Αστυνομικός Διευθυντής Αμμοχώστου ν. Τάσος Πασάς, Αρ. Υποθ.: 2162/16, 25/10/2016

(2)(α)

(5), 88, 90 και 100 του περί Προστασίας και Διαχείρισης Αγρίων Πτηνών και Θηραµάτων Νόµου του 2003, Νόµος 152(Ι)/03. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος επί του κατηγορητηρίου, ο Κατηγορούμενος κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην πρώτη κατηγορία (δηλαδή στις 8/5/2016 και ώρα 06꞉00 σε χωράφι στην οδό Δ. Χριστοδούλου στη Δερύνεια της Επαρχίας Αµµοχώστου) καταδίωκε άγρια πτηνά δια της χρήσης ξόβεργων. Η 3η κατηγορία αφορά στο αδίκημα της κατοχής απαγορευµένων µέσων σύλληψης ή θανάτωσης αγρίων πτηνών, κατά παράβαση των άρθρων 2, 11

(2)(δ)

(5), 44

(1), 45

(1), 88, 90 και 100 του Νόµου 152(Ι)/03. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος επί του κατηγορητηρίου, ο Κατηγορούμενος κατά τον ίδιο τόπο που αναφέρεται στην πρώτη κατηγορία, είχε στην κατοχή του απαγορευμένα μέσα σύλληψης άγριων πτηνών, δηλαδή ένα δίκτυ. Η 4η κατηγορία αφορά στο αδίκημα της χρήσης απαγορευµένων µέσων σύλληψης ή θανάτωσης άγριων πτηνών, κατά παράβαση των άρθρων 2, 11

(2)(δ)

(5), 88, 90 και 100 του Νόµου 152(Ι)/03. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος επί του κατηγορητηρίου, ο Κατηγορούμενος κατά τον ίδιο τόπο που αναφέρεται στην πρώτη κατηγορία, χρησιμοποίησε απαγορευμένα μέσα σύλληψης άγριων πτηνών, δηλαδή δίκτυα. Η 5η κατηγορία αφορά στο αδίκημα της κατοχής απαγορευµένων µέσων σύλληψης ή θανάτωσης αγρίων πτηνών, κατά παράβαση των άρθρων 2, 11

(2)(α)

(5), 44

(1), 45

(1), 88, 90 και 100 του Νόµου 152(Ι)/03. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος επί του κατηγορητηρίου, ο Κατηγορούμενος στις 8.5.2016 και ώρα 06꞉15 στην οδό Δ. Χριστοδούλου στη Δερύνεια της Επαρχίας Αµµοχώστου, κατείχε μέσα για τη σύλληψη άγριων πτηνών, ήτοι 39 ξόβεργα. Η 6η κατηγορία αφορά στο αδίκημα της κατοχής απαγορευµένων µέσων σύλληψης ή θανάτωσης αγρίων πτηνών, κατά παράβαση των άρθρων 2, 11

(2)(στ)

(5), 44

(1), 45

(1), 88, 90 και 100 του Νόµου 152(Ι)/03. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος επί του κατηγορητηρίου, ο Κατηγορούμενος κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην 5η κατηγορία κατείχε μέσα για τη σύλληψη άγριων πτηνών, ήτοι μια ηχοπαραγωγική συσκευή με μιμητικές φωνές άγριων πτηνών. Η 7η κατηγορία αφορά στο αδίκημα της κατοχής προστατευόµενων άγριων πτηνών, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 5, 8

(1)(α)

(2), 9, 88 και 100 του Νόμου 152(Ι)/03 και της παραγράφου ΧLVII του εττισυνηµµένου VI παραρτήµατος. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος επί του κατηγορητηρίου, ο Κατηγορούμενος κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην 5η κατηγορία είχε στην κατοχή του άγρια πτηνά των οποίων η θήρα απαγορεύεται σύµφωνα µε την αρ.26 της παραγράφου (XLVII) Συλβιίδες του επισυνηµµένου VI παραρτήµατος, δηλαδή 26 σταφιδοτριροβάκους (Sylvίa atricapilla), κοινώς αµπελοπούλια. Η 9η κατηγορία αφορά στο αδίκημα της κατοχής προστατευόµενων άγριων πτηνών, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 5, 8

(1)(α)

(2), 9, 88 και 100 του Νόµου 152(Ι)/03 και της παραγράφου ΧLVlI του επισυνηµµένου VΙ παραρτήµατος. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος επί του κατηγορητηρίου, ο κατηγορούµενος κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρονται στην πέµπτη κατηγορία είχε στην κατοχή του άγρια πτηνά των οποίων η θήρα απαγορεύεται σύµφωνα µε την αρ.11 της παραγράφου (XLVII) Συλβιίδες του επισuνημµένου VΙ παραρτήµατος, δηλαδή 6 τσιχλοποταµίδες (Acrocephalus). Η 10η κατηγορία αφορά στο αδίκημα της κατοχής προστατευόµενων άγριων πτηνών, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 5, 8

(1)(α)

(2), 9, 88 και 100 του Νόµου 152(Ι)/03 και της παραγράφου LVl του επισυνηµµένου VΙ παραρτήµατος. Ο κατηγορούµενος κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρονται στην πέµπτη κατηγορία είχε στην κατοχή του άγρια πτηνά των οποίων η θήρα απαγορεύεται σύµφωνα µε την αρ.1 της παραγράφου (LVI) Στρουθίδες του επισυνηµµένου VΙ παραρτήµατος, δηλαδή 1 στρούθο (Passer moabίticus). Τα γεγονότα της υπόθεσης εκτέθηκαν πλήρως ενώπιον του Δικαστηρίου από τη συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής κατά τη δικάσιμο ημερ. 18.10.2016 και δεν αμφισβητήθηκαν από τη συνήγορο Υπεράσπισης. Παραθέτω τα όσα λέχθηκαν꞉ «Στις 8/7/16 και στις 05:30 το πρωί ο ΜΚ1 μαζί με μέλη της ΜΑΑΔ του κλιμακίου πάταξης λαθροθηρίας εντόπισαν σε περιφραγμένο χωράφι ένα εγκατεστημένο δίκτυ παγίδευσης αγρίων πτηνών. Το χωράφι ήταν περιφραγμένο και εφαπτόταν σε κατοικία, με την οποία συγκοινωνούσε μέσω μεταλλικής πόρτας, στην Δερύνεια. Εντοπίστηκε ο ιδιοκτήτης της οικίας δηλαδή ο κατηγορούμενος ο οποίος βρισκόταν εκείνη την στιγμή μέσα στην οικία και υπέγραψε γραπτή συγκατάθεση για έρευνα της οικίας και του περιφραγμένου χωραφιού για το οποίο όπως ανέφερε ο ίδιος είναι ο διαχειριστής. Ο ΜΚ1 περί ώρα 06:05 έδειξε στον κατηγορούμενο και στην συνέχεια παρέλαβε το εγκατεστημένο δίκτυ το οποίο ήταν στημένο πάνω σε δύο σωλήνες. Τον πληροφόρησε για το αδίκημα που διέπραξε και απάντησε «Εν χαλίτικο». Την ίδια ημέρα και μερικά λεπτά αργότερα ο ΜΚ1 εντόπισε δύο ξόβεργα εγκατεστημένα σε δέντρο δίπλα από τα δίκτυα. Τα υπέδειξε στον κατηγορούμενο και τα παρέλαβε. Του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο και απάντησε «Δεν έχω να πω τίποτε». Στην συνέχεια και περί ώρα 06:15 στο υπόγειο της οικίας σε ψυγείο ο ΜΚ1 εντόπισε 50 καθαρισμένα άγρια πτηνά τα οποία αφού τα υπόδειξε στον κατηγορούμενο, τα παρέλαβε, τον πληροφόρησε για το αδίκημα που διέπραττε και απάντησε «Δεν έχω να πω τίποτε». Επίσης, δίπλα από την κολώνα του υπογείου, στην συνέχεια της έρευνας, βρέθηκαν μία καλαθούρα με 39 ξόβεργα και μία ηχοπαραγωγική συσκευή την οποία ο ΜΚ1 έθεσε σε λειτουργία στην παρουσία του κατηγορούμενου και η μηχανή παρήγαγε ήχους αγρίων πτηνών. Τα παρέλαβε, τα υπόδειξε στον κατηγορούμενο και απάντησε «Δεν έχω να πω τίποτε». Στην συνέχεια στις 6:25 το πρωί εντός της οικίας ο ΜΚ1 εντόπισε 28 καθαρισμένα άγρια πτηνά τα οποία αφού υπόδειξε στον κατηγορούμενο τα παρέλαβε. Τον πληροφόρησε για τα αδικήματα που διέπραττε και απάντησε «Δεν έχω να πω τίποτε». Κατηγορήθηκε γραπτώς και απάντησε «Ότι έχω να πω θα το πω στο δικαστήριο». Τα πτηνά στάληκαν στις κτηνιατρικές υπηρεσίες, στον Μ4 για εξέταση και διαφάνηκε ότι πρόκειται για πτηνά προστατευόμενου είδους εκτός από τις τσίκλες για τις οποίες έχει διακοπεί η κατηγορία (βλ. κατηγορία αρ. 8). Επρόκειτο για ένα στρούθο, 6 τσιχλοποταμίδες, 26 αμπελοπούλια, στα οποία δεν είχαν βρεθεί σφαιρίδια και των οποίων ο θάνατος, όπως ανέφερε ο βιολόγος, προήλθε από εξάρθρωση αυχένα.». Όπως ενημέρωσε το Δικαστήριο η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής, ο Κατηγορούμενος δεν βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες. Είναι λευκού ποινικού μητρώου. Όσον αφορά τα τεκμήρια που κατακρατήθηκαν από την Αστυνομία, η Κατηγορούσα Αρχή ζήτησε όπως διαταχθεί η κατάσχεση και καταστροφή τους. ΑΓΟΡΕΥΣΗ ΓΙΑ ΜΕΤΡΙΑΣΜΟ ΤΗΣ ΠΟΙΝΗΣ Για σκοπούς μετριασμού της ποινής, ο συνήγορος Υπεράσπισης επεσήμανε προς το Δικαστήριο τα εξής꞉ «Έχουν αναφερθεί τα γεγονότα ενώπιον σας Εντιμοτάτη και θέλω να αναφέρω ότι όσον αφορά την κατηγορία 3 σε σχέση με την κατηγορία 4 είναι τα ίδια γεγονότα, δηλαδή η χρήση συνεπάγεται ότι θα είχε και κατοχή στο δίκτυ, άρα τα γεγονότα είναι τα ίδια. Η χρήση των ξοβέργων μόλις έχει διευκρινιστεί ήταν δύο ξόβεργα σε δέντρο και έχει διευκρινιστεί ότι τα 39 ξόβεργα ήταν σε καλαθούρα στο υποστατικό στην κατοχή του απλώς. Η δε ηχοπαραγωγική συσκευή ήταν μεν σε λειτουργίσιμη κατάσταση, την έβαλε και μπορούσε να λειτουργήσει αλλά ήταν στην κατοχή του κατηγορούμενου στο σπίτι του. Η κατοχή από μόνη της σύμφωνα με το Νόμο μπορεί να γίνει με εξώδικη ρύθμιση του είδους της παρανομίας αυτής. Το ότι κατείχε μία ηχοπαραγωγική συσκευή δεν σημαίνει ότι είναι αδίκημα απόλυτο απλώς ο Νόμος το ειδικεύει κάτω από κάποιες προϋποθέσεις και την κατοχή την οδηγεί σε εξώδικη ρύθμιση. Για το θέμα της κατοχής των 26 αμπελοπουλιών και 1 στρούθο, είναι σύνολο 27 μπορούσαν να συμπεριληφθούν σε μία κατηγορία. Όσον αφορά το θέμα της τσιχλοποταμίδας πράγματι είδα το Νόμο και ο Νόμος το θεωρεί ότι είναι απαγορευμένο. Είναι φαίνεται μία από τις κατηγορίες τσίχλας επειδή στην σχετική διαταγή του Υπουργού Εσωτερικών που εκδόθηκε 15/2/16 σύμφωνα με το άρθρο 49, αυτό έχει εκτυπωθεί και έχει δοθεί στον κατηγορούμενο από την Υπηρεσίας Θύρας καθότι είναι κυνηγός και αναφέρει π.χ. τσίχλα, τριγότσιχλα, μαυροπούλι. βάζει δηλαδή κάποιες κατηγορίες τσίχλας ότι επιτρέπεται το κυνήγι, αλλά η τσιχλοποταμίδα είναι απαγορευμένη από ότι φαίνεται. Ο κατηγορούμενος δεν γνώριζε ότι ήταν απαγορευμένο, αν γνώριζε κάτι τέτοιο δεν θα την έπαιρνε Έψαξα στο διαδίκτυο για να βρω το είδος του πουλιού, βέβαια ψάξαμε να τα δούμε για να ξέρουμε για το μέλλον μιλώ. Ο κατηγορούμενος είναι ηλικίας 54 χρονών, είναι λευκού ποινικού μητρώου, είναι πατέρας 3 παιδιών, ηλικίας 25, 20 και 14 χρονών, είναι λευκού ποινικού μητρώου. Θέλω να σημειώσω την άμεση συνεργασία του με την αστυνομία. Η αστυνομία πήγε χωρίς ένταλμα έρευνας και εκτός του ότι το αδίκημα διαπράχθηκε σε ανοικτό χώρο, συνεργάστηκε ο κατηγορούμενος και αυτό το τονίζω, δεν ήταν δηλαδή αυτό του «δεν θα μπείτε στο σπίτι μου, φέρτε ένταλμα έρευνας» και να έχει χρόνο ο κατηγορούμενος να καταστρέψει ή να κρύψει ότι υπάρχει. Ο ίδιος είπε ότι το χωράφι είναι υπό τον έλεγχο μου. Ζητώ κάθε δυνατή επιείκεια από το Δικαστήριο.». Το μόνο που αμφισβήτησε η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής από τα λεγόμενα του συνηγόρου Υπεράσπισης ήταν τη δήλωση περί ύπαρξης δυνατότητας εξώδικης ρύθμισης των υπό εξέταση αδικημάτων. Από την άλλη, ο συνήγορος Υπεράσπισης επέμεινε ότι υπάρχει ευχέρεια εξώδικης ρύθμισης υπό προϋποθέσεις αναφορικά με χρήση ηχοπαραγωγικής συσκευής. ΕΠΙΜΕΤΡΗΣΗ ΚΑΙ ΕΞΑΤΟΜΙΚΕΥΣΗ ΠΟΙΝΗΣ Κατά την επιμέτρηση της ποινής, το Δικαστήριο αρχίζει από το μέγιστο της προβλεπόμενης στο Νόμο ποινής και ακολούθως ελέγχει τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων στην ενώπιον του υπόθεση για να προσαρμόσει την ποινή στα δεδομένα της υπόθεσης αφότου διακρίνει αν υφίστανται επιβαρυντικοί ή μετριαστικοί παράγοντες. Έπειτα εξατομικεύει την ποινή ώστε αυτή να μην αντανακλά μόνο στη σοβαρότητα του αδικήματος και τις συνθήκες διάπραξής του, αλλά και στις πραγματικές προσωπικές συνθήκες του παραβάτη, με σκοπό η ποινή να τον αναμορφώσει και να τον αποτρέψει από το να εκδηλώσει στο μέλλον όμοια εγκληματική συμπεριφορά. Με αυτή τη μεθοδολογία είναι που θα προσεγγίσω και την παρούσα υπόθεση. Η φιλοσοφία του Νόμου Ο περί Προστασίας και Διαχείρισης Άγριων Πτηνών και Θηραμάτων Νόμος του 2003 (Ν.152(Ι)/2003, στο εξής «ο Νόμος») θεσπίστηκε για σκοπούς ενσωμάτωσης στην Κυπριακή έννομη τάξη αριθμού Οδηγιών της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι οποίες απαριθμούνται στο Προοίμιο του Νόμου και οι οποίες αποβλέπουν στη λήψη μέτρων για την προστασία της άγριας πανίδας και χλωρίδας και για τη διατήρηση των φυσικών οικότοπων (βλ. Οδηγία 79/409/ΕΟΚ όπως έκτοτε τροποποιήθηκε και Οδηγία 92/43/ΕΟΚ όπως έκτοτε τροποποιήθηκε). Κρίνω κατάλληλο να εξηγήσω ποια είναι η φιλοσοφία του Νόμου και πότε εμπίπτει στις πρόνοιές του ως αξιόποινη μια συμπεριφορά. Σύμφωνα με το άρθρο 3 του Νόμου, σκοπός αυτού είναι, μεταξύ άλλων - «(β) η προστασία, η διατήρηση ή προσαρμογή του πληθυσμού όλων των ειδών άγριων πτηνών σε ένα επίπεδο που να ανταποκρίνεται στις οικολογικές, επιστημονικές και μορφωτικές απαιτήσεις, λαμβάνοντας ωστόσο υπόψη τις οικονομικές και ψυχαγωγικές απαιτήσεις· (ε) η προστασία της βιοποικιλότητας και η ανάσχεση της απώλειας της βιοποικιλότητας, των οικοσυστημάτων, της άγριας χλωρίδας και πανίδας της Κύπρου, καθώς και η πρόληψη μετάδοσης ασθενειών στην άγρια πανίδα.». Ως «άγριο πτηνό» λογίζεται «κάθε πτηνό το οποίο ζει εκ φύσεως σε άγρια κατάσταση και περιλαμβάνει θηραματικό πτηνό». Ο Νόμος είναι δομημένος κατά τρόπο που διακρίνει ανάμεσα σε άγρια πτηνά τα οποία είναι επιτρεπτό να αποτελέσουν θήραμα και σε εκείνα που είναι προστατευόμενα και τα οποία δεν δύνανται ποτέ να αποτελέσουν θήραμα. Όσον αφορά τα άγρια πτηνά που δύνανται να αποτελέσουν θήραμα, ο Νόμος προβλέπει επιμέρους περιορισμούς σε σχέση με την περίοδο κατά την οποία δυνατόν να θηρεύονται, τις περιοχές στις οποίες δυνατόν να θηρεύονται και σε σχέση με τα μέσα θήρευσης, σύλληψης και θανάτωσης. Αναλυτικότερα αναφέρομαι, πιο κάτω, στις διατάξεις του Νόμου, των οποίων γίνεται επίκληση στο Κατηγορητηρίο. Σύμφωνα με το άρθρο 8

(2)(ε), απαγορεύεται η κατοχή άγριων πτηνών, των οποίων απαγορεύεται η θήρα και η σύλληψη και σύμφωνα με το εδάφιο

(3)του ίδιου άρθρου, πρόσωπο το οποίο παραβαίνει τις διατάξεις του εδαφίου

(2)είναι ένοχο αδικήματος. Ο Υπουργός Εσωτερικών καθορίζει, με απόφασή του που δημοσιεύεται στην επίσημη εφημερίδα της Δημοκρατίας ποια από τα άγρια πτηνά που καθορίζονται στο Παράρτημα ΙΙ του Νόμου θ' αποτελούν «θήραμα». Η διαδικασία και τα κριτήρια καθορισμού των άγριων πτηνών ως θηράματος καθορίζονται στο εδάφιο

(1)του άρθρου 9. Εφόσον ένα άγριο πτηνό εμπίπτει στην κατηγορία του θηράματος, το οποίο έχει καθοριστεί από τον υπουργό, με βάση το εδάφιο

(1), τότε η απαγόρευση της θήρας τέτοιου άγριου πτηνού ισχύει, σύμφωνα με το άρθρο 9

(3), μόνο «κατά την περίοδο φωλεοποιήσεως, κατά τις διάφορες φάσεις αναπαραγωγής και εξάρτησης των νεοσσών από τους γονείς και κατά την επιστροφή στον τόπο φωλεοποιήσεως.». Δηλαδή δεν υπάρχει πλήρης απαγόρευση της θήρας τέτοιου θηράματος ως αυτού που καθορίζεται δυνάμει του άρθρου 9

(1), παρά μόνον εκείνη η απαγόρευση που είναι ευλόγως αναγκαία για να εξυπηρετήσει το στόχο του Νόμου για την προστασία και διατήρηση του πληθυσμού του συγκεκριμένου είδους άγριου πτηνού. Για το σκοπό αυτό, «πρόσωπο το οποίο παραβαίνει τις διατάξεις του εδαφίου

(3)είναι ένοχο αδικήματος» (βλ. το εδάφιο

(4)του άρθρου 9). Προς εξυπηρέτηση του ίδιου στόχου, το άρθρο 11

(1)του Νόμου 152(Ι)/2003 απαγορεύει τη χρήση οποιουδήποτε μέσου, εγκατάστασης ή μεθόδου «μαζικής ή μη επιλεκτικής σύλληψης ή θανάτωσης που μπορεί να προκαλέσει τοπικά την εξαφάνιση οποιουδήποτε είδους άγριου πτηνού ή τη μείωση του αριθμού σε τέτοιο βαθμό που να απειλείται με εξαφάνιση». Τα ξόβεργα καθορίζονται ρητά ως απαγορευμένα μέσα αναφορικά με τη θήρα, σύλληψη και θανάτωση άγριου πτηνού. Σχετικό το άρθρο 11

(2)(α) του ίδιου Νόμου. Περαιτέρω, τα δίκτυα καθορίζονται ρητά ως απαγορευμένα μέσα για τον πιο πάνω σκοπό. Σχετικό το άρθρο 11

(2)(δ) του ίδιου Νόμου. Οι ηχοπαραγωγικές συσκευές με μιμητικές φωνές θηραμάτων ή άγριων πτηνών αποτελούν επίσης, βάσει του άρθρου 11

(2)(στ) του ίδιου Νόμου, απαγορευμένα μέσα για τη θήρα άγριων πτηνών είτε χρησιμοποιούνται αφ' εαυτές είτε με τη συνδρομή ή χρήση οποιουδήποτε άλλου μέσου, όπως μαγνητοταινιοθηκών (κασετών), ψηφιακών δίσκων. Η παραβίαση των πιο πάνω απαγορευτικών διατάξεων του άρθρου 11

(2), ανωτέρω, έχει ποινικοποιηθεί βάσει του άρθρου 11

(5). Ομοίως, το άρθρο 44

(4)ποινικοποιεί την παραβίαση των απαγορευτικών διατάξεων του άρθρου 44

(1). Το εν λόγω εδάφιο

(1)απαγορεύει σε οποιοδήποτε πρόσωπο να πυροβολεί, φονεύει, συλλαμβάνει, καταδιώκει, παρενοχλεί ή παραπλανεί οποιοδήποτε θήραμα με τη χρήση, μεταξύ άλλων, δικτύων ή ξοβεργών (βλ. παρα. (α)) και ηχοπαραγωγών συσκευών με μιμητικές φωνές θηραμάτων ή άγριων πτηνών (βλ. παρα. (δ)). Η φιλοσοφία της απαγόρευσης αυτής προκύπτει από τις διατάξεις του εδαφίου

(2)του ιδίου άρθρου, ότι δηλαδή πρόκειται για «μέσα μαζικής ή μη επιλεκτικής σύλληψης ή θανάτωσης που μπορεί να προκαλέσει τοπικά την εξαφάνιση οποιουδήποτε θηράματος ή είδους άγριας πανίδας». Η απαγόρευση και ποινικοποίηση αυτής καθ' εαυτής της κατοχής των πιο πάνω μέσων (ξόβεργων, δικτύων και ηχοπαραγωγών συσκευών με μιμητικές φωνές θηραμάτων ή άγριων πτηνών) θεσπίστηκε με τη διάταξη του άρθρου 45 του ίδιου Νόμου. Από την άλλη δεν δύναται να καθορισθεί καθόλου από τον Υπουργό Εσωτερικών ως θήραμα οποιοδήποτε είδος άγριας πανίδας κοινοτικού ή τοπικού ενδιαφέροντος που καθορίζεται ως τέτοιο με βάση το εδάφιο

(8)του άρθρου 11 του περί Προστασίας και Διαχείρισης της Φύσης και της Άγριας Ζωής Νόμου του 2003 (βλ. το άρθρο 26 του Νόμου). Τα προστατευόμενα είδη πτηνών κοινοτικού ή τοπικού ενδιαφέροντος για τα οποία υφίσταται πλήρης απαγόρευση κατάταξής τους ως θηράματος και άρα απαγόρευση θήρευσής τους, καταγράφονται στο Παράρτημα VI του Νόμου. Το ότι λοιπόν δεν επιτρέπεται καθόλου να θηρεύονται τα αμπελοπούλια, οι τσιχλοποταμίδες, και οι στρούθοι είναι διότι αυτά εμπίπτουν στο Παράρτημα VI του Νόμου, όπως άλλωστε προκύπτει και από το κατηγορητήριο, ως προστατευόμενα είδη. Οι προβλεπόμενες στο Νόμο ποινές Η σοβαρότητα που προσδίδεται από τον νομοθέτη στα πιο πάνω αδικήματα διαφαίνεται και από το ανώτατο όριο ποινής που έχει προβλέψει με Νόμο (Βραχίμης v. Αστυνομίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 527, Λεβέντης v. Αστυνομίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 632, Παπαγεωργίου (Γιάγκος) v. Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 646 και Διευθυντής Τμήματος Επιθεώρησης Εργασίας v. Χρυσοστόμου κ.α.

(2002)2 Α.Α.Δ. 575). Το άρθρο 88 του Ν.152(Ι)/2003 προβλέπει ότι πρόσωπο το οποίο βρίσκεται ένοχο αδικήματος, σύμφωνα με τις πιο πάνω διατάξεις των άρθρων 11, 44 και 45, στα οποία δεν προβλέπεται άλλη ειδική ποινή, υπόκειται σε φυλάκιση που δεν υπερβαίνει το τρία χρόνια ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις Λ.Κ. 10.000,00 (€17.086,01) ή και στις δύο αυτές ποινές. Αυστηρότερες είναι οι ποινές που προβλέπονται στο άρθρο 89 του Νόμου για την περίπτωση που ο Κατηγορούμενος καταδικάζεται για 2η ή περισσότερες φορές για αδικήματα που εμπίπτουν στις πρόνοιες του ίδιου Νόμου. Το άρθρο 90

(1)χορηγεί ορισμένες πρόσθετες εξουσίες στο Δικαστήριο για επιβολή, σε περίπτωση καταδίκης, επιπρόσθετα προς οποιαδήποτε άλλη ποινή - · επιπρόσθετων βαθμών ποινής σύμφωνα με το εδάφιο

(1)του άρθρου 89, αλλά όχι πέραν των τριών βαθμών ποινής, · απαγόρευσης της ανανέωσης άδειας κυνηγίου ή και της μεταφοράς κυνηγετικού όπλου για περίοδο που δεν υπερβαίνει τα δέκα χρόνια. Το δε άρθρο 90

(3)καθορίζει ότι οποιαδήποτε άδεια, η οποία χορηγήθηκε σε τέτοιο πρόσωπο σύμφωνα με τον παρόντα Νόμο, μπορεί να ακυρωθεί με διαταγή του δικαστηρίου. Τέλος, το άρθρο 90

(2)επιβάλλει στο Δικαστήριο την υποχρέωση να δημεύσει αυτόματα οποιοδήποτε κυνηγετικό όπλο, μέσο μεταφοράς ή άλλο αντικείμενο με το οποίο ή αναφορικά προς το οποίο διαπράχθηκε το αδίκημα, εκτός αν αιτιολογημένα αποφασίσει διαφορετικά. Δυνατότητα εξώδικης ρύθμισης Δεδομένης της αναφοράς στην οποία προέβη ο συνήγορος Υπεράσπισης, αξίζει να διευκρινίσω ότι το άρθρο 80 του Νόμου καθορίζεται ποια αδικήματα δύνανται να τύχουν εξώδικης ρύθμισης και υπό ποιες προϋποθέσεις. Από αυτά που ενδιαφέρουν για σκοπούς της παρούσας υπόθεσης, σύμφωνα με το άρθρο 80

(1), μόνον τα αδικήματα που συνίστανται σε παράβαση της παραγράφου (δ) του εδαφίου

(1)του άρθρου 44, ήτοι της καταδίωξης ή σύλληψης θηράματος με τη χρήση ηχοπαραγωγών συσκευών, και του εδαφίου

(1)του άρθρου 45, για την κατοχή ηχοπαραγωγών συσκευών, δύνανται να τύχουν εξώδικης ρύθμισης, αλλά τούτο υπό την προϋπόθεση του εδαφίου

(2)του άρθρου 80, δηλαδή «νοουμένου ότι δεν υπάρχει οποιαδήποτε άλλη παραβίαση του παρόντος Νόμου». Είναι φανερό ότι στην παρούσα υπόθεση υπήρξαν παραβιάσεις και άλλων άρθρων, πέραν εκείνων που αναφέρονται στα άρθρα 44

(1)(δ) και 45

(1), γι' αυτό και δεν εκδόθηκε εξώδικο στον Κατηγορούμενο σε σχέση με τα εν λόγω αδικήματα. Έχασε το ευεργέτημα του Νόμου. Η συναφής νομολογία Στην υπόθεση Παναγιώτου v. Αστυνομίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 354, ο εφεσείων και οι τρεις συγκατηγορούμενοι του συνέλαβαν 60 σγαρτίλια. Τα τελευταία ήταν κατά Νόμο προστατευόμενα άγρια πτηνά. Η καταδίωξη και σύλληψη τους έλαβε χώραν μέσα σε απαγορευμένη για το κυνήγι περιοχή. Ο εφεσείων βαρυνόταν με 4 προηγούμενες καταδίκες για συναφή αδικήματα. Οι συγκατηγορούμενοι του δεν είχαν προηγούμενες καταδίκες. Σε σχέση με τον εφεσείοντα το πρωτόδικο δικαστήριο θεώρησε σαν επιβαρυντικό παράγοντα το γεγονός ότι εκκρεμούσης της εκδίκασης της παρούσας υπόθεσης διέπραξε τα αδικήματα που αφορούν τις λοιπές 4 υποθέσεις, που λήφθηκαν υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής. Έλαβε, επίσης, υπόψη τις προηγούμενες καταδίκες του εφεσείοντα. Με γνώμονα τα πιο πάνω και τις προσωπικές περιστάσεις των τεσσάρων κατηγορουμένων το πρωτόδικο δικαστήριο επέβαλε ποινή φυλάκισης 45 ημερών στον εφεσείοντα για το αδίκημα της δεύτερης κατηγορίας και χρηματική ποινή £100 στον κάθε ένα από τους τρεις συγκατηγορούμενους του. Οι τελευταίοι δεσμεύθηκαν και με εγγύηση £500 ο καθένας για 12 μήνες "να τηρούν τους σχετικούς νόμους και κανονισμούς της Δημοκρατίας". Το Εφετείο επικρότησε την προσέγγιση του πρωτόδικου δικαστηρίου, όπως προκύπτει από την πιο κάτω περικοπή της απόφασής του: "Ο σκοπός του νόμου αυτού είναι η προστασία της πανίδας της Κυπριακής Δημοκρατίας και ειδικά στη συγκεκριμένη περίπτωση των αγρίων πτηνών που είναι προστατευόμενα. Πράξεις όπως των κατηγορουμένων πλήττουν καίρια και ουσιαστικά τους σκοπούς του νόμου εφόσον δια της χρήσεως δικτύων όπως ήταν η προκειμένη περίπτωση, γίνεται μαζική αφαίρεση άγριων πτηνών από την άγρια ζωή της Κυπριακής Δημοκρατίας στην οποία ανήκουν. Η συχνότητα δε διάπραξης τέτοιων αδικημάτων, για το οποίο γεγονός μπορώ να λάβω δικαστική γνώση ως εκ της ιδιότητας μου, ενισχύει την νομολογιακή σημασία ότι τα πρωτόδικα δικαστήρια θα πρέπει να είναι ιδιαίτερα αυστηρά στην προσέγγιση τέτοιου είδους αδικημάτων με σκοπό την αποτρεπτικότητα (βλ. Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 224). Σε διάφορες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου, σε σχέση με υποθέσεις παρόμοιων αδικημάτων, έχει τονισθεί η αυστηρή προσέγγιση των πρωτόδικων δικαστηρίων σε συνάρτηση με την ανάγκη προστασίας της άγριας ζωής του νησιού η οποία, όπως διαπιστώθηκε, κινδυνεύει με αφανισμό (βλ. Αρχιμήδης Αντρέα ν. Αστυνομίας

(1966)2 Α.Α.Δ. 71, Prakki v. The Police

(1985)2 C.L.R. 142 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Νεοφύτου

(1991)2 Α.Α.Δ. 5)." Στην ίδια υπόθεση το Ανώτατο Δικαστήριο σημείωσε τα εξής: " Επικροτούμε πλήρως την προσέγγιση του πρωτόδικου δικαστηρίου η οποία αναφέρεται στους σκοπούς του Νόμου. Η άγρια ζωή αποτελεί κοινό εθνικό πλούτο. Πρέπει να τύχει προστασίας με όλα τα μέσα που διαθέτει ο Νόμος. Επιεικής αντιμετώπιση των παραβατών θα δώσει λανθασμένα μηνύματα. Πρόσθετα η συχνότητα διάπραξης του επίδικου αδικήματος, για την οποία ορθά το πρωτόδικο δικαστήριο είχε δικαστική γνώση, υπαγορεύει την επιβολή αποτρεπτικών ποινών (βλ. Παλάοντας ν. Αστυνομίας

(1995)2 Α.Α.Δ." Σημειωτέον ότι στην Παναγιώτου v. Αστυνομίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 354, η ποινή επιβλήθηκε με βάση τις πρόνοιες του περί Προστασίας και Αναπτύξεως Θηραμάτων και Άγριων Πτηνών Νόμου του 1974 (Ν 39/74). Για το επίδικο αδίκημα ο Νόμος προβλέπει "φυλάκισιν μη υπερβαίνουσαν το εν έτος ή χρηματικήν ποινήν μη υπερβαίνουσαν τας χιλίας λίρας ή αμφοτέρας τας ποινάς". Πρόκειται για ποινές πολύ πιο χαλαρές από αυτές που προβλέπει ο Νόμος 152(Ι)/2003 δυνάμει του οποίου θα κριθεί η παρούσα υπόθεση. Ασφαλώς, η κάθε υπόθεση κρίνεται στη βάση των δικών της ιδιαίτερων περιστατικών. Στην Ανδρέας Βασίλη Χαμάλη ν Αστυνομικού Διευθυντή Αμμοχώστου

(2010)2 Α.Α.Δ. 329 ο εφεσείων πρωτοδίκως αντιμετώπισε 6 κατηγορίες οι οποίες αφορούσαν αδικήματα δυνάμει του περί Προστασίας και Διαχείρισης Άγριων Πτηνών και Θηραμάτων Νόμου του 2003 (Ν. 152(Ι)/03). Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του κατηγορητηρίου, ο Εφεσείων στις 15.10.07 στο Φρέναρος της Επαρχίας Αμμοχώστου είχε την ευθύνη περιφραγμένου χώρου εντός του οποίου διαπράχθηκαν τα αδικήματα της κατοχής απαγορευμένων μέσων σύλληψης ήτοι 5 δικτύων, (κατηγορία 1), μιας ηχοπαραγωγικής συσκευής με μιμητικές φωνές άγριων πτηνών (κατηγορία 3) και 39 ξόβεργων (κατηγορία 5) με τα οποία θεωρείται ότι καταδίωκε θήραμα (κατηγορίες 2, 4 και 6 αντίστοιχα). Το πρωτόδικο δικαστήριο, βρήκε τον Εφεσείοντα ένοχο σε όλες τις κατηγορίες που αντιμετώπιζε και του επέβαλε £500 πρόστιμο στην 1η κατηγορία, £200 πρόστιμο στη 2η κατηγορία, από £250 στις κατηγορίες 3, 4 και 6 και £700 στην 5η κατηγορία. Κατ' έφεση κατά της καταδίκης, το Εφετείο ασχολήθηκε παρεπιπτόντως και με την εισήγηση του συνηγόρου του Εφεσείοντα ότι δεν είχε προσαχθεί οποιαδήποτε μαρτυρία για να αποδειχθεί ότι η κατοχή των απαγορευμένων μέσων θα μπορούσε «να προκαλέσει τοπικά την εξαφάνιση οποιουδήποτε είδους άγριου πτηνού ή τη μείωση του αριθμού του σε τέτοιο βαθμό που να απειλείται με εξαφάνιση». Ανέφερε τα εξής꞉ «Εν πάση περιπτώσει, οι ισχυρισμοί αυτοί δεν ευσταθούν στην ουσία τους, εφόσον το κατά πόσο με τη σύλληψη αμπελοπουλιών με απαγορευμένα μέσα, μπορεί να προκληθεί τοπικά η εξαφάνιση τους ή μείωση του αριθμού τους σε τέτοιο βαθμό που να απειλούνται με εξαφάνιση, προκύπτει ως αναπόφευκτο συμπέρασμα, ως εκ του καθορισμού στο Νόμο, του αμπελοπουλιού ως άγριου πτηνού το οποίο χρήζει προστασίας». Στη Στέλιος Κιτρομιλίδης ν Αστυνομίας

(2009)2 Α.Α.Δ. 162, σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, ο Εφεσείων στις 14 Φεβρουαρίου 2004, στη Λακατάμια, χωρίς να είναι κάτοχος άδειας από τον Υπουργό Εσωτερικών, είχε στην κατοχή του απαγορευμένα μέσα θήρας, ήτοι: 3 ηχοπαράγωγες συσκευές μάρκας «Kobra», 1 ηχοπαράγωγη συσκευή μάρκας «Lock Vogel», 1 ηχοπαράγωγη συσκευή μάρκας «Multiplus», 1 ηχοπαράγωγη συσκευή μάρκας «IL Grillo», 2 τηλεχειριστήρια μάρκας «Bird Sing» και 43 ηχεία. Ενώπιον του πρωτόδικου δικαστηρίου ο συνήγορος υπεράσπισης εισηγήθηκε ότι η υπόθεση θα έπρεπε να απορριφθεί επειδή σύμφωνα με τη μαρτυρία, η συσκευή «Lock Vogel» εξέπεμπε ηχογραφημένες τις αυθεντικές φωνές των πτηνών και όχι «μιμητικές» όπως απαιτείται από το Άρθρο 44(δ). Το πρωτόδικο δικαστήριο απέρριψε την εισήγηση και βρήκε τον Εφεσείοντα ένοχο στην κατηγορία που αντιμετώπιζε και του επέβαλε πρόστιμο £400, πλέον £98 έξοδα. Επίσης, διέταξε όπως η συσκευή «Lock Vogel» κατασχεθεί, ενώ όλες οι υπόλοιπες συσκευές επιστραφούν στον Εφεσείοντα. Επικυρώθηκε η καταδίκη κατ' έφεση και διατηρήθηκε η ποινή. Εκτίμηση Δικαστηρίου. Αρχίζω με μία εισαγωγική παρατήρηση꞉ ότι η σοβαρότητα των αδικημάτων είναι δεδομένη, ως αναδεικνύεται από την προμνησθείσα νομολογία. Πέραν τούτου, καταγράφω και την ανησυχητική συχνότητα με την οποία διαπράττονται αδικήματα αυτού του είδους στην περιοχή όπου εδρεύει το παρόν Δικαστήριο, γεγονός για το οποίο αντλώ δικαστική γνώση μέσα από τον αριθμό των κατηγορητηρίων που καταχωρούνται για τέτοιου είδους υποθέσεις. Δεν διαφεύγει του Δικαστηρίου, το γεγονός ότι για χρόνια, πριν τη θέσπιση του Ν.152(Ι)/2003, οι κάτοικοι της περιοχής είχαν αναπτύξει μια ψυχαγωγική ενασχόληση με το θήραμα αρκετών άγριων πτηνών, η οποία άγγιζε τα όρια εθιμικής παράδοσης, πλην όμως ουδείς είναι υπεράνω του Νόμου και εφόσον ο Κύπριος Νομοθέτης, ανταποκρινόμενος στις προδιαγραφές ευρωπαϊκών οδηγιών, απαγόρευσε πλήρως ή μερικώς την ενασχόληση αυτή, το Δικαστήριο οφείλει, σε ένα κράτος δικαίου, να διασφαλίσει την τήρηση του Νόμου. Η πάταξη του φαινομένου της καταπάτησης των διατάξεων του Νόμου είναι αναγκαία, όχι μόνο προς διασφάλιση ενός πνεύματος πειθαρχίας των πολιτών προς το Νόμο, αλλά και για εξασφάλιση αυτών καθ' εαυτών των σκοπών του Νόμου που έχουν περιβαλλοντική υφή και τους οποίους ουδείς δύναται να υποτιμήσει. Είναι ευεργετική για τον άνθρωπο η προστασία του περιβάλλοντος στο οποίο ζει. Υπάρχει μια αλυσίδα ζωής στη χλωρίδα και στην πανίδα, που όταν διαταράσσεται, είναι δυσεπανόρθωτη. Προχωρώ με τις πιο πάνω σκέψεις να εξετάσω ποιοι είναι οι επιβαρυντικοί και ποιοι οι ελαφρυντικοί παράγοντες στην παρούσα υπόθεση. Ως ελαφρυντικούς παράγοντες, λαμβάνω υπόψη꞉ το λευκό ποινικό μητρώο του Κατηγορούμενου, τη συνεργασία του με την Αστυνομία στη σκηνή των αδικημάτων, την άμεση παραδοχή του στο Δικαστήριο, το γεγονός ότι τα γεγονότα δεν αποκαλύπτουν να έτυχε εμπορικής εκμετάλλευσης το θήραμα. Ως επιβαρυντικούς παράγοντες για τη συνολική εικόνα της υπόθεσης, κρίνω - το γεγονός ότι ο Κατηγορούμενος είχε σχεδόν κάθε είδος απαγορευμένου μέσου καταδίωξης ή σύλληψης ή θύρας άγριων πτηνών, και αναφέρομαι στα δίκτυα, στα ξόβεργα και στις ηχοπαράγωγες συσκευές, το γεγονός ότι τα άγρια πτηνά που βρέθηκαν στην κατοχή του εμπίτπουν όλα σε εκείνα των οποίων η καταδίωξη, σύλληψη και θανάτωση απαγορεύεται πλήρως, όχι μόνον κατά περιόδους ή κατά περιοχή ή αναλόγως των μέσων καταδίωξης, σύλληψης και θανάτωσης. Αξίζει ίσως να αναφέρω ότι ο Νομοθέτης δεν έχει προνοήσει για διαφοροποίηση των ποινών αναλόγως ποσοτικής παραβίασης του Νόμου. Δεν υπάρχει πρόνοια ότι αν, για παράδειγμα, κάποιος χρησιμοποιεί αριθμό πέραν των 10 ξόβεργων ή πέραν των δύο δικτύων ή της μίας ηχοπαραγωγικής συσκευής θα τυγχάνει διαφορετικής αντιμετωπίσης από κάποιον που χρησιμοποιεί λιγότερα από αυτά. Ούτε υπάρχει μέγιστος αριθμός φονευμένων άγριων πτηνών, ο οποίος να δικαιολογεί μια συγκεκριμένη αντιμετώπιση και ένα έλαχιστο αριθμό φονευμένου θηράματος που να δικαιολογεί μια άλλη συμπεριφορά. Επομένως, δεν είναι εύκολο για το Δικαστήριο να δώσει βαρύτητα στους απόλυτους αριθμούς που δικτύων ή ξόβεργων ή ηχοπαραγωγών συσκευών ή θηράματος που αναφέρονται στο κατηγορητήριο. Η απαγόρευση είναι ποιοτική και όχι ποσοτική. Προχωρώ με τις ποινές. Δεν θεωρώ αναγκαίο να καταφύγω στην επιβολή ποινής φυλάκισης, εφόσον ο Κατηγορούμενος είναι λευκού ποινικού μητρώου και δικαιούται να λάβει μία ύστατη ευκαιρία για αναμόρφωση της συμπεριφοράς του. Άλλωστε είναι 53 ετών, οικογενειάρχης, και οφείλει σε μια τέτοια ώριμη ηλικία να αναλογιστεί τις συνέπειες που θα έχει γι' αυτόν και για την οικογένειά του, τυχόν νέα παράβαση του Νόμου. Είναι, ωστόσο, επιτακτικό, η όποια χρηματική ποινή επιβληθεί, να επιτελεί αποτρεπτικό ρόλο. Συνεπώς, επιβάλλεται꞉ για την κατηγορία αρ. 2 (χρήση 2 ξόβεργων), χρηματική ποινή €500. για την κατηγορία αρ. 4 (χρήση απαγορευμένων δικτύων που από τα γεγονότα ως εκτέθηκαν προκύπτει ότι ήταν ένα μόνο δίκτυ), χρηματική ποινή €300. Για την κατηγορία αρ. 7 (κατοχή 26 αμπελοπουλιών), χρηματική ποινή €400. Για την κατηγορία αρ. 9 (κατοχή 6 τσιχλοποταμίδες), χρηματική ποινή €100. Για την κατηγορία αρ. 5, η οποία αφορά στην κατοχή 39 ξόβεργων, τα οποία βρέθηκαν σε καλαθούρα και όχι χρησιμοποιημένα, καθώς και για την κατηγορία αρ. 10, η οποία αφορά στην κατοχή ενός στρούθου, ο Κατηγορούμενος να υπογράψει εγγύηση για το ποσό των €1000 ότι για περίοδο ενός έτους από σήμερα θα τηρεί τους Νόμους και κανονισμούς. Αξίζει ίσως να σημειώσω ότι η ποινή που επέβαλα για τα μέσα παγίδευσης των πουλιών είναι αυστηρότερη από αυτήν την ίδια την ποινή για την κατοχή των φονευμένων πουλιών, αφού όπως προανέφερα το κριτήριο δεν είναι ποσοτικό (2 ξόβεργα -ν- 26 αμπελοπούλια), αλλά ποιοτικό. Είναι η μαζική παγίδευση, ως τρόπος θήρας, το πλέον αξιόποινο, αφού αυτή οδηγεί τους παραβάτες να αιχμαλωτίζουν άγρια πτηνά χωρίς οι ίδιοι να διατηρούν οποιοδήποτε έλεγχο για το είδος των πτηνών που παγιδεύονται, δηλαδή αν αυτά θα είναι προστατευόμενου είδους ή μη. Καμία περαιτέρω ποινή στην κατηγορία αρ. 3 ενόψει της αρχής της συνολικότητας των ποινών, αλλά και λόγω της αρχής που διατυπώθηκε στην Παναγιώτης Βασιλείου ν Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 385, ότι δηλαδή꞉ «Ορισμένη συμπεριφορά είναι δυνατό να στοιχειοθετεί περισσότερα από ένα αδικήματα. Το κάθε ένα από τα συστατικά στοιχεία ενός αδικήματος είναι δυνατό να είναι και από μόνο του αυτοτελής αξιόποινη πράξη. Τα γεγονότα πάνω στα οποία στηρίζεται μια κατηγορία είναι δυνατό να μή διαφέρουν από τα γεγονότα άλλης ή είναι δυνατό να περιλαμβάνουν και τα γεγονότα πάνω στα οποία στηρίζεται άλλη κατηγορία. Οσο και αν είναι, ανάλογα με τις συνθήκες της κάθε υπόθεσης, ενδεδειγμένο να προσάπτεται ξεχωριστή κατηγορία για το καθένα από τα αδικήματα που στοιχειοθετούνται, στο τέλος, όταν αναζητείται το μέγεθος της κύρωσης που αρμόζει, σημείο αναφοράς θα πρέπει να είναι το συνολικό αποτέλεσμα της αξιόποινης συμπεριφοράς και όχι τα επί μέρους αδικήματα στα οποία αυτή η συμπεριφορά μπορεί να διασπαστεί. Οταν λοιπόν προσάπτονται περισσότερες της μιας κατηγορίας και τα γεγονότα της μιας από αυτές υπερκαλύπτουν ή ενσωματώνουν ή εμπεριέχουν τα γεγονότα των υπολοίπων, το ορθό είναι να επιβάλλεται ποινή μόνο σ' αυτή. Διαφορετικά, ουσιαστικά ο κατηγορούμενος θα τιμωρείται διπλά για τα επί μέρους αδικήματα και επομένως για την ίδια πράξη. (Βλ. Άρθρο 12.2 του Συντάγματος, άρθρο 40

(3)του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155, Ioannis Michael Pefkos and others v. The Republic

(1961)CLR 340, Savvas Yiangou Mitides v. Police

(1966)2 CLR 90, Nicos Charalambous v. The Republic

(1966)2 CLR 101, Constantinos HjiSinnos, v. The Police

(1968)2 CLR 130, Nicos A. Felekkis v. The Police

(1968)2 CLR 151, Loizos Costa v. Police

(1976)2 CLR 71, Ierides and another v. Republic

(1987)2 CLR 219).» Στην πιο πάνω υπόθεση, το πρωτόδικο Δικαστήριο από αβλεψία επέβαλε ποινή στην πρώτη κατηγορία που αφορούσε την καταδίωξη περδικιού και που περιλαμβανόταν στα γεγονότα της δεύτερης κατηγορίας που αφορούσε τη φόνευσή του. Στην παρούσα υπόθεση, η χρήση δικτύου για το οποίο επιβλήθηκε ποινή υπό την κατηγορία αρ. 4, εξυπακούει και εμπερικλείει και το γεγονός της κατοχής του δικτύου. Γι' αυτό και δεν χωρεί άλλη ποινή για το αδίκημα της κατηγορίας αρ. 3. Εκδίδεται διαταγή όπως όλα τα κατακρατηθέντα από την Αστυνομία τεκμήρια κατασχεθούν και καταστραφούν. (υπ.).......... Ά. Πανταζή - Λάμπρου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο