← Κύπρος

ΣΟΥΛΛΑ ΜΙΧΑΗΛ KWONG κ.α. ν. ΕΛΛΗ ΜΙΧΑΗΛ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 3049/2013, 1/2/2017

ΣΟΥΛΛΑ ΜΙΧΑΗΛ KWONG κ.α. ν. ΕΛΛΗ ΜΙΧΑΗΛ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 3049/2013, 1/2/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2017:B6 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Δ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 3049/2013 1.ΣΟΥΛΛΑ ΜΙΧΑΗΛ KWONG 2.ΛΙΖΑ ΜΙΧΑΗΛ GRAVELING ν. 1.ΕΛΛΗ ΜΙΧΑΗΛ 2.HELLENIC COPPER MINES LTD 3.ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΞΥΔΑΣ Κατηγορούμενος 1 Φεβρουαρίου 2017 Εμφανίσεις: Για τις Παραπονούμενες: κος Π. Μιχαήλ Για την Κατηγορουμένη: κος Σχίζας ΑΠΟΦΑΣΗ Η υπόθεση αυτή συνίσταται σε δύο κατηγορίες εναντίον της Κατηγορουμένης 1 (η υπόθεση για τους άλλους δύο κατηγορούμενους έχει αποσυρθεί σε προγενέστερο στάδιο), για κατ΄ ισχυρισμό «Ανυπακοή σε διάταγμα Δικαστηρίου» κατά παράβαση του άρθρου 137 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.154, και για κατ΄ ισχυρισμό «Παρέμβαση σε δικαστική διαδικασία» κατά παράβαση του άρθρου 122(β) του Κεφ.

  1. Στα πλαίσια παρουσίασης της υπόθεσης από τις Παραπονούμενες, έδωσαν μαρτυρία έξι μάρτυρες:
  2. Η Κούλα Αντωνιάδου, η οποία είναι Πρωτοκολλητής στις διαχειρίσεις αποβιωσάντων προσώπων και είναι το άτομο το οποίο εκ της θέσεώς της είχε στην κατοχή της το φάκελο της διαχείρισης 52/
  3. Κατέθεσε δε από τον εν λόγω φάκελο ως, Τεκμήριο 1 διάταγμα ημερομηνίας 31/1/2012 και ως Τεκμήριο 2 πρακτικό ημερομηνίας 19/6/
  5. Ο Θέμης Χασάπης ιδιώτης επιδότης, κατέθεσε ως Τεκμήριο 3 ένορκη δήλωση επίδοσης του διατάγματος ημερομηνίας 31/1/2012 στην Κατηγορουμένη στις 14/12/
  7. Ο Παναγιώτης Αριστείδου, επίσης ιδιώτης επιδότης, κατέθεσε ως Τεκμήριο 4 την ένορκη δήλωση επίδοσης στην Κατηγορουμένη εγγράφου το οποίο φέρει τίτλο «Αναγνωριστικές και/ή δεσμευτικές δηλώσεις» στην Εναρκτήρια Αίτηση 1448/
  8. Η πιο πάνω επίδοση έγινε, ως ο ισχυρισμός του προσωπικά στην Κατηγορουμένη, άνευ της υπογραφής της στις 24/8/
  10. Ο Κωνσταντίνος Ξυδάς, πρώην Κατηγορούμενος
  11. Είναι ο πρώτος εκτελεστικός διευθυντής της εταιρείας Hellenic Copper Mines. Στα πλαίσια της κυρίως εξέτασής του κατέθεσε Γραπτή Δήλωση-Έγγραφο Α. Θα μεταφερθεί αμέσως πιο κάτω συνοπτικά η μαρτυρία του και αναφορικά μόνο σε ό,τι άπτεται των επιδίκων ζητημάτων. Σύμφωνα με τα όσα είπε ο ΜΚ3, η εταιρεία Hellenic Copper Mines, η οποία λειτουργεί μεταλλείο στη Σκουριώτισσα στο χωριό Κατύδατα, υπέγραψε το έτος 2007 με τον Πρόδρομο Μιχαήλ, αποβιώσαντα σύζυγο της Κατηγορουμένης, συμφωνία η οποία αφορούσε την καταβολή αποζημίωσης για την ενόχληση και ή τη δυσμενή επίπτωση στην περιουσία του από τη λειτουργία του μεταλλείου (Τεκμήριο 5). Στην συμφωνία αυτή ως συμβαλλόμενο μέρος αναγράφεται και η Κατηγορουμένη, πλην όμως η συμφωνία δε φέρει την υπογραφή της. Όταν ο Πρόδρομος Μιχαήλ απεβίωσε το έτος 2008, υπογράφηκε συμπληρωματική συμφωνία με την Κατηγορουμένη Τεκμήριο 7, η οποία σε μεταγενέστερο στάδιο διορθώθηκε ως το Τεκμήριο
  12. Στις 31/1/2012 εκδόθηκε το επίδικο διάταγμα του Δικαστηρίου, του οποίου έλαβε γνώση με επιστολή που του στάλθηκε μέσω τηλεομοιοτύπου από τον Πέτρο Μιχαήλ, δικηγόρο των Παραπονουμένων. Ακολούθησε η καταχώρηση της Γενικής Αίτησης 1448/2012, όπως και αίτηση παρακοής εναντίον του στα πλαίσια της διαχείρισης 52/
  13. Είναι η θέση του, ότι ενώ το λογιστήριο της εταιρείας είχε σκοπό να καταβάλλει στους συνδιαχειριστές το ποσό της μηνιαίας αποζημίωσης, η Κατηγορουμένη επικοινώνησε με το λογιστήριο και ζήτησε όπως μη πληρωθεί το ποσό αυτό μέχρι την εκδίκαση της Γενικής Αίτησης 1448/
  14. Όταν όμως ακολούθησε η αίτηση παρακοής, τότε το Μάιο 2013 όλα τα εκκρεμή ποσά καταβλήθηκαν. Πριν από την εκδίκαση της αίτησης 1448/2012 η πεποίθηση του ιδίου ήταν ότι το ποσό της συμφωνίας θα έπρεπε εφεξής να το λαμβάνει η Κατηγορουμένη, εφόσον είναι αυτή το άτομο το οποίο επηρεάζεται από τις εργασίες του μεταλλείου.
  15. Η επόμενη μάρτυρας, Θέκλα Βασιλείου, η οποία εργάζεται στο Τμήμα Γενικών Αιτήσεων του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, κατέθεσε ως Τεκμήριο 17, επίδοση στην Κατηγορουμένη της Γενικής Αίτησης 1448/2012 και ως Τεκμήριο 18 επίδοση της εν λόγω αίτησης στην εταιρεία Hellenic Copper Mines. Ως Τεκμήριο 19 κατέθεσε την ίδια την αίτηση 1448/2012, ως Τεκμήριο 20, πρακτικά ημερομηνίας 18/4/2013 και 26/4/2013, αντίστοιχα, στην Γενική Αίτηση 1448/2012, ως Τεκμήριο 21 «Αναγνωριστικές και/ή Δεσμευτικές Δηλώσεις» ημερομηνίας 18/7/2012 στην αίτηση 1448/2012 και ως Τεκμήριο 22 απόφαση στην αίτηση 1448/
  17. Τέλος μαρτυρία έδωσε η πρώτη Παραπονουμένη. Σύμφωνα με τη Γραπτή της Δήλωση-Έγγραφο Β, είναι μια από τις δύο θυγατέρες του αποβιώσαντος Πρόδρομου Μιχαήλ και μια από τις τρεις κληρονόμους του. Η θέση της είναι ότι μετά από την έκδοση του διατάγματος ημερομηνίας 31/1/2012, η Κατηγορουμένη έπαιρνε από την Hellenic Copper Mines, τις επιταγές που αφορούσαν την μηνιαία αποζημίωση δυνάμει της συμφωνίας Τεκμήριο 5 και τις κατέθετε στο λογαριασμό της διαχείρισης. Είναι η θέση της ότι από τον Αύγουστο 2012 μέχρι και τον Απρίλιο 2013, η Hellenic Copper Mines δεν εξέδωσε επιταγή και αυτό μετά από παρότρυνση της Κατηγορουμένης. Αυτή, επιγραμματικά, υπήρξε η μαρτυρία των Παραπονουμένων προς απόδειξη της υπόθεσής τους εναντίον της Κατηγορουμένης. Σύμφωνα με το άρθρο 74

(1)(γ) του περί ποινικής δικονομίας νόμου, Κεφ. 155, το δικαστήριο, αφού η κατηγορούσα αρχή παρουσιάσει την υπόθεσή της, εάν κρίνει ότι έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση, καλεί τον κατηγορούμενο να προβάλει την υπεράσπισή του. Σύμφωνα με τη δικαστική πρακτική του 1962, ο κατηγορούμενος μπορεί να απαλλαγεί των κατηγοριών που τον βαραίνουν εκ πρώτης όψεως, μόνο σε δυο περιπτώσεις: (α) όταν δεν στοιχειοθετείται εξ αντικειμένου η υπόθεση της κατηγορίας λόγω της απουσίας ενός ή περισσοτέρων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος, και (β) οποτεδήποτε η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας, σε βαθμό που κανένα λογικό δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασίσει σε αυτή την καταδίκη του κατηγορούμενου. (Azinas and another v. The police
(1981)2 C.L.R. 9, Γενικός Εισαγγελέας ν. Χριστοδούλου
(1990)2 Α.Α.Δ. 133) Επομένως, το δικαστήριο, καλεί τον κατηγορούμενο σε απολογία, μόνο όταν ως θέμα πρώτης όψεως, δηλαδή, μετά την προκαταρκτική θεώρηση της υπόθεσης, δικαιολογείται η κλήση του σε υπεράσπιση. Το κριτήριο είναι καθαρά και αυστηρά αντικειμενικό, διότι το μέτρο δεν είναι οι εκτιμήσεις του συγκεκριμένου δικαστηρίου αλλά εκείνες ενός νοητού λογικού Δικαστηρίου. Στο στάδιο αυτό το δικαστήριο δεν υπεισέρχεται σε υποκειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας. Το έργο αυτό επιτελείται κατά το τέλος της δίκης. Έχω υπόψη μου, επομένως, το καθήκον του δικαστηρίου να αξιολογεί καθόλα αντικειμενικά τη μαρτυρία στο στάδιο αυτό, χωρίς να υπεισέρχεται σε οποιαδήποτε υποκειμενικά ευρήματα. Σύμφωνα με την έκθεση αδικήματος της πρώτης κατηγορίας, στην Κατηγορουμένη αποδίδεται το αδίκημα του άρθρου 137 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.154, σύμφωνα με το οποίο: «Όποιος ανυπακούει σε διάταγμα, ένταλμα, ή διαταγή που εκδόθηκε από Δικαστήριο, λειτουργό ή πρόσωπο που ενεργεί με οποιαδήποτε επίσημη ιδιότητα και κανονικά εξουσιοδοτημένο για αυτό, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση δύο χρόνων, εκτός όταν καθορίζεται ρητά κάποια άλλη ποινή ή διαδικασία σε συνάφεια με τέτοια ανυπακοή.» Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της πρώτης κατηγορίας, η κατ΄ ισχυρισμό ανυπακοή της Κατηγορουμένης συνίσταται σε: «Η κατηγορουμένη ανυπάκουσε σε διάταγμα του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας ημερομηνίας 31/1/2012 να καταβάλει στους διαχειριστές της περιουσίας του αποβιώσαντος Πρόδρομου Μιχαήλ το ποσό των €598 για την κατάθεση του στο λογαριασμό της διαχείρισης και το οποίο ποσό καταβλήθηκε σ΄ αυτήν από την Hellenic Copper Mines Ltd για το μήνα Αύγουστο 2012». Προκειμένου να στοιχειοθετηθεί το αδίκημα της πρώτης κατηγορίας και σύμφωνα με τη νομολογία, θα πρέπει κατ΄ αρχήν να υπάρχει ικανοποιητική απόδειξη ότι υπάρχει γνώση της έκδοσης του διατάγματος. Η προσωπική επίδοση του διατάγματος είναι απαραίτητη (Mouzouris v. Xylofagou Plantations Ltd
(1977)1 C.L.R. 287), εκτός εάν το άτομο προς το οποίο απευθύνεται ήταν παρόν κατά την έκδοσή του διατάγματος εναντίον του (Police v. Kyriakides
(1988)2 CLR 172). Σύμφωνα με την πάγια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, ανυπακοή διατάγματος από το πρόσωπο προς το οποίο τούτο απευθύνεται, συνιστά αστική καταφρόνηση, ενώ πράξεις τρίτων, υπονομευτικές του κύρους της δικαιοσύνης, συνιστούν ποινική καταφρόνηση του δικαστηρίου (Θεοφάνους Ελισάβετ ν. CCC Laundries (Paphos) Ltd και Άλλων,
(2009)2 Α.Α.Δ. 634) Η αποδιδόμενη στην Κατηγορουμένη ανυπακοή του Διατάγματος σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της πρώτης κατηγορίας είναι η κατά παράβαση του διατάγματος μη καταβολή του ποσού αποζημίωσης για τον Αύγουστο 2012 στο λογαριασμό της διαχείρισης του αποβιώσαντος Πρ. Μιχαήλ. Σημειώνεται πως για στοιχειοθέτηση του αδικήματος, πέραν της ίδιας της πράξης ανυπακοής, πρέπει να αποδειχθεί ηθελημένη ανυπακοή προς το διάταγμα του δικαστηρίου δηλαδή, θα πρέπει να αποδειχτεί και η πρόθεση παρακοής (ΕΛΕΝΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ν. ΚΩΣΤΑΣ ΞΙΟΥΡΟΥ, Έφεση Αρ. 3/2012, 9/5/2014 Παπαχρυσοστόμου ν. Σιδερά
(1993)1 ΑΑΔ 309 και Mouzouris & Another v. Xylophaghou Plantations Ltd
(1977)1 CLR 287). Απομονώνω λοιπόν και καταγράφω τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της πρώτης κατηγορίας: Εννοείται, ύπαρξη διατάγματος/εντάλματος/διαταγής κλπ. Γνώση του Διατάγματος και των όρων αυτού. Παρακοή των όρων του, η οποία να είναι Ηθελημένη παρακοή. Κάνοντας υπαγωγή των πιο πάνω αρχών στην υπό εξέταση περίπτωση και επαναλαμβάνοντας ότι έχω πάντοτε κατά νου, το ότι ευρισκόμαστε στο εκ πρώτης όψεως στάδιο και επομένως οι οποιεσδήποτε διαπιστώσεις θα συνίστανται σε αντικειμενικά και μόνο κριτήρια, σύμφωνα με το τι επιτρέπεται να εξεταστεί σε αυτό το στάδιο, παρατηρούνται τα ακόλουθα. Σύμφωνα με το επίδικο διάταγμα, σε ότι έχει σχέση με την Κατηγορούμενη, αυτό διαλαμβάνει: «ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΝ ΤΟΥΤΟ ΔΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΟΝΤΟΣ ΔΑΤΑΤΤΕΙ ΚΑΙ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΙ στην κα Έλλη Μιχαήλ να αποξενώσει και/ή πωλήσει και/ή μεταβιβάσει και/ή με οποιονδήποτε τρόπο οικειοποιηθεί και/ή χρησιμοποιήσει χρήματα και/ή αποταμιεύσεις και/ή μετοχές και/ή οποιαδήποτε κινητή και/ή ακίνητη περιουσία που ανήκει ή υπάγεται στην περιουσία του αποβιώσαντος.» Το επίδικο διάταγμα έχει εκδοθεί στις 31/1/2012, στην απουσία της Κατηγορουμένης. Επίσης το διάταγμα δε φέρει οπισθογράφηση. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του ΜΚ2, το διάταγμα έχει επιδοθεί στην Κατηγορουμένη, 11 μήνες μετά, στις 14/12/2012, ως το Τεκμήριο 3. Στην υπό εξέταση περίπτωση, εφόσον η Κατηγορουμένη ήταν απούσα κατά την έκδοση του διατάγματος, η γνώση της για την ύπαρξη του διατάγματος, άρχεται από την ημερομηνία που αυτό της επιδόθηκε, η οποία σύμφωνα με τη μαρτυρία που προσέφεραν οι Παραπονούμενες, ήτοι του ΜΚ2 και το Τεκμήριο 3, είναι οι 14/12/2012. Αν και το αδίκημα το οποίο αποδίδεται στην Κατηγορουμένη με την πρώτη κατηγορία, είναι παρακοή διατάγματος αναφορικά με την πληρωμή ποσού €598 το οποίο αφορά το μήνα Αύγουστο 2012, δεν διαφεύγει της προσοχής μου ότι, στις λεπτομέρειες αδικήματος δεν καταγράφεται με σαφήνεια το χρονικό διάστημα στο οποίο αποδίδεται στην Κατηγορουμένη η τέλεση του κατ΄ ισχυρισμό αδικήματος, ενώ σύμφωνα με τη νομολογία, η ημερομηνία διάπραξης του αδικήματος είναι ορθό να καταγράφεται στο Κατηγορητήριο (Σίμος Αμβροσίου Αντωνίου ν. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 766). Αποδίδεται στην Κατηγορουμένη η τέλεση ενός αδικήματος, χωρίς να καθορίζεται πότε έχει συντελεστεί η παρακοή αυτή, η οποία σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος, θα μπορούσε να είναι: · είτε ο Αύγουστος 2012, εφόσον είναι για τη μη καταβολή στο λογαριασμό της διαχείρισης για τη δόση του συγκεκριμένου μήνα που κατηγορείται, · είτε ο Μάιος 2013, όταν «ανυπάκουσε» να «καταβάλει στους διαχειριστές της περιουσίας του αποβιώσαντος Πρόδρομου Μιχαήλ το ποσό των €598 για την κατάθεση του στο λογαριασμό της διαχείρισης και το οποίο ποσό καταβλήθηκε σ΄ αυτήν από την Hellenic Copper Mines Ltd για το μήνα Αύγουστο 2012», εφόσον το εν λόγω ποσό της καταβλήθηκε σύμφωνα με τη μαρτυρία που οι Παραπονούμενες προσέφεραν το Μάιο 2013, όταν η εταιρεία Hellenic Copper Mines έδωσε την επιταγή για το ποσό που αντιστοιχεί στο μήνα Αύγουστο 2012 στην Κατηγορουμένη. Εάν το χρονικό διάστημα για το οποίο αποδίδεται η παρακοή στην Κατηγορούμενη είναι ο Αύγουστος 2012, τότε το αδίκημα της πρώτης κατηγορίας δεν αποδεικνύεται, λόγω του ότι τον Αύγουστο 2012 δεν δύναται να στοιχειοθετηθεί γνώση της για την ύπαρξη του διατάγματος, καθότι το επίδικο διάταγμα έχει μεν εκδοθεί στις 31/1/2012 στην απουσία όμως της Κατηγορουμένης και της επιδόθηκε μεταγενέστερα στις 14/12/
  1. Εάν το χρονικό διάστημα το οποίο της αποδίδεται η ανυπακοή είναι ο Μάιος 2013, σημειώνεται ότι η μαρτυρία που έχει προσφερθεί από τις Παραπονούμενες αντικειμενικά κρινόμενη δεν θα μπορούσε να στοιχειοθετήσει το αδίκημα της πρώτης κατηγορίας, εφόσον με απλή υπαγωγή των γεγονότων που έχουν προσφερθεί προς απόδειξη στη νομική πτυχή, διαπιστώνεται ότι δεν πληρούνται τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της παρακοής. Συγκεκριμένα:
  2. Η Κατηγορουμένη με τη λήψη των επιταγών από την Hellenic Copper Mines, στις 16/5/13 (βλ. παράγραφο 10 Εγγράφου Α και Τεκμήριο12) τις κατέθεσε στο λογαριασμό της διαχείρισης. Για την οποιαδήποτε καθυστέρηση ελαχίστων ημερών, από την παραλαβή επιταγών στις 16/5/13 και κατάθεση επιταγών 20/5/13 στο λογαριασμό της διαχείρισης (βλ. παράγραφο 10 Εγγράφου Α, Τεκμήριο 13, Τεκμήριο 14 και Τεκμήριο 25), δεν υπάρχει καμία μαρτυρία ή ισχυρισμός ότι αυτή ήταν ηθελημένη. Σημειώνεται περαιτέρω, ότι η 16η Μαΐου 2013 ήταν Πέμπτη και η 20η Μαΐου 2013 ήταν Δευτέρα. Επομένως για 2 μέρες 18/5/2013 και 19/5/2013 ήταν αντικειμενικά αδύνατο να προχωρήσει στην κατάθεση των επιταγών, έτσι η οποιαδήποτε καθυστέρηση της αποδίδεται, αναφέρεται μόνο σε μια μέρα τις 17/5/2013, χωρίς αναφορά ότι αυτή ήταν ηθελημένη καθυστέρηση.
  3. Σύμφωνα με το επίδικο διάταγμα, αυτή η υποχρέωση κατάθεσης του ποσού των €598 δεν βάρυνε την Κατηγορουμένη (ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥΤΟ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΔΙΑΤΑΤΤΕΙ όπως οι συνδιαχειριστές ανοίξουν νέο λογαριασμό επ΄ ονόματί τους στον οποίο θα κατατίθεται από σήμερα το ποσό των €598 από την Hellenic Copper Mines Ltd μέχρι να αποσαφηνιστεί από το Δικαστήριο εάν πράγματι το ποσό αυτό ανήκει στη διαχείριση του αποβιώσαντος ή στην Έλλη Μιχαήλ προσωπικά). Επομένως, εφόσον δεν είχε τέτοια υποχρέωση σύμφωνα με το ίδιο το επίδικο διάταγμα, τότε δεν θα μπορούσε να διαπράξει το αδίκημα του άρθρου 137 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.
  4. Έχοντας αναφέρει τα πιο πάνω, παρά την απουσία ρητής καταγραφής στις λεπτομέρειες αδικήματος του χρόνου της κατ΄ ισχυρισμό τέλεσης του αδικήματος, ακόμα και εάν αυτός είτε θεωρηθεί ο Αύγουστος 2012 είτε ο Μάιος 2013 η Παραπονούμενη έχει αποτύχει να αποδείξει την πρώτη κατηγορία για τους λόγους που αναφέρονται πιο πάνω. Εάν η Κατηγορία αναφέρεται σε οποιοδήποτε άλλο χρονικό διάστημα, θα έπρεπε να εξειδικεύεται αυτό στο κατηγορητήριο, έτσι ώστε να γνωρίζει η Κατηγορουμένη αναφορικά με ποια συγκεκριμένη πράξη της και πότε κατηγορείται ότι έχει παραβεί το νόμο. Διαφορετική προσέγγιση θα ήταν ιδιαίτερα καταπιεστική για την Κατηγορουμένη εφόσον αυτή θα έπρεπε να κληθεί σε απολογία για να υπερασπίσει εαυτόν για πράξεις της τελεσθείσες σε χρονικό διάστημα από Αύγουστο 2012 μέχρι και Μάιο
  5. Θα προχωρήσω να εξετάσω την τρίτη κατηγορία, σύμφωνα με την οποία αποδίδεται στην Κατηγορουμένη το αδίκημα της παρέμβασης σε δικαστική διαδικασία κατά παράβαση του άρθρου 122(β) του Κεφ.
  6. Το άρθρο 122(β) του Κεφ.154 διαλαμβάνει: «
  7. Όποιος προβαίνει σε οποιαδήποτε πράξη- (β) προορισμένη ή η οποία είναι ενδεχόμενο να παρεμποδίσει ή με οποιοδήποτε τρόπο να επηρεάσει οποιαδήποτε δικαστική διαδικασία ή οποιαδήποτε αστυνομική έρευνα που διεξάγεται με σκοπό έναρξης δικαστικής διαδικασίας ή έρευνα που διεξάγεται με βάση τις διατάξεις οποιουδήποτε νόμου, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση τριών χρόνων.» Αναφορικά με την εν λόγω κατηγορία, λακωνικά αναφέρω, ότι ουδείς μάρτυρας έχει ερωτηθεί ή έχει αναφέρει οτιδήποτε σχετικό με το αδίκημα αυτό και ενώπιον του Δικαστηρίου δεν υπάρχει ίχνος μαρτυρίας η οποία να δύναται να στοιχειοθετήσει την κατηγορία αυτή. Δεν υπάρχει ενώπιον μου, ψήγμα μαρτυρίας, για οποιαδήποτε πράξη της Κατηγορουμένης, η οποία ήτο προορισμένη ή ενδέχετο να επηρεάσει δικαστική διαδικασία. Η παρούσα υπόθεση είναι ποινική με αυξημένο το βάρος απόδειξης, στην οποία ούτε εικασίες ούτε πιθανολογήσεις επιτρέπονται (βλ. σχετικά Λοίζου ν. Αστυνομία
(1989)2 Α.Α.Δ. 363). Είναι γνωστή η βασική νομολογιακή αρχή ότι δεν θα κληθεί ένας κατηγορούμενος σε απολογία, για να καλύψει κενά ή ατέλειες της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής και ιδιαίτερα όταν η προσκομισθείσα μαρτυρία, αντικειμενικά κρινόμενη, δεν θα μπορούσε να οδηγήσει σε καταδίκη του κατηγορούμενου. Στο θεμελιώδες αυτό στάδιο το Δικαστήριο εξετάζει κατά πόσον πληρούνται τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος, κρίνοντας αντικειμενικά την ενώπιον του μαρτυρία, προκειμένου εάν η κατηγορία δεν στοιχειοθετείται να μην επιτρέψει περαιτέρω συνέχιση της διαδικασίας προστατεύοντας έτσι τον Κατηγορούμενο από άσκοπη συνέχιση της δίκης (βλ. σχετικά απόφαση του κυρίου Ναθαναήλ στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Ανδρέα Δράκου και άλλων,
(2012), 2 Α.Α.Δ. 851, η οποία είναι μεν απόφαση μειοψηφίας, πλην όμως οι αρχές που επικαλέστηκε το Δικαστήριο είναι εκείνες που χρησιμοποιούνται). Από όσα έχω ενώπιον μου, αντικειμενικά θεωρούμενα, κρίνω ότι η πλευρά των Παραπονουμένων απέτυχε να αποδείξει εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον της Κατηγορουμένης και δεν κρίνω σκόπιμο να καλέσω την Κατηγορουμένη σε απολογία σε υπόθεση, στην οποία εκλείπουν συστατικά στοιχεία της κατηγορίας, αλλά και η ποιότητα της μαρτυρίας που έχει προσφερθεί, όπως αυτή καταγράφεται πιο πάνω, δεν είναι τέτοια που να μπορεί να ξεπεράσει το στάδιο αυτό. Η υπόθεση απορρίπτεται και η Κατηγορουμένη αθωώνεται απαλλάσσεται και στις δύο κατηγορίες που αντιμετωπίζει. Σε σχέση με τα έξοδα της διαδικασίας και πριν από την έκδοση σχετικής διαταγής, κατόπιν αιτήματος του κ. Π. Μιχαήλ, θα ακούσω αμέσως τη σχετική αγόρευσή του. (Υπ.) ............................... Δ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.