Αστυνομικός Διευθυντής Αμμοχώστου ν. Daniel Djosic κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 1324/2016, 27/10/2016

(1)(ι)(Κ) του περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Νόμου, Κεφ. 105, και Καν. 2, 9

(1)(β)

(4)και 11 του περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Κανονισμών Κ.Δ.Π. 242/72 και Νόμος 50/88 και Νόμος 66(Ι)/2003. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του ως άνω αδικήματος στην κυρίως υπόθεση αρ. 1324/16, ο 1ος κατηγορούμενος στις 12/4/2016 στην περιοχή Περνέρα στο Παραλίμνι της Επαρχίας Αμμοχώστου, ενώ ήταν αλλοδαπός κάτοχος άδειας εισόδου και παραμονής στη Δημοκρατία ως επισκέπτης, παρέβηκε τους όρους της άδειας του, ήτοι εργαζόταν ως υπάλληλος της 2ης κατηγορούμενης στην τοποθέτηση διαφημιστικών πινακίδων χωρίς την άδεια του Διευθυντού Μεταναστεύσεως. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του ως άνω περιγραφόμενου αδικήματος στην υπόθεση αρ. 1770/16, ο 1ος κατηγορούμενος στις 22/4/2016 στην περιοχή Περνέρα στον Πρωταρά της Επαρχίας Αμμοχώστου, ενώ ήταν αλλοδαπός κάτοχος άδειας εισόδου και παραμονής στη Δημοκρατία ως επισκέπτης, παρέβηκε τους όρους της άδειας του, ήτοι εργαζόταν ως υπάλληλος της 2ης κατηγορούμενης στο ταξιδιωτικό γραφείο TITANAS TRAVEL & TOURS χωρίς την άδεια του Διευθυντού Μεταναστεύσεως. Η 4η κατηγορία σε αμφότερες τις υποθέσεις αφορά τη 2η Κατηγορούμενη και αναφέρεται στο αδίκημα της παράνομης εργοδότησης αλλοδαπού, κατά παράβαση των άρθρων 2 και 19 του περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Νόμου, Κεφ. 105, και Κ.Δ.Π. 242/72, ΚΔΠ 146/91, Νόμος 50/88, και άρθρο 14Β

(1)του περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως (Τροποποιητικού) Νόμου του 1996 (Ν.100(Ι)/96και Ν.166/87και Νόμος 66(Ι)/

1. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του ως άνω αδικήματος στην κυρίως υπόθεση αρ. 1324/16, η 2η κατηγορούμενη στις 12/4/2016 στην περιοχή Περνέρα στο Παραλίμνι της Επαρχίας Αμμοχώστου, εργοδοτούσε τον αλλοδαπό 1ο κατηγορούμενο από τη Σερβία στην υπηρεσία της, δηλαδή ως υπάλληλο της στην τοποθέτηση διαφημιστικών πινακίδων στην περιοχή Περνέρα στο Παραλίμνι χωρίς την άδεια του Διευθυντή Μεταναστεύσεως. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του ως άνω περιγραφόμενου αδικήματος στην υπόθεση αρ. 1770/16, η 2η κατηγορούμενη στις 22/4/2016 στην περιοχή Περνέρα στον Πρωταρά της Επαρχίας Αμμοχώστου, εργοδοτούσε τον αλλοδαπό 1ο κατηγορούμενο από τη Σερβία στην υπηρεσία της, δηλαδή ως υπάλληλο της στο ταξιδιωτικό γραφείο TITANAS TRAVEL & TOURS χωρίς την άδεια του Διευθυντού Μεταναστεύσεως. Τα γεγονότα των δύο υποθέσεων, ως εκτέθηκαν από την Κατηγορούσα Αρχή, έχουν ως εξής: Για την κυρίως υπόθεση αρ. 1324/16 Ο 1ο Κατηγορούμενος κατάγεται από τη Σερβία. Αφίχθηκε 3.4.2016 με άδεια επισκέπτη για 3 μήνες, μέχρι 3.7.
2. Η 2η Κατηγορούμενη είναι από Κροατία. Διαμένει μόνιμα στην Κύπρο. Στις 12.4.16, περί 11 πμ. Η ΜΚ1 της Υπηρεσίας Αλλοδαπών και Μετανάστευσης, κατόπιν πληροφορίας για παράνομη εργοδότηση αλλοδαπού, μετέβηκε στην Περνέρα. Πήγε στο TITANAS TRAVEL & TOURS. Παρέμεινε για 10 λεπτά. Αντιλήφθηκε αλλοδαπό πρόσωπο να ασχολείται με τοποθέτηση πινακίδων έξω από το υποστατικό. Αμέσως η ΜΚ1 προσέγγισε τον αλλοδαπό τον πληροφόρησε στην Αγγλική γλώσσα ότι ενδιαφέρεται να επισκεφθεί τα κατεχόμενα με την οικογένεια της σε συγκεκριμένες πόλεις και τότε της παρείχε υπηρεσίες σε σχέση με το κόστος του ταξιδιού. Στη συνέχεια εντός του υποστατικού που εισήλθαν προκειμένου να γίνει η κράτηση για το ταξίδι, ο 1ος Κατηγορούμενος της έδωσε αμέσως ταξιδιωτικό φυλλάδιο και κανόνισε τη μεταφορά τους από και προς τα ξενοδοχεία. Τότε η ΜΚ1 του αποκάλυψε την ιδιότητα της. Από τα στοιχεία που της έδωσε διαπιστώθηκε το καθεστώς του 1ου κατηγορούμενου. Τον πληροφόρησε ότι είναι παράνομο. Απάντησε «Βοηθώ τη φίλη μου Σβετλάνα». Είχαν παραλάβει τα διαφημιστικά φυλλάδια ως τεκμήρια. Στο μέρος βρισκόταν και η 2η κατηγορούμενη, η οποία πληροφορήθηκε και αυτή ότι διαπράττει αδίκημα με το να απασχολεί τον 1ο κατηγορούμενο. Η 2η είναι μισθωτή της εταιρείας που έχει το ταξιδιωτικό γραφείο. Κλήθηκε στο μέρος ο εργοδότης της, ο οποίος είπε ότι εκείνος δεν εργοδότησε τον 1ο και ότι είναι επιλογή της 2ης. Έδωσαν καταθέσεις, ο μεν πρώτος ότι βοηθούσε τη 2η και η 2η ότι την βοηθούσε ο 1ος. Είναι και οι δύο Λευκού Ποινικού Μητρώου. Για την υπόθεση αρ. 1770/2016 Στις 22.4.2016 είχε επισκεφθεί το ίδιο μέρος, δηλαδή το TITANAS TRAVEL & TOURS, η ΜΚ2 (η οποία είναι πολίτης), η οποία και πάλιν εισήλθε στο υποστατικό και ζήτησε συγκεκριμένες υπηρεσίες, τις οποίες παρείχε ο Κατηγορούμενος
3. Η 2η κατηγορούμενη ήταν στο μέρος. Να σημειωθεί ότι την ίδια ώρα βρισκόταν στο μέρος και ο ΜΚ1 (Αστυφύλακας της ΥΑΜ) και παρακολούθησε τη συγκεκριμένη συναλλαγή. Εισήλθε εντός του γραφείου ο ΜΚ
4. Πληροφόρησε και τους δύο κατηγορούμενους ότι θα καταγγελθούν. Και πάλιν είπαν ότι επρόκειτο για βοήθεια που παρείχε ο 1ος κατηγορούμενος στη 2η κατηγορούμενη. Είναι και οι δύο Λευκού Ποινικού Μητρώου. Στο πλαίσιο της αγόρευσής της για μετριασμό της ποινής, η συνήγορος Υπεράσπισης αγόρευσε αναφέροντας ότι υιοθετεί το περιεχόμενο της Έκθεσης του Γραφείου Ευημερίας. Περαιτέρω, επεσήμανε προς το Δικαστήριο ότι η 2η κατηγορούμενη αντιμετώπισε σοβαρό περιστατικό και εγχειρίστηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Αμμοχώστου. Χρωστάει περίπου €2.
5. Παρέδωσε αποδεικτικά στοιχεία για τη νοσηλεία της και για το λογαριαμό που δημιούργησε ως τα Τεκμήρια Α και Β. Υποστήριξε η συνήγορος ότι λόγω της πρόσφατης εγχείρησής της, η 2η Κατηγορούμενη δεν μπορούσε να σηκώσει το βάρος της διαφημιστικής πινακίδας και ζήτησε τη βοήθεια του 1ου κατηγορούμενου. Όσον αφορά τις πληροφορίες που έδινε ο 1ος κατηγορούμενος, υποστήριξε η συνήγορος ότι τα αγγλικά της 2ης Κατηγορούμενης δεν είναι τα καλύτερα, γι' αυτό και ζήτησε τη βοήθεια του 1ου κατηγορούμενου. Οι περιστάσεις ήταν τέτοιες ήταν και η πίεση της έναρξης λειτουργίας του υποστατικού που ανάγκασαν τη 2η κατηγορούμενη να εργοδοτήσει τον αρραβιωνιαστικό της. Για τους ίδιους λόγους ήταν που επαναλήφθηκε 10 μέρες αργότερα το ίδιο σκηνικό (ως η υπόθεση 1770/2016). Σήμερα ο 1ος κατηγορούμενος είναι αιτητής πολιτικού ασύλου. Σχετικό αποδεικτικό το Τεκμήριο Γ. Ολοκλήρωσε την αγόρευσή της η συνήγορος υπεράσπισης λέγοντας ότι οι Εναγόμενοι 1 και 2 προγραμματίζουν το γάμο τους. Ζητούν κάθε δυνατή επιείκεια. Το περιεχόμενο της Έκθεσης του Γραφείου Ευημερίας Με βάση την έκθεση, ημερ.4.7.2016, που ετοιμάστηκε αναφορικά με τον 1ο κατηγορούμενο, αυτός είναι 27 ετών, κατάγεται από τη Σερβία και είναι μοναχογιός. Ο πατέρας του, 51 ετών, είναι στρατιωτικός στη Σερβία και η μητέρα του, 49 ετών, είναι λογίστρια στη Σερβία. Ο Κατηγορούμενος αποφοίτησε από το Λύκειο στη Σερβία το 2007 και στη συνέχεια κατατάγηκε εθελοντικά στην εθνική φρουρά για 3 μήνες μόνο, όπου έλαβε βασική εκπαίδευση. Ακολούθως φοίτησε σε Πανεπιστήμιο στη Σερβία στον κλάδο Hospitality and Tourism. Ενάμιση χρόνο αργότερα διέκοψε τις σπουδές του για να εργαστεί και εργάστηκε στη Σερβία μέχρι και το 2013, όπου πήγε στο Κατάρ για να εργαστεί. Παρέμεινε εκεί ένα χρόνο όπου εργάστηκε ως υπάλληλος ασφαλείας σε ξενοδοχείο. Κατά το έτος 2013 - 2014 ο πατέρας του εργαζόταν στα Ηνωμένα Έθνη στην Κύπρο, ήλθε ο Κατηγορούμενος για να τον επισκεφθεί και αποφάσισε να εγκατασταθεί και να συνεχίσει τις σπουδές του στον ίδιο κλάδο. Ως εκ τούτου από το 2014 είναι φοιτητής σε Πανεπιστήμιο στην Πύλα και αναμένει να ολοκληρώσει τις σπουδές του σε περίπου 3 χρόνια. Λαμβάνει περί τα €150 μηνιαίως ως οικονομική ενίσχυση από τους γονείς του για τη διαμονή του στην Κύπρο. Τα δίδακτρα των σπουδών του καλύπτονται από τους γονείς του. Με βάση έκθεση που ετοιμάστηκε αναφορικά με τη 2η κατηγορούμενη στις 20.7.2016, αυτή κατάγεται από την Κροατία, αλλά γεννήθηκε στη Ρωσία. Προέρχεται από 4μελή οικογένεια και διαμένει και εργάζεται στην Κύπρο από το 2013 σε τουριστικά επαγγέλματα. Ήταν παντρεμένη με άντρα από την Κροατία και από το γάμο αυτό απέκτησε μία κόρη ηλικίας σήμερα 24 ετών, η οποία διαμένει στην Κροατία και για κάποιο διάστημα στην Κύπρο. Η ίδια λαμβάνει €250 μηνιαίως από την εργασία της ως υπάλληλος στο τουριστικό γραφείο. Εκτός από το μισθό της, ο εργοδότης της παρέχει δωρεάν διαμονή σε διαμέρισμα πάνω από το τουριστικό γραφείο καθώς επίσης καλύπτει τη διατροφή της. Η 2η κατηγορούμενη συμβιώνει με τον 1ο κατηγορούμενο και αναφέρουν ότι είναι αρραβωνιασμένοι. ΕΠΙΜΕΤΡΗΣΗ ΚΑΙ ΕΞΑΤΟΜΙΚΕΥΣΗ ΤΗΣ ΠΟΙΝΗΣ Κατά την επιμέτρηση της ποινής, το Δικαστήριο αρχίζει από το μέγιστο της προβλεπόμενης στο Νόμο ποινής και ακολούθως ελέγχει τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων στην ενώπιον του υπόθεση για να προσαρμόσει την ποινή στα δεδομένα της υπόθεσης αφότου διακρίνει αν υφίστανται επιβαρυντικοί ή μετριαστικοί παράγοντες. Έπειτα εξατομικεύει την ποινή ώστε αυτή να μην αντανακλά μόνο στη σοβαρότητα του αδικήματος και τις συνθήκες διάπραξής του, αλλά και στις πραγματικές προσωπικές συνθήκες του παραβάτη, με σκοπό η ποινή να τον αναμορφώσει και να τον αποτρέψει από το να εκδηλώσει στο μέλλον όμοια εγκληματική συμπεριφορά. Με αυτή τη μεθοδολογία είναι που θα προσεγγίσω και την παρούσα υπόθεση. Οι μέγιστες προβλεπόμενες από το Νόμο ποινές Η σοβαρότητα που προσδίδεται από τον νομοθέτη στα διάφορα αδικήματα διαφαίνεται και από το ανώτατο όριο ποινής που έχει προβλέψει με Νόμο. Το άρθρο 19

(1)(ι)(κ) του Κεφαλαίου 105 προνοεί ότι πρόσωπο το οποίο είναι κάτοχο άδειας που χορηγήθηκε βάσει του Νόμου αυτού ή βάσει οποιωνδήποτε κανονισμών που εκδόθηκαν βάσει του Νόμου αυτού, παραβαίνει οποιοδήποτε όρο ή προϋπόθεση που περιέχεται σε τέτοια άδεια ή αναλαμβάνει οποιοδήποτε είδος εργασίας χωρίς να έχει εξασφαλίσει την άδεια του Διευθυντή είναι ένοχο ποινικού αδικήματος και υπόκειται σε φυλάκιση για χρονικό διάστημα που δεν υπερβαίνει τους δώδεκα μήνες ή σε πρόστιμο που δεν υπερβαίνει τις Λ.Κ. 1000 (€1708) ή και στις δύο αυτές ποινές. Το άρθρο 14Β του Κεφαλαίου 105 προνοεί ότι η εργοδότηση αλλοδαπού χωρίς την απαιτούμενη από τον Νόμο άδεια συνιστά αδίκημα τιμωρούμενο με ποινή φυλάκισης μέχρι 3 χρόνια ή με χρηματική ποινή μέχρι Λ.Κ.5.000 (€. 8.543) ή και με τις δύο αυτές ποινές. Όπως προκύπτει από τα πιο πάνω, προνοούνται αυστηρότερες ποινές για το αδίκημα που αντιμετωπίζει η 2η Κατηγορούμενη, ήτοι για την παράνομη εργοδότηση αλλοδαπού (4η κατηγορία), από αυτές για το αδίκημα που αντιμετωπίζει ο 1ος Κατηγορούμενος ως αλλοδαπός, ο οποίος ανέλαβε κάποια απασχόληση/εργασία χωρίς άδεια (1η κατηγορία). Βεβαίως, η σοβαρότητα και των δύο αδικημάτων είναι δεδομένη, εν όψει και των ανησυχητικών διαστάσεων που έχουν προσλάβει αδικήματα αυτής της φύσης, τα οποία, αφενός, έχουν το στοιχείο της αυθαιρεσίας και εκμετάλλευσης των μεταναστών και, αφετέρου, κατατείνουν στη διόγκωση του φαινομένου της αδήλωτης εργασίας. Σύμφωνα με τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου αναφορικά με το αδίκημα της παράνομης εργοδότησης αλλοδαπού, πρέπει να αντιμετωπίζεται με αυστηρές και αποτρεπτικές ποινές και ειδικότερα με ποινές φυλάκισης. Χαρακτηριστικά παραθέτω το ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Ευαγόρου

(2001)2 ΑΑΔ 283, στη σελίδα 297, όπου το Ανώτατο Δικαστήριο παραμέρισε τη χρηματική ποινή που το πρωτόδικο Δικαστήριο επέβαλε στον εφεσίβλητο και την αντικατέστησε με ποινή άμεσης φυλάκισης 2 μηνών: «H ανησυχητική έξαρση στη διάπραξη του αδικήματος με όλες τις σοβαρές συνέπειες τις οποίες συνεπάγεται στην αγορά εργασίας και στην οικονομική και κοινωνική ζωή του τόπου υπαγορεύει την αυστηρή αντιμετώπιση του. Προβάλλει λοιπόν επιτακτική η ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών. Η μαζική παράνομη κάθοδος αλλοδαπών στην Κύπρο πρέπει να οφείλεται και στην προσδοκία εργοδότησης τους. Αυτή η προσδοκία βέβαια καλλιεργείται από εργοδότες όπως τον εφεσίβλητο. Η απροθυμία των Κυπρίων εργοδοτών να εργοδοτήσουν παράνομα αλλοδαπούς θα αποτελούσε παράγοντα ανασταλτικό της παράνομης καθόδου τους στην Κύπρο. Θα προσθέταμε ότι σε τέτοιες περιπτώσεις είναι προφανής ο οικονομικός στόχος και πρέπει όλοι να έχουν υπόψη ότι δεν είναι αρκετός ο προσπορισμός οικονομικού οφέλους δια της παρανομίας. Χρηματική ποινή όχι μόνο δεν ενεργεί ως αποτρεπτική, όχι μόνο δεν αποτελεί επαρκή τιμωρία, αλλά στέλλει και λανθασμένα μηνύματα στους επίδοξους παραβάτες.» Παρόμοια ήταν η προσέγγιση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στις υποθέσεις Γενικός Εισαγγελέας ν. Αθανασίου

(2001)2 ΑΑΔ 311, Γενικός Εισαγγελέας ν. Γραμματικού

(2001)2 ΑΑΔ 467 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Μονιάτη

(2000)2 ΑΑΔ 553. Στην Μονιάτη, πιο πάνω, είχε επισημανθεί ότι η πρόβλεψη του νομοθέτη, για την περίπτωση των εργοδοτών, ποινής αισθητά αυστηρότερης σε σύγκριση με ανάλογα αδικήματα των αλλοδαπών εργοδοτουμένων, είναι προσδιοριστική της εντονότερης αποδοκιμασίας της δικής τους συμμετοχής στην ανησυχητική κατάσταση που δημιουργεί η μεγάλη συχνότητα με την οποία εμφανίζονται αυτά τα κρούσματα. Η περίπτωση του εργοδότη δεν μπορεί να εξομοιωθεί με την περίπτωση του οικονομικά αδύνατου αλλοδαπού που αναζητά πόρους για επιβίωση. Στην πιο πάνω απόφαση λέχθηκε περαιτέρω ότι η μαζική παράνομη είσοδος αλλοδαπών δεν μπορεί παρά να συνδεθεί με την προσδοκία για εξασφάλιση κρυφής απασχόλησης που δικαιολογεί η στάση των εργοδοτών. Προκύπτει από τη νομολογία ότι δικαιολογείται μια διαφορετική αντιμετώπιση σε περιπτώσεις, όπου ο αλλοδαπός Κατηγορούμενος / εργοδοτούμενος βρίσκεται νόμιμα στην Κύπρο. Όπως αναφέρθηκε στην Γιώργος Ιωάννου ν. Αστυνομίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 243 στη σελίδα 250, με αναφορά στις υποθέσεις Lin Qinlong κ.ά. v. Αστυνομίας

(2006)2 Α.Α.Δ. 501 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Νικολάου

(2006)2 Α.Α.Δ. 488, «διαφοροποίηση μπορεί να γίνει με βάση τη νομολογία εκεί όπου ένας εργοδότης εργοδοτεί αλλοδαπό ο οποίος δεν είχε μεν δικαίωμα εργασίας, πλην όμως νόμιμα βρισκόταν στη Δημοκρατία». Στην Lin Qinlong κ.ά. v. Αστυνομίας, πιο πάνω, το γεγονός ότι οι αλλοδαποί Κατηγορούμενοι/εφεσείοντες ήταν φοιτητές στην Κύπρο και η απασχόλησή τους ήταν εντελώς περιστασιακή κατά τη διάρκεια των ελεύθερων ωρών από τις σπουδές τους, σε συνάρτηση με το ότι ενδεχομένως η ποινή φυλάκισης θα είχε δυσμενείς συνέπειες στις σπουδές τους και στη δυνατότητα παραμονής τους στην Κύπρο, κρίθηκε από το Εφετείο ότι δικαιολογούσε τον παραμερισμό της επιβληθείσας πρωτόδικα ποινής φυλάκισης. Δεν επιβλήθηκε άλλη ποινή, δεδομένου ότι οι εφεσείοντες είχαν ήδη παραμείνει στις φυλακές για κάποια περίοδο μέχρι την έφεση. Η επιβολή ποινής είναι ένα πολύ λεπτό έργο του Δικαστηρίου, αφού απαιτείται η εξισορρόπηση του γενικού συμφέροντος της δικαιοσύνης αφενός και η εξατομίκευση της ποινής στα πλαίσια του συγκεκριμένου παραβάτη αφετέρου. Η εξατομίκευση αυτή, όμως, δεν πρέπει να οδηγεί σε εξουδετέρωση της σοβαρότητας των αδικημάτων. Στην προκειμένη περίπτωση, ο Κατηγορούμενος 1 βρισκόταν στην Κύπρο νόμιμα, ως φοιτητής, όπως επιβεβαίωσε και η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής. Πρόκειται για παράγοντα που μετριάζει τη σοβαρότητα της υπόθεσης. Περιέργως, εμφανίζεται εδώ ως εργοδότης του 1ου κατηγορούμενου η υπάλληλος μιας επιχείρησης αντί ο υπεύθυνος της επιχείρησης. Μάλιστα, ο κατηγορούμενος 1 δεν δηλώνει να είχε ξεχωριστό εισόδημα από εκείνο της υπαλλήλου που τον εργοδότησε, παρά μόνον τα επιπλέον ωφελήματα, όπως στέγη και διατροφή από την ίδια. Ήταν όμως αρραβωνιασμένοι μεταξύ τους, ως ο ισχυρισμός τους που παρέμεινε αναντίλεκτος, και συνεπώς δεν είναι τόσο ξεκάθαρο ότι εκείνα τα ωφελήματα συνδέονται με την παροχή της επίδικης εργασίας. Αυτά τα στοιχεία καθιστούν οριακή κατά την κρίση μου στην παρούσα υπόθεση την κατάταξη της σχέσης μεταξύ των δύο κατηγορουμένων ως σχέσης εργοδότη και εργοδοτουμένου και έχουν μια μετριαστική χροιά. Το ένα είδος εργασίας που ο 1ος κατηγορούμενος βρέθηκε να εκτελεί είναι άσχετο με την παροχή τουριστικών υπηρεσιών και δεν απαιτούσε ειδικευμένη γνώση (ήτοι η τοποθέτηση διαφημιστικών πινακίδων). Παρέμεινε αναντίλεκτος ο ισχυρισμός του κατηγορούμενου 1 ότι αυτός προσέφερε την εν λόγω εργασία για να βοηθήσει την εργοδότριά του και αρραβωνιαστικιά του, η οποία είχε προ μερικών μηνών υποστεί ιατρικό πρόβλημα και θεραπεία που την εμπόδιζε από το να πάρει βάρος (βλ. Τεκμήριο «Α» - συρραφή με καθήλωση επίπλοου στην κοιλιακή χώρα λόγω διάτρησης προπυλωρικού έλκους). Είναι και αυτά τα ιδιαίτερα περιστατικά μετριαστικά. Είναι ασφαλώς ορθό να λεχθεί ότι για την άλλη εργασία, την οποία ο 1ος κατηγορούμενος παραδέχεται ότι προσέφερε κατά τον ουσιώδη χρόνο (εξυπηρέτηση ενδιαφερόμενων τουριστών - πελατών για τουριστικές υπηρεσίες και/ή εκδρομές), θα μπορούσε να είχε εργοδοτηθεί οποιοδήποτε τρίτο ειδικευμένο άτομο με κανονικούς όρους εργασίας σύμφωνα με τους νόμους και κανονισμούς της Δημοκρατίας και, εν προκειμένω, η αδήλωτη απασχόληση του 1ου κατηγορούμενου κατά παράβαση των όρων της άδειας εισόδου του στην Κύπρο είναι ποινικά κολάσιμη και πρέπει να τιμωρηθεί. Έχοντας υπόψη μου το λευκό ποινικό μητρώο του 1ου κατηγορούμενου, το γεγονός ότι προέβη σε παραδοχή ενώπιον του Δικαστηρίου σε πρώιμο στάδιο της διαδικασίας, δηλαδή προτού αρχίσει η ακρόαση της υπόθεσης και απωλεσθεί πολύτιμος χρόνος του Δικαστηρίου, λαμβάνοντας επίσης υπόψη το νεαρό της ηλικίας του σε συσχετισμό με το ότι είναι φοιτητής, υπό το φως και των προεκτεθέντων μετριαστικών συνθηκών διάπραξης των αδικημάτων, κρίνω πως δικαιολογείται στη βάση της Lin Qinlong κ.ά. v. Αστυνομίας

(2006)2 Α.Α.Δ. 501 να μην προχωρήσω σε επιβολή ποινής φυλάκισης. Θα δώσω στον 1ο Κατηγορούμενο μία ύστατη ευκαιρία να αναμορφώσει τη συμπεριφορά του. Όσον αφορά τη 2η κατηγορούμενη, λαμβάνω υπόψη ως μετριαστικό παράγοντα ότι στη βάση των προεκτεθέντων γεγονότων και του περιεχομένου της έκθεσης του γραφείου ευημερίας, αυτή δεν φαίνεται να έλαβε κάποιο οικονομικό όφελος από την εργοδότηση ή παροχή απασχόλησης στον 1ο κατηγορούμενο στο συγκεκριμένο τουριστικό πρακτορείο. Λαμβάνω επίσης υπόψη ως μετριαστικό παράγοντα την ιδιάζουσα σχέση που τη συνδέει με τον 1ο κατηγορούμενο και το λόγο υγείας που επικαλείται για να δικαιολογήσει την αξιόποινη συμπεριφορά της κατά τον ουσιώδη χρόνο. Κρίνω πως υπό το φως και του δικού της λευκού ποινικού μητρώου και της παραδοχής της σε σύντομο στάδιο της διαδικασίας, δέον να της δοθεί μία ευκαιρία να αναλογιστεί πιο σοβαρά για τις πράξεις της οι οποίες εξέθεσαν τόσο την ίδια όσο και τον φίλο της στην σημερινή ποινή. Επιδεικνύοντας κάθε δυνατή επιείκεια, καταλήγω να επιβάλλω꞉ στον 1ο Κατηγορούμενο στην κατηγορία αρ. 1 χρηματική ποινή €400. στη 2η Κατηγορούμενη για την κατηγορία αρ. 4. χρηματική ποινή €600. Κατά την επιβολή των πιο πάνω ποινών, λήφθηκε υπόψη η υπόθεση 1770/2016. (υπ.)......................................... Α. Πανταζή Επαρχιακός Δικαστής Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο