Δημοκρατία ν. Αντώνη Θεοδούλου, Αρ. Υπόθεσης: 154/17, 26/5/2017

(1)του ιδίου Νόμου, συνολικής ζημιάς €26.030, ως επίσης και μια κατηγορία διάρρηξης κτηρίου (ζαχαροπλαστείου) και κλοπής από αυτό του χρηματικού ποσού των €60 (κατηγορία 17) κατά παράβαση των άρθρων 291, 294(α) και 255 επίσης του ιδίου, ως άνω, Νόμου. Όλα τα αδικήματα διαπράχθηκαν κατά την περίοδο από 3/11/16 έως 26/12/16 στη Λευκωσία. Τα γεγονότα που αφορούν τις ως άνω κατηγορίες, με τα οποία συμφώνησε η Yπεράσπιση, εξετέθησαν από την Κατηγορούσα Αρχή και έχουν ως κατωτέρω: Ο κατηγορούμενος διαμένει στην Ανθούπολη. Στις 3.11.2016 και περί ώρα 00:30 ο κατηγορούμενος εσκεμμένα και παράνομα έθεσε φωτιά στο όχημα με αριθμούς εγγραφής ΕΚΤ272 μάρκας Isuzu, ιδιοκτησίας του ΜΚ49 επί του κατηγορητηρίου, το οποίο βρισκόταν σταθμευμένο και ξεκλείδωτο σε ανοικτό χώρο στάθμευσης της οικίας του στην Ανθούπολη. Η φωτιά έγινε αντιληπτή από περαστικό, ο οποίος κάλεσε την Πυροσβεστική Υπηρεσία, η οποία την κατέσβησε και ενημέρωσε τον ιδιοκτήτη, που βρισκόταν εκείνη τη στιγμή στην οικία του. Από εξετάσεις που διενεργήθηκαν διαπιστώθηκε ότι τέθηκε κακόβουλα και ότι εστία της πυρκαγιάς ήταν το κάθισμα του οδηγού, το οποίο ήταν καλυμμένο με σεντόνι. Από τη φωτιά στο εν λόγω όχημα προκλήθηκαν ζημιές ύψους €2.

1. Την ίδια ημέρα, δηλαδή 3.11.2016 και περί ώρα 00:40, ο κατηγορούμενος εσκεμμένα και παράνομα έθεσε φωτιά στο όχημα με αριθμούς εγγραφής KTL042 μάρκας Ford Focus (στο εξής «το KTL042»), ιδιοκτησίας της ΜΚ16 επί του κατηγορητηρίου και στο όχημα με αριθμούς εγγραφής KMN605 μάρκας Honda Integra (στο εξής «το KMN605»), ιδιοκτησίας του ΜΚ21 επί του κατηγορητηρίου. Και τα δύο οχήματα βρίσκονταν σταθμευμένα σε χώρο στάθμευσης της οικίας των ιδιοκτητών τους, στην Ανθούπολη, το KTL042 σταθμευμένο σε ανοικτό χώρο και το KMN605 κάτω από πλαστική τυλιγόμενη τέντα. Η φωτιά έγινε αντιληπτή από γείτονες των ιδιοκτητών των οχημάτων, ήτοι τους ΜΚ23 και ΜΚ53 επί του κατηγορητηρίου, οι οποίοι ειδοποίησαν τους ιδιοκτήτες, που εκείνη τη στιγμή βρίσκονταν εντός της οικίας τους, και την Πυροσβεστική Υπηρεσία, η οποία κατέσβησε την φωτιά. Από εξετάσεις που διενεργήθηκαν διαπιστώθηκε ότι οι πυρκαγιές τέθηκαν κακόβουλα και ότι υπήρχαν δύο εστίες πυρκαγιάς, μια στον χώρο αποσκευών του KTL042, και μια στην πλαστική τυλιγόμενη τέντα που κάλυπτε το KMN
2. Οι δύο πυρκαγιές είχαν απόσταση περίπου τριών μέτρων μεταξύ τους και δεν υπήρχε τρόπος μετάδοσης της πυρκαγιάς από το ένα σημείο στο άλλο. To KTL042, αξίας €7.000 καταστράφηκε ολοσχερώς, ενώ στο KMN605 προκλήθηκαν ζημιές ύψους €1.
3. Την ίδια πάλι ημερομηνία, δηλαδή 3.11.2016 και περί ώρα 01:00, ο κατηγορούμενος εσκεμμένα και παράνομα έθεσε φωτιά στο εσωτερικό του σκυβαλλοφόρου οχήματος με αγγλικές πινακίδες εγγραφής VU58KGE μάρκας Dennis, ιδιοκτησίας Κύπριου, μόνιμου κάτοικου Αγγλίας. Το εν λόγω όχημα βρισκόταν σταθμευμένο και ξεκλείδωτο σε ανοικτό χώρο απέναντι από την οικία που διαμένει η οικογένεια του ιδιοκτήτη στην Ανθούπολη. Τη φωτιά αντιλήφθηκε περαστικός, ο οποίος ειδοποίησε την Πυροσβεστική Υπηρεσία, η οποία κατέσβησε τη φωτιά. Από εξετάσεις που διενεργήθηκαν διαπιστώθηκε ότι η φωτιά τέθηκε κακόβουλα και ότι η εστία της πυρκαγιάς ήταν στο εσωτερικό της καμπίνας πάνω στο κάθισμα του συνοδηγού, το οποίο ήταν κατασκευασμένο με σφουγγάρι επενδυμένο με ύφασμα. Από τη φωτιά στο εν λόγω όχημα προκλήθηκαν ζημιές ύψους €2.
4. Στις 20.11.2016 και περί ώρα 01:00 ο κατηγορούμενος εσκεμμένα και παράνομα έθεσε φωτιά στο όχημα με αριθμούς εγγραφής BBL264 μάρκας Toyota, ιδιοκτησίας του ΜΚ24 επί του κατηγορητηρίου, το οποίο βρισκόταν σταθμευμένο, έξω από την οικία του ιδιοκτήτη του εν λόγω οχήματος, στην άκρη του δρόμου στην Ανθούπολη. Η φωτιά έγινε αντιληπτή από γείτονα, ήτοι από τη ΜΚ30 επί του κατηγορητηρίου, η οποία ειδοποίησε την Πυροσβεστική Υπηρεσία, η οποία κατέσβησε τη φωτιά. Από εξετάσεις που διενεργήθηκαν διαπιστώθηκε ότι η φωτιά τέθηκε κακόβουλα και ότι από διάφορα σημεία, ήτοι στη δεξιά πλευρά της οροφής, στη δεξιά πλευρά της πόρτας του οδηγού και στο πάτωμα στο χώρο των επιβατών ανεδύετο έντονη οσμή πετρελαιοειδών. Από τη φωτιά στο εν λόγω όχημα προκλήθηκαν ζημιές ύψους €2.
5. Στις 25.12.2016 και περί ώρα 19:30 ο κατηγορούμενος εσκεμμένα και παράνομα έθεσε φωτιά στο όχημα με αριθμούς εγγραφής KBN515 μάρκας Honda Integra, ιδιοκτησίας του ΜΚ33 επί του κατηγορητηρίου, το οποίο βρισκόταν σταθμευμένο στο χώρο στάθμευσης του Κέντρου Υγείας της Λακατάμιας. Η φωτιά έγινε αντιληπτή από περαστικό, ο οποίος ειδοποίησε τον Αστυνομικό Σταθμό Λακατάμιας, οι οποίοι κάλεσαν την Πυροσβεστική Υπηρεσία που κατέσβησε τη φωτιά. Η φωτιά είχε τεθεί από τον κατηγορούμενο στο πλαστικό κάλυμμα με το οποίο ήταν σκεπασμένο το εν λόγω όχημα. Από τη φωτιά στο εν λόγω όχημα προκλήθηκαν ζημιές ύψους €
6. Την ίδια ημερομηνία, δηλαδή στις 25.12.2016 και περί ώρα 20:15 ο κατηγορούμενος εσκεμμένα και παράνομα έθεσε φωτιά στο πλαστικό κάλυμμα με το οποίο ήταν καλυμμένο σκάφος με αριθμούς εγγραφής LL11223, ιδιοκτησίας του ΜΚ56 επί του κατηγορητηρίου, το οποίο βρισκόταν σταθμευμένο στο χώρο στάθμευσης της πολυκατοικίας στην οποία διαμένει ο ιδιοκτήτης του στην Ανθούπολη. Η φωτιά έγινε αντιληπτή από επισκέπτη της πολυκατοικίας, ο οποίος εκείνη την ώρα αποχωρούσε, και ο οποίος κάλεσε τον ιδιοκτήτη του σκάφους και μαζί κατέσβησαν τη φωτιά. Από τη φωτιά στο εν λόγω σκάφος προκλήθηκαν ζημιές ύψους €
7. Στις 26.12.2016 και περί ώρα 03:30 ο κατηγορούμενος εσκεμμένα και παράνομα έθεσε φωτιά στο όχημα με αριθμούς εγγραφής KΤΚ822 ιδιοκτησίας του ΜΚ44 επί του κατηγορητηρίου, το οποίο ήταν σταθμευμένο μπροστά από την οικία του στην Ανθούπολη. Η φωτιά έγινε αντιληπτή από την κόρη του ιδιοκτήτη, η οποία εκείνη την ώρα επέστρεφε στο σπίτι της και αμέσως ξύπνησε τον πατέρα της και ειδοποίησαν την Πυροσβεστική Υπηρεσία, η οποία κατέσβησε τη φωτιά. Η φωτιά ξεκίνησε από το πλαστικό κάλυμμα του χώρου μεταφοράς εμπορευμάτων του οχήματος και επεκτάθηκε στον χώρο επιβατών και το ταμπλό του οχήματος. Από τη φωτιά το εν λόγω όχημα καταστράφηκε ολοσχερώς και μόνο η μηχανή παρέμεινε άθικτη, με αποτέλεσμα η συνολική ζημία να ανέρχεται σε €10.
8. Μεταξύ της 25ης και της 26ης Δεκεμβρίου 2016 ο κατηγορούμενος διέρρηξε το ζαχαροπλαστείο με την ονομασία «La Mirage» στον Στρόβολο, ιδιοκτησίας του ΜΚ55 επί του κατηγορητηρίου, σπάζοντας το γυαλί στο κάτω μέρος της μονόφυλλης, ανοιγόμενης, αλουμινένιας πόρτας του εργαστηρίου του ζαχαροπλαστείου. Ο κατηγορούμενος έκλεψε το ποσό των €60 σε χαρτονομίσματα και κέρματα από την ταμειακή μηχανή και αποχώρησε. Ο κατηγορούμενος συνελήφθη στις 5.1.2017 δυνάμει δικαστικού εντάλματος σύλληψης μετά από μαρτυρία που προέκυψε εναντίον του αναφορικά με κάποια από τα αδικήματα, και αφού επιστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο, απάντησε «Δεν έχω επαφές με έτσι πράματα.» Την 9.1.2017 ο κατηγορούμενος συνελήφθη δυνάμει νέου δικαστικού εντάλματος, αφού στο μεταξύ προέκυψε μαρτυρία εναντίον του αναφορικά και με άλλα αδικήματα, και αφού επιστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο απάντησε «Δεν γνωρίζω τίποτε». Αργότερα την ίδια μέρα ο κατηγορούμενος εξέφρασε την επιθυμία να προβεί σε θεληματική κατάθεση, στην οποία παραδέχθηκε τη διάπραξη όλων των αδικημάτων και ακολούθως προέβη σε υποδείξεις σκηνών. Επίσης, αναφέρθηκαν από την Κατηγορούσα Αρχή για να ληφθούν υπόψη από το Δικαστήριο και τα γεγονότα μιας καταχωρημένης και μιας μη καταχωρημένης υπόθεσης στο Δικαστήριο, κατόπιν αιτήματος της υπεράσπισης και συγκατάθεσης της Κατηγορούσας Αρχής, τα οποία έχουν ως εξής για την κάθε μια από αυτές: ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΠΟΙΝΙΚΗΣ ΥΠΟΘΕΣΗΣ 19457/2016 Ε.Δ. ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ο κατηγορούμενος παραδέχθηκε τη διάπραξη των αδικημάτων (α) της διάρρηξης κτιρίου και κλοπής μιας φρουταρίας, (β) της διάρρηξης κτιρίου και κλοπής ενός παιδότοπου, (γ) της διάρρηξης κτιρίου και κλοπής ενός συλλόγου και (δ) της διάρρηξης κτιρίου και κλοπής μιας καφετέριας. Συγκεκριμένα στις 29.4.2016 και περί ώρα 23:00 διέρρηξε τη φρουταρία με την ονομασία «Galaxy», στην Ανθούπολη, και έκλεψε το ποσό των €199,
9. Πέτυχε είσοδο στην εν λόγω φρουταρία από ανοικτό παράθυρο, το οποίο εξωτερικά είχε σιδερένια προστατευτική σχάρα, την οποία στράβωσε. Μεταξύ της 29ης και της 30ης Απριλίου 2016 και μεταξύ των ωρών 18:00 και 09:30, διέρρηξε και εισήλθε εντός του παιδότοπου με την ονομασία «Art Bubble Cafe», στη Λακατάμια, και έκλεψε το ποσό των €
10. Κατάφερε να εισέλθει εντός του παιδότοπου από το δίφυλλο συρόμενο αλουμινένιο παράθυρο της κουζίνας, το οποίο βρίσκεται στην πίσω πλευρά του καταστήματος, του οποίου αρχικά έκοψε τη σίτα και στη συνέχεια έσπασε το γυαλί και το ξεκλείδωσε από μέσα. Μεταξύ της 29ης και της 30ης Απριλίου 2016 και μεταξύ των ωρών 21:00 και 08:00, διέρρηξε και εισήλθε εντός του συλλόγου «Ευαγόρας» στη Λακατάμια, και έκλεψε το ποσό των €
11. Εισήλθε από την κύριο είσοδο σπάζοντας το γυαλί στο πάνω μέρος της δίφυλλης ανοιγόμενης αλουμινένιας πόρτας και τη ξεκλείδωσε. Στις 16.5.2016 και περί ώρα 05:10 διέρρηξε και εισήλθε εντός της καφετέριας με την ονομασία «Café Mano» στον Στρόβολο και έκλεψε ένα κινητό μάρκας ΝΟΚΙΑ αξίας €20, και ένα πακέτο τσιγάρα αξίας €
12. Πέτυχε είσοδο στο εσωτερικό της καφετέριας σπάζοντας το δίφυλλο γυαλί της ξύλινης συρόμενης - αναδιπλωμένης πόρτας με τη χρήση αιχμηρού αντικειμένου. Στις 27.6.2016 συνελήφθη δυνάμει δικαστικού εντάλματος σύλληψης και αφού επιστήθηκε η προσοχή του στον Νόμο, απάντησε «Δεν ξέρω, δεν απαντώ, δεν γνωρίζω». Την ίδια μέρα λήφθηκε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο, ο οποίος αρνήθηκε να απαντήσει σε οποιαδήποτε ερώτηση. Την 29.6.2016 όμως προέβη σε θεληματική κατάθεση όπου παραδέχθηκε τη διάπραξη όλων των αδικημάτων και ακολούθως προέβη σε υποδείξεις σκηνών. ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΜΗ ΚΑΤΑΧΩΡΗΜΕΝΗΣ ΠΟΙΝΙΚΗΣ ΥΠΟΘΕΣΗΣ ΜΕ ΑΡ. Μ.Ε. Σ/50/17 Στις 3.1.2017 και περί ώρα 19:00 ο κατηγορούμενος έκλεψε τη μοτοσικλέτα με αριθμούς εγγραφής MPT833 μάρκας LINHAY, μοντέλου laser, κυβισμού 125cc, αξίας €1.800, η οποία βρισκόταν σταθμευμένη στην Ανθούπολη με τα κλειδιά στη μίζα. Τη μοτοσικλέτα οδηγούσε υπάλληλος του ιδιοκτήτη και διανομέας της Alpha Pizza, o οποίος τη στάθμευσε στο εν λόγω σημείο για να παραδώσει παραγγελία. Αφού έκλεψε τη μοτοσικλέτα, τη μετέφερε και την έκρυψε στην κοίτη του ποταμού πλησίον της λίμνης Μαγκλή στον Αρχάγγελο. Στις 4.1.2017 και περί ώρα 10:45, μετά από πληροφορία, ο Α/Λοχ. 829 Δ. Ευστρατίου και ο Α/Αστ. 3082 Κ. Παναγίδης του ΤΑΕ Λευκωσίας μετέβηκαν στην τοποθεσία της λίμνης Μαγκλή όπου εντόπισαν τη μοτοσικλέτα και ακολούθως έθεσαν την περιοχή υπό διακριτική παρακολούθηση. Περί ώρα 11:55 της ίδιας μέρας ο κατηγορούμενος πλησίασε πεζός τη μοτοσικλέτα, έβγαλε από την τσέπη του ένα κλειδί μίζας και κάθισε στο κάθισμα με σκοπό να την οδηγήσει. Τότε ο Α/Λοχ. 829 και ο Α/Αστ. 3082 συνέλαβαν τον κατηγορούμενο για το αυτόφωρο αδίκημα της παράνομης κατοχής περιουσίας, αφού προηγουμένως τον πληροφόρησαν για τους λόγους της σύλληψης και αφού του επέστησαν την προσοχή του στον Νόμο ο κατηγορούμενος απάντησε «εστήσαν μου την». Αργότερα την ίδια μέρα ο κατηγορούμενος προέβη σε θεληματική κατάθεση όπου παραδέχθηκε τη διάπραξη των αδικημάτων. ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΔΙΚΕΣ Ο Κατηγορούμενος βαρύνεται με τις ακόλουθες πέντε προηγούμενες καταδίκες, οι οποίες έγιναν παραδεκτές από την Υπεράσπιση.

(1)Στις 2.10.2006 καταδικάστηκε στην ποινική υπόθεση υπ' αριθμό 17502/06 Ε.Δ. Λευκωσίας για το αδίκημα της διάρρηξης εκκλησίας με σκοπό τη διάπραξη κακουργήματος και του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 2 ½ ετών. Στα πλαίσια της εν λόγω ποινικής υπόθεσης λήφθηκε υπόψη και η ποινική υπόθεση υπ' αριθμό 17147/06 Ε.Δ. Λευκωσίας, η οποία αφορούσε το αδίκημα της διάρρηξης καφενείου και κλοπής.

(2)Στις 19.6.2008 καταδικάστηκε στην ποινική υπόθεση υπ' αριθμό 32080/06 Ε.Δ. Λευκωσίας, η οποία αφορούσε είκοσι επτά αδικήματα διάρρηξης και κλοπής καφενείων, καταστημάτων, περιπτέρων και σχολείων, πέντε αδικήματα διάρρηξης με σκοπό τη διάπραξη κακουργήματος, ένα αδίκημα διάρρηξης κατοικίας, ένα αδίκημα κλοπής από κατοικία, ένα αδίκημα ληστείας, και ένα αδίκημα κλοπής από κλειδωμένο κιβώτιο. Για τα εν λόγω αδικήματα στον κατηγορούμενο επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 3 ετών αναφορικά με 31 αδικήματα και ποινές φυλάκισης 2 ετών αναφορικά με 5 αδικήματα.

(3)Στις 3.5.2010 καταδικάστηκε στην ποινική υπόθεση υπ' αριθμό 7996/10 Ε.Δ. Λευκωσίας για το αδίκημα της ληστείας και του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 3 ετών, μέρος της οποίας ανεστάλη με προεδρική χάρη για 3 χρόνια από τις 2.4.2012.

(4)Στις 16.10.2012 καταδικάστηκε στην ποινική υπόθεση υπ' αριθμό 25767/10 Ε.Δ. Λευκωσίας για το αδίκημα της διάρρηξης και κλοπής και του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 2 μηνών και 20 ημερών, η οποία διατάχθηκε όπως συντρέχει με την ποινή φυλάκισης των 3 ετών που του είχε επιβληθεί στην ποινική υπόθεση υπ' αριθμό 7996/10.

(5)Τέλος, στις 15.10.2013 καταδικάστηκε στην ποινική υπόθεση υπ' αριθμό 15256/13 Ε.Δ. Λευκωσίας για τα αδικήματα της νυχτερινής διάρρηξης κατοικίας, της διάρρηξης κτιρίου και κλοπής και της κλοπής από κατοικία, για τα οποία του επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 18 μηνών, 15 μηνών και 12 μηνών αντίστοιχα και διατάχθηκε όπως οι εν λόγω ποινές συντρέχουν με την ποινή φυλάκισης 11 μηνών και 11 ημερών για την οποία του είχε προηγουμένως δοθεί προεδρική χάρη στην ποινική υπόθεση υπ' αριθμό 7996/10. Στα πλαίσια της ποινικής υπόθεσης 15256/13 λήφθηκε υπόψη η ποινική υπόθεση υπ' αριθμό 620/13 Ε.Δ. Λευκωσίας, η οποία αφορούσε το αδίκημα της συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος και το αδίκημα της διάρρηξης κτιρίου και κλοπής. Μετά την παράθεση των γεγονότων εκ μέρους της Κατηγορούσας Αρχής, για την παρούσα υπόθεση και για αυτές που θα ληφθούν υπόψη, καθώς επίσης την αναφορά στις προηγούμενες καταδίκες, ο συνήγορος του κατηγορουμένου πριν προβεί σε ολοκληρωμένη αγόρευση για μετριασμό της ποινής, έθεσε υπόψη τόσο στο Δικαστήριο όσο και στην Κατηγορούσα Αρχή, Έκθεση του κλινικού ψυχολόγου Χρίστου Σαββίδη. Η Κατηγορούσα Αρχή αμφισβήτησε το περιεχόμενο της και ως εκ τούτου άρχισε η διεξαγωγή διαδικασίας Reverse Newton Trial. Τελικά οι συνήγοροι των δύο πλευρών δήλωσαν από κοινού ως παραδεκτό γεγονός ότι ο κατηγορούμενος πάσχει από αντικοινωνική διαταραχή προσωπικότητας, παρορμητικότητα και είναι χαμηλής νοητικής ικανότητας. Επίσης ότι είναι χρήστης κάνναβης από πολύ μικρής ηλικίας και τα τελευταία χρόνια χρήστης σκληρών ναρκωτικών και δη ηρωίνης, κοκαΐνης και αμφεταμίνης. Υπό το φως αυτών των δεδομένων ο συνήγορος του κατηγορουμένου προέβη σε αγόρευση για μετριασμό της ποινής στην οποία επικεντρώθηκε στις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων και στις προσωπικές συνθήκες του κατηγορουμένου. Περαιτέρω τόνισε την άμεση παραδοχή του στο Δικαστήριο, την συνεργασία του με την Αστυνομία και την έμπρακτη μεταμέλεια που εξάγεται από αυτές. Αν και αναγνώρισε ότι η σοβαρότητα των αδικημάτων διαπιστώνεται από το μέγιστο ύψος της προβλεπόμενης, γι' αυτά, ποινής καθώς και ότι αυτά πρέπει να αντιμετωπίζονται με αυστηρότητα και με επιβολή αποτρεπτικών ποινών, εν τούτοις εισηγήθηκε ότι η ποινή πρέπει να είναι κάτω των 3 ετών, να ανασταλεί αυτή και να εκδοθεί διάταγμα επιτήρησης του κατηγορουμένου έτσι ώστε να ενταχθεί σε πρόγραμμα απεξάρτησης, στο οποίο έτυχε έγκρισης κατόπιν αιτήματος του πριν τη σύλληψη του. Η αυστηρότητα με την οποία αντιμετωπίζει ένα αδίκημα ο νομοθέτης, όπως προσδιορίζεται από το ανώτατο όριο ποινής, συνιστά ένα από τους παράγοντες που συνθέτουν την σοβαρότητα του αδικήματος. Το στοιχείο αυτό, λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής και συνεκτιμάται με τα γεγονότα της υπόθεσης, τόσο για την επιλογή του είδους της ποινής όσο και για τον καθορισμό της έκτασης της (βλ. Διευθυντής Τμήματος Επιθεωρήσεις Εργασίας ν. Χρυσοστόμου κ.ά.

(2002)2 ΑΑΔ 575). Σύμφωνα δε με την υπόθεση Λεβέντης ν. Αστυνομίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 632, το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από τον Νόμο, είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για να επιμετρήσει την ποινή που θα επιβάλει. Τα αδικήματα που διέπραξε ο κατηγορούμενος είναι πολύ σοβαρά, γεγονός που αντικατοπτρίζεται από τις προβλεπόμενες ποινές. ΕΜΠΡΗΣΜΟΣ Το αδίκημα του εμπρησμού κάτω από το άρθρο 315(α) και (β) του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 είναι ένα από τα πλέον σοβαρά αδικήματα του Ποινικού Κώδικα και τιμωρείται μέχρι και δεκατέσσερα έτη φυλάκισης. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Ανδρέα Ευαγγέλου

(2001)2 Α.Α.Δ. 678, στην κατηγορία του εμπρησμού κατά παράβαση του άρθρου 315(α) του Κεφ. 154, όπου ο κατηγορούμενος ηλικίας 56 ετών, προέβη σε παραδοχή, με λευκό ποινικό μητρώο και υπήρχε προσχεδιασμός του εγκλήματος με κίνητρο την είσπραξη από την ασφάλεια για επίλυση σοβαρών οικονομικών προβλημάτων, η επιβολή από το Πρωτόδικο Δικαστήριο 20μηνης φυλάκισης με τριετή αναστολή κρίθηκε έκδηλα ανεπαρκής και αντικαταστάθηκε κατ' έφεση με ποινή φυλάκισης 3 ετών. Στην υπόθεση Μάριος Χριστοδούλου Μελανίτης ν. Κυπριακής Δημοκρατίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 309 για εμπρησμό κατά παράβαση του άρθρου 315(α) του Κεφ. 154 όπου ο κατηγορούμενος ήταν νεαρής ηλικίας, βρισκόταν σε κατάσταση μέθης και υπό συναισθηματική φόρτιση κατά τη διάπραξη του αδικήματος, βαρύνετο με τρεις προηγούμενες καταδίκες, οι δύο από τις οποίες αφορούσαν διαρρήξεις και κλοπές και η τρίτη αφορούσε κλοπή και κακόβουλη ζημιά, η επιβολή ποινής φυλάκισης 2 ½ ετών, από το πρωτόδικο Δικαστήριο επικυρώθηκε κατ' έφεση. Λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Η διάπραξη του αδικήματος του εμπρησμού ευρίσκεται σε έξαρση τα τελευταία χρόνια. Σχεδόν καθημερινά διαπράττονται τέτοια αδικήματα εμπρησμού ως μέσο επίτευξης παρανόμων στόχων. Η έξαρση αυτή στη διάπραξη τέτοιων αδικημάτων επιβάλλει στα Δικαστήρια την υποχρέωση επιβολής αποτρεπτικών ποινών σε μια προσπάθεια περιορισμού της εγκληματικής δράσης των παρανόμων και για την προστασία της ζωής και της περιουσίας των πολιτών». Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Χριστάκη Αναστασίου

(2005)2 Α.Α.Δ. 125, ο κατηγορούμενος, ο οποίος αντιμετώπιζε κατηγορίες εμπρησμού, κατά παράβαση των άρθρων 315(α) και 20 του Κεφ. 154, εμπρησμού, κατά παράβαση των άρθρων 315 και 316(β) του Κεφ. 154 και πρόκλησης κακόβουλης ζημιάς σε περιουσία, κατά παράβαση του άρθρου 324

(1)του Κεφ. 154, ήταν χρήστης ναρκωτικών με ψυχολογικά προβλήματα και μαζί με τον εγκέφαλο της παρανομίας, σχεδίασαν με τέτοιο τρόπο τον εμπρησμό ώστε να επέλθει γενική καταστροφή στον χώρο όπου έλαβε χώραν, ήτοι εργοστάσιο επίπλωσης, προκαλώντας ζημιά ύψους Λ.Κ.1.390.950. Η επιβολή 3 ετών φυλάκισης κρίθηκε έκδηλα ανεπαρκής και αυξήθηκε κατ' έφεση σε 5ετή φυλάκιση. Όσον αφορά το αδίκημα του εμπρησμού, τονίστηκε ότι: «Το κοινό πρέπει να προστατευθεί από τέτοια εγκλήματα που προκαλούν ζημιά όχι μόνο στα θύματα τους, αλλά δημιουργούν και στους πολίτες αίσθημα ανασφάλειας και φόβο για την επικράτηση της παρανομίας. Δεν μπορεί τέτοιου είδους εγκλήματα να οργιάζουν και να μένουν ατιμώρητα». Στην υπόθεση Malkhaz Gaprindashvili v. Δημοκρατίας

(2013)2 Α.Α.Δ. 424, το Ανώτατο Δικαστήριο, αφού ανέφερε ότι το αδίκημα του εμπρησμού είναι ένα από τα πλέον σοβαρά αδικήματα του Ποινικού Κώδικα και διαχρονικά παρατηρείται έξαρση στη διάπραξη της μορφής αυτής αδικημάτων, επικύρωσε την επταετή φυλάκιση που επέβαλε το πρωτόδικο Δικαστήριο κατόπιν καταδίκης για εμπρησμό αυτοκινήτου ενώ αυτό ήταν σταθμευμένο. ΚΑΚΟΒΟΥΛΗ ΒΛΑΒΗ Το αδίκημα της κακόβουλης βλάβης, του άρθρου 324

(1)του Κεφ. 154, τιμωρείται μέχρι δύο έτη φυλάκισης. Σύμφωνα με τη νομολογία, για το αδίκημα της κακόβουλης ζημιάς συνήθως επιβάλλονται ποινές φυλάκισης. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Charitou v. The Republic

(1987)2 C.L.R. 170, Γρηγορίου v. Δημοκρατίας

(1993)2 Α.Α.Δ. 158 και Τσιλικίδη ν. Αστυνομίας

(2013)2 Α.Α.Δ. 272. ΔΙΑΡΡΗΞΗ ΚΑΙ ΚΛΟΠΗ Το αδίκημα αυτό τιμωρείται με ποινή φυλάκισης μέχρι επτά έτη. Πέραν της σοβαρότητας, πρόκειται δυστυχώς και για αδικήματα που, παρά τις αυστηρές ποινές που έχουν επιβληθεί, αυτά δεν κοπάζουν αλλά απεναντίας βρίσκονται σε έξαρση. Οι διαρρήξεις, οι κλοπές και άλλα ομοειδή αδικήματα βρίσκονται πραγματικά στην πρώτη γραμμή εγκληματικότητας. Το γεγονός αυτό είναι πολύ ανησυχητικό και καθιστά αναγκαία την αυστηρή αντιμετώπιση από τα Δικαστήρια με σκοπό την αναχαίτιση και την αποτροπή τους (βλέπε μεταξύ άλλων τις υποθέσεις Παναγή v. Αστυνομίας

(1993)2 Α.Α.Δ. 47, Παναγίδης v. Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 104 και Κυριάκου v. Αστυνομίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 601). Στην υπόθεση Παναγιώτου (Αντάρτης) ν. Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 138 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Η ανάγκη για την αυστηρή αντιμετώπιση των πιο πάνω αδικημάτων λόγω κυρίως της συχνότητας τους έχει τονιστεί επανειλημμένα από το Ανώτατο Δικαστήριο (Βλ. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Ανδρέου

(1994)2 Α.Α.Δ. 194, Dirazo ν. Δημοκρατίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 197, Φιλίππου ν. Αστυνομίας

(1994)2 Α.Α.Δ. 113, Al-Awar κ.α. ν. Δημοκρατίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 160). Μάλιστα πολύ πρόσφατα (βλ. Παναγίδης ν. Δημοκρατίας Ποινική ΄Εφεση 6239/18.4.97), η απόφαση του Εφετείου αρχίζει με τη θλιβερή διαπίστωση πως τα τελευταία χρόνια το έγκλημα στην Κύπρο παρουσιάζει αυξητική τάση. Καταλήγει δε με τη διακήρυξη της υποστήριξης του Εφετείου σε αυστηρές ποινές για τέτοιου είδους συμπεριφορά. Στην ίδια απόφαση επισημαίνονται τα πιο κάτω: 'οι κλοπές, οι διαρρήξεις και άλλα ομοειδή αδικήματα είναι στην πρώτη γραμμή της εγκληματικότητας χωρίς να δείχνουν σημεία κάμψης. Σημειώνεται αντίθετα έξαρση. Τα δικαστήρια αντιμετώπισαν τέτοια εγκλήματα με αυστηρότητα γιατί προκαλούν ρήγματα στην έννομη τάξη και διαβίωση και διαβρώνουν συνάμα το αίσθημα ασφάλειας του πολίτη'.» Πιο πρόσφατα, στην υπόθεση David Piliev v. Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 587, λέχθηκαν τα εξής: «Τα αδικήματα των διαρρήξεων και κλοπών είναι αδικήματα τα οποία απασχολούν τα δικαστήρια σχεδόν καθημερινά. Αυτό επιβάλλει αντιμετώπιση των παραβατών κατά τρόπο που να συμβάλλει στην αποτροπή διάπραξης τέτοιων αδικημάτων. Η ανάγκη αυτή τονίστηκε κατ' επανάληψη.» Η υπόθεση Πισκόπου v. Δημοκρατίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 342 προσφέρει χρήσιμη καθοδήγηση ως προς την αποτροπή, στο ακόλουθο απόσπασμα: «Η αποτροπή, ως παράγοντας ο οποίος επενεργεί στον καθορισμό της ποινής έχει δύο παραμέτρους. Η μια έχει ως λόγο την αποτροπή του ίδιου του παραβάτη από την επανάληψη του εγκλήματος, ή παρομοίων εγκλημάτων στο μέλλον. Η άλλη αφορά την αποτροπή τρίτων από την διάπραξη ομοίων ή παρομοίων εγκλημάτων. Στη δεύτερη περίπτωση η αποτροπή έχει δύο συνιστάμενες: Πρώτο, την αποτροπή η οποία είναι συνυφασμένη με την σοβαρότητα του εγκλήματος .. και δεύτερο την αποτροπή ως μέσου για την καταστολή εγκλημάτων που βρίσκονται σε έξαρση. Στην περίπτωση σοβαρών εγκλημάτων το στοιχείο της αποτροπής είναι αλληλένδετο με τη σοβαρότητα της κατηγορίας εγκλημάτων στην οποία ανήκει το υπό τιμωρία έγκλημα και στην εγγενή ανάγκη για την αποτροπή τους.» Στην Παναγίδης ν. Δημοκρατίας (ανωτέρω) για παρόμοια αδικήματα το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε ποινή φυλάκισης 5 ετών για κατηγορούμενο με συστηματική εγκληματική τάση, ήτοι για συνολικά 116 αδικήματα. Βαρύνετο με 6 προηγούμενες καταδίκες και εκκρεμούσαν εναντίον του 28 υποθέσεις που λήφθηκαν υπόψη. Στη Μιχαήλ v. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 487, ποινή φυλάκισης 4 ετών για 6 διαρρήξεις και κλοπές με 3 προηγούμενες καταδίκες δεν κρίθηκε υπερβολική αλλά μειώθηκε σε 3 χρόνια λόγω επιδείνωσης της υγείας του εφεσείοντα μετά την καταδίκη. Στην Κλεοβούλου v. Δημοκρατίας

(1999)2 Α.Α. Δ. 485, επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 4 ετών για τέσσερις κατηγορίες που αφορούσαν τη διάρρηξη κατοικιών. Λήφθηκαν υπόψη 10 παρόμοιες υποθέσεις και ο κατηγορούμενος βαρύνετο με 5 προηγούμενες καταδίκες. Στην Κυριάκου v. Αστυνομίας (ανωτέρω) επικυρώθηκε από το Εφετείο, κατά πλειοψηφία, η ποινή των 2 ετών που επιβλήθηκε στον εφεσείοντα για διάρρηξη περιπτέρου και κλοπή, την οποία παραδέχθηκε και απολογήθηκε. Λήφθηκαν άλλες 10 υποθέσεις κλοπών, κυρίως ζώων, και βαρύνετο με δύο προηγούμενες καταδίκες. Στην πολύ πιο πρόσφατη υπόθεση Τράντα v. Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 8/16, ημ. 14/11/16, ο εφεσείων παραδέχθηκε συνωμοσία προς διάπραξη κακουργήματος, διάρρηξη κατοικίας, κλοπή από κατοικία και δύο κλοπές. Λήφθηκαν υπόψη δύο ποινικές υποθέσεις και 9 υποθέσεις ποινικών φακέλων. Οι συντρέχουσες ποινές φυλάκισης των 2 ½ και 2 ετών μειώθηκαν σε ποινές 15 και 6 μηνών αντίστοιχα λόγω του ότι κρίθηκε πως το πρωτόδικο Δικαστήριο δεν εκτίμησε σωστά τον τρόπο δράσης του εφεσείοντος και κυρίως τα ψυχικά του προβλήματα. Στην υπόθεση William Jamas v. Δημοκρατίας

(2013)2 Α.Α.Δ. 10, η οποία αφορούσε διαρρήξεις και κλοπές, αναφέρθηκε ότι, όπως καταδεικνύεται από τη νομολογία, όπου ο κατηγορούμενος βαρύνεται με πολλές προηγούμενες καταδίκες το μέτρο της ποινής φαίνεται να είναι μεταξύ 4 και 5 ετών, κάνοντας αναφορά μεταξύ άλλων στην Παναγίδης (ανωτέρω), στην Κλεοβούλου (ανωτέρω), στη Φραντζίδης ν. Αστυνομίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 158 στην οποία ο κατηγορούμενος είχε 4 προηγούμενες καταδίκες και επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 4 ετών και στη Φραντζίδης ν. Αστυνομίας

(2011)2 Α.Α.Δ. 146, όπου ο κατηγορούμενος είχε 3 προηγούμενες καταδίκες και επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 4 ετών. Θα πρέπει επίσης να λεχθεί ότι όσο πιο μεγάλος είναι ο προσχεδιασμός ενός εγκλήματος, τόσο πιο σοβαρό καθίσταται και το έγκλημα και συνεπώς επιβάλλεται και πιο αυστηρή ποινή (βλ. Γενικός Εισαγγελέας v. Ευαγγέλου

(2001)2 Α.Α.Δ. 678). ΄Οπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Παναγίδη v. Δημοκρατίας (ανωτέρω), ο σχεδιασμός και η συστηματική εγκληματική δράση αποτελούν επιβαρυντικό παράγοντα ενώ και η μεγάλη αξία των κλαπέντων αποτελεί στοιχείο επίτασης της ποινής. Στο σημείο αυτό τονίζουμε πως οι προηγούμενες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου είναι ενδεικτικές του μέτρου τιμωρίας για παρομοίας φύσης αδικήματα, αλλά δεν αποτελούν ένα σταθερό δείκτη καθορισμού ποινής καθότι η ποινή σε κάθε υπόθεση εξαρτάται από τα ιδιαίτερα περιστατικά της και του παραβάτη, όπως λέχθηκε στην υπόθεση Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας

(2000)2 Α.Α.Δ.

1. Από τα γεγονότα που αναφέρθηκαν για κάθε κατηγορία φαίνεται ότι ο κατηγορούμενος στις 3/11/16, λίγο μετά τα μεσάνυκτα, είχε πάρει απόφαση, στο πέρασμα του, να μην αφήσει αυτοκίνητο, στο οποίο είχε σχετικά εύκολη πρόσβαση, που να μην του θέσει φωτιά, αφού από η ώρα 00:30 μέχρι τις 01:00 προέβη σε εμπρησμό τεσσάρων αυτοκινήτων, με ισάριθμες κακόβουλες ζημιές. Οι οποίοι εμπρησμοί ευτυχώς γίνονταν αντιληπτοί και εκτός από μια περίπτωση, κατ' εκείνο το βράδυ, που το όχημα καταστράφηκε ολοσχερώς, στις άλλες περιπτώσεις η ζημιά περιορίστηκε, έστω, από μια και κάτι χιλιάδα μέχρι σχεδόν τρεις χιλιάδες ευρώ. Η μανία του αυτή δεν κόπασε αφού στις 20/11/2016 και περί ώρα 01:00, στις 25/12/16 περί ώρα 19:30 και 20:15 καθώς και στις 26/12/16 περί ώρα 03:30 προέβη σε εμπρησμό τριών αυτοκινήτων και ενός σκάφους, που εκτός πάλι από μια περίπτωση που καταστράφηκε ολοσχερώς το όχημα, στις άλλες περιπτώσεις περιορίστηκαν οι ζημιές, επειδή και πάλι αυτοί έγιναν αντιληπτοί και έτυχαν γρήγορης επέμβασης με αποτέλεσμα να αποφευχθούν τα χειρότερα. Συνολικά ο κατηγορούμενος διέπραξε οκτώ εμπρησμούς σε διάστημα δύο μηνών προκαλώντας σημαντικές ζημιές συνολικού ύψους €26.030 και δεν αποζημίωσε κανένα από τα θύματα του. Δεν αρκέστηκε όμως στον εμπρησμό των αναφερθέντων. Προέβη και σε διάρρηξη και κλοπή μεταξύ της 25ης και της 26ης Δεκεμβρίου του 2016, επανερχόμενος στην προηγούμενη έκνομη συμπεριφορά του, ενώ παρόμοια εγκληματική δράση επέδειξε και προηγουμένως, στα πλαίσια των υποθέσεων που λαμβάνονται υπόψη. Συγκεκριμένα, κατά τον Απρίλιο και Μάιο του 2016, σε διάστημα περίπου 15 ημερών, διέπραξε ακόμα 4 διαρρήξεις και κλοπές συνολικού ύψους €1.344,60, ποσό που επίσης δεν έχει αποζημιωθεί. Σε αυτά προστίθεται και η κλοπή και η παράνομη κατοχή της μοτοσικλέτας κατά τον Ιανουάριο του
2. Είναι βεβαίως ευτύχημα πως οι ενέργειες του κατηγορουμένου επέφεραν μόνο υλικές ζημιές, παρά το απρόβλεπο που τέτοιες ενέργειες εξ αντικειμένου εμπεριέχουν, και ταυτόχρονα δείχνουν μια άκρως επικίνδυνη και ανησυχητική συμπεριφορά ενός ατόμου το οποίο απερίσκεπτα και επικίνδυνα καταστρέφει την περιουσία των συνανθρώπων του. Είναι γνωστή η νομική αρχή πως εκεί όπου η ποινή επιβάλλεται να έχει χαρακτήρα αποτρεπτικό οι προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου έχουν περιθωριακή σημασία (βλ. Χρυσοστόμου v. Δημοκρατίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 18). Όμως ακόμη και στις περιπτώσεις σοβαρών αδικημάτων για τα οποία διαπιστώνεται η ανάγκη για επιβολή αυστηρών και αποτρεπτικών ποινών, είναι καλά καθιερωμένη η νομική αρχή πως το καθήκον του Δικαστηρίου για εξατομίκευση δεν ατονεί, νοουμένου ότι η εξατομίκευση δεν οδηγεί στην εξουδετέρωση του στοιχείου της αποτροπής που επιβάλλουν η φύση και τα περιστατικά της υπόθεσης. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Φιλίππου ν. Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 245 και Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 224. Στα πλαίσια αυτά λαμβάνουμε κατ΄ αρχάς υπόψιν πως η ψυχική κατάσταση του κατηγορουμένου, όπως αυτή έχει περιγραφεί ανωτέρω, σχετίζεται με την παραβατική του συμπεριφορά. Ειδικότερα, λαμβάνουμε υπόψη πως ο κατηγορούμενος πάσχει από αντικοινωνική διαταραχή προσωπικότητας, παρορμητικότητα και είναι χαμηλής νοημοσύνης. Αυτή η ψυχική του κατάσταση και η διαταραχή είναι μια μόνιμη κατάσταση κατά την οποία ο παθών δεν δείχνει κανένα απολύτως σεβασμό για τα δικαιώματα των συνανθρώπων του, δηλαδή είναι ενάντια στην κοινωνία, αντικοινωνικός με την έννοια πως στο μυαλό του έχει την τάση να βλάπτει την κοινωνία. Αυτή ακριβώς η κατάσταση του τον οδήγησε και στη διάπραξη των αδικημάτων του εμπρησμού, στα πλαίσια της αντικοινωνικής συμπεριφοράς του και πρόκλησης ζημιάς στους συνανθρώπους του. Αυτή η ψυχική κατάσταση του κατηγορουμένου η οποία συνέδραμε στη διάπραξη των αδικημάτων της παρούσας υπόθεσης, δεν αποτελεί δικαιολογία για τις άνομες και ομολογουμένως επικίνδυνες πράξεις του κατηγορουμένου, όμως ταυτόχρονα αποκαλύπτει πως ο δράστης είναι ένα πρόσωπο που πάσχει από μια μόνιμη ψυχική διαταραχή και η οποία του μείωσε τον αυτοέλεγχο και την αντίσταση να προβεί στα αδικήματα. Έτσι δεχόμαστε τη θέση της Υπεράσπισης πως ο κατηγορούμενος ενήργησε κάτω από την επίδραση της ψυχικής του κατάστασης και χωρίς εκδικητικά κίνητρα ή την αποκόμιση οποιουδήποτε οφέλους. Όπως έχει νομολογιακά αναγνωρισθεί τα ψυχικά προβλήματα ενός δράστη λαμβάνονται υπόψη κατά την επιμέτρηση της ποινής. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Μιχάλης Ψύλλας v. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 430 και Τράντα v. Αστυνομίας (ανωτέρω). Βεβαίως στην προκειμένη περίπτωση ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει και χρόνιο πρόβλημα χρήσης ναρκωτικών και μάλιστα τα τελευταία χρόνια σκληρών ναρκωτικών, ήτοι ηρωίνης, κοκαΐνης και αμφεταμίνης. Παρόλο που η χρήση ναρκωτικών δεν φαίνεται να επηρέασε με οποιονδήποτε τρόπο τον κατηγορούμενο όσον αφορά την ώθηση στην εγκληματική του δράση, εντούτοις αναμφίβολα η χρήση ναρκωτικών και δη σκληρών ναρκωτικών, σε συνδυασμό και με τα ψυχολογικά προβλήματα του κατηγορουμένου λαμβάνονται υπόψη ως μετριαστικοί παράγοντες. Σχετική είναι η υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας v. Αναστασίου (ανωτέρω), στην οποία αναφέρθηκαν τα εξής: «Έχουμε τη γνώμη πως η έξις του εφεσίβλητου στα ναρκωτικά από νεαράς ηλικίας και τα ψυχολογικά του προβλήματα, ορθά λήφθηκαν υπόψη ως μετριαστικοί παράγοντες. Θα΄ πρεπε όμως να αξιολογηθούν μέσα στο ευρύτερο πλαίσιο των περιστατικών της υπόθεσης, και βεβαίως έχοντας κατά νου και το μέγεθος της εγκληματικής ενέργειας». Στο σημείο αυτό είναι σκόπιμο να αναφερθούμε και γενικότερα στις προσωπικές συνθήκες του κατηγορουμένου. Σύμφωνα με την Έκθεση του Τμήματος Κοινωνικής Ευημερίας, ο κατηγορούμενος είναι 28 ετών, από τη Λευκωσία, το τέταρτο παιδί της οικογένειας, που φοίτησε μέχρι την Α΄ τάξη Γυμνασίου, απαλλάγηκε από την εκτέλεση της στρατιωτικής του θητείας στην Εθνική Φρουρά, άγαμος, χωρίς εισοδήματα, ο οποίος λάμβανε μηνιαίο κρατικό επίδομα λόγω ανικανότητας για εργασία, αφού η χρήση ναρκωτικών του επέφερε προβλήματα στη συνέχιση της εκπαίδευσης του ως αναβάτης. Είχε άσχημη παιδική και εφηβική ηλικία λόγω των διαπληκτισμών και των συγκρούσεων των γονιών του και δη έβλεπε τη μητέρα του να δέχεται την άσκηση σωματικής βίας από τον πατέρα του, καθώς και ο ίδιος έπεσε θύμα κακοποίησης από τον πατέρα του, γεγονότα που επηρέασαν αρνητικά τη διαμόρφωση της προσωπικότητας του και αποτέλεσαν και τον κύριο λόγο να οδηγηθεί στη χρήση ναρκωτικών. Ο ίδιος περιγράφει τον εαυτό του ως παιδί και έφηβο ζωηρό και ατίθασο και παρόλο που έτυχε στήριξης και καθοδήγησης από τους γονείς του ανέπτυξε παραβατική συμπεριφορά. Όμως τα τελευταία έξι χρόνια έχουν βελτιωθεί οι σχέσεις με τους γονείς του κάτι το οποίο επέδρασε θετικά στην ψυχική του κατάσταση. Πριν από τη σύλληψη του αναγνώρισε την ανάγκη του για απεξάρτηση και όπως αναφέρεται στην Έκθεση του Τμήματος Κοινωνικής Ευημερίας, εντάχθηκε σε θεραπευτικό πρόγραμμα απεξάρτησης το οποίο δεν ολοκλήρωσε λόγω της σύλληψης και κράτησης του, σε αντίθεση με την αναφορά του δικηγόρου του ότι έγινε αποδεκτός αλλά δεν πρόλαβε να ενταχθεί λόγω της σύλληψης και κράτησης του, την οποία προσπάθεια λαμβάνουμε υπόψη, όποια μορφή και να είχε και εκφράζουμε την ελπίδα και προτροπή να συνεχίσει. Λαμβάνουμε επίσης υπόψη ότι από τη σχέση που είχε, η οποία δεν υφίσταται πλέον λόγω της εξάρτησης του, απέκτησε ένα αγόρι ηλικίας σήμερα 6 ετών, του οποίου την φύλαξη και φροντίδα ανέλαβε η μητέρα του, με το οποίο έχει αραιή και όχι τακτική επικοινωνία λόγω της εξάρτησης του στα ναρκωτικά. Ως ελαφρυντικούς παράγοντες για τον κατηγορούμενο λαμβάνουμε υπόψη την συνεργασία του με την Αστυνομία, ένεκα της οποίας εξιχνιάσθηκαν τα αδικήματα για τα οποία βρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου, την ομολογία του στην Αστυνομία και την άμεση παραδοχή του στο Δικαστήριο, η οποία εμπεριέχει το στοιχείο της μεταμέλειας, βλ. Δημήτρη Βασιλείου ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 110/14 ημ. 15/6/15, στην οποία γίνεται παραπομπή στην υπόθεση Χαρτούπαλος ν. Δημοκρατίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 28 και στο ακόλουθο απόσπασμα: «Tονίζουμε συναφώς ότι η παραδοχή ενοχής πρέπει να αμοίβεται με σχετική έκπτωση στην ποινή. Αυτό ενθαρρύνει τους αδικοπραγούντες να παραδέχονται ενοχή με συνέπεια να μην σπαταλάται πολύτιμος χρόνος στην εκδίκαση υποθέσεων. Αποτελεί πορεία που προάγει τους σκοπούς της δικαιοσύνης.» Χωρίς να παραγνωρίζουμε όλες τις δυσκολίες που αντιμετώπισε ο κατηγορούμενος από την παιδική του ηλικία και εξακολουθεί να αντιμετωπίζει μέχρι και σήμερα, λαμβάνουμε επίσης υπόψη το γεγονός ότι βαρύνεται με σωρεία προηγούμενων καταδικών. Μάλιστα δεν μας διαφεύγει πως στο παρελθόν του δόθηκε προεδρική χάρη, αυτός δεν εκτίμησε ούτε και εκμεταλλεύτηκε αυτή την ευκαιρία για αλλαγή πορείας στη ζωή του με τη διαγωγή ενός έντιμου βίου και την προσπάθεια απεξάρτησης του με αποτέλεσμα τη συνέχιση της εγκληματικής του συμπεριφοράς προκαλώντας ζημιές στους συνανθρώπους του. Επαναλαμβάνουμε πως τα Δικαστήρια πάντοτε επικροτούν οποιαδήποτε προσπάθεια απεξάρτησης ή αναμόρφωσης του δράστη, σε όποιο χρονικό στάδιο και αυτή επέλθει, όμως αυτή συνεκτιμάται με όλους τους υπόλοιπους παράγοντες και κυρίως δεν εξαλείφει την αξιόποινη συμπεριφορά. Παρά τη ψυχική του κατάσταση, ο κατηγορούμενος συνεχίζει σχεδόν απρόσκοπτα για αρκετά έτη τώρα μια επικίνδυνη εγκληματική δραστηριότητα σπείροντας το αίσθημα ανασφάλειας και πρόκληση ζημιάς στην κοινωνία. Έτσι λαμβάνουμε υπόψη τις προηγούμενες καταδίκες με τις οποίες βαρύνεται ο κατηγορούμενος, που αφορούν και παρόμοια αδικήματα, γεγονός το οποίο περιορίζει τα ερείσματα επιείκειας, όπως έχει λεχθεί στις υποθέσεις Γεωργίου άλλως Καμμούγιαρος v. Αστυνομίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 565 και Τσιάκκα κ.ά. v. Αστυνομίας

(2011)2 Α.Α.Δ. 282. Όπως τονίστηκε στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Ματθαίου

(1994)2 Α.Α.Δ. 1 οι προηγούμενες καταδίκες αποτελούν ένδειξη της στάσης και του σεβασμού ενός κατηγορουμένου στους Νόμους της πολιτείας, κάτι το οποίο χαρακτηρίζει τον κατηγορούμενο. Έχοντας κατά νου όλα τα πιο πάνω και λαμβάνοντας υπόψη τη σοβαρότητα των αδικημάτων, την αυστηρότητα και την αποτρεπτικότητα με την οποία πρέπει να αντιμετωπίζονται αυτά, και από την άλλη τα γεγονότα της υπόθεσης, όπως και τις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου, κρίνεται ότι η μόνη αρμόζουσα ποινή είναι αυτή της φυλάκισης. Θεωρούμε πως αυτή είναι αναγκαία τόσο για την προστασία του κοινωνικού συνόλου αλλά και για την προστασία και το όφελος και του ίδιου του κατηγορουμένου ο οποίος θα παραμείνει μακριά από οποιασδήποτε μορφής εγκληματική δράση και συνάμα θα δύναται να λαμβάνει ψυχολογική στήριξη και βοήθεια στις Κεντρικές Φυλακές, όπως ήδη γίνεται κατά το χρονικό διάστημα που βρίσκεται υπό κράτηση. Μας έχει προβληματίσει ιδιαίτερα η έκταση της ποινής, όμως θεωρούμε ότι όλα τα δεδομένα της υπόθεσης συνηγορούν υπέρ της επιβολής των ακόλουθων ποινών: Στις Κατηγορίες 1, 3, 5, 7, 9, 11, 13 και 15 ποινή φυλάκισης 5 ετών σε καθεμιά. Στις Κατηγορίες 2 και 16 ποινή φυλάκισης 18 μηνών σε καθεμιά. Στις Κατηγορίες 4, 6, 8 και 10 ποινή φυλάκισης 15 μηνών σε καθεμιά. Στις Κατηγορίες 12 και 14 ποινή φυλάκισης 12 μηνών σε καθεμιά. Στην Κατηγορία 17 ποινή φυλάκισης 2 ετών. Οι ποινές να συντρέχουν. Ενόψει του ύψους των ποινών δεν τίθεται ζήτημα εξέτασης ενδεχόμενης αναστολής και έκδοσης διατάγματος επιτήρησης. Οφείλουμε όμως να αναφέρουμε πως η υπόθεση Ιωάννου v. Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. Άρ. 140/14, ημ. 8.4.15, στην οποία παρέπεμψε ο συνήγορος Υπεράσπισης δεν τυγχάνει εφαρμογής στην παρούσα. Στην υπόθεση εκείνη, η οποία αφορούσε ανθρωποκτονία, τόσο τα γεγονότα διάπραξης του αδικήματος όσο και οι προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου ήταν πολύ διαφορετικά. Εκεί ο κατηγορούμενος ήταν νεαρός ηλικίας 17 ετών ο οποίος παρουσίαζε διανοητική καθυστέρηση και φοιτούσε σε ειδικό σχολείο, του οποίου η νοητική ή μαθησιακή ικανότητα, κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν παιδιού ηλικίας 14 ετών, με πάθηση εγκεφαλοπάθειας, χωρίς ιστορικό επιθετικότητας ή επικινδυνότητας και χωρίς να χαρακτηρίζεται επικίνδυνος στον παρόντα χρόνο και για το μέλλον, ενήργησε ανόητα και επιπόλαια, όχι όμως στα πλαίσια επιθετικής, εκφοβιστικής ή προσβλητικής συμπεριφοράς έναντι του θύματος και χωρίς να έχει ιστορικό τέτοιας συμπεριφοράς έναντι του (θύματος) και η ενέργεια του διαφοροποιείτο από τον οργανωμένο εμπρησμό. Στα πλαίσια εξέτασης της ποινής το Ανώτατο Δικαστήριο υπό τις συγκεκριμένες περιστάσεις δίδοντας τη δέουσα σημασία στην υποκειμενική διάσταση της περίπτωσης, όπως τέθηκε ενώπιον του Κακουργιοδικείου, θεωρώντας ότι την κατατάσσει στο μεταίχμιο με τις περιπτώσεις του άρθρου 210 του Ποινικού Κώδικα παρά το τραγικό αποτέλεσμα, και αφού ο κατηγορούμενος είχε εκτίσει ήδη στη φυλακή δέκα περίπου μήνες, μείωσε την ποινή στα τρία έτη. Λαμβάνοντας επίσης υπόψη τα ιδιαίτερα προβλήματα του κατηγορουμένου και ότι η άμεση εκτέλεση της ποινής φυλάκισης θα είχε ως συνέπεια τη διακοπή για μεγάλο χρονικό διάστημα της φοίτησης του σε ειδικό σχολείο, ανέστειλε την ποινή φυλάκισης για περίοδο τριών ετών και εξέδωσε διάταγμα επιτήρησης δυνάμει του άρθρου 5 του περί της Υφ΄ Όρον Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ορισμένας Περιπτώσεις Ν.95/1972 όπως τροποποιήθηκε. Στην παρούσα, ο κατηγορούμενος είναι ηλικίας 28 ετών, με πλούσιο παρελθόν παραβατικής συμπεριφοράς και με τέτοια ψυχική κατάσταση που παρουσιάζει αντικοινωνική δράση και τον καθιστά επικίνδυνο για την κοινωνία και ειδικά την περιουσία συνανθρώπων του, ο οποίος μάλιστα έτυχε της ευκαιρίας παλαιότερα να αλλάξει πορεία και αντ΄ αυτού επανήλθε στην ίδια έκνομη συμπεριφορά του, διαπράττοντας τα σοβαρότερα αδικήματα του εμπρησμού. Ως εκ τούτου η σχετική εισήγηση δεν θα μπορούσε να βρει έρεισμα. Κατά την επιβολή ποινής λήφθηκαν υπόψιν η υπόθεση 19457/06 Ε.Δ. Λευκωσίας και η υπόθεση Μ.Ε. Σ/50/17. Οι συντρέχουσες ποινές φυλάκισης μειώνονται κατά το χρονικό διάστημα που ο κατηγορούμενος τελεί υπό κράτηση σύμφωνα με το άρθρο 117

(1)του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, ήτοι από τις 9/1/17 μέχρι σήμερα. Τα έξοδα που ανέρχονται στα €80 να καταβληθούν από τη Δημοκρατία. (Υπ.) .............. Ε. Εφραίμ, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ............. Ν. Γερολέμου, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ............. Σ. Χριστοδουλίδου - Μέσσιου, Α.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Α.Λ.Ο.