← Κύπρος

Aστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. Κώστα Σωκράτους, Αρ. Υπόθεσης : 12514/13, 29/9/2016

Aστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. Κώστα Σωκράτους, Αρ. Υπόθεσης : 12514/13, 29/9/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2016:B66 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης : 12514/13 Aστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. Κώστα Σωκράτους Κατηγορούμενου ------------------------------ Ημερομηνία: 29/9/2016 Για την κατηγορούσα αρχή: κα Σ. Παπαλαζάρου Κατηγορούμενος: παρών εμφανίζεται προσωπικά Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει τις ακόλουθες κατηγορίες: Μέθη, κατά παράβαση του άρθρου 94 του Ποινικού Κώδικα (1η κατηγορία), ανησυχία, κατά παράβαση του άρθρου 95 του Ποινικού Κώδικα (2η κατηγορία), δυο κατηγορίες δημόσιας εξύβρισης, κατά παράβαση του άρθρου 99 του Ποινικού Κώδικα (κατηγορίες 3 και 4) και τέλος, αντίσταση κατά της νομίμου συλλήψεως, κατά παράβαση του άρθρου 244(α) του Ποινικού Κώδικα (5η κατηγορία). Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της 1ης κατηγορίας, του καταλογίζεται ότι στις 29/6/2013, στο κέντρο αναψυχής με την ονομασία «F. CAFE» στην Πόλη Χρυσοχούς της επαρχίας Πάφου, σε δημόσιο μέρος, ενώ τελούσε σε κατάσταση μέθης, συμπεριφερόταν οχλαγωγικά και άτακτα. Με τις λεπτομέρειες αδικήματος της 2ης κατηγορίας, του καταλογίζεται ότι κατά τον ίδιο χρόνο και τόπο που αναφέρεται στην 1η κατηγορία, σε δημόσιο μέρος, χωρίς εύλογη αιτία προκάλεσε θόρυβο, κατά τρόπο ενδεχόμενο να προκαλέσει διασάλευση της ειρήνης. Με τις λεπτομέρειες αδικήματος της 3ης κατηγορίας, του καταλογίζεται ότι κατά τον ίδιο χρόνο και τόπο που αναφέρεται στην 1η κατηγορία, σε δημόσιο μέρος, εξύβρισε την Έλενα Κουνναμά από τη Μελάδεια, με τη λέξη «πουτάνα», κατά τρόπο ενδεχόμενο να προκαλέσει παριστάμενο πρόσωπο να διαπράξει επίθεση. Με τις λεπτομέρειες αδικήματος της 4ης κατηγορίας - την οποία έχει παραδεχθεί - του καταλογίζεται ότι στις 29/6/2013, στο κέντρο αναψυχής με την ονομασία «F. CAFE» στην Πόλη Χρυσοχούς, σε δημόσιο μέρος, εξύβρισε τον αστυφύλακα 1262 Π. Ανδρονίκου του Αστυνομικού Σταθμού Π. Χρυσοχούς, με τη φράση «είσαι μαλάκας», κατά τρόπο ενδεχόμενο να προκαλέσει παριστάμενο πρόσωπο να διαπράξει επίθεση. Με τις λεπτομέρειες αδικήματος της 5ης κατηγορίας, του καταλογίζεται ότι κατά τον ίδιο χρόνο και τόπο που αναφέρεται στην 4η κατηγορία, αντιστάθηκε στη νόμιμη σύλληψή του. Προς απόδειξη των παραπάνω κατηγοριών, η κατηγορούσα αρχή, παρουσίασε ως μάρτυρες, τον αστυφύλακα 1262 Πάτροκλο Ανδρονίκου και τη συνάδελφό του, αστυφύλακα 3933 Έλενα Ανδρέου (Μ.Κ.1 και 2, αντίστοιχα). Ο κατηγορούμενος, αφού κλήθηκε σε απολογία και του εξηγήθηκαν τα δικαιώματά του προέβηκε σε ανώμοτη δήλωση, χωρίς να καλέσει κανένα μάρτυρα προς υπεράσπισή του. Η εκδοχή της κατηγορούσας αρχής αναφορικά με τα ουσιαστικά γεγονότα της υπόθεσης απορρέει από το περιεχόμενο της γραπτής κατάθεσης (τεκμήριο 1) του αστυφύλακα Ανδρονίκου (ανωτέρω), το περιεχόμενο της οποίας υιοθετήθηκε από αυτόν για σκοπούς κυρίως εξέτασης σε συνδυασμό και με όσα αναφέρει στη δική της γραπτή κατάθεση (τεκμήριο 2), η παραπονούμενη στην 3η κατηγορία, Έλενα Κουνναμά. Τη συνοψίζω: Στον ουσιώδη χρόνο, η πιο πάνω αναφερόμενη εργαζόταν στην καφετέρια με την ονομασία «F. CAFE» στη Γεροσκήπου. Περί τις 18:25 μετέβηκε στο μέρος ο κατηγορούμενος, ο οποίος φαινόταν μεθυσμένος και ζήτησε από τη μάρτυρα ποτό για να πιεί. Η μάρτυρας, του έβαλε μισό μπουκαλάκι ζυβανία και ακολούθως κάθισε σ' ένα τραπεζάκι να ξεκουραστεί. Ο κατηγορούμενος τότε πήγε κοντά της και της φώναζε και την αποκαλούσε «πουτάνα». Όταν του είπε ότι θα καλέσει Αστυνομία για τη συμπεριφορά του, αυτός θύμωσε, φώναζε πιο δυνατά και συνέχισε να την αποκαλεί «πουτάνα». Συνεπεία αυτών, η μάρτυρας ειδοποίησε την Αστυνομία και τον κατάγγειλε ότι την εξύβρισε ως επίσης και ότι φώναζε δυνατά, με αποτέλεσμα να προκαλέσει ανησυχία στο μαγαζί. Δέκα λεπτά αργότερα μετέβη στο μέρος ο Μ.Κ.1 μαζί με τον ειδικό αστυφύλακα 5746 Χ. Χαραλάμπους και οι δυο τού Αστυνομικού Σταθμού Πόλης Χρυσοχούς, οι οποίοι βρήκαν τον κατηγορούμενο να φωνάζει δυνατά προκαλώντας ανησυχία. Η ενδυμασία του ήταν ακατάστατη, παραπατούσε, μύριζε έντονα αλκοόλ και τα μάτια του ήταν κόκκινα. Όταν ο μάρτυρας τον πλησίασε για να τον ηρεμήσει καθώς του μιλούσε, ο κατηγορούμενος του απηύθυνε τη φράση «είσαι μαλάκας.» Τότε, ο μάρτυρας, τον πληροφόρησε για τα αδικήματα που διέπραξε και ότι θα το καταγγείλει. Ακολούθως, το συνέλαβε για αυτόφωρο αδίκημα. Αφού του επέστησε την προσοχή στο νόμο, αυτός απάντησε «εν μπορείς να με συλλάβεις.» Στην προσπάθεια του μάρτυρα να του περάσει χειροπέδες, προέβαλλε αντίσταση. Για να καταστεί αυτό δυνατό, ο μάρτυρας, μαζί με τον ειδικό αστυφύλακα Χαραλάμπους, τον έπιασαν από τα χέρια και αφού τον οδήγησαν στο αστυνομικό όχημα, το μετέφεραν στο σταθμό. Εκεί, ο κατηγορούμενος ανάφερε ότι πονούσε το δεξί του πόδι. Ωστόσο, όταν ο μάρτυρας τού πρότεινε, αν επιθυμούσε, να το μεταφέρει στο νοσοκομείο για εξέταση, αρνήθηκε. Ο κατηγορούμενος, αφού κλήθηκε σε απολογία και του εξηγήθηκαν τα δικαιώματά του προέβηκε στην ακόλουθη ανώμοτη δήλωση: «Είμαι αθώος. Ούτε ξατίμασα, ούτε τίποτε. Παραδέχθηκα μια κατηγορία, βάσει κατάγματος του ποδιού μου είπα "μαλάκα", διότι πονώ το πόδι μου. Ούτε πουτάνα είπα στην κυρία ρωσίδα που δουλεύκει εκεί στο cafe Flo, ούτε καμιά αντίσταση έφερα εγώ, που εν οι άλλες κατηγορίες ενώπιον τους αστυνομικούς.» Θα είμαι σύντομος. Και οι δυο μάρτυρες της κατηγορούσας αρχής είναι αξιόπιστοι. Και τούτο, επειδή, κατά τη σύντομη και θα έλεγα, ανεπαρκή αντεξέτασή τους από τον κατηγορούμενο, ο οποίος επέλεξε - ως είχε δικαίωμα - να χειριστεί προσωπικά την υπόθεσή του, όχι απλώς δεν έχει κλονιστεί η αξιοπιστία τους για οτιδήποτε ανάφεραν, αλλά, για ουσιώδεις πτυχές της υπόθεσης, η μαρτυρία τους παρέμεινε αναντίλεκτη. Αναφορικά με την ανώμοτη δήλωση του κατηγορούμενου και την αποδεικτική της αξία, παρατηρώ τα εξής: Σύμφωνα με τη Θεοχάρους ν. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 22: «.Η ανώμοτη δήλωση ενός κατηγορουμένου εξετάζεται και αξιολογείται μέσα στο σύνολο της μαρτυρίας, ανάλογα και με το πώς ταιριάζει στην κάθε συγκεκριμένη περίπτωση. Δεν μπορεί όμως να εξομοιωθεί με μαρτυρία με την έννοια να είναι ικανή να αντικρούσει μια ένορκη μαρτυρία που κρίθηκε ήδη από το δικαστήριο ως αξιόπιστη. (βλ. μεταξύ άλλων Vrakas & Another v. Republic (1973 2 C.L.R. 139, 188 - 191, Anastasiades v. Republic
(1977)2 C.L.R. 97, σε. 113, 215, Khadar v. Republic
(1978)2 C.L.R. 152, 245 - 288, Δημοσθένους κ.α. ν. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 129 και Ιωάννου κ.α. ν. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 195).» Βλέπε και την Iddin v. Δημοκρατία, Ποινική Έφεση Αρ. 47/14, ημερομηνίας 29/2/2016, στην οποία επισημαίνεται ότι η αξία της ανώμοτης δήλωσης είναι μάλλον περιορισμένη, αφού δεν υποβάλλεται στη δοκιμασία της αντεξέτασης. Παραπέμπω ακόμη και στην εντελώς πρόσφατη απόφαση, από την υπόθεση Mariano κ.ά. ν. Αστυνομίας, Ποινικές Εφέσεις 112/14 και 113/14, ημερομηνίας 20/11/2015, στην οποία, με αναφορά στην Anastasiades (ανωτέρω) υποδεικνύεται ότι, σε ό,τι αφορά τις ανώμοτες δηλώσεις, το Δικαστήριο θα πρέπει να αφήνει τον εαυτό του να δει τα γεγονότα που τίθενται ενώπιόν του με διαφορετικό φως. Ούτε και μου διαφεύγει το ανεπίτρεπτο σχολιασμού, ως σχετικού προς την ενοχή, το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος επέλεξε να ασκήσει το συγκεκριμένο δικαίωμα (βλ. Ιωάννου ν. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 195 κ.ο.κ). Στην προκειμένη περίπτωση δεν αποδίδω καθόλου αξία στο περιεχόμενο της ανώμοτης δήλωσης του κατηγορούμενου, αφού, τα όσα αναφέρει με αυτή, εν μέρει έρχονται σε πλήρη αντίθεση, όχι απλώς με τη μαρτυρία της κατηγορούσας αρχής την οποία θεωρώ αξιόπιστη, αλλά, ακόμη και με την απάντηση του κατηγορουμένου στη γραπτή κατηγορία που του έχει προσαφθεί (τεκμήριο 4). Συγκεκριμένα, ενώ με αυτή παραδέχθηκε ότι αποκάλεσε πουτάνα την Έλενα Κουνναμά, με την ανώμοτη του δήλωση ισχυρίζεται πως δεν ισχύει κάτι τέτοιο. Κατά τα λοιπά, η ανώμοτη του δήλωση αποτελείται από έωλους ισχυρισμούς που δεν υποστηρίζονται καθόλου από τη μαρτυρία. Κατ' ακολουθία των παραπάνω διαπιστώσεών μου βρίσκω ότι τα ουσιαστικά γεγονότα που διαδραματίστηκαν στον ουσιώδη χρόνο είναι σύμφωνα με την εκδοχή της κατηγορούσας αρχής, ως εκτίθεται σε άλλο σημείο (πιο πάνω). Επομένως, δεν προτίθεμαι να τα επαναλάβω. Υπεισέρχομαι τώρα στη νομική πτυχή της υπόθεσης. Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει κατηγορίας μέθης (1η κατηγορία), κατά παράβαση του άρθρου 94 του Ποινικού Κώδικα. Το αδίκημα της μέθης δημιουργεί το άρθρο 94
(1)του Ποινικού Κώδικα. Τα συστατικά του στοιχεία είναι πρώτο, κάποιος σε δημόσια διάβαση ή σε δημόσιο χώρο, δεύτερο, ενώ είναι σε κατάσταση μέθης, τρίτο, συμπεριφέρεται οχλαγωγικά ή χωρίς τάξη. Στην προκειμένη περίπτωση, ο κατηγορούμενος, στον ουσιώδη χρόνο βρισκόταν σε καφετέρια, δηλαδή σε κτίριο που αποτελεί δημόσιο χώρο. Όταν μετέβη εκεί ο Μ.Κ.1 το βρήκε να φωνάζει δυνατά προκαλώντας ανησυχία. Η ενδυμασία του ήταν ακατάστατη, παραπατούσε, μύριζε έντονα αλκοόλ, και τα μάτια του ήταν κόκκινα. Όλα αυτά τα στοιχεία, χωρίς να συνυπολογίζω και διάφορα άλλα αποδεικνύουν πέραν πάσης αμφιβολίας ότι βρισκόταν σε κατάσταση μέθης. Σε συνδυασμό και με τα προηγηθέντα καθώς και όσα ακολούθησαν έχει αποδειχθεί ότι συμπεριφερόταν άτακτα. Ακολουθεί ότι η ευθύνη του για τη διάπραξη του αδικήματος στοιχειοθετείται πλήρως. Το αδίκημα της ανησυχίας, για το οποίο ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει τη 2η κατηγορία προνοείται στο άρθρο 95 του Ποινικού Κώδικα. Έχοντας υπόψη και τις λεπτομέρειες αδικήματος της κατηγορίας, για σκοπούς στοιχειοθέτησης του αδικήματος, θα πρέπει να αποδειχθεί ότι ο κατηγορούμενος στον ουσιώδη χρόνο, πρώτο, χωρίς εύλογη αιτία, δεύτερο, σε δημόσιο χώρο, τρίτο προκάλεσε θόρυβο και τέταρτο, με τέτοιο τρόπο που ενδέχετο να προκαλέσει διασάλευση της ειρήνης. Ο κατηγορούμενος καθώς ήδη έχει αναφερθεί στον ουσιώδη χρόνο βρισκόταν σε δημόσιο χώρο. Συγκεκριμένα σε καφετέρια. Το γεγονός ότι ενώ ήταν μεθυσμένος, φώναζε δυνατά, αποκάλεσε την υπάλληλο της καφετέριας πουτάνα και ακολούθως το Μ.Κ.1 μαλάκα καθώς και η αντίδρασή του, καθ' ον χρόνο οι δυο αστυφύλακες προσπαθούσαν να του περάσουν χειροπέδες, όλα αυτά συνιστούν, χωρίς εύλογη αιτία, πρόκληση θορύβου εκ μέρους του, η οποία ενδέχετο να προκαλέσει διασάλευση της ειρήνης. Επομένως, όλα τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος έχουν αποδειχθεί. Για σκοπούς στοιχειοθέτησης του αδικήματος της δημόσιας εξύβρισης, κατά το άρθρο 99 του Ποινικού Κώδικα, για το οποίο ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει την 3η κατηγορία - καθώς και την 4η, την οποία έχει παραδεχτεί -, έχοντας υπόψη και τις λεπτομέρειες αδικήματος της κατηγορίας, θα πρέπει να αποδειχθεί ότι ο κατηγορούμενος, πρώτο, ενώ βρισκόταν σε δημόσιο χώρο, δεύτερο, εξύβρισε την Έλενα Κουνναμά με τη λέξη «πουτάνα», τρίτο, κατά τρόπο ενδεχόμενο να προκαλέσει παριστάμενο πρόσωπο να διαπράξει επίθεση. Το πρώτο συστατικό στοιχείο του αδικήματος καθώς ήδη έχει αναφερθεί αποδείχθηκε. Η επίδικη καφετέρια στην οποία βρίσκονταν τόσο ο κατηγορούμενος όσο και η παραπονούμενη, αποτελεί δημόσιο χώρο. Απ' εκεί και πέρα, δε χρειάζεται και ιδιαίτερη ανάλυση προκειμένου να τεκμηριώσω το συμπέρασμά μου ότι η λέξη «πουτάνα» με την οποία ο κατηγορούμενος είχε αποκαλέσει την παραπονούμενη, αποτελεί εξύβριση και μάλιστα τόσο βαριά, που ενδέχετο να προκαλέσει όχι μόνο την ίδια μα και οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο βρισκόταν στο μέρος να διαπράξει επίθεση. Ακολουθεί ότι και αυτή η κατηγορία έχει αποδειχθεί. Η 5η κατηγορία την οποία αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος περικλείει το αδίκημα της αντίστασης, κατά της νομίμου συλλήψεως, κατά το άρθρο 244(α) του Ποινικού Κώδικα. Με τις λεπτομέρειες αδικήματος της κατηγορίας, του καταλογίζεται ότι κατά τον ίδιο χρόνο και τόπο που αναφέρεται στην 4η κατηγορία αντιστάθηκε στη νόμιμη σύλληψή του. Τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι πρώτο, η επίθεση εναντίον άλλου, δεύτερο, με σκοπό την αντίσταση κατά της νόμιμης σύλληψης, είτε του επιτιθέμενου είτε άλλου και τρίτο, για κάποιο ποινικό αδίκημα. Στην προκειμένη περίπτωση, όταν ο αστυφύλακας 1262 Πάτροκλος Ανδρονίκου πλησίασε τον κατηγορούμενο για να τον ηρεμήσει και καθώς του μιλούσε, αυτός τον εξύβρισε με τη φράση «είσαι μαλάκας», ο μάρτυρας είχε το δικαίωμα να το συλλάβει και ορθώς το συνέλαβε για αυτόφωρο αδίκημα, αφού, δυνάμει του άρθρου 14
(1)(β) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, ο αστυνομικός δικαιούται να συλλάβει χωρίς ένταλμα οποιοδήποτε, ο οποίος διαπράττει ποινικό αδίκημα στην παρουσία του το οποίο τιμωρείται με φυλάκιση. Η φράση «είσαι μαλάκας» την οποία ο κατηγορούμενος απεύθυνε στο μάρτυρα ασφαλώς και αποτελεί ποινικό αδίκημα και συγκεκριμένα, δημόσια εξύβριση, κατά το άρθρο 99 του Ποινικού Κώδικα, το οποίο τιμωρείται - και - με φυλάκιση. Ακολουθεί ότι το τρίτο συστατικό στοιχείο του αδικήματος έχει αποδειχθεί. Έχει αποδειχθεί και το πρώτο συστατικό στοιχείο του αδικήματος, αφού, η ενέργεια του κατηγορούμενου να σπρώξει το μάρτυρα καθώς και το συνάδελφό του, ειδικό αστυφύλακα 5746 Χαραλάμπους προκειμένου να τους εμποδίσει να του περάσουν χειροπέδες για να διαφύγει, αποτελεί ασφαλώς επίθεση τη εννοία του νόμου. Έπεται ότι και το πρώτο συστατικό στοιχείο του αδικήματος έχει αποδειχθεί. Στο ερώτημα, κατά πόσο έχει αποδειχθεί και το δεύτερο συστατικό στοιχείο του αδικήματος απαντώ αρνητικά. Εξηγώ αμέσως τι εννοώ: Ενώ με τις λεπτομέρειες αδικήματος καταλογίζεται στον κατηγορούμενο ότι αντιστάθηκε στη νόμιμη σύλληψή του και όχι ότι επιτέθηκε με σκοπό την αντίσταση στη νόμιμη σύλληψή του, που κατά νόμο, το πρώτο (η επίθεση) αποτελεί το μέσο για την επίτευξη του δεύτερου, αυτό που είχε γίνει στην πραγματικότητα σύμφωνα με τη μαρτυρία είναι το εξής: ο κατηγορούμενος επιτέθηκε στους δυο αστυφύλακες, με σκοπό, όχι να αντισταθεί κατά της νόμιμης σύλληψής του, αλλά να τη ματαιώσει, που δεν είναι το ίδιο, αφού αποτελεί διαφορετικό ποινικό αδίκημα με βάση το άρθρο 244
(1)(α) του Ποινικού Κώδικα. Καθ' ομολογία του Μ.Κ.1, σε δυο περιπτώσεις, η σύλληψη είχε επιτευχθεί. Στη γραπτή κατάθεσή του ο μάρτυρας αναφέρει πως, όταν ο κατηγορούμενος τον εξύβρισε με την παραπάνω φράση, το συνέλαβε αμέσως για αυτόφωρο αδίκημα. Στην προσπάθειά του να του περάσει χειροπέδες, ο κατηγορούμενος αντιστεκόταν. Αντεξεταζόμενος δε, όταν του υποβλήθηκε από τον κατηγορούμενο ότι δεν έφερε ένσταση να το συλλάβει, ο μάρτυρας, μεταξύ άλλων ισχυρίστηκε τα εξής: όταν ο κατηγορούμενος τον εξύβρισε με τη λέξη «είσαι μαλάκας» τού ανάφερε ότι διαπράττει αδίκημα, του επέστησε την προσοχή στο νόμο και το συνέλαβε για αυτόφωρο αδίκημα. Όταν του είπε να τον ακολουθήσει στο σταθμό, αυτός του είπε «δεν πάω πούποτε», αρνείτο να ακολουθήσει τις οδηγίες του και με τη βοήθεια του συναδέλφου, στην προσπάθειά τους να του περάσουν χειροπέδες, αντιστεκόταν να έρθει μαζί τους και τους έσπρωχνε για να διαφύγει της σύλληψής του. Δε νομίζω πως χρειάζεται να επεκταθώ. Ομολογώ ότι, σε περίπτωση που, έστω στις λεπτομέρειες αδικήματος της υπό κρίση κατηγορίας περιλαμβανόταν η φράση «ο κατηγορούμενος επιτέθηκε» έχοντας κατά νου ότι η επίθεση, ως αυτοτελές αδίκημα, κατά το άρθρο 242 του Ποινικού Κώδικα, αποτελεί συστατικό στοιχείο του αδικήματος που καταλογίζεται στον κατηγορούμενο με την 5η κατηγορία, το οποίο έχει αποδειχθεί, σε εφαρμογή του άρθρου 85
(1)του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, θα ήμουν διατεθειμένος να καταδικάσω τον κατηγορούμενο για το συγκεκριμένο αδίκημα, παρά την απουσία ξεχωριστής κατηγορίας γι' αυτό (βλ. Ψύλλας ν. Δημοκρατίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 353). Ωστόσο, δε θα το κάνω αφού, εκτός από το λόγο που έχω αναφέρει λαμβάνω σοβαρά υπόψη ότι ο κατηγορούμενος που δεν είναι δικηγόρος χειρίστηκε με πλήρη ανεπάρκεια την υπόθεσή του οπότε θεωρώ πως θα ήταν άδικο γι' αυτό να κριθεί ένοχος για τη διάπραξη ενός αδικήματος που δεν είχε υπόψη του με βάση το κατηγορητήριο. Είναι η κατάληξή μου για όλους τους παραπάνω λόγους - νομικούς και πραγματικούς - ότι η κατηγορούσα αρχή απέδειξε την ενοχή του κατηγορούμενου στις κατηγορίες 1, 2 και 3, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, κάτι που δεν ισχύει για την 5η κατηγορία. Ακολουθεί ότι αυτός, στις κατηγορίες 1, 2 και 3 κρίνεται ένοχος, ενώ στην 5η κατηγορία αθωώνεται. (Υπ.) ............ Κ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΚΚ Subject: Criminal/Final Αναφορά: Μέθη, κατά παράβαση του άρθρου 94 του Ποινικού Κώδικα, ανησυχία, κατά παράβαση του άρθρου 95 του Ποινικού Κώδικα, δημόσια εξύβριση, κατά παράβαση του άρθρου 99 του Ποινικού Κώδικα και τέλος, αντίσταση κατά της νομίμου συλλήψεως, κατά παράβαση του άρθρου 244(α) του Ποινικού Κώδικα. . cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.