← Κύπρος

Δημοκρατία ν. Ρίκκου Ερωτοκρίτου κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 9208/15, 8/2/2017

Δημοκρατία ν. Ρίκκου Ερωτοκρίτου κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 9208/15, 8/2/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

  1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLEF:2017:9 ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΣΥΝΘΕΣΗ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟΥ:Λ. Δημητριάδου-Ανδρέου, Π.Ε.Δ. Χ. Β. Χαραλάμπους, A.Ε.Δ. M. Παπαδοπούλου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 9208/15 Δημοκρατία ν. 1. Ρίκκου Ερωτοκρίτου 2. Ανδρέα Κυπρίζογλου 3. Andreas Neocleous & Co LLC 4. Παναγιώτη Νεοκλέους Κατηγορουμένων Ημερομηνία: 8 Φεβρουαρίου 2017 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Η. Στεφάνου και κ. Σ. Αγγελίδης για Γενικόν Εισαγγελέα Για τον Κατηγορούμενο 1: κ. Χ. Πουργουρίδης Για τον Κατηγορούμενο 2: κ. Ε. Πουργουρίδης Για την Κατηγορούμενη 3: κ. Γ. Γεωργίου με κ. Α. Γλυκή Για τον Κατηγορούμενο 4: κ. Α. Μαρκίδης με κ. Ν. Μακρίδη Κατηγορούμενοι 1, 2 και 4 παρόντες Α Π Ο Φ Α Σ Η Μετά την αθώωση του Κατηγορουμένου 1 στην κατηγορία 2 στο στάδιο του εκ πρώτης όψεως παρέμειναν στο κατηγορητήριο στην παρούσα υπόθεση συνολικά εννιά κατηγορίες. Εξ αυτών ο Κατηγορούμενος 1 αντιμετωπίζει μόνος τις κατηγορίες 1, 3, 4 και 10, οι Κατηγορούμενοι 3 και 4 αντιμετωπίζουν από κοινού τις κατηγορίες 5-7 και όλοι οι Κατηγορούμενοι αντιμετωπίζουν από κοινού τις κατηγορίες 8 και 9. Αναλυτικότερα οι κατηγορίες έχουν ως ακολούθως: Κατηγορούμενος 1: Κατηγορία 1: Δεκασμός δημοσίου λειτουργού (Άρθρο 100(α) του Ποινικού Κώδικα) Κατηγορία 3: Δωροληψία οικείων δημόσιων αξιωματούχων (Άρθρο 4 του περί της Σύμβασης του Συμβουλίου της Ευρώπης για την Ποινικοποίηση της Διαφθοράς (Κυρωτικού) Ν.23 (ΙΙΙ)/2000 και Άρθρο 3 της πιο πάνω Σύμβασης). Κατηγορία 4: Συναλλαγές με αντιπροσώπους οι οποίες υποδηλώνουν διαφθορά (Άρθρο 3 (α) του περί Πρόληψης της Διαφθοράς Νόμου, Κεφ. 161) Κατηγορία 10: Κατάχρηση εξουσίας (Άρθρο 105 του Ποινικού Κώδικα) Κατηγορούμενοι 3 και 4: Κατηγορία 5: Δεκασμός δημοσίου λειτουργού (Άρθρο 100(β) του Ποινικού Κώδικα) Κατηγορία 6: Ενεργός δωροδοκία οικείων δημόσιων αξιωματούχων (Άρθρο 4 του Ν.23(ΙΙΙ)/2000 και Άρθρο 2 της Σύμβασης) Κατηγορία 7: Συναλλαγές με αντιπροσώπους οι οποίες υποδηλώνουν διαφθορά (Άρθρο 3(β) του περί Πρόληψης της Διαφθοράς Νόμου, Κεφ. 161) Κατηγορούμενοι 1, 2, 3 και 4: Κατηγορία 8: Συνωμοσία προς ανατροπή της πορείας της δικαιοσύνης (Άρθρο 121 του Ποινικού Κώδικα) Κατηγορία 9: Συνωμοσία προς καταδολίευση (Άρθρο 302 του Ποινικού Κώδικα) Η εκδοχή της Κατηγορούσας Αρχής, όπως δύναται να εξαχθεί συνοψίζοντας τις λεπτομέρειες των αδικημάτων, την προσκομισθείσα μαρτυρία και τη σχετική αγόρευση, είναι ότι:
  2. i)Οι Κατηγορούμενοι 1-4 κατά το διάστημα Αυγούστου-Νοεμβρίου του 2013 συνωμότησαν όπως οι Κατηγορούμενοι 3 και 4 μην καταχωρίσουν εμφάνιση σε αγωγή που θα καταχωρούσε ο Κατηγορούμενος 1 και εταιρείες συμφερόντων του, ούτως ώστε να εκδοθεί απόφαση ερήμην υπέρ των εναγόντων με όφελος €515.679,99 και αντίστοιχη βλάβη των συμφερόντων των εκεί εναγομένων (και της Τράπεζας Κύπρου στην περίπτωση της κατηγορίας 9) διαπράττοντας έτσι τα αδικήματα της συνωμοσίας για εκτροπή της πορείας της δικαιοσύνης και της συνωμοσίας προς καταδολίευση (κατηγορίες 8 και 9).
  3. ii)Εις αντάλλαγμα του πιο πάνω οφέλους ο Κατηγορούμενος 1, όντας Βοηθός Γενικού Εισαγγελέως, συμφώνησε με τους Κατηγορούμενους 3 και 4 να προωθήσει την ποινική δίωξη πέντε φυσικών και ενός νομικού προσώπου, για την υπόθεση της Providencia, διαπράττοντας έτσι ο ίδιος τα αδικήματα του δεκασμού, της δωροληψίας και συναλλαγών που υποδηλώνουν διαφθορά και οι Κατηγορούμενοι 3 και 4 τα αδικήματα του δεκασμού, της ενεργούς δωροδοκίας και συναλλαγών με αντιπροσώπους που υποδηλώνουν διαφθορά (κατηγορίες 1, 3, 4 και 5, 6, 7 αντίστοιχα). iii) Σύμφωνα με την πιο πάνω εκδοχή η ενέργεια του Κατηγορουμένου 1 να διατάξει την ποινική δίωξη συνιστά και κατάχρηση της αναγόμενης στα καθήκοντα του εξουσίας διότι έγινε κατά παράκαμψη των καθορισμένων διαδικασιών και οδηγιών του ΓΕ και παρά τις προηγούμενες αντίθετες οδηγίες του Γενικού Εισαγγελέως (κατηγορία 10). Μαρτυρία Κατηγορούσας Αρχής Για να αποδείξει την υπόθεση της η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε συνολικά 20 μάρτυρες, ενώ σε διάφορα στάδια της διαδικασίας δηλώθηκαν και παραδεκτά γεγονότα, στα οποία θα γίνει αναφορά στο κατάλληλο σημείο, περιοριζόμενοι επί του παρόντος σε σύνοψη της προφορικής μαρτυρίας. Για ευνόητους λόγους εξοικονόμησης χώρου και χρόνου, από τούδε και στο εξής οι Κατηγορούμενοι 1-4 θα περιγράφονται στο γραπτό κείμενο ως «Κ.1, Κ.2, Κ.3, Κ.4» αντίστοιχα. Για παρόμοιους λόγους κρίνουμε πως εξυπηρετεί τις ανάγκες του κειμένου αυτού η χρήση αρκτικόλεξων και για κάποιες άλλες λέξεις ή φράσεις ως ακολούθως: Γ.Ε. για Γενικός Εισαγγελέας Β.Γ.Ε. για Βοηθός Γενικού Εισαγγελέως Ν.Υ. για Νομική Υπηρεσία Δ.Σ. για Διοικητικό Συμβούλιο Π.τ.Δ. για Πρόεδρος της Δημοκρατίας Μ.Κ.1 - Παναγιώτης Κλείτου Ο Μ.Κ.1 Παναγιώτης Κλείτου, ιδιώτης επιδότης, ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι στις 16/9/13 ο Κ.2 τού είχε παραδώσει τα κλητήρια εντάλματα της αγ. 3987/13 Λεμεσού (Τεκμήριο 1), με οδηγίες να τα επιδώσει προσωπικώς στον Κ.4 έναντι υπογραφής, πράγμα που έπραξε αυθημερόν και ετοίμασε την επόμενη μέρα τις σχετικές ένορκες δηλώσεις (Τεκμήρια 2 και 3). Ήταν η θέση του ότι όταν επισκέφτηκε τα γραφεία της Κ.3 υπήρξε αντίρρηση της γραμματέως να παραλάβει την αγωγή ένεκα του ότι αυτή αφορούσε την Λαϊκή Τράπεζα. Τότε ο Μ.Κ.1 επικοινώνησε τηλεφωνικώς με τον Κ.2, ο οποίος του είπε να εξηγήσει στην κοπέλα πως είχε ήδη μιλήσει ο ίδιος με τον Κ.4 για τη συγκεκριμένη περίπτωση. Πράγμα που ο Μ.Κ.1 έπραξε, οπότε και επετεύχθη η επίδοση έναντι της υπογραφής του Κ.4. Μ.Κ.2 - Μιχάλης Παπαγεωργίου Ο Μ.Κ.2 Μιχάλης Παπαγεωργίου, Αρχηγός Αστυνομίας κατά τον ουσιώδη χρόνο ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι σε σχέση με την υπόθεση της Providencia περί τα τέλη Αυγούστου με αρχές Σεπτεμβρίου του 2013 είχε δεχθεί 4-5 τηλεφωνήματα από τον Κ.1, Β.Γ.Ε., εκτός ωρών εργασίας και ότι ο τελευταίος σε ένα από τα αρχικά τηλεφωνήματα ζήτησε τον ανακριτικό φάκελο της Providencia, οπότε ο Μ.Κ.2 είχε δώσει σχετικές οδηγίες να του σταλεί. Στα υπόλοιπα τηλεφωνήματα του ο Κ.1 ζητούσε να μάθει τι είχε γίνει με τις προηγηθείσες γραπτές του οδηγίες για λήψη τριών περαιτέρω καταθέσεων - [Τεκμήριο 83

(3), Κυανούν 56]. Ήταν η θέση του ότι κατά τις τηλεφωνικές τους επικοινωνίες το έμμεσο μήνυμα του Κ.1 ήταν όπως η Αστυνομία προχωρήσει και ολοκληρώσει σύντομα τις ανακρίσεις για την Providencia. Σχετικά με την ίδια υπόθεση τον είχε επισκεφθεί στο γραφείο του 2-3 φορές η Βουλευτής κα Μ. Κυριακού, η οποία του έστειλε έγγραφα στις 5/8/13 και ο ίδιος τα προώθησε την επομένη προς διερεύνηση (Τεκμ. 83
(4), Κυανούν 54). Η επιστολή της κας Μ. Κυριακού ημερ. 4/11/13 (Τεκμήριο 83
(6), Κυανούν 76) παραδόθηκε από εκείνη στον ίδιο, ο οποίος και την προώθησε στο Τμήμα Γ με οδηγίες να ετοιμαστεί τάχιστα έκθεση την οποίαν θα παραλάμβανε η κα Κυριακού. Παρόμοια αστυνομική έκθεση ζήτησε με επιστολή της και η κα Μαρία Φυλακτού Χριστοδούλου, αναφέροντας ότι θα χρησιμοποιείτο αυθημερόν σε ακρόαση στο εξωτερικό. Μ.Κ.3 - Καίτη Χρίστου Η Μ.Κ.3 Καίτη Χρίστου είναι υπεύθυνη του Γενικού Αρχείου της Ν.Υ. και επεξήγησε τη διαδικασία παραλαβής αλληλογραφίας και ανάθεσης θεμάτων σε λειτουργούς. Υπέδειξε στα Τεκμήρια 87 και 88 συγκεκριμένη αλληλογραφία σχετική με την υπόθεση Providencia. Μ.Κ.4 - Λοχ. 1870 Κυριάκος Κολοκοτρώνης Ο Μ.Κ.4 Λοχ. 1870 Κ. Κολοκοτρώνης ανέφερε ότι υπηρετεί στο Γραφείο Διερεύνησης Οικονομικού Εγκλήματος (εφεξής «το ΓΔΟΕ») και επεξήγησε την εμπλοκή του στη διερεύνηση της υπόθεσης Providencia. Υπέδειξε στο Δικαστήριο Έκθεση του ιδίου ημερ. 12/8/13 με την οποία κατέληγε ότι, ενόψει του ότι είχαν προηγηθεί δύο φορές οδηγίες από τη Ν.Υ. για επίλυση των διαφορών των μερών από τα πολιτικά Δικαστήρια, δεν υπήρχε περιθώριο για ποινική διερεύνηση της υπόθεσης. Ανέφερε ότι στις αρχές Νοεμβρίου του 2013 η κα Μ. Κυριακού ζήτησε έκθεση γεγονότων για την υπόθεση Providencia, στην οποία επιθυμούσε όπως αναγράφονται τα ονόματα των υπόπτων, η οποία και της δόθηκε. Μ.Κ.5 - Παναγιώτης Καλλής Ο Μ.Κ.5 Παναγιώτης Καλλής ανέφερε ότι στις 16/3/15 διορίστηκε από τον Γ.Ε. ως Ποινικός Ανακριτής για υπόθεση πιθανής δωροδοκίας του Κ.1 από την Κ.
  1. Έλαβε κατάθεση από 27 πρόσωπα και παρέλαβε 81 τεκμήρια. Μ.Κ.6 - Μήνις Μηνά Η Μ.Κ.6 Ε/Α 5875 Μήνις Μηνά ανέφερε ότι τα τελευταία 18 έτη είναι αποσπασμένη για εκτέλεση καθηκόντων φρουρού ασφαλείας στην είσοδο της Ν.Υ. και ότι εκεί τηρείται Βιβλίο Καταγραφής Επισκεπτών στο οποίο σημειώνονται η ημερομηνία, το όνομα, η ταυτότητα, ο σκοπός της επίσκεψης και οι ώρες εισόδου και εξόδου των επισκεπτών. Κατέθεσε ως Τεκμήρια 201 και 202 τα δύο Βιβλία που καλύπτουν τις περιόδους 19/4/13 - 14/10/13 και 15/10/13 - 11/3/14 αντίστοιχα. Στο πλαίσιο της μαρτυρίας της προέβη σε υποδείξεις καταγραφών εντός των προαναφερόμενων βιβλίων για επισκέψεις στον Κ.1, ήτοι: · δύο του δικηγόρου Ανδρέου στις 28/8/13 και 11/10/13 (σ. 246 και 374) · δύο της δικηγόρου Κυριακού στις 3/10/13 και 31/10/13 (σ. 346 και 35) · τρεις του Κ.2 στις 22/10/13, 23/10/13 και 29/10/13 (σ. 18, 20, 27). · στις 17/10/13 του δικηγόρου Ανδρέου στην κα Γεωργία Μολέσκη (σ.8) · στις 22/10/13 των Μ.Κ.4 και Μ.Κ.16 στον Κ.1 (σ.16) · στις 31/10/13 της Μ.Κ.16 στο Ποινικό Αρχείο (σ.36) · στις 25/11/13 του δικηγόρου Μ.Κ.13 στον Γενικόν Εισαγγελέα (σ.80). Μ.Κ.7 - Πέτρος Κληρίδης Ο Μ.Κ.7 Πέτρος Κληρίδης διετέλεσε Γ.Ε. μέχρι τις 13/9/
  2. Ανέφερε πως όταν ο Κ.1 διορίστηκε Β.Γ.Ε. δεν του έγινε συγκεκριμένη ανάθεση καθηκόντων και αφέθηκε να εκτελεί τα καθήκοντα του σύμφωνα με το Σύνταγμα, όμως έδειχνε να ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για τις ποινικές υποθέσεις. Σε αρκετές περιπτώσεις αναλάμβανε πρωτοβουλίες χωρίς να ενημερώνει τον ίδιο (τον Γ.Ε.). Είπε ότι, στις περιπτώσεις που κάποιο θέμα κατέληγε με σημείωμα δικό του ή με μονογραφή του, κανένας λειτουργός πλέον, ούτε και ο Κ.1, είχαν το δικαίωμα να προβούν σε κάποια ενέργεια χωρίς να εξασφαλίσουν τη συγκατάθεση του. Για την υπόθεση της Providencia είπε πως, όταν τον Μάιο του 2012 διαβιβάστηκε ο ανακριτικός φάκελος, είχαν συζητήσει με την κα Ε. Κλεόπα, Μ.Κ.9 υπεύθυνη των ποινικών υποθέσεων και συμφώνησαν για το ότι οι διαφορές των μερών θα έπρεπε να επιλυθούν σε προσφυγές και αγωγές, οπότε και ο ίδιος μονόγραψε το σχετικό σημείωμα της ημ. 21/8/12 εγκρίνοντας το (Τεκμήριο 83
(6)καταχώριση 12). Οι οδηγίες αυτές επιβεβαιώθηκαν ή επαναλήφθηκαν σε ακόμη δύο περιπτώσεις που η Αστυνομία ζήτησε οδηγίες. Ήταν η θέση του Μ.Κ.7 πως δεν έλαβε γνώση για το σημείωμα 32 του Αρχηγού ημ. 26/8/13, ούτε και για τη διαβίβαση του φακέλου προς τον Κ.1 βάσει προφορικών οδηγιών του τελευταίου. Όταν, λίγες μέρες αργότερα αντιλήφθηκε ότι ο Κ.1 κρατούσε τον ανακριτικό φάκελο της Providencia του ζήτησε να μην ασχοληθεί με την υπόθεση ενόσω ο ίδιος παρέμενε στην Υπηρεσία ως Γ.Ε. Αναφορικά με την Κ.3 ο Μ.Κ.7 είπε ότι η κα Μ. Κυριακού, συνεργάτης στην Κ.3 δικηγορική εταιρεία, συστηματικά προσπάθησε να τον πείσει να ασκήσει ποινική δίωξη εν σχέσει με την υπόθεση Providencia ούτως ώστε να διευκολυνθούν οι αγωγές τις οποίες χειρίζετο το δικηγορικό τους γραφείο. Αναφέρθηκε επίσης σε συνάντηση που είχε στο Ζύγι με τους κ.κ. Α. Νεοκλέους και Μ.Υ.3
(1)περί τους μήνες Μάιο - Ιούνιο του 2013, στην οποίαν τού ανάφεραν ότι λόγω της δικής του αδράνειας για την υπόθεση Providencia θα διεκδικούντο μεγάλες αποζημιώσεις από τη Δημοκρατία και την ευθύνη θα έφερε ο ίδιος. Σε άλλη τυχαία συνάντηση του με τον Α. Νεοκλέους περί τον Ιούνιο του 2013, ο τελευταίος του είπε πως τον αδίκησε. Εξήγησε ότι ασκούνταν αφόρητες πιέσεις κυρίως από την πλευρά της Κ.3 για άσκηση ποινικών διώξεων. Διευκρίνισε ότι επιστολές υπήρξαν και από την άλλη πλευρά αλλά τουλάχιστον αυτή δεν πλησίαζε προσωπικά (τη Ν.Υ.). Εξέφρασε την άποψη πως τα στοιχεία που έδωσε ο Μ.Υ.3
(1)θα έπρεπε κανονικά να δοθούν στον ίδιο (ως Γ.Ε.) και όχι στον Κ.1, ο οποίος στη συνέχεια ζήτησε πλαγίως να του διαβιβαστεί ο φάκελος δια χειρός. Μ.Κ.8 - Κώστας Κληρίδης Ο Μ.Κ.8 Κώστας Κληρίδης ανέφερε ότι υπηρετεί ως Γ.Ε. από τις 16/9/
  1. Κατόπιν επιμονής του Κ.1 έδωσε σε αυτόν εξουσία να χειρίζεται ποινικές διαδικασίες αλλά υπό σαφείς συμφωνηθέντες όρους οι οποίοι περιελάμβαναν ότι στην περίπτωση σοβαρής υπόθεσης ή στην περίπτωση που υπήρχε διϊστάμενη σύσταση ή οδηγίες άλλου λειτουργού που είχε προηγουμένως εξετάσει το θέμα τότε ο Κ.1 θα έπρεπε να συζητά το θέμα με τον Γ.Ε. προ της λήψης απόφασης, ενώ σε όλες τις περιπτώσεις όλοι οι αστυνομικοί φάκελοι προτού φύγουν από τη Ν.Υ. θα έπρεπε να τίθενται ενώπιον του (Γ.Ε.). Συγκεκριμένα, ο Μ.Κ.8 αναφέρθηκε σε δύο συναντήσεις που είχε, πριν την επίσημη ανάληψη των καθηκόντων του, με τον Π.τ.Δ. και τον Κ.1, όπου ο ίδιος απεδέχθη την εισήγηση του τελευταίου να χειρίζεται εκείνος τις ποινικές υποθέσεις, θέτοντας όμως τους προαναφερθέντες όρους οι οποίοι και έγιναν αποδεκτοί. Διευκρίνισε, όμως, ότι τους τρεις όρους για τον χειρισμό ποινικών υποθέσεων από τον Κ.1 τους έθεσε επακριβώς σε συνάντηση στο γραφείο του τελευταίου και όχι ενώπιον του Π.τ.Δ., ενώπιον του οποίου είχε βασικά προβληθεί η απαίτηση του Κ.1 να αναλάβει τις ποινικές υποθέσεις και ουσιαστικά να είναι ανέλεγκτος. Ήταν η θέση του ότι σε καμιά περίπτωση δεν είχε ενημερωθεί για τις οδηγίες που έδωσε ο Κ.1 για ποινικές διώξεις στην υπόθεση Providencia, ούτε και πριν από την επίσκεψη του Μ.Κ.13 στον ίδιο είχε τεθεί ο σχετικός φάκελος ενώπιον του. Αφού μελέτησε προσεκτικά τον φάκελο αποφάνθηκε ότι δεν δικαιολογούντο οι οδηγίες που έδωσε ο Κ.1 και με επιστολή του στον Αρχηγό τις ακύρωσε. Όταν ο Κ.1 έλαβε αντίγραφο της επιστολής αυτής πήγε στο γραφείο του (Μ.Κ.8) αναστατωμένος και έξαλλος άρχισε να φωνάζει και να ζητά τον λόγο για μια τέτοια ενέργεια, δηλαδή χωρίς προηγηθείσα συζήτηση μαζί του. Στη συνομιλία τους εκείνη ο Κ.1 δέχθηκε ότι μπορεί να έπρεπε να τον είχε ενημερώσει και δεν το έπραξε, αλλά είπε πως δεν ήταν το τέλος του κόσμου. Ο Μ.Κ.8 εξέφρασε την άποψη πως με τον τρόπο που ο Κ.1 έδωσε τις οδηγίες για δίωξη είχαν παραβιαστεί και οι τρεις όροι που είχε θέσει πριν την ανάληψη των καθηκόντων του. Για το θέμα των υποσημειώσεων σε Πιστοποιητικά του Εφόρου Εταιρειών είπε πως υπήρξαν διαδοχικά τρεις γνωματεύσεις, ήτοι πρώτα του Μ.Κ.7 ημ. 10/9/13, ύστερα του Κ.1 ημ. 27/9/13 και τελικά η δική του ημ. 7/10/13 με την οποίαν συμφώνησε με την κατάληξη του Κ.1, πλην όμως με βάση διαφορετική αιτιολογία (Τεκμήριο 156). Πριν την ετοιμασία της δικής του είχε ενημερωθεί για τη διάσταση απόψεων μεταξύ Μ.Κ.7 και Κ.1, από τον τελευταίο, ο οποίος μάλιστα του είχε πει πως είναι επιμονή του κ. Α. Νεοκλέους να έχουν μια τελική θέση επί του θέματος («έκατσε πάνω στα αυτιά μου»). Ο Μ.Κ.8 επέμεινε ότι οι οδηγίες για δίωξη δόθηκαν κρυφά από τον ίδιο και ότι επίκειτο σύνταξη κατηγορητηρίου και υπογραφή συγκατάθεσης για συνοπτική δίκη από τον Κ.
  2. Εξήγησε ότι ο λόγος για τον οποίον δεν κάλεσε τον Κ.1 είτε στις 25/11/13 είτε μετά και να ζητήσει τον λόγο για τον χειρισμό του ήταν επειδή διέγνωσε ότι εκείνος ενήργησε κρυφά και κατά παράβαση ρητών οδηγιών του. Μ.Κ.9 - ΄Ελενα Κλεόπα Η Μ.Κ.9 Έλενα Κλεόπα, Εισαγγελέας στη Ν.Υ. αναφέρθηκε στην εμπλοκή της κατά τον ουσιώδη χρόνο με την υπόθεση της Providencia και εξήγησε τη θέση της ότι οι ενδιαφερόμενοι θα έπρεπε να αφεθούν να επιλύσουν τις διαφορές τους στα πολιτικά δικαστήρια. Εξήγησε ότι μετά τον διορισμό του Μ.Κ.8 οι προφορικές του οδηγίες προς την ίδια ως Υπεύθυνη του Ποινικού Τομέα ήταν, μεταξύ άλλων, όπως όλοι οι φακέλοι στο τελικό στάδιο της μελέτης τους τίθενται ενώπιον του Μ.Κ.8 ο οποίος εάν συμφωνούσε δεν προέβαινε σε κάποια ενέργεια, αλλά εάν διαφωνούσε κατέγραφε και αυτός τις δικές του οδηγίες, συζητώντας εάν ήθελε με τον Κ.
  3. Είπε πως εκείνο που γνώριζε είναι πως οι οδηγίες του Μ.Κ.8 ήταν ότι έπρεπε να ενημερώνεται ο ίδιος και από τον Κ.1 αλλά και από την ίδια για όλες τις σοβαρές υποθέσεις. Χωρίς να μπορεί να καθορίσει ημερομηνίες είπε πως με πρωτοβουλία του Κ.1 συζήτησαν την υπόθεση της Providencia. Είχαν καταλήξει ότι διαφωνούσαν αφού εκείνος είχε τη θέση ότι υπήρχαν ποινικά αδικήματα ενώ η ίδια πίστευε ότι λόγω της πολυπλοκότητας της υπόθεσης ήταν τόσο περιορισμένες οι πιθανότητες επιτυχίας μιας ποινικής δίωξης που θα ήταν προτιμότερη η επίλυση των διαφορών στα πολιτικά Δικαστήρια. Το θέμα αυτό το συζήτησαν με τον Κ.1 και πριν αλλά και μετά τις 16/9/13 που ανέλαβε ο Μ.Κ.
  4. Μ.Κ.10 - Αστ/μος Α' Γιαννάκης Χαραλάμπους Ο Μ.Κ.10 Αστ/μος Γιαννάκης Χαραλάμπους υπηρέτησε μεταξύ άλλων και ως Βοηθός Αστυνομικός Διευθυντής Τμήματος Γ στο Αρχηγείο Αστυνομίας, το οποίο υπάγεται στο ΓΔΟΕ. Ο ίδιος αναμείχθηκε για πρώτη φορά στην υπόθεση Providencia στις 20/8/13 όταν διαβιβάστηκαν στο γραφείο του έγγραφα-αλληλογραφία της Μ. Κυριακού, τα οποία είχε προηγουμένως παραλάβει ο Αρχηγός. Μετά που ο Μ.Κ.10 παρέλαβε τα έγγραφα αυτά ο Μ.Κ.4 ετοίμασε σχετική έκθεση και ακολούθως ο Μ.Κ.10 αυθημερόν απέστειλε σχετική επιστολή στον Γ.Ε. Μ.Κ.7 για λήψη οδηγιών. Ο τελευταίος ανέγραψε επί της επιστολής αυτής πως δεν υφίστατο λόγος διαφοροποίησης της παλαιότερης θέσης του (Τεκμήριο 83
(4), Κυανούν 55). Στη συνέχεια εντός του Νοεμβρίου του 2013 τον επισκέφθηκε η Μ. Κυριακού διαμαρτυρόμενη ότι η Έκθεση Γεγονότων ημ. 5/11/13 που της είχε δώσει το ΓΔΟΕ για την Providencia δεν περιείχε τα ονόματα των υπόπτων. Η ίδια ζήτησε επιτακτικά νέα Έκθεση με ονόματα υπόπτων την οποία ήθελε επειγόντως για κατάθεση σε Δικαστήριο στη Ρωσία. Γι΄ αυτό τον λόγο ο Μ.Κ.10 κάλεσε τον Μ.Κ.4 και ετοίμασαν νέα Έκθεση με τα ονόματα υπόπτων. Την Έκθεση αυτή διαβίβασε τόσο προς την Κ.3 με επιστολή όσο και προς τη δικηγόρο του εν λόγω γραφείου Μαρία Φυλακτού Χριστοδούλου στις 6/11/13 (Τεκμήριο 83
(6), Κυανούν 76). Προφορικώς ο Μ.Κ.10 εξήγησε ότι η αστυνομική πρακτική ήταν πως δεν αναγράφονται ονόματα υπόπτων σε τέτοιες εκθέσεις, αλλά εδώ τα ανέγραψαν μετά την επιμονή της Κυριακού και λαμβάνοντας υπόψιν αφενός ότι η ίδια ήταν Βουλευτής και αφετέρου ότι δεν θα χρησιμοποιείτο στην Κύπρο. Μ.Κ.11 - Λοχ. 1383 Δήμητρα Παρασκευά Η Μ.Κ.11 Λοχίας 1383 Δήμητρα Παρασκευά, ανέφερε ότι υπηρετεί στο ΓΔΟΕ και επεξήγησε την ενασχόληση της με την υπόθεση Providencia. Αναφέρθηκε στο ότι η ίδια είχε φέρει ένσταση στην συμπερίληψη των ονομάτων των υπόπτων στην Έκθεση γεγονότων και ότι η τακτική του ΓΔΟΕ ήταν πως ουδέποτε αναφέρονταν ονόματα σε τέτοιες εκθέσεις. Μ.Κ.12 - Σπύρος Κόκκινος Ο Μ.Κ.12 Σπύρος Κόκκινος ανέφερε ότι είναι ο Έφορος Εταιρειών από το 2001 και παρέθεσε το ιστορικό της εταιρείας Providencia. Διευκρίνισε ότι η ανάκληση των πιστοποιητικών που είχαν χορηγηθεί στο γραφείο Σκορδής, Παπαπέτρου ΔΕΠΕ προέκυψε μετά από συνάντηση που είχε ο ίδιος με τον Μ.Κ.7 στην παρουσία των Μ.Υ.3
(1)και κας Μ. Κυριακού, κατά την οποίαν οι τελευταίοι παρουσίασαν έγγραφα τα οποία συνηγορούσαν στο ότι δεν είχε ληφθεί οποτεδήποτε απόφαση για αλλαγή της μετοχικής δομής ή του Δ.Σ. της Providencia. Εξήγησε ότι η Μ. Κυριακού στεγάζεται στα γραφεία της Κ.3 στην Λευκωσία τα οποία ευρίσκονται στο ίδιο κτήριο με τα γραφεία του Εφόρου και πως από τον Σεπτέμβριο του 2011 τον επισκέφθηκε πολλές φορές με αντικείμενο την έκδοση πιστοποιητικών (της Providencia) όπως τα ήθελε η Κ.
  1. Ο κ. Ανδρέας Νεοκλέους είχε καλέσει τον Έφορο να επισκεφθεί το (δικηγορικό) γραφείο τους αλλά μετά από την άρνηση του τελευταίου ο κ. Α. Νεοκλέους επισκέφθηκε ο ίδιος τον Μ.Κ.12, προς τον οποίον και εξέθεσε την όλη εικόνα, λέγοντας του ότι η Providencia υφίσταται ζημιές από την εξανέμιση της περιουσίας της συνεπεία της μη έκδοσης των πιστοποιητικών που ήθελαν. Μ.Κ.13 - Πάμπος Ιωαννίδης Ο Μ.Κ.13 Πάμπος Ιωαννίδης, δικηγόρος και Διευθύνων Σύμβουλος της δικηγορικής εταιρείας Ιωαννίδης, Δημητρίου ΔΕΠΕ ανέφερε ότι το γραφείο του εκπροσωπεί από τον Νοέμβριο του 2011 τους αδελφούς Ζakharov και τον δικηγόρο Zhigachov στην αντιδικία με την Κ.
  2. Αναφέρθηκε στις διάφορες δικαστικές διαδικασίες που αφορούν την υπόθεση Providencia ενώπιον τόσο των Κυπριακών όσο και των Ρωσικών Δικαστηρίων. Όπως είπε, τον Νοέμβριο του 2013, και ενώ ευρίσκετο σε εξέλιξη διαδικασία στα Ρωσικά Δικαστήρια, οι πελάτες του τού απέστειλαν έγγραφα που είχαν κατατεθεί στην προαναφερόμενη διαδικασία στα οποία αναφέρετο ότι η Κυπριακή Αστυνομία θα ξεκινούσε ποινικές διώξεις εναντίον των πελατών του. Μετά από αυτό διευθέτησε συνάντηση με τον Μ.Κ.8, ο οποίος στις 28/11/13 εξέδωσε δημόσια ανακοίνωση ότι οι διαφορές των μερών θα πρέπει να επιλυθούν στα πολιτικά Δικαστήρια. Ερωτώμενος ειδικά για τη γνώση ή την ανάμειξη του Κ.4 στην υπόθεση Providencia, ο Μ.Κ.13 δεν ενθυμείτο να είχε ο Κ.4 εμφανιστεί σε κάποια από τις δικαστικές διαδικασίες. Προσέθεσε όμως αφενός πως τον Φεβρουάριο του 2012 με αφορμή συνάντηση των γραφείων τους για άλλη υπόθεση ο ίδιος είχε μια σύντομη συνομιλία με τον Κ.4 για την υπόθεση Providencia και αφετέρου πως στα διάφορα έγγραφα που είχε δει, το όνομα του Κ.4 αναφερόταν ως αποστολέας ή παραλήπτης αλληλογραφίας. Το ίδιο ισχύει και για έγγραφα που είδε σε σχέση με διαδικασίες στη Ρωσία, στα οποία και πάλι εμφανίζετο ως παραλήπτης αλληλογραφίας. Μ.Κ. 14 - Ανδρέας Κυριάκου Ο Μ.Κ.14 Ανδρέας Κυριάκου είναι ο Υπαρχηγός Αστυνομίας ο οποίος εκτελούσε καθήκοντα Αναπληρωτή Αρχηγού κατά τις περιόδους 31/10 - 1/11/13 και 22/11 - 29/11/
  3. Αναφέρθηκε σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχε με τον Κ.1 την 1/11/13 και τον Γ.Ε. Μ.Κ.8 στις 26 και 28/11/13 κατά τις περιόδους αυτές. Για τις επικοινωνίες με τον Γ.Ε. είπε πως στις 26/11/13 εκείνος ζητούσε να μάθει πού ευρίσκετο ο φάκελος της Providencia για να του διαβιβαστεί, ενώ στις 28/11/13 ο Γ.Ε. του παραπονέθηκε ότι οι προηγηθείσες γραπτές του οδηγίες προς τον Αρχηγό είχαν δει το φως της δημοσιότητας. Ο Μ.Κ.14 ανέλαβε να εξετάσει το θέμα και καλώντας στο γραφείο του την Υπεύθυνη της Εισαγγελίας Αρχηγείου (Καίτη Σοφοκλέους) διαπίστωσε ότι ο φάκελος της Providencia δεν είχε μέχρι εκείνη τη στιγμή παραληφθεί στο Αρχηγείο, οπότε ενημέρωσε σχετικά τον Μ.Κ.
  4. Μ.Κ.15 - Armen Davidyan Ο Μ.Κ.15 Armen Davidyan είναι δικηγόρος από τη Ρωσία στο γραφείο του Igor Zhigachov και αναφέρθηκε στις δικαστικές διαδικασίες στη Ρωσία για το θέμα της Providencia και της Rosinka στο πλαίσιο των οποίων η Κ.3 προσπάθησε να παρουσιάσει Κυπριακή Αστυνομική Έκθεση που αναφέρετο σε έναρξη ποινικής διαδικασίας εναντίον του ιδίου, του Zhigachov, του Alexander Zakharov κ.ά. Ο Μ.Κ.15 είπε ότι ο Κ.4 συμμετείχε προσωπικά στις υποθέσεις της Providencia και της Rosinka από το 2008, και διεξήγαγε τις συνομιλίες και την αλληλογραφία με τον δικηγόρο των Elenas και Anastasias Zakharov. Περαιτέρω, ο Κ.4 ετοίμασε και υπέβαλε στο Ε.Δ. Λεμεσού την Αίτηση αρ. 191/08 που συνοδεύετο από Ένορκη Δήλωση της Μαρίας Φυλακτού (υπάλληλου της Κ.3) αναφορικά με τη δομή του Spring Trust, όπου δηλώνετο ότι οι μοναδικοί μέτοχοι αυτού είναι οι αδελφοί Zakharov, ότι η εταιρεία Providencia ιδρύθηκε με μοναδικό σκοπό να είναι εμπιστευματοδόχος του Spring Trust και ότι η Anastasia δεν είχε οποιοδήποτε δικαίωμα στην περιουσία του εμπιστεύματος. Ο Μ.Κ.15 παρέπεμψε στην επιστολή που βρίσκεται στο Τεκμήριο 234 [ως
(10)], και είπε ότι στις 16/8/11 ο Κ.4 ως διευθυντής της Merco Services Ltd, η οποία ήταν γραμματέας της Providencia, παρέλαβε την απόφαση του Zhigachov για τερματισμό από την Providencia στη θέση του εμπιστευματοδόχου. Στις 3/10/13 ο Α. Νεοκλέους έστειλε ηλεκτρονικό μήνυμα προς τον Kuleshov ότι η υπόθεση εναντίον των Igor Zhigachov, Alexander Zakharov, Armen Davidyan κ.α. επανανοίχθηκε («was reopened») και λαμβάνοντο επιπλέον καταθέσεις (Τεκμήριο 240). Μ.Κ.16 - Αστ. 3185 Βαρβάρα Πόντου Η Μ.Κ.16 Αστ. 3185 Βαρβάρα Πόντου υπηρετεί στο ΓΔΟΕ και ήταν η ανακρίτρια της υπόθεσης Providencia. Η Μ.Κ.16 διερεύνησε την υπόθεση και υπέβαλε στις 23/5/12 την έκθεση της (κυανούν 43 στο Τεκμήριο 83
(1)) στον Προϊστάμενο της για να την υποβάλει στη Ν.Υ. για μελέτη και οδηγίες, πράγμα που έγινε και ο φάκελος επιστράφηκε από τη Ν.Υ. στις 24/8/12 με οδηγίες για αρχειοθέτηση του (σημείωμα με αρ. 12 στο Τεκμήριο 83
(6)). Αναφέρθηκε στα όσα διαμείφθησαν τους επόμενους μήνες αναφορικά με τη συγκεκριμένη υπόθεση, μέχρι και την 16/7/13 όπου ο φάκελος της υπόθεσης επεστράφη από τη Ν.Υ. με οδηγίες όπως οι διαφορές των εμπλεκομένων επιλυθούν στα πολιτικά Δικαστήρια (σημείωμα με αρ. 26 ημερ. 9/7/13 στο Τεκμήριο 83
(6)). Ως αποτέλεσμα των πιο πάνω οδηγιών ο φάκελος αρχειοθετήθηκε. Σύμφωνα με οδηγίες που έδωσε ο Κ.1 στο γραφείο του Αρχηγού Αστυνομίας στις 26/8/13 ο φάκελος διαβιβάστηκε στον Κ.1 και στις 16/10/13 οι φάκελοι επιστράφηκαν με οδηγίες του για λήψη καταθέσεων από ακόμη τρία άτομα, ήτοι τον δικηγόρο Ανδρέου Μ.Υ.3
(1), τον Έφορο Εταιρειών Μ.Κ.12 και το δικηγόρο Φίλιππο Αριστοτέλους (κυανούν 56 στο Τεκμήριο 83
(6)). Όταν λήφθησαν οι πιο πάνω καταθέσεις η Μ.Κ.16 έκρινε ότι δεν διαφοροποίησαν την κατάσταση ως προς την ποινική πτυχή της υπόθεσης και ετοίμασε σχετική Έκθεση ημερ. 31/10/13 (κυανούν 73 στο Τεκμήριο 83
(6)) Την ίδια μέρα η Μ.Κ.16 παρέδωσε όλους τους φακέλους της υπόθεσης στον Κ.1. Την 1/11/13 η υπόθεση επιστράφηκε από τη Ν.Υ. με οδηγίες του Κ.1 να ασκηθεί ποινική δίωξη. Στις 26/11/13 ο φάκελος επεστράφη στη Ν.Υ., οπότε δόθησαν οδηγίες από τον Μ.Κ.8 όπως μη προχωρήσει η καταχώριση οποιωνδήποτε ποινικών διώξεων (σημείωμα με αρ. 50 στο Τεκμήριο 83
(6)). Όπως είπε, η Μ.Κ.16 μίλησε για πρώτη φορά για την υπόθεση Providencia με τον Κ.1 στις 26/8/13 όταν τον επισκέφθηκε στο γραφείο του και του παρέδωσε τους φακέλους της υπόθεσης. Ο Κ.1 δεν τη ρώτησε οτιδήποτε για τις ανακρίσεις που είχαν γίνει μέχρι εκείνη τη στιγμή, ούτε για τις απόψεις της σε σχέση με την υπόθεση. Συνάντηση με τον Κ.1 είχε και περί τα μέσα Οκτωβρίου του 2013 όταν μετέβη με τον Λοχ. 1516 στη Ν.Υ. κατά την οποία τον ενημέρωσε για το στάδιο στο οποίο ευρίσκετο η λήψη των καταθέσεων. Ανέφερε πως ο ισχυρισμός του Κ.1 σε δημοσιογραφική του διάσκεψη ότι η ίδια είχε εισηγηθεί ποινική δίωξη δεν ευσταθεί. Μ.Κ.17 - Ειρήνη Χαραλαμπίδου Η Μ.Κ.17 Ειρήνη Χαραλαμπίδου ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι είναι Βουλευτής του ΑΚΕΛ και περί τα τέλη Νοεμβρίου του 2013 έλαβε τηλεφώνημα από κάποιο ανώνυμο πρόσωπο το οποίο της είπε ότι θα φρόντιζε να έρθει στα χέρια της ένας φάκελος. Ενώ βρισκόταν σε κηδεία στη Λεμεσό, κάποιος άγνωστος άντρας την πλησίασε και της έδωσε ένα φάκελο ο οποίος περιείχε αντίγραφο της 1ης και 9ης σελίδας της αγωγής αρ. 3987/13 του Ε.Δ. Λεμεσού (Τεκμήριο 243). Ο άγνωστος της είπε ότι στην αγωγή είχε εκδοθεί απόφαση υπέρ των Εναγόντων λόγω του ότι η Κ.3 δεν είχε εμφανιστεί στο Δικαστήριο. Η Μ.Κ.17 ξεκίνησε τότε προσπάθειες διερεύνησης του θέματος, αρχικά μέσω της Άντρης Αντωνιάδου, η οποία δήλωσε άγνοια και ανέλαβε να μάθει τι έγινε. Λόγω του ότι η τελευταία δεν επανήλθε για περαιτέρω ενημέρωση, η Μ.Κ.17 έστειλε το έγγραφο σε δημοσιογράφους, οι οποίοι όμως δεν το δημοσιοποίησαν. Κοινοποίησε, επίσης, το αντίγραφο της αγωγής στην Κεντρική Τράπεζα και μίλησε και με τον ίδιο τον Κ.1, ο οποίος της είπε ότι ήταν παραπληροφορημένη. Στις 10/3/15 σε συνεδρίαση της Επιτροπής Θεσμών της Βουλής η Μ.Κ.17 επανέφερε θέμα συμψηφισμού από επώνυμο πρόσωπο. Στην επόμενη συνεδρία της Επιτροπής Θεσμών ημερ. 12/3/15 ο Κοιλιάρης αναφέρθηκε στο όνομα του Κ.
  1. Μετά από αυτά η Μ.Κ.17 προέβη σε τηλεοπτικές δηλώσεις και αρθρογραφία επί του θέματος. Ο Κ.1 παρενέβη σε τηλεοπτική εμφάνιση της και απείλησε το κόμμα της, ενώ της έστελνε μηνύματα στο κινητό και την έπαιρνε τηλέφωνα, αυτή όμως δεν του απαντούσε. Μ.Κ.18 - Αλέξανδρος Γαβριηλίδης Ο Μ.Κ.18 Αλέξανδρος Γαβριηλίδης ανέφερε ότι είναι δικηγόρος στο γραφείο Σκορδής, Παπαπέτρου & Σία ΔΕΠΕ, το οποίο στις αρχές Αυγούστου του 2011 συμμετείχε σε συναντήσεις με την Κ.3 για την υπόθεση Providencia. Περιέγραψε στο Δικαστήριο τη συμμετοχή του Κ.4 στις συναντήσεις και την αλληλογραφία σε σχέση με την πιο πάνω υπόθεση. Μ.Κ.19 - Μιχάλης Αθανασίου Ο Μ.Κ.19 Μιχάλης Αθανασίου υπηρετούσε ως Διευθυντής Διεύθυνσης Διαχείρισης Κινδύνου στην Τράπεζα Κύπρου. Υπό την ιδιότητα του αυτή επιλήφθηκε και του θέματος του δανείου που είχε χορηγήσει η Λαϊκή προς την Dare Investments Ltd, της οποίας μέτοχοι ήταν ο Κ.1 και ο κ. Γιώργος Ιωάννου. Το δάνειο αυτό μετά τα γεγονότα του 2013 είχε μεταφερθεί ως περιουσιακό στοιχείο στην Τράπεζα Κύπρου και ανήρχετο στο ποσό των €714.
  2. Προτού η υπόθεση αυτή παραπεμφθεί στην Υπηρεσία Ανάκτησης Χρεών, και λόγω της θέσης που κατείχε ο Κ.1, αποφασίσθηκε όπως μέλος της Επιτροπής επιχειρήσει μία τελευταία προσπάθεια συζήτησης του θέματος με αυτόν, οπότε ο Μ.Κ.19 επισκέφθηκε με συνάδελφο του στις 7/1/15 τον Κ.1 στη Ν.Υ. για να συζητήσουν το κατά πόσο υπήρχε η δυνατότητα αναδιάρθρωσης του δανείου βάσει των κανονισμών της Κεντρικής Τράπεζας. Στη συνάντηση ο Κ.1 τους πληροφόρησε ότι είχε ήδη καταχωρίσει δύο αγωγές εναντίον της Ειδικής Διαχειρίστριας της Λαϊκής και της Λαϊκής, και κατ' επέκταση της Τράπεζας Κύπρου, και ότι στη μία εξ αυτών είχε εκδοθεί απόφαση υπέρ του για συμψηφισμό του επίμαχου δανείου με τις απομειωμένες καταθέσεις της Ricni. Μ.Κ.20 - Παναγιώτης Πελαγίας Τέλος ο Μ.Κ.20 Παναγιώτης Πελαγίας ανέφερε ότι διορίστηκαν στις 24/4/15 με τον κ. Α. Σωκράτους ως Ποινικοί Ανακριτές επιπρόσθετα της ανάκρισης την οποίαν ήδη είχε διεξάγει ο Μ.Κ.5 και επεξήγησε τις ενέργειες στις οποίες προέβησαν. Μαρτυρία Κατηγορουμένων Μετά την κλήση τους σε απολογία και την επεξήγηση των δικαιωμάτων τους οι Κ.1, 2 και 4 επέλεξαν να καταθέσουν ενόρκως και περαιτέρω οι Κ.1 και 4 να καλέσουν μάρτυρες. Η Κ.3 εταιρεία επέλεξε να προτείνει την παρουσίαση κάποιων εγγράφων τα οποία εν τέλει όντως κατατέθηκαν εκ συμφώνου και δεν προσέφερε οποιαδήποτε άλλη μαρτυρία. Συγκεκριμένα ο Κ.1 κάλεσε την Ευαγγελία Σερδάρη - [Μ.Υ.2
(1)], τον δικηγόρο Αντώνη Ανδρέου - [Μ.Υ.3
(1)] και τον Πρόεδρο Νίκο Αναστασιάδη - [Μ.Υ.4
(1)], ενώ ο Κ.4 κάλεσε τον Κωνσταντίνο Σταματίου - [Μ.Υ.2
(4)], την Ελένη Χρίστου - [Μ.Υ.3
(4)] και τη Σόνια Παπαλεοντίου - [Μ.Υ.4
(4)]. Μ.Υ.1
(1)- Κατηγορούμενος 1 Ο Κ.1 διορίστηκε στη θέση του Β.Γ.Ε. στις 9/7/13, ενόσω ακόμα ήταν Γ.Ε. ο Μ.Κ.
  1. Αργότερα, και πριν από τον διορισμό του Μ.Κ.8 στη θέση του Γ.Ε., έγινε συνάντηση μεταξύ των δύο στο γραφείο του Κ.1 κατά την οποία ο τελευταίος εξέφρασε την επιθυμία να ασχολείται με τις ποινικές υποθέσεις, κάτι που έγινε αποδεκτό από τον Μ.Κ.
  2. Επίσης επισκέφτηκαν μετά από πρόσκληση του Π.τ.Δ. το Προεδρικό Μέγαρο. Ήταν η θέση του Κ.1 ότι ουδέποτε τέθηκε οποιοσδήποτε όρος ή έγινε οποιαδήποτε συζήτηση ή συνεννόηση για το εύρος των εξουσιών του ή τον τρόπο άσκησης αυτών. Αναφορικά με την υπόθεση Providencia ο Κ.1 ανέφερε ότι τέλος Αυγούστου του 2013 έλαβε τηλεφώνημα από τον δικηγόρο Μ.Υ.3
(1)ο οποίος ζήτησε συνάντηση. Συναφώς ο Κ.1 ζήτησε από την Αστυνομία τον φάκελο της υπόθεσης και ενημέρωσε σχετικά τον Μ.Κ.7. Η συνάντηση του Κ.1 με τον Μ.Υ.3
(1)έγινε στις 28/8/13 και ο Μ.Υ.3
(1)ενημέρωσε τον Κ.1 για το παράπονο της ανήλικης του πελάτιδας. Ακολούθως ο Κ.1 μελέτησε τον φάκελο της υπόθεσης, τον οποίο είχε κρατήσει στο γραφείο του μέχρι τις 8/10/13, οπόταν και έδωσε οδηγίες στην Αστυνομία για τη λήψη τριών συμπληρωματικών καταθέσεων από τον δικηγόρο Μ.Υ.3
(1), τον Έφορο Εταιρειών Μ.Κ.12 και τον Φίλιππο Αριστοτέλους. Ο Κ.1 δέχτηκε ότι δεν διέφυγε την προσοχή του ο μέχρι τότε χειρισμός της υπόθεσης και οι προηγούμενες οδηγίες της Ν.Υ. αλλά θεώρησε, και εξακολουθεί μέχρι σήμερα να πιστεύει, ότι οι οδηγίες που έδωσε για ποινική δίωξη ήταν οι ενδεδειγμένες. Στις 26/11/13 ο Μ.Κ.8 του απέστειλε σε φάκελο την ανάκληση οδηγιών για ποινική δίωξη. Σε συνέχεια αυτού ο Κ.1, πολύ θυμωμένος από την ανατροπή των οδηγιών του, πήγε στο γραφείο του Μ.Κ.8 και τον ρώτησε για το τι είχε γίνει με δεδομένο ότι ο Μ.Κ.8 δεν τον είχε ρωτήσει προηγουμένως και ειδικά αφού είχε εγκρίνει και αποδεκτεί την εισήγηση του Κ.1. Με οργισμένο ύφος ο Μ.Κ.8, του είπε ότι τον είχε παραγκωνίσει και ότι την ποινική δίωξη την είχε πληροφορηθεί από τον δικηγόρο Μ.Κ.13. Η απάντηση του Κ.1 ήταν ότι ο ίδιος είχε δώσει οδηγίες στη Μ.Υ.2
(1)του Ποινικού Αρχείου να του σταλεί ο φάκελος με βάση την καθορισμένη υπηρεσιακή διαδικασία μαζί με τους υπόλοιπους φακέλους. Με δεδομένο δε ότι ο φάκελος της υπόθεσης είχε σταλεί στον Μ.Κ.8 μέσω του τρόλεϊ ο Κ.1 ανέμενε ότι ο Μ.Κ.8, από τη στιγμή που δεν είχε διαφωνήσει με τις οδηγίες του, θα τον καλούσε σε μεταγενέστερο στάδιο να του εξηγήσει τι είχε μεσολαβήσει και τις ανέτρεψε. Ήταν η θέση του Κ.1 ότι οι σχέσεις μεταξύ του ιδίου και του Μ.Κ.8 δεν ήσαν καλές και ότι είχε επέλθει τελική ρήξη σε αυτές λόγω ενός επεισοδίου που έλαβε χώρα τον Οκτώβριο του 2013. Απέρριψε τη θέση ότι την 1/11/13 είχε αποστείλει στην Αστυνομία τον ποινικό φάκελο της Providencia με οδηγίες για ποινική δίωξη χωρίς να αναμένει να προηγηθεί έλεγχος ή έγκριση από τον Μ.Κ.8, προβάλλοντας τη θέση ότι αυτό είχε γίνει με το που τελείωσε η διαδικασία του τρόλεϊ, αφού ο ίδιος είχε δώσει οδηγίες στη Μ.Υ.2
(1)να βάλει τον φάκελο στο τρόλεϊ ώστε να τεθεί ενώπιον του Μ.Κ.8. Σε σχέση με το σκέλος της υπόθεσης Providencia που αφορούσε τις υποσημειώσεις επί των πιστοποιητικών του Εφόρου Εταιρειών ο Κ.1 ανέφερε ότι του είχαν σταλεί οι σχετικοί φακέλοι από το Γενικό Αρχείο ώστε να γνωμοδοτήσει επί του θέματος και, περί τις αρχές Οκτωβρίου 2013 πήγε στο γραφείο του Μ.Κ.8 να τον πληροφορήσει για τις επιστολές που είχε στείλει. Στο πλαίσιο αυτής της ενημέρωσης ο Κ.1, επέστησε την προσοχή στον Μ.Κ.8 στο γεγονός ότι εκείνο το διάστημα η Κ.3 είχε δώσει διαστάσεις στο θέμα της κλοπής εταιρειών με την ανάμειξη διαφόρων αρχών και θεσμών της Δημοκρατίας, λέγοντας του δε παραστατικά ότι σε περίπτωση διχογνωμίας στη Ν.Υ. «θα κάτσει ο Νεοκλέους πάνω στα αφκιά μας». Η απάντηση του Μ.Κ.8 ήταν ότι θα κοίταζε το θέμα. Ισχυρίστηκε ότι ούτε για το θέμα των υποσημειώσεων αλλά ούτε και για το θέμα της ποινικής δίωξης είχε μιλήσει με οποιοδήποτε εκπρόσωπο της Κ.3 και ειδικά με τον κ. Ανδρέα Νεοκλέους, τον Κ.4 ή την κα Μαρία Κυριακού. Σε σχέση με τις αγωγές 1482/13 και 3987/13 ήταν η θέση του Κ.1 ότι ουδεμία ανάμειξη είχε, αφού με τον διορισμό του στη θέση του Β.Γ.Ε. είχε δώσει οδηγίες στο δικηγορικό του γραφείο να τις προωθήσουν, συμβουλεύοντας τους λόγω των πρωτότυπων θεμάτων που αυτές αφορούσαν, να είναι σε επαφή με άλλους δικηγόρους εναγόντων με παρόμοιες υποθέσεις. Για την υπόθεση 3987/13 ενδιαφερόταν και τηλεφωνούσε όποτε θυμόταν και μπορούσε. Όταν ενημερώθηκε για την έκδοση και την επίδοση της απόφασης ζήτησε να τον κρατούν ενήμερο. Δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο να είδε περαστικό τον Κ.2 στο γραφείο του στη Ν.Υ. κάποιες φορές ενόψει του ότι το πρώην γραφείο του είχε υποθέσεις με λειτουργούς της Ν.Υ. και μάλιστα ο Κ.2 να είχε προσπαθήσει να του μιλήσει για αυτές. Ωστόσο κατά την επίδικη περίοδο ουδέποτε συναντήθηκαν στη Ν.Y. για να συζητήσουν για αυτές. Μ.Υ.2
(1)- Ευαγγελία Σερδάρη Η Μ.Υ.2
(1)ανέφερε ότι από το 1990 εργαζόταν στο Ποινικό Αρχείο της Ν.Υ., του οποίου και ανέλαβε ως Υπεύθυνη τον Ιούνιο του 2013. Από τη Ν.Υ. μετακινήθηκε μετά από αίτημα δικό της στις 5/12/13 και έκτοτε εργάζεται στο Τμήμα Φορολογίας στον ΦΠΑ. Επεξήγησε τη διαδικασία αναφορικά με τον χειρισμό των φακέλων στο Ποινικό Αρχείο και είπε ότι μετά που ο Κ.1 ανέλαβε το Ποινικό τους έβλεπε ο ίδιος και ακολούθως πήγαιναν με το καροτσάκι στον Γ.Ε. Κατόπιν τούτου επιστρέφονταν στην Αστυνομία. Για την υπόθεση Providencia η Μ.Υ.2
(1)ανέφερε ότι θυμάται ότι επί Μ.Κ.7 οι φακέλοι διακινήθηκαν μια με δυο φορές από το Αρχηγείο στη Ν.Υ. και πίσω και είχαν δοθεί οδηγίες όπως μην ασκηθεί ποινική δίωξη. Όταν διορίστηκε ο Κ.1 οι αστυνομικοί φακέλοι της υπόθεσης επανήλθαν στη Ν.Υ. Ακολουθήθηκε η συνήθης διαδικασία και αυτοί «πρέπει» να τέθηκαν ενώπιον του Γ.Ε. Μ.Κ.
  1. Η ίδια διαπίστωσε με το που επέστρεψε τους φακέλους ο Κ.1 ότι υπήρχε σημείωμα με το οποίο άλλαζαν οι προηγούμενες οδηγίες και η υπόθεση θα προχωρούσε σε ποινική δίωξη. Ήταν η θέση της ότι όταν ο Κ.1 έφερε τους φακέλους της Providencia τους είπε να τους βάλουν στο τρόλεϊ με τις άλλες υποθέσεις για να πάνε στον Γ.Ε. Μ.Κ.8 και ότι θυμόταν ότι ο ίδιος ο Κ.1 έβαλε το ένα από τους υποφακέλους (box file) της υπόθεσης πάνω στο τρόλεϊ. Λίγες μέρες προτού η ίδια φύγει από τη Ν.Υ. ο Μ.Κ.8 είχε ξαναζητήσει να έρθουν οι φακέλοι της Providencia. Της φώναξε να πάει πάνω στο γραφείο του και της έδωσε μία επιστολή για να βάλει στον φάκελο, καθώς και οδηγίες όπως οι φακέλοι επιστραφούν στην Αστυνομία. Η ίδια έβαλε την επιστολή στον φάκελο και δοκίμασε να επικοινωνήσει με την Εισαγγελία του Αρχηγείου αλλά δεν απαντούσαν το τηλέφωνο. Λόγω φόρτου εργασίας οι φακέλοι της Providencia έμειναν στο δάπεδο του Ποινικού Αρχείου μέχρι που το ξαναθυμήθηκε γύρω στο μεσημέρι. Τότε τηλεφώνησε στην κα Καίτη Σοφοκλέους αλλά αυτή της είπε ότι λόγω της ώρας θα έστελνε κάποιον να τους παραλάβει την επόμενη μέρα. Δεν ενημέρωσε προς τούτο τον Γ.Ε. Μ.Κ.
  2. Την επόμενη μέρα το πρωί ειδοποιήθηκε από τις ιδιαιτέρες του Γ.Ε. να πάει πάνω στο γραφείο του όπου αυτός θυμωμένος τη ρώτησε γιατί δεν είχαν φύγει οι φακέλοι από την προηγουμένη ως οι οδηγίες του. Η Μ.Υ.2
(1)του εξήγησε τι είχε συμβεί και αυτός ρώτησε γιατί δεν του είχε πει ότι αντιμετώπισε πρόβλημα ώστε να επιληφθεί του θέματος ο ίδιος. Ενημέρωσε τον Μ.Κ.8 ότι οι φακέλοι βρίσκονταν ήδη καθοδόν προς το Αρχηγείο. Λόγω του ότι ο Μ.Κ.8 της είχε αναφέρει ότι υπήρξε διαρροή στις εφημερίδες της επιστολής που της είχε δώσει, πανικοβλήθηκε και έψαξε μέσω της Καίτης Σοφοκλέους να επιβεβαιώσει ότι η επιστολή ήταν όντως μέσα στον φάκελο πράγμα για το οποίο ενημέρωσε τον Μ.Κ.8. Η ίδια θεώρησε ότι ο θυμός του Μ.Κ.8 ήταν δικαιολογημένος γι' αυτό στο τέλος της ημέρας ζήτησε να τον δει και απολογήθηκε οπόταν αυτός έδειξε κατανόηση και της είπε ότι δεν υπάρχει πρόβλημα. Μ.Υ.3
(1)- Αντώνης Ανδρέου Ο Μ.Υ.3
(1)ανέφερε ότι είναι δικηγόρος των Elena και Anastasia Zakharova οι οποίες ήσαν οι Ενάγουσες στην αγωγή 3982/11 του Ε.Δ. Λεμεσού, και κληρονόμοι του Oleg Zakharov. Κατά τον Σεπτέμβριο του 2011 έλαβε πληροφόρηση ότι είχαν γίνει παράνομα και δόλια ενέργειες στον Έφορο Εταιρειών για αλλαγή αξιωματούχων, μετόχων και εγγεγραμμένου γραφείου της εταιρείας Providencia με απώτερο σκοπό την αποστέρηση των δικαιωμάτων των πελάτιδων του. Μετά από συνάντηση που έγινε στο γραφείο του Γ.Ε. Μ.Κ.7 στις 19/9/11 στην παρουσία του Εφόρου Εταιρειών, του ιδίου και της κας Μ. Κυριακού εκ μέρους της Κ.3 ο Έφορος ανακάλεσε στις 23/9/11 τα πιστοποιητικά που είχε εκδώσει στις 19/9/
  1. Παρά την ακύρωση, όμως, η ομάδα του Igor Zhigachov συνέχισε να τα χρησιμοποιεί. Τον Αύγουστο του 2013 πληροφορήθηκε από τον Ρώσο δικηγόρο των πελάτιδων του ότι οι δικαστικές διαδικασίες στη Ρωσία προχωρούσαν και ότι τα συμφέροντα τους βρίσκονταν σε κίνδυνο λόγω της χρήσης των ακυρωθέντων πιστοποιητικών που είχαν εξασφαλίσει από τον Έφορο Εταιρειών στην Κύπρο. Ήταν εις γνώση του η καταγγελία που είχε γίνει στην Αστυνομία εναντίον των Ρώσων, όπως και το ότι είχε «παγώσει» η όλη έρευνα και διαδικασία μετά από απόφαση του Μ.Κ.
  2. Λόγω του ότι στο δικηγορικό κόσμο ήταν γνωστό ότι εκείνος που χειριζόταν τις ποινικές υποθέσεις στη Ν.Υ. ήταν πλέον ο Κ.1, ζήτησε από τον τελευταίο συνάντηση να τον δει όπως και έγινε. Σκοπός του Μ.Υ.3
(1)ήταν να πείσει τον Κ.1 ότι το θέμα της ποινικής δίωξης ήταν πολύ σοβαρό θέμα για την προστασία των δικαιωμάτων των πελάτιδων του. Στη συνάντηση που πραγματοποιήθηκε στις 28/8/13 ανέφερε στον Κ.1 ότι σε περίπτωση που είχε συντελεσθεί η αποξένωση της περιουσίας των ρωσικών εταιρειών, ως η πληροφόρηση που είχε, τότε υπήρχε σοβαρό ενδεχόμενο να προκύψουν όχι μόνο ευθύνες της Κυπριακής Δημοκρατίας για την απώλεια που θα υφίστατο η ανήλικη πελάτιδα του αλλά και σοβαρή ζημιά στην Κύπρο ως κέντρο προσφοράς υπηρεσιών. Της συνάντησης αυτής ακολούθησαν μέχρι τις αρχές Οκτωβρίου του 2013 και 3-4 τηλεφωνικές επικοινωνίες του Μ.Υ.3
(1)προς τον Κ.1 με σκοπό να πληροφορηθεί τυχόν εξελίξεις στο θέμα της ποινικής δίωξης. Στις 11/10/13 και αφού είχε μεσολαβήσει ο διορισμός του Μ.Κ.8 στη θέση του Γ.Ε. είχε, κατόπιν σχετικού αιτήματος του, συνάντηση με αυτόν στην οποία συζήτησε ανάμεσα σε άλλα θέματα και το ζήτημα των υποσημειώσεων στα πιστοποιητικά που εξέδιδε ο Έφορος για την Providencia. Φεύγοντας από το γραφείο του Μ.Κ.8 πέρασε και από το γραφείο του Κ.1 όπου και συνομίλησε μαζί του «στο πόδι» ρωτώντας τον για το θέμα της Providencia. Εκεί ο Κ.1 του ανέφερε ότι είχε δώσει οδηγίες για λήψη επιπρόσθετων καταθέσεων και ότι θα ζητείτο και από τον ίδιο να δώσει κατάθεση. Πράγματι αυτό έγινε και έδωσε κατάθεση στις 24/10/13. Μετά την ανακοίνωση στον Τύπο για ανάκληση από τον Μ.Κ.8 των οδηγιών για ποινική δίωξη εναντίων των Ρώσων ζήτησε με επιστολή του προς τον Μ.Κ.8 να ορίσει σε αυτόν και τον Ανδρέα Νεοκλέους συνάντηση για να εκθέσουν τις δικές τους θέσεις. Η απάντηση που έλαβε από τον Μ.Κ.8 ήταν ότι δεν υπήρχε λόγος να συναντηθούν. Κατά την αντεξέταση του ανέφερε ότι επίσημα δεν προέβη σε καταγγελία στην Αστυνομία για σκοπούς προστασίας του συμφέροντος της πελάτιδας του και ότι η μόνη επιλογή που υπήρχε ήταν να βοηθήσει με όσους τρόπους μπορούσε να προχωρήσει η ποινική διαδικασία που είχε καταγγείλει ο Νεοκλέους, (εννοώντας τον κ. Ανδρέα Νεοκλέους και την Κ.3). Μ.Υ.4
(1)- Νίκος Αναστασιάδης Είναι ο Π.τ.Δ. Στην κυρίως εξέταση του κατέθεσε ότι πριν τον διορισμό του Μ.Κ.8 (16/9/13) έγιναν με δική του πρωτοβουλία δύο συναντήσεις μεταξύ του, του Μ.Κ.8 και του Κ.
  1. Η πρώτη ήτο συνάντηση αλληλογνωριμίας. Η δεύτερη, η οποία έλαβε χώρα μία ή δύο μέρες προ του διορισμού του Μ.Κ.8, έγινε κατόπιν πληροφόρησης του Προέδρου ότι ο Κ.1 ένιωθε έντονα δυσαρεστημένος για τον διορισμό του Μ.Κ.8 και όχι του ιδίου στη θέση του Γ.Ε. Κατά τη δεύτερη αυτή συνάντηση φρόντισε όπως μεταξύ των δύο αυτών θεσμικών αξιωματούχων υπάρξει μια αλληλοκατανόηση και συνεργασία. Στο πλαίσιο αυτής εισηγήθηκε όπως αναλάβει τις ποινικές υποθέσεις ο Κ.1 με τελευταίο πάντα τον λόγο να έχει ο Μ.Κ.8, όπως εξάλλου προβλέπει το ίδιο το Σύνταγμα. Επικράτησε δε η συναντίληψη ότι θα συναντούντο ανά τακτά διαστήματα προκειμένου να συνεννοούνται και να υπάρχει και αγαστή συνεργασία μεταξύ τους. Στον ίδιον δεν ετέθη όρος από τον Μ.Κ.8 για να αποδεχθεί ο τελευταίος τον διορισμό. Δεν γνωρίζει εάν στον μεταξύ των δύο διάλογο και στις μεταξύ τους συναντήσεις τέθηκαν οποιοιδήποτε όροι. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι η δεύτερη συνάντηση είχε ως στόχο την εξομάλυνση των σχέσεων των δύο για σκοπούς ομαλής λειτουργίας της Γενικής Εισαγγελίας. Ο ίδιος επεδίωξε από τη μια ο Κ.1 να μην αισθάνεται μειωμένος αλλά και από την άλλη να μην υποβαθμίζεται ο Μ.Κ.8 και το κύρος του, λαμβάνοντας ιδίως υπόψη το Σύνταγμα. Για αυτό επεδίωξε την εξεύρεση της χρυσής τομής, εισηγούμενος την ανάληψη των ποινικών υποθέσεων από τον Κ.1 με τελευταίο πάντα λόγο να έχει ο Μ.Κ.8 ενώ προς συντονισμό των δύο τους προέτρεψε να βρίσκονται κάθε πρωί. Κατηγορούμενος 2 Ο Κ.2 ανέφερε ότι με την αποχώρηση του Κ.1 από το δικηγορικό γραφείο τους άφησε να χειριστούν ένα σημαντικό αριθμό σοβαρών υποθέσεων με αποτέλεσμα για τους μήνες που ακολούθησαν να προσπαθεί να ανταπεξέλθει. Ταυτόχρονα ο Κ.1 είχε αφήσει και προσωπικές του υποθέσεις, μεταξύ των οποίων και μία νέα υπόθεση που αφορούσε λογιστικό συμψηφισμό απομειωθεισών καταθέσεων της εταιρείας Ricni με δάνειο της εταιρείας Dare investments Ltd, αμφότερες εταιρείες συμφερόντων του Κ.
  2. Ετοίμασε και καταχώρισε την αγωγή με αρ. 3987/
  3. Ο Κ.2 έκρινε ότι η Τράπεζα Κύπρου δεν είχε locus standi στην αγωγή και με αυτό το σκεπτικό αυτός επέλεξε τους διαδίκους της. Το κλητήριο ένταλμα το έδωσε ο ίδιος στον επιδότη Μ.Κ.1 για να το επιδώσει. Είπε ότι, την αγωγή 3987/13 χειρίστηκαν διάφορα άτομα από το γραφείο τους ενώ την πρώτη αίτηση για απόφαση δεν την έκανε ο ίδιος. Ισχυρίστηκε ότι η έκδοση της απόφασης αποτελούσε, μόνο προσωρινά θετική εξέλιξη, αφού μόνιμα θετική θα γινόταν μόνο εάν η Λαϊκή και η Διαχειρίστρια συμφωνούσαν να την εκτελέσουν. Ο Κ.2 περιέγραψε τις δύσκολες συνθήκες υπό τις οποίες ενεργούσε κατά τον ουσιώδη χρόνο, τόσο λόγω των αυξημένων του ευθυνών, όσο και λόγω οικονομικών δυσκολιών που αντιμετώπιζε το γραφείο, και είπε ότι κάτω από αυτές ήταν που θυμήθηκε ότι ο Κ.1 του είχε πει ότι υπήρχαν δυσκολίες για προσωπική επίδοση στην Διαχειρίστρια. Με αυτά τα δεδομένα έλαβε αυθόρμητα και άδολα την απόφαση να επιδώσει την αγωγή στην Κ.3 για σκοπούς ταχείας προώθησης της. Ήταν, όμως, η θέση του ότι ουδέποτε μίλησε στο τηλέφωνο με τον Μ.Κ.1 αλλά ούτε και με οποιοδήποτε πρόσωπο από την Κ.3 περιλαμβανομένου και του Κ.4 αναφορικά με την επίδοση αυτή αρνούμενος και ότι είπε κάτι σχετικό με τέτοια συνομιλία στον Μ.Κ.
  4. Κατηγορούμενη 3 Όπως έχει ήδη αναφερθεί, στο πλαίσιο υπεράσπισης της Κ.3 παρουσιάστηκαν εκ συμφώνου διάφορες επιστολές - αλληλογραφία των δικηγορικών γραφείων Ιωαννίδης, Δημητρίου Δ.Ε.Π.Ε. και Γεωργίου, Τσαρδελλή Δ.Ε.Π.Ε. με τον Γενικόν Εισαγγελέα, οι οποίες κατέληξαν σε αναστολή της ποινικής δίωξης στην ιδιωτική ποινική υπόθεση 16713/15 μεταξύ Providencia Holding Ltd κ.α. ν.
  5. Igor Zhigachov κ.α. στις 31/3/
  6. Τα έγγραφα ως δέσμη σημειώθηκαν ως Τεκμήριο
  7. Μ.Υ.1
(4)- Κατηγορούμενος 4 Ο Κ.4 ανέφερε ότι ήταν παρών στις συνεδριάσεις της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Θεσμών τον Φεβρουάριο του 2015 στο πλαίσιο της δεύτερης εκ των οποίων ο κ. Κοιλιάρης έκανε αναφορά στο ότι η Διοικήτρια της Κεντρικής Τράπεζας είχε πει ότι η απόφαση στην αγωγή 3987/13 είχε παραμεριστεί ως αποτέλεσμα δωροδοκίας του Κ.1 από την Κ.
  1. Υπό το φως των γεγονότων αυτών κλήθηκε να δώσει κατάθεση στον Μ.Κ.
  2. Ο Κ.4 περιέγραψε το πλαίσιο της επαγγελματικής σχέσης μεταξύ της Κ.3 και της Ειδικής Διαχειρίστριας και εξήγησε ότι τις υποθέσεις που εντάσσονταν στην Γ' Ομάδα του Δικαστηριακού Τμήματος της Κ.3 τις χειρίζετο η δικηγόρος κα Μ. Τζιούτ υπό την επίβλεψη και καθοδήγηση του. Ο ίδιος χειρίστηκε προσωπικά και παρουσίασε ενώπιον Επαρχιακού Δικαστηρίου μόνο τέσσερις υποθέσεις περιλαμβανομένης της αίτησης παραμερισμού στην αγωγή 3987/
  3. Κατά τον ουσιώδη χρόνο αφιέρωνε όλο τον χρόνο του στον χειρισμό των αγωγών 8400/12 και 475/06 του Ε.Δ. Λευκωσίας και της διεθνούς διαιτησίας μεταξύ της Λαϊκής Τράπεζας και της Ελληνικής Δημοκρατίας. Είπε ότι, οι υποθέσεις αρχικά αποστέλλονταν από τη Διαχειρίστρια στον ίδιο (Κ.4) με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο (e-mail) και αυτός τις προωθούσε στη Σόνια Παπαλεοντίου [(Μ.Υ.4
(4)]. Εάν υπήρχε συνημμένο διάταγμα ή αίτηση για προσωρινό διάταγμα η Μ.Υ.4
(4)τα έστελνε στην κα Τζιούτ. Εάν δεν υπήρχε, τότε η Μ.Υ.4
(4)ανέμενε τα υπογραμμένα διοριστήρια μέσω του γραφείου της Κ.3 στη Λευκωσία και, όταν αυτά έρχονταν, άνοιγε φάκελο και ετοίμαζε το Σημείωμα Εμφάνισης. Όσον αφορά στην αγωγή 3987/13 θεώρησε ότι έφερε ο ίδιος την ευθύνη ως επικεφαλής του Δικαστηριακού Τμήματος. Τον Μ.Κ.1 τον γνώριζε ένεκα του ότι ερχόταν συχνά στα γραφεία τους και ήταν ένας από τους επιδότες που χρησιμοποιούσαν. Όταν αυτός του επέδωσε το κλητήριο της αγωγής στις 16/9/13, ο ίδιος σχημάτισε την εντύπωση ότι αφορούσε την ήδη εκκρεμούσα αγωγή της Ricni, την 1482/13, και δεν ασχολήθηκε με το περιεχόμενο του. Όταν στο τέλος Νοεμβρίου 2013 έμαθε για την έκδοση απόφασης αντέδρασε άμεσα και ανέφερε στη Διαχειρίστρια ότι θα πετύγχαινε τον παραμερισμό της. Με τον Κ.2 ουδέποτε είχε μιλήσει πριν από την αίτηση παραμερισμού. Σε σχέση με την Providencia ο Κ.4 είπε ότι γνώριζε για την ύπαρξη της υπόθεσης η οποία ήταν σοβαρή αλλά δεν είχε οποιαδήποτε ευθύνη χειρισμού της ή παρουσίασης αυτής ενώπιον Δικαστηρίου. Μετά την κλήση τους σε απολογία κατόπιν οδηγιών του δικηγόρου του εξέτασε όλη την ηλεκτρονική αλληλογραφία (e-mails) για την περίοδο Οκτωβρίου και Νοεμβρίου 2013 και διαπίστωσε ότι υπήρχαν (e-mails) ημερ. 23/10/13 από τον ίδιο προς τη Μ.Υ.4
(4)για την αγωγή 3987/13, καθώς και ημερ. 12/11/13 από την Ελένη Χρίστου [(Μ.Υ.3
(4)] προς τη Μ.Υ.4
(4). Μ.Υ.2
(4)- Κωνσταντίνος Σταματίου Είναι δικηγόρος στην Κ.3 και μεταξύ άλλων βοηθά στον χειρισμό των αγωγών υπ΄ αρ. 579/15 (Τεκμήριο 335), 6193/14 (Τεκμήριο 333), της Αίτησης 216/16 και της Ιδιωτικής Ποινικής 30579/14, (Τεκμήριο 334) όλων του Ε.Δ. Λευκωσίας υπεύθυνος συνέταιρος για τις οποίες είναι ο Κ.
  1. Την Ιδιωτική Ποινική 30579/14 υπέγραψε και καταχώρισε ο δικηγόρος κ. Ηλίας Στεφάνου εκ μέρους της εκεί παραπονούμενης ABP CO. Επίσης στην αγωγή αρ. 579/19 επισυνάφθηκε στην ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της αίτησης για έκδοση Mareva Injunction μία γνωμάτευση του κ. Ηλία Στεφάνου. Οι δε δικηγόροι της πιο πάνω παραπονούμενης απέστειλαν τις επιστολές Τεκμήρια 342 και 344(β) στις οποίες γίνεται αναφορά στις έρευνες και στην καταχώριση υπόθεσης για τον Κ.
  2. Μ.Υ.3
(4)- Ελένη Χρίστου Η μάρτυρας αυτή ανέφερε ότι ήταν υπάλληλος της Λαϊκής και τώρα εργάζεται ως ιδιαιτέρα γραμματέας του Διευθυντή Διαχείρισης Κινδύνου της Τράπεζας Κύπρου, ήτοι του Μ.Κ.19. Μεταξύ του 2013 και τέλος του 2014 εργάστηκε στο Τμήμα της Ειδικής Διαχειρίστριας. Με τον κ. Στεφάνου μίλησε υπό την ιδιότητα της αυτή για να διευθετήσει συνάντηση του με τον Μ.Κ.19, αλλά και σχετικά με κάποιες επιστολές (e-mails) που αυτός ήθελε. Αφού λήφθηκε σχετική άδεια να μπει στα παλαιά αρχεία της από την Λαϊκή ο κ. Κυριάκος Γέρου από το Τμήμα Υπολογιστών προσπάθησε να μπει σε αυτά αλλά αυτό δεν επετεύχθη (ένδειξη «Access Denied»). Την επόμενη μέρα, όταν προσπάθησε η ίδια μπήκε στην ηλεκτρονική διεύθυνση της αλλά τόσο τα Εισερχόμενα (Inbox) όσο και τα Εξερχόμενα (Outbox) ήσαν κενά. Εξηγώντας τη διαδικασία που ακολουθούσαν στο γραφείο της Διαχειρίστριας είπε ότι με την επίδοση σε αυτούς αγωγής σάρωναν (scan) αυθημερόν το δικόγραφο και τα έστελναν με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο στον Κ.4, ενώ μετά από 2-3 μέρες ετοίμαζαν τα διοριστήρια μαζί με επιστολή της Διαχειρίστριας και τα έστελναν στα γραφεία της Κ.3 στη Λευκωσία. Αναφορικά με την αγωγή 3987/13 την είχε πάρει τηλέφωνο η Μ.Υ.4
(4)και της είπε ότι δεν είχε παραληφθεί, παρακαλώντας τη να το ξαναστείλει ηλεκτρονικά. Τότε η Μ.Υ.3
(4)απέστειλε την επιστολή (e-mail) ημερ. 12/11/13 που περιείχε την αρχική επιστολή (e-mail) προς τον Κ.4 ημερ. 23/10/13 και η οποία φαίνεται στα Τεκμήρια 327, 328 και 329. Μ.Υ.4
(4)- Σόνια Παπαλεοντίου Η Μ.Υ.4
(4)ανέφερε ότι εργάζεται ως γραμματειακή υπάλληλος στην Γ' Δικαστηριακή Ομάδα της Κ.3 με υπεύθυνο τον Κ.
  1. Περιέγραψε τη διαρρύθμιση του 2ου ορόφου όπου βρίσκεται το γραφείο της ίδιας και του Κ.
  2. Η διαδικασία που ακολουθούσαν σε σχέση με αγωγές της Λαϊκής κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν ότι ο Κ.4 της προωθούσε τις επιστολές (e-mails) και αυτή εκτύπωνε τα κλητήρια, τα τοποθετούσε σε ένα φάκελο και ανέμενε να έρθουν τα διοριστήρια ώστε να ετοιμάσει φάκελο υπόθεσης και Σημείωμα Εμφάνισης. Για την αγωγή 3987/13 ήταν η θέση της ότι ήρθε ο Μ.Κ.1, ο οποίος χωρίς να της δείξει τι έγγραφο κρατούσε, ζήτησε τον Κ.4 και πήγε απ' ευθείας στο γραφείο του. Ακολούθως ο Κ.4 τη ρώτησε «που βρίσκεται η υπόθεση Ricni», και αυτή τον ενημέρωσε ότι εκκρεμούσε διαδικασία προσωρινού διατάγματος. Ο Κ.4 της έδωσε ένα έγγραφο να τοποθετήσει στον φάκελο της Ricni, το οποίο δεν μελέτησε η ίδια να δει τι αφορούσε. Στις 11/11/13 έλαβε την πρωτότυπη επιστολή της ειδικής διαχειρίστριας (Τεκμήριο 104) με τα διοριστήρια (retainers). Αμέσως έψαξε στον φάκελο που τηρούσε να βρει τα κλητήρια, δεν τα εντόπισε, τηλεφώνησε στη Μ.Υ.3
(4)και της ζήτησε να της τα αποστείλει. Πράγματι της τα έστειλε μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου (e-mail) ημ. 12/11/13 (Τεκμήριο 328) με το οποίο της επαναπροωθούσε την παλαιότερη της επιστολή ημ. 23/10/13 προς τον Κ.4. Η εξήγηση που δίδει για τον μη εντοπισμό των κλητηρίων στον φάκελο που τηρούσε είναι ότι είχε παραλείψει να εκτυπώσει την αρχική επιστολή (e-mail) της Μ.Υ.3
(4)ημ. 23/10/13 που της είχε προωθήσει ο Κ.4 αυθημερόν (Τεκμήριο 327). Μόλις εκτύπωσε την αγωγή με αρ. 3987/13 διαπίστωσε ότι επρόκειτο για ειδικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα οπότε αμέσως επικοινώνησε με το γραφείο των αντιδίκων για να τους ενημερώσει ότι μόλις εκείνη τη στιγμή είχε πάρει τα διοριστήρια και ότι θα καταχωρούσε σημείωμα εμφάνισης. Το άτομο που απάντησε το τηλέφωνο την ενημέρωσε ότι είχε ήδη εκδοθεί απόφαση η οποία θα τους επιδίδετο. Δεν ενημέρωσε τον Κ.4 για τα πιο πάνω, και του τα είπε για πρώτη φορά τον Μάρτιο του 2016 όταν αυτός την κάλεσε και της ζήτησε να βρει μέσω του ηλεκτρονικού υπολογιστή της όλες τις επιστολές (e-mails) εισερχόμενες και εξερχόμενες που αφορούσαν την υπόθεση. Αγορεύσεις Όλοι οι συνήγοροι με εμπεριστατωμένες αγορεύσεις υποστήριξαν εκτενώς και αναλυτικά τις θέσεις τους. Κρίνουμε σκόπιμο όπως γίνεται αναφορά σε συγκεκριμένα επιχειρήματα στο στάδιο που αυτά θα εξετάζονται. Αξιολόγηση μαρτυρίας - Ευρήματα Εισερχόμενοι στο θέμα της αξιολόγησης κατ΄ αρχάς σημειώνουμε πως έχουμε παρακολουθήσει με κάθε δυνατή και επιβαλλόμενη προσοχή όλους τους μάρτυρες και έχουμε εξετάσει με την ίδια προσοχή το σύνολο των 351 τεκμηρίων, τα οποία αριθμούν εκατοντάδες σελίδες. Είμαστε σε θέση να προβούμε στη δέουσα, κατά τη γνώμη μας, αξιολόγηση τόσο της προφορικής όσο και της έγγραφης μαρτυρίας, με σκοπό την εξαγωγή των αναγκαίων ευρημάτων και συμπερασμάτων ως προς τα γεγονότα. Προτού το πράξουμε θα πρέπει να σημειώσουμε πως σημαντικό μέρος των διαδραματισθέντων καλύπτεται από παραδεκτά, καθώς και από μη αμφισβητούμενα ή αναντίλεκτα γεγονότα. Δεν θωρούμε σκόπιμο να παραθέσουμε ξεχωριστά είτε τα παραδεκτά είτε τα μη αμφισβητούμενα γεγονότα. Έχοντας υπόψιν το σύνολο της μαρτυρίας κρίνουμε πως θα εξυπηρετούσε καλύτερα τις ανάγκες της υπόθεσης η χρονολογική και θεματική, κατά το δυνατόν, παράθεση με παράλληλη, όπου απαιτείται, αξιολόγηση προς εξακρίβωση τυχόν αμφισβητούμενων γεγονότων. Είναι προφανές ήδη από τα όσα έχουμε εισαγωγικά αναφέρει, καθώς και από την παρατεθείσα μαρτυρία πως τα ουσιώδη γεγονότα περιστρέφονται βασικά γύρω από δύο μεγάλες ενότητες ήτοι: · Αφενός την Αστυνομική Διερεύνηση της αποκαλούμενης «υπόθεσης Providencia», για την οποία στις 31/10/13 ο Κ.1, όντας Β.Γ.Ε. έδωσε οδηγίες για ποινικές διώξεις και · Αφετέρου τις Δικαστικές Διαδικασίες, και ιδιαίτερα την αγωγή 3987/13, στις οποίες εμπλέκοντο υπό τη μια ή την άλλη ιδιότητα οι Κ.1-4, καθώς και το πρώην δικηγορικό γραφείο του Κ.
  1. Θα πρέπει να παρατηρήσουμε πως η πλειονότητα των μαρτύρων της Κατηγορούσας Αρχής κλήθηκαν λόγω της φερόμενης εμπλοκής και γνώσης τους για ζητήματα της πρώτης ενότητας και πολύ λιγότεροι για τα θέματα των αγωγών, πράγμα που οφείλεται εν μέρει και στο ότι πλείστα όσα γεγονότα της δεύτερης ενότητας καλύπτονται από παραδεκτά ή αναντίλεκτα γεγονότα. Όσον αφορά τους κληθέντες μάρτυρες, καθώς και όσους Κατηγορούμενους κατέθεσαν ενόρκως, αξιολογήσαμε τη μαρτυρία τους με βάση το περιεχόμενο την ποιότητα και τη σύγκριση της με την υπόλοιπη μαρτυρία, καθοδηγούμενοι από σειρά παραγόντων όπως, μεταξύ άλλων, τη σαφήνεια και αμεσότητα των απαντήσεων, τη λογικότητα και πειστικότητα των θέσεων τους, την ύπαρξη ή μη υπερβολών ή ουσιωδών αντιφάσεων, την ύπαρξη οποιουδήποτε τυχόν προσωπικού συμφέροντος ή προκατάληψης και διάφορα άλλα στοιχεία τα οποία κατά περίπτωση θα αναφερθούν κατωτέρω. Η αξιολόγηση μας δεν έχει περιοριστεί μόνο στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας του καθενός ξεχωριστά. Τη μαρτυρία την έχουμε συσχετίσει, αντιπαραβάλει και διερευνήσει με την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων, δηλαδή, υποβάλλοντας τη στη βάσανο της συνεκτίμησης στο πλαίσιο του συνόλου της (μαρτυρίας) με βάση την προσέγγιση που η Νομολογία μας επιτάσσει στο θέμα αυτό[1]. Η αξιολόγηση γίνεται έχοντας υπόψη το σύνολο της μαρτυρίας που δόθηκε τόσο για την Κατηγορούσα Αρχή όσο και για την Υπεράσπιση καθώς και όλες τις εισηγήσεις της Υπεράσπισης. Μαρτυρία Μ.Κ.1 (Παναγιώτης Κλείτου) Ξεκινώντας από τον Μ.Κ.1 σημειώνουμε κατ΄ αρχάς πως έχουμε πλήρη επίγνωση της σημαντικότητας της μαρτυρίας του όσον αφορά την υπόθεση. Αυτή βεβαίως εστιάζεται όχι τόσο στο γεγονός της διενέργειας της αρχικής επίδοσης του επίμαχου κλητηρίου εντάλματος, όσο αφενός στη δια ζώσης συνομιλία την οποίαν είχε με τον Κ.2 κατά την ανάθεση της επίδοσης και αφετέρου στα διαδραματισθέντα κατά την επίσκεψη του στα γραφεία της Κ.3 και ιδίως την κατ΄ ισχυρισμόν του τηλεφωνική επικοινωνία που από εκεί είχε με τον Κ.
  2. Έχουμε ως εκ τούτου εξετάσει με κάθε επιβαλλόμενη προσοχή τη μαρτυρία του. Το πρώτο το οποίο θέλουμε να επισημάνουμε είναι πως δεν έχουμε εντοπίσει οποιοδήποτε λόγο ή κίνητρο του να αλλοιώσει οποιαδήποτε γεγονότα ή να παραπλανήσει το Δικαστήριο για οποιοδήποτε θέμα. Άλλωστε θα πρέπει να παρατηρήσουμε πως στην πραγματικότητα δεν αμφισβητήθηκε από κάποιον και δη από τον Κ.2 ότι αυτός όντως είχε δώσει οδηγίες στον Μ.Κ.1 να επιδώσει αυθημερόν με την καταχώριση της την επίμαχη αγωγή στον Κ.
  3. Ήταν λοιπόν λογικό, όταν αργότερα χρειάστηκε, ο Μ.Κ.1 να επικοινωνούσε τηλεφωνικώς με τον Κ.2, ο οποίος λίγο νωρίτερα την ίδια μέρα τού έδωσε τις σχετικές οδηγίες. Για λόγους τους οποίους αναλύουμε σε μεταγενέστερο σημείο δεν θεωρούμε ότι επηρεάζεται η συνολική καλή εικόνα και αξιοπιστία του Μ.Κ.1 από το γεγονός ότι δεν συμπεριέλαβε στη γραπτή κατάθεση του αναφορά για την εν λόγω τηλεφωνική επικοινωνία. Κρίνουμε δε πως ένεκα των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών στοιχείων που περιέβαλλαν την περίπτωση υπήρχαν λόγοι να αποτυπωθούν στη μνήμη του οι περιστάσεις υπό τις οποίες έγινε η επίδικη επίδοση. Γενικά τα όσα ανέφερε είχαν λογική συνοχή, ήταν πειστικά και συνδυαζόμενα με την όλη παρουσία, ύφος, ευθύτητα και τεκμηρίωση που παρατηρήσαμε δεν αφήνουν οποιαδήποτε αμφιβολία σε μας ότι ο Μ.Κ.1 ήταν απολύτως ειλικρινής ενώπιον μας. Μαρτυρία Μ.Κ.2 (Μιχάλης Παπαγεωργίου) Εξετάζοντας τη μαρτυρία του Μ.Κ.2 διαπιστώσαμε εν πρώτοις ότι με σαφήνεια επεξήγησε τις συνθήκες υπό τις οποίες προέβηκε σε δηλώσεις στα Μ.Μ.Ε. αναφορικά με το κατά πόσο υπήρξε ή όχι από μέρους του ή και από την Αστυνομία εισήγηση για άσκηση ποινικής δίωξης στην υπόθεση Providencia διευκρινίζοντας ότι αυτό έγινε εξ αφορμής σχετικών δημόσιων δηλώσεων του Κ.
  4. Η σχέση του με κάποιες ενέργειες όπως αυτή συνδέθηκε και συσχετίστηκε με συγκεκριμένα έγγραφα και καταχωρίσεις που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου και αναγνώρισε και ο ίδιος δεν έτυχε οποιασδήποτε αμφισβήτησης ενώ ταυτόχρονα επιβεβαιώθηκε και από αυτά. Είναι μέσα σε αυτό το πλαίσιο που εντάσσεται και η δική του εμπλοκή δια της οποίας μέσω χειρογράφου σημειώματος του ημ. 14/8/13, είχε δώσει οδηγίες όπως τα όσα επικαλείτο η κα Μ. Κυριακού, η οποία τον είχε επισκεφθεί αναφορικά με τη διάπραξη ποινικών αδικημάτων, τεθούν δια ζώσης ενώπιον του Γ.Ε. σε επικείμενη συνάντηση για να εξεταστεί κατά πόσο αυτά έχρηζαν περαιτέρω διερεύνησης. Για το ζήτημα των τηλεφωνημάτων που δέχθηκε από τον Κ.1 απαιτείται συναξιολόγηση και με άλλη μαρτυρία, όπως θα διαφανεί κατωτέρω. Μεγάλο μέρος της αντεξέτασης του συνηγόρου για την Κ.3 αναλώθηκε στη διερεύνηση της προσωπικής γνώσης του Μ.Κ.2 για την ποινική υπόθεση Providencia και για τη διερεύνηση της. Ήταν, ωστόσο, φανερό από τις διάφορες απαντήσεις που ο Μ.Κ.2 έδωσε σε επανειλημμένες ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν ότι δεν ήτο ο ίδιος προσωπικά ενήμερος για την υπόθεση πέραν της γενικής γνώσης που είχε ότι αυτή είχε τύχει διερεύνησης από την Αστυνομία και ότι μάλιστα, σε δυο περιπτώσεις πριν από την τελευταία φορά που είχε και ο ίδιος ανάμειξη, είχε σταλεί ο φάκελος στη Ν.Υ. και ο Γ.Ε. είχε δώσει οδηγίες όπως οι διαφορές των εμπλεκομένων επιλυθούν στα πολιτικά Δικαστήρια. Μάλιστα πολλές ερωτήσεις που του τέθηκαν είχαν ως στόχο την εκμαίευση της άποψης του επί της καταγγελίας, χωρίς όμως ο ίδιος να είχε οποιαδήποτε εμπλοκή με αυτή και χωρίς να έχει υπόψη του το μαρτυρικό υλικό που είχε εξασφαλιστεί στο πλαίσιο της διερεύνησης της υπόθεσης. Εντίμως, κατά την άποψη μας, τόνισε το αυτονόητο ότι ένας για να αποφανθεί εάν στοιχειοθετείται ή όχι ποινικό αδίκημα θα πρέπει να έχει ενώπιον του το σύνολο της μαρτυρίας. Θεωρούμε δε λογική τη θέση του ότι από τη στιγμή που είχαν δοθεί οδηγίες από τον Γ.Ε. όπως οι διαφορές των εμπλεκομένων επιλυθούν στα πολιτικά Δικαστήρια το ζήτημα για την Αστυνομία τελείωνε εκεί και δεν ενδείκνυτο να γίνουν οποιεσδήποτε περαιτέρω ενέργειες. Μαρτυρία Μ.Κ.3 (Καίτη Χρίστου) Η μαρτυρία της Μ.Κ.3, Υπεύθυνης του Γενικού Αρχείου της Ν.Υ., υπήρξε σαφής και θετική. Με απόλυτα κατατοπιστικό τρόπο περιέγραψε και επεξήγησε τη διαδικασία παραλαβής αλληλογραφίας και ανάθεσης θεμάτων στους Λειτουργούς και, όπου της ζητήθηκε, με αναφορά στους φακέλους, υπέδειξε εντός αυτών σχετική με την Providencia αλληλογραφία εξηγώντας ποιος χειρίστηκε και πότε τα διάφορα προκύψαντα θέματα. Κατά τον ίδιο τρόπο υπέδειξε διάφορα έγγραφα που της ζητήθηκαν κατά την αντεξέταση. Απάντησε με επάρκεια όλες τις ερωτήσεις που της τέθηκαν δίδοντας κάθε φορά την αναγκαία πληροφόρηση ή διευκρίνιση που της ζητείτο. Μαρτυρία Αστυνομικών - Μ.Κ.4, Μ.Κ.10, Μ.Κ.11 και Μ.Κ.14 Μεγάλο μέρος της προσαχθείσας μαρτυρίας αφορά διάφορες ενέργειες της Αστυνομίας κυρίως, τόσο σε σχέση με τη διερεύνηση της υπόθεσης Providencia όσο και σε σχέση με διακινήσεις φακέλων στα διάφορα αστυνομικά τμήματα και μεταφορά των στη Ν.Υ.. Σε αυτές εμπλέκονται, μεταξύ άλλων, και οι Μ.Κ.4, Μ.Κ.10, Μ.Κ.11 και Μ.Κ.
  5. Τους έχουμε παρακολουθήσει όλους με προσοχή και το πρώτο που σημειώνουμε είναι πως έχουν εμπλακεί στην υπόθεση αποκλειστικά υπό την υπηρεσιακή τους ιδιότητα, χωρίς δηλαδή να έχει διαφανεί οποιοδήποτε συμφέρον ή κίνητρο τους να ψευδομαρτυρήσουν προς όφελος οποιουδήποτε. Όλοι απαντούσαν με ευθύτητα, πειστικότητα και συνοχή κατά την εξιστόρηση και περιγραφή των ενεργειών τους, για τις οποίες πρέπει να προσθέσουμε πως επιβεβαιώνονται, όπου ήταν δυνατό, και από σχετικές καταχωρήσεις σε Ημερολόγια Ενεργείας και διάφορα άλλα έγγραφα. Δεν διαπιστώσαμε να αμφισβητείται σε οποιοδήποτε σημείο η μαρτυρία τους. Κατά την αντεξέταση τους απλώς επιδιώχθη η εξασφάλιση κάποιων περαιτέρω διευκρινίσεων και λεπτομερειών τις οποίες οι μάρτυρες παρείχαν με την ίδια άνεση και θετικότητα που τους διέκρινε και κατά την κυρίως εξέταση. Ειδικότερα αναφορικά με τη μαρτυρία του Μ.Κ.10 διαπιστώσαμε ότι ήταν απόλυτα επεξηγηματικός για τους λόγους που αρχικώς η Αστυνομική Έκθεση η οποία είχε ζητηθεί από την Κ.3 μέσω της Μ. Κυριακού δεν αναφερόταν σε ονόματα κατηγορουμένων προσώπων κάτι που έγινε, ωστόσο, στη συνέχεια. Με τον ίδιο σαφή τρόπο αναφέρθηκε και στις ενέργειες στις οποίες προέβη όταν στο Γραφείο του διαβιβάστηκαν έγγραφα και αλληλογραφία της Μ. Κυριακού με την οποία αυτή κατήγγελλε τη διάπραξη ποινικών αδικημάτων σε σχέση με την υπόθεση Providencia. Το ζήτημα της Αστυνομικής έκθεσης την οποία ζήτησε η Κ.3, η οποία ετοιμάστηκε από τη Μ.Κ.11 και υπεγράφη από τον Μ.Κ.4, καλύφθηκε και στη μαρτυρία της κατά τον ίδιο επαρκή και κατατοπιστικό τρόπο όπως και στη μαρτυρία του Μ.Κ.
  6. Κατά τα λοιπά η μαρτυρία της περιορίστηκε σε κάποιες ενέργειες στις οποίες προέβη και αφορούσαν διακίνηση του φακέλου της Providencia και μεταφορά του στις χρονικές περιόδους που καθόρισε εντός του Οκτωβρίου 2013 στο γραφείο του Κ.1.. Επισημαίνουμε περαιτέρω ότι, πλην μιας διευκρινιστικής ερώτησης η Μ.Κ.11 δεν έχει τύχει αντεξέτασης. Ο Μ.Κ.14 αναφέρθηκε με απόλυτα κατατοπιστικό τρόπο σε τηλεφωνικές επικοινωνίες που είχε ενώ εκτελούσε χρέη Αναπληρωτή Αρχηγού Αστυνομίας τόσο με τον Κ.1 - την 1η/11/13- όσο και με τον Μ.Κ.8 - στις 26/11/13 και 28/11/13 - όπως και σε ενέργειες του ιδίου που έλαβαν χώρα ως αποτέλεσμα αυτών των επικοινωνιών. Μέρος της μαρτυρίας του, όπως για παράδειγμα το χρονικό σημείο μεταφοράς του φακέλου της Providencia στην Αστυνομία μετά που ο Μ.Κ.8 είχε δώσει γραπτές οδηγίες για μη άσκηση ποινικών διώξεων και η διακίνηση του φακέλου συμπεριλαμβανομένης της παραλαβής του από το Αρχείο Τμήματος Γ, ουσιαστικά έχει καλυφθεί και συμπληρωθεί από παραδεκτά γεγονότα που έγιναν ενώπιον του Δικαστηρίου σε μεταγενέστερο στάδιο. Μαρτυρία Μ.Κ.5 και Μ.Κ.20 (Π. Καλλής & Π. Πελαγίας) Όσον αφορά τους Ποινικούς Ανακριτές Μ.Κ.5 και Μ.Κ.20, εξετάσαμε τη μαρτυρία τους με ιδιαίτερη προσοχή. Εν πρώτοις σημειώνουμε ότι στη βάση των όσων κατέθεσαν και της εν γένει συμπεριφοράς τους από τη θέση του μάρτυρα δεν έχουμε διαπιστώσει να είχαν οποιαδήποτε σκοπιμότητα ή αλλότρια κίνητρα στο να καταθέσουν υπέρ ή σε βάρος οποιουδήποτε. Έπειτα διαπιστώσαμε ότι περιέγραψαν το σύνολο των ενεργειών τους και απάντησαν κάθε ερώτηση που τους τέθηκε με σαφήνεια αλλά και αμεσότητα. Ως εκ τούτου το σύνολο των ενεργειών τους συνιστούν ευρήματα του Δικαστηρίου. Μαρτυρία Μ.Κ.6 (Μήνις Μηνά) Ούτε η αξιολόγηση της μαρτυρίας της Μ.Κ.6 παρουσιάζει οποιαδήποτε δυσκολία. Περιέγραψε με σαφήνεια τον τρόπο εισόδου ενός επισκέπτη στη Ν.Υ. και επεξήγησε με επάρκεια τις σχετικές καταχωρίσεις στα Βιβλία Καταγραφής Επισκεπτών τα οποία τηρούσαν στην είσοδο της Ν.Υ. οι επί καθήκοντι φρουροί ασφαλείας και οι οποίες αφορούσαν την επίδικη περίοδο. Η μαρτυρία της Μ.Κ.6 δεν αμφισβητήθηκε κατά την αντεξέταση στη διάρκεια της οποίας κλήθηκε και έδωσε με άνεση όσες διευκρινίσεις και λεπτομέρειες της ζητήθηκαν. Μαρτυρία Μ.Κ.7 (Πέτρος Κληρίδης) Ένα μεγάλο μέρος της αντεξέτασης του Μ.Κ.7 (από μέρους των συνηγόρων των Κ.1 και 3) αναλώθηκε στη διερεύνηση της άποψης που είχε διαμορφώσει όταν ήτο Γ.Ε. για την ποινική πτυχή της υπόθεσης Providencia με συνέπεια τη λήψη της απόφασης του για τη μη άσκηση ποινικής δίωξης. Λέμε εξαρχής ότι το κατά πόσο δικαιολογείτο ή όχι η άσκηση ποινικής δίωξης στην εν λόγω υπόθεση δεν είναι ζήτημα που πρέπει να απασχολήσει ιδιαίτερα το παρόν Δικαστήριο. Ούτε και το κατά πόσον η διαδικασία διερεύνησης της υποβληθείσας καταγγελίας ήταν ορθή και ολοκληρωμένη ούτως ώστε στη βάση αυτής να είναι δυνατόν να αποφασισθεί αν ενδείκνυτο ή όχι η άσκηση ποινικής δίωξης. Ο λόγος είναι απλός. Αποτελεί θέμα νομικής άποψης για το οποίο είναι λογικό και αναμενόμενο να υπάρχουν εντίμως και καλόπιστα διαφορετικές γνώμες και προσεγγίσεις. Περιοριζόμαστε λοιπόν να πούμε ότι ο Μ.Κ.7 βασικά αυτό έπραξε όταν ερωτήθηκε σχετικά. Εξέφρασε δηλαδή εντίμως τη δική του άποψη παραθέτοντας και τη σχετική αιτιολογία. Δεχόμαστε δε ότι για το ζήτημα αυτό, δηλαδή αναφορικά με την άσκηση ποινικών διώξεων η Ν.Υ. ήτο, όπως τονίστηκε μετά επιτάσεως από τον Μ.Κ.7 και δεν αμφισβητήθηκε, δέκτης πιέσεων και από τις δύο πλευρές αλλά κυρίως από την πλευρά της Κ.3, μέσω της αποστολής, επανειλημμένως, επιστολών αλλά και μέσω προσωπικών επαφών. Επί του προκειμένου η αναφορά του ότι η Μ. Κυριακού συστηματικά προσπαθούσε να τον πείσει να ασκήσει ποινική δίωξη ουδόλως αμφισβητήθηκε κατά την αντεξέταση και επομένως την αποδεχόμαστε. Το ίδιο έπραξε, δηλαδή να εκφράσει εντίμως τη θέση του, και σε σχέση και με άλλα θέματα για τα οποία ζητήθηκε η γνώμη του. Τέτοια ήταν, για παράδειγμα, το αν είχε την εξουσία ο Κ.1 να ανατρέψει τις προηγούμενες του οδηγίες για μη άσκηση ποινικής δίωξης στην υπόθεση Providencia όταν δεν ήταν πλέον Γ.Ε. ο Μ.Κ.7 αλλά ο Μ.Κ.
  7. Εν προκειμένω, αφού ξεκαθάρισε ότι δεν ήτο γνώστης των εξουσιών που ο Μ.Κ.8 ως Γ.Ε. είχε χορηγήσει στον Κ.1, περιορίστηκε, ως ήταν φυσικό, στο να αναφέρει τι θα έπραττε ο ίδιος. Κάποια ειδικότερα ζητήματα που άπτονται πραγματικών γεγονότων, όπως, το κατά πόσο ο Μ.Κ.7 ήτο ενήμερος της συνάντησης που ο Κ.1 θα είχε με τον Μ.Υ.3
(1)ως επίσης και για ότι ο Κ.1 είχε ζητήσει να του σταλεί ο ανακριτικός φάκελος της Providencia, τα εξετάζουμε και τα αξιολογούμε σε άλλο μέρος της Απόφασης μας. Από πλευράς του συνηγόρου του Κ.4 διαπιστώσαμε ότι υποβλήθηκαν στον Μ.Κ.7 διάφορες ερωτήσεις, μεταξύ άλλων, αναφορικά με τον τρόπο χειρισμού των ποινικών φακέλων κατά τη διάρκεια που αυτός ήταν Γ.Ε. αλλά και για τις σχέσεις διαχρονικά που υπήρχαν μεταξύ Γενικού και Βοηθού Γενικού Εισαγγελέα και ο Μ.Κ 7 απάντησε με άνεση δίδοντας κάθε διευκρίνιση η οποία του ζητείτο. Μαρτυρία Μ.Κ.8 (Κώστας Κληρίδης) Ο Μ.Κ.8 υπήρξε στην παρούσα υπόθεση ένας από τους βασικούς μάρτυρες. Αναμφίβολα η περίπτωση του εμπεριέχει κάποια ιδιάζοντα και εν πολλοίς πρωτοφανή σε ημεδαπή δικαστική διαδικασία χαρακτηριστικά τα οποία είχαμε συνεχώς κατά νουν αξιολογώντας τη μαρτυρία του. Η εμπλοκή του σε αυτή την υπόθεση ήταν υπό διάφορες ιδιότητες. Πέραν της θεσμικής ιδιότητας του Γενικού Εισαγγελέα υπήρξε και μάρτυρας επί γεγονότων. Γεγονότων αφενός που αφορούν τα επίδικα αδικήματα και αναφέρονται στα διαδραματισθέντα κατά και μετά τον διορισμό του στις 16/9/13 και μέχρι την ανάκληση των οδηγιών του Κ.1 στις 26/11/13 και αφετέρου που αφορούν ενέργειες του υπό τη θεσμική του ιδιότητα. Στο δεύτερο αυτό πλαίσιο εμπίπτουν οι οδηγίες που έδωσε για διενέργεια ποινικής ανάκρισης διορίζοντας ποινικούς ανακριτές, η μελέτη του πορίσματος της ανάκρισης και των καταθέσεων που εξασφαλίστηκαν και η άσκηση στη συνέχεια ποινικής δίωξης με την καταχώρηση και υπογραφή του κατηγορητηρίου της παρούσας υπόθεσης. Η απουσία οποιωνδήποτε κανονισμών ή νομοθεσίας που να ρυθμίζει μια τέτοια πρωτότυπη και σπάνια περίπτωση όπως η υπό εξέταση είναι δεδομένη. Ελλείψει ειδικών προνοιών σαφέστατα και δεν αποτελεί δικό μας έργο ούτε δικό μας ρόλο να υποδείξουμε κατά πόσον, υπήρχαν ενδεχομένως άλλες προσφορότερες επιλογές για την παρούσα σπάνια περίπτωση. Δικό μας έργο αποκλειστικά είναι αφενός να αξιολογήσουμε τον Μ.Κ.8 ως μάρτυρα γεγονότων, κρίνοντας δηλαδή κατά πόσον όσα ανέφερε έχουν όντως συμβεί και αφετέρου, σε κατοπινό στάδιο να εξετάσουμε τις όποιες εισηγήσεις ή παράπονα για δυσμενή επηρεασμό ή μη δίκαιη δίκη ένεκα της σύμπτωσης στο πρόσωπο του Μ.Κ.8 και άλλων ιδιοτήτων. Εκ του περισσού να πούμε ότι ο Μ.Κ.8 αντιμετωπίζεται όπως και κάθε άλλος μάρτυρας ο οποίος κατέθεσε ενώπιον μας με γνώμονα πάντοτε το κατά πόσο ανέφερε τα γεγονότα όπως αυτά έλαβαν χώρα ή όχι. Ταυτόχρονα δε όλα τα πιο πάνω δεδομένα και ιδιαιτερότητες ήταν συνεχώς υπόψη μας κατά το στάδιο που κατέθετε ο Μ.Κ.
  1. Η έγνοια μας ήταν ασφαλώς, και δεν παραγνωρίσαμε, το ενδεχόμενο ένεκα της εμπλοκής και ανάμειξης του Μ.Κ.8 σε διάφορα στάδια και υπό διαφορετικές ιδιότητες με τον τρόπο που αναφέρθηκε ανωτέρω η μαρτυρία του να είχε καθοιονδήποτε τρόπο επηρεασθεί. Όπως σε κάθε περίπτωση έτσι και στην παρούσα καμιά από τις παρεμφερείς ιδιότητες δεν αναιρεί ή καταργεί την ιδιότητα κάποιου ως μάρτυρα επί γεγονότων ιδιαίτερα ενόψει του ότι τελικός κριτής της αξιοπιστίας κάθε καταθέτοντος σε δικαστική διαδικασία είναι πάντοτε το ίδιο το Δικαστήριο στη βάση των καλώς γνωστών και καθιερωμένων αρχών και κανόνων αξιολόγησης. Βασικές δε τέτοιες αρχές είναι οι αρχές της αμεροληψίας, της αντικειμενικής κρίσης και της ίσης αντιμετώπισης όλων των μαρτύρων ανεξαρτήτως ιδιοτήτων, αξιωμάτων ή τίτλων. Αξιολογώντας λοιπόν τη μαρτυρία του με κάθε δυνατή προσοχή και με την απαιτούμενη διασταύρωση, συσχετισμό και αντιπαραβολή της με την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν εκδοχών στο πλαίσιο του συνόλου της μαρτυρίας δεν θεωρούμε για τους λόγους που εκτενέστερα και αναλυτικά εξηγούμε στην Απόφαση μας ότι οι πιο πάνω ιδιότητες που είχε και η δική του ανάμειξη στην υπόθεση τον ώθησε να μην πει τα γεγονότα όπως έγιναν ή να τα παρουσιάσει με άλλο τρόπο. Ούτε και διαπιστώσαμε την ύπαρξη οποιασδήποτε μεροληψίας στον χειρισμό από τον Μ.Κ.8 της υπόθεσης Providencia ως η σχετική εισήγηση του κ. Γεωργίου. Μαρτυρία Μ.Κ.9 (Έλενα Κλεόπα) Εξετάζοντας τη μαρτυρία της Μ.Κ.9 η γενική εικόνα που αποκομίσαμε ήταν ότι κατέθεσε με ευθύτητα και πειστικότητα τα περί της δικής της εμπλοκής στην υπόθεση Providencia εξηγώντας τις ενέργειες στις οποίες προέβη υπό την ιδιότητα της τότε ως Υπεύθυνης ποινικών υποθέσεων της Επαρχίας Λευκωσίας και Αρχηγείου και ως Υπεύθυνης του Τομέα Ποινικού Δικαίου από τον Ιούνιο του
  2. Μέσα στο πλαίσιο αυτό κλήθηκε και επεξήγησε το σκεπτικό συγκεκριμένων οδηγιών που είχε δώσει στην Αστυνομία για την εν λόγω υπόθεση. Δεν θεωρούμε ότι αυτό το σκεπτικό που ανέφερε συνιστούσε εκ των υστέρων σκέψεις της λόγω του ότι δεν καταγράφετο στα σχετικά σημειώματα της στον ποινικό φάκελο της υπόθεσης, όπως της τέθηκε από τον συνήγορο του Κ.4 στην αντεξέταση. Αντιθέτως θεωρούμε την εξήγηση της, ότι στα σημειώματα καταγράφονται οι οδηγίες προς την Αστυνομία χωρίς την επεξήγηση τους, ως μια απόλυτα λογική πρακτική. Άλλωστε η αναφορά από μέρους της στο ίδιο το σκεπτικό των εν λόγω οδηγιών έγινε όταν κάτι τέτοιο της ζητήθηκε στο Δικαστήριο να πράξει. Η εκφρασθείσα άποψή της περί μη αποκάλυψης ποινικών αδικημάτων στην υπόθεση Providencia αφορά ασφαλώς ζήτημα νομικής γνώμης για την οποία όπως ήδη είπαμε είναι απόλυτα φυσιολογικό και αναμενόμενο να υπάρχουν διαφορετικές προσεγγίσεις και απόψεις. Είναι αυτό που βασικά αναδείχθηκε στο πλαίσιο της αντεξέτασης της όπου της τέθηκαν διάφορες θέσεις τόσο επί της ουσίας του θέματος, δηλαδή αν στην υπόθεση προέκυπταν αδικήματα, όσο και επί της ακολουθητέας διαδικασίας για σκοπούς διερεύνησης της καταγγελίας, όπως για παράδειγμα αν έπρεπε ή όχι να ληφθούν καταθέσεις από τους ύποπτους ή από άλλα πρόσωπα όπως π.χ. τον Έφορο Εταιρειών, τον Μ.Υ.3
(1)κ.λ.π.. Εν ολίγοις κρίνουμε ότι η Μ.Κ.9 έδωσε τη δική της καλόπιστη και γνήσια νομική άποψη διαφωνώντας με τις αντίθετες νομικές θέσεις που της τέθηκαν σχετικά. Κάποια ειδικότερα ζητήματα από τη μαρτυρία της, που έχουν σχέση με την επαφή και τις συζητήσεις που είχε με τον Κ.1 για την υπόθεση Providencia τόσο επί εποχής Μ.Κ.7 όσο και επί Μ.Κ.8, τα εξετάζουμε και αξιολογούμε σε άλλο μέρος της Απόφασης μας. Μαρτυρία Μ.Κ.12 (Σπύρος Κόκκινος) Εξετάζοντας τη μαρτυρία του Μ.Κ.12 διαπιστώσαμε ότι με απόλυτη σαφήνεια και με κατατοπιστικό τρόπο παρέθεσε το ιστορικό της εταιρείας Providencia με βάση τις καταχωρίσεις που καθηκόντως έγιναν στο Τμήμα του, επεξηγώντας ταυτόχρονα και σχετικά έγγραφα που του υπεδείχθησαν και είχαν σχέση με διάφορες ενέργειες του στο πλαίσιο πάντοτε των καθηκόντων του ως Εφόρου Εταιρειών. Κλήθηκε δε να επεξηγήσει το ζήτημα της έκδοσης και στη συνέχεια ανάκλησης πιστοποιητικών που εξεδόθηκαν από το Τμήμα του για την πιο πάνω εταιρεία αλλά και το ζήτημα των υποσημειώσεων που για κάποιο χρονικό διάστημα συμπεριλαμβάνοντο στα εν λόγω πιστοποιητικά και το έπραξε με επάρκεια διευκρινίζοντας κάθε φορά τις συνθήκες κάτω από τις οποίες έλαβαν χώρα αυτές του οι ενέργειες. Απόλυτα διαφωτιστικός ήταν και σε σχέση με το πρόβλημα που είχε ανακύψει στην προκειμένη περίπτωση, ήτοι τις αντικρουόμενες θέσεις που προβλήθηκαν αναφορικά με τη νομιμοποίηση ή εξουσιοδότηση εκείνων που υπέβαλαν τα σχετικά έγγραφα στον Έφορο για καταχώριση των αλλαγών, διευκρινίζοντας εν προκειμένω τον ρόλο και τις αρμοδιότητες του Εφόρου σε τέτοιες περιπτώσεις. Στο πλαίσιο της μαρτυρίας του διαπιστώσαμε επίσης ότι υπήρξε ξεκάθαρος και για το ότι η υπόθεση Providencia δεν αφορούσε περίπτωση πλαστογραφίας αλλά περίπτωση διαφοράς ως προς τη νομιμοποίηση ή εξουσιοδότηση εκείνων που είχαν προβεί στις αλλαγές στους μετόχους και αξιωματούχους της εταιρείας. Η μαρτυρία του Μ.Κ.12 δεν έχει αμφισβητηθεί παρά μόνο στη διάρκεια της αντεξέτασης επιδιώχθηκε η εξασφάλιση περαιτέρω διευκρινίσεων και λεπτομερειών τις οποίες ο μάρτυρας με επάρκεια έδωσε. Ως αποτέλεσμα της πιο πάνω αξιολόγησης η μαρτυρία του Μ.Κ.12 γίνεται στο σύνολο της αποδεκτή με αποτέλεσμα να καταλήγουμε στα ανάλογα ευρήματα. Μαρτυρία Δικηγόρων - Μ.Κ.13, Μ.Κ.15 και Μ.Κ.18 Από την ενώπιον μας μαρτυρία διαφαίνεται ότι την υπόθεση στη Ρωσία χειρίζετο το γραφείο Zigachov στο οποίο και εργαζόταν ο Μ.Κ.15 Armen Davidyan. Το γραφείο αυτό, μετά και τη ρήξη με την Κ.3, είχε αρχικά (μέσω του δικηγορικού οίκου Peters & Peters του Λονδίνου) εξουσιοδοτήσει το δικηγορικό γραφείο Σκορδής, Παπαπέτρου & Σία ΔΕΠΕ εκ μέρους του οποίου έδωσε μαρτυρία ο Μ.Κ.18 (κ. Αλέξανδρος Γαβριηλίδης) για χειρισμό της υπόθεσης στην Κύπρο. Μετά την απόσυρση του γραφείου αυτού, δικηγόροι στην Κύπρο ανέλαβαν οι Ιωαννίδης, Δημητρίου ΔΕΠΕ και ειδικότερα τον χειρισμό είχε ο Μ.Κ.13 (κ. Πάμπος Ιωαννίδης). Η αξιολόγηση της μαρτυρίας των πιο πάνω έχει γίνει λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι οι Μ.Κ.13 και 15 εκπροσωπούν μέχρι σήμερα την πλευρά Zhigachov και βρίσκονται σε αντιδικία με την Κ.3. Η αξιολόγηση της μαρτυρίας του Μ.Κ.18 δεν παρουσιάζει καμία δυσκολία. Έδωσε μαρτυρία με ευθύτητα και επεξήγησε με λεπτομέρεια την εμπλοκή του ιδίου και τις ενέργειες στις οποίες προέβη. Σημειώνουμε ότι το ιστορικό που παρέθεσε στη γραπτή του δήλωση Έγγραφο 18 αναφορικά με το Spring Trust και την Providencia βρίσκει έρεισμα και στα ενώπιον μας έγγραφα που κατατέθηκαν ειδικότερα στον Έφορο Εταιρειών, αποτέλεσε δε κοινό έδαφος μεταξύ όλων των διαδίκων. Σε σχέση με τα όσα διαμείφθησαν στις συναντήσεις που έλαβαν χώρα στα γραφεία της Κ.3 στην προσπάθεια επίλυσης των διαφορών, ο Μ.Κ.18 έδωσε μαρτυρία με αντικειμενικότητα και σαφήνεια, αναφερόμενος ουσιαστικά μόνο στα γεγονότα τα οποία και έλαβαν χώρα στην παρουσία του. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι ο Μ.Κ.18 δεν αντεξετάστηκε από τους ευπαίδευτους συνηγόρους για τους Κ.1, 2 και 3. Η αντεξέταση εκ μέρους του Κ.4, πέραν του τυπικού της μέρους, ουσιαστικά περιορίστηκε στην υποβολή της θέσης ότι κατά τις συναντήσεις τον πρωταγωνιστικό ρόλο είχε ο Ανδρέας Νεοκλέους, στην οποία ο Μ.Κ.18 απήντησε ότι ο Ανδρέας Νεοκλέους είπε περισσότερα πράγματα από τον Κ.4, θέση την οποία και δεχόμαστε. Κατ' επέκταση, το σύνολο της μαρτυρίας του Μ.Κ.18 γίνεται δεκτό και αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου. Όσον αφορά τον Μ.Κ.13, πρέπει να σημειωθεί ότι εκπροσωπεί μέχρι και σήμερα τους αδελφούς Zakharov στις δικαστικές διαδικασίες εναντίον της Anastasias και Elenas Zakharova αλλά και της Κ.3. Συνεπώς οι τοποθετήσεις και εκφράσεις γνώμης από τον Μ.Κ.13 όσον αφορά στα κίνητρα όπως και οι χαρακτηρισμοί πράξεων εκ μέρους των Zhigachov, Alexander και Vladimir Zakharov, Μ.Υ.3
(1)αλλά και των Κατηγορουμένων που περιέχονται τόσο στην προφορική μαρτυρία του Μ.Κ.13 όσο και στα Έγγραφα 13(α) και 13(β) δεν θα ληφθούν υπόψη. Παρά τα πιο πάνω είναι η άποψη μας ότι ο Μ.Κ.13 έδωσε μαρτυρία με ειλικρίνεια, και προσπάθησε να βοηθήσει το Δικαστήριο, δίδοντας με σαφήνεια και με κατατοπιστικό τρόπο μαρτυρία ως προς τις διαδικασίες που εκκρεμούν μεταξύ των διαδίκων για την υπόθεση Providencia. Δεν έδωσε την εντύπωση εμπάθειας, αντιθέτως ήταν θέση του ιδίου ότι δεν θυμόταν να είχε παρουσιαστεί ο Κ.4 σε δικαστικές διαδικασίες στις οποίες είχε εμφανιστεί ο ίδιος, και ότι η επαφή του Μ.Κ.13 με τον Κ.4 για την υπόθεση Providencia περιορίστηκε σε μία «σύντομη κουβέντα» που οι δύο έκαναν στο πλαίσιο κάποιας συνάντησης για μια άλλη υπόθεση. Ειδικότερα, από τα όσα ανέφερε ο Μ.Κ.13 ενώπιον μας, σημειώνουμε τα εξής: · Τα δικόγραφα των αγωγών που καταχωρίστηκαν στα Κυπριακά Δικαστήρια ούτως ή άλλως κατατέθηκαν ενώπιον μας ως Τεκμήρια 135 και 137 και διαπιστώνουμε ότι είναι σε συμφωνία με την μαρτυρία του Μ.Κ.13 επί αυτών. · Το ίδιο ισχύει και όσον αφορά στο ιστορικό των Spring Trust, Providencia και Rosinka, το οποίο συνάδει με τη λοιπή μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον μας, ειδικά αυτήν του Εφόρου Εταιρειών. Επίσης υποστηρίζεται και από τα έγγραφα και συμφωνίες που αποτελούν μέρος του Τεκμηρίου 234 επί του οποίου και δεν αμφισβητήθηκε ο Μ.Κ.13, ενώ συνάδει και με τα όσα προέβαλαν οι Κατηγορούμενοι επί του θέματος. · Παρατηρούμε επίσης ότι οι αναφορές του Μ.Κ.13 σε σχέση με την κατάθεση σε Ρωσική διαδικασία της Αστυνομικής Έκθεσης [Κ.76.3 του Τεκμηρίου 83
(6)] συμπίπτουν χρονικά με τα όσα αναφέρθηκαν ενώπιον μας για τις προσπάθειες της Κ.3 μέσω της Μ. Κυριακού να εξασφαλίσουν την έκθεση αυτή, προβάλλοντας στην Αστυνομία (Μ.Κ.10 και 11) ότι το θέμα ήταν επείγον δεδομένου ότι η Έκθεση θα κατατίθετο σε διαδικασία ενώπιον Δικαστηρίου της Ρωσίας. Αποδεχόμαστε, συνεπώς, το ότι οι Ρώσοι πελάτες του γραφείου Ιωαννίδης, Δημητρίου ΔΕΠΕ απέστειλαν σε αυτούς αντίγραφο της πιο πάνω Αστυνομικής Έκθεσης, η οποία και αποτέλεσε το έναυσμα της προσπάθειας του Μ.Κ.13 για ενημέρωση του Μ.Κ.8 για την επικείμενη ποινική δίωξη. Ο Μ.Κ.13 αντεξετάστηκε μόνο από τον κ. Μαρκίδη εκ μέρους του Κ.4 αναφορικά με την επίσκεψη του (Μ.Κ.13) στον Μ.Κ.8 και την κατοχή από αυτόν αντιγράφου της Ανακοίνωσης που εξέδωσε ο Γ.Ε. Τεκμήριο
  1. Ο Μ.Κ.13 έδωσε απαντήσεις λογικές για τα πιο πάνω χωρίς προσπάθεια υπεκφυγής, και τα όσα ανέφερε και κατά την αντεξέταση του επίσης αποδεχόμαστε. Αναφορικά με τον Μ.Κ.15 δεν μπορεί να μην σημειωθεί ότι αυτός είναι σήμερα, και ήταν και κατά τον ουσιώδη χρόνο, συνέταιρος στο γραφείο του Zhigachov στη Ρωσία, είχε ενεργό ανάμειξη στις Δικαστικές διαδικασίες της Providencia στη Ρωσία ενώ ανέφερε ότι βοηθά τους Κύπριους δικηγόρους στις διάφορες διαδικασίες που εκκρεμούν στα Κυπριακά Δικαστήρια. Περαιτέρω το όνομα του περιλαμβάνετο στην Αστυνομική Έκθεση ως άτομο εναντίον του οποίου θα καταχωρείτο ποινική δίωξη. Με αυτά τα δεδομένα είναι αναμενόμενη κάποια προσπάθεια για προώθηση των συμφερόντων των Zhigachov, Vladimir και Alexander Zacharov. Όπως και με τον Μ.Κ.13 οτιδήποτε περιέχεται στις γραπτές δηλώσεις του Μ.Κ.15, Έγγραφα 15(α) και 15(β), αλλά και στην προφορική του μαρτυρία το οποίο συνιστά γνώμη, σχόλιο και άποψη του ιδίου σε σχέση με κίνητρα τα οποία αποδίδει στην Κ.3 αναφορικά με πράξεις αυτών δεν θα ληφθεί υπόψη για σκοπούς της παρούσας. Έχοντας επισημάνει τα πιο πάνω, προσθέτουμε ότι ο Μ.Κ.15 έδωσε εκτενή μαρτυρία για τις Δικαστικές διαδικασίες που αφορούν στην Providencia και εκκρεμούσαν ενώπιον των Ρωσικών Δικαστηρίων τον Νοέμβριο 2013 σε σχέση με τις οποίες δεν αντεξετάστηκε, ενώ τα όσα ανέφερε για την υπόθεση με αρ Α41-42445/2013 και την απόφαση που εξεδόθη στην εν λόγω υπόθεση στις 5/11/13 υποστηρίζονται και από το κείμενο της απόφασης που κατατέθηκε ως Τεκμήριο
  2. Αναφορικά με τις προσπάθειες της πλευράς Νεοκλέους για κατάθεση της Αστυνομικής Έκθεσης στα Ρωσικά Δικαστήρια, αποδεχόμαστε τα όσα ανέφερε ο Μ.Κ.
  3. Αφενός αυτός δεν αντεξετάστηκε επί των ισχυρισμών του αυτών και, αφετέρου, τα όσα είπε συνάδουν και με τη λοιπή μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μας όσον αφορά τόσο στις προσπάθειες της Μ. Κυριακού να εξασφαλίσει την εν λόγω Έκθεση για χρήση της σε Δικαστήρια του εξωτερικού, όσο και στο χρονικό πλαίσιο που ο Μ.Κ.15 τοποθέτησε τις προσπάθειες αυτές. Μέσα στο ίδιο πλαίσιο αποδεχόμαστε ότι η Έκθεση αυτή κατατέθηκε σε τρεις τουλάχιστον υποθέσεις στη Ρωσία, ήτοι τις Α41-41333/2013, Α41-30113 και ειδικότερα στην Α40-52584/13 κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας στην τελευταία στις 15/11/13, ημερομηνία κατά την οποία την παρέλαβε και ο Μ.Κ.
  4. Της λήψης αυτής ακολούθησε η αποστολή της Έκθεσης στον Μ.Κ.
  5. Ο Μ.Κ.15 αντεξετάστηκε μόνο από τους συνηγόρους για τους Κ.3 και 4, η αντεξέταση των οποίων επικεντρώθηκε σε μεγάλο βαθμό στην ουσία της υπόθεσης Providencia αλλά και επί των δηλώσεων του Μ.Κ.15 στην Ένορκη Δήλωση στην οποία προέβη στο πλαίσιο της διαδικασίας προσωρινού διατάγματος στην αγωγή αρ. 2473/
  6. Παρατηρούμε ότι οι πλείστες εκ των ερωτήσεων αφορούσαν σε θέματα που δεν είναι επίδικα στην παρούσα υπόθεση, αλλά εν πάση περιπτώσει ούτε και οι απαντήσεις του Μ.Κ.15 κλόνισαν τη γενική εικόνα αξιοπιστίας που παρουσίασε. Ούτε και το ότι ισχυρίστηκε ότι δεν έχει γνωρίσει την Μαρία Φυλακτού παρά το ότι από το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 242 προκύπτει ότι οι δύο είχαν συναντηθεί θεωρούμε ότι είναι ουσιώδης αντίφαση, αφού η απάντηση που έδωσε ο Μ.Κ.15 ήταν πειστική, και συγκεκριμένα ότι οι δύο τους δεν είχαν ουσιαστική συνεργασία αλλά είναι πιθανόν να συναντήθηκαν τυχαία. Δεν μπορεί όμως να μην σημειωθεί ότι ο Μ.Κ.15 δεν αντεξετάστηκε εκ μέρους του Κ.4 επί των όσων ανέφερε για την ανάμειξη αυτού στην υπόθεση Providencia. Αποδεχόμαστε, συνεπώς, ότι ο Κ.4 συμμετείχε προσωπικά στις υποθέσεις της Providencia και της Rosinka στη Ρωσία το 2008, διεξήγαγε τις συνομιλίες και την αλληλογραφία με τον Κύπριο δικηγόρο της Elenas και Anastasias Zakharova κ. Κ. Πασχαλίδη, λάμβανε εμπεριστατωμένη ενημέρωση για τις υποθέσεις ενώπιον των Ρωσικών Δικαστηρίων και συνέταξε και υπέγραψε την επιστολή Τεκμήριο 234
(10)προς την Stephenson, Harwood. Ούτως ή άλλως η ανάμειξη του Κ.4 στις δικαστικές διαδικασίες δεν προκαλεί οποιαδήποτε εντύπωση αλλά είναι λογική δεδομένου ότι αυτός είναι ο Υπεύθυνος του Δικαστηριακού Τμήματος της Κ.
  1. Μαρτυρία Μ.Κ.16 (Αστ. 3185 Β. Πόντου) Εξετάζοντας τη μαρτυρία της Μ.Κ.16 διαπιστώσαμε ότι περιέγραψε με ευθύτητα και συνοχή το σύνολο των ενεργειών της υπό την ιδιότητα της ανακριτού στο πλαίσιο διερεύνησης της καταγγελίας που έγινε στην υπόθεση Providencia. Πλείστα δε όσα κατέθεσε επιμαρτυρούνται και επιβεβαιώνονται από σχετικές καταχωρίσεις σε Ημερολόγιο Ενεργείας του Ποινικού Φακέλου της υπόθεσης, καθώς και σε διάφορα έγγραφα τα οποία κατατέθηκαν. Πέραν τούτου όλες αυτές οι ενέργειες δεν έχουν καθ΄οιονδήποτε τρόπο αμφισβητηθεί από την Υπεράσπιση. Προεξάρχον ζήτημα κατά τη διάρκεια της αντεξέτασης αποτέλεσε και πάλι η άποψη της μάρτυρος σε σχέση με το κατά πόσον δικαιολογείτο ή μη η άσκηση ποινικών διώξεων. Η Μ.Κ.16 υπήρξε σταθερή και αταλάντευτη όσες φορές και αν ερωτήθηκε επί του ζητήματος αυτού. Από την πρώτη κιόλας Έκθεση της ημερ. 23/5/12 η θέση της ήταν ότι οι διαφορές των δύο πλευρών που εμπλέκοντο θα έπρεπε να επιλυθούν στα αστικά Δικαστήρια στο πλαίσιο των αγωγών που εκκρεμούσαν και να μην απασχολήσουν περαιτέρω την Αστυνομία. Διευκρίνισε δε με πειστικότητα ότι δεν υπήρξε διαφοροποίηση αυτής της θέσης στην επόμενη Έκθεση της ημερ. 31/10/13 εξηγώντας παράλληλα τις παρατηρήσεις της που παρατίθενται στην εν λόγω Έκθεση και τονίζοντας σχετικά ότι οι τρείς επιπρόσθετες καταθέσεις που είχαν εν τω μεταξύ ληφθεί, κατόπιν οδηγιών του Κ.1, δεν προσέθεταν οτιδήποτε στην ποινική πτυχή της υπόθεσης, ούτε άλλαζε οτιδήποτε επί της ουσίας της. Ήταν δε κατηγορηματική ότι στις παρατηρήσεις της η θέση της ήταν ότι η εγκυρότητα του επίμαχου πληρεξουσίου έπρεπε πρωτίστως να αποφασιστεί από τα αστικά Δικαστήρια και κατόπιν, αν και εφόσον αυτό κρινόταν ως μη έγκυρο, θα συνεχίζετο η διερεύνηση της υπόθεσης από την Αστυνομία για το κατά πόσον είχαν διαπραχθεί ποινικά αδικήματα. Πλήρως κατατοπιστική υπήρξε και σε σχέση με τον τρόπο που ετοίμασε τη συνοπτική της Έκθεση ημερ. 31/10/13 τονίζοντας ότι είχε στηριχθεί στις οδηγίες του Κ.1 για ποινική δίωξη και στη βάση της δικής του θέσης ότι δεν ίσχυε το συγκεκριμένο πληρεξούσιο. Το ζήτημα του κατά πόσον δικαιολογείτο ή όχι η άσκηση ποινικής δίωξης στην προκειμένη περίπτωση αφορά, βεβαίως, ζήτημα νομικής άποψης και εκτίμησης με βάση το μαρτυρικό υλικό που υπήρχε με λογική και εν πολλοίς αναμενόμενη συνέπεια να υπάρχουν διαφορετικές προσεγγίσεις. Δεν είναι, επομένως, αυτό το ζητούμενο εδώ. Εκείνο το οποίο μπορούμε να πούμε και έχουμε διαπιστώσει κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας της Μ.Κ.16 είναι ότι αυτή έδωσε εντίμως, κατά την άποψη μας, τη δική της θέση και προσέγγιση την οποία και αιτιολόγησε με επάρκεια διαφωνώντας με τα όσα αντίθετα της τέθηκαν για το ζήτημα αυτό. Μ.Κ.17 (Ειρήνη Χαραλαμπίδου) Αξιολογώντας τη μαρτυρία της Μ.Κ.17 παρατηρούμε ότι δεν έχουμε αποκομίσει την καλύτερη εντύπωση από αυτήν, και τούτο ένεκα της εν γένει συμπεριφοράς της από τη θέση του μάρτυρα, του τρόπου που απαντούσε, το ότι σε πολλές περιπτώσεις δεν απαντούσε ευθέως στις ερωτήσεις που της τίθεντο, ενώ γενικώς διακρίναμε την ύπαρξη εμπάθειας και τάσης εντυπωσιασμού στην περιγραφή των γεγονότων. Ενδεικτικά σημειώνουμε τα πιο κάτω: · Παρά το ότι το μοναδικό στοιχείο που είχε στην κατοχή της κατά τον χρόνο που επικοινώνησε με την κα Άντρη Αντωνιάδου ήταν ένα αντίγραφο του Κλητηρίου στην αγωγή 3987/13, η ίδια ανέφερε ότι είπε στην Ειδική Διαχειρίστρια ότι «έκαμε πλάτες ο Νεοκλέους στο Ρίκκο». · Ισχυρίστηκε ότι ο Κ.1 απείλησε το κόμμα της, με σκοπό να εξασφαλίσει τη σιωπή της για το θέμα της αγωγής. Αντεξεταζόμενη από τον κ. Πουργουρίδη είπε αρχικά ότι ο Κ.1 της είχε πει «εάν δεν θέλεις να κατεβώ με τους ανακριτές στο κόμμα σου να συζητήσουμε τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια του ΑΚΕΛ...». Στο πλαίσιο της ίδιας απάντησης διαφοροποίησε τα πιο πάνω και είπε ότι αυτό που ο Κ.1 είχε πει ήταν «να δείξεις τις ίδιες ευαισθησίες όταν θα έρθω με τους ανακριτές στο κόμμα σου για να συζητήσουμε τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια του ΑΚΕΛ». Σε άλλο στάδιο, σε υποβολή που της τέθηκε από τον κ. Γεωργίου η Μ.Κ.17 αναγκάστηκε να δεχτεί ότι αυτό που ο Κ.1 είχε πει ήταν «την ίδια ευαισθησία που δείχνει η κα Χαραλαμπίδου, να τη δείξει και όταν θα ανοίξουν το κεφάλαιο των δανείων του ΑΚΕΛ, όταν θα έρθουμε να ερευνήσουμε τα δάνεια του ΑΚΕΛ που χρωστά, που είναι μη εξυπηρετούμενα, με αναγκάζει να το πω. Τότε να δείξει την ίδια ευαισθησία και να ωρύεται από τις τηλεοράσεις για το ζήτημα αυτό, γι' αυτό την καλώ να κατεβάσει τους τόνους, να ηρεμήσει» στο οποίο μάλιστα η ίδια απάντησε ότι δεν θα κατεβάσει τους τόνους. · Ήταν η θέση της ότι το ΑΚΕΛ έθεσε θέμα για το ότι άτομα που συμμετείχαν στην Επιτροπή Θεσμών όφειλαν να τηρούν τους κανονισμούς και να δηλώνουν κατά πόσο έχουν έννομο συμφέρον στο θέμα που συζητείται, εννοώντας την κα Κυριακού και τις υποθέσεις για κλοπές εταιρειών. Κατά την αντεξέταση της Μ.Κ.17 από τον κ. Γεωργίου, όμως, κατατέθηκαν τα πρακτικά της Επιτροπής Θεσμών ημερ. 2/7/13 και 17/9/13, Τεκμήρια 246 και 247, στα οποία φαίνεται ότι η κα Μ. Κυριακού είχε δηλώσει ότι είναι δικηγόρος σε δικηγορικό γραφείο και έχει ενδιαφέρον στο θέμα που θα συζητείτο. Όταν της υποδείχθηκαν οι δηλώσεις αυτές η Μ.Κ.17 ισχυρίστηκε ότι ούτε η ίδια αλλά ούτε και ο συνάδελφος της κ. Δαμιανού το είχαν ακούσει. · Κακή εντύπωση έκανε η άρνηση της Μ.Κ.17 να απαντήσει σε ερώτηση του κ. Μαρκίδη ως προς το σε ποιους δημοσιογράφους είχε στείλει τη φωτοτυπία της αγωγής 3987/
  2. Ζήτησε μάλιστα, σε μία εμφανή προσπάθεια εντυπωσιασμού, να της εγγυηθεί το Δικαστήριο ότι δεν θα υπάρξει διαρροή και μόνο μετά από αυτό θα κατέγραφε το όνομα της εφημερίδας και του δημοσιογράφου και θα το παρέδιδε στην Πρόεδρο του Κακουργιοδικείου. Ισχυρίστηκε ότι με τον τρόπο αυτό σέβεται τις πηγές της, παραγνωρίζοντας το ότι στην προκειμένη περίπτωση δεν αποτελούσαν οι δημοσιογράφοι πηγή της Μ.Κ.17 αλλά το αντίθετο. Μάλιστα παρά το γεγονός ότι επισημάνθηκε από το Δικαστήριο το ότι δεν είχε απαντήσει στην σχετική ερώτηση δήλωσε ότι εμμένει στη θέση της να μην απαντήσει. Παρά τις πιο πάνω επισημάνσεις, όμως, η Μ.Κ.17 μας έπεισε ως προς τον τρόπο με τον οποίο περιήλθε στην κατοχή της ο φάκελος με αντίγραφο της αγωγής 3987/13, αφού δεν κλονίστηκε επί του εν λόγω θέματος. Η θέση ότι άτομο που επιθυμούσε να της γνωστοποιήσει τέτοια πληροφορία θα επιθυμούσε να παραμείνει ανώνυμο είναι λογική. Ούτως ή άλλως η Μ.Κ.17 πράγματι είχε παραδώσει το αντίγραφο της αγωγής αυτό στον Μ.Κ.
  3. Έπεισε επίσης ότι επικοινώνησε για το θέμα με την κα Αντωνιάδου, η οποία όμως δεν επανήλθε επί του θέματος μέχρι που αυτό τέθηκε ενώπιον της Επιτροπής Θεσμών της Βουλής. Εν κατακλείδι σημειώνουμε ότι η μαρτυρία της δεν έχει προσφέρει οτιδήποτε το αξιοσημείωτο στην υπόθεση. Μαρτυρία Μ.Κ.19 (Μιχάλης Αθανασίου) Εξετάζοντας τη μαρτυρία του Μ.Κ.19, το αντικείμενο της οποίας βασικά ήταν η συνάντηση στο γραφείο του Κ.1 στη Ν.Υ. στις 7/1/15 και τα όσα διεμείφθησαν στη διάρκεια αυτής, χωρίς οποιαδήποτε δυσκολία λέμε ότι υπήρξε σαφής και κατηγορηματική τόσο στο στάδιο της κυρίως εξέτασης όσο και στο στάδιο της αντεξέτασης. Ο Μ.Κ.19 μετέφερε με απλό και ανεπιτήδευτο τρόπο τόσο το τι είχε προηγηθεί της συνάντησης αυτής όσο και το τι ακριβώς έλαβε χώρα σε αυτή, καθώς και τις ενέργειες που τροχοδρομήθηκαν από μέρους της Τράπεζας Κύπρου κατόπιν αυτής. Μάλιστα τα όσα κατέθεσε επιμαρτυρούνται και επιβεβαιώνονται και από την επιστολή που ετοιμάστηκε μετά την πιο πάνω συνάντηση Τεκμήριο 249, Κυανούν 93/12 και 93/14 ημερ. 12/1/
  4. Ήταν δε ξεκάθαρος ότι εξ αφορμής ουσιαστικά της αναφοράς του Κ.1 για την έκδοση σχετικής απόφασης υπέρ του για συμψηφισμό με τις καταθέσεις του που είχαν απομειωθεί («κουρευτεί») και, λόγω του ότι ο Μ.Κ.19 και ο άλλος συνάδελφος του που τον συνόδευε είχαν εκφράσει την άγνοια τους για ένα τέτοιο γεγονός, υπήρξε εισήγηση από τον Κ.1 να συναντηθούν ξανά και να τους δώσει αντίγραφο της απόφασης του Δικαστηρίου. Δεν βλέπουμε να υπήρχε οποιοσδήποτε λόγος να γίνει αυτή η αναφορά αν τα γεγονότα ήταν όπως τα είχε επικαλεστεί ο Κ.1, δηλ. ότι είχε ενημερώσει πως η απόφαση που είχε εξασφαλίσει υπέρ του είχε παραμεριστεί και άρα δεν ίσχυε. Δεν διακρίναμε να υπήρχε από μέρους του Μ.Κ.19, και ούτε τέθηκε κατά την αντεξέταση, οποιαδήποτε σκοπιμότητα ή αλλότριο κίνητρο είτε στο να καταγράψει αυτά που περιέχονται στην πιο πάνω επιστολή, είτε στο να καταθέσει ενώπιον του Δικαστηρίου την εκδοχή που προώθησε. Αντιθέτως διαπιστώσαμε ότι ο Μ.Κ.19 ήτο ένας απολύτως ειλικρινής μάρτυρας ο οποίος ήλθε στο Δικαστήριο να καταθέσει αυτά που ρωτήθηκε και αυτά που γνώριζε ένεκα της εμπλοκής που είχε στα πλαίσια της υπηρεσιακής του ιδιότητας. Περαιτέρω η πιο πάνω εκδοχή του είναι σύμφωνη και επιβεβαιώνεται και από τα παραδεκτά γεγονότα. Συγκεκριμένα στην κατάθεση της Βικτώριας Κουτσάκου (Τεκμήριο 284) γίνεται αναφορά στη συνάντηση του Κ.1 (7/1/15) με στελέχη της Τράπεζας στο ότι αυτός τους πληροφόρησε ότι υπήρχε απόφαση για συμψηφισμό καταθέσεων της εταιρείας του με το χρέος της και στο ότι του είχε ζητηθεί να προσκομίσει την εν λόγω απόφαση αλλά δεν το έπραξε. Παραμένει παραδεκτό μέσα από την εν λόγω κατάθεση ότι στη συνέχεια η Κουτσάκου επικοινώνησε με την Κ.3 η οποία χειρίζετο την υπόθεση της αγωγής 3987/13, για να μάθει την εξέλιξή της και κατά πόσο οι ισχυρισμοί του Κ.1 ήταν αληθείς. Ως αποτέλεσμα δε αυτής της επικοινωνίας πληροφορήθηκε ότι είχε εκδοθεί ερήμην απόφαση για τον συμψηφισμό η οποία στη συνέχεια, ωστόσο, παραμερίστηκε μετά από ενέργειες της Κ.
  5. Ως προς τη σημασία των παραδεκτών γεγονότων παραπέμπουμε στη σχετικά πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Ihab Im Sbaih v. Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 188/14, ημερ. 17/7/15, στην οποία λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Η σημασία των παραδεκτών γεγονότων είναι βεβαίως νομολογιακά, πέραν της νομοθετικής πρόνοιας, σαφής και έχει εξηγηθεί σε αριθμό υποθέσεων όπως την Ανδρέα κ.ά. ν. Αστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 498, όπου λέχθηκε ότι κατάθεση που γίνεται παραδεκτή δυνάμει των διατάξεων του Νόμου αρ. 86/86, αποτελεί όχι μόνο μέρος της μαρτυρίας ενώπιον του Δικαστηρίου, αλλά και αδιαμφισβήτητο γεγονός αναγόμενο σε ουσιαστικό δεδομένο. Στη Γεωργίου άλλως Παφίτης ν. Δημοκρατίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 444, αναφέρθηκε ότι η άρνηση παραδεκτών γεγονότων και η προβολή αντιφατικών εκδοχών σε σχέση με ουσιώδες μέρος των γεγονότων, μπορεί να θεωρηθεί ως προσφυγή στο ψεύδος. Στη Nikiforos Technologies Ltd v. Στυλιανού Γ. Χρήστου, Ποιν. Έφ. αρ. 18/2012, ημερ. 16.4.2014, λέχθηκε ότι, κατά περίπτωση, τα παραδεκτά γεγονότα από μόνα τους δυνατόν να μεταφέρουν ως επίπτωση την εκ μέρους του κατηγορούμενου αναμενόμενη εξήγηση». Να επισημάνουμε ότι η ηλεκτρονική αλληλογραφία της Κουτσάκου που ξεκινά το επόμενο πρωί της συνάντησης και καταλήγει με ενημέρωση της από τη δικηγόρο (στην Κ.3) Μ. Τζιούτ, ευρίσκεται όλη στον δικηγορικό φάκελο τον οποίον τηρούσε η Κ.3 για την αγ. 3987/13 και είναι το Τεκμήριο
  1. Μάλιστα είναι αξιοσημείωτο πως όταν η Μ. Τζιούτ κοινοποίησε την ενημέρωση της και στον Πανίκο Γ. Ηρακλέους του Γραφείου της Διαχειρίστριας, ο τελευταίος ζήτησε να μάθει γιατί υπήρχε ενδιαφέρον για την αγωγή αυτή. Ήταν για αυτό που η Μ. Τζιούτ με νεώτερη επιστολή της ημερ. 9/1/15 του εξήγησε ότι την είχαν πάρει τηλέφωνο δύο μέρες πριν από κατάστημα της Τράπεζας Κύπρου (στην Πάφο) και της είπαν ότι ο Κ.1 «. στηριζόμενος πάνω στην απόφαση για συμψηφισμό και αποκρύπτοντας τους ότι αυτή παραμερίστηκε, απαίτησε την πραγματοποίηση του συμψηφισμού», προσθέτοντας (η ίδια) ότι ευτυχώς που τής είχαν τηλεφωνήσει πριν την εκτέλεση του συμψηφισμού και τους ενημέρωσε ότι είχε παραμεριστεί. Η ύπαρξη τέτοιας αλληλογραφίας δύο μέρες μετά τις 7/1/15 σε φάκελο της Κ.3 αναμφίβολα επιβεβαιώνει στο μυαλό μας πως οι όποιες παρόμοιες αναφορές του Μ.Κ.19 σε καμιά περίπτωση δεν συνιστούν εκ των υστέρων σκέψεις. Η αντίθετη εκδοχή του Κ.1 ότι θα ήταν αφελές από μέρους του να μην έλεγε την αλήθεια σε εκπροσώπους της Τράπεζας διότι αυτοί κάλλιστα μπορούσαν να πληροφορηθούν άμα τη επιστροφή τους στο γραφείο τους τα πραγματικά γεγονότα, δεν πείθει αν και η εκδοχή αυτή, αν δεν υπήρχε οτιδήποτε άλλο ενώπιον του Δικαστηρίου, θα μπορούσε να θεωρηθεί λογικοφανής. Αυτό που διερευνάται βεβαίως είναι κατά πόσον είχε κάποιο λόγο να πει αυτά που του καταλογίζονται. Ως προς τούτο επισημαίνεται ότι στην προκειμένη περίπτωση υπήρχε και ένα άλλο δεδομένο. Αυτό της καταχώρισης την αμέσως επόμενη της συνάντησης μέρα, στις 8/1/15, αίτησης στην αγωγή 3987/13 για έκδοση προσωρινού διατάγματος με την οποία επιδιώκετο να αποφευχθεί ο τερματισμός της συμφωνίας δανείου. Επισημαίνουμε ότι με την εν λόγω μονομερή αίτηση (Τεκμήριο 16) η Ενάγουσα 6 (Dare) επιζητούσε την έκδοση παρεμπίπτοντων απαγορευτικών διαταγμάτων εναντίον των Εναγομένων 1 και 2 (Λαϊκής και Διαχειρίστριας) για: (α) μη τερματισμό της δανειακής σύμβασης και (β) μη αποξένωση οποιασδήποτε περιουσίας κατείχαν προς εξασφάλιση υποχρεώσεων της ενάγουσας 6 (Dare). Είναι σημαντικό δε να επισημάνουμε ότι στη συνοδεύουσα ένορκη δήλωση του ο Κ.1 είχε αναφέρει ότι είχε ενημερωθεί για τέτοια πρόθεση των εναγομένων από υπαλλήλους τους κάποιες μέρες προηγουμένως[2]. Δεν διαλανθάνει επομένως την προσοχή μας ότι η εξασφάλιση ενός τέτοιου διατάγματος θα αποτελούσε τροχοπέδη σε ενδεχόμενη προσπάθεια της Τράπεζας να τερματίσει τη συμφωνία δανείου ένεκα καθυστερήσεων στην πληρωμή των δόσεων. Αναμφίβολα δε η επίκληση προς τους εκπροσώπους της Τράπεζας ότι υπήρχε απόφαση συμψηφισμού εξασφάλιζε χρόνο στον Κ.1 για να μην σχολιάσουμε περαιτέρω ότι τα γραπτά της Μ. Τζιούτ αφήνουν να νοηθεί πως υπήρχε ακόμα και πιθανότητα υλοποίησης του συμψηφισμού. Ως εκ τούτου η αναφορά των όσων του καταλογίζονται τόσο από τον Μ.Κ.19 όσο και, μέσω των παραδεκτών γεγονότων, πέραν των όσων εξηγήσαμε ανωτέρω, δεν μπορούν να καταρριφθούν ούτε ως θέμα κοινής λογικής. Αντίθετα η εξέλιξη των γεγονότων, όπως επισημάνθηκε ανωτέρω, καταδεικνύει και τη σκοπιμότητα των λεχθέντων από τον Κ.
  2. Μαρτυρία Κατηγορουμένου 1 Ο Κ.1 υπήρξε κατά τον ουσιώδη χρόνο ο Β.Γ.Ε. στη Ν.Υ. της Δημοκρατίας. Ενώπιον μας υιοθέτησε τη Γραπτή του Δήλωση (Έγγραφο 21) και στη συνέχεια υπεβλήθη σε μια εκτεταμένη αντεξέταση. Στο πλαίσιο αυτής κλήθηκε να απαντήσει σε σωρεία ερωτήσεων οι οποίες κάλυψαν κάθε σημείο που μπορούσε να είχε σχέση με την παρούσα υπόθεση. Τόσο σε σχέση με την ανάμειξη του στην ποινική υπόθεση της Providencia όσο και με αυτή στην προώθηση της προσωπικής του αγωγής υπ. αρ. 3987/
  3. Έχοντας αξιολογήσει τη μαρτυρία του με κάθε δυνατή προσοχή και πάντοτε με την απαραίτητη διασταύρωση και αντιπαραβολή της με την υπόλοιπη μαρτυρία λέμε εξαρχής ότι στα κρίσιμα της υπόθεσης επίδικα ζητήματα δεν μας έχει πείσει για τους λόγους που αναλυτικά και σε έκταση εξηγούμε κατωτέρω. Σε αρκετά δε θέματα διαπιστώσαμε την ύπαρξη παλινδρομήσεων, αυτοαναιρέσεων και αντιφάσεων, ενίοτε δε αμηχανία και έλλειψη βεβαιότητας για εκδοχές που είχαν προηγουμένως προωθηθεί από τον ίδιον. Σε άλλες δε περιπτώσεις στις απαντήσεις του δεν περιορίζετο στην παράθεση των απλών γεγονότων αλλά ήταν εμφανές ότι αισθανόταν ο ίδιος την ανάγκη να επεκταθεί σε επιχειρήματα εν είδει αγόρευσης. Ούτε διέλαθε την προσοχή μας ότι σε αρκετά ερωτήματα δεν δίδονταν άμεσες απαντήσεις και επί του προκειμένου αλλά υπήρχαν υπεκφυγές και μετατόπιση των υπό εξέταση ζητημάτων σε άλλη βάση στα πλαίσια, θεωρούμε, μιας εμφανούς προσπάθειας αποπροσανατολισμού επιδεικνύοντας με αυτόν τον τρόπο μια στρεψόδικη συμπεριφορά. Πολλές δε εκδοχές του, ακόμα και χωρίς ενασχόληση με τη δοκιμασία της αντεξέτασης του, αντιτίθενται σε κάθε αρχή λογικής συμπεριφοράς και ανθρώπινης εμπειρίας και, βεβαίως, δεν μας έχουν πείσει. Μαρτυρία Μ.Υ.2
(1)- (Ευαγγελία Σερδάρη) Η Μ.Υ.2
(1)ήταν στον ουσιώδη χρόνο υπεύθυνη του Ποινικού Αρχείου στη Ν.Υ. Περιέγραψε με σαφήνεια τη διαδικασία που τηρείτο από το Ποινικό Αρχείο από το στάδιο της παραλαβής των αστυνομικών φακέλων μέχρι και την τοποθέτηση τους σε τρόλεϊ για να τύχουν του ελέγχου του Γ.Ε. Επισημαίνεται παράλληλα ότι η διαδικασία αυτή δεν έτυχε οποιασδήποτε αμφισβήτησης από την Κατηγορούσα Αρχή. Εκείνο, ωστόσο, που προκάλεσε ιδιαίτερη εντύπωση ήταν η ανάκληση από τη μάρτυρα στη μνήμη πολλών λεπτομερειών αναφορικά με τη διακίνηση την 1/11/13 ενός συγκεκριμένου αστυνομικού φακέλου, εκείνου που αφορούσε την υπόθεση Providencia. Με δεδομένη την παρέλευση αρκετού χρόνου από τα σχετικά γεγονότα αλλά κυρίως του γεγονότος ότι η διακίνηση ενός μεγάλου αριθμού φακέλων ήτο ένα καθημερινό φαινόμενο στο πλαίσιο της εργασίας της δεν ήταν λογικό ούτε αναμενόμενο να ενθυμείται το είδος των λεπτομερειών που παρέθεσε στο πλαίσιο της μαρτυρίας της. Πέραν της ανάκλησης της συνήθους και γενικής διαδικασίας που ακολουθείτο δεν έχουμε πεισθεί, για τους λόγους που αναλύονται εκτενέστερα στην Απόφαση μας, ότι η μάρτυρας ήτο πράγματι σε θέση να ανακαλέσει με τον τρόπο που έκανε τις λεπτομέρειες των σχετικών γεγονότων. Μαρτυρία Μ.Υ.3
(1)- (Αντώνης Ανδρέου) Ο Μ.Υ.3
(1)είναι ο δικηγόρος που εκπροσωπούσε τις Elena και Anastasia Zakharova προωθώντας δικαστικές διαδικασίες στην Κύπρο. Λόγω της ανάμειξης του αυτής αλλά και της ύπαρξης κοινών συμφερόντων είχε επαφή και συνεργασία με την Κ.3 και ειδικότερα με τον Ανδρέα Νεοκλέους. Όπως προέκυψε η προώθηση της καταγγελίας που είχε κάνει η Κ.3 στην υπόθεση εξυπηρετούσε και τα συμφέροντα των πελάτιδων του. Πλείστο μέρος της μαρτυρίας του περιστράφηκε στα διάφορα διαδικαστικά διαβήματα που είχε προωθήσει όπως επίσης και τα ζητήματα που προέκυψαν μετά την καταχώρηση στο Τμήμα του Εφόρου των εντύπων για αλλαγές διευθυντών, γραμματέα, μετόχων και εγγεγραμμένου γραφείου της εταιρείας Providencia. Πρόκειται για ιστορικό το οποίο δεν αμφισβητήθηκε. Καθόσον αφορά τις καταχωρήσεις στο Τμήμα του Εφόρου και τον χειρισμό του οποίου το όλο ζήτημα έτυχε σε διάφορα χρονικά στάδια, η μαρτυρία του Μ.Υ.3
(1)συνάδει και με εκείνη του Μ.Κ.12. Όπως θα διαφανεί για τους λόγους που αναφέρουμε κατωτέρω, θεωρούμε ότι λόγω της πιο πάνω συνεργασίας του με την Κ.3 αλλά και της ύπαρξης κοινών συμφερόντων ήτο ενήμερος των εξελίξεων σε σχέση με την προώθηση της ποινικής καταγγελίας από την Κ.3 και γι΄ αυτό αποτάθηκε στον Κ.1 και όχι στον Μ.Κ.7 για να προωθήσει και ο ίδιος το θέμα. Δεν θεωρούμε δε τυχαίο το γεγονός ότι στη μεταγενέστερη επαφή του με τον Μ.Κ.8 για το θέμα των υποσημειώσεων στα πιστοποιητικά του Εφόρου απέφυγε να θίξει το θέμα της ποινικής καταγγελίας στην υπόθεση Providencia. Μαρτυρία Μ.Υ.4
(1)- (Νίκος Αναστασιάδης) Ο Μ.Υ.4
(1)είναι ο Π.τ.Δ. Η μαρτυρία του στην παρούσα υπόθεση αφορούσε αποκλειστικά τις δύο συναντήσεις που κατά γενική ομολογία έλαβαν χώρα μεταξύ του Κ.1 και του Μ.Κ.8 στο Προεδρικό Μέγαρο πριν την επίσημη ανάληψη των καθηκόντων του τελευταίου. Με ειλικρίνεια, κατά την άποψη μας, μετέφερε - και χωρίς να υπεισέρχεται σε λεπτομέρειες - τη γενική εικόνα που ο ίδιος αποκόμισε από τις δύο αυτές συναντήσεις. Δεν μας προκαλεί δε εντύπωση το γεγονός ότι έδωσε περισσότερη έμφαση σε αυτό που για τον ίδιο είχε περισσότερη σημασία και που ήταν ο λόγος που με δική του πρωτοβουλία έγιναν οι εν λόγω συναντήσεις. Όπως εξηγούμε εκτενέστερα στη συνέχεια, δεν έχουμε διαπιστώσει να υπήρξε από μέρους του οποιαδήποτε διαφορετική εκδοχή από εκείνη που ο Μ.Κ.8 προώθησε στη δική του μαρτυρία σχετικά με το ζήτημα των όρων ανάθεσης των ποινικών υποθέσεων στον Κ.1 και του τρόπου που αυτό τέθηκε ενώπιον του Π.τ.Δ. Μαρτυρία Κατηγορουμένου 2 Ο Κ.2 είναι αναμφίβολα ένας έμπειρος και ικανός δικηγόρος εξ όσων έχουμε αντιληφθεί ακούοντας τον. Σε σχέση με την παρούσα υπόθεση οι δικές του ενέργειες εστιάζονται κυρίως στη σύνταξη της επίμαχης αγωγής, στις επιδόσεις των κλητηρίων της, στην έκδοση της απόφασης και στην όποια τυχόν σχετική επικοινωνία και συνεννόηση του με τους Κ.1 και Κ.
  1. Παρατηρήσαμε πως προσπάθησε έντονα, επίμονα και πολλές φορές επιτηδευμένα να αποκλείσει μέχρι σημείου εκμηδενισμού την κάθε ένδειξη ή ακόμα και σκέψη για επικοινωνία του με τον Κ.1, ακόμα και όταν κάτι τέτοιο ήταν καθόλα εύλογο, αναμενόμενο και υπό συνήθεις περιστάσεις καθόλου μεμπτό. Η υπέρμετρη αγωνία και προσπάθεια του αυτή μας δημιούργησε την εντύπωση πως για κάποιους άγνωστους και ακατανόητους λόγους έπρεπε πάση θυσία να αποσιωπηθεί κάθε τι το οποίο πιθανόν να κατεδείκνυε οποιουδήποτε είδους επαφή και επικοινωνία, σε αντίθεση με τη συνήθη ανθρώπινη εμπειρία η οποία θεωρεί αυτονόητη υπό τέτοιες περιστάσεις τη λελογισμένη επικοινωνία για σκοπούς συνέχειας ενός τέτοιου γραφείου και σίγουρα και κάποιου είδους κοινωνικές επαφές. Όσον αφορά την εμπλοκή του στην αγωγή (3987/13) ουσιαστικά προσπάθησε να μας εξηγήσει διάφορες επιλογές του σχετικά με την προώθηση της. Καθιστούμε σαφές ότι για λόγους τους οποίους εξηγούμε αναλυτικότερα πιο κάτω δεν έχουμε πειστεί για τη βασιμότητα διαφόρων τέτοιων εξηγήσεων. Πλείστα όσα ανέφερε δοκιμαζόμενα και ελεγχόμενα με τους κανόνες της συνήθους λογικής ή και με αυτούς της νομικής πρακτικής καταρρέουν οδηγώντας μας σε άλλα συμπεράσματα από ό,τι ο ίδιος επεδίωκε. Όλες του οι ενέργειες συνάδουν μόνο με το ότι όντως είχε μιλήσει εκ των προτέρων με τον Κ.4 για την επίδοση σε εκείνον του κλητηρίου, καθώς και με το ότι αργότερα επιδιώχθηκε η όσο το δυνατό ταχύτερη έκδοση ερήμην απόφασης στη βάση των νεώτερων επιδόσεων. Σε αντιπαραβολή με τη δράση και χειρισμό άλλων αγωγών καθόλου δεν έχουμε πειστεί ότι η πορεία που ακολουθήθηκε στην αγ. 3987/13 ήταν μια τυχαία και συμπτωματική πορεία, ως θα διαφανεί κατωτέρω από την αναλυτική εξέταση της δικής του εκδοχής. Μαρτυρία Κατηγορουμένου 4 Όσον αφορά τον Κ.4 κατ΄ αρχάς θα πρέπει να επισημάνουμε πως δεν αρνείται την πρώτη επίδοση των κλητηρίων στον ίδιο προσωπικά. Δίδει βεβαίως κάποιες εξηγήσεις στη βάση των οποίων δεν έχουμε πειστεί ότι συγχύστηκε παραλαμβάνοντας τα και ότι νόμισε πως αφορούν παλαιότερη αγωγή. Όπως εξηγούμε κατωτέρω δεν κρίνουμε ότι υπήρχε οποιοδήποτε στοιχείο το οποίο δικαιολογημένα θα οδηγούσε σε τέτοια σύγχυση. Αντιθέτως θεωρούμε ότι υπερτερούσαν όσα κατεδείκυαν ότι πρόκειται για μια νέα αγωγή και ότι αυτό αντιλήφθηκε και ο Κ.
  2. Αναφορικά με τα υπόλοιπα ζητήματα, αν πρέπει να παρατηρήσουμε κάτι εξαρχής, είναι πως ενώ δεν αρνείται τα γεγονότα, εντούτοις προέβαλε επίμονα ότι η ακριβής δική του γνώση και η συνειδητοποίηση του τι συγκεκριμένα έλαβε χώρα αποκτήθηκε και επήλθε αντίστοιχα προϊόντος του χρόνου. Αναμφίβολα μια τέτοια θέση ξενίζει, ιδιαίτερα όταν προβάλλεται από ένα έμπειρο δικηγόρο ενός μεγάλου και αξιόλογου δικηγορικού οίκου. Συγκεκριμένα ισχυρίζεται ότι απέκτησε τη γνώση αυτή σε δυο χρονικά στάδια, ήτοι κατά πρώτον μετά την επικοινωνία του με τη Διαχειρίστρια περί τις 29/11/13 και κατά δεύτερο μετά το εκ πρώτης όψεως στάδιο στην παρούσα, όταν πλέον κατόπιν έρευνας στους υπολογιστές τους, εντόπισαν δική του ηλεκτρονική αλληλογραφία με τη Μ.Υ.4
(4), καθώς και της Μ.Υ.3
(4)με τη Μ.Υ.4
(4)(Τεκμήρια 327-329). Σε αυτή την «ανακάλυψη» απέδωσε ο ίδιος τη διαφοροποίηση της θέσης την οποίαν είχε προβάλει το 2015 στον Ανακριτή, (Μ.Κ.5), περί δικού του λάθους λόγω σύγχυσης και την προβολή της νέας θέσης ότι εν τέλει είχε προωθήσει τα κλητήρια στη Μ.Υ.4
(4)πλην όμως αυτή είτε δεν τα είχε δει είτε δεν τα εκτύπωσε με αποτέλεσμα να μην προωθηθεί η εμφάνιση. Τονίζουμε δε πως η πιο πάνω συνοπτική καταγραφή της εκδοχής του αποτελεί το απόσταγμα των όσων αντλήσαμε μέσα από σειρά ασαφών απαντήσεων, γενικόλογων θέσεων, παλινδρομήσεων, υπεκφυγών, μη πειστικών ή παραπειστικών επιχειρημάτων και γενικά μη ξεκάθαρων θέσεων που θα είχαν λογική συνοχή. Όπως γίνεται αντιληπτό η εντονότερη και ουσιωδέστερη αντίφαση της όλης εκδοχής του Κ.4 έγκειται στο ότι ενώ από την πρώτη στιγμή και με κάθε ευκαιρία αναγνώριζε, επικαλείτο και αναλάμβανε την ευθύνη για δικό του προσωπικό σφάλμα υποστηρίζοντας ότι είχε συγχυστεί σε δύο περιπτώσεις πράγμα το οποίο προϋποθέτει ως όρο εκ των ων ουκ άνευ ότι είχε δει και στις δύο τα κλητήρια, εντούτοις αργότερα εγκατέλειψε αυτή τη θέση υποστηρίζοντας ότι προώθησε κανονικά τα κλητήρια στη Μ.Υ.4
(4)χωρίς όμως να τα δει, οπότε κατά τον ίδιο δεν τίθεται πλέον ζήτημα δικού του ειδικού σφάλματος αλλά μόνο γενικής του ευθύνης για το σφάλμα του γραφείου τους. Η σύγχυση όμως εν σχέσει με συγκεκριμένα έγγραφα σε συγκεκριμένη ημερομηνία (23/10/13) είναι μια νοητική κατάσταση συγκεκριμένη, η οποία είτε υπήρξε είτε δεν υπήρξε στην πραγματικότητα. Αν την επικαλείται κάποιος σημαίνει πως εννοεί ότι είδε τα έγγραφα για τα οποία προβάλλει ότι συγχύστηκε. Αν αργότερα προβάλει ότι δεν τα είχε δει και κατά συνέπειαν δεν τίθεται θέμα δικής του σύγχυσης και άρα ούτε δικού του λάθους τότε σημαίνει πως προφανώς ψεύδετο όταν επικαλείτο σύγχυση. Στις περιστάσεις λοιπόν της παρούσας δεν είναι δυνατό να δεχθούμε πως ο Κ.4 για δυο έτη προέβαλλε μεν σύγχυση και άρα είχε δει τα έγγραφα, αλλά εν τέλει στην πράξη είχε γίνει κάτι άλλο και δεν είχε δει ποτέ τα κλητήρια. Αντιθέτως μέσα από τη μεταγενέστερη ανάλυση μας καταδεικνύεται πως όλα συνάδουν με το ότι τα είχε δει και δεν τα προώθησε γνωρίζοντας τι ήταν. Τονίζουμε πως δεν έχουμε πειστεί καθόλου ότι απαιτείτο χρόνος τριών μηνών για την ετοιμασία της επίμαχης αίτησης παραμερισμού, στοιχείο το οποίο επίσης προκαλεί εντύπωση. Μαρτυρία Μ.Υ.2
(4)- (Κωνσταντίνος Σταματίου) Ο Μ.Υ.2
(4)έδωσε μαρτυρία η οποία αφορούσε ως επί το πλείστον σε μη επίδικα θέματα στην προσπάθεια να πείσει περί μη αντικειμενικής προώθησης της παρούσας δίωξης από τον κ. Στεφάνου. Η θέση του αυτή, όμως, δεν έπεισε αφού είναι το αποτέλεσμα συνειρμών και εικασιών που δεν αποδείχθηκαν. Περιέπεσε, περαιτέρω, σε αντιφάσεις και υπερβολές. Από τα όσα ανέφερε ενώπιον μας ο Μ.Υ.2
(4)σημειώνουμε τα πιο κάτω: · Το γεγονός ότι ο μάρτυρας δεν έδωσε αντικειμενική μαρτυρία φαίνεται και από το ότι αντεξεταζόμενος είπε «είναι πόλεμος Εντιμοτάτη, είναι τεράστια τα ποσά» καθώς και ότι «δεν ξέρω τι έκανε το στρατόπεδο που συμμετείχε ο κύριος Ηλίας Στεφάνου». · Ρωτήθηκε επανειλημμένα κατά πόσο ο κ. Στεφάνου είχε καταχωρίσει εμφάνιση για οποιονδήποτε εκ των Εναγομένων στην αγωγή αρ. 6193/14 και δεν απαντούσε ευθέως. Όταν αναγκάστηκε να απαντήσει είπε «Απλά τα πράγματα, εγώ θεωρώ ότι όλοι αυτοί είναι μία ομάδα». · Σε άλλο σημείο ισχυρίστηκε ότι υπήρχε «ένα γενικότερο Project Michael, σχέδιο το οποίο έχω αναφέρει στην δήλωση μου, που πιθανόν πιστεύω ότι η ποινική υπόθεση που καταχωρίστηκε να ήταν μέρος αυτού του σχεδίου. Δεν νομίζω να είναι μόνο και μόνο αποτέλεσμα, επειδή έκανε ένα προηγούμενο opinion, o κύριος Στεφάνου». Και πάλι η θέση αυτή εκφράζει τις δικές του εικασίες. Η δε προκατάληψη του φαίνεται και από το ότι δεν τον προβλημάτισε καν η απλή πιθανότητα να είχε πάρει ο κ. Στεφάνου οδηγίες από τους πελάτες του για καταχώριση της εν λόγω ιδιωτικής ποινικής υπόθεσης ως η κατάληξη στη γνωμάτευσή του. · Οι ισχυρισμοί του Μ.Υ.2
(4)αναφορικά με την ποιότητα της γνωμάτευσης του κ. Στεφάνου έδειχναν την ύπαρξη εμπάθειας. Χωρίς έρεισμα στη λογική ήταν και η θέση ότι ο κ. Στεφάνου δεν μπορούσε να δώσει "expert opinion" επειδή εκπροσωπούσε την AB PCO. · Το δημοσίευμα Τεκμήριο 342(α) δεν κάνει αναφορά στον Κ.4. · Όταν διαφάνηκε ότι υπήρξαν δημοσιεύματα που προηγήθηκαν των επιστολών Τεκμήρια 344 και 342(α) και άρα υφίσταται η πιθανότητα η πληροφόρηση των Γερμανών δικηγόρων να προήλθε από αυτά, ο Μ.Υ.2
(4)δέχτηκε ότι δεν μπορεί να αποκλείσει κάτι τέτοιο και μάλιστα είπε τα εξής: «Μάλιστα Εντιμοτάτη, δεν μπορώ να το αποκλείσω, ταυτόχρονα όμως εγώ θέλω να είμαι ξεκάθαρος, ήρθα στο Δικαστήριο σας, να σας φέρω κάποια έγγραφα το έκανα. Τώρα ποιος είπε ποιου τι και τι έγινε ακριβώς, δεν μπορώ να το γνωρίζω.» · Επίσης, βλέποντας τα Τεκμήρια 345, 346 και 347 ο Μ.Υ.2
(4)αναγκάστηκε να δεχτεί ότι υπήρχε αναφορά σε αυτά στο όνομα του Κ.4 σε χρόνο προγενέστερο του διορισμού του κ. Στεφάνου από τον Γ.Ε. Ερωτηθείς κατά πόσο αυτό σημαίνει ότι δεν αποτελούσε αποκλειστική γνώση του κ. Στεφάνου το γεγονός ότι υπήρχε διερεύνηση για τον Κ.4, επανέλαβε τη θέση ότι ήρθε στο Δικαστήριο απλώς για να καταθέσει κάποια έγγραφα και όχι για να αναφέρει κάποια γνώμη. · Η προηγούμενη τοποθέτηση-ομολογία του Μ.Υ.2
(4)αποδίδει ακριβώς αυτό το οποίο έπραξε και την ταυτόσημη εντύπωση που έχουμε αποκομίσει. Ουσιαστικά δεν είχε προσωπική γνώση για κανένα γεγονός από αυτά στα οποία αναφέρθηκε, πλην όμως θέλοντας να βοηθήσει όπως μπορούσε τον Κ.4 επιχειρούσε ατυχώς να ερμηνεύσει έγγραφα και να εξαγάγει συμπεράσματα μέσω διαφόρων δικών του συλλογισμών. Μαρτυρία Μ.Υ.3
(4)- (Ελένη Χρίστου) Αναφορικά με τη Μ.Υ.3
(4)οφείλουμε να παρατηρήσουμε πως, πέραν κάποιου ιστορικού της δικής της διακίνησης σε διάφορες θέσεις και της γενικής πρακτικής αποστολής των αγωγών στην Κ.3, τα οποία εν πολλοίς ήταν και αναντίλεκτα στη βάση άλλης μαρτυρίας, σχηματίσαμε έντονα την εικόνα πως δεν ενθυμείτο κάτι συγκεκριμένο για την υπόθεση. Είναι χαρακτηριστικό πως το σημαντικότερο μέρος της μαρτυρίας της προήλθε από σαφή καθοδήγηση της κατά την κυρίως εξέταση, στοιχείο το οποίο εκμηδενίζει την όποια βαρύτητα θα είχαν τα λεγόμενα της κατά τον τρόπο που εξηγούμε αναλυτικότερα πιο κάτω. Έχοντας υπόψιν τη συνολική της παρουσία κρίνουμε πως δεν μπορούμε να στηριχθούμε στην ίδια προς εξαγωγή οποιουδήποτε ασφαλούς συμπεράσματος. Μαρτυρία Μ.Υ.4
(4)- (Σόνια Παπαλεοντίου) Όσον αφορά τη Μ.Υ.4
(4)δεν υπάρχει οποιαδήποτε αμφιβολία πως πρόκειται για μια εμπειρότατη και ικανότατη δικηγορική υπάλληλο, με αξιοζήλευτες γνώσεις όχι μόνο στα γραφειακά καθήκοντα που τής είχαν ανατεθεί, αλλά και σε δικαστικές διαδικασίες, δικόγραφα, προθεσμίες κ.λ.π.. Η μαρτυρία της κατ΄ ακρίβειαν αφορά δύο ενότητες, ήτοι αφενός τα διαδραματισθέντα κατά την επίσκεψη του Μ.Κ.1 στις 16/9/13 και αφετέρου τα όσα ακολούθησαν την έκδοση της επίμαχης απόφασης ημερ. 8/11/
  1. Όσον αφορά την πρώτη ενότητα η γενική εντύπωση την οποίαν αποκομίσαμε είναι ότι στην πραγματικότητα δεν ήταν σε θέση να ανακαλέσει στη μνήμη της την επίσκεψη του Μ.Κ.1 στις 16/9/13 στα γραφεία τους. Περιέγραψε βεβαίως τους χώρους και τις γενικότερες πρακτικές για διάφορα θέματα, τα οποία, όπως είπαμε, όντως γνώριζε καλά, πλην όμως δεν έχουμε πειστεί ότι αποτυπώθηκαν στη μνήμη της τα όσα εκτυλίχθηκαν στην παρουσία της εκείνη τη μέρα. Όπως θα διαφανεί αυτό ήταν εμφανές από τις εικασίες στις οποίες προέβαινε και τις γενικόλογες απαντήσεις τις οποίες έδιδε. Για τη δεύτερη ενότητα αυτό το οποίο θα μπορούσε να λεχθεί αποτυπώνοντας με τη μέγιστη δυνατή σαφήνεια την εντύπωση μας είναι πως τίποτε από όσα έχει αναφέρει ενώπιον μας δεν συνάδει με τον αναμενόμενο, εύλογο και φυσιολογικό τρόπο δράσης μιας τόσο έμπειρης και ικανής γραμματειακής υπαλλήλου. Περιέγραψε γεγονότα για τα οποία είμαστε πεπεισμένοι πως αν είχαν όντως συμβεί θα τα είχε αναφέρει πολύ ενωρίτερα αν μη τι άλλο στον Κ.
  2. Κλασικότατο παράδειγμα ο ισχυρισμός της ότι παρέλαβε την επιστολή Τεκμήριο 104 μετά την έκδοση της απόφασης και ότι για την έκδοση της απόφασης έμαθε από τις 12/11/13 ενώ προετοιμαζόταν να καταχωρίσει εμφάνιση. Δεν είναι δυνατό να πιστέψει κάποιος ότι είχε συμβεί κάτι τέτοιο, ότι η ίδια γνώριζε για καθυστέρηση στην άφιξη των διοριστηρίων και ότι απλώς σταμάτησε τις προσπάθειες της μη θεωρώντας σημαντικό να ενημερώσει κάποιον. Βασικά έχουμε πειστεί ότι στην πραγματικότητα διαδραμάτισε μειωμένο ρόλο στα επίδικα γεγονότα, πλην όμως εκ των υστέρων η προφανής σχέση εκτίμησης και συμπάθειας προς τον Κ.4 την οδήγησε στο να υποστηρίξει ενώπιον μας εκδοχές τις οποίες ποτέ πριν δεν προέβαλε οπουδήποτε, απλώς και μόνο σε μια προσπάθεια της να βοηθήσει όπως μπορούσε, πράγμα που δεν μας επιτρέπει να στηριχθούμε στη μαρτυρία της. Υπόθεση Providencia Από την ενώπιον μας μαρτυρία διαφαίνεται ότι τα πιο κάτω δεν αμφισβητούνται από οποιοδήποτε διάδικο: Η εταιρεία Joint Stock Company International Residential Complex Rosinka (εφεξής "Rosinka") είναι Ρωσική εταιρεία, ιδιοκτήτρια του συγκροτήματος κατοικιών International Residential Complex στη Μόσχα και ιδιοκτήτρια σημαντικών άλλων περιουσιακών στοιχείων. Η εταιρεία δραστηριοποιείται στη Ρωσία σε αναπτύξεις γης και η περιουσία της υπερβαίνει καθ' υπολογισμόν τα US$200 εκ. Ιδρυτής αυτής και δικαιούχος ιδιοκτήτης (beneficial owner) του 99.66% των μετοχών της κατά το 2002 ήταν ο Ρώσος επιχειρηματίας Oleg Zakharov. Το 2002 ο Oleg Zakharov επιθυμούσε να μεταβιβάσει το 85% του μετοχικού κεφαλαίου της Rosinka σε διεθνές εμπίστευμα. Η Providencia Holdings Ltd συστάθηκε στις 5/7/02 από την Κ.3 με σκοπό αυτή να είναι ο Επίτροπος του πιο πάνω εμπιστεύματος. Τις υπηρεσίες μετόχων, διευθυντών και γραμματέα προσέφερε στην εταιρεία αυτή η Κ.
  3. Εξού και διευθύντριες διορίστηκαν οι Μαρία Φυλακτού Χριστοδούλου και Έλενα Κωνσταντίνου οι οποίες εργάζονται στην Κ.3 και Γραμματέας η Merco Services Ltd η οποία είναι εταιρεία ιδιοκτησίας της Κ.3, χρησιμοποιούμενη για τέτοιους σκοπούς. Ακολούθως στις 18/7/02 συστάθηκε το The Spring Cyprus International Trust (εφεξής "Spring Trust") και οι αρχικοί δικαιούχοι (beneficiaries) ήσαν o Oleg Zakharov και οι δύο του γιοι, Vladimir και Alexander Zakharov. Όλοι οι πιο πάνω ήσαν πελάτες του Ρώσου δικηγόρου Igor Zhigachov στον οποίον ανήκει η Αμερικάνικη εταιρεία McGuire Woods Battle and Boothe International LLC (εφεξής η «MWBB») και της οποίας το Ρωσικό τμήμα μετονομάστηκε σε Law Firm Zhigachov and Christophoroff. Το 85% του μετοχικού κεφαλαίου της Rosinka τέθηκε ως περιουσία του Spring Trust, σύμφωνα με την προαναφερθείσα επιθυμία του Oleg Zakharov. Για τη δημιουργία του Spring Trust και τη διαχείριση των μεταβιβασθέντων σε αυτό πιο πάνω περιουσιακών στοιχείων ο Oleg Zakharov είχε εξουσιοδοτήσει την Κ.
  4. Με τη σύσταση του Spring Trust Προστάτης (Protector) στο εμπίστευμα διορίστηκε ο Zhigachov ως υπάλληλος της MWBB και Επίτροπος (Trustee) η Providencia. Ουσιαστικά η Επίτροπος του Spring Trust, δηλαδή η Providencia, ήλεγχε τη Rosinka και, κατ' επέκταση, την περιουσία αυτής στη Ρωσία. Το 2006 οι μετοχές της Providencia μεταβιβάστηκαν όλες στην Custodian Holding Limited (εφεξής "Custodian"). Ο Zhigachov είναι ο κατά 100% δικαιούχος ιδιοκτήτης (beneficial owner) της Custodian και του Milto Trust στα οποία παρείχε η Κ.3 υπηρεσίες διευθυντών και μετόχων. Ο Oleg Zakharov είχε αποκτήσει και μία θυγατέρα, την Anastasia, από τον δεύτερο του γάμο με την Elena Zakharova. Πριν τον θάνατο του το 2006 ο Oleg Zakharov είχε εκφράσει προφορικά την επιθυμία να συμπεριληφθεί στο Spring Trust και η ανήλικη κόρη του Anastasia Zakharova (3 ετών τότε) ως τρίτη δικαιούχος σε ίση βάση με τους δυο της αδελφούς. Η Anastasia εκπροσωπείτο από τον δικηγόρο Μ.Υ.3
(1). Τον Ιανουάριο του 2011 ο Ανδρέας Νεοκλέους διορίστηκε Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της Rosinka. Τον Αύγουστο του 2011 επήλθε ρήξη στις σχέσεις μεταξύ αφενός της πλευράς Zhigachov και αδελφών Zakharov και αφετέρου της Κ.
  1. Οι αδελφοί Zakharov ζήτησαν από τον Ανδρέα Νεοκλέους να παραιτηθεί από το Δ.Σ. της Rosinka, πράγμα το οποίο αυτός δεν έπραξε. Στις 12/8/11 ο Zhigachov κατ' επίκληση των εξουσιών του ως Προστάτης (Protector) με βάση τους όρους του εμπιστεύματος Spring Trust έπαυσε την εταιρεία Providencia από Επίτροπο (Trustee) του πιο πάνω εμπιστεύματος και διόρισε την Κυπριακή εταιρεία Froniador Holdings Ltd ως νέο Επίτροπο. Σχετικά έγγραφα επιδόθηκαν στην Κ.3 και συγκεκριμένα στον Κ.4 υπό την ιδιότητα του ως Διευθυντή της Merco Services Ltd (Τεκμήριο 239). Ταυτόχρονα ο Zhigachov ειδοποίησε την Κ.3 ότι οι υπηρεσίες τους τερματίζονται και ζήτησε όπως όλοι οι φάκελοι μεταφερθούν σε άλλους δικηγόρους. Η Κ.3 αγνόησε τον τερματισμό αυτό και δεν έπαυσε τους nominee directors. Αντιθέτως εξέδωσαν Πληρεξούσιο προς τον υπάλληλο τους Andrey Ermakov και στις 29/8/11 έλαβε χώρα συνεδρία του Δ.Σ. της Rosinka κατά την οποία αποφασίστηκε ο τερματισμός του υφιστάμενου Δ.Σ. και εξελέγη νέο Δ.Σ., αυτή τη φορά με πλειοψηφία ελεγχόμενη από την Κ.
  2. Αυτή η συνεδρία του Δ.Σ. έχει κριθεί παράνομη από τα Ρωσικά Δικαστήρια. Οι αδελφοί Zakharov είχαν επικοινωνήσει στις αρχές Αυγούστου του 2011 με το γραφείο Σκορδής, Παπαπέτρου & Σια ΔΕΠΕ για την υπόθεση Providencia και το Spring Trust. Στους νέους δικηγόρους επεξηγήθηκε ότι είχε επέλθει ρήξη μεταξύ των δικαιούχων του εμπιστεύματος και του επιτρόπου του, ήτοι της Providencia η οποία ελέγχετο από την Κ.
  3. Στις 18/8/11 σε προσπάθεια επίλυσης των ζητημάτων που ηγέρθηκαν πραγματοποιήθηκε συνάντηση στα γραφεία της Κ.3 στην οποία, μεταξύ άλλων, ήσαν παρόντες ο Ανδρέας Νεοκλέους και ο Κ.
  4. Ο Alexander Zakharov ειδοποίησε το γραφείο Σκορδής, Παπαπέτρου & Σία ΔΕΠΕ ότι ήταν διατεθειμένος να έρθει στην Κύπρο για να συναντηθεί με τον Ανδρέα Νεοκλέους. Στις 26/8/11 έλαβε χώρα δεύτερη σχετική συνάντηση η οποία διεξήχθη σε καλό κλίμα, όμως κατά την αποχώρηση της πλευράς Zakharov, στην έξοδο των γραφείων της Κ.3 δικαστικός επιδότης επέδωσε στον Alexander Zakharov την αγωγή 3982/11 Ε.Δ. Λεμεσού που είχε καταχωρήσει ο Μ.Υ.3
(1)εκ μέρους της Anastasia. Στις 15/9/11 η Custodian ψήφισε την απομάκρυνση των ορισθέντων από την Κ.3 διευθυντών από τις θέσεις τους και διόρισε ως νέους διευθυντές της Providencia τους Alexander Zakharov, Igor Zhigachov, Armen Davidyan και Tatiana Shogoleva[3]. Οι αποφάσεις αυτές λήφθηκαν στη βάση του πληρεξουσίου που βρίσκεται στο Τεκμήριο 83
(6), Κ-27. Το πληρεξούσιο αυτό ημερ. 15/2/2000 προβλέπει ότι η Custodian διορίζει τους MWBB καθώς και το "Legal Advice Office #1 of Collegium of Associates of the City of Moscow" ως πληρεξούσιους αντιπροσώπους όπως: «in our name and on our behalf,

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.