ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν. ΧΡΙΣΤΑΚΗΣ ΑΝΤΩΝΙΟΥ, Αρ. Υπ.: 23573/15, 14/3/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLEF:2017:19 ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. Καλογήρου, Π.Ε.Δ. Στ. Σταύρου, Α.Ε.Δ. Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. Αρ. Υπ.: 23573/15 ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ v. ΧΡΙΣΤΑΚΗΣ ΑΝΤΩΝΙΟΥ Κατηγορούμενος Ημερομηνία: 14 Μαρτίου, 2017 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Αλ. Σιαπανή Για τον Κατηγορούμενο: κ. Δ. Παυλίδης Κατηγορούμενος παρών. --------------------------------- ΠΟΙΝΗ Ο Κατηγορούμενος κρίθηκε ένοχος μετά από ακροαματική διαδικασία στις κατηγορίες της απαγωγής και του βιασμού κατά παράβαση των Άρθρων 148, 144 και 145 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.
- Τα γεγονότα που περιβάλλουν τη διάπραξη των αδικημάτων εκτίθενται με λεπτομέρεια στην απόφασή μας και δεν θα τα επαναλάβουμε, παρά μόνο στο βαθμό που απαιτείται για σκοπούς επιβολής ποινής. Συγκεκριμένα, υπενθυμίζουμε ότι ο Κατηγορούμενος, πρώην σύζυγος της Παραπονούμενης, στις 6/12/2015, αφού υποχρέωσε την Παραπονούμενη να εισέλθει στο όχημά του, ήλθε σε παράνομη συνουσία μαζί της. Με βάση τα ευρήματά μας, η Παραπονούμενη στις 5/12/2015 είχε διευθετήσει βραδινή έξοδο με τον ΜΚ7, Μάριο Μαύρου, ο οποίος τυγχάνει να είναι και φίλος του Κατηγορούμενου. Τις πρωινές ώρες της 6/12/2015, όταν η Παραπονούμενη κατευθυνόταν προς το σπίτι της με τον υπό αναφοράν συνοδό της, κατόπιν επιμονής του Κατηγορουμένου, συναντήθηκαν στο Πρατήριο Βενζίνης ΕΚΟ στην οδό Γρ. Διγενή στη Λευκωσία, όπου ο Κατηγορούμενος ζήτησε από την Παραπονούμενη να εισέλθει στο δικό του όχημα για να την οδηγήσει εκείνος στο σπίτι της, επειδή ήθελε, δήθεν να συζητούσε μαζί της κάποιο προσωπικό τους θέμα. Στην άρνηση της Παραπονούμενης, ο Κατηγορούμενος προσπάθησε να την υποχρεώσει να τον ακολουθήσει χρησιμοποιώντας βία. Η Παραπονούμενη υποκύπτοντας, υπό τις συνθήκες που περιγράφουμε στην απόφαση μας, αποδέχθηκε να εισέλθει στο όχημα του Κατηγορούμενου με την προϋπόθεση ότι θα της έλεγε εκείνο που ήθελε και ακολούθως θα την έπαιρνε στο σπίτι της και νοουμένου ότι θα τους ακολουθούσε με το όχημα του ο ΜΚ
- Ο Κατηγορούμενος όμως, που είχε άλλα στο μυαλό του, αφού ξέφυγε από το οπτικό πεδίο του ΜΚ7, αναπτύσσοντας μεγάλη ταχύτητα και εισερχόμενος σε παρόδους, οδήγησε την Παραπονούμενη σε πεζοδρόμιο της οδού Σολωμίδη στην Παλλουριώτισσα, όπου δεν υπήρχαν κοντά σπίτια και την βίασε τόσο από τον πρωκτό όσο και από τον κόλπο. Η Παραπονούμενη έκλαιγε και τον εκλιπαρούσε να σταματήσει και να την πάρει στο σπίτι της αλλά εκείνος συνέχισε το ανοσιούργημα του, λέγοντας της ότι θα της έκανε «αυτά που είχε ακούσει ότι είχε κάνει με άλλον άνδρα». Προτού τελειώσει, την τράβηξε από τα μαλλιά και εκσπερμάτωσε στο στόμα της. Ο Κατηγορούμενος είναι ηλικίας 40 ετών και έχει λευκό ποινικό μητρώο. Όπως αναφέρεται στην Έκθεση του Γραφείου Κοινωνικής Ευημερίας, το περιεχόμενο της οποίας υιοθετήθηκε από την Υπεράσπιση, είναι διαζευγμένος και έχει δύο θυγατέρες (δίδυμες) ηλικίας 9 ετών, οι οποίες διαμένουν με την μητέρα τους, δηλαδή την Παραπονούμενη. Καταβάλλει προς την πρώην σύζυγο του διατροφή για τα ανήλικα τέκνα του, ύψους €450 μηνιαίως. Προέρχεται από συγκροτημένη οικογένεια χαμηλής κοινωνικοοικονομικής κατάστασης. Οι γονείς του είναι συνταξιούχοι. Έχει ένα μεγαλύτερο αδελφό ο οποίος είναι έγγαμος και διαμένει σε άλλη επαρχία. Είναι απόφοιτος Λυκείου και πήρε απαλλαγή από το στρατό, λόγω τραυματισμού του σε οδικό ατύχημα. Από το 2011 διατηρούσε δικό του γραφείο ταξί το οποίο έκλεισε το 2015, λόγω προβλημάτων που αντιμετώπιζε στο γάμο του και της άσχημης συναισθηματικής κατάστασης στην οποία βρισκόταν. Έκτοτε συντηρείτο από τους γονείς του, μέχρι και τη σύλληψη του. Λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή για υπέρταση καθώς και για τη ψυχική του υγεία. Στην Έκθεση γίνεται επίσης αναφορά για χρήση ναρκωτικών ουσιών και για συνεργασία που είχε με τη θεραπευτική κοινότητα Αγίας Σκέπης, για σκοπούς απεξάρτησης. Εκφράζει τέλος ανησυχία για τις θυγατέρες του οι οποίες δεν γνωρίζουν που βρίσκεται. Όπως διευκρίνισε ο ευπαίδευτος συνήγορος του στην αγόρευση του για μετριασμό της ποινής, οι θυγατέρες του τον αναζητούν και του στέλλουν μηνύματα αγάπης. Εισηγήθηκε ότι ο Κατηγορούμενος ενδιαφέρεται πραγματικά για τα ανήλικα παιδιά του, εκφράζοντας την ανησυχία του για το γεγονός ότι δεν θα είναι σε θέση να καταβάλλει τη διατροφή των €450 μηνιαίως που επιδίκασε το Οικογενειακό Δικαστήριο. Ανέφερε, περαιτέρω, ότι ο Κατηγορούμενος προέβη σε διευθέτηση ώστε να καταβάλλεται, μέσω των γονιών του, ποσό €300 μηνιαίως από την είσπραξη κάποιου ενοικίου, προκειμένου να μην αντιμετωπίσουν οικονομικό πρόβλημα τα παιδιά του. Ο συνήγορος εξέφρασε την απολογία του Κατηγορουμένου για το αδίκημα που διέπραξε και κάλεσε το Δικαστήριο να επιδείξει τη μέγιστη δυνατή επιείκεια, επισημαίνοντας: - το λευκό του μητρώο - τις προσωπικές του συνθήκες - το γεγονός ότι ήταν ένα μεμονωμένο περιστατικό στο οποίο ο Κατηγορούμενος έδρασε παρορμητικά και χωρίς προσχεδιασμό - στη μικρή διάρκεια του βιασμού σε συνάρτηση και με το γεγονός ότι δεν προκλήθηκαν σωματικά τραύματα στην Παραπονούμενη - τις συνέπειες που θα υποστούν οι ανήλικες θυγατέρες του Επεσήμανε, τέλος, ότι η Παραπονούμενη ήταν η πρώην σύζυγος του Κατηγορουμένου, υποστηρίζοντας ότι είχαν σεξουαλικές σχέσεις στο παρελθόν. Όπως το έθεσε ο συνήγορος, υπήρξε σεξουαλική επαφή μεταξύ τους 6 μήνες πριν από τη διάπραξη του βιασμού της 6/12/2015, εννοώντας το επεισόδιο που σχετίζεται με την 3η κατηγορία στην οποία αθωώθηκε. Θα πρέπει ωστόσο να υποδείξουμε ότι το Δικαστήριο οδηγήθηκε στην αθώωση του Κατηγορουμένου σε σχέση με το επεισόδιο του Απριλίου-Μαΐου 2015 (3η κατηγορία) λόγω απουσίας ενισχυτικής μαρτυρίας, παρότι έκρινε αξιόπιστη την Παραπονούμενη. Εν κατακλείδι ο συνήγορος του Κατηγορούμενου εισηγήθηκε ότι συντρέχουν σοβαροί μετριαστικοί παράγοντες, τόσο σε σχέση με το πρόσωπο του Κατηγορούμενου όσο και με τις περιστάσεις διάπραξης του αδικήματος, ώστε να δικαιολογείται η επιβολή ποινής χαμηλότερης των 5 ετών που αποτελεί, με βάση την υπόθεση R. v. Keith Billam & Others
(1986)8 Cr. App. R.
(5)48, την αφετηρία σε υποθέσεις βιασμών. Ο συνήγορος εισηγήθηκε τέλος πως οι περιστάσεις της υπόθεσης προσομοιάζουν με τις υποθέσεις Brierley v. Αστυνομίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 476 και Trussler v. Δημοκρατίας
(2013)2 Α.Α.Δ. 38, στις οποίες επιβλήθηκαν ποινές φυλάκισης 2½ και 4 ετών, αντίστοιχα. Η κατηγορία του βιασμού στην οποία έχει βρεθεί ένοχος ο Κατηγορούμενος, είναι πολύ σοβαρή και αυτό αντικατοπτρίζεται από τη μέγιστη ποινή που προβλέπει ο Νόμος, η οποία με βάση το Άρθρο 145 είναι φυλάκιση μέχρι και δια βίου. Ενδεικτικό δε για τον τρόπο που αντιμετωπίζονται από τα Δικαστήρια τέτοια αδικήματα, είναι οι αυστηρές ποινές που επιβάλλονται. Φυσικά, οι σχετικές ποινές που εντοπίζονται μέσα από το σύνολο της νομολογίας, ποικίλλουν. Τούτο οφείλεται στο γεγονός ότι διαφέρουν τα γεγονότα και οι περιστάσεις που περιβάλλουν την κάθε περίπτωση, όπως ορθά υποδείχθηκε και από το συνήγορο του Κατηγορουμένου. Κατά κανόνα όμως, είναι ποινές μακρόχρονης φυλάκισης. Όπως έχει λεχθεί στην υπόθεση Δημοκρατία ν. Κυριάκου
(2008)2 Α.Α.Δ. 562, «Αδικήματα σεξουαλικής φύσης τιμωρούνται από τα δικαστήρια με αποτρεπτικές ποινές σε μια προσπάθεια καταστολής τους, τόσο γιατί στρέφονται και προσβάλλουν τα ήθη γενικά, όσο και γιατί προσβάλλουν και συνθλίβουν την προσωπικότητα των θυμάτων». (Βλ. επίσης Rana κ.α. v. Δημοκρατίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 489, 500). Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι στην υπόθεση Μιχάλης Φιλίππου ν. Δημοκρατίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 341, επικυρώθηκε από το Εφετείο ποινή φυλάκισης 8 ετών που είχε επιβληθεί πρωτόδικα στον Εφεσείοντα, ο οποίος προθυμοποιήθηκε να μεταφέρει άγνωστη του αλλοδαπή ηλικίας 40 ετών και αντί αυτού την πήρε σε ερημική περιοχή όπου τη βίασε. Η ταλαιπωρία του θύματος διήρκεσε περί τη μια ώρα, ενώ ο Εφεσείων βαρύνετο με δύο προηγούμενες καταδίκες που περιείχαν το στοιχείο της βίας. Στην υπόθεση Hamieh ν. Γενικού Εισαγγελέα
(2006)2 Α.Α.Δ. 259, επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 9 ετών που επιβλήθηκε από το Πρωτόδικο Δικαστήριο σε αλλοδαπό, ηλικίας 24 ετών, ο οποίος, ενώ βρισκόταν στην Κύπρο παράνομα, βίασε 48χρονη Φιλιππινέζα. Τόσο από το Πρωτόδικο Δικαστήριο, όσο και από το Εφετείο, αναγνωρίστηκε η απουσία των επιβαρυντικών στοιχείων της άσκησης υπέρμετρης βίας και απειλής κατά της ζωής. Η απρόσκλητη είσοδός του στο διαμέρισμα της Παραπονουμένης, μετά από παρακολούθηση των κινήσεων της, κρίθηκε επιβαρυντικός παράγοντας. Στη Rana (πιο πάνω), επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 7 ετών σε δύο νεαρούς φοιτητές ηλικίας 23 ετών, από το Πακιστάν, οι οποίοι βίασαν νεαρή Ιρλανδή τουρίστρια, ηλικίας 24 ετών, μετά από διασκέδαση σε νυχτερινά κέντρα στην Αγία Νάπα. Προκειμένου να την αναγκάσουν να συγκατανεύσει στις ορέξεις τους, χρησιμοποίησαν βία και απειλές. Στην επιμέτρηση της ποινής, λήφθηκαν υπόψη το λευκό ποινικό τους μητρώο και η έλλειψη προσχεδιασμού. Ποινή φυλάκισης 6 ετών επικυρώθηκε και στην Οικονομίδης ν. Δημοκρατίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 100 όπου ο Εφεσείων, προσποιούμενος τον αστυνομικό, ζήτησε από την αλλοδαπή Παραπονούμενη να εισέλθει στο αυτοκίνητό του για να μεταβούν για έλεγχο στο Αστυνομικό Τμήμα. Αντί αυτού, τη μετέφερε σε οικόπεδο όπου με τη χρήση απειλών τη βίασε στο πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου. Παράγοντες που επηρέασαν την επιμέτρηση της ποινής ήταν, μεταξύ άλλων, η απουσία προσχεδιασμού, η μικρή διάρκεια του επεισοδίου, η περιορισμένη βία καθώς και οι συνθήκες επιπολαιότητας και νεανικού αυθορμητισμού. Στη Λοΐζου κ.α. ν. Δημοκρατίας
(2009)2 Α.Α.Δ. 469, επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 6 ετών που είχε επιβληθεί στους δύο Εφεσείοντες, οι οποίοι βίασαν διαδοχικά την Παραπονούμενη, αφού αναγνωρίστηκε πως δεν συνέτρεχαν ιδιαίτεροι επιβαρυντικοί παράγοντες. Στην υπόθεση Χριστοφή ν. Δημοκρατίας
(2009)2 Α.Α.Δ. 323, επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 13 χρόνων στον Εφεσείοντα, ο οποίος βίασε την Παραπονούμενη υπό την απειλή μαχαιριού, μπροστά στα μάτια του 3χρονου γιου της. Η υπόθεση χαρακτηρίστηκε από τις χειρότερες του είδους, ενώ συνυπολογίστηκε και η προηγούμενη παράνομη δραστηριότητα του Εφεσείοντα που συνίστατο σε αρκετές άσεμνες επιθέσεις εναντίον ανυπεράσπιστων γυναικών. Πιο πρόσφατα, στην Depo Supo Fowokan ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 246/2012, ημερ. 24/1/2014, επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 8 ετών που επιβλήθηκε στον Εφεσείοντα ο οποίος οδήγησε την Παραπονούμενη στο διαμέρισμά του και τη βίασε, χρησιμοποιώντας βία, ώστε να κάμψει τις αντιστάσεις της. Τέλος, στην υπόθεση Hamisi Selmani κ.ά. ν. Δημοκρατίας, Ποινικές Εφέσεις 235/2013 και 236/2013, ημερ. 5/10/2016, επικυρώθηκαν ποινές φυλάκισης 10 ετών που επιβλήθηκαν στους δύο Εφεσείοντες, αφού κρίθηκε ότι συνέτρεχαν επιβαρυντικοί παράγοντες. Η εισήγηση του συνηγόρου ότι τα γεγονότα των υποθέσεων Brierly και Trussler - πιο πάνω - προσομοιάζουν με τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης δεν μας βρίσκει σύμφωνους. Συμφωνούμε, ωστόσο, με την εισήγηση του πως η εξεταζόμενη υπόθεση δεν είναι από τις χειρότερες υποθέσεις του είδους. Εντοπίζουμε όμως επιβαρυντικά στοιχεία στις περιστάσεις διάπραξης του εγκλήματος. Ο Κατηγορούμενος, όπως υποδείξαμε στην απόφασή μας, αγνοώντας πλήρως τις εκκλήσεις της Παραπονούμενης την βίασε από τον πρωκτό και τον κόλπο, ενώ εκσπερμάτωσε στο στόμα της εξευτελίζοντας την Παραπονούμενη. Εντοπίζουμε επίσης στοιχεία προσχεδιασμού, αφού ο Κατηγορούμενος ανάγκασε την Παραπονούμενη να εισέλθει στο όχημά του προσποιούμενος ότι ήθελε, δήθεν, να της πει κάτι για τα προσωπικά τους θέματα. Όπως υποδείχθηκε στην αναφερθείσα υπόθεση Hamisi Selmani κ.ά. ν. Δημοκρατίας, (με αναφορά και στην Αγγλική υπόθεση Keith Billam - πιο πάνω - την οποία επικαλέστηκε ο συνήγορος του Κατηγορουμένου) το αδίκημα του βιασμού προσλαμβάνει ακόμη σοβαρότερη μορφή όταν συντρέχουν παράγοντες, όπως, μεταξύ άλλων, ο προσεκτικός σχεδιασμός του εγκλήματος και ο σεξουαλικός εξευτελισμός του θύματος. Δεν παραγνωρίζουμε, βεβαίως, τη μετέπειτα ενέργεια του Κατηγορουμένου να μεταφέρει την Παραπονούμενη με το όχημά του στο σπίτι της ζητώντας της συγγνώμη. Εκτιμούμε πως αυτή η ενέργεια μετριάζει, σε μικρό βαθμό, τη σοβαρότητα της εγκληματικής του δράσης, χωρίς όμως να παραγνωρίζουμε και τις πιο πάνω ενέργειες του που εξευτέλισαν την Παραπονούμενη. Υποδεικνύουμε, συναφώς, πως με βάση τα ευρήματα μας η Παραπονούμενη τον εκλιπαρούσε να σταματήσει αλλά ο Κατηγορούμενος συνέχισε να την εξευτελίζει, λέγοντάς της ότι θα έκανε μαζί της αυτά που είχε ακούσει ότι έκανε με άλλους άνδρες. Συμφωνούμε με την εισήγηση της υπεράσπισης πως η επιλογή του Κατηγορούμενου να μην παραδεχθεί, δεν αποτελεί επιβαρυντικό παράγοντα (βλ. Βενιζέλου ν. Δημοκρατίας
(2009)2 Α.Α.Δ. 59). Υποδεικνύουμε βεβαίως πως η παραδοχή αμείβεται με σχετική έκπτωση στην ποινή, την οποία δεν δικαιούται ο Κατηγορούμενος στην παρούσα υπόθεση, αφού επέλεξε να μην παραδεχθεί ως είχε δικαίωμα. Ιδιαίτερη δε βαρύτητα προσλαμβάνει η παραδοχή σε υποθέσεις σεξουαλικών αδικημάτων, όπως είναι η παρούσα περίπτωση, αφού δεν υποχρεώνονται τα θύματα να βιώσουν ξανά τις τραυματικές τους εμπειρίες (βλ. Hamieh ν. Γενικού Εισαγγελέα (ανωτέρω), Γενικός Εισαγγελέας ν. Βαρνάβα
(1999)2 Α.Α.Δ. 658, Σ.Κ. ν. Αστυνομικού Διευθυντή Λεμεσού
(2010)2 Α.Α.Δ. 304 και Γ.Χ. ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 140/2010, ημερ. 14/9/2015). Λαμβάνουμε, περαιτέρω, υπόψη τις προσωπικές συνθήκες του Κατηγορουμένου, το λευκό του μητρώο και τις δυσμενείς συνέπειες από την καταδίκη του, λόγω και της κατάστασης της υγείας του όπως παρουσιάζεται στην Έκθεση του Γραφείου Κοινωνικής Ευημερίας. Σημειώνουμε, ωστόσο, πως τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος μπορούν να αντιμετωπιστούν από τις αρχές των φυλακών. Λαμβάνοντας υπόψη κάθε σχετικό παράγοντα που θα μπορούσε να προσμετρήσει στο ύψος της ποινής, καταλήξαμε πως τόσο η φύση του αδικήματος όσο και οι περιστάσεις της υπόθεσης, επιβάλλουν την αντιμετώπιση της περίπτωσης με τη δέουσα αυστηρότητα. Χωρίς να παραγνωρίζουμε τους μετριαστικούς παράγοντες που αναφέρθηκαν, επιβάλλουμε στον Κατηγορούμενο ποινή φυλάκισης έξι
(6)ετών, στην κατηγορία του βιασμού (2η κατηγορία). Στην 1η κατηγορία (της απαγωγής) δεν επιβάλλεται ποινή, εφόσον τα γεγονότα που την συνθέτουν εμπεριέχονται στην κατηγορία του βιασμού. Σύμφωνα με το άρθρο 117 του Κεφ. 155, η ποινή να αρχίζει από σήμερα αλλά η περίοδος της να μειωθεί κατά το διάστημα που ο Κατηγορούμενος τελούσε σε προφυλάκιση, δηλαδή από τις 28/2/2017. (Υπ.) Λ. Καλογήρου, Π.Ε.Δ. (Υπ.) Στ. Σταύρου, Α.Ε.Δ. (Υπ.) Ε. Γεωργίου‑Αντωνίου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /κπ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο