Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. Μάριου Αντωνιάδη, Αρ. Υπόθεσης: 4073/13, 29/11/2016

(1)(α)

(8)και 40 του περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων (Ασφάλιση Ευθύνης Έναντι Τρίτου) Νόμου 96

(1)/2000, όπως τροποποιήθηκε και Κ.Δ.Π. 312/2007 και τέλος, παράνομη κατοχή περιουσίας, κατά παράβαση του άρθρου 309 του Ποινικού Κώδικα (βλ. τις κατηγορίες 1 μέχρι 6, κατ' αντιστοιχία αδικήματος). Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της 1ης κατηγορίας, του καταλογίζεται ότι μεταξύ των ημερομηνιών 1/3/2013 και 12/3/2013, στην οδό Αροδαφνούσας 1 στην Πέγεια της επαρχίας Πάφου, διέρρηξε και εισήλθε στο γκαράζ της οικίας που βρίσκεται στην πιο πάνω οδό και διέπραξε μέσα α' αυτό κακούργημα, δηλαδή την κλοπή που αναφέρεται στη 2η κατηγορία. Με τις λεπτομέρειες αδικήματος της 2ης κατηγορίας, του καταλογίζεται ότι κατά τον ίδιο χρόνο και τόπο που αναφέρεται στην 1η κατηγορία, έκλεψε από το γκαράζ που αναφέρεται στην 1η κατηγορία, το αυτοκίνητο με αρ. εγγραφής ΗΚΝ 808 μάρκας ISUZU, αξίας €3.000,00, μία μπαταρία αυτοκινήτου, αξίας €60,00, ένα ηλεκτρικό δίσκο κοπής μάρκας Skilsaw, αξίας €150,00, δύο ηλεκτρικά τρυπάνια, συνολικής αξίας €250,00, μία μηχανή κοπής μάρκας Steel, αξίας €240,00, ένα κομπρεσόρο αέρα, αξίας €350,00, μία πιστόλα αέρος, αξίας €150,00, μία ηλεκτρική μηχανή μπογιατίσματος μάρκας Bosch, αξίας €200,00, δυο σμυρίλια μάρκας Bosch, συνολικής αξίας €200,00 και διάφορα εργαλεία χειρός, αξίας €50,00, όλα περιουσία του KEITH WILLIAM MASSEY από την Αγγλία. Με τις λεπτομέρειες αδικήματος της 3ης κατηγορίας, του καταλογίζεται ότι μεταξύ των ημερομηνιών 12/3/2013 και 15/3/2013 στην Πέγεια της επαρχίας Πάφου, διέρρηξε και εισήλθε στην κατοικία του KEITH WILLIAM MASSEY από την Αγγλία που βρίσκεται στην οδό Αροδαφνούσας 1 στην Πέγεια και διέπραξε μέσα σ' αυτή κακούργημα, δηλαδή την κλοπή που αναφέρεται στην 4η κατηγορία. Με τις λεπτομέρειες αδικήματος της 4ης κατηγορίας, του καταλογίζεται ότι κατά τον ίδιο χρόνο και τόπο που αναφέρεται στην 3η κατηγορία, έκλεψε από την κατοικία που αναφέρεται στην 3η κατηγορία, έντεκα σετ κλειδιών καθώς και το κλειδί του αυτοκινήτου με αρ. εγγραφής ΗΚΝ 808 μάρκας ISUZU, συνολικής αξίας €30,00, όλα περιουσία του KEITH WILLIAM MASSEY από την Αγγλία. Με τις λεπτομέρειες αδικήματος της 5ης κατηγορίας, του καταλογίζεται ότι μεταξύ των ημερομηνιών 12/3/2013 και 15/3/2013, στην επαρχία Πάφου, οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αρ. εγγραφής ΗΚΝ 808, χωρίς να υπάρχει για αυτόν που χρησιμοποιεί το πιο πάνω όχημα ασφάλεια κατά των κινδύνων υπέρ τρίτου. Τέλος, με τις λεπτομέρειες αδικήματος της 6ης κατηγορίας, του καταλογίζεται ότι την 23η Μαρτίου, 2013, στον αυτοκινητόδρομο Λευκωσίας - Λεμεσού, στην επαρχία Λεμεσού, είχε στην κατοχή του το αυτοκίνητο με αρ. εγγραφής ΗΚΝ 808, για το οποίο υπάρχουν εύλογες υπόνοιες ότι είναι κλοπιμαίο. Προς απόδειξη των παραπάνω κατηγοριών, η κατηγορούσα αρχή παρουσίασε τους ακόλουθους μάρτυρες: το Jack Dennis Inkpin, τον παραπονούμενο Keith William Massey, τον αστυφύλακα 2387 Άγγελο Π'' Ιωάννου και τέλος, τον εξεταστή της υπόθεσης, αστυφύλακα 3854 Χριστόφορο Χριστοφόρου (Μ.Κ.1 μέχρι 4, αντίστοιχα). Μετά το πέρας της υπόθεσης της κατηγορούσας αρχής, η ευπαίδευτη δικηγόρος του κατηγορούμενου υπόβαλε εισήγηση ότι δεν αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του, στις κατηγορίες 1, 2, 3, 4 και 6. Η εισήγηση εδράζεται στον πρώτο, από τους δυο λόγους - τους οποίους θα αναφέρω στη συνέχεια - για τους οποίους δικαιολογείται η απαλλαγή του κατηγορούμενου σ' αυτό το, πρώιμο, στάδιο της δίκης. Έναντι της παραπάνω εισήγησης της υπεράσπισης, η ευπαίδευτη εκπρόσωπος της κατηγορούσας αρχής τοποθετήθηκε ως εξής: με εξαίρεση τις δυο πρώτες κατηγορίες, για τις οποίες συμφωνεί ότι πράγματι δεν υπάρχει μαρτυρία που ν' αποδεικνύει εκ πρώτης όψεως υπόθεσης, αυτό δεν ισχύει για τις υπόλοιπες κατηγορίες, στις οποίες ζήτησε την κλήση του κατηγορούμενου σε απολογία. Δεν προτίθεμαι να επαναλάβω το περιεχόμενο της προσαχθείσας μαρτυρίας και το ίδιο ισχύει και για το περιεχόμενο των εκατέρωθεν αγορεύσεων. Ό,τι έχει λεχθεί καταγράφηκε και ασφαλώς λαμβάνεται σοβαρά υπόψη. Έχει νομολογηθεί ότι η απαλλαγή του κατηγορούμενου σ' αυτό το στάδιο, δικαιολογείται όταν: (α) δε στοιχειοθετείται εξ αντικειμένου η υπόθεση της κατηγορίας, λόγω της απουσίας ενός ή περισσοτέρων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος και, (β) οποτεδήποτε η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας, σε βαθμό που κανένα λογικό Δικαστήριο θα μπορούσε να βασίσει σ' αυτή την καταδίκη του κατηγορούμενου. Τόσο στην πρώτη όσο και στη δεύτερη περίπτωση, το κριτήριο είναι αντικειμενικό, αφού το μέτρο, δεν είναι οι εκτιμήσεις του συγκεκριμένου Δικαστηρίου (δηλαδή, υποκειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας ή σε βάθος θεώρηση της υπόθεσης), αλλά, εκείνες του νοητού λογικού Δικαστηρίου (βλ. μεταξύ άλλων, Αζίνας ν. Αστυνομίας

(1981)2 Α.Α.Δ. 9, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Χριστοδούλου

(1990)2 Α.Α.Δ. 133, Παναγιώτου κ.ά. ν. Αστυνομίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 191 και Νικολαΐδης ν. Αστυνομίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 271). Περαιτέρω, όπως αναφέρεται συναφώς στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Ευσταθίου

(2002)2 Α.Α.Δ. 9: «Βέβαια πρέπει να υπογραμμιστεί ότι το βάρος της απόδειξης που έχει η Κατηγορία, σύμφωνα με το άρθρο 74 του Κεφ. 155 στο στάδιο που περατώνει την υπόθεση της, δεν είναι το ίδιο με εκείνο που επιφορτίζεται στο τέλος της δίκης. Στην πρώτη περίπτωση είναι αρκετό για την Κατηγορία να παρουσιαστεί αξιόπιστη μαρτυρία (credible evidence) τέτοιας φύσεως από την οποία δημιουργείται υπόθεση ενοχής εκ πρώτης όψεως. Τα κριτήρια για τον καθορισμό της ενοχής του κατηγορούμενου στο τελικό στάδιο είναι διαφορετικά, δεν βασίζονται σε υποθέσεις αλλά σε συμπεράσματα τόσον ισχυρά ώστε να αποδεικνύεται η ενοχή του κατηγορούμενου πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας.» Και λίγο παρακάτω: «Στην υπόθεση R. v. Hipson

(1969)Cr. L. R. 85, αναφέρεται ότι ο δικαστής δεν πρέπει να αφήσει την υπόθεση να προχωρήσει αν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι δεν θα είναι ασφαλές για τους ενόρκους να εκδώσουν καταδικαστική απόφαση στηριζόμενοι στη μαρτυρία που προσήγαγε η Κατηγορούσα αρχή». Τέλος παραπέμπω και στο απόσπασμα που ακολουθεί από την εντελώς πρόσφατη απόφαση στην υπόθεση Mariano κ.ά. v. Αστυνομίας, Ποινικές Εφέσεις Αρ. 112/2014 και 113/2014, ημερομηνίας 20/11/2015, στην οποία επαναλαμβάνονται όλες οι παραπάνω αρχές: «Όπως πλειστάκις νομολογήθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο, ο όρος«εκ πρώτης όψεως» υποδηλώνει προκαταρκτική θεώρηση των πραγμάτων, γι' αυτό και ο όρος χρησιμοποιείται σε αντιδιαστολή με την εις βάθος θεώρηση και τελική όψη της υπόθεσης (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Χριστοδούλου

(1990)2 ΑΑΔ 133 και Παναγιώτου κ.α. ν. Αστυνομίας, ανωτέρω). Περαιτέρω, το δικαστήριο στο ενδιάμεσο αυτό στάδιο της δίκης δεν προβαίνει κατά κανόνα σε αξιολόγηση της μαρτυρίας και δεν υπεισέρχεται σε θέματα πειστικότητας μαρτυρίας, εκτός και αν η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται παντελώς πειστικότητας, ώστε κανένα δικαστήριο να μην μπορεί να στηριχθεί σ' αυτήν (βλ.Azinas and Another v. Police

(1981)2 CLR 9). Τα πάντα σ' αυτό το στάδιο της δίκης θα πρέπει να έχουν αντικειμενικό έρεισμα, γι' αυτό εξάλλου και απαιτείται από τη νομολογία ότι για να μην κληθεί ο κατηγορούμενος σε απολογία θα πρέπει η μαρτυρία να ήταν τέτοια που κάθε «λογικό δικαστήριο θα κατέληγε στο ίδιο συμπέρασμα».» Με υπαγωγή της ενώπιόν μου μαρτυρίας σ' όλες τις παραπάνω αρχές είμαι ικανοποιημένος ότι υπάρχει εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου στις κατηγορίες 5 και 6. Η περί αντιθέτου εισήγηση της υπεράσπισης αναφορικά με την 6η κατηγορία δε με βρίσκει σύμφωνο. Αντίθετα, σ' ό,τι αφορά στις κατηγορίες 1 μέχρι 4, η σχετική εισήγηση είναι βάσιμη. Είναι γεγονός, ότι, οι εν λόγω κατηγορίες αντιμετωπίζουν σοβαρό πρόβλημα εξ αντικειμένου στοιχειοθέτησης, επομένως, θα πρέπει να απορριφθούν. Ούτε και είναι ορθό να καλέσω τον κατηγορούμενο σε απολογία για να συμπληρώσει τα σοβαρά κενά που παρουσιάζει η υπόθεση της κατηγορούσας αρχές σε σχέση πάντοτε με τις ίδιες κατηγορίες, συμβάλλοντας έτσι ο ίδιος στην επίτευξη της καταδίκης του. Έχοντας υπόψη τι ακολουθεί δε θα ήθελα να επεκταθώ (βλ. τη Mariano, ανωτέρω και την Παναγιώτου κ.ά. ν. Αστυνομίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 191). Ακολουθεί ότι η εισήγηση της υπεράσπισης, στην έκταση που έχει αναφερθεί γίνεται αποδεκτή, ενώ, κατά λοιπά, απορρίπτεται. Ο κατηγορούμενος, στις κατηγορίες 5 και 6 καλείται σε απολογία, ενώ στις κατηγορίες 1 μέχρι 4 αθωώνεται. (Υπ.) ............ Κ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΚΚ Αναφορά: εκ πρώτης όψεως υπόθεση (διάρρηξη κτιρίου, κατά παράβαση του άρθρου 294(α) του Ποινικού Κώδικα, κλοπή, κατά παράβαση των άρθρων 255 και 262 του Ποινικού Κώδικα, διάρρηξη κατοικίας, κατά παράβαση του άρθρου 292(α) του Ποινικού Κώδικα, κλοπή από κατοικία, κατά παράβαση των άρθρων 255 και 266(β) 294(α) του Ποινικού Κώδικα, χρήση μηχανοκίνητου οχήματος χωρίς ασφάλεια έναντι κινδύνου τρίτου μέρους, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3

(1)(α)

(8)και 40 του περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων (Ασφάλιση Ευθύνης Έναντι Τρίτου) Νόμου 96

(1)/2000, όπως τροποποιήθηκε και Κ.Δ.Π. 312/2007 και τέλος, παράνομη κατοχή περιουσίας, κατά παράβαση του άρθρου 309 του Ποινικού Κώδικα). cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο