← Κύπρος

ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΤΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ ν. ΛΕΥΚΟΣ ΚΛΗΡΙΔΗΣ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 34093/13Α, 10/4/2017

ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΤΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ ν. ΛΕΥΚΟΣ ΚΛΗΡΙΔΗΣ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 34093/13Α, 10/4/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 34093/13Α ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΤΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ -εναντίον-

  1. ΛΕΥΚΟΣ ΚΛΗΡΙΔΗΣ
  2. ΝΙΚΟΣ ΛΕΥΚΟΥ ΚΛΗΡΙΔΗ Κατηγορούμενοι Ημερομηνία: 10 Απριλίου 2017 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Χ Τρυφωνίδου. Κατηγορούμενος 2 προσωπικά. ΑΠΟΦΑΣΗ Ο Κατηγορούμενος 2 (η υπόθεση έχει αποσυρθεί για τον Κατηγορούμενο 1) αντιμετωπίζει έξι κατηγορίες για παραβάσεις του Περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων Νόμου του
  3. Ειδικότερα, κατηγορείται ότι μεταξύ 1/2/2013 και 7/11/2013, παρέλειψε να πληρώσει εισφορές Κοινωνικών Ασφαλίσεων, για τους μήνες Ιανουάριο 2012 μέχρι Δεκέμβριο
  4. Επίσης, κατηγορείται ότι κατά την ίδια περίοδο παρέλειψε να πληρώσει πρόσθετο τέλος, εισφορές πλεονάζοντος προσωπικού, τέλος ανάπτυξης ανθρώπινου δυναμικού, εισφορά κοινωνικής συνοχής και πρόσθετο τέλος αναφορικά με την εισφορά κοινωνικής συνοχής. Για την Κατηγορούσα Αρχή, μαρτυρία έδωσαν ο Νίκος Σωκράτους, Ασφαλιστικός Λειτουργός στο Επαρχιακό Γραφείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων Λευκωσίας και η Παραπονουμένη Ελένη Μηλιδώνη. Στα καθήκοντά του Σωκράτους, μεταξύ άλλων, συμπεριλαμβάνεται η εξέταση παραπόνων σχετικά με παράλειψη πληρωμής εισφορών Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Εξήγησε τον τρόπο εγγραφής και υπολογισμού των εισφορών των εισφορών εκάστου εργοδότη στο Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Κατόπιν εξέτασης παραπόνου από την Ελένη Μηλιδώνη, διαπίστωσε ότι ενώ αυτή ήταν εργοδοτουμένη στον συνεταιρισμό Λεύκος Κληρίδης και Υιοί δεν της καταβλήθηκαν οι εισφορές που την αφορούν, για την περίοδο και τα ποσά ως οι λεπτομέρειες αδικήματος του κατηγορητηρίου. Ο Κατηγορούμενος 2 ήταν συνέταιρος στο συνεταιρισμό, Λεύκος Κληρίδης και Υιοί. Οποιεσδήποτε εισφορές προκύπτουν από το συνεταιρισμό, οι συνέταιροι είναι υποχρεωμένοι να τις πληρώνουν αλληλέγγυα ή κεχωρισμένα Ο Κατηγορούμενος 2, με επιστολή που απέστειλε στο Τμήμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων, αρνήθηκε τις οφειλές και ισχυρίστηκε ότι ο συνεταιρισμός διαλύθηκε στις 21/2/
  5. Το σχετικό πιστοποιητικό διάλυσης του συνεταιρισμού Λεύκος Κληρίδης και Υιοί, κατατέθηκε ως Τεκμήριο
  6. Κατέληξε ότι, ο Κατηγορούμενος 2, μετά την καταχώρηση του Κατηγορητηρίου, έκανε μια πληρωμή για το ποσό των €960,00 με το οποίο εξόφλησε τους μήνες Ιανουάριο, Φεβρουάριο, Μάριο και μέρος Απρίλη. Παρέλειψε να καταβάλει και εξακολουθεί να οφείλει εισφορές στα Ταμεία για την υπόλοιπη περίοδο, για συνολικό ποσό €1.865,
  7. Ο Κατηγορούμενος 2 κατά την αντεξέτασή του πιο πάνω μάρτυρα δεν αμφισβήτησε τα ποσά. Ό,τι αμφισβήτησε ήταν ότι η Παραπονουμένη υπήρξε υπάλληλος του. Οι θέσεις του ήταν ο συνεταιρισμός Λεύκος Κληρίδης και Υιοί, υπήρχε μόνο ως όνομα και ότι ο κάθε συνέταιρος είχε δικούς του υπαλλήλους και έξοδα, τα οποία διευθετούσε ο καθένας ξεχωριστά. Η Παραπονούμενη ήταν υπάλληλος του πατέρα του και ο ίδιος καμία σχέση είχε μαζί της. Προώθησε επίσης θέση ότι ο συνεταιρισμός διαλύθηκε από το 1987 και ο μάρτυρας επισήμανε ότι ο συνεταιρισμός, διαλύθηκε το 1987, αλλά με επιστολή και πιστοποιητικό του έτους
  8. Σύμφωνα με τα στοιχεία που έχει η υπηρεσία του, κατά το επίδικο χρονικό διάστημα ο συνεταιρισμός υφίστατο. Ακολούθως έδωσε μαρτυρία η Παραπονούμενη. Σύμφωνα με όσα δήλωσε, εργαζόταν στο Συνεταιρισμό Λεύκος Κληρίδης και Υιοί, από το 2002 μέχρι το τέλος του
  9. Ήταν η θέση της, ότι λάμβανε οδηγίες και από τους δύο συνεταίρους, κυρίως από τον εκλιπόντα Λεύκο Κληρίδη. Αναφέρθηκε στο μισθό που λάμβανε, στον τερματισμό των υπηρεσιών της και στο γεγονός ότι όταν αποτάθηκε στο Τμήμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων για να πάρει ανεργιακό επίδομα, ενημερώθηκε ότι υπήρχαν σε εκκρεμότητα πληρωμές κοινωνικών ασφαλίσεων που την αφορούσαν και υπέβαλε το σχετικό παράπονο. Κατά την αντεξέτασή της, ο Κατηγορούμενος αμφισβήτησε ότι του παρείχε υπηρεσίες και ισχυρίστηκε ότι αυτή ήταν αποκλειστικά υπάλληλος του εκλιπόντος Λεύκου Κληρίδη και όχι του συνεταιρισμού. Η θέση του ήταν ότι, ο κάθε συνέταιρος είχε ξεχωριστό πελατολόγιο και η Παραπονουμένη πέραν από κάποιες εξυπηρετήσεις που έτυχε να του κάνει, δεν είχε καμία επαγγελματική σχέση μαζί του. Η Κατηγορούσα Αρχή μετά την πιο πάνω μαρτυρία έκλεισε την υπόθεσή της. Αφού εξέτασα, σύμφωνα με τα διαλαμβανόμενα στο άρθρο 74

(1)(γ) του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.155, κατά πόσο έχει στοιχειοθετηθεί υπόθεση εναντίον του Κατηγορουμένου 2, τον κάλεσα σε απολογία εξηγώντας του τα δικαιώματά του. Ο Κατηγορούμενος 2, επέλεξε να καταθέσει ενόρκως. Πρώτος μάρτυρας για την υπεράσπιση ήταν ο λογιστής του Κατηγορουμένου 2, Αντώνης Προκοπίου. Σύμφωνα με τα όσα κατέθεσε ο Προκοπίου υπήρξε λογιστής του Κατηγορουμένου 2 και οικονομικός σύμβουλος σε φορολογικά θέματα του εκλιπόντος Λεύκου Κληρίδη. Υπήρξε θέση του ότι η Παραπονουμένη Ελένη Μηλιδώνη, δεν ήταν υπάλληλος του Κατηγορουμένου 2 και δεν της κατέβαλλε κοινωνικές ασφαλίσεις. Κατά την αντεξέτασή του διευκρίνισε ότι ήταν λογιστής μόνο του Νίκου Κληρίδη και δεν ασχολείτο με τα οικονομικά του γραφείου και επομένως δεν μπορούσε να γνωρίζει για ενδεχόμενες οφειλές του συνεταιρισμού. Αυτό που ξέρει σε σχέση με την υπόθεση είναι ότι ο Κατηγορούμενος 2 και ο εκλιπών Λεύκος Κληρίδης δραστηριοποιούνταν ξεχωριστά. Ακολούθως έδωσε μαρτυρία ο ίδιος ο Κατηγορούμενος. Η θέση του ήταν ότι, διατηρούσε δικηγορικό γραφείο στο οποίο συστεγαζόταν με τον πατέρα του. Ο καθένας λειτουργούσε ανεξάρτητα και είχε δικές του υποθέσεις. Ο συνεταιρισμός Λεύκος Κληρίδης και Υιοί υπήρχε για συναισθηματικούς και μόνο λόγους, ποτέ όμως δεν είχαν κοινές υποθέσεις, κοινούς πελάτες, κοινά έξοδα, κοινά εισοδήματα κλπ. Η Παραπονούμενη, Ελένη Μηλιδώνη, υπήρξε υπάλληλος του πατέρα του. Ο ίδιος δεν είχε καμία επαγγελματική σχέση μαζί της. Μπορεί να έτυχε να τον εξυπηρετήσει σε κάποιες πρώτες εμφανίσεις στα Δικαστήρια, αλλά μέχρι εκεί. Συνοπτικά τα πιο πάνω συνιστούν την μαρτυρία που έδωσε ο Κατηγορούμενος
  1. Επόμενη μάρτυρας για την υπεράσπιση, ήταν η Άννα Αδάμου, η οποία εργάζεται στον Έφορο Εταιρειών και Επίσημο Παραλήπτη. Μεταξύ άλλων, στα καθήκοντά της συμπεριλαμβάνεται η εγγραφή συνεταιρισμών, εμπορικών επωνυμιών και οι όποιες αλλαγές προκύψουν. Για το Συνεταιρισμό Λεύκος Κληρίδης και Υιοί με αριθμό 6575, είπε ότι, σύμφωνα με το αρχείο αυτός έχει εγγραφεί 28/12/
  2. Μετά την εγγραφή του, στο φάκελο του συνεταιρισμού, κατατέθηκε στις 28/12/84, σχετικό έντυπο με το οποίο ζητούσαν αλλαγή χρονικής περιόδου ισχύος του συνεταιρισμού από 5ετή σε επ' αόριστο. Στις 20/2/1987, καταχωρήθηκε έντυπο στο οποίο δηλώνεται η παραίτηση ενός εκ των αρχικών τριών συνεταίρων. Το τελευταίο έντυπο, είναι αίτημα για διάλυση του συνεταιρισμού στις 21/2/
  3. Κατά την αντεξέτασή της, εξήγησε ότι το τελευταίο έντυπο για διάλυση καταχωρήθηκε το έτος 2014 και ζητεί τη διάλυση από 21/2/
  4. Το πιστοποιητικό με το οποίο ο συνεταιρισμός διαλύεται το 1987, φέρει ημερομηνία έκδοσης 4/4/
  5. Εξήγησε ότι για σκοπούς του τμήματος της, τα αιτήματα εξετάζονται και εφόσον οι αλλαγές έχουν ορθή ημερολογιακή σειρά καταχωρούνται. Το τμήμα της δεν εξετάζει κάτι άλλο. Τρίτος μάρτυρας υπεράσπισης ήταν ο Ανδρέας Αγρότης, ο οποίος ήταν υπάλληλος του εκλιπόντος Λεύκου Κληρίδη από το 2003 μέχρι το
  6. Γνωρίζει καλά τα γραφεία του συνεταιρισμού και δηλώνει ότι αν και υπήρχε συστέγαση μεταξύ των δύο συνεταίρων, αυτοί λειτουργούσαν εντελώς αυτόνομα και ανεξάρτητα. Η Ελένη Μηλιδώνη, ουδέποτε υπήρξε υπάλληλος του Κατηγορουμένου
  7. Τέταρτη μάρτυρας υπεράσπισης ήταν η Άννα Σίμα. Υπήρξε για 40 έτη γραμματέας του εκλιπόντος Λεύκου Κληρίδη. Γνωρίζει τον Κατηγορούμενο
  8. Δήλωσε ότι οι δύο συνέταιροι λειτουργούσαν αυτόνομα, δεν είχαν κοινές υποθέσεις, ο καθένας είχε τους δικούς του υπαλλήλους και η Παραπονουμένη ήταν υπάλληλος του εκλιπόντος Λεύκου Κληρίδη και ουδεμία σχέση είχε με τον Κατηγορούμενο
  9. Πέμπτη μάρτυρας υπεράσπισης, ήταν η Ρίτα Θεοδωρίδου. Είναι υπάλληλος στον Κατηγορούμενο 2 από το έτος
  10. Η Ελένη Μηλιδώνη ήταν υπάλληλος του εκλιπόντος Λεύκου Κληρίδη και ουδεμία επαγγελματική σχέση είχε με τον Κατηγορούμενο
  11. Έκτος και τελευταίος μάρτυρας υπεράσπισης ήταν ό Κυριάκος Δημητρίου. Υπήρξε δικηγόρος, υπάλληλος στον Κατηγορούμενο 2 και ακόμα μέχρι σήμερα διατηρούν συνεργασία. Η Παραπονουμένη Ελένη Μηλιδώνη, δεν ήταν υπάλληλος του Κατηγορουμένου
  12. Ήταν υπάλληλος του εκλιπόντος Λεύκου Κληρίδη. Ο Νίκος Κληρίδης ουδέποτε υπήρξε εργοδότης της Ελένης Μηλιδώνη. Τέλος δηλώθηκε ως παραδεκτό γεγονός ότι ο Κατηγορούμενος 2, δεν καταχώρησε ένσταση ή προσφυγή, σε σχέση με το αποδιδόμενο ως οφειλόμενο ποσό. Μετά την παρέλαση των πιο πάνω μαρτύρων, ο Κατηγορούμενος 2, δήλωσε ότι δεν θα έχει άλλο μάρτυρα και προχώρησε με αγορεύσεις. Είναι η θέση του ότι θα πρέπει να αθωωθεί και απαλλαγεί λόγω του ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει την ύπαρξη του συνεταιρισμού. Το Τεκμήριο 10, δείχνει ότι ο συνεταιρισμός διαλύθηκε από το έτος 1987 και το ότι το σχετικό πιστοποιητικό εκδόθηκε πρόσφατα, δεν επηρεάζει την εγκυρότητα της διαγραφής από το έτος
  13. Περαιτέρω η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει ότι η Παραπονουμένη Ελένη Μηλιδώνη, υπήρξε υπάλληλος του συνεταιρισμού Λεύκος Κληρίδης και Υιοί, ενώ ως η μαρτυρία που παρουσίασε ο ίδιος, φαίνεται ξεκάθαρα ότι η Παραπονουμένη υπήρξε υπάλληλος του εκλιπόντος Λεύκου Κληρίδη. Από την πλευρά της, η δικηγόρος για την Κατηγορούσα Αρχή, προωθεί θέση ότι έχει πετύχει στο καθήκον της να αποδείξει την υπόθεση στον απαιτούμενο βαθμό και ζητεί την καταδίκη του Κατηγορουμένου
  14. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος σε όλες τις κατηγορίες αυτό που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος, είναι η μη πληρωμή κοινωνικών ασφαλίσεων και άλλων εισφορών και τελών, οι οποίες ενώ οφείλονταν δεν καταβλήθηκαν. Υπήρξε καθόλη την ακροαματική διαδικασία, μη αμφισβητούμενος ο υπολογισμός και το ύψος του ποσού των επίδικων οφειλών. Μη αμφισβητούμενο περαιτέρω, υπήρξε και το γεγονός ότι πέραν της πληρωμής του ποσού που φαίνεται στο Τεκμήριο 7, ουδεμία άλλη πληρωμή έγινε. Τέλος, μη αμφισβητούμενο υπήρξε και το γεγονός ότι ο Κατηγορούμενος υπήρξε συνέταιρος στο Συνεταιρισμό Λεύκος Κληρίδης και Υιοί. Έχοντας αναφέρει τα πιο πάνω καθίσταται ξεκάθαρο ότι τα δεδομένα τα οποία καλύπτουν την υπό εξέταση υπόθεση είναι αδιαμφισβήτητα, καθιστώντας έτσι αχρείαστη την αξιολόγηση της μαρτυρίας στο σύνολό της, εφόσον η πλειονότητα των γεγονότων που θα υπαχθούν στη νομική πτυχή, έτσι όπως θα αναλυθεί πιο κάτω είναι είτε παραδεκτά είτε μη αμφισβητούμενα (βλ. σχετικά Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας ν. Βοηθού Γενικού Εισαγγελέως της Δημοκρατίας, ΑΙΤΗΣΗ ΑΡ.1/2015, 24/9/2015). Η μαρτυρία όλων των μαρτύρων υπεράσπισης υπήρξε άσχετη με τα επίδικα θέματα, εφόσον ως θα διαφανεί πιο κάτω, ό,τι εξετάζει το Δικαστήριο στη διαδικασία αυτή είναι συγκεκριμένο. Όλοι οι μάρτυρες υπεράσπισης όπως και ο ίδιος ο Κατηγορούμενος, προσήλθαν στο Δικαστήριο προκειμένου να πείσουν ότι η Παραπονουμένη ουδεμία επαγγελματική σχέση είχε με τον Κατηγορούμενο ή με το συνεταιρισμό αλλά ότι ήταν υπάλληλος του εκλιπόντος πατέρα του. Αυτό το ζήτημα ουδόλως αφορά τη διαδικασία. Είναι νομολογημένο ότι προϋπόθεση για την αποδοχή μαρτυρίας, αποτελεί η σχετικότητα αυτής με τα επίδικα θέματα. Τα επίδικα θέματα στοιχειοθετούνται από την Κατηγορία και περιλαμβάνουν και την υπεράσπιση. (βλ. σχετικά Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας
(1997)2 A.A.Δ. 255 και Δημοκρατία ν. Mιχαλάκη Eυσταθίου Πανή (Αρ. 1),
(1999)2 Α.Α.Δ. 124). Σχετική μαρτυρία υπήρξε η μαρτυρία του Σωκράτους και σε μέρος της η μαρτυρία της Παραπονουμένης. Ο ΜΚ1 έδωσε μαρτυρία σε σχέση με τις ενέργειες στις οποίες προέβη άμα τη λήψη του Παραπόνου της Μηλιδώνη και έκανε αναφορά στα στοιχεία του φακέλου. Η μαρτυρία του, έμεινε στην ουσία της αναντίλεκτη. Τα τεκμήρια κατατεθήκαν χωρίς ένσταση, οι αναφορές του σε σχέση με το ύψος των οφειλόμενων εισφορών και επιβαρύνσεων και την περίοδο που αφορούν οι οφειλές αυτές παρέμεινε αναντίλεκτη. Δέχομαι τη μαρτυρία του στην ολότητά της. Η Παραπονουμένη επίσης προκάλεσε θετική εντύπωση στο Δικαστήριο και αποδέχομαι τις θέσεις της όπως τις έχει προβάλει. Εργαζόταν στα γραφεία που στεγαζόταν ο συνεταιρισμός Λεύκος Κληρίδης και Υιοί. Είχε συνεργασία και με τους δύο συνεταίρους, περισσότερο όμως δούλευε με τον εκλιπόντα Λεύκο Κληρίδη. Όταν τερματίστηκε η συνεργασία της με τον πιο πάνω συνεταιρισμό, πήγε στο αρμόδιο τμήμα του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων προκειμένου να προχωρήσει διαδικασία για λήψη ανεργιακού επιδόματος. Τότε διαπιστώθηκε ότι οι Κοινωνικές Ασφαλίσεις που την αφορούσαν για την περίοδο που καταγράφεται στο κατηγορητήριο δεν είχαν καταβληθεί. Προχώρησε με καταγγελία και το αποτέλεσμα ήταν, τελικώς, η υπόθεση να προχωρήσει δικαστικά. Στο πιο πάνω μέτρο και βαθμό η μαρτυρία της, σχετίζεται με τα επίδικα θέματα και είναι αποδεκτή. Όλοι οι μάρτυρες υπεράσπισης, συμπεριλαμβανομένου και του Κατηγορουμένου, έδωσαν μαρτυρία σε σχέση με άσχετα ζητήματα για τα επίδικα (βλ. ανωτέρω). Το επίδικο ζήτημα είναι κατά πόσον υπάρχει παράλειψη καταβολής εισφορών. Σε περίπτωση που υπάρχει και δεν εκκρεμεί οποιαδήποτε αμφισβήτηση (ως θα εξηγηθεί πιο κάτω), τότε η Κατηγορούσα Αρχή έχει αποδείξει την υπόθεσή της. Η ίδια η φύση του αδικήματος, για το οποίο κατηγορείται ο Κατηγορούμενος, είναι τέτοια η οποία, το κατατάσσει στα αδικήματα απόλυτης ευθύνης, εφόσον αφορά παράλειψη τήρησης υποχρέωση και τιμωρείται από το Νόμο, για λόγους που εμπίπτουν στα όρια του δημοσίου συμφέροντος ή της δημόσιας ευημερίας. Βλ. σχετικά και Sea Island Tours Ltd ν. KOT,
(1995)2 Α.Α.Δ. 196, Δημοκρατία ν. Δημητρίου
(2010)2 Α.Α.Δ. 298, Δημοκρατία ν. Δημητρίου
(2010)2 Α.Α.Δ. 298, AESTAS TRADING LTD κ.α. ν. ΚΥΠΡΙΑΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ, ΠΟΙΝΙΚΗ ΕΦΕΣΗ ΑΡ. 78/2014, 79/2014, 3/9/
  1. Ακολουθούν οι διαπιστώσεις του Δικαστηρίου, όπως αυτές προκύπτουν από αδιαμφισβήτητα γεγονότα και τεκμήρια καθώς και από τη μαρτυρία όπως αυτή έχει αξιολογηθεί: Η ύπαρξη του συνεταιρισμού Λεύκος Κληρίδης και Υιοί, στον οποίο συνέταιρος ήταν ο Κατηγορούμενος 2 ως Τεκμήριο
  2. Υπάλληλος του πιο πάνω συνεταιρισμού, υπήρξε η Παραπονούμενη Ελένη Μηλιδώνη ως το Τεκμήριο
  3. Μετά το πέρας της εργοδότησης της Μηλιδώνη, υπήρχαν από τον Συνεταιρισμό οφειλόμενες εισφορές, επιβαρύνσεις και τέλη σε σχέση με αυτήν προς το Τμήμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων ως οι λεπτομέρειες αδικήματος κάθε κατηγορίας, σύμφωνα με την αναντίλεκτη μαρτυρία του ΜΚ
  4. Στις 17/12/2013 έγινε πληρωμή μέρους του οφειλόμενου ποσού ως το Τεκμήριο 7 και εξοφληθήκαν οι μήνες Ιανουάριος 2012, Φεβρουάριος 2012, Μάρτιος 2012 και μέρος Απριλίου
  5. Παραμένει δε υπόλοιπο ποσό €1865,89 το οποίο δεν έχει καταβληθεί και αφορά την υπόλοιπη περίοδο, ήτοι υπόλοιπο Απριλίου 2012 μέχρι και Δεκέμβριο
  6. Σε σχέση με την αμφισβήτηση του Κατηγορουμένου 2, ως προς το ποιος είναι ή ήταν ο εργοδότης της Παραπονουμένης, δεν ακολουθήθηκε η διαδικασία των άρθρων 81 (γ) και επόμενα του επίδικου νόμου. Ο Κατηγορούμενος 2, γνώριζε την οφειλή και δεν υπάρχει σε εκκρεμότητα η οποιαδήποτε διαδικασία σύμφωνα με το άρθρο 146 του Συντάγματος, με την οποία ο Κατηγορούμενος 2 να αμφισβητεί το ύψος της οφειλής. Σε σχέση με την άρνηση του Κατηγορουμένου ότι ο Συνεταιρισμός Λεύκος Κληρίδης και Υιοί υπήρξε εργοδότης της Παραπονουμένης, σημειώνω ότι το Τεκμήριο 3, το οποίο αποδέχτηκε να κατατεθεί και δεν αμφισβήτησε το περιεχόμενό του, ομιλεί από μόνο του. Ο Συνεταιρισμός Λεύκος Κληρίδης και Υιοί, δήλωσε ότι η Ελένη Μηλιδώνη είναι δηλωμένη ως μισθωτό πρόσωπο στον εν λόγω συνεταιρισμό. Περαιτέρω, ακόμα και σε περίπτωση αμφισβήτησης ως προς το ποιος είναι ή ήταν ο εργοδότης μισθωτού, στον ίδιο τον επίδικο Νόμο σύμφωνα με το άρθρο 81(γ) και επόμενα, υπάρχει μηχανισμός και διαδικασία, με την οποία εξετάζονται και επιλύονται τέτοιας φύσεως ισχυρισμοί. Το παρόν Δικαστήριο, δεν εξετάζει και δεν αποφαίνεται περί του ποιος είναι ή ήταν ο εργοδότης της Παραπονουμένης. Αυτή η αμφισβήτηση, μπορούσε και έπρεπε να εγερθεί ενώπιον του αρμοδίου οργάνου, σύμφωνα με την προβλεπόμενη διαδικασία. Περαιτέρω, ο Κατηγορούμενος δεν αμφισβήτησε την οφειλή που του αποδίδεται, ακολουθώντας τις προβλεπόμενες διαδικασίες είτε από τον ίδιο τον επίδικο Νόμο (βλ. άρθρα 81, 82 και 83 του Περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων Νόμου του 2010), είτε σύμφωνα με το άρθρο 146 του Συντάγματος. Η επίδικη πράξη είναι τελειωμένη και εκείνο που το ποινικό Δικαστήριο οφείλει να εξετάσει στα πλαίσια της παρούσας διαφοράς είναι η καταβολή ή μη των αναφερόμενων στο Κατηγορητήριο εισφορών, επιβαρύνσεων και τελών. Οτιδήποτε άλλο ξεφεύγει του δικαιοδοτικού πλαισίου ελέγχου του παρόντος Δικαστηρίου. Η παρούσα διαδικασία δεν προσφέρεται για έλεγχο της πράξης επιβολής των εισφορών. Είναι πάγια και ξεκαθαρισμένη η θέση της νομολογίας, όπως αυτή έχει αποκρυσταλλωθεί σε σωρεία αποφάσεων (μεταξύ άλλων, Συνεργατικό Ταμιευτήριο Λεμεσού Λτδ ν. Δήμου Λεμεσού,
(1994)2 Α.Α.Δ. 145, Ιωάννου και άλλοι ν. Δημοκρατίας,
(1991)3 Α.Α.Δ. 493, Μάριος Ι. Κυριακίδης, Ιάκωβος Αβρααμίδης ν. Έφορου Φόρου Προστιθέμενης Αξίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 75, Άριστος Χριστοδούλου ν. Επάρχου Λεμεσού
(2000)2 Α.Α.Δ. 128, Παντελή Κυριάκος ν. Διευθυντή Υπηρεσιών Κοινωνικών Ασφαλίσεων
(2006)2 ΑΑΔ 22), ότι ξεφεύγει από το δικαιοδοτικό πλαίσιο του ποινικού Δικαστηρίου, η διερεύνηση της νομιμότητας διοικητικής πράξης, ήτοι στην υπό εξέταση περίπτωση, η ορθότητα της επιβολής του ποσού των εισφορών, των πρόσθετων τελών και των επιβαρύνσεων που αφορούν την Ελένη Μηλιδώνη από το Συνεταιρισμό Λεύκος Κληρίδης και Υιοί. Επιπρόσθετα των όσων αναφέρονται πιο πάνω, ως το Τεκμήριο 3 η Παραπονούμενη ήταν δηλωμένη σαν μισθωτό πρόσωπο στο Συνεταιρισμό Λεύκος Κληρίδης και Υιοί. Σύμφωνα με το άρθρο 4 του Περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων Νόμου του 2010 «Για κάθε περίοδο εισφοράς, μέσα στην οποία ένα πρόσωπο απασχολήθηκε ως μισθωτός, υπάρχει υποχρέωση καταβολής εισφορών από το μισθωτό, τον εργοδότη του και το Πάγιο Ταμείο της Δημοκρατίας». Ο εργοδότης Συνεταιρισμός Λεύκος Κληρίδης και Υιοί και ο κάθε συνέταιρος ξεχωριστά, είχε υποχρέωση καταβολής των εισφορών σύμφωνα με τις Καταστάσεις Αποδοχών, Τεκμήριο 6. Σε περίπτωση παράλειψης της υποχρέωσης του άρθρου 4, γεννάται το αδίκημα το οποίο τιμωρείται ως το άρθρο 85 του επίδικου Νόμου. Σύμφωνα δε, με το άρθρο 85
(1)του Νόμου: «Κάθε εργοδότης ή αυτοτελώς εργαζόμενος ο οποίος παραλείπει ή αμελεί να καταβάλει οποιαδήποτε εισφορά ή πρόσθετο τέλος είναι ένοχος αδικήματος». Το άρθρο το οποίο συνιστά το αδίκημα για σκοπούς της παρούσας υπόθεσης (ήτοι το άρθρο 85), είναι ξεκάθαρο ότι αναφέρεται στη δημιουργία αδικήματος σε περίπτωση παράλειψης καταβολής των οφειλόμενων εισφορών. Ο Συνεταιρισμός Λεύκος Κληρίδης και Υιοί είναι εύρημα του Δικαστηρίου ότι υπήρξε εργοδότης της Παραπονουμένης. Είναι επίσης εύρημα ότι δεν της κατέβαλε τα ποσά που αναγράφονται σε κάθε κατηγορία για την αντίστοιχη περίοδο (σημ. η ευθύνη αυτή βαρύνει κάθε συνέταιρο ξεχωριστά, βλ. σχετικά άρθρα 12 και 13 του περί Ομορρύθμων και Ετερορρύθμων Συνεταιρισμών και Εμπορικών Επωνυμιών Νόμου (ΚΕΦ.116)). Εναντίον της επίδικης υποχρέωσης, είναι παραδεκτό γεγονός ότι δεν υπάρχει σε εκκρεμότητα διοικητική διαδικασία καθορισμού της, η οποία να καθιστά την υπό εξέταση ποινική δίωξη πρόωρη ή άνευ αντικειμένου (βλ. σχετικά Κυριάκος Παντελή ν. Διευθυντή Υπηρεσιών Κοινωνικών Ασφαλίσεων,
(2006)2 Α.Α.Δ. 2). Έχοντας αναφέρει τα πιο πάνω, από τη μαρτυρία που υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου όπως αυτή έχει αξιολογηθεί και από τα τεκμήρια που έχουν παρουσιαστεί, κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή έχει πετύχει στο καθήκον της να αποδείξει την υπόθεσή της πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και ο Κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος και στις έξι κατηγορίες τις οποίες αντιμετωπίζει. (Υπ) .............................. Δ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.