← Κύπρος

ΕΠΑΡΧΟΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ν. CYPRA LIMITED κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 18823/13, 24/3/2017

ΕΠΑΡΧΟΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ν. CYPRA LIMITED κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 18823/13, 24/3/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 18823/13 ΕΠΑΡΧΟΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ -εναντίον- 1.CYPRA LIMITED 2.ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΗ ΓΕΩΡΓΙΟΥ Κατηγορούμενοι Ημερομηνία: 24 Μαρτίου, 2017 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα. Φωτιάδου Για Κατηγορούμενους 1 και 2: κος Ντορζής Κατηγορούμενος 2 παρών. ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα υπόθεση αποδίδονται στους Κατηγορουμένους 1 και 2, συνολικά 18 κατηγορίες για παραβάσεις του Περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου, Κεφ.

  1. Τα δε αδικήματα που αποδίδονται στους Κατηγορουμένους συνίστανται σε κατ΄ ισχυρισμό ανέγερση οικοδομής χωρίς άδεια, σε ανοχή ανέγερσης οικοδομής χωρίς άδεια κατά παράβαση του άρθρου 3 του Κεφ. 96, καθώς επίσης σε κατοχή οικοδομής χωρίς πιστοποιητικό έγκρισης και χρήση οικοδομής χωρίς πιστοποιητικό έγκρισης κατά παράβαση του άρθρου 10 του Κεφ.
  2. Τα πιο πάνω αδικήματα αφορούν τις ακόλουθες οικοδομές/κτίσματα, τα οποία ευρίσκονται στους Αγίους Ηλιοφώτους, στην Επαρχία Λευκωσίας: · 3 Χωμάτινες δεξαμενές (κατηγορίες 1 έως και 4 και κατηγορίες 17, 19 και 20) · Μονάδα μεταποίησης ζωικών υποπροϊόντων (κατηγορίες 5 έως και 8) · Μονάδα Αναερόβιας Επεξεργασίας (κατηγορίες 9 έως και 12) · Υποστατικό το οποίο χρησιμοποιείται ως χώρος αναμονής/σταυλισμού χοίρων (κατηγορίες 13, 15 και 16) Στα πλαίσια παρουσίασης της υπόθεσής για την Κατηγορούσα Αρχή έδωσαν μαρτυρία 6 μάρτυρες. Η πρώτη μάρτυρας Ελισάβετ Χριστοδουλίδου (ΜΚ1), εργάζεται στην Επαρχιακή Διοίκηση και είναι αποσπασμένη από το Επαρχιακό Κτηματολόγιο για τις ανάγκες της υπηρεσίας. Σύμφωνα με τα όσα κατάθεσε, τα ακόλουθα τεμάχια τα οποία ευρίσκονται στους Αγίους Ηλιοφώτους στην Επαρχία Λευκωσίας, είναι εγγεγραμμένα επονόματι της Κατηγορουμένης 1 εταιρείας CYPRA LTD:
  3. 973 Φ/Σχ29/36 από 13/2/2006
  4. 166 Φ/Σχ29/37 από26/6/2012
  5. 214 Φ/Σχ29/37 από 13/2/2006
  6. 215 Φ/Σχ29/37 από 13/2/2006
  7. 221 Φ/Σχ29/37 από 13/2/2006
  8. 223 Φ/Σχ29/37 από 13/2/2006
  9. 418 Φ/Σχ29/37 από 13/2/2006 Το τεμάχιο με αριθμό 227, Φ/Σχ29/37, το οποίο επίσης ευρίσκεται στους Αγίους Ηλιοφώτους της Επαρχίας Λευκωσίας ανήκει σε τουρκοκύπριο και είναι υπό τη διαχείριση του κηδεμόνα τουρκοκυπριακών περιουσιών. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 1, πιστοποιητικό έρευνας ακίνητης ιδιοκτησίας ημερ. 8/9/2016, στο οποίο φαίνονται τα όσα κατέθεσε πιο πάνω και ως Τεκμήριο 2 κατέθεσε σχέδιο από το Κτηματολόγιο, στο οποίο απεικονίζονται τα πιο πάνω τεμάχια. Η μάρτυρας δεν αντεξετάστηκε. Δεύτερος μάρτυρας, ήταν ο Περικλής Χατζηπερικλέους (ΜΚ2), ο οποίος εργάζεται στο Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας στον Κλάδο Χωρομετρίας. Είναι υπεύθυνος, μεταξύ άλλων, για οριοθετήσεις, οριοθετήσεις εξωτερικής περιμέτρου γης, διαχωρισμούς γης, αποτυπώσεις και ελέγχους μεγάλων έργων και οτιδήποτε άλλο σχετικό έχει να κάνει με κρατική ή ιδιωτική γη στην Επαρχία Λευκωσίας. Στις 31/8/2011 καταχωρήθηκε αίτηση από την Cypra Ltd για οριοθέτηση τεμαχίου στους Άγιους Ηλιόφωτους και την 1/9/2011 δημιουργήθηκε φάκελος κτηματολογίου εξωτερικής οριοθέτησης με αρ.ΑΧ2385/2011 (Τεκμήριο 3). Η εν λόγω αίτηση αφορά τα τεμάχια 330, 331, 332, 329, 317, 318, 319, 215, 223, 221, 418, 973, 941, 937, 214, 940, 974 Φ/ΣΧ2936 και Φ/Σχ2937 (εκ των οποίων τα υπογραμμισμένα αφορούν στο υπό εξέταση κατηγορητήριο). Στα πλαίσια της διαδικασίας οριοθέτησης, αποτυπώθηκαν οι οικοδομές οι οποίες ευρίσκονται στα πιο πάνω τεμάχια. Αν και η διαδικασία αφορούσε εξωτερική οριοθέτηση, αποτυπώθηκαν και οι εντός των τεμαχίων οικοδομές, λόγω του ότι τα εν λόγω τεμάχια ενώ έχουν ίδιο ιδιοκτήτη έχουν ξεχωριστούς τίτλους ιδιοκτησίας και επομένως αντιμετωπίζονται σαν ξεχωριστές οντότητες. Αν η ανάπτυξη ήταν ενιαία δεν θα αποτυπώνονταν οι οικοδομές εσωτερικά των τεμαχίων. Οι οικοδομές εσωτερικά δεν θα αποτυπώνονταν επίσης, εάν υπήρχε αίτηση για συγχώνευση ή ενοποίηση των τεμαχίων. Τέτοια αίτηση δε ζητήθηκε και επομένως αποτυπωθήκαν όλες οι οικοδομές εσωτερικά προκειμένου να φαίνεται εάν υπάρχουν επεμβάσεις οικοδομών που ευρίσκονται στο ένα τεμάχιο σε άλλο τεμάχιο, έτσι ώστε να δοθεί ευκαιρία στους ιδιοκτήτες των γειτονικών τεμαχίων να προχωρήσουν, εάν επιθυμούν με τις διαδικασίες που προβλέπει το Κεφ.
  10. Στην υπό εξέταση περίπτωση υπήρχαν επεμβάσεις σε γειτονικά ακίνητα, μη ιδιοκτησίας της Κατηγορουμένης
  11. Από έλεγχο που διενήργησε στο μητρώο διαπίστωσε ότι οι ιδιοκτήτες των ακινήτων αυτών είναι τουρκοκύπριοι (τεμάχιο 227). Το τεμάχιο 227 και το τεμάχιο 166, δεν περιλαμβάνονταν στην αίτηση οριοθέτησης και δεν θα μπορούσε να περιληφθούν, εφόσον το Τμήμα του δέχεται αιτήσεις μόνο από κύριους των ακινήτων. Στο Τεκμήριο 3, στο χωροταξικό σχέδιο αποτυπώνονται οι οικοδομές οι οποίες αναφέρονται στο κατηγορητήριο, πλην των χωμάτινων δεξαμενών των τεμαχίων 418 και 166, Φ/Σχ29/37, οι οποίες δεν θεωρούνται κτίσματα και μπορούν εύκολα να αλλοιωθούν. Αυτές φαίνονται στους επισυνημμένους στο Τεκμήριο 3 φωτοχάρτες και είναι ευδιάκριτες στη σελίδα 8 του Τεκμηρίου
  12. Ο λόγος που έχει αποτυπωθεί ως οικοδομή, η δεξαμενή στο τεμάχιο 227, είναι επειδή έχει βάση από μπετόν. Εφόσον σκοπός της αποτύπωσης είναι και η προστασία των ιδιοκτητών των γειτονικών ακινήτων, έχει αποτυπωθεί αυτή η επέμβαση στο γειτονικό τεμάχιο 227, το οποίο δεν ανήκει στην Κατηγορουμένη
  13. Αν και δεν έχουν αποτυπωθεί οι δεξαμενές, έχει σε σχέση με το τεμάχιο 227 αποτυπωθεί η περίφραξη. Σε σχέση με το τεμάχιο 418, αυτό είναι ιδιοκτησίας της Κατηγορουμένης 1 εταιρείας. Το δε τεμάχιο 166, κατά το χρόνο που κατατέθηκε το αίτημα, δεν ήταν ιδιοκτησίας της Κατηγορουμένης 1 εταιρείας και για αυτό δεν έγινε δεκτό το αίτημα οριοθέτησης (το τεμάχιο αυτό ως το Τεκμήριο 1, έγινε ιδιοκτησία της Κατηγορουμένης 1 στις 26/6/2012). Μετά την ολοκλήρωση της χωρομετρικής εργασίας ενημερώθηκε η Κατηγορουμένη 1 στις 2/3/15 για την ύπαρξη επεμβάσεων και αποστάληκε επίσημο κτηματικό σχέδιο, καθώς και σχέδιο σε μεγέθυνση. Εξαιτίας των επεμβάσεων σε γειτονιά ακίνητα δεν εκδόθηκε πιστοποιητικό εξωτερικής οριοθέτησης. Δεν υποβλήθηκε κάποιο αίτημα αμφισβήτησης των συνόρων από την Κατηγορουμένη
  14. Για τα υπόλοιπα κτίσματα τα οποία αποτυπώνονται στο Τεκμήριο 3 και συγκεκριμένα στο 7ο φύλο αυτού, εξήγησε τη διαδικασία αποτύπωσής τους, ήτοι μέσω GPS (δορυφορική χωρομετρία). Η ακρίβεια των οργάνων που έχουν χρησιμοποιηθεί για το έργο αυτό είναι +/- 5 εκατοστά το μέτρο. Τα κτίσματα έχουν αποτυπωθεί, αλλά το Τμήμα του δεν τα χαρακτηρίζει. Το Τμήμα του, όταν υπάρχει κτίσμα από μπετόν το σημειώνει ως οικοδομή, αλλά δεν προχωρεί σε περαιτέρω χαρακτηρισμό. Κατά την αντεξέταση του, εξήγησε ότι είναι χωρομέτρης. Δεν έχει σπουδάσει χωρομέτρης γιατί τέτοια σπουδή δεν υπάρχει. Είναι εκπαιδευμένος τοπογράφος μηχανικός. Επίσης οι σπουδές του στην υδατογραφία, είναι σχετικές, εφόσον με τον ίδιο τρόπο που γίνονται οι μετρήσεις στη θάλασσα γίνονται και στη ξηρά. Την οριοθέτηση στο Τεκμήριο 3, την έκανε ο Δημήτρης Μακρυγιάννης, ο οποίος είναι το άτομο το οποίο συμβλήθηκε με την Κατηγορουμένη 1 (κάτι το οποίο προκύπτει από το εν λόγω τεκμήριο). Η αποτύπωση αυτή του Μακρυγιάννη μετά από τρία στάδια ελέγχου, κρίθηκε αξιόπιστη και τοποθετήθηκε στα επίσημα κτηματολογικά σχέδια. Ελέγχθηκε η χωρομετρική εργασία και ακολούθως κρίθηκε κατάλληλη. Αν διαπιστωνότανε κάποιο πρόβλημα θα αποστέλλονταν παρατηρήσεις. Σημείωσε δε ότι, η χωρομετρική εργασία του Μακρυγιάννη συμφωνεί με το επίσημο κτηματικό σχέδιο. Ο ίδιος δεν χρειάστηκε να πάει επιτόπου, εφόσον με τα μέσα που παρέχει η τεχνολογία, κάτι τέτοιο είναι αχρείαστο. Οι παρατηρήσεις και τα δεδομένα καταγράφονται στο μόνιμο σταθμό GPS που υπάρχει στα γραφεία της Υπηρεσίας του, ο οποίος ανά πάσα στιγμή και όλο το 24ωρο καταγράφει δεδομένα. Εξήγησε περαιτέρω ότι, το Τμήμα του αν και ασχολείται με την εξωτερική οριοθέτηση, το ενδιαφέρει και τι υπάρχει εντός, εφόσον τα τεμάχια αντιμετωπίζονται ως διαφορετικές οντότητες, προκειμένου να διαπιστωθεί εάν υπάρχουν επεμβάσεις από το ένα τεμάχιο στο άλλο. Σε υποβολές αναφορικά με το τεμάχιο 227, ότι αυτό έχει μισθωθεί σε εταιρεία, ο μάρτυρας δεν μπορούσε να τοποθετηθεί εφόσον για σκοπούς του Τμήματος του, ο κύριος του τεμαχίου παραμένει κύριος. Στην τελική υποβολή ότι δεν γνωρίζει αυτά για τα οποία καταθέτει, λόγω του ότι δεν είναι ο ίδιος που τα ετοίμασε, διαφώνησε. Είναι σε θέση να τα επιβεβαιώσει σύμφωνα με τη διαδικασία ελέγχου που ανέφερε. Τρίτη μάρτυρας κατηγορίας ήταν η Μαρία Δημητρίου (ΜΚ3), η οποία εργάζεται στο τμήμα Περιβάλλοντος του Υπουργείου Γεωργίας, Αγροτικής Ανάπτυξης και Περιβάλλοντος, ως λειτουργός Περιβάλλοντος. Στα καθήκοντα της, μεταξύ άλλων, συμπεριλαμβάνεται ο έλεγχος τομέα βιομηχανικής ρύπανσης και κυρίως εξετάζει αιτήσεις βιομηχανικών εγκαταστάσεων για την έκδοση περιβαλλοντικών αδειών. Στα πλαίσια εκτέλεσης των καθηκόντων της, ήτοι εξέταση αίτησης της Κατηγορουμένης 1 εταιρείας για άδεια απόρριψης αποβλήτων, επισκέφθηκε τις εγκαταστάσεις της Κατηγορουμένης 1, οι οποίες ευρίσκονται στην περιοχή των Αγίων Ηλιοφώτων, ήτοι τα επίδικα τεμάχια και διαπίστωσε την ύπαρξη εγκαταστάσεων. Εντός των τεμαχίων υπήρχαν σφαγείο, εργαστήριο κοπής κρεάτων, μονάδα αερόβιας επεξεργασίας υγρών αποβλήτων, μονάδες αναερόβιας επεξεργασίας των αποβλήτων και τα χωνευτήρια, μονάδα μεταποίησης των σφαγείων και ζωικών υποπροϊόντων. Υπήρχαν επίσης χωμάτινες δεξαμενές. Με αναφορά στο Τεκμήριο 3, προσδιόρισε τις θέσεις των πιο πάνω εγκαταστάσεων. Κατά την επίσκεψή της στα εν λόγω τεμάχια, διαπίστωσε ότι οι πιο πάνω εγκαταστάσεις υπήρχαν και λειτουργούσαν. Εξήγησε ότι άδεια για απόρριψη αποβλήτων χορηγήθηκε στις 3/1/
  15. Ο λόγος που δεν χορηγήθηκε προηγουμένως ήταν επειδή δεν υπήρχε πολεοδομική άδεια και άδεια οικοδομής. Αργότερα όμως, ψηφίστηκε νομοθεσία η οποία επέτρεπε τη λειτουργία σε υφιστάμενες εγκαταστάσεις, ακόμα και χωρίς την πολεοδομική άδεια και την άδεια οικοδομής για μεταβατική περίοδο 5 ετών. Μετά την έκδοση άδειας απόρριψης αποβλήτων το έτος 2014, επισκέφτηκε το υποστατικό ξανά την 1/11/2016, όταν διαπίστωσε και επιβεβαίωσε ότι οι πιο πάνω οικοδομές εξακολουθούν να υπάρχουν και ότι οι εν λόγω εγκαταστάσεις της Κατηγορουμένης 1, εξακολουθούν να λειτουργούν. Κατά την αντεξέτασή της ρωτήθηκε εάν έχει ιδιαίτερες γνώσεις από αρχιτεκτονικό σχέδιο και απάντησε πως όχι, αλλά κατά τις επιτόπιες έρευνες βλέπει το κτηματικό σχέδιο και βλέπει τι υπάρχει σε κάθε τεμάχιο. Συμφώνησε ότι σε σχέση με το Τεκμήριο 3, δεν μπορεί να είναι απόλυτα βέβαιη για το τι υπάρχει σε κάθε τεμάχιο, αλλά όταν είναι κάπου για επιτόπια εξέταση και βλέπει το κτηματικό σχέδιο είναι λίγο δύσκολο να βλέπει κάτι σε ένα τεμάχιο το οποίο ανήκει σε άλλο τεμάχιο. Ως τέταρτος μάρτυρας κατηγορίας κατέθεσε ο Μιχάλης Χατζηπέτρου (ΜΚ4), ο οποίος είναι λειτουργός επιθεώρησης εργασίας στον κλάδο ελέγχου βιομηχανικής ρύπανσης και ασφάλειας πετρελαιοειδών στον Τμήμα Επιθεώρησης Εργασίας του Υπουργείου Εργασίας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Μεταξύ άλλων, στα καθήκοντά του περιλαμβάνεται η επιτήρηση νομοθεσίας αναφορικά με την ατμοσφαιρική ρύπανση σε βιομηχανικές εγκαταστάσεις, η διενέργεια ελέγχων, επιθεωρήσεων, μετρήσεων σε σχέση με τις πρόνοιες της σχετικής νομοθεσίας, η ετοιμασία προσχεδίων για άδειες εκπομπής αναέριων αποβλήτων και άδειες βιομηχανικών εκπομπών. Στα πλαίσια των πιο πάνω καθηκόντων του έχει επισκεφτεί τις εγκαταστάσεις της Κατηγορουμένης 1 εταιρείας. Κατά την επίσκεψή του στις εγκαταστάσεις συνοδευόταν από τον Κατηγορούμενο 2, διευθυντή της Κατηγορουμένης
  16. Είπε ότι πήγε αρκετές φορές στις εγκαταστάσεις της Κατηγορουμένης 1 εταιρείας και διαπίστωσε την ύπαρξη υποστατικών, ήτοι σφαγείο, αερόβιο σταθμό επεξεργασίας, αναερόβιο σταθμό επεξεργασίας, σταθμό επεξεργασίας ζωικών υποπροϊόντων. Κάθε φορά που πήγαινε διαπίστωνε την ύπαρξη των ίδιων εγκαταστάσεων, οι οποίες ήταν σε λειτουργία. Ο μάρτυρας δεν αντεξετάστηκε. Ως πέμπτος μάρτυρας κατηγορίας, έδωσε κατάθεση ο Γιώργος Χαραλάμπους (ΜΚ5). Στα πλαίσια της κυρίως εξέτασής του κατέθεσε Γραπτή Δήλωση - Έγγραφο Α. Σύμφωνα με τα όσα αναφέρονται στη Γραπτή Δήλωσή του, είναι Βοηθός Επαρχιακός Επόπτης στην Επαρχιακή Διοίκηση Λευκωσίας, όπου εργάζεται από το έτος
  17. Μεταξύ άλλων, στα καθήκοντά του περιλαμβάνεται η μελέτη αιτήσεων για έκδοση αδειών οικοδομής, έκδοση πιστοποιητικών εγκρίσεως, η υποβολή απόψεων στην Πολεοδομική Αρχή καθώς επίσης και έλεγχος νομιμότητας οικοδομών στα πλαίσια εφαρμογής του Κεφ.
  18. Στα πλαίσια των καθηκόντων του, διενεργεί επιτόπιες επισκέψεις και υποβάλλει εκθέσεις με εισηγήσεις. Έχει αρκετή εμπειρία, ως δηλώνει, στον τομέα αυτό, την οποία απέκτησε τόσο από την καθοδήγηση που είχε στα αρχικά στάδια της καριέρας του από τους αρχαιότερους Βοηθούς Επόπτες, όσο και κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του. Τα όσα αναφέρει στη δήλωσή του, προέρχονται από προσωπική του γνώση, από μελέτη των φακέλων που αφορούν την υπόθεση καθώς και από ενημέρωση που έλαβε από άλλους λειτουργούς. Ο Κατηγορούμενος 2, υπέβαλε αίτηση και εξασφάλισε το έτος 2005 άδεια οικοδομής με αριθμό
  19. Την αίτηση την υπέβαλε ως ιδιοκτήτης των τεμαχίων 221, 223, 318, 319, 214, 317, 320, 330, 331, 332, 941, 973, 937, 418 όλα Φ/ΣΧ29/36 και 37 στους Αγίους Ηλιοφώτους της Επαρχίας Λευκωσίας (η εν λόγω αίτηση κατατέθηκε ως Τεκμήριο 4). Η πιο πάνω αναφερόμενη άδεια οικοδομής 53687, δεν περιλαμβάνει τις οικοδομές στα τεμάχια γης με αριθμούς 418, 214, 973, 166, 227, 214 και 215 όλα Φ/ΣΧ 29/36 και 37, όπως επίσης δεν προνοεί την ανέγερση οποιασδήποτε οικοδομής στο τεμάχιο 214, Φ/ΣΧ29/37, το οποίο εγκρίθηκε για να διαμορφωθεί ως χώρος πρασίνου. Στα πλαίσια των καθηκόντων του, διενήργησε επιτόπια εξέταση στις 7/9/2010 και διαπίστωσε ότι στα τεμάχια 221, 223 και 973 του Φ/ΣΧ29/37 ανεγέρθηκε αναερόβιος σταθμός και στα τεμάχια 214 και 215 του Φ/ΣΧ29/37 ανεγέρθηκε σταθμός αερόβιας επεξεργασίας. Τα πιο πάνω στους Αγίους Ηλιοφώτους στην Επαρχία Λευκωσίας. Στις 28/6/2011, διενήργησε εκ νέου επιτόπια εξέταση κατά την οποία τον συνόδευσε ο Κατηγορούμενος
  20. Κατά τη διάρκεια της εν λόγω επιτόπιας εξέτασης διαπίστωσε την ύπαρξη των οικοδομών, οι οποίες αφορούν και στο υπό εξέταση Κατηγορητήριο, ήτοι
  21. δύο χωμάτινων δεξαμενών στα τεμάχια 418 και 166 Φ/ΣΧ29/37
  22. μονάδα μέτρησης ζωικών υποπροϊόντων/εγκαταστάσεων κτιρίου αδρανοποίησης και αερόβιου σταθμού επεξεργασίας λυμάτων στα τεμάχια 214 και 215 Φ/ΣΧ29/37
  23. μονάδα αναερόβιας επεξεργασίας αποβλήτων στα τεμάχια 221, 223 και 973 Σ/ΣΧ29/36 και 37
  24. υποστατικό ανοικτού τύπου το οποίο χρησιμοποιείται ως χώρος αναμονής/σταυλισμού χοίρων επί του τουρκοκυπριακής ιδιοκτησίας τεμαχίου 227, Φ/ΣΧ29/37
  25. χωμάτινη δεξαμενή στο τεμάχιο
  26. Φ/ΣΧ29/
  27. Κατά την εν λόγω επίσκεψη ο Κατηγορούμενος 2, του παρέδωσε χωροταξικό σχέδιο των εγκαταστάσεων, στο οποίο σημειώνονται όλες οι αναφερόμενες οικοδομές, πλην του υποστατικού ανοικτού τύπου στο τεμάχιο 227, Φ/ΣΧ29/
  28. Είναι η θέση του, ότι κατά την πιο πάνω επιτόπια επίσκεψη, όλες οι οικοδομές που αναφέρονται στο Κατηγορητήριο υπήρχαν. Την ίδια μέρα υπέβαλε το σημείωμα με αρ.30 φακ.5.33.13.9.2 στο Επαρχιακό Επόπτη Οικοδομών. Ο επαρχιακός Επόπτης με το σημείωμα 31, ημερ. 29/6/2011 υπέβαλε στον Έπαρχο την πιο πάνω έκθεση. Ο Έπαρχος με το σημείωμα 32 στις 10/8/2011, συνιστούσε τη λήψη μέτρων. Τα πιο πάνω σημειώματα κατατέθηκαν ως Τεκμήριο
  29. Μετά από τις γραπτές οδηγίες που έλαβε από τον Επαρχιακό Επόπτη (αρ. φακ.5.33.13.9.2) προχώρησε σε εκ νέου επιτόπια έρευνα και διαπίστωσε την ύπαρξη των οικοδομών που αναφέρονται στο κατηγορητήριο και υπέβαλε έκθεση κατηγορίας για τη λήψη δικαστικών μέτρων. Εξηγεί τις παραμέτρους που έλαβε υπόψη του κατά την προετοιμασία της έκθεσης κατηγορίας (όπως, μεταξύ άλλων, τις αιτήσεις ενώπιον του, επιτόπιες εξετάσεις, στοιχεία Κατηγορουμένης 1, το γεγονός ότι ο Κατηγορούμενος 2 ήταν και είναι διευθυντής της, τις αιτήσεις που υπέβαλε και υπέγραψε ο Κατηγορούμενος 2). Η έκθεση κατηγορίας κατατέθηκε ως Τεκμήριο 6 και ως Τεκμήρια 7 έως και 10 κατατέθηκαν πιστοποιητικά που αφορούν την Κατηγορουμένη 1 εταιρεία. Στις 6/2/2015 ο Κατηγορούμενος 2, υπέβαλε αίτηση για κατά παρέκκλιση των οδηγιών της Δήλωσης Πολιτικής, χορήγηση πολεοδομικής άδειας για επέκταση, εκσυγχρονισμό και προσθήκη νέων χρήσεων σε υφιστάμενη νόμιμη ανάπτυξη (Τεκμήριο 11). Στην εν λόγω επιστολή, ο Κατηγορούμενος 2, δηλώνει ότι αυτός είναι το άτομο το οποίο διαχειρίζεται τις εγκαταστάσεις του σφαγείου. Ο μάρτυρας επισημαίνει ότι η πιο πάνω αίτηση για άδεια, αφορά οικοδομές του κατηγορητηρίου και οι προτεινόμενες χρήσεις είναι ως αυτές του κατηγορητηρίου. Στα πλαίσια εξέτασης της πιο πάνω αίτησης, επισκέφτηκε εκ νέου τις εγκαταστάσεις και διαπίστωσε ότι οι αναφερόμενες στο κατηγορητήριο οικοδομές υπήρχαν. Καταλήγει επισημαίνοντας ότι οι οικοδομές που αναφέρονται στις λεπτομέρειες αδικήματος των κατηγοριών 1,5,9,13 και 17 δεν καλύπτονται από άδεια οικοδομής και πιστοποιητικό έγκρισης. Ακολούθως με αναφορά στο Τεκμήριο 3, υπέδειξε τις οικοδομές που αφορούν στο κατηγορητήριο. Κατά την αντεξέτασή του, του έγιναν ερωτήσεις αναφορικά με την έκθεση κατηγορίας που ετοίμασε ως το Τεκμήριο 6 και ερωτήθηκε αναφορικά με τις οδηγίες που είχε λάβε και από ποιον. Ο μάρτυρας παρέπεμψε στα σημειώματα τα οποία έχουν κατατεθεί ως Τεκμήριο 5 στα οποία φαίνεται η εσωτερική διαδικασία αναφορικά με την ετοιμασία του κατηγορητηρίου. Η θέση του δικηγόρου υπεράσπισης, ήταν ότι για το υπό εξέταση κατηγορητήριο, δεν υπήρχε εξουσιοδότηση από τον ίδιο τον Έπαρχο για ετοιμασία και καταχώρησή του, με το μάρτυρα να παραπέμπει στο Τεκμήριο
  30. Ακολουθήσαν υποβολές ότι η δικηγόρος η οποία καταχώρησε το υπό εξέταση κατηγορητήριο το καταχώρησε αυθαίρετα από μόνη της, χωρίς να έχει λάβει σχετική εξουσιοδότηση από τον Έπαρχο. Ο μάρτυρας διαφώνησε με τις πιο πάνω θέσεις. Τέλος υποβλήθηκε στο μάρτυρα ότι δεν έχει τα προσόντα προκειμένου να δίδει μαρτυρία αναφορικά με τα ζητήματα αυτά και ότι δεν είναι σε θέση να αντιληφθεί ή να ξεχωρίσει τις οικοδομές οι οποίες αναγράφονται στο κατηγορητήριο. Ο μάρτυρας διαφώνησε. Τις οικοδομές τις είδε ο ίδιος κατά την επιτόπια εξέταση του, του τις υπέδειξε επίσης ο Κατηγορούμενος 2 και περαιτέρω περιλαμβάνονται στην αίτηση που υπέβαλε (Τεκμήριο 11). Επισήμανε τέλος, ότι έχει τα απαραίτητα προσόντα και ότι έχει προβεί σε εξέταση πέραν των 500 υποθέσεων. Μάλιστα κατέληξε σημειώνοντας ότι όλες αυτές οι αιτήσεις που εξέτασε και υπέδειξε οικοδομές εντός του τεμαχίου, ακολούθως εξετάστηκαν από το Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας για την έκδοση πιστοποιητικών έγκρισης και σε καμία περίπτωση επιστράφηκαν πίσω από το Κτηματολόγιο επειδή υπέδειξε λανθασμένα οικοδομή. Ως έκτος μάρτυρας κατηγορίας, έδωσε μαρτυρία ο Ανδρέας Χατζηπάκκος (ΜΚ6), ο οποίος εργάζεται στην Επαρχιακή Διοίκηση Λευκωσίας ως Βοηθός Έπαρχου. Στις 15/4/2013 ήταν προϊστάμενος του κλάδου οικοδομών Επαρχιακής Διοίκησης. Τον Κατηγορούμενο 2 τον γνωρίζει εφόσον πριν από κάποια χρόνια είχε υποβάλει αίτηση για έκδοση άδειας οικοδομής για σφαγείο στους Αγίους Ηλιόφωτους. Η άδεια αφορούσε τις οικοδομές οι οποίες αναφέρονται στο Κατηγορητήριο. Για τις οικοδομές αυτές δεν έχει εκδοθεί άδεια, ούτε και πιστοποιητικό έγκρισης. Αναφέρθηκε ακολούθως στη διαδικασία που προηγείται της καταχώρησης ποινικής υπόθεσης και της πρακτικής που ακολουθείται, εξηγώντας μάλιστα ότι στην υπό εξέταση υπόθεση πέραν του ότι είχε ακολουθηθεί η συνήθης διαδικασία, υπήρχαν και οδηγίες του Έπαρχου, ημερομηνίας 10/8/
  31. Σε σχέση με τα σημειώματα στο φάκελο (Τεκμήριο 5), εξήγησε ότι αυτά αφορούν τόσο τις οικοδομές οι οποίες αναφέρονται στο Κατηγορητήριο όσο και άλλες οι οποίες δεν αφορούν στο Κατηγορητήριο. Στα καθήκοντα των Βοηθών Επαρχιακών Εποπτών, σύμφωνα με το Σχέδιο Υπηρεσίας τους, περιλαμβάνεται, μεταξύ άλλων, να εξετάζουν αιτήσεις για άδειες οικοδομής και να υποβάλλουν εκθέσεις. Εξήγησε ότι οι Βοηθοί Επαρχιακοί Επόπτες, τυγχάνουν στα πλαίσια της υπηρεσίας του εκπαίδευσης και επίσης υπάρχει επίβλεψή τους προκειμένου να διαπιστωθεί ότι ανταποκρίνονται στα καθήκοντά τους. Σε σχέση με του Δημόσιους Κατήγορους, εξήγησε ότι αυτοί είναι εξουσιοδοτημένοι από το Γενικό Εισαγγελέα. Κατέθεσε δε ως Τεκμήριο 12Α και Τεκμήριο 12Β τα σχετικά έγγραφα εξουσιοδότησης της δημόσιας κατηγόρου που καταχώρησε το υπό εξέταση κατηγορητήριο, Ανδρούλας Φωτιάδου. Τέλος με αναφορά στο Τεκμήριο 5 και στα σημειώματα τα οποία περιλαμβάνει, επανέλαβε ότι το δεδομένο χρονικό διάστημα, όταν ζήτησαν από το Βοηθό Επαρχιακό Επόπτη να υποβάλει έκθεση κατηγορίας στις 13/2/13, ήταν Προϊστάμενος του Κλάδου. Αναγνώρισε το σημείωμα με αριθμό 31, ότι το έχει γράψει ο ίδιος προς τον Έπαρχο και ότι ακολούθησαν με το σημείωμα 32 οι οδηγίες του Έπαρχου για τη λήψη μέτρων. Κατά την αντεξέτασή του, του υποβλήθηκε ότι πριν από την καταχώρηση ποινικής υπόθεσης, θα πρέπει να εξασφαλίζεται γραπτώς η έγκριση του Επάρχου, με το μάρτυρα να εξηγεί ότι τουλάχιστον τα τελευταία 23 έτη που υπηρετεί στην Επαρχιακή Διοίκηση είναι ελάχιστες οι φορές που ο Έπαρχος ενημερώνεται πριν από τη λήψη δικαστικών μέτρων ή που ζητείται η προηγούμενη έγκρισή του. Η θέση του δικηγόρου της Υπεράσπισης, ήταν ότι σε κάθε περίπτωση πριν από την καταχώρηση δικαστικών μέτρων θα πρέπει να προηγείται γραπτή εξουσιοδότηση από τον Έπαρχο. Ο μάρτυρας αν και διαφώνησε με την πιο πάνω θέση, επισήμανε ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση, υπήρχαν γραπτές οδηγίες από τον Έπαρχο (ως προκύπτει από το Τεκμήριο 5). Του υποβλήθηκε ότι, ακόμα και να είναι έτσι, πως οτιδήποτε έχει σχέση με το σημείωμα 32, αφορά μέχρι εκείνη την ημερομηνία και δεν επεκτείνεται σε μεταγενέστερη ημερομηνία. Ο μάρτυρας διαφώνησε. Επανέλαβε την επί δεκαετίες πρακτική σε σχέση με την καταχώρηση κατηγορητηρίων. Επίσης επισήμανε ότι ο πρώην έπαρχος πλέον είναι σύμβουλος του Κατηγορουμένου 2 και τον είδε παρουσιάζεται ως τέτοιος, για ζητήματα που αφορούν τον Κατηγορούμενο 2 και, μεταξύ άλλων, την υπό εξέταση υπόθεση, σε συναντήσεις στα γραφεία του Επάρχου. Ο πιο πάνω υπήρξε και τελευταίος μάρτυρας για την Κατηγορούσα Αρχή. Ακολούθησε εισήγηση του δικηγόρου υπεράσπισης ότι, σύμφωνα με το άρθρο 74

(1)(β) του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.155 δεν έχει αποδειχτεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον των Κατηγορουμένων. Το Δικαστήριο, με βάση τις αρχές που διέπουν το ζήτημα απαλλαγής Κατηγορούμενου από αυτό το στάδιο, έκρινε ότι η Κατηγορούσα Αρχή έχει πετύχει στο καθήκον της να αποδείξει εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον και των δύο κατηγορούμενων και τους κάλεσε σε απολογία. Αφού τους εξηγήθηκαν τα δικαιώματά τους, ο Κατηγορούμενος 2, προχώρησε σε ανώμοτη δήλωση-«Έγγραφο Β». Σύμφωνα με τα όσα δηλώνει, είναι ένας από τους μετόχους και ένας εκ των διευθυντών της Κατηγορουμένης 1 εταιρείας. Την χρονική περίοδο που αφορά το κατηγορητήριο, η Κατηγορουμένη 1 ήταν απλά ιδιοκτήτρια των χωραφιών που αναγράφονται στο Κατηγορητήριο. Ούτε ο ίδιος, ούτε η Κατηγορούμενη 1 ανήγειραν ή ανέχθηκαν την ανέγερση, κατοχή ή χρήση οποιασδήποτε οικοδομής στα χωράφια της Κατηγορουμένης 1 ή στο τουρκοκυπριακό κτήμα που αναγράφεται στο κατηγορητήριο. Μετά την ανάγνωση της ανώμοτης δήλωσης, η Υπεράσπιση, επέλεξε να μην προσφέρει μαρτυρία. Ακολούθησαν οι αγορεύσεις. Η δικηγόρος της Κατηγορούσας Αρχής με αναφορά στις κατηγορίες, έτσι όπως αυτές καταγράφονται στο Κατηγορητήριο και στα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων, εισηγείται ότι έχει πετύχει στο καθήκον της να αποδείξει την υπόθεσή της εναντίον και των δύο κατηγορουμένων πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Από την πλευρά του, ο δικηγόρος της Υπεράσπισης επιχειρηματολογεί σε διάφορα επίπεδα για το λόγο για τον οποίο θα πρέπει η υπόθεση να απορριφθεί. Παρακάτω παραθέτω συνοπτικά τους λόγους για τους οποίους, ως η θέση του, θα πρέπει να απορριφθεί η υπόθεση: 1. Το Τεκμήριο 3 θα πρέπει να αγνοηθεί, γιατί αφορά ακίνητα ευρισκόμενα στην Κάτω Μονή, ενώ το κατηγορητήριο αφορά σε ακίνητα ευρισκόμενα στους Αγίου Ηλιοφώτους. 2. Το Τεκμήριο 3 αφορά περίοδο εκτός του Κατηγορητηρίου. Ο ΜΚ2 δεν έκανε αναφορά σε οποιεσδήποτε ενέργειες μέχρι τη μέρα καταχώρησης του κατηγορητηρίου. 3. Σε σχέση με τη ΜΚ1, δηλώνει ότι δεν αμφισβητεί τη μαρτυρία της. Σε σχέση όμως με τους υπόλοιπους μάρτυρες, δηλώνει ότι αυτοί θα έπρεπε, προκειμένου να είναι σε θέση να δώσουν μαρτυρία, να είναι πραγματογνώμονες. Περαιτέρω επισημαίνει ότι η μαρτυρία των περισσοτέρων μαρτύρων, αναφέρεται σε χρόνο εκτός της περιόδου του κατηγορητηρίου ή για ζητήματα εκτός του κατηγορητηρίου. 4. Είναι θέση του ότι, το άρθρο 3
(2)του Κεφ. 96 καθορίζει ως αρμόδια αρχή, για την καταχώρηση υποθέσεων εκτός κοινοτικών συμβουλίων τον Έπαρχο. Σε αντίθεση με υποθέσεις που αφορούν κοινοτικά συμβούλια και δήμους (αρ.3
(2)(α)) για υποθέσεις που αφορούν τον έπαρχο, οι αρμοδιότητες γεννούνται στον Έπαρχο, εκτός εάν το Υπουργικό Συμβούλιο διορίσει άλλο πρόσωπο. Επισήμανε την αναγκαιότητα ύπαρξης γραπτής εξουσιοδότησης από τον Έπαρχο ή σε περίπτωση άλλου ατόμου από τον Υπουργό. Με ιδιαίτερη αναφορά στο σημείωμα με αριθμό 32 στο Τεκμήριο 5 και στη χρήση του ρήματος «συνιστώ» από τον Έπαρχο, εισηγείται ότι το εν λόγω σημείωμα δεν συνιστά ικανοποιητική εξουσιοδότηση από τον Έπαρχο για έναρξη της ποινικής δίωξης εναντίον των Κατηγορουμένων.
  1. Η ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία συνίσταται στο ιδιοκτησιακό καθεστώς των επίδικων τεμαχίων από την Κατηγορουμένη
  2. Δεν υπάρχει καμία μαρτυρία αναφορικά με ανέγερση οικοδομής και ανοχή ανέγερσης χωρίς άδεια οικοδομής ή με κατοχή και χρήσης οικοδομής χωρίς πιστοποιητικό έγκρισης. Ειδικά δε με τον Κατηγορούμενο 2 δεν υπάρχει καμία μαρτυρία, πέραν του ότι το συνάντησε κάποιος από τους μάρτυρες κατά τις επισκέψεις. Προχωρώ αμέσως πιο κάτω στην αξιολόγηση των μαρτύρων, έχοντας πάντοτε κατά νου τις αρχές που διέπουν τη διαδικασία αξιολόγησης της μαρτυρίας, όπως αυτές έχουν καθοριστεί από την πλούσια επί του θέματος νομολογία του Ανώτατου Δικαστηρίου (βλ. μεταξύ άλλων, Τσεκούρα ν Δημοκρατίας, Ποιν. Εφ.180/10, ημ. 11.10.2012, Ιωάννου ν Παλάζη 1(Α) ΑΑΔ276 κ.α. Miorage v Radivojenik
(1998)1 (Β) ΑΑΔ614, Αθανασίου και Άλλος ν Κουνούνη
(1997)1 (Β) ΑΑΔ 614). H MK1, Χριστοδουλίδου πέραν του ότι προκάλεσε θετική εντύπωση στο Δικαστήριο και τα όσα ανέφερε ήταν από το περιεχόμενο του οικείου υπηρεσιακού φακέλου, δεν αντεξετάστηκε. Η μαρτυρία της παρέμεινε αναντίλεκτη και την αποδέχομαι. Ειδικότερα, γίνεται αποδεχτό ότι τα ακόλουθα τεμάχια τα οποία ευρίσκονται στο χωριό Άγιοι Ηλιόφωτοι στην Επαρχία Λευκωσίας, είναι εγγεγραμμένα επονόματι της Κατηγορουμένης 1 εταιρείας CYPRA LTD:
  1. 973 Φ/Σχ29/36 από 13/2/2006
  2. 166 Φ/Σχ29/37 από26/6/2012
  3. 214 Φ/Σχ29/37 από 13/2/2006
  4. 215 Φ/Σχ29/37 από 13/2/2006
  5. 221 Φ/Σχ29/37 από 13/2/2006
  6. 223 Φ/Σχ29/37 από 13/2/2006
  7. 418 Φ/σχ29/37 από 13/2/2006 Το τεμάχιο με αριθμό 227, Φ/Σχ29/37, το οποίο επίσης ευρίσκεται στο χωρίο Άγιοι Ηλιόφωτοι της Επαρχίας Λευκωσίας ανήκει σε τουρκοκύπριο και είναι υπό τη διαχείριση του κηδεμόνα τουρκοκυπριακών περιουσιών. Το Δικαστήριο ως προς τα ανωτέρω προχωρεί σε αντίστοιχο εύρημα. Ο ΜΚ2, Χατζηπερικλέους, έκανε εξαιρετική εντύπωση στο Δικαστήριο. Με αναφορά στη μεθοδολογία και πρακτική εξήγησε τη διαδικασία που ακολουθείται στο Τμήμα του, σε σχέση με τη διαδικασία οριοθέτησης και χωρομέτρησης καθώς και τη τεχνολογική υποστήριξη που υπάρχει μέσω δορυφόρων. Το Τεκμήριο 3, συνιστά αίτηση την οποία υπέβαλε η Κατηγορουμένη
  8. Για το σκοπό εξωτερικής οριοθέτησης, η Κατηγορουμένη 1 συμβλήθηκε με το Μακρυγιάννη Δημήτριο και αφού έγινε η οριοθέτηση, αυτή κρίθηκε ως ορθή από το Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας και ενημερώθηκε η Κατηγορουμένη 1 για τις επεμβάσεις. Σε σχέση με την πιο πάνω μαρτυρία ο δικηγόρος της Υπεράσπισης αναδεικνύει ζήτημα ότι αυτή αφορά στο χωρίο Κάτω Μονή, ενώ το Κατηγορητήριο αφορά στους Αγίους Ηλιόφωτους. Σημειώνω τη πάγια θέση της νομολογίας ότι η μαρτυρία δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται μικροσκοπικά ή αποσπασματικά αλλά να αξιολογείται στο σύνολό της (βλ. σχετικά ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΩΣΤΑΣ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ν. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Ποιν. Εφ. Αρ.215/2012, 6/4/2015). Επί τούτου σημειώνω ότι, από το Τεκμήριο 3 διαβασμένο στο σύνολό του φαίνεται ότι τα τεμάχια στα οποία γίνεται αναφορά ευρίσκονται στους Αγίους Ηλιοφώτους, εξού και η σχετική αναγραφή στο πρώτο φύλο του Τεκμηρίου
  9. Επίσης στο ίδιο το επίσημο σχέδιο το οποίο αποτελεί μέρος του Τεκμηρίου 3 αναφέρεται ότι αφορά τους Κάτω Ηλιόφωτους (βλ. περαιτέρω σχετικά Ιωάννου ν. Δήμου Λάρνακος
(1996)2 ΑΑΔ, 315,Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Παναγιώτου
(1999)2 ΑΑΔ 285, Δήμος Λεμεσού ν. Λοφίτη κ.ά.
(2000)2 Α.Α.Δ. 162, Δήμος Αγίας Νάπας ν. Στέλλας Ιωάννη Καραγιάννη
(2001)2 ΑΔΔ 42). Πέραν των πιο πάνω, το Δικαστήριο δύναται να έχει δικαστική γνώση ότι οι Άγιοι Ηλιόφωτοι ανήκουν διοικητικά στην κοινότητα Κάτω Μονής, εφόσον αυτός ο διοικητικός διαχωρισμός έχει αποφασιστεί από Υπουργικό Συμβούλιο ασκώντας τις εξουσίες που του παρέχονται από τις διατάξεις του Περί Κοινοτήτων Νόμου του 1999 (Ν.86(Ι)/1999). Σε σχέση με τη μαρτυρία του ΜΚ2, σημειώνεται περαιτέρω, ότι δεν κλονίστηκε κατά την αντεξέταση του. Ανάφερε λεπτομερώς και επιστάμενα όλες τις διαδικασίες που ακολουθεί το Τμήμα του και το πως κατέλεξαν να αποδεχτούν την οριοθέτηση που υπάρχει στο Τεκμήριο 3, η οποία σημειωτέο έγινε από άτομο με το οποίο συμβλήθηκε απευθείας η Κατηγορουμένη 1 και με τα αποτελέσματα της οριοθέτησής του, συμφώνησε το Τμήμα Χωρομετρίας εφόσον αυτά επαληθεύτηκαν, μέσω του συστήματος GPS (δορυφόρου). Τέλος τα όσα αναφέρονται περί πραγματογνωμοσύνης του απορρίπτονται. Ο ΜΚ2 κατέθεσε για τα όσα περιέχονται στα συνήθη καθήκοντα του, τα οποία έχει τα προσόντα να ασκεί, στην όλη διαδικασία και επίσης αναφέρθηκε στα προσόντα του, τα οποία σημειωτέο δεν αμφισβητήθηκαν στην ουσία τους, τα οποία του επιτρέπουν όχι μόνο να ασκεί επαρκώς τα καθήκοντά του, αλλά και να εκπαιδεύει άτομα σε αυτό τον τομέα. Αποδέχομαι τη μαρτυρία του στην ολότητά της. Ειδικότερα ότι, η χωρομετρική διάταξη των επίδικων τεμαχίων είναι ως αποτυπώνεται στο Τεκμήριο 3, με τα αποτυπωμένα κτίρια και τις σημειωμένες επεμβάσεις και ότι αυτά ευρίσκονται στους Αγίους Ηλιοφώτους. Η τρίτη μάρτυρας, επίσης προκάλεσε θετική εντύπωση στο Δικαστήριο. Οι απαντήσεις ήταν άμεσες, ειλικρινείς, απαντούσε για τα ζητήματα τα οποία τη ρωτούσαν χωρίς περιστροφές. Επίσης η μαρτυρία της στην ουσία δεν αμφισβητήθηκε. Οι υποβολές και η αντεξέταση της υπεράσπισης περιορίστηκαν στο ως προς εάν ήταν σε θέση να αντιληφθεί την ακριβή θέση των κτισμάτων που έβλεπε με αναφορά στο Τεκμήριο
  1. Το γεγονός ότι επισκέφτηκε τις εγκαταστάσεις της Κατηγορουμένης 1 εταιρείας στους Αγίους Ηλιόφωτους, καθώς επίσης και το ότι οι εγκαταστάσεις αυτές υπήρχαν και ευρίσκονταν σε λειτουργία δεν αμφισβητήθηκε και συνιστά διαπίστωση του Δικαστηρίου. Επίσης δεν αμφισβητήθηκε η θέση της ότι, εντός των τεμαχίων υπήρχαν σφαγείο, εργαστήριο κοπής κρεάτων, μονάδα αερόβιας επεξεργασίας υγρών αποβλήτων, μονάδες αναερόβιας επεξεργασίας των αποβλήτων και τα χωνευτήρια, μονάδα μεταποίησης των σφαγείων και ζωικών υποπροϊόντων τα οποία λειτουργούσαν και ότι υπήρχαν χωμάτινες δεξαμενές. Τα πιο πάνω συνιστούν διαπιστώσεις του Δικαστηρίου. Ο τέταρτος μάρτυρας δεν αντεξετάστηκε. Η μαρτυρία του παρέμεινε αναντίλεκτη. Από αυτή τη Δικαστήριο εξάγει εύρημα, ότι στα πλαίσια της εργασίας του, επισκέφθηκε εγκαταστάσεις της Κατηγορουμένης 1, άγνωστο εάν πρόκειται για τις επίδικες ή για άλλες εγκαταστάσεις που πιθανόν ανήκουν στην Κατηγορούμενη
  2. Κατά την εν λόγω επιτόπια έρευνα, που αφορούσε την Κατηγορουμένη 1 (η οποία δεν αμφισβητείται ότι έγινε, άγνωστο παραμένει το που), ο μάρτυρας συνοδευόταν από τον Κατηγορούμενο
  3. Ο Χαραλάμπους (ΜΚ5), υπήρξε εξαιρετικός ως μάρτυρας. Εργάζεται περίπου 10 έτη στο γραφείο Επάρχου ως Βοηθός Επαρχιακός Επόπτης και κατά τη διάρκεια της εργασίας του, έχει τύχει εκπαίδευσης αλλά έχει επίσης εμπειρία σε σχέση με το αντικείμενό του. Ασχολείται με αιτήσεις για άδειες οικοδομής και πιστοποιητικά έγκρισης. Στα πλαίσια των καθηκόντων του έκανε δυο επιτόπιες έρευνες στα επίδικα τεμάχια και διαπίστωσε την ύπαρξη των οικοδομών οι οποίες αναφέρονται στο κατηγορητήριο και για τις οποίες δεν υπάρχει άδεια οικοδομής ή πιστοποιητικό έγκρισης, ήτοι:
  4. δύο χωμάτινων δεξαμενών στα τεμάχια 418 και 166 Φ/ΣΧ29/36 και 37
  5. μονάδα μέτρησης ζωικών υποπροϊόντων/εγκαταστάσεων κτιρίου αδρανοποίησης και αερόβιου σταθμού επεξεργασίας λυμάτων στα τεμάχια 214 και 215 Φ/ΣΧ29/37
  6. μονάδα αναερόβιας επεξεργασίας αποβλήτων στα τεμάχια 221, 223 και 973 Σ/ΣΧ29/36 και 37
  7. υποστατικό ανοικτού τύπου το οποίο χρησιμοποιείται ως χώρος αναμονής/σταυλισμού χοίρων επί του τουρκοκυπριακής ιδιοκτησίας τεμαχίου 227, Φ/ΣΧ29/37
  8. χωμάτινη δεξαμενή στο τεμάχιο
  9. Φ/ΣΧ29/
  10. Κατά την εν λόγω επίσκεψη ο Κατηγορούμενος 2, του παρέδωσε χωροταξικό σχέδιο των εγκαταστάσεων, στο οποίο σημειώνονται όλες οι αναφερόμενες οικοδομές, πλην του υποστατικού ανοικτού τύπου στο τεμάχιο 227, Φ/ΣΧ29/
  11. Ετοίμασε σχετικό σημείωμα (Τεκμήριο 5) και ετοίμασε έκθεση κατηγορίας (Τεκμήριο 6). Τα πιο πάνω δεν αμφισβητήθηκαν. Ό, τι αμφισβητήθηκε ήταν η εξουσιοδότησή του να ετοιμάσει την κατηγορία και η ικανότητά του να τοποθετήσει ορθά στο χώρο τα κτίσματα λόγω έλλειψης προσόντων, θέση στην οποία τοποθετήθηκε ο μάρτυρας, επισημαίνοντας ότι εκτελούσε καθήκοντα με βάση το σχέδιο υπηρεσίας και ότι έχει προχωρήσει σε εκατοντάδες επιθεωρήσεις χωρίς να έχει αμφισβητηθεί ή ανατραπεί η κρίση του. Η μαρτυρία του κρίνεται αξιόπιστη. Ειδικότερα δε, σε σχέση με το επίδικο ζήτημα έχει παραμείνει και αναντίλεκτη. Αποδέχομαι και αποτελεί διαπίστωση του Δικαστηρίου ότι, για τις οικοδομές που αναφέρονται στο κατηγορητήριο δεν υπάρχει άδεια οικοδομής και πιστοποιητικό έγκρισης. Οι οικοδομές κατέχονται και χρησιμοποιούνται από την Κατηγορουμένη 1 και το άτομο με το οποίο ήταν σε επαφή ο ΜΚ5, σε σχέση με τα γεγονότα που αφορούν την υπόθεση αυτή ήταν ο Κατηγορούμενος
  12. Ο ΜΚ6, κατέθεσε σε σχέση με τα προσόντα της υπογράφουσας το Κατηγορητήριο, σε σχέση με την πρακτική που ακολουθείται πριν από την καταχώρηση κατηγορητηρίων. Ειδικά σε σχέση με τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, αναγνώρισε στο Τεκμήριο 5, ότι το σημείωμα με αριθμό 31 είναι δικό του, όπως επίσης επισήμανε ότι το σημείωμα 32 έχει γίνει από τον τότε Έπαρχο και με το οποίο συνιστά τη λήψη δικαστικών μέτρων. Γνωρίζει για τη δίωξη εναντίον των Κατηγορουμένων 1 και 2 και το εύλογο συμπέρασμα του Δικαστηρίου είναι ότι, από τα όσα είπε και εφόσον κατέθεσε ως μάρτυρας κατηγορίας συναινεί σε αυτήν. Γνωρίζει τον Κατηγορούμενο 2, εφόσον ήταν παρών σε συναντήσεις που έγιναν στο πλαίσια συζήτησης της υπόθεσής του, επισημαίνοντας ότι στις συναντήσεις αυτές ήταν παρών και ο πρώην Έπαρχος ως σύμβουλός του. Σε σχέση με τα πιο πάνω αποδέχομαι τη μαρτυρία του. Ως ήδη ανάφερα ο Κατηγορούμενος 2 επέλεξε να προβεί σε ανώμοτη δήλωση. Σύμφωνα με τις επιταγές της νομολογίας, ο χαρακτήρας της ανώμοτης δήλωσης είναι μάλλον πειστικής παρά αποδεικτικής αξίας, εφόσον δεν δύναται να τεκμηριώσει ή αποδείξει γεγονότα τα οποία δεν στοιχειοθετούνται από το σύνολο του μαρτυρικού υλικού, δύναται όμως να επεξηγήσει αποδεδειγμένα γεγονότα. Στην απόφαση στην υπόθεση Anastassiades v. The Republic
(1977)2 C.L.R. 97, στη σελίδα 211 αναφέρεται, σε σχέση με το χαρακτήρα της ανώμοτης δήλωσης: «What was said in a statement was not to be altogether brushed aside, but its potential effect was persuasive rather than evidential. It could not prove facts not otherwise proved by the evidence but it might show the evidence in a different light." Από τη γραμμή που τήρησε η υπεράσπιση κατά το στάδιο που αντεξέταζε τους μάρτυρες κατηγορίας, σε συνδυασμό με τις θέσεις του Κατηγορουμένου, όπως αυτές καταγράφονται στην ανώμοτή του δήλωση, προκύπτει αποδοχή της ιδιοκτησίας της Κατηγορουμένης 1 σε σχέση με τις επίδικες οικοδομές και το γεγονός ότι ο Κατηγορούμενος 2 είναι διευθυντής και μέτοχος της. Όπως καταγράφεται και στην Θεοχάρους Κρίνος ν. Κυπριακής Δημοκρατίας
(2008)2 ΑΑΔ 22: «Η ανώμοτη δήλωση ενός κατηγορουμένου εξετάζεται και αξιολογείται μέσα στο σύνολο της μαρτυρίας, ανάλογα και με το πώς ταιριάζει στην κάθε συγκεκριμένη περίπτωση. Δεν μπορεί όμως να εξομοιωθεί με μαρτυρία με την έννοια να είναι ικανή να αντικρούσει μια ένορκη μαρτυρία που κρίθηκε ήδη από το δικαστήριο ως αξιόπιστη.» Έχοντας αναφέρει τα πιο πάνω με βάση τη μαρτυρία όπως έχει αξιολογηθεί τα ευρήματα του Δικαστηρίου είναι τα ακόλουθα: Η Κατηγορουμένη 1 εταιρεία είναι ιδιοκτήτρια των τεμαχίων τα οποία αναφέρονται στο Κατηγορητήριο (πλην του τεμαχίου 227, στο οποίο υπάρχει επέμβαση από αυτήν σύμφωνα με τον ΜΚ2). Ο Κατηγορούμενος 2 είναι διευθυντής και μέτοχος στην Κατηγορουμένη
  1. Σύμφωνα με το Τεκμήριο 3 και τις επεξηγήσεις που αυτό έτυχε στο σύνολό του από τον ΜΚ2 αλλά και από το ΜΚ5, στα επίδικα τεμάχια, έχουν ανεγερθεί τα ακόλουθα:
  2. δύο χωμάτινες δεξαμενές στα τεμάχια 418 και 166 Φ/ΣΧ29/37
  3. μονάδα μέτρησης ζωικών υποπροϊόντων/εγκαταστάσεων κτιρίου αδρανοποίησης και αερόβιου σταθμού επεξεργασίας λυμάτων στα τεμάχια 214 και 215 Φ/ΣΧ29/37
  4. μονάδα αναερόβιας επεξεργασίας αποβλήτων στα τεμάχια 221, 223 και 973 Σ/ΣΧ29/36 και 37
  5. υποστατικό ανοικτού τύπου το οποίο χρησιμοποιείται ως χώρος αναμονής/σταυλισμού χοίρων επί του τουρκοκυπριακής ιδιοκτησίας τεμαχίου 227, Φ/ΣΧ29/37
  6. χωμάτινη δεξαμενή στο τεμάχιο
  7. Φ/ΣΧ29/
  8. Στο τεμάχιο αυτό υπάρχει επέμβαση από την Κατηγορουμένη 1 (ως η μαρτυρία του ΜΚ2 και το Τεκμήριο 3). Τα πιο πάνω υποστατικά ευρίσκονται στο χωρίο Άγιοι Ηλιόφωτοι, είναι ιδιοκτησίας της Κατηγορουμένης 1 (πλην του τεμαχίου 227) και κατέχονται και χρησιμοποιούνται από αυτήν και σύμφωνα με τη μαρτυρία της ΜΚ3 ως ανωτέρω αναλύεται λειτουργούν. Για τα κτίσματα/οικοδομές που αφορούν στο κατηγορητήριο (ήτοι τα αμέσως πιο πάνω 1-5 αναφερόμενα), δεν υπάρχει άδεια οικοδομής ούτε πιστοποιητικό έγκρισης. Ο Κατηγορούμενος 2 γνωρίζει για την ανυπαρξία της άδειας οικοδομής και πιστοποιητικού έγκρισης. Έχει υποβάλει και υπογράψει ως διευθύνων σύμβουλος της Κατηγορουμένης 1, αίτηση για κατά παρέκκλιση έκδοση πολεοδομικής άδειας (Τεκμήριο 11). Έχει παρευρεθεί σε συναντήσεις, στην παρουσία του Βοηθού Επάρχου (ΜΚ6), προς συζήτηση του όλου θέματος. Από τη μαρτυρία του ΜΚ5 και του ΜΚ6, προκύπτει ότι ο Έπαρχος κατά το επίδικο χρονικό διάστημα γνώριζε για τις παραβιάσεις που υπήρχαν στα εν λόγω τεμάχια και η σύστασή του, ήταν η λήψη νομικών μέτρων εναντίον τους. Ο ΜΚ6, σήμερα εκτελεί καθήκοντα Βοηθού Επάρχου και συμφωνεί με την διαδικασία εναντίον των Κατηγορουμένων. Η δημόσια κατήγορος που καταχώρησε και χειρίζεται την παρούσα υπόθεση, έχει εξουσιοδότηση από το Γενικό εισαγγελέα να εμφανίζεται ενώπιον Επαρχιακών Δικαστηρίων και να εκτελεί καθήκοντα Δημόσιου Κατηγόρου σε σχέση με υποθέσεις που αφορούν την Επαρχιακή Διοίκηση Λευκωσίας (Τεκμήρια 12Α και 12Β) Σε όσες συναντήσεις είχαν οι μάρτυρες ΜΚ2, ΜΚ4, ΜΚ5 και ΜΚ6 αναφορικά με ζητήματα που αφορούσαν την Κατηγορουμένη 1 εταιρεία, το άτομο το οποίο συνάντησαν, συνομίλησαν μαζί του και εμφανιζόταν εκ μέρους της εταιρείας είναι ο Κατηγορούμενος
  9. Από την όλη ενώπιον μου μαρτυρία, προκύπτει αβίαστα ότι τα επίδικα τεμάχια και υποστατικά κατέχονται και χρησιμοποιούνται από την Κατηγορουμένη 1 και για σκοπούς που αφορούν την Κατηγορουμένη 1 και όχι από άλλα φυσικά ή νομικά πρόσωπα. Πέραν του ότι η έλλειψη των απαραίτητων αδειών είναι εύρημα μου, σημειώνω ότι ούτε η ίδια η ύπαρξη των οικοδομών έχει αμφισβητηθεί. Ούτε η κατοχή και η χρήση αυτών έχει αμφισβητηθεί. Σημειώνω τέλος ότι ούτε και η μη ύπαρξη άδειας οικοδομής και πιστοποιητικού έγκρισης έχει αμφισβητηθεί. Που ακόμα και εάν υπήρχε από την υπεράσπιση ισχυρισμός περί ύπαρξης άδειας οικοδομής και πιστοποιητικού έγκρισης, θα ήταν ισχυρισμός τον οποίον θα όφειλαν να αποδείξουν οι Κατηγορούμενοι, εφόσον το ζήτημα αυτό, περιλαμβάνεται στις περιπτώσεις, που το βάρος απόδειξης του εν λόγω ισχυρισμού (στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων) μετατίθεται στους ώμους του κατηγορουμένου. Βλ. σχετικά, Αστυνομία ν. Νικολάου 15 Α.Α.Δ. 78, Zavos Michael Demetriou V The Police
(1963)1 CLR 57, Protopapas loannis v The Police
(1985)2 CLR 254 , Δήμος Λεμεσού ν Στέλιου Χριστοφίδη και άλλων
(1994)2 CLR 206, Λειτ. Εργ. Λάρνακας ν. Πολυκόλορ Λτδ άλλος,
(1995)2 Α.Α.Δ. 88 καθώς και ΤΟ ΔΙΚΑΙΟ ΤΗΣ ΑΠΟΔΕΙΞΗΣ, Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές, των Τάκη Ηλιάδη και Νικόλας Σάντης, σελ.179. Τα πιο πάνω συνιστούν τα ευρήματα του Δικαστηρίου σε σχέση με τα γεγονότα της υπόθεσης. Έχοντας πιο πάνω αξιολογήσει τη μαρτυρία και εξάγει τα ευρήματά μου, πριν ασχοληθώ με την ουσία των Κατηγοριών, θα εξετάσω το ζήτημα που αναδεικνύει ο δικηγόρος της Υπεράσπισης αναφορικά με την έλλειψη γραπτής εξουσιοδότησης από τον ίδιο τον Έπαρχο για καταχώρηση του υπό εξέταση κατηγορητηρίου και αυτό παρά την ρητή, κατ΄ ισχυρισμό επιταγή του Νόμου. Ακρογωνιαίος λίθος για την προώθηση του πιο πάνω επιχειρήματος του δικηγόρου της Υπεράσπισης, υπήρξε το άρθρο 3
(2)(β) του Κεφ. 96 σύμφωνα με το οποίο: «
(2)Η αρμόδια αρχή εντός- (β) Οποιασδήποτε περιοχής, η οποία δεν είναι περιοχή Δήμου, είναι ο Έπαρχος της Επαρχίας: Νοείται ότι αντί του Επάρχου το Υπουργικό Συμβούλιο δύναται να διορίζει ως αρμόδια αρχή για τέτοια περιοχή συμβούλιο που αποτελείται από όχι περισσότερα από έξι πρόσωπα μαζί με τον Έπαρχο ως Πρόεδρο: Νοείται περαιτέρω ότι σε οποιαδήποτε περιοχή Κοινοτικού Συμβουλίου το Υπουργικό Συμβούλιο δύναται να διορίζει ως αρμόδια αρχή για τη συγκεκριμένη περιοχή το Κοινοτικό Συμβούλιο το οποίο καθιδρύεται για την περιοχή αυτή δυνάμει των διατάξεων του περί Κοινοτήτων Νόμου.» Εάν το πιο πάνω χωρίο, είναι η θέση του δικηγόρου υπεράσπισης, διαβαστεί σε συνδυασμό με το αμέσως επόμενο άρθρο 3
(3)και 3
(4), τότε αβίαστα διαπιστώνεται ότι ενώ όταν πρόκειται για δημοτικά Συμβούλια η εξουσία δύναται να εκχωρείται, στις περιπτώσεις όπου είναι αρμόδιος ο Έπαρχος, τότε όλες οι εξουσίες ασκούνται από τον ίδιο προσωπικά (χωρίς τη δυνατότητα να εξουσιοδοτήσει ο ίδιος κάποιον), εκτός και εάν υπάρχει εξουσιοδότηση από το Υπουργικό Συμβούλιο, κάτι το οποίο στην υπό εξέταση περίπτωση δεν υπάρχει. Ακολουθούν τα άρθρα 3
(3)και 3
(4): «
(3)(α) Όταν η αρμόδια αρχή είναι το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου, ο Δήμαρχος ή ο Αντιδήμαρχος του Δήμου αυτού ή οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο που είναι εξουσιοδοτημένο από τέτοιο Δήμο για αυτό έχει, και πάντοτε θεωρείται ότι είχε, εξουσία να εκδίδει οποιαδήποτε άδεια, γνωστοποίηση ή οποιαδήποτε άλλη πράξη ή έγγραφο την οποία η αρμόδια αυτή αρχή έχει εξουσία να εκδίδει δυνάμει των διατάξεων του Νόμου αυτού (β) όταν η αρμόδια αρχή είναι σώμα που διορίζεται από το Υπουργικό Συμβούλιο όπως προνοείται στο εδάφιο
(2), ο Πρόεδρος αυτού ή οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο που είναι εξουσιοδοτημένο από τον Πρόεδρο για αυτό έχει, και πάντοτε θεωρείται ότι είχε, εξουσία να εκδίδει οποιαδήποτε άδεια, γνωστοποίηση ή οποιαδήποτε άλλη πράξη ή έγγραφο την οποία η αρμόδια αυτή αρχή έχει εξουσία να εκδίδει δυνάμει των διατάξεων του Νόμου αυτού (γ) οποιαδήποτε άδεια, γνωστοποίηση ή άλλη πράξη ή έγγραφο, που εκδίδεται όπως στην παράγραφο (α) ή (β) κατά και μετά την ημέρα του Σεπτεμβρίου 1946, θεωρείται ότι εκδόθηκε κανονικά δυνάμει των διατάξεων του εδαφίου αυτού.
(4)Όταν η αρμόδια αρχή είναι το Δημοτικό Συμβούλιο Δήμου, το Συμβούλιο αυτό δύναται, από καιρό σε καιρό να εκχωρεί σε εκτελεστική επιτροπή που αποτελείται από όχι περισσότερα από τρία μέλη του Συμβουλίου αυτού όλες ή οποιεσδήποτε από τις εξουσίες που χορηγούνται στο Συμβούλιο δυνάμει των διατάξεων του Νόμου αυτού.» Από απλή ανάγνωση του άρθρου 3
(2)
(2), προκύπτει ότι για περιοχές οι οποίες δεν είναι περιοχές Δήμου, ο Έπαρχος κάθε επαρχίας καθορίζεται ως η αρμόδια αρχή. Υπάρχει περαιτέρω στο ίδιο το άρθρο, επιφύλαξη ότι το Υπουργικό Συμβούλιο δύναται να καθορίσει άλλη αρχή αντί του Επάρχου ως αρμόδια σε κάποια περιοχή, ήτοι, (α) συμβούλιο αποτελούμενο από έξι πρόσωπα με πρόεδρο τον Έπαρχο, και (β) σε περιοχές Κοινοτικών Συμβουλίων μπορεί να καθορίζει ως αρμόδια αρχή το Κοινοτικό Συμβούλιο. Το άρθρο 3
(2)
(2)δεν απαιτεί εξουσιοδότηση από το Υπουργικό Συμβούλιο για πράξεις τελούμενες από άτομα στην υπηρεσία του Επάρχου. Αυτό που προβλέπει το άρθρο 3
(2)
(2), είναι τη δυνατότητα καθορισμού μέσω της εξουσιοδότησης από το Υπουργικό Συμβούλιο σε κάποιες περιοχές άλλης αρχής αντί του Επάρχου, ως αρμόδιας για τους σκοπούς εφαρμογής του Νόμου. Επίσης στο άρθρο 3
(3)αναγράφεται ρητά, ότι όταν πρόκειται για: (α) Δήμο, τότε η εξουσία είναι στο πρόσωπο του Δημάρχου ή του Αντιδημάρχου ή άλλου προσώπου εξουσιοδοτημένου από το Δήμο (β) Σώμα που διορίζεται από το Υπουργικό Συμβούλιο ως το άρθρο 3
(2)
(2), δηλαδή Συμβούλιο αποτελούμενο από έξι άτομα ή Κοινοτικό Συμβούλιο τότε η εξουσία είναι στον Πρόεδρο του Συμβουλίου ή σε εξουσιοδοτημένο από τον Πρόεδρο πρόσωπο. Επομένως, ο ίδιος ο Νόμος στο γράμμα του, αναφέρεται στις αρχές και στα άτομα από κάθε Αρχή που φέρουν τις εξουσίες που απορρέουν από το Νόμο και πότε εάν μια εξουσία δεν ασκείται από το αναφερόμενο ως το έχον την εξουσία άτομο από ποιον δίδεται εξουσιοδότηση. Αυτή η υποχρέωσης εξουσιοδότησης άλλων ατόμων υπάρχει στις περιπτώσεις Δήμων, Συμβουλίων (αποτελούμενων από έξι άτομα) και Κοινοτικών Συμβουλιών. Δεν γίνεται τέτοια αναφορά για τον Έπαρχο. Η σιωπή όμως του Νόμου, δε συνεπάγεται αυτό που εισηγείται ο δικηγόρος της Υπεράσπισης, αλλά μάλλον το αντίθετο. Από το ίδιο το γράμμα του Νόμου δεν προκύπτει υποχρέωση εξουσιοδότησης από τον Έπαρχο σε άτομο να ασκήσει κάποιες από τις εξουσίες του. Τα άτομα τα οποία έδωσαν μαρτυρία ονομάζονται είτε Βοηθοί Επάρχου, είτε Βοηθοί Επαρχιακοί Επόπτες και είναι άτομα τα οποία εργάζονται στην Επαρχιακή Διοίκηση, με προϊστάμενο και κατ΄ εντολή του Επάρχου. Βλ. σχετικά από άρθρο 2 του Περί Ερμηνείας Νόμου, Κεφ. 1: "Επαρχιακός Επόπτης" σημαίνει Επαρχιακό Επόπτη ο οποίος υπηρετεί στην Επαρχιακή Διοίκηση και περιλαμβάνει Βοηθό Επαρχιακό Επόπτη. "Έπαρχος" σημαίνει τον Έπαρχο επαρχίας και περιλαμβάνει Βοηθό Έπαρχο. Επίσης, αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου ότι, δημόσια κατήγορος που καταχώρησε και χειρίζεται την παρούσα υπόθεση, έχει εξουσιοδότηση από το Γενικό εισαγγελέα να εμφανίζεται ενώπιον Επαρχιακών Δικαστηρίων και να εκτελεί καθήκοντα Δημόσιου Κατηγόρου σε σχέση με υποθέσεις που αφορούν την Επαρχιακή Διοίκηση Λευκωσίας (Τεκμήρια 12Α και 12Β). Ακόμα και να ίσχυε το επιχείρημα του δικηγόρου της υπεράσπισης, αυτός αναφέρεται γενικά σε εξουσιοδότηση. Το Τεκμήριο 5 και η σημείωση 32, η οποία είναι σημείωση του τότε Επάρχου, μόνο με την ανάγνωσή της οδηγεί σε συμπέρασμα έγκρισής του για τη δίωξη και όχι οδηγίες να μη ληφθούν μέτρα. Σημειώνω, τέλος ότι στην ίδια την ερμηνεία του όρου Επάρχου συγκαταλέγεται και ο Βοηθός Έπαρχος. Βοηθός Έπαρχος είναι ο ΜΚ6, ο οποίος με τη μαρτυρία του, συναινεί και εγκρίνει την επίδικη δίωξη, επομένως σε κάθε περίπτωση, ενώπιον του Δικαστηρίου με ένορκη μαρτυρία η οποία κρίθηκε αξιόπιστη, ο Έπαρχος εν τη εννοία που του αποδίδεται με το Κεφ.1, εγκρίνει τη δίωξη των Κατηγορουμένων στην υπό εξέταση υπόθεση. Από τα όσα έχω αναφέρει σε συνδυασμό με την αναντίλεκτη μαρτυρία του ΜΚ6, σε σχέση με την πρακτική που ακολουθείται σε περιπτώσεις καταχώρησης υποθέσεων θεωρώ ότι το επιχείρημα για μη εξουσιοδότηση δεν μπορεί να πετύχει. Ειρήσθω εν παρόδω, ο νομοθέτης όπου απαιτεί την αναγκαιότητα προηγούμενης εξουσιοδότησης, το πράττει τούτο ρητά και όχι συμπερασματικά, όπως στην περίπτωση του άρθρου 3
(3)του Κεφ. 96 ή όπως γίνεται σε άλλες νομοθεσίες πχ περί Φόρου Προστιθέμενης Αξίας Νόμου του 2000 στο άρθρο 4
(1). Ίσως εκ του περισσού, επισημαίνω ότι, σε περίπτωση ανυπαρξίας νομοθετικής διάταξης αυτή δεν μπορεί να αναπληρωθεί ή συμπληρωθεί με δικαστική απόφαση. (βλ. σχετικά DIAS UNITED PUBLISHING CO. LTD v. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ
(1996)3 ΑΑΔ 550) Προχωρώ αμέσως πιο κάτω στην καταγραφή της νομικής πτυχής της υπόθεσης. Όπως στην αρχή της απόφασης καταγράφεται, το κατηγορητήριο αφορά 5 κτίσματα ως αυτά αναφέρονται στην πρώτη, πέμπτη, ένατη, δέκατη-τρίτη και δέκατη-έβδομη κατηγορία. Για κάθε ένα από αυτά τα κτίσματα, οι Κατηγορούμενοι κατηγορούνται για ανέγερση τους και ανοχή ανέγερσής τους χωρίς άδεια οικοδομής, κατά παράβαση του άρθρου 3 του Κεφ. 96 και για κατοχή και χρήση τους χωρίς πιστοποιητικό έγκρισης, κατά παράβαση του άρθρου 10 του Κεφ. 96 (εξαίρεση είναι τα κτίρια που αφορούν την 14η και 18η κατηγορία, για τα οποία δεν υπάρχει η κατηγορία ανοχής ανέγερσης οικοδομής). Καταγράφονται αμέσως πιο κάτω τα επίδικα άρθρα. Σύμφωνα με το άρθρο 3
(1)(β) του Κεφ. 96: «3.-
(1)Κανένα πρόσωπο δεν δύναται- (β) να ανεγείρει ή να ανέχεται ή να επιτρέπει να ανεγείρεται οικοδομή ή να κατεδαφίζει ή να ανοικοδομεί ή να προβαίνει σε μετατροπή, προσθήκη ή επισκευή σε οποιαδήποτε υφιστάμενη οικοδομή ή να ανέχεται ή να επιτρέπει να γίνει οποιαδήποτε τέτοια κατεδάφιση ή ανοικοδόμηση ή οποιαδήποτε τέτοια μετατροπή, προσθήκη ή επισκευή χωρίς άδεια γι' αυτό, η οποία λαμβάνεται προηγουμένως από την αρμόδια αρχή όπως καθορίζεται στο εδάφιο
(2)ή, όταν η άδεια εκδίδεται δυνάμει της δεύτερης επιφύλαξης του εδαφίου
(2)του άρθρου 14, από το Διευθυντή του Τμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεως:» Σύμφωνα με το άρθρο 10
(1)του Κεφ.96: «Ουδέν πρόσωπο κατέχει ή χρησιμοποιεί ή ενεργεί, ώστε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο να κατέχει ή να χρησιμοποιεί οποιαδήποτε οικοδομή ή τμήμα οικοδομής, μέχρις ότου εκδοθεί πιστοποιητικό έγκρισης από την αρμόδια αρχή σε σχέση με την εν λόγω οικοδομή ή τμήματος αυτής, ανεξάρτητα αν χορηγήθηκε άδεια για την οικοδομή ή τμήμα της, με βάση το άρθρο 3 του παρόντος Νόμου.» Σε περίπτωση παράβασης των πιο πάνω άρθρων τότε στοιχειοθετείται το αδίκημα του άρθρου 20 του Κεφ.96, σύμφωνα με το οποίο: «20.-
(1)Ανεξαρτήτως από την επιβολή οποιουδήποτε διοικητικού προστίμου δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Νόμου, πρόσωπο το οποίο (α) Ανεγείρει οικοδομή χωρίς προηγουμένως να έχει εξασφαλίσει άδεια οικοδομής, όπως προβλέπεται στις διατάξεις του άρθρου 3· (γ) κατέχει ή χρησιμοποιεί ή ενεργεί, ώστε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο να κατέχει ή να χρησιμοποιεί οποιαδήποτε οικοδομή ή τμήμα οικοδομής πριν από την έκδοση πιστοποιητικού έγκρισης από την αρμόδια αρχή, όπως απαιτείται σύμφωνα με τις διατάξεις του εδαφίου
(1)του άρθρου 10∙ διαπράττει αδίκημα για το οποίο υπόκειται σε περίπτωση πρώτης καταδίκης, σε φυλάκιση για περίοδο που δεν υπερβαίνει το ένα
(1)έτος ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις δέκα χιλιάδες ευρώ (€10.000) ή και στις δύο ποινές μαζί και σε περίπτωση δεύτερης ή μεταγενέστερης καταδίκης, σε φυλάκιση για περίοδο που δεν υπερβαίνει τα δύο
(2)έτη ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις είκοσι χιλιάδες ευρώ (€20.000) ή και στις δύο ποινές μαζί.» Τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων καθορίζονται από τα άρθρα 3 και 10 του Περί Οδών και Οικοδομών Νόμου, Κεφ. 96. Σε περίπτωση παραβίασης των άρθρων αυτών στοιχειοθετείται το αδίκημα του άρθρου 20. Σύμφωνα: · με το άρθρο 3
(1)(β), κανένα πρόσωπο δεν δύναται να ανεγείρει, ανέχεται ή επιτρέπει ανέγερση οικοδομής χωρίς άδεια από την αρμόδια αρχή. · με το άρθρο 10, του Κεφαλαίου 96, κανένα πρόσωπο: «κατέχει ή χρησιμοποιεί ή ενεργεί, ώστε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο να κατέχει ή να χρησιμοποιεί οποιαδήποτε οικοδομή ή τμήμα οικοδομής, μέχρις ότου εκδοθεί πιστοποιητικό έγκρισης από την αρμόδια αρχή». Πριν προχωρήσω σε κάθε κατηγορία ξεχωριστά, επισημαίνω το αυτονόητο, ότι προκειμένου να υπάρχει το αδίκημα, είτε το άρθρου 3, είτε του άρθρου 10 του Κεφ.96 θα πρέπει τα κτίσματα τα οποία αφορούν την κατηγορία να είναι οικοδομές εν τη εννοία του Νόμου. Στο άρθρο 2 του Κεφ. 96, η οικοδομή ερμηνεύεται ως «οποιαδήποτε κατασκευή, είτε από λίθους, σκυρόδεμα, πηλό, σίδερο, ξύλο ή άλλη ύλη, και περιλαμβάνει οποιοδήποτε λάκκο και οποιοδήποτε θεμέλιο, τοίχο, στέγη, καπνοδόχο, βεράντα, εξώστη, κορωνίδα ή προεξοχή ή τμήμα οικοδομής, ή οποιοδήποτε πράγμα που είναι προσαρτημένο σε αυτή, ή οποιοδήποτε τοίχο, ανάχωμα, φράκτη, περίφραγμα ή άλλη κατασκευή που περικλείει ή οροθετεί ή έχει σκοπό να περικλείει ή να οροθετεί οποιαδήποτε γη ή χώρο». Για τα κτίσματα των κατηγοριών 5 μέχρι και 16, δεν έχω καμία αμφιβολία ότι πρόκειται για οικοδομές. Σε σχέση με τις χωμάτινες δεξαμενές (κατηγορίες 1 μέχρι και 4, 17, 10 και 20), ο ΜΚ2, είπε ότι αυτές φαίνονται μόνο στην αεροφωτογραφία και δεν αποτυπώθηκαν στο χωροταξικό σχέδιο, επειδή δεν είναι κτίσματα. Για το εάν οι δεξαμενές, οι οποίες ως η ενώπιον μου μαρτυρία υπάρχουν στα επίδικα τεμάχια (και έχουν βάση από μπετόν), είναι κτίσματα, σημειώνω ότι το ζήτημα έχει επιλυθεί από τη νομολογία στην απόφαση στην υπόθεση Παναγιώτης Χατζηκυριακού ν. Έπαρχου Λευκωσίας
(2011)2 Α.Α.Δ. 297 και η απάντηση είναι ότι οι δεξαμενές είναι οικοδομή. Οι κατηγορίες 1, 5, 9, 13 και 17 αναφέρονται στο αδίκημα της ανέγερσης οικοδομής χωρίς άδεια οικοδομής κατά παράβαση του άρθρου 3
(1)(β) του Κεφ.
  1. Προκειμένου να αποδειχθεί το αδίκημα της ανέγερσης, θα πρέπει να υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου ικανοποιητική μαρτυρία ότι οι Κατηγορούμενοι έχουν προχωρήσει οι ίδιοι (ή εννοείται ότι έχουν δώσει σχετική εντολή) στην ανέγερση των επίδικων οικοδομών. Τέτοια μαρτυρία ενώπιον μου δεν υπάρχει, ούτε ως προς το πότε, ούτε ως προς το ποιοι προχώρησαν στις επίδικες ανεγέρσεις. Όσοι από τους μάρτυρες έκαναν αναφορά στα κτίσματα του Κατηγορητηρίου, μιλούσαν για τελειωμένες και υφιστάμενες οικοδομές και ουδεμία μαρτυρία υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου αναφορικά με ανεγέρσεις οικοδομών οι οποίες να έγιναν από τους Κατηγορούμενους (βλ. σχετικά ΤΑΚΗΣ ΛΕΩΝΙΔΑ ΥΙΟΙ ΛΤΔ ν. ΕΠΑΡΧΟΥ ΠΑΦΟΥ, Ποιν. Εφ. 169/12, 176/
  2. 177/12, 11/9/2013, ΕΠΑΡΧΟΥ ΠΑΦΟΥ ν. Τ.Μ. ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ ΥΙΟΣ ΛΤΔ κ.α. Ποιν. Εφ. 175/11, 18/2/2016 και ΝΙΚΟΛΑΣ ΜΑΡΣΕΛΟ κ.α. ν. ΚΥΠΡΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ 167/2013, 18/1/2017). Ως εκ των ανωτέρω οι κατηγορίες 1, 5, 9, 13 και 17 δεν μπορούν να επιτύχουν, σε σχέση και με τους δύο Κατηγορουμένους. Οι κατηγορίες 2, 6 και 10, αναφέρονται στο αδίκημα της ανοχής ανέγερσης οικοδομής, κατά παράβαση του άρθρου 3
(1)(β) του Κεφ. 96. Σύμφωνα με τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, το αδίκημα αυτό είναι συνεχούς φύσεως (βλ. σχετικά Συν. Ταμ. Λεμεσού Λτδ ν. Δήμου Λεμεσού,
(1994)2 Α.Α.Δ. 145) και ως τέτοιο καλύπτει κάθε μέρα και κάθε περίοδο η οποία καταγράφεται στο Κατηγορητήριο. Ο χαρακτηρισμός του αδικήματος ως συνεχούς φύσεως απαντά και στο επιχείρημα του δικηγόρου υπεράσπισης για μαρτυρία η οποία δόθηκε και δεν καλύπτεται από το χρονικό διάστημα που αφορά το υπό εξέταση κατηγορητήριο. Μπορεί όπως πιο πάνω αναφέρω να μην έχει αποδειχτεί το αδίκημα της ανέγερσης, εφόσον δεν αποδείχτηκε η συμμετοχή των κατηγορουμένων στην ανέγερση των επίδικων οικοδομών, έχει όμως αποδειχτεί η ανέγερσή των εν λόγω οικοδομών χωρίς άδεια οικοδομής. Εφόσον δεν υπάρχει άδεια οικοδομής, η Κατηγορουμένη 1, ανέχεται και επιτρέπει την παράνομη κατάσταση των οικοδομών, περιουσίας της (βλ. σχετικά Ανδρέας Οικονόμου ν Δήμος Παραλιμνίου
(2000)2 ΑΑΔ 614). Επομένως σε σχέση με την Κατηγορουμένη 1, οι Κατηγορίες 2,6 και 10 έχουν αποδειχτεί. Ο Κατηγορούμενος 2, στο Έγγραφο Β, ήτοι την ανώμοτή του δήλωση, δηλώνει ότι είναι εκ των διευθυντών και μετόχων της Κατηγορουμένης
  1. Αυτή τη θέση την έχει προωθήσει και η Κατηγορούσα Αρχή, με την όλη μαρτυρία που πρόσφερε σε σχέση με τον Κατηγορούμενο
  2. Επιπλέον ο Κατηγορούμενος 2, ως η ενώπιον μου μαρτυρία και τα ευρήματά μου, ήταν το άτομο το οποίο υπέγραψε αιτήσεις σε σχέση με την Κατηγορούμενη 1 και τα επίδικα υποστατικά, ήταν το άτομο το οποίο συνάντησαν οι μάρτυρες και επίσης ήταν το άτομο το οποίο επισκέφτηκε τα γραφεία του Επάρχου για συζήτηση, μεταξύ άλλων, των επίδικων ζητημάτων. Από τη μαρτυρία και τα κατατεθειμένα έγγραφα, δεν έχω αμφιβολία ότι γνώριζε για την παράνομη κατάσταση των οικοδομών (ανέγερση χωρίς άδεια), την οποία ανέχεται, παρά την ύπαρξη δυνατότητας «φυσικής ή νομικής για την παρεμπόδιση μιας απαγορευμένης ενέργειας», στην υπό εξέταση υπόθεση της χρήσης των ανεγερθέντων χωρίς άδεια οικοδομής. Η πιο πάνω δυνατότητά του συνιστά και εγγενές στοιχείο του όρου «ανέχεται» (βλ. (Σωφρονίου Λτδ ν. Δήμου Στροβόλου,
(1991)2 Α.Α.Δ. 369), υπό την ιδιότητα του ως συνεργού κατά παράβαση του άρθρου 20 (γ) του Περί Ποινικού Κώδικα Νόμου , Κεφ. 154 (βλ. σχετικά Neratzia Hotel Apartments Ltd v. Christoforou & Avraam [Catering Services] Ltd κ.ά.
(2004)2 A.A.Δ. 234.) Το ότι δεν αναφέρεται στο κατηγορητήριο το άρθρο 20 του Κεφ.154, δεν εμποδίζει το Δικαστήριο να προχωρήσει σε καταδίκη του, έχοντας υπόψη τα όσα αποφασίστηκαν στην Κοιλιάρη Ιουλία ν. Δήμου Αγίου Δομετίου
(2005)2 ΑΑΔ 350. Με δεδομένα τα πιο πάνω, θεωρώ ότι οι κατηγορίες 2, 6 και 10 σε σχέση με τον Κατηγορούμενο 2, έχουν αποδειχτεί. Οι κατηγορίες 3,4,7,8,11,12,15,16,19 και 20 αφορούν στο αδίκημα του άρθρου 10 του Κεφ.96, ήτοι κατοχή και χρήση οικοδομής χωρίς πιστοποιητικό έγκρισης. Πρόκειται επίσης για αδικήματα συνεχούς φύσεως (βλ. σχετικά Φράγκος Στέφανος ν. Αλεξάνδρας Αλιφάντη κ.α.
(2003)2 ΑΑΔ 528 και Garaca Milan κα ν. Θεοδώρου (Δώρου) Γ. Τάκκα
(2007)2 ΑΑΔ 165). Με την ενώπιον μου μαρτυρία, ως αυτή έχει αξιολογηθεί, ιδιαίτερα της ΜΚ3 και του ΜΚ5, ικανοποιούμαι ότι έχω ενώπιον μου πρωτογενή μαρτυρία, από άτομα που είδαν και αντιλήφθηκαν ότι τα αναφερόμενα στο κατηγορητήριο υποστατικά, υπάρχουν και λειτουργούν (βλ.σχετικά Νεοφύτου Χρύσω Κωνσταντίνου ν. Επάρχου Πάφου
(2005)2 ΑΑΔ 678). Τα επίδικα υποστατικά κατέχονται και χρησιμοποιούνται από την Κατηγορουμένη 1. Σημειώνω ότι η ιδιοκτησία της Κατηγορουμένης 1 είναι αποδεκτή (πλην του τεμαχίου 227 στο οποίο υπάρχει επέμβαση από την Κατηγορουμένη 1 ως η μαρτυρία του ΜΚ2). Η κατοχή των υποστατικών από την Κατηγορουμένη 1, αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου, σημειώνω όμως περαιτέρω ότι δεν έχει αμφισβητηθεί. Η χρήση, επίσης χωρίς πιστοποιητικό έγκρισης με βάση την αξιόπιστη μαρτυρία των ΜΚ3 και ΜΚ5 (ιδιαίτερα της ΜΚ3) ικανοποιούμαι ότι η υφίσταται. Η Κατηγορουμένη 1, κατέχει και χρησιμοποιεί τα επίδικα υποστατικά, γνωρίζοντας περί της μη ύπαρξης πιστοποιητικού έγκρισης (Σωφρονίου Λτδ ν. Δήμου Στροβόλου,
(1991)2 Α.Α.Δ. 369). Σε σχέση με αυτήν το αδίκημα των Κατηγοριών 3,4,7,8,11,12,15,16,19 και 20 έχει αποδειχτεί. Ο Κατηγορούμενος 2, γνώριζε περί της κατοχής και χρήσης χωρίς την προηγούμενη εξασφάλιση πιστοποιητικού έγκρισης. Παρά την παράνομη αυτή κατάσταση, ο Κατηγορούμενος, προχωρούσε σε παραστάσεις προς τις αρχές για εξασφάλιση άλλων αδειών οι οποίες σχετίζονταν με την κατοχή και χρήση των επίδικων οικοδομών και τεμαχίων. Οι Κατηγορούμενοι, παρά τις σχετικές αιτήσεις που υπέβαλε ο Κατηγορούμενος 2 (ως διευθύνων σύμβουλος της Κατηγορουμένης 1) για κατά παρέκκλιση άδεια (βλ.Τεκμήριο 11), ουδέποτε εξασφάλισαν άδεια οικοδομής και συνακόλουθα δεν υπήρχε πιστοποιητικό έγκρισης για τις επίδικες οικοδομές, οι οποίες χρησιμοποιούντο από την Κατηγορούμενη 1 με τη συγκατάθεση και την ενεργό εμπλοκή του Κατηγορουμένου 2-διευθυντή της, για σκοπούς λειτουργίας της ως οι λεπτομέρειες αδικημάτων (βλ. σχετικά Sheraton Estates Co. Ltd. v. Συμβούλιο Βελτιώσεως Αγίας Νάπας
(1989)2 C.L.R. 76, DELKASA ESTATES LIMITED κ.α. ν. ΔΗΜΟΥ ΑΓΙΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ,
(2011)2ΑΑΔ, 263, ΤΑΚΗΣ ΛΕΩΝΙΔΑ ΥΙΟΙ ΛΤΔ κ.α. ν. ΕΠΑΡΧΟΥ ΠΑΦΟΥ, Ποιν. Εφ. 169/12, 176/12, 177/12, 11/9/2013).Η δυνατότητα καταδίκης ατόμου σύμφωνα με το άρθρο 20 του Κεφ.154 στο αδίκημα του άρθρου 10 του Κεφ. 96 καταγράφεται στην απόφαση στην υπόθεση Neratzia Hotel Apartments Ltd (ανωτέρω) και η μη αναγραφή του άρθρου 20 δεν εμποδίζει το Δικαστήριο να προχωρήσει σε καταδίκη ως τα λεχθέντα στην Κοιλιάρη ανωτέρω. Επομένως και σε σχέση με τον Κατηγορούμενο 2, κρίνω ότι οι κατηγορίες 3,4,7,8,11,12,15,16,19 και 20, έχουν αποδειχτεί. Καταλήγοντας, από όσα έχω αναφέρει η Κατηγορούσα Αρχή δεν έχει αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τις κατηγορίες 1, 5, 9, 13 και
  1. Η υπόθεση απορρίπτεται σε σχέση με τις κατηγορίες 1,5,9,13 και 17 και οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 αθωώνονται και απαλλάσσονται στις κατηγορίες 1,5,9, 13 και
  2. Η Κατηγορούσα Αρχή έχει πετύχει στο καθήκον της να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την υπόθεσή της σε σχέση με την ανοχή ανέγερσης των επίδικων οικοδομών χωρίς άδεια οικοδομής και ως εκ τούτου οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 κρίνονται ένοχοι στις κατηγορίες 2, 6 και
  3. Η Κατηγορούσα Αρχή έχει πετύχει στο καθήκον της να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την υπόθεσή της σε σχέση με κατοχή και χρήση των επίδικων υποστατικών χωρίς πιστοποιητικό έγκρισης και ως εκ τούτου οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 κρίνονται ένοχοι στις κατηγορίες 3,4,7,8,11,12,15,16,19 και
  4. (Υπ) .............................. Δ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.