Αστυνομικός Διευθυντής Αμμοχώστου ν. Εταιρεία Επιπλώσεις Σπύρου Ανδρέου Λτδ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 1472/16, 17/10/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2016:B7 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ (ΠΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΑΖΕΙ ΣΤΟ ΠΑΡΑΛΙΜΝΙ) ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Πανταζή, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 1472/16 Αστυνομικός Διευθυντής Αμμοχώστου -ν-
- Εταιρεία Επιπλώσεις Σπύρου Ανδρέου Λτδ
- Σπύρος Ανδρέου Κατηγορουμένων Ημερομηνία: 17 Οκτωβρίου, 2016 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Π. Πίτσιλλου Για τον Κατηγορούμενο αρ. 2: κα Κυριακή Αναστασίου, για κ. Ανδρέα Μαθηκολώνη. Ο Κατηγορούμενος 2 παρών. Π Ο Ι Ν Η Τίθεται σήμερα ενώπιόν μου ο Κατηγορούμενος αρ. 2 προς επιβολή ποινής σε αυτόν κατόπιν παραδοχής διάπραξης του αδικήματος ως η κατηγορία αρ. 1 επί του κατηγορητηρίου, ήτοι του αδικήματος της απείθειας κατά νομίμου διαταγής, κατά παράβαση των άρθρων 20, 29 και 137 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 και του Νόμου 166/
- Η Κατηγορούμενη αρ. 1 εταιρεία, η οποία αντιμετώπιζε την ίδια κατηγορία, απαλλάγηκε αυτής κατά τη δικάσιμο ημερ. 7.7.2016 καθ' ότι η Κατηγορούσα Αρχή ανέστειλε την εν λόγω κατηγορία αναφορικά με τη συγκεκριμένη κατηγορούμενη εταιρεία. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος ως φαίνονται επί του κατηγορητηρίου, «οι κατηγορούμενοι στις 23/4/2011 στη Λάρνακα της Επαρχίας Λάρνακας απείθησαν εις διάταγμα εκδοθέντος υπό του επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας εις Ποινική υπόθεση με αριθμό 13735/09 του οποίου διατάσσονταν όπως εντός δύο μηνών από τις 22/2/2011 να παραχωρήσουν προς τον διευθυντή του Τμήματος Εσωτερικών Προσόδων απαιτούμενα στοιχεία δηλαδή Δηλώσεις Εισοδήματος για τα έτη 2005 - 2006». Τα γεγονότα της υπόθεσης εκτέθηκαν πλήρως ενώπιον του Δικαστηρίου από τη συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής κατά τη δικάσιμο ημερ. 7.10.2016 και δεν αμφισβητήθηκαν από τις συνηγόρους Υπεράσπισης. Παραθέτω τα όσα λέχθηκαν꞉ «Στις 22.2.2011 το Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας είχε επιληφθεί της ποινικής υπόθεσης αρ. 13735/2009 εναντίον του Κατηγορούμενου για το λόγο ότι παρέλειψε να προσκομίσει στο Τμήμα Εσωτερικών Προσόδων (στο εξής «ΤΕΠ») δηλώσεις εισοδήματος για τα έτη 2005 και
- Είχε επιβληθεί στον Κατηγορούμενο 500 ευρώ πρόστιμο και εκδόθηκε διάταγμα συμμόρφωσης εντός 2 μηνών από τη μέρα της καταδίκης. Ο Κατηγορούμενος δεν είχε συμμορφωθεί μέχρι τις 22.4.2011 που έπρεπε και προς αυτό ζητήθηκε η ποινική του δίωξη. Ο ΜΚ4 είχε καλέσει για ανάκριση τον Κατηγορούμενο στο Σταθμό Ξυλοτύμπου, όπου τον κατηγόρησε γραπτώς και απάντησε «παραδέχομαι, θα τα κανονίσω». Ο Κατηγορούμενος έχει συμμορφωθεί στις 23.9.2016 και έχει παρουσιάσει στο ΤΕΠ τις δηλώσεις εισοδήματος για τα έτη 2005 και 2006.» Η συνήγορος της κατηγορούσας αρχής, πληροφόρησε περαιτέρω το Δικαστήριο ότι ο Κατηγορούμενος αρ. 2 είναι Λευκού Ποινικού Μητρώου. Λαμβάνοντας υπόψη ότι το αδίκημα για το οποίο θα τιμωρηθεί ο Κατηγορούμενος είναι του 2011, η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής διευκρίνισε ότι στο διαρρεύσαν χρονικό διάστημα είχαν ξανακαταχωρηθεί με την ίδια κατηγορία οι υποθέσεις με αριθ. 3067/12, 1812/13, 967/14, 2269/
- Δεν παρουσιαζόταν στο Δικαστήριο ο Κατηγορούμενος. Εκδίδονταν διαρκώς εντάλματα σύλληψης (Ε/Σ) όταν δεν εμφανιζόταν ο Κατηγορούμενος και αναγκαζόταν η κατηγορούσα αρχή να αποσύρει τις υποθέσεις είτε επειδή δεν εκτελείτο το Ε/Σ είτε επειδή δεν εντοπιζόταν ο Κατηγορούμενος για να του επιδοθεί η κλήση. ΑΓΟΡΕΥΣΗ ΓΙΑ ΜΕΤΡΙΑΣΜΟ ΤΗΣ ΠΟΙΝΗΣ Για σκοπούς μετριασμού της ποινής, η συνήγορος Υπεράσπισης υιοθέτησε το περιεχόμενο της Έκθεσης Κοινωνικοοικονομικών Συνθηκών που ετοίμασε Λειτουργός του Γραφείου Ευημερίας κατόπιν συνέντευξης του Κατηγορούμενου στις 14.9.
- Περαιτέρω, επεσήμανε προς το Δικαστήριο τα εξής꞉ Ο Κατηγορούμενος μεταμελείται και απολογείται στο Δικαστήριο. Είναι ηλικίας σήμερα 66 ετών. Είναι απόφοιτος δημοτικού. Είναι νυμφευμένος και έχει 3 παιδιά. Είναι ένας αυτοδημιούργητος άνθρωπος. Δημιούργησε μια εταιρεία από μόνος του το 1977 και είχε ένα καλό όνομα στο παζάρι όχι μόνο ως καλός επιχειρηματίας αλλά και για την εντιμότητα, τιμιότητα, υπόληψη και ως καλός οικογενειάρχης. Δυστυχώς, σήμερα βρίσκεται σε αυτή τη θέση στην προσπάθεια του να σώσει το γιο του. Ο κάθε γονιός θα έκαμνε ό,τι μπορούσε να σώσει το παιδί του. Ο γιος του, εθισμένος στον τζόγο, αντιμετώπιζε πολλά προβλήματα. Στην προσπάθεια του να βοηθήσει τον γιο του οικονομικά, ένεκα των υποχρεώσεων που δημιούργησε ο γιος του, καταστράφηκε οικονομικά ο ίδιος ο Κατηγορούμενος με αποτέλεσμα η εταιρεία του να χρεοκωπήσει και να είναι μέχρι σήμερα υπό εκκαθάριση. Μία εταιρεία η οποία δούλευε για πέραν των 30 ετών. Εκτός των άλλων, αναγκάστηκε να προβεί σε πώληση περιουσίας του που είχε για να βγάλει από το αδιέξοδο το γιο του. Τούτο όμως είναι το ελάχιστο, διότι εκτός από την οικονομική καταστροφή υπάρχει και μία ρίξη μέσα στην οικογένεια του. Η υπόλοιπη οικογένεια του επιρρίπτει ευθύνες για την κατάσταση που έχει υποστεί μόνο και μόνο για να βοηθήσει το γιο του. Η σχέση του με τη σύζυγο του είναι μέτρια και οι δύο κόρες του κρατούν μια στάση απομακρυσμένη. Από τότε που η εταιρεία τέθηκε υπό εκκαθάριση, όλη η περιουσία της, ως επίσης και τα λογιστικά βιβλία και οποιοιδήποτε λογαριασμοί, περιήλθαν στην κατοχή του Επίσημου Παραλήπτη. Ήταν αδύνατο ο Κατηγορούμενος από μόνος του να προχωρήσει στην ετοιμασία οποιωνδήποτε δηλώσεων και στην υποβολή αυτών στο αρμόδιο τμήμα. Καλείται το Δικαστήριο να λαβει υπόψη την άμεση παραδοχή του Κατηγορούμενου και τη συμμόρφωσή του. Αποδεικτικές της συμμόρφωσης είναι οι Ειδοποιήσεις Υποβολής Φορολογικής Δήλωσης ως υποβλήθηκαν για τα έτη 2005 και 2006, οι οποίες κατατέθηκαν στο Δικαστήριο και σημειώθηκαν με την ένδειξη «Α» και «Β», αντίστοιχα. Περαιτέρω, καλείται το Δικαστήριο να λάβει υπόψη ότι ο Κατηγορούμενος έμεινε υπό κράτηση από 17/6/16 μέχρι 7/7/
- Αντιμετώπισε προβλήματα υγείας στις φυλακές λόγω υπέρτασης και εξετάστηκε από γιατρό των φυλακών. Τέθηκε τούτο υπόψη του Δικαστηρίου στις 7/7/16, όταν ζητήθηκε να σταματήσει η κράτηση και να τεθούν όροι για εξασφάλιση της παρουσίας του στο Δικαστήριο. Καταληκτικά, καλείται το Δικαστήριο να λάβει υπόψη όλα όσα έχουν αναφερθεί πιο πάνω, την υγεία και οικονομική του κατάσταση που είναι τραγική και την άμεση παραδοχή και συμμόρφωσή του και τη μεταμέλεια προς το Δικαστήριο και τέλος το Λευκό Ποινικό Μητρώο. ΤΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΤΗΣ ΕΚΘΕΣΗΣ ΤΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΕΥΗΜΕΡΙΑΣ Με βάση την Έκθεση Κοινωνικοοικονομικών συνθηκών του Κατηγορούμενου αρ. 2, η οποία ετοιμάστηκε στις 14/9/16, τα δεδομένα του έχουν ως εξής꞉ Ο 2ος Κατηγορούμενος꞉ - Είναι 66 ετών, έγγαμος. Έχει τρία παιδιά, δύο κόρες 42 ετών και 38 ετών και ένα γιο 35 ετών που είναι ο Κατηγορούμενος 2 στην 905/
- - Διαμένει στην Ορμήδεια σε κατοικία που ανήκει στη σύζυγό του. - Είναι απόφοιτος Δημοτικού. Διατηρούσε επιχείρηση που ασχολείτο με επιπλοποιεία, αλλά το 2011 η εταιρεία αυτή τέθηκε σε εκκαθάριση. Έκτοτε συντηρείται τόσο αυτός όσο και η σύζυγός του με τη μηνιαία σύνταξη γήρατος €750 που λαμβάνει ο ίδιος ο Κατηγορούμενος 2, ως συνταξιούχος. - Χρωστά στην Τράπεζα Κύπρου ποσό €1.500.000 και στην ΣΠΕ Ορμήδειας €300.000 για επαγγελματικά δάνεια που είχε λάβει. - Οι διαπροσωπικές του σχέσεις με τις κόρες του περιγράφονται από τον ίδιο ως αρμονικές, ενώ οι σχέσεις του με τη σύζυγό του μέτριες. Διατηρεί αραιή επαφή με το γιο του που είναι ο Κατηγορούμενος 2 στην 905/16, καθώς οι σχέσεις τους επηρεάστηκαν μετά την απόφαση του τελευταίου να τερματίσει το γάμο του. ΕΠΙΜΕΤΡΗΣΗ ΚΑΙ ΕΞΑΤΟΜΙΚΕΥΣΗ ΠΟΙΝΗΣ Κατά την επιμέτρηση της ποινής, το Δικαστήριο αρχίζει από το μέγιστο της προβλεπόμενης στο Νόμο ποινής και ακολούθως ελέγχει τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων στην ενώπιον του υπόθεση για να προσαρμόσει την ποινή στα δεδομένα της υπόθεσης αφότου διακρίνει αν υφίστανται επιβαρυντικοί ή μετριαστικοί παράγοντες. Έπειτα εξατομικεύει την ποινή ώστε αυτή να μην αντανακλά μόνο στη σοβαρότητα του αδικήματος και τις συνθήκες διάπραξής του, αλλά και στις πραγματικές προσωπικές συνθήκες του παραβάτη, με σκοπό η ποινή να τον αναμορφώσει και να τον αποτρέψει από το να εκδηλώσει στο μέλλον όμοια εγκληματική συμπεριφορά. Με αυτή τη μεθοδολογία είναι που θα προσεγγίσω και την παρούσα υπόθεση. Η σοβαρότητα του αδικήματος της απείθειας σε νόμιμη διαταγή αναδεικνύεται μέσα από τις ποινές που έχει προδιαγράψει ο νομοθέτης, καθώς και από τα όσα σχετικά αναφέρονται στη νομολογία. Το άρθρο 137 του Ποινικού Κώδικα καθορίζει ότι: «Όποιος ανυπακούει σε διάταγμα, ένταλμα ή διαταγή που εκδόθηκε από Δικαστήριο, λειτουργό ή πρόσωπο που ενεργεί με οποιαδήποτε επίσημη ιδιότητα και κανονικά εξουσιοδοτημένο για αυτό, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση δύο χρόνων, εκτός όταν καθορίζεται ρητά κάποια άλλη ποινή ή διαδικασία σε συνάφεια με τέτοια ανυπακοή.». Στην υπόθεση Safarino v. Sun Shoes
(1964)1 C.L.R. 738 λέχθηκε ότι ένα δικαστικό διάταγμα ισοδυναμεί με διαταγή του ιδίου του Νόμου και είναι περισσότερο ακριβές γιατί προσδιορίζει τι πρέπει να γίνει ή τι δεν πρέπει να γίνει. Όπως υποδείχτηκε στην ίδια υπόθεση, η συμμόρφωση με διάταγμα του Δικαστηρίου αποτελεί ένα από τα θεμέλια της σύγχρονης πολιτισμένης κοινωνίας και ότι η ανυπακοή προς αυτό δυναμιτίζει την αποτελεσματικότητα της δικαστικής διαδικασίας με ευρύτερες κοινωνικές συνέπειες. Περαιτέρω, στην υπόθεση CCC Laundries (Paphos) Ltd κ.α. v. Θεοφάνους
(2010)2 Α.Α.Δ. 288 αναφέρθηκαν τα εξής: "Οι έννοιες «Κράτος Δικαίου» και «Έννομη Τάξη» είναι άρρηκτα συνυφασμένες. Η επικράτηση τους στηρίζεται, μεταξύ άλλων, και στο καθήκον σεβασμού και υπακοής των δικαστικών διαταγών και διαταγμάτων. Η απείθεια σε διαταγή δικαστηρίου ενέχει το στοιχείο της καταφρόνησης του δικαστηρίου. Πρόκειται για σοβαρό αδίκημα η τέλεση του οποίου πλήττει ευθέως την απονομή της δικαιοσύνης και κλονίζει την εμπιστοσύνη του κοινού στην αξιοπιστία του συστήματος για αποτελεσματική εφαρμογή των δικαστικών αποφάσεων και την εμπέδωση του νόμου και της τάξης. Τέτοιου είδους συμπεριφορά ποτέ δεν έγινε ανεκτή. Οι παραβάτες όταν είναι φυσικά πρόσωπα κατά κανόνα τιμωρούνται με φυλάκιση. Η χρηματική ποινή μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις πρέπει να επιβάλλεται. Βλ. Kay ν. Municipality of Larnaca
(1982)2 ΑΑΔ 236. Οι πολίτες σε όποια κοινωνική τάξη θεωρούν ότι ανήκουν ή σε όποια θέση βρίσκονται, υπέχουν αυστηρή υποχρέωση υπακοής στα δικαστικά διατάγματα που τους αφορούν. Αυτό επιβάλλει η αρχή της ισονομίας. Οι δικαστές προσηλωμένοι στην αποστολή τους με πλήρη διαφάνεια και αυξημένο αίσθημα ευθύνης εκτελούν το καθήκον τους. Συμπεριφορές οι οποίες υπονομεύουν το έργο τους δεν μπορεί να γίνονται ανεκτές." Η έννοια της επιβολής αποτρεπτικών ποινών εξηγήθηκε στην υπόθεση Πισκόπου v. Δημοκρατίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 342. Χαρακτηριστικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα, το οποίο ομιλεί από μόνο του꞉ "Η αποτροπή, ως παράγοντας ο οποίος επενεργεί στον καθορισμό της ποινής, έχει δύο παραμέτρους. Η μία έχει ως λόγο την αποτροπή του ίδιου του παραβάτη από την επανάληψη του εγκλήματος ή παρομοίων εγκλημάτων στο μέλλον. Η άλλη αφορά την αποτροπή τρίτων από τη διάπραξη όμοιων ή παρόμοιων εγκλημάτων. Στη δεύτερη περίπτωση, η αποτροπή έχει δύο συνισταμένες: Πρώτο, την αποτροπή η οποία είναι συνυφασμένη με τη σοβαρότητα του εγκλήματος, που αντανακλάται στο απόσπασμα και παρατίθεται στην απόφαση του Κακουργιοδικείου από το σύγγραμμα του Thomas «Principles of Sentencing", και δεύτερο, την αποτροπή ως μέσου για την καταστολή εγκλημάτων που ευρίσκονται σε έξαρση. Στην περίπτωση σοβαρών εγκλημάτων το στοιχείο της αποτροπής είναι αλληλένδετο με τη σοβαρότητα της κατηγορίας εγκλημάτων, στην οποία ανήκει το υπό τιμωρία έγκλημα, και με την εγγενή ανάγκη για την αποτροπή τους." Στη Rodafinia Imports - Exports Ltd v Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 282 το Ανώτατο Δικαστήριο αναφέρθηκε στις εξής δύο σοβαρές πτυχές της υπόθεσης που έχει να σταθμίσει το Δικαστήριο κατά την επιμέτρηση της ποινής꞉ Η πρώτη πτυχή αφορά την αποθάρρυνση της παρακοής Δικαστικών Διαταγμάτων. Εάν η ανυπακοή γίνει ανεκτή και τύχει επιεικούς μεταχείρισης αυτό θα έχει σαν αποτέλεσμα την υπονόμευση αυτής τούτης της απονομής της δικαιοσύνης καθώς και την υπονόμευση της έννομης πράξης. Η υπακοή προς τα δικαστικά διατάγματα αποτελεί μια απόλυτη αναγκαιότητα σε ένα κράτος δικαίου. Η δεύτερη πτυχή αφορά στη συμμόρφωση με την φορολογική Νομοθεσία προς το σκοπό εκπλήρωσης των φορολογικών υποχρεώσεων και πληρωμής από τον κάθε πολίτη αυτό που οφείλει στο κράτος με την μορφή φόρου (Βλ. Χριστοδουλίδης ν. Αστυνομίας
(1985)2 Α.Α.Δ. 260, 267, και Λοΐζου, πιο πάνω). Όπως δε τονίστηκε στην Rainbow v. Δημοκρατίας
(1984)3 Α.Α.Δ. 846, η εκπλήρωση των φορολογικών υποχρεώσεων ενέχει μεγάλη σημασία για το δημόσιο (Βλ. και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Σχίζα και Άλλων
(1996)2 Α.Α.Δ. 175). Η ανάγκη για έγκαιρη ρύθμιση των φορολογικών υποχρεώσεων αποτελεί και συνταγματική επιταγή. Το άρθρο 24.1 του Συντάγματος ορίζει ότι έκαστος υποχρεούται να συνεισφέρει εις τα δημόσια βάρη αναλόγως των δυνάμεων αυτού. Είναι για τους πιο πάνω λόγους που η τιμωρία για την παρακοή σε διαταγή του δικαστηρίου από φυσικά πρόσωπα είναι κατά κανόνα η φυλάκιση και ότι η χρηματική ποινή μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις πρέπει να επιβάλλεται (Βλ. Kay v. Δήμου Λάρνακας
(1982)2 Α.Α.Δ. 236 και Λοΐζου ν Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 227). Στην υπόθεση Λοΐζου ν Αστυνομίας, πιο πάνω, λέχθηκε ότι: «Παρακοή σε διάταγμα του Δικαστηρίου πλήττει το θεμέλιο της έννομης τάξης. Η συνέχιση της (παρακοής) τείνει να το ανατρέψει. Ανάλογη με τη σοβαρότητα της ανυπακοής είναι και η τιμωρία, η οποία επιβάλλεται. Η τιμωρία για τη συνεχιζόμενη παρακοή σε διαταγή του δικαστηρίου είναι κατά κανόνα η φυλάκιση. Όταν επέλθει συμμόρφωση παρέχεται η δυνατότητα για επιεικέστερη αντιμετώπιση του παραβάτη, χωρίς όμως να διαγράφεται η σοβαρότητα του αδικήματος.». Στην προαναφερόμενη υπόθεση CCC Laundries (Paphos) Ltd κ.α. v. Θεοφάνους
(2010)2 Α.Α.Δ. 288 επικυρώθηκε κατ' έφεση η ποινή φυλάκισης 30 ημερών που επιβλήθηκε σε έκαστο φυσικό πρόσωπο που κρίθηκε ένοχο στη διάπραξη του αδικήματος της απείθειας κατά διατάγματος Δικαστηρίου, παρά το ότι η εφεσίβλητη δεν είχε υποστεί ζημιά, οι εφεσείοντες δεν είχαν αποκομίσει οικονομικό όφελος από την απείθεια τους προς το διάταγμα και παρά τη μεγάλη καθυστέρηση 4 ½ χρόνων που μεσολάβησε από το χρόνο διάπραξης του αδικήματος μέχρι το χρόνο επιβολής της ποινής. Η καθυστέρηση που παρατηρείται από την ημερομηνία διάπραξης του αδικήματος μέχρι την ημερομηνία δίωξης του κατηγορούμενου και μέχρι την επιβολή ποινής σε αυτόν είναι παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Πεγειώτη και άλλης (Αρ.2)
(2001)2 Α.Α.Δ. 617 υποδείκτηκε ότι η δίωξη του παραβάτη ευθύς ως έρχεται στο φως η αξιόποινη πράξη του αποτελεί αρχή συνυφασμένη με την καλή απονομή της δικαιοσύνης και τη δίκαιη δίκη. Τυχόν καθυστέρηση στην έναρξη της ποινικής δίωξης με την καταχώρηση της υπόθεσης λειτουργεί υπέρ του μετριασμού της ποινής και ο λόγος για τον οποίο συνήθως προσμετρά η καθυστέρηση είναι η μεταβολή των συνθηκών του παραβάτη. Επίσης, στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας v. Πότση
(2000)2 Α.Α.Δ. 252 το Ανώτατο Δικαστήριο επισήμανε ότι η πάροδος μεγάλου χρονικού διαστήματος από τη διάπραξη του αδικήματος μειώνει ουσιαστικά την ανάγκη για αποτρεπτικότητα της ποινής και δεν ασκεί αναμορφωτικό ρόλο στον κατηγορούμενο. Στην δε υπόθεση Γενικού Εισαγγελέα v. Αβρααμίδη
(1993)2 Α.Α.Δ. 355 υποδείχθηκε πως η πάροδος αρκετού χρόνου από τη διάπραξη του αδικήματος είναι στοιχείο ουσιώδες που λαμβάνεται υπόψη στην επιβολή της ποινής ειδικά αναφορικά με το είδος της ποινής, δηλαδή αν θα επιβληθεί ποινή φυλάκισης. Εκτός στις περιπτώσεις που θεωρείται απόλυτα αναγκαίο, είναι ανεπιθύμητη η επιβολή ποινή φυλάκισης μετά από παρέλευση μακρού χρόνου από την ημέρα διάπραξης του αδικήματος. Ωστόσο, στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας v. Μενελάου
(2004)2 Α.Α.Δ. 223 τονίστηκε ότι η συμβολή κατηγορουμένου στην καθυστέρηση μετρά εναντίον του. Στην παρούσα υπόθεση, ομοίως προς την CCC Laundries (Paphos) Ltd κ.α. v. Θεοφάνους
(2010)2 Α.Α.Δ. 288, το Δικαστήριο καλείται να επιβάλει ποινή 5 έτη μετά μετά το χρόνο διάπραξης του αδικήματος. Ωστόσο, έχουν δοθεί εξηγήσεις από την Κατηγορούσα Αρχή που δείχνουν ότι ο Κατηγορούμενος συνέβαλε στην καθυστέρηση αυτή, αφού όπως αναφέρθηκε επιχειρήθηκε άλλες 4 φορές προηγουμένως να διωχθεί ο Κατηγορούμενος για το αδίκημα, αλλά λόγω των παράλειψεών του να εμφανιστεί στο Δικαστήριο, εκδίδονταν εντάλματα σύλληψης, τα οποία στη συνέχεια δεν εκτελούνταν και οι υποθέσεις αποσύρονταν. Δεν αμφισβητήθηκαν από τη συνήγορο Υπεράσπισης τα όσα ανέφερε η δημόσια κατήγορος. Δεν μπορεί λοιπόν, υπό τις προαναφερθείσες συνθήκες, η καθυστέρηση να προσμετρήσει ως ελαφρυντικός παράγοντας. Ασφαλώς, η επιβολή ποινής είναι ένα πολύ λεπτό έργο του Δικαστηρίου, αφού απαιτείται η εξισορρόπηση του γενικού συμφέροντος της δικαιοσύνης αφενός και η εξατομίκευση της ποινής στα πλαίσια του συγκεκριμένου παραβάτη αφετέρου. Ωστόσο, το καθήκον για εξατομίκευση της ποινής δεν πρέπει να οδηγεί στην ουδετεροποίηση της αποτελεσματικότητας του νόμου και στην εξουδετέρωση του αποτρεπτικού χαρακτήρα της ποινής (βλ. Antoniades v. Police
(1986)2 C.L.R. 21 και Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 224). Κρίνω πως το είδος της ποινής, ενόψει της σοβαρότητας του αδικήματος, δέον να είναι αυτό της φυλάκισης, ώστε να σταλούν τα ορθά μηνύματα. Ωστόσο, έχοντας κατά νου το λευκό του ποινικό μητρώο, το οποίο αποκτά αυξημένη σημασία δεδομένου του προχωρημένου της ηλικίας του, καθώς επίσης την άμεση παραδοχή του στις Αστυνομικές Αρχές και κυρίως στο Δικαστήριο, σε συνδυασμό με την πρόσφατη συμμόρφωσή του με το Δικαστικό διάταγμα τον περασμένο Σεπτέμβριο, στοιχεία τα οποία αποδέχομαι ως ελαφρυντικά, κρίνω ότι δικαιολογείται να περιοριστεί σημαντικά το εύρος της ποινής. Καταληκτικά επιβάλλεται στον Κατηγορούμενο ποινή φυλάκισης 30 ημερών. Θα προχωρήσω τώρα να εξετάσω το ενδεχόμενο αναστολής εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης που έχει επιβληθεί στoν κατηγορούμενο ως ήταν και η εισήγηση του συνηγόρου υπεράσπισης. Το άρθρο 3
(1)του Νόμου 95/72 δίδει εξουσία στο Δικαστήριο όπως αναστείλει την επιβληθείσα ποινή φυλάκισης, νοουμένου ότι αυτή δεν υπερβαίνει τα 3 χρόνια, εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 3
(2)του ιδίου Νόμου, όπως τροποποιήθηκε με τον Νόμο 186(Ι)/03. Το άρθρο 3
(2)προβλέπει ότι το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του Κατηγορουμένου. Η ποινή φυλάκισης με αναστολή δεν επιβάλλεται από Δικαστήριο ως μέτρο επιείκειας ή ως εναλλακτικό μέτρο τιμωρίας του παραβάτη και η επιλογή της ποινής φυλάκισης δεν πρέπει να συσχετίζεται με τη δυνατότητα αναστολής της. Το Δικαστήριο αποφασίζει το ύψος της ποινής και μετά εξετάζει κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις που να δικαιολογούν την αναστολή της (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Περατικού
(1997)2 Α.Α.Δ. 373, Λιασίδης ν. Αστυνομίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 94). Μεταξύ των παραγόντων που επιμετρούν ως προς το επιθυμητό ή όχι της αναστολής της ποινής φυλάκισης είναι η σοβαρότητα των περιστατικών και το κίνητρο για τη διάπραξη του αδικήματος, το μητρώο του Κατηγορουμένου ως δείκτης για την ανάγκη αποτροπής και η διαγωγή του Κατηγορουμένου μετά τη διάπραξη του αδικήματος και ιδιαίτερα η παρουσία ή απουσία στοιχείων μεταμέλειας. Δεν θεωρώ ότι οι περιστάσεις της υπόθεσης ή/και των συνθηκών του κατηγορούμενου δικαιολογούν την αναστολή της περιορισμένου εύρους ποινής φυλάκισης. Η σοβαρότητα του αδικήματος είναι δεδομένη. Η έμπρακτη μεταμέλεια του Κατηγορουμένου, δια της συμμόρφωσής του μετά πάροδο 5 ετών από τότε που εκδόθηκε το δικαστικό διάταγμα προς το οποίο είχε απειθήσει έχει ήδη ληφθεί υπόψη προς όφελός του κατά την επιμέτρηση του εύρους της ποινής. Πέραν τούτου, ο Κατηγορούμενος έχει παραμείνει υπό κράτηση κατά το διάστημα από 17.6.2016 μέχρι 7.7.2016, περίοδο που διατάττω όπως υπολογισθεί ως μέρος της επιβληθείσας περιόδου φυλάκισης. Όσον, δε, αφορά την κατάσταση της υγείας του Κατηγορούμενου, δεν έχει τεθεί ενώπιον μου οποιαδήποτε ιατρική έκθεση που να πιστοποιεί πώς ακριβώς είναι αυτή και αν η υπέρταση που εμφάνισε ο Κατηγορούμενος κατά την περίοδο κράτησής του, δεν είναι διαχειρίσιμη με φαρμακευτική αγωγή. Καταλήγω ότι η ποινή φυλάκισης θα είναι άμεση και δίδονται οδηγίες όπως παρασχεθεί στον Κατηγορούμενο η όποια αναγκαία ιατροφαρμακευτική περίθαλψη κατά την εναπομείνασα περίοδο κράτησης, την οποία θα εκτίσει. (Υπ.) ........... Α. Πανταζή, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο