήταν κατόπιν παράκλησης της εκπροσώπου της Κατηγορούσας Αρχής, προς διαφώτιση και υποβοήθηση, ως εξήγησε, του Δικαστηρίου. Ενόρκως άλλωστε είπε ευθέως πως ήταν στη διάθεση της Υπεράσπισης να εξηγήσει οτιδήποτε αυτή ήθελε, ως προς το περιεχόμενο των τεκμηρίων που ετοίμασε, αλλά και να ετοιμάσει γι΄ αυτήν, και να παρουσιάσει στο Δικαστήριο κατόπιν παράκλησης της οποιαδήποτε άλλα σχετικά στοιχεία. Δε θεωρούμε πως κλονίζεται η αξιοπιστία του Μ.Κ.10 επειδή αυτός ετοίμασε και παρουσίασε χάρτες στους οποίους εναπόθεσε περαιτέρω στοιχεία που αφορούν σε κυψέλες και κεραίες, που είναι συνυφασμένες με τα τηλεπικοινωνιακά δεδομένα και προσδιορίζουν οδούς ή τοποθεσίες. Το περιεχόμενο των Τεκμηρίων 112 - 114 παρέμεινε ενώπιον μας χωρίς αμφισβήτηση και ως εκ τούτου αναντίλεκτο. Κρίνουμε τους προαναφερόμενους μάρτυρες αξιόπιστους και αποδεχόμαστε πλήρως τη μαρτυρία τους. Οι Μ.Κ. 8 και 15, είναι επίσης πρόσωπα τα οποία καθηκόντως εξέτασαν αντικείμενα - τεκμήρια που η αστυνομία παρέλαβε κατά τη διερεύνηση της υπόθεσης και τα απέστειλε για εξετάσεις. Σημειώνουμε και εδώ πως οι δύο προαναφερόμενοι μάρτυρες δεν φαίνεται να έχουν συμφέρον στην έκβαση και στο αποτέλεσμα της υπόθεσης. Η Μ.Κ. 8 είναι η υπεύθυνη του Κρατικού Χημείου η οποία παρουσίασε και εξήγησε με λεπτομέρεια την έκθεση και τα συμπεράσματα της. Είμαστε ικανοποιημένοι ότι το περιεχόμενο της έκθεσης της ήταν το προϊόν προσεκτικής εξέτασης ακολουθώντας διαδικασία βασισμένη στις γνώσεις και την εμπειρία της. Σημειώνουμε ότι δεν εντοπίζουμε οτιδήποτε, κατά την αντεξέταση της, το οποίο να αμφισβητεί το περιεχόμενο της έκθεσής της, τις τοποθετήσεις της, ή γενικότερα τη μαρτυρία της. Αποδεχόμαστε πλήρως τη μαρτυρία της. Ως προς τον Μ.Κ. 15, είναι γεγονός ότι μέρος της μαρτυρίας του αμφισβητήθηκε κατά την αντεξέταση. Του υποβλήθηκε ότι, σε παλαιότερη, συγκεκριμένη, υπόθεση που άχθηκε ενώπιον Δικαστηρίου, πριν από 10 - 12 χρόνια, διατύπωσε τη γνώμη πως, όταν έλεγε ότι δεν μπορεί να αποκλεισθεί κάποιος από δότης, γι' αυτόν σήμαινε ή τον θεωρούσε ότι είναι δότης. Ο μάρτυρας απέρριψε τη θέση κατηγορηματικά. Παρατηρούμε ότι η θέση της υπεράσπισης κινήθηκε στο επίπεδο υποβολών που από μόνες τους δεν είναι ικανές να κλονίσουν το αξιόπιστο της γνώμης του Μ.Κ.
  2. Άλλωστε ο Μ.Κ. 15 όντας κατηγορηματικός, πως δεν εξέφρασε τέτοια γνώμη, προκάλεσε το συνήγορο υπεράσπισης να του παρουσιάσει κάτι γραπτό, ωστόσο ενώπιον μας δεν παρουσιάστηκε οτιδήποτε που να αντιμάχεται επί του ζητήματος αυτού τα λεγόμενα του Μ.Κ.
  3. Από την υπόθεση Γρηγορίου ν. Δημοκρατίας (Αρ. 2)
(2001)2 Α.Α.Δ. 571, στην οποία ως διαφαίνεται συνδέει ο ευπαίδευτος συνήγορος υπεράσπισης την υποβολή του δεν εντοπίζεται, με κάθε σεβασμό, αναφορά η οποία να στοιχειοθετεί τη θέση του. Τα ευρήματα του πρωτόδικου Δικαστηρίου τα οποία επιβεβαιώθηκαν από το Εφετείο ήταν πως δεν υπήρχε αμφιβολία ότι ο εφεσείοντας ήταν ο κύριος δότης του γενετικού υλικού που εντοπίστηκε σε μοτοσυκλέτα που χρησιμοποιήθηκε για ληστεία. Σημειώνουμε δε περαιτέρω πως δεν τέθηκε ενώπιον μας το περιεχόμενο της έκθεσης του Μ.Κ.15 σε εκείνη την υπόθεση πολύ δε περισσότερο ενώπιον του μάρτυρα για να τη σχολιάσει. Εν πάση περιπτώσει ήταν κατηγορηματικός πως δεν εξέφρασε τέτοια θέση. Υπήρξε ακόμη υποβολή προς το Μ.Κ.15, πως όταν ένα πρόσωπο αγγίξει ένα αντικείμενο υπάρχουν περισσότερες πιθανότητες να εναποτεθεί γενετικό υλικό σ' αυτό παρά να μην εναποτεθεί. Ο μάρτυρας απέρριψε και αυτή τη θέση. Σημειώνουμε ακόμη πως και αυτή η θέση της υπεράσπισης δεν υποστηρίχθηκε από ανάλογη επιστημονική μαρτυρία, η οποία να αποτελέσει αντικείμενο κρίσης και εξέτασης σε σύγκριση με τα συμπεράσματα του Μ.Κ.15 προερχόμενα από τη γνώση και εμπειρία του. Επισημαίνουμε άλλωστε ότι καμία αμφισβήτηση υπήρξε ως προς τις δοκιμές που ο Μ.Κ.15 έκανε ή ως προς τις μεθόδους που αυτός χρησιμοποίησε. Η ορθότητα των συμπερασμάτων του, κρίνεται πως, παρέμεινε ενώπιον μας ακλόνητη. Είμαστε πλήρως ικανοποιημένοι ότι τα συμπεράσματα του Μ.Κ.15 είναι προϊόν της επιστημονικής του κατάρτισης και εμπειρίας στο Εργαστήριο Δικανικής Γενετικής του οποίου προΐσταται, κατόπιν ενδελεχών και λεπτομερών εξετάσεων αλλά και αναλύσεων. Αποδεχόμαστε πλήρως τα αποτελέσματα των εξετάσεων του καθιστώντας τα και ευρήματα του Δικαστηρίου. Εκ των μαρτύρων κατηγορίας έχουν καταθέσει, επίσης ως εμπειρογνώμονες, πρόσωπα που τυγχάνει να είναι μέλη της αστυνομίας. Πρόκειται για τους Μ.Κ.13, 14, 16 και
  1. Λάβαμε υπόψη μας, και σε αυτή την περίπτωση, τα νομολογηθέντα, όπως τα έχουμε προγενέστερα παραθέσει, ως προς τα κριτήρια αξιολόγησης μαρτύρων - εμπειρογνωμόνων. Ο Μ.Κ.13, από τον κλάδο τηλεπικοινωνιακών δεδομένων του Αρχηγείου Αστυνομίας, εξέτασε 5 κινητά τηλέφωνα (Τεκμήρια 36, 37, 38, 39 και 40) καταγράφοντας τις κάρτες κινητής τηλεφωνίας που το καθένα είχε εγκατεστημένη. Εξήγησε με πειστικό τρόπο τη διαδικασία στην οποία προέβηκε για να καταλήξει στις διαπιστώσεις του. Σημειώνεται πως ο εν λόγω μάρτυρας δεν αντεξετάστηκε. Ο Μ.Κ.14 προέβηκε σε δακτυλοσκοπική εξέταση 190 αντικειμένων (132 και 58 βλέπε εκθέσεις του - Έγγραφα ΙΣΤ και ΙΖ) παίρνοντας αποτυπώματα από αυτά, η σύγκριση των οποίων έγινε από το Μ.Κ.
  2. Διαπιστώνουμε πως δεν υπήρξε αμφισβήτηση των λεγομένων των δύο αυτών μαρτύρων, ιδιαίτερα ο τρόπος και οι μεθόδοι που ο Μ.Κ.14 ακολούθησε προκειμένου να εξετάσει τα αντικείμενα που τέθηκαν ενώπιον του, ώστε να απομονώσει αποτυπώματα, αλλά και η μέθοδος σύγκρισης αποτυπωμάτων που ο Μ.Κ.16 έλαβε υπόψη του για να συγκρίνει και να ταυτοποιήσει τα αποτυπώματα τα οποία του παραδόθηκαν, σε φωτογραφικό υλικό και σε ψηφιακό δίσκο. Υπήρξαν θετικοί και οι δύο τους, πρόθυμοι να διαφωτίσουν το Δικαστήριο, σ΄ ότι έχουν ερωτηθεί καθ΄ όλη τη διάρκεια της μαρτυρίας τους. Ο Μ.Κ.18 ομοίως μας έχει πείσει και ικανοποιήσει πλήρως για τη σχολαστική και λεπτομερή εξέταση, την οποία διενήργησε και ως εκ τούτου με τον επαγγελματισμό με τον οποίο διερεύνησε το αίτημα των αστυνομικών αρχών, ως προς το κατά πόσο τα τρία τεμάχια σωλήνας που βρέθηκαν στο διαμέρισμα 101 αποτελούν μέρος της σωλήνας που βρέθηκε στην αυλή της κατοικίας του κατηγορούμενου στο χωριό Αχέλεια. Υπήρξε, κρίνουμε, πλήρως διαφωτιστικός για το αποτέλεσμα της εξέτασης του. Η αντεξέταση στην οποία υποβλήθηκε όχι μόνο δεν κλόνισε το αξιόπιστο της μαρτυρίας-γνώμης του αλλά αντίθετα το έχει επισφραγίσει. Αποδεχόμαστε τη μαρτυρία και τη γνώμη των προαναφερόμενων μαρτύρων (Μ.Κ.13, 14, 16 και 18) ως αξιόπιστη προερχόμενη από τις γνώσεις και την εμπειρία τους για τα θέματα που κατέθεσαν και στη βάση των διαπιστώσεων τις οποίες οι ίδιοι εξήγαγαν μέσα από τις εξετάσεις στις οποίες προέβηκαν. Η Άντρη Διογένους, Μ.Κ.5, είναι ιδιωτική υπάλληλος σε εταιρεία η οποία διατηρεί κατάστημα στο οποίο πωλούνται, μεταξύ άλλων, εξαεριστήρες μάρκας S & P. Αμφισβητήθηκε η αξιοπιστία της επειδή έχει αδελφό αστυνομικό καθώς και επειδή «διαφοροποίησε» την προφορική της μαρτυρία σε σχέση με τι είπε στην κατάθεση που έδωσε στην αστυνομία, προκειμένου, όπως εισηγείται η υπεράσπιση, να εμπλέξει τον κατηγορούμενο ως το πρόσωπο που επισκέφθηκε στις 26.01.2015 το κατάστημα στο οποίο η μάρτυρας εργάζεται. Τα δύο στοιχεία αμφισβήτησης είναι κρίνουμε μεν ξεχωριστά αλλά και διασυνδεόμενα και έτσι θα τα εξετάσουμε. Η Μ.Κ. 5 είχε πει στην κατάθεση της (Έγγραφο Ε), ότι παρ΄ ότι δε γνώριζε το πρόσωπο που αγόρασε τα αναφερόμενα στην κατάθεση της αντικείμενα, θυμόταν την περιγραφή του και θα μπορούσε να το αναγνωρίσει εξηγώντας τους λόγους. Δεν θυμόταν ωστόσο αν αυτό το πρόσωπο πήγε μόνο του ή με άλλο πρόσωπο στο κατάστημα. Στην προφορική της μαρτυρία ανέφερε πως το τελευταίο μέρος στην κατάθεση της δε γράφτηκε σωστά διότι στην πραγματικότητα, μπήκε στο κατάστημα ο πελάτης, υποδεικνύοντας και αναγνωρίζοντας ενώπιον μας ότι αυτός ήταν ο κατηγορούμενος, διάλεξε τα πράγματα και φώναξε σε κάποιο άλλο πρόσωπο που ήταν έξω ο οποίος εισήλθε στο κατάστημα, είδε και έφυγε. Είναι αυτό το άλλο πρόσωπο που δεν το θυμόταν. Η εισήγηση της υπεράσπισης είναι πως πρόκειται περί κατασκευασμένης μαρτυρίας. Δε δεχόμαστε τη θέση και την απορρίπτουμε. Η Μ.Κ.5 δεν μας φάνηκε επιπόλαιο άτομο. Θεωρούμε πως είναι εντελώς παράλογο, χωρίς να έχει συμφέρον στην έκβαση της δίκης, να αποδεχθεί να καταθέσει ψευδώς, οτιδήποτε ενώπιον του Δικαστηρίου, έχοντας επίγνωση της σημασίας τέτοιου εγχειρήματος. Το γεγονός ότι ο αδελφός της είναι αστυνομικός δεν αποτελεί από μόνο του ικανό στοιχείο για να μην κριθεί αξιόπιστη. Δεν υπήρξε ενώπιον μας κάποιο στοιχείο πως ο αδελφός της σχετίζεται με την ΥΚΑΝ ή έχει κάτι εναντίον του κατηγορούμενου ώστε να έχει όφελος από τη μαρτυρία της Μ.Κ.
  3. Κανένα στοιχείο δεν τέθηκε υπόψη μας ικανό να πείσει ότι η συγκεκριμένη μάρτυρας υπήρξε καθοδηγούμενη. Παρατηρούμε επίσης ότι στην κατάθεση που η Μ.Κ.5 έδωσε στην αστυνομία αναφέρθηκε στον κατηγορούμενο αφού τον αναγνώρισε μέσα από φωτογραφίες που της υποδείχθηκαν. Η θεληματική κατάθεση του Μ.Κ.4 είχε ήδη δοθεί από τις 11.02.2015 στα πλαίσια της οποίας γίνεται αναφορά περί της αγοράς του εξαεριστήρα μαζί με τον κατηγορούμενο ενώ η κατάθεση της Μ.Κ.5 δόθηκε δύο μέρες αργότερα. Αν η αστυνομία ήθελε να κατασκευάσει τη μαρτυρία της Μ.Κ.5 θα την καθοδηγούσε από την αρχή μέσω της κατάθεσης της. Αποδεχόμαστε ως γνήσια και ειλικρινή την εξήγηση που έδωσε για το περιεχόμενο της κατάθεσης της και τη διαφοροποίηση που έκανε ενώπιον μας. Η εικόνα που αποκομίσαμε, από τον τρόπο που η Μ.Κ.5 μαρτύρησε, είναι πως με σοβαρότητα, χωρίς να πάλλεται ή να παλινδρομεί, αλλά με συνέπεια και σταθερότητα κατέθεσε με απόλυτη ειλικρίνεια και σιγουριά χωρίς να έχει επηρεαστεί από εξωγενή στοιχεία ή παράγοντες. Δεν εντοπίζουμε τάση υπερβολής στις απαντήσεις της ή υπεκφυγής στις ερωτήσεις που της τέθηκαν. Απαντούσε ευθέως και χωρίς περιστροφές. Επισημαίνουμε άλλωστε και το γεγονός της αναγνώρισης του κατηγορούμενου στο εδώλιο, όπου αυτός έχει πλέον διαφορετική κόμμωση απ΄ ότι παρουσιάζεται στις φωτογραφίες, γεγονός για το οποίο η μάρτυρας δεν αμφισβητήθηκε. Ενόψει των προαναφερόμενων την κρίνουμε αξιόπιστη και αποδεχόμαστε τη μαρτυρία της. Πριν συνεχίσουμε με μια πιο λεπτομερή αιτιολόγηση της κατάληξης μας για την αξιοπιστία των Μ.Κ.1, 2, 6, 7, 11 και 17 για τους οποίους θεωρούμε πως υπάρχει τέτοια εξειδικευμένη ανάγκη λόγω διαφόρων ζητημάτων που επισημάνθηκαν στις αγορεύσεις ή αναδείχθηκαν μέσα από τη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, θα πρέπει από την αρχή να επισημάνουμε ότι τη μαρτυρία των εν λόγω αστυνομικών οργάνων την προσεγγίσαμε με ιδιαίτερη προσοχή, έχοντας υπόψη και κάποιες παρατηρήσεις που αναφέρθηκαν στη Volettos v. The Republic
(1961)C.L.R. 169, 180-182 έτσι ώστε να διακριβώσουμε αν όλα όσα αυτοί ανέφεραν, εξέφραζαν πιστά και με ακρίβεια την πραγματικότητα. Κρίνουμε ότι όλοι ανεξαιρέτως οι μάρτυρες-αστυνομικοί απέδωσαν στο Δικαστήριο την πραγματικότητα όπως τη συνέλαβαν και συγκράτησαν χωρίς διαθλάσεις, εξογκώσεις ή υπερβολές και χωρίς να διαπιστώνεται ότι διακατέχονταν από υπερβάλλοντα ζήλο κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους σε σχέση με την υπόθεση ή για αυτά περί των οποίων κατέθεσαν (βλ. κατ΄ αναλογίαν Fournaris and Another v. The Republic
(1978)2 C.L.R. 28, 36). Δε διατηρούμε οποιαδήποτε αμφιβολία ότι ο κάθε ένας από αυτούς έθεσε υπόψη του Δικαστηρίου ό,τι περιήλθε στην αντίληψη του χωρίς διάθεση να παραστήσουν γεγονότα που δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Η μαρτυρία του Μ.Κ.6 καλύπτει μέχρι το χρόνο που αυτός, ως παρατηρητής πλησίον της πολυκατοικίας όπου βρίσκεται το διαμέρισμα 101, άλλοι αστυνομικοί, όταν η Marianna Copaci και ο γιος της εξήλθαν της πολυκατοικίας, τους ανέκοψαν και τους οδήγησαν για έρευνα στο διαμέρισμα
  1. Η αποστολή του φαίνεται να ολοκληρώθηκε εκεί. Η αντεξέταση του ήταν σύντομη και διευκρινιστικού χαρακτήρα, σε λεπτομέρειες των λεγομένων του και δεν υπήρξε αμφισβήτηση. Σημειώνουμε πως δεν υπήρξε υποβολή που να αμφισβητεί τη μαρτυρία του ότι είχε ερευνήσει το υπόγειο της πολυκατοικίας πριν εισέλθει σ΄ αυτό ο κατηγορούμενος. Χωρίς ενδοιασμό, τον κρίνουμε αξιόπιστο και αποδεχόμαστε τη μαρτυρία του. Προκύπτει ενώπιον μας ότι, οι υπόλοιποι αστυνομικοί είχαν πιο σημαντικό και μεγαλύτερο ρόλο στη διερεύνηση της υπόθεσης, στη βάση πληροφορίας η οποία επιβεβαιώθηκε σε μεγάλο βαθμό, για διατήρηση φυτών κάνναβης στα διαμερίσματα 101 και
  2. Οι Μ.Κ.1, 2 και 11 εισήλθαν πρώτοι στο διαμέρισμα 101 και ο Μ.Κ.17 αργότερα. Ανέκριναν προφορικά τον κατηγορούμενο και το Μ.Κ.4, προέβηκαν σε έρευνες στο εν λόγω διαμέρισμα, στο αυτοκίνητο του κατηγορούμενου, στην εξοχική κατοικία του κατηγορούμενου και παρέλαβαν μεγάλο αριθμό τεκμηρίων. Θεωρήσαμε ορθό όπως, εκτός από την αξιολόγηση του κάθε ενός από αυτούς ξεχωριστά, να αντιπαραβάλουμε το περιεχόμενο της μαρτυρίας τους αφού κατέθεσαν σχεδόν, εκτός κάποιων χρονικών σημείων που δεν συνέπεσε να βρίσκονται ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο, για τα ίδια και τα αυτά γεγονότα, κυρίως για το τι ακολούθησε με την είσοδο τους στο διαμέρισμα
  3. Εξετάζοντας το περιεχόμενο της μαρτυρίας τους προκύπτει, κατά την κρίση μας, ενιαία και συμπαγής εικόνα σε όλα τα ουσιώδη και σημαντικά γεγονότα. Συγκρίνοντας τη μαρτυρία τους στο επίπεδο των καταθέσεων που σύνταξαν, πριν την παρουσίαση της υπόθεσης στο Δικαστήριο, αλλά και την κατάθεση - μαρτυρία τους στο Δικαστήριο, δεν διαπιστώνουμε αντιφάσεις ή άλλα κλονιστικά στοιχεία της ποιότητας της αξιοπιστίας τους. Ο τρόπος με τον οποίο κατέθεσαν, οι αντιδράσεις τους στις ερωτήσεις που τους τέθηκαν, κατά την μακρά αντεξέταση που όλοι υποβλήθηκαν, μας έδωσαν την εντύπωση ότι τα λεγόμενα τους ήταν η επανάληψη των όσων αυτοί αντιλήφθηκαν και βίωσαν την 07.02.2015, από τη στιγμή που εισήλθαν στο διαμέρισμα 101 αλλά και για ό,τι επακολούθησε σε επίπεδο ερευνών ή εξετάσεων. Μετέφεραν, κατά την αντίληψη μας, τα γεγονότα με πειστικότητα, άνεση και αυθεντική αφήγηση και ως εκ τούτου με αμερόληπτο τρόπο. Δεν εντοπίζουμε τάση υπερβολής στα λεγόμενα τους προκειμένου να επιβαρύνουν οποιοδήποτε γεγονός το οποίο θα είχε αρνητική συνέπεια για την υπόθεση του κατηγορούμενου. Άλλωστε τυχόν μικροαντιφάσεις, που αφορούν σε δευτερεύοντα θέματα και επουσιώδεις λεπτομέρειες, ως έχει νομολογιακά καθιερωθεί (βλέπε υπόθεση Κ. Σιβιτανίδης ν. Δημοκρατίας
(2011)2 Α.Α.Δ. 166), αναφορικά με λεπτομέρειες στη συνήθη πορεία των πραγμάτων, θεωρούνται ότι ενδυναμώνουν μια μαρτυρία που κατά τα άλλα είναι πειστική και καταδεικνύουν ανυπαρξία προσχεδιασμού ή συνεννόηση μεταξύ των μαρτύρων. Σημειωτέον ότι οι προαναφερόμενοι αστυφύλακες έχουν εμπλακεί στη διερεύνηση της υπόθεσης από της εισόδου τους στο διαμέρισμα 101 αντικρίζοντας μία ασυνήθιστη εικόνα εντός διαμερίσματος με εντοπισμό πλειάδας αντικειμένων - εξοπλισμού - προς υποστήριξη της συντήρησης και φροντίδας των φυτών που εντοπίστηκαν σε διαφορετικούς χώρους του διαμερίσματος αλλά και αποξηραμένων φύλλων ή στελεχών κάνναβης, καθώς και άλλων ποσοτήτων κάνναβης, διασκορπισμένων, που δεν είναι καθόλου παράλογο ή επιλήψιμο να απέδωσαν την εικόνα που αποκόμισαν όχι επακριβώς με τα ίδια λόγια. Παρεμβάλλει εδώ ως χρήσιμη η παραπομπή στην πολύ πρόσφατη υπόθεση Έλλη Κρασοπούλη Σκορδέλη ν. Δημοκρατίας, Ποινικές Εφέσεις 101-104/2013, ημερομηνίας 06.06.2016 όπου επισημάνθηκαν τα ακόλουθα: «..Επισημαίνουμε και τονίζουμε ότι η ανθρώπινη μνήμη δεν λειτουργεί μηχανιστικά και σίγουρα ο ανθρώπινος νους δεν εργάζεται ως ένας ηλεκτρονικός υπολογιστής ώστε να καταγράφει εξομοιωτικά και να αναπαράγει με τον ίδιο τρόπο λεπτομέρειες περιγράφοντας μια σκηνή ή ένα επεισόδιο. Στο κάθε άτομο, ενδεχομένως να εντυπώνονται διαφορετικές λεπτομέρειες με βάση τα προκρίματα και τα ενδιαφέροντα του..» Παρατηρούμε ότι και στην παρούσα υπόθεση οι προαναφερόμενοι αστυφύλακες είχαν, εξαιτίας των όσων αντίκρισαν εισερχόμενοι στο διαμέρισμα 101, προφανώς ο καθένας, επικεντρωθεί σε ξεχωριστό καθήκον ενόψει του ότι υπήρχαν περισσότερα του ενός πρόσωπα, περισσότερα δωμάτια αλλά και μεγάλος αριθμός αντικειμένων - τεκμηρίων - με τα οποία θα έπρεπε να ασχοληθούν. Τα όσα αντίκρισαν αναμφίβολα δε συνιστούσε μια απλή εικόνα. Τούτο επιβεβαιώνεται από τις πολυάριθμες φωτογραφίες των Τεκμηρίων 1 και 2. Τα ίδια, θετικά, σχόλια υιοθετούνται και στην περίπτωση του Μ.Κ.7 ο οποίος με πειστικό τρόπο εξήγησε τα γεγονότα που αντιλήφθηκε συμμετέχοντας κατά τις έρευνες που διεξάχθηκαν στην κατοικία του κατηγορούμενου στο χωριό Αχέλεια, τόσο στις 07.02.2015 όσο και στις 12.02.2015 μεταφέροντας τα στο Δικαστήριο με ευθύτητα και συνέπεια. Παρατηρούμε πως για ό,τι έχει καταθέσει ο Μ.Κ.7 σχετικά με τα ανευρεθέντα, κατά την εν λόγω έρευνα δεν έχει αμφισβητηθεί και είναι εδώ που έχει επικεντρωθεί η μαρτυρία του ενώπιον μας. Ως πολύ σημαντικός μάρτυρας για την Κατηγορούσα Αρχή, κατάθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου ο Μ.Κ.4. Ήταν πρώην συγκατηγορούμενος του κατηγορούμενου. Η νομολογία επιβάλλει όπως τέτοιοι μάρτυρες αξιολογούνται υπό το πρίσμα επιπλέον συγκεκριμένων κριτηρίων και αρχών αξιολόγησης. Αυτές διατυπώνονται ξεκάθαρα στην υπόθεση Zacharia v. Republic
(1962)C.L.R. 52, 60 και επαναδιατυπώθηκαν στην υπόθεση Λ. Λοίζου και Λ. Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ.
  1. Τις παραθέτουμε αυτούσιες μέσα από σχετικό απόσπασμα: «Η κλασσική διατύπωση των πιο πάνω αρχών βρίσκεται στην απόφαση του Βασιλειάδη, Δ. - όπως ήταν τότε - στην υπόθεση Zacharia (πιο πάνω), στις σελ. 60,
  2. Την παραθέτουμε σε μετάφραση: «
  3. Όταν το πρωτόδικο δικαστήριο εξετάζει τη μαρτυρία ενός μάρτυρα που μπορεί να είναι ή να μην είναι συναυτουργός στην υπόθεση, το Δικαστήριο οφείλει πρώτα να αποφασίσει κατά πόσο ο μάρτυρας είναι κατά την άποψή του συναυτουργός.
  4. Όταν ο μάρτυρας είναι προφανώς συναυτουργός, ή το δικαστήριο τον θεωρεί τέτοιο, το επόμενο ερώτημα που τίθεται είναι κατά πόσο, σαν θέμα αξιοπιστίας το δικαστήριο είναι ή δεν είναι διατεθειμένο να βασιστεί στη μαρτυρία του χωρίς ενίσχυση. Σχετικά με αυτό, το δικαστήριο έχει νομική υποχρέωση να υπενθυμίσει στον εαυτό του ότι ένας συναυτουργός είναι σπιλωμένος μάρτυρας, που η μαρτυρία του μπορεί να επηρεάζεται από τη σχέση του με το έγκλημα και ότι επομένως είναι επικίνδυνο να βασιστεί στη μαρτυρία του χωρίς ενίσχυση.
  5. Όταν όμως, παρά μια τέτοια προειδοποίηση, το δικαστήριο νομίζει ότι μπορεί να δεχθεί τη μαρτυρία του συγκεκριμένου τούτου συναυτουργού, και αισθάνεται ότι μπορεί με σιγουριά να στηριχθεί στη μαρτυρία του χωρίς ενίσχυση, το δικαστήριο έχει από το νόμο δικαίωμα να το κάνει, δεδομένου βέβαια ότι η υπόθεση δεν ανήκει στην κατηγορία εκείνη των περιπτώσεων που η ενίσχυση απαιτείται θετικά από τον ίδιο το νόμο ανεξάρτητα από τη συμμετοχή του μάρτυρα στο έγκλημα.
  6. Αν όμως το δικαστήριο αισθάνεται ότι δεν θα ήταν διατεθειμένο να βασιστεί στη μαρτυρία ενός συναυτουργού χωρίς άλλο στήριγμα, το δικαστήριο πρέπει ν' αναζητήσει ενίσχυση από ανεξάρτητη μαρτυρία (ξεχωριστή από μαρτυρία που προέρχεται από άλλο συναυτουργό) η οποία όχι μόνο να στηρίζει την εκδοχή του συναυτουργού σχετικά με τη διάπραξη του αδικήματος, αλλά και να συνδέει ή να τείνει να συνδέσει τον κατηγορούμενο με το έγκλημα. Και η απόφαση πρέπει να προσδιορίζει που το δικαστήριο βρήκε μια τέτοια ενίσχυση.» Στην απόφαση Λοίζου (ανωτέρω) κρίνουμε πως ξεκαθαρίστηκε ότι οι σχετικές αρχές της νομολογίας δεν εναποθέτουν υποχρέωση στο Δικαστήριο να ζητήσει ενισχυτική μαρτυρία αν αισθάνεται ότι μπορεί να βασιστεί πάνω σε μαρτυρία συναυτουργού χωρίς ενισχυτική μαρτυρία. Με την ίδια λογική, δεν αποτελεί σφάλμα η αναζήτηση ενισχυτικής μαρτυρίας έστω και αν το Δικαστήριο είναι διατεθειμένο να καταδικάσει και χωρίς αυτή, αφού τέτοια μαρτυρία μπορεί να ενδυναμώσει το ήδη αξιόπιστο της δικαστικής κρίσης (βλ. κατ΄ αναλογία, Brierley v. Αστυνομίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 476, 492). Ούτε και η αναζήτηση ενισχυτικής μαρτυρίας, συνεπάγεται ύπαρξη εγγενών ή ενδόμυχων αμφιβολιών στη σκέψη του Δικαστηρίου ως προς την ενοχή ή αθωότητα του κατηγορούμενου (βλ. κατ΄ αναλογία, Χρυσάνθου ν. Δημοκρατίας
(2011)2 Α.Α.Δ. 221, 259). Στο πνεύμα των πιο πάνω νομολογιακών αρχών αξιολογήσαμε τον Μ.Κ.4. Αναμφίβολα πρόκειται περί συναυτουργού. Διεξήλθαμε τη μαρτυρία του με ιδιαίτερη προσοχή αλλά και επιφυλακτικότητα εξαιτίας αυτής του της ιδιότητας. Εκπληρώνοντας νομική υποχρέωση υπενθυμίσαμε εαυτούς πως ένας συναυτουργός είναι σπιλωμένος μάρτυρας, η μαρτυρία του οποίου μπορεί να επηρεάζεται από τη σχέση του με το έγκλημα και συνεπώς θα ήταν επικίνδυνο να βασιστούμε στη μαρτυρία του χωρίς ενίσχυση, ωστόσο για τους λόγους που εξηγούμε κρίνουμε ότι αφ΄ ενός νομιμοποιούμαστε να βασιστούμε στη μαρτυρία του Μ.Κ.4 χωρίς ενίσχυση, αφ΄ ετέρου κρίνουμε ότι η υπόθεση ενώπιον μας δεν απαιτεί ενισχυτική μαρτυρία από νόμο ή αρχή του δικαίου της απόδειξης (βλέπε Petrosyan v Αστυνομίας
(2003)2 Α.A.Δ. 90). Ξεκαθαρίζουμε πως ουδόλως αισθανόμαστε ότι πριν την αποδοχή της μαρτυρίας του Μ.Κ.4 θα πρέπει να αναζητήσουμε στήριγμα ή επιβεβαίωση των λεγομένων του, ως ενίσχυση, από άλλη ανεξάρτητη μαρτυρία. Λάβαμε υπόψη μας ότι ο Μ.Κ.4 έχει παραδεχθεί, ενώπιον Δικαστηρίου, ενοχή για τη δική του συμπεριφορά και συμμετοχή στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, και του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 5 ετών την οποία εκτίει. Το γεγονός αυτό επισημάνθηκε από την υπεράσπιση εισηγούμενη ότι η θεληματική του κατάθεση ήταν προϊόν συναλλαγής. Ακούσαμε με προσοχή αυτή τη θέση. Την σταθμίσαμε και την αξιολογήσαμε. Δεν μπορούμε να την υιοθετήσουμε. Κρίνουμε πως το ότι ο Μ.Κ.4 δεν εκτίει την ποινή του, (τουλάχιστον κατά το χρόνο που έδινε μαρτυρία, αφού δεν γνωρίζουμε για το παρόν στάδιο αν έχει αλλάξει οτιδήποτε) στις κεντρικές φυλακές, αλλά σε άλλο χώρο ο οποίος προσδιορίστηκε κατ΄ εφαρμογή σχετικής νομοθεσίας, για λόγους που έκρινε αρμόδιο όργανο της πολιτείας, μετά που αυτός αποφάσισε να προβεί σε θεληματική κατάθεση, ουδόλως επιτρέπει επιφυλάξεις στην αποδοχή της μαρτυρίας του εξαιτίας μόνο αυτού του γεγονότος. Κάτι τέτοιο, θεωρούμε πως θα ήταν παράλογο αφού ο Μ.Κ.4 ασκεί ένα δικαίωμα που του παρέχεται από το νόμο, ζητώντας προστασία, ο δε έντιμος Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας, ασκεί εξουσία που του παρέχεται στα πλαίσια νομοθεσίας. Αντίθετη προσέγγιση θα σήμαινε πως οι μάρτυρες που τίθενται υπό προστασία θα ήταν εξ ορισμού αναξιόπιστοι χωρίς να τυγχάνουν, όπως όλοι, της διεργασίας αξιολόγησης των μαρτύρων. Υιοθέτηση τέτοιας θέσης θα οδηγούσε σε παραλογισμό. Δεν τέθηκε και δεν έχουμε υπόψη μας άλλωστε νομολογία ή άλλη αυθεντία η οποία να υποστηρίζει τα σχετικά επιχειρήματα της Υπεράσπισης. Αντίθετα θεωρούμε ότι η κρίση μας βρίσκει πλήρες έρεισμα στα όσα έχουν υποδειχθεί στην πρόσφατη υπόθεση Σκορδέλη (ανωτέρω) απαντώντας σε παράπονο των εφεσειόντων ότι οι διωκτικές αρχές δεν είχαν ενεργήσει δίκαια αλλά πλημμελώς. Επισημαίνουμε πως σε εκείνη την υπόθεση ο μάρτυρας κατηγορίας - συναυτουργός δε διώχθηκε καθόλου, πόσο μάλλον στην υπόθεση μας που, όπως έχουμε ήδη αναφέρει, ο Μ.Κ.4 εκτίει ποινή φυλάκισης 5 ετών. Όπως τονίστηκε, περαιτέρω, στην εν λόγω υπόθεση σε σοβαρές υποθέσεις όπως είναι και η ενώπιον μας υπόθεση, «...ως θέμα εμπειρίας δεν είναι ασύνηθες να επιδεικνύεται αρχικώς απροθυμία αποκάλυψης ή και άρνησης της αλήθειας η οποία τελικώς αποκαλύπτεται κάτω από την πίεση διαφόρων παραγόντων ή κυρίως από συνειδησιακούς λόγους». Ο Μ.Κ.4 μας έπεισε, μέσα από τη μαρτυρία του, ότι αυτή ήταν το αποτέλεσμα της απόφασής του, από τη μια να αναλάβει τις ευθύνες του, μεταμελούμενος για τα λάθη του και από την άλλη να μην «πληρώσει» για συμπεριφορές άλλων προσώπων. Αυτό ξεκαθάρισε μέσα από τη θεληματική του κατάθεση δίδοντας εξαντλητικές λεπτομέρειες για το κάθε τι που σχετίζεται με την υπόθεση. Επισημαίνουμε πως δεν παρουσιάστηκε ενώπιον μας, μαρτυρία τέτοια, είτε από εμπειρογνώμονα στη βάση των εξετάσεων ή αναλύσεων που έγιναν ή από άλλη ανεξάρτητη μαρτυρία που να διαψεύδει τα όσα ο Μ.Κ.4 επανέλαβε ενώπιον μας με παραστατικότητα, ευθαρσώς και πειστικότητα, παραμένοντας ακλόνητος παρά την έντονη, μακρά και εξαντλητική αντεξέτασή του. Δεν παραγνωρίζουμε το γεγονός ότι σε κάποια σημεία της μαρτυρίας του δεν έδωσε απαντήσεις ως προς τον ακριβή χρόνο εξέλιξης κάποιων γεγονότων ή λεπτομέρειες, που αφορούν όμως δευτερεύοντα ή επουσιώδη ζητήματα. Εξήγησε ωστόσο, πειστικά, τους λόγους για τους οποίους υπήρχε για αυτά σκίαση της μνήμης του, αποδίδοντας ταυτόχρονα τούτο στην κούραση του ενόψει του γεγονότος ότι η θεληματική του κατάθεση διήρκεσε πολλές ώρες. Δεν κρίνουμε ότι εμποδιζόμαστε να δεχθούμε τις εξηγήσεις που ο Μ.Κ.4 έδωσε, ούτε διαβλέπουμε οποιαδήποτε αλλότρια κίνητρα εκ μέρους του, δυνάμενα να του στερήσουν τον χαρακτηρισμό του μάρτυρα της αλήθειας. Σημειώνουμε δε πως σε κάθε περίπτωση, επί των ουσιωδών σημείων της μαρτυρίας του, παρέμεινε σταθερός και αδιατάραχτος ενώπιον μας. Ούτε διαλανθάνει της προσοχής μας ότι ο Μ.Κ.4, στην εξέλιξη της αντεξέτασής του, ομονόησε με τον συνήγορο υπεράσπισης ότι κατά την έρευνα στο διαμέρισμα 101, στις 07.02.2015, άκουσε τον κατηγορούμενο να λέει στους αστυνομικούς, ότι ο λόγος που πήγε εκεί, ήταν διότι ο Μηναρή του είχε ζητήσει να του πάρει κάγκο για να κάνει κάποια εργασία στο σπίτι. Ο συγκεκριμένος ισχυρισμός του Μ.Κ.4, πέραν του ότι δεν επιβεβαιώνεται από τους Μ.Κ.1, 2 και 17, οι οποίοι ρωτήθηκαν σχετικά, φαίνεται παράλληλα να μη συμπλέει με τη θέση του όπως αυτή καταγράφεται στην κατάθεση του (Έγγραφο Δ), όπου αναφέρει ότι ο Χριστοφή τον πληροφόρησε για το πιο πάνω στο χώρο κράτησης τους, στην αστυνομία. Η αδυναμία του στο πλαίσιο μιας μακράς και έντονης αντεξέτασης, να προσδιορίσει ακριβώς το χρόνο που ο ίδιος αντιλήφθηκε τον κατηγορούμενο να αναφέρει τα πιο πάνω ή ακόμα, να επαναλάβει όλες τις λεπτομέρειες της εξέλιξης των γεγονότων, όπως ακριβώς τις κατέγραψε σε καταθέσεις του, δεν μπορεί, απομονωμένη και αποσπασματικά θεωρούμενη, να διαφοροποιήσει την αντίληψη μας για την ποιότητα της μαρτυρίας του, ούτε να τη σπιλώσει, αποδίδοντας σε αυτόν αλλότρια κίνητρα. Σε κάθε περίπτωση την πιο πάνω θέση - ισχυρισμό του κατηγορούμενου, που ο τελευταίος πρόβαλε για να δικαιολογήσει την παρουσία του στο διαμέρισμα 101 τη συγκεκριμένη ημερομηνία, ο μάρτυρας απέρριψε κατά τρόπο κατηγορηματικό και πειστικό, θέση που γίνεται αποδεκτή από το Δικαστήριο. Δε διαλανθάνει ακόμη της προσοχής μας ότι, ο Μ.Κ.4, όταν η αστυνομία εισήλθε στο διαμέρισμα 101 και του επιστήθηκε η προσοχή στο νόμο, ανέφερε τη φράση «εν ούλλα δικά μου μόνο μη μου φατσίσεις πάνω στη κκελλέ», ως επίσης όταν αμέσως μετά συνελήφθηκε ανέφερε «είπα σου εν ούλλα δικά μου, τι άλλο θέλεις να σου πω». Είναι κατανοητό πως οι δύο αυτές απαντήσεις του Μ.Κ.4 δε συνάδουν με το περιεχόμενο της θεληματικής του κατάθεσης (Έγγραφο Δ), την οποία έδωσε στις 11.02.2015. Αποτιμήσαμε και αυτή τη συμπεριφορά του Μ.Κ.4 - όπως και το σύνολο της μαρτυρίας και στη βάση των αρχών που αναγνωρίζει η νομολογία (βλ. κατ΄ αναλογία, Πουτζιουρής και άλλος ν. Δημοκρατίας
(1990)2 Α.Α.Δ. 309), υπό την έννοια ότι τα κριτήρια αξιολόγησης των όποιων τέτοιων ανακολουθιών σχετίζονται άμεσα με τους λόγους που ώθησαν στην προβολή τους (βλ. κατ΄ αναλογία, Τεβλετιάν και άλλου ν. Δημοκρατίας
(2006)2 Α.Α.Δ. 512, Σάκκος ν. Δημοκρατίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 510). Δεχόμαστε όλες τις προταχθείσες εξηγήσεις του μάρτυρα ως γνήσιες και πειστικές. Ο Μηναρή, εξήγησε ότι φοβήθηκε επειδή είχε ακούσει πως κάποιες φορές η αστυνομία κτυπά σε τέτοιες περιπτώσεις. Το περιεχόμενο των απαντήσεων του, κυρίως της πρώτης, επιβεβαιώνει την εξήγηση που ο Μ.Κ.4 έδωσε όταν ξαφνικά, ενώ βρισκόταν σε ένα χώρο που υπήρχε τόση μεγάλη ποσότητα φυτών κάνναβης και σχετικός εξοπλισμός (βλέπε φωτογραφίες Τεκμηρίου 1) εισέρχεται η αστυνομία. Ακούσαμε μαρτυρία για παραλαβή φυτών κάνναβης και εξοπλισμού τα οποία χρειάστηκε να τοποθετηθούν σε δύο φορτηγά της αστυνομίας. Κρίνουμε ακόμη πως ο χρόνος των δύο απαντήσεων είναι σημαντικός. Ο Μ.Κ.4 έδωσε αυτές τις απαντήσεις, στο πολύ αρχικό στάδιο ενώ ο κατηγορούμενος βρισκόταν σε άλλο δωμάτιο. Αυτό συνυφασμένο με τη μαρτυρία του Μ.Κ.4 ότι έδωσε τις δύο πιο πάνω απαντήσεις φοβούμενος και για την ασφάλεια του γνωρίζοντας ως ανάφερε τι άνθρωπος είναι ο Χριστοφή κάνοντας λόγο για κατοχή οπλισμού εκ μέρους του. Τον εμπλέκει ωστόσο όταν νιώθει την ασφάλεια ένταξης του στο σύστημα προστασίας μαρτύρων. Παρατηρούμε επίσης ότι έδωσε τις δύο απαντήσεις όχι ερωτούμενος σε ποιόν ανήκουν τα ναρκωτικά αλλά κατόπιν επίστησης της προσοχής του στο νόμο και μετά τη σύλληψη του. Βλέπουμε δε στη συνέχεια όταν πλέον ανακρίνεται γραπτώς (Έγγραφο Δ.2), μεταφερόμενος στα γραφεία της αστυνομίας, και πριν δώσει τη θεληματική του κατάθεση, σε ερώτηση (ερώτηση 14 του Εγγράφου Δ.2) «σε ποιόν ανήκουν όλα αυτά τα αντικείμενα» απάντησε «δεν επιθυμώ να απαντήσω τώρα, επιθυμώ να απαντήσω σε μεταγενέστερο στάδιο». Σημειώνεται πως σ΄ αυτήν την κατάθεση αρνείται ανάμειξη στην υπόθεση. Συνυπολογίζουμε επιπλέον πως ο Μ.Κ.4, πέραν του ότι αποφάσισε να ομολογήσει, μέσα από θεληματική κατάθεση, για να πληρώσει για ό,τι ο ίδιος έκανε, ως χαρακτηριστικά ανέφερε, προσμέτρησε στην απόφαση του και το γεγονός ότι μετά την είσοδο της αστυνομίας, στις 07.02.2015 στο διαμέρισμα 101, όταν ρωτήθηκαν αυτός και ο Χριστοφή, για την ιδιοκτησία των 5 κινητών τηλεφώνων που υπήρχαν στο χώρο, αντιλήφθηκε ότι ο Χριστοφή υπέδειξε ένα εκ των τηλεφώνων ως δικό του ενώ στην πραγματικότητα ανήκε στο Χριστοφή, αντιλαμβανόμενος πλέον ότι ο τελευταίος επιχειρούσε να απαλλαγεί των δικών του ευθυνών. Έχουμε ξεκαθαρίσει ότι δεν αισθανόμαστε την ανάγκη να αναζητήσουμε ενισχυτική μαρτυρία για την αποδοχή της μαρτυρίας του Μηναρή, ωστόσο φρονούμε πως όταν υπάρχει τέτοια μαρτυρία οφείλουμε, ως Δικαστήριο, να την επισημάνουμε και όχι να την αγνοήσουμε. Κρίνουμε πως τέτοια μαρτυρία υπάρχει και προέρχεται από ανεξάρτητους εμπειρογνώμονες καθώς και άλλη ανεξάρτητη μαρτυρία. Η πραγματική μαρτυρία όπως έχει κριθεί νομολογιακά (βλέπε υπόθεση Derek Knell ν. Αστυνομίας
(1994)2 Α.Α.Δ. 51 και το σύγγραμμα Δίκαιο της Απόδειξης των Τ. Ηλιάδη και Ν. Σάντη, σελίδες 331) αποτελεί σταθερό και ασφαλή οδηγό για την αξιολόγηση άλλων μαρτύρων, κυρίως προφορικής μαρτυρίας. Ως τέτοια στοιχεία μαρτυρίας θεωρούμε τα ακόλουθα:
  1. Το γεγονός ότι εντοπίστηκε το γενετικό υλικό του κατηγορούμενου (προερχόμενο από σάλιο) πάνω στο Τεκμήριο 5 που είναι το μισοκαπνισμένο τσιγάρο, ενισχύει τη μαρτυρία του Μηναρή ότι κατά την είσοδο της αστυνομίας και οι δύο τους κάπνιζαν τσιγάρο με κάνναβη χωρίς να αμφισβητηθεί επ΄ αυτού.
  2. Το γεγονός ότι εντοπίστηκαν δακτυλικά αποτυπώματα του κατηγορούμενου στα Τεκμήρια 50, 80 και 81 τα οποία συνίστανται σε πλαστικό τετράγωνο πιάτο γλάστρας χρώματος μαύρου, νάιλον τσάντα χρώματος πράσινου εντός της οποίας υπήρχαν κομμάτια πετροβάμβακα και άδειο χάρτινο κουτί με επιγραφή full cycle το οποίο ήταν εντός μίας χακί χάρτινης σακούλας, αντίστοιχα, τα οποία βρέθηκαν στο διαμέρισμα
  4. Ο εντοπισμός της κρύπτης που διατηρούσε ο κατηγορούμενος σε κατοικία του στην Αχέλεια, με ανεύρεση έστω μικρής ποσότητας ναρκωτικών ουσιών, ο οποίος κατέστη δυνατός κατά τη δεύτερη έρευνα της αστυνομίας και κατόπιν πληροφόρησης από το Μηναρή προς τούτο, ο οποίος γνώριζε το γεγονός της ύπαρξης της κρύπτης επειδή του το αποκάλυψε ο ίδιος ο κατηγορούμενος, αλλιώς δεν θα μπορούσε να γνωρίζει κάτι τέτοιο. Άλλωστε ούτε υποβλήθηκε στο Μηναρή ότι γνώριζε την ύπαρξη του συγκεκριμένου χώρου από άλλη πηγή ή άλλη αιτία.
  5. Ο εντοπισμός, στην κατοικία του κατηγορούμενου στην Αχέλεια, του Τεκμηρίου 90 - τέσσερα καλάμια εκ των οποίων τα τρία φέρουν νήματα - ομοίου τύπου με τα καλάμια που ήταν στερεωμένα με νήματα μέσα στις γλάστρες με τα 29 φυτά που βρέθηκαν στο διαμέρισμα 101 (βλέπε φωτογραφίες 30-35 του Τεκμηρίου 1) τα οποία, σύμφωνα με τη θέση του Μηναρή, πήρε εκεί ο κατηγορούμενος.
  6. Το γεγονός ότι η Μ.Κ.5 αναγνώρισε τον κατηγορούμενο ως το πρόσωπο που αγόρασε, από το κατάστημα στο οποίο εργάζεται, τον εξαεριστήρα και άλλα αντικείμενα τα οποία βρέθηκαν στο διαμέρισμα 101 και απεικονίζονται στις φωτογραφίες 179-188 του Τεκμηρίου
  7. Ο Μ.Υ. δεν μας έπεισε για την αλήθεια των λεγομένων του, ειδικότερα, ότι στις 07.02.2015 το πρωί (πριν γίνει η έρευνα στο διαμέρισμα 101) πήρε το Τεκμήριο 84 (κάγκο) στο σπίτι του Χριστοφή, επειδή το είχε ζητήσει από τον τελευταίο ο Μηναρή. Θεωρούμε ότι πρόκειται για μαρτυρία που κατασκευάστηκε με αποκλειστικό σκοπό να εξυπηρετήσει την εκδοχή του Χριστοφή. Ο μάρτυρας υπεράσπισης, ως αποδέκτηκε ο ίδιος, είναι στενός φίλος του Χριστοφή, έχοντας σοβαρό λόγο - κίνητρο να τον υποστηρίξει. Η συμπεριφορά και οι αντιδράσεις του στο εδώλιο του μάρτυρα δεν μας έπεισαν για την ειλικρίνεια του. Από τον τρόπο που κατέθεσε, με φανερή την έλλειψη πειστικότητας, αποκομίσαμε την εντύπωση ότι διακατεχόταν από ανασφάλεια και χωρίς τον αναμενόμενο αυθορμητισμό και βεβαιότητα για αυτά που ισχυριζόταν ενώπιον του Δικαστηρίου. Δεν έχουμε καμία αμφιβολία ότι σκοπός της παρουσίασης του στο Δικαστήριο ήταν να βοηθήσει τον κατηγορούμενο φίλο του παριστάνοντας γεγονότα που δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Εντοπίζουμε πως ενώ αρχικά, κατά την αντεξέταση του, κατέθεσε ότι στον κατηγορούμενο είχε πει ότι θα του έπαιρνε το Τεκμήριο 84 και θα το άφηνε στο ισόγειο της κατοικίας του, πίσω από εκεί που παρκάρει το αυτοκίνητο του - Mercedes - σε άλλο σημείο της αντεξέτασης του διαφοροποιείται, λέγοντας ότι δεν του είχε κάνει αναφορά για συγκεκριμένο αυτοκίνητο ή μάρκα και πως θα το άφηνε στο ισόγειο του σπιτιού του. Μας προκαλεί επίσης εύλογη δυσπιστία το γεγονός ότι εντελώς τυχαία περνούσε ο κατηγορούμενος όταν ο Μ.Υ. καθόταν σε εξωτερικό χώρο σε καφετέρια και σταμάτησε ειδικά για να το ρωτήσει αν έχει κάγκο, συμφωνώντας να του παραδώσει, ειδικά, μία ή δύο μέρες αργότερα το πρωί. Δεν αποκλείουμε τέτοια γεγονότα να συμβαίνουν, ωστόσο είμαστε βέβαιοι ότι κάτι τέτοιο δεν συνέβηκε στην προκειμένη περίπτωση. Το ίδιο ισχύει και για τη μαρτυρία του Μ.Υ. ότι πήγε σπίτι του κατηγορούμενου, άφησε το Τεκμήριο 84, χωρίς καν να τον ενημερώσει σχετικά, με οποιοδήποτε τρόπο. Οι πιο πάνω παρατηρήσεις μας ενισχύουν την πεποίθηση ότι ο Μ.Υ. δεν έλεγε την αλήθεια και ήθελε να βοηθήσει τον κατηγορούμενο, φίλο του, και ως εκ τούτου απορρίπτουμε την εκδοχή του, ότι είναι στις 07.02.2015 το πρωί που πήρε στον κατηγορούμενο το Τεκμήριο
  8. Σε αυτό το στάδιο κρίνουμε ορθό να ενασχοληθούμε με την εκδοχή του κατηγορούμενου, όπως αυτή προβλήθηκε μέσα από την κατάθεση - Τεκμήριο 128 - που έδωσε στην αστυνομία μετά τη σύλληψη του, αλλά και όπως αυτή προβλήθηκε μέσα από την ανώμοτη δήλωση του. Στην κατάθεση του ο κατηγορούμενος αναφέρει ότι δεν συναντιόταν με το Μηναρή για οποιοδήποτε άλλο λόγο παρά μόνο για πελεκανικές δουλειές, που του είχε κάνει ο τελευταίος, και πως στις 07.02.2015 πήγε στο διαμέρισμα του επειδή ο Μηναρή του είχε τηλεφωνήσει για να του πάρει ένα κάγκο που ήθελε. Αρνείται πως όταν η αστυνομία εισέβαλε στο διαμέρισμα 101 αυτός κάπνιζε τσιγάρο με κάνναβη, πλην όμως δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο να βρεθεί το γενετικό του υλικό πάνω στο τσιγάρο, που παρέλαβε η αστυνομία ως τεκμήριο, επειδή το τσιγάρο ήταν μέσα σε τασάκι και την ώρα που έκανε έφοδο η αστυνομία, αυτός το έπιασε και το τσαλάκωσε. Ο λόγος που το έκανε αυτό ήταν επειδή φοβήθηκε διότι ο τρόπος που μπήκε στο διαμέρισμα η αστυνομία ήταν τρομακτικός. Αποδέχεται ότι είδε ποσότητα κάνναβης πάνω σε τραπεζάκι που βρισκόταν μπροστά του, δε γνώριζε όμως σε ποιον ανήκε και δεν έκανε οτιδήποτε παρόλο που ήξερε ότι ήταν απαγορευμένη ουσία. Δεν έφυγε από το μέρος επειδή ήταν στο σπίτι του Μηναρή και δεν τον αφορούσε. Επίσης είπε ότι μετά που πήρε το κάγκο δεν έφυγε αμέσως, παρ΄ ότι είδε τις ναρκωτικές ουσίες, επειδή ο Μηναρή του ζήτησε να καθίσει για να του κεράσει καφέ. Το γεγονός δε ότι δεν υπήρχαν φλιτζάνια καφέ απέδωσε στο ότι αμέσως μετά την άφιξη του στο διαμέρισμα εισήλθε η αστυνομία πριν προλάβει ο Μηναρή να του φτιάξει καφέ. Λέει ακόμη, στην κατάθεση του ο κατηγορούμενος, ότι ουδέποτε είχε δει πριν τον εξοπλισμό, ήτοι λαμπτήρες, εξαεριστήρες και υγραντήρες που βρέθηκαν μέσα στο διαμέρισμα 101, και πως ουδέποτε βοήθησε το Μηναρή να ετοιμάσει το χώρο για την καλλιέργεια φυτών κάνναβης. Σε σχετική δε ερώτηση κατά πόσο θα βρισκόταν γενετικό του υλικό πάνω σε οτιδήποτε παρέλαβε η αστυνομία απάντησε αρνητικά. Λέει ακόμη πως η προηγούμενη φορά που είχε πάει στο διαμέρισμα 101 ήταν προ 3 ½ - 4 μηνών. Ο λόγος που πάρκαρε το αυτοκίνητο του στο υπόγειο της πολυκατοικίας στις 07.02.2015 ήταν επειδή ο Μηναρή του το ζήτησε, τηλεφωνώντας του προηγουμένως, πλην όμως δεν θυμόταν πότε ακριβώς. Εισήλθε από την πόρτα του υπογείου της πολυκατοικίας η οποία ήταν ανοικτή και στη συνέχεια του άνοιξε την πόρτα του διαμερίσματος 101 ο Μηναρή. Ο ίδιος δεν είχε κλειδί για να εισέρχεται στο διαμέρισμα
  9. Έχουμε αξιολογήσει το περιεχόμενο της κατάθεσης του κατηγορούμενου και την εκδοχή που προκύπτει μέσα από αυτήν. Κρίνουμε πως δεν μπορούμε να την αποδεχθούμε και την απορρίπτουμε. Εξηγούμε στη συνέχεια τους λόγους. Είπε ο κατηγορούμενος πως στις 07.02.2015 πήγε στο Μηναρή για να πάρει το κάγκο (Τεκμήριο 84) και πως ο Μηναρή του είχε τηλεφωνήσει προηγουμένως και του είπε να παρκάρει στο υπόγειο της πολυκατοικίας. Στο Τεκμήριο 97 (τηλεπικοινωνιακά δεδομένα) δεν εντοπίζουμε κλήση στις 07.02.2015 μεταξύ του αριθμού κλήσης του Μηναρή
(99567382)με τον αριθμό κλήσης 99830165 που δήλωσε ο κατηγορούμενος στην αστυνομία (βλέπε Τεκμήριο 136). Ο κατηγορούμενος δεν αναφέρει ότι ο Μηναρή του τηλεφώνησε σε σταθερό τηλέφωνο και ούτε ισχυρίστηκε ότι κατείχε ή χρησιμοποιούσε άλλο από το τηλέφωνο με αριθμό κλήσης
  1. Συνεπώς η θέση αυτή διαψεύδεται ή εν πάση περιπτώσει δεν επιβεβαιώνεται από τα τηλεπικοινωνιακά δεδομένα που έχουμε ενώπιον μας. Πρόκειται ξεκάθαρα για προσχηματική θέση και την απορρίπτουμε. Άλλωστε η απάντηση του πως δεν θυμόταν πότε ακριβώς του τηλεφώνησε ο Μηναρή, είναι, ούτως ή άλλως μειωμένης αποδεικτικής βαρύτητας λαμβανομένου υπόψη ότι δεν είχε περάσει μεγάλο χρονικό διάστημα ώστε να μην μπορεί να θυμάται αν ήταν την ίδια μέρα ή μία ή δύο μέρες πιο πριν. Επομένως η θέση του Μηναρή ότι ο κατηγορούμενος πάντοτε τον επισκεπτόταν μέσω της πόρτας του υπογείου και πως του είχε δώσει κλειδί προκειμένου να μη χρειάζεται να κατεβαίνει αυτός να του ανοίγει παραμένει ακλόνητη. Δε διαλανθάνει άλλωστε της προσοχής μας η μαρτυρία του Μ.Κ.6 ότι στις 07.02.2015 είχε ελέγξει τις πόρτες εισόδου από το υπόγειο προς τα διαμερίσματα της πολυκατοικίας οι οποίες κλειστές και κλειδωμένες. Ούτε τέθηκε στο Μηναρή ότι ο ίδιος ή οποιοσδήποτε άλλος στο μεσοδιάστημα μεταξύ του ελέγχου από τον Μ.Κ.6 και της εισόδου του κατηγορούμενου άνοιξε στον κατηγορούμενο. Δεν υπήρχε συνεπώς άλλος τρόπος εισόδου του κατηγορούμενου από το υπόγειο παρά μόνο αν κρατούσε κλειδί. Ο κατηγορούμενος έδωσε ως εξήγηση, στο ενδεχόμενο να βρισκόταν γενετικό υλικό του πάνω στο τσιγάρο - Τεκμήριο 5 - που εντόπισε και παρέλαβε η αστυνομία, επειδή το τσιγάρο βρισκόταν μέσα σε τασάκι και με την είσοδο της αστυνομίας το άγγιξε τσαλακώνοντας το. Δεν αποδεχόμαστε ούτε αυτή τη θέση. Το γενετικό υλικό του κατηγορούμενου βρέθηκε στο Τεκμήριο 5 επειδή το κάπνιζε, όπως ο ίδιος παραδέχθηκε στο Μ.Κ.11 ο οποίος τον είδε να το τοποθετεί σε τραπεζάκι όταν τον εντόπισε να κάθεται σε ξεχωριστό δωμάτιο από αυτό που καθόταν ο Μηναρή. Τασάκι δεν υπήρχε στο τραπεζάκι, ως κατέθεσε ο Μ.Κ.11 και επιβεβαιώνεται από τις φωτογραφίες 62 και 66 του Τεκμηρίου 1, αλλά ούτε και λόγος να φοβηθεί ο κατηγορούμενος. Προσχηματική κρίνεται επίσης η προβολή εκ μέρους του, του αισθήματος φόβου το οποίο τον οδήγησε να τσαλακώσει το τσιγάρο που ως ο ίδιος ισχυρίζεται, δεν το κάπνιζε καν. Αναρωτιέται κανείς γιατί ο κατηγορούμενος να τσαλακώσει ένα τσιγάρο, με το οποίο διατείνεται ότι δεν είχε οποιαδήποτε σχέση, την στιγμή που το διαμέρισμα, ως είχε ήδη διαπιστώσει, ήταν γεμάτο από φυτά κάνναβης και ξηρή φυτική ύλη κάνναβης. Επιπρόσθετα, επισημαίνουμε πως το γενετικό υλικό του κατηγορούμενου προήλθε από σάλιο ως έχει καταθέσει ο Μ.Κ.
  2. Διερωτόμαστε άλλωστε πώς συνάδει ο εντοπισμός του κατηγορούμενου σε ένα άλλο ξεχωριστό δωμάτιο, από αυτό που καθόταν ο Μηναρή, όταν όπως ο κατηγορούμενος ισχυρίστηκε δεν είχε ξαναδεί ο,τιδήποτε από αυτό που βρέθηκε μέσα στο διαμέρισμα 101 ενώ η προηγούμενη φορά που είχε πάει εκεί ήταν προ 4 μηνών. Κρίνουμε πως αυτή του η συμπεριφορά σ΄ ένα τέτοιο χώρο επιβεβαιώνει ότι ένιωθε οικείος με αυτόν. Η κοινή λογική υπαγορεύει πως είτε θα διερωτάτο προς το Μηναρή είτε θα έφευγε το συντομότερο αφού ως ο ίδιος αποδέχεται αντιλήφθηκε ότι η ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης που είδε πάνω στο τραπεζάκι ήταν κάνναβη αλλά και πως τα φυτά που είδε ήταν φυτά κάνναβης. Δεν μας πείθει ούτε αυτή του η θέση και την απορρίπτουμε. Παρατηρούμε επίσης ότι ο κατηγορούμενος διαψεύδεται, ως προς το ότι δεν είχε ξαναδεί οτιδήποτε υπήρχε μέσα στο διαμέρισμα 101, και πως δε βοήθησε το Μηναρή στη διαμόρφωση και την εγκατάσταση του εξοπλισμού. Ο κατηγορούμενος ήρθε σε επαφή και άγγιξε αντικείμενα στα οποία βρέθηκαν τα αποτυπώματα του ως εξηγήθηκε από το Μ.Κ.
  3. Πρόκειται για τα Τεκμήρια 50, 80 και
  4. Υποβλήθηκε στο Μηναρή ότι ο λόγος που εντοπίστηκε αποτύπωμα του κατηγορούμενου σε νάιλον τσάντα είναι επειδή ο τελευταίος του έδωσε πορτοκάλια ως δώρο όταν τον είχε επισκεφθεί στην κατοικία του, στην Αχέλεια. Παρατηρούμε ότι η νάιλον τσάντα στην οποία εντοπίστηκε αποτύπωμα του κατηγορούμενου είναι το Τεκμήριο
  5. Υπάρχει επίσης το Τεκμήριο 79, πάλι νάιλον τσάντα. Δε διευκρινίστηκε σε ποιο από τα δύο Τεκμήρια αναφερόταν η υποβολή. Επισημαίνουμε δε πως, οι σχετικές υποβολές που έγιναν προς το Μηναρή, ως εξήγηση στην ανεύρεση αποτυπωμάτων του κατηγορούμενου, αφ΄ ενός απορρίφθηκαν από το Μηναρή κατηγορηματικά, αφ΄ ετέρου δεν προσφέρθηκε μαρτυρία από την υπεράσπιση που να υποστηρίζει τις σχετικές εξηγήσεις - υποβολές. Απορρίπτονται αυτές ως εκ των υστέρων σκέψεις, γενικές και αόριστες δικαιολογίες. Τέλος η θέση του κατηγορούμενου πως, πριν τις 07.02.2015, είχε πάει μόνο μία φορά στο διαμέρισμα 101 προ 3-4 μηνών επίσης δεν γίνεται αποδεκτή. Όπως έχουμε ήδη αποφανθεί η όλη συμπεριφορά του έδειχνε οικειότητα με το χώρο. Προσθέτουμε πως δε βρίσκουμε λογική στη θέση του κατηγορούμενου ότι πήγε απλά και μόνο για να παραδώσει στο Μηναρή το Τεκμήριο 84 επειδή ο τελευταίος του το είχε ζητήσει. Ο κατηγορούμενος στάθμευσε το αυτοκίνητο του στο υπόγειο της πολυκατοικίας και δεν υπήρχε λόγος για κάτι τέτοιο αν ο σκοπός δεν ήταν να καπνίσει και το τσιγάρο του αλλά και να επιθεωρήσει τη φυτεία που είχε με το Μηναρή κάτω από τους όρους και προϋποθέσεις που ο τελευταίος εξήγησε. Η ενέργεια του να οδηγήσει το αυτοκίνητο του στο υπόγειο της πολυκατοικίας απλά για να παραδώσει το Τεκμήριο 84 σε μια πολυκατοικία που επισκέφθηκε, ως η θέση του, μήνες προηγουμένως, της οποίας οι πόρτες ήταν κλειδωμένες, από μόνη της δεν πείθει. Όσον αφορά στην ανώμοτη δήλωση οφείλουμε να υπενθυμίσουμε ότι, σύμφωνα με τη νομολογία, η ανώμοτη δήλωση έχει πειστική παρά αποδεικτική αξία (βλέπε Anastassiades v. The Republic
(1977)2 C.L.R. 97, Δημοσθένους κ.α. ν. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 129 και Μαυρικίου ν. Αστυνομίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 359, 367). Περαιτέρω, ότι η δήλωση έγινε χωρίς όρκο και επομένως δεν τέθηκε στη δοκιμασία της αντεξέτασης. Το περιεχόμενο της δεν μπορεί να εξομοιωθεί με μαρτυρία (Εφραιμίδου ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 134/13, ημερομηνίας 02.05.2014) παρά το ότι συνεξετάζεται κατά την αξιολόγηση του συνόλου της μαρτυρίας που τίθεται ενώπιον του Δικαστηρίου (βλ. Κοφτερός ν. Αστυνομίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 83, 84-85). Εντός αυτών των παραμέτρων, εντάξαμε και τα όσα λέχθηκαν στη Δρουσιώτης ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 110/12, ημερομηνίας 18.07.2013, όπου το Ανώτατο Δικαστήριο, συγκεφαλαίωσε το ζήτημα ως ακολούθως: «Συνοψίζοντας τις αρχές οι οποίες προκύπτουν από τη σχετική με το συγκεκριμένο θέμα νομολογία, μπορεί να λεχθεί ότι μια ανώμοτη δήλωση, ενώ δεν συνιστά μαρτυρία με την αυστηρή έννοια του όρου, εντούτοις, δεν είναι χωρίς καμιά απολύτως αποδεικτική αξία και ισχύ. Μπορεί να βοηθήσει στη θεώρηση της μαρτυρίας υπό κάποια διαφορετική σκοπιά. Μπορεί να λεχθεί με βεβαιότητα ότι έχει πειστική παρά αποδεικτική αξία. Όπως ενδεικτικά λέχθηκε στην υπόθεση R. v. Cambell
(1979)69 Cr. App. R. 221: "... μια ανώμοτη κατάθεση του κατηγορούμενου, με την πρακτική που επικρατεί σήμερα, φαίνεται να πήρε κάπως σκιερό χαρακτήρα που βρίσκεται στο μισό δρόμο, σε ότι αφορά αξία και βάρος, ανάμεσα σε ένορκη κατάθεση και απλή εξ' ακοής μαρτυρία. Δεν μπορεί να λέγεται στους ενόρκους ότι οφείλουν να την αγνοήσουν εξ' ολοκλήρου. Πρέπει να τους λέγεται ότι μπορούν να της δώσουν το βάρος που νομίζουν ότι της αξίζει, αλλά ότι δεν μπορεί να έχει την ίδια αξία, όπως η ένορκη μαρτυρία που δοκιμάστηκε με την αντεξέταση." Εκτενής ανάλυση και ιστορική αναδρομή για το δικαίωμα ανώμοτης δήλωσης, εκ μέρους κατηγορούμενου γίνεται στην πολύ πρόσφατη απόφαση στην υπόθεση Α.Δ. ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 91/2014, ημερομηνίας 22.06.2016. Σε κάθε περίπτωση, ειπώθηκε στην εν λόγω υπόθεση, ότι «ως προς τη βαρύτητα που θα πρέπει να προσδοθεί σε ανώμοτη δήλωση, είναι αναπόφευκτη η εξέταση της έχοντας υπόψη το σύνολο των γεγονότων και ιδιαίτερα εκείνα τα στοιχεία μαρτυρίας που είναι αναντίλεκτα ή δε χωρούν αμφισβήτηση (βλέπε Ιωάννου ν. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 195). Η αξιολόγηση του Δικαστηρίου δεν πρέπει να γίνεται αποσπασματικά ή να χρησιμοποιείται μαρτυρία των μαρτύρων κατηγορίας ως σταθερή βάση για να κριθεί η ανώμοτη δήλωση του κατηγορούμενου (βλέπε Γεωργίου ν. Δημοκρατίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 354)». Στην ανώμοτη του δήλωση ο κατηγορούμενος ανέφερε ότι είναι αθώος. Όσον αφορά τα πράγματα που έχουν βρεθεί στο σπίτι του Κώστα Μηναρή αυτός δεν έχει καμία σχέση. Αυτός πήγε εκεί για να πάρει ένα κάγκο όπως του είχε ζητήσει (προφανώς εννοεί ο Μηναρή) για να βάλει air-condition. Όσο δε για το κλειδί που λέει (προφανώς πάλι εννοεί το Μηναρή) ότι αυτός είχε κλειδί στην κατοχή του, δεν υπήρχε λόγος για να έχει αυτός κλειδί. Η τελευταία φορά που έχει πάει στο σπίτι του Μηναρή ήταν 3, 4 ή 5 μήνες πριν από την ημερομηνία που συνελήφθηκε (07.02.2015). Έχοντας αξιολογήσει το περιεχόμενο της ανώμοτης δήλωσης του κατηγορούμενου θεωρούμε ότι δεν μπορούμε να δώσουμε πειστικότητα στο περιεχόμενο της. Προβάλλονται εν μέρει στοιχεία τα οποία είπε και στην κατάθεση του και τα οποία έχουμε ήδη απορρίψει εξηγώντας τους λόγους. Αναφορικά με τη θέση ότι δεν υπήρχε λόγος να κρατά κλειδί της πόρτας του υπογείου της πολυκατοικίας, κρίνουμε πως κάθε άλλο παρά δε θα είχε λόγο. Η εξήγηση που έχει δώσει ο Μηναρή για το λόγο που του έδωσε κλειδί, την οποία αποδεχθήκαμε, δεν είναι δυνατό να κλονισθεί με τη γενική και αόριστη τοποθέτηση του κατηγορούμενου. Δεν μας διαφεύγει ότι για το θέμα του κλειδιού ενώ έχει γίνει έρευνα αυτό δεν εντοπίστηκε. Ο κατηγορούμενος είπε στο Μηναρή ότι το πέταξε κάπου. Δεν του είπε όμως ειδικά πού το πέταξε ώστε να δικαιολογείται εύλογη απορία γιατί δεν το εντόπισε η αστυνομία. Ακόμη, δεν παραγνωρίζουμε την αμφισβήτηση και τη θέση, περί του ότι ήταν αδύνατο να επικοινωνήσουν, γι΄ αυτό το θέμα όταν ήταν υποκράτηση, ο κατηγορούμενος με το Μηναρή, και άρα δεν ήταν δυνατό να ειπωθεί κάτι τέτοιο στον τελευταίο. Ο Μ.Κ.17 αντεξεταζόμενος επ΄ αυτού ανέφερε πως έστω και αν οι δύο κρατούνταν σε διαφορετικά κελιά υπήρχε δυνατότητα επικοινωνίας τους σε κοινούς χώρους. Σημειώνεται πως ο Μηναρή δεν αντεξετάστηκε επ΄ αυτής της μαρτυρίας. Ευρήματα Στη βάση της αποδεκτής μαρτυρίας, κατόπιν της προηγηθείσας αξιολόγησης, διαπιστώνουμε ότι τα ουσιώδη πραγματικά γεγονότα, που διέπουν την παρούσα υπόθεση, και τα οποία αποτελούν ευρήματα του Δικαστηρίου, έχουν ως ακολούθως: Στις 07.02.2015 οι Μ.Κ.1, 2 και 11 (αστυφύλακες 3326, 2986 και 2791 αντίστοιχα) εισήλθαν στο διαμέρισμα 101, το οποίο βρίσκεται στην πολυκατοικία SONIA COURT, επί της οδού Μενέλαου Κακογιάννη 16 στη Γεροσκήπου, κατόπιν εντάλματος έρευνας. Με την είσοδο τους στο καθιστικό - κουζίνα, συνάντησαν τον Κώστα Μηναρή (Μ.Κ.4) να καπνίζει ένα χειροποίητο τσιγάρο - Τεκμήριο 4 - το οποίο, αφού κλήθηκε, το παρέδωσε στο Μ.Κ.2, ο οποίος τον προειδοποίησε ότι η κατοχή πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης απαγορεύεται και του επέστησε την προσοχή του στο νόμο. Ο Μηναρή, απάντησε «Εν ούλλα δικά μου μόνο μεν μου φατσίσεις πάνω στην κκελλέ». Όταν συνελήφθηκε και ο Μ.Κ.2 του εξήγησε το λόγο της σύλληψης του, ο Μηναρή απάντησε «Είπα σου εν ούλλα δικά μου, τι άλλο θέλεις να σου πω». Ο λόγος που ο Μηναρή έδωσε αυτές τις απαντήσεις ήταν επειδή φοβήθηκε όταν αντιλήφθηκε την παρουσία της αστυνομίας, που προφανώς δεν περίμενε γι΄ αυτό είχε αφήσει και το κλειδί πάνω στην πόρτα καθώς επίσης φοβήθηκε τυχόν χρήση βίας εναντίον του. Ακόμη φοβήθηκε για την ασφάλεια του, σε εκείνο το στάδιο, αν έλεγε οτιδήποτε που να ενέπλεκε τον κατηγορούμενο. Σε άλλο δωμάτιο του διαμερίσματος εντοπίστηκε ο Ανδρέας Χριστοφή - κατηγορούμενος - από το Μ.Κ.11, καθήμενος σε καναπέ. Μόλις αντιλήφθηκε την παρουσία του Μ.Κ.11 τοποθέτησε σε τραπεζάκι, που βρισκόταν μπροστά του, ένα χειροποίητο μισοκαπνισμένο τσιγάρο που περιείχε κάνναβη - Τεκμήριο 5 - το οποίο προηγουμένως κάπνιζε, ως η δική του ομολογία. Ο Μ.Κ.11 το υπέδειξε στο Χριστοφή, του επέστησε την προσοχή του στο νόμο και αυτός απάντησε «εν η ψιλή που έπινα» οπότε ο Μ.Κ.11 το συνέλαβε. Του εξηγήθηκαν οι λόγοι της σύλληψης του και απάντησε «ήρτα δαμαί για πιω καμιά ψιλή». Ο Μ.Κ.11 τον ερεύνησε σωματικά, δε βρήκε οτιδήποτε παράνομο στην κατοχή του, και τον οδήγησε στο σαλόνι του διαμερίσματος όπου βρισκόταν ο Μηναρή με άλλους αστυφύλακες. Ο Μ.Κ.1 σε προκαταρκτικό έλεγχο του διαμερίσματος υπέδειξε στο Μηναρή και στο Χριστοφή ό,τι παραλήφθηκε αργότερα ως τεκμήριο, όπως φυτά, ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης, στελέχη φυτών καθώς και εξοπλισμό που αφορούσε σωλήνες εξαερισμού, συστήματα φωτισμού, συστήματα ρύθμισης θερμοκρασίας και υγρασίας, και αφού εφιστούσε την προσοχή τους στο νόμο αυτοί δεν έδιναν απάντηση. (Λεπτομερής αναφορά των αντικειμένων τα οποία παραλήφθηκαν στις 07.02.2015 γίνεται στον κατάλογο διακίνησης τεκμηρίων - Έγγραφο Α
  1. Μέρος αυτών αποτελούν τα Τεκμήρια Δικαστηρίου 4-75 ενώ η απεικόνιση τους εμφαίνεται στις φωτογραφίες του Τεκμηρίου 1 οι οποίες λήφθηκαν την ίδια μέρα 07.02.2015). Πιο συγκεκριμένα, όπως φαίνεται στις φωτογραφίες του Τεκμηρίου 1, στις 07.02.2015 βρέθηκαν στο διαμέρισμα 101 και παραλήφθηκαν, μεταξύ άλλων, ένα χειροποίητο μισοκαπνισμένο τσιγάρο, εντός του οποίου υπήρχε ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης - Τεκμήριο 4, (φωτογραφία 70) ένα χειροποίητο μισοκαπνισμένο τσιγάρο εντός του οποίου υπήρχε ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης - Τεκμήριο 5, (φωτογραφία 71) ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης με στελέχη φυτού κάνναβης - Τεκμήριο 7 - (φωτογραφία 73), στελέχη φυτού με πράσινη ξηρή φυτική ύλη - Τεκμήριο 9 - (φωτογραφίες 75, 76), στελέχη από φυτό με ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης - Τεκμήριο 11 - (φωτογραφίες 77-79), στελέχη από φυτό με ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης - Τεκμήριο 13 - (φωτογραφίες 80-82), στελέχη από φυτό με ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης - Τεκμήριο 15 - (φωτογραφίες 83 και 85), στελέχη από φυτό με ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης - Τεκμήριο 18 - (φωτογραφίες 86-88), στελέχη από φυτό με ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης - Τεκμήριο 19 (φωτογραφίες 89, 90), ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης - Τεκμήριο 20 - (φωτογραφία 91), μια ζυγαριά ακριβείας χρώματος άσπρου στην οποία υπήρχαν ίχνη πράσινης ξηρής φυτικής ύλης - Τεκμήριο 21 - (φωτογραφία 92), στελέχη από φυτό - Τεκμήριο 22 - (φωτογραφίες 93, 94), μία ζυγαριά ακριβείας χρώματος μαύρου και γκρίζου εντός της οποίας υπήρχαν ίχνη πράσινης ξηρής φυτικής ύλης - Τεκμήριο 23 - (φωτογραφίες 95, 96), ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης - Τεκμήριο 24 - (φωτογραφίες 99-101), ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης - Τεκμήριο 26 - (φωτογραφίες 105-107), 36 στελέχη φυτού - Τεκμήριο 31 - (φωτογραφίες 111-114), ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης - Τεκμήριο 32 - (φωτογραφίες 117, 118), ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης - Τεκμήριο 34 - σπόροι εντός γυάλινου δοχείου - Τεκμήριο 35 - (φωτογραφίες 119, 120), στελέχη φυτού - Τεκμήριο 41 - (φωτογραφίες 135, 136), ποσότητα πράσινης φυτικής ύλης - Τεκμήριο 42 (φωτογραφίες 139, 140), 5 φυτά με ρίζωμα - Τεκμήρια 43-47 - (φωτογραφίες 162-167), 24 φυτά με ρίζωμα - Τεκμήρια 49, 51-73 - (φωτογραφίες 236-261), στελέχη με πράσινη ξηρή φυτική ύλη - Τεκμήριο 74 - (φωτογραφίες 264, 265), στελέχη με ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης - Τεκμήριο 75 (φωτογραφίες 266-268). Η πράσινη ξηρή φυτική ύλη των Τεκμηρίων 7, 9, 11, 13, 15, 18-24, 26, 32, 34, 41, 42, 74 και 75 όπως αυτά ταυτίστηκαν, από τα παραδεκτά γεγονότα, ημερομηνίας 20.11.2015, με τα αντικείμενα που εξέτασε, στο Κρατικό Χημείο, η Μ.Κ.8, βρίσκουμε ότι συνιστά κάνναβη από την οποία δεν έχει εξαχθεί η ρητίνη, συνολικού βάρους 1341,8225 γρ. ενώ, τα Τεκμήρια 43- 47, 49, 51-73 είναι φυτά κάνναβης από τα οποία δεν έχει εξαχθεί η ρητίνη (βλέπε Έγγραφο Η). Το ύψος των φυτών - Τεκμήρια 43-73 - κυμαίνεται από 23 έως 129 εκατοστά. Το Τεκμήριο 31 - συνιστά 36 κλώνους-στελέχη από φυτό κάνναβης τα οποία ήταν φυτεμένα σε πετροβάμβακες και ευρισκόμενα σε μπανιέρα χωρίς ρίζωμα, εμπεριέχουν δε τετραϋδροκανναβινόλη άγνωστης ποσότητας αφού δε μπορούσε προφανώς να ζυγιστεί. Από τα 12 φυτά, που πήρε αρχικά ο κατηγορούμενος στο Μηναρή, η αστυνομία βρήκε μόνο τα 5 γιατί τα άλλα 7 ήταν κρεμασμένα προς αποξήρανση στην κουζίνα του διαμερίσματος και μέσα στο συρτάρι του τρίτου υπνοδωματίου, όπως φαίνονται στις φωτογραφίες 52-54 και 264-268 του Τεκμηρίου
  2. Τα Τεκμήρια 36, 37, 38, 39 και 40 που εντοπίστηκαν στο διαμέρισμα 101 συνιστούν 5 κινητά τηλέφωνα τα οποία ταυτίστηκαν από το Μ.Κ.13 με τις κάρτες κινητής τηλεφωνίας που χρησιμοποιήθηκαν σε κάθε ένα από αυτά. Αποτελεί περαιτέρω εύρημα μας πως ό,τι βρήκαν και παρέλαβαν ως εξοπλισμό οι αστυνομικοί στο διαμέρισμα 101 το μετέφερε εκεί ο Χριστοφή, εκτός από έναν υγραντήρα, ένα ποτιστήρι και ένα ηλεκτρονικό θερμόμετρο μαζί με ψεκαστήρα τα οποία ο Μηναρή αγόρασε στη συνέχεια. Ο μεγάλος εξαεριστήρας, που βρέθηκε μέσα στο δωμάτιο με τα 24 φυτά, (βλέπε φωτογραφία 103 και 179 του Τεκμηρίου 1) αγοράστηκε από το Μηναρή και τον κατηγορούμενο, από κατάστημα στην περιοχή «περβόλα» στην Πάφο, στις 26.01.2015 στο οποίο εργαζόταν η Μ.Κ.5, για το ποσό των €240,00 περίπου μαζί με άλλα αντικείμενα, και εκδόθηκε σχετικό τιμολόγιο - Τεκμήριο 104 - το οποίο πλήρωσαν εξ ημισείας. Η έρευνα, η οποία έγινε σε όλους τους χώρους του διαμερίσματος 101, στις 07.02.2015, άρχισε στις 15:57 και ολοκληρώθηκε περί τις 05:00 της επόμενης μέρας. Είχε προηγηθεί έρευνα στο διαμέρισμα 102 στο οποίο διέμενε ο Μηναρή με τη συμβία του - Marianna Copaci - από το Μ.Κ.17, στην παρουσία της Marianna Cοpaci, και του γιου της. Έρευνα έγινε και στο όχημα του Χριστοφή, το οποίο βρισκόταν σταθμευμένο στο υπόγειο της πολυκατοικίας, το οποίο είχε αυτός χρησιμοποιήσει νωρίτερα προκειμένου να μεταβεί στο διαμέρισμα 101, χωρίς να ανευρεθεί κάτι παράνομο. Οι συσκευασίες με την ονομασία CAPTAN 80 WG και TOPSIN - Μ που απεικονίζονται αντίστοιχα στις φωτογραφίες 97 και 98 του Τεκμηρίου 1, που έχουν εντοπισθεί στο διαμέρισμα 101 συνιστούν φυτοφάρμακα τα οποία βοηθούν στην καταπολέμηση μυκήτων εδάφους. Οι συσκευασίες με την ονομασία DURSPAN, VALIANT 25 EC, που απεικονίζονται αντίστοιχα στις φωτογραφίες 6 και 7 του Τεκμηρίου 2, συνιστούν φάρμακα τα οποία καταπολεμούν μεγάλο αριθμό επιβλαβών εντόμων. Επίσης, στις φωτογραφίες 24-32 του Τεκμηρίου 2 απεικονίζονται διάφορα λιπάσματα που βοηθούν στην ανάπτυξη των φυτών. Όλα τα πιο πάνω, ως οι οδηγίες του κατηγορούμενου, χρησιμοποιούνταν από τον τελευταίο και τον Μηναρή για την καλλιέργεια των φυτών κάνναβης που εντοπίστηκαν στο διαμέρισμα
  3. Οι ηλεκτρικές συσκευές που βρίσκονταν μέσα στο διαμέρισμα 101 ηλεκτροδοτούνταν, παράνομα, από ηλεκτρικό κύκλωμα του διαμερίσματος 102 με μετρητή που ανήκε στη Marianna Copaci. Από το Νοέμβριο του 2014 μέχρι τον Ιανουάριο του 2015 η κατανάλωση ή ο λογαριασμός πενταπλασιάστηκε. Την εν λόγω παράνομη σύνδεση έκανε ο Μηναρή. Ανακρινόμενος, στις 08.02.2015, ο Μηναρή, (Έγγραφο Δ.2 η σχετική κατάθεση) αρνήθηκε εμπλοκή στην υπόθεση. Σε ερώτημα σε ποιόν ανήκαν όλα τα αντικείμενα που βρέθηκαν στο διαμέρισμα 101, ανέφερε ότι δεν επιθυμούσε να απαντήσει σε εκείνο το στάδιο αλλά θα απαντούσε μεταγενέστερα. Στις 11.02.2015 ο Μηναρή προβαίνει σε θεληματική κατάθεση (Έγγραφο Δ) στην οποία αναφέρει ότι, αποφάσισε να μιλήσει και να πει όλη την αλήθεια, θέλοντας να αναλάβει τις ευθύνες που του αναλογούσαν, όχι όμως και ευθύνες άλλων προσώπων, επιθυμώντας να εξηγήσει τι εννοούσε. Αναφέρει, στην εν λόγω κατάθεση του, πώς γνωρίστηκε με τον κατηγορούμενο. Μετά από τη γνωριμία τους υπήρξαν απλώς γνωστοί. Εμπλέκει δε τον εαυτό του στην υπόθεση αλλά και τον κατηγορούμενο επεξηγώντας τις συνθήκες κάτω από τις οποίες ο τελευταίος τον προσέγγισε και τον έπεισε να συντηρεί-φροντίζει στο διαμέρισμα του, αρχικά μέρος των ανευρεθέντων φυτών κάνναβης και αργότερα τα υπόλοιπα με τον τρόπο που αυτά προέκυψαν. Πρόσθεσε δε πως ο κατηγορούμενος, είχε μυστική κρύπτη στην οικία του, στην Αχέλεια, μέσα στην οποία δυνατό να απέκρυπτε ναρκωτικές ουσίες καθώς και τεκμήρια τα οποία σχετίζονταν με την υπόθεση. Στις 12.02.2015 έχοντας μεσολαβήσει η πιο πάνω θεληματική κατάθεση του Μηναρή, μεταξύ των ωρών 12:25 με 13:40 διενεργήθηκε νέα έρευνα στο διαμέρισμα 101 όπου παραλήφθηκαν περαιτέρω αντικείμενα ως τεκμήρια από την αστυνομία. Αργότερα την ίδια μέρα ο Μηναρή προέβηκε σε συμπληρωματική θεληματική κατάθεση (Έγγραφο Δ.1) στην οποία αναφέρει ότι όλα τα αντικείμενα-τεκμήρια, τα οποία κατονομάζει, που παραλήφθηκαν από το διαμέρισμα του, στις 12.02.2015, τα είχε μεταφέρει εκεί ο κατηγορούμενος. Αρχικά τα τοποθέτησε στο υπόγειο της πολυκατοικίας, τα οποία ο Μηναρή ανέβαζε στο διαμέρισμα 101, σε διαφορετικές μέρες, κάποτε με τη βοήθεια της συμβίας του, όταν αυτή επέστρεφε από την εργασία της, πλην όμως αυτή άφηνε τα αντικείμενα στην πόρτα χωρίς να εισέρχεται εντός του διαμερίσματος
  4. Στη συνέχεια κατά διαστήματα ο Μ.Κ.4 έπαιρνε κάποια από αυτά τα πράγματα στο διαμέρισμα 102, όπου διέμενε με τη συμβία του, είτε για να τα επιδιορθώσει είτε για να τα καθαρίσει. Συνιστούν ευρήματα μας, τα όσα ο Μηναρή ανέφερε για την εξέλιξη των γεγονότων τόσο στη θεληματική όσο και στη συμπληρωματική του κατάθεση. Ο κατηγορούμενος, επισκεπτόταν το Μηναρή στο διαμέρισμα 101 και περιποιούνταν μαζί τα φυτά. Την ημέρα της σύλληψης τους, 07.02.2015, ο κατηγορούμενος εισήλθε από την πόρτα του υπογείου χρησιμοποιώντας το κλειδί που του είχε δώσει ο Μηναρή. Με την είσοδο της αστυνομίας στο διαμέρισμα 101 ο κατηγορούμενος το πέταξε. Έγινε έρευνα σχετική από την αστυνομία πλην όμως αυτό δεν ανευρέθηκε. Αν και διενεργήθηκε έρευνα, σε κατοικία του Χριστοφή, στην Αχέλεια στις 07.02.2015 και δεν παραλήφθηκε οτιδήποτε, στον ίδιο χώρο έγινε νέα έρευνα στις 12.02.
  5. Έναυσμα ήταν η θεληματική κατάθεση του Μηναρή ημερομηνίας 11.02.
  6. Παραλήφθηκε, μεταξύ άλλων, ένα κομμάτι πλαστικής σωλήνας - Τεκμήριο 85 - χρώματος πορτοκαλί. Εύρημα μας είναι ότι το Τεκμήριο 85 αποτελεί μέρος μεγαλύτερης σωλήνας από την οποία προέρχονται άλλα τρία κομμάτια σωλήνας - Τεκμήρια 48Α, 82 και 83 - που παραλήφθηκαν από το διαμέρισμα
  7. Τούτο διότι, αν και η καταληκτική θέση του Μ.Κ.18, είναι πως δεν μπορούσε να αποκλείσει το ενδεχόμενο οι τρεις σωλήνες - Τεκμήρια 48Α, 82 και 83 - να ήταν μέρος της σωλήνας - Τεκμήριο 85 - αλλά ούτε και μπορούσε να αποδείξει κάτι τέτοιο, στηριζόμενοι στην αξιόπιστη μαρτυρία του Μηναρή, αποδεχόμαστε ότι τα εν λόγω τρία κομμάτια πλαστικής σωλήνας, ανήκαν μαζί με το Τεκμήριο 85, το οποίο βρέθηκε στην κατοικία του Χριστοφή - σε σωλήνα μεγαλύτερου μήκους. Από αυτήν, η οποία βρισκόταν στην οικία του κατηγορούμενου στην Αχέλεια, ως εξήγησε ο Μηναρή, μαζί με τον κατηγορούμενο έκοψαν τα τρία κομμάτια σωλήνας - Τεκμήρια 48Α, 82 και 83 - τα οποία εντοπίστηκαν στο διαμέρισμα
  8. Επίσης σε έρευνα στην πιο πάνω κατοικία του κατηγορούμενου, στις 12.02.2015, κάτω από ερμάρι στο χώρο της τουαλέτας, εντοπίστηκε κρυφή είσοδος η οποία, με τη χρήση αυτοσχέδιου ανελκυστήρα (βλέπε φωτογραφίες 20-29 του Τεκμηρίου 3), οδηγεί σε υπόγεια κρύπτη. Εντός της κρύπτης, μέσα σε λαμαρίνα εντοπίστηκε και παραλήφθηκε ποσότητα χώματος αναμεμειγμένου με ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης - Τεκμήριο 88 (βλέπε φωτογραφίες 36-38 του Τεκμηρίου 3) και όταν επιστήθηκε η προσοχή του κατηγορούμενου στο νόμο, αυτός απάντησε «Ένε κάτι παράνομο». Πίσω από λαμαρίνες, εντοπίστηκε και παραλήφθηκε ένα αποξηραμένο φύλλο - Τεκμήριο 89 (βλέπε φωτογραφίες 40-42 του Τεκμηρίου 3). Σε ανοικτό πάγκο της κουζίνας της οικίας εντοπίστηκαν και παραλήφθηκαν τέσσερα καλάμια εκ των οποίων τα τρία έφεραν νήματα - Τεκμήριο 90 - (βλέπε φωτογραφίες 43-45 του Τεκμηρίου 3), όμοια με τα καλάμια που βρίσκονταν τοποθετημένα σε γλάστρες που βρέθηκαν στο διαμέρισμα 101, (βλέπε φωτογραφίες 30-36, 152, 163-167 του Τεκμηρίου 1). Τα Τεκμήρια 88 και 89 συνιστούν κάνναβη από την οποία δεν έχει εξαχθεί ρητίνη βάρους 0,0617 γραμμαρίων και 0,1297 γραμμαρίων αντίστοιχα (βλέπε Έγγραφο Θ). Κατά την κράτηση, των Μηναρή και κατηγορούμενου, μετά τη σύλληψη τους, ο κατηγορούμενος ανέφερε στο Μηναρή ότι, στην αστυνομία είπε πως ο λόγος που τον είχε επισκεφθεί στο διαμέρισμα του, κατά την ημέρα της σύλληψης τους, ήταν για να του πάρει ένα κάγκο το οποίο του ζήτησε και πως, για αυτό το κάγκο, έδωσε κατάθεση και ο ιδιοκτήτης του που είναι κάποιος Αντώνης. Πρόκειται για τον Αντώνη Θεοδοσίου (Μ.Υ.) την εκδοχή του οποίου απορρίψαμε. Εύρημα μας είναι ότι το κάγκο (Τεκμήριο 84) ο κατηγορούμενος, ως ήταν η θέση του Μηναρή την οποία αποδεχθήκαμε, το είχε πάρει στο διαμέρισμα του Μηναρή, 10 μέρες πριν τη σύλληψη τους. Επίσης κατά τις μέρες που ήταν υποκράτηση ο Μηναρή μαζί με τον κατηγορούμενο, ο τελευταίος, του πρότεινε €300.000,00 για να παραδεχθεί πως ό,τι βρήκε η αστυνομία στο διαμέρισμα του ήταν όλα δικά του. Ο κατηγορούμενος περαιτέρω πρότεινε στο Μηναρή «να τα πάρει όλα πάνω του» και όταν θα έληγε η κράτηση τους θα του διόριζε δικό του δικηγόρο να τον υπερασπιστεί. Ο Μηναρή απέρριψε τις προτάσεις, αφού είχε αποφασίσει να πει την αλήθεια στην αστυνομία. Από δακτυλοσκοπική εξέταση που διενήργησε ο Μ.Κ.14 σε αντικείμενα, που παραλήφθηκαν από την αστυνομία, στα πλαίσια ερευνών και διαλεύκανσης της παρούσας υπόθεσης και τα οποία του είχαν παραδοθεί από το Μ.Κ.1 στις 12.02.2015, εντόπισε 17 αποτυπώματα. Στις 14.04.2015 ο Μ.Κ.14 παρέδωσε ένα ψηφιακό δίσκο (Τεκμήριο 120) με τις φωτογραφίες (Τεκμήριο 121) των εν λόγω αποτυπωμάτων. Από πρόσθετη δακτυλοσκοπική εξέταση που ο Μ.Κ.14 διενήργησε, σε αντικείμενα που επίσης παραλήφθηκαν από την αστυνομία κατά τις έρευνες στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης και τα οποία, του είχαν παραδοθεί από το Μ.Κ.1 στις 19.02.2015, εντόπισε επίσης 17 αποτυπώματα. Στις 27.04.2015 παρέδωσε, επιπρόσθετο ψηφιακό δίσκο (Τεκμήριο 122) με τις φωτογραφίες (Τεκμήριο 123) των αποτυπωμάτων που εντόπισε, στο Μ.Κ.
  9. Από τη σύγκριση των 17 αποτυπωμάτων, της πρώτης δακτυλοσκοπικής εξέτασης, με τα αποτυπώματα της Marianna Cοpaci, (Τεκμήριο 91) του Μηναρή (Τεκμήρια 93 και 94) και του κατηγορούμενου (Τεκμήρια 92 και 55) , ο Μ.Κ.16, διαπίστωσε, και αποτελεί εύρημα μας, ότι σε 2 από αυτά υπήρχαν ανεπαρκή χαρακτηριστικά για σύγκριση, 2 ανήκουν στη Marianna Copaci, 8 ανήκουν στο Μηναρή και 1 ανήκει στον κατηγορούμενο. Σε ένα αποτύπωμα ήταν ανεπαρκή τα χαρακτηριστικά ενώ 4 αποτυπώματα ανήκαν σε άλλο από τα τρία προαναφερόμενα πρόσωπα. Από τη σύγκριση των 17 αποτυπωμάτων, της πρόσθετης δακτυλοσκοπικής εξέτασης, με τα αποτυπώματα της Marianna Cοpaci, του Μηναρή και του κατηγορούμενου, ο Μ.Κ.16 διαπίστωσε, και αποτελεί εύρημα μας, ότι σε 4 αντικείμενα υπήρχαν ανεπαρκή χαρακτηριστικά για σύγκριση, 3 ανήκουν στη Marianna Copaci, 6 ανήκουν στο Μηναρή και 2 ανήκουν στον κατηγορούμενο. Σε ένα αποτύπωμα ήταν ανεπαρκή τα χαρακτηριστικά για σκοπούς Δικαστηρίου, ενώ ένα αποτύπωμα ανήκει σε άλλο από τα τρία προαναφερόμενα πρόσωπα. Ειδικότερα, σε ότι αφορά τον κατηγορούμενο, από τις δύο δακτυλοσκοπικές εξετάσεις, στο Τεκμήριο 50 (μέρος αυτού) που είναι πλαστικό τετράγωνο πιάτο γλάστρας χρώματος μαύρου εντός της οποίας υπήρχε φυτό κάνναβης, βρίσκεται το αποτύπωμα του δεξιού μεσαίου δακτύλου, στο Τεκμήριο 80 (μέρος του) που είναι νάιλον τσάντα χρώματος πράσινου εντός της οποίας υπήρχαν κομμάτια πετροβάμβακα, βρίσκεται αποτύπωμα του αριστερού του μεσαίου δακτύλου και στο Τεκμήριο 81 που είναι άδειο χάρτινο κουτί με επιγραφή full cycle, το οποίο ήταν εντός μίας χακί χάρτινης σακούλας, βρίσκεται το αποτύπωμα του δεξιού του αντίχειρα. Χωρίς αμφιβολία αποτελεί εύρημα μας ότι ο κατηγορούμενος άγγιξε ή ήρθε σε επαφή με τα αντικείμενα όπως τα έχουμε περιγράψει αμέσως πιο πάνω. Στο επίπεδο του γενετικού υλικού (DNA) κατόπιν εξετάσεων και αναλύσεων που έγιναν από το Μ.Κ.15, σε αντικείμενα που του παραδόθηκαν από την αστυνομία, αφού αυτά παραλήφθηκαν στα πλαίσια διερεύνησης της παρούσας υπόθεσης, σε κάποια από αυτά, εντοπίστηκε γενετικό υλικό το οποίο ταυτίστηκε με το γενετικό προφίλ του γενετικού υλικού του Κώστα Μηναρή, της Mariana Copaci και του Ανδρέα Χριστοφή - κατηγορούμενου. Ειδικότερα ως προς τον κατηγορούμενο, διαπιστώθηκε ότι είναι δότης μέρους του μικτού γενετικού υλικού (προερχόμενο από σάλιο) που απομονώθηκε από το χειροποίητο μισοκαπνισμένο τσιγάρο - Τεκμήριο 5 - εντός του οποίου υπήρχε βιομηχανοποιημένος καπνός αναμεμειγμένος με ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης (βλέπε συμπέρασμα αρ. 2 του εγγράφου ΙΗ, σελίδα 19). Ο Κώστας Μηναρή δεν μπορεί να αποκλεισθεί από δότης μέρους του μικτού γενετικού υλικού που απομονώθηκε στο εν λόγω αντικείμενο. Επίσης ο κατηγορούμενος είναι δότης μέρους του μικτού γενετικού υλικού που απομονώθηκε σε κινητό τηλέφωνο χρώματος μαύρου, μάρκας «CAT» - Τεκμήριο 37 - από επίχρισμα που λήφθηκε από την οθόνη, ενώ δεν μπορεί να αποκλεισθεί από δότης μέρους του μικτού γενετικού υλικού που απομονώθηκε σε δύο άλλα σημεία του ίδιου τηλεφώνου. Νομική πτυχή: Σύμφωνα με βασική αρχή του δικαίου μας, σε ποινικές υποθέσεις, η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει κάθε συστατικό στοιχείο της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και αν είναι (βλέπε υποθέσεις Λοίζου ν. Αστυνομίας
(1989)2 C.L.R. 363 και Παφίτης κ.α. ν. Δημοκρατίας
(1980)2 C.L.R. 102-119). Τα γεγονότα θα πρέπει να αποδειχθούν από την Κατηγορούσα Αρχή με αξιόπιστη και σαφή μαρτυρία (βλέπε Φλουρής ν. Αστυνομίας
(1989)2 C.L.R. 401). Αν στο τέλος της υπόθεσης προκύπτει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου, για την ενοχή του κατηγορούμενου, τότε αυτή θα πρέπει να αποφασισθεί υπέρ του και να απαλλαγεί της κατηγορίας (βλέπε υποθέσεις Τούμπας ν. Αστυνομίας
(1984)2 C.L.R. 110 και Καίτης Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας
(1985)2 C.L.R. 97). Με αναφορά στη νομική πτυχή που υποστηρίζει το κατηγορητήριο θεωρούμε χρήσιμο να παραθέσουμε τις πρόνοιες των πιο κάτω διατάξεων αλλά και σχετική νομολογία η οποία ασχολήθηκε με την ερμηνεία τους. Άρθρο 371 του Κεφ. 154 371. Όποιος συνωμοτεί με άλλο να διαπράξει κακούργημα ή να διενεργήσει πράξη σε οποιοδήποτε μέρος του κόσμου η οποία αν διενεργόταν στη Δημοκρατία θα ήταν κακούργημα και η οποία είναι ποινικό αδίκημα σύμφωνα με τους νόμους που ισχύουν στον τόπο όπου σκοπεύεται να διενεργηθεί, είναι ένοχος κακουργήματος και αν δεν προνοείται κάποια άλλη ποινή, υπόκειται σε φυλάκιση επτά χρόνων ή προκειμένου για κακούργημα που επισύρει κατά ανώτατο όριο ποινή κατώτερη από τη φυλάκιση επτά χρόνων, σε τέτοια κατώτερη ποινή. Στην υπόθεση Γρηγόρη Α. Χρυσάνθου ν. Δημοκρατίας
(2011)2 Α.Α.Δ. 221, κρίθηκε ότι η ουσία της συνωμοσίας έγκειται στη συμφωνία μεταξύ δύο ή περισσότερων προσώπων για τη διάπραξη ποινικού αδικήματος, ταξινομείται δε ως ένα από τα τρία θεωρούμενα ανεκδήλωτα αδικήματα στο κοινοδίκαιο (inchoate offences) εφόσον οι συνωμότες τιμωρούνται για ενέργειες πριν τη διάπραξη του καθ΄ εαυτού ουσιαστικού αδικήματος. Τα άρθρα 6, 7, 30Α του Νόμου 29/1977 Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών, προνοούν τα ακόλουθα. Άρθρο 6 6.-
(1)Τηρουμένων οιωνδήποτε δυνάμει του άρθρου 8 του παρόντος Νόμου εκάστοτε εν ισχύι κανονισμών, δεν είναι νόμιμον δι' οιονδήποτε πρόσωπον να προμηθεύεται ή να έχη ελεγχόμενον φάρμακον εν τη κατοχή αυτού.
(2)Τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 32 του παρόντος Νόμου και του εδαφίου
(4)κατωτέρω, αποτελεί αδίκημα δι' οιονδήποτε πρόσωπον να αγοράζει ή προμηθεύεται ή να έχη εν τη κατοχή αυτού ελεγχόμενον φάρμακον κατά παράβασιν του εδαφίου
(1)ανωτέρω.
(3)Τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 32 του παρόντος Νόμου, αποτελεί αδίκημα δι' οιονδήποτε πρόσωπον να αγοράζει ή προμηθεύεται ή να έχη εν τη κατοχή αυτού ελεγχόμενον φάρμακον νομίμως ή μη προς τον σκοπόν όπως προμηθεύση τούτο εις έτερον πρόσωπον κατά παράβασιν του άρθρου 5
(1)του παρόντος Νόμου.
(4).........................................
(5).........................................
(6)Ουδέν των εν τω εδαφίω
(4)ή
(5)ανωτέρω διαλαμβανομένων θέλει επηρεάσει οιανδήποτε υπεράσπισιν ην δύναται να εγείρη, ανερξαρτήτως των εν λόγω εδαφίων, πρόσωπον τι κατηγορούμενον δι' αδίκημα δυνάμει του παρόντος άρθρου. Σχετική ανάλυση, γενικά του όρου «κατοχή», γίνεται στην υπόθεση Χριστάκης Ιωάννου άλλως «Τίτος» ν. Δημοκρατίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 409. Η υπόθεση Χ. Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας
(2006)2 Α.Α.Δ. 388, πραγματεύθηκε, μεταξύ άλλων, το στοιχείο της κατοχής ναρκωτικών. Αποφασίστηκε ότι ο εφεσείοντας ήταν ένοχος παρόλο που δεν είχε φυσική επαφή με τα ναρκωτικά που εισήχθηκαν στην Κύπρο, αποδείχθηκε ωστόσο ότι εκ μέρους του υπήρχε κατοχή, εν τη εννοία του νόμου, όπως έχει ερμηνευθεί νομολογιακά ο συγκεκριμένος όρος κατοχή. Σε ό,τι αφορά στην κατοχή των επίδικων ναρκωτικών και στην κατοχή με σκοπό την προμήθεια τους σε άλλα πρόσωπα, παρατηρούμε ότι η κατοχή προϋποθέτει φυσικό έλεγχο ή φύλαξη ενός πράγματος (από ένα πρόσωπο), γνώση από το συγκεκριμένο πρόσωπο ότι έχει αυτό το πράγμα υπό τη φύλαξη ή τον έλεγχο του και γνώση για τη φύση του αντικειμένου της κατοχής (βλ. Queiss v Republic
(1987)2 CLR 49 και Καϊμης ν Δημοκρατίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 662). Στην υπόθεση R v McNamara 87 Cr App R 246, υποδεικνύεται ότι πρέπει να στοιχειοθετηθεί τόσο το φυσικό στοιχείο όσο και το νοητικό στοιχείο της κατοχής. Κατά τη νομολογία - αλλά και κατά το άρθρο 2
(3)του Περί Ναρκωτικών και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 - πρόσωπο θεωρείται ότι έχει στην κατοχή του αντικείμενα που τελούν υπό τον έλεγχο του μολονότι τα αντικείμενα αυτά βρίσκονται υπό τη φύλαξη άλλου προσώπου. Η νομολογία εξήγησε και επεξέτεινε τη νομοθετική τούτη πρόβλεψη καθιστώντας εφικτή την κατοχή ναρκωτικών από πρόσωπα που δεν έχουν φυσική κατοχή των ναρκωτικών ή του όποιου άλλου συναφούς επίδικου αντικείμενου (βλ. κατ' αναλογίαν, Κούκος ν Δημοκρατίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 64 και Αθηνής ν Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 256). Άρθρο 7 7.-
(1)Τηρουμένων οιωνδήποτε δυνάμει του άρθρου 8 του παρόντος Νόμου εκάστοτε εν ισχύϊ κανονισμών, δεν είναι νόμιμον δι' οιονδήποτε πρόσωπον να καλλιεργή- (α) οιονδήποτε φυτόν του γένους Κάνναβις (Cannabis) ή (β) οιονδήποτε φυτόν του είδους Μήκων η υπνοφόρος (Papaver somniferum L) (γ) οποιοδήποτε φυτό του γένους ερυθρόξυλο (erythroxylum coca).
(2)Tηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 32 του παρόντος Νόμου, αποτελεί αδίκημα η καλλιέργεια ή η φύτευση οιωνδήποτε τοιούτων φυτών κατά παράβασιν του εδαφίου
(1)ανωτέρω.
(3)Οι διατάξεις του παρόντος άρθρου εφαρμόζονται τηρουμένων των διατάξεων του περί Παραγωγής και Εμπορίας της Βιομηχανικής Κάνναβης Νόμου του 2016. Άρθρο 30Α «30Α. Εφόσον ήθελε αποδειχθεί ότι πρόσωπο καλλιέργησε, ή κατείχε ή μετέφερε ελεγχόμενο φάρμακο ή ουσία, που αναφέρεται στην πρώτη στήλη, σε ποσότητα που υπερβαίνει την καθοριζόμενη στη δεύτερη στήλη, θεωρείται ότι καλλιέργησε, ή κατείχε ή μετέφερε το ελεγχόμενο αυτό φάρμακο ή την ουσία με σκοπό να το προμηθεύσει σε τρίτο πρόσωπο, εκτός αν ικανοποιήσει το Δικαστήριο για το αντίθετο. Στην υπόθεση MARIO HURBANEK v. Αστυνομίας
(2007)2 A.A.Δ. 524 αποφασίστηκε ότι το άρθρο 30Α δημιουργεί μαχητό τεκμήριο πως κατηγορούμενος που διαπιστώνεται ότι κατέχει παράνομη ουσία, πέραν της καθορισμένης ποσότητας, δέον να δείξει πως δεν την κατείχε με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα. Στην υπόθ

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.