Αστυνομικός Διευθυντής Αμμοχώστου ν. Σπύρος Ανδρέου κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 905/16, 17/10/2016

(1)(β) του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113 και άρθρο 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154». Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος επί του κατηγορητηρίου, οι κατηγορούμενοι την 7/3/2013 στην Ορμήδεια της Επαρχίας Λάρνακας, ενώ ενημερώθηκαν από τον Επίσημο Παραλήπτη ότι για την εταιρεία «Επιπλώσεις Σπύρος Ανδρέου Λτδ», έχει εκδοθεί την 6/7/12 διάταγμα εκκαθάρισης της εταιρείας, παρέλειψαν να παραδώσουν στον εκκαθαριστή ολόκληρο το μέρος της ακίνητης και προσωπικής περιουσίας της εταιρείας, ήτοι ένα ξεχοντιστήρη, πλάνια PF510, μία πρέσα SCF/6, μία μηχανή ξυμοστραρίσματος, ένα τρυπάνι PADF, ένα πριόνι MEBER SQ800, μία μηχανή για φυλλαράκια, ένα δίσκο SCM με απορροφητήρα και μία σβούρα SCM.». Τα γεγονότα της κυρίως υπόθεσης Τα γεγονότα της κυρίως υπόθεσης (905/16) εκτέθηκαν πλήρως ενώπιον του Δικαστηρίου από τη συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής κατά τη δικάσιμο ημερ. 7.10.2016 και δεν αμφισβητήθηκαν από τις συνηγόρους Υπεράσπισης. Παραθέτω τα όσα λέχθηκαν꞉ «Στις 27/9/14 καταγγέλθηκε στο ΤΑΕ Αμμοχώστου από τον παραπονούμενο (ΜΚ1) ότι κατά τις αρχές Αυγούστου του 2014 του τηλεφώνησε ο 2ος κατηγορούμενος και τον ρώτησε αν ενδιαφέρεται να αγοράσει ξυλουργικά μηχανήματα που έχει προς πώληση στο εργοστάσιο του πατέρα του στην Ορμήδεια. Ο παραπονούμενος (ΜΚ1) αφού υπέδειξε ενδιαφέρον, μετά από λίγες μέρες μετέβηκε στην Ορμήδεια. Συνάντησε τον 2ο Κατηγορούμενο στο εργοστάσιο της εταιρείας Επιπλώσεις Σπύρου Ανδρέου Λτδ και του υπέδειξε τα ξυλουργικά μηχανήματα που αναφέρονται στην 1η κατηγορία. Του ανάφερε ότι είναι δικά του και τα έχει προς πώληση. Είχαν συμφωνήσει για το ποσό των 3.450 ευρώ, το τίμημα της πώλησης, αφού είχε προηγουμένως ο ΜΚ1 ρωτήσει το 2ο κατηγορούμενο εάν τα μηχανήματα είναι ελεύθερα υποχρεώσεως σε τράπεζα ή οπουδήποτε αλλού και πήρε θετική απάντηση. Μετά από αυτό ο ΜΚ1 απεχώρησε χωρίς να πληρώσει οτιδήποτε, ούτε και να παραλάβει τα μηχανήματα. Ακολούθως, περί τα τέλη Αυγούστου 2014, ο ΜΚ1 είχε πληρώσει σε μετρητά το εν λόγω ποσό σε 2 δόσεις και ακολούθως οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 αρκετές μέρες και με διάφορες προφάσεις δεν του παρέδωσαν τα μηχανήματα μέχρι που του υπέδειξαν ότι ήταν κατασχεμένα από το Γραφείο του Επίσημου Παραλήπτη και του υποσχέθηκαν να του επιστρέψουν τα χρήματα. Μετά από πολλές προσπάθειες που δεν καρποφόρησαν, αναγκάστηκε να καταγγείλει την υπόθεση στην αστυνομία. Από εξετάσεις που έκανε η Αστυνομία διαφάνηκε ότι είχε εκδοθεί στις 6/7/12 διάταγμα εκκαθάρισης από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας μετά από αίτηση του Διευθυντή Κοινωνικών Ασφαλίσεων για την εταιρεία Επιπλώσεις Σπύρου Ανδρέου Λτδ. Στις 18.10.2013 έγινε καταγραφή των μηχανημάτων στο εργοστάσιο της εταιρείας και ο χώρος σφραγίστηκε από τον Επίσημο Παραλήπτη, ο οποίος είχε διοριστεί εκκαθαριστής. Συνελήφθηκαν και οι 2 κατηγορούμενοι, ανακρίθηκαν και παραδέχτηκαν ενοχή ότι πράγματι έτσι είχε συμβεί και ότι τα μηχανήματα βρίσκονται υπό καθεστώς εκκαθάρισης από τον Επίσημο Παραλήπτη.». Η συνήγορος της κατηγορούσας αρχής, πληροφόρησε το Δικαστήριο ότι και οι δύο Κατηγορούμενοι είναι Λευκού Ποινικού Μητρώου. Περαιτέρω, δήλωσε ότι έχουν δημιουργηθεί €105- έξοδα. Ο 1ος Κατηγορούμενος παρέμεινε υπό κράτηση από 17.6.2016 μέχρι 7.7.2016 και ακολούθως παρέμεινε ελεύθερος υπό όρους ως εκτίθενται στο πρακτικό του Δικαστηρίου ημερ. 7.7.

1. Ο 2ος Κατηγορούμενος παρέμεινε εξ αρχής, από 17.6.2016 ελεύθερος αφότου υπέγραψε προσωπική εγγύηση 3000 ευρώ. Τα γεγονότα της υπόθεσης που θα ληφθεί υπόψη Αναφορικά με την υπόθεση αρ. 1473/2016 η οποία θα ληφθεί υπόψη για σκοπούς ποινής, η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής εξέθεσε τα γεγονότα της υπόθεσης ως εξής꞉ «Ενώ είχε εκδοθεί Διάταγμα εκκαθάρισης, ο 1ος Κατηγορούμενος παρέλειψε να παραδώσει στον Εκκαθαριστή όλο το μέρος της περιουσίας του, το οποίο αναγράφεται στην Κατηγορία, πράγμα τοποίο όταν είχε γίνει η επίσκεψη από τον Επίσημο Παραλήπτη μέσω του ΜΚ1, διαπιστώθηκε ότι τα αντικείμενα που αναφέρονται στην κατηγορία δεν παραλήφθηκαν από τον Επίσημο Παραλήπτη, διότι δεν υπήρχαν στο χώρο. Είχαν σφραγιστεί τα αντικείμενα αυτά αρχικά από τη μέρα του Διατάγματος εκκαθάρισης. Δηλαδή, όταν έγινε έρευνα ξανά, έλειπαν. Κλήθηκε ο 1ος Κατηγορούμενος και απάντησε ότι τα αγόρασε κάποιος Σολομωνίδης στη Λευκωσία.». Αγόρευση για μετριασμό της ποινής Για σκοπούς μετριασμού της ποινής, αμφότερες οι συνήγοροι Υπεράσπισης υιοθέτησαν το περιεχόμενο των Εκθέσεων Κοινωνικοοικονομικών Συνθηκών που ετοίμασε Λειτουργός του Γραφείου Ευημερίας κατόπιν συνέντευξης του 1ου Κατηγορούμενου στις 14.9.2016 και του 2ου Κατηγορούμενου στις 16.9.
2. Περαιτέρω, επεσήμαναν προς το Δικαστήριο τα εξής꞉ Για τον 1ο Κατηγορούμενο στην 905/16 Ο Κατηγορούμενος μεταμελείται και απολογείται στο Δικαστήριο. Είναι ηλικίας σήμερα 66 ετών. Είναι απόφοιτος δημοτικού. Είναι νυμφευμένος και έχει 3 παιδιά. Είναι ένας αυτοδημιούργητος άνθρωπος. Δημιούργησε μια εταιρεία από μόνος του το 1977 και είχε ένα όνομα στο παζάρι όχι μόνο ως καλός επιχειρηματίας αλλά για την εντιμότητα, τιμιότητα, υπόληψη και ως καλός οικογενειάρχης. Δυστυχώς, σήμερα βρίσκεται σε αυτή τη θέση στην προσπάθεια του να σώσει το γιο του. Πιστεύω ότι ο κάθε γονιός θα έκαμνε ό,τι μπορούσε να σώσει το παιδί του. Ο γιος του, εθισμένος στον τζόγο, αντιμετώπιζε πολλά προβλήματα. Στην προσπάθεια του να βοηθήσει τον γιο του οικονομικά, ένεκα των υποχρεώσεων που δημιούργησε ο γιος του, καταστράφηκε οικονομικά ο ίδιος με αποτέλεσμα η εταιρεία του να πτωχεύσει και να είναι μέχρι σήμερα υπό εκκαθάριση. Μία εταιρεία η οποία δούλευε για πέραν των 30 ετών. Εκτός των άλλων, αναγκάστηκε να προβεί σε πώληση περιουσίας του που είχε για να βγάλει από το αδιέξοδο το γιο του. Τούτο όμως είναι το ελάχιστο, διότι εκτός από την οικονομική καταστροφή υπάρχει και μία ρήξη μέσα στην οικογένεια του. Η υπόλοιπη οικογένεια του επιρρίπτει ευθύνες για την κατάσταση που έχει υποστεί μόνο και μόνο για να βοηθήσει το γιο του. Η σχέση του με τη σύζυγο του είναι πολύ μέτρια και οι 2 κόρες του κρατούν μια στάση απομακρυσμένη. Η οικονομική κατάσταση του Κατηγορούμενου 1 είναι σε τέτοια κατάσταση που η Τράπεζα προχώρησε σε εκποίηση δια δημόσιου πλειστηριασμού της μοναδικής κατοικίας. Καταχωρήθηκε γενική αίτηση αρ. 14/16 ενώπιον του Δικαστού Η. Γεωργίου, Α.Ε.Δ. για ακύρωση της αναγκαστικής εκποίησης υποθήκης. Εκδόθηκε προσωρινό διάταγμα αναστολής. Οι μόνοι πόροι που έχουν σήμερα είναι τα 700 ευρώ της σύνταξης του 1ου Κατηγορούμενου. Να ληφθεί υπόψη το ΛΠΜ, η άμεση παραδοχή και το γεγονός ότι ο παραπονούμενος (ΜΚ1) Χρίστος Σολομωνίδης έχει αποζημιωθεί. Ο ίδιος ο ΜΚ1 είναι παρών στο Δικαστήριο και επιβεβαιώνει τη δήλωση ότι έχει αποζημιωθεί. Να ληφθεί επίσης υπόψη ότι ο κ. Σπύρος Ανδρέου στα πλαίσια εκδίκασης αυτών των υποθέσεων, έμεινε υπό κράτηση από 17/6/16 μέχρι 7/7/
3. Αντιμετώπισε προβλήματα υγείας στις φυλακές λόγω υπέρτασης και εξετάστηκε από γιατρό των φυλακών. Τέθηκε τούτο υπόψη του Δικαστηρίου στις 7/7/16, όταν ζητήθηκε να σταματήσει η κράτηση και να τεθούν όροι. Βάσει όλων των ανωτέρω, θα ήθελα όπως το Σεβαστό Δικαστήριο λάβει υπόψη όλα όσα έχουν αναφερθεί, την υγεία του και την οικονομική του κατάσταση που είναι τραγική και την άμεση παραδοχή και συμμόρφωσή του και τη μεταμέλεια προς το Δικαστήριο και το ΛΠΜ. Για τον 2ο Κατηγορούμενο στην 905/16 Ο 2ος Κατηγορούμενος απολογείται και εκφράζει τη μεταμέλεια του. Σήμερα εργάζεται σε εταιρεία ταξί με μηνιαίο εισόδημα €1000, ανάλογα με τις ώρες εργασίας. Όσον αφορά τις προσωπικές του συνθήκες, ο Κατηγορούμενος πέρασε μία πολύ σκοτεινή περίοδο στη ζωή του, διότι εθίστηκε στο τζόγο. Του κατέστρεψε την οικογενειακή και οικονομική ζωή. Ο τζόγος δεν είναι κάτι που θα πρέπει να πάρει ένα φάρμακο για να γιατρευτεί. Πρέπει να βρει από μέσα του τη δύναμη για να σταματήσει. Κάνει τεράστιες προσπάθειες για να αφήσει αυτή τη ζωή πίσω του. Πυρήνας της ζωής του ο γιος του, 11 χρονών, για τον οποίο καταβάλλει μηνιαία διατροφή. Λόγω του παρελθόντος του, η πρώην σύζυγός του δεν δέχεται να έχει επικοινωνία το τέκνο με τον πατέρα του. Κάνει ο Κατηγορούμενος προσπάθειες να κτίσει από την αρχή γέφυρες επικοινωνίας με το γιο του. Αντιλαμβάνεται το λάθος του και αποζημίωσε τον παραπονούμενο. Παραδέχθηκε στο Δικαστήριο και στις Αστυνομικές αρχές. Θέλει να ενταχθεί ξανά ως μέρος της κοινωνίας. Αντιλαμβάνεται ότι σήμερα αυτός έχει διαλύσει την οικογένειά του. Σε ερώτηση του Δικαστηρίου αν ο 2ος Κατηγορούμενος παρακολουθείται από ψυχολόγο για την εξάρτηση του στο τζόγο, η απάντηση της συνηγόρου Υπεράσπισης ήταν «Όχι, λόγω της δεινής του οικονομικής κατάστασης. Πλέον δεν έχει σχέση με τα πρακτορεία και όσους τον παρέσυραν. Στόχος του σήμερα είναι να επανενωθεί με το γιο του.». Η συνήγορος του Κατηγορούμενου 2 εισηγήθηκε, περαιτέρω ότι, σε περίπτωση που το Σεβαστό Δικαστήριο επιβάλει οποιαδήποτε ποινή φυλάκισης, αυτό θα δημιουργήσει ένα φαύλο κύκλο, διότι εάν ο Κατηγορούμενος φυλακιστεί, θα χάσει την εργασία του, δεν θα μπορέσει να πληρώνει τη διατροφή, θα χάσει την επικοινωνία που απέκτησε τους τελευταίους 3 μήνες, θα ξαναπάει φυλακή για εντάλματα και πιθανόν να μην μπορεί να αποφυλακιστεί, γιατί θα βγαίνουν εντάλματα για τη διατροφή. Παρακάλεσε, υπό το φως των πιο πάνω, όπως το Δικαστήριο δείξει τη μέγιστη δυνατή επιείκεια, λόγω και του Λευκού ποινικού μητρώου του Κατηγορούμενου. Για τον 1ο Κατηγορούμενο στην 1473 /16 Η πρόθεση του Κατηγορούμενου προς πλήρη συμμόρφωση με την εν λόγω κατηγορία φαίνεται από το ότι στις 27/9/16 έστειλε επιστολή προς τον Επίσημο Παραλήπτη υποβάλλοντας πρόταση αποζημίωσης, αλλά μέχρι σήμερα δυστυχώς δεν λήφθηκε απάντηση (βλ. Έγγραφο σημειωθέν με την ένδειξη «Α»). Το περιεχόμενο της Έκθεσης του Γραφείου Ευημερίας Με βάση την Έκθεση Κοινωνικοοικονομικών συνθηκών των Κατηγορουμένων 1 και 2, τα δεδομένα του έχουν ως εξής꞉ Ο 1ος Κατηγορούμενος꞉ - Είναι 66 ετών, έγγαμος. Έχει τρία παιδιά, δύο κόρες 42 ετών και 38 ετών και ένα γιο 35 ετών που είναι ο Κατηγορούμενος
4. - Διαμένει στην Ορμήδεια σε κατοικία που ανήκει στη σύζυγό του. - Είναι απόφοιτος Δημοτικού. Διατηρούσε επιχείρηση που ασχολείτο με επιπλοποιεία, αλλά το 2011 η εταιρεία αυτή τέθηκε σε εκκαθάριση. Έκτοτε συντηρείται τόσο αυτός όσο και η σύζυγός του με τη μηνιαία σύνταξη γήρατος €750 που λαμβάνει ο ίδιος ο Κατηγορούμενος 1, ως συνταξιούχος. - Χρωστά στην Τράπεζα Κύπρου ποσό €1.500.000 και στην ΣΠΕ Ορμήδειας €300.000 για επαγγελματικά δάνεια που είχε λάβει. - Οι διαπροσωπικές του σχέσεις με τις κόρες του περιγράφονται από τον ίδιο ως αρμονικές, ενώ οι σχέσεις του με τη σύζυγό του μέτριες. Διατηρεί αραιή επαφή με το γιο του που είναι ο Κατηγορούμενος 2, καθώς οι σχέσεις τους επηρεάστηκαν μετά την απόφαση του τελευταίου να τερματίσει το γάμο του. Ο 2ος Κατηγορούμενος꞉ - Είναι 35 ετών, διαζευγμένος και άνεργος. Η πρώην σύζυγός του, 34 ετών, δημόσια υπάλληλος, από την Ορμήδεια. Από το γάμο τους είχαν αποκτήσει ένα γιο 11 χρονών, ο οποίος είναι μαθητής στην Στ' Δημοτικού. Ως λόγο διαζυγίου ο Κατηγορούμενος αναφέρει τη ρίξη στις διαπροσωπικές τους σχέσεις η οποία επήλθε λόγω του εθισμού που είχε ο ίδιος στον τζόγο. Διατηρεί αραιή επικοινωνία και επαφή με το παιδί του. - Χρωστά €33.000 στην Ελληνική Τράπεζα, με μηνιαία δόση €700, την οποία δεν καταβάλλει εδώ και 7 χρόνια. Επίσης, χρωστά €537.000 στην Τράπεζα Κύπρου, με μηνιαία δόση €7.500 η οποία επίσης δεν καταβάλλεται. Τέλος, χρωστά €183.000 στη ΣΠΕ Ορμήδειας, με μηνιαία δόση €2.100, η οποία ομοίως δεν καταβάλλεται. - Δεν έχει οποιαδήποτε κινητή ή ακίνητη περιουσία. - Είναι απόφοιτος ιδιωτικού σχολείου της Λάρνακας. Μετά την απόλυσή του από το στρατό, άρχισε να εργάζεται στην επιχείρηση του πατέρα του. Θεωρεί τον εαυτό του υπεύθυνο για την οικονομική καταστροφή της επιχείρησης του πατέρα του, λόγω του ότι είχε υποβληθεί σε μεγάλα δάνεια τα οποία στη συνέχεια δεν μπορούσε να αποπληρώσει. - Ο Κατηγορούμενος διαμένει μαζί με τους γονείς του στο πατρικό του σπίτι στην Ορμήδεια και κάποιες μέρες στο σπίτι της γιαγιάς του. Παραταύτα δηλώνει ότι οι σχέσεις του με τους γονείς του δεν είναι πολύ καλές εξαιρίας των οικονομικών προβλημάτων που ο ίδιος δημιούργησε στην επιχείρηση του πατέρα του, αλλά και λόγω του διαζυγίου του. - Ο ίδιος έχει εκτίσει ποινή φυλάκισης 3,5 μηνών λόγω μη αποπληρωμής ενταλμάτων. ΕΠΙΜΕΤΡΗΣΗ ΚΑΙ ΕΞΑΤΟΜΙΚΕΥΣΗ ΠΟΙΝΗΣ Κατά την επιμέτρηση της ποινής, το Δικαστήριο αρχίζει από το μέγιστο της προβλεπόμενης στο Νόμο ποινής και ακολούθως ελέγχει τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων στην ενώπιον του υπόθεση, για να προσαρμόσει την ποινή στα δεδομένα της υπόθεσης, αφότου διακρίνει αν υφίστανται επιβαρυντικοί ή μετριαστικοί παράγοντες. Έπειτα εξατομικεύει την ποινή, ώστε αυτή να μην αντανακλά μόνο στη σοβαρότητα του αδικήματος και τις συνθήκες διάπραξής του, αλλά και στις πραγματικές προσωπικές συνθήκες του παραβάτη, με σκοπό η ποινή να τον αναμορφώσει και να τον αποτρέψει από το να εκδηλώσει στο μέλλον όμοια εγκληματική συμπεριφορά. Με αυτή τη μεθοδολογία είναι που θα προσεγγίσω και την παρούσα υπόθεση. Η σοβαρότητα του αδικήματος της απόσπασης περιουσίας με ψευδείς παραστάσεις αναδεικνύεται μέσα από τις ποινές που έχει προδιαγράψει ο νομοθέτης, καθώς και από τα όσα σχετικά αναφέρονται στη νομολογία. Το άρθρο 297 του Ποινικού Κώδικα ορίζει ότι ψευδής παράσταση είναι οποιαδήποτε παράσταση γεγονότος που γίνεται με λόγια, έγγραφο ή συμπεριφορά, η οποία είναι ψευδής στην πραγματικότητα και την οποία εκείνος που παριστάνει γνωρίζει ότι είναι ψευδής ή δεν πιστεύει ότι είναι αληθινή. Το άρθρο 298

(1)του Ποινικού Κώδικα αναφέρει ότι όποιος με ψευδή παράσταση και με σκοπό καταδολίευσης αποκτά από άλλον οτιδήποτε που δύναται να αποτελέσει αντικείμενο κλοπής ή αποτελεί αντικείμενο κλοπής είναι ένοχος κακουργήματος και υπόκειται σε φυλάκιση πέντε χρόνων. Όσον αφορά το αδίκημα της υπόθεσης 1473/16 που θα ληφθεί υπόψη για σκοπούς επιβολής ποινής, το άρθρο 307

(1)(β) του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113, όπως έκτοτε τροποποιήθηκε, προβλέπει ότι꞉ «307.-

(1)Αν οποιοδήποτε πρόσωπο, που είναι πρώην ή υφιστάμενος αξιωματούχος εταιρείας που κατά το χρόνο της διάπραξης του αδικήματος εκκαθαρίζεται, ή με την επίβλεψη του Δικαστηρίου ή εκούσια, ή μεταγενέστερα διατάχτηκε να εκκαθαριστεί από το Δικαστήριο ή μεταγενέστερα εγκρίνει ψήφισμα για εκούσια εκκαθάριση- (β) δεν παραδίνει στον εκκαθαριστή, ή όπως αυτός διατάξει, ολόκληρο το μέρος της ακίνητης και προσωπικής περιουσίας της εταιρείας που είναι στη φύλαξη του ή τελεί υπό τον ελέγχο του και την οποία ο νόμος απαιτεί από αυτόν να παραδώσει· ή είναι ένοχο αδικήματος και σε περίπτωση καταδίκης, θα υπόκειται σε φυλάκιση που δεν θα υπερβαίνει τα δύο έτη: Νοείται ότι αποτελεί δυνατή υπεράσπιση σε κατηγορία με βάση την παράγραφο (β), αν ο κατηγορούμενος αποδείξει ότι δεν είχε πρόθεση καταδολίευσης, αν αυτός αποδείξει ότι δεν είχε πρόθεση να αποκρύψει την κατάσταση των περιουσιακών στοιχείων της εταιρείας ή να παραβεί το νόμο.». Σε σχέση με τη σοβαρότητα του αδικήματος της κυρίως υπόθεσης, ήτοι της απόσπασης χρημάτων με ψευδείς παραστάσεις, στην πρόσφατη απόφαση Φίλιππος Τάσου Δρουσιώτης ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 110/12, ημερ. 18.7.2013 το Ανώτατο Δικαστήριο επικυρώνοντας την ποινή φυλάκισης δύο ετών για το εν λόγω αδίκημα ανέφερε τα εξής: «Η σοβαρότητα των αδικημάτων είναι δεδομένη, όπως δε πολύ εύστοχα σημειώνεται και από το πρωτόδικο δικαστήριο αυτή κατοπτρίζεται από το ύψος της ποινής που ο νομοθέτης έχει προνοήσει. Ιδιαίτερα, για το αδίκημα της απόσπασης χρημάτων με ψευδείς παραστάσεις, που αποτελεί και το πλέον σοβαρό από τα αδικήματα στα οποία ο εφεσείων κρίθηκε ένοχος, ο νομοθέτης προέβλεψε ποινή φυλάκισης μέχρι πέντε ετών. Έχει κατ' επανάληψη τονιστεί, η σοβαρότητα τέτοιων αδικημάτων, καθότι αυτά ενέχουν, σε έντονο βαθμό, το στοιχείο της απάτης, διότι υπονομεύουν τις συναλλαγές μεταξύ πολιτών, στοιχείο που επιβάλλει την επιβολή ποινών αποτρεπτικού χαρακτήρα. Η σοβαρότητα βέβαια του αδικήματος δεν εξουδετερώνει, όπως ορθά και το πρωτόδικο δικαστήριο σημειώνει, την αναγκαιότητα εξατομίκευσης της ποινής. Όμως, σε τέτοιες περιπτώσεις, δεν επιτρέπεται στο βωμό της εξατομίκευσης να θυσιάζεται ο αποτρεπτικός χαρακτήρας της ποινής. (Βλ. Ιωάννου άλλως Μουσικός ν. Αστυνομίας

(1992)2 Α.Α.Δ.286).». Στο σύγγραμμα Sentencing in Cyprus του Γ. Μ. Πική, 2η έκδοση σελ. 149 αναφέρεται ότι η σοβαρότητα του αδικήματος καθορίζεται με βάση τη φύση της εξαπάτησης και την αξία της περιουσίας που αποκτήθηκε δι' αυτής. Επίσης, στην υπόθεση Arman Ayvazian v. Αστυνομίας, Π.Ε. 183/11 ημερομηνίας 25.4.2012, επικυρώνοντας ποινή άμεσης φυλάκισης 2 χρόνων σε κάθε κατηγορία για κυκλοφορία πλαστού εγγράφου, και 1 χρόνου για κάθε Κατηγορία απόσπασης εμπορευμάτων, το Εφετείο ανέφερε τα εξής: «Εξετάσαμε με πολλή προσοχή τα ενώπιον μας στοιχεία και καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι η ποινή που επέβαλε το πρωτόδικο δικαστήριο στον εφεσείοντα για τα αδικήματα που παραδέχθηκε είναι απόλυτα ορθή. Απόλυτα ορθή θεωρούμε και την απόφαση του πρωτοδίκου δικαστηρίου να μην αναστείλει την ποινή άμεσης φυλάκισης 2 ετών που επέβαλε στον εφεσείοντα. Συμφωνούμε απόλυτα με τα όσα αναφέρθηκαν από το Εφετείο στις υποθέσεις Rares και Gerlianu αναφορικά με τη μεγάλη σοβαρότητα της διάπραξης των αδικημάτων κυκλοφορίας πλαστών εγγράφων και ιδιαίτερα πιστωτικών καρτών και της απόσπασης χρημάτων και εμπορευμάτων με αυτό τον τρόπο. Θεωρούμε ότι είναι απόλυτα θεμιτό τα δικαστήρια να επιβάλλουν αυστηρές και αποτρεπτικές ποινές σε τέτοιου είδους αδικήματα, τα οποία βρίσκονται σε έξαρση, με σκοπό την προστασία των συναλλαγματικών ηθών και της οικονομίας του τόπου...». Στη Μιχαλάκης Γεωργίου ν Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 525 ο κατηγορούμενος εκατηγορείτο ότι τον Δεκέμβρη του 1989 έκλεψε βιβλιάριο επιταγών που ανήκε στον αδελφό του εργοδότη του, πλαστογράφησε και κυκλοφόρησε επιταγές με αποτέλεσμα την απόσπαση ποσού ΛΚ 1,140 από τον παραπονούμενο. Καταδικάσθηκε σε συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 18 μηνών για κλοπή από αντιπρόσωπο, 4 χρόνων σε κάθε μια από τις κατηγορίες για πλαστογραφία και κυκλοφορία επιταγής και 2 χρόνων σε κάθε μιά από τις κατηγορίες για απόσπαση χρημάτων και αγαθών με ψευδείς παραστάσεις. Ο Κατηγορούμενος ήταν 31 ετών. Κίνητρο για την διάπραξη των αδικημάτων αποτέλεσε η επιθυμία του Κατηγορουμένου να αποπληρώσει διάφορα χρέη που δημιούργησε από χαρτοπαίγνιο. Ο κατηγορούμενος εφεσίβαλε την επιβληθείσα ποινή σαν έκδηλα υπερβολική. Ο συνήγορος Υπεράσπισης εισηγήθηκε ότι οι ανάγκες της οικογένειας του Κατηγορούμενου που περιλάμβανε σύζυγο και δύο ανήλικα τέκνα, σε συνδυασμό με τον έντιμο βίο του Κατηγορούμενου ως την ημέρα που παραστράτησε, συνιστούν σημαντικά ελαφρυντικά τα οποία δεν αντανακλούνται στην ποινή που επιβλήθηκε, παρόλο που αποτιμούνται στην απόφαση του πρωτόδικου δικαστηρίου ως παράγοντες μετριαστικοί της ποινής. Το Εφετείο επικύρωσε την ποινή, αφού απέρριψε την εισήγηση περί υπερβολικής ποινής. Η αποζημίωση του παραπονούμενου είναι ελαφρυντικός παράγοντας. Όπως λέχθηκε στην Κολοκασίδης ν. Δημοκρατίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 252, «Η επανόρθωση της ζημιάς είναι πάντοτε ελαφρυντικός παράγοντας, που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής, παρόλο ότι η επανόρθωση αυτή δεν μειώνει τη βαρύτητα του αδικήματος. Η μεταμέλεια είναι στοιχείο μείωσης της ποινής. Η επανόρθωση περιέχει το στοιχείο της μετάνοιας, της συντριβής και επενεργεί προς όφελος της πολιτείας και των θυμάτων του αδικήματος. Ο δράστης δεικνύει, έτσι, έμπρακτα και όχι απλά τη μεταμέλεια του.». Ο προσχεδιασμός για την εκπλήρωση του αδικήματος αποτελεί σαφώς επιβαρυντικό παράγοντα κατά την επιμέτρηση της ποινής. Ωστόσο, η ψυχολογική κατάσταση του παραβάτη ενδέχεται να μετριάσει την ποινή. Στην Γενικός Εισαγγελέας ν Μαρίας Γεωργίου Στυλιανού

(2001)2 Α.Α.Δ. 55 ασκήθηκε έφεση κατά των συντρεχουσών ποινών φυλάκισης 6 μηνών για την κλοπή, 9 μηνών για την πλαστογραφία και την κυκλοφορία πλαστού εγγράφου και 6 μηνών για την εξασφάλιση χρημάτων με ψευδείς παραστάσεις, ως έκδηλα ανεπαρκών. Πρωτόδικα, η Κατηγορούμενη είχε κριθεί ένοχη, μετά από δική της παραδοχή στα πιο πάνω αδικήματα. Ο Εφεσείων στήριξε την έφεσή του στην εισήγηση ότι υπήρχε το στοιχείο του προσχεδιασμού εκ μέρους της Εφεσίβλητης και ότι δεν μπορεί να τελούσε σε συναισθηματική φόρτιση ως η ίδια ισχυριζόταν καθ' όλο το χρονικό διάστημα των 6 μηνών που διήρκησε η εγκληματική συμπεριφορά της. Ωστόσο, δεν αμφισβητήθηκε κατ' έφεση ότι η Εφεσίβλητη απέσπασε τα χρήματα με ψευδείς παραστάσεις για να καλύψει τα έξοδα νοσηλείας σε ιδιωτική κλινική του βαριά ασθενούντος θείου της, στον οποίο έτρεφε αισθήματα αφοσίωσης. Ήταν επίσης δεκτό κατ' 'εφεση ότι η κατηγορούμενη έμπρακτα είχε μεταμεληθεί επιστρέφοντας στους παραπονουμένους στο ακέραιο όσα χρήματα είχε αποσπάσει. Οι ποινές φυλάκισης επικυρώθηκαν κατ' έφεση, καθώς και η αναστολή εκτέλεσής τους. Η καθυστέρηση είναι ένας παράγοντας που λαμβάνεται υπόψη κατά την επιμέτρηση της ποινής. Έχει όμως και αυτή δύο όψεις. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Πεγειώτη και άλλης (Αρ.2)

(2001)2 Α.Α.Δ. 617 υποδείκτηκε ότι η δίωξη του παραβάτη ευθύς ως έρχεται στο φως η αξιόποινη πράξη του αποτελεί αρχή συνυφασμένη με την καλή απονομή της δικαιοσύνης και τη δίκαιη δίκη. Τυχόν καθυστέρηση στην έναρξη της ποινικής δίωξης με την καταχώρηση της υπόθεσης λειτουργεί υπέρ του μετριασμού της ποινής και ο λόγος για τον οποίο συνήθως προσμετρά η καθυστέρηση είναι η μεταβολή των συνθηκών του παραβάτη. Επίσης, στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας v. Πότση

(2000)2 Α.Α.Δ. 252 το Ανώτατο Δικαστήριο επισήμανε ότι η πάροδος μεγάλου χρονικού διαστήματος από τη διάπραξη του αδικήματος μειώνει ουσιαστικά την ανάγκη για αποτρεπτικότητα της ποινής και δεν ασκεί αναμορφωτικό ρόλο στον κατηγορούμενο. Στη δε υπόθεση Γενικού Εισαγγελέα v. Αβρααμίδη

(1993)2 Α.Α.Δ. 355 υποδείχθηκε πως η πάροδος αρκετού χρόνου από τη διάπραξη του αδικήματος είναι στοιχείο ουσιώδες που λαμβάνεται υπόψη στην επιβολή της ποινής ειδικά αναφορικά με το είδος της ποινής, δηλαδή αν θα επιβληθεί ποινή φυλάκισης. Εκτός στις περιπτώσεις που θεωρείται απόλυτα αναγκαίο, είναι ανεπιθύμητη η επιβολή ποινή φυλάκισης μετά από παρέλευση μακρού χρόνου από την ημέρα διάπραξης του αδικήματος. Ωστόσο, στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας v. Κώστα Μέλιου Μενελάου

(2004)2 Α.Α.Δ. 223 τονίστηκε ότι η συμβολή κατηγορουμένου στην καθυστέρηση μετρά εναντίον του. Στην παρούσα υπόθεση, στη βάση των γεγονότων ως έχουν εκτεθεί από την Κατηγορούσα Αρχή και τα οποία παρέμειναν αδιαμφισβήτητα, προκύπτει ότι ουσιαστικότερη εμπλοκή στην τέλεση του αδικήματος είχε ο 2ος Κατηγορούμενος (Ανδρέας Ανδρέου) απ' ό,τι ο 1ος Κατηγορούμενος (Σπύρος Ανδρέου). Ήταν ο 2ος κατηγορούμενος εκείνος που βρήκε τον αγοραστή, που του παρουσίασε τα προς πώληση αγαθά ως δικά του, που διαπραγματεύτηκε και που συμφώνησε την τιμή πώλησης των εν λόγω αγαθών γνωρίζοντας ότι ήταν μέρος της περιουσίας της ήδη υπό εκκαθάριση εταιρείας. Η εμπλοκή του 1ου Κατηγορούμενου προκύπτει από την ίδια παράθεση γεγονότων να ήταν μικρότερη από την εμπλοκή του 2ου, γι' αυτό και μια διαφοροποίηση της ποινής που θα επιβληθεί στους δύο κατηγορούμενους φαίνεται να δικαιολογείται στην όψη των γεγονότων. Η όλη συμπεριφορά του Κατηγορούμενου 2 δείχνει σχεδιασμό και τούτο αποτελεί επιβαρυντικό παράγοντα. Το γεγονός ότι τα επίδικα εμπορεύματα όχι μόνον δεν ήταν ιδιοκτησίας των Κατηγορουμένων, αλλά εκκαθαρισθείσας εταιρείας και είχαν ήδη κατά νόμο παραληφθεί από τον Επίσημο Παραλήπτη, όταν οι Κατηγορούμενοι ψευδώς τα παρέστησαν ως δικά τους, αποτελεί επίσης επιβαρυντικό παράγοντα, διότι δείχνει παράβαση διαδικασιών που προβλέπονται στο νόμο με γνώμονα την προστασία της περιουσίας της εταιρείας προς το συμφέρον τρίτων προσώπων, ήτοι των πιστωτών της. Δεν μπορεί να αποτελέσει μετριαστικό παράγοντα το γεγονός ότι ο Κατηγορούμενος 2 ήταν εθισμένος στο τζόγο ή/και είχε μεγάλα οικονομικά χρέη, γι' αυτό και χρειαζόταν αμέσως χρήματα. Δεν αποτελεί ένα τέτοιο κίνητρο, στοιχείο μετριασμού. Είναι απολύτως σχετική η προμνησθείσα Μιχαλάκης Γεωργίου ν Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 525. Ουσιαστικό μετριαστικό παράγοντα αποτελεί το γεγονός ότι υπήρξε έμπρακτη μεταμέλεια εκ μέρους των κατηγορουμένων υπό την έννοια ότι συμφώνησαν για αποζημίωση του παραπονούμενου, ο οποίος και εμφανιζόμενος στο Δικαστήριο επιβεβαίωσε ότι δεν έχει παράπονο. Σχετική η προμνησθείσα Κολοκασίδης ν. Δημοκρατίας

(1992)2 Α.Α.Δ.

1. Το λευκό ποινικό μητρώο των δύο κατηγορουμένων αποτελεί επίσης ουσιαστικό μετριαστικό παράγοντα. Το μικρό μέγεθος του ποσού που αποσπάσθηκε με ψευδείς παραστάσεις θα ληφθεί υπόψη κατά την επιμέτρηση της ποινής. Υπό το φως όλων των προαναφερθέντων, και ενόψει της σοβαρότητας του αδικήματος και της στάθμισης των επιβαρυντικών συνθηκών υπό τις οποίες διαπράχθηκε, καταλήγω ότι στην παρούσα υπόθεση το Δικαστήριο δεν έχει άλλη επιλογή από το να καταφύγει στο μέτρο της επιβολής ποινής φυλάκισης στους Κατηγορούμενους. Διαφορετική προσέγγιση κατά την άποψη μου θα έδινε τα λανθασμένα μηνύματα τόσο στους Κατηγορούμενους όσο και στην κοινωνία, την οποία το Δικαστήριο πρέπει να προστατεύει από αυτού του είδους τις συμπεριφορές οι οποίες πλήττουν τα συναλλακτικά ήθη και τους θεσμούς. Τα προαναφερθέντα ελαφρυντικά θα ληφθούν υπόψη σε ό,τι αφορά το εύρος της ποινής που θα τους επιβληθεί. Καταληκτικά επιβάλλεται꞉ - στον 1ο κατηγορούμενο ποινή φυλάκισης 6 μηνών. - Στον 2ο κατηγορούμενο ποινή φυλάκισης 9 μηνών. Κατά τον καθορισμό της πιο πάνω ποινής όσον αφορά τον κατηγορούμενο 1, έλαβα επίσης υπόψη την υπόθεση 1473/
2. Θα προχωρήσω τώρα να εξετάσω το ενδεχόμενο αναστολής εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης που έχει επιβληθεί στoυς κατηγορούμενους. Το άρθρο 3

(1)του Νόμου 95/72 δίδει εξουσία στο Δικαστήριο όπως αναστείλει την επιβληθείσα ποινή φυλάκισης, νοουμένου ότι αυτή δεν υπερβαίνει τα 3 χρόνια, εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 3

(2)του ιδίου Νόμου, όπως τροποποιήθηκε με τον Νόμο 186(Ι)/03. Το άρθρο 3

(2)προβλέπει ότι το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του Κατηγορουμένου. Η ποινή φυλάκισης με αναστολή δεν επιβάλλεται από Δικαστήριο ως μέτρο επιείκειας ή ως εναλλακτικό μέτρο τιμωρίας του παραβάτη και η επιλογή της ποινής φυλάκισης δεν πρέπει να συσχετίζεται με τη δυνατότητα αναστολής της. Το Δικαστήριο αποφασίζει το ύψος της ποινής και μετά εξετάζει κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις που να δικαιολογούν την αναστολή της (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Περατικού

(1997)2 Α.Α.Δ. 373, Λιασίδης ν. Αστυνομίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 94). Μεταξύ των παραγόντων που επιμετρούν ως προς το επιθυμητό ή όχι της αναστολής της ποινής φυλάκισης είναι η σοβαρότητα των περιστατικών και το κίνητρο για τη διάπραξη του αδικήματος, το μητρώο του Κατηγορουμένου ως δείκτης για την ανάγκη αποτροπής και η διαγωγή του Κατηγορουμένου μετά τη διάπραξη του αδικήματος και ιδιαίτερα η παρουσία ή απουσία στοιχείων μεταμέλειας. Έχοντας υπόψη μου το λευκό ποινικό μητρώο αμφότερων των Κατηγορουμένων, την έμπρακτη μεταμέλειά τους δια της αποκατάστασης του παραπονούμενου, το ότι έχει παρέλθει περίοδος 2 χρόνων από την ημερομηνία τέλεσης του αδικήματος χωρίς να διαπράξουν νέο αδίκημα, καθώς επίσης λαμβάνοντας υπόψη την προσπάθεια που καταβάλλει ο 2ος κατηγορούμενος, με τη στήριξη του 1ου κατηγορούμενου, για να ορθοποδήσει στη ζωή κάμπτοντας το πάθος του για το τζόγο και αποκτώντας εργασία για να εξασφαλίσει εισόδημα που να του επιτρέπει να αντιμετωπίζει τις οικονομικές του υποχρεώσεις, οδηγούμαι στην απόφαση να δώσω σε αμφότερους μία ύστατη ευκαιρία για αναμόρφωση της συμπεριφοράς τους, αναστέλλοντας την επιβληθείσα ποινή φυλάκισης για περίοδο 3 τών από σήμερα. [Επεξηγείται στους κατηγορούμενους η σημασία της περιόδου αναστολής]. Τα έξοδα €105- που έχουν δημιουργηθεί να καταβληθούν από τον κατηγορούμενο 2. (Υπ.) ........... Α. Πανταζή, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο