Αστυνομικός Διευθυντής Αμμοχώστου ν. Κενδέα Παύλου, Αρ. Υποθ.: 1486/16, 27/9/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2016:B4 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ (που συνεδριάζει στο Παραλίμνι) Ενώπιον: Α. Πανταζή, Ε.Δ., Αρ. Υποθ.: 1486/16 Αστυνομικός Διευθυντής Αμμοχώστου, ν. Κενδέα Παύλου Kατηγορούμενου Ημερομηνία: 27 Σεπτεμβρίου, 2016 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Α. Χ΄ Μιχαήλ Κατηγορούμενος παρών Π Ο Ι Ν Η Ο Κατηγορούμενος κρίθηκε ένοχος κατόπιν παραδοχής για το αδίκημα της «Κλοπής δι΄ ευρέσεως, κατά παράβαση των άρθρων 255 και 262 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.154 και Νόμος 166/87», ως η κατηγορία αρ. 1 επί του κατηγορητηρίου. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος επί του κατηγορητηρίου, ο Κατηγορούμενος, μεταξύ των ημερομηνιών 1/2/2015 - 28/2/2015, συμπεριλαμβανομένων, σε ημερομηνία άγνωστη για την κατηγορούσα αρχή, στο Αυγόρου της Επαρχίας Αμμοχώστου έκλεψε από σκουπιδότοπο τη μοτοσικλέτα με αριθμούς εγγραφής ΚΝΧ 333, ήτοι βρήκε αυτή και ενώ ευλόγως πίστευε ότι ο ιδιοκτήτης του εν λόγω αντικειμένου δύναται να ανεβρεθεί κατακράτησε τούτο. Τα γεγονότα της υπόθεσης, ως εκτέθηκαν από τη συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής κατά την ενώπιον μου δικαστική διαδικασία, έχουν ως εξής꞉ Κατά το χρόνο διάπραξης του αδικήματος ο Κατηγορούμενος ήταν μαθητής ηλικίας 15 ετών. Στις 26/5/15 και ώρα 15:00 ο μάρτυρας Αστ. 2561 Γ. Ιωάννου (στο εξής «ΜΚ1») προσπάθησε να ανακόψει στην οδό Καρύων μοτοσικλέτα η οποία δεν έφερε πινακίδες εγγραφής και οδηγείτο από νεαρό πρόσωπο χωρίς να φορά κράνος. Το εν λόγω πρόσωπο όταν αντιλήφθηκε την πρόθεση του ΜΚ1 δεν σταμάτησε, ανέπτυξε ταχύτητα και οδηγώντας επικίνδυνα εγκατέλειψε την περιοχή προς άγνωστη κατεύθυνση. Από έλεγχο που έκαμε ο ΜΚ1, διαπίστωσε ότι οδηγός του μοτοποδηλάτου ήταν ο κατηγορούμενος. Στις 30/5/15 και μεταξύ των ωρών 8:20 - 8:40 π.μ. δυνάμει δικαστικού εντάλματος έρευνας ο μάρτυρας Αστ.2188 Α. Αρέστη (στο εξής «ΜΚ2») ερεύνησε την οικία του Κατηγορούμενου στην παρουσία του πατέρα του. Στη διάρκεια της έρευνας εντόπισε και κατάσχεσε τη μοτοσικλέτα την οποία ο Κατηγορούμενος ανέφερε ότι βρήκε σε σκουπιδότοπο. Ο ΜΚ1 αναγνώρισε τον κατηγορούμενο ως το πρόσωπο το οποίο οδηγούσε την μοτοσικλέτα στις 26/5/2015 και επίσης την μοτοσικλέτα η οποία έχει κατασχεθεί. Έγινε έλεγχος στο σύστημα της Αστυνομίας, εξασφαλίστηκαν οι αριθμοί εγγραφής της μοτοσικλέτας και ότι ήταν ιδιοκτησίας του Kavous Eslahi («ΜΚ3»), ο οποίος την είχε καταγγείλει ως κλοπιμαία τον Δεκέμβριο του 2014 στην Λευκωσία. Πληροφορήθηκε ο Κατηγορούμενος για την υπόθεση που διερευνάτο εναντίον του από τον Αστ. 2167 Σ. Φλουρή («ΜΚ4») στον Αστυνομικό Σταθμό Ξυλοφάγου την ίδια μέρα και απάντησε «Τι να πώ;». Υπέδειξε τον χώρο απ' όπου είχε παραλάβει την εν λόγω μοτοσικλέτα, δηλαδή τον σκουπιδότοπο Αυγόρου - Λιοπετριού στην παρουσία του πατέρα του. Έδωσε κατάθεση στην οποία ανέφερε και πάλι ότι την μοτοσικλέτα την βρήκε στο συγκεκριμένο χώρο τον Φεβρουάριου του 2015 και την πήρε για να την χρησιμοποιήσει. Κατηγορήθηκε γραπτώς ο Κατηγορούμενος και απάντησε «Απολογούμαι, παραδέχομαι, δεν θα το ξανακάμω». Η μοτοσικλέτα επιστράφηκε στο νόμιμο ιδιοκτήτη της, τον ΜΚ
- Ο Κατηγορούμενος έχει μία προηγούμενη καταδίκη, ημερ. 23/11/15, από το Επαρχιακό Δικαστήριο Αμμοχώστου, στην υπόθεση 3700/15 για το αδίκημα της κακόβουλης βλάβης το οποίο είχε διαπραχθεί την 7/8/13 και είχε τεθεί σε διάταγμα κηδεμονίας το οποίο εκδόθηκε με όρους κοινοτικής εργασίας 150 ωρών για δύο χρόνια, το οποίο λήγει τον Νοέμβριο του
- Κοινωνικοοικονομικές Συνθήκες του κατηγορούμενου Το Δικαστήριο ζήτησε και έλαβε από το Τμήμα Κοινωνικής Ευημερίας, Έκθεση για τις Κοινωνικοοικονομικές συνθήκες του Κατηγορούμενου, η οποία ετοιμάστηκε κατόπιν συνέντευξης που του λήφθηκε κατά ή περί τις 20.9.2016 Ο Κατηγορούμενος υιοθέτησε το περιεχόμενο της εν λόγω Έκθεσης ενώπιον του Δικαστηρίου για σκοπούς μετριασμού της ποινής του. Σύμφωνα με τα διαλαμβανόμενα στην εν λόγω Έκθεση꞉ · Ο Κατηγορούμενος γεννήθηκε στις 23/07/1999 στο Παραλίμνι. Είχε φυσιολογική ανάπτυξη. Δεν παρουσιάζει οποιοδήποτε πρόβλημα υγείας. · Είναι απόφοιτος Γυμνασίου. Στη συνέχεια φοίτησε στην Τεχνική Σχολή Αυγόρου, χωρίς όμως να ολοκληρώσει τη σχολική χρονιά, αφού έμεινε στάσιμος λόγω μεγάλου αριθμού απουσιών, οι οποίες προέρχονταν κυρίως από αποβολές. · Σήμερα φοιτά στο νυχτερινό Λύκειο Πάνου Ιωάννου στο Φρέναρος με σκοπό την ολοκλήρωση της φοίτησής του και την απόκτηση του σχετικού απολυτηρίου. · Ο αναφερόμενος έχει πολύ καλές σχέσεις τόσο με τους γονείς όσο και με τα τέσσερα αδέλφια του. · Ο πατέρας του αναφερόμενου κατάγεται από 11μελή οικογένεια, φτωχής οικονομικής κατάστασης στο Αυγόρου. Τα παιδικά του χρόνια περιγράφονται ως πολύ δύσκολα λόγω του ότι η μητέρα του απεβίωσε όταν ο ίδιος ήταν σε ηλικία 8 ετών. Είναι απόφοιτος Δημοτικού Σχολείου. Ολοκλήρωσε κανονικά τη στρατιωτική του θητεία και άρχισε να εργάζεται στις οικοδομές. Τα τελευταία δύο χρόνια είναι άνεργος και αναζητά εργασία μέσω του Γραφείου Εργασίας. Η οικογένεια εδώ και οκτώ μήνες συντηρείται από το Ταμείο του Ελάχιστου Εγγυημένου Εισοδήματος. · Η μητέρα του Κατηγορούμενου κατάγεται από επταμελή προσφυγική οικογένεια φτωχής οικονομικής κατάστασης στο Αυγόρου. Είναι απόφοιτη Β' τάξης Γυμνασίου. Στο παρελθόν εργάστηκε ως πωλήτρια και καμαριέρα σε ξενοδοχείο. Σήμερα έχει αναλάβει τη φροντίδα των παιδιών της και έχει σταματήσει να εργάζεται. Σημειώνω ότι, αναδείχθηκε μέσα από την Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, ότι εκκρεμεί ακόμη ένα Διάταγμα Κοινοτικής Εργασίας σε σχέση με τον Κατηγορούμενο, το οποίο εκδόθηκε στις 29.10.2015 στην υπόθεση αρ. 2106/
- Πρόκειται για υπόθεση τροχαίας, η οποία αφορούσε στα τροχαία αδικήματα που διέπραξε ο Κατηγορούμενος επί της οδού Καρύων στο Αυγόρου με τη χρήση της μοτοσικλέτας που είναι επίδικη στην παρούσα υπόθεση ως κλοπιμαία. Ο Κατηγορούμενος δήλωσε ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου ότι έχει ήδη εκτελέσει περί τις 30 ώρες κοινοτικής εργασίας. ΠΟΙΝΗ Σύμφωνα με το άρθρο 262 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, «Αυτός που κλέβει οτιδήποτε το οποίο δύναται να κλαπεί, είναι ένοχος του κακουργήματος της κλοπής και υπόκειται σε φυλάκιση τριών χρόνων, εκτός αν, λόγω των περιστάσεων της κλοπής ή της φύσης του πράγματος που κλάπηκε, προβλέπεται κάποια άλλη ποινή.». Η παρούσα υπόθεση δεν εμπίπτει εντός των ειδικών περιπτώσεων των άρθρων 263 έως 272 έτσι ώστε να χωρεί επιβολής οποιαδήποτε άλλη ποινή από εκείνην που προβλέπεται στο πιο πάνω άρθρο
- Η σοβαρότητα που προσδίδεται από τον νομοθέτη στο αδίκημα της κλοπής διαφαίνεται και από το ανώτατο όριο ποινής που προβλέπει το άρθρο
- Η ανάγκη για αυστηρή αντιμετώπιση από τα Δικαστήρια αδικημάτων αυτής της φύσης, με την επιβολή αποτρεπτικών ποινών - συνήθως ποινών φυλάκισης - έχει επανειλημμένα τονισθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο. Τέτοιας φύσης αδικήματα διαπράττονται με ανησυχητική συχνότητα και υποδηλώνουν εγκληματική συμπεριφορά η οποία στρέφεται εναντίον όχι μόνο της ιδιωτικής περιουσίας αλλά και της έννομης τάξης γενικότερα (βλ. Dirazo v. Δημοκρατίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 197, Al-Awar κ.α. ν. Δημοκρατίας
(1992)2 Α.Α.Δ 160, Παναγιώτου (Αντάρτης) ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 138, Piliev v. Αστυνομίας
(2005)2 Α.Α.Δ. 587, Παναγίδης ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 104). Η επιβολή ποινής βεβαίως είναι ένα πολύ λεπτό έργο του Δικαστηρίου, αφού η σοβαρότητα του αδικήματος και των συνθηκών διάπραξής του δεν είναι ο μόνος παράγοντας που σταθμίζει το Δικαστήριο. Απαιτείται η εξισορρόπηση, αφενός, του γενικού συμφέροντος της δικαιοσύνης και, αφετέρου, η εξατομίκευση της ποινής στο πλαίσιο του συγκεκριμένου παραβάτη. Η εξατομίκευση, όμως, της ποινής δεν πρέπει να οδηγεί σε εξουδετέρωση του αποτρεπτικού χαρακτήρα της ποινής. Όπως έχει νομολογηθεί, σε σοβαρά αδικήματα όπου η φύση και η συχνότητα διάπραξής τους απαιτεί την επιβολή αποτρεπτικής και αυστηρής ποινής, οι προσωπικές περιστάσεις του παραβάτη, αν και είναι παράγοντες που πρέπει να συνυπολογίζονται, έχουν μόνο περιθωριακή βαρύτητα. Προέχει η αυστηρή τιμωρία για την προστασία της κοινωνίας (βλ. μεταξύ άλλων Ψύλλος ν. Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ 430, Κλεοβούλου ν. Δημοκρατίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 57, η οποία αφορούσε το αδίκημα της διάρρηξης κατοικίας και κλοπής, και Αργυρού ν. Αστυνομίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 670, η οποία αφορούσε διάρρηξη περιπτέρου και καταστήματος και κλοπή). Στην παρούσα υπόθεση, λαμβάνω υπόψη ως μετριαστικούς παράγοντες꞉ · Πρώτον, το νεαρό της ηλικίας του κατηγορούμενου, ότι δηλαδή ήταν μόλις 16 ετών όταν διέπραξε το αδίκημα, · Δεύτερον, ότι οι συνθήκες διάπραξης της κλοπής, ως εκ της ανεύρεσης της μοτοσικλέτας σε σκουπιδότο, φανερώνουν κάποια επιπολαιότητα από μέρους του κατηγορουμένου κατά το χρόνο διάπραξης του αδικήματος, · Τρίτον, ότι έχει ήδη επιστραφεί στο νόμιμο ιδιοκτήτη του το αντικείμενο της κλοπής. Ως επιβαρυντικό στοιχείο, λαμβάνω υπόψη το γεγονός ότι ο Κατηγορούμενος εμφανίζεται να έχει μία προηγούμενη καταδίκη για το αδίκημα της κακόβουλης ζημιάς, που είναι και εκείνο αδίκημα κατά της περιουσίας. Τονίζω, βεβαίως, ότι κανένας δεν τιμωρείται εκ νέου για αδίκημα για το οποίο έχει ήδη καταδικαστεί. Η σημασία των προηγούμενων καταδικών έγκειται στο ότι η ύπαρξή τους τείνει να μειώσει σε κάποιο βαθμό, ανάλογα με τον αριθμό, τον χρόνο και τη φύση των αδικημάτων, την επιείκεια που μπορεί να επιδείξει το Δικαστήριο, αφού αποτελούν κυρίως ένδειξη της στάσης του Κατηγορουμένου προς την τήρηση των Νόμων (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Ματθαίου
(1994)2 Α.Α.Δ. 1). Όλοι οι μετριαστικοί παράγοντες που έχουν αναφερθεί θα επηρεάσουν το εύρος της ποινής που θα επιβληθεί. Δεδομένης όμως της ανάγκης για αποτροπή τέτοιας συμπεριφοράς που στρέφεται κατά της ιδιωτικής περιουσίας και της έννομης τάξης, υπό το φως και της προηγούμενης καταδίκης για παρόμοιας φύσεως αδίκημα, καταλήγω, καθοδηγούμενη από τη σχετική νομολογία, ότι η κατάλληλη ποινή δεν μπορεί να είναι άλλη από ποινή στερητική της ελευθερίας. Επιβάλλω στον Κατηγορούμενο ποινή φυλάκισης 2 μηνών. Θα προχωρήσω τώρα να εξετάσω το ενδεχόμενο αναστολής εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης που έχει επιβληθεί στoν κατηγορούμενο. Το άρθρο 3
(1)του Νόμου 95/72 δίδει εξουσία στο Δικαστήριο όπως αναστείλει την επιβληθείσα ποινή φυλάκισης, νοουμένου ότι αυτή δεν υπερβαίνει τα 3 χρόνια, εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 3
(2)του ιδίου Νόμου, όπως τροποποιήθηκε με τον Νόμο 186(Ι)/03. Το άρθρο 3
(2)προβλέπει ότι το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του Κατηγορουμένου. Η ποινή φυλάκισης με αναστολή δεν επιβάλλεται από Δικαστήριο ως μέτρο επιείκειας ή ως εναλλακτικό μέτρο τιμωρίας του παραβάτη και η επιλογή της ποινής φυλάκισης δεν πρέπει να συσχετίζεται με τη δυνατότητα αναστολής της. Το Δικαστήριο αποφασίζει το ύψος της ποινής και μετά εξετάζει κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις που να δικαιολογούν την αναστολή της (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Περατικού
(1997)2 Α.Α.Δ. 373, Λιασίδης ν. Αστυνομίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 94). Μεταξύ των παραγόντων που επιμετρούν ως προς το επιθυμητό ή όχι της αναστολής της ποινής φυλάκισης είναι η σοβαρότητα των περιστατικών και το κίνητρο για τη διάπραξη του αδικήματος, το μητρώο του Κατηγορουμένου ως δείκτης για την ανάγκη αποτροπής και η διαγωγή του Κατηγορουμένου μετά τη διάπραξη του αδικήματος και ιδιαίτερα η παρουσία ή απουσία στοιχείων μεταμέλειας. Στην πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου, ημερ. 19.7.2016, στην Ποινική Έφεση 27/16, Κωνσταντίνος Γεωργίου ν Αστυνομίας, εξετάστηκε το ζήτημα της αναστολής της ποινής φυλάκισης σε συσχετισμό με το νεαρό της ηλικίας των κατηγορουμένων. Έχω μελετήσει με προσοχή την εν λόγω απόφαση και λαμβάνω υπόψη το ακόλουθο απόσπασμα ꞉ «Είμαστε της γνώμης ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο δεν έλαβε επαρκώς υπόψιν στα περιστατικά της παρούσας υπόθεσης όλα τα στοιχεία που έχουν καταδειχθεί, αλλά και τη διάσταση των επιδιώξεων της επιβαλλόμενης ποινής, η οποία πέραν από την τιμωρία έχει ανάγκη τήρησης και του στοιχείου της αναμόρφωσης και όχι την τιμωρία για χάριν της τιμωρίας. Εις την Αργυριάδης (άνω) αναφέρθηκε ότι: «Νεαρά άτομα αυτής της ηλικίας ιδιαίτερα χρήζουν αυτής της μεταχείρισης εφόσον το αποτέλεσμα που θα επιτυγχάνετο από μια ποινή άμεσης φυλάκισης μακράς σχετικώς διάρκειας, όπως είναι οι ποινές που επιβλήθησαν στην προκειμένη περίπτωση, ενδέχεται να είναι πολύ μικρότερο από το όφελος που θα προέρχετο από την προσδοκία, με την καλή χρήση του μέτρου της αναστολής, ότι όντως θα υπάρξει αναμόρφωση και θα αποφευχθεί μια χειροτέρευση της θέσης των Εφεσειόντων εάν αυτοί περνούσαν στη φυλακή το μεγάλο αυτό σχετικά χρονικό διάστημα.» (βλ. επίσης Πέτρος Σαμπουκασίδης κ.α ν. Αστυνομίας Ποιν. Εφ. 37/15, 38/15 ημερ. 8.4.15) [...] Παρατηρούμε ότι πρόκειται σ΄ όλες τις εφέσεις για νεαρά άτομα ηλικίας μεταξύ 17-19 ετών κατά το χρόνο διάπραξης των αδικημάτων χωρίς να βαρύνονται με οποιοδήποτε προηγούμενο. Επίσης είναι γεγονός ότι όλα τα αδικήματα ανακαλύφθησαν μέσα από ομολογία και καθοδήγηση του Εφεσείοντα 2/Κατηγορούμενου 2. Επίσης όπως φαίνεται από την πρωτόδικη απόφαση, ναι μεν επρόκειτο για σοβαρά αδικήματα όπως έχει αναφερθεί αλλά φαίνεται να διέπονται από μεγάλη επιπολαιότητα. Περαιτέρω, δεν μας αφήνει αδιάφορους η ψυχική υγεία των Εφεσειόντων 2 και 3, ήτοι διαταραχής ελέγχου των παρορμήσεων και νοητικής υστέρησης, μαθησιακών διαταραχών και προβλημάτων συμπεριφοράς αντίστοιχα. Ακόμη λαμβάνουμε υπόψιν το χρονικό διάστημα που παρήλθε από την ημερομηνία διάπραξης των αδικημάτων (καλοκαίρι 2013) και ημερομηνία επιβολής της ποινής (23.2.2016) με συνεπαγόμενη μεταβολή στις προσωπικές τους συνθήκες. Κρίνουμε ότι η μακρά περίοδος που παρήλθε μέχρι της επιβολής της ποινής έχει ιδιαίτερη σημασία, λόγω του πολύ νεαρού της ηλικίας των εφεσειόντων, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι όλα τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου επιμαρτυρούν ότι κατά την περίοδο αυτή οι εφεσείοντες, έχοντας πλέον τεθεί έναντι των ευθυνών τους και του νόμου, επέδειξαν άμεμπτη διαγωγή εκδηλώνουσα μεταμέλεια. Δημιουργείται, έτσι, εύλογη προσδοκία ότι η χρήση του μέτρου της αναστολής θα επενεργήσει με τον τρόπο που εξηγήθηκε στην Αργυρίδης προς την κατεύθυνση της αναμόρφωσης των εφεσειόντων που αποτελεί σημαντικό στοιχείο σε περιπτώσεις νεαρών παραβατών.» Στην πιο πάνω υπόθεση το Εφετείο ανέστειλε την ποινή φυλάκισης, παρόλο ότι μέρος αυτής είχε ήδη εκτιθεί (4 μήνες) και προχώρησε το Εφετείο να εκδώσει διάταγμα επιτηρήσεως με το οποίο οι εφεσείοντες τέθηκαν υπό την επιτήρηση επιτηρούντος λειτουργού για την χρονική περίοδο που θα ίσχυε η αναστολή της ποινής φυλάκισης. Είναι φανερό από το πιο πάνω απόσπασμα ότι το νεαρό της ηλικίας ενός Κατηγορούμενου δεν εξουδετερώνει αφ' εαυτού την αναγκαιότητα της άμεσης ποινής, απλώς συνεκτιμάται με αριθμό άλλων παραγόντων για να φανεί αν η αναστολή της ποινής αρμόζει στην περίπτωση. Στην παρούσα υπόθεση, θα επιτρέψω την αναστολή της επιβληθείσας ποινής φυλάκισης, για περίοδο τριών ετών από σήμερα, λαμβάνοντας υπόψη ότι στο διάστημα από 28/2/2015 μέχρι σήμερα, ο Κατηγορούμενος δεν φαίνεται να έχει διαπράξει οποιαδήποτε άλλα αδικήματα και συνεπώς φαίνεται να έχει δείξει έμπρακτα τη μεταμέλεια για τις πράξεις του. Λαμβάνω επίσης υπόψη ότι βρίσκονται ήδη σε ισχύ δύο ξεχωριστά Διατάγματα κηδεμονευτικής επιτήρησης και κοινοτικής εργασίας, τα οποία ο Κατηγορούμενος έχει να εκπληρώσει και συνεπώς προσφέρονται και εκείνα για εξασφάλιση της καλής διαγωγής του Κατηγορούμενου καθ' ον χρόνο η ποινή για το παρόν αδίκημα θα τελεί υπό αναστολή. Εναπόκειται στον Κατηγορούμενο να συμμορφώνεται με τους Νόμους και Κανονισμούς, ώστε να μην διακινδυνεύσει να χάσει το ευεργέτημα της αναστολής της ποινής φυλάκισης. [Επεξηγείται στον Κατηγορούμενο η σημασία της αναστολής της ποινής φυλάκισης.] (υπ.).......... Α. Πανταζή - Λάμπρου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο