ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΡΟΔΟΣΘΕΝΟΥΣ ν. AQUA-MASTERS PLC LTD κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 1

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΡΟΔΟΣΘΕΝΟΥΣ ν. AQUA-MASTERS PLC LTD κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 19419/15, 16/5/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 19419/15 ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΡΟΔΟΣΘΕΝΟΥΣ -εναντίον-

AQUA-MASTERS PLC LTD
ΠΡΑΞΟΥΛΑΣ ΑΝΤΩΝΙΑΔΟΥ
ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΚΥΡΙΑΚΟΥ
ΛΥΣΑΝΔΡΟΥ ΚΥΡΙΑΚΟΥ Κατηγορούμενων Ημερομηνία: 16 Μαΐου, 2017 Εμφανίσεις: Για τον Παραπονούμενο: κος Καραμανώλη. Για την Κατηγορουμένη 1: κος Γεωργίου. ΑΠΟΦΑΣΗ Η Κατηγορουμένη 1 εταιρεία αντιμετωπίζει 38 κατηγορίες, οι οποίες αφορούν κατ΄ ισχυρισμό παραβάσεις του Περί Προστασίας των Μισθών Νόμου του 2007 (Ν.35(Ι)/2007). Σε σχέση με τους Κατηγορουμένους 2 μέχρι και 4, η υπόθεση αποσύρθηκε σε στάδιο προγενέστερο της έναρξης της ακροαματικής διαδικασίας. Την υπόθεση αυτή, την προωθεί ο Παραπονούμενος προσωπικά, ο οποίος καταχώρησε απευθείας ιδιωτική ποινική υπόθεση εναντίον της Κατηγορουμένης για κατ΄ ισχυρισμό οφειλόμενους μισθούς, 13ο μισθό και αναλογία αδειών, για χρονικό διάστημα από το 2011 μέχρι και το
Στα πλαίσια απόδειξης της υπόθεσής του Παραπονουμένου, μαρτυρία έδωσαν ο ίδιος, η Θέμις Πετεβή και ο Χάρης Θεοχάρους. Α. ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΠΑΡΑΠΟΝΟΥΜΕΝΟΥ
Πρώτος Μάρτυρας - Κωνσταντίνος Ροδοσθένους Σύμφωνα με τα όσα δηλώνει ο Παραπονούμενος στη Γραπτή του Δήλωση/Έγγραφο Α, εργαζόταν στην Κατηγορουμένη εταιρεία από το Σεπτέμβριο 2004 μέχρι και τον Σεπτέμβριο
Το 2008, προήχθη σε διευθυντή, θέση την οποία διατήρησε μέχρι και το τέλος της συνεργασίας του με την Κατηγορουμένη η οποία επήλθε, ως ο ισχυρισμός του, όταν εξαναγκάστηκε σε παραίτηση. Με αναφορά στην συμφωνία εργοδότησής του, καταγράφει τα καθήκοντά του και τα ωφελήματα του ως αυτά προβλέπονται στην εν λόγω συμφωνία ημερομηνίας 18/2/2008, η οποία κατατέθηκε ως Τεκμήριο
Στο Τεκμήριο 2 η συμφωνηθείσα μηνιαία αντιμισθία ανέρχεται στο ποσό των €1.800, το οποίο από 1/1/2015 αυξήθηκε στα €2.500 το μήνα, πλέον τα υπόλοιπα αναφερόμενα στο Τεκμήριο 2 ωφελήματα. Το ποσό των €2.500, ήταν ο τελευταίος του μηνιαίος μισθός. Ισχυρίζεται δε ότι, παρά το γεγονός ότι εκτελούσε με ευσυνειδησία τα καθήκοντά του, η Κατηγορουμένη και οι διοικητικοί της σύμβουλοι παραβίαζαν κατ΄ επανάληψη βασικές πρόνοιες της σύμβασης εργοδότησης και της νομοθεσίας. Για τη χρονική περίοδο 1/1/2012 - 31/8/2015 του καταβλήθηκε ποσό μόνο €19.
Ειδικότερα, έχει πληρωθεί ποσό €1.587,60 για κάθε ένα από τους μήνες Ιανουάριο μέχρι και Μάιο 2012, Ιούλιο 2012, Αύγουστο 2012 και Απρίλιο
Για τους μήνες Ιούνιο και Ιούλιο 2014 έχει λάβει συνολικό ποσό €3.319,20 (Τεκμήριο 3 η σχετική επιταγή). Το Μάιο 2015 πληρώθηκε ποσό €1.654,60 το οποίο αφορούσε το μισθό του για το Νοέμβριο 2014 και τον Αύγουστο 2015 πληρώθηκε ποσό €1.654,60 που αφορούσε το μισθό για το Δεκέμβριο 2014 (Τεκμήριο 4 οι σχετικές επιταγές). Κατάθεσε περαιτέρω, ως Τεκμήριο 5, πίνακα τον οποίο ετοίμασε ο ίδιος και στον οποίο φαίνονται οι κατ΄ ισχυρισμό οφειλές της Κατηγορουμένης προς αυτόν. Σημειώνει ότι ζήτησε επανειλημμένα από την Κατηγορουμένη, όπως τηρήσει τις πρόνοιες της σύμβασης εργοδότησης. Παρά τις διαβεβαιώσεις που λάμβανε ότι θα εξοφλούνταν πλήρως τα οφειλόμενα, ποτέ δεν του έγινε σοβαρή πρόταση διευθέτησης. Από το λογιστήριο της Κατηγορουμένης εξασφάλισε βεβαίωση (Τεκμήριο 6), στην οποία καταγράφονται επιταγές για την περίοδο από 30/6/2012 μέχρι και 31/12/2014, συν 13ος μισθός για
Οι επιταγές αυτές, αφορούν τον καθαρό μισθό του που είχε να λαμβάνει κατά την πιο πάνω περίοδο και οι οποίες ενώ έχουν εκδοθεί δεν έχουν πληρωθεί. Το συνολικό αναφερόμενο ως οφειλόμενο ποσό στον Παραπονούμενο μέχρι την 31/12/2014, ως το Τεκμήριο 6, είναι €45.266,
Από το εν λόγω ποσό αφαιρεί τα ποσά που αφορούν στους μήνες Νοέμβριο και Δεκέμβριο 2014, εφόσον αυτά του έχουν καταβληθεί, με αποτέλεσμα το οφειλόμενο ποσό για την πιο πάνω περίοδο να είναι €43.200 (Ως Τεκμήριο 7 (δέσμη) κατατέθηκαν αντίγραφα των επιταγών που αναφέρονται στο Τεκμήριο 6). Το πιο πάνω ποσό παρά τις οχλήσεις του δεν του καταβλήθηκε. Λόγω σοβαρής ασθένειας του διευθύνοντα συμβούλου Μιχάλη Αντωνιάδη, ο Παραπονούμενος έδειξε κατανόηση και έκανε υπομονή περιμένοντας να πληρωθεί. Είχαν κατά περιόδους σταλεί επιστολές προς την Κατηγορουμένη, είτε από τον ίδιο είτε από τους δικηγόρους του, με τις οποίες απαιτούσε την πληρωμή των κατ΄ ισχυρισμό οφειλομένων ποσών. Ειδική αναφορά κάνει στις ακόλουθες επιστολές: · επιστολή ημερομηνίας 8/7/2015, την οποία απέστειλαν οι δικηγόροι του προς την Κατηγορουμένη, με την οποία επέσυραν την προσοχή της στο γεγονός ότι τα οφειλόμενα ποσά συνιστούν δεδουλεύμενους μισθούς και ότι η μη καταβολή αυτών συνιστά ποινικό αδίκημα σύμφωνα με τον περί της Προστασίας των Μισθών Νόμο του 2007 (Ν.35(Ι)/2007). Η εν λόγω επιστολή κατατέθηκε ως Τεκμήριο 8, · επιστολή που έλαβε από την Κατηγορουμένη (Τεκμήριο 9) ημερομηνίας 14/7/
Στην εν λόγω επιστολή είναι ισχυρισμός του Παραπονουμένου ότι «οι Κατηγορούμενοι» αποδέχθηκαν το γεγονός ότι ήταν εργοδοτούμενός τους και ότι οι οφειλές τους προς αυτόν είναι λόγω του θανάτου του Μιχάλη Αντωνιάδη και της ευρύτερης οικονομικής κατάστασης στην Κύπρο. Ισχυρίζεται περαιτέρω στη Γραπτή του Δήλωση ότι οι Κατηγορούμενοι δεσμεύτηκαν ότι θα τον πληρώσουν σταδιακά και ότι με την ίδια επιστολή ισχυρίστηκαν ότι οι εισφορές για Ιανουάριο 2015 μέχρι Ιούλιο 2015 δεν είχαν καταβληθεί, · επιστολή (Τεκμήριο 10), η οποία υπογράφεται από τον Άθω Κυριακού με την οποία αποδέχτηκε την ύπαρξη οφειλομένων ποσών προς το άτομό του, πλην όμως εφόσον δεν ήταν υπάλληλος της Κατηγορουμένης αλλά της Aqua-Masters Qatar Co. W.L.L τα ποσά αυτά είναι η Aqua-Masters Qatar Co. W.L.L που του τα οφείλει. Προβάλλει δε τον ισχυρισμό ότι, με το Τεκμήριο 10 αναγνωρίζεται η υπηρεσία του και καταγράφεται η πρόθεση για εξεύρεση διευθέτησης, · επιστολή των δικηγόρων του ημερομηνίας 17/7/2015 (Τεκμήριο 11) με την οποία απαντά στους πιο πάνω ισχυρισμούς και στην οποία δηλώνει ότι υπό προϋποθέσεις υπήρχε περίπτωση να συζητήσει ενδεχόμενο σταδιακής εξόφλησης των όσων απαιτεί, · επιστολή των διοικητικών συμβούλων της Aqua-Masters Qatar Co. W.L.L, Πραξούλας Αντωνιάδου και Λύσανδρου Κυριάκου ημερομηνίας 7/8/2015, η οποία απεστάλη μέσω των δικηγόρων τους, και με την οποία ισχυρίζεται ότι αποδέχτηκαν ότι εργοδοτήθηκε στους Κατηγορουμένους από 1/9/2004, ότι από 18/2/2008 αναβαθμίστηκε σε Γενικό Διευθυντή με μισθό €1.800 μηνιαίως, ότι όντως υπήρχαν οφειλόμενα ποσά σε αυτόν αλλά ότι το οφειλόμενο ποσό ήταν μικρότερο, λόγω κατ΄ ισχυρισμών υπερπληρωμών που έγιναν προς αυτόν από την Aqua-Masters Qatar Co. W.L.L. Του οφείλονται €15.000 - € 16.000 περίπου και του πρότειναν την πληρωμή δια μηνιαίων δόσεων €2.000(Τεκμήριο 12 η εν λόγω επιστολή), · επιστολή των δικηγόρων του, ημερομηνίας 11/8/2015 (Τεκμήριο 13), με την οποία απορρίπτουν τους πιο πάνω ανυπόστατους, όπως τους χαρακτηρίζουν ισχυρισμούς, επισημαίνοντας μάλιστα το ότι ο συμψηφισμός και η αποκοπή λόγω δήθεν οφειλών σε τρίτο νομικό πρόσωπο με βάση τον επίδικο νόμο δεν επιτρέπεται. · επιστολή-απάντηση από την πλευρά της Κατηγορουμένης ημερομηνίας 18/8/2015 (Τεκμήριο 14). Απορρίπτονται οι πιο πάνω ισχυρισμοί του Παραπονουμένου και του αποδίδεται κερδοσκοπία σε βάρος της Κατηγορουμένης, · επιστολή ημερομηνίας 2/9/2015 (Τεκμήριο 15) του Παραπονουμένου, με την οποία λόγω της κατ΄ εξακολούθηση αντισυμβατικής συμπεριφοράς των Κατηγορουμένων, αναγκάστηκε να παραιτηθεί. · Επιστολή ημερομηνίας 10/9/2015 (Τεκμήριο 16), η οποία συνιστά απάντηση στην επιστολή παραίτησής του. Παρά το ότι ο Παραπονούμενος ισχυρίζεται ότι η απάντηση ήρθε από την Κατηγορουμένη, η επιστολή αυτή στάλθηκε σε αυτόν, από την Aqua-Masters Qatar Co. W.L.L. Εις απάντηση της παραίτησής του, του αποδίδεται ότι υπήρχε σχέδιο από μέρους του να αποχωρήσει από την εταιρεία παριστάνοντάς το αυτό σαν εξαναγκασμό σε παραίτηση. Καλείται δε περαιτέρω να ανακαλέσει και να επιστρέψει στην εργασία του, · επιστολή Παραπονουμένου ημερομηνίας 24/9/2015 - Τεκμήριο
Ο ίδιος επέμενε στην απόφασή του και ζήτησε επανειλημμένα από τους Κατηγορουμένους να του παραχωρήσουν πιστοποιητικό εργοδότησης στο οποίο να φαίνεται η ημερομηνία πρόσληψης αλλά και η ημερομηνία τελευταίας ημέρας εργοδότησής του, έτσι ώστε να είναι σε θέση να αποταθεί στο Τμήμα εξευρέσεως εργασίας. Ως Τεκμήριο 18, σημειώθηκε πιστοποιητικό ημερομηνίας 23/10/2015 με το οποίο οι Κατηγορούμενοι παραδέχονται ότι ήταν εργοδοτούμενος τους. Ο Παραπονούμενος καταλήγει, σημειώνοντας ότι, οι Κατηγορούμενοι παράνομα και μονομερώς παρακράτησαν ποσό €63.440 (μισθοί και ωφελήματα για τους μήνες 06/12, 09/12-03/14 05/14, 08/14-10/14, 01/15-02/09/2015), ποσό €7.200 που αντιστοιχεί σε 13ο μισθό για τα έτη από 2011 μέχρι και 2014 και €1.666 αναλογία 13ου για το 2015, ποσό €4.220 που αφορά 38 ημέρες άδειας και τέλος ποσό που αντιστοιχεί στο 10% του καθαρού κέρδους των Κατηγορουμένων που προκύπτουν από τις εργασίες τους στην Κύπρο και το εξωτερικό για τα έτη 2012, 2013, 2014 και
Οι Κατηγορούμενοι τελειώνει, δεν του κατέβαλαν οποιοδήποτε άλλο ποσό έναντι των πιο πάνω οφειλών και αυθαίρετα δεν του έχουν καταβάλει €76.286 πλέον 10% καθαρού κέρδους από τις εργασίες τους για τα έτη 2012-
Κατά την αντεξέτασή του, ο μάρτυρας ερωτώμενος σχετικά, συμφώνησε ότι πέραν της συμφωνίας Τεκμήριο 2 που είχε με την Κατηγορουμένη, είχε περαιτέρω συμφωνία με την εταιρεία Aqua-Masters Qatar Co. W.L.L. Η εν λόγω συμφωνία κατατέθηκε ως Τεκμήριο
Εξήγησε ότι αν και στο Τεκμήριο 19, ημερομηνία υπογραφής είναι η 4/9/2013, σαν ημερομηνία έναρξης της συμφωνίας αναγράφεται η 1/4/2012, η οποία ήταν και η ημερομηνία που άρχισε να εργάζεται για την Aqua-Masters Qatar Co. W.L.L. Προκειμένου να αποκτήσει άδεια παραμονής στο Κατάρ, θα έπρεπε πρώτα να είχε εργαστεί εκεί. Από 1/4/2012 εργαζόταν τόσο για την Κατηγορουμένη εταιρεία, όσο και για την Aqua-Masters Qatar Co. W.L.L και αναλόγως των αναγκών εκάστης εταιρείας είτε παρείχε τις υπηρεσίες του είτε από το Κατάρ, είτε από την Κύπρο (όπου και εάν ευρισκόταν, η θέση του ήταν ότι παρείχε υπηρεσίες ταυτόχρονα και στις δύο εταιρείες). Η θέση της Υπεράσπισης ήταν ότι, για όσο χρονικό διάστημα εργαζόταν στο Κατάρ, θα πληρωνόταν από την Καταρινή εταιρεία και για όσο χρονικό διάστημα εργαζόταν στην Κύπρο θα πληρωνόταν από την Κατηγορουμένη εταιρεία. Ο Παραπονούμενος διαφώνησε. Η θέση του ήταν ότι το Τεκμήριο 1 κατάσταση των Κοινωνικών Ασφαλίσεων, το Τεκμήριο 2 συμβόλαιό του, το Τεκμήριο 6 που είναι η κατάσταση από το λογιστήριο της Κατηγορουμένης, το Τεκμήριο 7 που είναι επιταγές που εκδόθηκαν στο όνομά του αλλά δεν τις πληρώθηκε, το Τεκμήριο 18 πιστοποιητικό εργοδότησής του, όπως και το Τεκμήριο 9 που είναι επιστολή από διευθυντή της Κατηγορουμένης με την οποία αναγνωρίζεται η ιδιότητά του ως υπαλλήλου της Κατηγορουμένης, καταρρίπτουν την πιο πάνω θέση. Δήλωσε δε ότι, είναι πολύ έμπειρος μηχανικός και ότι το χρονικό διάστημα που εργαζόταν στο Κατάρ, μπορούσε και παρείχε εργασίες στην κυπριακή εταιρεία, εφόσον δούλευε παράλληλα και για τις δυο εταιρείες. Όταν του ζητήθηκε να διευκρινίσει, ποιους από τους μήνες που αναφέρονται στο Κατηγορητήριο ευρισκόταν στην Κύπρο και ποιους στο Κατάρ, ο Παραπονούμενος, παρουσίασε και κατατέθηκε ως Τεκμήριο 20, αντίγραφο του διαβατηρίου του και ως Τεκμήριο 21 κατάσταση την οποία ετοίμασε και στην οποία καταγράφονται οι μέρες εισόδου και εξόδου του από το Κατάρ. Από το εν λόγω έγγραφο προκύπτουν οι συνολικές μέρες κατά τις οποίες ευρισκόταν στο Κατάρ. Τέλος, κατέθεσε ως Τεκμήριο 23 το συμβόλαιο εργοδότησής του, ως το χαρακτήρισε, το οποίο ξεκαθαρίζει το γεγονός ότι παρέχει υπηρεσίες και στις δύο εταιρείες λαμβάνοντας αμοιβή και από τις δύο εταιρείες. Ειδικότερα δε προνοείται ότι, για όσο χρονικό διάστημα θα ευρίσκετο στο Κατάρ θα λάμβανε παράλληλη και επιπρόσθετη αμοιβή και από την Κατηγορουμένη εταιρεία. Κατόπιν υπόδειξης του δικηγόρου της υπεράσπισης, συμφώνησε ότι πέραν της υπογραφής του, η άλλη υπογραφή στο εν λόγω συμβόλαιο είναι του Άθου Κυριακού (στη δεύτερη σελίδα, υπογράφει εκ μέρους του Μ. Αντωνιάδη). Με αναφορά στο εν λόγω τεκμήριο, ο δικηγόρος υπεράσπισης είπε στο μάρτυρα ότι αυτό δεν έχει καμία νομική ισχύ εφόσον ο υπογραφέας, Α. Κυριακού, δεν είχε καμία εξουσία να υπογράφει οποιοδήποτε έγγραφο εκ μέρους της Aqua-Masters Qatar Co. W.L.L και ως προς τούτο έκανε αναφορά στο Έγγραφο ΙΙΙ προς αναγνώριση (ακολούθως Τεκμήριο 36). Ο μάρτυρας είπε ότι ο Α. Κυριακού ήταν ένας εκ των διευθυντών της Κατηγορουμένης και από αυτόν ζήτησε να του ξεκαθαρίσει με ποιόν τρόπο θα δούλευε ο ίδιος στην εταιρεία στο Κατάρ. Σε ερώτηση πως διαβίωνε, για το χρονικό διάστημα που ισχυρίζεται ότι δεν του καταβάλλονταν μισθοί, ήτοι περίοδο 4 ετών, ο Παραπονούμενος αναφέρθηκε σε αποταμιεύσεις, χρήματα από τη βάφτιση του γιου του, χρήματα που πήρε από Ταμείο Προνοίας και κάποιες περιοδικές πληρωμές που του γίνονταν από την Κατηγορουμένη. Ο δικηγόρος της Υπεράσπισης του είπε τότε ότι πληρωνόταν από την Aqua-Masters Qatar Co. W.L.L. Ο Παραπονούμενος συμφώνησε ότι είχε και δεύτερο συμβόλαιο με την Aqua-Masters Qatar Co. W.L.L., στην οποία εργαζόταν παράλληλα. Ο δικηγόρος για την υπεράσπιση τότε του υπέβαλε ότι δεν του οφείλονται μισθοί από την Κατηγορουμένη και ότι του έχουν γίνει υπερπληρωμές ύψους €3.000, θέση την οποία ο Παραπονούμενος απέρριψε. Ο δικηγόρος της Κατηγορουμένης έκλεισε την αντεξέτασή του, υποδεικνύοντας στον Παραπονούμενο έγγραφο (Έγγραφο IV προς αναγνώριση/ακολούθως Τεκμήριο 38), ήτοι εμβάσματα από την DOHA BANK προς λογαριασμό στην Τράπεζα Κύπρου με όνομα δικαιούχου, το όνομα του Παραπονουμένου. Ο μάρτυρας συμφώνησε ότι ήταν δικός του λογαριασμός. Αυτά τα χρήματα ως ισχυρίστηκε, ήταν λεφτά μισθών του που αφορούσαν την εργασία του στο Κατάρ (σημείωσε δε περαιτέρω ότι και από εκεί εξακολουθούν να του οφείλονται χρήματα). Ο δικηγόρος Υπεράσπισης με αναφορά σε έγγραφα που κατατέθηκαν προς αναγνώριση του υπέβαλε ότι όχι μόνο δεν υπάρχουν οφειλές προς αυτόν, αλλά ότι του έχουν γίνει υπερπληρωμές €3.049,54 και μάλιστα του υποβλήθηκε ότι ο λόγος που δεν αποχώρησε ποτέ από την εταιρεία, ενώ κατ΄ ισχυρισμό για 4 χρόνια ήταν απλήρωτος, ήταν ακριβώς λόγω του ότι πληρωνόταν κανονικά και δεν του οφείλεται κανένα ποσό, θέση με την οποία διαφώνησε. Τέλος του υποβλήθηκε ότι δεν εξαναγκάστηκε σε παραίτηση, αλλά επέλεξε να φύγει από μόνος του θέση με την οποία επίσης διαφώνησε ο Παραπονούμενος.
Δεύτερη Μάρτυρας - Θέμις Πετεβή Επόμενος μάρτυρας για την Κατηγορούσα Αρχή ήταν η Θέμις Πετεβή, η οποία εργάζεται στο λογιστήριο της Κατηγορουμένης εταιρείας από το
Μεταξύ άλλων, στα καθήκοντά της περιλαμβάνεται η είσπραξη, πληρωμές, ετοιμασία φόρων, ΦΠΑ, κοινωνικών ασφαλίσεων, η κατάσταση μισθοδοσίας της Κατηγορουμένης εταιρείας κ.α. Γνωρίζει τον Παραπονούμενο εφόσον υπήρξαν συνάδελφοι. Ο Παραπονούμενος εργαζόταν στην Κατηγορουμένη εταιρεία από το 2004 μέχρι το
Επίσης ο Παραπονούμενος σύμφωνα με τη μάρτυρα εργαζόταν και για την Aqua-Masters Qatar Co. W.L.L. Αφού της υποδείχθηκε το Τεκμήριο 6, αναγνώρισε την υπογραφή της και συμφώνησε ότι είναι αυτή που το ετοίμασε. Σε αυτό καταγράφει επιταγές οι οποίες εκδόθηκαν στο όνομα του Παραπονουμένου και αφορούν μισθούς που δεν του έχουν πληρωθεί. Τα ποσά που αναγράφονται στις επιταγές, είναι ο «καθαρός μισθός» του Παραπονουμένου, ως αυτός προκύπτει, μετά τις αποκοπές φόρων και κοινωνικών ασφαλίσεων. Συμφώνησε επίσης ότι, τα αντίγραφα των επιταγών Τεκμήριο 7 είναι οι επιταγές οι οποίες αναφέρονται στο Τεκμήριο
Περαιτέρω, με αναφορά στο Τεκμήριο 6 διευκρίνισε ότι οι δυο πρώτες αναφερόμενες επιταγές έχουν πληρωθεί. Το εν λόγω τεκμήριο αναφέρεται μέχρι και την 31/12/2014 γιατί μέχρι εκείνη την περίοδο της ζήτησε ο Παραπονούμενος να ετοιμάσει τη σχετική κατάσταση, πλην όμως επισήμανε ότι πέραν των αναφερομένων οφειλών προς τον Παραπονούμενο σύμφωνα με το Τεκμήριο 6, του οφείλονται και οι μισθοί για την περίοδο από Ιανουάριο 2015 με Σεπτέμβριο
Σύμφωνα με τα βιβλία της, πέραν των δυο πρώτων αναφερόμενων επιταγών στο Τεκμήριο 6, στον Παραπονούμενο κανένα ποσό καταβλήθηκε, ούτε και έχει διαγραφεί από τα στοιχεία του λογιστηρίου. Εάν το ποσό αυτό του καταβλήθηκε από την Aqua-Masters Qatar Co. W.L.L, δεν είναι σε θέση να το γνωρίζει και δεν ενημερώθηκε σχετικά. Σε περίπτωση που η πληρωμή γινόταν από την Κατηγορουμένη εταιρεία, θα το γνώριζε. Στον Παραπονούμενο, είναι η θέση της, οφείλονται €64.414 (ήτοι το ποσό που αναφέρεται στο Τεκμήριο 6, πλέον μισθοί από Ιανουάριο 2015 μέχρι Σεπτέμβριο 2015, πλέον η άδεια του). Τελείωσε την κυρίως εξέτασή της, με την κατάθεση του πιστοποιητικού αποδοχών του Παραπονουμένου για το έτος 2012 (Τεκμήριο 24), πιστοποιητικό αποδοχών για το έτος 2013 (Τεκμήριο 25), πιστοποιητικό αποδοχών για το έτος 2014 (Τεκμήριο 26) και πιστοποιητικό αποδοχών για το έτος 2015 (Τεκμήριο 27). Κατά την αντεξέτασή της, της επισημάνθηκε ότι έχει ταυτότητα συμφερόντων με τον Παραπονούμενο εφόσον, τη συνέδεε στενή επαγγελματική φιλία με τον Παραπονούμενο για αυτό και τη διόρισε πληρεξούσια αντιπρόσωπό του σε συνελεύσεις της Κατηγορουμένης, στο αποτέλεσμα των οποίων είχε η ίδια συμφέρον (Τεκμήριο 28Α και 28Β και Τεκμήριο 29), για αυτό και η ίδια ετοίμασε το Τεκμήριο 6, θέτοντας επ΄ αυτού τη σφραγίδα της Κατηγορουμένης, χωρίς να έχει τέτοιο δικαίωμα ή εξουσιοδότηση. Η θέση της ήταν ότι τη σφραγίδα, της την είχε δώσει ο κύριος Αντωνιάδης και την είχε εξουσιοδοτήσει να τη χρησιμοποιεί. Ερωτήθηκε πότε απεβίωσε ο Αντωνιάδης και απάντησε τον Απρίλιο
Της επισημάνθηκε τότε ότι, το Τεκμήριο 6 το ετοίμασε, υπέγραψε και σφράγισε τον Δεκέμβριο 2014, μετά το θάνατο δηλαδή του εκλιπόντος Αντωνιάδη και επομένως ακόμα και εάν της είχε εκχωρηθεί η οποιαδήποτε σχετική εξουσία, με το θάνατο του Αντωνιάδη, έπαυσε πλέον να υπάρχει. Η ίδια είπε ότι κανείς δεν της είπε ότι αλλάξαν τα καθήκοντά της. Τότε ο δικηγόρος της υπεράσπισης της έδειξε ηλεκτρονική αλληλογραφία (Τεκμήριο 30) με της οποία η διοικητική σύμβουλος της εταιρείας Πραξούλα Αντωνιάδου, της επισήμαινε ότι δεν είχε τέτοια εξουσιοδότηση. Ερωτήθηκε κατά πόσο ο Παραπονοούμενος τα έτη 2012, 2013 και 2014 εργαζόταν στο Κατάρ και η απάντησή της μάρτυρος ήταν πως εργαζόταν στο Κατάρ αρκετό καιρό, δεν ήταν σε θέση να καθορίσει πόσο. Επίσης δε γνωρίζει τι είδους συμφωνία έγινε με τον Παραπονούμενο στο Κατάρ για το μισθό του.
Τρίτος Μάρτυρας - Χάρης Θεοχάρους Επόμενος μάρτυρας Κατηγορίας, ήταν ο Χάρης Θεοχάρους, ο οποίος για τα έτη 2011 μέχρι και 2015 εργαζόταν σε δύο εταιρείες, την Κατηγορουμένη και την Aqua-Masters Qatar Co. W.L.L. Γνωρίζει τον Παραπονούμενο, εφόσον εργαζόταν και ο ίδιος στην Κατηγορουμένη εταιρεία. Αρχικά ο μάρτυρας εργαζόταν στο λογιστήριο και μετέπειτα διορίστηκε υπεύθυνος συντονιστής στο Κατάρ. Όταν εργαζόταν στο λογιστήριο είχε επαφή με τις μισθοδοσίες των εργοδοτουμένων στο Κατάρ. Γνωρίζει ότι οφείλονται στον Παρπονούμενο μισθοί τόσο από την Aqua-Masters Qatar Co. W.L.L, όσο και από την Κατηγορουμένη εταιρεία. Τόσο ο ίδιος όσο και ο Παραπονούμενος, προκειμένου να πάνε στο Κατάρ και να επιστρέψουν πίσω, το έκαναν πάντοτε με οδηγίες της διεύθυνσης της Κατηγορουμένης και συγκεκριμένα των Άθω Κυριακού και Μιχάλη Αντωνιάδη. Είναι η θέση του ότι όπου και να βρισκόταν, είτε στην Κύπρο, είτε στο Κατάρ, προσέφερε υπηρεσίες και στις δύο εταιρείες. Του υποδείχθηκε και αναγνώρισε το Τεκμήριο 23, ως τη συμφωνία που έκανε ο Παραπονούμενος με την Aqua-Masters Qatar Co. W.L.L. και αναγνώρισε τις τεθειμένες στο έγγραφο υπογραφές, ως του Άθου Κυριακού και του Παραπονουμένου. Γνωρίζει ότι η εν λόγω συμφωνία είναι μέρος της συμφωνίας που είχε ο Παραπονούμενος σε σχέση με τις εργασίες του στο Κατάρ, εφόσον ο ίδιος έγινε κοινωνός σχετικής αλληλογραφίας, την οποία κατάθεσε ως Τεκμήριο 31Β, η οποία αφορούσε ζητήματα του συμβολαίου του Παραπονουμένου. Η γνώμη του ήταν ότι, σε σχέση με το καθεστώς εργοδότησης του Παραπονουμένου, γινόταν σχετική ρύθμιση κατόπιν συνεννόησης του με τους Αντωνιάδη και Κυριακού. Τελείωσε την κυρίως εξέτασή του, αναφέροντας ότι μετά που διαγνώστηκε η ασθένεια του εκλιπόντος Αντωνιάδη το έτος 2012, οδηγίες λάμβανε από τον Κυριακού. Κατά την αντεξέταση του μάρτυρα κατατέθηκε ως Τεκμήριο 32, ποινική υπόθεση εναντίον της Κατηγορουμένης στην οποία Παραπονούμενος είναι ο ίδιος. Η εν λόγω υπόθεση αφορά μη καταβολή μισθών προς το άτομο του και συμφώνησε ότι με τη μαρτυρία του θα βοηθήσει την υπό εξέταση υπόθεση και θα επωφεληθεί και ο ίδιος. Σε υποβολή ότι σύμφωνα με το συμβόλαιο του δεν είναι λογιστής στην Aqua-Masters Qatar Co. W.L.L, ο ίδιος στην αρχή αρνείτο να απαντήσει. Ακολούθως αναγνώρισε το Τεκμήριο 33 ως το πρώτο του συμβόλαιο με την Aqua-Masters Qatar Co. W.L.L., το οποίο υπογράφηκε το 2011 και αναφέρει ότι είναι εσωτερικός διακοσμητής. Η θέση του ήταν ότι, ο ίδιος είναι λογιστής και καμία σχέση έχει με το επάγγελμα του εσωτερικού διακοσμητή, το γράφει αυτό το συμβόλαιό του προκειμένου να πάρει βίζα, όπως επίσης και το ποσό που αναγράφεται στο συμβόλαιο είναι λιγότερο από το ποσό το οποίο λάμβανε. Η θέση του ήταν ότι δεν τον ενδιέφερε τι έγραφε το συμβόλαιο φτάνει να έπαιρνε το ποσό που συμφωνήσαν. Η θέση της Υπεράσπισης ήταν ότι δεν ήταν λογιστής, αλλά εσωτερικός διακοσμητής και ότι παρουσιάζεται ως λογιστής προκειμένου να βοηθήσει στην υπόθεση του φίλου του. Ο μάρτυρας διαφώνησε. Ρωτήθηκε για πιο λόγο υπέγραψε κάτι το οποίο δεν είναι αλήθεια και απάντησε ότι το έκανε για να διευκολύνει τον κύριο Αντωνιάδη και ότι δεν τον ένοιαζε τι έγραφε πάνω το συμβόλαιο, για να ακολουθήσει η υποβολή ότι και στο Δικαστήριο ήρθε και λέει πράγματα τα οποία δεν ισχύουν για να διευκολύνει τον φίλο του, τον Παραπονούμενο. Με αναφορά στα Τεκμήρια 19 και 33, του υποβλήθηκε ότι αυτά έχουν δυο στήλες η μια γραμμένη στην αγγλική και η άλλη στην αραβική και αυτό, προκειμένου να είναι έγκυρα σύμφωνα με τη νομοθεσία του Κατάρ. Ο μάρτυρας είπε ότι ναι, το γνωρίζει ότι πρέπει να έχουν δύο στήλες. Του υποδείχθηκε ότι το Τεκμήριο 23 έχει μόνο μια στήλη και είναι γραμμένο μόνο στην αγγλική και ο μάρτυρας συμφώνησε. Του υποδείχθηκε ακολούθως ότι το Τεκμήριο 31Β το οποίο κατέθεσε ο ίδιος προηγουμένως και αφορούσε ζητήματα συμβολαίου του Παραπονουμένου φέρει ημερομηνία 22/3/2012, το Τεκμήριο 23 φέρει ημερομηνία 10/12/12 και το Τεκμήριο 19 φέρει ημερομηνία 1/4/
Eπομένως το Τεκμήριο 31Β είναι στο Τεκμήριο 19 που κάνει αναφορά και όχι στο Τεκμήριο 23 το οποίο υπογράφτηκε 8 μήνες μετά. Ο μάρτυρας απάντησε ότι υπόψη του είχε μόνο το Τεκμήριο 23 το Τεκμήριο 19 πρώτη φορά το βλέπει. Ο δικηγόρος της υπεράσπισης του επισήμανε ότι το Τεκμήριο 31Β δεν μπορεί παρά να κάνει αναφορά στο τεκμήριο 19, το οποίο ετοιμάστηκε κάποιες μέρες μετά και όχι σε ένα έγγραφο το οποίο ετοιμάστηκε μήνες αργότερα (Τεκμήριο 23), με το μάρτυρα να συμφωνεί ότι αυτό γράφει. Τα πιο πάνω συνιστούν και την όλη μαρτυρία την οποία παρουσίασε η πλευρά του Παραπονουμένου προς απόδειξη της υπόθεσής του. Αν και δεν υπήρξε σχετική εισήγηση από την υπεράσπιση σύμφωνα με το άρθρο 74

(1)(β) του Κεφ.155, το Δικαστήριο, ως το άρθρο 74

(1)(γ) του Κεφ.155, αυτεπάγγελτα εξέτασε κατά πόσον στοιχειοθετείται εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον της Κατηγορουμένης και την κάλεσε σε απολογία. Γ. ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗΣ

Πρώτη Μάρτυρας - Πραξούλα Αντωνιάδου Μαρτυρία για την Κατηγορουμένη, έδωσε μια μάρτυρας, η Πραξούλα Αντωνιάδου Κυριακού, η οποία είναι διοικητική σύμβουλος και διευθύνουσα σύμβουλος της Κατηγορουμένης εταιρείας (κατάθεσε ως Τεκμήριο 34 πιστοποιητικό αξιωματούχων της Κατηγορουμένης εταιρείας). Εξήγησε ότι η Κατηγορουμένη εταιρεία συμμετέχει στο μετοχικό κεφάλαιο της Aqua-Masters Qatar Co. W.L.L με ποσοστό 39%, 51% κατέχει ο Σεϊχης του Κατάρ και το υπόλοιπο 10% «junior partner» από την Ιορδανία. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 35 απόφαση του διοικητικού συμβουλίου της Κατηγορουμένης εταιρείας, με το οποίο διορίζεται η ίδια ως ένας εκ των εκπρόσωπων της Κατηγορουμένης στην Aqua-Masters Qatar Co. W.L.L. Πλέον είναι διευθύνουσα σύμβουλος και στην Aqua-Masters Qatar Co. W.L.L. Ακολούθως με αναφορά στο Έγγραφο ΙΙΙ προς αναγνώριση το οποίο σημειώθηκε ως Τεκμήριο 36 εξήγησε ότι αυτό είναι η εγγραφή στον Έφορο Εταιρειών του Κατάρ, με την οποία φαίνονται οι διευθυντές της Aqua-Masters Qatar Co. W.L.L. οι οποίοι είναι και οι εξουσιοδοτημένοι υπογραφείς της Aqua-Masters Qatar Co. W.L.L. Τώρα υπογραφέας είναι η ίδια και πριν ήταν ο εκλιπών Μιχάλης Αντωνιάδης. Απορρίπτει ότι η Κατηγορουμένη οφείλει χρήματα στον Παραπονούμενο. Για ευκολία της διαδικασίας, ετοίμασε η ίδια αναλυτική κατάσταση των αποδοχών του Παραπονουμένου για τα έτη από 2012 μέχρι και 2015 (έγγραφο VII προς αναγνώριση, Τεκμήριο 37 πλέον). Με αναφορά στο τεκμήριο 37 εξήγησε ότι, η θέση της είναι πως για τα έτη 2012 μέχρι και 2015 δόθηκαν στον Παραπονούμενο από την Aqua-Masters Qatar Co. W.L.L 483.000QR περίπου €120.00 ως ακολούθως: · το έτος 2012 ο Παραπονούμενος έχει λάβει από την Aqua-Masters Qatar Co. W.L.L 48.500 QR (καταρινό νόμισμα), ήτοι περίπου €12.
· το έτος 2013 ο Παραπονούμενος έχει λάβει από την Aqua-Masters Qatar Co. W.L.L 203.000 QR, ήτοι περίπου €50.
· το έτος 2014 ο Παραπονούμενος έχει λάβει από την Aqua-Masters Qatar Co. W.L.L 126.000 QR, ήτοι περίπου €30.
· το έτος 2015 ο Παραπονούμενος έχει λάβει από την Aqua-Masters Qatar Co. W.L.L 105.000 QR, ήτοι περίπου €25.
Αναγνώρισε δε, ως αποδείξεις εμβασμάτων που έγιναν από την DOHA BANK προς τον Παραπονούμενο το Έγγραφο ΙV προς αναγνώριση, πλέον Τεκμήριο
Σε κάθε έμβασμα αναφέρεται στο πάνω αριστερό του μέρος το όνομά της, λόγω του ότι αυτή ήταν το άτομο το οποίο έδιδε τις οδηγίες μέσω του δικού της ηλεκτρονικού ταχυδρομείου. Τα εμβάσματα αυτά αφορούν το έτος 2015 και τη συνολική μισθοδοσία του Παραπονουμένου για το έτος 2015 που συνίσταται σε €2.500 το μήνα (ο μισθός ως είχε αυξηθεί). Η κάθε μια από τις εν λόγω 4 πληρωμές του πιο πάνω τεκμηρίου, αντιστοιχεί σε μισθό 2 μηνών και οι 4 μαζί καλύπτουν τους 8 μήνες του 2015 και το σύνολο του ποσού που είχε να λαμβάνει για το 2015 ο Παραπονούμενος. Για τα προηγούμενα έτη δεν μπορούσε να βρει τα σχετικά αποδεικτικά όπως αυτά που κατάθεσε για το έτος 2015, προκύπτει όμως, είναι η θέση της, από το Τεκμήριο 37 ότι δεν οφείλεται ποσό στον Παραπονούμενο. Της ζητήθηκε να σχολιάσει τη θέση του Παραπονουμένου, ότι είχε δικαίωμα να λαμβάνει δύο μισθούς τόσο από την Κατηγορουμένη εταιρεία όσο και από την Aqua-Masters Qatar Co. W.L.L, ανεξάρτητα από το που βρισκόταν. Η θέση της μάρτυρος ήταν ότι στο Τεκμήριο 2, ήτοι τη συμφωνία εργοδότησης του Παραπονουμένου, καταγράφονται η μισθοδοσία του και τα ωφελήματά του. Στο εν λόγω συμβόλαιο αναφέρεται η πολιτική της κατηγορουμένης εταιρείας για επέκταση στο εξωτερικό και ο Παραπονούμενος δηλώνει ότι συμφωνεί με αυτή και αποδέχεται ότι μέρος του εργάσιμου χρόνου του θα είναι στο εξωτερικό. Περαιτέρω, στο σημείο 2.2 αναφέρεται ότι για κάθε μέρα που ο Παραπονούμενος θα εργάζεται στο εξωτερικό θα υπάρχει πρόσθετη αποζημίωση 50% στο ποσό του μισθού του, δηλαδή στο μηνιαίο μισθό το οποίος ήταν τότε €1.
Επομένως, για όσο χρόνο ο Παραπονούμενος εργαζόταν στη Κύπρο η αμοιβή του υπολογιζόταν στο ποσό €1.800, ενώ για όσο χρόνο εργαζόταν στο εξωτερικό ο μισθός του υπολογιζόταν στο ποσό €2.700, δηλαδή €1.800 + 50% αύξηση. Σημείωσε δε ότι στην πράξη, για όσο καιρό εργαζόταν στο Κατάρ, έπαιρνε περισσότερα χρήματα προκειμένου να υπάρχει κίνητρο να παραμένει περισσότερο χρόνο στο Κατάρ. Με αναφορά στο Τεκμήριο 19 συμφώνησε ότι αυτό είναι το συμβόλαιο του Πραπονουμένου με την Aqua-Masters Qatar Co. W.L.L και αναγνώρισε σε αυτό την υπογραφή του εκλιπόντος Αντωνιάδη. Της υποδείχθηκε ακολούθως το Τεκμήριο 23 το οποίο χαρακτήρισε ψευδεπίγραφο και ότι δεν το αναγνωρίζει. Με αναφορά στο Τεκμήριο 36 στο οποίο αναφέρονται οι εξουσιοδοτημένοι υπογραφείς για την Aqua-Masters Qatar Co. W.L.L, σημειώνει ότι ο Αθανάσιος Κυριακού, ο οποίος υπογράφει το Τεκμήριο 23 για την Aqua-Masters Qatar Co. W.L.L ουδέποτε είχε τέτοια εξουσία. Περαιτέρω το εν λόγω έγγραφο δεν είναι έγκυρο συμβόλαιο για το Κατάρ, εφόσον, ως ο ισχυρισμός της, τα τυπικά και νόμιμα συμβόλαια στο Κατάρ έχουν δύο στήλες μια στα αγγλικά και μία στα αραβικά. Το Τεκμήριο 23 πρώτη φορά το είδε το Δεκέμβριο του
Η θέση της ήταν ότι συντάχθηκε λίγο μετά που διαγνώστηκε ο αδερφός της (Μιχάλης Αντωνιάδης) με καρκίνο και σκοπό είχε να της παρουσιαστεί ως έγγραφο το οποίο υπέγραψε ή με το οποίο συμφωνούσε ο αδερφός της και άλλαζε το συμβόλαιο του Παραπονουμένου. Ειδική μνεία δε, κάνει στο γεγονός ότι στο εν λόγω έγγραφο γίνεται προσπάθεια όπως αυτό ισχύσει αναδρομικά από 1/3/2012, ενώ συντάχθηκε 10/12/
Το έγγραφο αυτό, είναι η θέση της, έγινε στα πλαίσια μιας ευρύτερης σκευωρίας από τον Αθανάσιο Κυριακού, Κωνσταντίνο Ροδοσθένους και άλλα άτομα τα οποία κατονομάζει για να υπάρξει κερδοσκοπία σε βάρος της Κατηγορουμένης. Δεν οφείλονται χρήματα στον Παραπονούμενο αντιθέτως, έχουν γίνει προς αυτόν υπερπληρωμές ύψους περίπου €3.
Τα πιο πάνω υπήρξαν τα όσα δήλωσε κατά την κυρίως εξέτασή της. Κατά την αντεξέτασή της, είπε ότι τον Απρίλιο 2014 διορίστηκε διοικητική σύμβουλος της Κατηγορουμένης και ως διευθύνουσα σύμβουλος της Κατηγορουμένης διορίστηκε τον Ιούνιο
Προηγουμένως ήταν μέτοχος με ένα μικρό ποσοστό περίπου 0.5-1% το οποίο ανήλθε στο 32% μετά που ο εκλιπών Μιχάλης Αντωνιάδης της μεταβίβασε τις μετοχές του (Τεκμήριο 39). Εκπροσωπούσε την Aqua-Masters Qatar Co. W.L.L από τον Ιούνιο 2014 και το Δεκέμβριο 2014 περατώθηκαν όλες οι διεργασίες εγγραφής της ιδίας στον αντίστοιχο Έφορο Εταιρειών στο Κατάρ. Σε σχέση με τον Παραπονούμενο, συμφωνεί ότι αυτός εργοδοτήθηκε από την Κατηγορουμένη από 2004 μέχρι
Ρωτήθηκε ποιος ετοίμασε το Τεκμήριο 37 και εξήγησε ότι αυτό ετοιμάστηκε από Shalim Shami και Δημήτρη Σαρκά, λογιστές της Κατηγορουμένης εταιρείας. Ο κύριος Shalim Shami εργάζεται στην Aqua-Masters Qatar Co. W.L.L από το 2006 και κύριος Ζαρκάς από το
Επίσης έλεγξε η ίδια όλα τα στοιχεία τα οποία καταγράφονται στο Τεκμήριο
Εξήγησε ότι το εν λόγω τεκμήριο και οι υπολογισμοί σε αυτό έγιναν με βάση τις μέρες που ο Παραπονούμενος ήταν στο Κατάρ. Ως Τεκμήριο 40 έχει κατατεθεί πίνακας στον οποίο φαίνονται οι μέρες που ο Παραπονούμενος ευρισκόταν στο Κατάρ. Της ζητήθηκε να εξηγήσει κάθε εγγραφή που φαίνεται στο Τεκμήριο 37 και η μάρτυρας εξήγησε ότι με βάση τις ημέρες που πέρασε στο Κατάρ, υπολογίστηκε η αναλογία του μισθού του στη βάση των 21.000QR (καταρινό νόμισμα) το μήνα, ως το συμβόλαιό του Παραπονουμένου, Τεκμήριο
Σύμφωνα με το Τεκμήριο 37: · το έτος 2012 ο Παραπονούμενος εργάστηκε στην Aqua-Masters Qatar Co. W.L.L 131 μέρες και επομένως η αναλογία του μισθού του ήταν 91.700QR · το έτος 2013 ο Παραπονούμενος εργάστηκε στην Aqua-Masters Qatar Co. W.L.L 169 μέρες και επομένως η αναλογία του μισθού του ήταν 118.300QR · το έτος 2014 ο Παραπονούμενος εργάστηκε στην Aqua-Masters Qatar Co. W.L.L 82 μέρες και επομένως η αναλογία μισθού του ήταν 57.000QR Το συνολικό ποσό που ο Παραπονούμενος είχε να λαμβάνει από την Aqua-Masters Qatar Co. W.L.L ήταν 267,400QR. Του δώθηκαν 483.000QR, ως ήδη έχει αναφέρει. Αν από το ποσό αυτό αφαιρεθεί μισθός, άδειες και φιλοδώρημα ως στο Τεκμήριο 37 καταγράφεται τότε έχουν γίνει υπερπληρωμές από την Aqua-Masters Qatar Co. W.L.L προς τον Παραπονούμενο 160.533QR (περίπου €40.000). Οι κατ΄ ισχυρισμό υπερπληρωμές φαίνονται και στο τεκμήριο
Για όσο ήταν στο Κατάρ πληρωνόταν από το Κατάρ και την Aqua-Masters Qatar Co. W.L.L και για όσο ήταν στην Κύπρο πληρωνόταν από την Κατηγορουμένη. Κάποιες φορές οι πληρωμές που αφορούσαν τις υπηρεσίες του Παραπονουμένου που παρασχέθηκαν στην Κύπρο, μπορεί να γίνονταν από το Κατάρ λόγω οικονομικής αδυναμίας της Κατηγορουμένης. Ίσως να υπήρξαν καθυστερήσεις, οι οποίες όμως καλύφθηκαν αργότερα. Επανέλαβε αυτό που είπε και κατά την κυρίως εξέτασή της, ότι αν και στο Τεκμήριο 2-συμβόλαιο του Παραπονουμένου, όταν θα ήταν στο Κατάρ θα έπαιρνε τον εκεί αναφερόμενο μισθό πλέον 50%, στην πραγματικότητα όταν ήταν στο Κατάρ λάμβανε περισσότερο μισθό στην αναλογία των 21.000QR (Τεκμήριο 19/καταρινό συμβόλαιο), αναλόγως με τις ημέρες που είχε φυσική παρουσία στο Κατάρ. Ο λόγος αυτής της αύξησης και της απόκλισης από το ποσό του συμβολαίου του Τεκμήριο 2 με το ποσό του συμβολαίου του με την Aqua-Masters Qatar Co. W.L.L (Τεκμήριο 19) ήταν γιατί επιθυμούσαν ως ήδη ανάφερε να του δώσουν κίνητρο για να μένει περισσότερες μέρες στο Κατάρ. Σημασία για τη διαμόρφωση του μισθού είχε η φυσική του παρουσία, είτε στην Κύπρο είτε στο Κατάρ. Ακόμα και εάν πρόσφερε υπηρεσίες στην Κύπρο ενόσω ήταν στο Κατάρ, δεν αμειβόταν δύο φορές. Επισήμανε δε η μάρτυρας, ότι στον τομέα των κατασκευών η φυσική παρουσία είναι καθοριστικός παράγοντας. Επομένως το Τεκμήριο 6 δεν μπορεί να συνιστά ορθή εικόνα εφόσον κατά τις ημερομηνίες που αναφέρει, υπήρχαν μέρες στις οποίες ο Παραπονούμενος ήταν στο Κατάρ και πληρώθηκε από το Κατάρ και επομένως δεν θα ήταν δυνατόν να πληρωθεί και από την Κατηγορουμένη, αφού δεν της πρόσφερε υπηρεσίες. Επομένως η Πετεβή όταν ετοίμαζε το εν λόγω τεκμήριο δεν είχε πλήρη εικόνα. Εξήγησε περαιτέρω ότι, οι αναφορές στο Τεκμήριο 37 ξεκινούν από 2/4/2012 και όχι 1/1/2012 γιατί καταρινή ταυτότητα ο Παραπονούμενος απέκτησε τον Απρίλη
Μέχρι τότε οι εργασίες του γίνονταν κατόπιν επίσκεψης στο Κατάρ με ειδική πρόσκληση. Τα εν λόγω ποσά τα πληρώθηκε τμηματικά ως στο Τεκμήριο 41 καταγράφεται. Σε υποβολές του δικηγόρου του Παραπονουμένου αναφορικά με την ορθότητα του Τεκμηρίου 6, το οποίο ετοίμασε η κα Πετεβή, η μάρτυρας εξήγησε ότι αυτό δεν είναι ορθό και αντιπαρέλεβε το Τεκμήριο 42 στο οποίο φαίνονται οι υπερπληρωμές που έγιναν στον Πραπονούμενο για τα έτη από 2012 μέχρι και 2015 (διευκρινίζοντας ότι στο Τεκμήριο 6 δεν περιλαμβάνεται ούτως ή άλλως έτος 2015). Στο Τεκμήριο 42 (αλλά και στο Τεκμήριο 37) τα ποσά που αναγράφονται είναι στο καταρινό νόμισμα, επομένως η μετατροπή σε Ευρώ είναι με βάση τη συναλλαγματική ισοτιμία η οποία μπορεί να διαφέρει ανά διαστήματα, στο περίπου όμως είναι 4(QR)/1(ευρώ). Στο Τεκμήριο 42 φαίνονται οι μέρες που ο Παραπονούμενος δούλεψε στο Κατάρ και επομένως πληρώθηκε την αυξημένη αναλογία στο μισθό του. Για τις μέρες που ήταν στο Κατάρ η Κατηγορουμένη δεν του οφείλει χρήματα, εφόσον ως η θέση της μάρτυρος δεν γίνεται να πληρώνεται δύο φορές το μισθό ενός μήνα και επομένως για εκείνες τις μέρες που ήταν στο Κατάρ και τις πληρώθηκε από την Aqua-Masters Qatar Co. W.L.L, το αντίστοιχο ποσό θα πρέπει να αφαιρεθεί από το μισθό του στην Κύπρο, ήτοι τον μισθό που θα του πλήρωνε η Κατηγορουμένη. Το ποσό αυτό, το οποίο πρέπει να αφαιρεθεί από το Τεκμήριο 6 προκειμένου αυτό να ανταποκρίνεται στην αλήθεια είναι €23.445,73 (€9.472,68 για το έτος 2012, €9.450,48 για το έτος 2013 και €4.522,57 για το έτος 2014 - τα ποσά αυτό αφορούν την αναλογία που θα πρέπει να αφαιρεθεί από το μισθό που ζητεί να λαμβάνει από την Κατηγορουμένη, λόγω του ότι έχει πληρωθεί την αντίστοιχη αναλογία στο Κατάρ στο αυξημένο ποσοστό που δικαιούται). Επομένως καταλήγει η μάρτυρας διαβάζοντας κανείς το τεκμήριο 42, από αυτό προκύπτει ότι η λίστα της Πετεβή (Τεκμήριο 6), είναι λάθος. Στην εν λόγω λίστα, τα κατ΄ ισχυρισμό οφειλόμενα ποσά στον Παραπονούμενο αφορούν την περίοδο από 30/6/2012 μέχρι 31/12/2014, πλέον 13ος μισθός για το 2011 και ανέρχονται στο ποσό των €45.266,
Από το ποσό αυτό που φέρεται ως οφειλόμενο προς τον Παραπονούμενο, η μάρτυρας αφαίρεσε τα πιο κάτω ποσά: € 23.445,73 που είναι τα ποσά που ο Παραπονούμενος πληρώθηκε από την Aqua-Masters Qatar Co. W.L.L και επομένως θα πρέπει να αφαιρεθούν από το μισθό που θα λάμβανε από την Κατηγορουμένη € 3.309,20 που αφορά τα δύο πρώτα ποσά του τεκμηρίου 6 που είναι κοινή θέση των μερών ότι καταβλήθηκαν €40.000 που είναι οι υπερπληρωμές που έγιναν προς τον Παραπονούμενο ως το τεκμήριο 37 ΣΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΗΣ ΠΙΟ ΠΑΝΩ ΠΡΑΞΗΣ (η οποία έχει αρνητικό πρόσημο, εφόσον πρόκειται για υπερπληρωμές προς τον Παραπονούμενο) ΠΡΟΣΘΕΣΕ €18.438,80 που είναι οι οφειλόμενοι μισθοί για το έτος 2015 (€2.304,85Χ8)(οι οποίοι πληρώθηκαν με τα εμβάσματα Τεκμήριο 38) Από το συνολικό αποτέλεσμα της πιο πάνω διεργασίας προκύπτει η θέση της Κατηγορουμένης ότι ο Παραπονούμενος έλαβε επιπλέον €3.049,
Τα πιο πάνω συνιστούν και την άρνηση της Κατηγορουμένης στις Κατηγορίες που της αποδίδονται ότι, δηλαδή δεν κατέβαλε στον Παραπονούμενο τους μισθούς που αναφέρονται στο Κατηγορητήριο. Το Τεκμήριο 23 δεν το αναγνωρίζει, το θεωρεί ψευδεπίγραφο, αλλά ακόμα και να είχε νομική ισχύ, είναι η θέση της ότι αυτό δεν θα μπορούσε να τύχει εφαρμογής, εφόσον στις πρόνοιες του διαλαμβάνεται ότι για να δικαιούται ο Παραπονούμενος τα συγκεκριμένα ωφελήματα θα πρέπει κατ΄ ελάχιστο να εργαστεί στο Κατάρ για 190 μέρες σε ένα έτος, πράγμα το οποίο ουδέποτε έγινε, ως προκύπτει από τα Τεκμήρια 21 και
Της υποδείχθηκε το Τεκμήριο 1 (εισφορές εργοδότη στο Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων σε σχέση με τον Παραπονούμενο). Για το εν λόγω τεκμήριο, σημείωσε ότι συμφωνεί με τις αναφορές του, πέραν του μηνός Σεπτεμβρίου 2015, εφόσον για το μήνα εκείνο ο Παρπαπονούμενος δούλεψε μόνο 2 μέρες και επομένως οι εισφορές θα έπρεπε να αφορούσαν μόνο μέχρι την περίοδο που δούλεψε και όχι ολόκληρο το μήνα. Σε ερώτηση εάν διαφωνεί με τις καταστάσεις που απέστειλε η Κατηγορουμένη στις Κοινωνικές Ασφαλίσεις, η ίδια επισήμανε ακόμη μια παράμετρο, ότι υπάρχουν δικαστικές διαδικασίες (αγωγές και ενδιάμεσα διατάγματα) σε σχέση με την εσωτερική διοίκηση της Κατηγορουμένης, εφόσον η ίδια δεν αναγνωρίζει ενέργειες στις οποίες έχει προβεί ο Α. Κυριακού. Παρά τις επισημάνσεις του δικαστηρίου για αντεξέταση η οποία εκφεύγει των επίδικων θεμάτων, η επίπονη και επίμονη αντεξέταση της μάρτυρος συνεχίστηκε με την κατάθεση ως Τεκμηρίων 43, 44, και 45 ηλεκτρονικής αλληλογραφίας και σε ερωτήσεις αναφορικά με εκατέρωθεν ισχυρισμούς και ζητήματα τα οποία δεν εμπίπτουν ούτε στο ελάχιστο στα επίδικα, για τους λόγους που θα αναφέρω πιο κάτω κατά την ανάλυση της νομικής πτυχής της διαδικασίας και επομένως δεν θα προχωρήσω σε περαιτέρω παράθεσή τους. Επισημαίνω όμως, ότι τα τεκμήρια αυτά παρουσιάστηκαν από το δικηγόρο του Παραπονουμένου κατά το στάδιο της αντεξέταση της μάρτυρος για την Κατηγορουμένη, ενώ θα μπορούσε ο Παραπονούμενος να τα παρουσίαζε κατά την κυρίως εξέτασή του, να δώσει την εκδοχή του και να αντεξεταστεί επί αυτών. Σε σχέση με την αναφορά στην αλληλογραφία που κατατέθηκε ως Τεκμήριο 10 στην οποία γίνεται πρόταση για καταβολή ποσού €30.000 ως φιλοδώρημα(από τις οποίες οι €25.000 πληρωθήκαν), η θέση της μάρτυρος ήταν ότι αυτή έγινε καλή τη πίστη και προκειμένου να διευθετηθεί το όλο ζήτημα και να μην εκτεθεί ο κύριος Αθανάσιος Κυριακού, ο οποίος υπέγραψε το Τεκμήριο
Όταν όμως επανήλθε ο Παραπονούμενος με περαιτέρω αξιώσεις και η ίδια άρχισε να ερευνά το ζήτημα πιο επιστάμενα, τότε αντιλήφθηκε τα όσα ανάφερε περί κατ΄ ισχυρισμό κερδοσκοπίας και σκευωρίας σε βάρος της Κατηγορουμένης. Η καταληκτική θέση της μάρτυρος ήταν ότι δεν υπάρχουν οφειλές προς τον Παραπονούμενο, μπορεί να είχαν παρατηρηθεί κάποιες καθυστερήσεις, αλλά δεν υπάρχει καμία οφειλή, αντιθέτως έχουν γίνει υπερπληρωμές. Μετά την πιο πάνω μάρτυρα, η υπεράσπιση δε προσέφερε άλλη μαρτυρία και τα μέρη προχώρησαν με αγορεύσεις. Θα μεταφέρω επιγραμματικά τα κύρια επιχειρήματα αμφοτέρων πλευρών, όπως αυτά καταγράφονται στις Γραπτές τους Αγορεύσεις. Γ. ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ Η πλευρά του Παραπονουμένου με τις αγορεύσεις της ισχυρίζεται ότι, με τη μαρτυρία που έχει προσφέρει ο Παραπονούμενος και τα τεκμήρια τα οποία έχει καταθέσει, όπως επίσης και από τη μαρτυρία της Πετεβή, έχει αποδειχτεί η οφειλή, επισημαίνοντας περαιτέρω ότι, το ύψος των ποσών που αναφέρονται στο Κατηγορητήριο δεν αμφισβητήθηκε με υποβολές κατά την αντεξέταση των μαρτύρων. Με αναφορά στη μαρτυρία που έχει προσφέρει η υπεράσπιση, ισχυρίζεται ότι αυτή απέτυχε να αντικρούσει τους ισχυρισμούς του Παραπονουμένου, επισημαίνοντας δε περαιτέρω ότι, τα τεκμήρια τα οποία παρουσίασε η πλευρά της Υπεράσπισης δεν είχαν προηγουμένως υποβληθεί στον Παραπονούμενο προκειμένου να τοποθετηθεί επ΄ αυτών. Σε σχέση με το βάρος που ο Παραπονούμενος φέρει ως Κατηγορούσα Αρχή στα πλαίσια της υπόθεσης αυτής, είναι η θέση του ότι, ο Παραπονούμενος έχει καταφέρει να αποδείξει: · την ύπαρξη σχέσης εργοδότη - εργοδοτουμένου · το δικαίωμά του στα ωφελήματα και μισθούς που καταγράφονται στο Κατηγορητήριο (μισθούς (πλέον αύξηση μισθού), δικαίωμα σε 13ο μισθό, άδειες) · την άρνηση καταβολής μισθών από την Κατηγορουμένη εταιρεία (€64.440 δεδουλευμένες αποδοχές, μισθοί και ωφελήματα για 06/12, 09/12-03/14, 05/14,08/14-10/1401/15-02/09/15, €7.200 13ος μισθός για τα έτη 2011 - 2014, €1.666 αναλογία 13ου μισθού για το 2015, €4.220 38 ημέρες άδεια) Επισημαίνει δε περαιτέρω τη θέση της Κατηγορουμένης ότι στον Παραπονούμενο έχουν καταβληθεί τα οφειλόμενα ποσά, με κάποια όμως καθυστέρηση και όχι συμφώνως των προνοιών του άρθρου 9 του επίδικου νόμου. Η θέση του δικηγόρου του Παραπονουμένου όπως προκύπτει από τις Γραπτές του Αγορεύσεις, εμφαντικά θα έλεγα, είναι το γεγονός ότι ο Παραπονούμενος παράλληλα και επιπρόσθετα του συμβολαίου του με την Κατηγορουμένη, είχε συμβόλαιο εργοδότησης μα την Aqua-Masters Qatar Co. W.L.L και ότι παράλληλα και επιπρόσθετα λάμβανε μισθό τόσο από την Κατηγορουμένη όσο και από την Aqua-Masters Qatar Co. W.L.L., κάτι το οποίο, ως ισχυρίζεται, προκύπτει από το ίδιο το Τεκμήριο 9, επιστολή την οποία η ίδια η μάρτυρας για την Υπεράσπιση απέστειλε και το Τεκμήριο 12, το οποίο απέστειλε ο δικηγόρος υπεράσπισης σε χρονικό διάστημα πριν την καταχώρηση του Κατηγορητηρίου. Ειδική μνεία κάνει στο Τεκμήριο 23, το οποίο είναι η θέση του ότι συνιστά έγγραφο το οποίο διευκρινίζει τους όρους εργοδότησης του Παραπονουμένου και το οποίο αποδεικνύει το γεγονός ότι το ποσό των QR21.000 ήταν επισπρόσθετος μισθός. Προς επίρρωση μάλιστα της γνησιότητας και του εύρους του Τεκμηρίου 23 παραπέμπει στη μαρτυρία Θεοχάρους και στο Τεκμήριο31Β. Επίσης από Τεκμήριο 43, επιστολή που έστειλε η μάρτυρας για την Κατηγορουμένη προς τους δικηγόρους του Παραπονουμένου, προκύπτει το παράλληλο και επιπρόσθετο της εργοδότησης του Παραπονουμένου, όπως και η ύπαρξη κάποιων οφειλών προς αυτόν. Συνεχίζει περαιτέρω το επιχείρημά του, ότι ακόμα και να γίνει δεκτή η θέση περί υπερπληρωμών, από το ίδιο το Τεκμήριο 12 προκύπτει αποδοχή οφειλών από την Κατηγορουμένη προς τον Παραπονούμενο ύψους τουλάχιστον €15.000 - €16.
Αναφορικά δε με τα ζητήματα των κατ΄ ισχυρισμό υπερπληρωμών είναι η θέση του ότι, το Δικαστήριο δεν θα πρέπει να ασχοληθεί με αυτούς τους ισχυρισμούς, οι οποίοι μάλιστα αφορούν τρίτο νομικό πρόσωπο και συμβόλαιο το οποίο διέπεται από το αλλοδαπό δίκαιο. Τέλος, με αναφορές σε τεκμήρια και στο συμβόλαιο του Πραπονουμένου, εντοπίζοντας ως η θέση του αντιφάσεις αφενός στη μαρτυρία της πλευρά της Κατηγορουμένης και δίδοντας αφετέρου τη δική του ερμηνεία στα εν λόγω έγγραφα, καταλήγει ότι ο Παραπονούμενος έχει αποδείξει την υπόθεσή του. Συγκεκριμένες αναφορές στην Γραπτή Αγόρευση του Παραπονουμένου, εάν και εφόσον χρειαστεί θα γίνουν σε μεταγενέστερο στάδιο. Από την πλευρά του ο δικηγόρος της Κατηγορουμένης με τις Γραπτές του Αγορεύσεις προωθεί θέση ότι ο Παραπονούμενος απέτυχε να αποδείξει την υπόθεσή του και ότι αυτή θα πρέπει να απορριφθεί. Τη θέση του αυτή τη στηρίζει κυρίως στα ακόλουθα επιχειρήματα: · σε αμφισβήτηση της καλοπιστίας του Παραπονουμένου, εφόσον το Κατηγορητήριο καταλαμβάνει χρονικό διάστημα από το 2011 μέχρι και το 2015 (διάστημα κατά το οποίο δεν πληρωνόταν μισθό αλλά παρέμενε στην υπηρεσία της Κατηγορουμένης), · με αναφορά στη μαρτυρία που δόθηκε ισχυρίζεται ότι οι μάρτυρες που έδωσαν μαρτυρία προς απόδειξη της υπόθεσης θα πρέπει να κριθούν αναξιόπιστοι, ενώ η μάρτυρας υπεράσπισης να κριθεί αξιόπιστη και το Δικαστήριο να αποδεχτεί τη μαρτυρία της. Επίσης, σε σχέση με την αγόρευση των δικηγόρων της Κατηγορουμένης εάν και εφόσον χρειαστεί, θα γίνει ειδική μνεία σε κατοπινό στάδιο. Δ. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Θα ακολουθήσω οιονεί ανορθόδοξο τρόπο και πριν από την αξιολόγηση της μαρτυρίας θα παραθέσω το νομικό πλαίσιο που διέπει την παρούσα διαφορά. Αυτό επειδή, κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας και παρά τις συνεχείς επισημάνσεις του Δικαστηρίου, έχει παρεισφρήσει μαρτυρία η οποία όχι μόνο είναι άσχετη με τα επίδικα θέματα, αλλά αφορά ζητήματα τα οποία, πιθανόν, θα έπρεπε να είχαν εγερθεί ενώπιον άλλου Δικαστηρίου, πριν να γίνει αναφορά στα γεγονότα της υπόθεσης, κρίνω σκόπιμο να καταγράψω πρώτα το νομοθετικό πλαίσιο που διέπει τη διαδικασία αυτή, προκειμένου να καταστεί ξεκάθαρο τι είναι που εξετάζεται από το Δικαστήριο, στα πλαίσια της υπό εξέτασης ποινικής διαδικασίας, με αναφορά πάντοτε στον επίδικο Νόμο 35(Ι)/2007 (Περί Προστασίας των Μισθών Νόμος). O επίδικος νόμος, ως και ο τίτλος του, σκοπό έχει την προστασία του μισθού και τη διασφάλιση ότι παρέχονται μέσω του, τα εχέγγυα για τιμωρία του εργοδότη ο οποίος δεν καταβάλλει στον εργοδοτούμενο το μισθό του. Ο μισθός είναι η αντιπαροχή του εργοδότη για την εργασία που του παρέχει ο εργοδοτούμενός του, στα πλαίσια της σύμβασης εργασίας. Σύμφωνα με το άρθρο 2 του περί Προστασίας των Μισθών Νόμου του 2007 (35(I)/2007), στο οποίο γίνεται ερμηνεία του όρου μισθός: "μισθός" σημαίνει κάθε χρηματική αντιμισθία που προκύπτει από απασχόληση εργοδοτούμενου και κάθε κέρδος από τέτοια απασχόληση που είναι δεκτικό χρηματικής αποτίμησης, και περιλαμβάνει τις εισφορές ταμείων προνοίας, καθώς επίσης και την εισφορά που πρέπει να καταβάλλεται στο Κεντρικό Ταμείο Αδειών, το οποίο ιδρύθηκε δυνάμει του περί Ετήσιων Αδειών μετ' Απολαβών Νόμου και δεν περιλαμβάνει έκτακτες προμήθειες ή κατά χάριν (ex- gratia) πληρωμές. Όπως ξεκάθαρα προκύπτει από τον πιο πάνω ορισμό, μισθός είναι κάθε παροχή του εργοδότη οποιασδήποτε μορφής ή ονομασίας ή ειδικότερης αιτίας, η οποία χορηγείται ως αντάλλαγμα για την εργασία που του παρείχε ο εργοδοτούμενος. Περαιτέρω, από τον πιο πάνω ορισμό προκύπτει ότι η παροχή πρέπει να είναι «τακτική», κάτι το οποίο λογικά συνεπάγεται παροχή η οποία χορηγείται σταθερά και μόνιμα ως τακτικό αντάλλαγμα της παρεχόμενης εργασίας. Τα αναφερόμενα στην Έκθεση Αδικήματος άρθρα 3, 5, 8 και 9 του Ν.35(Ι)/2007 καθορίζουν υποχρεώσεις του εργοδότη αναφορικά με το πώς εκπληρώνει την υποχρέωση του για καταβολή του μισθού σε υπάλληλό του, ήτοι, τρόπος πληρωμής (πχ μετρητά, επιταγή κ.α.), αμεσότητα πληρωμής (απευθείας στον εργοδοτούμενο), συχνότητα πληρωμής μισθού. Το άρθρο 19, καθορίζει ως αρμόδιο Δικαστήριο για επίλυση αστικής φύσεως διαφορά στα πλαίσια του παρόντος νόμου το Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών. Τέλος, το άρθρο 20 καθορίζει τα αδικήματα και τις ποινές σε περιπτώσεις παράβασης του Νόμου. Η καταβολή ή όχι του μισθού, αν και είναι ένα από τα πολλά αμφισβητούμενα ζητήματα που, σημειωτέο εκ του περισσού, ηγέρθησαν στα πλαίσια της ακροαματικής διαδικασίας, είναι το μόνο επίδικο ζήτημα, η εξέταση του οποίου απολήγει σε απόφαση επί της υπό εξέταση ποινικής υπόθεσης. Οτιδήποτε άλλο το οποίο αφορά την ίδια την εργασιακή σχέση, ζητήματα τα οποία έγκεινται στη σύμβαση εργασίας και άλλα αμφισβητούμενα θέματα, αυτά συνιστούν αστικής φύσεως διαφορά και αρμόδιο Δικαστήριο είναι το Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών. Το ποινικό Δικαστήριο, εξετάζει τη μη πληρωμή του μισθού και μόνο. Το Δικαστήριο, εξετάζει κατά πόσο ο εργοδότης έχει παραβεί υποχρέωση τεθειμένη υπό της επίδικης νομοθεσίας και εάν ναι, σε περίπτωση που δεν συντρέχει κάποιος λόγος προβλεπόμενος από τον ίδιο το νόμο που να δικαιολογεί τη μη καταβολή του μισθού, προχωρεί σε τιμωρία για την παραβίαση. Η ίδια η φύση του αδικήματος, για το οποίο κατηγορείται η Κατηγορούμενη, είναι τέτοια η οποία το κατατάσσει στα αδικήματα απόλυτης ευθύνης, εφόσον το αδίκημα, συνίσταται σε παράλειψη (μη καταβολή μισθού) η οποία απαγορεύεται από το Νόμο και τιμωρείται απ' αυτόν, για λόγους που εμπίπτουν στα όρια του δημοσίου συμφέροντος ή της δημόσιας ευημερίας. Βλ. σχετικά και Δημοκρατία ν. Δημητρίου

(2010)2 Α.Α.Δ. 298, AESTAS TRADING LTD κ.α. ν. ΚΥΠΡΙΑΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ, ΠΟΙΝΙΚΗ ΕΦΕΣΗ ΑΡ. 78/2014, 79/2014, 3/9/2015. Εφόσον τα υπό εξέταση αδικήματα, είναι αδικήματα αυστηρής ευθύνης, το Δικαστήριο αυτό που εξετάζει είναι τη στοιχειοθέτηση και μόνο του actus reus (Βλ. σχετικά MAGAR TEREZIAN ν. ΓΙΑΝΝΟΥ ΘΕΟΔΩΡΟΥ, Πoινική ΄Εφεση αρ. 198/15, 2/12/2016). Περαιτέρω, σύμφωνα με το άρθρο 12

(3)του εν λόγω νόμου, το βάρος απόδειξης ότι έχει καταβληθεί ο μισθός το φέρει ο εργοδότης (στο ισοζύγιο εννοείται των πιθανοτήτων): "Το βάρος της απόδειξης για την καταβολή του μισθού σε εργοδοτούμενο φέρει ο εργοδότης." Σημειώνω ότι δεν διαλανθάνει την προσοχή μου ότι, το πιο πάνω άρθρο 12

(3), συνιστά τροποποίηση του επίδικου Νόμου, η οποία έγινε με το Ν.200(Ι)/2012 στις 28/12/2012, επομένως τέθηκε σε ισχύ σε χρονική περίοδο μεταγενέστερη των κατηγοριών 1,3,5,7 και 9. Παρά ταύτα θεωρώ ότι η εν λόγω πρόνοια έχει αναδρομική ισχύ και εφαρμόζεται εν προκειμένω, καθώς δεν είναι ουσιαστικής φύσης αλλά σχετίζεται με την απόδειξη. Σχετικά είναι όσα ειπώθηκαν στην υπόθεση Σοφοκλέους κ.α. ν. Στυλιανού

(1992)1Α Α.Α.Δ 81: «Το ζήτημα της αναδρομικής ισχύος των Νόμων και οι αρχές που το διέπουν, ανάλογα με το αν οι νομικές πρόνοιες είναι ουσιαστικής ή δικονομικής φύσης, έχουν εξηγηθεί σε μεγάλη σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Πράγματι, αντίθετα προς όσα ισχύουν για τους ουσιαστικούς νόμους, οι δικονομικοί κανόνες αλλά και εκείνοι που σχετίζονται με την απόδειξη, θεωρούνται ότι έχουν αναδρομική ισχύ εκτός αν φανεί ότι προκύπτει καθαρά αντίθετη πρόθεση του νομοθέτη ή, όπως έχει τεθεί διαφορετικά, υπάρχει καλός λόγος για το αντίθετο.» Έχοντας αναφέρει τα πιο πάνω, καθίσταται ξεκάθαρο πλέον, πιστεύω, το εύρος της διαδικασίας αυτής και το τι εξετάζει το Δικαστήριο αυτό, το οποίο είναι ποινικό Δικαστήριο και επομένως δεν προχωρεί να αναγνωρίσει δικαιώματα, ούτε να αποφανθεί επί αμφισβητούμενων ζητημάτων (πχ ισχύ ή ερμηνεία συμφωνίας). Το παρόν Δικαστήριο, για να το θέσω όσο πιο απλά γίνεται, στα πλαίσια εφαρμογής της επίδικης νομοθεσίας και στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης αυτό που θα εξετάσει, είναι το εάν ο εργοδότης έχει παραβεί η όχι την τεθειμένη υπό του νόμου υποχρέωσή του να καταβάλει στον εργοδοτούμενό του το αντάλλαγμα τις εργασίας του, δηλαδή το μισθό του, νοουμένου βέβαια, ότι ο μισθός είναι οφειλόμενος εν τη εννοία του νόμου, δηλ. ο εργοδοτούμενος παρείχε εργασία χωρίς να λάβει το αντάλλαγμα αυτής. Οτιδήποτε άλλο εκφεύγει του δικαιοδοτικού πλαισίου του παρόντος Δικαστηρίου. Όπως πολύ εύστοχα επισημαίνει ο αδερφός Δικαστής Πασχαλίδης στην Κυριάκος Ράντος ν. Ships Limited κ.α., Αρ. Υπόθεσης 10339/12, 15/12/2016, σε σχέση με τα όρια εντός των οποίων ασκεί δικαιοδοσία το ποινικό Δικαστήριο στα πλαίσια εφαρμογής του επίδικου νόμου: «Ο Νόμος όμως, ο οποίος σε κάθε περίπτωση, προνοεί στο αρ.19 ότι το μόνο αρμόδιο Δικαστήριο να επιλύσει τις εργασιακές διαφορές των μερών, που προκύπτουν από τη σχέση και τους όρους εργοδότησης, είναι το Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών, σε καμιά περίπτωση δεν υποκαθιστά, την αποκλειστική δικαιοδοσία του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών, με αυτή του ποινικού Δικαστηρίου, η οποία περιορίζεται στην εξέταση μόνο της τυχόν ποινικής ευθύνης του «εργοδότη». Εντελώς χωριστά και διαφορετικά είναι τα θέματα που «δικαιούται» να εξετάσει το κάθε Δικαστήριο», και σε άλλο σημείο της ίδιας απόφασης απομονώνει και αναδεικνύει το αυτονόητο ενεργοποίησης της δικαιοδοσίας του ποινικού Δικαστηρίου: «Απαραίτητες επομένως προϋποθέσεις, για να μπορεί να ασκήσει δικαιοδοσία το ποινικό δικαστήριο, σε σχέση με υποχρεώσεις που απορρέουν από την ύπαρξη συγκεκριμένης σχέσης μεταξύ των εμπλεκομένων, ιδιαίτερα σε σχέση με αδικήματα αυστηρής ευθύνης όπως είναι τα υπό εξέταση αδικήματα, είναι πρωτίστως, η αποκρυστάλλωση της υποχρέωσης και η μετέπειτα παράλειψη συμμόρφωσης με αυτή.» Ε. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ - ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΙΣ Προχωρώ αμέσως πιο κάτω στην αξιολόγηση των μαρτύρων, έχοντας πάντοτε κατά νου τις αρχές που διέπουν τη διαδικασία αξιολόγησης της μαρτυρίας, όπως αυτές έχουν καθοριστεί από την πλούσια επί του θέματος νομολογία του Ανώτατου Δικαστηρίου (βλ. μεταξύ άλλων, Τσεκούρα ν Δημοκρατίας, Ποιν. Εφ.180/10, ημ. 11.10.2012, Ιωάννου ν Παλάζη 1(Α) ΑΑΔ276 κ.α. Miorage v Radivojenik

(1998)1 (Β) ΑΑΔ614, Αθανασίου και Άλλος ν Κουνούνη

(1997)1 (Β) ΑΑΔ 614). Ο Παραπονούμενος, αξιολογώντας την όλη στάση του στα πλαίσια της διαδικασίας δεν άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις. Πριν υπεισέλθω ειδικά στα της μαρτυρίας του, σημειώνω ότι γενικά με τον τρόπο που προώθησε την υπόθεση του και την επιλογή του να μην αποκαλύψει κατά τη διάρκεια της κυρίως εξέτασής του όλο το φάσμα γεγονότων το οποίο συνθέτει την υπόθεσή του, παρά να αποκαλύπτει αυτό επιλεκτικά σε άλλα στάδια της διαδικασίας, είτε αντεξεταζόμενος είτε κατά τη διάρκεια μαρτυρίας των άλλων μαρτύρων, έδωσε την εντύπωση ότι αρέσκεται σε κινήσεις εντυπωσιασμού ή προσπάθεια να θέσει εξ΄ απροόπτου την άλλη πλευρά, παρά να παρουσιάσει στο Δικαστήριο ξεκάθαρα και συνολικά το παράπονό του. Συγκεκριμένα, κατά την κυρίως εξέτασή του, η οποία, περιττή η υπόμνηση ότι, συνιστά θεμελιώδες στάδιο της διαδικασίας, γεγονότα τα οποία γνώριζε και έγγραφα τα οποία ήταν στην κατοχή του, επέλεξε να μην τα παρουσιάσει, αλλά τα εμφάνιζε ακολούθως σε μεταγενέστερα στάδια. Τρανταχτό παράδειγμα υπήρξε η επιλογή του, να μην αποκαλύψει στο Δικαστήριο, στα πλαίσια παρουσίασης της υπόθεσής του, το γεγονός ότι για μέρος χρονικού διαστήματος το οποίο αναφέρεται στο Κατηγορητήριο και όπως προκύπτει από το Τεκμήριο 21 (το οποίο κατατέθηκε από τον ίδιο κατά την αντεξέτασή του) ο ίδιος δεν ευρισκόταν στην Κύπρο και δεν παρείχε τις υπηρεσίες του στην Κατηγορουμένη εταιρεία (ή έστω αποκλειστικά σε αυτήν) αλλά παρείχε υπηρεσίες σε άλλη εταιρεία (ή έστω και σε άλλη εταιρεία). Για μήνες, οι οποίοι αναφέρονται στο Κατηγορητήριο, είτε στο σύνολό τους, είτε για μέρες αυτών, ο Παραπονούμενος ήταν στο Κατάρ, πλην όμως δεν το ανέφερε στην κυρίως εξέτασή του. Ειδικότερα, ως το Τεκμήριο 21, ευρισκόταν στο Κατάρ τις ακόλουθες περιόδους: Σεπτέμβρη του 2012 (5η κατηγορία), Οκτώβρη 2012 (7η κατηγορία), Νοέμβριο 2012 (9η κατηγορία), Δεκέμβρη 2012 (11η κατηγορία), Ιανουάριο 2013 (15η κατηγορία), Φεβρουάριο 2013 (17η κατηγορία) Μάρτιο 2013 (19η κατηγορία), Απρίλιο 2013 (21η κατηγορία) Μάιο 2013 (23η κατηγορία), Ιούνιο 2013 (25η κατηγορία), Ιούλιο 2013 (27η κατηγορία), Αύγουστο 2013 (29η κατηγορία), Σεπτέμβριο 2013 (31η κατηγορία), Μάρτιο 2014 (45η κατηγορία), Μάιο 2014 (47η κατηγορία). Άλλο παράδειγμα της πιο πάνω διαπίστωσης του Δικαστηρίου, ήταν η επιλογή του Παραπονουμένου να παρουσιάσει πρώτη φορά ηλεκτρονικά μηνύματα στο στάδιο αντεξέτασης της μάρτυρος για την Κατηγορουμένη (βλ. Τεκμήρια 43, 44, 45, Έγγραφο Ω του οποίου δεν επιτράπηκε η κατάθεση), προς απόδειξη της υπόθεσής του, ενώ είχε την ευχέρεια αυτή την αλληλογραφία εφόσον είχε σκοπό να τη χρησιμοποιήσει, να την παρουσιάσει στα πλαίσια της κυρίως εξέτασής του, δίδοντας με αυτό τον τρόπο τη δυνατότητα στην άλλη πλευρά να τον αντεξετάσει. Επίσης κατά το στάδιο που έδιδε μαρτυρία, παρουσίασε επιλεκτική εικόνα των γεγονότων που συνθέτουν την υπόθεση και κατά την αντεξέτασή του, προβλήθηκε το σύνολο των επίδικων γεγονότων. Ενδεικτικά αναφέρω ότι τα Τεκμήρια 19 μέχρι και 23 κατατέθηκαν κατά την αντεξέταση του, ενώ ήταν έγγραφα τα οποία υπήρχαν στην κατοχή του και ήταν άμεσα συνδεδεμένα με τα γεγονότα της υπόθεσης. Όπως επίσης δεν διαφεύγει την προσοχή μου, ο επιμελής τρόπος με τον οποίο αποφεύγει στη Γραπτή του Δήλωση (Έγγραφο Α), να αναφερθεί στη σχέση του με την Αqua Masters Qatar Co. WLL, ενώ από την αλληλογραφία που καταθέτει ήταν σε θέση να γνωρίζει ότι η Κατηγορουμένη συνδέει άμεσα τη σχέση του με την εν λόγω εταιρεία, στα γεγονότα της υπό εξέταση περίπτωσης. Στην παράγραφο 37 της Γραπτής του δήλωσης, κάνει αναφορά σε επιστολή με την οποία η Αqua Masters Qatar Co. WLL, παραδέχεται το γεγονός ότι ήταν εργοδοτούμενος της Κατηγορουμένης, πλην όμως και πάλιν αποφεύγει να κάνει την παραμικρή αναφορά και να εξηγήσει τη σύνδεση και των δύο εταιρειών σε σχέση με το άτομο του. Ενδεικτικό της σύγχυσης που υπάρχει αναφορικά με το ποιος είναι ο εργοδότης του Παραπονουμένου και ποια η εταιρεία η οποία του οφείλει μισθούς, είναι το γεγονός ότι ο Παραπονούμενος με το Τεκμήριο 15 παραιτείται από την Κατηγορουμένη 1 εταιρεία και η απάντηση στην παραίτησή του, ως το Τεκμήριο 16 έρχεται από την Aqua Masters Qatar Co W.L.L.! Και επί αυτού ο Παραπονούμενος τηρεί σιγήν ιχθύος κατά την κυρίως εξέτασή του και δεν επιχειρεί να διαφωτίσει το Δικαστήριο. Δεν πρέπει να λησμονείται, ότι η παρούσα υπόθεση είναι ποινική υπόθεση με τον Παραπονούμενο να φέρει αυξημένο βάρος απόδειξης και το πιο σημαντικό, ότι ο Παραπονούμενος με την υπόθεση αυτή, εκείνο που επιζητεί είναι την καταδίκη της Κατηγορουμένης σε σχέση με τα αδικήματα του της αποδίδει. Καταδίκη, η οποία εάν επέλθει, εννοείται ότι συνεπάγεται την τιμωρία της Κατηγορουμένης. Οφείλει, να παρουσιάζει συνολικά και όχι επιλεκτικά τα γεγονότα. Αναφέροντας τα πιο πάνω, σημειώνω και τονίζω ότι, έχω πάντοτε υπόψη μου, ότι η παρούσα διαδικασία είναι ιδιότυπη και ότι υπάρχει αντιστροφή του βάρους απόδειξης, το οποίο μετατίθεται στον εργοδότη προκειμένου να αποδείξει την καταβολή των μισθών. Στην ιδιάζουσα αυτή διαδικασία, η κάθε πλευρά, είναι σε θέση να γνωρίζει εκ των προτέρων τη θέση της άλλης, εφόσον είναι ρητά, σαφώς και ξεκάθαρα καταγεγραμμένα στο Νόμο τόσο το τι οφείλει να αποδείξει ο Παραπονούμενος όσο και το τι οφείλει να αποδείξει η Κατηγορούμενη προκειμένου να απαλλαγεί των κατηγοριών που την βαραίνουν. Κάθε πλευρά οφείλει να αποδείξει τους ισχυρισμούς της στο μέτρο που της αναλογεί, αλλά και να απορρίψει/αποκλείσει τις θέσεις της άλλης. Ο Παραπονούμενος ήταν σε θέση να γνωρίζει, εφόσον ήταν ξεκάθαρο από την αλληλογραφία που ανταλλάχθηκε (την οποία ο ίδιος κατέθεσε ως τεκμήρια) το τι θα προβάλει η Κατηγορουμένη σε απάντηση των κατηγοριών που της επιρρίπτει και επέλεξε κατά την κυρίως εξέτασή του να μην κάνει καμία σχετική αναφορά. Το γεγονός του συμβολαίου με την Αqua Masters Qatar Co. WLL, ως το Τεκμήριο 19, το κατέθεσε αντεξεταζόμενος, όπως αντεξεταζόμενος πρόβαλε για πρώτη φορά τη θέση του, ότι δικαιούται «διπλό μισθό» ως το Τεκμήριο

Σημειώνεται επίσης ότι, για χρονικό διάστημα για το οποίο διεκδικεί μισθούς δεν ευρισκόταν καν στην Κύπρο και διεκδικεί μισθό, ήτοι το αντάλλαγμα της εργασίας που παρείχε σε άλλη εταιρεία και όχι στην Κατηγορουμένη, επικαλούμενος εκ των υστέρων πρόνοια εγγράφου (Τεκμήριο 23), το οποίο επαναλαμβάνω ότι δεν κατάθεσε στο Δικαστήριο κατά την κυρίως εξέτασή του. Το ελάχιστο που μπορούσε, θα ήταν κατά την παρουσίαση της υπόθεσής του, να παρουσιάσει όλα τα γεγονότα και τις ιδιαιτερότητες που παρουσιάζει αυτή. Η απόκρυψη αυτών των γεγονότων και η επιλεκτική αποκάλυψή τους σε άλλα στάδια της διαδικασίας δεν μπορεί παρά να εκληφθεί ως εσκεμμένη και σίγουρα δεν επικροτείται, αλλά προσβάλλει στη ρίζα της την αξιοπιστία του μάρτυρα. Όταν κατά τη αντεξέτασή του, του υπεδείχθησαν οι πληρωμές που του έγιναν το 2015 (Τεκμήριο 38), αυτός αρνήθηκε ότι αυτές αφορούσαν μισθό οφειλόμενο από την Κατηγορουμένη και ισχυρίστηκε ότι ήταν πληρωμές που έγιναν σε σχέση με τις υπηρεσίες του στην Αqua Masters Qatar Co. WLL. Πλην όμως, ως το Τεκμήριο 21, το οποίο ο ίδιος κατέθεσε το έτος 2015 δεν πήγε στο Κατάρ, επομένως δεν θα μπορούσε η καταρινή εταιρεία να του οφείλει μισθούς για την εν λόγω περίοδο, εφόσον δεν της παρείχε υπηρεσίες. Επίσης δεν μπορεί παρά να προκαλεί εντύπωση, η θέση που προωθεί ο Παραπονούμενος ότι από το έτος 2011, όταν και δεν πήρε το 13ο μισθό του, μέχρι και το έτος 2015 του οφείλονται μισθοί, αλλά ο ίδιος εξακολουθούσε για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα να εργάζεται, ως επί τω πλείστω αμισθί και να μην λαμβάνει κάποιο μέτρο για αυτή την κατ΄ ισχυρισμό παρανομία. Η στάση του αυτή μάλλον ενισχύει τη θέση της πλευράς της Κατηγορουμένης, ότι γίνονταν πληρωμές στον Παραπονούμενο και το ζήτημα το οποίο αναφύεται από τα γεγονότα της υπόθεσης και χρήζει τελικώς επίλυσης, είναι ζήτημα ερμηνείας, εγκυρότητος και ισχύος του Τεκμηρίου 23, δηλαδή κατά πόσο ο Παραπονούμενος δικαιούται την καταβολή «διπλού μισθού». Έχοντας αναφέρει τα πιο πάνω, αναπόφευκτα εγείρονται ερωτηματικά για την φιλαλήθεια του Παραπονουμένου, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να κριθεί ως αξιόπιστος μάρτυρας. Η επιλογή του, να μην αποκαλύψει το σύνολο των γεγονότων που συνθέτουν την υπόθεσή του και ειδικότερα τη φύση της συνεργασίας του με την Κατηγορουμένη εταιρεία, την ύπαρξη άλλων συμβολαίων και το γεγονός ότι παρείχε υπηρεσίες σε άλλη εταιρεία (ή έστω και σε άλλη εταιρεία) κατά χρονικά διαστήματα τα οποία αφορούν στο κατηγορητήριο, αλλά τα ζητήματα αυτά να αναδειχθούν κατά την αντεξέτασή του, συναρτάται άμεσα με την αξιοπιστία του ως μάρτυρα, η οποία και για αυτούς τους λόγους τίθεται εν αμφιβόλω. Επί αναξιόπιστου μάρτυρα το Δικαστήριο δεν δύναται να στηριχτεί για εξαγωγή ευρημάτων, πόσο μάλλον προκειμένου να τεκμηριώσει καταδίκη. Είναι δεδομένη η αρχή ότι «μόνο όταν διαπιστωθεί ότι μαρτυρία που παρουσίασε ο διάδικος περιέχει τα στοιχεία της αξιοπιστίας μπορεί το Δικαστήριο να προχωρήσει στο επόμενο στάδιο που αφορά το βάρος και το επίπεδο απόδειξης» (βλ. σχετικά το Το Δίκαιο της Απόδειξης, Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές των Τ. Ηλιάδη και Ν. Σάντη, σ.134) Ως αναφέρω πιο πάνω, ο Παραπονούμενος δεν θα μπορούσε να κριθεί ως αξιόπιστος μάρτυρας, στην μαρτυρία του οποίου θα μπορούσε να στηριχτεί το Δικαστήριο προκειμένου να προχωρήσει σε καταδίκη. Αυτό γιατί η μαρτυρία του υπήρξε συγκεχυμένη, επιλεκτική και ελλιπής με τις ελλείψεις αυτές να πλήττουν τη βεβαιότητα που πρέπει να έχει ένα ποινικό Δικαστήριο πριν καταλήξει σε ευρήματα ενοχής. Αν μη τι άλλο η μαρτυρία του προκαλεί εύλογες αμφιβολίες (reasonable doubt). Δεν μπορώ να αποδεχτώ την εκδοχή του. Η Πετεβή, σαν μάρτυρας, ουδέν προσέφερε στη διαδικασία. Ετοίμασε από μόνη της μια κατάσταση (Τεκμήριο 6) με κατ΄ ισχυρισμό οφειλές για την περίοδο από 30/6/2012 μέχρι 31/12/2014, πλέον 13ος μισθός για το 2011, οι οποίες προκύπτουν από επιταγές (Τεκμήριο 7) οι οποίες εκδόθηκαν στο όνομα του Παραπονουμένου, αλλά ουδέποτε παρουσιάστηκαν στην Τράπεζα για πληρωμή και είναι η θέση της ότι αυτές συνιστούν οφειλόμενους μισθούς στον Παραπονούμενο. Πρόκειται συνολικά για 30 επιταγές. Δεν γνωρίζει εάν τα ποσά αυτά έχουν καταβληθεί από την Αqua Masters Qatar Co. WLL. Δεν δίδει επίσης εξήγηση για πιο λόγο ενώ εκδοθήκαν αυτές οι επιταγές δεν πληρωθήκαν. Δημιουργούνται επίσης ερωτήματα, ως προς το εάν αυτές οι επιταγές εκδίδοταν κάθε μήνα, αλλά δεν δίδοταν στον Κατηγορούμενο, εάν εκδόθηκαν μια φορά όλες αλλά δεν του δόθηκαν και αφού δεν υπήρχε πρόθεση να του δοθούν γιατί εκδόθηκαν; Μήπως επειδή έγινε άλλη διευθέτηση; Η μάρτυρας δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει εάν έγιναν πληρωμές στον Παραπονούμενο από άλλη εταιρεία. Η μαρτυρία της δεν έχει να προσφέρει κάτι στην υπόθεση, εφόσον για το ουσιώδες, εάν τελικά έγιναν οι πληρωμές, έστω από άλλη εταιρεία, η ίδια δεν ήταν σε θέση να το γνωρίζει, ούτε ήταν σε θέση να γνωρίζει το χρονικό διάστημα κατά το οποίο ο Παραπονούμενος ευρισκόταν στο Κατάρ και το οποίο συμπίπτει με το χρονικό διάστημα το οποίο αφορά στο Τεκμήριο
Ο ΜΚ2, Θεοχάρους δεν προκάλεσε θετική εντύπωση στο Δικαστήριο. Υπήρξε εριστικός και επιθετικός όταν έδιδε απαντήσεις και σε πολλές περιπτώσεις ύψωνε τον τόνο της φωνής του για λόγους αχρείαστους. Επίσης, ο ίδιος είπε ότι ο λόγος που δίδει μαρτυρία είναι για να βοηθήσει τον Παραπονούμενο, βοηθώντας με αυτό τον τρόπο να επωφεληθεί (αυτή είναι η ακριβής λέξη που χρησιμοποίησε) και ο ίδιος στην υπόθεσή του που έχει καταχωρηθεί εναντίον της Κατηγορουμένης (Τεκμήριο 32). Αρνητική εντύπωση επίσης προκαλεί και η ευκολία με την οποία κατά την αντεξέτασή του, δήλωσε ότι εν γνώση του υπέγραψε ένα συμβόλαιο το οποίο δεν ανταποκρίνεται στην αλήθεια προκειμένου να διευκολύνει τον κύριο Αντωνιάδη, εφόσον το μόνο που του ενδιέφερε ήταν να λαμβάνει το ποσό του μισθού που συμφώνησε να παίρνει. Η ευκολία με τη οποία παραδέχεται ότι υπογράφει έγγραφα τα οποία δεν ανταποκρίνονται στην αλήθεια εφόσον το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι να λαμβάνει το μισθό που συμφώνησε, εγείρει εύλογα, πιστεύω, ερωτηματικά αναφορικά με την αξιοπιστία του μάρτυρα και την ειλικρίνεια του. Περαιτέρω, κατάθεσε ο ίδιος το Τεκμήριο 31Β προκειμένου να ενισχύσει τη θέση του Παραπονουμένου σε σχέση με την εγκυρότητα του Τεκμηρίου 23 παραλείποντας τεχνηέντως να επισημάνει ότι εκ των πραγμάτων, από το ίδιο το περιεχόμενο του εν λόγω ηλεκτρονικού μηνύματος, το οποίο αναφέρεται σε όσο το δυνατό συντομότερη ετοιμασία συμβολαίου με τον Παραπονούμενο και από την ημερομηνία που αυτό φέρει (22/3/2012), δεν μπορεί παρά να αναφέρεται στο συμβόλαιο Τεκμήριο 19 το οποίο υπογράφηκε κάποιες μέρες μετά (1/4/2012) και όχι στο συμβόλαιο Τεκμήριο 23 όπως προσπάθησε ο μάρτυρας αυτός να παρουσιάσει προκειμένου να βοηθήσει τον Παραπονούμενο, εφόσον το Τεκμήριο 23 υπογράφηκε το Δεκέμβριο 2012, δηλαδή μήνες μετά την αποστολή του Τεκμηρίου 31Β στο οποίο επισημαινόταν η ανάγκη όπως άμεσα δοθεί συμβόλαιο στον Παραπονούμενο, εφόσον ο ίδιος το απαιτεί (DEMANDS!!, όπως με έμφαση καταγράφεται στο Τεκμήριο 31Β). Η ποιότητα της μαρτυρίας του ήταν τέτοια που το Δικαστήριο σε καμία περίπτωση την κάνει αποδεκτή. Απορρίπτω χωρίς ενδοιασμό τη μαρτυρία του. Ομολογώ, ότι η μάρτυρας για την Κατηγορουμένη μου έκανε εξαιρετική εντύπωση. Παρά τα όσα διατείνεται ο δικηγόρος του Παραπονουμένου, ότι απεύφευγε να απαντήσει, θα έλεγα το αντίθετο. Η Αντωνιάδου, έδωσε την εντύπωση ότι ήρθε στο Δικαστήριο για να πει την αλήθεια. Ήταν ξεκάθαρη, σαφής, κατηγορηματική και συγκεκριμένη, ότι στον Παραπονούμενο δεν οφείλονται μισθοί γιατί αυτοί του έχουν καταβληθεί. Έκανε αναφορές στον τρόπο πληρωμής των μισθών του Παραπονουμένου και στο γεγονός ότι αυτός πληρωνόταν, ανάλογα με τις μέρες που ο Παραπονούμενος εργαζόταν είτε στην Κύπρο είτε στο εξωτερικό και σύμφωνα με τη σχετική αναλογία, εφόσον ο μισθός του, όταν ευρισκόταν στο Κατάρ ήταν αυξημένος. Δεν αναγνωρίζει το Τεκμήριο 23 και είναι η θέση της ότι αυτό αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης σκευωρίας κατά της Κατηγορουμένης για την οποία έχουν καταχωρηθεί και εκκρεμούν άλλες δικαστικές διαδικασίες. Η μάρτυρας υπήρξε ξεκάθαρη, ότι προς τον Παραπονούμενο πληρωμές γίνονταν και από τις δύο εταιρείες στη βάση του συμβολαίου του και αναλόγως της εταιρείας στην οποία προσέφερε υπηρεσίες, με καταληκτική της θέση ότι σύμφωνα με το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 42, ουδέν ποσό οφείλεται στον Παραπονούμενο είτε από την Κατηγορουμένη είτε από την Aqua-Masters Qatar Co. W.L.L, εφόσον έχει πληρωθεί για την εργασία που παρείχε. Το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 23 το απορρίπτει κατηγορηματικά, εφόσον ως η θέση της, υπογράφεται από μη εξουσιοδοτημένο άτομο. Ούτως ή άλλως, συμπληρώνει δεν θα μπορούσε να έχει την ισχύ που του αποδίδεται εφόσον σύμφωνα με τους όρους του ο Παραπονούμενος θα έπρεπε να δουλέψει 190 μέρες στο Κατάρ, κάτι το οποίο ως το Τεκμήριο 40 (το οποίο είναι κοινά αποδεκτό) ουδέποτε έγινε. Για το έτος 2015 η Κατηγορουμένη παρουσίασε ως Τεκμήριο 38, αποδείξεις 4 εμβασμάτων προς τον Παραπονούμενο, τα οποία αντιστοιχούν στους 8 μήνες που εργάστηκε για το έτος
Το έτος 2015 ο Παραπονούμενος δεν παρείχε υπηρεσίες στο Κατάρ και ο μισθός που λάμβανε ήταν €2.500 το μήνα. Για το έτος 2015 παραδέχτηκε καθυστέρηση στην καταβολή του μισθού του Παραπονουμένου, πλην η θέση της είναι ότι ως τα εμβάσματα Τεκμήριο 38, οι μισθοί για το έτος 2015 έχουν καταβληθεί. Επισημαίνω δε περαιτέρω, ότι θέσεις του Παραπονουμένου, όπως αυτές έχουν προβληθεί κατά την αντεξέτασή του σε σχέση με τις εν λόγω πληρωμές, ότι δηλαδή αυτές αφορούν μισθούς του που είχε να παίρνει από την Aqua-Masters Qatar Co. W.L.L, δεν υποβλήθηκαν στην Αντωνιάδου κατά την αντεξέτασή της. Επί του ζητήματος αυτού, το οποίο εφόσον αφορά ισχυρισμό τον οποίο η Κατηγορούμενη οφείλει να αποδείξει και επομένως κρίνεται στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων, η θέση της Κατηγορουμένης, είναι αποδεκτή σε αντιδιαστολή με αυτή του Παραπονουμένου, η οποία κρίνεται ανεπαρκής. Εξηγώ, το έτος 2015, ως το Τεκμήριο 21, ο Παραπονούμενος δεν εργάστηκε στο Κατάρ και επομένως για αυτή την περίοδο δεν είχε να λαμβάνει ποσά από την Aqua-Masters Qatar Co. W.L.L. Ο μισθός που λάμβανε από την Κατηγορουμένη για το έτος 2015, είχε αυξηθεί σε €2.500 το μήνα και το ποσό των εμβασμάτων του Τεκμηρίου 38 ταιριάζει με αυτό το ποσό. Επίσης, σύμφωνα με τις καταστάσεις τις οποίες παρουσίασε ως Τεκμήρια 37, 41 και 42, στα οποία φαίνονται οι συνολικές απολαβές του Παραπονουμένου για τα έτη 2012 μέχρι και 2015 προκύπτει ότι όχι μόνον έχει πληρωθεί το ποσό που είχε να λαμβάνει αλλά ότι έγιναν και υπερπληρωμές προς αυτόν. Η μάρτυρας για την Κατηγορουμένη, κρίνεται αξιόπιστη. Παρά την, όπως και πιο πάνω αναφέρω, επίμονη και επίπονη αντεξέτασή της, παρέμεινε σταθερή στις θέσεις της, εξηγώντας αναλυτικά τις πληρωμές που έγιναν στον Παραπονούμενο, αναφορικά με το ποσό το οποίο ο ίδιος θεωρεί ως οφειλόμενους μισθούς (το οποίο είναι ως η λίστα της Πετεβή, πλέον οι μισθοί για το έτος 2015 (μέχρι το Σεπτέμβριο), έτσι ώστε να τεκμηριώσει από που προκύπτει η θέση της ότι οι αποδιδόμενες στην Κατηγορουμένη κατηγορίες δεν ισχύουν Κάνω ειδική αναφορά στους οφειλόμενους μισθούς (όρος που συμπεριλαμβάνει και 13ο μισθό), γιατί οι λοιπές απαιτήσεις του Παραπονουμένου, για τους λόγους που θα εξηγήσω και πιο κάτω δεν εξετάζονται στα πλαίσια της διαδικασίας αυτής (λοιπά ωφελήματα δεν καλύπτονται από τον Περί Προστασίας των Μισθών Νόμο του 2007 (Ν.35(Ι)/2007), ούτε και απαιτήσεις για αναλογία αδειών καλύπτονται από τον εν λόγω Νόμο). Αποδέχομαι τη μαρτυρία της. Ακολούθως της αξιολόγησης της μαρτυρίας σημειώνω τα ακόλουθα. Ο Παραπονούμενος εργαζόταν για την Aqua-Masters PLC, ως το Τεκμήριο
Στο συμβόλαιο αυτό ο Παραπονούμενος αποδέχεται το γεγονός ότι μέρος των υπηρεσιών του θα παρέχεται στο εξωτερικό (όρος 25). Για κάθε μέρα εργασίας του στο εξωτερικό, πέραν του συμφωνηθέντος ποσού του μισθού του, θα υπάρχει πρόσθετη αποζημίωση στο ύψος του μισθού του, αυξημένου κατά 50%. Στην πορεία ο Παραπονούμενος υπέγραψε συμβόλαιο με την Aqua-Masters Qatar Co. W.L.L, ως το Τεκμήριο 19, η οποία αφορούσε τα ωφελήματά του σε σχέση με τις υπηρεσίες που θα παρείχε στο Κατάρ. Στο συμβόλαιο αυτό η αντιμισθία του Παραπονουμένου για τις υπηρεσίες που θα παρέχει στην Aqua Masters Qatar Co W.L.L., καθορίζεται σε 21.000 QR. Η ύπαρξη των δυο αυτών συμβολαίων είναι αποδεκτή και από τα δύο διάδικα μέρη. Ακολούθως ο Παραπονούμενος ισχυρίζεται ότι υπέγραψε επιπρόσθετο συμβόλαιο, Τεκμήριο 23, σύμφωνα με το οποίο οι απολαβές του για όταν θα βρίσκεται στο Κατάρ, θα είναι επιπρόσθετες του μισθού του στην Κύπρο, τον οποίο σε κάθε περίπτωση, είτε παρέχει υπηρεσίες στην Κύπρο, είτε στο Κατάρ θα τον λαμβάνει. Εκ μέρους του εργοδότη και για τις δύο εταιρείες υπογράφει ο Άθως Κυριακού. Το συμβόλαιο αυτό και την ισχύ του, αμφισβήτησε η μάρτυρας για την Κατηγορουμένη, η οποία προώθησε θέση ότι το συμβόλαιο Τεκμήριο 23 δεν ισχύει, εφόσον ο υπογραφέας αυτού, Άθως Κυριακού, δεν είχε εξουσία να υπογράφει εκ μέρους της Aqua Masters Qatar Co W.L.L. Περαιτέρω ισχυρίζεται ότι, θα ήταν αδιανόητο ο Παραπονούμενος να πληρώνεται δύο μισθούς. Επισήμανε περαιτέρω ότι το εν λόγω συμβόλαιο, ως οι πρόνοιες του για να έχει ισχύ θα έπρεπε ο Παραπονούμενος να εργαζότανε 190 μέρες το χρόνο στο Κατάρ, αριθμό ημερών τον οποίο ουδέποτε συμπλήρωσε (ως τα κοινώς αποδεκτά Τεκμήρια 21 και 40). Για το χρονικό διάστημα που εργαζόταν στην Κύπρο, ο Παραπονούμενος, πληρωνότανε ως το Τεκμήριο 2 και για όσο καιρό ήταν στο Κατάρ, παρά την πρόνοια του Τεκμηρίου 2 για καταβολή του μισθού πλέον 50%, ότι πληρωνότανε ως το Τεκμήριο 19, την αναλογία του ποσού τω 21.000QR για κάθε μέρα που δούλευε. Η θέση της Κατηγορουμένης είναι ότι δεν υπάρχουν οφειλόμενα στον Παραπονούμενο και ότι έχουν γίνει υπερπληρωμές. Σε σχέση με τις πληρωμές παρουσίασε αναλυτικές καταστάσεις, Τεκμήρια 37, 41 και
Ο Παραπονούμενος, ως το Κατηγορητήριο παραπονείται για μη καταβολή μισθού για τους μήνες Ιούνιο 2012, Σεπτέμβριο 2012, Οκτώβριο 2012, Νοέμβριο 2012, Δεκέμβριο 2012, Ιανουάριο 2013, Φεβρουάριο 2013, Μάρτιο 2013, Απρίλιο 2013, Μάιο 2013, Ιούνιο 2013, Ιούλιο 2013, Αύγουστο 2013, Σεπτέμβριο 2013, Οκτώβριο 2013, Νοέμβριο 2013, Δεκέμβριο 2013, Ιανουάριο 2014, Φεβρουάριο 2014, Μάρτιο 2014, Μάιο 2014, Αύγουστο 2014, Σεπτέμβριο 2014, Οκτώβριο 2014, Ιανουάριο 2015, Φεβρουάριο 2015, Μάρτιο 2015,Απρίλιο 2015, Μάιο 2015, Ιούνιο 2015, Ιούλιο 2015, Αύγουστο 2015, καθώς 13ο μισθό για τα έτη 2011, 2012, 2013, 2014, 2015 (αναλογία) και τέλος 38 ημέρες άδεια μετ΄ απολαβών. Σύμφωνα με το Τεκμήριο 21, για μέρος των πιο πάνω μηνών για τους οποίους παραπονείται για μη καταβολή μισθών, παρείχε τις υπηρεσίες του στο Κατάρ. Συγκεκριμένα για την περίοδο Σεπτέμβριο 2012 μέχρι και Δεκέμβριο 2012, παρείχε υπηρεσίες 75 ημέρες στο Κατάρ, για το έτος 2013 παρείχε υπηρεσίες 169 ημέρες στο Κατάρ και για την περίοδο από 6/5/2014 μέχρι και 10/6/2014 ήταν στο Κατάρ συνολικά 36 μέρες. Για τη μισθοδοσία αυτής της περιόδου, υπάρχει διαφορά η οποία έγκειται στη διαφορετική προσέγγιση αναφορικά με την ισχύ του Τεκμηρίου 23, ήτοι κατά πόσο για τα χρονικά διαστήματα τα οποία ήταν στο Κατάρ, η Κατηγορουμένη είχε υποχρέωση καταβολής μισθού στον Παραπονούμενο. Με αναφορά στα πιο πάνω, είναι ξεκάθαρο πιστεύω ότι το ζήτημα έτσι όπως εκτέθηκε και αναλύθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, δεν συνίσταται σε οφειλόμενους μισθούς, αλλά επεκτάθηκε και σε άλλα θέματα τα οποία άπτονται ερμηνείας και εφαρμογής συμβολαίων, ζητήματα εργοδότη, όρων εργοδότησης κλπ. Ο αστικός χαρακτήρας της υπόθεσης αυτής ήταν διάχυτος από την αρχή, εφόσον ό,τι αμφισβητείται συνίσταται σε ισχύ συμβολαίων και σε ερμηνεία αυτών. Έχουν παρουσιαστεί στο Δικαστήριο 3 συμβόλαια τα οποία διέπουν την εργασιακή σχέση του Παραπονουμένου (Τεκμήρια 2,19 και 23). Από τα πιο πάνω συμβόλαια η μάρτυρας για την Κατηγορουμένη, δεν αναγνωρίζει την ισχύ του 3ου (Τεκμήριο 23). Ο Παραπονούμενος με το Κατηγορητήριο ζητεί μισθούς, μεταξύ άλλων, και για χρονικό διάστημα το οποίο δεν ήταν στην Κύπρο αλλά παρείχε υπηρεσίες σε άλλη εταιρεία, επικαλούμενος τις πρόνοιες του Τεκμηρίου
Είναι πιστεύω, αυτονόητο ότι αυτού του είδους η διαφορά δεν στοιχειοθετεί ποινικό αδίκημα, αλλά είναι αστικής φύσεως διαφορά, την οποία αρμόδιο να επιλύσει είναι άλλο Δικαστήριο και όχι το παρόν. Δεν διαφεύγει την προσοχή μου, η ειδική μνεία που γίνεται στην τελική αγόρευσή για τον Παραπονούμενο, στην επιστολή-Τεκμήριο 12 και στον ισχυρισμό ότι στην εν λόγω επιστολή γίνεται παραδοχή από την Κατηγορουμένη ότι οφείλεται στον Παραπονούμενο ποσό €15.000 - €16.000 περίπου. Περιττό να επισημάνω ότι, ακόμα και αυτή η αναφορά δεν ενδυναμώνει τη θέση του Πραπονουμένου, αλλά αντιθέτως, ενισχύει τον αστικό χαρακτήρα που διαπνέει την όλη διαφορά, εφόσον και πάλιν ξεκάθαρα διαφαίνονται οι διαφορετικές προσεγγίσεις των μερών και το γεγονός ότι ουσιώδη ζητήματα της εργασιακής σχέσης δεν έχουν αποκρυσταλλωθεί. Τέλος, ο δικηγόρος του Παραπονουμένου, με τις αγορεύσεις του επισύρει την προσοχή του Δικαστηρίου στο ότι, η μάρτυρας για την Κατηγορουμένη παραδέχτηκε ότι υπήρξαν κάποιες καθυστερήσεις στις πληρωμές και ζητεί να ληφθεί υπόψη η παραδοχή αυτή. Οφείλω να επισημάνω ότι, το Κατηγορητήριο και η κατηγορία που αποδίδεται στην Κατηγορουμένη, είναι ότι δεν έχουν καταβληθεί καθόλου οι μισθοί και όχι ότι αυτοί καταβλήθηκαν καθυστερημένα, με την Κατηγορουμένη να αντιπαραβάλλει ότι αυτοί έχουν εξοφληθεί, έστω και καθυστερημένα. Επομένως το δικαστήριο δεν εξετάζει εάν υπάρχουν οι όχι καθυστερήσεις, εφόσον το επίδικο ζήτημα είναι η πλήρης μη καταβολή μισθού. Η παρούσα ποινική διαδικασία κινείται επί των λεπτομερειών του Κατηγορητηρίου, οι οποίες καθορίζουν τα επίδικα θέματα. Ως οι λεπτομέρειες κατηγορητηρίου, η παράνομη πράξη η οποία αποδίδεται στην Κατηγορουμένη είναι η μη καταβολή μισθού και όχι η καθυστέρηση πληρωμής και αυτό είναι που όφειλε να εξετάσει το Δικαστήριο (βλ. σχετικά Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας

(1997)2 A.A.Δ. 255 και Δημοκρατία ν. Mιχαλάκη Eυσταθίου Πανή (Αρ. 1),

(1999)2 Α.Α.Δ. 124). Το γεγονός ότι η όλη διαφορά έγκειται σε μη καταβολή μισθών και όχι σε καθυστέρηση, ξεκάθαρα το καταγράφει και ο ίδιος ο δικηγόρος του Παραπονουμένου με την αγόρευσή του, η οποία ξεκινά σκιαγραφώντας την όλη διαφορά ως: «Οι κατηγορίες αφορούν σε άρνηση της κατηγορουμένης εταιρείας να καταβάλει τα πιο κάτω ποσά». Την μη καταβολή μισθού την αρνείται η Κατηγορουμένη, η οποία ισχυρίζεται ότι τα ποσά του Κατηγορητηρίου έχουν εξοφληθεί και επομένως, ως το άρθρο 12

(3)του επίδικου νόμου, η Κατηγορουμένη φέρει και το βάρος απόδειξης του ισχυρισμού αυτού στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Η Κατηγορουμένη, αντιμετώπιζε κατηγορία για άρνηση καταβολής μισθών και σε αυτή την κατηγορία πρόβαλε υπεράσπιση. Οποιαδήποτε διαφορετική προσέγγιση του Δικαστηρίου και εξέταση άλλου αδικήματος από αυτό που αποδόθηκε στην Κατηγορουμένη και για το οποίο πρόβαλε την υπεράσπισή της, θα ήταν ανεπίτρεπτη. Όπως ήδη αναφέρεται πιο πάνω κατά την ανάλυση της νομικής πτυχής από το όλο πνεύμα του επίδικου νόμου, εκείνο που συνάγεται είναι ότι ο νομοθέτης αυτό που επιχειρεί να προστατεύσει και να διαφυλάξει, είναι την αμοιβή του εργοδοτουμένου για την εργασία που παρείχε στον εργοδότη του. Εξού και το αδίκημα θεωρείται ως αδίκημα αυστηρής ευθύνης υπό την έννοια ότι είναι αδίκημα ρυθμιστικής φύσεως και είναι περιορισμένα τα επίδικα θέματα στα πλαίσια της ακροαματικής διαδικασίας. Βεβαίως, οι εργασιακές σχέσεις δύνανται να είναι πολύπλοκες και σε μια υπόθεση να περικλείονται πλείονες αμφισβητήσεις και ζητήματα. Έχει και για αυτό προνοήσει ο νομοθέτης, καθορίζοντας σε περίπτωση που εγείρονται και αστικής φύσεως διαφορές ως αρμόδιο πλέον, το Δικαστήριο των Εργατικών Διαφορών. Επομένως, όπου η διαφορά εκφεύγει του αυστηρού ελέγχου κατά πόσο ο Παραπονούμενος είναι εργοδοτούμενος στον οποίο δεν έχει καταβληθεί ο μισθός για εργασία που παρείχε, αλλά εγείρονται και άλλα ζητήματα, τότε τα αναφυόμενα αυτά θέματα, εξετάζονται στα πλαίσια άλλης διαδικασίας και από άλλο Δικαστήριο. Περαιτέρω υπενθυμίζω ότι η παρούσα υπόθεση είναι ποινική με αυξημένο το βάρος απόδειξης στους ώμους του Παραπονουμένου, ήτοι να αποδείξει την υπόθεσή του πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Η ιδιαιτερότητα του νόμου και δη η αντιστροφή του βάρους απόδειξης στο άρθρο 12

(3)του επίδικου νόμου, δεν συνεπάγεται ότι ο Κατηγορούμενος φέρει πρωτογενές βάρος απόδειξης ή βάρος απόδειξης περισσότερο από αυτό που έχει ο Παραπονούμενος. Ο Παραπονούμενος σε κάθε περίπτωση οφείλει να αποδείξει την υπόθεση του και σε περίπτωση που ο Κατηγορούμενος εγείρει υπεράσπιση ότι έχει πληρώσει τον υπάλληλό του, τότε φέρει το βάρος απόδειξης του ισχυρισμού του αυτού στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Διαφορετική προσέγγιση, θα καταστρατηγούσε το τεκμήριο της αθωότητας, έτσι όπως αυτό ξεκάθαρα καταγράφεται στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας. Οφείλει λοιπόν, ο Κατηγορούμενος εάν και εφόσον επικαλεστεί τη σχετική υπεράσπιση να αποδείξει εξόφληση της απαίτησης, το εάν οι μισθοί είναι ή όχι οφειλόμενοι, οφείλει να το αποδείξει ο Παραπονούμενος. Στην υπό εξέταση περίπτωση δεν έχω πειστεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι είναι οφειλόμενοι οι μισθοί, εφόσον ουσιώδη ζητήματα της ίδιας της εργασιακής σχέσης εξακολουθούν να είναι αμφισβητούμενα και μη αποκρυσταλλωμένα. Στο βαθμό και στο μέτρο που υπόθεση θα εξεταζόταν στη βάση και μόνο του Τεκμηρίου 2 και Τεκμηρίου 19, τότε, στη βάση της μαρτυρίας του Παραπονουμένου που δεν έπεισε και στη βάση της μαρτυρίας της Αντωνιάδου η οποία κρίθηκε αξιόπιστη, θα κατέληγα ότι δεν οφείλονται μισθοί και ως εκ τούτου η υπόθεση θα απορριπτότανε για το λόγο αυτό. Στο βαθμό όμως, που στην υπό εξέταση διαφορά το επιχείρημα περί οφειλών εδράζεται στη βάση των προνοιών του Τεκμηρίου 23 τότε με δεδομένη την αμφισβήτηση, μεταξύ άλλων, (α) της εγκυρότητας του, (β) της ιδιότητας του υπογραφέα του, (γ) της δυνατότητας παράλληλης ισχύος του με το Τεκμήριο 2, (δ) των προϋποθέσεων που πρέπει να πληρούνται για να γίνει επίκληση των προνοιών του, τότε η φύση της διαφοράς αυτής ξεκάθαρα μετατρέπεται σε αστική, με αποτέλεσμα να εκφεύγει του δικαιοδοτικού πλαισίου του ποινικού Δικαστηρίου. Η δυναμική της υπόθεσης αυτής έτσι όπως έχει παρουσιαστεί στο Δικαστήριο, είναι τέτοια που δεν την καθιστά υπόθεση υπαγόμενη αποκλειστικά στην ποινική δικαιοδοσία. Προκειμένου το ποινικό Δικαστήριο να προχωρήσει και να καταδικάσει την Κατηγορουμένη, θα πρέπει να λάβει απόφαση αναφορικά με την εγκυρότητα, ερμηνεία και εφαρμογή του αμφισβητούμενου Τεκμηρίου

Κάτι τέτοιο όμως δεν εμπίπτει στις αρμοδιότητες του ποινικού Δικαστηρίου. Τα επίδικα ζητήματα, δεν έχουν αποκρυσταλλωθεί, υπό την έννοια ότι ενόσω παραμένουν αμφισβητούμενοι οι όροι εργασίας του Παραπονουμένου και κατ΄ επέκταση τα ωφελήματά του Παραπονουμένου, το Δικαστήριο δεν μπορεί να προχωρήσει να καταδικάσει την Κατηγορουμένη για οφειλές τις οποίες η ίδια αμφισβητεί ότι εξ΄ αρχής είχε. Σε σχέση με το ζήτημα καταβολής μισθών για το χρονικό διάστημα το οποίο καταγράφεται στο Κατηγορητήριο, η Κατηγορούμενη έφερε το βάρος στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων να αποδείξει την καταβολή των ποσών αυτών. Η ίδια παρουσίασε εμβάσματα, καταστάσεις από το λογιστή της εταιρείας και ισχυρισμούς που ικανοποιούν ότι για την εν λόγω περίοδο ο Παραπονούμενος έλαβε το μισθό του. Εάν ο Παραπονούμενος θεωρεί δικαιούται σε καταβολή περαιτέρω ποσών, τα οποία προκύπτουν από την εφαρμογή του Τεκμηρίου 23, το δικαίωμά του αυτό είναι αρμόδιο να το επικυρώσει άλλο Δικαστήριο, το οποίο θα αποφασίσει για την εγκυρότητα ή μη των συμβολαίων και για την ίδια τη φύση της εργασιακής σχέσης. Εάν δικαιούται για αυτό το χρονικό διάστημα μισθό επιπρόσθετο του συμφωνηθέντος, είναι κάτι που άπτεται της εφαρμογής και ερμηνείας του Τεκμηρίου
Σίγουρα όμως δεν εξετάζεται από το ποινικό Δικαστήριο, το οποίο δεν ερμηνεύει συμφωνίες ή αποδίδει οικονομικά δικαιώματα, παρά τιμωρεί παραβάτες νομοθεσίας, επιβάλλοντας τις προβλεπόμενες από τον εκάστοτε εν ισχύ νόμο ποινές. Σημειώνω δε το αυτονόητο, ότι δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να συγχέεται η πολιτική με την ποινική διαδικασία, εφόσον αυτές ασκούνται από διαφορετικά Δικαστήρια στα πλαίσια εντελώς διαφορετικών διαδικασιών και δικονομικών κανόνων. Το παρόν ποινικό Δικαστήριο, έτσι όπως τέθηκε και παρουσιάστηκε ενώπιον του η υπό εξέταση διαφορά, δεν θα μπορούσε να υπεισέλθει στη ρίζα της επίδικης σχέσης εργοδότη εργοδοτούμενου και να προχωρήσει σε εξαγωγή συμπερασμάτων αναφορικά με το εύρος, ισχύ και ερμηνεία των συμβολαίων και των προσδοκιών του Παραπονουμενου, κατά πόσον αυτές ήταν δικαιολογημένες ή όχι. Το παρόν Δικαστήριο, για να το θέσω όσο πιο απλά γίνεται, στα πλαίσια εφαρμογής της επίδικης νομοθεσίας, αυτό που εξετάζει, είναι το εάν ο εργοδοτούμενος έχει λάβει το αντάλλαγμα τις εργασίας προς τον εργοδότη του. Οτιδήποτε άλλο εκφεύγει του δικαιοδοτικού πλαισίου του παρόντος Δικαστηρίου. Δεν πρέπει να παραβλέπεται σε καμία περίπτωση, ότι με το άρθρο 12 του περί Ετησίων Αδειών μετ' Απολαβών Νόμου του 1967 (8/1967), συστήνεται το Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών, στην αποκλειστική δικαιοδοσία του οποίου εμπίπτουν όλες οι εργατικές διαφορές. Δεν μπορεί το παρόν Δικαστήριο, μέσω της μαρτυρίας που παρουσιάστηκε να καταστεί Εργατικό Δικαστήριο και να προχωρήσει σε διαπιστώσεις και ευρήματα αναφορικά με την ίδια τη φύση της επίδικης εργατικής σχέσης και των δικαιωμάτων που απορρέουν από αυτή. Τέλος, επισημαίνεται ότι η 75η κατηγορία αναφέρεται στη μη καταβολή ημερών άδειας. Τέτοιο αδίκημα δεν υπάρχει με βάση τον επίδικο νόμο, ο οποίος αφορά την πληρωμή των μισθών. Για ζητήματα που αφορούν την άδεια των εργοδοτουμένων, ο νομοθέτης έχει θεσπίσει ειδική νομοθεσία, τον Περί Οργάνωσης του Χρόνου Εργασίας Νόμο του 2002(Ν.63(Ι)/2002), ο οποίος δεν αναφέρεται στο κατηγορητήριο. Επομένως η 75η κατηγορία, δεν θα μπορούσε να επιτύχει και για αυτό το λόγο. Καταλήγοντας, ο Παραπονούμενος απέτυχε να αποδείξει την υπόθεσή του πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Η υπόθεση απορρίπτεται. Η Κατηγορουμένη αθωώνεται και απαλλάσσεται σε όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ της Κατηγορουμένης και εναντίον του Παραπονουμένου, όπως αυτά υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή σύμφωνα με το σχετικό Διαδικαστικό Κανονισμό και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ) .............................. Δ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.