← Κύπρος

Αστυνομικός Διευθυντής Αμμοχώστου ν. Παναγιώτης Γεωργίου κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 125/16, 22/9/2016

Αστυνομικός Διευθυντής Αμμοχώστου ν. Παναγιώτης Γεωργίου κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 125/16, 22/9/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2016:B3 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ (ΠΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΑΖΕΙ ΣΤΟ ΠΑΡΑΛΙΜΝΙ) ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Πανταζή, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 125/16 Αστυνομικός Διευθυντής Αμμοχώστου -ν-

  1. Παναγιώτης Γεωργίου
  2. Γιώργος Ελευθερίου Κατηγορουμένων Ημερομηνία: 22 Σεπτεμβρίου, 2016 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Α. Χατζημιχαήλ Για τον Κατηγορούμενο αρ. 1: κ. Μάριος Γεωργίου και κα Δήμου. Ο Κατηγορούμενος παρών. Π Ο Ι Ν Η Ως φαίνεται από τα πρακτικά του Δικαστηρίου, σε προηγούμενη δικάσιμο αναφορικά με την παρούσα υπόθεση αναστάλησαν όλες οι κατηγορίες επί του κατηγορητηρίου όσον αφορά τον Κατηγορούμενο αρ. 2, ο οποίος και απαλλάγηκε. Ως εκ τούτου, ενώπιον μου τίθεται σήμερα μόνο ο Κατηγορούμενος αρ. 1 προς επιβολή ποινής σε αυτόν, κατόπιν παραδοχής ενοχής στις κατηγορίες αρ. 1, 3, 4, 5 και 6 ως φαίνονται επί του κατηγορητηρίου. Όσον αφορά την κατηγορία αρ. 2, αυτή απεσύρθη σε προηγούμενη δικάσιμο και ο Κατηγορούμενος αρ. 1 απαλλάγηκε. Σπεύδω να αναφέρω ότι η παρούσα υπόθεση δεν είναι η μόνη την οποία αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος. Έχει άλλες τέσσερις ποινικές υποθέσεις να εκκρεμούν εναντίον του, υπ' αριθ. 3767/15, 126/16, 855/16 και 1241/16, στις οποίες αυτός επίσης δήλωσε παραδοχή ενώπιον του Δικαστηρίου. Με τη συγκατάθεση της Κατηγορούσας Αρχής και της Υπεράσπισης, σύμφωνα και με τις διατάξεις του άρθρου 81 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, αυτές οι τέσσερις υποθέσεις θα ληφθούν υπόψη κατά την επιβολή ποινής στην παρούσα υπόθεση, αρ. 125/16, η οποία τίθεται ως η κυρίως υπόθεση - υπόθεση οδηγός (leading case) ενώπιόν μου. Η κυρίως υπόθεση 125/16 Οι κατηγορίες αρ. 1 και 6 αφορούν στο αδίκημα της Βαριάς Σωματικής Βλάβης, κατά παράβαση των άρθρων 20 και 231 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 και Νόμος 166/
  3. Τα γεγονότα ως οι λεπτομέρειες αδικήματος επί του κατηγορητηρίου είναι ότι ο κατηγορούμενος στις 9/1/2016 και περί ώρα 19:45 στο Παραλίμνι της Επαρχίας Αμμοχώστου παράνομα προκάλεσε βαρεία σωματική βλάβη στον Αστ. 3787 Κ. Ιωάννου και στην Αστ. 3556 Α. Ζατά της ΥΚΑΝ Αμμοχώστου. Η 3η κατηγορία αφορά στο αδίκημα της Απερίσκεπτης και Αμελούς Πράξης κατά παράβαση των άρθρων 20, 236 (α) και 35 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 και του Νόμου 166/
  4. Τα γεγονότα, ως οι λεπτομέρειες του αδικήματος επί του Κατηγορητηρίου, είναι ότι ο Κατηγορούμενος στις 9/1/2016 και περί ώρα 19:45 στο Παραλίμνι της Επαρχίας Αμμοχώστου οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμούς εγγραφής ΗΝΗ 242 με αλόγιστο και βεβιασμένο τρόπο με αποτέλεσμα να θέσει σε κίνδυνο τη ζωή της Αστ. 3556 Α. Ζάτα της ΥΚΑΝ Αμμοχώστου. Η 4η και 5η κατηγορία αφορούν στο αδίκημα της Εσκεμμένης Παρεμπόδισης Οργάνου Τηρήσεως της Τάξης, κατά την Κανονική Εκτέλεση του Καθήκοντος του, κατά παράβαση των άρθρων 20 και 244(β) του Ποινικού κώδικα Κεφ. 154 και Νόμος 166/
  5. Με βάση τις λεπτομέρειες των αδικημάτων ως οι κατηγορίες 4 και 5 επί του κατηγορητηρίου, ο Κατηγορούμενος, στον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται πιο πάνω, εσκεμμένως παρεμπόδισε τον Αστ. 3787 Κ. Ιωάννου και την Αστ. 3556 Α. Ζατά της ΥΚΑΝ Αμμοχώστου από τη δέουσα εκτέλεση του καθήκοντός τους. Τα γεγονότα της κυρίως υπόθεσης (125/16) εκτέθηκαν πλήρως ενώπιον του Δικαστηρίου από τη συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής κατά τη δικάσιμο ημερ. 15.9.2016 και δεν αμφισβητήθηκαν από το συνήγορο Υπεράσπισης. Παραθέτω τα όσα λέχθηκαν꞉ «Στις 9 Ιανουαρίου 2016, μέρα Σάββατο και περί ώρα 19:40, οι ΜΚ 1, 2, 3 και 5, όλοι μέλη της ΥΚΑΝ Αμμοχώστου, βρίσκονταν σε περιπολία με υπηρεσιακό όχημα που οδηγούσε ο μάρτυρας ΜΚ2, ενώ πίσω απ' αυτούς ακολουθούσε άλλο υπηρεσιακό όχημα, με οδηγό τον μάρτυρα ΜΚ
  6. Επειδή είχαν πληροφορία ότι στο αυτοκίνητο με τους αριθμούς εγγραφής HNH242, οι επιβάτες του διέπρατταν αδικήματα σε σχέση με ναρκωτικά, οι ΜΚ 1, 2, 3 και 5 ανέκοψαν το όχημα HNH242 στην οδό Απόλλωνος στο Παραλίμνι. Για την ανακοπή του οχήματος, χρησιμοποίησαν φανούς και σειρήνα του υπηρεσιακού οχήματος. Όταν το όχημα HNH242 σταμάτησε, ο μάρτυρας ΜΚ5 βγήκε από το υπηρεσιακό όχημα και κατευθύνθηκε στην πόρτα του οδηγού του εν λόγω οχήματος περνώντας από την πίσω πλευρά του οχήματος, ενώ η ΜΚ 1 (Αστ. 3556 Α. Ζάτα), κατευθύνθηκε προς την πόρτα του οδηγού περνώντας από την μπροστινή πλευρά του οχήματος. Όταν ο ΜΚ5 προσέγγισε την πόρτα του οδηγού, ο οδηγός εκκίνησε, ανέπτυξε ταχύτητα, με αποτέλεσμα να χτυπήσει τη ΜΚ 1 με το μπροστινό δεξί μέρος του οχήματος του, αυτή να εκτιναχθεί στον αέρα και να καταλήξει το έδαφος. Ο οδηγός του οχήματος ανέπτυξε ταχύτητα και έφυγε. Ο μάρτυρας ΜΚ2 με το υπηρεσιακό όχημα ακολούθησε το όχημα HNH242, ενώ άλλος αστυφύλακας, ο μάρτυρας ΜΚ5, ακολουθούσε πεζός και παρέμεινε ο μάρτυρας ΜΚ3 στο σημείο, όπου χτυπήθηκε η αστυνομικός. Ανακόπηκε εκ νέου το όχημα HNH242 σε μικρή απόσταση. Τότε ο μάρτυρας ΜΚ2 Αστ.3787 Κ. Ιωάννου προσέγγισε την πλευρά του συνοδηγού, ενώ στην πλευρά του οδηγού πήγε ο μάρτυρας ΜΚ4 και επίσης έφτασε και ο μάρτυρας ΜΚ5 στο μέρος. Στην προσπάθεια του μάρτυρα ΜΚ2 να περιορίσει τους δύο επιβαίνοντες, δηλαδή τον οδηγό και τον συνοδηγό, αυτοί άρχισαν να αντιδρούν και να αντιστέκονται και να σπρώχνουν τον μάρτυρα ΜΚ2 με τα χέρια και τα πόδια τους, με αποτέλεσμα ο ΜΚ2, ο αστυφύλακας Ιωάννου δηλαδή, να νιώσει έντονο πόνο στο δεξί του χέρι. Ο ΜΚ4 υπέδειξε στους δύο, στα δύο πρόσωπα, την αστυνομική του ταυτότητα και διαπίστωσε, αφού είχε ζητήσει τα στοιχεία τους, ότι πρόκειται για τον πρώτο κατηγορούμενο και ακόμα ένα πρόσωπο. Πληροφόρησε τον κατηγορούμενο 1 ότι είναι υπό σύλληψη για το αυτόφωρο αδίκημα της αλόγιστης και επικίνδυνης οδήγησης και τότε εκείνος άρχισε να αντιστέκεται και στην προσπάθεια του να βγει από το όχημα του και να διαφύγει τρέχοντας, κτύπησε σε σιδερένιο πάσσαλο που βρισκόταν εκεί στο μέρος. Στη συνέχεια, οι μάρτυρες 4 και 5 τον ακινητοποίησαν και αφού ο ΜΚ4 του επέστησε την προσοχή του στον Νόμο, αυτός απάντησε "συγγνώμη που την τσίλλησα, έκανα λάθος". Ακινητοποιήθηκε εν τω μεταξύ και ο συνοδηγός του οχήματος. Στο μεταξύ είχε φτάσει ασθενοφόρο στο μέρος όπου και παρέλαβε τους ΜΚ 1 και
  7. Οι ΜΚ 1 και 2 εξετάστηκαν την ίδια μέρα από το Γενικό Νοσοκομείο Αμμοχώστου και σε μεταγενέστερη μέρα η ΜΚ 1 εξετάστηκε από ιδιώτη χειρουργό. Διαπιστώθηκε ότι ο ΜΚ 2 είχε εκδορές στο δεξί ημιθωράκιο και διεγνώσθη ότι είχε κάταγμα δεξιού μετακαρπίου. Όσον αφορά τη ΜΚ1, είχε διαγνωστεί άλγος δεξιού ώμου, αυχένα, αριστερής λεκάνης, εγκαύματα τριβής αριστερού γονάτου, κνήμης και περιτραυματική αμνησία. Σύμφωνα με τον ιδιώτη χειρούργο ο οποίος την εξέτασε στις 13/1/16, μαζί με τα όποια πιστοποιητικά είχε του Νοσοκομείου, διεγνώσθη ότι είχε ρήξη μεσοσπονδύλιου δίσκου A 5 ‑ A
  8. Η υπόθεση 1241/16 Τα γεγονότα της κυρίως υπόθεσης 125/16 εξελίχθηκαν κατά τρόπο που οδήγησαν στο να σχηματιστεί ξεχωριστός ποινικός φάκελος, αυτός της υπόθεσης 1241/16, για υπόθεση ναρκωτικών, η οποία λαμβάνεται υπόψη για σκοπούς επιβολής της ποινής. Στην εν λόγω υπόθεση ο Κατηγορούμενος αρ. 1 κρίνεται ένοχος, κατόπιν παραδοχής, στις ακόλουθες πέντε κατηγορίες υπό τις συναφείς λεπτομέρειες αδικημάτων꞉ 1η κατηγορία Κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β κατά παράβαση του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77, όπως τροποποιήθηκε, επί τω ότι ο Κατηγορούμενος στις 9/1/16 στο Παραλίμνι της Επαρχίας Αμμοχώστου είχε στην κατοχή του ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Β ήτοι 25,5897 γραμμάρια πράσινη φυτική ύλη κάνναβης από την οποία δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας. 2η κατηγορία Κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β κατά παράβαση του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77, όπως τροποποιήθηκε, επί τω ότι ο κατηγορούμενος στις 9/1/16 στο Παραλίμνι της Επαρχίας Αμμοχώστου είχε στην κατοχή του ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Β ήτοι 0,1933 γραμμάρια πράσινη φυτική ύλη κάνναβης από την οποία δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας. 3η κατηγορία Κατοχή σκευών για τη λήψη ναρκωτικών κατά παράβαση του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 όπως τροποποιήθηκε, επί τω ότι ο κατηγορούμενος κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται την δεύτερη κατηγορία είχε στην κατοχή του σκεύη για την λήψη ναρκωτικών ουσιών κατασκευασμένα για χρήση Ναρκωτικών Ουσιών ήτοι ένα μεταλλικό σπαστήρα. 4η κατηγορία Καλλιέργεια καννάβεως, κατά παράβαση του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 όπως τροποποιήθηκε, επί τω ότι ο κατηγορούμενος μεταξύ των ημερομηνιών 2 - 9/1/2016, συμπεριλαμβανομένων, στη Δερύνεια της Επαρχίας Αμμοχώστου καλλιέργησε ένα φυτό του γένους Κάνναβης. 5η κατηγορία Χρήση Ναρκωτικών Ουσιών Τάξεως Β, κατά παράβαση του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 όπως τροποποιήθηκε, επί τω ότι ο 1ος κατηγορούμενος στις 8/01/2016 στη Δερύνεια της Επαρχίας Αμμοχώστου έκανε χρήση ναρκωτικών ουσιών τάξεως Β, δηλαδή κάπνισε 2 χειροποίητα τσιγάρα τα οποία περιείχαν άγνωστη ποσότητα ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας. Τα γεγονότα ως εκτέθηκαν από την Κατηγορούσα Αρχή έχουν ως εξής꞉ «Την 9.1.2016, μετά το πιο πάνω περιγραφόμενο συμβάν της υπόθεσης 125/16, ακολούθησε έρευνα στο όχημα που οδηγούσε ο κατηγορούμενος αρ. 1, όπου ο μάρτυρας ΜΚ4 εντόπισε ένα νάιλον σακουλάκι, χρώματος ροζ, το οποίο περιείχε πράσινη ξηρή φυτική ύλη κάνναβης στο πάτωμα της καρέκλας του συνοδηγού. Το παρέλαβε ως τεκμήριο, το υπέδειξε τόσο στον κατηγορούμενο, όσον και στο άλλο πρόσωπο που ήταν συνοδηγός του και, αφού τους επέστησε την προσοχή τους στον Νόμο, το άλλο πρόσωπο απάντησε "εν τζιαί τους θκιό μας", ενώ ο πρώτος, δηλαδή ο Κατηγορούμενος αρ.1, απάντησε "ναι, είναι δικό μας". Συνελήφθησαν εκ νέου για το αυτόφωρο αδίκημα της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β, επιστήθηκε η προσοχή τους στον Νόμο, όπου δεν απάντησαν ο,τιδήποτε. Στη συνέχεια της έρευνας, περί ώρα 19:53, ο μάρτυρας ΜΚ4 εντόπισε στο ίδιο σημείο, δηλαδή στο πάτωμα της καρέκλας του συνοδηγού, ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης, την οποία παρέλαβε ως τεκμήριο και την υπέδειξε στον κατηγορούμενο και στο άλλο πρόσωπο και ο κατηγορούμενος απάντησε "ήταν για να πιούμε τωρά", ενώ το άλλο πρόσωπο "ήταν για να τυλίξω τωρά μια ψιλή να πιούμε". Περαιτέρω, περί ώρα 19:55, ο ΜΚ4 εντόπισε έξω από το αυτοκίνητο HNH242 πλησίον της πόρτας του συνοδηγού μαύρη ζυγαριά, την οποία παρέλαβε ως τεκμήριο, την υπέδειξε και πάλι και στους δύο, ο Κατηγορούμενος αρ.1 απάντησε "εν δική μου", το άλλο πρόσωπο απάντησε "εν του Παναγιώτη". Στις 9/1/16 μεταξύ των ωρών 21:30 ‑ 22:15 με γραπτή συγκατάθεση του κατηγορουμένου, ο ΜΚ9, Αστ. 3129 Σ. Σοφοκλέους, της ΥΚΑΝ Αμμοχώστου, με τη βοήθεια άλλων συναδέλφων του ερεύνησαν την οικία του Κατηγορούμενου στη Δερύνεια. Κατά την έρευνα και η ώρα 21:30 ο ΜΚ9 εντόπισε στο μπαλκόνι ένα φυτό κάνναβης φυτεμένο μέσα σε πλαστικό δοχείο με χώμα. Το παρέλαβε, το υπέδειξε στον κατηγορούμενο, του επέστησε την προσοχή του στον Νόμο και απάντησε "είναι δικό μου". Συνελήφθηκε και πάλι για αυτόφωρο αδίκημα παράνομης καλλιέργειας φυτού κάνναβης και απάντησε "εντάξει". Η ώρα 21:40 ο ΜΚ9 βρήκε σε τασάκι δύο χειροποίητα τσιγάρα που καπνίστηκαν με κάνναβη, επίσης τα παρέλαβε ως Τεκμήρια, τα υπέδειξε στον κατηγορούμενο και απάντησε "εγώ τα ήπια". Συνελήφθη για νέο αυτόφωρο αδίκημα. Λήφθηκαν δείγματα DNA για να σταλούν για επιστημονικές εξετάσεις. Την ίδια μέρα, περί η ώρα 22:55 ελήφθη ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο και σε αυτήν παραδέχεται τη διάπραξη των αδικημάτων. Στις 10/1/16, περί ώρα 9:20 στη Λάρνακα, ο ΜΚ6 συνέλαβε τον κατηγορούμενο 1 και το άλλο πρόσωπο με δικαστικά εντάλματα σύλληψης, τους εξήγησε τα δικαιώματα τους και τους επέστησε την προσοχή τους στον Νόμο και απάντησαν "εντάξει". Επίσης, την ίδια μέρα εκδόθηκε από το Δικαστήριο Λάρνακας διάταγμα προσωποκράτησης τους για περίοδο 5 ημερών. Στη συνέχεια, κατά τη διάρκεια έρευνας που έγινε στις 10/1/16, μετά που εκδόθηκε διάταγμα προσωποκράτησης η ώρα 11:00 το πρωί, σε ανοικτή περιοχή στο Παραλίμνι, όπου είχε γίνει η ανακοπή την προηγουμένη, στις 9/1/16 το βράδυ, ανευρέθηκε από τον ΜΚ10, Αστ. 3618 Μ. Φτεροπουλλή, νάιλον ροζ σακουλάκι που περιείχε ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης. Παραλήφθηκε, υποδείχθηκε, ο κατηγορούμενος απάντησε "εν δικό μας". Οι επιστημονικές εξετάσεις κατέδειξαν ότι ταυτίζεται το γενετικό υλικό. Έγινε εξέταση από το Χημείο του Κράτους και διαπιστώθηκε ότι τα ναρκωτικά που αναφέρονται στις κατηγορίες της υπόθεσης 1241/16 είναι κάνναβη από την οποία δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη, βάρους όπως αναφέρεται σε κάθε μια από τις κατηγορίας που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος, ο οποίος όταν κατηγορήθηκε γραπτώς, απάντησε "Παραδέχομαι και έκανα λάθος".». Η πιο πάνω παράθεση γεγονότων της υπόθεσης αρ. 1241/16, δεν αμφισβητήθηκε από την Υπεράσπιση. Άλλες δύο υποθέσεις βαριάς σωματικής βλάβης (Υποθέσεις 126/16 και 855/16) και άλλη μία υπόθεση ναρκωτικών (Υπόθεση 3767/15) Πέραν της υπόθεσης 1241/16, της οποίας τα γεγονότα εκτυλίχθησαν κατά την ίδια ημερομηνία με εκείνα της κυρίως υπόθεσης, το Δικαστήριο καλείται να λάβει υπόψη και δύο άλλες υποθέσεις βαριάς σωματικής βλάβης (υποθέσεις 126/16 και 855/16), καθώς επίσης μία ακόμη υπόθεση ναρκωτικών και αντίστασης σε νόμιμη σύλληψη (υπόθεση 3767/15). Στην Υπόθεση 126/16 ο Κατηγορούμενος έχει παραδεχθεί την κατηγορία για πρόκληση «Βαρειάς σωματικής βλάβης, κατά παράβαση των άρθρων 20 και 231 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 και Νόμος 166/87» επί τω ότι στις 6/2/15 στην οδό Μόρφου στο Φρέναρος της Επαρχίας Αμμοχώστου παράνομα προκάλεσε βαρεία σωματική βλάβη στη Zlatosveta Mircheva από τη Βουλγαρία. Τα γεγονότα ως εκτέθηκαν από την Κατηγορούσα Αρχή έχουν ως εξής꞉ «Η παραπονούμενη (ΜΚ1) και ο κατηγορούμενος είχαν δεσμό από τον Αύγουστο του 2014 μέχρι και τον Δεκέμβριο του 2014, οπότε και η παραπονούμενη τερμάτισε τη σχέση τους. Στις 6/2/15 η ώρα 10:00 περίπου το βράδυ καταγγέλθηκε στο ΤΑΕ Αμμοχώστου από τη ΜΚ1, ότι την ίδια μέρα, γύρω στις 17:00 η ώρα το απόγευμα, έξω από το σπίτι της στο Φρέναρος, ο κατηγορούμενος της επιτέθηκε, την κτύπησε και την τραυμάτισε. Η παραπονούμενη για κάποιο χρονικό διάστημα μετά τον χωρισμό τους είχε μεταβεί στη Βουλγαρία και ο κατηγορούμενος δεν γνώριζε τον αριθμό του τηλεφώνου της. Εκείνην την ημερομηνία, δηλαδή 6/2/15, όταν μετέβηκε στη οικία της παραπονούμενης, ο κατηγορούμενος της κτυπούσε την πόρτα για να μιλήσουν και ήταν νευριασμένος, επειδή η παραπονούμενη έφυγε για τη Βουλγαρία και δεν του έδωσε τον αριθμό του τηλεφώνου της. Μόλις βγήκε έξω από το σπίτι, ο κατηγορούμενος της επιτέθηκε και αρχικά την κτύπησε με τα χέρια του στο πρόσωπο, στη συνέχεια την κρατούσε από τα μαλλιά και τη χτυπούσε στην πόρτα και στο τέλος την κουτούλλησε πάνω στη μύτη, με αποτέλεσμα η παραπονούμενη να αρχίσει να αιμορραγεί. Έλαβε βοήθεια η παραπονούμενη από γείτονες, συγκεκριμένα από τον ΜΚ2, ο οποίος αντιλήφθηκε το συμβάν και στον οποίο είχε αναφέρει ότι την είχε χτυπήσει ο κατηγορούμενος. Εξετάστηκε την ίδια μέρα στο Γενικό Νοσοκομείο Αμμοχώστου από τον ΜΚ 5, όπου την είχαν μεταφέρει οι ΜΚ 2 και 3, έγινε ακτινολογικός έλεγχος και διεγνώσθη ότι έφερε κάταγμα ρινικού οστούν και διάφορες εκχυμώσεις. Στις 7/2 και η ώρα 09:00 το πρωί, συνελήφθηκε ο κατηγορούμενος με δικαστικό ένταλμα στη Δερύνεια. Του επιστήθηκε η προσοχή του στον Νόμο, απάντησε "εν θέλω να πω τίποτε", στη συνέχεια όμως είχε δώσει κατάθεση στην οποία αναφέρει ότι πήγε στο σπίτι της παραπονούμενης, είχαν κάποια συζήτηση, νευρίασε, την κουντούσε, τη χτύπησε και στο τέλος την κουτούλλησε στο πρόσωπο. Κατηγορήθηκε γραπτώς και απάντησε "μιαν κουτουλλιά της έδωσα της κοπελλούας". Στην υπόθεση 855/16 ο Κατηγορούμενος ο κατηγορούμενος έχει παραδεχθεί έξι κατηγορίες ως ακολούθως꞉ 1η κατηγορία Βαρεία σωματική βλάβη, κατά παράβαση των άρθρων 20 και 231 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 και Νόμος 166/87, επί τω ότι ο κατηγορούμενος στις 20/03/2016 στην οδό Γρηγόρη Αυξεντίου στην Αγία Νάπα της επαρχίας Αμμοχώστου παράνομα προκάλεσε βαρεία σωματική βλάβη στη Μαρία Χ΄ Αναστάση από τη Δερύνεια. 2η κατηγορία Δημόσια εξύβριση, κατά παράβαση του άρθρου 99 του ποινικού κώδικα Κεφ. 154 και Νόμος 166/87 επί τω ότι ο κατηγορούμενος κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρονται στην πρώτη κατηγορία ευρισκόμενος σε δημόσιο μέρος εξύβρισε τη Μαρία Χ΄ Αναστάση από τη Δερύνεια με τη φράση «σκατοπουτάνα» με τέτοιο τρόπο που ενδέχετο να προκαλέσει σε παρευρισκόμενο πρόσωπο επίθεση. 3η κατηγορία Ανησυχία, κατά παράβαση του άρθρου 95 του Ποινικού κώδικα Κεφ. 154 και Νόμος 166/87, επί τω ότι ο κατηγορούμενος κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρονται στην πρώτη κατηγορία χωρίς εύλογη αιτία προκάλεσε θόρυβο ή ταραχή σε δημόσιο μέρος δηλαδή στην οδό Γρηγόρη Αυξεντίου στην Αγία Νάπα με τέτοιο τρόπο που ενδέχετο να προκαλέσει διασάλευση της ειρήνης. 4η κατηγορία Απειλή, κατά παράβαση του άρθρου 91 Α του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 όπως προστέθηκε από το Νόμο 56

(1)/2011 επί τω ότι ο κατηγορούμενος κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρονται στην πρώτη κατηγορία προκάλεσε τρόμο στην Μαρία Χ΄ Αναστάση από τη Δερύνεια απειλώντας την ότι με παράνομη πράξη θα της κάνει κακό λέγοντας της ότι θα την σκοτώσει. 5η κατηγορία Απλή επίθεση, κατά παράβαση του άρθρου 242 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 και Νόμος 166/87 επί τω ότι ο κατηγορούμενος κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρονται στην πρώτη κατηγορία παρανόμως επιτέθηκε στην Μαρία Χ΄ Αναστάση από τη Δερύνεια αρπάζοντας την από το λαιμό. 6η κατηγορία Μέθη, κατά παράβαση του άρθρου 94
(1)του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 και Νόμος 166/87 επί τω ότι ο κατηγορούμενος κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρονται στην πρώτη κατηγορία εις δημόσιο μέρος διατελών εν κατάσταση μέθης συμπεριφέρθηκε ατάκτως. Τα γεγονότα της υπόθεσης ως εκτέθηκαν από την Κατηγορούσα Αρχή έχουν ως εξής꞉ «Η ΜΚ 1, παραπονούμενη, είχε δεσμό με τον κατηγορούμενο για περίπου 4 μήνες και χώρισαν 10 μέρες πριν το περιστατικό για το οποίο εκτίθενται τώρα τα γεγονότα. Στις 20 του Μάρτη του 2016 καταγγέλθηκε στο ΤΑΕ Αμμοχώστου από τη ΜΚ1 ότι την ίδια μέρα και περί η ώρα 03:00, ενώ βρισκόταν για διασκέδαση σε δισκοθήκη στην Αγία Νάπα μαζί με τους ΜΚ2 και 3, ο κατηγορούμενος την είδε να μιλά με άγνωστο πρόσωπο και της επιτέθηκε, αρπάζοντας την από τον λαιμό και την απείλησε ότι θα τη σκοτώσει. Με επέμβαση των θαμώνων της δισκοθήκης ο κατηγορούμενος απομακρύνθηκε και βγήκε έξω από τη δισκοθήκη. Ακολούθως, ο κατηγορούμενος έστειλε τον ΜΚ4 να ζητήσει από την παραπονούμενη, από τη ΜΚ1, να συναντηθεί μαζί του έξω από τη δισκοθήκη για να μιλήσουν. Αρχικά, δεν ανταποκρίθηκε, στη συνέχεια όμως άλλαξε γνώμη και βγαίνοντας από τη δισκοθήκη συνάντησε τον κατηγορούμενο απέναντι από την μπυραρία Abbasaden. Μόλις την είδε ο κατηγορούμενος της επιτέθηκε τραβώντας την από τα μαλλιά, κτυπώντας την σε διάφορα μέρη του σώματος της, με αποτέλεσμα να την ρίξει στο έδαφος. Την έσυρε από τις σκάλες και την κτυπούσε με τα χέρια του στο πρόσωπο. Το συμβάν είχε λήξει με παρέμβαση θαμώνων της μπυραρίας Abbasaden, οι οποίοι αντιλήφθηκαν το επεισόδιο και πήγαν για να βοηθήσουν. Σύμφωνα με την παραπονούμενη, κατά την ώρα της επίθεσης που δεχόταν, ο κατηγορούμενος την εξύβριζε με τη φράση "σκατοπουτάνα". Η παραπονούμενη επισκέφθηκε το Γενικό Νοσοκομείο Αμμοχώστου όπου εξετάστηκε από τον ΜΚ6 και διαπίστωσε ότι φέρει εγκαύματα τριβής και ερυθρότητα σε διάφορα μέρη του σώματος της, καρούμπαλο στη μετωπική χώρα και σπάσιμο του πρώτου οδόντος άνω δεξιά. Εναντίον του κατηγορουμένου εξασφαλίστηκε δικαστικό ένταλμα και συνελήφθηκε στις 21 του Μάρτη του 2016 το μεσημέρι, περί της 12:30 στη Δερύνεια. Του επιστήθηκε η προσοχή του στον Νόμο και απάντησε "τίποτε δεν θυμούμαι, ήμουν μεθυσμένος". Στα γραφεία του ΤΑΕ Αμμοχώστου την ίδια μέρα ο ΜΚ7 έλαβε κατάθεση από τον κατηγορούμενο, στην οποία ανέφερε μεταξύ άλλων, ότι επιτέθηκε στην παραπονούμενη στη δισκοθήκη Black and White και την άρπαξε από τον λαιμό. Όσον αφορά τα υπόλοιπα ανέφερε ότι δεν θυμάται, γιατί ήταν πολύ μεθυσμένος.». Στην Υπόθεση αρ. 3767/15 ο Κατηγορούμενος έχει παραδεχθεί ενοχή σε πέντε κατηγορίες ως εξής꞉ 1η κατηγορία Κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β κατά παράβαση του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77, όπως τροποποιήθηκε, επί τω ότιο κατηγορούμενος στις 8/2/15 στην Αγία Νάπα της Επαρχίας Αμμοχώστου είχε στην κατοχή του ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Β ήτοι 0,0165 γραμμάρια κάνναβης χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας. 2η κατηγορία Χρήση ρητίνης κάνναβης, κατά παράβαση του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 όπως τροποποιήθηκε, επί τω ότι ο κατηγορούμενος κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην πρώτη κατηγορία έκανε χρήση Ναρκωτικών Ουσιών τάξεως Β, δηλαδή άγνωστη ποσότητα κάνναβης χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας. 3η κατηγορία Αντίσταση δια ματαίωση νομίμου συλλήψεως ή κρατήσεως του εαυτού του δια ποινικό αδίκημα κατά παράβαση του άρθρου 244 (α) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 και Νόμος 166/87, επί τω ότι ο κατηγορούμενος κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην πρώτη κατηγορία αντιστάθηκε στη νόμιμη σύλληψη ή κράτηση με σκοπό τη ματαίωση της νόμιμης σύλληψης ή κράτησης του για ποινικό αδίκημα. 4η κατηγορία Εσκεμμένη παρεμπόδιση οργάνου τηρήσεως της τάξεως, κατά την κανονική εκτέλεση του καθήκοντος του, κατά παράβαση του άρθρου 244 (β) του Ποινικού κώδικα Κεφ. 154 και Νόμος 166/87, επί τω ότι ο κατηγορούμενος κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην πρώτη κατηγορία εσκεμμένως παρεμπόδισε όργανο τηρήσεως της τάξεως από τη δέουσα εκτέλεση του καθήκοντός του, ήτοι τον Αστ. 3618 Μ. Φτεροπούλή της ΥΚΑΝ Αμμοχώστου. 5η κατηγορία Εσκεμμένη παρεμπόδιση οργάνου τηρήσεως της τάξεως, κατά την κανονική εκτέλεση του καθήκοντος του, κατά παράβαση του άρθρου 244 (β) του Ποινικού κώδικα Κεφ. 154 και Νόμος 166/87, επί τω ότι ο κατηγορούμενος κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην πρώτη κατηγορία εσκεμμένως παρεμπόδισε όργανο τηρήσεως της τάξεως από τη δέουσα εκτέλεση του καθήκοντός του, ήτοι τον Αστ. 3129 Σ. Σοφοκλέους της ΥΚΑΝ Αμμοχώστου. Τα γεγονότα ως εκτέθηκαν από τη συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής έχουν ως εξής꞉ «Στις 8/2/15 οι ΜΚ3 και 4 μαζί με τους ΜΚ5 και 7 της ΥΚΑΝ, ήταν καθήκον και λήφθηκε πληροφορία ότι οι επιβαίνοντες του αυτοκινήτου με αριθμούς εγγραφής HNH242 έχουν στην κατοχή τους ναρκωτικά. Αναζητήθηκε το εν λόγω αυτοκίνητο, εντοπίστηκε στην Αγία Νάπα και η ώρα 20:40 ανακόπηκε. Το οδηγούσε ο κατηγορούμενος και είχε ως συνοδηγό τρίτο πρόσωπο. Μόλις σταμάτησε το αυτοκίνητο ο μάρτυρας 3 πλησίασε τον οδηγό, που ήταν ο κατηγορούμενος, ενώ ο μάρτυρας 4 πλησίασε το αυτοκίνητο από την πλευρά του συνοδηγού. Αφού ο μάρτυρας 3 υπέδειξε στους επιβαίνοντες την υπηρεσιακή του ταυτότητα, τους ενημέρωσε για τον λόγο της ανακοπής και τους ζήτησε να κατεβούν για να ερευνηθούν, τόσο οι ίδιοι, όσον και το αυτοκίνητο. Αφού τους είχε επιστήσει την προσοχή τους στον Νόμο, ο κατηγορούμενος απάντησε "Πάλε; Αφού εν έχει τίποτε", ενώ ο συνοδηγός δεν απάντησε και κατέβηκε χωρίς πρόβλημα. Διαμαρτυρήθηκε ο κατηγορούμενος γιατί θεωρούσε ότι τον ανέκοπτε συχνά η Αστυνομία και εμπόδιζε τον ΜΚ3 από το να ερευνήσει το όχημα, δηλαδή στεκόταν μπροστά στην πόρτα του οδηγού, για να μην μπορέσει ο ΜΚ3 να ερευνήσει το όχημα. Ο Κατηγορούμενος, παρά το ότι του είχε ζητηθεί αρκετές φορές να αφήσει τον αστυνομικό να κάμει τη δουλειά του, δεν το έπραξε. Τελικά, ο αστυνομικός μπήκε για έρευνα, οπότε η ώρα 20:50 ο ΜΚ3 βρήκε σκορπισμένη στο χαλάκι της θέσης του οδηγού ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης και ενώ προσπαθούσε να την περισυνελέξει ο κατηγορούμενος κάθισε στη θέση του συνοδηγού και του τραβούσε τα χέρια, για να μην μπορέσει να την πάρει. Επενέβησαν άλλοι μάρτυρες, προσπάθησαν να τον βγάλουν έξω από το αυτοκίνητο, για να μπορέσει ο ΜΚ3 να μαζέψει την κάνναβη. Αφού τελικά περισυνελέγη και υποδείχθηκε, απάντησε "έννεν τίποτε, τζιείνα εν ίχνη". Συνελήφθηκε για αυτόφωρο αδίκημα κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου και απάντησε, αφού του επιστήθηκε η προσοχή του στον Νόμο, "αφού εν ήβρες τίποτε, γιατί να με συλλάβεις;". Εκείνην την ώρα ο ΜΚ3 προσπάθησε να βάλει χειροπέδες στον κατηγορούμενο, ο οποίος κουνούσε συνέχεια τα χέρια του, για να μην μπορέσει ο αστυνομικός να του περάσει χειροπέδες, ενώ ταυτόχρονα τους έσπρωχνε με τα χέρια του, για να μην γίνει η σύλληψη. Με τη χρήση ανάλογης βίας πέρασε χειροπέδες στον κατηγορούμενο. Κατά τη διάρκεια της διερεύνησης της υπόθεσης ανακρίθηκε ο κατηγορούμενος. Στην κατάθεση του παραδέχεται ότι η κάνναβη που βρέθηκε είναι δική του και είναι μέρος ποσότητας από την οποία είχε κάνει χρήση. Τα Τεκμήρια στάλθηκαν για επιστημονικές εξετάσεις και διαπιστώθηκε ότι επρόκειτο για κάνναβη από την οποία δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη, βάρους ως αναφέρεται στις λεπτομέρειες της κατηγορίας
  1. Κατηγορήθηκε γραπτώς και απάντησε "παραδέχομαι".». Όπως ενημέρωσε το Δικαστήριο η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής, ο κατηγορούμενος δεν βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες. Περαιτέρω, η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής εξήγησε στο Δικαστήριο, προς όφελος του Κατηγορουμένου, ότι η καθυστέρηση που σημειώθηκε στην καταχώριση του κατηγορητηρίου σε ό,τι αφορά την υπόθεση 126/16, οφειλόταν στο ότι η παραπονούμενη είχε μεταβεί στο ΤΑΕ Αμμοχώστου στις 20/2/15 και είχε δηλώσει ότι δεν είχε παράπονο για τη συμπεριφορά του κατηγορουμένου, επειδή δεν ήθελε να του καταστρέψει τη ζωή. Για τούτο, δόθηκαν οδηγίες να μην καταχωρηθεί ποινική υπόθεση και να παραμείνει σε εκκρεμότητα για δύο χρόνια. Καταχωρήθηκε το κατηγορητήριο μετά την τέλεση των αδικημάτων της κυρίως υπόθεσης αρ. 125/16, ταυτόχρονα με την καταχώριση του κατηγορητηρίου της κυρίως υπόθεσης. Ο Κατηγορούμενος τελεί υπό κράτηση από τις 23.3.2016 στο πλαίσιο της ποινικής υπόθεσης 855/
  2. ΑΓΟΡΕΥΣΗ ΓΙΑ ΜΕΤΡΙΑΣΜΟ ΤΗΣ ΠΟΙΝΗΣ Για σκοπούς μετριασμού της ποινής, ο ευπαίδευτος συνήγορος του Κατηγορούμενου επεσήμανε προς το Δικαστήριο τα εξής꞉ Ο κατηγορούμενος, όποτε διέπραττε κάτι, το παραδεχόταν αμέσως και παραδέχθηκε και στο Δικαστήριο αμέσως. Ο λόγος που η παραδοχή φαίνεται να σημειώθηκε τον Μάη, ήταν γιατί η Υπεράσπιση ανέμενε την ταυτόσημη υπόθεση των ναρκωτικών (1241/16) να καταχωρηθεί. Καταχωρήθηκε πρώτα η υπόθεση της βαριάς σωματικής βλάβης από το ΤΑΕ και αργούσε η υπόθεση της ΥΚΑΝ, γιατί περίμεναν κάποιες επιστημονικές αναλύσεις. Η υπόθεση βαριάς σωματικής βλάβης 125/16 καταχωρήθηκε στις 15.1.2016 ενώ η υπόθεση ναρκωτικών 1241/16 καταχωρήθηκε στις 19.5.
  3. Ο Κατηγορούμενος είναι νεαρό πρόσωπο και τα αδικήματα τα διέπραξε από 18 ετών μέχρι 21 ετών και τούτο έχει ιδιαίτερη σημασία. Ο Κατηγορούμενος διακατέχεται από δύο σύνδρομα꞉ Το σύνδρομο να μην αντέχει την απόρριψη και το σύνδρομο να μην μπορεί να χειριστεί τον θυμό του. Και τα δύο σύνδρομα γίνονταν χειρότερα από την κατανάλωση, είτε αλκοόλ, που είναι νόμιμη ναρκωτική ουσία, είτε κάνναβης, που είναι παράνομη ναρκωτική ουσία. Η Υπεράσπιση υιοθετεί την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας ημερομηνίας 8/4/16 και 20/1/
  4. Συμπληρωματικά αναφέρει ότι στην περίπτωση του Κατηγορουμένου ισχύει το ότι αμαρτίες «προγόντων» παιδεύουσι τέκνα. Προγόνων, διότι στην περίπτωση του Κατηγορουμένου, όταν ήταν 5 χρόνων, είχε συλληφθεί ο θείος του και ο παππούς του για μεγάλη ποσότητα ναρκωτικών. Ο θείος για 2 κιλά και ο παππούς για 120 κιλά. Ο Κατηγορούμενος ήταν τότε κάτοικος της κοινότητας της Δερύνειας. Λόγω αυτής της κατάστασης, έτυχε απόρριψης, περιφρόνησης και κακομεταχείρισης από την τοπική κοινότητα με την έννοια ότι οι γονιοί των συνομήλικων του τον απέφευγαν, λόγω συμπεριφοράς για την οποία ο ίδιος, ως μικρό παιδί, δεν είχε καμία ευθύνη. · Όλα τα αδικήματα που έχει διαπράξει ο Κατηγορούμενος είναι άρρηκτα συνδεδεμένα με τη χρήση ναρκωτικών ουσιών, επομένως, στα 20 του χρόνια και στα 21 του χρόνια είναι η κατάλληλη περίπτωση να τύχει θεραπείας αναγκαστικής, έχοντας ως φόβητρο ότι αν δεν πειθαρχήσει τον εαυτό του σε ένα τέτοιο διάταγμα, θα επανέλθει η προοπτική της φυλάκισης του. Η προθυμία του Κατηγορούμενου να τύχει θεραπείας για απεξάρτηση από τη χρήση κάνναβης εκφράστηκε εμπράκτως με τις αιτήσεις που αυτός υπέβαλε στο Δικαστήριο, για να επωφεληθεί των διατάξεων του Ν.41(Ι)/
  5. Πηγαινοέρχετουν ο Κατηγορούμενος από τις φυλακές, όπου κρατείται, στο Επαρχιακό Δικαστήριο Αμμοχώστου, σε 6 ‑ 7 περιπτώσεις, για να αποφασιστεί αυτό το θέμα, γιατί δεν είχε ακόμη συσταθεί συμβουλευτική επιτροπή. Υπέστη ήδη ο Κατηγορούμενος το βάσανο και την τιμωρία του άγχους, της αναμονής για τί ποινή θα του επιβληθεί με το να πηγαινοέρχεται και να μην ξέρει το αποτέλεσμα της ετυμηγορίας του Δικαστηρίου, που αυτό είναι χειρότερη τιμωρία. · Ο πατέρας του κατηγορουμένου, ο οποίος διατηρεί εστιατόριο στην περιοχή του Πρωταρά, ο οποίος εργοδοτούσε και θέλει να συνεχίσει να εργοδοτεί τον κατηγορούμενο και θέλει να τον πάρει στο σπίτι του με την ελπίδα ότι θα μπορέσει να ασκήσει περισσότερη πειθαρχία πάνω στον κατηγορούμενο απ' ό,τι η μητέρα του προηγουμένως, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι θα εργάζεται. · Στην πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου, ημερομηνίας 19.7.2016, στην Ποινική Έφεση 27/16, το Εφετείο ανέφερε ότι ενδείκνυται να ανασταλεί η ποινή φυλάκισης ακόμα και εκεί που ο Κατηγορούμενος έχει ήδη εκτίσει μέρος της ποινής φυλάκισης. Σε εκείνην την υπόθεση είχαν εκτίσει 4 μήνες, εδώ στις 23/9/16 ο κατηγορούμενος θα έχει εκτίσει 6 μήνες. Είναι η θέση της Υπεράσπισης ότι το πρόγραμμα απεξάρτησης που υπάρχει στις φυλακές δεν μπορεί να δουλέψει. Μια ποινή φυλάκισης με αναστολή θα έχει το ίδιο κίνητρο ή παρόμοιο κίνητρο με αυτό του διατάγματος για αναγκαστική θεραπεία, γιατί αν συλληφθεί για άλλο αδίκημα, παρόμοιο, όπως είναι τα ναρκωτικά ή άσκηση βίας, θα μπορεί να ενεργοποιηθεί και η ποινή που αναστέλλεται, επομένως μπορεί να παίξει τον ίδιο ρόλο με το διάταγμα αναγκαστικής θεραπείας. ΤΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΤΗΣ ΕΚΘΕΣΗΣ ΤΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΕΥΗΜΕΡΙΑΣ Με βάση την Έκθεση Κοινωνικοοικονομικών συνθηκών του Κατηγορουμένου, η οποία ετοιμάστηκε στις 20/01/16, τα δεδομένα του έχουν ως εξής꞉ Ο Κατηγορούμενος γεννήθηκε στις 22.4.
  6. Ο πατέρας του αναφερόμενου κατάγεται από τη Ξυλοτύμπου και η μητέρα του από τη Δερύνεια. Όπως αναφέρθηκε ο ίδιος είναι το μοναδικό παιδί τους και ως οικογένεια διέμεναν στη Δερύνεια. Λόγω, όμως, έντονων διαφωνιών που είχαν μεταξύ τους, οι γονείς του Κατηγορούμενου χώρισαν ενόσω ο ίδιος ήταν στην ηλικία των 6 ετών. Ο ίδιος παρέμεινε με την μητέρα του σε δική της ιδιόκτητη κατοικία στη Δερύνεια όπου υπάρχει ο απαραίτητος οικιακός εξοπλισμός και επίπλωση, παρόλο που οι συνθήκες τους χρήζουν βελτίωσης. Ο Κατηγορούμενος διατηρεί επικοινωνία με τον πατέρα του, ο οποίος ξαναπαντρεύτηκε πριν πέντε χρόνια περίπου με γυναίκα από τη Βουλγαρία. Ο Κατηγορούμενος ολοκλήρωσε την Α΄ τάξη Γυμνασίου και στη συνέχεια επανέλαβε δύο φορές τη φοίτηση του στη Β΄ τάξη Γυμνασίου, χωρίς ωστόσο να καταφέρει να πάρει απολυτήριο. Ο κατηγορούμενος εργάστηκε την καλοκαιρινή περίοδο, ως γκαρσόνι στο εστιατόριο του πατέρα του με μηνιαίο εισόδημα €
  7. Από τον Οκτώβριο 2015 είναι άνεργος. Υπογράφει για ανεργιακό επίδομα, παρόλο που δεν έχει λάβει μέχρι σήμερα κανένα ποσό. Συντηρείται κατά κύριο λόγο από την μητέρα του, η οποία έχει εισόδημα της τάξεως των €800 μηνιαίως από την εργασία της ως ιδιωτική υπάλληλος. Θεωρεί τον πατέρα του ότι είναι επίσης άνεργος, διότι το εστιατόριο του λειτουργεί σε εποχιακή βάση. Στην Έκθεση Κοινωνικοοικονομικών συνθηκών του Κατηγορουμένου, η οποία ετοιμάστηκε στις 8/4/16 στη βάση συνέντευξης που του λήφθηκε καθ' ον χρόνο κρατείτο στο χώρο των Φυλακών, δίδονται οι εξής περαιτέρω πληροφορίες για τον Κατηγορούμενο꞉ Ο Κατηγορούμενος είναι απόφοιτος του Συστήματος Μαθητείας του κλάδου ηλεκτρολόγων. Κατατάγηκε στην Εθνική Φρουρά όπου υπηρέτησε για τρεις μήνες τη στρατιωτική του θητεία και έπειτα έλαβε αναστολή λόγω αγχώδους διαταραχής. Ο Κατηγορούμενος άρχισε τη χρήση ναρκωτικών ουσιών και συγκεκριμένα τη χρήση κάνναβης στην ηλικία των 14 ετών. Όπως ο ίδιος ο Κατηγορούμενος δήλωσε στην Κοινωνική Λειτουργό, αυτός δεν αισθάνεται ότι του έχει δημιουργηθεί οποιαδήποτε εξάρτηση και δεν επιθυμεί να έχει οποιαδήποτε συνεργασία με τις Υπηρεσίες Ψυχικής Υγείας του Τμήματος Φυλακών για παροχή βοήθειας. Απασχολείται με τη γυμναστική στο χώρο των φυλακών. Ο κατηγορούμενος βρίσκεται ήδη από το Νοέμβριο 2015 σε κηδεμονευτική επιτήρηση μετά από τη έκδοση Δικαστικού Διατάγματος για άλλες ποινικές υποθέσεις που τον αφορούσαν. Πρόκειται για διάταγμα διάρκειας δύο χρόνων, το οποίο προέβλεπε άσκηση κοινοτικής εργασίας διάρκειας 200 ωρών. Δεν αναφέρεται στην έκθεση πόσες ώρες ολοκλήρωσε ο κατηγορούμενος. ΕΠΙΜΕΤΡΗΣΗ ΚΑΙ ΕΞΑΤΟΜΙΚΕΥΣΗ ΠΟΙΝΗΣ Κατά την επιμέτρηση της ποινής, το Δικαστήριο αρχίζει από το μέγιστο της προβλεπόμενης στο Νόμο ποινής και ακολούθως ελέγχει τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων στην ενώπιον του υπόθεση για να προσαρμόσει την ποινή στα δεδομένα της υπόθεσης αφότου διακρίνει αν υφίστανται επιβαρυντικοί ή μετριαστικοί παράγοντες. Έπειτα εξατομικεύει την ποινή ώστε αυτή να μην αντανακλά μόνο στη σοβαρότητα του αδικήματος και τις συνθήκες διάπραξής του, αλλά και στις πραγματικές προσωπικές συνθήκες του παραβάτη, με σκοπό η ποινή να τον αναμορφώσει και να τον αποτρέψει από το να εκδηλώσει στο μέλλον όμοια εγκληματική συμπεριφορά. Με αυτή τη μεθοδολογία είναι που θα προσεγγίσω και την παρούσα υπόθεση. Οι μέγιστες προβλεπόμενες από το Νόμο ποινές Η σοβαρότητα που προσδίδεται από τον νομοθέτη στα διάφορα αδικήματα διαφαίνεται και από το ανώτατο όριο ποινής που έχει προβλέψει με Νόμο. Ποινή για το αδίκημα της Βαριάς Σωματικής Βλάβης Οι πιο σοβαρές κατηγορίες της κυρίως υπόθεσης (125/16), με τις οποίες ο Κατηγορούμενος 1 βρίσκεται αντιμέτωπος, είναι οι κατηγορίες αρ. 1 και
  8. Αυτές αφορούν στο αδίκημα της Βαριάς Σωματικής Βλάβης, κατά παράβαση των άρθρων 20 και 231 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 και Νόμος 166/
  9. Πρόκειται για αδίκημα το οποίο κατατάσσεται στα «κακουργήματα», δηλαδή στα αδικήματα που εξ ορισμού (σχετικό το άρθρο 4 του Ποιινικού Κώδικα, Κεφ. 154) τιμωρούνται, χωρίς απόδειξη προηγούμενης καταδίκης, με ποινή φυλάκισης τριών χρόνων ή βαρύτερης από αυτή. Ειδικά για το αδίκημα της βαριάς σωματικής βλάβης, ο Νομοθέτης εν τη σοφία του, θέλοντας να δείξει και το μέγεθος της σοβαρότητάς αυτού, προέβλεψε στο άρθρο 231 του Ποινικού Κώδικα ότι꞉ «Όποιος προκαλεί παράνομα βαριά σωματική βλάβη σε άλλο είναι ένοχος κακουργήματος και υπόκειται σε φυλάκιση επτά χρόνων ή σε χρηματική ποινή ή και στις δύο αυτές ποινές.».[1] Βεβαίως, η καταχώριση της υπόθεσης, κατόπιν άδειας του Γενικού Εισαγγελέως της Δημοκρατίας δυνάμει των εξουσιών που του παρέχει το άρθρο 24
(2)του περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/60), για συνοπτική εκδίκασή της ενώπιον του παρόντος Επαρχιακού Δικαστηρίου, οριοθετεί και το μέγιστο της ποινής που δύναται να επιβληθεί, περιορίζοντάς αυτήν είτε στα 5 χρόνια φυλάκισης είτε σε χρηματική ποινή μη υπερβαίνουσα τις ΛΚ50.000 ή/και στις δύο αυτές ποινές.[2] Ποινή για το αδίκημα της αλόγιστης και επικίνδυνης ενέργειας Όσον αφορά την κατηγορία αρ. 3 της κυρίως υπόθεσης, το άρθρο 236(α) του Ποινικού Κώδικα προβλέπει ότι «όποιος οδηγεί όχημα με τέτοιο αλόγιστο τρόπο, βεβιασμένο ή αμελή, ώστε να θέτει σε κίνδυνο ανθρώπινη ζωή ή να είναι ενδεχόμενο να προκαλέσει σωματική βλάβη σε άλλον είναι ένοχος πλημμελήματος». Σύμφωνα με το άρθρο 35 του Ποινικού Κώδικα, όταν στον Κώδικα αυτό δεν προβλέπεται ειδικά ποινή για οποιοδήποτε πλημμέλημα, το πλημμέλημα τιμωρείται με φυλάκιση που δεν υπερβαίνει τα δύο χρόνια, ή με χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις χίλιες πεντακόσιες λίρες (ισόποσο με €2560), ή και με τις δύο αυτές ποινές. Ποινή για το αδίκημα της ανίστασης σε όργανο της τάξης Αναφορικά με τα αδικήματα ως οι κατηγορίες 4 και 5 της κυρίως υπόθεσης, το άρθρο 244(β) προβλέπει ότι «Όποιος επιτίθεται ή αντιστέκεται ή εσκεμμένα παρεμποδίζει όργανο τήρησης της τάξης κατά την κανονική εκτέλεση του καθήκοντος του ή άλλο που παρέχει συνδρομή σε τέτοιο όργανο τήρησης της τάξης είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση δύο χρόνων.». Ποινή για τα αδικήματα που αφορούν σε ναρκωτικά · Το άρθρο 6
(1)
(2)του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 όπως τροποποιήθηκε ποινικοποιεί την κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου. Το άρθρο 7
(1)
(2)ποινικοποιεί την καλλιέργεια οποιουδήποτε φυτού του γένους Κάνναβις (Cannabis). Το άρθρο 10(α) ποινικοποιεί το κάπνισμα κάνναβης. Το άρθρο 10(γ)(i)(ii) ποινικοποιεί την κατοχή σκευών που είναι κατασκευασμένα ή προσαρμοσμένα για χρήση σε σχέση με κάπνισμα, λήψη ή χρήση κάνναβης. Το άρθρο 30 του ιδίου Νόμου καθορίζει τον τρόπο δίωξις και το μέγεθος της ποινής για τα αδικήματα που προβλέπονται στο Νόμο αυτό. Για το αδίκημα της κατοχής κάνναβης, το άρθρο 30 σε συνδυασμό με τον Τρίτο Πίνακα, προβλέπει για μέγιστη ποινή φυλάκισης 8 χρόνων ή πρόστιμο ή και τις δύο ποινές. Σε σχέση με τα αδικήματα των άρθρων 7
(1)
(2), 10(α) και 10(γ)(i)(ii), το Δικαστήριο έχει εξουσία να επιβάλει ποινή ως προβλέπεται στο άρθρο 30
(3)σε συνδυασμό με τον Τρίτο Πίνακα του ιδίου Νόμου, η οποία εκεί καθορίζεται, ανεξαρτήτως της τάξης φαρμάκου, ως φυλάκιση διά βίου ή πρόστιμο ή και τις δύο ποινές. Ωστόσο, το εδάφιο
(2)του άρθρου 30 δίδει εξουσία στο Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, να διατάξει όπως το αδίκημα εκδικασθεί συνοπτικά από Επαρχιακό Δικαστήριο, εξουσία η οποία πράγματι ασκήθηκε στην παρούσα υπόθεση. Δεδομένου ότι, ως φαίνεται στο κατηγορητήριο- - Πρώτον, ο Κατηγορούμενος ήταν 21 ετών καθ' ον χρόνο διέπραξε τα αδικήματα της υπόθεσης 1241/16, και - δεύτερον, κατηγορείται ότι είχε στην κατοχή του ποσότητα η οποία είναι μικρότερη, έστω και κατά ελάχιστα γραμμάρια, από την ποσότητα των 30 γραμμαρίων κάνναβης που δημιουργεί κατά το άρθρο 30Α του Νόμου τεκμήριο ότι κατείχετο με σκοπό να το προμηθεύσει σε τρίτο πρόσωπο, και έχοντας, επίσης, υπόψη ότι, με βάση την πληροφόρηση που έδωσε στο Δικαστήριο η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής, καθ' ον χρόνο η εν λόγω υπόθεση άγεται ενώπιον του Δικαστηρίου ο Κατηγορούμενος δεν επιβαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες, έπεται ότι η εφαρμοστέα ποινή διέπεται, εν προκειμένω, από τις διατάξεις της επιφύλαξης του εδαφίου
(2)του άρθρου 30, σύμφωνα με τις οποίες - «Νοείται ότι σε κατηγορούμενο που κρίθηκε ένοχος για αδίκημα που αφορά χρήση, κατοχή ή μεταφορά ελεγχόμενου φαρμάκου για προσωπική χρήση επιβάλλεται ποινή φυλάκισης που δε θα υπερβαίνει τα δύο έτη, αν:- (
  1. i)δεν είχε συμπληρώσει, κατά το χρόνο της διάπραξης του αδικήματος, το εικοστοπέμπτο (25ο) έτος της ηλικίας του, και (
  2. ii)δεν έχει οποιαδήποτε προηγούμενη καταδίκη για αδίκημα κατά παράβαση του παρόντος Νόμου ή των δυνάμει αυτού εκδιδόμενων Κανονισμών.». Παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο κατά την επιμέτρηση της ποινής Η επιβολή ποινής είναι ένα πολύ λεπτό έργο του Δικαστηρίου, αφού απαιτείται η εξισορρόπηση του γενικού συμφέροντος της δικαιοσύνης αφενός και η εξατομίκευση της ποινής στα πλαίσια του συγκεκριμένου παραβάτη αφετέρου. Ωστόσο, το καθήκον για εξατομίκευση της ποινής δεν πρέπει να οδηγεί στην ουδετεροποίηση της αποτελεσματικότητας του νόμου και στην εξουδετέρωση του αποτρεπτικού χαρακτήρα της ποινής (βλ. Antoniades v. Police
(1986)2 C.L.R. 21 και Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 224). Όπως έχει νομολογηθεί, σε σοβαρά αδικήματα, όπου η φύση και η συχνότητα διάπραξής τους απαιτεί την επιβολή αποτρεπτικής και αυστηρής ποινής, οι προσωπικές περιστάσεις του παραβάτη, αν και είναι παράγοντες που πρέπει να συνυπολογίζονται, έχουν μόνο περιθωριακή βαρύτητα. Προέχει η αυστηρή τιμωρία για την προστασία της κοινωνίας Το αδίκημα της πρόκλησης βαριάς σωματικής βλάβης, δυστυχώς, παρουσιάζει ανησυχητική συχνότητα στην περιοχή όπου εδρεύει το Επαρχιακό Δικαστήριο Αμμοχώστου. Το δικαστήριο λαμβάνει δικαστική γνώση από τον ιδιαίτερα μεγάλο αριθμό υποθέσεων που τίθενται ενώπιον του και αφορούν σε αυτού του είδους το αδίκημα. Όπως επεσήμανε το Ανώτατο Δικαστήριο της Κύπρου στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Τόκαλλου
(2001)2 ΑΑΔ 95, αναφέρθηκε ότι: «Η χρήση βίας κατά του συνανθρώπου συνιστά αδίκημα ιδιάζουσας σοβαρότητας· πλήττει το θεμελιώδες δικαίωμα της σωματικής ακεραιότητας του ατόμου το οποίο κατοχυρώνει το ΄Αρθρο 7.1 του Συντάγματος και καταρρακώνει την αξιοπρέπειά του. Η ωμή χρήση βίας είτε ως μέσο επικράτησης, είτε ως μέσο εκδίκησης, είτε ως μέσω τιμωρίας, δεν έχει καμία θέση στην κοινωνία των ανθρώπων. Η εκδήλωση της πρέπει να τιμωρείται με την αυστηρότητα που επιβάλει η σοβαρότητα του εγκλήματος και η ανάγκη για την γενική καταστολή τέτοιας συμπεριφοράς.» Στην υπόθεση Mehmet Urgur v. Αστυνομίας
(2012)2 ΑΑΔ 189, αναφέρθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο τα ακόλουθα: «Τα φαινόμενα βίας που συχνά παρατηρούνται τον τελευταίο καιρό σε διάφορες εκφάνσεις της κοινωνικής ζωής, μας προκαλούν ιδιαίτερη ανησυχία. Η βία στα γήπεδα, στους δρόμους, στην οικογένεια, ακόμα και στα σχολεία, είναι πλέον θέματα της καθημερινότητας. Προτού αυτά τα φαινόμενα προσλάβουν μεγαλύτερες διαστάσεις και με ολέθριες συνέπειες κάποιοι πρέπει να προβληματιστούν ώστε εγκαίρως και με τα κατάλληλα μέτρα να αντιμετωπιστεί όσο μπορεί πιο αποτελεσματικά η κατάσταση. Τα Δικαστήρια από τη δική τους πλευρά οφείλουν να μεριμνούν ώστε υποθέσεις αυτού του είδους να εκδικάζονται χωρίς καθυστέρηση και να επιβάλλονται στους δράστες αποτρεπτικές ποινές στέλνοντας ένα μήνυμα μηδενικής ανοχής». Εξίσου ανησυχητικές είναι και οι διαστάσεις που καταλαμβάνει η χρήση ναρκωτικών στην Κυπριακή κοινωνία και ειδικότερα στην περιοχή όπου εδράζεται το παρόν Δικαστήριο. Η εξάπλωση των ναρκωτικών ουσιών συντείνει στις πολλές εκφάνσεις της εγκληματικής συμπεριφοράς νεαρών προσώπων. Στην Κυριάκος Σιβιτανίδης ν Δημοκρατίας
(2011)2 Α.Α.Δ 166, σημειώθηκε ότι꞉ "[.] όλα τα αδικήματα που σχετίζονται με ναρκωτικά, θεωρούνται πολύ σοβαρά, αφού ταλανίζουν την κοινωνία μας. Τα δικαστήρια συνεχώς προειδοποιούν για τους κινδύνους διάπραξης τέτοιων αδικημάτων, τα οποία εδώ και αρκετά χρόνια διαπράττονται με ανησυχητική συχνότητα, με αποτέλεσμα να υπάρξει και ανάλογη αντιμετώπιση από τα δικαστήρια με την αύξηση των επιβαλλόμενων ποινών (βλ. Μιχαήλ ν. Αστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 577). Το Κακουργιοδικείο, ορθά τόνισε ότι ενώ η υποχρέωση για εξατομίκευση της ποινής ποτέ δεν ατονεί, εντούτοις το στοιχείο της αποτροπής αποτελεί πρώτο μέλημα του δικαστηρίου στην επιμέτρηση της ποινής για τέτοιου είδους αδικήματα.". Στην προμνησθείσα υπόθεση ο εφεσείων Mehmet Urgur παραδέχθηκε ενοχή στις κατηγορίες και του επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης. Η πρώτη κατηγορία αφορούσε τέλεση πράξεων που σκοπεύουν την πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης ή την αποτροπή σύλληψης κατά παράβαση του Άρθρου 228(α) του Ποινικού Κώδικα και του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 2½ χρόνων. Οι άλλες δυο κατηγορίες ήταν για πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης κατά παράβαση του Άρθρου 231 του Ποινικού Κώδικα και του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 2 χρόνων στην κάθε κατηγορία. Το κυρίαρχο στοιχείο στη συμπεριφορά του εφεσείοντα ήταν η έντονη βία που απρόκλητα χρησιμοποίησε εναντίον του παραπονούμενου τόσο κατά το πρώτο όσο και κατά το δεύτερο επεισόδιο. Οι σοβαρές σωματικές βλάβες και κακώσεις που υπέστη το θύμα ως αποτέλεσμα της βάναυσης συμπεριφοράς του εφεσείοντα ήταν το άλλο στοιχείο που χαρακτηρίζει την υπόθεση. Κρίθηκε ότι η έφεση ήταν ανεδαφική και ότι οι ποινές που το πρωτόδικο δικαστήριο επέβαλε στον εφεσείοντα ήταν υπό τις περιστάσεις επιεικείς και οπωσδήποτε θα μπορούσαν να ήταν αυστηρότερες. Στην υπόθεση Constantin Loja ν. Δημοκρατίας
(2009)2 ΑΑΔ 624, η επιβληθείσα ποινή φυλάκισης 2 ½ ετών μειώθηκε κατ΄ έφεση σε ποινή φυλάκισης 12 μηνών για αδίκημα πρόκλησης βαριάς σωματικής βλάβης ενόψει της ισχυρότατης πρόκλησης την οποία δέχθηκε ο εφεσείων. Στην υπόθεση Σακαρίδης ν. Αστυνομίας κ.ά.
(2011)2 ΑΑΔ 272 οι εφεσείοντες παραδέχθηκαν πέντε κατηγορίες που αυτοί αντιμετώπιζαν από κοινού και τους επιβλήθηκαν πρωτόδικα συντρέχουσες ποινές φυλάκισης με μεγαλύτερη εκείνη των 2 ½ ετών για το αδίκημα της βαριάς σωματικής βλάβης ως επίσης επιβλήθηκαν σ΄ αυτούς και άλλες ποινές για άλλα αδικήματα. Ένα από τα θύματα της επίθεσης υπέστη θλαστικό τραύμα, μώλωπες στη δεξιά μετωπική χώρα, αιμάτωμα μύτης, εκχυμώσεις, μώλωπες, μεγάλο θλαστικό τραύμα στη δεξιά ζυγωματική χώρα, κάταγμα ρινικού οστού, τρία κατάγματα στους μετωπιαίους κόλπους δεξιά και μικρό κάταγμα κρανίου. Υποβλήθηκε σε εγχείρηση από ειδικό νευροχειρουργό, ο οποίος διαπίστωσε ότι το κάταγμα του ρινικού οστού ήταν συντριπτικό Υπέστη, επίσης, κρανιοεγκεφαλική κάκωση. Το άλλο θύμα από την επίθεση που δέχθηκε υπέστη μώλωπες στην μύτη, το μέτωπο και κάταγμα ρινικού οστού. Η ποινή φυλάκισης που επιβλήθηκε στους εφεσείοντες μειώθηκε σε 18 μήνες καθότι το πρωτόδικο Δικαστήριο δεν συνεκτίμησε ότι υπήρξε σχετική πρόκληση. Στην υπόθεση Αχτάρ ν. Αστυνομίας
(2010)2 ΑΑΔ 397, οι εφεσείοντες μεταξύ άλλων αντιμετώπιζαν το αδίκημα των πράξεων που σκοπεύουν την πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης κατά παράβαση του άρθρου 228(α) και την πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης. Οι τέσσερεις αστυνομικοί τραυματίστηκαν με ένα από αυτούς να έχει υποστεί τους σοβαρότερους τραυματισμούς με σοβαρής μορφής αστάθεια του αριστερού αγκώνα, με πλήρη ρήξη των έσω πλαγίων συνδέσμων και της έσω πλευράς του θύλακα αριστερού αγκώνα. Χρειαζόταν χειρουργική επέμβαση για σταθεροποίηση του αγκώνα. Οι ποινές φυλάκισης μειώθηκαν για μεν τον εφεσείοντα στην Ποινική Έφεση αρ. 207/089 σε ποινές φυλάκισης 18 μηνών και 1 χρόνου, για τον εφεσείοντα στην Ποινική Έφεση 208/08 μειώθηκε σε ποινή φυλάκισης 2 ½ ετών και 3 ετών και για τον εφεσείοντα στην Ποινική Έφεση με αρ. 209/08 μειώθηκε σε ποινή φυλάκισης 2 ½ ετών επειδή δεν είχε δοθεί επαρκής σημασία από το πρωτόδικο Δικαστήριο στο λευκό ποινικό μητρώο του ενός κατηγορούμενου, ενώ είχε δοθεί υπερβολική σημασία από το πρωτόδικο Δικαστήριο σε προηγούμενη καταδίκη που είχε ο άλλος κατηγορούμενος για αδίκημα άσχετο με το επίδικο. Στην Αντωνίου ν. Αστυνομίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 414, επεβλήθη ποινή φυλάκισης δύο ετών για κτύπημα με κόπτη σε αστυνομικό όργανο η οποία χαρακτηρίστηκε από το Εφετείο αυστηρή, αλλά επικυρώθηκε κατά πλειοψηφία. Στη Χατζηπέτρου ν. Δημοκρατίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 468, το Κακουργιοδικείο καταδίκασε μετά από παραδοχή τον εκεί εφεσείοντα σε 3½ χρόνια φυλάκιση, όταν τραυμάτισε με μαχαίρι φρουρό ασφαλείας. Η ποινή επικυρώθηκε στο Εφετείο λαμβάνοντας υπόψη και την απουσία οργάνωσης και προσχεδιασμού, ενώ από το κτύπημα με μαχαίρι ο παραπονούμενος είχε υποστεί κάταγμα της πλευράς στο σημείο εισόδου και κάκωση του παρεγχύματος του πνεύμονα, χωρίς όμως να παραμείνουν μόνιμες βλάβες. Στη Γιάννος Κ. Πέτρου ν. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 800, το Εφετείο αρνήθηκε να επέμβει στην επιβληθείσα πρωτοδίκως 18μηνη φυλάκιση σε νεαρό για πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης, ο οποίος άνευ αιτίας ανέσυρε μαχαίρι τραυματίζοντας τον άγνωστο του οδηγό ταξί που τον μετέφερε σε διάφορα μέρη. Ο εκεί εφεσείων είχε και ένα παρόμοιο προηγούμενο για το οποίο είχε εκδοθεί διάταγμα κηδεμονίας με όρους. Στην παρούσα υπόθεση, λαμβάνω υπόψη, σε συνάρτηση με τα γεγονότα και τις ιδιαίτερες συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων τόσο της παρούσας υπόθεσης όσο και των υποθέσων που λαμβάνονται υπόψη για σκοπούς επιβολής της ποινής τα εξής επιβαρυντικά, κατά την κρίση μου στοιχεία꞉ · Ότι η επίθεση του Κατηγορούμενου κατά των αστυνομικών ήταν απρόκλητη και ότι τους επιτέθηκε ενόσω οι ίδιοι, που είναι όργανα που υπηρετούν τη δημόσια τάξη, βρίσκονταν σε ώρα εκτέλεσης νόμιμου καθήκοντος. · Ότι ο Κατηγορούμενος επέδειξε παρόμοια παραβατική συμπεριφορά τόσο πριν όσο και μετά την υπό κρίση κυρίως υπόθεση. Σε εκείνες τις άλλες δύο υποθέσεις βαριάς σωματικής βλάβης, η επίθεση του Κατηγορούμενου εναντίον των γυναικών, με τις οποίες είχε προηγουμένως δεσμό και των αστυνομικών που επεδίωξαν να τον ελέγξουν για ναρκωτικά, ήταν εξίσου απρόκλητες, χωρίς δηλαδή να ασκηθεί εναντίον του οποιαδήποτε βία ή έστω φραστική πρόκληση. · Ότι ο Κατηγορούμενος τέλεσε τα αδικήματα της κυρίως υπόθεσης ενόσω αυτός βρισκόταν ήδη, από τον προηγούμενο Νοέμβριο, σε διάταγμα κηδεμονευτικής επιτήρησης και ότι τούτο δεν ήταν αποτελεσματικό μέτρο στο να τον αποτρέψει από το να εκδηλώσει τέτοια παραβατική συμπεριφορά.Ότι η ψυχική και νοητική κατάσταση του Κατηγορούμενου κατά το χρόνο τέλεσης των αδικημάτων πρόκλησης της βαριάς σωματικής βλάβης ήταν επηρεασμένη είτε από τη χρήση αλκοόλ είτε από τη χρήση ναρκωτικών, στοιχείο που κρίνεται μάλλον ανησυχητικό και επιβαρυντικό παρά ελαφρυντικό. Παραπέμπω στην Mehmet Urgur v. Αστυνομίας
(2012)2 ΑΑΔ 189. Εκεί το παράπονο του εφεσείοντα ήταν ότι το πρωτόδικο δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη το στοιχείο της μέθης ως παράγοντα μετριαστικό της ποινής. Ανέφερε συναφώς ότι πριν τη διάπραξη των αδικημάτων τόσο κατά το πρώτο επεισόδιο όσο και κατά το δεύτερο, κατανάλωσε ζιβανία και λόγω μέθης δεν ήταν σε θέση να ελέγχει τον εαυτό του και τις πράξεις του. Το Ανώτατο Δικαστήριο παρατήρησε ότι το πρωτόδικο δικαστήριο αναφέρεται στο στοιχείο της μέθης το οποίο έλαβε υπόψη, ενδεχομένως λανθασμένα, προς όφελος του εφεσείοντα. Έχοντας υπόψη τα περιστατικά της υπό κρίση υπόθεσης, το Ανώτατο θεωρούσε ότι το στοιχείο της μέθης θα μπορούσε ενδεχομένως να προσμετρήσει ως παράγων επιβαρυντικός παρά ως μετριαστικός της ποινής. · Όσον αφορά τη χρήση ναρκωτικών λαμβάνω υπόψη ως επιβαρυντικό το στοιχείο ότι ο Κατηγορούμενος δεν εντάχθηκε οποτεδήποτε προηγουμένως οικειοθελώς σε πρόγραμμα απεξάρτησης, ούτε παρουσίασε οποιεσδήποτε αναλύσεις που να δείχνουν ότι έχει καθαρίσει από ναρκωτικές ουσίες. Απεναντίας, προβληματισμό δημιουργεί στο Δικαστήριο το γεγονός ότι αυτός δεν αναγνωρίζει, τουλάχιστον με βάση τα λεγόμενά του προς την Λειτουργό των Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας, την εξάρτηση που έχει στις ναρκωτικές ουσίες. Ως ελαφρυντικούς παράγοντες λαμβάνω υπόψη το γεγονός ότι ο Κατηγορούμενος είναι νεαρό πρόσωπο το οποίο χρήζει προσεκτικής μεταχείρισης ώστε η όποια ποινή θα του επιβληθεί να είναι αναμορφωτική, χωρίς να του αποστερεί την ελπίδα επανένταξης στην κοινωνία. Δυστυχώς, παρά την πρόσφατη θέσπιση του περί Θεραπείας Κατηγορούμενων και Καταδικασθέντων Χρηστών ή Ουσιοεξαρτημένων Νόμου του 2016 (Ν.41(Ι)/2016), ο οποίος αποσκοπούσε στο να παραχωρήσει στο Δικαστήριο ένα νέο εργαλείο αντιμετώπισης των ουσιοεξαρτημένων παραβατών, με το να διατάσσει τη θεραπεία τους και προς τούτο να εξουσιοδοτεί την παραπομπή τους σε Κέντρο Θεραπείας, παρά τον εγκλεισμό τους σε φυλακές, εντούτοις ο Κατηγορούμενος δεν μπορεί να επωφεληθεί των διατάξεών του. Τούτο διότι, ως έχει διατυπωθεί το πεδίο εφαρμογής του εν λόγω Νόμου, εξαιρεί από την εμβέλειά του (βλ. το άρθρο 6
(1)) τους χρήστες ή ουσιοεξαρτημένους οι οποίοι κατηγορούνται ενώπιον Δικαστηρίου ή έχουν καταδικασθεί από Δικαστήριο για οποιοδήποτε αδίκημα που συνιστά κακούργημα. Τέτοιο είναι, εν προκειμέμω το αδίκημα της βαριάς σωματικής βλάβης, στο οποίο ο Κατηγορούμενος της παρούσας υπόθεσης έχει δηλώσει παραδοχή. Τη γνώμη ότι ο Κατηγορούμενος δεν μπορεί να επωφεληθεί του ευεργετήματος που προβλέπει ο εν λόγω νέος Νόμος, για τον προαναφερθέντα λόγο έχει διατυπώσει ρητά και γραπτώς η αναφερόμενη στον εν λόγω Νόμο Συμβουλευτική Επιτροπή με επιστολή που απήυθυνε στο Δικαστήριο κατόπιν σχετικού αιτήματος του Κατηγορούμενου. Έχω αναγνώσει την επιστολή αυτή στην παρουσία του κατηγορουμένου και της συνηγόρου του, η οποία και απέσυρε την αίτηση που υπέβαλε στις 5/8/16 επικαλούμενος τον εν λόγω Νόμο. Υπό το φως όλων των προαναφερθέντων, και ενόψει της σοβαρότητας του αδικήματος και της στάθμισης των επιβαρυντικών συνθηκών υπό τις οποίες διαπράχθηκε, καταλήγω ότι στην παρούσα υπόθεση το Δικαστήριο δεν έχει άλλη επιλογή από το να καταφύγει στο μέτρο της επιβολής ποινής φυλάκισης στον Κατηγορούμενο. Επιβάλλω στον Κατηγορούμενο, σε ό,τι αφορά τις κατηγορίες 1 και 6, συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 18 μηνών. Έχω περιορίσει το εύρος της ποινής φυλάκισης σε αυτή τη διάρκεια, λαμβάνοντας υπόψη το νεαρό της ηλικίας του Κατηγορουμένου, την άμεση παραδοχή του στις Αστυνομικές Αρχές και στο Δικαστήριο, καθώς και το ότι είναι λευκού ποινικού μητρώου. Για τις κατηγορίες αρ. 3, 4 και 5 δεν θα επιβάλω οποιαδήποτε άλλη ποινή, ενόψει του ότι τα γεγονότα που τις αφορούν εκπηγάζουν από το ίδιο συμβάν, το οποίο κατέληξε στην πρόκληση της βαριάς σωματικής βλάβης. Κατά την επιμέτρηση των πιο πάνω ποινών, έλαβα υπόψη και τις τέσσερις άλλες, εξίσου σοβαρές, ποινικές υποθέσεις (υπ' αριθ. 3767/15, 126/16, 855/16 και 1241/16) στις οποίες ο Κατηγορούμενος παραδέχθηκε ενοχή. Θα προχωρήσω τώρα να εξετάσω το ενδεχόμενο αναστολής εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης που έχει επιβληθεί στoν κατηγορούμενο ως ήταν και η εισήγηση του συνηγόρου υπεράσπισης. Το άρθρο 3
(1)του Νόμου 95/72 δίδει εξουσία στο Δικαστήριο όπως αναστείλει την επιβληθείσα ποινή φυλάκισης, νοουμένου ότι αυτή δεν υπερβαίνει τα 3 χρόνια, εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 3
(2)του ιδίου Νόμου, όπως τροποποιήθηκε με τον Νόμο 186(Ι)/03. Το άρθρο 3
(2)προβλέπει ότι το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του Κατηγορουμένου. Η ποινή φυλάκισης με αναστολή δεν επιβάλλεται από Δικαστήριο ως μέτρο επιείκειας ή ως εναλλακτικό μέτρο τιμωρίας του παραβάτη και η επιλογή της ποινής φυλάκισης δεν πρέπει να συσχετίζεται με τη δυνατότητα αναστολής της. Το Δικαστήριο αποφασίζει το ύψος της ποινής και μετά εξετάζει κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις που να δικαιολογούν την αναστολή της (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Περατικού
(1997)2 Α.Α.Δ. 373, Λιασίδης ν. Αστυνομίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 94). Μεταξύ των παραγόντων που επιμετρούν ως προς το επιθυμητό ή όχι της αναστολής της ποινής φυλάκισης είναι η σοβαρότητα των περιστατικών και το κίνητρο για τη διάπραξη του αδικήματος, το μητρώο του Κατηγορουμένου ως δείκτης για την ανάγκη αποτροπής και η διαγωγή του Κατηγορουμένου μετά τη διάπραξη του αδικήματος και ιδιαίτερα η παρουσία ή απουσία στοιχείων μεταμέλειας. Στην παρούσα υπόθεση ο ευπαίδευτος συνήγορος του Κατηγορούμενου στηρίζει την εισήγηση του για αναστολή της ποινής φυλάκισης στο νεαρό της ηλικίας του, με το σκεπτικό που αναδιπλώθηκε στην πρόσφατη απόφαση στην Ποινική Έφεση 27/
  1. Έχω μελετήσει με προσοχή την εν λόγω απόφαση και λαμβάνω υπόψη το ακόλουθο απόσπασμα ꞉ «Είμαστε της γνώμης ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο δεν έλαβε επαρκώς υπόψιν στα περιστατικά της παρούσας υπόθεσης όλα τα στοιχεία που έχουν καταδειχθεί, αλλά και τη διάσταση των επιδιώξεων της επιβαλλόμενης ποινής, η οποία πέραν από την τιμωρία έχει ανάγκη τήρησης και του στοιχείου της αναμόρφωσης και όχι την τιμωρία για χάριν της τιμωρίας. Εις την Αργυριάδης (άνω) αναφέρθηκε ότι: «Νεαρά άτομα αυτής της ηλικίας ιδιαίτερα χρήζουν αυτής της μεταχείρισης εφόσον το αποτέλεσμα που θα επιτυγχάνετο από μια ποινή άμεσης φυλάκισης μακράς σχετικώς διάρκειας, όπως είναι οι ποινές που επιβλήθησαν στην προκειμένη περίπτωση, ενδέχεται να είναι πολύ μικρότερο από το όφελος που θα προέρχετο από την προσδοκία, με την καλή χρήση του μέτρου της αναστολής, ότι όντως θα υπάρξει αναμόρφωση και θα αποφευχθεί μια χειροτέρευση της θέσης των Εφεσειόντων εάν αυτοί περνούσαν στη φυλακή το μεγάλο αυτό σχετικά χρονικό διάστημα.» (βλ. επίσης Πέτρος Σαμπουκασίδης κ.α ν. Αστυνομίας Ποιν. Εφ. 37/15, 38/15 ημερ. 8.4.15) [...] Παρατηρούμε ότι πρόκειται σ΄ όλες τις εφέσεις για νεαρά άτομα ηλικίας μεταξύ 17-19 ετών κατά το χρόνο διάπραξης των αδικημάτων χωρίς να βαρύνονται με οποιοδήποτε προηγούμενο. Επίσης είναι γεγονός ότι όλα τα αδικήματα ανακαλύφθησαν μέσα από ομολογία και καθοδήγηση του Εφεσείοντα 2/Κατηγορούμενου
  2. Επίσης όπως φαίνεται από την πρωτόδικη απόφαση, ναι μεν επρόκειτο για σοβαρά αδικήματα όπως έχει αναφερθεί αλλά φαίνεται να διέπονται από μεγάλη επιπολαιότητα. Περαιτέρω, δεν μας αφήνει αδιάφορους η ψυχική υγεία των Εφεσειόντων 2 και 3, ήτοι διαταραχής ελέγχου των παρορμήσεων και νοητικής υστέρησης, μαθησιακών διαταραχών και προβλημάτων συμπεριφοράς αντίστοιχα. Ακόμη λαμβάνουμε υπόψιν το χρονικό διάστημα που παρήλθε από την ημερομηνία διάπραξης των αδικημάτων (καλοκαίρι 2013) και ημερομηνία επιβολής της ποινής (23.2.2016) με συνεπαγόμενη μεταβολή στις προσωπικές τους συνθήκες. Κρίνουμε ότι η μακρά περίοδος που παρήλθε μέχρι της επιβολής της ποινής έχει ιδιαίτερη σημασία, λόγω του πολύ νεαρού της ηλικίας των εφεσειόντων, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι όλα τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου επιμαρτυρούν ότι κατά την περίοδο αυτή οι εφεσείοντες, έχοντας πλέον τεθεί έναντι των ευθυνών τους και του νόμου, επέδειξαν άμεμπτη διαγωγή εκδηλώνουσα μεταμέλεια. Δημιουργείται, έτσι, εύλογη προσδοκία ότι η χρήση του μέτρου της αναστολής θα επενεργήσει με τον τρόπο που εξηγήθηκε στην Αργυρίδης προς την κατεύθυνση της αναμόρφωσης των εφεσειόντων που αποτελεί σημαντικό στοιχείο σε περιπτώσεις νεαρών παραβατών.» Είναι φανερό από το πιο πάνω απόσπασμα ότι το νεαρό της ηλικίας ενός Κατηγορούμενου δεν εξουδετερώνει αφ' εαυτού την αναγκαιότητα της άμεσης ποινής, απλώς συνεκτιμάται με αριθμό άλλων παραγόντων για να φανεί αν η αναστολή της ποινής αρμόζει στην περίπτωση. Αντίθετα προς όσα διαπιστώθηκαν στην πιο πάνω Ποινική Έφεση, η παρούσα υπόθεση κρίνω ότι δεν εμφανίζει το στοιχείο της επιπολαιότητας, δεν υπάρχει καθυστέρηση τέτοιας μεγάλης έκτασης που να επηρεάζει τα δικαιώματα του κατηγορουμένου και δεν μπορεί να διαπιστωθεί οποιαδήποτε έμπρακτη μεταμέλεια του Κατηγορούμενου υπό το χρονικό διάστημα που έχει διαρρεύσει από την τέλεση των αδικημάτων τα οποία χρονολογούνται εντός του 2016 ή το ενωρίτερο το Φθινόπωρο του
  3. Καταλήγω να κρίνω ότι το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του Κατηγορουμένου (τα οποία ήδη συνυπολογίστηκαν ως μετριαστικοί παράγοντες στην επιμέτρηση της ποινής), δεν είναι τέτοια που να δικαιολογούν την αναστολή της ποινής φυλάκισης. Η ποινή φυλάκισης θα είναι άμεση. Διατάττεται όπως προσμετρηθεί ως μέρος της επιβληθείσας περιόδου φυλάκισης το χρονικό διάστημα που ο Κατηγορούμενος τελούσε ήδη υπό κράτηση (ήτοι το διάστημα από 23.3.2016 μέχρι σήμερα). Τυχόν έξοδα να καταβληθούν από τη Δημοκρατία. Τα όποια τεκμήρια να καταστραφούν. (Υπ.) ........... Α. Πανταζή, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] Βάσει του άρθρου 31 του Ποινικού Κώδικα, όπου στο Νόμο αυτό δεν καθορίζεται το ποσό της μέγιστης χρηματικής ποινής, αυτή είναι απεριόριστη, αλλά δεν δύναται να επιβληθεί υπερβολική υπό τις συνθήκες του αδικήματος ποινή. [2] Σε κατάλληλες περιπτώσεις, το Δικαστήριο δύναται επιπρόσθετα προς την εν λόγω ποινή ή σε υποκατάσταση αυτής να εκδώσει διαταγή για καταβολή από τον καταδικασθέντα αποζημίωσης στο βλαβέν υπό του αδικήματος αυτού πρόσωπο μη υπερβαίνουσαν τις €6.
  4. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.