Αστυνομικός Διευθυντής Αμμοχώστου ν. Λουκάς Θωμά, Αρ. Υπόθεσης: 2262/2016, 22/12/2016

(1)του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154». Η κατηγορία αρ. 2 αφορά στο αδίκημα της «Απειλής, κατά παράβαση του άρθρου 91Α του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.154 όπως προστέθηκε από το Νόμο 56

(1)/2011». Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος ως η κατηγορία αρ. 1 επί του κατηγορητηρίου, ο Κατηγορούμενος μεταξύ των ημερομηνιών 1/6/16 και 27/8/16 συμπεριλαμβανομένων, στην Επαρχία Αμμοχώστου και στη Λάρνακα με σκοπό να αποκομίσει ο ίδιος παράνομα περιουσιακό όφελος εξανάγκασε τη Φλωρέτα Κίτσιου από το Παραλίμνι με απειλή, απειλώντας την ότι, αν δεν του έδιδε ποσό €3500, θα κυκλοφορούσε στο διαδίκτυο φωτογραφίες της μόνο με το εσώρουχο, με αποτέλεσμα να επέλθει ζημιά στην περιουσία της. Κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην 1η κατηγορία, ο Κατηγορούμενος προκάλεσε τρόμο στην Φλωρέτα Κίτσιου από το Παραλίμνι, απειλώντας την ότι θα κυκλοφορήσει στο διαδίκτυο προσωπικές της φωτογραφίες μόνο με το εσώρουχο. Στην υπόθεση 2261/16 Στην ποινική υπόθεση αρ. 2261/16 ο Κατηγορούμενος έχει δηλώσει παραδοχή για το αδίκημα ως η κατηγορία αρ. 1 το οποίο αφορά σε «Κλοπή μεταξύ συζύγων, κατά παράβαση των άρθρων 255 και 261 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 και Νόμος 166/87». Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος επί του κατηγορητηρίου, ο Κατηγορούμενος μεταξύ των ημερομηνιών 01/10/2015 - 04/10/2015 στην οδό Πλάτωνος 2 στο Λιοπέτρι της Επαρχίας Αμμοχώστου έκλεψε ένα χρυσό δακτυλίδι με πέτρα αξίας 350 ευρώ περιουσία της συζύγου του Ελένης Σιαντάνη. Στην υπόθεση Serious 283/14 Λάρνακας Η μη καταχωρηθείσα στο Δικαστήριο, η υπ' αριθ. Serious 283/14 Λάρνακας, αφορά σε αδίκημα κλοπής, υπό συνθήκες όμοιες με εκείνες της 2261/

1. ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΥΠΟΘΕΣΕΩΝ Πλήρεις λεπτομέρειες γεγονότων εκτέθηκαν από τη συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής ενώπιον του Δικαστηρίου και δεν αμφισβητήθηκαν από το συνήγορο Υπεράσπισης. Παραθέτω πιο κάτω όσα λέχθηκαν. · Αναφορικά με την κυρίως υπόθεση 2262/16 Στις 27/8/16 καταγγέλθηκε στο ΤΑΕ Αμμοχώστου από τη ΜΚ.1, παραπονούμενη, ότι μεταξύ του Ιουνίου και Αυγούστου 2016 ο κατηγορούμενος, με τον οποίο διατηρούσε δεσμό προηγουμένως, την εκβίαζε ότι θα διαδώσει στο διαδίκτυο φωτογραφίες της που την απεικονίζουν μόνο με τα εσώρουχά της και με αυτόν τον τρόπο, σε 20 περίπου διαφορετικές περιπτώσεις την εξανάγκασε να του παραδώσει το συνολικό ποσό των €
2. Η μάρτυρας ανέφερε ότι είχε διατηρήσει από τον Ιανουάριο του 2016 δεσμό με τον κατηγορούμενο όπου διέμεναν κατά διαστήματα μαζί και στη συνέχεια ο κατηγορούμενος της έλεγε αυτά που ανέφερα προηγουμένως με αποτέλεσμα να της αποσπάσει €
3. Με τη συμπεριφορά του αυτή, προκαλούσε φόβο στην παραπονούμενη. Ο κατηγορούμενος με την παραπονούμενη είχαν σχέσεις από τον Ιανουάριο του 2016, αλλά οι εκβιασμοί άρχισαν από τον Ιούνιο και κατά τον ίδιο επίδικο χρόνο την απειλούσε ότι θα κυκλοφορούσε προσωπικές της φωτογραφίες με τα εσώρουχα της όπως αναφέρεται στη 2η κατηγορία. Στη συνέχεια, αφού η παραπονούμενη κατήγγειλε το γεγονός αυτό και είχε εκδοθεί ένταλμα σύλληψης του κατηγορουμένου, συνελήφθηκε ο κατηγορούμενος, ερευνήθηκε το διαμέρισμά του και αφού έδωσε κατάθεση παραδέχθηκε πράγματι ότι ξεγέλασε την παραπονουμένη με την πρόφαση για τις φωτογραφίες και ότι της έλεγε ψέματα ότι θα δημοσιευτούν και ζητούσε χρήματα ώστε να διευθετήσει αυτός να μην δημοσιευθούν. Με αυτόν τον τρόπο πήρε από την παραπονουμένη το πιο πάνο αναφερόμενο ποσό. Παραδέχθηκε, επίσης, ότι ήταν δικοί του οι δύο αριθμοί τηλεφώνου, από τους οποίους είχε αναφέρει η παραπονούμενη ότι την έπαιρνε και την εκβίαζε ο κατηγορούμενος, καθώς και ότι μόνο αυτός χρησιμοποιούσε τους συγκεκριμένους αριθμούς τηλεφώνου. Στη συνέχεια, όταν κατηγορήθηκε γραπτώς, ο Κατηγορούμενος απάντησε «παραδέχομαι τις κατηγορίες και πράγματι έχω πάρει λεφτά από την παραπονούμενη». · Αναφορικά με την υπόθεση 2261/16, η οποία θα ληφθεί υπόψη. Είχε καταγγελθεί στο ΤΑΕ Αμμοχώστου από τη ΜΚ1, παραπονούμενη, ότι μεταξύ 1/10/15 με 4/10/15 κλάπηκε από την κατοικία της ένα χρυσό δακτυλίδι με πέτρα αξίας €
4. Η παραπονούμενη ήταν σύζυγος του κατηγορούμενου, με τον οποίο παντρεύτηκε τον Ιούνιο του 2015 και κατοικούσαν μαζί στην κατοικία της ΜΚ1 στο Λιοπέτρι. Σύμφωνα με τη ΜΚ1 το μοναδικό πρόσωπο που είχε πρόσβαση στην κατοικία της κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν ο κατηγορούμενος και ο κατηγορούμενος ήταν το μοναδικό πρόσωπο που γνώριζε την ύπαρξη του εν λόγω δακτυλιδιού και τον χώρο που ήταν φυλαγμένο. Εξέφρασε υποψίες εναντίον του κατηγορούμενου αφού αυτός εγκατέλειψε αδικαιολόγητα τη συζυγική του στέγη χωρίς να δώσει καμιά εξήγηση. Εκδόθηκε εναντίον του κατηγορούμενου ένταλμα σύλληψης. Συνελήφθηκε τον Αύγουστο του 2016 και όταν έδωσε θεληματική κατάθεση παραδέχθηκε ότι το δακτυλίδι το έκλεψε όταν διέμενε με την παραπονούμενη και ανέφερε ότι αυτό το κλοπιμαίο δακτυλίδι το πώλησε σε κατάστημα για ανακύκλωση. Υπόθεση Serious Σ.283 Λάρνακας Είχε καταγγελθεί από την Μαρία Χριστοφίδη, η οποία είχε γνωρίσει τον κατηγορούμενο μέσω facebook την 24/2/14 και σύναψε ερωτικό δεσμό μαζί της, ότι είχαν κλαπεί από την κατοικία της τα αντικείμενα που αναφέρονται, δηλαδή 4 βραχόλια, ένα ψηφιακό ρολόϊ και τρία κολιέ, όλα συνολικής αξίας €
5. Η παραπονούμενη ανέφερε ότι υποψιάζονταν τον κατηγορούμενο λόγω του ότι είχαν συνάψει ερωτικό δεσμό μαζί. Εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης εναντίον του Κατηγορούμενου, ο οποίος έδωσε θεληματική κατάθεση, στην οποία παραδέχεται ότι πράγματι είχε κλέψει από την κατοικία της Μαρίας Χριστοφίδη τα πιο πάνω αντικείμενα. Ήταν 3/4/14 όταν τα έκλεψε. Την ίδια μέρα είχε μεταβεί σε χρυσοχοείο στη Λάρνακα όπου τα πούλησε και έλαβε χρήματα ο κατηγορούμενος. Όταν κατηγορήθηκε γραπτώς, απάντησε «Ναι, παραδέχομαι, έκαμα λάθος». Όπως πληροφόρησε το Δικαστήριο η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής, ο Κατηγορούμενος είναι Λευκού Ποινικού Μητρώου. ΑΓΟΡΕΥΣΗ ΓΙΑ ΜΕΤΡΙΑΣΜΟ ΤΗΣ ΠΟΙΝΗΣ Αγορεύοντας για μετριασμό της ποινής, ο συνήγορος Υπεράσπισης υιοθέτησε το περιεχόμενο της Έκθεσης του Γραφείου Ευημερίας αναφορικά με τις κοινωνικοοικονομικές συνθήκες του Κατηγορούμενου. Ανέφερε ότι δεν πρόκειται να δικαιολογήσει το απαράδεκτο των πράξεων του κατηγορούμενου. Ζήτησε όμως να ληφθεί υπόψη ως μετριαστικός παράγοντας το γεγονός ότι ο Κατηγορούμενος συνεργάστηκε με τις Αστυνομικές αρχές, έδωσε θεληματική κατάθεση και παραδέχθηκε αμέσως τα αδικήματα στο Δικαστήριο. Κατά το χρόνο διάπραξης των αδικημάτων ο Κατηγορούμενος ήταν σε άθλια οικονομική και ψυχολογική κατάσταση. Για να καλύψει τις ανάγκες του γιου του και του ιδίου, αναγκαζόταν να δανείζεται λεφτά από τους δικούς του και τούτο τον έκανε να αμφιβάλλει για τον εαυτό του. Δεν αντιλαμβανόταν το λανθασμένο των πράξεών του που ακολούθησαν. Συνεπεία των αδικημάτων που διέπραξε, επήλθε ρήξη των σχέσεων του με την οικογένειά του και έχασε την επαφή με το γιο του. Κατά το διάστημα που παρέμεινε υπό κράτηση από 30/8/16, είχε το χρόνο ν' αντιληφθεί το απαράδεκτο των πράξεών του και επισκεπτόταν τον ψυχολόγο των Κεντρικών Φυλακών για να βρει βοήθεια. Δεν κατέστη δυνατό να είναι έτοιμη η έκθεση του ψυχολόγου που υπηρετεί στις Κεντρικές Φυλακές, παρά το ότι δόθηκε χρόνος από το Δικαστήριο, ως το αίτημα του συνηγόρου Υπεράσπισης, για να την εξασφαλίσει προτού αγορεύσει για μετριασμό. Η ΕΚΘΕΣΗ ΤΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΕΥΗΜΕΡΙΑΣ Η έκθεση του Γραφείου Ευημερίας περιγράφει τις κοινωνικοοικονομικές συνθήκες του Κατηγορούμενου με βάση τα στοιχεία που προέκυψαν κατά τη συνέντευξή του στις 13.9.2016 στο χώρο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου. Πρόκειται για άτομο 42 χρονών, ο οποίος κατάγεται από τη Λεμεσό και έχει ακόμη μία αδερφή. Είναι απόφοιτος της Τεχνικής Σχολής στον κλάδο των οικοδόμων. Υπηρέτησε κανονικά τη στρατιωτική του θητεία. Ουσιαστικά δεν εξάσκησε ποτέ το επάγγελμα του οικοδόμου αφού απασχολήθηκε ως επί τω πλείστον ως διανομέας σε διάφορες εμπορικές εταιρείες. Από το 2012 είναι άνεργος λόγω της διακοπής των εργασιών της εταιρείας που τον εργοδοτούσε. Έκτοτε δεν κατάφερε να εξασφαλίσει μια σταθερή εργασία παρά τις προσπάθειες του. Κατά διαστήματα κατάφερνε να εξασφαλίσει περιστασιακή εργασία σε διάφορους τομείς, π.χ. σερβιτόρος, εργάτης σε χωράφια κ.α. Προτού τεθεί υπό κράτηση για τις υποθέσεις αυτές, κάλυπτε τις καθημερινές του οικονομικές ανάγκες με την οικονομική ενίσχυση που λάμβανε από τους συνταξιούχους γονείς του. Από τον πρώτο του γάμο απέκτησε ένα γιο, ο οποίος είναι 19 χρονών σήμερα και ο οποίος διαμένει με τη μητέρα του και έχει πάρει αναστολή από την Εθνική Φρουρά για ένα χρόνο λόγω προβλήματος υγείας. Από τον Οκτώβριο του 2015 ο Κατηγορούμενος βρίσκεται σε διάσταση με τη δεύτερη σύζυγό του και αναμένει σύντομα την ολοκλήρωση της διαδικασίας έκδοσης διαζυγίου. ΕΠΙΜΕΤΡΗΣΗ ΤΗΣ ΠΟΙΝΗΣ Κατά την επιμέτρηση της ποινής, το Δικαστήριο αρχίζει από το μέγιστο της προβλεπόμενης στο Νόμο ποινής και ακολούθως ελέγχει τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων στην ενώπιον του υπόθεση για να προσαρμόσει την ποινή στα δεδομένα της υπόθεσης αφότου διακρίνει αν υφίστανται επιβαρυντικοί ή μετριαστικοί παράγοντες. Έπειτα, εξατομικεύει την ποινή, έτσι ώστε αυτή να μην αντανακλά μόνο στη σοβαρότητα του αδικήματος και τις συνθήκες διάπραξής του, αλλά και στις πραγματικές προσωπικές συνθήκες του παραβάτη, με σκοπό η ποινή να τον αναμορφώσει και να τον αποτρέψει από το να εκδηλώσει στο μέλλον όμοια εγκληματική συμπεριφορά. Με αυτή τη μεθοδολογία είναι που θα προσεγγίσω και την παρούσα υπόθεση. Ως θέμα γενικής αρχής, η επιβολή ποινής είναι ένα πολύ λεπτό έργο του Δικαστηρίου, αφού απαιτείται η εξισορρόπηση του γενικού συμφέροντος της δικαιοσύνης αφενός και η εξατομίκευση της ποινής στα πλαίσια του συγκεκριμένου παραβάτη αφετέρου. Η εξατομίκευση αυτή, όμως, δεν πρέπει να οδηγεί σε εξουδετέρωση της σοβαρότητας των αδικημάτων. Παραθέτω πιο κάτω τις σχετικές νομοθετικές διατάξεις όπου προβλέπονται τα αδικήματα που διέπραξε ο Κατηγορούμενος και οι ποινές που αυτά επισύρουν. «Εκβίαση 290Α.—

(1)Πρόσωπο το οποίο με σκοπό να αποκομίσει ο ίδιος ή άλλος παράνομο περιουσιακό όφελος, εξαναγκάζει κάποιον, με βία ή με απειλή, σε πράξη, παράλειψη ή ανοχή από την οποία επέρχεται ζημιά στην περιουσία του εξαναγκαζομένου ή άλλου προσώπου, είναι ένοχος κακουργήματος και υπόκειται σε ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα δεκατέσσερα

(14)έτη.

(2)Όποιος αποπειράται να διαπράξει το αδίκημα κατά παράβαση του εδαφίου

(1)του παρόντος άρθρου, είναι ένοχος κακουργήματος και υπόκειται σε ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα πέντε

(5)έτη. Απειλή 91Α. Πρόσωπο το οποίο προκαλεί σε άλλον τρόμο ή ανησυχία απειλώντας τον με βία ή άλλη παράνομη πράξη ή παράλειψη, διαπράττει αδίκημα και, σε περίπτωση καταδίκης, υπόκειται σε ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα τρία

(3)έτη. Κλοπή μεταξύ συζύγων

1. Όποιος, από τους συζύγους που συμβιώνουν, προκαλεί ο καθένας από αυτούς να χρησιμοποιήσει οποιοδήποτε πράγμα το οποίο γνωρίζει ότι ανήκει στον άλλο με τέτοιο τρόπο ο οποίος θα συνιστά κλοπή αν δεν ήταν συζευγμένοι, θεωρείται ότι έχει κλέψει το πράγμα και δύναται να κατηγορηθεί για κλοπή. Γενική ποινή κλοπής
2. Αυτός που κλέβει ο,τιδήποτε το οποίο δύναται να κλαπεί, είναι ένοχος του κακουργήματος της κλοπής και υπόκειται σε φυλάκιση τριών χρόνων, εκτός αν λόγω των περιστάσεων της κλοπής ή της φύσης του πράγματος που κλάπηκε, προβλέπεται κάποια άλλη ποινή.». Ασφαλώς, στην παρούσα υπόθεση, για την οποία έχει δοθεί η γραπτή συγκατάθεση του Γενικού Εισαγγελέα ώστε να εκδικαστεί συνοπτικά από Επαρχιακό Δικαστή, η μέγιστη διάρκεια φυλάκισης που μπορεί να επιβληθεί, ακόμη και για αδίκημα που επισύρει βάσει του Νόμου μεγαλύτερης έκτασης περίοδο φυλάκισης, ανέρχεται σε πέντε χρόνια. Αρχίζοντας από τις δύο υποθέσεις που θα ληφθούν υπόψη, σημειώνω ότι το αδίκημα της κλοπής παρουσιάζει έξαρση, γι' αυτό και οι ποινές που επιβάλλονται πρέπει να είναι αποτρεπτικές, και για τούτο συνήθως είναι φυλάκιση. Στην υπόθεση Παναγίδης ν. Δημοκρατίας

(1997)2 ΑΑΔ τονίστηκε ότι τα αδικήματα εναντίον της περιουσίας, όπως κλοπές και άλλα ομοειδή αδικήματα, είναι στην πρώτη γραμμή της εγκληματικότητας χωρίς να δείχνουν κάμψη. Αντίθετα σημειώνεται έξαρση στη διάπραξη τους. Τα Δικαστήρια αντιμετωπίζουν τέτοια εγκλήματα με αυστηρότητα γιατί προκαλούν ρήγματα στην έννομη τάξη και διαβίωση και διαβρώνουν το αίσθημα ασφάλειας του πολίτη. Όταν η κλοπή συντελείται από πρόσωπο που υπέχει θέση εμπιστοσύνης έναντι του προσώπου από το οποίο κλέβει την περιουσία, π.χ. όταν υφίσταται σχέση αντιπροσώπου, υπηρέτη ή συζύγου, επαυξάνεται η αυστηρότητα που τα Δικαστήρια πρέπει να επιδεικνύουν. Επιβεβαιώθηκαν τα προαναφερθέντα στην πρόσφατη απόφαση ημερ. 9.11.2016 στην Ποινική Εφεση Αρ.124/2016, Πάτερ Δημήτριος Πιττάης Χρυσοδόντας ν. Αστυνομίας. Ο Εφεσείων εκεί ήταν 52 ετών, οικογενειάρχης και πατέρας δύο παιδιών, ενός ενήλικου και ενός ανήλικου. Ήταν λευκού ποινικού μητρώου, εργαζόταν ως καθηγητής θρησκευτικών και έχει κάποια, όχι σοβαρά, προβλήματα υγείας. Λέχθηκε κατ΄έφεση, ότι το αδίκημα στο οποίο έχει βρεθεί ένοχος ο Εφεσείων είναι σοβαρής μορφής, αφού αναφέρεται στην ύπαρξη και διατήρηση της εμπιστοσύνης μεταξύ των συμβαλλομένων μερών. Ότι τα δικαστήρια έχουν υποχρέωση να προσφέρουν την κατάλληλη προστασία, τιμωρώντας τα πρόσωπα που παραβιάζουν την εμπιστευτική αυτή σχέση και ότι μέσα σε αυτά τα πλαίσια η κατάλληλη ποινή είναι εκείνη της φυλάκισης (Αθανασιάδης ν. Αστυνομίας

(2001)2 ΑΑΔ 701, 707). Στην παρούσα υπόθεση, ως επιβαρυντικούς παράγοντες λαμβάνω υπόψη τον τρόπο με τον οποίο έδρασε ο Κατηγορούμενος, ότι δηλαδή αποσπούσε, κρυφά από τις συμβίες του, μετά από σύντομο χρονικό διάστημα συγκατοίκησης με αυτές, διάφορα τιμαλφή και εγκατέλειπε την κοινή τους στέγη με σκοπό να τα πωλήσει για να εξασφαλίσει προς ίδιον όφελος, χρήματα. Υπάρχει το στοιχείο της διάρρηξης της σχέσης εμπιστοσύνης και της εκμετάλλευσης. Είναι σημαντικό να σταλεί στον Κατηγορούμενο το μήνυμα ότι η συμπεριφορά αυτή είναι απαράδεκτη σε μια υγιή κοινωνία. Η οικονομική ανέχεια του οποιουδήποτε δεν δικαιολογεί να αρπάζει την περιουσία τρίτου προσώπου. Ο τρόπος με τον οποίο έδρασε ο Κατηγορούμενος, ο οποίος επιχειρούσε πρώτα να κερδίσει την εμπιστοσύνη διά της συμβίωσης με τα άτομα που στη συνέχεια έκλεβε, είναι πρωτοφανής και θα πρέπει να τιμωρηθεί με ποινή φυλάκισης. Πολύ πιο σοβαρή είναι ασφαλώς η κυρίως υπόθεση αφού εκεί εμφανίζεται και το στοιχείο του ωμού εκβιασμού και των απειλών που προκαλούν τρόμο με σκοπό τον εξαναγκασμό για παροχή χρηματικού οφέλους στον κατηγορούμενο. Ενδεικτικό της σοβαρότητας των αδικημάτων αυτών είναι το ύψος των ποινών που ο Νομοθέτης έχει προδιαγράψει. Δυστυχώς, στη σύγχρονη κοινωνία, πολλοί είναι οι χρήστες της κοινωνικής δικτύωσης, οι οποίοι καταλήγουν να είναι θύματα εφήμερων σχέσεων, επειδή κατ΄ ουσίαν επιδεικνύουν εμπιστοσύνη σε πρόσωπα που δεν τα γνωρίζουν πραγματικά. Οι φωτογραφίες και τα βίντεο που προβάλλονται στο διαδίκτυο από τους χρήστες αυτού, αναμεταδίδονται και κυκλοφορούν με ευκολία ευρέως και ταχέως. Είναι λοιπόν τρομακτικές οι διαστάσεις που μπορεί να προσλάβει η απειλή ενός χρήστη προς άλλον ότι θα διαδώσει στο διαδίκτυο, χωρίς τη δική του επιθυμία και συγκατάθεση, ακατάλληλες για δημόσια προβολή φωτογραφίες του. Συνεπακόλουθα, είναι κατανοητός από το Δικαστήριο ο εκφοβισμός που προκάλεσε ο Κατηγορούμενος στην παραπονούμενη, με τον εκβιασμό και τις απειλές του προς αυτήν, ότι θα διέδιδε στο διαδίκτυο φωτογραφίες της μόνο με το εσώρουχο, εκτός αν εκείνη του έδιδε το ποσό των €3500. Δεν είναι δύσκολο να αντιληφθεί το Δικαστήριο γιατί η παραπονούμενη υπέκυψε στον εκβιασμό. Το αν ο Κατηγορούμενος είχε αληθινή πρόθεση να υλοποιήσει ή όχι την απειλή του, είναι στοιχείο αδιάφορο τόσο για την διακρίβωση της ποινικής του ευθύνης και σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να επενεργήσει ως μετριαστικός παράγοντας το γεγονός ότι εκ των υστέρων δεν υλοποίησε την απειλή του. Καταλήγω πως, για όλους τους πιο πάνω λόγους, το είδος της ποινής που δέον να επιβληθεί στον Κατηγορούμενο είναι εκείνο της φυλάκισης. Δεν παραγνωρίζω, ως μετριαστικούς παράγοντες οι οποίοι θα επιδράσουν αναφορικά με την έκταση της ποινής φυλάκισης, ότι ο Κατηγορούμενος είναι λευκού ποινικού μητρώου και ότι παραδέχθηκε αμέσως στην Αστυνομία και στο Δικαστήριο την ενοχή του. Λαμβάνω συναφώς υπόψη την απόφαση Κωνσταντίνος Ελευθερίου Ιωάννου ν. Δημοκρατίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 582: «Όμως η θεληματική ομολογία του εφεσείοντος μέσα στα πλαίσια της δήλωσης του για την απαρχή μιας νέας ζωής δεν μπορεί παρά να έχει τον ανάλογο αντίκτυπο στην έκταση της ποινής. Η ενθάρρυνση προσώπων που έχουν συμμετάσχει σε εγκληματικές πράξεις να προβαίνουν σε ομολογίες βοηθώντας την Αστυνομία στην εξιχνίαση εγκλημάτων, εμπίπτει μέσα στα πλαίσια του δημόσιου συμφέροντος. Έτσι μπορεί να λεχθεί ότι η επίδειξη επιείκειας αποτελεί μια πρακτική αμοιβή για την ενθάρρυνση αποκάλυψης πληροφοριών που οδηγούν στην εξιχνίαση ποινικών αδικημάτων. (Βλ. "Sentencing in Cyprus" του Γ. Πική, σελ. 28).» Παραπέμπω, επίσης, στην απόφαση Χαρτούμπαλος v. Δημοκρατίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 28, όπου λέχθηκε ότι «η παραδοχή ενοχής πρέπει να αμείβεται με σχετική έκπτωση στην ποινή. Αυτό ενθαρρύνει τους αδικοπραγούντες να παραδέχονται ενοχή με συνέπεια να μη σπαταλείται πολύτιμος χρόνος στην εκδίκαση υποθέσεων. Αποτελεί πορεία που προάγει τους σκοπούς της Δικαιοσύνης». Καταλήγω να επιβάλλω στον Κατηγορούμενο στην κατηγορία αρ. 1 της κυρίως υπόθεσης (2262/16) ποινή φυλάκισης 9 μηνών. Καμία περαιτέρω ποινή στην κατηγορία αρ. 2, ενόψει του ότι τα γεγονότα που την αφορούν συνδέονται με εκείνα της 1ης κατηγορίας. Λήφθηκαν υπόψη οι υποθέσεις 2261/16 και Serious 283/14 Λάρνακας. Θα εξετάσω στο στάδιο αυτό κατά πόσο συντρέχουν λόγοι για αναστολή της ποινής φυλάκισης που έχει επιβληθεί. Το άρθρο 3

(2)του Νόμου 95/72 αναφέρει ότι το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του Κατηγορουμένου. Η ποινή φυλάκισης με αναστολή δεν επιβάλλεται από Δικαστήριο ως μέτρο επιείκειας ή ως εναλλακτικό μέτρο τιμωρίας του παραβάτη και η επιλογή της ποινής φυλάκισης δεν πρέπει να συσχετίζεται με τη δυνατότητα αναστολής της. Το Δικαστήριο αποφασίζει το ύψος της ποινής και μετά εξετάζει κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις που να δικαιολογούν την αναστολή της (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Περατικού

(1997)2 Α.Α.Δ. 373, Λιασίδης ν. Αστυνομίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 94). Μεταξύ των παραγόντων που επιμετρούν ως προς το επιθυμητό ή όχι της αναστολής της ποινής φυλάκισης είναι η σοβαρότητα των περιστατικών και το κίνητρο για τη διάπραξη του αδικήματος, το μητρώο του Κατηγορουμένου ως δείκτης για την ανάγκη αποτροπής και η διαγωγή του Κατηγορουμένου μετά τη διάπραξη του αδικήματος και ιδιαίτερα η παρουσία ή απουσία στοιχείων μεταμέλειας. Στην πρόσφατη απόφαση, ημερ. 9.11.2016, στην Ποινική Εφεση Αρ.124/2016, Πάτερ Δημήτριος Πιττάης Χρυσοδόντας ν. Αστυνομίας, σημειώθηκαν τα εξής με παραπομπή στην Ιωσήφ ν. Δημοκρατίας

(2012)2 ΑΑΔ 930, 939: «Η κάθε υπόθεση κρίνεται στη βάση των δικών της περιστατικών. Η υιοθέτηση οποιουδήποτε γενικού κανόνα θα συνιστούσε σφάλμα αρχής. Εναπόκειται στο δικαστήριο που έχει την ευθύνη επιβολής της ποινής να λάβει υπόψη στην κάθε περίπτωση τις περιστάσεις της υπόθεσης και οποιεσδήποτε προσωπικές περιστάσεις που αφορούν στον συγκεκριμένο κατηγορούμενο και, σε ορισμένες περιπτώσεις, την οικογένεια του με σκοπό να αποφασίσει κατά πόσο ενδείκνυται η αναστολή της εκτέλεσης της ποινής. Αυτό βέβαια συνεπάγεται την εκ νέου θεώρηση των συνθηκών διάπραξης του αδικήματος και των προσωπικών περιστάσεων του κατηγορούμενου και την απόδοση «διπλής βαρύτητας» σε όλους τους σχετικούς με το αδίκημα και τον αδικοπραγούντα παράγοντες - είτε επιβαρυντικούς είτε μετριαστικούς - οι οποίοι μπορούν να επηρεάσουν την απόφαση του δικαστηρίου για την αναστολή ή όχι της ποινής. Θεωρούμε ότι κατά την εξέταση του ζητήματος, σημαντικό ερώτημα είναι κατά πόσο η ανασταλείσα ποινή θα αντικατοπτρίζει την αντικειμενική σοβαρότητα του αδικήματος και θα εξυπηρετήσει τους πολλαπλούς σκοπούς της τιμωρίας.» Στην προμνησθείσα υπόθεση Χρυσοδόντας, το Εφετείο έκρινε ότι δεν υπήρχε περιθώριο επέμβασής στην πρωτόδικη απόφαση για μη αναστολή της ποινής φυλάκισης που επιβλήθηκε λόγω του ότι στη διαγωγή του Εφεσείοντα απουσίαζαν τα στοιχεία έμπρακτης μεταμέλειας. Κρίθηκε ειδικότερα ότι το λευκό ποινικό μητρώο του Εφεσείοντα και οι πιθανές επιπτώσεις άμεσης ποινής φυλάκισης, λαμβάνονται μεν υπόψιν, αλλά δεν είναι παράγοντες που εξετάζονται αποσπασματικά και ανεξάρτητα από τις όλες περιστάσεις της υπόθεσης και από μόνοι τους δεν δικαιολογούσαν την αναστολή της εκτέλεσης της ποινής. Η παράλειψη του Εφεσείοντα να αποζημιώσει τον παραπονούμενο κρίθηκε καθοριστικός παράγοντας για την επικύρωση της πρωτόδικης απόφασης περί μη αναστολής της ποινής φυλάκισης. Στην παρούσα υπόθεση, η σοβαρότητα των αδικημάτων έχει ήδη εκτεθεί και αναλυθεί πιο πάνω. Παραμένει αναντίλεκτο γεγονός ότι οι παραπονούμενες απώλεσαν την κλαπείσα περιουσία τους, χωρίς οποτεδήποτε αυτή ν' αποκατασταθεί ή ν' αποζημιωθούν οι ίδιες γι' αυτήν. Τα προβλήματα ψυχολογίας που εμφάνιζε ο Κατηγορούμενος σύμφωνα με τις δηλώσεις του συνηγόρου του κατά το χρόνο διάπραξης του αδικήματος, δεν ανάγονται σε οποιανδήποτε ιατρικώς διαπιστωθείσα ψυχασθένεια και, εν πάση περιπτώσει, φαίνεται ν' αντιμετωπίζονται με τη βοήθεια που λαμβάνει από ψυχολόγο εντός των Κεντρικών Φυλακών από τότε που τελεί υπό κράτηση. Το παιδί που έχει από τον πρώτο του γάμο είναι πλέον ενήλικας, μη εξαρτώμενος από αυτόν. Καταλήγω ότι δεν συντρέχουν οποιοιδήποτε λόγοι είτε όσον αφορά τις συνθήκες των αδικημάτων είτε όσον αφορά τις προσωπικές συνθήκες του παραβάτη, οι οποίοι να δικαιολογούν την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης. Διατάττω, λοιπόν, όπως η επιβληθείσα ποινή φυλάκισης 9 μηνών εκτιθεί από τον Κατηγορούμενο με άμεση ισχύ από σήμερα. Να μειωθεί η διάρκειά της, βάσει του άρθρου 117 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, κατά τρόπο ώστε να συνυπολογισθεί ως μέρος της εκτιθείσας ποινής το χρονικό διάστημα που ο Κατηγορούμενος έχει ήδη τελέσει υπό κράτηση ως υπόδικος, ήτοι από 30.8.2016. (υπ.) ............. Α. Πανταζή, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο