← Κύπρος

Δημοκρατία ν. Περικλή Πολυδώρου κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 15549/16, 9/5/2017

Δημοκρατία ν. Περικλή Πολυδώρου κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 15549/16, 9/5/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

  1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΣΥΝΘΕΣΗ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟΥ: Ε. Εφραίμ, Π.Ε.Δ. Ν. Γερολέμου, Α.Ε.Δ. Σ. Χριστοδουλίδου - Μέσσιου, A.Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 15549/16 Δημοκρατία v. 1. Περικλή Πολυδώρου 2. Ζαούρη Νασκιντασβίλη 3. Νικήτα Χατζηαργυρού Κατηγορουμένων Ημερομηνία: 9 Μαΐου 2017 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Α. Ματθαίου για Γενικό Εισαγγελέα Για τον Κατηγορούμενο 1: κ. Σ. Αργυρού Κατηγορούμενος 1 παρών Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο Κατηγορούμενος 1 (εφεξής «ο Κατηγορούμενος») μαζί με τους Κατηγορούμενους 2 και 3, αντιμετώπιζαν από κοινού (
  2. i)κατηγορία συνωμοσίας στην Ελλάδα και στην Κύπρο προς διάπραξη κακουργήματος, και συγκεκριμένα για εισαγωγή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β΄, ήτοι κάνναβης (κατηγορία 1), (
  3. ii)κατηγορία συνωμοσίας στην Κύπρο προς διάπραξη κακουργήματος, και συγκεκριμένα για κατοχή με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β΄, ήτοι κάνναβης (κατηγορία 2) και (iii) κατηγορία για εισαγωγή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β΄, ήτοι κάνναβης, συνολικού βάρους 12 κιλών και 944 γρ. (κατηγορία 3). Επίσης ο Κατηγορούμενος 1 αντιμετώπιζε από κοινού με τον Κατηγορούμενο 3 κατηγορίες για τα αδικήματα της κατοχής και της κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο του προαναφερόμενου ελεγχόμενου φαρμάκου (κατηγορίες 4 και 5). Ο Κατηγορούμενος 2 αντιμετώπιζε και την κατηγορία 6 η οποία αφορούσε το αδίκημα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β΄, ήτοι 0,3456 γρ. κάνναβης. Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, οι ημερομηνίες διάπραξης των αδικημάτων της συνωμοσίας φέρονται μεταξύ Νοεμβρίου και Δεκεμβρίου 2015, της εισαγωγής η 15η Δεκεμβρίου 2015 και της κατοχής και της κατοχής με σκοπό την προμήθεια της ίδιας ποσότητας η 16η Δεκεμβρίου 2015. Οι Κατηγορούμενοι 2 και 3, πριν την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας, παραδέχθηκαν ενοχή, ο μεν Κατηγορούμενος 2 στις κατηγορίες 1, 2 και 6, ο δε Κατηγορούμενος 3 στις κατηγορίες 2, 4 και 5, ενώ οι υπόλοιπες κατηγορίες εναντίον τους αναστάληκαν. Κατόπιν δήλωσης εκ μέρους της Κατηγορούσας Αρχής για την προοπτική κλήτευσης των Κατηγορουμένων 2 και 3 ως μαρτύρων κατηγορίας εναντίον του Κατηγορουμένου 1, επιβλήθηκε ποινή σε αυτούς στις 22.11.16. Στα πλαίσια της ακρόασης για τον Κατηγορούμενο, ο πρώην Κατηγορούμενος 2 (εφεξής «ο Ζαούρη») τελικώς δεν κλήθηκε ως μάρτυρας, ενώ αντίθετα, ο πρώην Κατηγορούμενος 3 κατέθεσε ως μάρτυρας κατηγορίας (Μ.Κ.6). Σημειώνεται επίσης ότι ως μάρτυρας κατηγορίας κλήθηκε ακόμα ένας φερόμενος ως συμμέτοχος και συγκεκριμένα ο Ευάγγελος Μαυράκης (Μ.Κ.10), κατόπιν σχετικής προσθήκης στο κατηγορητήριο. Αυτός είναι επίσης πρόσωπο το οποίο φαίνεται να είχε ανάμειξη με τα επίδικα γεγονότα, αλλά, όπως έχει δηλωθεί από τη συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής, ο Γενικός Εισαγγελέας αποφάσισε τη μη ποινική δίωξη του σε σχέση με την παρούσα υπόθεση και κλήθηκε μόνο ως μάρτυρας κατηγορίας. Η βασική εκδοχή της Κατηγορούσας Αρχής είναι ότι ο Κατηγορούμενος, έχοντας πρωτεύοντα ρόλο, σε συμφωνία και με τη συμμετοχή άλλων προσώπων εισήγαγε στην Κύπρο την επίδικη ποσότητα ναρκωτικών την οποία αρχικά θα παραλάμβαναν άλλα πρόσωπα με τελικό παραλήπτη τον ίδιο (τον Κατηγορούμενο). Κατά την ακρόαση της υπόθεσης για την Κατηγορούσα Αρχή κατέθεσαν συνολικά 14 μάρτυρες και δηλώθηκαν παραδεκτά γεγονότα. Ειδικότερα για την Κατηγορούσα Αρχή κατέθεσαν οκτώ αστυνομικοί οι οποίοι συμμετείχαν σε παρακολουθήσεις και στη διερεύνηση της παρούσας υπόθεσης, δύο Λειτουργοί της Αρχής Τηλεπικοινωνιών Κύπρου και ένας της MTN σε σχέση με την εκτέλεση διαταγμάτων αποκάλυψης τηλεπικοινωνιακών δεδομένων, ένας υπάλληλος της DHL ο οποίος φέρεται να παρέδωσε τα κιβώτια που περιείχαν ναρκωτικά, και, όπως έχει ήδη αναφερθεί, ο πρώην Κατηγορούμενος 3 και ο Ευάγγελος Μαυράκης ο οποίος είναι το πρόσωπο που παρέλαβε τα κιβώτια με τα ναρκωτικά. Αφού το Δικαστήριο ικανοποιήθηκε ότι είχε αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του Κατηγορουμένου και κάλεσε αυτόν να προβάλει την Υπεράσπιση του εξηγώντας του τα δικαιώματα του, αυτός προέβη σε ανώμοτη δήλωση και δηλώθηκαν ακόμα κάποια παραδεκτά γεγονότα. Συγκεκριμένα ο Κατηγορούμενος ουσιαστικά αρνήθηκε την οποιαδήποτε ανάμειξη του στην υπόθεση ενώ τα παραδεκτά γεγονότα αφορούσαν τη διαδικασία έκδοσης του από τη Βουλγαρία. Θεωρούμε σκόπιμο να επισημάνουμε εξαρχής πως τα βασικά γεγονότα της 16ης Δεκεμβρίου 2015 τα οποία οδήγησαν στην εξιχνίαση της παρούσας υπόθεσης ουσιαστικά δεν αποτέλεσαν αντικείμενο αμφισβήτησης από την Υπεράσπιση. Με άλλα λόγια ο συνήγορος του Κατηγορουμένου δεν αμφισβήτησε τα διαδραματισθέντα κατά τη συγκεκριμένη μέρα. Εκείνο που αμφισβήτησε έντονα είναι την εμπλοκή του Κατηγορουμένου σε αυτά. Είναι η θέση της Υπεράσπισης ότι ο Κατηγορούμενος δεν έχει καμία απολύτως σχέση με την υπόθεση και περαιτέρω ότι οι μάρτυρες κατηγορίας τον εμπλέκουν μετά από υποδείξεις της ΥΚΑΝ, μέλη της οποίας ορμώμενοι από αρνητικά συναισθήματα για τον Κατηγορούμενο από προηγούμενες υποθέσεις αποφάσισαν μεθοδευμένα να σκηνοθετήσουν την εμπλοκή του στην υπόθεση. Το σύνολο της μαρτυρίας που προσάχθηκε εκ μέρους της Κατηγορούσας Αρχής κατά την ακρόαση καλύπτει ένα ευρύ φάσμα γεγονότων που αφορά διάφορες πτυχές της υπόθεσης. Κρίνεται σκόπιμο όπως τόσο η παράθεση όσο και η αξιολόγηση της εν λόγω μαρτυρίας γίνει με γνώμονα την κάθε πτυχή της υπόθεσης. Άλλωστε, στα πλαίσια αυτά θα διαφανεί πως ανάλογος είναι και ο διαχωρισμός των μαρτύρων κατηγορίας, οι οποίοι λόγω ιδιότητας ασχολήθηκαν με διαφορετικές πτυχές της υπόθεσης, χωρίς κατ΄ ανάγκη να τηρηθεί η σειρά με την οποία κατέθεσαν. Ι. Μαρτυρία Κατηγορούσας Αρχής I.A Λήψη Πληροφορίας και Παρακολουθήσεις προηγούμενων ημερών, ήτοι μεταξύ 13-15.12.15 Σύμφωνα με την αναντίλεκτη θέση του Υπ/μου Πανίκου Σταύρου, Μ.Κ.14, Υποδιοικητή Επιχειρήσεων της Υ.ΚΑ.Ν., αυτός έδωσε οδηγίες για την παρακολούθηση του Κατηγορουμένου κατόπιν πληροφορίας πως ο τελευταίος θα παραλάμβανε μεγάλη ποσότητα ναρκωτικών από το εξωτερικό πιθανόν μέσω ταχυδρομείου. Δεχόμαστε επίσης την αδιαμφισβήτητη θέση του πως τέθηκαν υπό παρακολούθηση τόσο η οικία του Κατηγορουμένου στην οδό Αρσινόης 13 Αγλαντζιά όσο και η πατρική του οικία στην οδό Πάρνηθος 9 Αγλαντζιά και πως οι παρακολουθήσεις δεν ήταν συνεχείς για λόγους κάλυψης, δηλαδή για να μην γίνει αντιληπτή η παρουσία αστυνομικών. Άλλωστε, όπως θα διαφανεί κατωτέρω, η Αστυνομία είχε αντιληφθεί πως τη διακίνηση των ναρκωτικών θα έκαναν άλλα πρόσωπα, ήτοι οι Μ.Κ.6 και 10, και όχι ο ίδιος ο Κατηγορούμενος και έτσι είχαν εστιάσει τις παρακολουθήσεις σε αυτούς. Για τις παρακολουθήσεις που έγιναν μεταξύ 13-15.12.15 αναφέρθηκαν οι Μ.Κ.14 και ο Α/Αστ. 3031 Χρίστος Χριστοφόρου, Μ.Κ.2, της Υ.ΚΑ.Ν. Αρχηγείου. Ο Μ.Κ.2 δεν έλαβε μέρος σε αυτές ενώ ο Μ.Κ.14 ήταν ο επικεφαλής και έλαβε μέρος σε μερικές εξ αυτών, χωρίς να διευκρινιστεί με σαφήνεια σε ποιες. Επίσης ο Μ.Κ.2 έκανε πολύ σύντομη αναφορά σε αυτό το ζήτημα περιοριζόμενος μόνο στις 15.12.15 ενώ ο Μ.Κ.14 παρέθεσε όλες τις λεπτομέρειες αναφορικά με τις παρακολουθήσεις από τις 13.12.15. Η περιγραφή των δύο αυτών μαρτύρων για τα γεγονότα της 15ης Δεκεμβρίου 2015 συνάδει πλήρως. Παρόλο που η μαρτυρία του Μ.Κ.2 είναι εξ ολοκλήρου εξ ακοής ενώ αυτή του Μ.Κ.14 εν μέρει εξ ακοής, εντούτοις θεωρούμε ότι αυτή είναι αποδεκτή και αξιόπιστη μαρτυρία για δύο λόγους: 1. H ίδια η Υπεράσπιση όχι μόνο δεν αμφισβήτησε αλλά και δέχθηκε μέρος αυτών των γεγονότων, στον βαθμό που αφορούν τον Κατηγορούμενο. 2. Λαμβάνοντας υπόψιν τις πρόνοιες του άρθρου 27 του περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ. 9, · αυτή η μαρτυρία καταγράφηκε αμέσως σε καταθέσεις τους μετά τα γεγονότα ενώ αυτά ήταν ακόμα πρόσφατα στη μνήμη των μαρτύρων, · πρόκειται για εξ ακοής μαρτυρία πρώτου βαθμού, · δεν διεφάνη πως οι δύο αυτοί μάρτυρες διακατέχοντο από κίνητρο να αποκρύψουν ή παραποιήσουν αυτά τα γεγονότα, · οι αρχικές δηλώσεις φαίνεται να έχουν μεταφερθεί επακριβώς και δεν υπήρξε αμφισβήτηση περί τούτου, και · οι δηλώσεις έγιναν στα πλαίσια παρακολουθήσεων για τις οποίες οι μάρτυρες, και κυρίως ο Μ.Κ.14 ως επικεφαλής, τύγχαναν συνεχούς και άμεσης ενημέρωσης. Ως εκ τούτου το Δικαστήριο υιοθετεί πλήρως αυτή τη μαρτυρία ως μέρος των ευρημάτων του. Από τις παρακολουθήσεις προκύπτουν τα ακόλουθα: i. Στις 13.12.15 και περί τις 21:55 το όχημα με αρ. εγγραφής KYN 229 (εφεξής «το ΚYΝ») με οδηγό τον Μ.Κ.6 εισήλθε στην οδό Πάρνηθος 9 Αγλαντζιά και συναντήθηκε με τον Κατηγορούμενο. Μετά πάροδο περίπου δύο λεπτών αναχώρησαν και συναντήθηκαν ξανά στην περιοχή της οικίας του Κατηγορουμένου. Γύρω στις 22:00 ο Μ.Κ.6 αναχώρησε από το μέρος και κατέληξε στην οδό Ιθάκης 1Α Ερήμη Λεμεσός. Είναι κοινώς παραδεκτό πως ο Μ.Κ.6 διέμενε στη Λεμεσό. ii. Στις 14.12.15 και περί ώρα 19:45 ο Μ.Κ.6 οδήγησε το KYN στην οδό Αρσινόης 13 και μετά πάροδο λίγων λεπτών αναχώρησε από εκεί. Στις 20:40 το όχημα κατέληξε στην περιοχή του οδοφράγματος Αγ. Δομετίου όπου ο Μ.Κ.6 συναντήθηκε με τον Μαρίνο Πολυδώρου, αδελφό του Κατηγορουμένου, ο οποίος οδηγούσε το όχημα με αρ. εγγραφής KTT 370. Ο Μαρίνος Πολυδώρου κατέβηκε από το όχημα του, επιβιβάστηκε στο KYN και μαζί με τον Μ.Κ.6 μετέβησαν στις κατεχόμενες περιοχές μέσω του οδοφράγματος Αγ. Δομετίου. iii. Γύρω στις 00:10 της 15.12.15, ο Κατηγορούμενος μαζί με τη συμβία του (η οποία οδηγούσε το όχημα με αρ. εγγραφής KWB 114) εισήλθαν στις κατεχόμενες περιοχές από το οδόφραγμα Αγίου Δομετίου. Μετά από 15 λεπτά η συμβία του Κατηγορουμένου εξήλθε μόνη από τις κατεχόμενες περιοχές οδηγώντας το εν λόγω όχημα. Γύρω στη 01:00 επέστρεψαν στις ελεύθερες περιοχές από το οδόφραγμα Αγ. Δομετίου, ο Μ.Κ.6, ο Μαρίνος Πολυδώρου και ο Κατηγορούμενος με το KYN και κατευθύνθηκαν στις περιοχές Αγλαντζιάς και Παλλουριώτισσας/Καϊμακλίου. Σημειώνεται πως ο Μ.Κ.14 έλαβε μέρος σε αυτή την παρακολούθηση. Εκεί περιφέρονταν για 40 περίπου λεπτά και εισέρχονταν συνεχώς στις οδούς Αθαλάσσης, Κώστα Λοΐζου και Ολύμπου στην Αγλαντζιά και Αρχιεπισκόπου Μακαρίου, Μάρκου Δράκου, Περικλέους και Τζων Κέννεντυ στην Παλλουριώτισσα. Μετά πήγαν πίσω στο οδόφραγμα Αγίου Δομετίου, όπου οι αδελφοί Πολυδώρου μπήκαν στο αυτοκίνητο KTT 370 του Μαρίνου Πολυδώρου και τα δύο οχήματα κατευθύνθηκαν προς Λευκωσία. Το KYN μετέβη στην οδό Παλαιολόγου παρά το Ταχυδρομείο Λευκωσίας, όπου στις 01:50 ο Μ.Κ.6 παρέλαβε δύο άγνωστα (τότε) νεαρά πρόσωπα (τον Μ.Κ.10 και τον Ζαούρη), τα οποία μετέφερε με το αυτοκίνητο του στις περιοχές και οδούς όπου προηγουμένως περιφερόταν με τους αδελφούς Πολυδώρου στην Αγλαντζιά και Παλουριώτισσα/Καϊμακλί. Ακολούθως, γύρω στις 02:15 το KYN άφησε τα δύο αυτά πρόσωπα στην περιοχή Ταχυδρομείου τα οποία ακολούθως εισήλθαν εντός του ξενοδοχείου Centrum στη Λαϊκή Γειτονιά στη Λευκωσία. Στο σημείο αυτό κρίνεται σκόπιμο να λεχθεί πως αποτελεί παραδεκτό γεγονός, σύμφωνα με την κατάθεση του Γιώργου Κοντονικόλα προς την Αστυνομία, Τεκμήριο 73, ο οποίος εργάζεται στον χώρο υποδοχής του ξενοδοχείου Centrum ότι στις 13.12.15 επισκέφθηκαν το ξενοδοχείο δύο πρόσωπα και έκαναν κράτηση ενός δωματίου για δύο άτομα μέχρι και τις 15.12.15 ενώ εκείνη την ημέρα παρέτειναν την κράτηση μέχρι και τις 17.12.15. Πλήρωσαν με μετρητά και όταν ο κ. Κοντονικόλας ζήτησε την ταυτότητα τους, το ένα εκ των δύο προσώπων δήλωσε πως την κατείχε και την παρουσίασε. Πρόκειται για τον Μ.Κ.10. Μετά την αποβίβαση τους από το KYN, οι αδελφοί Πολυδώρου, επιβαίνοντες στο όχημα KTT, περιφέρονταν στην περιοχή του ξενοδοχείου Centrum και στις 03:20 κατέληξαν στο ξενοδοχείο Asty όπου και διανυκτέρευσαν. Εδώ επισημαίνεται πως η διανυκτέρευση του Κατηγορουμένου στο Asty είναι παραδεκτή από την Υπεράσπιση. Ο Μ.Κ.6 αναχώρησε από την περιοχή του Ταχυδρομείου και εισήλθε στην οδό Αγ. Ελένης όπου εξήλθε του οχήματος του και μετέβη πεζός στην περιοχή παλαιού Γ.Σ.Π. και στις 04:40 κατέληξε επίσης στο ξενοδοχείο Asty όπου και ο ίδιος διανυκτέρευσε. iv. Στις 15.12.15 και περί τις 08:25 ο Μ.Κ.10 και ο Ζαούρη εξήλθαν του ξενοδοχείου Centrum, πεζοί πορεύθηκαν έξω από το Ταχυδρομείο, μπήκαν σε ταξί, ο Ζαούρη κατέβηκε στην περιοχή Αθηαινίτη, συγκεκριμένα στην οδό Περικλέους, ενώ ο Μ.Κ.10 στην οδό Κώστα Λοΐζου στην Αγλαντζιά. Και στις δύο περιοχές περιφερόταν και ο Μ.Κ.6 με το όχημα του (KYN), ενώ περί τις 11:30 εντοπίστηκε και το όχημα του Μαρίνου Πολυδώρου με συνοδηγό τον Κατηγορούμενο να περιφέρεται στην περιοχή και να περνά από το πάρκο όπου βρισκόταν ο Μ.Κ.10. Σύμφωνα με την αναντίλεκτη μαρτυρία του Μ.Κ.14, το πάρκο βρίσκεται 40-50 μ. στην οδό Καθαρής αριστερά της Λεωφ Λάρνακος, πολύ κοντά στο περίπτερο «Μάρω». Στις 13:10 ο Μ.Κ.10 αναχώρησε από το πάρκο, κατευθύνθηκε πεζός προς την οδό Αθαλάσσης, περιφέρετο στην περιοχή και στις 14:00 κατέληξε πεζός σε σκαλιά κοντά στο κοιμητήριο τα οποία οδηγούν στο Σκαλί Αγλαντζιάς. Εν τω μεταξύ ο Ζαούρη παρέμεινε στην οδό Περικλέους χωρίς να έχει επαφή με οποιοδήποτε όχημα ή πρόσωπο. Περί τις 14:50 ο Μαρίνος Πολυδώρου συναντήθηκε με τον Μ.Κ.6 σε πάρκο κοντά στο Lidl Αγλαντζιάς. Στις 15:05 ο Μ.Κ.6 παρέλαβε πρώτα τον Μ.Κ.10 από την περιοχή και ακολούθως τον Ζαούρη από την Παλλουριώτισσα και τους πήρε στην οδό Κωνσταντίνου Παλαιολόγου κοντά στο Ταχυδρομείο. Από εκεί ο Μ.Κ.10 και ο Ζαούρη κατευθύνθηκαν και εισήλθαν εντός του ξενοδοχείου Centrum. Ο Μ.Κ.6 πήγε στο ξενοδοχείο Asty όπου και διανυκτέρευσε ενώ στις 15:40 ο Μαρίνος Πολυδώρου αναχώρησε με κατεύθυνση τη Λεμεσό. Ι.Β Γεγονότα της Επίδικης Μέρας, 16.12.15 - Παράδοση - Συλλήψεις Αναφορικά με τα γεγονότα της επίδικης μέρας, ήτοι στις 16.12.15, σχετική είναι η μαρτυρία που προέρχεται από αστυνομικούς, είτε αυτοί κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου είτε μέσω των καταθέσεων τους οι οποίες κατατέθηκαν ως παραδεκτά γεγονότα, καθώς επίσης και από τον Αργύρη Παναγή. Αυτοί είναι οι ακόλουθοι: 1. Υπ/μος Πανίκος Σταύρου (Μ.Κ.14), Υποδιοικητής Επιχειρήσεων της Υ.ΚΑ.Ν., ο οποίος έδινε οδηγίες για την παρακολούθηση και τις κινήσεις της Αστυνομίας. 2. Α/Αστ. 3031 Χρίστος Χριστοφόρου (Μ.Κ.2), ο οποίος έλαβε μέρος στην ομάδα παρακολούθησης από τις 05:30 της επίδικης μέρας. 3. Αστ. 1974 Μάριος Γιάννου (Μ.Κ.13), ο οποίος έλαβε μέρος στην παρακολούθηση από τις 06:30. 4. Αστ. 2499 Ε. Παναγιώτου, του οποίου το περιεχόμενο της κατάθεσης ημ. 16.12.15, Τεκμήριο 94, δηλώθηκε ως παραδεκτό γεγονός. Αυτός έλαβε μέρος στην παρακολούθηση από τις 07:30. 5. Α/Αστ. 450 Γιώργος Τζιαπούρας (Μ.Κ.3), ο οποίος έλαβε φωτογραφίες. 6. Αστ. 4798 Ματθαίος Νικολάου (Μ.Κ.1), ο οποίος ανέλαβε τον χειρισμό των τεκμηρίων και συνέλαβε πρόσωπα για την υπόθεση. 7. Αργύρης Παναγή (Μ.Κ.5) διανομέας πακέτων στη DHL και ο οποίος παρέδωσε τα επίδικα κιβώτια. Έχει ήδη λεχθεί πως τα γεγονότα της επίδικης μέρας από την έναρξη της παρακολούθησης μέχρι και τη σύλληψη διαφόρων προσώπων και μεταφοράς τους στα γραφεία της Υ.ΚΑ.Ν. δεν αποτέλεσαν αντικείμενο αμφισβήτησης από την Υπεράσπιση. Αξίζει να σημειωθεί πως οι αστυνομικοί δεν αντεξετάστηκαν επί αυτού του μέρους της μαρτυρίας τους ενώ ο Μ.Κ.5 δεν υπέστη αντεξέταση. Επιπλέον, διαπιστώνεται χωρίς δυσκολία πως όλοι οι πιο πάνω μάρτυρες αναφέρθηκαν στα γεγονότα με πλήρη συνέπεια και συνοχή, χωρίς σε οποιοδήποτε σημείο να παρουσιάζεται είτε κενό είτε αντίφαση. Το σύνολο της εν λόγω μαρτυρίας επί αυτού του θέματος παρουσιάζει μιαν ολοκληρωμένη και συνεπή εικόνα και επομένως γίνεται δεκτή από το Δικαστήριο και αποτελεί μέρος των ευρημάτων του. Ως εκ τούτου καταλήγουμε στα ακόλουθα: (
  4. i)Στη βάση της παρακολούθησης από τον Μ.Κ.2, στις 16.12.15 και περί ώρα 07:20 o Μ.Κ.10 μαζί με τον Ζαούρη εξήλθαν του ξενοδοχείου Centrum στη Λευκωσία και κατευθύνθηκαν πεζοί προς την Πλατεία Σολωμού. Μετά πάροδο πέντε λεπτών, έφθασαν έξω από το ξενοδοχείο Holiday Inn και εκεί επιβιβάστηκαν στο KYN το οποίο οδηγούσε ο Μ.Κ.6. (
  5. ii)Το KYN κατευθύνθηκε στην περιοχή Παλλουριώτισσας, πλησίον της υπεραγοράς Αθηαινίτη όπου στις 07:32 αποβιβάστηκε ο Ζαούρη. Ακολούθως το KYN κατευθύνθηκε προς την περιοχή Αγλαντζιάς και συγκεκριμένα στην οδό Μιχαήλ Καραολή όπου αποβιβάστηκε ο Μ.Κ.10. Με βάση την αναντίλεκτη μαρτυρία του Μ.Κ.2, η οδός Μιχαήλ Καραολή απέχει 100 μ. από την οδό Ολύμπου. Ο Μ.Κ.10 κατευθύνθηκε πεζός προς την οδό Κώστα Λοΐζου δια μέσω της οδού Ολύμπου όπου και κάθισε σε μια τσιμεντένια σκάλα η οποία οδηγεί στο Σκαλί Αγλαντζιάς, ενώ το KYN έφυγε προς άγνωστη κατεύθυνση. Ο Μ.Κ.13 ανέλαβε την παρακολούθηση του Μ.Κ.10, ενώ ο Μ.Κ.2 με την υπόλοιπη ομάδα παρακολούθησης παρέμεινε περιμετρικά της περιοχής και έβλεπε το KYN να περιφέρεται στη γύρω περιοχή. Περί τις 07:55 το KYN θεάθηκε και από τον Αστ. 2499 να επιστρέφει και να περιφέρεται στην περιοχή ενώ στις 09:30 ο Ζαούρη έφυγε από την καφετερία της υπεραγοράς Αθηαινίτη και κατευθύνθηκε πεζός σε παρακείμενο πεζοδρόμιο όπου κάθισε σε παγκάκι. (iii) Περί τις 09:55 o M.K.10 κατευθύνθηκε προς την κατεύθυνση από όπου είχε προηγουμένως κινηθεί, οπότε ο Μ.Κ.13 ενημέρωσε σχετικά τον Μ.Κ.2 ο οποίος και είδε τον Μ.Κ.10 να κινείται στην οδό Ολύμπου. Την ίδια ώρα κατέφθασε όχημα της εταιρείας ταχυμεταφορών DHL με αρ. εγγραφής MBH 448. Το όχημα οδηγείτο από τον Μ.Κ.5, ο οποίος ενωρίτερα την ίδια μέρα είχε παραλάβει αριθμό πακέτων για παράδοση στην περιοχή Αγλαντζιάς. Μεταξύ αυτών ήταν δύο πακέτα-κιβώτια για παράδοση στην οδό Ολύμπου 10, Αγλαντζιά, με αναγραφόμενο όνομα παραλήπτη «Θεόδωρος Παπαδόπουλος» και τηλ. «96238776». Καθ΄ όδον προς εκεί, ο Μ.Κ.5, χρησιμοποιώντας τον αριθμό 99570574, τηλεφώνησε στον εν λόγω αριθμό

(96238776)για να βεβαιωθεί πως ο παραλήπτης βρισκόταν στη διεύθυνση για να παραλάβει τα πακέτα. Του απάντησε ο Μ.Κ.10 ο οποίος παρουσιάστηκε ως «Θεόδωρος Παπαδόπουλος». Στις 09:52 ο Μ.Κ.5 ευρισκόμενος στη συγκεκριμένη διεύθυνση, όπου υπήρχε πολυκατοικία, τηλεφώνησε ξανά στον ίδιο αριθμό και ο Μ.Κ.10 του ζήτησε να τον περιμένει εκεί. Γύρω στις 09:55 κατέφθασε εκεί ο Μ.Κ.10 ο οποίος παρουσιάστηκε ως ο Θεόδωρος Παπαδόπουλος και παρέλαβε τα πακέτα από τον Μ.Κ.5 έναντι της υπογραφής του πρώτου. (
  1. iv)Στη βάση της συνεχούς παρακολούθησης από τον Μ.Κ.2, ταυτόχρονα με την αναχώρηση του Μ.Κ.5 από το μέρος κατέφθασε το KYN και προσέγγισε τον Μ.Κ.10, ο οποίος με τη σειρά του άνοιξε την (πισινή) πόρτα πίσω από τον οδηγό και τοποθέτησε το ένα κιβώτιο ενώ το δεύτερο το τοποθέτησε στον χώρο αποσκευών του οχήματος. Αμέσως το KYN αναχώρησε από την οδό Ολύμπου με κατεύθυνση την Αγλαντζιά ενώ ο Μ.Κ.10 περιφέρετο πεζός στην περιοχή. Κατόπιν οδηγιών του Μ.Κ.14, στις 10:00 ο Μ.Κ.2 ανέκοψε τον Μ.Κ.10 για έλεγχο στη Λεωφ. Λάρνακος κοντά στο περίπτερο «Μάρω». Αφού του αποκάλυψε την αστυνομική του ταυτότητα, ζήτησε τα στοιχεία του και διαπίστωσε ότι επρόκειτο για τον Ευάγγελο Μαυράκη εξ Ελλάδος. Παρών κατά την ανακοπή του Μαυράκη ήταν και ο Μ.Κ.14. Κατά την ανακοπή ο Μ.Κ.10 καλείτο στο κινητό και ο Μ.Κ.14 του είπε να το απαντήσει και να το δώσει στον ίδιο, όπως και έγινε. Ο Μ.Κ.14 είπε «ok» και έκλεισε το τηλέφωνο. Ο Μ.Κ.2 του ζήτησε να τον ακολουθήσει στα γραφεία της Υ.ΚΑ.Ν. Λευκωσίας για περαιτέρω εξετάσεις. (
  2. v)Στη βάση παρακολούθησης από τον Μ.Κ.13, το KYN κατευθύνετο στην οδό Κέννεντυ στην Παλλουριώτισσα και εισήλθε στον χώρο στάθμευσης του καταστήματος Sport Direct. Συγκεκριμένα ο Μ.Κ.6 κατευθύνθηκε από τη Λεωφ. Αγλαντζιάς μέχρι τα φώτα τροχαίας όπου έστριψε δεξιά προς ΣΟΠΑΖ, έφθασε στον κυκλικό κόμβο του ΣΟΠΑΖ και από εκεί κατευθύνθηκε αριστερά στην οδό Κέννεντυ μέχρι το κατάστημα Sport Direct. Κατόπιν και πάλι οδηγιών του Μ.Κ.14, στις 10:05 ο Μ.Κ.13 τοποθέτησε τον αστυνομικό φάρο και ανέκοψε το KYN. Υπέδειξε την αστυνομική του ταυτότητα, στον οδηγό (Μ.Κ.6) και τον πληροφόρησε για την πρόθεση του να ερευνήσει το όχημα. Αφού του επέστησε την προσοχή στο Νόμο, αυτός απάντησε «έννεν δικά μου, εν του Περικλή». (
  3. vi)Κατά την έρευνα ο Μ.Κ.13 εντόπισε στον χώρο αποσκευών ένα χάρτινο κιβώτιο το οποίο άνοιξε και εντός αυτού υπήρχαν διάφορα ρούχα και πακέτα περιτυλιγμένα με λαδόκολλα. Έσχισε τη λαδόκολλα από ένα πακέτο το οποίο περιείχε νάιλον διαφανές σακούλι εντός του οποίου υπήρχε φυτική ύλη ομοιάζουσα με κάνναβη. Αμέσως επέστησε την προσοχή του Μ.Κ.6 στον Νόμο και αυτός απάντησε «αφού είπα σου εν του Περικλή». Στις 10:08 o M.K.13 τον πληροφόρησε ότι είναι υπό σύλληψη και κατόπιν επίστησης o M.K.6 δεν έδωσε απάντηση. Ακολούθως στις 10:15 ο Μ.Κ.13 τον παρέδωσε στον Μ.Κ.1 μαζί με τα τεκμήρια για τα περαιτέρω. Κατά τη συνομιλία του Μ.Κ.1 με τον Μ.Κ.6, ο τελευταίος του είπε ότι τα κιβώτια περιέχουν ναρκωτικά και ότι είναι του Περικλή. Κατόπιν επίστησης ο Μ.Κ.6 είπε «αφού εν του Πέρου είπα σου». Στη σκηνή κατέφθασε και ο Α/Αστ. 450 Γιώργος Τζιαπούρας, Μ.Κ.3, ο οποίος έλαβε αριθμό φωτογραφιών, Τεκμήριο 61, φωτ. 1-6. Στις 10:45 o M.K.1 πληροφόρησε τον Μ.Κ.6 ότι θα κατέγραφε τα όσα του ανέφερε και ότι πιθανόν αυτά να χρησιμοποιούνταν στο Δικαστήριο και ο Μ.Κ.6 του απάντησε «γράψε τα να σου υπογράψω». Έτσι ο Μ.Κ.1 τα κατέγραψε σε φύλλο κατάθεσης και αφού τα διάβασε και επέστησε την προσοχή του Μ.Κ.6 στον Νόμο, ο τελευταίος απάντησε «όπως τα είπα έτσι είναι». Το φύλλο κατάθεσης είναι το Τεκμήριο 55, στο οποίο ο Μ.Κ.6 δήλωσε τα εξής: «Το πράμα που ήβρετε μες το αυτοκίνητο μου εν του Πέρου που την Αγλαντζιά τζιαι ήταν να το πάρω στου Αθηαινίτη τζιαι ήταν να έρτει να το πιάσει. Τούτην κουβέντα έκαμα την για €100». Στη συνέχεια ο Μ.Κ.1 μετέφερε τον συλληφθέντα και τα τεκμήρια στα γραφεία της Υ.ΚΑ.Ν. Λευκωσίας. (vii) Στις 10:25, κατόπιν οδηγιών του Μ.Κ.14, ο Αστ. 2449 προσέγγισε τον Ζαούρη για έλεγχο. Αφού διαπίστωσε την ταυτότητα του και έκανε σωματικό έλεγχο, τον μετέφερε στα γραφεία της Υ.ΚΑ.Ν. Λευκωσίας για περαιτέρω εξετάσεις. (viii) Παράλληλα λίγο μετά την παράδοση των πακέτων και την αποχώρηση του Μ.Κ.5 από το μέρος, αυτός ανακόπηκε από την Αστυνομία και κλήθηκε στα γραφεία της Υ.ΚΑ.Ν. όπου έδωσε κατάθεση. Επίσης, γύρω στις 12:05 ο Μαρίνος Πολυδώρου εντοπίστηκε να κινείται με το όχημα KTT 370 και σταμάτησε σε παγκέτο επί της Λεωφ. Λάρνακος έναντι της υπεραγοράς Carrefour. Κατόπιν οδηγιών του Μ.Κ.14, το όχημα ανακόπηκε και ερευνήθηκαν τόσο το όχημα όσο και ο οδηγός του. Ι.Γ Γεγονότα μετά τις Επ΄ Αυτοφώρω Συλλήψεις μέχρι και το Κατηγορητήριο Οι μετέπειτα ενέργειες της Αστυνομίας όσον αφορά και άλλες συλλήψεις, ανακρίσεις, χειρισμό τεκμηρίων και άλλα διαβήματα στα πλαίσια διερεύνησης της παρούσας υπόθεσης ουσιαστικά δεν έτυχαν ιδιαίτερης αμφισβήτησης από την Υπεράσπιση. Αυτές προέρχονται από τη μαρτυρία των προαναφερθέντων και άλλων Αστυνομικών και από κοινώς παραδεκτή μαρτυρία. Επιπρόσθετα με τους πιο πάνω κατέθεσαν επίσης ο Αστ. 3867 Σώζος Σώζου, Μ.Κ.4, και ο αστ. 1486 Γεώργιος Χειμωνή, Μ.Κ.7, και οι δύο της Υ.ΚΑ.Ν. Λευκωσίας. Ο Μ.Κ.4 ασχολήθηκε μόνο με την παραλαβή και παράδοση κάποιων τεκμηρίων και με τη λήψη κατάθεσης από τον Κατηγορούμενο. Δεν υπέστη οποιαδήποτε αντεξέταση. Ο Μ.Κ.7 ήταν ο εξεταστής της παρούσας υπόθεσης. Συγκεκριμένα προέβη σε συλλήψεις, οδήγησε τους συλληφθέντες ενώπιον του Δικαστηρίου για προσωποκράτηση, έλαβε παρειακά επιχρίσματα, έλαβε ανακριτική κατάθεση, παρέλαβε Τεκμήρια και συμμετείχε σε υποδείξεις σκηνών. Η μαρτυρία του αναφορικά με τις διάφορες ενέργειες στις οποίες προέβη στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης ουσιαστικά δεν έτυχε αμφισβήτησης. Το σύνολο αυτής της μαρτυρίας όσον αφορά τις ενέργειες της Αστυνομίας παρουσιάζει πλήρη συνέπεια και συνοχή και έτσι κρίνεται αξιόπιστη και υιοθετείται από το Δικαστήριο ως μέρος των ευρημάτων του. Σημειώνουμε πως κάποιες άλλες πτυχές της μαρτυρίας του Μ.Κ.7 θα τύχουν ξεχωριστής ενασχόλησης εκεί όπου κρίνεται αναγκαίο. Ως εκ τούτου το Δικαστήριο προβαίνει στα ακόλουθα ευρήματα: 1) Στις 16.12.15 στα γραφεία της Υ.ΚΑ.Ν. ο Μ.Κ.1, στην παρουσία του Μ.Κ.6, άνοιξε και το δεύτερο χάρτινο κιβώτιο το οποίο και πάλι περιείχε ρούχα και πακέτα περιτυλιγμένα με λαδόκολες. Κατόπιν επίστησης ο Μ.Κ.6 απάντησε «εν τα ίδια». Ο Μ.Κ.1 έβγαλε όλα τα τεκμήρια από τα δύο κιβώτια, τα συσκεύασε και τα σφράγισε έναντι της υπογραφής του Μ.Κ.6. Τα δύο κιβώτια με ολόκληρο το περιεχόμενο τους κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 1-19. Ο Μ.Κ.3 φωτογράφησε τη διαδικασία του ανοίγματος των δύο κιβωτίων, Τεκμήριο 61, φωτ. 7-23 και Τεκμήριο 62. 2) Αποτελεί παραδεκτό γεγονός πως η ξηρή φυτική ύλη που υπήρχε εντός των δύο κιβωτίων στάληκε στο Γενικό Χημείο του Κράτους για επιστημονικές εξετάσεις. Σύμφωνα με την Έκθεση του Χημείου, Τεκμήριο 93, η οποία κατατέθηκε ως παραδεκτό γεγονός, αυτή είναι κάνναβη από την οποία δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη. Ειδικότερα πρόκειται για Δ9 Τετραϋδροκανναβινόλη (Δ9THC) η οποία είναι συστατικό της κάνναβης και της ρητίνης κάνναβης. 3) Αποτελεί επίσης παραδεκτό γεγονός πως ο Κατηγορούμενος δεν συνδέθηκε επιστημονικά με τα επίδικα κιβώτια και ή με το περιεχόμενο τους. 4) Σύμφωνα με τις τρεις καταθέσεις του Θανάση Αργυρού, Διευθυντή Λειτουργών της DHL, οι δύο ημ. 18.12.15 και η τρίτη ημ. 22.2.16, Τεκμήρια 89-91, οι οποίες κατατέθηκαν εκ συμφώνου για την αλήθεια του περιεχόμενους τους, αποτελεί παραδεκτό γεγονός πως τα δύο επίδικα κιβώτια παραλήφθηκαν αρχικώς στις 14.12.15 από την DHL στην Ισπανία, ακολούθως στάληκαν αεροπορικώς στη Γερμανία όπου αφίχθηκαν στις 15.12.15 και από εκεί στάληκαν αεροπορικώς στην Αθήνα και ακολούθως στη Λάρνακα, όπου αφίχθηκαν την ίδια μέρα, ήτοι στις 15.12.15 αργά το απόγευμα, και συγκεκριμένα στις 18:38. Στις 16.12.15 στις 03:43 αφίχθηκαν στις αποθήκες της εταιρείας και από εκεί στάληκαν στη Λευκωσία όπου παραλήφθηκαν στις 08:07. Στις 08:42 φορτώθηκαν στο όχημα του Μ.Κ.5 ο οποίος αναχώρησε από τα γραφεία της εταιρείας στις 09:20. Έγγραφα που αφορούν τη διακίνηση των δύο επίδικων κιβωτίων και ηλεκτρονική απόδειξη παραλαβής τους κατατέθηκαν ως Τεκμήριο 51. 5) Τα έγγραφα τα οποία ήταν επικολλήμενα στα δύο κιβώτια και στα οποία αναγράφοντο τα στοιχεία του αποστολέα, του παραλήπτη, τηλέφωνο επικοινωνίας παραλήπτη και το βάρος κατατέθηκαν ως Τεκμήριο 50. 6) Στις 16.12.15 και γύρω στις 10:30-10:35 ο Κατηγορούμενος εντοπίστηκε στον περίγυρο της εκκλησίας Αγ. Γεωργίου, η οποία βρίσκεται πολύ κοντά στην οικία του, ελέγχθηκε και μετέβη στο κλιμάκιο της Υ.ΚΑ.Ν. Λευκωσίας όπως του ζητήθηκε. 7) Στις 16.12.15 στις 11:00 ο Μ.Κ.4 παρέλαβε από τον Μ.Κ.10 τρία κινητά τηλέφωνα με τις κάρτες τους, Τεκμήρια 26-28, και το ποσό των €430, Τεκμήριο 29. Η Απόδειξη Παραλαβής Τεκμηρίων κατατέθηκε ως Τεκμήριο 86. Στην κατοχή του Μ.Κ.10 βρέθηκαν επίσης και παραλήφθηκαν δύο πακέτα σύνδεσης «So Easy Pay As You Go», Τεκμήρια 47 και 48, καθώς και έγγραφα τα οποία φέρουν λεπτομέρειες πτήσης της Ryan Air, δύο κάρτες επιβίβασης, μια απόδειξη πληρωμής και λεπτομέρειες χειραποσκευών, Τεκμήριο 49. 8) Στις 16.12.15 μεταξύ των ωρών 12:50-14.20 ο Μ.Κ.4 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον Κατηγορούμενο, Τεκμήριο 72. 9) Στις 16.12.15 μεταξύ των ωρών 13:45-15:15 ο Μ.Κ.1 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον Μ.Κ.6, Τεκμήριο 56. 10) Στις 16.12.15 στις 15:00 ο Μ.Κ.7 συνέλαβε τον Κατηγορούμενο δυνάμει δικαστικού εντάλματος σύλληψης. 11) Στις 16.12.15 στις 15:45 ο Μ.Κ.1 παρέλαβε από τον Κατηγορούμενο πέντε κινητά τηλέφωνα με τις κάρτες τους, Τεκμήρια 21-25, και το ποσό των €850, Τεκμήριο 20. Η Απόδειξη Παραλαβής Τεκμηρίων κατατέθηκε ως Τεκμήριο 58. 12) Στις 16.12.15 στις 16:00 ο Μ.Κ.1 παρέλαβε από τον Μ.Κ.4 τα τεκμήρια που βρέθηκαν στην κατοχή του Μ.Κ.10. 13) Στις 16.12.15 στις 16:15 o M.K.1 παρέλαβε από τον Ζαούρη δύο κινητά τηλέφωνα με τις κάρτες τους, Τεκμήρια 30Α και Β, και το ποσό των €100, Τεκμήριο 31. 14) Στις 16.12.15 στη συνέχεια ο Μ.Κ.1 παρέλαβε από άλλο Αστυνομικό τρία κινητά τηλέφωνα με τις κάρτες τους τα οποία είχαν παραληφθεί από τον Μ.Κ.6, Τεκμήρια 32-34. 15) Στις 16.12.15 ακολούθως ο Μ.Κ.1 παρέλαβε και άλλα τεκμήρια, συμπεριλαμβανομένων ξηρής φυτικής ύλης και τεσσάρων κινητών τηλεφώνων και καρτών που βρέθηκαν στην κατοχή του Μαρίνου Πολυδώρου, Τεκμήρια 35-38. 16) Στις 16.12.15 μεταξύ των ωρών 21:50-22:40 o Μ.Κ.1 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον Ζαούρη. 17) Στις 17.12.15 ο Μ.Κ.7 οδήγησε τον Κατηγορούμενο μαζί με άλλους συλληφθέντες για την υπόθεση, συμπεριλαμβανομένων των Μ.Κ.6, Μ.Κ.10 και Ζαούρη, ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας το οποίο εξέδωσε διάταγμα εξαήμερης κράτησης τους. 18) Στις 17.12.15 στα πλαίσια της Αίτησης υπ΄ αρ. 257/15 εκδόθηκαν από το Ε.Δ. Λευκωσίας Διατάγματα Αποκάλυψης Τηλεπικοινωνιακών Δεδομένων αναφορικά με την παρούσα υπόθεση, Τεκμήριο 71. 19) Στις 17.12.15 ο Μ.Κ.7 έλαβε δύο παρειακά επιχρίσματα από τον Κατηγορούμενο, Τεκμήριο 42. 20) Στις 19.12.15 στις 13:00 ο Μ.Κ.10 παρέδωσε στον Μ.Κ.1 τα τέσσερα έγγραφα τα οποία ήταν επικολλημένα στα δύο κιβώτια που περιείχαν τα ναρκωτικά, Τεκμήριο 50. 21) Στις 19.12.15 και μεταξύ των ωρών 16:00-21:10 ο Μ.Κ.7 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον Μ.Κ.10, Έγγραφο 11. 22) Στις 19.12.15 και μεταξύ των ωρών 19:15-19:55 ο Μ.Κ.1 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον Μ.Κ.6, Τεκμήριο 57. 23) Στις 20.12.15 και μεταξύ των ωρών 12:05-15:20 ο Μ.Κ.3 μετέβη με τους Μ.Κ.7 και Μ.Κ.10 στη Λεμεσό και στη Λευκωσία και κατά την υπόδειξη σκηνών από τον Μ.Κ.10, έλαβε φωτογραφίες, Τεκμήριο 60. Το Έντυπο Υποδείξεων Σκηνών κατατέθηκε ως Τεκμήριο 76. Στα πλαίσια της υπόδειξης στη Λευκωσία, ο Μ.Κ.10 υπέδειξε στον Μ.Κ.7 μια χειρόγραφη σημείωση σχισμένη στα δύο, στην οποία αναγράφοντο τα στοιχεία παραλήπτη και αριθμός τηλεφώνου και την οποία ο τελευταίος παρέλαβε, Τεκμήριο 46. Σύμφωνα με Έκθεση Πραγματογνωμοσύνης ημ. 2.3.16, από τον Αστ. 3284 Σταύρο Νικολάου, της ΥΠ.ΕΓ.Ε. η οποία κατατέθηκε εκ συμφώνου για την αλήθεια του περιεχόμενου της, Τεκμήριο 92, ο Κατηγορούμενος και ο Μ.Κ.6 δεν συνδέονται με τον γραφικό χαρακτήρα της εν λόγω σημείωσης. 24) Στις 21.12.15 και μεταξύ των ωρών 19:40-20:15 ο Μ.Κ.3 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον Μ.Κ.6, Τεκμήριο 70. 25) Στις 22.12.15 και μεταξύ των ωρών 11:50-12:20 ο Μ.Κ.1 έλαβε δείγματα γραφής από τον Κατηγορούμενο, Τεκμήριο 53. 26) Στις 22.12.15 στα πλαίσια της Αίτησης υπ΄ αρ. 264/15 εκδόθηκαν από το Ε.Δ. Λευκωσίας Διατάγματα Αποκάλυψης Τηλεπικοινωνιακών Δεδομένων αναφορικά με την παρούσα υπόθεση. Το Διάταγμα, η Αίτηση και ο όρκος που τη συνόδευε κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 67-69 αντίστοιχα. 27) Στις 23.12.15 ο Μ.Κ.7 οδήγησε εκ νέου τους συλληφθέντες ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας για ανανέωση του διατάγματος κράτησης τους και το Δικαστήριο απέρριψε το αίτημα. 28) Στις 28.12.15 ο Μ.Κ.3 μετέβη στα γραφεία της CYTA όπου έλαβε τα τηλεπικοινωνιακά δεδομένα που αφορούν στο Διάταγμα 264/15 σε ψηφιακό δίσκο. Αντίγραφο του πρωτότυπου κατατέθηκε ως Τεκμήριο 63. Η έντυπη μορφή του Τεκμηρίου 63 (την οποία ο ίδιος παρήγαγε) κατατέθηκε ως Τεκμήριο 64. Ο Μ.Κ.3 κατέθεσε επίσης αντίγραφο του ψηφιακού δίσκου της MTN που περιλαμβάνει τα τηλεπικοινωνιακά δεδομένα που αφορούν στο Διάταγμα 264/15 ως Τεκμήριο 65. Η έντυπη μορφή του Τεκμηρίου 65 (την οποία ο ίδιος παρήγαγε) κατατέθηκε ως Τεκμήριο 66. Οι πρωτότυποι ψηφιακοί δίσκοι κατατέθηκαν από τον Μ.Κ.7 ως Τεκμήριο 74 (της ΜΤΝ) και ως Τεκμήριο 75 (της CYTA). 29) Στις 29.12.15 καταχωρίστηκε υπόθεση ορισθείσα στις 7.1.16 ενώπιον του Ε.Δ. Λευκωσίας, εναντίον του Κατηγορουμένου, του Μαρίνου Πολυδώρου, του Ζαούρη και των Μ.Κ.6 και 10, για σκοπούς παραπομπής τους ενώπιον του Κακουργιοδικείου. 30) Στις 7.1.16 παρουσιάστηκε μόνο ο Μ.Κ.6 ενώ για τους υπόλοιπους δεν υπήρχε επίδοση. Έτσι η υπόθεση ορίστηκε εκ νέου για επίδοση στις 11.2.16. 31) Στις 11.2.16 η υπόθεση εναντίον των υπολοίπων διακόπηκε λόγω μη επίδοσης οπότε παραπέμφθηκε στο Κακουργιοδικείο μόνο για τον Μ.Κ.6, στις 24.2.16. Την ίδια μέρα εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης του Κατηγορουμένου καθώς επίσης και εναντίον των υπόλοιπων. Ο όρκος που συνόδευε την αίτηση για έκδοση του εντάλματος κατατέθηκε ως Τεκμήριο 79. Ο Μ.Κ.6 δεν εμφανίστηκε ενώπιον του Κακουργιοδικείου και εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης εναντίον του. 32) Στις 23.3.16 εκδόθηκε Ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης του Κατηγορουμένου, Τεκμήριο 78. 33) Στις 7.4.16 η ποινική δίωξη εναντίον του Μ.Κ.6 ανεστάλη και το ένταλμα σύλληψης εναντίον του ακυρώθηκε. 34) Στις 8.4.16 ο Κατηγορούμενος συνελήφθη στη Βουλγαρία, δυνάμει του Ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης. 35) Κατόπιν σχετικής δικαστικής διαδικασίας έκδοσης του ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Ρούσε της Βουλγαρίας, στα πλαίσια της οποίας ο Κατηγορούμενος συγκατατέθηκε στην παράδοση του στις Κυπριακές Αστυνομικές Αρχές, στις 18.4.16 το Δικαστήριο Ρούσε εξέδωσε Απόφαση για την έκδοση του. Τα πρακτικά της διαδικασίας και οι σχετικές Αποφάσεις του Δικαστηρίου Ρούσε κατατέθηκαν εκ συμφώνου ως Τεκμήρια 95-99. 36) Στις 27.4.16 στις 18:15, στο αεροδρόμιο Λάρνακας, ο Μ.Κ.1 συνέλαβε τον Κατηγορούμενο δυνάμει δικαστικού εντάλματος σύλληψης, Τεκμήριο 59. Αφού του εξήγησε τους λόγους της σύλληψης και του επέστησε την προσοχή στον Νόμο, ο Κατηγορούμενος απάντησε «εντάξει». 37) Ο Μ.Κ.1 ήταν ο χειριστής των τεκμηρίων της υπόθεσης και ετοίμασε σχετικό Κατάλογο, Έγγραφο 3. Αυτός διακίνησε τεκμήρια για σκοπούς επιστημονικών εξετάσεων. Αποτελεί παραδεκτό γεγονός πως τα τεκμήρια της υπόθεσης παραλήφθηκαν και διακινήθηκαν νομότυπα και δεν υπέστησαν οποιαδήποτε επέμβαση ή αλλοίωση παρά μόνο για σκοπούς των επιστημονικών εξετάσεων, μέχρι και την κατάθεση τους ενώπιον του Δικαστηρίου. Ι.Δ Εμπλοκή Κατηγορουμένου Η μαρτυρία περί σύνδεσης του Κατηγορουμένου με τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης προέρχεται πρωτίστως από τους Μ.Κ.6 και 10. Αναμφίβολα αποτελούν τους βασικότερους μάρτυρες της Κατηγορούσας Αρχής στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης. Αυτοί κατονομάζουν τον Κατηγορούμενο ως το πρόσωπο στο οποίο ανήκε και για το οποίο προορίζετο η επίδικη ποσότητα ναρκωτικών και το οποίο έδινε όλες τις οδηγίες και γενικά κατηύθυνε τις ενέργειες όλων των εμπλεκομένων στην επιχείρηση διακίνησης ναρκωτικών προσώπων. Όπως θα διαφανεί κατωτέρω, και Αστυνομικοί εξέφρασαν την πεποίθηση περί εμπλοκής του Κατηγορουμένου με βάση αφενός τις παρακολουθήσεις και σχετικές παρατηρήσεις τους για τον Κατηγορούμενο και αφετέρου τις αναφορές των Μ.Κ.6 και 10. Έτσι κρίνουμε σκόπιμη την ενασχόληση πρώτα με τη μαρτυρία των Μ.Κ.6 και 10 και στο κατάλληλο στάδιο την παρεμβολή της σχετικής μαρτυρίας των Αστυνομικών για σκοπούς αξιολόγησης και κατάληξης σε ευρήματα. Ι.Δ.1 Μαρτυρία Μ.Κ.6 και Μ.Κ.10 Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία πως λόγω της συμμετοχής των Μ.Κ.6 και 10 στα επίδικα γεγονότα αυτοί είναι συνεργοί στην παρούσα υπόθεση. Ο μεν Μ.Κ.6 παραδέχθηκε τη διάπραξη των αδικημάτων ενώ ο Μ.Κ.10 είναι το πρόσωπο το οποίο κατόπιν συνεννόησης αφίχθη στην Κύπρο για τον σκοπό παραλαβής των ναρκωτικών και παράδοσης τους στον Μ.Κ.6. Σχετικά παραπέμπουμε στις υποθέσεις Mousoulides v. Republic
(1983)2 C.L.R. 336 και Ευαγγέλου ν. Αστυνομίας (Αρ. 1)
(1999)2 Α.Α.Δ. 24. Με αυτή την διαπίστωση, εγείρεται αυτόματα το θέμα της αξιολόγησης μαρτυρίας συνεργού και ενδεχομένως της αναγκαιότητας αναζήτησης ενισχυτικής μαρτυρίας. Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Χριστοδούλου ν. Δημοκρατίας (Αρ.2)
(2000)2 Α.Α.Δ. 628, ο σκοπός τέτοιας ενισχυτικής μαρτυρίας είναι η άρση των εγγενών αμφιβολιών για την ποιότητα της μαρτυρίας του συνεργού, λόγω της συμμετοχής ή σύμπραξης του στο έγκλημα. Η κλασική υπόθεση επί του θέματος είναι η Zacharia v. The Republic
(1962)2 C.L.R. 52, η οποία υιοθετήθηκε πλήρως στην υπόθεση Λοϊζου ν. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Δ.Δ. 546, από την οποία παραθέτουμε το ακόλουθο απόσπασμα: «
  1. Όταν το πρωτόδικο δικαστήριο εξετάζει τη μαρτυρία ενός μάρτυρα που μπορεί να είναι ή να μην είναι συναυτουργός στην υπόθεση, το Δικαστήριο οφείλει πρώτα να αποφασίσει κατά πόσο ο μάρτυρας είναι κατά την άποψή του συναυτουργός.
  2. Όταν ο μάρτυρας είναι προφανώς συναυτουργός, ή το δικαστήριο τον θεωρεί τέτοιο, το επόμενο ερώτημα που τίθεται είναι κατά πόσο σαν θέμα αξιοπιστίας το δικαστήριο είναι ή δεν είναι διατεθειμένο να βασιστεί στη μαρτυρία του χωρίς ενίσχυση. Σχετικά με αυτό, το δικαστήριο έχει νομική υποχρέωση να υπενθυμίσει στον εαυτό του ότι ένας συναυτουργός είναι σπιλωμένος μάρτυρας, που η μαρτυρία του μπορεί να επηρεάζεται από τη σχέση του με το έγκλημα και ότι επομένως είναι επικίνδυνο να βασιστεί στη μαρτυρία του χωρίς ενίσχυση.
  3. Όταν όμως, παρά μια τέτοια προειδοποίηση, το δικαστήριο νομίζει ότι μπορεί να δεχθεί τη μαρτυρία του συγκεκριμένου τούτου συναυτουργού, και αισθάνεται ότι μπορεί με σιγουριά να στηριχθεί στη μαρτυρία του χωρίς ενίσχυση, το δικαστήριο έχει από το νόμο δικαίωμα να το κάνει, δεδομένου βέβαια ότι η υπόθεση δεν ανήκει στην κατηγορία εκείνη των περιπτώσεων που η ενίσχυση απαιτείται θετικά από τον ίδιο το νόμο ανεξάρτητα από τη συμμετοχή του μάρτυρα στο έγκλημα.
  4. Αν όμως το δικαστήριο αισθάνεται ότι δεν θα ήταν διατεθειμένο να βασιστεί στη μαρτυρία ενός συναυτουργού χωρίς άλλο στήριγμα, το δικαστήριο πρέπει ν΄ αναζητήσει ενίσχυση από ανεξάρτητη μαρτυρία (ξεχωριστή από μαρτυρία που προέρχεται από άλλο συναυτουργό) η οποία όχι μόνο να στηρίζει την εκδοχή του συναυτουργού σχετικά με τη διάπραξη του αδικήματος, αλλά και να συνδέει ή να τείνει να συνδέσει τον κατηγορούμενο με το έγκλημα. Και η απόφαση πρέπει να προσδιορίζει που το δικαστήριο βρήκε μια τέτοια ενίσχυση.» Χρήσιμη αναφορά επί του θέματος γίνεται επίσης στις υποθέσεις Peristianis v. Police
(1969)2 C.L.R. 137, Psara v. The Republic
(1977)2 C.L.R. 132, Γιουρούκης ν. Δημοκρατίας
(1990)2 Α.Α.Δ. 171 και 402, Ττοουλιάς ν. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 258, Ευαγγέλου ν. Αστυνομίας (Αρ. 1) (ανωτέρω) και Χατζημάρκου ν. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 482. Όπως επισημάνθηκε στην υπόθεση Χριστοδούλου ν. Δημοκρατίας (Αρ. 2) (ανωτέρω), η αξιολόγηση της μαρτυρίας συνεργού δεν διενεργείται απομονωμένα, αλλά ενιαία, λαμβανομένης υπόψιν και εξεταζόμενης συγχρόνως και όλης της υπόλοιπης μαρτυρίας προκειμένου να διαπιστωθεί η αξιοπιστία της μαρτυρίας του συνεργού και διαπιστώνοντας παράλληλα στο πλαίσιο αυτό κατά πόσο υπάρχει επίσης ή όχι ενίσχυση της και από άλλη ανεξάρτητη μαρτυρία, νοουμένου βέβαια ότι κάτι τέτοιο κρίνεται αναγκαίο. Σχετικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα στην υπόθεση A.G. Hong Kong v. Wong
(1978)2 All E.R. 488 (P.C.), στη σελ. 494: «The corroborative evidence will not, of course, necessarily authenticate the evidence of a suspect witness. But it may at least allay some of the suspicion. In other words it may assist in establishing the credibility of the suspect witness.» Φυσικά, σε αυτό το πλαίσιο, πασιφανώς αναξιόπιστη μαρτυρία προερχόμενη από μάρτυρα που θεωρείται συνεργός με τον κατηγορούμενο, δεν δύναται να χρησιμοποιηθεί εναντίον του τελευταίου και πρέπει να απορριφθεί. Οι ίδιες αρχές επαναλήφθηκαν και στην πιο πρόσφατη υπόθεση Τεβλετιάν κ.ά. v. Αστυνομίας
(2006)2 Α.Α.Δ. 512. Λόγω του ότι στην προκειμένη περίπτωση κατέθεσαν δύο συνεργοί, αυτοί θα πρέπει να αξιολογηθούν ξεχωριστά και ανεξάρτητα ο ένας από τον άλλο καθότι είναι γνωστή η αρχή πως ένας συνεργός δεν μπορεί να ενισχύσει τη μαρτυρία άλλου συνεργού. Αυτό τονίστηκε στις υποθέσεις Makris alias Petinos v. The Police
(1961)C.L.R. 330, DPP v. Kilbourne
(1973)1 All E.R. 440, DPP v. Hester
(1972)3 All E.R. 1056, Davies v. DPP
(1954)1 All E.R. 507 και R. v. Baskerville (1916-7) All E.R. Rep.
  1. Αξιολόγηση Μαρτυρίας του M.K.6 Στα πλαίσια της μαρτυρίας του ο M.K.6 ανέφερε ότι κατάγεται από τον Κουτραφά, είναι ηλικίας 40 ετών, άνεργος και διαμένει με την αδελφή του στη Λεμεσό. Ερωτηθείς κατά πόσο μπορεί να διαβάζει και να γράφει απάντησε χαρακτηριστικά «Βρίσκω τα». Αρχικά αναγνώρισε την υπογραφή του επί της Δήλωσης στην οποία προέβη στην Αστυνομία μετά τη σύλληψη του, Τεκμήριο
  2. Υιοθέτησε το περιεχόμενο της με τη διόρθωση πως η αμοιβή του για τη συμμετοχή του στην επίδικη επιχείρηση ήταν €
  3. Θεωρούμε πως η διόρθωση του ποσού δεν καταδεικνύει αφ΄ εαυτής οποιαδήποτε σκοπιμότητα εκ μέρους του Μ.Κ.6 εφόσον αργότερα την ίδια μέρα στην κατάθεση του αναφέρθηκε πράγματι σε ποσό €150 ως την αμοιβή του ενώ δεν μας διαφεύγει πως η Δήλωση είχε γίνει στο στάδιο ανακοπής του στη σκηνή όπου προφανώς ο ίδιος βρέθηκε σε μια απρόσμενη δυσάρεστη εξέλιξη η οποία ευλόγως του δημιούργησε κάποια αναστάτωση. Πρόσθεσε πως γνωρίζει τον Κατηγορούμενο προσωπικά καθότι ο ίδιος ο Μ.Κ.6 είναι φίλος με τον αδελφό του Κατηγορουμένου, τον Μαρίνο Πολυδώρου. Ο Μ.Κ.6 γνωρίζει ότι ο Κατηγορούμενος αποκαλείται και «Πέρος» (προφανώς από το «Περικλής»). Ακολούθως ο Μ.Κ.6 αναγνώρισε και υιοθέτησε τις καταθέσεις που είχε δώσει στην Aστυνομία. Στην κατάθεση του ημ. 16.12.15, Τεκμήριο 56, ανέφερε μεταξύ άλλων ότι την προηγηθείσα Κυριακή τον πήρε τηλέφωνο ο Κατηγορούμενος και του έδωσε ένα αριθμό τηλεφώνου κάποιου Καλαμαρά με οδηγίες να του τηλεφωνήσει και παραλάβει τόσο αυτόν όσο και ακόμα ένα, δηλαδή «δύο Καλαμαράες». Ο Μ.Κ.6 προφορικώς ανέφερε πως επρόκειτο για τους Ευάγγελο Μαυράκη και Ζαουρή (όπως ο ίδιος τον αποκάλεσε). Σύμφωνα με την κατάθεση του, ο Μ.Κ.6 τηλεφώνησε στον Μαυράκη ο οποίος του είπε ότι ευρίσκοντο στο ξενοδοχείο Πεύκος. Ο Μ.Κ.6 τους παρέλαβε από το εν λόγω ξενοδοχείο και τους μετέφερε στη Λευκωσία, στην πλατεία, εννοώντας την Πλατεία Ελευθερίας. Κρατούσαν από μια τσάντα ώμου. Ακολούθως ο Μ.Κ.6 μίλησε τηλεφωνικώς με τον Κατηγορούμενο και συναντήθηκαν στην οικία της μητέρας του τελευταίου. Έξω από την οικία ο Κατηγορούμενος του ανέφερε ότι θα έκαναν μια δουλειά και ότι θα του έλεγε τι θα έκανε και εκεί του έδωσε τα €
  4. Ο Μ.Κ.6 του είπε ότι είχε μαζί του ένα κιβώτιο («κάσια») το οποίο του είχε δώσει προηγουμένως στο Ακρωτήρι ο Μαρίνος για να το φέρει στον Κατηγορούμενο. Ο Κατηγορούμενος του ανέφερε ότι θα του τηλεφωνούσε σε πέντε λεπτά, όπως και έγινε και συναντήθηκαν στην εκκλησία κοντά στην οικία του Κατηγορουμένου όπου ο Μ.Κ.6 του παρέδωσε το κιβώτιο. Ο Μ.Κ.6 υποψιάζετο πως εντός αυτού υπήρχαν ναρκωτικά. Ακολούθως ο ίδιος επέστρεψε στη Λεμεσό. Ο Μ.Κ.6 ανέφερε προφορικά πως η οικία του Κατηγορουμένου και της μητέρας του βρίσκονται στην Αγλαντζιά, γεγονός το οποίο συνάδει με τα ευρήματα του Δικαστηρίου. Σύμφωνα με την ίδια κατάθεση, τη Δευτέρα το μεσημέρι, ο Μαρίνος τηλεφώνησε στον Μ.Κ.6 και του είπε να μεταβούν στα κατεχόμενα με δύο αυτοκίνητα, ο μεν Μ.Κ.6 να παραλάβει και τον Κατηγορούμενο και να συναντηθούν στο οδόφραγμα για να πάνε όλοι μαζί με το αυτοκίνητο του Μ.Κ.
  5. Αφού μίλησαν ξανά το απόγευμα και ξεκίνησαν και οι δύο τους από τη Λεμεσό, ο Μ.Κ.6 πέρασε από την οικία του Κατηγορουμένου για να τον παραλάβει αλλά δεν τον βρήκε εκεί. Τότε μίλησε με τον Μαρίνο και ακολούθως πήγε στο οδόφραγμα Αγ. Δομετίου όπου εκεί ο Μαρίνος επιβιβάστηκε στο όχημα του πρώτου και μετέβησαν στα κατεχόμενα. Εκεί συνάντησαν και τον Κατηγορούμενο όπου μίλησαν για τη «δουλειά» που θα γινόταν την Τρίτη, η οποία τελικώς έγινε την Τετάρτη όταν και τους συνέλαβε η Αστυνομία. Όσον αφορά την ημέρα και τον τρόπο μετάβασης τους στις κατεχόμενες περιοχές, παρατηρούμε πως αυτή η αναφορά του Μ.Κ.6 συνάδει πλήρως με τα ευρήματα μας όπως αυτά προέκυψαν από τις παρακολουθήσεις της Αστυνομίας. Αξίζει να σημειωθεί πως και ο χρονικός προσδιορισμός της μετάβασης τους στα κατεχόμενα παρουσιάζει πλήρη συνέπεια με τα ευρήματα μας. Συγκεκριμένα, προφορικά ο Μ.Κ.6 προσδιόρισε πως ο ίδιος με τον Μαρίνο μετέβησαν στα κατεχόμενα στις 14.12.15 περί τις 21:00, ενώ ο Κατηγορούμενος πήγε πολύ αργότερα, ήτοι γύρω στα μεσάνυκτα. Επίσης θεωρούμε πως οι λεπτομέρειες τις οποίες ο Μ.Κ.6 έδωσε αναφορικά με τη συνεννόηση του με τον Μαρίνο και κυρίως το πώς τελικώς κατέληξαν να πάνε οι δύο τους χωρίς τον Κατηγορούμενο ο οποίος βρέθηκε στα κατεχόμενα από μόνος του, καταδεικνύει την προσωπική και άμεση γνώση του Μ.Κ.6 επί αυτών των γεγονότων. Ακολούθως στην κατάθεση του ο Μ.Κ.6 αναφέρθηκε στα γεγονότα της επίδικης μέρας. Παρά τη σύντομη περιγραφή του αυτά συνάδουν πλήρως με τα όσα στη βάση και άλλης αξιόπιστης και αποδεκτής μαρτυρίας επεσυνέβησαν εκείνη την ημέρα. Ειδικότερα ο Μ.Κ.6 επιβεβαίωσε την παραλαβή των δύο «Καλαμαράων» από την Πλατεία Ελευθερίας γύρω στις 07:30-08:00 και την αποβίβαση του ενός στην υπεραγορά Αθηαινίτη και του άλλου, του Μαυράκη, στην πολυκατοικία στην Αγλαντζιά στη διεύθυνση που αναγράφετο σε μια κόλλα. Κατόπιν τηλεφωνήματος από τον Μαυράκη, ο Μ.Κ.6 επιβεβαίωσε επίσης την άφιξη του ιδίου εκεί και την τοποθέτηση των δύο κιβωτίων από τον Μαυράκη εντός του οχήματος του με τον τρόπο που περιγράφεται στα ευρήματα μας. Τέλος, στην ίδια κατάθεση ο Μ.Κ.6 ανέφερε πως μετά την παραλαβή των κιβωτίων, τα οποία ο ίδιος γνώριζε ότι περιείχαν ναρκωτικά, μίλησε με τον Κατηγορούμενο ο οποίος του είπε να τα πάρει στον χώρο στάθμευσης του Αθηαινίτη από όπου θα τα παραλάμβανε ο ίδιος. Κατά τη διαδρομή, ο Μ.Κ.6 συγχύστηκε και αντί να εισέλθει στον χώρο στάθμευσης της υπεραγοράς εισήλθε σε άλλο χώρο στάθμευσης όπου και ανακόπηκε. Αναγνώρισε όλες τις φωτογραφίες του Τεκμηρίου 61 καθώς επίσης και τις φωτ. 7 και 8 του Τεκμηρίου 60 οι οποίες απεικονίζουν την οδό Ολύμπου και την πολυκατοικία όπου έγινε η παραλαβή των ναρκωτικών στη Λευκωσία. Προφορικώς ο Μ.Κ.6 έδωσε κάποιες επιπρόσθετες λεπτομέρειες οι οποίες και πάλι συνάδουν με τα ευρήματα μας. Συγκεκριμένα, είπε ότι γύρω στις 10:00 το πρωί έλαβε τηλεφώνημα από τον Μαυράκη ότι ο τελευταίος παρέλαβε τα ναρκωτικά και του ζήτησε να μεταβεί εκεί, και μέχρι να γίνει αυτό ο Μ.Κ.6 περιφέρετο με το όχημα του στην περιοχή μέχρι που κατέληξε στο πάρκο όπου και παρέμεινε μέχρι το τηλεφώνημα του Μαυράκη. Πρόσθεσε ακόμα πως μιλούσε τηλεφωνικώς και με τον Ζαουρή, τον Μαρίνο και τον Κατηγορούμενο. Ο Μ.Κ.6 ανέφερε πως η συνομιλία του με τον Κατηγορούμενο αφορούσε το πότε θα έφθαναν τα ναρκωτικά και το πότε θα τα παραλάμβανε ο Μ.Κ.6 και πως είναι ο Κατηγορούμενος που αποφάσισε για το πού εκείνος θα παραλάμβανε τα ναρκωτικά και τελικώς καθόρισε τον Αθηαινίτη. Ο Μ.Κ.6 δεν γνώριζε πού βρισκόταν ο Κατηγορούμενος εκείνη την ώρα όμως ήξερε πως ο Μαρίνος ήταν στη Λεμεσό επειδή είχε Δικαστήριο. Στην κατάθεση του επίσης ο Μ.Κ.6 ανέφερε πως ο Κατηγορούμενος του είχε δώσει την κόλλα με τη διεύθυνση παραλαβής από τον Μαυράκη των ναρκωτικών, αλλά δεν θυμόταν σε ποια από τις δύο κόλλες αφορούσε η συγκεκριμένη διεύθυνση. Θυμόταν πως στη μια όντως αναγράφετο το όνομα «Θεόδωρος Παπαδόπουλος» και στην άλλη το όνομα «Γιώργος Ηλιάδης». Κατά την προφορική του μαρτυρία ο Μ.Κ.6 συμπλήρωσε πως στα κατεχόμενα ο Κατηγορούμενος του είπε με ποιο τρόπο θα παραλάμβανε τα ναρκωτικά, δηλαδή ότι θα έβρισκε τους «Καλαμαράες», θα τους έδινε κάποιες διευθύνσεις και κάποιες κόλλες με τηλέφωνα και ο ίδιος (o M.K.6) θα τους έλεγε τι να κάνουν και πώς να παραλάβουν τα ναρκωτικά. Αναγνώρισε τη φωτ. 9 του Τεκμηρίου 60 η οποία απεικονίζει το Τεκμήριο 46 καθώς επίσης και το ίδιο το Τεκμήριο 46 ως την κόλλα την οποία έδωσε στον Μαυράκη. Είναι γεγονός πως σε αυτή την κόλλα αναγράφετο η διεύθυνση από όπου ο Μαυράκης παρέλαβε τα ναρκωτικά, καθώς επίσης το όνομα «Θεόδωρος Παπαδόπουλος» και τηλέφωνο «96238776». Ο αριθμός αυτός υπήρχε σε κινητό το οποίο ο Κατηγορούμενος είχε δώσει στον Μ.Κ.6 για να δώσει στον Μαυράκη, όπως κάτι αντίστοιχο έγινε με τον Ζαουρή. Θεωρούμε δικαιολογημένη την αδυναμία του Μ.Κ.6 να θυμάται τις διευθύνσεις από μνήμης αφενός λόγω της δικής του σύντομης επαφής με τις κόλλες και αφετέρου λόγω της μη ύπαρξης ανάγκης να γνωρίζει τα ονόματα των διευθύνσεων εφόσον αυτός είχε από προηγουμένως μεταβεί στα σημεία και γνώριζε τις τοποθεσίες. Με άλλα λόγια, η αποστήθιση ή γνώση των διευθύνσεων δεν ήταν απαραίτητη για τον ρόλο του ιδίου στην όλη δραστηριότητα. Εφόσον όμως θυμόταν τα ονόματα των προσώπων που αναγράφονταν στις κόλλες, θεωρούμε απολύτως φυσιολογικό για τον μάρτυρα να ήταν σε θέση να συσχετίσει και αναγνωρίσει την κόλλα με τη διεύθυνση και τον αριθμό τηλεφώνου, στοιχεία τα οποία εν πάση περιπτώσει δεν αποτέλεσαν αντικείμενο αμφισβήτησης και έγιναν πλήρως δεκτά από το Δικαστήριο. Στη δεύτερη κατάθεση του ημ. 19.12.15, Τεκμήριο 57, ο Μ.Κ.6 αναφέρθηκε σε προηγούμενες επαφές του τόσο με τον Κατηγορούμενο όσο και με τον Ζαουρή. Ειδικότερα ανέφερε πως περίπου είκοσι μέρες πριν την κατάθεση του, έγινε η ίδια διαδικασία με παράδοση ονομάτων, διευθύνσεων και τηλεφώνων τα οποία χρησιμοποιούσαν για να μιλούν με τους «Καλαμαράες», όπως έγινε και στην προκειμένη περίπτωση. Συγκεκριμένα, ο Μ.Κ.6 συναντήθηκε με τον Κατηγορούμενο στο πρακτορείο του Μαρίνου όπου ο Κατηγορούμενος του έδωσε μια συσκευή τηλεφώνου μαζί με κάρτα και του είπε να πάει στο ξενοδοχείο να βρει τον Ζαουρή και να του δώσει μια κόλλα στην οποία αναγράφετο όνομα και διεύθυνση. Ο Κατηγορούμενος είχε δώσει και στον ίδιο μια συσκευή τηλεφώνου για να επικοινωνούν για τις «δουλειές» με τα ναρκωτικά και ο Μ.Κ.6 κάλεσε τον Ζαουρή από το εν λόγω τηλέφωνο και εκείνος του είπε ότι βρισκόταν στο ξενοδοχείο Πεύκος. Τότε ο Μ.Κ.6 πήγε στο ξενοδοχείο και παρέδωσε στον Ζαουρή την κόλλα. Ο Μ.Κ.6 γνώριζε την περιοχή και έλαβε οδηγίες από τον Κατηγορούμενο να πάει στην περιοχή και θα του τηλεφωνούσε ο Ζαουρής να του δώσει δύο κιβώτια, εννοώντας αυτά με τα ναρκωτικά, όπως είχαν εξηγηθεί από προηγουμένως με τον Κατηγορούμενο. Πράγματι την επομένη ο Μ.Κ.6 πήγε στην περιοχή όπου του τηλεφώνησε ο Ζαουρής και συναντήθηκαν σε μια πολυκατοικία όπου ο Ζαουρής τοποθέτησε τα κιβώτια με τα ναρκωτικά εντός του οχήματος του τελευταίου. Εν τω μεταξύ τον ακολουθούσαν με άλλο όχημα ο Μαρίνος, ως οδηγός, με τον Κατηγορούμενο. Μετά την παραλαβή, ο Μ.Κ.6 τηλεφώνησε στον Κατηγορούμενο ο οποίος του έδωσε οδηγίες να μεταβεί σε χώρο στάθμευσης εκεί κοντά όπως και έγινε. Εκεί ο Κατηγορούμενος είπε στον Μ.Κ.6 να κατεβεί από το όχημα του, εισήλθε εντός αυτού και έφυγε ακολουθούμενος από τον Μαρίνο. Επέστρεψαν μετά από μισή ώρα χωρίς τα κιβώτια εντός του οχήματος του. Λίγες μέρες αργότερα, στο μαγαζί του Μαρίνου, ο Κατηγορούμενος έδωσε €300 στον Μ.Κ.6 γι΄ αυτή τη δουλειά. Ο Μ.Κ.6 αναγνώρισε τη διεύθυνση της παραλαβής των ναρκωτικών στις φωτ. 2 και 3 του Τεκμηρίου
  6. Αναφορικά με την επίδικη συναλλαγή, ο Μ.Κ.6 ανέφερε στην κατάθεση του πως την πρώτη μέρα πήγε με τον Κατηγορούμενο στο ξενοδοχείο τους στη Λεμεσό όπου ο Κατηγορούμενος έδωσε στον Μαυράκη €1.
  7. Πρόσθεσε ακόμα πως δεν θέλει προβλήματα με τα ναρκωτικά και πως θέλει να φανεί η αλήθεια ότι «τα ναρκωτικά έφερνε τα ο Περικλής τζιαι εβοηθούσαμεν τον εγώ τζιαι ο Μαρίνος». Σε τρίτη του κατάθεση ημ. 21.12.15, Τεκμήριο 70, ο Μ.Κ.6 ανέφερε ότι την ημέρα που επέστρεψαν από τις κατεχόμενες περιοχές, πήγε με το αυτοκίνητο του συνοδευόμενος από τον Κατηγορούμενο ως συνοδηγό και τον Μαρίνο να του δείξουν τις διευθύνσεις όπου ο Μ.Κ.6 θα συναντούσε τους «Καλαμαράες» για να του δώσουν τα πακέτα με τα ναρκωτικά, και συγκεκριμένα στον Αθηαινίτη και στην Αγλαντζιά. Προφορικώς ο Μ.Κ.6 είπε πως βασικά είναι ο Κατηγορούμενος που τον καθοδηγούσε και μιλούσε για την παραλαβή των ναρκωτικών και ότι η διεύθυνση στην Αγλαντζιά είναι η ίδια με αυτή όπου ο Μαυράκης του παρέδωσε τα ναρκωτικά. Ο Μ.Κ.6 συνέχισε στην κατάθεση του ότι μετά τους πήρε πίσω στο οδόφραγμα όπου πήραν το αυτοκίνητο του Μαρίνου ενώ ο Μ.Κ.6 πήγε στην Πλατεία Ελευθερίας όπου βρήκε τους «Καλαμαράες» και τους έδωσε τα «πράγματα». Προφορικά ανέφερε πως ακολούθως πήρε τους «Καλαμαράες» και τους έδειξε τις ίδιες διευθύνσεις από όπου θα παραλάμβαναν τα ναρκωτικά την επόμενη μέρα ενώ εκείνο το βράδυ ο ίδιος, ο Κατηγορούμενος και ο Μαρίνος διανυκτέρευσαν στο ξενοδοχείο Asty. Και πάλι η περιγραφή των κινήσεων των εν λόγω προσώπων και οι τοποθεσίες στις οποίες κινήθηκαν συνάδουν πλήρως με τα ευρήματα του Δικαστηρίου όπως αυτά προκύπτουν από τις παρακολουθήσεις της Αστυνομίας. Είναι γεγονός πως ο Μ.Κ.6 έδωσε συνολικά τρεις καταθέσεις στην Αστυνομία. Με βάση το περιεχόμενο τους, προκύπτει σαφώς πως η βασική εκδοχή του (Μ.Κ.6) αναφορικά με τα γεγονότα της επίδικης μέρας αλλά και τις προηγούμενες συναλλαγές ναρκωτικών προβλήθηκε εξαρχής. Στην πρώτη κατάθεση του αναφέρθηκε στα επίδικα γεγονότα, ενώ στη δεύτερη έδωσε περισσότερες λεπτομέρειες αναφορικά με προηγούμενη συναλλαγή, στη δε τρίτη απλώς προσέθεσε κάποια γεγονότα που επεσυνέβησαν στις 15.12.
  8. Με άλλα λόγια μέσα από τις τρεις καταθέσεις του ο Μ.Κ.6 παρουσίασε μια συνεπή και ολοκληρωμένη εικόνα των γεγονότων χωρίς να παρουσιάζεται οποιοδήποτε κενό. Η προφορική μαρτυρία του Μ.Κ.6 αναφορικά με τα γεγονότα της Τρίτης, 15.12.15, και πάλι παρουσιάζει συνέπεια με τα ευρήματα του Δικαστηρίου. Αυτός είπε πως οι «Καλαμαράες» είχαν πάει με ταξί στις διευθύνσεις από όπου θα παραλάμβαναν τα ναρκωτικά, περιφέρονταν εκεί μέχρι αργά το απόγευμα όταν ο Κατηγορούμενος τον ενημέρωσε ότι τελικώς η παραλαβή δεν θα γινόταν εκείνη τη μέρα αλλά την επομένη και έτσι έφυγαν όλοι. Εκείνη τη νύκτα, ο Μ.Κ.6 επιβεβαίωσε πως μόνο αυτός και ο Κατηγορούμενος διανυκτέρευσαν στο Asty ενώ ο Μαρίνος πήγε Λεμεσό. Ο Μ.Κ.6 διευκρίνισε πως εκτός από την επίδικη παραλαβή, τόσο ο Μαυράκης όσο και ο Ζαουρής είχαν έρθει ξεχωριστά ξανά στην Κύπρο από μια φορά με σκοπό την παραλαβή ναρκωτικών. Αναγνώρισε τα τρία κινητά τα οποία κατείχε την επίδικη μέρα κατά τη σύλληψη του, Τεκμήρια 32-
  9. Δήλωσε πως ο αριθμός τηλεφώνου του Τεκμηρίου 32, Samsung, ήταν ο 99256581, ενώ του Τεκμηρίου 33, Nokia, ήταν ο
  10. Αναφορικά με το τηλέφωνο Yakoya, Τεκμήριο 34, δεν ήταν σε θέση να θυμηθεί τον αριθμό καθότι αυτός είχε αλλάξει πολύ πρόσφατα. Ειδικότερα ο Μ.Κ.6 ανέφερε πως ο Κατηγορούμενος του είχε δώσει το τελευταίο αυτό κινητό ένα μήνα πριν ενώ του έδωσε νέα κάρτα δύο μέρες πριν από τη σύλληψη του, ενώ βρίσκονταν στα κατεχόμενα, για να μιλά με τους «Καλαμαράες». Ο Μ.Κ.6 διευκρίνισε επίσης πως χρησιμοποιούσε το εν λόγω κινητό αποκλειστικά για να μιλά με τον Μαυράκη, τον Ζαουρή, τον Κατηγορούμενο και τον Μαρίνο, πως δεν θυμόταν από μνήμης αυτούς τους πέντε αριθμούς και πως μπορούσε όμως να τους αναγνωρίσει αν τους έβλεπε καταγεγραμμένους. Πράγματι ο Μ.Κ.6 αναφέρθηκε στους εν λόγω αριθμούς και τους επιβεβαίωσε αφού ανέτρεξε στο Τεκμήριο
  11. Σημειώνεται όμως πως το μέρος της μαρτυρίας που αφορά τα τηλεπικοινωνιακά δεδομένα δεν αποτελεί αντικείμενο εξέτασης στα πλαίσια της αξιολόγησης του Μ.Κ.6, αλλά θα απασχολήσει ξεχωριστά και ανεξάρτητα σε κατοπινό στάδιο. Μέσα από το σύνολο της κυρίως εξέτασης και της αντεξέτασης του, διεφάνη χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία πως ο Μ.Κ.6 είναι ένα πρόσωπο όχι ιδιαίτερα ψηλού μορφωτικού και νοητικού επιπέδου. Εξ ου και σε κάποιες ερωτήσεις δεν απαντούσε αμέσως ενώ σε άλλες έδινε απαντήσεις οι οποίες εμφανώς έδειχναν ότι δεν αντιλαμβάνετο πλήρως την ερώτηση και μόνο κατόπιν επεξήγησης από το Δικαστήριο ήταν σε θέση να δώσει απάντηση. Αυτό όμως παρατηρήθηκε σε πολύ περιορισμένο βαθμό σε σύγκριση με το σύνολο της μακράς αντεξέτασης την οποία υπέστη. Παρά ταύτα γενικά ήταν σε θέση να αντιληφθεί τις ερωτήσεις που του υποβάλλοντο και να δίνει απαντήσεις με αμεσότητα οι οποίες παρέμειναν σταθερές καθόλη τη διάρκεια της κυρίως εξέτασης του. Είναι δε αξιοσημείωτο πως σε κάποια ζητήματα ήταν σε θέση προφορικώς να δώσει περαιτέρω λεπτομέρειες, οι οποίες παρουσιάζουν συνοχή και λογική με το περιεχόμενο των καταθέσεων του. Και κατά την επίμονη και μακρά αντεξέταση του, παρέμεινε σταθερός και συνεπής στις θέσεις του επαναλαμβάνοντας ουσιαστικά όλα όσα είχε πει στην κυρίως εξέταση του αναφορικά με τον τρόπο οργάνωσης της επίδικης παραλαβής των ναρκωτικών, τη συμμετοχή του Μαυράκη και του Ζαουρή, τον ρόλο του Κατηγορουμένου και του αδελφού του αλλά και τον δικό του. Είναι γεγονός ότι όταν ζητήθηκε από τον μάρτυρα να υποδείξει κατά πόσο ανέφερε στις καταθέσεις του πως ο Κατηγορούμενος του είχε δώσει τα τηλέφωνα για να δώσει στους Ελλαδίτες και για τον ίδιο, ο Μ.Κ.6 παραδέχθηκε πως δεν ανέφερε ρητώς κάτι τέτοιο, χωρίς να ήταν σε θέση να δώσει λόγο γι΄ αυτή την παράλειψη, δηλώνοντας ότι δεν είχε ερωτηθεί επί τούτου. Παρέμεινε σταθερός όμως σε αυτή τη θέση και παρέπεμψε στο Τεκμήριο 56 για να καταδείξει πως ο Κατηγορούμενος του τα έδωσε ενώ βρίσκονταν στο καζίνο στα κατεχόμενα καθώς επίσης και στο Τεκμήριο 70 για να καταδείξει πως με τη λέξη «πράγματα» εννοούσε και τα τηλέφωνα. Παρά την τοποθέτηση του μάρτυρος, το Δικαστήριο διαπιστώνει πως στο Τεκμήριο 57 υπάρχουν αναφορές του οι οποίες αποκαλύπτουν αυτή ακριβώς την τοποθέτηση του. Το ακόλουθο απόσπασμα είναι σχετικό: «Όπως έγινε τούτην την φορά που πήρα τα ονόματα τες διευθύνσεις και τα τηλέφωνα που μιλούσαμε στα καλαμαρούθκια έτσι έγινε και πριν καμμιά εικοσαριά ημέρες. Εβρέθηκα με τον Περικλή στο bookiko του Μαρίνου τζιαι έδωκε μου ένα τηλέφωνο συσκευή που μέσα είχε και κάρτα και είπε μου να πάω να έβρω τον καλαμαρά στο ξενοδοχείο τζαι να του δώκω μια κόλα που έγραφε ένα όνομα τζαι μια διεύθυνση. Ο Περικλής έδωκε τζαι εμένα ένα τηλέφωνο τζαι μιλούσαμε για τες δουλειές με τα ναρκωτικά.» (Η υπογράμμιση είναι του παρόντος Δικαστηρίου) Αυτή η αναφορά του μάρτυρος σαφώς καταδεικνύει πως τόσο στις προηγούμενες περιπτώσεις όσο και κατά την επίδικη ο Κατηγορούμενος τον προμήθευσε με τηλέφωνα και κόλλες με διευθύνσεις και λοιπά στοιχεία για να τα δώσει στους Ελλαδίτες καθώς επίσης του έδωσε τηλέφωνο και για να κρατήσει ο ίδιος, και πως τα τηλέφωνα χρησιμοποιούνταν για τις μεταξύ τους συνομιλίες. Έτσι προκύπτει πως ο ισχυρισμός του Μ.Κ.6 περί παράδοσης τηλεφώνων από τον Κατηγορούμενο είχε εκφρασθεί από τον μάρτυρα από τη δεύτερη κιόλας κατάθεση του και δεν προβλήθηκε μόνο στο στάδιο της μαρτυρίας του ενώπιον του Δικαστηρίου. Παρέμεινε δε σταθερός καθόλη τη διάρκεια της μαρτυρίας του ότι ο Κατηγορούμενος του είχε παραδώσει για δική του χρήση δύο συσκευές. Σε υποβολή πως στην κατάθεση του, Τεκμήριο 56, ο Μ.Κ.6 ισχυρίστηκε πως ο Κατηγορούμενος του έδωσε μια κόλλα στην οποία ο τελευταίος είχε γράψει τη διεύθυνση, το Δικαστήριο υπέδειξε ότι αυτή (η υποβολή) δεν ήταν ορθή καθότι η αναγραφόμενη στην κατάθεση του Μ.Κ.6 λέξη ήταν «έγραφε» και όχι «έγραψε». Ανεξαρτήτως τούτου, ο Μ.Κ.6 παρέμεινε σταθερός και απαντούσε με χαρακτηριστική επιμονή ότι οι κόλλες που λάμβανε από τον Κατηγορούμενο ήταν ήδη συμπληρωμένες, θέση η οποία συνάδει και με το παραδεκτό γεγονός περί μη σύνδεσης του Κατηγορουμένου με τον γραφικό χαρακτήρα του Τεκμηρίου
  12. Σε ερώτηση κατά πόσον ο Μ.Κ.6 έδωσε ποτέ χρήματα στους Ελλαδίτες, αυτός αρχικά απάντησε αρνητικά ενώ σταδιακά θυμήθηκε πως παλαιότερα πρέπει να έδωσε κάποιο ποσό για την παραλαβή της Λεμεσού, πιθανότατα στον Ζαουρή. Είναι γεγονός πως επί αυτού του θέματος ο μάρτυρας δεν κατέθεσε με την ίδια επιμονή και σταθερότητα η οποία ήταν διάχυτη καθ΄ όλο το υπόλοιπο της μαρτυρίας του. Εκτός από την αρχική του άρνηση επί τούτου, ο μάρτυρας δεν ήταν σε θέση να δώσει μια ολοκληρωμένη απάντηση και μάλιστα σε κάποιο στάδιο δεν ήταν καν σε θέση να δώσει απάντηση. Ανέφερε πως έδωσε χρήματα στον Μαυράκη για να εκφράσει αβεβαιότητα σε ποιον τελικώς τα έδωσε, και να καταλήξει πως νομίζει πως τα έδωσε στον Ζαουρή. Επίσης ενώ είπε πως ήταν και οι δύο πάλι στην Κύπρο, ακολούθως ανέφερε ότι μόνο στον ένα εκ των δύο έδωσε τα χρήματα, χωρίς να μπορεί να προσδιορίσει το ποσό. Μια προσεκτική ανάγνωση αυτού του σκέλους της μαρτυρίας του σε συνδυασμό με τη στάση του στο εδώλιο του μάρτυρος έδειχνε εμφανή αδυναμία να θυμηθεί και απαντήσει με βεβαιότητα, παρά την προσπάθεια που κατέβαλλε. Θεωρούμε πως αυτή η αδυναμία του δεν είναι τέτοια που να επηρεάζει το σύνολο της αξιοπιστίας του κυρίως εφόσον αυτό το ζήτημα δεν είναι ουσιαστικής σημασίας για την υπόθεση. Κρίνουμε επίσης εύλογη τη θέση του πως δεν αναφέρθηκε σε αυτή την παράδοση χρημάτων καθότι αυτή αφορούσε παλαιότερη παραλαβή και όχι την επίδικη. Είναι γεγονός πως ο Μ.Κ.6 αρχικά εξέφρασε με βεβαιότητα ότι ουδέποτε έδωσε ναρκωτικά είτε στον Ζαούρη είτε στον Μ.Κ.10 ενώ λίγο μετά δήλωσε πως δεν θυμόταν να έγινε κάτι τέτοιο. Όσον αφορά τα γεγονότα της 15ης και 16ης Δεκεμβρίου ο Μ.Κ.6 επανέλαβε με πλήρη συνέπεια όλα όσα ανέφερε κατά την κυρίως εξέταση του. Αρχικά παρατηρούμε πως η περιγραφή του αναφορικά με τις συνθήκες διανυκτέρευσης του στο ξενοδοχείο Asty τη νύκτα 14-15.12.15 επιβεβαιώθηκε τελικώς από την ίδια την Υπεράσπιση, ήτοι πως φθάνοντας στο ξενοδοχείο ο Μ.Κ.6, ο Κατηγορούμενος και ο Μαρίνος, δεν είχαν συνομιλία μεταξύ τους και πως ο καθένας απλώς πήγε στο δωμάτιο του «με τις γυναίκες», θέση η οποία έγινε δεκτή από την Υπεράσπιση και αποτέλεσε αντικείμενο σχετικής υποβολής στον Μ.Κ.
  13. Στο σημείο αυτό επισημαίνεται πως η αναφορά του Μ.Κ.6 πως στις 15.12.15 το πρωΐ ο Κατηγορούμενος είχε αναχωρήσει από το ξενοδοχείο με τον αδελφό του δεν αμφισβητήθηκε κατά την αντεξέταση του και η θέση του συνηγόρου Υπεράσπισης κατά την τελική του αγόρευση πως ο Μ.Κ.6 ψεύδεται επί τούτου καθότι είναι ο ίδιος που έφυγε μαζί με τον Μαρίνο Πολυδώρου και όχι ο Κατηγορούμενος δεν βρίσκει έρεισμα στην προσκομισθείσα μαρτυρία. Ο συνήγορος επικαλέστηκε τα τηλεπικοινωνιακά δεδομένα για να καταδείξει πως αυτός ο ισχυρισμός του Μ.Κ.6 είναι ψευδής, έχει ήδη λεχθεί πως αυτή η μαρτυρία θα εξεταστεί ξεχωριστά. Μάλιστα σημειώνουμε πως ενώ ο Μ.Κ.6 μιλούσε με βεβαιότητα για όλες τις ενέργειες στις οποίες εμπλέκετο, δεν δίστασε να εκφράσει την άποψη του αναφορικά με άλλα ζητήματα για τα οποία δεν είχε μεν ιδίαν γνώση πλην όμως ήταν σε θέση να εξαγάγει τα δικά του απολύτως εύλογα και κατά τη δική μας κρίση συμπεράσματα. Σε αυτό το πλαίσιο ο Μ.Κ.6 ανέφερε ότι το πρωί μέχρι και το μεσημέρι της 15ης Δεκεμβρίου δεν γνώριζε πού βρίσκονταν ο Κατηγορούμενος με τον Μαρίνο, οι οποίοι είχαν αναχωρήσει νωρίς από το ξενοδοχείο. Ο μάρτυρας εξέφρασε την λογική πεποίθηση πως την ίδια μέρα ενώ ο ίδιος με τον Μαρίνο βρίσκονταν στο πάρκο εν αναμονή της παράδοσης των ναρκωτικών, ο Κατηγορούμενος βρισκόταν στη Λευκωσία και μάλιστα στην περιοχή εφόσον ανέμενε την παραλαβή των ναρκωτικών από τον Μ.Κ.6 και την παράδοση τους στον ίδιο. Η θέση του μάρτυρος πως πιθανόν ο Κατηγορούμενος να βρισκόταν στην οικία του είναι απλή εικασία του για την οποία ρητώς δέχθηκε πως δεν είχε γνώση. Την ίδια στάση υιοθέτησε και αναφορικά με τις 16.12.15, λέγοντας και πάλι πως ο Κατηγορούμενος πρέπει να ήταν στην οικία του εν αναμονή της άφιξης των ναρκωτικών. Ο Μ.Κ.6 δεν δίστασε να αναφέρει πως δεν γνώριζε τον τρόπο με τον οποίο ο Κατηγορούμενος θα μετέβαινε στου Αθηαινίτη για να παραλάβει τα ναρκωτικά, προσθέτοντας ακόμα πως κάτι τέτοιο προφανώς θα το γνώριζε εάν όντως κατάφερνε να τον συναντήσει εκεί. Εδώ σημειώνουμε πως ο μάρτυρας δήλωσε επίσης πως δεν γνώριζε κατά πόσο εκείνη την ημέρα ο Κατηγορούμενος είχε αυτοκίνητο, πλην όμως αυτή η θέση της Υπεράσπισης παρέμεινε παντελώς ατεκμηρίωτη εφόσον δεν προωθήθηκε με οποιονδήποτε τρόπο μια τέτοια θέση είτε εκ μέρους του ίδιου του Κατηγορουμένου στην ανώμοτη του δήλωση είτε άλλως πως. Τέλος, ο Μ.Κ.6 δήλωσε πως δεν γνώριζε πού εντοπίστηκε ο Κατηγορούμενος, παρόλο που επέμενε πως θα πήγαινε στου Αθηαινίτη για να παραλάβει τα ναρκωτικά από τον ίδιο. Γενικά η όλη συμπεριφορά του μάρτυρος στα πλαίσια της αντεξέτασης του, αναφορικά με τα γεγονότα της προηγουμένης και της επίδικης μέρας, χαρακτηρίζεται από τέτοια ευθύτητα, βεβαιότητα και σταθερότητα σε βαθμό που έπεισε το Δικαστήριο πως αυτός πράγματι περιέγραφε τα γεγονότα όπως αυτός τα έζησε ενώ για θέματα για τα οποία δεν είχε προσωπική γνώση ή ανάμειξη προέβαλε εύλογες θέσεις ή δεν δίστασε να δηλώσει πως δεν είχε γνώση και έτσι δεν μπορούσε να δώσει απάντηση. Ιδιαίτερα χαρακτηριστική και επίμονη ήταν η θέση του όσον αφορά τον ρόλο του Κατηγορουμένου. Ο Μ.Κ.6 περιέγραψε τον ρόλο του Κατηγορουμένου ως το πρόσωπο που έδινε όλες τις οδηγίες αναφορικά με τις κινήσεις των εμπλεκομένων προσώπων, φρόντισε την παροχή σε αυτούς τηλεφώνων με κάρτες και χαρτιών με τα απαραίτητα στοιχεία για τον αποκλειστικό σκοπό επικοινωνίας μεταξύ τους σχετικά με την επίδικη συναλλαγή και παραλαβή των ναρκωτικών μέχρι και την παράδοση τους στον τελικό παραλήπτη αυτών. Επί αυτού του ζητήματος θεωρούμε λογική τη θέση του Μ.Κ.6 και συμφωνούμε πως η φράση στο Τεκμήριο 57 πως ο Κατηγορούμενος «έφερνε» τα ναρκωτικά δύναται να ερμηνευθεί ότι αυτά ήταν δικά του. Δεν δίστασε επίσης να πει πως δεν γνώριζε από πού έρχονταν τα ναρκωτικά. Επέμενε ότι τα επίδικα ναρκωτικά ανήκαν στον Κατηγορούμενο και ότι μετά την τοποθέτηση τους στο όχημα του από τον Μαυράκη αυτός θα τα παρέδιδε στον Κατηγορούμενο. Η θέση της Υπεράσπισης πως ο Μ.Κ.6 ουδεμία αναφορά έκανε στην κατάθεση του για το ότι η συμφωνία του με τον Κατηγορούμενο ήταν όπως αφού ο πρώτος παραλάμβανε τα ναρκωτικά θα τα έπαιρνε στον Αθηαινίτη όπου ο Κατηγορούμενος θα πήγαινε εκεί για να τα παραλάβει, δεν είναι βάσιμη. Κάτι τέτοιο αναφέρεται σαφώς στην πρώτη κατάθεση του μάρτυρος, Τεκμήριο 56, και συγκεκριμένα στη φράση «Εγώ έπιασα τα πράματα που ήξερα ότι μέσα είχε ναρκωτικά και αφού μίλησα με τον Περικλή είπε μου να τα πάρω στο parking του Αθηαινίτη τζαι εν να έρτει να τα πιάσει». Σημειώνουμε επίσης πως ο Μ.Κ.6 προέβαλε επιπρόσθετους ισχυρισμούς αναφορικά με κάποια θέματα για τα οποία ρωτήθηκε στην αντεξέταση του, οι οποίοι συνάδουν πλήρως με την υπόλοιπη αποδεκτή μαρτυρία των Αστυνομικών και συνακόλουθα τα ευρήματα του Δικαστηρίου. Ένα τέτοιο ζήτημα αφορά τον τρόπο με τον οποίο ο Μ.Κ.6 αντιλήφθηκε πως τα επίδικα κιβώτια περιείχαν ναρκωτικά. Πέραν του ότι ο Μ.Κ.6 επανέλαβε πως αυτό το είχε από προηγουμένως πληροφορηθεί από τον Κατηγορούμενο και τους υπόλοιπους, περιέγραψε τη διαδικασία ανοίγματος των κιβωτίων με επιμέλεια και λεπτομέρεια και με πλήρη συνέπεια με τα ευρήματα του Δικαστηρίου. Ειδικότερα, ο Μ.Κ. 6 ανέφερε πως στη σκηνή ο Αστυνομικός έσχισε με μαχαίρι στο πλάι, μια γωνιά της συσκευασίας και άνοιξε ελαφρώς ένα πακέτο όπου φάνηκε ότι περιείχε ναρκωτικά, ενώ στα γραφεία της Υ.ΚΑ.Ν. τα κιβώτια ανοίχθηκαν με μαχαίρι, όπως απεικονίζεται στη φωτ. 9 του Τεκμηρίου 61, και αφαιρέθηκαν όλες οι συσκευασίες οι οποίες ανοίχθηκαν στη συνέχεια. Μάλιστα ο Μ.Κ.6 επιβεβαίωσε πως οι συσκευασίες φωτογραφήθηκαν, συσκευάστηκαν σε ξεχωριστούς φακέλους στην παρουσία του και έθεσε επί αυτών την υπογραφή του την οποία και υπέδειξε στο Δικαστήριο. Βασικός άξονας της αντεξέτασης του μάρτυρος ήταν ότι ο Κατηγορούμενος δεν είχε καμία απολύτως σχέση και εμπλοκή με τα επίδικα ναρκωτικά αλλά ότι ο Μ.Κ.6 προέβαλε τη θέση για τη συμμετοχή και οργάνωση της όλης επιχείρησης από τον Κατηγορούμενο κατόπιν υποβολής και συμφωνίας με την Υ.ΚΑ.Ν. έναντι προσωπικού ανταλλάγματος. Ο μάρτυρας διαφώνησε κάθετα με τις σχετικές υποβολές τονίζοντας, ορθώς, ότι ο ίδιος παραδέχθηκε τη συμμετοχή του στην όλη επιχείρηση, του έχει επιβληθεί ποινή φυλάκισης 8 ετών και επομένως δεν είχε κανένα λόγο και κανένα όφελος να εκτελεί οδηγίες της Υ.ΚΑ.Ν. για να εμπλέξει τον Κατηγορούμενο. Αρνήθηκε επίμονα ότι η μαρτυρία του είναι κατασκευασμένη εξ ολοκλήρου από την Υ.ΚΑ.Ν., η οποία τον έχει «δασκαλέψει» τι να πει, όπως και τις υποβολές ότι είχε προσωπικό όφελος καθότι ήταν Κατηγορούμενος σε διάφορες ποινικές υποθέσεις οι οποίες αποσύρθηκαν λόγω της κατάθεσης του εναντίον του Κατηγορουμένου στην παρούσα. Παρά τις επίμονες ερωτήσεις επί αυτού, δεν διεφάνη πως ο μάρτυρας αντιμετώπιζε ποινική υπόθεση για εμπρησμό του οχήματος του πατέρα του, ενώ στην επανεξέταση του ανέφερε πως για δύο υποθέσεις που αντιμετώπιζε του επεβλήθη χρηματική ποινή. Ως εκ τούτου το όποιο κίνητρο επιχειρήθηκε να του αποδοθεί σε συσχετισμό με ευνοϊκή μεταχείριση είτε για άλλες υποθέσεις είτε για την παρούσα παρέμεινε στο κενό. Εδώ είναι ιδιαίτερα σημαντικό να αναφέρουμε πως αντίστοιχες υποβολές δεν έγιναν στους Αστυνομικούς, ούτε κατονομάστηκαν άτομα τα οποία κατ΄ ισχυρισμόν είχαν «δασκαλέψει». Αντιθέτως ήταν η θέση του μάρτυρος πως αφότου εμφανίστηκε στα πλαίσια της υπόθεσης αυτής τον Φεβρουάριο και είχε δεσμευτεί με όρους, αυτός έφυγε από την Κύπρο επειδή φοβήθηκε, δεχόμενος έτσι ευθέως πως έφυγε με σκοπό να αποφύγει τη δίκη του. Μάλιστα αργότερα διευκρίνισε πως έλαβε τηλεφώνημα τόσο από τον Μαρίνο Πολυδώρου όσο και από τον Κατηγορούμενο οι οποίοι τον παρότρυναν να φύγει από την Κύπρο και να πάει στη Βουλγαρία, όπως και έπραξε. Όμως τελικώς μετάνιωσε και επέστρεψε για να υποστεί τις συνέπειες των πράξεων του. Η υποβολή πως ο Μ.Κ.6 προέβη σε ψευδή δήλωση ότι απώλεσε το διαβατήριο του, αφήνοντας να νοηθεί ότι αυτή η δήλωση έγινε με πρόθεση του Μ.Κ.6 να εγκαταλείψει την Κύπρο, παρέμεινε και πάλι μετέωρη και αστήρικτη, καθότι ο Μ.Κ.6 αρνήθηκε κάτι τέτοιο και είπε απλώς ότι εξέφρασε την πρόθεση του να το παραδώσει αλλά τελικώς δεν το έπραξε και έφυγε. Ο Μ.Κ.6 δεν δίστασε ακόμα να αναγνωρίσει χωρίς οποιαδήποτε ταλάντευση πως πριν την κατάθεση του ενώπιον Δικαστηρίου τον είχαν επισκεφθεί Αστυνομικοί της Υ.ΚΑ.Ν. και εκπρόσωποι της Νομικής Υπηρεσίας τρεις φορές, οι συναντήσεις διαρκούσαν μόνο πέντε λεπτά κάθε φορά και πως του είχαν υποδειχθεί τόσο οι φωτογραφίες όσο και οι καταθέσεις του. Ρωτήθηκε αν τις αναγνωρίζει και αυτός απάντησε καταφατικά αφού εν πάση περιπτώσει ήταν γνώστης των γεγονότων. Θεωρούμε πως αυτή η στάση του μάρτυρος έδειχνε ένα πρόσωπο που δεν είχε επηρεαστεί από οποιονδήποτε να μιλήσει αλλά που όντως ήθελε να αποκαλύψει όλη την αλήθεια στο Δικαστήριο. Κρίνουμε επίσης πως και οι αναφορές του στους Αστυνομικούς που τον επισκέφθηκαν παρουσιάζουν συνοχή. Κατ΄ αρχάς ο Μ.Κ.6 αναφέρθηκε σε συναντήσεις με εκπρόσωπο της Νομικής Υπηρεσίας και ένα Αστυνομικό τον οποίο δεν γνώριζε. Ακολούθως κατονόμασε τον Μ.Κ.14 ως άλλο Αστυνομικό που τον επισκέφθηκε, λέγοντας πως αυτόν τον γνώριζε. Σε κατοπινό στάδιο ξεκαθάρισε το ζήτημα λέγοντας πως τον επισκέφθηκαν δύο Αστυνομικοί, την πρώτη φορά ο Μ.Κ.14 ενώ τις υπόλοιπες ο Λοχίας Άρνος, ο οποίος προφανώς είναι ο δεύτερος Αστυνομικός τον οποίο δεν γνώριζε εφόσον δεν φαίνεται να είχε οποιαδήποτε ανάμειξη και επαφή με τον Μ.Κ.6 στα πλαίσια διερεύνησης της παρούσας υπόθεσης. Στα ίδια πλαίσια επέμενε πως γνωρίζει ότι ο Κατηγορούμενος είναι γνωστός και με το όνομα «Πέρος», και αρνήθηκε ότι αυτό το όνομα του το είπε η ΥΚΑΝ για να παγιδεύσει τον Κατηγορούμενο. Είναι γεγονός πως το όνομα «Πέρος» δεν περιέχεται στις καταθέσεις του παρά μόνο στην αρχική του Δήλωση, Τεκμήριο
  14. Όμως αυτή δεν ήταν η πρώτη αναφορά στο όνομα του Κατηγορουμένου εφόσον ο Μ.Κ.6 προηγουμένως, και μάλιστα δύο φορές, μετά την ανακοπή του προφορικά κατόπιν επίστησης είπε στον Μ.Κ.13 πως τα ναρκωτικά ανήκαν στον Περικλή. Ως εκ τούτου η θέση της Υπεράσπισης πως η αναφορά του Μ.Κ.6 στο όνομα «Πέρος» προήλθε κατόπιν υποδείξεων της Υ.ΚΑ.Ν. παραμένει ατεκμηρίωτη και αβάσιμη εφόσον είχε ήδη προηγηθεί αναφορά του Μ.Κ.6 στον Περικλή. Αυτό το γεγονός ενδυναμώνει την πεποίθηση του Δικαστηρίου ότι η όποια αναφορά του Μ.Κ.6 στον Κατηγορούμενο προήλθε από τον ίδιο αυθόρμητα και αυτόματα χωρίς περίσκεψη και δεν είναι προϊόν καθοδήγησης από τρίτους. Άλλωστε δεχόμαστε ως λογική την εξήγηση του Μ.Κ.6 πως ο τρόπος περιγραφής του συγκεκριμένου προσώπου δεν ενέχει ιδιαίτερη σημασία εφόσον πρόκειται για το ίδιο πρόσωπο και την αδιαμφισβήτητη θέση του πως αυτός γνώρισε τον Κατηγορούμενο με το συγκεκριμένο όνομα εφόσον έτσι τον αποκαλούσε ο αδελφός του. Η γνωριμία του Μ.Κ.6 με τον Κατηγορούμενο μέσω του αδελφού του τελευταίου ήταν παραδεκτή και από την Υπεράσπιση με βάση σχετική δήλωση του συνηγόρου Υπεράσπισης κατά την τελική του αγόρευση. Το σημείο είναι κατάλληλο να παρεμβάλουμε τη μαρτυρία του Μ.Κ.1 πως με την αναφορά από τον Μ.Κ.6 στον «Πέρο» αντιλήφθηκε πως επρόκειτο για τον Κατηγορούμενο ο οποίος ήταν γνωστός στην Υπηρεσία από πληροφορίες αλλά και από έρευνες τις οποίες ο Μ.Κ.1 του είχε κάνει. Κατά την αντεξέταση του διευκρίνισε ότι έκανε έρευνες στην οικία του Κατηγορουμένου και στο πρακτορείο του αδελφού του, και πως ξέρει τον Κατηγορούμενο ως τον «Πέρο από την Αγλαντζιά». Είναι αξιοσημείωτο πως ουσιαστικά οι απαντήσεις του Μ.Κ.1 δεν αμφισβητήθηκαν και έτσι παρέμειναν αναντίλεκτες και γίνονται δεκτές από το Δικαστήριο. Είναι γεγονός πως καθόλη τη διάρκεια της μακράς αντεξέτασης του ο Μ.Κ.6 χρησιμοποίησε ποικίλες λέξεις κατά τις αναφορές του πως τα ναρκωτικά ανήκαν στον Κατηγορούμενο. Συγκεκριμένα είπε πως γνώριζε, ήξερε, κατάλαβε και ήταν σίγουρος πως τα ναρκωτικά ανήκαν στον Κατηγορούμενο. Θεωρούμε πως η χρήση αυτών των λέξεων δεν διαφοροποιεί με οποιονδήποτε τρόπο τη θέση του περί του πρωταρχικού ρόλου που αποδίδει στον Κατηγορούμενο καθότι η κάθε αναφορά του σαφώς κατέληγε σε εκείνο το αποτέλεσμα. Ήταν διάχυτη και σταθερή η θέση του εξ αρχής πως ο Κατηγορούμενος είχε τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην επίδικη διακίνηση των ναρκωτικών και η αναφορά του πως ήταν αυτός που έδινε οδηγίες και κατηύθυνε την όλη επιχείρηση. Τέλος, ήταν η θέση του Μ.Κ.6 ότι αυτός είχε συστηθεί αρχικά στους Ελλαδίτες ως «Χρίστος» καθότι δεν ήθελε να αποκαλυφθεί, θέση η οποία κρίνεται λογική σε τέτοιου είδους συναλλαγές. Ανέφερε επίσης πως ο ίδιος δεν γνώριζε τα ονόματα τους μέχρι και μετά την σύλληψη τους. Σε αυτό το ζήτημα ο Μ.Κ.6 είπε αρχικώς ότι είδε τα ονόματα τους στις καταθέσεις που «βγήκαν» τις ημέρες της σύλληψης τους ενώ μετά είπε ότι τα είδε καταγεγραμμένα στο κατηγορητήριο της υπόθεσης. Θεωρούμε πως ο Μ.Κ.6 δεν ήταν σε θέση να απαντήσει με σαφήνεια επί αυτού του ζητήματος και διεφάνη πως δεν είχε επαρκή γνώση της φύσης των συγκεκριμένων εγγράφων, ήτοι καταθέσεις και κατηγορητήριο, και έτσι δεν μπορούσε να τα διακρίνει αλλά εν πάση περιπτώσει θεωρούμε πως αυτή η διαφοροποίηση δεν είναι ουσιώδης και δεν επηρεάζει τη θετική εντύπωση που μας δημιούργησε ο μάρτυρας. Κρίνεται επίσης σκόπιμο να λεχθεί πως παρόλο που ο ίδιος διάβασε τις καταθέσεις του ενώπιον του Δικαστηρίου, σε υποβολή πως στο Τεκμήριο 70 αναγράφεται ότι αυτή η κατάθεση του είχε διαβαστεί καθότι δεν γνωρίζει να διαβάζει, αυτός ανέφερε ότι δυσκολεύεται να διαβάζει κυρίως τα χειρόγραφα. Η χρήση της λέξης «δυσκολία» περιγράφει με ακρίβεια την κατάσταση του μάρτυρος εφόσον και το Δικαστήριο διαπίστωσε πράγματι τη δυσκολία του να διαβάζει ενόσω διάβαζε τις καταθέσεις του, Τεκμήρια 56, 57 και
  15. Άλλωστε υπενθυμίζεται πως ενώπιον του Δικαστηρίου ζητήθηκε από τον μάρτυρα να διαβάσει το δακτυλογραφημένο κείμενο της κατάθεσης του, το οποίο ετοιμάστηκε από τον Μ.Κ.1, Τεκμήριο 56Α, το οποίος ήταν πολύ πιο ευανάγνωστο σε σχέση με το κείμενο που κατέγραψε ιδιοχείρως ο τελευταίος. Κατά τη διάρκεια της αξιολόγησης της μαρτυρίας του Μ.Κ.6, είχαμε συνεχώς υπόψιν την ιδιότητα του ως συνεργού και την πιθανότητα ύπαρξης κινήτρου για να εμπλέξει τον Κατηγορούμενο αποδίδοντας σε αυτόν πρωταρχικό ρόλο στην όλη υπόθεση. Υπενθυμίζουμε πως ο Μ.Κ.6 ήταν Κατηγορούμενος στην παρούσα υπόθεση, παραδέχθηκε ενοχή και του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 8 ετών. Πρόκειται για πρόσωπο το οποίο, παρά την αρχική του προσπάθεια να εξαφανιστεί, φαίνεται πως τελικά έλαβε την απόφαση να επιστρέψει και παραδεχθεί την όλη εμπλοκή του και όσα γνώριζε. Αναμφίβολα ο περιορισμένος ρόλος του στην όλη υπόθεση (υπό την έννοια ότι δεν ήταν ο ιθύνων νους) εύλογα δημιούργησε την προσδοκία ευνοϊκότερης μεταχείρισης από το Δικαστήριο κατά την επιβολή ποινής ενώ η πρόθεση του να καταθέσει ως μάρτυρας κατηγορίας είναι στοιχείο το οποίο προσμέτρησε υπέρ του. Ταυτόχρονα όμως δεν πρέπει να λησμονείται πως αυτοί οι παράγοντες εξ αντικειμένου λειτουργούσαν υπέρ του χωρίς απαραιτήτως να συνοδεύονται από πρόθεση ενοχοποίησης και θυματοποίησης άλλου προσώπου. Με άλλα λόγια για να ήταν ύποπτη αυτή η στάση του Μ.Κ.6 θα έπρεπε να συνοδεύεται και από κάτι άλλο το οποίο να καταδεικνύει την πρόθεση του να καταθέσει ψευδώς με μοναδικό σκοπό να αποκομίσει όφελος. Μέσα από το σύνολο της μαρτυρίας του και σύμφωνα με όλα όσα έχουν αναφερθεί ανωτέρω δεν έχει διαφανεί τέτοια πρόθεση από πλευράς του Μ.Κ.
  16. Αντιθέτως διεφάνη η εξ αρχής σταθερή θέση του τόσο για τη δική του εμπλοκή όσο γι΄ αυτή του Κατηγορουμένου σε μια γνήσια προσπάθεια να αναλάβει ο καθένας το δικό του μερίδιο για την παρούσα υπόθεση. Ούτε και έχει προκύψει πως ακόμα και μετά την καταδίκη του ο Μ.Κ.6 έτυχε οποιασδήποτε ευνοϊκότερης μεταχείρισης ή αναμένει οποιοδήποτε όφελος. Σύμφωνα με την αναντίλεκτη μαρτυρία του Μ.Κ.14, ο Μ.Κ.6 παραδέχθηκε ενοχή, μετά την επιβολή ποινής ο Μ.Κ.6 μεταφέρθηκε στις Κεντρικές Φυλακές για την έκτιση της και ο μοναδικός λόγος για τον οποίο μεταφέρθηκε από εκεί και κρατείτο αλλού είναι το ότι δέχθηκε απειλές για να μην δώσει μαρτυρία στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης και εκκρεμεί σχετική πειθαρχική καταγγελία εναντίον Δεσμοφύλακα των Κεντρικών Φυλακών. Ως εκ τούτου δεν έχουμε οποιαδήποτε αμφιβολία πως ο Μ.Κ.6 υπήρξε απόλυτα ειλικρινής κατά τη μαρτυρία του ενώπιον του Δικαστηρίου και πως αποκάλυψε όλα όσα είχε ζήσει. Αξιολόγηση Μαρτυρίας του M.K.10 Ο Μ.Κ.10 ανέφερε πως είναι 28 ετών και κατάγεται από την Αθήνα. Στα πλαίσια της κυρίως εξέτασης του αναγνώρισε και υιοθέτησε την κατάθεση του προς την Αστυνομία ημ. 19.12.15, Έγγραφο 11, προσθέτοντας ότι όταν έδινε αυτή την κατάθεση είχε ήδη κατηγορηθεί για την υπό κρίση υπόθεση στα γραφεία της Υ.ΚΑ.Ν. και ήξερε ότι θα διώκετο ποινικά. Θέση του ήταν πως αποφάσισε να δώσει την εν λόγω κατάθεση μετά την παρουσίαση του ενώπιον του πρώτου Δικαστηρίου όταν πλέον αντιλήφθηκε τι θα γινόταν οπότε και ενημερώθηκε από τον δικηγόρο του για τη νομική κατάσταση στην Κύπρο και αφού είχε καθαρίσει το μυαλό του, ένιωθε πολλές τύψεις και αισθάνθηκε την ανάγκη να πει την αλήθεια. Μετά που αφέθηκε ελεύθερος κατόπιν της παρουσίας του ενώπιον του Δικαστηρίου για δεύτερη φορά, πήγε στο γραφείο του δικηγόρου του και τον ενημέρωσε πως θα ήταν παρών για να καταθέσει όποτε τον χρειάζονταν. Ο δικηγόρος του τον συμβούλευσε να πάει στην Αθήνα και θα τον ενημέρωνε αναλόγως. Πολύ αργότερα, ήτοι το επόμενο Καλοκαίρι πληροφορήθηκε από τον δικηγόρο του ότι δεν θα διώκετο αλλά θα καλείτο μόνο ως μάρτυρας. Κατόπιν και δεύτερης τέτοιας πληροφόρησης από τον δικηγόρο του, περί τα μέσα Νοεμβρίου του τηλεφώνησε ο Μ.Κ.14 ο οποίος του επιβεβαίωσε πως δεν θα διωχθεί αλλά θα κληθεί ως μάρτυρας. Τότε ο Μ.Κ.10 του είπε ότι ήταν στη διάθεση του προς τον σκοπό αυτό. Την ίδια ακριβώς θέση εξέφρασε και στην αντεξέταση του προσθέτοντας πως στις 17.12.15 μετά το Δικαστήριο, ο δικηγόρος του ανέφερε ότι μόνο εάν έλεγε την αλήθεια θα μπορούσε ο ίδιος να προβεί στα αναγκαία δικαστικά διαβήματα για να έχει μια επιεική μεταχείριση σε ό,τι αφορά την ποινή που θα του επιβαλλόταν, ενώ εκείνη τη μέρα είδε και τον πατέρα του ο οποίος είχε έρθει από Αθήνα «σε ένα μαύρο χάλι και αποφάσισα να πω την αλήθεια, να δώσω την κατάθεση μου πραγματικά, και ό,τι είναι να γίνει ας γίνει». Μεταξύ άλλων, ήταν η εισήγηση της Υπεράσπισης πως ο Μ.Κ.10 προέβη στην εν λόγω κατάθεση για να αποφύγει τη δίωξη του σε σχέση με όλες τις υποθέσεις στις οποίες ενέπλεξε εαυτόν. Οι θέσεις του μάρτυρος αναφορικά με τη χρονολογική σειρά των γεγονότων επιβεβαιώνονται από τα σχετικά ευρήματα του Δικαστηρίου. Ειδικότερα είναι γεγονός πως η λήψη της κατάθεσης του μάρτυρος ακολούθησε την προσαγωγή του για πρώτη φορά στο Δικαστήριο και την έκδοση διατάγματος προσωποκράτησης του. Η δεύτερη προσαγωγή του στο Δικαστήριο για ανανέωση του διατάγματος υποδηλοί την αντίληψη της Αστυνομίας κατ΄ εκείνο τον χρόνο περί εμπλοκής του στην υπόθεση και συνάμα την πρόθεση εκ μέρους της για συνέχιση των ερευνών και εναντίον του. Η μεταγενέστερη περίληψη του ως Κατηγορουμένου στην πρώτη ποινική υπόθεση που καταχωρίστηκε στις 29.12.15 πράγματι καταδεικνύει την τότε σαφή πρόθεση και επιθυμία της Αστυνομίας για την ποινική του δίωξη. Ο χρονικός προσδιορισμός από τον ίδιο για τη λήψη απόφασης περί μη δίωξης του συνάδει πλήρως με τις ενέργειες της Αστυνομίας καθότι είναι γεγονός πως η παρούσα ποινική υπόθεση στην οποία ο Μ.Κ.10 δεν είναι κατηγορούμενος καταχωρίστηκε μετά το Καλοκαίρι του 2016 και ειδικότερα στις 20.9.16 για σκοπούς παραπομπής. Αυτή η θέση επιβεβαιώθηκε και από την αναντίλεκτη αναφορά του Μ.Κ.14 πως μετά την έκδοση διατάγματος προσωποκράτησης του, ο Μ.Κ.10 και ο δικηγόρος του, είπαν στον μάρτυρα πως ο Μ.Κ.10 ήταν πλέον στη διάθεση της Αστυνομίας να δώσει μαρτυρία σύμφωνα με όλα όσα θα έλεγε στην κατάθεση του. Τότε είχε συζητηθεί πως και αυτός θα κατηγορείτο ενώπιον Δικαστηρίου, θα επιβάλλετο ποινή και θα έδιδε μετά τη μαρτυρία του. Όμως, μετά την εξαφάνιση όλων των Κατηγορουμένων και τη σύλληψη του Κατηγορουμένου, και εφόσον η μοναδική μαρτυρία που ενέπλεκε τον τελευταίο ήταν αυτή του Μ.Κ.10, μετά την καταχώριση της παρούσας υπόθεσης, ο δικηγόρος του Μ.Κ.10 αποτάθηκε στον Γενικό Εισαγγελέα και ζήτησε αναστολή της ποινικής του δίωξης και να καταθέσει μόνο ως μάρτυρας κατηγορίας, αίτημα το οποίο έγινε δεκτό (προφανώς στη βάση των νομολογηθέντων στην υπόθεση Σκορδέλλη v. Δημοκρατίας κ.ά, Ποιν. Έφ. 101-104/13, ημ 6.6.16). Έτσι η αναφορά του Μ.Κ.10 πως η απόφαση για τη μη δίωξη του λήφθηκε πολύ αργότερα από την ημερομηνία κατά την οποία αποφάσισε να δώσει κατάθεση είναι απολύτως ορθή, στοιχείο το οποίο από μόνο του αποκλείει την ύπαρξη τότε προσδοκίας εκ μέρους του για να τύχει επιεικέστερης μεταχείρισης και ειδικότερα της μη δίωξης και πιθανής τιμωρίας του. Όπως θα διαφανεί κατωτέρω η εν λόγω κατάθεση είναι 12σέλιδη και περιέχει μιαν αρκετά λεπτομερή περιγραφή του ιστορικού όλων των γεγονότων από την έναρξη της εμπλοκής του Μ.Κ.10 στη διακίνηση ναρκωτικών στην Κύπρο μέχρι και την υπό εξέταση περίπτωση. Στα πλαίσια της προφορικής του μαρτυρίας, και κυρίως κατά την επίμονη αντεξέταση του, ο Μ.Κ.10 ουσιαστικά επεξήγησε και συμπλήρωσε κάποια ζητήματα τα οποία αναφέρονται στην κατάθεση του εμμένοντας με συνέπεια και σταθερότητα στις θέσεις του όπως αυτές περιγράφονται στην εν λόγω κατάθεση. Ήταν δε εμφανές από την έναρξη της μαρτυρίας του πως επρόκειτο για ένα πρόσωπο με πλήρη αντίληψη και ικανότητα να δίνει ολοκληρωμένες απαντήσεις με αμεσότητα, ετοιμότητα, χωρίς δισταγμό και κυρίως με βεβαιότητα και πεποίθηση για τα όσα έλεγε. Στην εν λόγω κατάθεση ο Μ.Κ.10 ανέφερε αρχικώς πως περί τα μέσα Οκτωβρίου του 2015 κάποιος γνωστός του με το όνομα Γιάννης, του οποίου δεν θυμόταν το επίθετο, ψηλός, φαλακρός, γύρω στα 90-100 κιλά, από την Αθήνα, τον ρώτησε κατά πόσο ενδιαφέρετο για μια δουλειά στην Κύπρο. Συγκεκριμένα, του είπε πως θα ερχόταν στην Κύπρο και πως θα λάμβανε οδηγίες από κάποιους Κύπριους για να παραλάμβανε δέματα που περιείχαν ναρκωτικά και τα οποία θα έρχονταν μέσω ταχυμεταφορέα («courier»). Προφορικά ο Μ.Κ.10 εξήγησε πως ο Γιάννης δεν του είχε δώσει άλλες λεπτομέρειες γι΄ αυτούς τους Κύπριους, όμως αργότερα ο Μ.Κ.10 διαπίστωσε πως επρόκειτο για τον Κατηγορούμενο και τον Μ.Κ.6, ως τα πρόσωπα που γνώρισε εδώ. Με βάση το περιεχόμενο της κατάθεσης του, πράγματι αυτά είναι τα μόνα δύο πρόσωπα που κατονόμασε πως γνώρισε και είχε απ΄ ευθείας επαφές μαζί τους για τις παραλαβές ναρκωτικών στην Κύπρο, θέση την οποία επανέλαβε σταθερά καθόλη τη διάρκεια της μαρτυρίας του. Διευκρίνισε επίσης πως η λέξη «δουλειά» χρησιμοποιείτο μεταξύ τους για τη «δουλειά παραλαβής ναρκωτικών». Στην κατάθεση του ο Μ.Κ.10 ανέφερε επίσης πως ο Γιάννης του είπε ότι κάποιος αποκαλούμενος «φουσκωτός» του οποίου ο Μ.Κ.10 δεν γνώριζε το όνομα είχε κάνει αυτή τη δουλειά πολλές φορές χωρίς να υπάρξει πρόβλημα. Λόγω του ότι ο Μ.Κ.10 ήταν άνεργος και αντιμετώπιζε πολλά οικονομικά προβλήματα, αποφάσισε να κάνει αυτή τη δουλειά. Τέλος Οκτωβρίου συναντήθηκε ξανά με τον Γιάννη ο οποίος του είπε ότι στις επόμενες μέρες θα γινόταν μια τέτοια δουλειά στην Κύπρο. Ο Μ.Κ.10 του είπε πως θα το σκεφτόταν και αρχές Νοεμβρίου ο Γιάννης τον πήρε τηλέφωνο και τον ρώτησε εάν ενδιαφέρετο καθότι την επομένη θα γινόταν η δουλειά στην Κύπρο. Του είπε επίσης πως θα πήγαινε στην Κύπρο, πως θα του έδιναν οδηγίες οι Κύπριοι, πως το μόνο που θα έκανε ήταν να παραλάβει το δέμα από τον ταχυμεταφορέα, το οποίο (δέμα) θα περιείχε πέντε κιλά κάνναβης, και πως γι΄ αυτή τη δουλειά θα λάμβανε €2.000 συν τα μεταφορικά. Ο Μ.Κ.10 δέχθηκε και το ίδιο βράδυ έκλεισε εισιτήριο αφού ο Γιάννης του είχε δώσει €
  17. Οι συνθήκες γνωριμίας και συνεργασίας του Μ.Κ.10 με τον Γιάννη αποτέλεσαν βασικό αντικείμενο της αντεξέτασης του μάρτυρος. Ειδικότερα ο Μ.Κ.10 αρχικά έδωσε περαιτέρω λεπτομέρειες αναφορικά με το πώς γνωρίστηκαν μεταξύ τους. Συγκεκριμένα είπε πως γνώρισε τον Γιάννη καθότι έφτιαξε το αυτοκίνητο του δύο-τρεις φορές ενόσω εργαζόταν σε συνεργείο επισκευής αυτοκινήτων ως μηχανικός αυτοκινήτων στην Αθήνα. Πρόσθεσε πως είχαν τυπική συνομιλία μεταξύ τους, και την τελευταία φορά που συναντήθηκαν εκεί και ο Μ.Κ.10 του ανέφερε ότι θα τον σταματούσαν από την εργασία του, εκείνος του είπε να συναντηθούν στην πλατεία Δαβάκη κοντά στο σπίτι του στην Καλλιθέα για να του μιλήσει για μια δουλειά. Κατά τη συνάντηση τους, η οποία έγινε το καλοκαίρι, ο Γιάννης του είπε ότι ο ίδιος και ένας φίλος του ασχολούνται με κάποια πράγματα και ότι θα μπορούσε να τον προωθήσει να κάνει αυτή τη δουλειά, εννοώντας την παραλαβή ναρκωτικών. Συναντήθηκαν τυχαία ξανά περί τα τέλη Σεπτεμβρίου - αρχές Οκτωβρίου του 2015 στην ίδια περιοχή. Ενώ αρχικά είπε ότι συναντήθηκαν στον δρόμο, αμέσως μετά εξήγησε πως ο Γιάννης εντόπισε το αυτοκίνητο του Μ.Κ.10 έξω από μια καφετέρια και μόλις ο Μ.Κ.10 βγήκε από την καφετέρια, είδε το αυτοκίνητο του Γιάννη ο οποίος του έκανε νόημα και ο Μ.Κ.10 πήγε κοντά του. Η αρχική αναφορά του Μ.Κ.10 σε συνάντηση τους στον δρόμο ακολουθήθηκε αμέσως μετά από την υπόλοιπη περιγραφή του ως προς τον τρόπο συνάντησης του με τον Γιάννη, σε βαθμό που δείχνει πως αυτός βασικά αποκάλυπτε τις λεπτομέρειες της συνάντησης κλιμακωτά και εις απάντηση των ερωτήσεων που του υποβάλλοντο, χωρίς να θεωρούμε πως προέβαλε αντιφατικές εκδοχές επί τούτου. Εκεί ο Γιάννης τον ρώτησε κατά πόσο ενδιαφέρετο για τη δουλειά για την οποία του είχε μιλήσει το καλοκαίρι και ο Μ.Κ.10 του είπε ότι ήθελε να το σκεφτεί και ότι «ψιλοκολλάει» μήπως γινόταν κάτι. Ο Μ.Κ.10 επανέλαβε τη θέση πως ο Γιάννης τον καθησύχασε λέγοντας του ότι ο φουσκωτός το είχε κάνει πολλές φορές και έτσι έψαχναν για νέα πρόσωπα και ότι ήταν όλα μελετημένα, και αντάλλαξαν αριθμούς τηλεφώνων για να έχουν επικοινωνία. Συγκεκριμένα για τον σκοπό αυτό, ο Μ.Κ.10 αγόρασε καινούργια κάρτα από την Ομόνοια, άνευ στοιχείων κατόχου, όπως του είπε ο Γιάννης. Μέσα Οκτωβρίου, ο Γιάννης τον πήρε τηλέφωνο και του ζήτησε να συναντηθούν στον κεντρικό δρόμο, οδός Θησέως, στην Καλλιθέα, όπου του εξήγησε τον τρόπο της δουλειάς και του ανέφερε το ποσό της αμοιβής του, όταν και ο Μ.Κ.10 δελεάστηκε. Εκεί του εξήγησε ότι θα κατέβαινε στην Κύπρο, θα του έδιναν οι Κύπριοι κλειδιά ενός σπιτιού, θα πήγαινε στην οδό, θα έμπαινε μέσα στο σπίτι και θα περίμενε τον ταχυμεταφορέα να του παραδώσει το δέμα το οποίο θα άφηνε μέσα στο σπίτι και θα πήγαιναν άλλοι να το παραλάβουν. Του ανέφερε πως τα στοιχεία που θα έδινε θα ήταν ψευδή και έτσι δεν θα είχε πρόβλημα. Θεωρούμε καθόλα πειστική την εξήγηση του μάρτυρος για την αδυναμία του να θυμηθεί το όνομα της καφετέριας σε αντίθεση με τη δυνατότητα του να θυμάται το όνομα της οδού, ήτοι πως η οδός είναι ο κεντρικός δρόμος της Καλλιθέας, όπου συναντήθηκε με τον Γιάννη 3-4 φορές (η μία και με τον Ζαουρή), ενώ εκεί υπήρχαν πάρα πολλές καφετερίες, όπως χαρακτηριστικά είπε «100 καφετερίες δεξιά-αριστερά». Ο Μ.Κ.10 επικαλέστηκε εκ νέου οικονομικούς λόγους οι οποίοι τον ώθησαν να δεχθεί να συμμετάσχει σε αυτή τη δουλειά, προβάλλοντας επίσης τη λογική θέση πως έκρινε ότι θα ήταν ασφαλές να εμπλακεί εφόσον ο ένας δεν γνώριζε περαιτέρω στοιχεία για την ταυτότητα του άλλου. Βρίσκουμε επίσης λογική και πειστική τη θέση του πως όταν ρωτούσε τον Γιάννη για το όνομα του αυτός του έλεγε με «ειρωνικό γελάκι» να μην ρωτά πολλά και πως δεν χρειάζεται να ξέρει. Αυτή η περιγραφή όντως αποδίδει με χαρακτηριστική ακρίβεια την κατάσταση ενός προσώπου που αναζητεί άλλους για τη συμμετοχή τους σε παράνομη δραστηριότητα και που θεωρεί δεδομένο πως δεν πρέπει να αποκαλυφθεί η αληθινή ταυτότητα του για σκοπούς προστασίας του. Έτσι θεωρούμε πως η μη αποκάλυψη του Γιάννη ως προς την πραγματική του ταυτότητα δεν θα μπορούσε να αποτελέσει βάσιμο λόγο για την άρνηση του Μ.Κ.10 να τον εμπιστευθεί και συμμετέχει στη δουλειά, και πως οι οικονομικοί λόγοι αποτελούν ένα βάσιμο και ισχυρό κίνητρο για την αποδοχή να συμμετάσχει. Στα ίδια πλαίσια κρίνουμε επίσης λογική τη θέση του πως ούτε και για τον «φουσκωτό» έμαθε περαιτέρω στοιχεία, τον οποίο εν πάση περιπτώσει ο Μ.Κ.10 ουδέποτε συνάντησε. Άλλωστε κρίνουμε λογικές τις μεταγενέστερες προσπάθειες του Μ.Κ.10 για επικοινωνία ή εντοπισμό του Γιάννη, και κυρίως τις αναφορές του Μ.Κ.10 πως μετά την επιστροφή του στην Αθήνα, αυτός αναζήτησε τον Γιάννη στο κινητό, το οποίο είχε πλέον κλειστό, και πως πέρασε από την περιοχή της οικίας του αλλά δεν εντόπισε ούτε το αυτοκίνητο του ούτε και τον ίδιο. Η δε αναφορά του Μ.Κ.10 πως ουδέποτε ρωτήθηκε για να δώσει στην Αστυνομία τον αριθμό εκείνου επιβεβαιώθηκε από τον Μ.Κ.
  18. Μάλιστα ο Μ.Κ.10 έδωσε τις επιπρόσθετες και πειστικές εξηγήσεις πως ο ίδιος είπε στην Υ.ΚΑ.Ν. ότι ο αριθμός του Γιάννη ήταν καταχωρημένος στο κινητό του τηλέφωνο Nokia, το οποίο είχε φέρει μαζί του από Αθήνα, αλλά του είπαν στην Υ.ΚΑ.Ν. ότι πρόκειται για αριθμό άλλης χώρας και δεν μπορούσαν να προβούν σε ενέργειες, εννοώντας προφανώς (και βάσιμα) σε αίτηση για αποκάλυψη τηλεπικοινωνιακών δεδομένων. Ο Μ.Κ.10 ανέφερε προφορικά πως τον Οκτώβριο είπε στον Γιάννη ότι ήθελε να κάνει τη δουλειά αλλά ότι το σκεφτόταν ακόμα και πως χαρακτηριστικά του είπε «ναι, βάλε το στο πρόγραμμα αλλά άσε με λίγο να το σκεφτώ», όμως τον Νοέμβριο του είπε θετικά ότι θα πήγαινε. Θεωρούμε πως αυτή η θέση του συνάδει με την αναφορά στην κατάθεση του πως τέλος Οκτωβρίου είχε αναφέρει στον Γιάννη ότι θα το σκεφτόταν ενώ αρχές Νοεμβρίου συμφώνησε να έρθει στην Κύπρο για τη «δουλειά». Στο σύνολο τους οι καταγραφείσες στην κατάθεση του θέσεις και η προφορική του μαρτυρία επί των επαφών του με τον Γιάννη μέχρι και τη συμμετοχή του στην πρώτη δουλειά δεν είναι απολύτως ακριβείς μεταξύ τους. Όμως θεωρούμε πως οι αναφορές στην κατάθεση έγιναν με πιο συνοπτικό τρόπο και πως στην ουσία τους παρουσιάζουν τέτοια συνέπεια και συνοχή με την προφορική του μαρτυρία σε βαθμό που ικανοποιούμαστε πως η μαρτυρία του Μ.Κ.10 αναφορικά με τη χρονική σειρά των συναντήσεων μεταξύ τους και με τη λήψη τον Νοέμβριο της τελικής απόφασης για συμμετοχή του στη δουλειά είναι αξιόπιστη. Είναι επίσης ορθή η θέση του Μ.Κ.10 κατά την αντεξέταση του πως στην κατάθεση του αναφέρθηκε σε συνολικά πέντε άλλες περιπτώσεις κατά τις οποίες έγινε η ίδια δουλειά στην Κύπρο, διευκρινίζοντας πως ο ίδιος έλαβε μέρος στις τρεις και ο Ζαουρής στις άλλες δύο. Έτσι στην κατάθεση του ο Μ.Κ.10 ανέφερε πως την επόμενη μέρα, δεν θυμόταν την ακριβή ημερομηνία η οποία ήταν μεταξύ 2-6 Νοεμβρίου, έφθασε στη Λάρνακα στις 9 το πρωί. Έλαβε μήνυμα στο κινητό που του είχε δώσει ο Γιάννης για να πάει στην οδό Σταδίου 21 Αγλαντζιά όπου έφθασε με ταξί γύρω στις 10:
  19. Ενόσω ο Μ.Κ.10 περίμενε εκεί, ένα κόκκινο Smart πέρασε δύο φορές από μπροστά του και ο οδηγός του, ο Περικλής Πολυδώρου (ο Κατηγορούμενος), ο οποίος ήταν ο μόνος εντός του οχήματος, τον κοίταζε. Εδώ σημειώνουμε πως ο Κατηγορούμενος στην κατάθεση του, Τεκμήριο 72, ανέφερε πως πώλησε το όχημα του BMW X5 πριν ενάμιση με δύο μήνες και πήρε ένα Smart μέχρι να ερχόταν το Nissan που είχε παραγγείλει. Σύμφωνα με την κατάθεση του Μ.Κ.10, μετά πάροδο 5-10 λεπτών, έφθασε εκεί ένα αγροτικό αμάξι με τέσσερις πόρτες, γκρίζου χρώματος, του οποίου οδηγός ήταν ένας φαλακρός γεροδεμένος άντρας και συνοδηγός ο Κατηγορούμενος. Κατόπιν νοήματος του φαλακρού, ο Μ.Κ.10 μπήκε στο αμάξι. Στη διαδρομή ο Κατηγορούμενος του έδωσε μια σημείωση στην οποία αναγράφετο μια διεύθυνση, ταχυδρομικός κώδικας, ονοματεπώνυμο και αριθμός κινητού τηλεφώνου του παραλήπτη του δέματος, καθώς επίσης και ένα κινητό τηλέφωνο με κάρτα sim. Ο Κατηγορούμενος του ανέφερε πως θα παρουσιάζετο ως το πρόσωπο το οποίο αναγράφετο στη σημείωση για να παραλάβει ένα δέμα, πως ο ταχυμεταφορέας θα του τηλεφωνούσε στο κινητό που εκείνος του είχε δώσει και πως μετά την παραλαβή ο Μ.Κ.10 θα τηλεφωνούσε στον Κατηγορούμενο στον αριθμό στον οποίο είχε κάνει κλήση από το κινητό που του είχε παραδώσει. Επί τούτου ο Μ.Κ.10 διευκρίνισε προφορικά ότι στο κινητό που του είχε μόλις δώσει ο Κατηγορούμενος καταγράφετο ένας αριθμός στις εξωτερικές κλήσεις και είναι σε αυτόν τον αριθμό που ο ίδιος θα καλούσε. Ο Κατηγορούμενος του είπε επίσης πως θα απαντούσε ο ίδιος και ότι ακολούθως αυτός με τη σειρά του θα έπαιρνε τηλέφωνο τον φαλακρό για να πάει να παραλάβει το δέμα αφού ο Μ.Κ.10 θα το άφηνε δίπλα από την είσοδο της πολυκατοικίας. Ακολούθως άφησαν τον Μ.Κ.10 στη Λεωφ. Λάρνακος, κοντά στη Σταδίου, όπου περίμενε μέχρι τις 15:
  20. Κάθε τόσο τον έπαιρνε τηλέφωνο ο Κατηγορούμενος και τον ρωτούσε κατά πόσο είχε επικοινωνήσει μαζί του ο ταχυμεταφορέας. Ο Μ.Κ.10 περιέγραψε προφορικά αυτές τις σημειώσεις ως «μικρές κόλλες χαρτιών, από μικρό μπλοκάκι», περιγραφή η οποία ανταποκρίνεται πλήρως στο Τεκμήριο 46 το οποίο και μεταγενέστερα αμέσως αναγνώρισε. Η θέση του πως αυτές οι σημειώσεις χρησίμευαν πρώτον στο να εμφανίζεται στον ταχυμεταφορέα με εκείνο το όνομα και δεύτερον στο να είναι σε θέση να αναφέρει χωρίς δυσκολία τα στοιχεία του, όπως τηλέφωνο, ταχυδρομικό κώδικα κ.λπ., για να μην φανεί ότι είναι άσχετος, είναι καθόλα λογική και πειστική εξήγηση για τον σκοπό χρήσης τέτοιων σημειώσεων. Εδώ υπενθυμίζεται πως ο Μ.Κ.7 πήρε το Τεκμήριο 46 κατόπιν που αυτό υποδείχθηκε στο έδαφος από τον Μ.Κ.10 στα πλαίσια της υπόδειξης σκηνών. Δεχόμαστε τη λογική και αναντίλεκτη θέση του Μ.Κ.7 πως το εν λόγω Τεκμήριο δεν είχε σταλεί για εξέταση DNA, επειδή τις προηγούμενες μέρες είχε βρέξει αρκετά και θεωρήθηκε ότι τυχόν γενετικό υλικό πιθανότατα να είχε καταστραφεί. Στο σημείο αυτό της κατάθεσης του ο Μ.Κ.10 ανέφερε πως ο Κατηγορούμενος δεν του είχε συστηθεί αλλά έμαθε το όνομα του αργότερα και συγκεκριμένα δύο μέρες πριν την κατάθεση του. Και προφορικώς επανέλαβε πως είχε μάθει το όνομα του Κατηγορουμένου κατά τη διαδικασία προσωποκράτησης στις 17.12.15, ήτοι δύο μέρες πριν την κατάθεση του. Σύμφωνα με την κατάθεση του, στη συνέχεια στις 15:30 ο Κατηγορούμενος τον πήρε ξανά τηλέφωνο και τον ρώτησε πάλι το ίδιο και όταν ο Μ.Κ.10 έδωσε αρνητική απάντηση και του είπε ότι έτρωγε, τότε ο Κατηγορούμενος του ζήτησε να τον πάρει τηλέφωνο μόλις τελείωνε το φαγητό του. Όντως έτσι έγινε και συναντήθηκαν στο σημείο που του είχε πει ο Κατηγορούμενος, ο οποίος βρισκόταν με τον φαλακρό στο ίδιο αμάξι. Καθώς διερωτούντο γιατί δεν είχε τηλεφωνήσει ο ταχυμεταφορέας, ο τελευταίος τον πήρε τηλέφωνο και του είπε ότι βρισκόταν κάτω από την πολυκατοικία στην Σταδίου
  21. Αμέσως ο φαλακρός με τον Κατηγορούμενο τον πήραν με το αμάξι και τον άφησαν στη γωνιά του δρόμου και ο Μ.Κ.10 μετέβη μπροστά από την πολυκατοικία. Εκεί συνάντησε τον ταχυμεταφορέα της ACS ο οποίος του παρέδωσε ένα δέμα και έφυγε. Τηρώντας τις οδηγίες, ο Μ.Κ.10 άφησε το δέμα δίπλα από την είσοδο και έφυγε πεζός προς τη Λάρνακος. Στο ίδιο σημείο όπου τον είχαν αφήσει προηγουμένως, τον περίμενε ο Κατηγορούμενος με μια μοτοσικλέτα μεγάλου κυβισμού και του είπε να ανεβεί. Έκαναν μια βόλτα στη Λάρνακος, είδαν το αγροτικό να φεύγει και τότε ο Κατηγορούμενος του είπε πως εκείνη την ώρα πήρε το δέμα. Στη συνέχεια τον άφησε στη Λάρνακος κοντά σε ένα σουβλατζίδικο. Ο Μ.Κ.10 πήρε ταξί και πήγε στη Λάρνακα και αναχώρησε για Αθήνα το ίδιο βράδυ. Ο Γιάννης του έδωσε €2.000 γι΄ αυτή τη «δουλειά» και του είπε ότι τα χρήματα τα έστειλαν οι Κύπριοι. Ο Μ.Κ.10 δήλωσε επίσης πως δεν θυμόταν τα στοιχεία του παραλήπτη και τον αριθμό του τηλεφώνου που του είχε δώσει ο Κατηγορούμενος, τη σημείωση την πέταξε ενώ επέστρεψε το τηλέφωνο στον Κατηγορούμενο. Στη συνέχεια της κατάθεσης του ο Μ.Κ.10 ανέφερε πως ο Γιάννης του είχε ζητήσει να βρει και άλλα άτομα και γι΄ αυτό ρώτησε τον Ζαουρή περί τούτου. Κατά την αντεξέταση του ο Μ.Κ.10 προέβαλε την πειστική εξήγηση πως ο Γιάννης του ζήτησε κάτι τέτοιο για να μην συμμετέχουν πάντα τα ίδια πρόσωπα. Ο Ζαουρής του είπε ότι ήταν πρόθυμος να πάει και αυτός και έτσι ο Μ.Κ.10 του εξέδωσε εισιτήρια και του έδωσε €
  22. Εξ όσων νομίζει, ο Ζαουρής έμεινε στην Κύπρο μεταξύ 16-26 Νοεμβρίου. Όταν επέστρεψε στην Αθήνα, τους είπε ότι έκανε δύο παραλαβές, μια στη Λεμεσό και μια στη Λευκωσία, τη μια από τη DHL και την άλλη από την ACS και ότι γνώρισε κάποιον με τατουάζ, ο οποίος, όπως διαπίστωσαν αργότερα, ήταν ο Κατηγορούμενος. Ο Ζαουρής του μίλησε επίσης για ένα τύπο «σαν τον γύφτο» με μεγάλη μύτη και για ένα φαλακρό με ένα Mercedes ο οποίος τον μετέφερε από το ένα μέρος στο άλλο. Γι΄ αυτή τη δουλειά ο Γιάννης έδωσε στον Μ.Κ.10 €3.500 από τα οποία ο τελευταίος έδωσε τα €1.500 στον Ζαουρή. Ο Μ.Κ.10 είπε επίσης πως μεταξύ 30.11-1.12.15 ήρθε ξανά στην Κύπρο διευκρινίζοντας πως πάντα ταξίδευε γι΄ αυτές τις δουλειές με Aegean. Ο Γιάννης του είχε δώσει ένα τηλέφωνο στο οποίο θα επικοινωνούσαν μαζί του οι Κύπριοι. Πήγε στη Λεμεσό με ταξί και έμεινε στο ξενοδοχείο Πεύκος, όπου ο Ζαουρής του είπε ότι έμεινε την τελευταία φορά. Σημειώνεται πως ο Μ.Κ.10 αναγνώρισε ότι προέβη σε υπόδειξη σκηνής του εν λόγω ξενοδοχείου, Τεκμήριο
  23. Την ίδια μέρα ή την επομένη τον πήρε κάποιος τηλέφωνο και του είπε να κατεβεί μπροστά από το ξενοδοχείο. Εκεί είδε ένα ασημένιο Suzuki Swift το οποίο οδηγούσε ο γύφτος με τη μεγάλη μύτη για τον οποίον του είχε μιλήσει ο Ζαουρής. Ο Μ.Κ.10 άκουσε στο Δικαστήριο πως αυτό το πρόσωπο ονομάζετο Νικήτας Χατζηαργυρού, ενώ του είχε συστηθεί ως «Χρίστος», θέση την οποία επανέλαβε και κατά την αντεξέταση του. Ήταν μόνος στο όχημα και τον ενημέρωσε ότι η δουλειά θα γινόταν στον Ασώματο. Έτσι την επόμενη το πρωί γύρω στις 07:30 ο Μ.Κ.10 πήρε ταξί για τον Ασώματο. Ο ταξιτζής δεν γνώριζε πού θα τον άφηνε και τότε ο Μ.Κ.10 τηλεφώνησε στον Μ.Κ.6 ο οποίος μίλησε με τον ταξιτζή. Ο ταξιτζής τον άφησε στην περιοχή Ασώματου έξω από ένα πρακτορείο στοιχημάτων. Εκεί βρισκόταν ο Μ.Κ.6 πεζός, τον πλησίασε και τον οδήγησε σε μια πολυκατοικία όπου θα ερχόταν ο ταχυμεταφορέας να παραδώσει το δέμα. Του έδωσε επίσης μια σημείωση με τα στοιχεία του παραλήπτη και του σημείου παράδοσης καθώς επίσης και μια συσκευή τηλεφώνου με κάρτα sim στο οποίο θα τηλεφωνούσε ο ταχυμεταφορέας. Ο Μ.Κ.10 περίμενε εκεί μέχρι τις 7 το βράδυ χωρίς να έρθει κανείς, ενώ συνομίλησε τηλεφωνικώς αρκετές φορές με τον Μ.Κ.6, ο οποίος περιφέρετο στην περιοχή με το αυτοκίνητο του. Ακολούθως ο Μ.Κ.6 τον πήρε στο ξενοδοχείο και του είπε ότι η δουλειά θα γινόταν την επομένη το πρωί. Ο Μ.Κ.10 την επομένη το πρωί πήγε με ταξί στην ίδια διεύθυνση όπου τον περίμενε ο Μ.Κ.6 με το αυτοκίνητο του. Γύρω στις 09:00-10:00 ο Μ.Κ.10 έλαβε τηλεφώνημα στο τηλέφωνο που του είχε δώσει ο Μ.Κ.6, από την DHL και τον ενημέρωναν πως δεν μπορούσαν να κάνουν παράδοση στον Ασώματο και του ζήτησαν να περάσει από το γραφείο τους στη Λεμεσό να το παραλάβει. Η προφορική τοποθέτηση του μάρτυρος πως δεν γινόταν εκεί παράδοση επειδή είναι εντός Βρετανικών Βάσεων, κρίνεται λογική και καταδεικνύει ιδίαν γνώση για το ζήτημα εφόσον πρόκειται για πρόσωπο το οποίο ερχόταν στην Κύπρο για περιορισμένη χρονική διάρκεια και συγκεκριμένο σκοπό χωρίς να έχει διαφανεί ότι γνώριζε τις περιοχές της Κύπρου. Τότε ο Μ.Κ.10 πήρε τηλέφωνο τον Μ.Κ.6 να πάει να τον πάρει από εκεί και στο αυτοκίνητο ο Μ.Κ.10 του είπε τι είχε γίνει και πως δεν προτίθετο να παρουσιαστεί στα γραφεία της εταιρείας. Ο Μ.Κ.6 επικοινώνησε με κάποιον και έδωσε στον Μ.Κ.10 άλλη διεύθυνση για να αναφέρει στην DHL για παράδοση. Ο Μ.Κ.10 επικοινώνησε με την DHL και τους έδωσε τη νέα διεύθυνση ως τη διεύθυνση διαμονής της αδελφής του, δεν θυμόταν το όνομα της οδού παρά μόνο ότι αυτή βρισκόταν κοντά σε πρατήριο βενζίνης Petrolina και ήταν σε θέση να την υποδείξει. Από την DHL του είπαν πως η παράδοση θα γινόταν μεταξύ 15:30-17:
  24. O Μ.Κ.6 πέρασε τον Μ.Κ.10 από την πολυκατοικία λέγοντας του πως σε κοντινή πολυκατοικία στον ίδιο δρόμο είχε κάνει την παραλαβή ο φίλος του Μ.Κ.10 (δηλαδή ο Ζαούρη) την τελευταία φορά. Λόγω του ότι ήταν ακόμα νωρίς, ο Μ.Κ.10 είπε στον Μ.Κ.6 ότι θα πήγαινε στο ξενοδοχείο του και θα επέστρεφε γύρω στις 15:
  25. Γύρω στις 14:45 ο Μ.Κ.6 τηλεφώνησε στον Μ.Κ.10 και του είπε να πάρει ταξί και να πάει στην εν λόγω διεύθυνση. Όταν ο Μ.Κ.10 έφθασε εκεί, είδε τον Μ.Κ.6 σταθμευμένο με το όχημα του στον ίδιο δρόμο. Γύρω στις 15:00-16:00 ο Μ.Κ.10 έλαβε τηλεφώνημα από τον ταχυμεταφορέα και παρέλαβε δύο πακέτα, ένα μεγάλο και ένα μικρό, χωρίς να γνωρίζει το είδος των ναρκωτικών και το βάρος τους. Ακολούθως τηλεφώνησε στον Μ.Κ.6 ο οποίος στάθμευσε το όχημα του στον χώρο στάθμευσης της πολυκατοικίας. Εκεί ο Μ.Κ.10 τοποθέτησε το μεγάλο στον χώρο αποσκευών του αυτοκινήτου του Μ.Κ.6 και το μικρό στο πίσω κάθισμα. Ενώ έκλεινε τις πόρτες του αυτοκινήτου είδε τον Μ.Κ.6 να έρχεται πεζός προς την πολυκατοικία και ένα πράσινο δίπορτο Mercedes να τον πλησιάζει. Το παράθυρο του οδηγού ήταν ανοικτό και οδηγός ήταν ένα πρόσωπο με σκούφο και μαύρα γυαλιά ηλίου και του είπε «περίμενε λίγο ρε τι φεύγεις κατευθείαν». Ο Μ.Κ.10 είδε αυτό το πρόσωπο και έμαθε στο Δικαστήριο πως αυτός ήταν ο Μαρίνος Πολυδώρου. Ακολούθως ο Μ.Κ.10 πήρε ταξί και επέστρεψε στο ξενοδοχείο. Το ίδιο βράδυ ο Μ.Κ.6 πήγε εκεί και του έδωσε €500 και ένα γρ. κάνναβης. Τότε ο Μ.Κ.10 του επέστρεψε το τηλέφωνο που του είχε δώσει ενώ πέταξε τη σημείωση με τα στοιχεία παραλήπτη. Την επόμενη μέρα, ήτοι στις 4.12.15, επέστρεψε στην Αθήνα μέσω Λάρνακας. Στις 5.12.15 έλαβε από τον Γιάννη €1.
  26. Το βράδυ της ίδιας μέρας ο Μ.Κ.10 έκλεισε εισιτήρια για τον ίδιο και τον Ζαουρή για την επομένη και αφίχθηκαν στη Λάρνακα στις 23:
  27. Μόλις έφθασαν ενημέρωσε τον Γιάννη στην Ελλάδα και αμέσως μετά τον πήρε τηλέφωνο ο Μ.Κ.6 και τους είπε να πάνε Λεμεσό. Όταν έφθασαν στο ξενοδοχείο Πεύκος, ο Μ.Κ.10 είπε στον Ζαουρή να πάρει δύο κάρτες sim από το περίπτερο. Ο Μ.Κ.10 υπέδειξε και αυτό το περίπτερο, Τεκμήριο
  28. Ο Μ.Κ.10 κατείχε και κατέθεσε την πρωτότυπη Απόδειξη Παραλαβής Τεκμηρίων ημ. 16.12.15, ήτοι των τριών κινητών τηλεφώνων και ενός χρηματικού ποσού που βρέθηκαν στην κατοχή του κατά την ανακοπή του, Τεκμήριο
  29. Επίσης στα πλαίσια της κυρίως εξέτασης του ο Μ.Κ.10 επιβεβαίωσε πως κατά την ανακοπή του από την Αστυνομία, κρατούσε τρία κινητά τηλέφωνα και έδωσε επαρκείς εξηγήσεις πως το κινητό Lenovo ήταν το προσωπικό του τηλέφωνο το οποίο είχε φέρει από Αθήνα, το κινητό Nokia το είχαν αγοράσει με τον Ζαουρή για να έχουν τηλέφωνα στην Κύπρο και να επικοινωνούν για τη δουλειά ενώ το κινητό Alcatel είναι αυτό που του έδωσε ο Μ.Κ.6 στις 15.12.15 με την κάρτα sim εν λειτουργία για να μιλήσει με τον ταχυμεταφορέα. Σημείωσε πως δεν αφαίρεσε την κάρτα από το τελευταίο κινητό μέχρι και την ανακοπή του και παραλαβή του εν λόγω κινητού από την Αστυνομία. Στα πλαίσια της αντεξέτασης του ανέφερε σαφώς πως είχε αγοράσει δύο συσκευές τηλεφώνου Nokia από την Ομόνοια, η μια για τον ίδιο και η άλλη για τον Ζαουρή, και στις οποίες τοποθέτησαν τις δύο κάρτες που ο Ζαουρής αγόρασε από το περίπτερο. Μάλιστα παρέμεινε σταθερός καθόλη τη διάρκεια της μαρτυρίας του πως ο ίδιος είχε φέρει μαζί του τα δύο κινητά ενώ το τρίτο του το είχε δώσει ο Μ.Κ.6 για να μιλά με τον ταχυμεταφορέα, όπως άλλωστε γινόταν σε κάθε δουλειά που του δινόταν ένα κινητό ειδικά για να μιλά με τον ταχυμεταφορέα. Ο Μ.Κ.10 βασίστηκε στο Τεκμήριο 86 και ήταν σε θέση να αναγνωρίσει το Τεκμήριο 47 ως το πακέτο σύνδεσης που περιείχε τη μια κάρτα που αγοράστηκε και τοποθετήθηκε στο κινητό Nokia που βρέθηκε στην κατοχή του. Όσον αφορά το Τεκμήριο 48 ο Μ.Κ.10 θεώρησε πως πιθανόν να είναι η κάρτα εντός του κινητού Alcatel που βρέθηκε στην κατοχή του και ο αριθμός να έχει καταγραφεί λανθασμένα στο Τεκμήριο 86, ή ακόμα να είναι ο αριθμός που ο Ζαουρής τοποθέτησε στο Nokia το οποίο εκείνος κρατούσε. Τελικώς δεν ήταν σε θέση να τοποθετηθεί με ακρίβεια επί τούτου, γεγονός που καταδεικνύει πως δεν ήθελε να αναφέρει κάτι για το οποίο δεν ήταν βέβαιος. Όσον αφορά τις συσκευές, ο Μ.Κ.10 αναγνώρισε χωρίς δυσκολία το Τεκμήριο 28 ως το Lenovo που είχε φέρει μαζί του, ενώ δεν ήταν σε θέση να αναγνωρίσει το Τεκμήριο 27 από την όψη του δίδοντας την πειστική εξήγηση πως «τώρα να σου πω την αλήθεια, αυτά επειδή είναι φτηνοκινητά, μπορώ να το ανοίξω να δω μέσα, αν είναι το συγκεκριμένο κινητό;». Όπως και έπραξε, και ταυτίζοντας τα Τεκμήρια 26 και 27 με το Τεκμήριο 86 κατέληξε πως είναι όντως αυτά που βρέθηκαν στην κατοχή του. Ο Μ.Κ.10 δήλωσε πως δεν ήταν σε θέση να θυμάται τους αριθμούς τηλεφώνων του Μ.Κ.6 και του Κατηγορουμένου, όμως θυμόταν τις ώρες της επικοινωνίας τους και βάσει αυτών ήταν σε θέση να αναγνωρίσει κλήσεις μεταξύ τους και συνακόλουθα τους αριθμούς τους με βάση το Τεκμήριο
  30. Υπενθυμίζεται και πάλι πως το μέρος της μαρτυρίας που αφορά και βασίζεται στα τηλεπικοινωνιακά δεδομένα δεν αποτελεί αντικείμενο εξέτασης στα πλαίσια της αξιολόγησης του Μ.Κ.10, αλλά θα απασχολήσει ξεχωριστά και ανεξάρτητα σε κατοπινό στάδιο. Στην κατάθεση του ο Μ.Κ.10 ανέφερε πως την ίδια ώρα, ήτοι στις 23:00, έφθασαν εκεί ο Μ.Κ.6 με το αυτοκίνητο του και συνοδηγό τον Κατηγορούμενο. Ο Μ.Κ.10 μπήκε στο αυτοκίνητο και αφού έκαναν μια βόλτα, ο Κατηγορούμενος του είπε ότι η δουλειά θα γινόταν στις επόμενες μέρες και του έδωσε €1.
  31. Προφορικά ο Μ.Κ.10 πρόσθεσε πως το εν λόγω ποσό αφορούσε τα μεταφορικά που είχαν συμφωνήσει να λάμβαναν στην Κύπρο ενώ με την επιστροφή του στην Αθήνα θα λάμβανε ως αμοιβή από τον Γιάννη το ποσό των €2.
  32. Είπε ακόμα πως ο Μ.Κ.6 δεν πρέπει να γνώριζε πολλά πράγματα καθότι ήταν αμίλητος καθόλη τη διάρκεια της συνομιλίας. Σύμφωνα με την κατάθεση του, μεταξύ 7-9.12.15 έγινε μια παραλαβή από την DHL από τον Ζαουρή, για την οποία ο Μ.Κ.10 δεν γνώριζε ούτε το είδος ούτε το βάρος των ναρκωτικών. Μια μέρα πριν την παραλαβή ο Μ.Κ.6 πήγε στο ξενοδοχείο και έδωσε στον Μ.Κ.10 μια σημείωση με τα στοιχεία παραλήπτη και ένα κινητό τηλέφωνο με κάρτα sim στο οποίο θα επικοινωνούσε ο ταχυμεταφορέας. Τη μέρα της παραλαβής γύρω στις 9 το πρωί ο Μ.Κ.10 πήγε με τον Ζαουρή σε ένα πάρκο κοντά στη διεύθυνση της παραλαβής και εκεί ήταν ο Κατηγορούμενος και ο Μ.Κ.
  33. Ο Μ.Κ.10 ανέφερε ακόμα πως δεν θυμόταν τη διεύθυνση, αυτή ήταν όμως κοντά σε εκείνες των δύο προηγούμενων παραλαβών και ήταν σε θέση να την υποδείξει, όπως και έπραξε, Τεκμήριο
  34. Ενώ βρίσκονταν στο πάρκο, τηλεφώνησε ο ταχυμεταφορέας της DHL και είπε ότι θα περνούσε σε μια-μιάμιση ώρα. Μετά από λίγο ο Κατηγορούμενος τηλεφώνησε και ήρθε κάποιος και τον πήρε. Ακολούθως τηλεφώνησε ξανά ο ταχυμεταφορέας και είπε ότι θα έφθανε σε δέκα λεπτά οπότε έφυγε και ο Μ.Κ.
  35. Ο Ζαουρής πήγε μπροστά στην πολυκατοικία ενώ ο Μ.Κ.10 έμεινε πίσω από αυτή. Ο Ζαουρής παρέλαβε τα δέματα και τότε ο Μ.Κ.6 ήρθε με το αυτοκίνητο του στον χώρο στάθμευσης της πολυκατοικίας. Ο Ζαουρής έβαλε το μεγάλο δέμα στον χώρο αποσκευών και το μικρό στο πίσω κάθισμα. Στη συνέχεια ο Μ.Κ.10 με τον Ζαουρή πήγαν με ταξί στο ξενοδοχείο. Σύμφωνα πάντα με τον Μ.Κ.10, επειδή ο Γιάννης του είχε πει ότι θα γίνονταν τρεις δουλειές, στις 10.12.15 ο Μ.Κ.10 του τηλεφώνησε και εκείνος του είπε να συνεννοηθεί με τους Κύπριους. Προφορικά επανέλαβε σταθερά πως οι Κύπριοι ήταν αυτοί τους οποίους είχε γνωρίσει εδώ, ήτοι ο Μ.Κ.6 και ο Κατηγορούμενος. Στη συνέχεια ο Μ.Κ.6 πήγε στο ξενοδοχείο και του έδωσε €300 και περίπου ένα γρ. κάνναβης. Ο Μ.Κ.10 τον ρώτησε τι θα γινόταν και αυτός του είπε ότι δεν γνώριζε και ότι θα μιλούσε με τους άλλους. Προφορικά ο Μ.Κ.10 ανέφερε πως «οι άλλοι» ήταν ο Κατηγορούμενος και το γνώριζε λόγω του ρόλου του καθενός στην υπόθεση όπως ο ίδιος είχε αντιληφθεί. Και στην αντεξέταση του επέμενε σταθερά στο ότι μιλούσαν πάντα στον πληθυντικό αριθμό και ειδικότερα κατά τις συνομιλίες τους με τον Μ.Κ.6 χρησιμοποιούσαν τη φράση «με ποιους μίλησες, με τους άλλους», λέγοντας χαρακτηριστικά και με πολύ φυσικό και αυθόρμητο τρόπο «τι να πω εγώ, ότι μιλούσε;» (χρησιμοποιώντας δηλαδή τον ενικό). Επί τούτου εξήγησε πως μέσα από το σύνολο των δουλειών, κατάλαβε πως ο Μ.Κ.6 δεν είχε ούτε τον έλεγχο ούτε και την οικονομική άνεση να δίνει χρήματα, κάτι το οποίο φαινόταν από την περιβολή και τις κινήσεις του. Συγκεκριμένα ο Μ.Κ.10 χαρακτήρισε τον Μ.Κ.6 ως ένα απλό υπάλληλο, «πιόνι», ο οποίος εκτελούσε χρέη μεταφορέα σύμφωνα με τις οδηγίες του Κατηγορουμένου. Σύμφωνα με την κατάθεση του, εκεί ο Μ.Κ.10 επέστρεψε στον Μ.Κ.6 τη συσκευή που του είχε δώσει την προηγούμενη μέρα. Γύρω στις 11 με 12 το βράδυ ο Μ.Κ.6 του τηλεφώνησε και του είπε ότι από Δευτέρας θα είχε δουλειά και έτσι έμειναν και οι δύο. Την Παρασκευή, 11.12.15, πήγαν και άλλαξαν τα εισιτήρια τους με ημερομηνία αναχώρησης από την Κύπρο στις 19.12.15, τα οποία αναγνώρισε ως το Τεκμήριο
  36. Την Κυριακή το απόγευμα ο Μ.Κ.6 τηλεφώνησε στον Μ.Κ.10 και του είπε ότι θα πήγαινε να τους πάρει στη Λευκωσία επειδή εκεί θα γινόταν η δουλειά. Ακολούθησε τηλεφώνημα από τον Κατηγορούμενο ο οποίος τον ρώτησε κατά πόσο τον είχε πάρει τηλέφωνο ο Μ.Κ.6 ο οποίος θα τους έπαιρνε στη Λευκωσία. Σε συνεχείς ερωτήσεις της Υπεράσπισης αναφορικά με το τηλεφώνημα του Μ.Κ.6, ο Μ.Κ.10 δήλωσε πως αυτό θα πρέπει να λήφθηκε στο κινητό Nokia που είχε φέρει από την Αθήνα, όμως στη συνέχεια δήλωσε ευθαρσώς πως είχε συγχυστεί, επανέλαβε πως δεν θυμόταν τον αριθμό του δικού του τηλεφώνου από μνήμης παρά μόνο σε συνάρτηση με το Τεκμήριο 86, και πως πιθανόν το τηλεφώνημα να έγινε στο Nokia του Ζαουρή, το οποίο και πάλι απαντούσε ο μάρτυρας λόγω του ότι διέμεναν στο ίδιο δωμάτιο. Μάλιστα για τούτο προέβαλε τη λογική εξήγηση πως ο ίδιος έκανε τις περισσότερες συνομιλίες επειδή μιλούσε και με τον Γιάννη, ενώ ο Ζαουρής δεν απαντούσε το δικό του (Μ.Κ.10) τηλέφωνο. Στη συνέχεια, σύμφωνα με την κατάθεση του, ο Μ.Κ.6 τους πήρε από το ξενοδοχείο περί τις 21:00-22:00 και τους μετέφερε στη Λευκωσία, τους άφησε σε μια πιάτσα ταξί και πήγαν στο ξενοδοχείο Centrum. Προφορικά ανέφερε ότι η πιάτσα ταξί βρισκόταν σε απόσταση 1-2 λεπτών πεζή από το Centrum. Το μεσημέρι της 14.12.15 ο Μ.Κ.6 επικοινώνησε μαζί του και του είπε πως δεν γνώριζε τι θα γινόταν. Μεταξύ 20:00-23:00 ο Μ.Κ.10 προσπάθησε αλλά δεν τα κατάφερε να επικοινωνήσει είτε με τον Μ.Κ.6 είτε με τον Κατηγορούμενο καθότι τα τηλέφωνα τους ήταν κλειστά. Αυτή η θέση συνάδει πλήρως με την αναντίλεκτη μαρτυρία του Μ.Κ.9 πως όταν κάποιος βρίσκεται στα κατεχόμενα δεν υπάρχει λήψη σήματος. Ο λόγος που προέβαλε ο Μ.Κ.10 προφορικά για τις προσπάθειες τηλεφωνικής επικοινωνίας, ήτοι πως ήθελε να μάθει τι θα γινόταν τις επόμενες μέρες και πως ανέμενε χρήματα τα οποία δεν του είχαν ακόμα δώσει, κρίνεται λογικός. Μάλιστα στην αντεξέταση του ο Μ.Κ.10 πρόσθεσε πως δεν τους είχαν δώσει τα €1.000 που τους έδιναν κάθε βδομάδα για τα μεταφορικά τους (ποσό που συνάδει με προγενέστερη αναφορά του ανωτέρω) και έτσι δεν είχε χρήματα για τα μεταφορικά και το ξενοδοχείο. Γύρω στη μία της 15ης Δεκεμβρίου ο Μ.Κ.6 τον πήρε τηλέφωνο και τους έδειξε την πολυκατοικία στην Παλλουριώτισσα όπου θα γινόταν η παραλαβή. Εδώ σημειώνουμε πως ο Μ.Κ.10 αναγνώρισε προφορικώς πως η αναγραφείσα στην κατάθεση ημερομηνία «15/11» είναι λανθασμένη και πως πρόκειται για τις 15/12, κάτι το οποίο σαφώς προκύπτει από το όλο περιεχόμενο αυτής της κατάθεσης. Ο Μ.Κ.10 δεν θυμόταν την οδό, και μετά τους πήρε στην οδό Ολύμπου όπου θα γινόταν άλλη παραλαβή. Προφορικά δήλωσε ορθώς πως οι οδοί Σταδίου και Ολύμπου απέχουν 3-4 λεπτά πεζή, όπως καταδεικνύεται στον χάρτη, Τεκμήριο 84 (ο οποίος κατατέθηκε από τον Μ.Κ.9) και ουδόλως αποτέλεσε αντικείμενο αμφισβήτησης από την Υπεράσπιση. Ακολούθως στην κατάθεση αναφέρεται πως ο Μ.Κ.6 τους μετέφερε προς στο ξενοδοχείο και εκεί τους έδωσε δύο σημειώσεις με τα στοιχεία των παραληπτών και τις διευθύνσεις καθώς επίσης και τηλέφωνα με κάρτες sim. Η μια σημείωση είχε όνομα «Θεόδωρος Παπαδόπουλος» και η άλλη «Ηλιάδης». Όντως ο Μ.Κ.10 αναγνώρισε το Τεκμήριο 46 ως την πρώτη σημείωση την οποία ο ίδιος αργότερα χρησιμοποίησε. Είναι αξιοσημείωτο πως κατά την αντεξέταση του ο Μ.Κ.10 από μόνος του και αυθόρμητα ανέφερε πως όταν ο Μ.Κ.6 του έδωσε τις κόλλες, του είπε να τις βγάλει από μέσα εννοώντας από το κουτί στο οποίο υπήρχε το κινητό τηλέφωνο με την ενεργοποιημένη κάρτα, να γράψει με δικά του γράμματα και να του επιστρέψει τις εν λόγω κόλλες μέχρι να ολοκληρώσουν τη βόλτα. Ο Μ.Κ.10 τον ρώτησε γιατί να κάνει κάτι τέτοιο και τότε ο Μ.Κ.6 του απάντησε να κάνει όπως νομίζει και να τις κρατήσει. Εξ ου και η κόλλα βρέθηκε πάνω του. Είναι γεγονός πως αυτή η αναφορά του μάρτυρος αφορά λεπτομέρεια η οποία αποκαλύφθηκε σε ανύποπτο χρόνο, γεγονός το οποίο υποδηλοί πως ο μάρτυρας περιέγραφε γεγονότα τα οποία έζησε και ήρθαν στη μνήμη του. Ακολούθως, σύμφωνα με την κατάθεση του, αυτός και ο Ζαουρής πήγαν στο ξενοδοχείο και την επομένη γύρω στις 08:00 πήγαν με ξεχωριστό ταξί, ο ίδιος κοντά στην οδό Ολύμπου Αγλαντζιά, ο δε Ζαουρής στην Παλλουριώτισσα. Οι δύο τους είχαν συχνή τηλεφωνική επικοινωνία για να δουν τι θα γινόταν. Γύρω στις 15:30 ο Μ.Κ.10 έλαβε τηλεφώνημα είτε από τον Κατηγορούμενο είτε από τον Μ.Κ.6 ότι δεν θα γινόταν η δουλειά εκείνη τη μέρα και ακολούθως ο Μ.Κ.6 τους παρέλαβε με τη σειρά και τους μετέφερε προς το ξενοδοχείο. Στη διαδρομή ο Μ.Κ.6 του είπε ότι την επομένη θα ήταν οι πρώτοι στην παραλαβή. Αργότερα, γύρω στις 11 το βράδυ έλαβε άλλο τηλεφώνημα από τον Μ.Κ.6 ότι θα τον συναντούσε στις επτάμιση το πρωί. Στις 16.12.15 ο Μ.Κ.6 παρέλαβε τον Μ.Κ.10 κοντά στα λεωφορεία στην πιάτσα ταξί και αφού άφησαν τον Ζαουρή στην Παλλουριώτισσα πήγαν προς την Αγλαντζιά. Καθ΄ οδόν ο Μ.Κ.10 έλαβε τηλεφώνημα από την DHL πως ο ταχυμεταφορέας θα πήγαινε μεταξύ 09:30-11:
  37. O M.K.6 άφησε τον Μ.Κ.10 στη Λεωφ. Λάρνακος. Ο Μ.Κ.10 πήρε ένα καφέ, έκανε βόλτες και κάθισε σε κάτι σκαλιά σε ένα νεκροταφείο. Μίλησε ακόμα δύο φορές τηλεφωνικώς με τον Μ.Κ.
  38. Γύρω στις 09:45 έλαβε τηλεφώνημα από τον ταχυμεταφορέα ότι είχε φθάσει και παρέλαβε δύο δέματα, ένα μεγάλο και ένα μικρό και τα έβαλε πίσω από την πρώτη κολόνα της πολυκατοικίας. Αφαίρεσε τις κόλλες που υπήρχαν σε αυτά και τις κράτησε. Στην αντεξέταση του ανέφερε πως αυτές ήταν οι οδηγίες του Γιάννη για να μην γνωρίζουν οι Κύπριοι τον αποστολέα και προσπαθήσουν να έρθουν σε επικοινωνία μαζί του «και βγουν αυτοί από το παιγνίδι», θέση η οποία κρίνεται απολύτως λογική. Την ώρα που πήγε εκεί ο ταχυμεταφορέας, του τηλεφώνησε και ο Μ.Κ.6 στον οποίο είπε να πήγαινε εκεί σε δύο λεπτά. Όταν έφυγε ο ταχυμεταφορέας, ο Μ.Κ.6 πήγε με το όχημα του εκεί στον χώρο στάθμευσης και ο Μ.Κ.10 έβαλε το μεγάλο πακέτο στον χώρο αποσκευών και το μικρό στο πίσω κάθισμα. Δεν γνώριζε το είδος και την ποσότητα των ναρκωτικών. Ξεκίνησε πεζός για τη Λεωφ. Λάρνακος και την ίδια ώρα αναχώρησε από εκεί και ο Μ.Κ.
  39. Λίγο πιο κάτω στη Λάρνακος τον σταμάτησε η Αστυνομία. Προφορικά ο Μ.Κ.10 ανέφερε ότι στις 16.12.15 βρισκόταν σε συνεχή τηλεφωνική επικοινωνία με τον Μ.Κ.6 για να γνωρίζουν ο ένας τις ενέργειες του άλλου. Η θέση του πως δεν ήταν σε θέση να θυμηθεί κατά πόσο μίλησε και με τον Κατηγορούμενο δείχνει την ειλικρίνεια του εφόσον δήλωσε με βεβαιότητα πως ο Κατηγορούμενος του τηλεφώνησε αφότου είχε ανακοπεί από την Αστυνομία, πρόλαβε και το απάντησε και ακολούθως μίλησε μαζί του ο Μ.Κ.14, αναγνωρίζοντας πως δεν γνώριζε τι είπαν μεταξύ τους. Αυτή η ενέργεια επιβεβαιώθηκε και από τον Μ.Κ.14 και αποτελεί ήδη εύρημα του Δικαστηρίου. Αξίζει να σημειωθεί πως και στην αντεξέταση του ο Μ.Κ.10 αναφέρθηκε σε αυτό το συμβάν με περισσότερη λεπτομέρεια λέγοντας αρχικά πως ενώ τον είχαν ακινητοποιημένο δεν τον ερεύνησαν παρά μόνο στα γραφεία της Υ.ΚΑ.Ν. Σημειώνουμε πως οι Αστυνομικοί δεν αναφέρθηκαν σε επί τόπου σωματική έρευνα του. Ενόσω ήταν εκεί, κτυπούσε επανειλημμένως το κινητό του και ο Μ.Κ.14 του είπε «θα το σηκώσεις» και αυτός του απάντησε «ξέρω; τι να πω;» και τότε ο Μ.Κ.14 του είπε να το απαντήσει και θα μιλούσε αυτός, χωρίς ο Μ.Κ.10 να του πει ποιος ήταν ο καλών. Ήταν όμως σαφής πως ήταν ο Κατηγορούμενος που τον καλούσε, όπως επιβεβαίωσε και ο Μ.Κ.
  40. Ερωτηθείς γιατί δεν ανέφερε το εν λόγω συμβάν στην κατάθεση του, ο Μ.Κ.10 απάντησε πως δεν το θεώρησε σημαντικό και ότι το είπε όταν είχε ερωτηθεί τι είχε συμβεί κατά τη σύλληψη του. Δήλωσε επίσης πως δεν διαμαρτυρήθηκε για αυτή τη στάση της Αστυνομίας γιατί εκείνη τη στιγμή σκεφτόταν την κατάσταση του και πως ήταν καλύτερα να παραμείνει σιωπηλός για να μην την επιβαρύνει. Θεωρούμε πως αυτές οι τοποθετήσεις του μάρτυρος συνάδουν με τη λογική και την πίεση της δεδομένης στιγμής. Επιπλέον, ο Μ.Κ.10 πρόσθεσε πως μετά την παραλαβή από τον ίδιο των ναρκωτικών του τηλεφώνησε ο Μ.Κ.6 και τον ρώτησε τι έγινε και πού ήταν, και ο Μ.Κ.10 του είπε να πάει να τον πάρει. Όταν ο Μ.Κ.6 πήγε εκεί και παρέλαβε τα ναρκωτικά, ο Μ.Κ.10 θυμήθηκε πως τηλεφώνησε στον Κατηγορούμενο και του είπε «όλα ok». Μόλις κατέβηκε τη Λεωφ. Λάρνακος ο Μ.Κ.10 του τηλεφώνησε ξανά και ο Κατηγορούμενος του είπε «δώσε μου πέντε λεπτά να σκεφτώ τι να κάνεις», έκλεισαν και μετά τον ανέκοψε η Αστυνομία. Αυτές οι αναφορές του παρουσιάζουν συνοχή και λογική συνέπεια μέχρι και το τηλεφώνημα του Κατηγορουμένου προς τον μάρτυρα. Άλλωστε ο μάρτυρας ήταν σαφής πως δεν είχε εντοπίσει τον Κατηγορούμενο στο μέρος, δίδοντας την λογικότατη εξήγηση πως έλεγε τα γεγονότα όπως τα είχε ζήσει και πως εάν έλεγε ψέματα θα μπορούσε να πει πως τον είχε δει κιόλας. Τέλος, ο Μ.Κ.10 αναγνώρισε το Τεκμήριο 76 στην ολότητα του και την υπογραφή του μετά από κάθε υπόδειξη σκηνής, αναγνώρισε και επεξήγησε με λεπτομέρεια τις φωτογραφίες του Τεκμηρίου 60 οι οποίες σχετίζονται με παραλαβές ναρκωτικών, καθώς επίσης τις φωτογραφίες του Τεκμηρίου 61 αναφορικά με την επίδικη παραλαβή. Αναγνώρισε επίσης το Τεκμήριο 50 λέγοντας πως είχε αφαιρέσει τις κόλλες και τις είχε διπλώσει μικρές για να τις κρύψει αλλά τελικώς τις παρέδωσε στην Αστυνομία. Εδώ σημειώνουμε πως ο Μ.Κ.7, αντεξεταζόμενος, διευκρίνισε ότι παρόλο που δεν είναι καταγεγραμμένο στο Τεκμήριο 76, μετά από κάθε υπόδειξη σκηνής έκανε προφορικά επίστηση στον Μ.Κ.10 ο οποίος ακολούθως έθετε την υπογραφή του. Δεχόμαστε αυτή τη θέση η οποία εν πάση περιπτώσει δεν έχει ιδιαίτερη σημασία εφόσον ο Μ.Κ.10 είχε συνεργαστεί οικειοθελώς και πλήρως με την Αστυνομία όσον αφορά τις υποδείξεις. Η πιο πάνω ανάλυση μέχρι στιγμής καταδεικνύει πως ο Μ.Κ.10 ήταν σε θέση να δώσει μια ολοκληρωμένη και συνεπή εικόνα της εξέλιξης των γεγονότων από τη γνωριμία του με τον Γιάννη μέχρι και τη σύλληψη του για την παρούσα υπόθεση. Η περιγραφή και χρονική εξέλιξη των γεγονότων παρουσιάστηκε με χαρακτηριστική σταθερότητα και λεπτομέρεια και με πλήρη ετοιμότητα να δώσει εξηγήσεις ή να συμπληρώσει οποιαδήποτε κενά στο σύνολο της εξιστόρησης. Είναι δε αξιοσημείωτο πως η περιγραφή των γεγονότων κατά τις τελευταίες μέρες συνάδει πλήρως με τα ευρήματα του Δικαστηρίου όπως προκύπτουν μέσα από τις παρακολουθήσεις της Αστυνομίας. Είναι γεγονός πως κατά την αντεξέταση του και σε ερώτηση για το πόσες καταθέσεις έδωσε στην Αστυνομία, ο Μ.Κ.10 αυθόρμητα και ευθέως αποκάλυψε πως είχε δώσει δύο καταθέσεις, μια προφορική τη μέρα της σύλληψης του και μια ως «η μόνη επίσημη υπογεγραμμένη κατάθεση» του, το Έγγραφο
  41. Αυτή η στάση του αποτελεί ομολογουμένως ένδειξη πως δεν ήθελε να αποκρύψει οτιδήποτε, καθότι τέτοιο ζήτημα δεν είχε εγερθεί μέχρι εκείνη τη στιγμή. Ειδικότερα, ο Μ.Κ.10 εξήγησε πως κατά τη σύλληψη του είχε πει κάποια πράγματα στους Αστυνομικούς οι οποίοι το βράδυ της ίδιας μέρας του είπαν πως πρόκειται για κατάθεση και του ζήτησαν να την υπογράψει, όμως αυτός αρνήθηκε λέγοντας τους πως δεν υπέγραφε οτιδήποτε καθότι δεν γνώριζε κατά πόσο κάτι τέτοιο θα ήταν επιβαρυντικό ή όχι για τον ίδιο, κατόπιν νομικής συμβουλής που είχε λάβει το απόγευμα από τον δικηγόρο του να μην δώσει κατάθεση και να μην μιλήσει σε κανένα. Ο Μ.Κ.10 διευκρίνισε επίσης πως εκείνη η κατάθεση είναι διαφορετική από το Έγγραφο 11, και πως βασικά επρόκειτο για παραδοχή προφορικώς κάποιων πραγμάτων με αναφορά μόνο στον Μ.Κ.6 και τον Ζαουρή. Ο ίδιος είπε πως δεν γνώριζε τι έχει απογίνει αυτή η κατάθεση. Η σχετική αναφορά του Μ.Κ.10 επί τούτου επιβεβαιώθηκε από τον Μ.Κ.11, Ανδρέα Ανδρέου της Υ.ΚΑ.Ν. Λευκωσίας, ο οποίος ανέφερε πως είχε υπό τη φύλαξη του τον Μ.Κ.10 κατά την πρώτη μέρα της σύλληψης του από το μεσημέρι ενόσω βρισκόταν στα γραφεία της Υ.ΚΑ.Ν. και κατέγραψε σε Ημερολόγιο Ενεργείας όσα αυτός προφορικώς του ανέφερε, ακολούθως το υπέδειξε στον Μ.Κ.10 και του ζήτησε να το υπογράψει αλλά ο Μ.Κ.10 αρνήθηκε. Το Ημερολόγιο Ενεργείας κατατέθηκε ως Τεκμήριο
  42. Μάλιστα ο Μ.Κ.11 τόνισε πως αυτό είναι το μόνο έγγραφο το οποίο είχε υποδειχθεί στον Μ.Κ.10 προς υπογραφή εκείνη τη μέρα στα γραφεία μέχρι τη μεταφορά του στα κρατητήρια και ήταν σαφής πως ο ίδιος μιλούσε μόνο για τη συγκεκριμένη μέρα, ήτοι τις 16.12.15, ενώ δεν γνώριζε τι ακολούθησε στις επόμενες μέρες. Η θέση του πως προέβη στην καταγραφή σε Ημερολόγιο Ενεργείας κατόπιν ενημέρωσης και οδηγιών του υπευθύνου του, Μ.Κ.14, επιβεβαιώθηκε από τον τελευταίο κατά τη δική του μαρτυρία, ο οποίος ήταν κάθετος πως το Έγγραφο 11 είναι η μοναδική κατάθεση την οποία έδωσε ο Μ.Κ.10 απορρίπτοντας τις αντίθετες υποβολές της Υπεράσπισης. Ο Μ.Κ.14 ανέφερε επίσης πως έκρινε σκόπιμη την καταγραφή των λεχθέντων του Μ.Κ.10 σε Ημερολόγιο Ενεργείας επειδή ήταν μια πρώτη δήλωση κατά την οποία ενέπλεκε εαυτόν, δεν αποτελούσε κατάθεση, και όπως συμπλήρωσε ο Μ.Κ.11 αυτή ήταν μέρος το

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.