ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν. ΧΡΙΣΤΑΚΗΣ ΑΝΤΩΝΙΟΥ, Αρ. Υπ.: 23573/15, 28/2/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLEF:2017:13 ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. Καλογήρου, Π.Ε.Δ. Στ. Σταύρου, Α.Ε.Δ. Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. Αρ. Υπ.: 23573/15 ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ v. ΧΡΙΣΤΑΚΗΣ ΑΝΤΩΝΙΟΥ Κατηγορούμενος Ημερομηνία: 28 Φεβρουαρίου, 2017 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Αλ. Σιαπανή Για τον Κατηγορούμενο: κ. Δ. Παυλίδης Κατηγορούμενος παρών. --------------------------------- ΑΠΟΦΑΣΗ Ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει τρείς κατηγορίες. Η πρώτη αφορά το αδίκημα της απαγωγής με σκοπό τη συνουσία, κατά παράβαση του άρθρου 148 του Ποινικού Κώδικα και οι άλλες δύο το αδίκημα του βιασμού, κατά παράβαση των άρθρων 144 και 145 του Ποινικού Κώδικα. Με βάση τις λεπτομέρειες της πρώτης και δεύτερης κατηγορίας, στις 06/12/2015, με σκοπό τη συνουσία, απήγαγε ή κατακράτησε την πρώην σύζυγό του, Ευτυχία Ανδρέου (στη συνέχεια «Παραπονούμενη»), χωρίς την θέλησή της και ήλθε χωρίς τη συναίνεσή της σε παράνομη συνουσία μαζί της. Κατηγορείται, επίσης, ότι ήλθε σε παράνομη συνουσία με την Παραπονούμενη, μεταξύ Απριλίου-Μαΐου 2015, στη Λάρνακα (3η κατηγορία). Η εκδοχή της Κατηγορούσας Αρχής είναι πως τις πρωινές ώρες της 6ης Δεκεμβρίου, 2015, ο Κατηγορούμενος, αφού υποχρέωσε την Παραπονούμενη να εισέλθει στο όχημα του, την οδήγησε σε πεζοδρόμιο της οδού Μ. Σολωμίδη στην Παλλουριώτισσα και ήλθε σε παράνομη συνουσία μαζί της, χωρίς τη συναίνεση της. Αναφορικά με το επεισόδιο της 3ης κατηγορίας, η εκδοχή είναι πως η Παραπονούμενη, ενδίδοντας σε απειλές του Κατηγορούμενου ότι θα έκανε κακό σε φιλικό της πρόσωπο, μετέβη μαζί του, περί τον Απρίλιο-Μάιο 2015, για διασκέδαση σε κέντρο στη Λάρνακα. Μετά από τη διασκέδαση κατέληξαν στο ίδιο δωμάτιο ξενοδοχείου της Λάρνακας, όπου ο Κατηγορούμενος ήλθε σε παράνομη συνουσία μαζί της. Ο Κατηγορούμενος δεν αρνήθηκε ότι υπήρξε συνουσία με την Παραπονούμενη, τόσο στην πρώτη όσο και στη δεύτερη περίπτωση. Υποστήριξε, ωστόσο, ότι και στα δύο περιστατικά, καθώς και σε αρκετές άλλες περιπτώσεις, μετά τη διάσταση τους, είχαν ερωτικές επαφές. Σημειώνεται ότι ο Κατηγορούμενος ήταν σύζυγος της Παραπονούμενης. Με βάση την αδιαμφισβήτητη μαρτυρία επί της πτυχής αυτής, τέλεσαν γάμο τον Ιούλιο του 2006 και απέκτησαν δυο (δίδυμες) θυγατέρες, ηλικίας σήμερα 8½ ετών. Περί τις αρχές του έτους 2014, επήλθε διάσταση και αρχές του 2015 ο γάμος τους λύθηκε με απόφαση του Οικογενειακού Δικαστηρίου. Για να αποδείξει τις κατηγορίες, η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε 12 μάρτυρες, τη μαρτυρία των οποίων συνοψίζουμε αμέσως μετά, στις ακόλουθες τρεις ενότητες: Α) Στην πρώτη ενότητα παρατίθεται η μαρτυρία: Ι) της Παραπονούμενης (Μ.Κ.5) ΙΙ) της αδελφής της Σπυρούλας Ανδρέου (Μ.Κ.6) και ΙΙΙ) του Μάριου Μαύρου (Μ.Κ.7) Β) Στη δεύτερη ενότητα εντάχθηκε η μαρτυρία όλων των μελών της Αστυνομίας που έλαβαν μέρος στη διερεύνηση της υπόθεσης, καθώς και του Μ.Κ.8 υπαλλήλου της Εταιρείας Τηλεπικοινωνιακών Δεδομένων ΜΤΝ. Πρόκειται για: Ι) τον Αστ. 3150 Μ. Αδάμου (Μ.Κ.1) ΙΙ) τον Αστ. 856 Κ. Θεοδώρου (Μ.Κ.2) ΙΙΙ) τη Λοχία 136 Ν. Αναστασιάδου (Μ.Κ.3) IV) τον Αστ. 414 Κ. Ελευθερίου (Μ.Κ.4) V) τη Γ. Αστ. 1428 Α. Λαπηθίου (Μ.Κ.9) VI) τη Γ. Αστ. 3408 Μ. Μιχαήλ (Μ.Κ.10) και VII) τον Γ. Κοφτερό (Μ.Κ.8) υπεύθυνο του νομικού τμήματος της εταιρείας ΜΤΝ Cyprus Ltd Γ) Στην τελευταία ενότητα παρατίθεται η μαρτυρία των Εμπειρογνωμόνων, ήτοι: Ι) του Γενετιστή Μ. Καριόλου (Μ.Κ.11) και ΙΙ) της Ιατροδικαστού Ε. Αντωνίου (Μ.Κ.12) ΣΥΝΟΨΗ ΤΗΣ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ Α I) Η μαρτυρία της Παραπονούμενης Στη γραπτή κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία (Τεκμήριο 47) την οποία ανέγνωσε, υιοθετώντας το περιεχόμενό της, περιγράφει με μελανά χρώματα τη συμβίωσή της με τον Κατηγορούμενο. Ως αιτίες των προβλημάτων τους, αναφέρει τη χρήση ναρκωτικών ουσιών από τον Κατηγορούμενο, τις απιστίες του καθώς και την ενασχόλησή του με τον τζόγο. Παρά το γεγονός ότι εκδόθηκε διαζύγιο και διέμενε σε άλλο διαμέρισμα, ο Κατηγορούμενος εξακολουθούσε να την ταλαιπωρεί και να της δημιουργεί συνεχώς προβλήματα. Όπως αναφέρει, την ζήλευε και παρακολουθούσε κάθε της κίνηση. Αναφορικά με τον κατ' ισχυρισμό βιασμό της στη Λάρνακα αναφέρει ότι περί τον Απρίλιο ή Μάιο του 2015 σε μια από τις επισκέψεις του Κατηγορούμενου στο σπίτι της στα πλαίσια της επικοινωνίας του με τα παιδιά, εντόπισε στο κινητό της τηλέφωνο το όνομα κάποιου φίλου της και τον πήρε τηλέφωνο, απειλώντας τον να μην ξαναβγεί μαζί της. Προκειμένου, αναφέρει, να μην κάμει κακό, στο πρόσωπο αυτό, δέχθηκε να μεταβεί μαζί του στη Λάρνακα για διασκέδαση στο κλαπ του εξαδέλφου του. Όταν πήγαν στη Λάρνακα, της αποκάλυψε ότι είχε κλείσει δωμάτιο σε ξενοδοχείο. Μετά από τη διασκέδαση πήγαν στο ξενοδοχείο και ο Κατηγορούμενος τη βίασε. Ειδικότερα, υποστηρίζει ότι στο δωμάτιο υπήρχε μόνο ένα διπλό κρεβάτι και αφού ξάπλωσαν, ο Κατηγορούμενος προσπάθησε να την αγγίξει στο στήθος και σε άλλα μέρη του σώματός της. Εκείνη, αντέδρασε, τον έσπρωξε προς τα πίσω και προσπάθησε να τον κλωτσήσει για να του ξεφύγει, χωρίς όμως να τα καταφέρει, επειδή ήταν ευάλωτη λόγω και του ποτού που είχε καταναλώσει. Την τοποθέτησε ανάσκελα ασκώντας πίεση με το σώμα του χωρίς να μπορεί να ξεφύγει και εισχώρησε το πέος του στον κόλπο της, τελειώνοντας εκεί. Μόλις τελείωσε, καταλήγει, της είπε ότι προσπάθησε να την αφήσει έγκυο για να γυρίσει πίσω. Το επόμενο πρωί πήραν πρωινό και της ζήτησε να πάνε βόλτα για να μιλήσουν. Κατέληξαν σε ένα εστιατόριο και εκεί της αποκάλυψε ότι κατά τη διάρκεια του γάμου τους την είχε απατήσει με άλλες γυναίκες. Όπως διευκρίνισε στην ένορκη μαρτυρία της, της είπε ότι την είχε απατήσει και με την αδελφή της. Σε σχέση με το δεύτερο βιασμό της, αναφέρει σε συντομία τα ακόλουθα: Στις 5/12/2015 αποφάσισε να βγει για ένα ποτό με κοινό τους φίλο (τον Μ.Κ.7) και διευθέτησε να αφήσει τα μωρά στη θεία του Κατηγορούμενου. Μόλις ο Κατηγορούμενος πληροφορήθηκε ότι θα έβγαινε, της έστειλε μήνυμα στο κινητό «καλά να περάσεις». Συνέχισε να της στέλλει μηνύματα στο κινητό της τηλέφωνο και σε κάποιο από αυτά της ανέφερε ότι ήθελε να της μιλήσει για κάτι σημαντικό. Εκείνη τη στιγμή βρίσκονταν σε κλαπ και αφού βγήκε έξω του τηλεφώνησε για να της πει τι συνέβαινε. Ο Κατηγορούμενος της είπε να τον πάρει τηλέφωνο όταν θα έφευγε για να της πει. Όταν επέστρεψε στο κλαπ συνέχιζε να της στέλλει μηνύματα. Έφυγαν από το κλαπ γύρω στις 05:00 και ο Κατηγορούμενος την ξαναπήρε τηλέφωνο. Το απάντησε ο Μ.Κ.7 και τον καθησύχασε λέγοντας του πως ήταν μαζί με την Παραπονούμενη. Ενώ κατευθύνονταν προς το Καϊμακλί με το όχημα του Μ.Κ.7, ο τελευταίος εισήλθε σε πρατήριο βενζίνης που βρισκόταν στα δεξιά της Λεωφόρου Διγενή Ακρίτα και σταμάτησε. Αμέσως μετά κατέφθασε με το αυτοκίνητό του, και ο Κατηγορούμενος και σταμάτησε δίπλα. Ο Μ.Κ.7 κατέβηκε και συνομίλησε για λίγο με τον Κατηγορούμενο και ακολούθως επέστρεψε στο αυτοκίνητο του όπου καθόταν και η Παραπονούμενη στη θέση του συνοδηγού. Εν συνεχεία ο Κατηγορούμενος προσέγγισε το αυτοκίνητο τους και αφού άνοιξε την πόρτα του συνοδηγού, άρχισε να την τραβά από τα χέρια για να βγει από το όχημα. Επειδή αντιστεκόταν, άρχισε να την κτυπά με γροθιές στα δυο της χέρια, την χαστούκισε στο πρόσωπο και την τραβούσε από τα μαλλιά. Σε κάποια φάση την τράβηξε δυνατά και κτύπησε το κεφάλι της στην οροφή του αυτοκινήτου. Ο Μ.Κ.7, που καθόταν στη θέση του οδηγού, έλεγε στον Κατηγορούμενο να την αφήσει και εκείνος του είπε πως «είτε με το καλό είτε με το ζόρι θα έρθει μαζί μου». Αφού, συνεχίζει, την τράβηξε και την κατέβασε με το ζόρι από το αυτοκίνητο, ο Κατηγορούμενος είπε στον Μ.Κ.7 να τους ακολουθήσει και ξεκίνησε κατευθυνόμενος στη Λεωφόρο Λάρνακος. Προκειμένου, αναφέρει στη συνέχεια, να μην μπορέσει ο Μ.Κ.7 να τους ακολουθήσει οδηγούσε με μεγάλη ταχύτητα, στρίβοντας σε παρόδους και έτσι ο Μ.Κ.7 έχασε επαφή μαζί τους. Ο Μ.Κ.7 προσπαθούσε να επικοινωνήσει τηλεφωνικά μαζί τους αλλά ο Κατηγορούμενος δεν απαντούσε το τηλέφωνο. Ο Κατηγορούμενος άρχισε να την ρωτά αν είχε ξανά σχέση με το συγκεκριμένο άντρα. Της είπε επίσης ότι είχε μάθει τι έκανε σεξουαλικά με άλλους άντρες και ότι σκόπευε αυτά που έκανε με τους άλλους να τα κάνουν μαζί. Έψαχνε ευκαιρία να βγει από το αυτοκίνητο αλλά ο Κατηγορούμενος ανέπτυσσε ταχύτητα και προσπαθούσε να την αγγίξει σε διάφορα σημεία του σώματός της. Η ίδια αντιστεκόταν και τον έσπρωχνε και τότε την κτύπησε στο αριστερό χέρι δυνατά, με αποτέλεσμα να κτυπήσει στην πόρτα του συνοδηγού. Την απειλούσε πως αν προσπαθούσε ξανά να διαφύγει, θα την «τσιλούσε». Σε κάποια φάση κατάφερε να βγει από το αυτοκίνητο, ενώ βρίσκονταν σε μια πάροδο της Λεωφόρου Λάρνακος, όπου δεν υπήρχαν σπίτια και άρχισε να τρέχει. Ο Κατηγορούμενος όμως την έφτασε και την υποχρέωσε να καθίσει στο πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου, όπου την βίασε τόσο από τον πρωκτό όσο και από τον κόλπο. Περιγράφοντας τη σκηνή του βιασμού της, αναφέρει πως μόλις την τοποθέτησε στο πίσω κάθισμα της έδωσε ένα χαστούκι στο κεφάλι και την τράβηξε από τα μαλλιά. Εκείνη αντιδρούσε και τον έγδαρε με τα νύχια της. Με το ένα του χέρι της ακινητοποίησε τα χέρια και με το άλλο προσπαθούσε να την χαϊδέψει. Παρά την προσπάθεια της να τον απωθήσει δεν τα κατάφερνε, λόγω της σωματικής του δύναμης. Της κατέβασε το παντελόνι και το εσώρουχο που φορούσε μέχρι τα γόνατα και κατόρθωσε να τη βιάσει πρώτα από τον πρωκτό και μετά από τον κόλπο. Του φώναζε να σταματήσει και εκείνος της είπε ότι θα έκανε μαζί της αυτά που άκουσε ότι είχε κάνει με τον άλλο άντρα και ότι θα το έκανε για τελευταία φορά. Προτού τελειώσει, την τράβηξε από τα μαλλιά και κρατώντας το κεφάλι της, αυνανίστηκε και τέλειωσε στο στόμα της. Αμέσως μετά ένιωσε αναγούλα και έκανε εμετό. Ακολούθως τη βοήθησε να φορέσει τα ρούχα της και ενώ έκλαιγε της είπε ότι θα την έπαιρνε σπίτι. Κατά τη διαδρομή, του είπε ότι θα προέβαινε σε καταγγελία στην Αστυνομία και ο Κατηγορούμενος την απείλησε πως αν το έπραττε θα κατέστρεφε τόσο την ίδια όσο και τον άλλον άντρα. Όταν την πήρε στο σπίτι της και κατέβηκε από το αυτοκίνητο, ο Κατηγορούμενος της ζήτησε συγγνώμη και της είπε ότι την αγαπά. Εισήλθε στο σπίτι και η αδελφή της (Μ.Κ.6) που ήταν ξύπνια την ρώτησε τι έγινε και της απάντησε κλαίγοντας «ο Χρίστος». Η Μ.Κ.6 κατάλαβε τι είχε συμβεί και προσπάθησε να την ηρεμήσει. Πήγε αμέσως στο μπάνιο και έπλυνε το στόμα και τα δόντια της. Στο μεταξύ, αναφέρει, είχε προσέξει πολλές αναπάντητες κλήσεις από τον Μ.Κ.
- Τον πήρε τηλέφωνο και της είπε ότι περίμενε για μια ώρα έξω από το σπίτι της, ρωτώντας τι έγινε. Του απάντησε «κατάλαβες τι έγινε» και της είπε να ηρεμήσει και να του τηλεφωνήσει μετά. Μετά που πλύθηκε, καταλήγει, ξάπλωσε στον καναπέ και όπως έκλαιγε αποκοιμήθηκε. Ακολούθως σηκώθηκε και ξάπλωσε λίγο ακόμη με τα μωρά της και όταν ξύπνησαν τους έκανε πρωινό. Ακολούθως αφηγήθηκε τι έγινε στην αδελφή της, με την παρότρυνση της οποίας μετέβη στον Αστυνομικό Σταθμό Ομορφίτας και ακολούθως στο ΤΑΕ, όπου προέβη σε σχετική καταγγελία. Στην κατάθεση της (Τεκμήριο 47) αναφέρεται και σε κάποιο επεισόδιο που έγινε τον Αύγουστο 2015 για το οποίο κάλεσε την Αστυνομία. Όπως αναφέρει, τον Αύγουστο 2015 ο Κατηγορούμενος έμαθε ότι είχε κάποια επαφή με τον άντρα που είχε απειλήσει τον Απρίλιο και την απειλούσε ότι θα έκανε κακό και στους δυο, εάν δεν δεχόταν να έχει σεξουαλική επαφή μαζί του. Δεν ενέδωσε όμως στις απειλές του και ειδοποίησε την Αστυνομία, αλλά επειδή δεν ήταν σε καλή ψυχολογική κατάσταση δεν προχώρησε σε καταγγελία. Κατά την κύρια εξέτασή της έδωσε περαιτέρω λεπτομέρειες για τα δυο επεισόδια. Αναφορικά με το επεισόδιο της 6/12/2015 ανέφερε πως στην προσπάθειά της να κατέβει από το αυτοκίνητο για να διαφύγει του Κατηγορουμένου, προσποιήθηκε δυο φορές ότι ήθελε τουαλέτα. Την πρώτη φορά δεν βρήκε ευκαιρία να διαφύγει αλλά τη δεύτερη βρήκε την ευκαιρία και έτρεξε, όμως ο Κατηγορούμενος την έφτασε και αφού την τράβηξε από το σακάκι, την έσυρε στο πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου όπου την βίασε. Βλέποντας φωτογραφίες που της υποδείχθηκαν από το Τεκμήριο 41 αναγνώρισε το σκουλαρίκι της που είχε πέσει στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου (φωτογραφίες αρ. 44, 45 και 46 του Τεκμηρίου 41). Για το βιασμό στο ξενοδοχείο της Λάρνακας διευκρίνισε ότι δέχθηκε να πάει μαζί του για διασκέδαση επειδή της είχε πει ότι θα κτυπούσε με ρόπαλο τον άνδρα με τον οποίο είχε κάποια σχέση ή θα έβαζε τρίτα πρόσωπα να τον κτυπούσαν. Στην αντεξέταση, τής υποβλήθηκε, ανάμεσα σε άλλα, πως επισκεπτόταν συχνά το σπίτι που διέμενε ο Κατηγορούμενος και διανυκτέρευσε πολλές φορές μαζί του. Απάντησε πως διατηρούσε και διατηρεί ακόμη πολύ καλές σχέσεις με τα πεθερικά της και τους επισκεπτόταν για να υπάρχει καλή σχέση των παιδιών μαζί τους. Επεδίωκε επίσης να έχουν επαφή με τον Κατηγορούμενο-πατέρα τους, τον οποίο ποτέ δεν κατηγόρησε στα παιδιά της. Δήλωσε όμως κατηγορηματικά πως ουδέποτε κοιμήθηκε στο ίδιο δωμάτιο με τον Κατηγορούμενο. Κάποιες φορές που διανυκτέρευσε στο σπίτι των πεθερικών της, κοιμήθηκε σε ξεχωριστό δωμάτιο μαζί με τα παιδιά της. Σε σχέση με το επεισόδιο στη Λάρνακα της υποβλήθηκε ότι διασκέδασε μαζί με τον Κατηγορούμενο και ότι πέρασαν πολύ ευχάριστα, ακούγοντας τον τραγουδιστή Βαλάντη. Η Παραπονούμενη δεν διαφώνησε ότι διασκέδασε εκείνο το βράδυ. Όπως όμως ανέφερε, δεν υπολόγισε ότι θα συνέβαιναν όσα ακολούθησαν στο ξενοδοχείο. Για το επεισόδιο της 6ης Δεκεμβρίου 2015, της υποδείχθηκε πως δεν προκύπτει από την προβολή του σχετικού ψηφιακού δίσκου που κατατέθηκε στο Δικαστήριο ως Τεκμήριο 46 ότι της ασκήθηκε η βία που επικαλείται στην γραπτή της κατάθεση. Η Παραπονούμενη επανέλαβε τους ισχυρισμούς της ότι ο Κατηγορούμενος την είχε κτυπήσει στους καρπούς των χεριών της με γροθιές ενώ βρισκόταν στο αυτοκίνητο του Μ.Κ.7 και ότι η ίδια αντιστεκόταν. Επανέλαβε επίσης τη θέση ότι εξαναγκάστηκε να μπει στο αυτοκίνητο του Κατηγορούμενου και ότι το έπραξε πιστεύοντας ότι θα της έλεγε απλά εκείνο που ήθελε να της πει και ακολούθως θα την έπαιρνε στο σπίτι της, όπως είχε υποσχεθεί. Της υποβλήθηκε, περαιτέρω, πως όλα έγιναν με τη συγκατάθεσή της και ότι εν πάση περιπτώσει δεν υπήρξε πρωκτική επαφή, θέσεις που απέρριψε. II) Μαρτυρία της αδελφής της Παραπονούμενης, Σπυρούλας Ανδρέου, (Μ.Κ.6) Στη γραπτή κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία (Τεκμήριο 48) αναφέρει σε συντομία τα ακόλουθα: Διαμένει μαζί με την αδελφή της, Ευτυχία Ανδρέου, από το καλοκαίρι του
- Στις 5/12/2015 η αδελφή της είχε προγραμματίσει νυκτερινή έξοδο με το φίλο της Μάριο Μαύρου και η ίδια είχε προσφερθεί να της προσέχει τα μωρά. Γύρω στις 00:30-01:00 την παρέλαβε ο Μάριος με το αυτοκίνητο του. Προτού φύγει από το σπίτι η Ευτυχία, ο πρώην σύζυγος της, της είχε στείλει μήνυμα στο κινητό της «καλά να περάσεις», γνωρίζοντας προφανώς ότι θα έβγαινε με τον κοινό τους φίλο Μάριο Μαύρο. Δεν είχε κοιμηθεί και γύρω στις 05:00 το πρωί τηλεφώνησε στο Μάριο για να δει που βρίσκονταν. Η Ευτυχία επέστρεψε στο σπίτι μεταξύ 06:00-06:30 σε κατάσταση σοκ και έκλαιγε. Μπήκε στο μπάνιο και έπλυνε το στόμα της, συνεχίζοντας να κλαίει. Φαινόταν χαμένη και πολύ ταραγμένη και παρά τις δικές της επίμονες ερωτήσεις δεν της απαντούσε. Στην επιμονή της, της ανέφερε ότι ήταν με τον Χρίστο και κατάλαβε ότι κάτι κακό είχε συμβεί, γνωρίζοντας ότι ο Χρίστος την κακοποιούσε, στο παρελθόν, τόσο σωματικά όσο και ψυχικά. Στις ερωτήσεις της, κλαίγοντας και τρέμοντας, της είπε ότι ο Χρίστος την είχε βιάσει. Ακολούθως της εξήγησε τι είχε συμβεί και όταν άκουσε όλα όσα είχαν γίνει η ίδια προσπάθησε να την καθησυχάσει. Στη συνέχεια η αδελφή της ξάπλωσε με τα ρούχα που φορούσε στον καναπέ του σαλονιού και αποκοιμήθηκε. Έτρεμε και ήταν πολύ εξαντλημένη, φοβισμένη και αδύναμη. Γύρω στις 07:00 κτύπησε το τηλέφωνο της Ευτυχίας και το απάντησε η ίδια. Όταν διαπίστωσε ότι ήταν ο Χρίστος του έκλεισε το τηλέφωνο και απενεργοποίησε τη συσκευή. Γύρω στις 09:30 που ξύπνησε η Ευτυχία συνομίλησαν για το περιστατικό και η Ευτυχία βρήκε τη δύναμη να καταγγείλει το βιασμό της στην Αστυνομία. Δεν ήταν η πρώτη φορά, καταλήγει, που η Ευτυχία είχε βιαστεί ψυχικά ή και σωματικά από τον Χρίστο, ο οποίος είναι χρήστης σκληρών ναρκωτικών. Κατά την κυρίως εξέταση πρόσθεσε ότι δεν μπορούσε να είναι σίγουρη για την ώρα που είχε επιστρέψει η Ευτυχία στο σπίτι το συγκεκριμένο πρωινό. Μπορεί να ήταν 06:00, μπορεί να ήταν 06:30 ή 06:45 ή 07:
- Ήταν και η ίδια σε κατάσταση σοκ μετά που είχε δει την αδελφή της σε κακό χάλι. Επανέλαβε ότι μπαίνοντας η Ευτυχία στο σπίτι, το συγκεκριμένο πρωινό, κατευθύνθηκε στο μπάνιο. Περιγράφοντας την κατάσταση της αδελφής της ανέφερε ότι φαινόταν χαμένη, ανήμπορη, αδύναμη και προσβεβλημένη ενώ έτρεχαν δάκρυα από τα μάτια της. Το μακιγιάζ της ήταν χαλασμένο και τα μαλλιά της ήταν ακατάστατα. Προσπαθούσε να καθαριστεί, πλένοντας το στόμα της, ενώ η ίδια δεν γνώριζε το λόγο που συμπεριφερόταν με αυτό τον τρόπο. Μετά που ξύπνησε και της εξιστόρησε με λεπτομέρεια τα γεγονότα, κατάλαβε γιατί είχε πλύνει το στόμα της. Υποστήριξε ότι ο Χρίστος είναι «ακραίος χαρακτήρας», σε σημείο που έκανε χρήση κοκαΐνης μπροστά στα παιδιά του. Κατά τη δική της άποψη η Ευτυχία βρισκόταν σε ένα γάμο και ζούσε μια κατάσταση αρρωστημένη, διότι ο Χρίστος μπορούσε να την χειριστεί όπως επιθυμούσε, επειδή τον ανεχόταν. Η Ευτυχία θεωρούσε ότι με αυτό τον τρόπο τον βοηθούσε να αλλάξει και να ξεπεράσει τα πάθη του, ήτοι τη βίαιη συμπεριφορά απέναντί της, αλλά τελικά έγινε το θύμα. Η πρώτη φορά που η Ευτυχία της είχε αναφέρει ότι είχε βιαστεί από το Χρίστο ήταν το 2011 ή το
- Στην αντεξέταση ρωτήθηκε για τη ψυχική της υγεία και ανέφερε ότι αντιμετώπισε προβλήματα στην εφηβική της ηλικία, λόγω χρήσης εξαρτησιογόνων ουσιών. Σήμερα, όμως, 13 χρόνια μετά, τα έχει ξεπεράσει και δεν αντιμετωπίζει πρόβλημα με τη ψυχική της υγεία. Σε ερώτηση για την χρονική στιγμή που της είπε η αδελφή της ότι είχε βιαστεί από τον Κατηγορούμενο, απάντησε πως της το είχε πει από την αρχή αλλά στις λεπτομέρειες αναφέρθηκε μετά που είχε ξυπνήσει η Ευτυχία. III) Η μαρτυρία του Μάριου Μαύρου Μ.Κ.7 Στην γραπτή κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία (Τεκμήριο 49), αναφέρει πως είναι πολύ καλός φίλος τόσο της Παραπονούμενης όσο και του Κατηγορουμένου και είχε τακτική επικοινωνία και με τους δυο. Στις 5/12/15 είχε διευθετήσει με την Παραπονούμενη νυκτερινή έξοδο και πέρασε γύρω στις 00:30 με 00:45 από το σπίτι της για να την πιάσει. Γύρω στις 02:00 άρχισε να καλεί την Παραπονούμενη στο κινητό της τηλέφωνο ο Κατηγορούμενος και να της στέλλει μηνύματα. Λόγω της επιμονής του, η Παραπονούμενη πήγε στην τουαλέτα και του μίλησε στο τηλέφωνο. Έφυγαν από το κλαπ γύρω στις 05:30 και ο Κατηγορούμενος εξακολουθούσε να τηλεφωνεί στην Παραπονούμενη. Για να τον καθησυχάσει απάντησε ο ίδιος το τηλέφωνο, αναφέροντάς του ότι η Παραπονούμενη ήταν μαζί του και θα την έπαιρνε στο σπίτι της. Όμως ο Κατηγορούμενος επέμενε να την δει τη δεδομένη στιγμή, για να την ρωτήσει κάτι για τα προσωπικά τους θέματα. Ενώ έφευγαν από το κλαπ ο Κατηγορούμενος του τηλεφώνησε για να μάθει που βρίσκονταν. Του τηλεφώνησε ξανά γύρω στις 05:45 το πρωί αναφέροντας του ότι βρισκόταν πίσω τους και του ζήτησε να μπει δεξιά σε ένα πρατήριο βενζίνης και να σταματήσει, πράγμα το οποίο έπραξε. Ο Κατηγορούμενος είχε σταματήσει δίπλα από το δικό του αυτοκίνητο και αμέσως ο ίδιος προσέγγισε το αυτοκίνητο του Κατηγορούμενου και του ανέφερε ότι είναι «αρρωστημένα αυτά τα πράγματα». Ο Κατηγορούμενος, αφού κατέβηκε από το αυτοκίνητο του, κατευθύνθηκε στη μεριά που καθόταν η Παραπονούμενη και της ζητούσε επίμονα να πάει μαζί του για να μιλήσουν για τα θέματα τους. Ο Κατηγορούμενος άνοιξε την πόρτα της Παραπονούμενης, ζητώντας της επίμονα να πάει μαζί του, ενώ η Παραπονούμενη δεν ήθελε και του ζητούσε να μιλήσουν στη δική του παρουσία. Η συγκεκριμένη συζήτηση είχε διαρκέσει περίπου 5 λεπτά και ο Κατηγορούμενος την τραβούσε από τα χέρια με αποτέλεσμα από το τράβηγμα να κτυπήσει το κεφάλι της στο πλαϊνό της πόρτας. Στην πολλή συζήτηση ο Κατηγορούμενος υποσχέθηκε ότι θα έπαιρνε την Παραπονούμενη στο σπίτι της και κατά τη διαδρομή θα της έλεγε αυτά που είχε κατά νου, ενώ ο ίδιος θα τους ακολουθούσε με το δικό του αυτοκίνητο. Η Παραπονούμενη μπήκε τότε μόνη της στο αυτοκίνητο του Κατηγορούμενου. Όταν ξεκίνησαν, ο Κατηγορούμενος ανέπτυξε ταχύτητα με αποτέλεσμα να χαθούν από το οπτικό του πεδίο. Κάλεσε στο τηλέφωνο την Παραπονούμενη η οποία έκλαιγε, αναφέροντας του ότι ο Κατηγορούμενος έτρεχε. Κατευθυνόμενος προς το σπίτι της Παραπονούμενης είχε λάβει τηλεφώνημα από την Παραπονούμενη, το οποίο απάντησε ακούγοντας τους να συνομιλούν μεταξύ τους. Άκουσε το Κατηγορούμενο να της λέει για κάποιο άλλο άτομο που είχε γνωρίσει η Παραπονούμενη με το οποίο είχε έρθει σε σεξουαλική επαφή. Της έλεγε ότι την αγαπούσε ενώ εκείνη του ζητούσε να την πάρει στο σπίτι. Τον είχε ακούσει να της ζητά να τον φιλήσει και την Παραπονούμενη να του λέει να την πάρει σπίτι. Τη συγκεκριμένη φράση την είχε ακούσει αρκετές φορές και ο ίδιος «μη αντέχοντας άλλο», έκλεισε το τηλέφωνο. Πήγε στο σπίτι της Παραπονούμενης, όπου παρέμεινε έξω από το σπίτι μέχρι τις 07:
- Η ώρα 07:30 κάλεσε την Παραπονούμενη στο κινητό της τηλέφωνο και εκείνη έκλαιγε. Τη ρώτησε κατά πόσο ήθελε να πάει σπίτι της αλλά του ανέφερε ότι θα μιλούσαν κατά τη διάρκεια της μέρας. Έκτοτε δεν μίλησε ο ίδιος ούτε με την Παραπονούμενη αλλά ούτε και με τον Κατηγορούμενο. Κατά την κυρίως εξέταση του πρόσθεσε ότι η Παραπονούμενη είχε κτυπήσει κατά λάθος το τηλέφωνο του γι' αυτό και ο ίδιος μπορούσε να ακούει τη συνομιλία που είχε η Παραπονούμενη με τον Κατηγορούμενο. Ο ίδιος εκείνη τη στιγμή ήταν πολύ αγχωμένος και δεν άντεχε να ακούει τη φίλη του να φωνάζει ότι ήθελε να πάει σπίτι της γι' αυτό και έκλεισε το τηλέφωνο. Ανέφερε, επίσης, ότι είχε αγχωθεί και τρομοκρατήθηκε γιατί ενώ ο Κατηγορούμενος του είχε αναφέρει ότι θα μπορούσε να τους ακολουθεί, ανέπτυξε ταχύτητα και έχασε οπτική επαφή με το αυτοκίνητο του Κατηγορούμενου. Σε σχέση με τις συνθήκες κάτω από τις οποίες μπήκε στο όχημα του Κατηγορούμενου η Παραπονούμενη, ανάφερε ότι ο Κατηγορούμενος την τραβούσε από τα μπράτσα για να την αναγκάσει να κατεβεί από το δικό του αυτοκίνητο. Αντεξεταζόμενος, επανέλαβε ότι είχε δει αυτά που περιέγραψε στην κατάθεση του, δηλαδή τον Κατηγορούμενο να τραβά την Παραπονούμενη από τα χέρια, αλλά δεν τον είδε να δίνει γροθιές στην Παραπονούμενη. Σε περαιτέρω ερωτήσεις επί της πτυχής αυτής ανέφερε ότι η Παραπονούμενη κρατούσε το χερούλι του αυτοκινήτου και ο Κατηγορούμενος την τραβούσε για να την κατεβάσει από το όχημα. Όσον αφορά την ώρα που πήγε έξω από το σπίτι της Παραπονούμενης, ανέφερε ότι ήταν μεταξύ των ωρών 06:30-07:10 και μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν τους είχε δει να επιστρέφουν. ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΕΝΟΤΗΤΑΣ Β Με δεδομένη την αποδοχή από μέρους της Υπεράσπισης ότι όλα τα τεκμήρια που κατατέθηκαν στην υπόθεση παραλήφθηκαν και διακινήθηκαν νομότυπα, δεν απαιτείται ιδιαίτερη ενασχόληση με τη μαρτυρία των Μ.Κ.1 και
- Πρόκειται για τα μέλη της αστυνομικής δύναμης που εκτέλεσαν τα εντάλματα σύλληψης του Κατηγορούμενου και έρευνας στην οικία και τα υποστατικά του (Τεκμήρια 39 και 40, αντίστοιχα). Κατά την έρευνα στην οικία του Κατηγορούμενου παραλήφθηκαν από τους Μ.Κ.1 και 2 τα ρούχα που τους υπέδειξε ο Κατηγορούμενος ότι φορούσε κατά το επίδικο επεισόδιο (Τεκμήρια 13 και 14). Διευκρινίστηκε ωστόσο από τον Μ.Κ.2, ότι είχε διαπιστώσει, βλέποντας το βίντεο του Πρατηρίου ΕΚΟ (απ' όπου η Παραπονούμενη απήχθη από τον Κατηγορούμενο με βάση την εκδοχή της Κατηγορούσας Αρχής) ότι φορούσε κόκκινη μακρομάνικη μπλούζα και όχι τη μαύρη φανέλα πυτζάμας (Τεκμήριο 14) που παραλήφθηκε κατά την έρευνα. Η κόκκινη φανέλα (Τεκμήριο 27) βρισκόταν στην κατοχή του Κατηγορούμενου και παραδόθηκε στον Μ.Κ.2, ενώ τελούσε υπό κράτηση στα Αστυνομικά Κρατητήρια. Συνεχίζοντας οι Μ.Κ.1 και 2, ανάφεραν ότι κατά την έρευνα στο αυτοκίνητο του Κατηγορουμένου εντοπίστηκε, ανάμεσα σε άλλα, ένα σκουλαρίκι-κρίκος (Τεκμήριο 24) στο χώρο μεταξύ του καθίσματος του συνοδηγού και της κονσόλας. Πέραν των τεκμηρίων που αναφέρονται στον Κατάλογο Τεκμηρίων (Τεκμήριο 2) τα οποία κατατέθηκαν, χωρίς ένσταση, από την πλευρά της Υπεράσπισης , οι Μ.Κ.1 και 2 κατέθεσαν τα ακόλουθα τεκμήρια: - την Αίτηση αρ. 249/15 για αποκάλυψη των τηλεπικοινωνιακών δεδομένων του Κατηγορουμένου (Τεκμήριο 30) - γραπτή συγκατάθεση του Κατηγορουμένου για λήψη αποτυπωμάτων (Τεκμήριο 31) - την ανακριτική κατάθεση του κατηγορουμένου (Τεκμήριο 33) - έντυπο υποδείξεων σκηνών (Τεκμήριο 34) - φωτογραφίες που λήφθηκαν από τις υποδείξεις (Τεκμήριο 35) - γραπτές συγκαταθέσεις του Κατηγορουμένου και του πατέρα του για την έρευνα του οχήματος (Τεκμήρια 36 και 37, αντίστοιχα) - ημερολόγιο ενέργειας ημερ. 7/12/2015 (Τεκμήριο 38) - τα εντάλματα σύλληψης (Τεκμήριο 39) και έρευνας (Τεκμήριο 40) καθώς και φωτογραφίες που λήφθηκαν από την έρευνα στο αυτοκίνητο (Τεκμήριο 41) - τη γραπτή συγκατάθεση του Κατηγορουμένου για ιατροδικαστική εξέταση (Τεκμήριο 42) Υποδεικνύεται ότι ανάμεσα στα Τεκμήρια που κατατέθηκαν από κοινού είναι και τα ρούχα και οι μπότες που φορούσε η Κατηγορούμενη το πρωινό της 6ης Δεκεμβρίου 2015 (Τεκμήρια 2-6, 9 και 10). Η μαρτυρία των Μ.Κ.3, 9 και 10 σχετίζεται με την καταγγελία της Παραπονούμενης. Η Μ.Κ.9, κατέθεσε πως η Παραπονούμενη επισκέφθηκε τον Αστυνομικό Σταθμό Ομορφίτας στις 6/12/2015 γύρω στις 11:30 π.μ. και της ανέφερε ότι είχε βιαστεί από τον πρώην σύζυγο της τις πρωινές ώρες της ημέρας εκείνης. Την παρέπεμψε, αναφέρει στην γραπτή της κατάθεση (Τεκμήριο 51), στο ΤΑΕ, αφού ενημέρωσε τηλεφωνικά τη Μ.Κ.
- Ερωτηθείσα για την κατάσταση της Παραπονούμενης, όταν επισκέφθηκε το Αστυνομικό Τμήμα, είπε πως ήταν φοβισμένη και μιλούσε σιγά. Στην αντεξέταση ανάφερε πως γνώριζε την Παραπονούμενη αφού ήταν η αισθητικός της. Σε ερώτηση γιατί δεν αναφέρεται στην κατάθεση της η συναισθηματική κατάσταση της Παραπονούμενης, όπως την περιέγραψε στην Ένορκη μαρτυρία της, απάντησε πως δεν συνηθίζει να καταγράφει τη συναισθηματική κατάσταση στην οποία βρίσκονται οι παραπονούμενοι. Η Μ.Κ.10 κατέγραψε στην παρουσία της Μ.Κ.9 την κατάθεση της Παραπονούμενης. Πέραν τούτου, οι Μ.Κ.9 και 10, ανάφεραν ότι η Παραπονούμενη τους υπόδειξε τη σκηνή της κατ' ισχυρισμόν απαγωγής της στο πρατήριο βενζίνης ΕΚΟ, και κατέθεσαν το σχετικό έντυπο (Τεκμήριο 44). Ανάφεραν, επίσης, ότι την ίδια ημέρα η Παραπονούμενη παραπέμφθηκε για ιατροδικαστική εξέταση από την Ελ. Αντωνίου, από την οποία διαπιστώθηκε κάκωση στον πρωκτό. Υποστήριξαν, τέλος και οι δύο, ότι η Παραπονούμενη φαινόταν αναστατωμένη κατά την ώρα που επισκέφθηκε το ΤΑΕ και σε κάποιες περιπτώσεις έκλαιγε. Ο Μ.Κ.4 παρέλαβε για εξετάσεις τον ψηφιακό δίσκο από το πρατήριο βενζίνης ΕΚΟ και ετοίμασε σχετική Έκθεση την οποία κατέθεσε ως Τεκμήριο
- Σημειώνεται ότι ο συγκεκριμένος ψηφιακός δίσκος είχε προβληθεί στο Δικαστήριο και ο μάρτυρας εξήγησε ότι αφορούσε την ημερομηνία 6/12/2015 από η ώρα 05:
- Υπέδειξε ότι η ώρα 05:47:38 είχε αφιχθεί το πρώτο όχημα στο πρατήριο βενζίνης και η ώρα 05:47:42 το δεύτερο. Ακολούθως αναχώρησε το μεγάλο όχημα η ώρα 05:51 και το μικρό στη συνέχεια. Ο οδηγός του μεγάλου αυτοκινήτου είχε εξέλθει από το όχημα η ώρα 05:48:
- Στην αντεξέταση διευκρίνισε ότι η ώρα 05:47 περίπου είχαν αφιχθεί και τα δυο οχήματα και η ώρα 05:52 τα πρόσωπα είχαν ξεκινήσει να μπαίνουν στα αυτοκίνητα για να αναχωρήσουν. Εξήγησε ότι πρώτα είχε κατεβεί το πρόσωπο που οδηγούσε το μικρό αυτοκίνητο, (ήτοι ο Μ.Κ.7) ο οποίος φορούσε κόκκινο παντελόνι. Είχε κατευθυνθεί προς το μεγάλο αυτοκίνητο και αφού μίλησε με τον οδηγό του (δηλαδή τον Κατηγορούμενο), ακολούθως ο οδηγός του μεγάλου αυτοκινήτου κατέβηκε από το αυτοκίνητο και κατευθύνθηκαν μαζί προς το μικρό αυτοκίνητο. Μετά από περίπου 3 λεπτά ο άντρας με την κόκκινη φανέλα είχε επιστρέψει στο μεγάλο αυτοκίνητο και είχε καθίσει στη θέση του οδηγού. Ακολούθως ένα άλλο άτομο κατευθύνεται στην αριστερή πλευρά του μεγάλου αυτοκινήτου, ήτοι στη θέση του συνοδηγού. Στη συνέχεια δεν φαίνεται τι είχε γίνει. Φαίνεται ένα άτομο να προχωρά προς την πισινή θέση. Η ενότητα αυτή συμπληρώνεται από τη μαρτυρία του Μ.Κ.8, ο οποίος, ως έχει προαναφερθεί, εργάζεται στο Νομικό Τμήμα της εταιρείας M.T.N. Cyprus Ltd, ως υπεύθυνος για την εκτέλεση των Δικαστικών Διαταγμάτων. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του επεξεργάζεται τα διατάγματα του Δικαστηρίου και διαβιβάζει τις ζητηθείσες πληροφορίες προς την Αστυνομία, είτε με επιστολή ή σε ηλεκτρονική μορφή. Βλέποντας το Τεκμήριο 30 εξήγησε ότι στην πρώτη σελίδα είναι ο πίνακας της λίστας των συνδρομητών. Στην πρώτη στήλη της συγκεκριμένης σελίδας καταγράφονται οι αριθμοί που αφορούν στο διάταγμα, στη δεύτερη στήλη καταγράφεται το όνομα του κατόχου του αριθμού, στην τρίτη στήλη καταγράφεται κατά πόσο η συνδρομή είναι μηνιαία ή «pay as you go», στην τέταρτη στήλη καταγράφεται ο αριθμός δελτίου ταυτότητας του κατόχου, στην πέμπτη στήλη η διεύθυνση του κατόχου και στην τελευταία στήλη καταγράφεται η ημερομηνία αρχικής ενεργοποίησης, εάν υπάρχει. Με αναφορά στη σελίδα 5 του Τεκμηρίου 30 εξήγησε ότι οι κυψέλες εντός της πόλης λαμβάνουν σήμα μέχρι και 800 μέτρα και σε σχέση με την κυψέλη στην οδό Αργολικού 4, 1048 Λευκωσία, υποστήριξε ότι μπορεί να ληφθεί σήμα μέχρι 800 μέτρα. Ο ίδιος είχε ετοιμάσει σχετικό χάρτη της περιοχής που αφορούσε τη συγκεκριμένη κυψέλη τον οποίο και κατέθεσε ως Τεκμήριο 30Α. Με αναφορά στο συγκεκριμένο χάρτη, υπέδειξε την κεραία στην οδό Αργολικού 4, 1048 Λευκωσία, την οποία σημείωσε με πράσινο χρώμα και την οδό Σολωμίδη με κόκκινο χρώμα. Ήταν περαιτέρω η θέση του ότι από την κεραία που βρίσκεται στην οδό Αργολικού μπορούσε να λάβει σήμα κάποιος που βρισκόταν στην οδό Σολωμίδη. Ερωτηθείς κατά πόσο η διεύθυνση κυψέλης για τον αριθμό 99763763 η ώρα 06:57:54 ήταν στην οδό Κολοκοτρώνη 68, 1037 Λευκωσία, με αναφορά σε δεύτερο χάρτη τον οποίο ο ίδιος είχε ετοιμάσει (Τεκμήριο 30Β), υποστήριξε ότι βρίσκεται δίπλα από το Σοπάζ. Σήμα από την κυψέλη στη οδό Κολοκοτρώνη μπορούσε να ληφθεί στην οδό Αντιγόνης αλλά όχι στην οδό Θεοφανώς Λιασίδη. Μπορούσε, εξήγησε, να διαπιστώσει αλλαγή στη διεύθυνση κυψέλης στις συγκεκριμένες κλήσεις. Μπορούσε να διαπιστωθεί, επίσης, αλλαγή στη διεύθυνση κυψέλης σε σχέση με τον αριθμό τηλεφώνου
- Με αναφορά στο Τεκμήριο 30Β υπέδειξε ότι η οδός Αγίου Ιλαρίωνος μπορούσε να λαμβάνει σήμα από την κυψέλη στην οδό Αντιγόνης. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι το διάταγμα είχε εκδοθεί σε σχέση με τα τηλεπικοινωνιακά δεδομένα του Χριστάκη Αντωνίου και του Μάριου Μαύρου. Ανέφερε, επίσης, ότι ο αριθμός 99763763, ο οποίος ανήκει στον Κατηγορούμενο, είχε καλέσει τον αριθμό 96265848, ο οποίος ανήκει στην Ευτυχία Ανδρέου, στις 7:05:51 και το τηλεφώνημα είχε διάρκεια 5 δευτερολέπτων. Ανέφερε, τέλος, ότι μεταξύ του Κατηγορούμενου και του Μάριου Μαύρου είχαν διενεργηθεί 7 κλήσεις από τις οποίες οι δύο είχαν απαντηθεί ενώ οι υπόλοιπες ήταν αναπάντητες. ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΕΝΟΤΗΤΑΣ Γ Ο Μ.Κ.11 διευθύνει το Εργαστήριο Δικανικής Γενετικής του Ινστιτούτου Νευρολογίας και Γενετικής και εξέτασε τα Τεκμήρια που σχετίζονται με την υπόθεση σε μοριακό επίπεδο. Υποδεικνύεται ότι παρόλο ότι το περιεχόμενο της Έκθεσης του (Τεκμήριο 54) έγινε παραδεκτό για την αλήθεια του περιεχομένου του, κλήθηκε για να δώσει κάποιες διευκρινίσεις και περαιτέρω εξηγήσεις σε κάποια από τα Ευρήματα του. Εξήγησε ότι στη σελίδα 15 του Τεκμηρίου 54 στο συμπέρασμα 17, το οποίο αφορούσε κολπικό επίχρισμα γυναίκας και συγκεκριμένα της Παραπονούμενης είχε εντοπισθεί το αντρικό χρωμόσωμο Υ. Το γενετικό προφίλ του αντρικού χρωμοσώματος Υ είχε ταυτιστεί με το γενετικό προφίλ του αντρικού χρωμοσώματος Υ του Χρηστάκη Αντωνίου. Δηλαδή, στο συγκεκριμένο κολπικό επίχρισμα είχε εντοπιστεί γενετικό υλικό που προερχόταν από κύτταρα, η πηγή των οποίων ήταν ο Χρηστάκης Αντωνίου. Ερωτηθείς περαιτέρω εξήγησε ότι παρόλο που στο συγκεκριμένο δείγμα δεν είχαν εντοπιστεί σπερματικά κύτταρα το γεγονός ότι είχε εντοπιστεί αντρικό γενετικό υλικό θα μπορούσε να προκύψει από την εισχώρηση του πέους στον κόλπο χωρίς όμως να υπάρξει εκσπερμάτωση. Όσον αφορά την μπλούζα, Τεκμήριο 5, ο ίδιος την είχε εξετάσει και είχε τοποθετήσει κόκκινες ταινίες στα σημεία από τα οποία είχαν ληφθεί δειγματοληψίες. Στη δειγματοληψία 3.3 είχαν εντοπιστεί σπερματικά κύτταρα το γενετικό υλικό των οποίων ταυτίστηκε με το γενετικό προφίλ του Κατηγορουμένου. Το γενετικό υλικό ήταν σε μικρή ποσότητα αλλά ήταν αρκετό για να αναγνωριστούν στο μικροσκόπιο και για να ταυτιστεί με το γενετικό προφίλ που είχε ληφθεί από το παρειακό επίχρισμα του Κατηγορούμενου. Ερωτηθείς, ανέφερε ότι λόγω του γεγονότος ότι οι σπερματικές ουσίες είναι υγρή βιολογική ουσία, η μεταφορά της μπορεί να γίνει σχετικά εύκολα και σίγουρα θα μπορούσαν να μεταφερθούν με τα χέρια, είτε του ενός είτε του άλλου, αλλά θα μπορούσαν επίσης να μεταφερθούν και με πιο έμμεσο τρόπο αφού είχαν εναποτεθεί πάνω στο κάθισμα. Με αναφορά στο Τεκμήριο 9, το μαύρο σακάκι της Παραπονουμένης, εξήγησε ότι είχαν γίνει διάφορες δειγματοληψίες οι οποίες είχαν σημειωθεί με κόκκινες χαρακτηριστικές ταινίες. Είχαν εντοπιστεί στο σημείο 7.6 στο αριστερό κάτω μέρος του μανικιού σπερματικά κύτταρα τα οποία θα μπορούσαν να είχαν εναποτεθεί είτε άμεσα, κατά την εκσπερμάτωση, είτε έμμεσα με τα χέρια του θύματος ή του Κατηγορούμενου, καθώς επίσης και μέσω κάποιου άλλου αντικειμένου, όπως ένα κάθισμα ή οτιδήποτε άλλο. Υποστήριξε ότι το γεγονός ότι στο κολπικό επίχρισμα δεν είχαν εντοπιστεί σπερματικά κύτταρα καταδείκνυε ότι δεν υπήρχε εκσπερμάτωση η οποία εκσπερμάτωση θα επακολούθησε και εάν είχε γίνει στο στόμα αυτό έδιδε την ευκαιρία να μεταφερθούν τα σπερματικά κύτταρα και οι σπερματικές ουσίες σε άλλο αντικείμενο. Αντεξεταζόμενος, υποστήριξε ότι η εξέταση των τεκμηρίων της υπόθεσης είχε διενεργηθεί μεταξύ των ημερομηνιών 09/12/2015 και 29/12/2015 και επεξήγησε ότι το συγκεκριμένο χρονικό πλαίσιο αφορούσε όλα τα στάδια της εξέτασης στο επίπεδο γενετικού υλικού. Σε άλλη σχετική ερώτηση ανέφερε ότι το σπερματικό υλικό στην μπλούζα θα μπορούσε να είχε εναποτεθεί χωρίς να αφαιρεθεί η μπλούζα από το σώμα είτε με τα χέρια είτε σκύβοντας, αφού το σακάκι, το οποίο είναι πιο κοντό, θα μπορούσε να αφήσει την μπλούζα γυμνή, από πίσω και με αυτό τον τρόπο να υπάρξει εναπόθεση χωρίς αφαίρεση. Υποστήριξε ότι το σπερματικό υλικό στην μπλούζα θα μπορούσε να είχε εναποτεθεί είτε άμεσα, κατά την εκσπερμάτωση, είτε έμμεσα, με τα χέρια του θύματος ή του Κατηγορούμενου ή με οποιοδήποτε άλλο αντικείμενο. Θα μπορούσε να γίνει είτε ενόσω ήταν ντυμένη είτε εάν ήταν γυμνή. Σε σχέση με το σακάκι, εξήγησε ότι σε δυο από τις δειγματοληψίες είχαν βρεθεί ουσίες που ήταν θετικές στο ειδικό αντιγόνο του προστάτη, ήτοι σπερματικά υγρά. Εξήγησε όμως ότι είχαν εντοπιστεί και κύτταρα αλλά και σπερματικές ουσίες, όπως περιέγραψε στο συμπέρασμα 21 της Έκθεσής του. Τελευταία έδωσε μαρτυρία η ιατροδικαστής Ελένη Αντωνίου, Μ.Κ.12, της οποίας η εμπειρογνωμοσύνη έχει γίνει αποδεκτή. Υιοθέτησε την κατάθεσή της, η οποία σημειώθηκε ως Τεκμήριο
- Ενώπιον του Δικαστηρίου ανέφερε ότι μπορεί να υπάρξει βιασμός χωρίς να διαπιστωθούν κακώσεις στον κόλπο αν στην σεξουαλική πράξη δεν έχει χρησιμοποιηθεί έντονη βία, δηλαδή αν δεν προβάλλει μεγάλη αντίσταση το άτομο το οποίο βιάζεται. Εξήγησε ότι λόγω των έντονων σφιγκτήρων στον πρωκτό, στην περίπτωση που γίνει προσπάθεια εισχώρησης οποιουδήποτε αντικειμένου, η πιθανότητα τραυματισμού του πρωκτού είναι πολύ μεγαλύτερη από τον κόλπο, που είναι πιο ελαστικός. Εξήγησε ότι στον πρωκτό είχε παρατηρηθεί πρόσφατη θλαστική εκχύμωση, δηλαδή μια μελανιά στο δέρμα, στην οποία υπήρχε ένα ανοιχτό τραύμα, ήτοι ραγάδα. Η συγκεκριμένη εκχύμωση μπορούσε να είχε προκληθεί κατά την είσοδο οποιουδήποτε αντικειμένου στον πρωκτό και μπορούσε να προκληθεί και από την είσοδο του πέους. Διευκρίνισε ότι πρόσφατος είναι οποιοσδήποτε τραυματισμός δυο με τριών εικοσιτετράωρων. Όσον αφορά την εξωτερική εξέταση της Παραπονούμενης εξήγησε ότι το γεγονός ότι δεν έφερε οποιεσδήποτε εξωτερικές κακώσεις, δεν σήμαινε απαραίτητα ότι δεν είχε χτυπηθεί γιατί ένας τραυματισμός εξαρτάται πάντοτε από την ένταση του κτυπήματος. Ένα χαστούκι, ήταν η θέση της, στο πρόσωπο θα αφήσει μια ερυθρότητα στο δέρμα η οποία θα εξαφανιστεί σε μικρό χρονικό διάστημα, ήτοι σε δυο περίπου ώρες. Όσον αφορά το τράβηγμα, υποστήριξε ότι αν κάποιος φορά ρούχα και τον σφίξουν στο χέρι μπορεί να μην υπάρχει ούτε ερυθρότητα αλλά ούτε να μείνει μώλωπας. Το ίδιο θα μπορούσε να συμβεί και στο τριχωτό της κεφαλής από τράβηγμα των μαλλιών. Εξήγησε ότι σημαίνοντα ρόλο έχει η ένταση με την οποία κακοποιείται κάποιο άτομο, καθώς επίσης και το γεγονός ότι τα αντανακλαστικά του κάθε ανθρώπου στον πόνο είναι διαφορετικά. Ήταν περαιτέρω η θέση της, σε ερώτηση που της τέθηκε, ότι τα πλαστικά νύχια - (τέτοια είχε η Παραπονούμενη) - έχουν πιο φαρδιά επιφάνεια, δεν είναι τόσο αιχμηρά και υπάρχει πιθανότητα να γρατζουνίσουν λιγότερο από τα φυσιολογικά νύχια. Το κατά πόσο θα αφεθεί μώλωπας στο σώμα κάποιου ατόμου, πρόσθεσε, εξαρτάται από την ευαισθησία του δέρματος και την μελανίνη πάντοτε σε συνδυασμό με την ένταση με την οποία είχε επέλθει το τραύμα. Ανέφερε, τέλος, ότι η ένταση αμβλύνεται εάν το θύμα φορά ρούχα, όπως στη συγκεκριμένη περίπτωση, εάν η Παραπονούμενη φορούσε το σακάκι που της υποδείχθηκε (Τεκμήριο 9). Στις ερωτήσεις που της υποβλήθηκαν κατά την αντεξέταση ανέφερε πως από ότι μπορούσε να θυμηθεί είχε διενεργήσει την ιατροδικαστική εξέταση της Παραπονούμενης εντός του εικοσιτετράωρου από το συμβάν. Ανέφερε ότι της είχε λεχθεί, από την Παραπονούμενη, ότι πονούσε το κεφάλι της γιατί την είχε τραβήξει από τα μαλλιά και η ίδια είχε εξετάσει το τριχωτό της κεφαλής, χωρίς όμως να διαπιστώσει κάκωση. Ερωτηθείσα κατά πόσο το χαστούκισμα θα άφηνε οποιαδήποτε κάκωση, επανέλαβε τη θέση της ότι ένα χαστούκι αφήνει ερυθρότητα η οποία φεύγει αλλά εξαρτάται πάντοτε από την ένταση. Ο λόγος που είχε πάρει δείγμα από τα νύχια της Παραπονούμενης ήταν γιατί η ίδια της είχε αναφέρει ότι είχε γρατσουνίσει τον Κατηγορούμενο, προσθέτοντας ότι για να βρεθεί οποιοδήποτε γενετικό υλικό και πάλι εξαρτάτο από την ένταση που είχε ασκηθεί επί του δέρματος. Ανέφερε επίσης ότι είχε διεξάγει ιατροδικαστική εξέταση και στον Κατηγορούμενο, στις 07/12/2015 και είχε διαπιστώσει ότι δεν έφερε οποιαδήποτε εξωτερική κάκωση. Κατέθεσε την Έκθεση που είχε ετοιμάσει ως Τεκμήριο
- Κατόπιν σχετικής ερώτησης, διευκρίνισε ότι ο τραυματισμός στον πρωκτό θα μπορούσε να συμβεί ακόμη και αν η επαφή ήταν με τη συγκατάθεσή της Παραπονούμενης. Όσον αφορά τη ραγάδα, εξήγησε ότι μπορεί να παρατηρηθεί σε μεγάλη δυσκοιλιότητα, συμπληρώνοντας πως ο συγκεκριμένος τραυματισμός εντάσσεται στους επιπόλαιους τραυματισμούς γιατί άπτεται της επιδερμίδας του δέρματος. Απέκλεισε, όμως, το ενδεχόμενο ο συγκεκριμένος τραυματισμός να οφειλόταν σε αιμορροΐδες. Επανεξετασθείσα υποστήριξε ότι αν ο Κατηγορούμενος φορούσε μακρύ μανίκι, το οποιοδήποτε γρατσούνισμα θα ήταν ανύπαρκτο, εξηγώντας ότι σε τέτοια περίπτωση τα νύχια θα γρατζουνούσαν το ύφασμα. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗΣ Ο Κατηγορούμενος, κληθείς σε απολογία σε όλες τις κατηγορίες, επέλεξε όπως καταθέσει ενόρκως. Κάλεσε επίσης ως μάρτυρα Υπεράσπισης τη μητέρα του Αντωνία Αντωνίου (ΜΥ1). Ο Κατηγορούμενος έδωσε τη δική του εκδοχή για τα γεγονότα που επεσυνέβησαν τον Μάιο 2015 και στις 06/12/2015, αντίστοιχα. Η μαρτυρία του συνοψίζεται για το περιστατικό της 6/12/15 ως εξής: Το συγκεκριμένο πρωινό είχαν συναντηθεί πλησίον του Πρατηρίου Βενζίνης «ΕΚΟ». Αφού στάθμευσε το αυτοκίνητο του στο Πρατήριο κατευθύνθηκε προς το αυτοκίνητο του Μάριου, στο οποίο η Παραπονούμενη καθόταν στη θέση του συνοδηγού και είχε συζητήσει μαζί της χωρίς να την τραβήξει ή να την χτυπήσει. Της είχε ζητήσει να τον ακολουθήσει για να μιλήσουν και να την πάρει σπίτι. Ο ίδιος είχε πάει στο αυτοκίνητό του, είχε σταθεί από έξω και όταν είδε την Παραπονούμενη να κατευθύνεται προς το αυτοκίνητό του, τότε κάθισε στη θέση του οδηγού και η Παραπονούμενη στη θέση του συνοδηγού. Κατευθύνθηκε προς τη Λεωφόρο Λάρνακας στην Παλλουριώτισσα και δεν είχε δει καθόλου τον Μάριο να προσπαθεί να τους ακολουθήσει. Όπως υποστήριξε, δεν θα μπορούσε να χτυπήσει την Παραπονούμενη εν κινήσει στο αριστερό της χέρι. Υποστήριξε περαιτέρω ότι έχει κομμένους τένοντες στο δεξί χέρι, ενώ στο πόδι του έχει τρείς πλατίνες με σοβαρές ενοχλήσεις και περιορισμούς στην κίνηση, λόγω του ότι τα δάκτυλα των ποδιών του είναι νεκρά. Ενόψει αυτών των προβλημάτων δεν μπορεί να περπατήσει πέραν των 100 μέτρων ενώ είναι αδύνατο να τρέξει. Όσον αφορά την ερωτική πράξη, υποστήριξε ότι είχαν κάνει έρωτα, χωρίς οποιαδήποτε πίεση, γιατί με την Παραπονούμενη έκαναν μόνο έρωτα και όχι σεξ επειδή την αγαπούσε. Είχαν βγάλει όλα τα ρούχα τους. Πρώτα είχαν κάνει έρωτα από τον πρωκτό και ακολούθως από τον κόλπο, όταν είχαν βγάλει τα ρούχα τους. Η Παραπονούμενη, είπε, ανταποκρινόταν, διαφορετικά δεν θα μπορούσαν να είχαν κάνει έρωτα από τον πρωκτό. Πρόσθεσε ακόμη ότι η Παραπονούμενη ήταν ευχαριστημένη και δεν έκλαιγε. Συνεχίζοντας ανάφερε πως είχε μιλήσει με τον Μ.Κ.7 μια δυο φορές και μια φορά είχαν μιλήσει όταν πλησίαζαν το σπίτι της, η ώρα 07.15 με 07.
- Στο σπίτι της Παραπονούμενης έφθασαν γύρω στις 07.30 περίπου. Ο ίδιος ξαφνιάστηκε όταν είχε μάθει ότι η Παραπονούμενη τον είχε καταγγείλει όμως ο λόγος που το είχε κάνει ήταν γιατί η αδελφή της Παραπονούμενης, η μικρή (Μ.Κ.6), δεν τον συμπαθούσε, επειδή είχε ερωτική σχέση, τον Φλεβάρη με Μάρτη 2015, με την άλλη αδελφή τους, τη Βασιλική. Όσον αφορά το τι είχε γίνει στη Λάρνακα υποστήριξε ότι ενάμιση μήνα πριν είχε κλείσει τραπέζι και ενημέρωσε την Παραπονούμενη ότι είχε κάνει κράτηση στο ξενοδοχείο 10 με 15 μέρες πριν. Τη συγκεκριμένη μέρα η Παραπονούμενη είχε πάρει τα μωρά στη μητέρα του, γύρω στις 18.00 με 18.30 για να ετοιμαστεί και ο ίδιος είχε περάσει για να την πιάσει. Στον Βαλάντη είχαν διασκεδάσει, ρίχνοντας λουλούδια ο ένας του άλλου. Όταν τέλειωσαν είχαν πάει, πρωινές ώρες, στο ξενοδοχείο όπου έκαναν έρωτα χωρίς οποιοδήποτε πρόβλημα και κοιμήθηκαν αγκαλιά. Το επόμενο πρωί έφαγαν πρωινό και ακολούθως επέστρεψαν στο δωμάτιο τους όπου έκαναν ο ένας του άλλου μασάζ και έκαναν ξανά έρωτα. Έφυγαν από το ξενοδοχείο η ώρα 12.00 για να φάνε σε εστιατόριο στις Φοινικούδες. Υποστήριξε, τέλος, πως ο λόγος που τον κατάγγειλε η Παραπονούμενη ήταν γιατί την παρότρυνε η Σπυρούλα (Μ.Κ.6), η οποία δεν τον συμπαθούσε, επειδή χρόνια πριν την είχε βάλει στο Ψυχιατρείο. Επιπρόσθετα υιοθέτησε το περιεχόμενο της ανακριτικής του κατάθεσης Τεκμήριο 33 η οποία είναι σε γενικές γραμμές εναρμονισμένη με την πιο πάνω εκδοχή του. Αντεξετασθείς ανέφερε ότι ήταν μαζί με την Παραπονούμενη από το 2002, είχαν παντρευτεί το 2006 και χώρισαν το
- Παραδέχθηκε ότι ένα από τα προβλήματά τους ήταν η χρήση ναρκωτικών ουσιών από τον ίδιο, ήτοι κοκαΐνη. Υποστήριξε ότι η σχέση του με την Παραπονούμενη μετά τον χωρισμό ήταν πάρα πολύ καλή και επισκεπτόταν τόσο ο ίδιος το σπίτι της αλλά και εκείνη με τα μωρά το δικό του και κοιμόταν στο κρεββάτι του. Αρνήθηκε ότι έχει οποιαδήποτε ερωτικά συναισθήματα για την Παραπονούμενη. Όπως υποστήριξε, είχε μάθει τον Οκτώβριο, Νοέμβριο ή Δεκέμβριο ότι η Παραπονούμενη μπορεί να είχε κάτι με τρίτο πρόσωπο και ο ίδιος δεν ήθελε να πάει το συγκεκριμένο πρόσωπο στο σπίτι όπου ήταν οι κόρες του. Αρνήθηκε ότι έχει πάθος με την σύζυγό του και υποστήριξε ότι δεν τον ενδιέφερε προσωπικά η πρώην σύζυγός του αλλά οι κόρες του. Όταν του υποβλήθηκε ότι στην Λάρνακα είχε βιάσει την πρώην σύζυγό του, απάντησε ότι πάντα ήταν «έρωτας» μαζί της και ότι ήταν αμοιβαίο. Επέμενε ότι όλα είχαν γίνει με την θέληση της Παραπονούμενης και παρά το ότι δεν τον ενδιέφερε αν θα έφτιαχνε τη ζωή της, είχε ερωτική επαφή μαζί της. Παραδέχθηκε ότι μπορεί και να είχε πει στην Παραπονούμενη ότι είχε δεσμό με την αδελφή της όταν βρίσκονταν στην Λάρνακα και ότι η Παραπονούμενη προσπαθούσε να τον κρατήσει σε απόσταση. Αρνήθηκε ότι την απειλούσε απορρίπτοντας τις σχετικές υποβολές της Κατηγορούσας Αρχής. Δεχόμενος ότι η Παραπονούμενη επιδεικνύει γνήσιο ενδιαφέρον για τα παιδιά τους, ανέφερε ότι οι κόρες του δεν θα μπορούσαν να έχουν καλύτερη μητέρα. Σε σχέση με το περιστατικό της 06/12/2015 υποστήριξε ότι το είχε μάθει από την ξαδέλφη του ότι θα έβγαινε η Παραπονούμενη και από «αγνό κλασικό ενδιαφέρον» της είχε στείλει μήνυμα να περάσει καλά. Εξήγησε ότι ο λόγος που της τηλεφωνούσε συνεχώς το συγκεκριμένο βράδυ ήταν γιατί εκείνο το βράδυ του είχε αναφέρει ένας φίλος του πως είχε ακούσει ότι η Παραπονούμενη έβγαινε με κάποιο και να προσέχει τις κόρες του. Του είχαν αναφέρει ότι μπορεί να έπαιρνε κάποιον στο σπίτι και ο ίδιος δεν το ήθελε για να μην εκτεθούν σε κίνδυνο οι κόρες του. Όταν του υποβλήθηκε ότι ο ίδιος έκανε χρήση ναρκωτικών ουσιών οπόταν δεν θα μπορούσε να επικαλείται την προστασία των παιδιών του, ισχυρίστηκε ότι δεν ήταν εθισμένος και ότι έκανε χρήση κοκαΐνης για να βγει έξω και να περάσει καλά. Απέδωσε την επιμονή του να τηλεφωνά της Παραπονούμενης το συγκεκριμένο βράδυ, στο γεγονός ότι ήθελε να της πει τι είχε μάθει, γιατί ως πατέρας ήθελε να προφυλάξει άμεσα τα παιδιά του. Παραδέχθηκε ότι η ίδια η Παραπονούμενη είχε απαντήσει τα τηλεφωνήματά του, υποστηρίζοντας ότι του είχε πει να συναντηθούν στην επιστροφή της. Όταν του είχαν πει ότι είχαν ξεκινήσει και κατευθύνονταν προς το Καϊμακλί ο ίδιος τους είχε δει απέναντί του και είχε ζητήσει από τον Μ.Κ.7 να σταματήσει στο βενζινάδικο. Όταν είχαν σταθμεύσει στο Πρατήριο, ο Μ.Κ.7 κατευθύνθηκε προς το μέρος του και συζήτησαν οι δυο τους μπροστά από το δικό του αυτοκίνητο, γιατί η Παραπονούμενη δεν του είχε αναφέρει ότι είχαν συνεννοηθεί για να βρεθούν. Ακολούθως ο ίδιος είχε κατευθυνθεί προς τη θέση του συνοδηγού, όπου γονάτισε και μιλούσε με την Παραπονούμενη και της ζητούσε να μιλήσουν μόνοι τους για τα προσωπικά τους. Είχαν συζητήσει για 4 με 5 λεπτά για να πεισθεί να πάει μαζί του. Όμως δεν την είχε κτυπήσει και δεν την είχε τραβήξει αλλά μπορεί να είχε κτυπήσει από μόνη της πάνω στη γωνιά της πόρτας την ώρα που κατέβαινε γιατί φορούσε ζώνη. Αρνήθηκε την υποβολή ότι έτρεχε για να τους χάσει ο Μ.Κ.
- Δέχθηκε, όμως, ότι ο Μ.Κ.7 είχε τηλεφωνήσει της Παραπονούμενης δύο με τρείς φορές στο τηλέφωνό της. Επανέλαβε πολλές φορές την εκδοχή του, ότι δηλαδή είχαν έρθει σε συνουσία γιατί το ήθελαν και οι δυο. Αρνούμενος υποβολή ότι ζήλευε την Παραπονούμενη, ισχυρίστηκε ότι είναι η Παραπονούμενη που τον ζήλευε, επειδή πήγαινε με άλλες γυναίκες. Στις υποβολές της συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής επέμενε στην θέση του ότι ήθελαν και οι δυο να κάνουν έρωτα και για τούτο είχαν φιληθεί, είχαν χαϊδευτεί και μετά που είχαν κάνει έρωτα από τον πρωκτό είχαν βγάλει τα ρούχα τους. Κατά τη δική του άποψη δεν θα μπορούσε να τη βιάσει από τον πρωκτό γιατί είναι δύσκολο. Ακόμη και με την συγκατάθεση της γυναίκας υπάρχει δυσκολία. Παραδέχθηκε ότι είχε εκσπερματώσει στο στόμα της Παραπονούμενης, υποστηρίζοντας ότι εκεί του άρεσε να τελειώνει. Αρνήθηκε όμως ότι η Παραπονούμενη είχε κάνει εμετό και ότι μετά το συμβάν η Παραπονούμενη έκλαιγε. Σε ερώτηση γιατί να θέλει να τον εκδικηθεί η Σπυρούλλα, υποστήριξε ότι αντιμετώπιζε ψυχολογικά προβλήματα, λόγω χρήσης ναρκωτικών ουσιών και ότι ήθελε να τον εκδικηθεί επειδή είχε υπογράψει, το 2007, για να εισαχθεί στο Ψυχιατρείο. Επίσης δεν ήθελε να πηγαίνει στο σπίτι της Παραπονούμενης επειδή η Μ.Κ.6 έμενε στο σπίτι της Παραπονούμενης γιατί της είχαν κόψει το ρεύμα και συντηρείτο από την Παραπονούμενη. Αναφορικά με την ώρα που είχε αφήσει την Παραπονούμενη σπίτι της, ανέφερε πως δεν μπορούσε να πει με ακρίβεια αλλά ήταν σίγουρος ότι ήταν μετά τις 07.
- Η μητέρα του Κατηγορούμενου, (Μ.Υ.1), έδωσε ένορκη μαρτυρία κατά την οποία υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσής της, Τεκμήριο
- Στην κατάθεσή της καταγράφει ότι ο υιός της είχε παντρευτεί την Παραπονούμενη το 2006 και απέκτησαν δίδυμα κοριτσάκια ηλικίας 71/2 ετών. Το 2013 είχαν αρχίσει τα προβλήματα μεταξύ τους, επειδή η Παραπονούμενη ζήλευε τον υιό της λόγω του ότι πήγαινε με άλλες γυναίκες και αηδίαζε να πάει μαζί του. Μετακόμισε σε άλλο σπίτι με τα παιδιά αλλά έπαιρνε τα παιδιά στον πατέρα τους και σε κάποιες περιπτώσεις διέμεναν μαζί, ακόμα και μετά που είχαν χωρίσει. Κάποτε τής άφηναν τα μωρά και έβγαιναν μαζί και μια από αυτές ήταν όταν είχαν πάει στην Λάρνακα, για να διασκεδάσουν και είχαν μείνει σε ξενοδοχείο. Της φάνηκε, αναφέρει, ότι πέρασαν καλά. Αναφορικά με τα γεγονότα της 6/12/15 υποστήριξε ότι είχε ετοιμάσει κάτι στον Κατηγορούμενο γιατί θα τον επισκεπτόταν μια φίλη του στο σπίτι και δεν τον είχε ξαναδεί μέχρι η ώρα 13.00 την επομένη που πήγε για φαγητό. Καταλήγοντας, αναφέρει ότι είδε το αυτοκίνητό του γύρω στις 07.30 το πρωί σταθμευμένο μπροστά από το σπίτι. Στην αντεξέταση, υποστήριξε ότι τα προβλήματα της Παραπονούμενης και του υιού της, ως ζευγάρι, αφορούσαν το γεγονός ότι η Παραπονούμενη ζήλευε γιατί ο Κατηγορούμενος πήγαινε με άλλες γυναίκες. Όταν της υποβλήθηκε ότι τα προβλήματά τους είχαν προκύψει λόγω του ότι ο Κατηγορούμενος έκανε χρήση απαγορευμένων ουσιών, υποστήριξε ότι το έμαθε τελευταία ότι ήταν χρήστης. Όσο αφορά την σχέση της με την Παραπονούμενη ισχυρίστηκε ότι ήταν συνεργάσιμη πάντοτε μέχρι τα επίδικα γεγονότα. Μέχρι και τις 30/11/2015 ήταν στο σπίτι της, έτρωγαν μαζί χωρίς οποιοδήποτε πρόβλημα. Υποστήριξε, τέλος, ότι ο υιός της δεν της ζητούσε λεφτά γιατί εργαζόταν και ούτε δημιουργούσε οποιαδήποτε προβλήματα. ΟΙ ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ ΤΩΝ ΣΥΝΗΓΟΡΩΝ Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι αγόρευσαν ενώπιον μας επισημαίνοντας κυρίως τις κατ' ισχυρισμό αδυναμίες επί της αξιοπιστίας της αντίθετης εκδοχής. Όλα όσα έχουν τεθεί ενώπιον μας, τα έχουμε λάβει υπόψη χωρίς να είναι ανάγκη να αναφερθούμε με ιδιαίτερη λεπτομέρεια στις εισηγήσεις τους. Συνοπτικά, όμως, να επισημάνουμε ότι ο συνήγορος του Κατηγορουμένου υποστήριξε πως η περιγραφή των γεγονότων από την Παραπονούμενη δεν υποστηρίζεται από την επιστημονική μαρτυρία. Πιο συγκεκριμένα, υπέδειξε ότι δεν εντοπίστηκε οποιαδήποτε κάκωση στο σώμα ή στα χέρια της από την ιατροδικαστή, ούτε γδάρσιμο στο σώμα του Κατηγορούμενου, παρόλο ότι η Παραπονούμενη υποστήριξε ότι ο Κατηγορούμενος της είχε καταφέρει χτυπήματα με γροθιές, την χαστούκισε και της τραβούσε τα μαλλιά, ενώ και η ίδια είχε γδάρει με τα νύχια της τον Κατηγορούμενο. Υπόδειξε, περαιτέρω, αντιφάσεις στη μαρτυρία της όσον αφορά την ώρα που υποστήριξε ότι την είχε μεταφέρει στο σπίτι της. Όσον αφορά τον κατ' ισχυρισμό βιασμό της στη Λάρνακα, υπέδειξε το γεγονός ότι το ανέφερε για πρώτη φορά στην κατάθεση που έδωσε στις 6 Δεκεμβρίου 2015, ενώ το γεγονός έλαβε χώρα αρχές Μαΐου
- Εισηγήθηκε πως επρόκειτο για κοινή απόφαση του Κατηγορούμενου με την Παραπονούμενη να μετέβαιναν στο κλαπ του ξαδέλφου του για διασκέδαση και ότι είχαν προγραμματίσει από πριν, τόσο τη μετάβαση τους στο κλαπ, όσο και τη διαμονή τους στο ξενοδοχείο. Αναφορικά με την αδελφή της Σπυρούλα, εισηγήθηκε πως δεν ήταν ειλικρινής και ότι η μαρτυρία της ήταν εκδικητική, για τους λόγους που εξήγησε ο Κατηγορούμενος στη μαρτυρία του. Καταληκτικά ο συνήγορος υποστήριξε πως η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να προσκομίσει θετική μαρτυρία, ως όφειλε, και οι κατηγορίες παρέμειναν μετέωρες. Κάλεσε, ως εκ τούτου, το Δικαστήριο να αθωώσει και απαλλάξει τον Κατηγορούμενο από όλες τις κατηγορίες. Η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής από την άλλη, εισηγήθηκε ότι όλοι οι μάρτυρες κατηγορίας ήταν ειλικρινείς και δεν υπήρξαν ρήγματα στην όλη υπόθεση. Χαρακτήρισε καθόλα πειστική τη μαρτυρία της Παραπονούμενης, η οποία περιέγραψε με απόλυτη ειλικρίνεια τα γεγονότα, όπως τα βίωσε. Κάλεσε το Δικαστήριο να αποδεχθεί τη μαρτυρία της και αφού προειδοποιήσει κατάλληλα τον εαυτό του να καταδικάσει τον Κατηγορούμενο στηριζόμενο μόνο στην αξιόπιστη, όπως εισηγήθηκε, μαρτυρία της. Παρά ταύτα, υπέδειξε, υπάρχει ενισχυτική μαρτυρία σε σχέση με τη 2η κατηγορία που αφορά το βιασμό της 6ης Δεκεμβρίου
- Ως τέτοια, εισηγήθηκε, το Άμεσο Παράπονο προς την αδελφή της. Υποστήριξε, επί του προκειμένου, πως η σχετική με το ζήτημα αυτό μαρτυρία πληροί τις προϋποθέσεις του άρθρου 10 του Περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ.
- Σε σχέση με το γεγονός ότι δεν εντοπίστηκαν κακώσεις, είτε στο σώμα της Παραπονούμενης είτε του Κατηγορούμενου από γδαρσίματα, επικαλέστηκε τη μαρτυρία της Μ.Κ.12, με βάση την οποία το κατά πόσο θα μείνουν κάποια σημάδια από ένα κτύπημα, συναρτάται με την ένταση του κτυπήματος. Υπόδειξε επίσης ότι τα νύχια της Παραπονούμενης ήταν ψεύτικα και όπως εξήγησε η Μ.Κ.12, είναι πιο μαλακά. Αναλύοντας τη μαρτυρία και των υπόλοιπων μαρτύρων, εισηγήθηκε πως η εκδοχή της Παραπονούμενης υποστηρίζεται σε αρκετά σημεία από άλλη ανεξάρτητη και αξιόπιστη μαρτυρία, όπως: - τη μαρτυρία της αδελφής της (Μ.Κ.6) - τη μαρτυρία του κοινού τους φίλου Μ. Μαύρου (Μ.Κ.7) - τη μαρτυρία των Μ.Κ.3, 9 και 10 οι οποίοι ανάφεραν ότι η Παραπονούμενη ήταν φοβισμένη, αναστατωμένη και έκλαιγε. - τα τηλεπικοινωνιακά δεδομένα (Τεκμήριο 30) - τη μαρτυρία της Μ.Κ.12, η οποία διέγνωσε κάκωση στον πρωκτό - τη μαρτυρία του Μ.Κ.11 σε σχέση με τη θέση της Παραπονούμενης ότι φορούσε τα ρούχα της τη στιγμή που ο Κατηγορούμενος τη βίασε μέσα στο αυτοκίνητο στις 6/12/
- ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Έχοντας αναφερθεί στη μαρτυρία που προσκομίστηκε από τις δύο πλευρές και στις εκατέρωθεν θέσεις ερχόμαστε τώρα στο δύσκολο και λεπτό έργο του Δικαστηρίου, αυτό της αξιολόγησης της μαρτυρίας. Η ατομική μαρτυρία δεν εξετάζεται μικροσκοπικά αλλά σε συνάρτηση με το σύνολο της μαρτυρίας και των γεγονότων που συνθέτουν την υπόθεση (βλ. Ομήρου ν. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 506). Η αξιολόγηση είναι ατομική πλην όμως τα λεγόμενα του κάθε μάρτυρα θα πρέπει να συναρτώνται και ν΄ αντιπαραβάλλονται με τα λεγόμενα των λοιπών μαρτύρων και τελικά να διερευνάται η αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων. Κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας παρακολουθήσαμε με προσοχή τόσο τους μάρτυρες κατηγορίας ενώ έδιναν ένορκη μαρτυρία ενώπιον μας όσο και τον Κατηγορούμενο και τη Μ.Υ.
- Καταγράψαμε, ως οφείλαμε, νοητικά την εντύπωσή μας από την εικόνα τους κατά το χρόνο που έδιναν μαρτυρία, τη συμπεριφορά και τις αντιδράσεις τους στις ερωτήσεις που τους υποβάλλονταν, τον τρόπο με τον οποίο απαντούσαν, τη μνήμη, τη σαφήνεια και αμεσότητα των απαντήσεών τους, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος και της ευκαιρίας που είχαν για να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα. Είναι η Κατηγορούσα Αρχή που έχει το βάρος να αποδείξει την ενοχή ενός κατηγορούμενου και όχι ο κατηγορούμενος την αθωότητα του. Απόρροια της αρχής αυτής, είναι πως για την υπεράσπιση αρκεί να δώσει εξήγηση που να εισηγείται μια διαζευκτική θεωρία η οποία να είναι πιθανή και να συνάδει με τη μαρτυρία ή με άλλα λόγια μια εξήγηση ικανή να προκαλέσει εύλογη, έστω και υποβόσκουσα (lurking) αμφιβολία, χωρίς να είναι ανάγκη η εξήγηση αυτή να γίνει δεκτή από το Δικαστήριο ως αληθινή. Είναι υπό αυτή την έννοια που θα εξετάσουμε την υπόθεση στη συνέχεια, έχοντας ειδικότερα υπόψη πως τυχόν αποτυχία της Υπεράσπισης θα είναι μοιραία μόνο αν η υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής, στο βαθμό που παραμένει ακλόνητη από την Υπεράσπιση, είναι στο τέλος επαρκώς ισχυρή ώστε να οδηγήσει σε καταδίκη. Οι αστυνομικοί μάρτυρες γίνονται αποδεκτοί αφού κρίνουμε πως κατάθεσαν με ειλικρίνεια και αμεροληψία. Εξάλλου αμφισβητήθηκαν μόνο μερικώς η Μ.Κ.3 Γ./Λοχ.136 Αναστασιάδου και η Γ/Αστ.1428 Λαπηθίου, Μ.Κ.9, οι οποίες ανέφεραν ότι είδαν την Παραπονούμενη και την είχαν περιγράψει ότι έκλαιγε, ότι τελούσε σε σοκ και ήταν φοβισμένη. Σχηματίσαμε θετική εντύπωση και κρίνουμε ότι μετέφεραν με ειλικρίνεια στο Δικαστήριο τις ενέργειες που έκαναν για την υπόθεση. Η μαρτυρία τους γίνεται αποδεκτή και προβαίνουμε στα ανάλογα ευρήματα. Σημειώνουμε ωστόσο πως η εικόνα που αποκόμισαν οι Μ.Κ.3 και 9 για την εμφάνιση της Παραπονούμενης δεν έχει σημασία και δεν θα προσδώσουμε οποιαδήποτε αξία στο μέρος αυτό της μαρτυρίας τους, εφόσον είδαν την Παραπονούμενη αρκετές ώρες μετά από το επίδικο συμβάν. Αποδεχόμαστε επίσης τη μαρτυρία των Δρ. Καριόλου, Μ.Κ.11 και της Δρ. Αντωνίου, Μ.Κ.12, τα ευρήματα τους και τα αποτελέσματα των επιστημονικών τους εξετάσεων. Οι μάρτυρες αυτοί υπήρξαν συνεπείς και εξήγησαν με σαφήνεια τις εξετάσεις που έκαναν. Η μαρτυρία τους δεν αμφισβητήθηκε παρά μόνο σε επί μέρους ζητήματα, στα οποία όμως, φρονούμε, παράθεσαν με ειλικρίνεια τις θέσεις τους. Υποδεικνύουμε πως η Έκθεση του Μ.Κ.11 κατατέθηκε από κοινού ως προς την αλήθεια του περιεχομένου της. Όσον αφορά τη μαρτυρία της Μ.Κ.12, έδωσε πειστικές εξηγήσεις για όλα τα θέματα που ρωτήθηκε. Ως προς τη θέση της Υπεράσπισης ότι η ραγάδα στον πρωκτό μπορεί να δημιουργηθεί και από άλλη αιτία, δέχθηκε ότι σε πολύ μεγάλες δυσκοιλιότητες δημιουργούνται αιμορραγικές ραγάδες στην είσοδο του πρωκτού, ενώ οι αιμορρόιδες είναι από μόνοι τους μία κάκωση, η οποία είναι πολύ μεγάλη αιμορραγία, όχι όμως στην είσοδο του πρωκτού αλλά στο εσωτερικό. Όσον αφορά τις κακώσεις από χαστούκια ή από γροθιά, εξήγησε με απόλυτη πειστικότητα, ότι δεν αφήνουν πάντοτε σημάδια, αλλά εξαρτάται από την ένταση του κάθε κτυπήματος. Ειδικά για το χαστούκι, εξήγησε πως η ερυθρότητα φεύγει μετά πάροδο 2-4 ωρών, ανάλογα και με το δέρμα του θύματος. Αποδεχόμαστε ως ορθή τη μαρτυρία, τόσο του Μ.Κ.11 όσο και της Μ.Κ.12 και αναγάγουμε τη μαρτυρία τους σε ευρήματα του Δικαστηρίου. Αποδεκτή γίνεται και η μαρτυρία του Μ.Κ.8, ο οποίος μας έκανε πολύ καλή εντύπωση. Υπενθυμίζουμε, ότι, τα αποτελέσματα των τηλεπικοινωνιακών δεδομένων, έτσι κι αλλιώς, δεν αμφισβητήθηκαν. Πολύ καλή εντύπωση αποκομίσαμε και από τη Μ.Κ.
- Η όλη εικόνα περί συνομωσίας της για να πλήξει τον Κατηγορούμενο απέτυχε παταγωδώς. Δεν διακρίναμε τέτοια προσπάθεια από την Μ.Κ.
- Αντίθετα έδωσε την εικόνα ειλικρινούς μάρτυρα. Κατέθεσε τα γεγονότα όπως περιήλθαν στην αντίληψη της χωρίς υπεκφυγές. Όσον αφορά το κίνητρο που της αποδόθηκε από την Υπεράσπιση ότι, δήθεν, ήθελε να εκδικηθεί τον Κατηγορούμενο, επειδή «υπόγραψε για να εισαχθεί στο ψυχιατρείο», είναι αρκετό να υποδειχθεί πως τέτοια θέση δεν υποβλήθηκε καν στη μάρτυρα για να τοποθετηθεί. Έτσι κι αλλιώς τα ψυχικά προβλήματα που αντιμετώπισε, λόγω της χρήσης εξαρτησιογόνων ουσιών, ανάγονται στην εφηβική της ηλικία και ουδεμία σχέση δύνανται να έχουν με την παρούσα υπόθεση. Δε διατηρούμε την παραμικρή αμφιβολία ότι κατέθεσε τα γεγονότα όπως τα είχε αντιληφθεί. Όσον αφορά τον κοινό φίλο του Κατηγορουμένου και της Παραπονούμενης, Μάριο Μαύρου, Μ.Κ.7, η μαρτυρία του κρίνεται αντικειμενική και ανεξάρτητη. Διακρίναμε, βέβαια, μια μικρή δυσαρμονία στην περιγραφή του επεισοδίου, σε σχέση με το χρονικό σημείο που ο Κατηγορούμενος πλησίασε το όχημα του. Ειδικότερα, ενώ η Παραπονούμενη ανέφερε ότι την κτύπησε με γροθιές στα χέρια και τη χαστούκισε, ο ίδιος είπε πως δεν πρόσεξε να την κτυπά με γροθιές. Διευκρίνισε, ωστόσο, στην αντεξέταση, ότι ο Κατηγορούμενος την τραβούσε και την κτυπούσε στα χέρια για να αφήσει το χερούλι που κρατούσε. Η πιο πάνω διάσταση δεν επιδρά με οποιοδήποτε τρόπο στην αξιοπιστία του Μ.Κ.7, ο οποίος κατέθεσε τα γεγονότα όπως ο ίδιος τα αντιλήφθηκε, με το γρήγορο ρυθμό που διαδραματίστηκαν. Η ουσία του πράγματος είναι ότι με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, ο Κατηγορούμενος ασκούσε βία στην Παραπονούμενη για να την πειθαναγκάσει να τον ακολουθήσει. Αποδεχόμαστε, επί του προκειμένου, ότι τα γεγονότα διαδραματίστηκαν, όπως τα περιέγραψε στη μαρτυρία της η Παραπονούμενη η οποία ήταν το πρόσωπο που υπέστη τη βία και ήταν σε καλύτερη θέση να αναφερθεί με ακρίβεια στον τρόπο με τον οποίο προσπαθούσε ο Κατηγορούμενος να την υποχρεώσει να εξέλθει από το όχημα. Όσον αφορά τις θέσεις του Μ.Κ.7 για τα τηλεφωνήματα που είχε λάβει αλλά και για το τηλεφώνημα στο οποίο ισχυρίστηκε ότι άκουγε την Παραπονούμενη να ζητά από τον Κατηγορούμενο να την πάρει σπίτι της, τεκμηριώνονται από το περιεχόμενο του Τεκμηρίου
- Ερχόμαστε τώρα στη μαρτυρία της Μ.Κ.5, Παραπονούμενης, για την οποία σχηματίσαμε άριστη εντύπωση. Δεν μας βρίσκει καθόλου σύμφωνους η εισήγηση του κ. Παυλίδη ότι η μαρτυρία της Παραπονούμενης, της αδελφής της και του Μάριου Μαύρου περιέχουν αντιφάσεις. Δεν πρόκειται παρά για μικροδιαφορές σε επουσιώδη θέματα και όχι αντιφάσεις ουσίας. Εξάλλου, ως είναι γνωστό, κάθε πρόσωπο που βιώνει ένα επεισόδιο δεν δίδει βαρύτητα ακριβώς στα ίδια σημεία. Επιπλέον είναι ορθό ότι μικροαντιφάσεις και μικροανακρίβειες σε επουσιώδεις λεπτομέρειες, εξεταζόμενες στο σύνολο της μαρτυρίας, δυνατόν να ενδυναμώσουν την αξιοπιστία των μαρτύρων αφού αποκλείεται το ενδεχόμενο προσυνεννόησης (βλ. Ιωάννου ν. Δημοκρατίας
(2011)2 Α.Α.Δ. 104). Η εικόνα της Παραπονούμενης, ήταν εξαιρετική. Κατάθεσε με ηρεμία και χωρίς εμπάθεια, παρά το ότι ήταν διακριτός σ΄αυτή ο πόνος και η θλίψη που τα πράγματα έφθασαν σε τόσο ακραίο σημείο. Σε κανένα σημείο της μαρτυρίας της δεν αντιληφθήκαμε αίσθημα εκδικητικότητας και πολύ περισσότερο δεν βρίσκουμε ότι έχει οποιαδήποτε βάση η κατηγορία της Υπεράσπισης για κατασκευή σεναρίων για εκδίκηση του Κατηγορούμενου. Θα προσθέταμε ότι θα ήταν εντελώς ανεδαφικό να θεωρήσουμε ότι η συγκεκριμένη Παραπονούμενη, όπως την είδαμε στο εδώλιο, ήταν ικανή να κατασκευάσει τέτοια σενάρια. Έχουμε ικανοποιηθεί ότι κατέθεσε με ειλικρίνεια τα ακριβή γεγονότα που σχετίζονται και με τα δύο επεισόδια. Ειδικότερα: Αρχίζοντας από το περιστατικό στη Λάρνακα, τον Απρίλιο/Μάιο 2015, η Παραπονούμενη δέχθηκε με ειλικρίνεια ότι διασκέδασε, παρότι είχε υποχρεωθεί να ακολουθήσει τον Κατηγορούμενο, λόγω των απειλών ότι θα έκανε κακό στο φίλο της. Εξήγησε επίσης με απόλυτη ειλικρίνεια ότι δέχθηκε να μείνουν σε ξενοδοχείο, όταν την πληροφόρησε εκείνο το βράδυ ο Κατηγορούμενος ότι είχε κλείσει δωμάτιο σε ξενοδοχείο, προσθέτοντας ότι είχε δώσει τη συγκατάθεση της να μείνει στο ξενοδοχείο για να μην οδηγήσει ο Κατηγορούμενος επειδή είχε καταναλώσει ποσότητα αλκοόλ. Το γεγονός ότι αποδέχθηκε να μείνει στο ξενοδοχείο με τον Κατηγορούμενο δεν εξισούται με συγκατάθεση για τα όσα επακολούθησαν, όπως προσπάθησε να εισηγηθεί η Υπεράσπιση. Η Παραπονούμενη δεν ανέμενε, όπως είπε, ότι θα τη βίαζε ο Κατηγορούμενος. Όσον αφορά το επεισόδιο της 6ης Δεκεμβρίου 2015 στη Λευκωσία, η μαρτυρία της κρίνεται ιδιαίτερα πειστική, παρουσιάζει συνοχή και υποστηρίζεται σε αρκετά σημεία από άλλη ανεξάρτητη μαρτυρία. Η εξέλιξη των γεγονότων συνάδει με την περιγραφή που έδωσε στην κατάθεσή της Τεκμήριο
- Τα αλλεπάλληλα μηνύματα και τα πολλά τηλεφωνήματα στο κινητό της τηλέφωνο από τον Κατηγορούμενο, προκύπτουν μέσα από τα αποτελέσματα των τηλεπικοινωνιακών δεδομένων Τεκμήριο 30, τα οποία έγιναν παραδεκτά. Το γεγονός ότι ο Κατηγορούμενος την υποχρέωσε να μπει στο αυτοκίνητο του, υποστηρίζεται τόσο από τη μαρτυρία του Μ.Κ.7, η οποία παρέμεινε αδιαμφισβήτητη, όσο και από το βίντεο, Τεκμήριο
- Υποδεικνύουμε πως η μαρτυρία του Μ.Κ.7 ότι προσέγγισε τον Κατηγορούμενο τη στιγμή που κατέφθασαν και τα δύο οχήματα στο Πρατήριο Βενζίνης ΕΚΟ και του είπε ότι ήταν «αρρωστημένα αυτά τα πράγματα» που έκανε, δεν αμφισβητήθηκε. Ούτε και η αναφορά που περιέχεται στη γραπτή κατάθεση του (Τεκμήριο 49) ότι ο Κατηγορούμενος «την τραβούσε από τα χέρια». Θα πρέπει, επίσης να σημειώσουμε ότι στο σχετικό βίντεο, Τεκμήριο 46, το οποίο προβλήθηκε και εντός της αίθουσας του Δικαστηρίου, δεν φαίνονται όλες οι κινήσεις του Κατηγορούμενου και της Παραπονούμενης όταν ο πρώτος πλησίασε την Παραπονούμενη, ενώ καθόταν στη θέση του συνοδηγού στο όχημα του Μ.Κ.
- Δείχνει όμως τον Κατηγορούμενο να κατευθύνεται με γοργό βήμα προς το σημείο που καθόταν η Παραπονούμενη. Συνεχίζοντας τη μαρτυρία της επί της πτυχής αυτής, η Παραπονούμενη δέχθηκε με ειλικρίνεια ότι αποφάσισε, εν τέλει, να μπει στο όχημα του Κατηγορούμενου με την προϋπόθεση ότι θα της έλεγε εκείνο που ήθελε να της πει και κατόπιν θα την έπαιρνε στο σπίτι της, όπως υποσχέθηκε και στον κοινό τους φίλο (Μ.Κ.7), ο οποίος θα τους ακολουθούσε καθόλη τη διαδρομή. Η αποδοχή της μαρτυρίας της Παραπονούμενης όσον αφορά τη βία που άσκησε ο Κατηγορούμενος εις βάρος της, δεν αντιστρατεύεται την επιστημονική μαρτυρία, όπως εισηγήθηκε ο συνήγορος του Κατηγορουμένου. Όπως εξήγησε η Μ.Κ.12, τη μαρτυρία της οποίας έχουμε αποδεχθεί, τα εντυπώματα κακώσεων συναρτώνται από την ένσταση των κτυπημάτων. Υποδεικνύουμε, περαιτέρω, ότι η Παραπονούμενη φορούσε σακάκι, γεγονός που δικαιολογεί την απουσία αντικειμενικών ευρημάτων κατά την ιατροδικαστική εξέταση, δεδομένου ότι, με βάση τη μαρτυρία της Παραπονούμενης, τα κτυπήματα που δέχθηκε από τον Κατηγορούμενο ήταν, κυρίως, στα χέρια. Η μαρτυρία της όσον αφορά τη συνέχεια ενισχύεται από τη μαρτυρία του Μ.Κ.7, ο οποίος επιβεβαίωσε ότι ο Κατηγορούμενος εισήλθε σε παρόδους και έχασε οπτική επαφή με το όχημα του. Περαιτέρω, η έντονη ανησυχία της για το τι θα ακολουθούσε και οι συνεχείς εκκλήσεις της να την έπαιρνε στο σπίτι της, υποστηρίζεται και πάλι από τη μαρτυρία του Μ.Κ.7, ο οποίος περιέγραψε τη συνομιλία του Κατηγορούμενου με την Παραπονούμενη, την οποία άκουγε από το τηλεφώνημα που του είχε κάνει η Παραπονούμενη. Όσον αφορά τις μικροδιαφορές στη μαρτυρία των Μ.Κ.5, 6 και 7, που υπέδειξε ο συνήγορος του Κατηγορουμένου σε σχέση με την ακριβή ώρα που διαδραματίστηκαν τα γεγονότα, είναι αρκετό να υποδειχθεί πως ο Κατηγορούμενος δεν αρνήθηκε ότι υπήρξε συνουσία. Είναι, συνεπώς εντελώς αδιάφορο εάν τα γεγονότα έλαβαν χώρα λίγο νωρίτερα ή αργότερα από την ώρα που προσδιόρισε η Παραπονούμενη στη μαρτυρία της. Η άριστη εντύπωση την οποία αποκομίσαμε από την Παραπονούμενη μας οδηγεί στην κατάληξη ότι αυτή μετέφερε με ακρίβεια ενώπιον μας όσα υπέστη από τον Κατηγορούμενο τις πρωινές ώρες της 06/12/2015, χωρίς κίνητρο ή προσπάθεια να τον βλάψει για τους λόγους που η Υπεράσπιση της απέδωσε. Η εικόνα του Κατηγορούμενου στο εδώλιο του μάρτυρα ήταν πολύ πτωχή. Η εκδοχή του στερείται πειστικότητας από κάθε άποψη. Περιέχει παραλογισμούς που αγγίζουν μια εξωφρενική ιστορία. Προσπάθησε να πείσει ότι δεν τον ένοιαζε που η πρώην σύζυγός του είχε ένα άλλο πρόσωπο στη ζωή της αλλά παράλληλα το ίδιο βράδυ που, κατά τον ισχυρισμό του, το είχε μάθει, ήθελε να της μιλήσει άμεσα, της τηλεφωνούσε επανειλημμένα (31 κλήσεις από η ώρα 01꞉48꞉24 μέχρι η ώρα 05꞉45꞉45 σύμφωνα με το Τεκμήριο 30) και δεν περίμενε να ξημερώσει για να της πει εκείνα που ήθελε να της πει. Και όλα αυτά ενώ γνώριζε ότι το συγκεκριμένο βράδυ είχε βγει με τον κοινό τους φίλο, τον Μάριο Μαύρου και όχι με οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο. Προσάρμοσε τη μαρτυρία του, κατά το δοκούν. Άλλοτε έλεγε ότι η Ευτυχία δεν τον ενδιέφερε ενώ σε άλλο σημείο της μαρτυρίας του υποστήριξε ότι ήταν ερωτευμένοι και ήθελαν διακαώς να κάνουν έρωτα. Παρουσίασε όλα όσα είχαν συμβεί το συγκεκριμένο βράδυ σαν μια κανονική ερωτική πράξη μεταξύ ερωτευμένων. Η εκδοχή του πόρρω απέχει από την αλήθεια ενώ βρίθει από αντιφάσεις και ψεύδη. Η εκδοχή πως ο λόγος που ήθελε να της μιλήσει εκείνο το βράδυ ήταν επειδή είχε μάθει εκείνη την ημέρα ότι είχε κάποιο δεσμό και ήθελε να προστατεύσει τα παιδιά του, δεν έπεισε. Αν αυτό ήθελε θα μπορούσε να της το έλεγε στα τόσα μηνύματα και στα τόσα άλλα τηλεφωνήματα που της είχε κάνει. Αλλά ακόμη και εάν δεχόταν κάποιος ότι το βράδυ εκείνο ήθελε τόσο επίμονα να την συναντήσει, επειδή ήθελε να της πει όσα ισχυρίστηκε, πως θα μπορούσε να δικαιολογηθεί η συνέχεια; Η όλη εκδοχή του δεν αντέχει στη βάσανο της λογικής. Ο ισχυρισμός του ότι έβγαλαν τα ρούχα τους μετά από την πρωκτική επαφή, δεν συνάδει με τα αδιαμφισβήτητα ευρήματα του Μ.Κ.
- Υποδεικνύουμε πως με βάση τα ευρήματα του Μ.Κ.11, εντοπίστηκε γενετικό υλικό από σπερματικά κύτταρα του Κατηγορούμενου στο σακάκι και στην μπλούζα της Παραπονούμενης, γεγονός που ενισχύει τη δική της εκδοχή ότι φορούσε όλα τα ρούχα της όταν την βίασε ο Κατηγορούμενος και της είχε κατεβάσει μόνο το παντελόνι και το εσώρουχο, μέχρι τα γόνατα. Θα πρέπει, περαιτέρω, να υποδείξουμε βασικές ανακολουθίες στην εκδοχή της Υπεράσπισης. Πιο συγκεκριμένα: Σε υποβολή στην Παραπονούμενη, Μ.Κ.5, ο κ. Παυλίδης σαφώς έθεσε ότι δεν υπήρξε πρωκτική επαφή του Κατηγορούμενου με την ίδια. Ο ίδιος όμως ο Κατηγορούμενος, στην ένορκη του μαρτυρία, είχε αναφέρει ότι είχαν πρωκτική επαφή και ήταν κάτι το οποίο έκαμναν με την Παραπονούμενη. Πρόκειται για ουσιαστική διάσταση. Άλλη ουσιαστική ανακολουθία εντοπίζεται στον ισχυρισμό του Κατηγορούμενου κατά την ένορκη μαρτυρία του πως δεν άσκησε πίεση ή βία στην Παραπονούμενη για να εισέλθει στο όχημα του, το πρωινό της 6ης Δεκεμβρίου. Στην αντεξέταση όμως του Μ.Κ.7 από το συνήγορο του, δεν αμφισβητήθηκε πως ο Κατηγορούμενος προσπάθησε να κατεβάσει με τη βία την Παραπονούμενη από το όχημα. Θέση που δεν συνάδει ασφαλώς, με τον ισχυρισμό του Κατηγορούμενου ότι ήταν με τη θέλησή της που τον ακολούθησε και χωρίς να την τραβήξει ή να ασκήσει οποιαδήποτε βία. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, δεν αποδεχόμαστε την εκδοχή του, τόσο όσον αφορά τα γεγονότα του επεισοδίου στη Λάρνακα, όσο και σε σχέση με το επεισόδιο της 6ης Δεκεμβρίου 2015 στη Λευκωσία. Η μητέρα του (ΜΥ1), η οποία βρισκόταν στην αίθουσα του Δικαστηρίου καθόλη την ακροαματική διαδικασία, κατέβαλε εμφανή προσπάθεια να βοηθήσει με τη μαρτυρία της τον γιο της. Στο βαθμό που η μαρτυρία της είναι ασυμβίβαστη με την πιο πάνω αξιόπιστη μαρτυρία, δεν γίνεται αποδεκτή. Ειδικότερα, απορρίπτουμε τον ισχυρισμό της ότι η Παραπονούμενη κοιμόταν, μετά τη διάσταση, με τον Κατηγορούμενο στο ίδιο δωμάτιο. ΕΥΡΗΜΑΤΑ Με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση ανάλογα είναι και τα ευρήματα μας. Κρίνουμε αχρείαστο να επαναλάβουμε όλα τα γεγονότα τα οποία έγιναν αποδεκτά, όπως φαίνεται από την αξιολόγηση των μαρτύρων. Θα περιοριστούμε να υποδείξουμε τα βασικά ευρήματα, τα οποία σχετίζονται άμεσα με την ουσία της υπόθεσης. Έχουν ως ακολούθως:
- Όσον αφορά το επεισόδιο στη Λάρνακα, αποδεχόμενοι τη μαρτυρία της Παραπονούμενης, βρίσκουμε ότι ο Κατηγορούμενος την είχε εκβιάσει ότι θα έκανε κακό στο φίλο της, εάν δεν τον ακολουθούσε για διασκέδαση στο κλαπ του ξαδέλφου του. Αποδεχόμαστε επίσης ότι η Παραπονούμενη δεν γνώριζε ότι ο Κατηγορούμενος είχε κλείσει δωμάτιο σε ξενοδοχείο για να έμεναν το βράδυ, αλλά ότι της το είχε αποκαλύψει μετά που είχαν πάει στη Λάρνακα.
- Αναφορικά με το επεισόδιο της 6/12/2015 στη Λευκωσία, καταλήγουμε ότι τα γεγονότα έλαβαν χώρα με τον τρόπο που τα περιέγραψε η Παραπονούμενη. Ειδικότερα: I) Όταν στάθμευσαν τα δύο οχήματα στο Πρατήριο Βενζίνης, ο Κατηγορούμενος κατέβηκε από το όχημα και αφού άνοιξε την πόρτα του συνοδηγού στο οποίο βρισκόταν η Παραπονούμενη, άρχισε να την τραβά από τα χέρια για να κατέβει. Η Παραπονούμενη προέβαλε αντίσταση, κρατώντας από το χερούλι που βρίσκεται πάνω από τη θέση του συνοδηγού. Ο Κατηγορούμενος για να την υποχρεώσει να κατέβει την χαστούκισε, την τράβηξε από τα μαλλιά και τη κτυπούσε με γροθιές στους καρπούς των χεριών της για να αφήσει το χερούλι. II) Στο τέλος η Παραπονούμενη υπέκυψε και αποδέχθηκε να μπει στο όχημα του Κατηγορούμενου, νοουμένου ότι θα της έλεγε εκείνο που ήθελε και κατόπιν θα την έπαιρνε σπίτι, όπως της είχε υποσχεθεί και ότι καθόλη τη διαδρομή θα τους ακολουθούσε με το όχημά του ο κοινός τους φίλος (Μ.Κ.7). III) Ο Κατηγορούμενος, όμως, που είχε άλλα κατά νου, ανέπτυξε ταχύτητα και αφού εισήλθε σε παρόδους, κατάφερε να διαφύγει από το οπτικό πεδίο του Μ.Κ.
- IV) Όταν αντιλήφθηκε τις προθέσεις του η Παραπονούμενη τον εκλιπαρούσε να την πάρει στο σπίτι της και σε δυο περιπτώσεις προσποιήθηκε ότι ήθελε να ουρήσει, προκειμένου να του ξέφευγε. V) Στη δεύτερη περίπτωση, έτρεξε για να ξεφύγει αλλά ο Κατηγορούμενος, αφού την πρόφτασε την έσυρε στο πίσω κάθισμα και ακολούθησαν, όσα περιέγραψε η Παραπονούμενη στη μαρτυρία της.
- Όταν τελικά έφθασε στο σπίτι της η Παραπονούμενη, πήγε κατ' ευθείαν στο μπάνιο όπου έπλυνε το πρόσωπο και το στόμα της. Η αδελφή της (Μ.Κ.6) που ήταν ξύπνια, τη ρώτησε τι έγινε και η Παραπονούμενη της απάντησε, κλαίγοντας «ο Χρίστος» με τρόπο που η Μ.Κ.6 αντελήφθη τι είχε συμβεί. Λίγο αργότερα της ανέφερε ευθέως ότι ο Κατηγορούμενος την είχε βιάσει, εξιστορώντας της τα γεγονότα με κάθε λεπτομέρεια.
- Γύρω στις 11:30 της ίδιας ημέρας, η Παραπονούμενη, με τη συνοδεία της Μ.Κ.6, πήγαν στον Αστυνομικό Σταθμό Ομορφίτας και ακολούθως στο ΤΑΕ, όπου προέβη σε καταγγελία. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η πρώτη κατηγορία αφορά το αδίκημα της απαγωγής κατά παράβαση του άρθρου 148 του Ποινικού Κώδικα. Η παρούσα περίπτωση δεν συνιστά την κλασσική περίπτωση απαγωγής όπως την φαντάζεται το μυαλό του μη νομικού που στην σκέψη του έχει τις εικόνες που βλέπουμε σε δραματικές ταινίες. Το συγκεκριμένο αδίκημα διαπράττεται όταν συντρέχουν κατά τον ίδιο χρόνο δύο στοιχεία. Το ένα είναι η με κάποιο τρόπο απομάκρυνση ή κατακράτηση της Παραπονούμενης χωρίς τη θέληση αυτής. Και το άλλο είναι η πρόθεση του δράστη να επιτύχει ένα από τους σκοπούς που εξειδικεύει το συγκεκριμένο άρθρο. Η αναφορά στην έλλειψη θέλησης δεν περιορίζεται μόνο στην περίπτωση όπου το θύμα, έχοντας επίγνωση των περιστάσεων, εκδηλώνει αντίθεση, αλλά περιλαμβάνει και την περίπτωση όπου μια φαινομενικά συγκατάνευση δίδεται μόνο ως αποτέλεσμα παραπλάνησης με την απόκρυψη από τον δράστη των πραγματικών του προθέσεων ή γενικότερα των περιστάσεων. Το αδίκημα διαπράττεται ακόμα και στην περίπτωση που η αρχική απομάκρυνση της παραπονούμενης έγινε με τη συγκατάθεση της αλλά αργότερα αυτή αρνείται να συνεχίσει με το δράστη και αυτός την κατακρατεί δια της βίας. Όπως προέκυψε από την αξιολόγηση της μαρτυρίας, η Παραπονούμενη υπό το κράτος φόβου και υπόσχεσης είχε συγκατατεθεί να εισέλθει στο όχημα του Κατηγορουμένου για να μιλήσουν στο δρόμο προς το σπίτι της. Συνειδητοποιώντας ότι δεν τη μετέφερε προς το σπίτι της, αφού κατευθυνόταν στη Λεωφόρο Λάρνακας στην Αγλαντζιά, είχε άρει την όποια συγκατάθεσή της. Αποτελεί εύρημα μας, ότι η Παραπονούμενη, εκδήλωσε την άρνηση της, προσπαθώντας να εξέλθει από το όχημα, όταν ο Κατηγορούμενος ελάττωνε ταχύτητα στις παρόδους που είχε εισέλθει. Του ζητούσε, επίσης, επίμονα να τη μεταφέρει στο σπίτι της. Η άρνηση του Κατηγορούμενου να της επιτρέψει να εξέλθει από το όχημα του, ισοδυναμεί με παράνομη κατακράτηση της Παραπονούμενης. Όσον αφορά τις δυο κατηγορίες που αφορούν το βιασμό της Παραπονούμενης, καθώς έχει νομολογηθεί, σε σεξουαλικά αδικήματα, ενδείκνυται το Δικαστήριο να αναζητεί ενισχυτική μαρτυρία, η οποία να επιβεβαιώνει τη διάπραξη του αδικήματος από τον κατηγορούμενο (βλ. Βούτουνος ν. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 71). Επί του προκειμένου, απαιτείται ενισχυτική μαρτυρία, ως θέμα πρακτικής, μολονότι το Δικαστήριο μπορεί να βασίσει την καταδίκη του κατηγορούμενου στη μαρτυρία της παραπονούμενης και χωρίς να αναζητήσει ενισχυτική μαρτυρία, μετά από κατάλληλη αυτοπροειδοποίηση, για τους κινδύνους που εγκυμονεί μια τέτοια απόφαση (βλ. Δημοσθένους κ.ά. ν. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 129 και Γ. Χ. ν. Δημοκρατίας Ποιν. Εφ. 140/10 ημερ. 14/09/2015). Τι συνιστά ενισχυτική μαρτυρία και ποια μορφή μπορεί να πάρει εξηγείται στο ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση Ττοουλιάς ν. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 258: «Ενισχυτική είναι η μαρτυρία η οποία έχει προέλευση ανεξάρτητη από τη μαρτυρία του μάρτυρα του οποίο αποβλέπει να ενισχύσει και να τείνει να καταδείξει ουσιωδώς ότι όχι μόνο διαπράχθηκε το αδίκημα για το οποίο κατηγορείται ο υπόδικος, αλλά επίσης ότι εκείνος που το διέπραξε ήταν ο κατηγορούμενος. Όπως υποδεικνύεται στην πρόσφατη δικαστική απόφαση Turner v. Blunden δεν απαιτείται όπως η ενισχυτική μαρτυρία αποδεικνύει αφ΄ εαυτής τα αμφισβητούμενα γεγονότα ή συστατικά στοιχεία του εγκλήματος. Ο, τι απαιτείται είναι η μαρτυρία να έχει ανεξάρτητη προέλευση από το συνένοχο (accomplice) και να τείνει να καταδείξει σε μια ή περισσότερες ουσιώδεις λεπτομέρειες ότι διαπράχθηκε το κρινόμενο έγκλημα και ότι εγκληματίας είναι ο κατηγορούμενος.» Η πιο πάνω αρχή υιοθετήθηκε σε σωρεία μεταγενέστερων υποθέσεων (βλ. μεταξύ άλλων, Λοΐζου ν. Δημοκρατίας
(2009)2 Α.Α.Δ. 469 και Ν. Χ. ν. Δημοκρατίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 503). Σε σχέση με το περιστατικό της 6/12/2015, η Παραπονούμενη είχε αναφέρει στην αδελφή της όλα όσα είχαν συμβεί όταν είχε επιστρέψει στο σπίτι το συγκεκριμένο πρωινό. Θα εξετάσουμε εάν το παράπονο της Παραπονούμενης προς την αδελφή της, Μ.Κ.6, δύναται να εκληφθεί ως άμεσο, εν τη εννοία του Νόμου. Οι προϋποθέσεις για αποδοχή ενός παραπόνου σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 10 του Περί Αποδείξεως Νόμου, συνοψίζονται στις εξής: (α) το παράπονο ή δήλωση να γίνεται αμέσως μετά τη διάπραξη του αδικήματος και (β) το παράπονο να γίνεται προς το πρόσωπο ή τα πρόσωπα τα οποία το Δικαστήριο φρονεί ότι ήταν φυσικό να προβεί σε δήλωση ή παράπονο σχετικά με το αδίκημα (Γεωργίου ν. Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 618). Στην Ομήρου ν. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 506 τονίστηκε πως: «Η αξία του πρώτου παραπόνου έγκειται στο ότι σύμφωνα με τις επιταγές της νομολογίας πρέπει να γίνεται αυθόρμητα και με την πρώτη ευκαιρία που εύλογα προσφέρεται (Βλ. Archbold, έκδοση 1995, παραγ. 8-92 και 8-93) για να μη δίνεται η ευκαιρία για δεύτερες σκέψεις.» Το πρώτο παράπονο, σύμφωνα με το άρθρο 10 του Περί Αποδείξεως Νόμου, όπως έχει υπογραμμιστεί στην υπόθεση Sammy John Lee Trussler ν. Δημοκρατία Ποιν. Έφ. 65/2012 ημερ. 16/1/13 με υιοθέτηση της Typye v. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 279 σελ. 292 «θεωρείται κλασική μορφή ενισχυτικής μαρτυρίας». Στην Κύπρο, το πρώτο παράπονο έχει αναγνωρισθεί ως ενισχυτική μαρτυρία εν αντιθέσει με τα στην Αγγλία ισχύοντα. Αυτό εξηγείται βέβαια λόγω της διάφορης φύσης και εμβέλειας του πρώτου παραπόνου με βάση το πιο πάνω άρθρο 10 σε σχέση με την Αγγλική προσέγγιση, (βλ. για την δεκτότητα του πρώτου παραπόνου σαν ενισχυτική μαρτυρία τις υποθέσεις Sutton v. King 14 C.L.R. 160, Republic v. Votsis 19 C.L.R. 306, Hajilouca v. Republic
(1961)1 C.L.R. 57). Όπως έχει τονισθεί στην υπόθεση Γεωργιάδης ν. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 256: «Η άμεση μάλιστα εκδήλωση παραπόνου θεωρείται τόσο σημαντική ώστε θεσμοθετημένη πρόνοια στον περί Αποδείξεως Νόμο Κεφ. 9, άρθρο 10, να επιτρέπει, κατ΄ εξαίρεση του κανόνα της μη αποδοχής εξ ακοής μαρτυρίας, την κατάθεση στο Δικαστήριο του παραπόνου αυτού ως απόδειξη του καταγγελλόμενου γεγονότος ή και ενισχύσεως του.» Στην αγγλική απόφαση R v. Wright
(1990)Cr. App. R. 92, καταγράφηκε ότι ουσιώδες για την αποδοχή του παραπόνου δεν είναι αφ΄ εαυτού το γεγονός ότι έγινε παράπονο αλλά το περιεχόμενο του και η εμφάνιση συνοχής μεταξύ των λεπτομερειών του παραπόνου και της εκδοχής της Παραπονουμένης. Εξετάσαμε με προσοχή τι μετέφερε ενώπιον μας τόσο η Παραπονούμενη όσο και η αδελφή της Σπυρούλλα, Μ.Κ.6, της οποίας αποδεχόμαστε τη μαρτυρία ως καθόλα αντικειμενική και αληθινή. Η αντεξέταση δεν κλόνισε με οποιοδήποτε τρόπο τα όσα μας μετέφερε, αντιθέτως περιορίστηκε σε διερεύνηση επουσιωδών λεπτομερειών που ανάγονται χρονικά πολύ πριν από το επεισόδιο του βιασμού, αφήνοντας ανέπαφο τον πυρήνα της κατάθεσης της, όσον αφορά το τι της μετέφερε ως άμεση εκδήλωση παραπόνου. Περιγράφοντας την κατάσταση της Παραπονούμενης η Μ.Κ.6, ανάφερε ότι ήταν κλαμένη, ταραγμένη και φαινόταν χαμένη. Η κίνησή της προς το μπάνιο για να πλύνει το στόμα της ήταν φυσικό ότι δεν της επέτρεψε την ολοκληρωμένη διήγηση των συμβάντων. Όσον αφορά την εγγύτητα συμβάντος και παραπόνου, σημασία έχει ότι η Παραπονούμενη, ευθύς μόλις εισήλθε στο σπίτι, έδωσε στη Μ.Κ.6 να αντιληφθεί σαφώς ότι την είχε βιάσει ο Κατηγορούμενος. Το γεγονός ότι η Μ.Κ.6 δεν ζήτησε περαιτέρω λεπτομέρειες εκείνη τη στιγμή, στην προσπάθεια της να ηρεμήσει την Παραπονούμενη που ήταν εμφανώς αναστατωμένη, δεν έχει ουσιαστική επίδραση στην αμεσότητα του παραπόνου. Στην υπόθεση Γεωργίου ν. Δημοκρατίας (ανωτέρω), κρίθηκε ότι πληρούσε τις προϋποθέσεις του Πρώτου Παραπόνου η αναφορά της εκεί Παραπονούμενης σε φίλη της ότι την είχε βιάσει ο εργοδότης της, όταν την είχε συναντήσει σε καφετέρια, λίγη ώρα μετά το επεισόδιο. Προηγουμένως η Παραπονούμενη, είχε μιλήσει μαζί της τηλεφωνικά, χωρίς να της αναφέρει το παραμικρό σε σχέση με το βιασμό. Η κάθε περίπτωση, ασφαλώς, εξετάζεται με βάση τα ιδιαίτερα περιστατικά που περιβάλλουν την υπόθεση. Στην κρινόμενη υπόθεση, βρίσκουμε ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 10 του Κεφ. 9. Βρίσκουμε, συνεπώς, πως τα όσα η Παραπονούμενη διηγείται στην Σπυρούλλα το πρωινό της 6ης Δεκεμβρίου, 2015 συνιστούν Πρώτο Παράπονο μέσα στις παραμέτρους της νομολογίας. Πρώτο Παράπονο το οποίο ενδυναμώνει και ενισχύει τη μαρτυρία της Παραπονούμενης, αλλά και αποδεικνύει το καταγγελλόμενο γεγονός της 6ης Δεκεμβρίου, 2015. Επί πλέον ενίσχυση της μαρτυρίας της Παραπονούμενης αποτελεί η αναστατωμένη της κατάσταση, όπως την μετέφερε στο Δικαστήριο η αδελφή της Σπυρούλλα (Μ.Κ.6). Υπενθυμίζουμε ότι, με βάση τη μαρτυρία της Μ.Κ.6, η οποία κρίθηκε καθόλα αξιόπιστη, όταν εισήλθε η Παραπονούμενη στο σπίτι, αμέσως μετά το συμβάν, ήταν σε κατάσταση σοκ, έτρεμε, έκλαιγε και φαινόταν φοβισμένη. Έχει νομολογηθεί ότι η αναστατωμένη κατάσταση του παραπονούμενου προσώπου σε υποθέσεις σεξουαλικών αδικημάτων, δύναται να αποτελέσει ενισχυτική μαρτυρία (βλ. Brierley v. Αστυνομίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 476 και Α.Δ. ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 91/2004 ημερ. 22/06/2016). Η κατάσταση της Παραπονούμενης, όπως περιγράφεται πιο πάνω, αμέσως μετά το συμβάν, επιβεβαιώνει τη γνησιότητα του παραπόνου της και συνιστά, υπό τις περιστάσεις, ενίσχυση της μαρτυρίας της. Όσον αφορά την καταγγελία για τα γεγονότα που είχαν εξελιχθεί τον Απρίλιο με Μάιο 2015, χωρίς με οποιοδήποτε τρόπο να πλήττεται η αξιοπιστία της Παραπονούμενης, εφαρμόζοντας τις αρχές που επιτάσσει η νομολογία, δεν θα είμασταν διατεθειμένοι να τα αποδεχθούμε, χωρίς ενίσχυση, λόγω και του χρόνου που διέρρευσε από την ημερομηνία που έλαβαν χώρα μέχρι και την ημερομηνία της καταγγελίας. Τα άρθρα 144 και 145 του Κεφ. 154 επί των οποίων στηρίζεται η 2η κατηγορία προνοούν: «Όποιος έρχεται σε παράνομη συνουσία με γυναίκα, χωρίς τη συναίνεση της παθούσας ή με τη συναίνεσή της εφόσον η συναίνεση για αυτό δόθηκε υπό το κράτος βίας ή φόβου σωματικής βλάβης ή προκειμένου για παντρεμένη γυναίκα, με την πλαστοπροσωπία του συζύγου της, είναι ένοχος κακουργήματος το οποίο καλείται βιασμός». Απαιτείται να αποδειχθεί ότι η σεξουαλική επαφή έλαβε χώρα χωρίς να δοθεί συγκατάθεση ή συναίνεση της παραπονούμενης. Η συναίνεση που προνοείται στο νόμο εμπεριέχει το στοιχείο της ελεύθερης βούλησης. Δεν απαιτείται όπως η παραπονούμενη επιδείξει ή αναφέρει ρητά στον κατηγορούμενο την έλλειψη της συγκατάθεσης της, όμως η Κατηγορούσα Αρχή πρέπει να παρουσιάσει μαρτυρία, ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης, που να καταδεικνύει αυτή την έλλειψη συγκατάθεσης (Blackstones Criminal Practice 2007, παρα. Β.3.8., σελ. 248 - 249, Malone
(1998)2 Cr. App. R. 447). Δεν απαιτείται επίσης να αποδειχθεί οποιαδήποτε φυσική αντίσταση εκ μέρους της παραπονούμενης (βλ. Olugboja [1982] QB 320). Από τη μαρτυρία όπως την έχουμε αποδεχθεί και τα ευρήματά μας, καταλήγουμε ότι στοιχειοθετείται το αδίκημα του βιασμού της 06/12/2015 και ότι η συνουσία του Κατηγορουμένου με την Παραπονούμενη έχει επιτευχθεί υπό το κράτος σωματικής βίας και φόβου σωματικής βλάβης και χωρίς τη συγκατάθεση της Παραπονούμενης (βλ. Σοφοκλέους ν. Δημοκρατίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 259, Κορέλλης ν. Δημοκρατίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 506, Γρηγορίου ν. Δημοκρατίας,
(2001)2 Α.Α.Δ. 571 και Καήλης ν. Δημοκρατίας (ανωτέρω)). Η περί του αντιθέτου εισηγήσεις του συνήγορου Υπεράσπισης καταρρίφθηκαν από την αξιόπιστη μαρτυρία που αναφέρουμε πιο πάνω. Είναι η κατάληξη μας ότι καθόλη τη διάρκεια των παράνομων ενεργειών του Κατηγορουμένου απουσίαζε η ελεύθερη βούληση του θύματος το οποίο αντιστάθηκε και κατά τη διαδρομή με το αυτοκίνητο αλλά και όταν έφθασαν στο μέρος όπου εξελίχθηκαν τα γεγονότα. Σημειώνουμε ότι, ως θέμα αρχής δεν υπάρχει διαφορά μεταξύ της μη συναίνεσης και της φαινομενικής συναίνεσης (δηλαδή της απουσίας έντονης σωματικής αντίστασης) που προκύπτει ως αποτέλεσμα της πρόκλησης φόβου ή άσκησης βίας επί του θύματος (βλ. Haward 50 Cr. App. R. 56). Για όλους τους πιο πάνω λόγους, καταλήγουμε ότι η Κατηγορούσα Αρχή έχει αποδείξει πέρα από κάθε λογική αμφιβολία τις κατηγορίες 1 και 2, στις οποίες ο Κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος. Στην 3η κατηγορία, ελλείψει ενισχυτικής μαρτυρίας, ο Κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται. (Υπ.) Λ. Καλογήρου, Π.Ε.Δ. (Υπ.) Στ. Σταύρου, Α.Ε.Δ. (Υπ.) Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /κπ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο