← Κύπρος

ΓΕΝΙΚΟΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ν. ELIANTHOS HOLDINGS LTD κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 13956/2016, 8/3/2017

ΓΕΝΙΚΟΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ν. ELIANTHOS HOLDINGS LTD κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 13956/2016, 8/3/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Δ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 13956/2016 ΓΕΝΙΚΟΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ν.

  1. ELIANTHOS HOLDINGS LTD
  2. ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΙΧΑΗΛ ΠΑΥΛΙΔΗΣ
  3. ΒΑΛΕΝΤΙΝΟΣ ΠΑΥΛΙΔΗΣ Κατηγορουμένοι 8 Μαρτίου 2017 Εμφανίσεις: Για Κατηγορούσα Αρχή: κος Χατζηχάννας Για τον Κατηγορούμενους: κα Τσαγγαρίδη Κατηγορούμενος 2 παρών ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Το Δικαστήριο εξετάζει αίτηση ημερομηνίας 9/9/2016, με τη οποία οι Αιτητές ζητούν: «Τη σύλληψη, φυλάκιση, επιβολή προστίμου και/ή έκδοση Εντάλματος Δέσμευσης (Writ of attacment) και/ή κατασχέσεως περιουσίας της περιουσίας των Εναγομένων, 1.ELIANTHOS HOLDINGS LTD,
  4. Γιώργου Παυλίδη Διευθυντή-Γραμματέα και
  5. Βαλεντίνου Παυλίδη-Διευθυντή, λόγω του ότι αυτοί παρέλειψαν να συμμορφωθούν με το εκδοθέν Διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 5.7.16, ή του εκδοθέντος προστακτικού διατάγματος δηλαδή α) να μετακινήσουν αμέσως τις μεγάλες ποσότητες απόβλητων ελαστικών, από τον περίβολο της εγκατάστασής τους, που βρίσκεται στη Βιομηχανική Περιοχή Ιδαλίου, δηλαδή όλες τις ποσότητες που ξεπερνούν τη μέγιστη επιτρεπτή δυναμικότητα της μονάδας τους, όπως αυτή καθορίζεται στο Μερος Ι της Άδειας Διαχείρισης Αποβλήτων, που κατέχουν και β) να απομακρύνουν αμέσως τα απόβλητα ελαστικά που βρίσκονται έξω από το χώρο των ορίων εργασιών της μονάδας τους, για την οποία εξεδόθει η σχετική άδεια, στη Βιομηχανική περιοχή Ιδαλίου». Το επίδικο διάταγμα ημερομηνίας 5/7/16, διαλαμβάνει: «ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥΤΟ ΔΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΟΝΤΟΣ ΔΙΑΤΑΤΤΕΙ τους πιο πάνω Κατηγορουμένους 1, 2 και 3 όπως μετακινήσουν αμέσως τις μεγάλες ποσότητες αποβλήτων ελαστικών, από τον περίβολο της εγκατάστασής τους, που βρίσκεται στη Βιομηχανική Περιοχή Ιδαλίου, δηλαδή όλες τις ποσότητες που ξεπερνούν τη μέγιστη επιτρεπτή δυναμικότητα της μονάδας τους, όπως αυτή καθορίζεται στο Μέρος Ι της Άδειας Διαχείρισης Αποβλήτων, που κατέχουν. ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥΤΟ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΔΙΑΤΑΤΤΕΙ τους πιο πάνω Κατηγορουμένους 1,2 και 3 όπως απομακρύνουν απομακρύνουν αμέσως τα απόβλητα ελαστικά που βρίσκονται έξω από το χώρο των ορίων εργασιών της μονάδας τους, για την οποία εξεδόθη η σχετική άδεια, στη Βιομηχανική περιοχή Ιδαλίου». Η νομική βάση της αίτησης καθορίζεται από τα άρθρα 31, 41, 42 και 45 του περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960, Ν14/60, στο άρθρο 162 του Συντάγματος, στις Δ. 40, 42Α, 47, 48, 59 και 64 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικού Κανονισμού. Την αίτηση στηρίζει ένορκη δήλωση της Παναγιώτας Τσέντα, ημερομηνίας 9/9/
  6. Σύμφωνα με τα δηλωθέντα στην ένορκη δήλωση, η Τσέντα, η οποία είναι Επιθεωρήτρια στο Τμήμα Περιβάλλοντος του Υπουργείου Γεωργίας, Αγροτικής Ανάπτυξης και Περιβάλλοντος, μετά την έκδοση του επίδικου διατάγματος επιθεώρησε η ίδια και συνάδελφοι της της εγκαταστάσεις της Κατηγορουμένης 1, στις 5/8/16, 8/8/16, 12/8/16, 24/8/16, 31/8/16, 5/9/16 και 8/9/16, χωρίς να διαπιστωθεί συμμόρφωση με το διάταγμα. Το επίδικο διάταγμα έχει επιδοθεί προσωπικά στις 8/7/16 και είναι η θέση της ότι οι Κατηγορούμενοι σκόπιμα, εκούσια και ηθελημένα αρνούνται να συμμορφωθούν με αυτό, ήτοι να απομακρύνουν και/ή μετακινήσουν τα απόβλητα ελαστικών. Σύμφωνα με τα όσα δήλωσε δεν υπάρχει καμία συμμόρφωση. Η αίτηση συνάντησε την ένσταση των Καθ΄ ων η Αίτηση. Η ένσταση βασίζεται στον Περί Αποβλήτων Νόμο του 2011 (Ν.185(Ι)/2011), άρθρο 49, στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικό Κανονισμό, Δ.48 θθ1-4, Δ.40, Δ.42Α, 47,59 και 64, στον Περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60, άρθρα 31,41,42 και 45 και στο άρθρο 162 του Συντάγματος. Οι λόγοι ένστασης μπορούν να συνοψισθούν στα ακόλουθα:
  7. Η αίτηση είναι νομικά και πραγματικά αβάσιμη και αδικαιολόγητη.
  8. Η αίτηση είναι πρόωρη εφόσον έγινε πριν καταστή απόλυτο το επίδικο διάταγμα.
  9. Δεν πληρείται το άρθρο 42 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/
  11. Με την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την επίδικη αίτηση δεν παρουσιάζονται γεγονότα τα οποία να δείχνουν ότι οι Κατηγορούμενοι είχαν πρόθεση να παρακούσουν το διάταγμα.
  12. Οι Κατηγορούμενοι ουδέποτε παρέβηκαν ή είχαν πρόθεση να παραβούν το διάταγμα.
  13. Η αίτηση εξυπηρετεί αλλότριους σκοπούς.
  14. Η παράγραφος Α του Διατάγματος είναι ασαφής, γενική κα αόριστη ως προς το χρόνο συμμόρφωσης και δεν μπορεί να τύχει εφαρμογής.
  15. Η αίτηση είναι ελαττωματική, εφόσον δεν καταγράφει λεπτομέρειες για τις κατ΄ ισχυρισμό παραβιάσεις.
  16. Η Κατηγορούσα Αρχή δεν προέβηκε σε καταμέτρηση των απόβλητων ελαστικών. Την ένσταση συνοδεύει ένορκη δήλωση του Γιώργου Παυλίδη (Κατηγορουμένου 2), ημερομηνίας 17/10/
  17. Μεταφέρω επιγραμματικά τα όσα ομνύει ο Καθ΄ ου η αίτηση. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του, εκτός από την Κατηγορουμένη 1 εταιρεία είναι διευθυντής και σε δύο άλλες εταιρείες, την Envirotrans Ltd, η οποία κατέχει άδεια μεταφοράς ελαστικών και απόβλητων ελαστικών (τέλος κύκλου ζωής) και τη VP Safe Drive Tyres Market Ltd (πλέον VP), η οποία έχει ως αντικείμενο δραστηριοτήτων την πώληση εμπορία, αντικατάσταση, επισκευή, συντήρηση ελαστικών και διανομή μεταχειρισμένων ελαστικών τα οποία εμπορεύεται. Η εταιρεία VP κατέχει προπληρωμένα κουπόνια ύψους €38.821,79 της εταιρείας Ε4C Ltd (πλέον Ε4C), η οποία είναι αδειοδοτημένη ως προς το συλλογικό σύστημα διαχείρισης ελαστικών. Σύμφωνα με τα όσα δηλώνει ο Κατηγορούμενος 2, οι παραγωγοί\εισαγωγείς ελαστικών μαζί με κάθε ελαστικό αγοράζουν υποχρεωτικά και το αντίστοιχο κουπόνι, έτσι ώστε κατά το τέλος του κύκλου ζωής των ελαστικών να παραδίδουν τα απόβλητα στα συλλογικά συστήματα διαχείρισης εξαργυρώνοντας τα κουπόνια. Η εταιρεία VP κάλεσε επανειλημμένα την εταιρεία Ε4C να παραλάβει τόνους απόβλητων ελαστικών που της ανήκουν, μεταξύ των οποίων συμπεριλαμβάνονται και ελαστικά τα οποία είναι αποθηκευμένα στις εγκαταστάσεις της Κατηγορουμένης 1 πλην όμως η Ε4C, αρνείται και/ή παραλείπει να παραλάβει. Κατάθεσε ως Τεκμήριο 1, σχετική επιστλή ημερομηνίας 12/7/
  18. Ο λόγος που η Ε4C αρνείται να παραλάβει τα ελαστικά είναι επειδή δεν είναι όλα αποθηκευμένα στις εγκαταστάσεις της εταιρείας VP, αλλά μέρος αυτών ευρίσκεται αποθηκευμένο στις εγκαταστάσεις της Κατηγορουμένης
  19. Η θέση του ενόρκως δηλούντα είναι ότι λόγω της μεγάλης ποσότητας ελαστικών θα ήταν αδύνατο να ευρίσκονται όλα στην εταιρεία VP. Ως Τεκμήριο 2, επισυνάπτει και δεύτερη επιστολή προς την Ε4C, ημερομηνίας 15/7/
  20. Λόγω του ότι η Ε4C δεν προχώρησε σε απομάκρυνση των ελαστικών, απέστειλε στις 15/7/2016, επιστολή στον Διευθυντή του Τμήματος Περιβάλλοντος, στην οποία επισύναψε καις τις επιστολές Τεκμήρια 1 και
  21. Στην εν λόγω επιστολή (την οποία επισύναψε ως Τεκμήριο 3), κατάγγελλε την εταιρεία Ε4C και ζητούσε την επέμβαση του Διευθυντή ασκώντας τις εξουσίες που του παρέχει ο Νόμος και οι σχετικοί Κανονισμοί. Είναι η θέση του ότι η αρμόδια αρχή δεν έχει μέχρι σήμερα παρέμβει αναγκάζοντας την Ε4C να παραλάβει τα ελαστικά, τα οποία η εταιρεία VP δεν έχει δικαίωμα να διαθέσει σε τρίτους ή στην ελεύθερη αγορά. Εξαιτίας της άρνησης τόσο της Ε4C να μετακινήσει τα ελαστικά, όσο και της άρνησης του Διευθυντή του Τμήματος Περιβάλλοντος να παρέμβει, έχει καταχωρήσει εναντίον του αγωγή (την οποία επισυνάπτει ων Τεκμήριο 4) και ενδιάμεση αίτηση (Τεκμήριο 5). Είναι η θέση του ότι παρά την πρόθεση των Κατηγορουμένων, έχουν συσσωρευθεί τόνοι απόβλητων ελαστικών και τούτο υπαιτιότητα όχι των ιδίων αλλά της Ε4C και του Διευθυντή Τμήματος Περιβάλλοντος. Είναι η θέση του μάλιστα ότι η Κατηγορουμένη 1, υφίσταται ζημίες εξαιτίας της κατάστασης αυτής. Μετά την παράθεση των πιο πάνω γεγονότων, ισχυρίζεται περαιτέρω ότι η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί γιατί είναι πρόωρη και γιατί η παράγραφος Α του επίδικου διατάγματος είναι ασαφής. Περαιτέρω επεξηγεί ότι ακόμη και εάν υπάρξει ανταπόκριση από την Ε4C για να μετακινήσει τα απόβλητα ελαστικά, εφόσον πρόκειται περί τόνων, η μετακίνηση δεν θα είναι άμεση αλλά θα πάρει κάποιο χρονικό διάστημα. Τέλος, δηλώνει ότι αν και κατά τις επιθεωρήσεις ζήτησε από τους Επιθεωρητές να προβούν σε καταμέτρηση αυτοί αρνήθηκαν να το πράξουν και έτσι έχει ο ίδιος στις 14/10/2016 έχει προβεί σε καταμέτρηση των απόβλητων ελαστικών και κατόπιν κατάλληλου στοιβάγματος, διαπιστώθηκε ότι η ποσότητα ελαστικών τέλους κύκλου ζωής, που ευρίσκεται στις εγκαταστάσεις τις Κατηγορουμένης, αντιστοιχούν με τα κουπόνια της Ε4C για τα οποία δεν φέρουν ευθύνη. Ως Τεκμήριο 6, επισυνάπτει τα αποτελέσματα της καταμέτρησης. Έχω μελετήσει με ιδιαίτερη προσοχή τις αγορεύσεις, με τις οποίες εκάστη πλευρά υπερθεματίζει της θέσεως που εκπροσωπεί. Εάν και εφόσον κριθεί απαραίτητο σε κατοπινό σημείο θα γίνεται ειδική αναφορά επί σημείου προωθουμένου δια των αγορεύσεων. Μετά την παράθεση των πιο πάνω, ό,τι τελεί υπό αμφισβήτηση ως προς τα γεγονότα όπως προκύπτει από το περιεχόμενο των ένορκων δηλώσεων, είναι το γεγονός ότι ενώ οι Αιτητές προωθούν θέση ότι οι Κατηγορούμενοι αρνούνται να μετακινήσουν τα απόβλητα ελαστικά, οι Κατηγορούμενοι ισχυρίζονται ότι η μετακίνηση των ελαστικών δεν εναπόκειται στους ιδίους και πως οι ίδιοι έχουν κάνει όλες τις απαραίτητες ενέργειες προκειμένου να μετακινηθούν τα ελαστικά. Το δικονομικό πλαίσιο, που διέπει την υπό εξέταση αίτηση καθορίζεται από τη Δ.42Α του Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικού Κανονισμού. Το ουσιαστικό δίκαιο συναντάται στο άρθρο 42 του Περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 (Ν.14/60). Στην απόφαση στην υπόθεση Μιχαηλίδης ν. Poliakova (Αρ.1)

(2011)1 Α.Α.Δ. 356, με αναφορά στη σχετική επί του θέματος νομολογία, συπμτύσσεται το εύρος εφαρμογής καθώς και η μεθοδολογία που ακολουθείται σε αιτήσεις αυτής της φύσεως. Ως οιονεί ποινικός ο χαρακτήρας της διαδικασίας αυτής, απαιτεί την απόδειξη της υπόθεσης του αιτητή πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Προκειμένου να επιτύχει αίτηση παρακοής θα πρέπει να συντρέχει τόσο η αντικειμενική υπόσταση του αδικήματος (actus reus), όσο καιη υποκειμενική υπόσταση (mens rea), ήτοι θα πρέπει να αποδειχθεί η ένοχη διάνοια του καθ΄ ου και η πρόθεσή του να καταστρατηγήσει το διάταγμα. Επομένως, προκειμένου να στοιχειοθετηθεί το αδίκημα της αίτησης και σύμφωνα με το πώς η νομολογία έχει καθορίσει τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος, θα πρέπει πέραν της ίδιας της πράξης ανυπακοής, να αποδειχθεί ηθελημένη ανυπακοή προς το διάταγμα του δικαστηρίου δηλαδή, θα πρέπει να αποδειχτεί και η πρόθεση παρακοής (ΕΛΕΝΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ν. ΚΩΣΤΑΣ ΞΙΟΥΡΟΥ, Έφεση Αρ. 3/2012, 9/5/2014 Παπαχρυσοστόμου ν. Σιδερά
(1993)1 ΑΑΔ 309 και Mouzouris & Another v. Xylophaghou Plantations Ltd
(1977)1 CLR 287). Βεβαίως, εκ του περισσού σημειώνω, ότι τα πιο πάνω έπονται της απόδειξης του αυτονόητου, δηλαδή του γεγονότος ότι υπάρχει, τουλάχιστον, γνώση του διατάγματος (Police v. Kyriakides
(1988)2 CLR 172 και Μαυρονικόλα v. Ξάνθου, Έφεση 9/09, ημερομηνίας 24.02.2011). Απομονώνω λοιπόν και καταγράφω τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της δεύτερης κατηγορίας: Ύπαρξη Διατάγματος Γνώση του Διατάγματος και των όρων αυτού (προσωπική επίδοση διατάγματος και αίτησης παρακοής) Παρακοή των όρων του, η οποία να είναι Ηθελημένη παρακοή. Έχοντας παραθέσει το νομικό πλαίσιο το οποίο περιβάλει τη διαδικασία αυτή, θα εξετάσω αμέσως πιο κάτω κατά πόσον έχει διαπραχθεί το αδίκημα το οποίο αποδίδεται με την επίδικη αίτηση στους Κατηγορουμένους, με υπαγωγή των γεγονότων της υπόθεσης στις νομικές αρχές. Σε σχέση με την ύπαρξη διατάγματος και την προσωπική επίδοση τόσο του διατάγματος όσο και της αίτησης παρακοής, ικανοποιούμαι ότι αυτές έχουν συντελεστεί. Παρά το γεγονός ότι οι εν λόγω επιδόσεις, δεν επισυνάπτονται ως τεκμήρια στην επίδικη αίτηση, από το περιεχόμενο του φακέλου προκύπτει τόσο η ύπαρξη διατάγματος όσο και η επίδοση του στους Καθ΄ ων η Αίτηση (ημερομηνία επίδοσης 8/7/2016), όπως επίσης και η επίδοση της αίτησης (ημερομηνία επίδοσης 15/9/2016). Για την ευχέρεια του Δικαστηρίου να ανατρέχει στο περιεχόμενο του φακέλου, απλά αναφέρω την επιταγή της Διαταγής 48 θ1 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικού Κανονισμού, όσο και τη σχετική νομολογία όπως αυτή καταγράφεται στην Γεωργίου ν. Οργανισμού Χρηματοδοτήσεως Τραπέζης Κύπρου Λτδ (αρ.2)
(1999)1Γ Α.Α.Δ. 1938. Προχωρώ αμέσως να εξετάσω κατά πόσον πληρούνται τα έτερα δύο συστατικά στοιχεία της παρακοής. Επισημαίνω ότι η διαδικασία αυτή, όπως και κάθε άλλη διαδικασία, καθορίζεται από την ανάλογη δικονομία. Το δικονομικό πλαίσιο που διέπει την υπό εξέταση αίτηση ως αναφέρεται πιο πάνω είναι το άρθρο 42Α του Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικού Κανονισμού, ενώ η διαδικασία που ακολουθείται είναι ως η επιταγή της διαταγής 48 και ειδκότερα η παράγραφος 2 του κανονισμού 4 ότι: «Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39». Προκειμένου επομένως, να διαπιστώσω τη συνδρομή των λοιπών συστατικών στοιχείων, θα ανατρέξω στους ισχυρισμούς που περιέχονται στις εκατέρωθεν ένορκες δηλώσεις και σε αξιολόγηση αυτών. Στην ένορκη δήλωση, που συνοδεύει την ένσταση των Καθ΄ ων η Αίτηση, ο ενόρκως δηλών, απορρίπτει τους ισχυρισμούς των Αιτητών και αντιπαραβάλλει άλλους δικούς του ισχυρισμούς, οι οποίοι συνδράμουν στη θέση του ότι δεν υπήρξε πρόθεση καταστρατήγησης του επίδικου διατάγματος. Τους ισχυρισμούς αυτούς οι Αιτητές δεν αμφισβήτησαν με οποιοδήποτε τρόπο. Εάν τους αμφισβητούσαν όφειλαν είτε να απαντήσουν με συμπληρωματική ένορκη δήλωση, είτε μέσω αντεξέτασης να αμφισβητούσαν τις προβαλλόμενες θέσεις. Αντίθετη προσέγγιση από τους Αιτητές, πιθανόν να άγει σε μη απόδειξη των γεγονότων της αίτησης (βλ. σχετικά Iacovou Brothers (Constructions) Ltd v. Fashionwise Ltd
(2000)1B Α.Α.Δ. 1377, 1380). Τα πιο πάνω καταγράφονται υπό το πρίσμα της νομολογίας, σύμφωνα με την οποία η μη αμφισβήτηση ενόρκων δηλώσεων αναπόφευκτα συνεπάγεται αποδοχή των προβαλλόμενων γεγονότων και ισχυρισμών, εφόσον ελλείψει αμφισβήτησης παραμένουν ακλόνητα (Βλ. σχετικά Εκδόσεις Αρκτίνος Λτδ κ.ά.
(2006)1Β Α.Α.Δ. 1013, Favero General Trading Ltd κ.ά. v. Medusa Constructions Ltd, Πολ. Έφεση 258/09 ημερ. 12.11.12). Έχοντας αναφέρει τα πιο πάνω, αναπόφευκτα γίνεται αποδεκτή, ως μη αμφισβητούμενη, η θέση των Καθ΄ ων η Αίτηση ότι όχι μόνο ουδεμία πρόθεση καταστρατήγησης του Διατάγματος είχαν, αλλά αντιθέτως οι ίδιοι προσπάθησαν στο μέτρο των δυνατοτήτων να ενεργοποιήσουν όλους τους απαραίτητους μηχανισμούς προκειμένου να απομακρυνθούν τα απόβλητα ελαστικά. Σημειώνεται δε, το γεγονός ότι με τις αγορεύσεις του, στη σελίδα 7 ο δικηγόρος των Αιτητών, αναφέρεται σε πλούσιο φωτογραφικό υλικό το οποίο δείχνει την κατάσταση στα υποστατικά της Κατηγορουμένης κατά τις επιθεωρήσεις που έγιναν τις ημέρες που καταγράφονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση, παραμένει ένα μετέωρο γεγονός και ισχυρισμός, εφόσον τέτοιες φωτογραφίες δεν έχουν επισυναφθεί υπό τη μορφή τεκμηρίου στην ένορκη δήλωση. Επίσης με την αγόρευση του ο δικηγόρος των Αιτητών, στην ενότητα Γ, σελίδες 8 και επόμενες, απαντά στους ισχυρισμούς του ενόρκως δηλούντα στην αίτηση, παραθέτοντας διάφορα γεγονότα προς αντίκρουση των θέσεων των Καθ΄ ων η Αίτηση. Περιττό να αναφέρω ότι αυτοί οι ισχυρισμοί και τα γεγονότα δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη και ότι είναι ανεπίτρεπτος ο τρόπος με τον οποίο επιχειρήθηκε η εισαγωγή τους. Όπως αναφέρεται αμέσως πιο πάνω, υπάρχει διαδικασία και μηχανισμός αμφισβήτησης, τα οποία ο δικηγόρος των Αιτητών επέλεξε να μην ασκήσει, αφήνοντας έτσι αναντίλεκτους τους ισχυρισμούς των Καθ΄ ων η Αίτηση. Είναι καλά εμπεδωμένη η, αυτονόητη θα έλεγα, αρχή ότι είναι δεν είναι δυνατόν με τις αγορεύσεις να εισάγεται μαρτυρία, ή να αμφισβητούνται γεγονότα και εκεί που δεν υποστηρίζονται από μαρτυρία θα πρέπει να αγνοούνται (βλ. σχετικά Το Δίκαιο της Απόδειξης, Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές, των. Τ. Ηλιάδη και Ν. Σάντη, πρώτη έκπδοση, σς.127-128). Τα όσα καταγράφονται στις σελίδες 8 μέχρι και 11 της αγόρευσης των Αιτητών δεν λαμβάνονται υπόψη. Διαφορετική προσέγγιση καταστρατηγεί βασικές και θεμελιώδεις αρχές της διαδικασίας, του δικαίου απόδειξης και του δικαίου εν γένει. Βεβαίως τα πιο πάνω αναφέρονται επιπροσθέτως του ουσιώδους για την έκβαση της αίτησης γεγονότος, ότι η μαρτυρία που έχει προσφερθεί από την πλευρά των Αιτητών, προκειμένου να αποδείξουν την υπόθεσή τους, κρίνεται ανεπαρκής. Η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την επίδικη αίτηση, δεν αποδεικνύει δεόντως και στον απαραίτητο βαθμό την πρόθεση καταστρατήγησης του διατάγματος. Η ενόρκως δηλούσα αναφέρει ότι τα απόβλητα ελαστικά δεν έχουν απομακρυνθεί, γεγονός το όποιο δεν τελεί υπό αμφισβήτηση. Εκείνο που περαιτέρω θα όφειλε να αποδείξει η πλευρά των Αιτητών είναι την πρόθεση καταστρατήγησης του επίδικου διατάγματος. Η ενόρκως δηλούσα δεν προσφέρει οποιαδήποτε σχετική μαρτυρία, παρά μόνο εμπλουτίζει το μη αμφισβητούμενο γεγονός της μη απομάκρυνσης των ελαστικών με ισχυρισμό ότι αυτή είναι ηθελημένη χωρίς να τεκμηριώνει θετικά τη θέση της αυτή με τη συνδρομή γεγονότων δυνάμενα να αποδείξουν την κατ΄ ισχυρισμό ηθελημένη καταστρατήγηση. Επαναλαμβάνω ότι στη διαδικασία αυτή, ισχύουν οι κανόνες απόδειξης ποινικής διαδικασίας με την πλευρά των αιτητών να φέρει αυξημένο βάρος απόδειξης. Ο γενικός και αόριστος ισχυρισμός περί ηθελημένης παρακοής, χωρίς τη συνδρομή γεγονότων ή στοιχείων τα οποία να τεκμηριώνουν το ηθελημένο, δεν είναι ικανοποιητικός προκειμένου να στοιχειοθετηθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας η αποδιδόμενη στους Καθ΄ ων η Αίτηση παρακοή και αυτοί να καταδικαστούν. Έχοντας αναφέρει τα πιο πάνω, τα οποία σφραγίζουν το αποτέλεσμα της υπό εξέταση αίτησης, αίτησης θεωρώ ότι παρέλκει η εξέταση των υπολοίπων λόγων ένστασης. Καταλήγω πως οι Αιτητές δεν απέδειξαν στον απαιτούμενο βαθμό την αίτηση τους, η οποία απορρίπτεται. (Υπ.) ...................................................... Δ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.