Δημοκρατία ν. ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ, Αρ. Υποθ.: 9052/15, 27/9/2016

(1)του Περί Πρόληψης και Καταπολέμησης της Σεξουαλικής Κακοποίησης και Σεξουαλικής Εκμετάλλευσης Παιδιών και της Παιδικής Πορνογραφίας Νόμου, Ν.91(Ι)/2014, (βλ. κατηγορίες 13, 14, 18, 19, 22 και 23), τρείς κατηγορίες, που αφορούν σεξουαλική εκμετάλλευση παιδιού, κατά παράβαση των άρθρων 2 και 8

(2)του Περί Πρόληψης και Καταπολέμησης της Σεξουαλικής Κακοποίησης και Σεξουαλικής Εκμετάλλευσης Παιδιών και της Παιδικής Πορνογραφίας Νόμου, Ν.91(Ι)/2014, (βλ. κατηγορίες 15, 20 και 24), τρείς κατηγορίες, που αφορούν άγρα παιδιών για σεξουαλικούς σκοπούς, κατά παράβαση των άρθρων 2 και 9

(2)του Περί Πρόληψης και Καταπολέμησης της Σεξουαλικής Κακοποίησης και Σεξουαλικής Εκμετάλλευσης Παιδιών και της Παιδικής Πορνογραφίας Νόμου, Ν.91(Ι)/2014, (βλ. κατηγορίες 16, 21 και 25) και μια κατηγορία, που αφορά απόπειρα άγρας παιδιών για σεξουαλικούς σκοπούς, κατά παράβαση των άρθρων 2, 9

(1)και 15

(3)του Περί Πρόληψης και Καταπολέμησης της Σεξουαλικής Κακοποίησης και Σεξουαλικής Εκμετάλλευσης Παιδιών και της Παιδικής Πορνογραφίας Νόμου, Ν.91(Ι)/2014, (βλ. κατηγορία 17). Σύμφωνα με τα γεγονότα, όπως εκτέθηκαν από τον εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής και έγιναν παραδεκτά από τους συνηγόρους υπεράσπισης, (βλ. Έγγραφο Α) η μητέρα του Σ.Ζ., παραπονούμενου, μαθητή της Γ΄ τάξης Γυμνασίου της Πάφου, ηλικίας 14 ετών, λίγο καιρό πριν προβεί σε σχετική κατάθεση στην αστυνομία, ήτοι στις 22.12.2014, παρατήρησε αλλαγή στη συμπεριφορά του παιδιού της, το οποίο έγινε πιο κλειστό στον εαυτό του, ενώ κλειδωνόταν πολλές φορές για ώρες μόνος, στο δωμάτιο του. Τούτο κίνησε την υποψία και τη περιέργεια της να ερευνήσει, στις 14.12.2014, το κινητό τηλέφωνο του και συγκεκριμένα την εφαρμογή messenger του facebook, διαπιστώνοντας ότι υπήρχαν μηνύματα μεταξύ του γιου της και του κατηγορούμενου, ο οποίος ήταν ηλικίας 32 ετών και κατά τον επίδικο χρόνο ήταν καθηγητής του παραπονούμενου στο μάθημα πληροφορικής και ηλεκτρονικών υπολογιστών στο Γυμνάσιο όπου φοιτούσε ο γιος της. Κατηγορούμενος και παραπονούμενος μέσω της πλατφόρμας κοινωνικής δικτύωσης facebook, έγιναν διαδικτυακοί φίλοι, τέσσερις περίπου μήνες πριν από την καταγγελία στην αστυνομία για το περιστατικό, περί το Σεπτέμβριο του 2014. Η μητέρα του παραπονούμενου διαπίστωσε από τον πιο πάνω έλεγχο πάρα πολλές συνομιλίες μεταξύ του γιου της και του κατηγορούμενου, ενώ πρόλαβε να δει συνομιλίες με φωτογραφίες του πέους του ανήλικου-παραπονούμενου γιου της τις οποίες ο τελευταίος είχε αποστείλει στον κατηγορούμενο όπως επίσης εντόπισε και φωτογραφίες που έστειλε ο κατηγορούμενος, όπου απεικονιζόταν το πρόσωπο του κατηγορούμενου καθώς και τα γεννητικά του όργανα. Στις 20.12.2014, ενώ ο παραπονούμενος ήταν στο μπάνιο, η μητέρα του διαπίστωσε από τον υπολογιστή του τελευταίου, που ήταν ανοικτός, όπως και ο λογαριασμός του στο facebook, ότι ο κατηγορούμενος έλεγε στον παραπονούμενο πως θέλει να δει το πέος του και να εκσπερματώσουν μαζί, ότι αγαπά τον ανήλικο γιο της και θέλει να τον αγκαλιάσει και αν γίνει κάτι και σταματήσουν οι συνομιλίες τους δεν ήξερε τι θα κάνει, ως επίσης, να διαγράφει τις συνομιλίες που είχαν μεταξύ τους. Διαπιστώνοντας τα πιο πάνω, στις 22.12.2014, μαζί με τον παραπονούμενο μετέβηκαν στα Γραφεία Καταπολέμησης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος στη Λευκωσία όπου και της λήφθηκε γραπτή κατάθεση, στα πλαίσια της οποίας ανάφερε όσα είχε διαπιστώσει. Ταυτόχρονα, ο υπολογιστής του ανήλικου παραδόθηκε στην αστυνομία για να τύχει δικανικής εξέτασης ενώ έγινε έρευνα στο λογαριασμό του στο facebook. Οι συνομιλίες που ο παραπονούμενος και ο κατηγορούμενος είχαν κατά το μήνα Δεκέμβριο του 2014, εντοπίστηκαν και εκτυπώθηκαν. Μέσα από αυτές φαίνεται ότι: «...... ο κατηγορούμενος προκάλεσε την συμμετοχή του παραπονούμενου σε πορνογραφικές παραστάσεις μέσω της πλατφόρμας κοινωνικής δικτύωσης Facebook δια της μεταξύ τους ανταλλαγής γραπτών μηνυμάτων μέσω της εφαρμογής Messenger. Στην συνομιλία που είχαν μεταξύ τους κατά την πιο πάνω ημερομηνία αναφέρονται τα εξής: «ο κατηγορούμενος εξηγεί στον παραπονούμενο ότι η λέξη εκσπερμάτωση στα αγγλικά είναι cum και επίσης ότι αν θέλει να ρωτήσει αν εκσπερμάτωσες η ερώτηση στην αγγλική γλώσσα γίνεται ως εξής, Did you shoot your load?» Σύμφωνα με τις συνομιλίες που έχουν εκτυπωθεί και αφορούν την ημερομηνία 11 Δεκεμβρίου του 2014 ο κατηγορούμενος προκάλεσε επίσης την συμμετοχή του Σ.Ζ σε πορνογραφικές παραστάσεις μέσω του Facebook και συγκεκριμένα μέσω της εφαρμογής Messenger. Στην μεταξύ τους συνομιλία ο κατηγορούμενος αναφέρει μεταξύ άλλων στον παραπονούμενο στις 3:06 το απόγευμα τα εξής: «Μόλις εφιλέψαμε και λαλούσα σου για το πέος σου ,σου είπα εγώ να σου κάμω κάτι να μεγαλώσει τάχα στοματικό έρωτα.. Πε μου άλλο άτομο που να δεχτεί να βάλει το πέος σου στο στόμα του , να σε κάμει να εκσπερματώσεις και να το καταπιεί η να το φτύσει απλά και μόνο για να σου μεγαλώσει εσένα». Ο κατηγορούμενος συνεχίζει λεγοντας του «εν είμαι gay αλλά ήμουν διατεθειμένος να το κάμω .πε μου τώρα εσύ αν σε αγαπώ η όχι.» Απαντά ο παραπονούμενος..πολλά. Ο κατηγορούμενος του λέει επίσης ότι δεν έχει ιδέα ο παραπονούμενος πόσο πολλά τον αγαπά και να μην αμφιβάλει ότι τον αγαπά. Ακόμα του αναφέρει ο κατηγορούμενος ότι είναι πολύ λυπημένος αυτή την στιγμή που συνομιλούν και πολύ πεσμένος ψυχολογικά γιατί δεν θέλει να απορεί ο παραπονούμενος αν τον αγαπά . Στις 3:28 απόγευμα τις ίδιας ημέρας ο κατηγορούμενος αναφέρει στον παραπονούμενο κατά το ίδιο τρόπο δηλαδή με γραπτό μήνυμα, ότι αυνανιζόταν ένα χρόνο πριν δεχτεί να του μιλά ο παραπονούμενος και σκεπτόταν τι ωραία που θα ήταν να τον αγαπά έστω και λίγο. Στην συγκεκριμένη συνομιλία ο παραπονούμενος του λέει ότι θέλει να βρεθούν και ο κατηγορούμενος του απαντά και αυτός το ίδιο όμως προτιμά σπίτι του ο κατηγορούμενος για να είναι μόνοι τους για δύο λόγους:

(1)Να μην έχει γονείς για να κάμνουμε και να λέμε ότι θέλουμε

(2)Και για να μην θέλουμε κάποιον να μας παίρνει η να διπλώνουμε καροτσάκι. Κατά προτίμηση καθημερινές που είναι μόνος. Σύμφωνα με την κατάθεση που έδωσε ο παραπονούμενος στην Αστυνομία αναφέρει ότι ο κατηγορούμενος τον προσκάλεσε στο σπίτι του με σκοπό να αυνανιστούν. Κατά την ίδια ημερομηνία δηλαδή στις 11 Δεκεμβρίου του 2014 και ώρα 3:39 το απόγευμα ο κατηγορούμενος στέλνει μήνυμα στον παραπονούμενο και το προτρέπει να του δείξει το πέος του και ότι θέλει πολλά. Ο παραπονούμενος του αποστέλλει φωτογραφία στην οποία απεικονίζεται το πέος του. Την λαμβάνει και λέει στον παραπονούμενο ότι θα αυνανιστεί και θα τον σκέφτεται (θα παίξω πάνω σου). Ακολούθως ο παραπονούμενος του στέλνει και πάλι φωτογραφία με το πέος του αναγράφοντας του με γραπτό μήνυμα μέσω της ίδιας εφαρμογής Messenger μόλις έστειλα μια που εκσπερμάτωσα. Ο κατηγορούμενος μόλις έλαβε τις πιο πάνω φωτογραφίες λέει στον παραπονούμενο ότι θέλει να τον γλύψει άσχημα και ο παραπονούμενος του απαντά ότι μάλλον θα θέλουν πολλές . Αμέσως μετά ο κατηγορούμενος αποστέλλει στον παραπονούμενο φωτογραφία στην οποία φαίνεται το πέος του. Στις 7:43 το απόγευμα της ίδιας μέρας αρχίζει μεταξύ παραπονούμενου και κατηγορούμενο νέα συνομιλία στην οποία ο παραπονούμενος λέει στον κατηγορούμενο να αυνανιστούν μαζί. Ο κατηγορούμενος απαντά καταφατικά και του λέει συγκεκριμένα «είσαι εκχυμωτής φκερόνεις με πάντα». Στις 7:53 το απόγευμα ο κατηγορούμενος ρωτά τον παραπονούμενο αν εκσπερμάτωσε και ο αυτός απαντά καταφατικά. Ο κατηγορούμενος του αποστέλλει φωτογραφία στην οποία φαίνεται το πέος του να έχει εκσπερματώσει και ο παραπονούμενος του απαντά ωραία. Επίσης ο κατηγορούμενος τον ρωτά αν θυμάται πως διαγράφεται η συνομιλία. Ρωτά τον παραπονούμενο αν εκσπερμάτωσε και ο ίδιος ο κατηγορούμενος στις 7:54 το απόγευμα απέστειλε φωτογραφία στην οποία φαίνονται τα γεννητικά του όργανα και συγκεκριμένα το πέος του να έχει εκσπερματώσει. Επίσης ο κατηγορούμενος ρωτά τον παραπονούμενο αν θυμάται πώς να σβήσει την συζήτηση. Το ίδιο περιεχόμενο συζήτησης περίπου αποτυπώνεται και στην συνομιλία που είχαν μεταξύ τους κατηγορούμενος και παραπονούμενος κατά την 14 Δεκεμβρίου του 2014. Ο ανήλικος Σ.Ζ λέει στον κατηγορούμενο ότι θα αυνανιστεί και ο κατηγορούμενος το προτρέπει να το πράξουν μαζί. Επίσης ο παραπονούμενος του αποστέλλει μέσω της ίδιας εφαρμογής που προαναφέρθηκε κατά τις προηγούμενες συνομιλίες δύο φωτογραφίες. Στην μια απεικονίζεται μέρος του πέους του και στην δεύτερη τα πόδια του με κατεβασμένο το παντελόνι. Ο κατηγορούμενος στέλνει μήνυμα στο οποίο του λέει είσαι πολύ όμορφος και ότι ερεθίστηκε. Ο κατηγορούμενος επίσης και στις 15 Δεκεμβρίου του 2014 προκάλεσε τον παραπονούμενο σε πορνογραφικές παραστάσεις μέσω της πλατφόρμας κοινωνικής δικτύωσης Facebook . Από τις συνομιλίες που έχουν εκτυπωθεί φαίνεται ότι αυνανίζεται ο παραπονούμενος και του αποστέλλει φωτογραφία με το πέος του και ο κατηγορούμενος του λέει «μακάρι το σπέρμα που θα βγει να είναι για την φιλία μας .και σε αγαπώ άσχημα». Επίσης ο κατηγορούμενος του λέει ότι τα γεννητικά τους όργανα μοιάζουν. Του αναφέρει στο τέλος ότι δεν ξέρει πώς να τον ευχαριστήσει για όσα ζει με τον παραπονούμενο ότι δεν θέλει ποτέ να χάσει τον ίδιο αλλά ούτε και την άνεση τους.» Στις 22.12.2014, μετά την ως άνω καταγγελία, ο κατηγορούμενος συνελήφθη και αφού του επιστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο απάντησε «δεν έχω σχέση με έτσι πράγματα». Στα πλαίσια έρευνας που ακολούθησε στην οικία του κατηγορούμενου, κατασχέθηκαν διάφορα τεκμήρια, όπως ο ηλεκτρονικός υπολογιστής του, ένα κινητό τηλέφωνο μάρκας Apple 5C, μια Web Camera, ένα Apple IPAD, ένας εξωτερικός σκληρός δίσκος μάρκας Toshiba ως επίσης τρία ηλεκτρονικά παιχνίδια της παιχνιδοκονσόλας Playstation 3 με τις ονομασίες

(1)Grand Theft Ayto V

(2)Fifa 15 και

(3)Call of Duty Andvance Warfare. Τα τρία πιο πάνω παιχνίδια, στα πλαίσια κατάθεσης που έδωσε ο παραπονούμενος πριν εκτελεστεί το ένταλμα έρευνας στην οικία του κατηγορούμενου, ανέφερε πως ο κατηγορούμενος του είπε ότι θα τα αγόραζε για να του τα δωρίσει τα Χριστούγεννα. Ερωτώμενος σχετικά ο κατηγορούμενος κατά τον εντοπισμό τους στην οικία του, προέβαλε τη θέση ότι αυτά προορίζονταν για φίλο του που εργάζεται σε συγκεκριμένη εταιρεία στη Λευκωσία. Έρευνα της αστυνομίας κατέδειξε ότι πράγματι στη συγκεκριμένη εταιρία εργάζεται κουμπάρος του κατηγορούμενου ο οποίος ανάφερε ότι δεν γνώριζε οτιδήποτε για τα συγκεκριμένα βιντεοπαιχνίδια. Κατά την δικανική εξέταση των τεκμηρίων που κατασχέθηκαν από το σπίτι του κατηγορούμενου, ειδικότερα στο κινητό του τηλέφωνο, απεικονίζονται τα γεννητικά όργανα του παραπονούμενου, σε φωτογραφίες όμοιες με δύο φωτογραφίες που εντοπίστηκαν στις γραπτές συνομιλίες που κατηγορούμενος και παραπονούμενος είχαν μεταξύ τους, μέσω Messenger. Στον ηλεκτρονικό υπολογιστή του κατηγορούμενου δεν εντοπίστηκαν αυτούσιες οι συνομιλίες, παρά μόνο επιβεβαιώθηκε ότι οι λογαριασμοί παραπονούμενου και κατηγορούμενου είχαν επαφή μέσω της πλατφόρμας κοινωνικής δικτύωσης Facebook. Ο κατηγορούμενος σε ανακριτική κατάθεσή του, η οποία του λήφθηκε 26/12/14 δεν παραδέχθηκε ενοχή. Ο παραπονούμενος, από τον Ιανουάριο του 2015 παρακολουθείται εντατικά από ψυχολόγο, τυγχάνοντας ψυχολογικής στήριξης συνεπεία του πιο πάνω περιστατικού. Έγγραφο σημείωμα του ως άνω ψυχολόγου, με τη σύμφωνη γνώμη της πλευράς της Υπεράσπισης τέθηκε υπόψη του Δικαστηρίου και για την αλήθεια του περιεχομένου του (Τεκμήριο 1). Ο ανήλικος παραπονούμενος αξιολογήθηκε ψυχολογικά στις 23.12.2014 και έκτοτε έλαβε 15 ψυχοθεραπευτικές συνεδρίες. Σύμφωνα με τον κλινικό ψυχολόγο που τον παρακολουθεί και ετοίμασε το Τεκμήριο 1: «Οι λόγοι για τους οποίους προσήλθε ο μαθητής ήταν το ανεξέλεγκτο άγχος, το αίσθημα αβοήθητου και ο φόβος, μετά την αναφορά που έγινε από τον ίδιο και την μητέρα του προς την Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος. Η αναφορά, σύμφωνα με τον μαθητή και την μητέρα του, είχε σχέση με συνομιλίες του μαθητή με καθηγητή του σχολείου του που διαδραματίστηκαν σε διαδυκτιακό μέσο κοινωνικής δικτύωσης, οι οποίες περιείχαν σεξουαλικό περιεχόμενο, ανταλλαγή φωτογραφιών στις οποίες απεικονίζονταν γεννητικά όργανα και από κοινού αυνανισμό μέσω κάμερας. Μέσα από τις συνεδρίες, οι αντιδράσεις του μαθητή ποικίλαν και εκφράζονταν με διαφορετικό τρόπο. Στις αρχικές συνεδρίες παρατηρήθηκαν συμπτώματα όπως υπερδιέγερση, μειωμένη ικανότητα διαχείρισης άγχους και ανημπορία. Με την πάροδο των συνεδριών αναφέρθηκαν επαναλαμβανόμενες ενοχλητικές ανακλήσεις του γεγονότος (flashbacks), νυκτερινές φοβίες (επιθυμία να κοιμηθεί με το φως αναμμένο και να κλειδώσει την πόρτα του δωματίου), ενοχλητικά όνειρα που σχετίζονται με το τραυματικό γεγονός, έντονες ενοχλήσεις από νύξεις που θύμιζαν το τραυματικό γεγονός (αναφορές που γίνονταν στο σχολείο και τα ΜΜΕ) και έντονος φόβος για κοινωνικό στιγματισμό. Τα υψηλά επίπεδα άγχους, ενοχής, φόβου και θυμού, ώθησαν τον μαθητή στο να εμφανίσει την τάση να προσπαθεί επίμονα να αποφύγει συναισθήματα ή σκέψεις που σχετίζονται με τα τραυματικά γι΄ αυτόν γεγονότα, καθώς επίσης και να αποφεύγει συζητήσεις ή δραστηριότητες με συνομήλικους που να προκαλούν ανακλήσεις του τραύματος. Συνεπεία αυτού ήταν και η μείωση του ενδιαφέροντος προς τα σχολικά μαθήματα και της συμμετοχής του σε εξωτερικές δραστηριότητες ή ανοιχτούς χώρους.» Η κλινική εικόνα του παραπονούμενου μαθητή και τα συμπτώματα που αυτός παρουσιάζει, καταλήγει στο ως άνω σημείωμα του ο ψυχολόγος που τον παρακολουθεί, πληρούν τα κριτήρια της Διαταραχής Μετατραυματικού Στρες, ενώ συστήνεται η συνέχεια των ψυχοθεραπευτικών παρεμβάσεων από επαγγελματία κλινικό ψυχολόγο αν τούτο κριθεί απαραίτητο και ο παραπονούμενος το επιθυμεί. Τόσο στο κείμενο της γραπτής αγόρευσης των ευπαίδευτων συνήγορων υπεράσπισης του κατηγορούμενου, (Τεκ. 2) που κατατέθηκε στο δικαστήριο για σκοπούς μετριασμού της ποινής, όσο και σε όσα συμπληρωματικά έθεσαν υπόψη του Δικαστηρίου στο πλαίσιο της αγόρευσης τους, οι συνήγοροι υπεράσπισης, με αναφορά και στα δυο ιατρικά πιστοποιητικά του Δρ. Νικάνδρου, Ορθοπεδικού, Χειρούργου-Τραυματολόγου και του Δρ. Αργυρίου, Ψυχίατρου, (Τεκ. 4 και 3 αντίστοιχα) τα οποία με τη σύμφωνη γνώμη της Κατηγορούσας Αρχής τέθηκαν υπόψη του Δικαστηρίου και για την αλήθεια του περιεχομένου τους, έστρεψαν την προσοχή του δικαστηρίου στα σοβαρά προβλήματα υγείας που ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει, τα οποία, σύμφωνα με την υπεράσπιση, είναι και ο λόγος που ο κατηγορούμενος διέπραξε τα υπό συζήτηση αδικήματα. Ως προκύπτει από το Τεκ. 4, ο κατηγορούμενος, ηλικίας 33 ετών σήμερα (ημερ. γέννησης 30.11.1982) πάσχει από «εγκεφαλική παράλυση σπαστικού τύπου» - τετραπληγία. Για το πρόβλημα αυτό παρακολουθείται από την ημέρα της γέννησής του. Πέραν της δυσχέρειας χρήσης των άνω και κάτω άκρων υπέφερε και από συχνά επεισόδια ανεξέλεγκτης μυϊκής σύσπασης. Λόγω του ότι δεν μπορούσε να ορθοστατήσει, στην ηλικία των έξι ετών υποβλήθηκε σε επέμβαση «ριζεκτομής» με στόχο τη χαλάρωση των καμπτήρων μυών των ισχίων, γονάτων, ποδοκνημικής και αρθρώσεων του ποδιού. Αμέσως μετά την επέμβαση απέκτησε την ικανότητα περιορισμένης βάδισης με στήριξη (περιπατήρας). Έκτοτε και μέχρι σήμερα η κατάσταση των κάτω άκρων έχει επιδεινωθεί, με αποτέλεσμα να χρησιμοποιεί αναπηρικό τροχήλατο. Εμφανίζει επίσης σύγκαψη στους αγκώνες ιδιαίτερα αριστερά, σύγκαψη καρπών αμφω, σύγκαψη ισχύων αμφω, σύγκαψη γονάτων και σύγκαψη ποδοκνημικών αμφω. Εμφανίζει επίσης συχνά το φαινόμενου του έντονου μυϊκού σπασμού. Η συνολική του κατάσταση, επιβάλλει βαρύτατους περιορισμούς στη μετακίνηση και μικρότερους στη χρήση των άνω άκρων. Από το Τεκ. 3 συνάγεται ότι το ιστορικό της υγείας του κατηγορούμενου και τα συνακόλουθα κοινωνικά και διαπροσωπικά κενά στην εξέλιξή του και στην καθημερινότητά του, επηρέασαν ανασταλτικά τη συναισθηματική του συμπλήρωση και τον τρόπο της διαπροσωπικής του συμπεριφοράς και επικοινωνίας. Η σοβαρή σωματική του αναπηρία όπως και η μετανάστευση της οικογένειας του, από την Νότιο Αφρική όπου γεννήθηκε στην Κύπρο, υπήρξαν σημαντικοί παράγοντες κοινωνικής στέρησης, αρνητικής διάκρισης και περιθωριοποίησης. Ο βαθμός της αυτοεκτίμησης και της κοινωνικότητας του παρέμεινε χαμηλός με πτωχές διαπροσωπικές σχέσεις, απουσία ερωτικής εμπειρίας και απομονωμένο τρόπο ζωής. Προκύπτει επίσης, ότι η παραβατική συμπεριφορά του κατηγορούμενου είχε χαρακτήρα ατυχούς και αφελούς επικοινωνίας η οποία δεν είχε απώτερους στόχους ερωτικής παρενόχλησης και εκμετάλλευσης, δεδομένης και της φυσικής του αναπηρίας. Ο κατηγορούμενος από τις 12.01.2015 μέχρι και σήμερα εξακολουθεί με τακτικότητα να τυγχάνει ψυχιατρικής παρακολούθησης. Ακολουθεί ψυχοθεραπευτική και ψυχοεκπαιδευτική διαδικασία, με στόχο την ανασύσταση και ενίσχυση υγειών τρόπων και ορίων επικοινωνίας και κοινωνικοποίησης. Αντιμετωπίζεται επίσης η καταθληπτική συνδρομή και η αγχώδης διαταραχή που προέκυψε από τη διερεύνηση και εκδίκαση της παρούσας υπόθεσης, την συνεπακόλουθη απώλεια της εργασίας του και τις συνακόλουθες οικογενειακές, κοινωνικές και οικονομικές συνέπειες. Ο κατηγορούμενος, σύμφωνα με το θεράποντα ιατρό του, συμμετέχει ενεργά με προθυμία και συνέπεια στη θεραπεία και δείχνει πλήρη μεταμέλεια για την παρελθούσα συμπεριφορά του, αυστηρή αυτοκριτική και συνειδητοποίηση των αρνητικών προεκτάσεων προηγούμενων ατυχών τρόπων επικοινωνίας. Επίσης, σημειώνει αξιόλογη πρόοδο στη διορθωτική επανόρθωση αντιλήψεων και στην αναπλήρωση ελλειμμάτων της κοινωνικής και διαπροσωπικής του συμπεριφοράς δια μέσου της θεραπείας και της προσωπικής του προσπάθειας. Στη βάση των πιο πάνω ιδιαζόντων προσωπικών περιστάσεων του κατηγορούμενου, σε συνδυασμό θεωρούμενες με τις ιδιαίτερες περιστάσεις διάπραξης των αδικημάτων, την άμεση παραδοχή του στις κατηγορίες που του αποδόθηκαν με το τροποποιημένο κατηγορητήριο, την ειλικρινή μεταμέλειά του, την ηλικία του και το γεγονός, ότι δεν βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες, οι ευπαίδευτοι συνήγοροί του εισηγούνται, ότι δικαιολογείται η επιβολή ποινής φυλάκισης με αναστολή. Πριν προχωρήσουμε στην ανάλυση των πραγμάτων από ποινολογικής απόψεως, θα αναφερθούμε στο περιεχόμενο της έκθεσης του αρμόδιου τμήματος Κοινωνικών Υπηρεσιών της Δημοκρατίας σε σχέση με τον κατηγορούμενο, η οποία ετοιμάστηκε μετά από οδηγίες του Δικαστηρίου, σε μια προσπάθεια πληρέστερης πληροφόρησης για σκοπούς της παρούσας, ως προς τις προσωπικές, οικογενειακές, οικονομικές και άλλες συνθήκες του. Σύμφωνα με αυτήν, ο κατηγορούμενος είναι άγαμος και διαμένει στην Πάφο, μαζί με τους γονείς του, σε κατοικία η οποία είναι εγγεγραμμένη επ' ονόματι των γονιών του. Οι γονείς του γεννήθηκαν και μεγάλωσαν στο Στρουμπί. Ο πατέρας του σε ηλικία 16 ετών μετανάστευσε στη Νότιο Αφρική. Οι γονείς του παντρεύτηκαν το 1980 στην Κύπρο και εγκαταστάθηκαν μόνιμα στην Αφρική. Απέκτησαν τρία παιδιά. Το ζευγάρι διατηρούσε δική του επιχείρηση και εργαζόταν μέχρι το 1997 που επαναπατρίσθηκαν. Ο πατέρας του κατηγορούμενου αντιμετωπίζει καρδιολογικά προβλήματα και το 2002 είχε υποβληθεί σε αγγειογραφία και τοποθέτηση ειδικού «στεντ». Η μητέρα του αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα υγείας (πάρκινσον σε προχωρημένο στάδιο). Τα τελευταία εννιά χρόνια δεν εργάζονται. Ο κατηγορούμενος είναι το δεύτερο στη σειρά από τα τρία παιδιά της οικογένειάς του. Αποφοίτησε από το λύκειο το 2003 και μετά φοίτησε στο Πανεπιστήμιο Κύπρου, στο Τμήμα Πληροφορικής. Αποφοίτησε το 2008 και εργάσθηκε σε ιδιωτική εταιρεία στη Λευκωσία. Από το Σεπτέμβριο του 2010 ήταν διορισμένος σαν έκτακτος καθηγητής Πληροφορικής στην Πάφο. Το 2014 απέκτησε μεταπτυχιακό τίτλο στα πληροφοριακά και επικοινωνιακά συστήματα. Από το Δεκέμβριο του 2014, λόγω της υπό συζήτηση υπόθεσης, βρίσκεται σε διαθεσιμότητα. Ο κατηγορούμενος, παρόλες τις προσωπικές του δυσκολίες, λόγω των προβλημάτων υγείας του, βίωσε ευχάριστα παιδικά χρόνια κοντά στην πατρική του οικογένεια, η οποία συνεχίζει να τον στηρίζει μέχρι σήμερα. Όλα τα μέλη της οικογένειας συνδέονται μεταξύ τους και καταβάλλουν κάθε δυνατή προσπάθεια να τον στηρίξουν και να του συμπαρασταθούν. Αναγνωρίζοντας τη σοβαρότητα των αδικημάτων που διέπραξε αισθάνεται μεταμέλεια, αποφεύγει τις εξόδους και νιώθει ανασφάλεια. Ο κατηγορούμενος δέχεται φροντίδα από αλλοδαπή φροντίστρια, καθώς, λόγω της αναπηρίας του, δυσκολεύεται να περπατήσει και να αυτοεξυπηρετηθεί. Αξιολογήσαμε κάθε τι που τέθηκε ενώπιον μας από τους ευπαίδευτους συνήγορους του κατηγορουμένου, στην έκταση που τούτο μπορεί να αξιολογηθεί για τον πιο πάνω σκοπό και στο βαθμό βεβαίως που νομολογιακά έχει αναγνωριστεί ότι μπορεί να αποτελέσει μετριαστικό παράγοντα. Λάβαμε επίσης υπόψη όχι μόνο το περιεχόμενο της έκθεσης κοινωνικής έρευνας, αλλά και όσα οι συνήγοροι του υπέδειξαν συζητώντας τις προσωπικές και άλλες περιστάσεις και συνθήκες του κατηγορούμενου, ως επίσης τις περιστάσεις που περιβάλλουν γενικότερα τη διάπραξη των αδικημάτων, ασχέτως αν κάποια από αυτά δεν αναφέρονται ρητώς στο παρόν σκεπτικό μας. Κατά το στάδιο της επιμέτρησης της ποινής, το πρώτιστο καθήκον του Δικαστηρίου είναι η εξυπηρέτηση του δημοσίου συμφέροντος, στόχος που επιτυγχάνεται μόνο με την αποτελεσματική εφαρμογή του νόμου (βλέπε Σύγγραμμα Sentencing in Cyprus, σελ. 3 του Γ. Μ. Πική και Republic v. Georgiou 22 C.L.R. 147). Τα Δικαστήρια, ως φρουροί της νομιμότητας και της ευταξίας οφείλουν να διαφυλάξουν και να διασφαλίσουν την πιστή εφαρμογή του νόμου με την επιβολή ανάλογων σε κάθε περίπτωση ποινών, ικανών να τιθασεύσουν συμπεριφορές που κινούνται εκτός του πλαισίου του νόμου, προς όφελος κάθε πολίτη ξεχωριστά και της κοινωνίας στο σύνολο της. Τα αδικήματα τα οποία έχει διαπράξει ο κατηγορούμενος, όπως αυτά αναγνωρίζονται ως τέτοια στον Περί της Πρόληψης και της Καταπολέμησης της Σεξουαλικής Κακοποίησης, της Σεξουαλικής Εκμετάλλευσης Παιδιών και της Παιδικής Πορνογραφίας Νόμο, Ν.91(Ι)/2014, είναι - με δείκτη τις προβλεπόμενες στο νόμο ποινές - αναμφίβολα σοβαρά. Για όλα τα αδικήματα που παραδέχθηκε ότι διέπραξε ο κατηγορούμενος, προβλέπεται, κατ' ανώτατο όριο, ποινή φυλάκισης 10 ετών, εκτός από το αδίκημα της κατηγορίας αρ. 17, (απόπειρα άγρας παιδιών για σεξουαλικούς σκοπούς) για το οποίο προνοείται, κατ' ανώτατο όριο, ποινή φυλάκισης 7 ετών. Το ως άνω νομοθετικό πλαίσιο που διέπει την πρόληψη και καταπολέμηση της σεξουαλικής κακοποίησης και εκμετάλλευσης παιδιών και της παιδικής πορνογραφίας, με το οποίο έχει αναθεωρηθεί, επί το αυστηρότερον, η ποινολογική μεταχείριση προσώπων που διαπράττουν αδικήματα αυτής της φύσης, είναι, ως διακηρύσσεται στο προοίμιο του ως άνω νόμου, το αποτέλεσμα της εναρμόνισης της νομοθεσίας της Κυπριακής πολιτείας με πράξεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως, της «Απόφασης-Πλαίσιο του Συμβουλίου, της 15ης Μαρτίου 2001, σχετικά με το καθεστώς των θυμάτων σε ποινικές διαδικασίες (2001/220/ΔΕΥ)», της «Οδηγίας 2011/93/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συµβουλίου της 13ης ∆εκεµβρίου 2011, σχετικά µε την καταπολέµηση της σεξουαλικής κακοποίησης και σεξουαλικής εκµετάλλευσης παιδιών και της παιδικής πορνογραφίας και την αντικατάσταση της απόφασης-πλαίσιο 2004/68/∆ΕΥ του Συµβουλίου», ως επίσης, η εξυπηρέτηση του σκοπού της καλύτερης εφαρµογής του Περί Προαιρετικού Πρωτοκόλλου στη Σύµβαση των Ηνωµένων Εθνών για τα ∆ικαιώµατα του Παιδιού, για την Πώληση Παιδιών, Παιδική Πορνεία και Πορνογραφία (Κυρωτικού) Νόµου, του περί της Σύµβασης των Ηνωµένων Εθνών κατά του ∆ιεθνικού Οργανωµένου Εγκλήµατος και Πρωτοκόλλων (Κυρωτικού) Νόµου, του περί της Σύµβασης κατά του Εγκλήµατος µέσω του ∆ιαδικτύου (Κυρωτικού) Νόµου, του περί της Σύµβασης περί των ∆ικαιωµάτων του Παιδιού (Κυρωτικού) Νόµου και του περί της Ευρωπαϊκής Σύµβασης για την Άσκηση των ∆ικαιωµάτων του Παιδιού (Κυρωτικού) Νόµου, όπως αυτοί τροποποιούνται ή αντικαθίστανται, καθώς επίσης και η εφαρμογή της Σύµβασης του Συμβουλίου της Ευρώπης για την Προστασία των Παιδιών ενάντια στη Σεξουαλική Εκμετάλλευση και τη Σεξουαλική Κακοποίηση η οποία υπογράφτηκε στο Lanzarote στις 25 Οκτωβρίου 2007. Είναι σημαντικό να σημειωθεί, η αδιάκοπη και αδιάπτωτη προσπάθεια της παγκόσμιας κοινότητας, η οποία εκδηλώνεται νομοθετικά και άλλως πως, να προστατεύσει τα παιδιά από την σεξουαλική εκμετάλλευση και από συμπεριφορές ανθρώπων, απαράδεκτες, όπως αυτές του κατηγορούμενου στην υπό συζήτηση περίπτωση (βλέπε Aebi And Others, Criminal Punishment Around The World, Volumes 1-4, ABC-CLIO, 2010). Όπως διακηρύσσεται στη νομολογία των Δικαστηρίων της χώρας μας, η μέγιστη προβλεπόμενη ποινή για ένα αδίκημα αντικατοπτρίζει τη σοβαρότητα του αδικήματος και αποτελεί στοιχείο το οποίο το Δικαστήριο οφείλει να λάβει υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής (βλ. Souilmi ν. Αστυνομίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 248, Γ. Ε. ν. Πέτρου

(1993)2 Α.Α.Δ. 9). Όπως τέθηκε στην υπόθεση Λεβέντης ν. Αστυνομίας

(1999)2 Α.Α. Δ. 632: «Το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από το Νόμο είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για να επιμετρήσει τη ποινή». (Βλ. επίσης Καφάρη ν. Αστυνομίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 442). Τούτο, βεβαίως, χωρίς ποτέ να παραγνωρίζεται η καλά εμπεδωμένη αρχή πως η κάθε υπόθεση κρίνεται στη βάση των δικών της γεγονότων (βλ. Κατσούρης ν. Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 547 και Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 391). Το Δικαστικό καθήκον για εξατομίκευση της ποινής ουδόλως μειώνεται ή ατονεί, ακόμη και στα σοβαρότερα των αδικημάτων (στα οποία δεν προβλέπεται η επιβολή αναγκαστικής ποινής). Τα Δικαστήρια, δεν βασίζονται μόνο στην προβλεπόμενη από το Νόμο ποινή, η οποία ασφαλώς και εκτιμάται, αλλά λαμβάνουν υπόψη και τις προσωπικές περιστάσεις ενός κατηγορούμενου όσο και το σύνολο των περιστάσεων που περιβάλλουν τη διάπραξη ενός αδικήματος. Αποτελεί άλλωστε αξίωμα ότι κατά την επιμέτρηση της ποινής, ακόμη και στις περιπτώσεις που είναι αναγκαία η αυστηρή και αποτρεπτική αντιμετώπιση, δεν μειώνεται η ανάγκη εξατομίκευσης της ποινής σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση, ώστε αυτή, στη βάση των ειδικότερων γεγονότων που την περιβάλουν να αρμόζει στις συνθήκες του παραβάτη και να προσιδιάζει στην προσωπικότητα του. Το καθήκον για εξατομίκευση της ποινής δεν ατονεί. (Βλ. Παναγιώτου ν. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 478). Ταυτόχρονα όμως, η διεργασία της εξατομίκευσης της ποινής, δεν θα πρέπει να αφήνεται να οδηγεί σε εξουδετέρωση είτε της σοβαρότητας του αδικήματος είτε του στοιχείου της αποτροπής που δυνατόν να επιβάλλουν η φύση και τα περιστατικά του αδικήματος. Επιβάλλεται, πάντοτε, προσεκτική και μικροσκοπική στάθμιση των πραγμάτων, κάτι που κάναμε και εμείς στην υπό συζήτηση περίπτωση. Αδικήματα της φύσης που ο κατηγορούμενος διέπραξε πρέπει να αντιμετωπίζονται με ποινές αποτρεπτικού χαρακτήρα (βλέπε Σοφοκλέους ν. Δημοκρατίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 259 και Α.Γ.Α. ν. Δημοκρατίας

(2006)2 Α.Α.Δ. 345). Το γεγονός και μόνο ότι τέτοιου είδους αδικήματα διαπράττονται σε βάρος ανηλίκων, όπως είναι η παρούσα περίπτωση, καθιστούν τούτα εξαιρετικής σοβαρότητας, καλώντας επιτακτικά, στην επιβολή αποτρεπτικών ποινών. Τέτοιες συμπεριφορές θα πρέπει να αντιμετωπίζονται με αποφασιστικότητα και αυστηρότητα. Το γεγονός ότι ένας κατηγορούμενος εκμεταλλεύεται την νεαρή ηλικία των θυμάτων, που συνοδεύεται συνήθως από ανωριμότητα και ευαισθησία, για να ικανοποιήσει τις σεξουαλικές του ορέξεις και επιθυμίες αποτελεί παράγοντα που από μόνος του προκαλεί αποστροφή και αποτροπιασμό. Οι ηθικές και κοινωνικές αξίες της κυπριακής κοινωνίας, διατηρούνται ακόμη σε υψηλό επίπεδο. Σε σχέση με ζητήματα όπως τα υπό συζήτηση, παραμένουν αλώβητες, κατά τρόπο που οδηγούν στην αποστροφή και στην έντονη αποδοκιμασία συμπεριφορών όπως αυτών που ο κατηγορούμενος επέδειξε. Αυτός είναι και ο λόγος που οι ποινές που θα πρέπει να επιβάλλονται σε παρόμοιας φύσης υποθέσεις θα πρέπει να αντικατοπτρίζουν το περί δικαίου αίσθημα της κοινωνίας μας, που αποδοκιμάζει και έντονα διαμαρτύρεται απέναντι σε τέτοιες συμπεριφορές (βλέπε Νικολάου ν. Δημοκρατίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 141). Τούτο βεβαίως, ως πιο πάνω έχει υποδειχθεί, χωρίς ταυτόχρονα στα πλαίσια της εξυπηρέτησης της αρχής της αποτρεπτικότητας και γενικότερα της ανάγκης για αυστηρή αντιμετώπιση, να μειώνει την υποχρέωση εξατομίκευσης της ποινής σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση ώστε αυτή να αρμόζει στις συνθήκες του παραβάτη και να προσιδιάζει στην προσωπικότητα του. Η κάθε περίπτωση θα πρέπει να κρίνεται και να αντιμετωπίζεται στη βάση των δικών της πραγματικών περιστατικών και συνθηκών που την περιβάλλουν. Πληθώρα αποφάσεων των δικαστηρίων καταπιάνεται με την επιβολή ποινών για αδικήματα, ομοειδή στη φύση, με αυτά που ο κατηγορούμενος διέπραξε. Ως έχει υποδειχθεί στην υπόθεση Στέλιος Μαυρολουκά ν. Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2015:B73, Ποιν. Εφ. 212/2013, ημερ. 05.02.2015, η προηγηθείσα νομολογιακή προσέγγιση ενός ζητήματος, είναι χρήσιμη προς την κατεύθυνση ελαφρυντικών ή επιβαρυντικών λόγων αλλά και του καθορισμού του γενικότερου πλαισίου της ποινής σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση. Προηγούμενες αποφάσεις αναφορικά με επιβληθείσες ποινές, σε παρόμοιας φύσης αδικήματα, είναι ενδεικτικές του μέτρου τιμωρίας συγκεκριμένων εγκλημάτων και των παραμέτρων του καθορισμού της ποινής. Δεν έχουν όμως το δεσμευτικό χαρακτήρα που ενέχει ο καθορισμός αρχών δικαίου. Τούτο, γιατί η ποινή που επιβάλλεται σε κάθε υπόθεση είναι αλληλένδετη με τις ιδιαιτερότητες των γεγονότων που τη συνθέτουν και με τις ιδιαιτερότητες των συνθηκών του παραβάτη. Η κάθε μια από αυτές διακρίνεται από την επίδική περίπτωση, είτε σε μικρότερο είτε σε μεγαλύτερο βαθμό, επί ουσιαστικών πτυχών, όπως οι συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων, οι σχέσεις μεταξύ θύματος και θύτη, οι προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις των κατηγορουμένων, τα ψυχολογικά και άλλα προβλήματα υγείας των ιδίων και των θυμάτων τους, ο χρόνος διάπραξης των αδικημάτων και η αλλαγή στο μεταξύ των κοινωνικών συνθηκών και αναγκών για ακόμη πιο αποτρεπτική αντιμετώπιση των δραστών, δεδομένης της όλο και αυξανόμενης συχνότητας διάπραξης αδικημάτων ως τα υπό συζήτηση. (βλ. Γρηγορίου ν. Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 217, Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 1, Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 123, και L.C.A. DOMIKI LTD v. R.K.A. KIKKOS DEVELOPERS LTD κ.α. Ποιν. Εφ. 116/2011 ημερ. 17.03.2015). Το Ανώτατο Δικαστήριο, δια του Νικήτα Δ., στην υπόθεση Μιχαήλ (ανωτέρω) σημείωσε τα ακόλουθα σχετικά με ό,τι εδώ ενδιαφέρει: «Οι προηγούμενες υποθέσεις δεν παρέχουν πάντοτε ασφαλή καθοδήγηση. Ο λόγος γι αυτό είναι ότι, παρόλο που μπορεί να παρουσιάζουν ένα ή περισσότερα κοινά χαρακτηριστικά εντούτοις, συχνά, δεν υπάρχει η ταυτοσημία στο βαθμό που θα ήταν σωστό να προοιωνίζεται η ίδια ποινή για κατοπινές υποθέσεις. Η μεγαλύτερη ίσως χρησιμότητα του δικαστικού προηγούμενου στον τομέα αυτό έγκειται στον εντοπισμό των περιστάσεων που θεωρήθηκαν ως ελαφρυντικές ή επιβαρυντικές. Στη Βρετανία επικράτησε η πρακτική να παρέχονται από καιρού εις καιρόν κατευθυντήριες γραμμές σε συμπυκνωμένη μορφή σχετικά με τη φύση και το εύρος των ποινών. Τα σεξουαλικά αδικήματα δεν αποτελούν εξαίρεση: βλ. π.χ. R. ν. Billam [1986] 1 All E.R. 985. Όντως, όπου διαφαίνεται η τάση, πάνω σε στέρεες βάσεις, μπορεί να διαμορφωθεί ένα είδος ταρίφας. Όμως δεν μπορεί να οδηγεί σε αποστέωση της εξουσίας του δικαστηρίου μπροστά στη ζωντανή πραγματικότητα που εμφανίζει κάθε υπόθεση με τις ιδιαιτερότητες της. Αυτό δεν σημαίνει ότι δε θα ισχύσει η διατίμηση, όπου υπάρχουν ουσιαστικές ομοιότητες. Χρειάζεται όμως προσοχή γιατί, παρόλο που τα ανθρώπινα επαναλαμβάνονται, είναι ανιχνεύσιμες διαφορές και λεπτομέρειες που προσδίδουν στο προηγούμενο άλλη, διαφοροποιημένη, διάσταση. Τα λέγουμε αυτά όχι για να μειώσουμε την μεγάλη προσπάθεια του συνηγόρου, να μας ενημερώσει για κάθε τι σχετικό, αλλά για να θέσουμε τις παραμέτρους της χρήσιμης καταφυγής στο προηγούμενο». Με τις πιο πάνω σκέψεις κατά νου, έχουμε διεξέλθει πληθώρα αποφάσεων - δικαστικών προηγούμενων, σε σχέση με την ποινολογική μεταχείριση κατηγορουμένων που έχουν διαπράξει αδικήματα της φύσης και του χαρακτήρα αυτών που διέπραξε ο κατηγορούμενος στην υπό συζήτηση υπόθεση, χωρίς να παραβλέπουμε το γεγονός ότι στο μεταξύ, έχει μεσολαβήσει η ψήφιση του Νόμου 91(Ι)/2014, κατά παράβαση προνοιών του οποίου ο κατηγορούμενος κρίθηκε ένοχος. Στην Κυριάκου ν. Δημοκρατίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 141, ο κατηγορούμενος ηλικίας 23 ετών, μειωμένης αντιληπτικής ικανότητας, ανώριμος και με έντονη συναισθηματική διαταραχή, επινόησε και εκτέλεσε σχέδιο να παρασύρει το ανήλικο θύμα, ηλικίας 9 ½ ετών, στο σπίτι του για να την εκμεταλλευθεί σεξουαλικά. Επιβλήθηκε πρωτόδικα ποινή φυλάκισης 2 ½ ετών η οποία επικυρώθηκε κατ΄ έφεση. Στην υπόθεση Γιάννης Κέρκης v. Δημοκρατίας

(2010)2 Α.Α.Δ 433, ο κατηγορούμενος, 22 ετών, που είχε περιορισμένη νοητική ικανότητα, παραδέχτηκε ότι εκμεταλλεύτηκε σεξουαλικά κορίτσι ηλικίας 8 χρόνων και της επιτέθηκε άσεμνα. Συγκεκριμένα, είχε οδηγήσει το παιδί, που του ήταν άγνωστο, σε δημοτικό σχολείο. Εκεί, της κατέβασε το παντελόνι, κατέβασε και το δικό του και ακολούθως, έβαλε το χέρι στο εσώρουχό της, την χάιδεψε, την φιλούσε στα γεννητικά της όργανα και στον πρωκτό και στη συνέχεια αφού ακούμπησε το πέος του στο πρωκτό της, εκσπερμάτωσε στο σώμα της. Επίσης, παραδέχθηκε ότι σε άλλη ημερομηνία, παρέσυρε στον ίδιο χώρο, αγόρι ηλικίας 8 χρονών. Ζήτησε από το παιδί να του κάνει στοματικό «έρωτα» και όταν το παιδί αρνήθηκε, ο κατηγορούμενος του κατέβασε το παντελόνι και ακουμπώντας το πέος του στον πρωκτό του παιδιού, εκσπερμάτωσε. Του επιβλήθηκαν διαδοχικές ποινές 2,5 ετών και 18 μηνών. Το Ανώτατο Δικαστήριο, αν και παρατήρησε ότι ήταν αυστηρή ποινή, έκρινε ότι δεν ήταν υπερβολική και επικύρωσε την πρωτόδικη απόφαση. Στην υπόθεση Μ.Φ. ν. Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 174 ο κατηγορούμενος παραδέχθηκε ότι σε 4 περιπτώσεις σε διάστημα 20 ημερών εκμεταλλεύθηκε σεξουαλικά την ανήλικη θυγατέρα του ηλικίας 11 ετών και 10 μηνών. Ποινή φυλάκισης 4 ετών που επιβλήθηκε πρωτόδικα μειώθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στα 3 χρόνια λαμβάνοντας υπόψη κατά κύριο λόγο τις επαγγελματικές επιπτώσεις της φυλάκισης του εφεσείοντα και συνακόλουθα τις οικονομικές επιπτώσεις όχι μόνο στον ίδιο αλλά και στην οικογένεια του, ιδιαίτερα στα 4 ανήλικα τέκνα του. Στην υπό συζήτηση περίπτωση, ο κατηγορούμενος, εκμεταλλευόμενος προφανώς την γνωριμία του με τον ανήλικο, αφού ήταν καθηγητής του παραπονούμενου, καταχρώμενος τη θέση εμπιστοσύνης, επιρροής ή εξουσίας που είχε με τον ανήλικο μαθητή του, πραγματικότητα που εκ του νόμου αποτελεί επιβαρυντικό παράγοντα για τον κατηγορούμενο, (άρθρο 19(γ) του Ν. 91(I)/2014) προσέγγισε τον ανήλικο μέσω της πλατφόρμας κοινωνικής δικτύωσης Facebook και με την αποστολή και ανταλλαγή γραπτών μηνυμάτων και φωτογραφιών, σεξουαλικού περιεχομένου, διέπραξε τα αδικήματα που παραδέχθηκε. Όλα τα αδικήματα διαπράχθηκαν σε τρεις διαφορετικές ημερομηνίες και σε σύντομο χρονικό διάστημα (11.12.2014, 14.12.2014 και 15.12.2014). Η εγκληματική δράση του κατηγορούμενου, ανακόπηκε, όταν η μητέρα του παραπονούμενου αντιλήφθηκε τι συνέβαινε, ευτυχώς έγκαιρα και κατήγγειλε την υπόθεση στην αστυνομία. Η σκιαγράφηση και ανάλυση του ψυχοσωματικού προφίλ του κατηγορούμενου έχουν καταγραφεί αναλυτικά σε προηγούμενο σημείο της απόφασής μας και δεν κρίνεται σκόπιμο να επαναληφθούν. Αποτελούν στοιχεία και παραμέτρους που λαμβάνονται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής. Ωσαύτως, συνυπολογίζονται οι βραχυπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες επιπτώσεις της έκνομης συμπεριφοράς του στην ψυχική υγεία του παραπονούμενου, οι οποίες επίσης έχουν εκτεθεί αναλυτικά ανωτέρω. Το γεγονός άλλωστε ότι συμπεριφορές τέτοιου είδους δεν είναι χωρίς επιπτώσεις, αποτελεί και διαπίστωση ανθρώπινης εμπειρίας, όπως διαπιστώθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο, μεταξύ άλλων, στις υποθέσεις Π.Π. κ.ά. ν. Γενικός Εισαγγελέας

(2000)2 Α.Α.Δ. 457, Γενικός Εισαγγελέας ν. Α.Β.

(2002)2 Α.Α.Δ. 382 και Μ.Θ. ν. Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 174. Η παραδοχή διάπραξης αδικημάτων, έχει καλά νομολογηθεί ότι συνιστά ένα επιπρόσθετο ελαφρυντικό παράγοντα (βλέπε Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 28). Πρέπει δε να αμείβεται με σχετική έκπτωση στην ποινή, αφού αυτό ενθαρρύνει τους αδικοπραγούντες να παραδέχονται ενοχή, με συνέπεια να μην σπαταλιέται πολύτιμος χρόνος στην εκδίκαση υποθέσεων, κάτι που προάγει τους σκοπούς της δικαιοσύνης. Άλλωστε, σε περιπτώσεις ως η υπό συζήτηση, η παραδοχή έχει νομολογηθεί ότι συνιστά ένα επιπρόσθετο ελαφρυντικό παράγοντα, καθ΄ ην έκταση απαλλάσσει τον παραπονούμενο από το να ζήσει ξανά δυσάρεστα γεγονότα, τραυματικές και οδυνηρές εμπειρίες. Στην υπό συζήτηση περίπτωση, μετά την τελική διαμόρφωση του κατηγορητηρίου, μέσω της τελευταίας τροποποίησής του, στις 08.09.2016, ο κατηγορούμενος προέβη άμεσα σε παραδοχή όλων των κατηγοριών που του αποδόθηκαν. Υπό τις περιστάσεις, κρίνουμε ότι ο κατηγορούμενος δικαιούται την επιείκεια που καθηκόντως επιδεικνύεται προς ένα πρόσωπο που άμεσα και ως ένδειξη έμπρακτης μεταμέλειας, παραδέχεται ενώπιόν του τα εγκλήματά του. Το Δικαστήριο, δεν αφήνουν αδιάφορο το λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορούμενου, οι προσωπικές και οικογενειακές του περιστάσεις ως έχουν τεθεί υπόψη του Δικαστηρίου, η ηλικία του, τα σοβαρά προβλήματα υγείας - ψυχολογικά και σωματικά - που αναμφίβολα αντιμετωπίζει, ούτε βεβαίως τις επιπτώσεις των πράξεών του στην ψυχική του υγεία και τις επιπτώσεις που θα έχει η παραδοχή και η επιβληθείσα ποινή στην επαγγελματική του σταδιοδρομία. Το σύνολο των μετριαστικών παραγόντων που στη συγκεκριμένη περίπτωση μπορούν να ανιχνευθούν, σωρευτικά θεωρούμενων, δεν μπορούν σε καμία περίπτωση να εξουδετερώσουν τον αποτρεπτικό χαρακτήρα που πρέπει και στην υπό συζήτηση περίπτωση να έχουν οι ποινές. Οι προσωπικές συνθήκες και επιπτώσεις στην προσωπική και οικογενειακή ζωή του κατηγορούμενου, όπως κατ' επανάληψη έχει διακηρυχτεί από τα δικαστήρια της Δημοκρατίας, έρχονται σε δεύτερη μοίρα, στις περιπτώσεις σοβαρών εγκλημάτων, όπως είναι τα σεξουαλικά αδικήματα που στρέφονται κατά ανηλίκων. Αδικήματα της φύσης που ο κατηγορούμενος διέπραξε, με δεδομένο ότι στρέφονται εναντίον παιδιών, επιβάλλεται, ως έχει ήδη σημειωθεί ανωτέρω, όπως τιμωρούνται με αποτρεπτικές ποινές σε μια προσπάθεια καταστολής τους (βλ. Κέρκης ν. Δημοκρατίας

(2010), 2 ΑΑΔ 433). Η ποινή της φυλάκισης, όπως κατά επανάληψη έχει υποδειχθεί, αποτελεί καθόλα θεμιτό μέτρο και στην περίπτωση παραβατών με λευκό ποινικό μητρώο, αν ένα τέτοιο μέτρο κρίνεται επιβεβλημένο και αναπόφευκτο μετά από συνεκτίμηση της σοβαρότητας του αδικήματος, των γεγονότων της υπόθεσης και των συνθηκών του παραβάτη (βλέπε Τηλεμάχου ν. Αστυνομίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 701). Ο αποτρεπτικός χαρακτήρας της ποινής, ο οποίος λειτουργεί ως τέτοιος τόσο σε σχέση με τον ίδιο τον κατηγορούμενο και την τιμωρία του, όσο και προς παραδειγματισμό άλλων, επίδοξων παραβατών, θα πρέπει παράλληλα να ανταποκρίνεται στα περιστατικά που περιβάλλουν την υπόθεση και την προσωπικότητα του κατηγορούμενου, χωρίς ταυτόχρονα η ποινή να είναι εξοντωτική, στερώντας από τον τελευταίο τη δυνατότητα να ζήσει μια όσο το δυνατό φυσιολογική ζωή. Σταθμίζοντας όλα τα πιο πάνω με προσοχή επιβάλλουμε στον κατηγορούμενο τις πιο κάτω ποινές φυλάκισης: 13η κατηγορία Δεν επιβάλλεται καμία ποινή, καθότι τα γεγονότα αυτής εμπεριέχονται στα γεγονότα της 15ης κατηγορίας, στην οποία θα επιβάλουμε ποινή (βλέπε Βασιλείου ν. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 385 και Περικλέους ν. Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 34). 14η κατηγορία Δεν επιβάλλεται καμία ποινή, καθότι τα γεγονότα αυτής εμπεριέχονται στα γεγονότα της 15ης κατηγορίας, στην οποία θα επιβάλουμε ποινή (βλέπε Βασιλείου και Περικλέους (ανωτέρω). 15η κατηγορία Ποινή φυλάκισης 2 ½ ετών. 16η κατηγορία Δεν επιβάλλεται καμία ποινή, καθότι τα γεγονότα αυτής εμπεριέχονται στα γεγονότα της 15ης κατηγορίας, στην οποία επιβάλαμε ήδη ποινή (βλέπε Βασιλείου και Περικλέους (ανωτέρω). 17η κατηγορία Ποινή φυλάκισης 2 ετών. 18η κατηγορία Δεν επιβάλλεται καμία ποινή, καθότι τα γεγονότα αυτής εμπεριέχονται στα γεγονότα της 20ης κατηγορίας, στην οποία θα επιβάλουμε ποινή (βλέπε Βασιλείου και Περικλέους (ανωτέρω). 19η κατηγορία Δεν επιβάλλεται καμία ποινή, καθότι τα γεγονότα αυτής εμπεριέχονται στα γεγονότα της 20ης κατηγορίας, στην οποία θα επιβάλουμε ποινή (βλέπε Βασιλείου και Περικλέους (ανωτέρω). 20η κατηγορία Ποινή φυλάκισης 2 ½ ετών. 21η κατηγορία Δεν επιβάλλεται καμία ποινή, καθότι τα γεγονότα αυτής εμπεριέχονται στα γεγονότα της 20ης κατηγορίας, στην οποία επιβάλαμε ήδη ποινή (βλέπε Βασιλείου και Περικλέους (ανωτέρω). 22η κατηγορία Δεν επιβάλλεται καμία ποινή, καθότι τα γεγονότα αυτής εμπεριέχονται στα γεγονότα της 24ης κατηγορίας, στην οποία θα επιβάλουμε ποινή (βλέπε Βασιλείου και Περικλέους (ανωτέρω). 23η κατηγορία Δεν επιβάλλεται καμία ποινή, καθότι τα γεγονότα αυτής εμπεριέχονται στα γεγονότα της 24ης κατηγορίας, στην οποία θα επιβάλουμε ποινή (βλέπε Βασιλείου και Περικλέους (ανωτέρω). 24η κατηγορία Ποινή φυλάκισης 2 ½ ετών. 25η κατηγορία Δεν επιβάλλεται καμία ποινή, καθότι τα γεγονότα αυτής εμπεριέχονται στα γεγονότα της 24ης κατηγορίας, στην οποία επιβάλαμε ήδη ποινή (βλέπε Βασιλείου και Περικλέους (ανωτέρω). Οι επιβληθείσες ποινές φυλάκισης να συντρέχουν. Επιπρόσθετα των πιο πάνω ποινών, κατ' ενάσκηση διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, κατ' εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 14

(1)του Ν.91(Ι)/2014, διατάσσεται: Α) Η παραπομπή του κατηγορούμενου στην Αρχή Εποπτείας Καταδικασθέντων για Αδικήματα Σεξουαλικής Φύσης κατά Ανηλίκων, που έχει εγκαθιδρυθεί με το άρθρο 47 του Ν.91(Ι)/2014, για χρονικό διάστημα τριών χρόνων από σήμερα (άρθρο 14

(1)(γ)) και Β) Ο τερματισμός απασχόλησης του καταδικασθέντος σε χώρους όπου βρίσκονται ή συχνάζουν παιδιά (άρθρο 14

(1)(ζ)). Οφείλουμε να εξετάσουμε, σε αυτό το στάδιο, την εισήγηση των ευπαίδευτων συνηγόρων του κατηγορουμένου για αναστολή των επιβληθεισών ποινών φυλάκισης. Σύμφωνα με το άρθρο 3 του Περί της Υφ' Όρων Αναστολής και Εκτέλεσης Ποινής Φυλάκισης εις Ορισμένας Περιπτώσεις Νόμου του 1972, τα Δικαστήρια διατάσσουν την αναστολή εκτέλεσης ποινής φυλάκισης, αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και από τα προσωπικά περιστατικά του κατηγορουμένου. Αυτό επιτάσσει η πρακτική, όπως αναφέρθηκε στην πρόσφατη υπόθεση Κ. Νικολάου ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 41/16, ημερομηνίας 14.04.2016. Οι περιορισμοί που είχαν εισαχθεί με τον τροποποιητικό νόμο του 1997 (Ν. 41

(1)/97) εξαλείφθηκαν με την κατάργηση του, (Ν.186

(1)/03) και είναι αποδεκτό πως η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου επί του θέματος διευρύνθηκε και πάλι (βλέπε Παπαευσταθίου ν. Αστυνομίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 39 και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Ρομίνας Τζιαουχάρη,

(2005)2 Α.Α.Δ. 161). Το σύνολο των στοιχείων που λήφθηκαν υπόψη για μετριασμό της ποινής, μπορούν να λαμβάνονται υπόψη στην εξέταση του ζητήματος κατά πόσο είναι ορθό και δίκαιο να ανασταλεί επιβληθείσα ποινή φυλάκισης. Συνεκτιμώντας το σύνολο των περιστατικών που περιβάλλουν την υπό συζήτηση υπόθεση, σε συνδυασμό πάντα θεωρούμενα με τις προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις του κατηγορούμενου, καταλήξαμε πως νομιμοποιούμαστε να ασκήσουμε τη διακριτική μας ευχέρεια ώστε να διατάξουμε την αναστολή των επιβληθεισών ποινών φυλάκισης, για περίοδο τριών

(3)ετών. Η παραδοχή του, το λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορούμενου, η μεταφερθείσα και ποικιλοτρόπως εκδηλωθείσα μεταμέλειά του, τα σοβαρά και χρόνια προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει, (σωματικά και ψυχολογικά) τα οποία, ως τέθηκε υπόψη του Δικαστηρίου χωρίς να αμφισβητηθεί, δεν είναι άσχετα με τους λόγους που τον οδήγησαν στη διάπραξη των αδικημάτων που παραδέχθηκε, λειτούργησαν συνυφασμένα με την όλη συμπεριφορά του κατηγορούμενου μετά τη διάπραξη των αδικημάτων, και ειδικότερα τη συνεπή παρακολούθηση της ψυχοθεραπευτικής και ψυχοεκπαιδευτικής θεραπείας στην οποία εθελούσια υποβάλλεται, με στόχο την ανασύσταση και ενίσχυση υγειών τρόπων και ορίων επικοινωνίας και κοινωνικοποίησης, οι οποίες έχουν ήδη θετικά αποτελέσματα αφού ο κατηγορούμενος παρουσιάζει αξιόλογη πρόοδο στην διορθωτική επανόρθωση αντιλήψεων και στην αναπλήρωση ελλειμμάτων της κοινωνικής και διαπροσωπικής του συμπεριφοράς. Δεν διαφεύγει άλλωστε της προσοχής μας, ότι, σύμφωνα με το θεράποντα ιατρό του, ενδεχόμενη άμεση φυλάκισή του, θα διασαλεύσει σοβαρά τη θεραπευτική διαδικασία και θα επιδεινώσει την ήδη βεβαρημένη κατάσταση της υγείας του, σωματικής και ψυχικής. Συνακόλουθα, διατάσσουμε όπως οι επιβληθείσες ποινές φυλάκισης μη εκτελεσθούν, εκτός αν διαρκούσης της περιόδου των τριών

(3)ετών από σήμερα, ο κατηγορούμενος διαπράξει άλλο αδίκημα το οποίο θα τιμωρείται με ποινή φυλάκισης. (Εξηγούνται στον κατηγορούμενο οι συνέπειες και η σημασία των επιβληθεισών ποινών φυλάκισης με αναστολή). Τα Τεκμήρια που έχουν κατασχεθεί κατά την έρευνα της οικίας του κατηγορούμενου και έκτοτε κατακρατούνται από την Αστυνομία, να επιστραφούν στον νόμιμο δικαιούχο τους, μετά την πάροδο της προθεσμίας έφεσης, αφού διαγραφούν οποιαδήποτε παράνομα στοιχεία και λογισμικά εμπεριέχονται σε αυτά. Τα έξοδα της διαδικασίας, ύψους €295 να καταβληθούν από τη Δημοκρατία. (Υπ.) ................ Α. Δαυίδ, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ................ Δ. Ι. Κίτσιος, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ................ Κ. Σατολιάς, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο