ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ν. Βελάνη, Αρ. Υπόθεσης 4403/2015, 28/12/2016

(2)και 20Α του Περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72. Σύμφωνα με τις Λεπτομέρειες του Αδικήματος της πρώτης Κατηγορίας ως αναφέρονται στο κατηγορητήριο, ο κατηγορούμενος στις 1/1/2015 στην οδό Κοραή στο Παραλίμνι της Επαρχίας Αμμοχώστου, οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμούς εγγραφής KSM 423 ενώ τελούσε υπό την επήρεια οινοπνευματωδών ποτών, κατά τέτοιο τρόπο ώστε κατά το χρόνο που οδηγούσε η ικανότητά του για ασφαλή οδήγηση ήταν ελαττωμένη. Ο κατηγορούμενος κατηγορείται επίσης για το αδίκημα της αποφυγής οποιουδήποτε τρόπου παροχής δείγματος εκπνοής σε Αστυνομικό κατά παράβαση των άρθρων 2,5,7

(5),8 και 11 του Περί Οδικής Ασφάλειας Νόμου 174/86. Σύμφωνα με τις Λεπτομέρειες Αδικήματος της Δεύτερης Κατηγορίας, ως αναφέρονται στο κατηγορητήριο, ο κατηγορούμενος κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρονται στην πρώτη κατηγορία, οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμούς εγγραφής KSM 423 και ενώ εκλήθη από αστυνομικό να παρασχει δείγμα εκπνοής για εξέταση αναλογίας αλκοόλης στην εισπνοή του, χωρίς εύλογη αιτία, απέφυγε να δώσει ικανοποιητικό δείγμα εκπνοής για τελική εξέταση όταν αυτό ζητήθηκε από εκείνον. ΜΑΡΤΥΡΙΑ Για την κατηγορούσα αρχή δόθηκε μαρτυρία από 2 μάρτυρες ενώ η πλευρά του κατηγορούμενου δεν προσκόμισε οιαδήποτε μαρτυρία. Τα λεχθέντα ενώπιον του Δικαστηρίου, έχουν καταγραφεί στα πρακτικά και λαμβάνονται υπόψη μαζί με τα Τεκμήρια που επίσης κατατέθηκαν στο Δικαστήριο. Έχουν βεβαίως ληφθεί υπόψη συνολικά, αλλά δεν επαναλαμβάνονται πλήρως, στην ολότητά τους (βλ. Liberty Mediterranean Cruises Mouss Ltd v. Haris Zacharia Engineering Co. Ltd και Άλλων

(2007)1 (Β) Α.Α.Δ. 916). Είναι νομολογημένο ότι αρκεί η σύνοψη της μαρτυρίας (βλ. Καννάουρου κ.α. ν. Σταδιώτη κ.α.,

(1990)1 Α.Α.Δ. 35). Ο Μ.Κ.1 Αστ. Χαράλαμπος Μίσιης είναι αστυφύλακας και υπηρετεί στον Αστυνομικό Σταθμό Δερύνειας ενώ προηγουμένως υπηρετούσε στον Αστυνομικό Σταθμό Παραλιμνίου. Υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσής του η οποία κατατέθηκε στο Δικαστήριο ως Τεκμήριο 1 Σύμφωνα με τα αναφερόμενα στο Τεκμήριο 1, ενώ ο Μ.Κ.1 βρισκόταν στις 1/11/2015 στις 05:35 στον Αστυνομικό Σταθμό Παραλιμνίου, ενώ ο Μ.Κ.

1. βρισκόταν σε καθήκον, προσήλθε ο κατηγορούμενος για να παραλάβει ένα φίλο του. Ο κατηγορούμενος ήταν εμφανώς σε κατάσταση μέθης, δηλαδή μύριζε έντονα αλκοόλ, τραύλιζε και οι κόρες των ματιών του ήταν διεσταλμένες. Στη συνέχεια, ζήτησε από τον κατηγορούμενο να του πει πως ήρθε στο σταθμό και εκείνος του υπέδειξε το αυτοκίνητο το οποίο ήταν σταθμευμένο στο χώρο στάθμευσης του σταθμού και είχε αριθμούς εγγραφής KSM
2. Ακολούθως ρώτησε τον κατηγορούμενο ποιος οδηγούσε το εν λόγω αυτοκίνητο και ο κατηγορούμενος του ανέφερε ότι το οδήγησε εκείνος. Στη συνέχεια, ο Μ.Κ.1 ζήτησε από τον κατηγορούμενο να του δώσει ένα ικανοποιητικό δείγμα της εκπνοής του για προκαταρκτικό έλεγχο αλκοτεστ, αφού τον πληροφόρησε ότι άρνησή του ή αποφυγή του να δώσει δείγμα δυνατό να συνιστά αδίκημα, και ο κατηγορούμενος του απάντησε ότι δεν χρειαζόταν να του κάμει αλκοτεστ. Λίγα λεπτά μετά, δόθηκε ένα ικανοποιητικό δείγμα με ένδειξη 83μg αντί 22μg. Ο Μ.Κ.1 πληροφόρησε τον κατηγορούμενο για το αποτέλεσμα της προκαταρκτικής εξέτασης και αφού του επέστησε την προσοχή του στο νόμο αυτός του απάντησε «Μα, τώρα σοβαρολογείς;». Στη συνέχεια ζητήθηκε η βοήθεια του Μ.Κ.2, Αστ. 4525 Ι. Ιωάννου, της Τροχαίας Αμμοχώστου, ο οποίος προσήλθε στο Σταθμό και αφού ενημερώθηκε από τον Μ.Κ.1 για την εξέταση παρέλαβε τον κατηγορούμενο και τον μετέφερε για τελική εξέταση αλκοτεστ. Περαιτέρω κατά τη μαρτυρία του, αναγνώρισε τον κατηγορούμενο και ανάφερε ότι είχε προκύψει ένα περιστατικό και υπήρχε μία διαφωνία μεταξύ του φίλου του κατηγορούμενου (Σαββίδη) με ιδιοκτήτη μπυραρίας για πληρωμή ποτών που κατανάλωσαν εκείνος και ο κατηγορούμενος και ποτών που κερνούσαν τον κόσμο. Ενώ ο Μ.Κ.1 βρισκόταν μέσα στον σταθμό μπροστά στο παράθυρο που έχει άνοιγμα στον χώρο στάθμευσης, είδε ένα άσπρο αυτοκίνητο να σταθμεύει στο χώρο στάθμευσης του σταθμού και από την αριστερή θέση του αυτοκινήτου να κατεβαίνει ο κατηγορούμενος. Στη συνέχεια, όταν ο Μ.Κ.1 ρώτησε τον κατηγορούμενο για το παράπονό του και σε τι ήθελε να τον εξυπηρετήσει, ο κατηγορούμενος του απάντησε «ό,τι θέλει και ο φίλος μου». Ο κατηγορούμενος ήταν εμφανώς, σύμφωνα με την εκτίμηση του Μ.Κ.1, σε κατάσταση μέθης, τραύλιζε και ήταν ατημέλητος. Ρώτησε τον κατηγορούμενο ποιος οδηγούσε το αυτοκίνητο και ο κατηγορούμενος απάντησε ότι εκείνος οδηγούσε το αυτοκίνητο και εκεί δημιουργήθηκε στον Μ.Κ.1 μία απορία, γιατί ο κατηγορούμενος να κατεβεί από την αριστερή πλευρά του αυτοκινήτου, αφού συνήθως ο οδηγός του αυτοκινήτου βγαίνει από τη δεξιά πλευρά. Στη συνέχεια ο Μ.Κ.1 έλεγξε το αυτοκίνητο και λύθηκε η απορία του, αφού το αυτοκίνητο ήταν αριστεροτίμονο. Αντεξεταζόμενος ο Μ.Κ.1 ανέφερε τα ακόλουθα: - Δεν αφαίρεσε οτιδήποτε από την κατάθεσή του - Η οδός Κοραή βρίσκεται έξω από τον Αστυνομικό Σταθμό Παραλιμνίου - Γνωρίζει ότι οδηγούσε ο κατηγορούμενος επί αυτής της οδού αφού είδε το αυτοκίνητό του το οποίο ερχόταν λοξώς στην είσοδο του σταθμού και ο κατηγορούμενος ήρθε λοξώς και σταμάτησε το αυτοκίνητό του με το μπροστινό του μέρος να βλέπει προς τη Δύση. - Κατέβηκε ο κατηγορούμενος από την αριστερή θέση, χωρίς να υπάρχει συνοδηγός στο αυτοκίνητο και ρώτησε τον κατηγορούμενο ποιος το οδήγησε. - Επέμενε ότι ο κατηγορούμενος προσήλθε εντελώς μόνος και αρνήθηκε υποβολή ότι μαζί με τον κατηγορούμενο είχαν έρθει άλλα τρία άτομα. - Όσον αφορά τη διαφωνία του φίλου του κατηγορούμενου, Σαββίδη, με τον ιδιοκτήτη της μπυραρίας, ενώ ο Σαββίδης ήταν παραπονούμενος, δεν επέμενε σε μεταγενέστερο στάδιο στην προώθηση του παραπόνου του και φαίνεται ότι κατήλθαν σε συμφωνία. - Ο κατηγορούμενος προσήλθε μόνος του στο σταθμό και τα άλλα πρόσωπα που υπήρχαν στο σταθμό ήταν πρόσωπα που σχετίζονταν με τους ιδιοκτήτες της μπυραρίας. Αυτά τα πρόσωπα δεν τα είδε να έρχονται στο σταθμό, αλλά νομίζει ότι έφυγαν μαζί με τον κ. Σαββίδη. Ο Μ.Κ.
3. ανέφερε ότι νομίζει ότι άτομα ήταν συνεταίροι του εστιάτορα . - Επανέλαβε ότι του δημιουργήθηκε η απορία όταν του ανέφερε ο κατηγορούμενος ότι εκείνος οδηγούσε το αυτοκίνητο, γιατί να κατεβεί από την αριστερή πόρτα του αυτοκινήτου μετά που στάθμευσε, έλεγξε δε το όχημα, πριν να ζητήσει από τον κατηγορούμενο να προβεί σε προκαταρκτικό έλεγχο. - Ανέφερε ότι ο Α. Σαββίδης ήταν εριστικός εντός του σταθμού και δεν είχε την πρέπουσα συμπεριφορά. Ο Μ.Κ.1 του ανέφερε ότι θα εξέταζε το παράπονό του νοουμένου ότι θα του έδινε κατάθεση. - Προσπαθούσε είτε να κατευνάσει τον Σαββίδη είτε να του δοθεί κατάθεση ούτως ώστε να εξετάσει το παράπονο του Σαββίδη. Αρνήθηκε ότι απείλησε τον κατηγορούμενο ότι αν δεν παραλάμβανε τον Σαββίδη θα τον κατηγορούσε για αδίκημα. - Ο κατηγορούμενος δεν έφυγε από το σταθμό με το αυτοκίνητο, το οποίο του δόθηκε μετά, γύρω στο μεσημέρι της ίδιας μέρας. - Αρνήθηκε ότι ο κατηγορούμενος ήρθε στο σταθμό μαζί με τρία άλλα πρόσωπα. - Αρνήθηκε ότι ρώτησε τον κατηγορούμενο ποιου είναι τα κλειδιά που κρατούσε στο χέρι του και ότι είδε τον κατηγορούμενο να κρατά κλειδιά αυτοκινήτου. - Προέβηκε σε έλεγχο σε σχέση με το όχημα που ισχυρίζεται ότι οδηγούσε ο κατηγορούμενος και μέσα από σύστημα μηχανογράφησης όπου και διαπίστωσε επίσης, συμπληρωματικά προς τον οπτικό έλεγχο που προηγήθηκε, ότι το όχημα ήταν αριστεροτίμονο. - Δεν είδε τον κατηγορούμενο να κρατά το τιμόνι αλλά είδε το αυτοκίνητο να σταθμεύει και να κατεβαίνει ο κατηγορούμενος. - Ρώτησε τον κατηγορούμενο ποιος οδηγούσε το όχημα γιατί ακριβώς του είχαν δημιουργηθεί αμφιβολίες λόγω του ότι ο κατηγορούμενος κατέβηκε από την αριστερή πλευρά. Ο Μ.Κ.2, Αστ.4525 Γιάννος Ιωάννου, υπηρετεί στην Τροχαία Αμμοχώστου. Υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσής του (η οποία και κατατέθηκε στο Δικαστήριο ως Τεκμήριο 4). Στην εν λόγω κατάθεση ημερομηνίας 5/11/2015, αναφέρει τα εξής ο Μ.Κ.2: - Υπηρετεί στην Αστυνομική Διεύθυνση Αμμοχώστου και είναι αποσπασμένος στο Τμήμα Τροχαίας. - Την 1/11/2015 και ώρα 05:50 του ζητήθηκε βοήθεια από τον Αστ.2961 Χ. Μίσιη, του Αστυνομικού Σταθμού Παραλιμνίου, όπως μεταφέρει τον κατηγορούμενο από τον Αστυνομικό Σταθμό Παραλιμνίου στην Τροχαία Αμμοχώστου για τελική εξέταση αλκοτεστ, αφού τον ενημέρωσε για την υπόθεση. - Στη συνέχεια παρέλαβε τον κατηγορούμενο και τον μετέφερε στην Τροχαία Αμμοχώστου για τελική εξέταση αλκοτεστ. - Εκεί του ζήτησε δύο ικανοποιητικά δείγματα της εκπνοής για τελική εξέταση αλκοτεστ στη συσκευή με αριθμό CO
4. - Αφού πληροφόρησε τον κατηγορούμενο ότι είναι υποχρεωμένος να δώσει δύο δείγματα και ότι τυχόν άρνηση ή αποφυγή του δυνατό να συνιστά ποινικό αδίκημα, του επιστήθηκε η προσοχή του στο νόμο και εκείνος απάντησε «Μα γιατί να φυσήσω αφού δεν οδηγούσα εγώ». - Στις 6:08, στην τελική εξέταση αλκοόλης που υποβλήθηκε ο κατηγορούμενος αρνήθηκε να δώσει δύο δείγματα εκπνοής αφού υπήρχε η ένδειξη «insufficient breath». - Ο κατηγορούμενος πληροφορήθηκε για το αποτέλεσμα της τελικής εξέτασης και ότι θα καταγγελλόταν και αφού επιστήθηκε η προσοχή του στο νόμο αυτός απάντησε ότι δεν οδηγούσε εκείνος. Περαιτέρω αναγνώρισε τον κατηγορούμενο. Ανέφερε ότι αφού συνεννοήθηκε με τον Μ.Κ.1 περπάτησε μαζί με τον κατηγορούμενο 70 μέτρα από τον Αστυνομικό σταθμό μέχρι το Τμήμα Τροχαίας κι εκεί άρχισε η διαδικασία. Ο κατηγορούμενος ισχυρίστηκε στον Μ.Κ.2 ότι δεν οδηγούσε. Ο Μ.Κ.2 τοποθέτησε τα στοιχεία του κατηγορούμενου στη μηχανή αλλά ο κατηγορούμενος δεν πλησίασε τη μηχανή για να δώσει ικανοποιητικό δείγμα που του ζητήθηκε. Αντεξεταζόμενος, ανέφερε ότι δεν θυμάται χρώμα οχήματος, ότι όταν είχε πάει στο σταθμό ήταν μόνο ο κατηγορούμενος μαζί με τον Μ.Κ.1 και μπορεί να ήρθε ακόμα ένας φίλος του κατηγορούμενου. Κατά την ώρα που έπαιρνε τον κατηγορούμενο στην Τροχαία Αμμοχώστου, ο κατηγορούμενος του ισχυρίστηκε ότι δεν οδηγούσε εκείνος. Περαιτέρω ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος δεν τραύλιζε ούτε παραπάτησε. Κατατέθηκαν επίσης από τους μάρτυρες της κατηγορούσας αρχής, εκτός από τα Τεκμήρια 1 και 4 στα οποία έγινε αναφορά και άλλα 3 Τεκμήρια. Το Τεκμήριο 2 είναι πιστοποίηση ότι συγκεκριμένη συσκευή ανίχνευσης της ποσότητας ή του ποσοστού αλκοόλης στην εκπνοή συνάδει με τα πρότυπα του Υπουργικού διατάγματος Κ.Δ.Π.116/
5. Το Τεκμήριο 3 είναι επίσης παρόμοια πιστοποίηση με το Τεκμήριο 2 για άλλη συσκευή. Ως Τεκμήριο 5 κατατέθηκε έγγραφο με τίτλο «Breath alcohol test record», που είναι το αποτέλεσμα της εξέτασης στην οποία αναφέρθηκε ο Μ.Κ.
6. Δίπλα από την ένδειξη «Specimen 1» αναφέρεται η λέξη «Insufficient». Από τον αυτοέλεγχο, ως ανέφερε ο Μ.Κ.2, το δείγμα ήταν 042 δηλαδή μεταξύ του κανονικού περιθωρίου από 40 έως 45 (άρα εννοείται ότι η συσκευή λειτουργούσε κανονικά). ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Ως αναφέρεται στο σύγγραμμα Τ. Ηλιάδη και Ν.Γ. Σάντη «Το Δίκαιο της Απόδειξης: Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές - Λευκωσία 2014, σελ. 135: « Η αξιολόγηση της μαρτυρίας δεν περιορίζεται αποκλειστικώς στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας κάθε μάρτυρα ξεχωριστά (Rana και Άλλου ν. Δημοκρατίας

(2004)2 ΑΑΔ 489) αλλά αντιπαραβάλλεται και διρευνάται στο σύνολο της μαρτυρίας που παρουσιάζεται και από τις δύο πλευρές (Φώτσιου ν. Ηροδότου

(2010)1(Β) ΑΑΔ 1172). Τα ευρήματα αξιοπιστίας είναι αλληλένδετα με τη συνολική εκτίμηση της μαρτυρίας και των προεκτάσεών της και συναρτάται με την αντικειμενική όψη των πραγμάτων (Βασιλείου ν. Αστυνομίας Ποιν. Εφ. 159/09, ημ. 4.5.12).» Στην υπόθεση Αθηνής Σωτήρης ν. Δημοκρατίας,

(2008)2 Α.Α.Δ. 256, τονίστηκε ότι: « Ο δικάζων, επομένως, δικαστής βρίσκεται στην πλεονεκτική θέση να παρακολουθεί τη ζωντανή διαδικασία και να κρίνει από το σύνολο της συμπεριφοράς του μάρτυρα την έμφυτη κλίση του προς την φιλαλήθεια ή το ψεύδος. Όταν βεβαίως αναφερόμαστε σε συμπεριφορά του μάρτυρος δεν εννοούμε το ύφος με το οποίο εξωτερικεύει τη μαρτυρία του, γιατί μπορεί π.χ. να έχει υποκριτικές ικανότητες ή αντίθετα κάποια εγγενή αδυναμία στην εκφορά του λόγου. Εννοούμε, κατά κύριο λόγο, το περιεχόμενο της μαρτυρίας το οποίο ελέγχεται με τη βάσανο της λογικής και την ανθρώπινη εμπειρία ως προς την αναμενόμενη φυσιολογική εξέλιξη των πραγμάτων της ζωής. Ασφαλώς στην αξιολόγηση όλων των πιο πάνω κυρίαρχο ρόλο έχει ο δικαστής που χρησιμοποιεί εκτός από τις νομικές του γνώσεις και την εμπειρία και κοινή λογική. Με αυτά τα κριτήρια, και στη βάση του συνόλου της συμπεριφοράς του μάρτυρα, κρίνει για την αξιοπιστία ενός μάρτυρα.» Γενικά, κρίνω ότι όλοι οι Μ.Κ. οι οποίοι κατέθεσαν ενώπιόν μου ήταν αξιόπιστοι μάρτυρες. Ο Μ.Κ.1 μου έκανε γενικά καλή εντύπωση. Ηταν άμεσος και σταθερός στις απαντήσεις του και στην εκδοχή που προέβαλε χωρίς να περιπέσει σε αντιφάσεις. Όντως ανέφερε στο Δικαστήριο κάποιες λεπτομέρειες που δεν ήταν στην κατάθεσή του Τεκμήριο 1, όπως ότι είδε τον κατηγορούμενο να εξέρχεται από το όχημά του στην αριστερή πλευρά και ότι προέβηκε σε επιτόπιο και άλλο έλεγχο του οχήματος για να διαπιστώσει ότι επρόκειτο για αριστερόστροφο όχημα και για να εξηγήσει την απορία του γιατί να δει τον κατηγορούμενο να εξέρχεται από την αριστερή πλευρά, αλλά δεν θεωρώ ότι αυτό από μόνο του είναι ικανοποιητικό για να με οδηγήσει σε συμπέρασμα ότι ο Μ.Κ.1 δεν ήταν μάρτυρας της αλήθειας. Αντίθετα, ήταν σταθερός και συνεπής στην εκδοχή του, παρά το ότι ερωτήθηκε επανειλημμένα επί κάποιων σημείων. Κρίνω, έχοντας την ευκαιρία να παρατηρήσω τον Μ.Κ.1 να δίδει μαρτυρία δια ζώσης και παρακολουθώντας τη συμπεριφορά του Μ.Κ.1 στο εδώλιο, ότι είπε στο δικαστήριο την αλήθεια και θα δεχθώ τη μαρτυρία του ως αξιόπιστη. Δεν διαφεύγει της προσοχής μου ότι κατά τη διά ζώσης μαρτυρία του Μ.Κ.1 δόθηκαν επιπλέον λεπτομέρειες για το περιστατικό που δεν καταγράφονται στην κατάθεση Τεκμήριο

1. Πιθανότατα, να έπρεπε να καταγράφονται. Με δεδομένο όμως ότι δεν ανατρέπουν την εκδοχή που αναφέρεται στην κατάθεση Τεκμήριο 1 και δεν βρίσκονται σε αντίθεση με αυτήν, αλλά την συμπληρώνουν και με δεδομένο ότι ο Μ.Κ.
2. δεν περιέπεσε σε ουσιώδεις αντιφάσεις, θεωρώ ότι ο Μ.Κ.1 ήταν μάρτυρας της αλήθειας. Παρομοίως, και ο Μ.Κ.2 θεωρώ ότι ήταν μάρτυρας της αλήθειας. Δεν υπήρχε κάποια ουσιαστική αντίφαση στη μαρτυρία του, ήταν σταθερός και άμεσος στις απαντήσεις του, ενώ πρέπει να σημειώσω ότι το πεδίο αντεξέτασής του από την πλευρά του κατηγορούμενου ήταν περιορισμένο. Δεν διαφεύγει της προσοχής μου ότι ο Μ.Κ.2 ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος δεν τραύλιζε όταν του μίλησε, ενώ κατά το Μ.Κ.
3. ο κατηγορούμενος τραύλιζε όταν μίλησε μαζί του. Θα μπορούσε όμως αυτό να αποδοθεί στην πάροδο κάποιου, έστω μικρού, χρονικού διαστήματος. Αυτή όμως η αντίθεση, δεν έχει ιδιαίτερη σημασία, αφού δεν είναι υπό αμφισβήτηση το ότι ο κατηγορούμενος ήταν υπό επήρεια αλκοόλ, αφού ως ανέφερε και ο ευπαίδευτος συνήγορός του αγορεύοντας, αυτό που αμφισβητείται από την πλευρά του κατηγορουμένου είναι το εάν οδηγούσε το όχημα και όχι το εάν «ήταν μεθυσμένος» κάτι το οποίο, ως αναφέρθηκε κατά την αγόρευση, ο κατηγορούμενος το δέχεται ως γεγονός. ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ Με βάση το περιεχόμενο της μαρτυρίας των Μ.Κ.1 και Μ.Κ.2, τους οποίους έχω πιο πάνω κρίνει ως αξιόπιστους μάρτυρες και με βάση το περιεχόμενο των τεκμηρίων που έχουν κατατεθεί στο Δικαστήριο καταλήγω στα πιο κάτω ευρήματα γεγονότων:
4. Ο κατηγορούμενος οδηγούσε στην οδό Κοραή, στο Παραλίμνι της Επαρχίας Αμμοχώστου, το όχημα KSM423 υπό τέτοια επήρεια οινοπνευματωδών ποτών κατά τρόπο ώστε η ικανότητά του για ασφαλή οδήγηση να ήταν ελαττωμένη. Σχετική είναι η μαρτυρία του Μ.Κ.1 ότι είδε τον κατηγορούμενο να σταθμεύει και να βγαίνει από το όχημα και ότι ο ίδιος ο κατηγορούμενος του ανέφερε ότι οδηγούσε το όχημα KSM 423 αλλά και η κατάσταση, σύμφωνα πάντα με τον Μ.Κ.1 στην οποία βρισκόταν ο κατηγορούμενος (τραύλιζε, μύριζε αλκοόλ και οι κόρες των ματιών του ήταν διεσταλμένες). Την κατανάλωση αλκοόλ την δέχθηκε και η ίδια η πλευρά του κατηγορούμενου, δεχόμενη ως γεγονός ότι ο κατηγορούμενος ήταν «μεθυσμένος». Ο κατηγορούμενος έδωσε δε στο Μ.Κ.1 προκαταρκτικό δείγμα για έλεγχο αλκοόλης στην εκπνοή του το οποίο βρέθηκε σε ποσοστό σε 83μg% αντί 22μg%.
5. Ο κατηγορούμενος αρνήθηκε να δώσει ικανοποιητικό δείγμα της εκπνοής του στον Μ.Κ.
6. Έμεινε σύμφωνα με τη μαρτυρία του Μ.Κ.2 μακριά από τη συσκευή, η οποία φαίνεται ότι λειτουργούσε κανονικά και είχε και την ένδειξη «insufficient». Ο κατηγορούμενος είχε ενστάσεις πριν να φυσήξει στη συσκευή, αλλά και όταν στη συνέχεια του αναφέρθηκε ότι θα καταγγελλόταν για το ότι δεν έδωσε επαρκές δείγμα εκπνοής, εκείνος επέμενε ότι δεν οδηγούσε. Η άρνησή του δηλαδή, συνδυάστηκε ουσιαστικά, με τον ισχυρισμό του ότι δεν οδηγούσε. Δεν υπήρχε δε εύλογη αιτία για αυτή την άρνηση, εφόσον ως έχει κριθεί πιο πάνω, όντως οδηγούσε το όχημα. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Το άρθρο 9

(1)του περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων και Τροχαίας Κίνησης Νόμου, 86/72 όπως έχει τροποποιηθεί, προνοεί τα ακόλουθα: «πας όστις καθ' ον χρόνο οδηγεί ή πειράται να οδηγήσει μηχανοκίνητον όχημα επί τινος οδού ή ετέρου δημοσίου χώρου ή άλλως πως είναι υπεύθυνος δια το τοιούτον όχημα εν όσω τούτο ευρίσκεται επί τίνος οδού ή ετέρου δημοσίου χώρου τελεί υπό την επήρειαν οινοπνευματωδών ποτών, ναρκωτικών ή φαρμάκων κατά τρόπον ώστε, καθ' ον χρόνον οδηγεί η ικανότης αυτού προς ασφαλή οδήγησιν να είναι ηλαττωμένη, είναι ένοχος αδικήματος και υπόκειται εις φυλάκισις δια διάστημα μη υπερβαίνον το εν έτος ή εις χρηματικήν ποινήν μη υπερβαίνουσαν τας διακόσιας λίρας ή εις αμφοτέρας τας ποινάς της φυλακίσεως και της χρηματικής τοιαύτης» Στην υπόθεση Στέλιος Σάββα ν. Αστυνομίας

(2000)2 ΑΑΔ 215 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Στην Wilkinsons στον οποίο αναφέρθηκε το Δικαστήριο, (βλ. και την 14η έκδοση σελ. 1/230 §4.63) εξηγείται και αυτή είναι η ορθή θέση, πως αποδεικνύεται ο επηρεασμός και με μαρτυρία για ασταθή οδήγηση ή δυστύχημα στο οποίο δεν θα εμπλακόταν κανονικός οδηγός μαζί με μαρτυρία για κατανάλωση οινοπνεύματος. Περαιτέρω, με μαρτυρία για την κατάσταση του οδηγού (μεταξύ άλλων αστάθεια ή διανοητική σύγχυση) και κάποια μαρτυρία πως αυτή οφείλεται σε οινόπνευμα και όχι σε ασθένεια» Σε σχέση με τη δεύτερη κατηγορία, το σχετικό άρθρο από τον Περί Οδικής Ασφάλειας Νόμο 174/86 ως αυτός έχει τροποποιηθεί είναι το άρθρο 7

(4)το οποίο προβλέπει ότι: «

(4)Πας όστις, άνευ ευλόγου αιτίας, αρνείται ή αποφεύγει όπως μεταβή εις τον χώρον όπου υπάρχει ο αναγκαίος τεχνικός εξοπλισμός προς διενέργειαν τελικής εξετάσεως ή αρνείται ή αποφεύγει δι' οιουδήποτε τρόπου να παράσχη δείγμα εκπνοής όταν τούτο ζητηθή παρ' αυτού δυνάμει του παρόντος άρθρου, είναι ένοχος αδικήματος..» Σε πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Π. Αραμπίδη, Ποιν. Έφ. 110/11 ημερ. 1.11.13, αναφέρθηκαν τα πιο κάτω: « Το ρήμα όμως «αποφεύγω», όπως αυτό χρησιμοποιείται στο άρθρο 7

(4)του Νόμου, έχουμε την άποψη πως έκδηλα έχει την έννοια «του προσπαθώ να μην κάνω κάτι» ή «να ξεφύγω από κάτι» (βλ. και Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας του Γ. Μπαμπινιώτη, Γ΄ έκδοση, σελ. 260), παρά το γεγονός ότι την ίδια στιγμή παρουσιάζομαι να μην αρνούμαι να πράξω αυτό που μου έχει ζητηθεί να πράξω, καθότι τέτοια συμπεριφορά θα ισοδυναμούσε με άρνηση. Με αυτή την έννοια χρησιμοποιείται στο άρθρο 7

(4)του Νόμου το οποίο, για στοιχειοθέτηση του αδικήματος που δημιουργεί, δεν περιορίζεται μόνο στην «άρνηση» του προσώπου που καλείται να δώσει δείγμα εκπνοής, αλλά και στην «αποφυγή» του να δώσει δείγμα. Δηλαδή, ενώ φαίνεται πως το περί ου ο λόγος πρόσωπο συνεργάζεται στο να δώσει δείγμα, εντούτοις η συνεργασία του δεν είναι γνήσια και κατά τη διαδικασία που ακολουθεί προσπαθεί και κατορθώνει με κάποιο τρόπο να μην δώσει δείγμα. Αυτό συνέβη και στην παρούσα περίπτωση και αδιάψευστος μάρτυρας ότι ο εφεσίβλητος προσπάθησε και κατόρθωσε με κάποιο τρόπο να μην δώσει δείγμα εκπνοής για τελική εξέταση είναι η σχετική καταγραφή στο έντυπο που εκτύπωσε η μηχανή και ενόψει τούτου οι παρατηρήσεις του Δικαστηρίου ότι ο ΜΚ.3 «. δεν έχει αναφέρει ότι ο κατηγορούμενος είτε έβαλε τη γλώσσα του μπροστά στο στόμιο της μηχανής, είτε ότι διέκοψε το συνεχές φύσημα στο στόμιο της μηχανής, ούτε και ότι γέμισε σάλιο το στόμιο της μηχανής» δεν είχαν θέση στην υπόθεση. Καταλήγουμε, επομένως, ότι από τη στιγμή που το Δικαστήριο δέχθηκε ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο η συσκευή λειτουργούσε κανονικά και ότι ο ΜΚ.3 προέβη σε όλους τους προκαταρκτικούς ελέγχους για να διαπιστώσει - όπως και διαπίστωσε - την ορθότητα λειτουργίας της συσκευής, επρόκειτο για καθαρή υπόθεση ενοχής του εφεσίβλητου στο αδίκημα που του καταλογίστηκε και ανάλογη είναι και η απόφαση μας. Στην επίσης πρόσφατη απόφαση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Κώστα Δημητρίου, Ποινική Εφεση Αρ. 67/2011, ημερ. 13/2/2013, αναφέρθηκε ότι: «Η αποφυγή παροχής δείγματος εκπνοής ως συστατικό στοιχείο του αδικήματος πρέπει να αποδεικνύεται με μαρτυρία αναγόμενη στη συμπεριφορά του υφιστάμενου τον έλεγχο ατόμου η οποία, λογικά κρινόμενη, να μπορεί να οδηγήσει με βεβαιότητα σε ένα και μόνο συμπέρασμα ότι το ανεπαρκές δείγμα εκπνοής, ένεκα του οποίου η ένδειξη «insufficient» στη συσκευή, οφείλεται αποκλειστικά στο ότι το υφιστάμενο τον έλεγχο άτομο σκοπίμως ή άλλως πως απέφυγε με τον ένα ή τον άλλο τρόπο να δώσει ικανοποιητικό δείγμα εκπνοής. Θεωρούμε αυτόδηλο πως η ένδειξη «insufficient» στη συσκευή δεν είναι από μόνη της αρκετή για την απόδειξη του συγκεκριμένου αδικήματος. Απαιτείται προς τούτο και η προσαγωγή σχετικής μαρτυρίας προς απόδειξη της επιλήψιμης συμπεριφοράς εφόσον το αδίκημα δεν είναι αυστηρής ευθύνης (strict liability).» ΚΑΤΑΛΗΞΗ Με βάση και τα ευρήματά μου πιο πάνω, καταλήγω ότι η κατηγορούσα αρχή έχει πετύχει να αποδείξει, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, ότι έχουν διαπραχθεί από τον κατηγορούμενο, τα δύο αδικήματα για τα οποία αυτός κατηγορείται. Προκύπτει από τη μαρτυρία ότι οδηγούσε ο κατηγορούμενος το όχημα KSM 423 υπό την επήρεια οινοπνευματωδών ποτών κατά τρόπο που να ήταν ελαττωμένη η ικανότητά του για ασφαλή οδήγηση και ότι αρνήθηκε να δώσει ικανοποιητικό δείγμα εκπνοής που του ζητήθηκε, χωρίς να υπάρχει για αυτή την άρνησή του κάποια εύλογη αιτία (αφού έχω καταλήξει σε εύρημα ότι οδηγούσε το όχημα KSM 423). Συνεπώς, ο κατηγορούμενος, κρίνεται ένοχος και στις δύο κατηγορίες που αντιμετωπίζει. ............................... Ξ.Ξενοφώντος Επαρχιακός Δικαστής ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο