Δ Η Μ Ο Κ Ρ Α Τ Ι Α ν. Θεοφάνη Όθωνος, Υποθ. αρ.: 8585/17, 28/6/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLEF:2017:24 ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΣΥΝΘΕΣΗ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟΥ : Ε. Εφραίμ, Π.Ε.Δ. Ν. Γερολέμου, Α.Ε.Δ. Σ. Χριστοδουλίδου - Μέσσιου, Α.Ε.Δ. Υποθ. αρ.: 8585/17 Δ Η Μ Ο Κ Ρ Α Τ Ι Α v. Θεοφάνη Όθωνος Κατηγορουμένου ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 28 Ιουνίου 2017 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Χ. Καραολίδου για Γενικό Εισαγγελέα Για τον Κατηγορούμενο: κ. Σ. Αργυρού Κατηγορούμενος παρών Π Ο Ι Ν Η Κατόπιν παραδοχής ο Κατηγορούμενος κρίθηκε ένοχος σε τρεις κατηγορίες για τα αδικήματα της κατοχής και της κατοχής με σκοπό την προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β, ήτοι κάνναβης από την οποία δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη, συνολικού βάρους 4 κιλών και 685,4 γρ. (κατηγορίες 1 και 2 αντίστοιχα) και της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α, και συγκεκριμένα ιχνών κοκαΐνης (κατηγορία 3). Τα αδικήματα διαπράχθηκαν στις 10.4.17 στη Λευκωσία. Τα γεγονότα της υπόθεσης, όπως αυτά έχουν εκτεθεί από την Κατηγορούσα Αρχή, έχουν ως ακολούθως: Στις 10.4.17 και περί τις 19:40 μέλη της Υπηρεσίας Καταπολέμησης Ναρκωτικών (Υ.ΚΑ.Ν.) μετέβηκαν στην πατρική οικία του Κατηγορουμένου στην οδό Κασσιανής 5, διαμ. 201, στη Λευκωσία, για σκοπούς εκτέλεσης εντάλματος έρευνας. Κατά την άφιξη των μελών της Υ.ΚΑ.Ν. και στα πλαίσια της έρευνας, ο Κατηγορούμενος θεάθηκε να βρίσκεται στην αποθήκη του διαμερίσματος, η οποία βρίσκεται στο υπόγειο μέρος της πολυκατοικίας. Τα μέλη της Υ.ΚΑ.Ν. προσέγγισαν το μέρος και αφού η πόρτα της αποθήκης ήταν μισάνοικτη, εντόπισαν τον Κατηγορούμενο να στέκεται πάνω από μια τσάντα με την επιγραφή «Αθηαινίτης» η οποία περιείχε πράσινη ξηρή φυτική ύλη και δίπλα από αυτή μια ζυγαριά ακριβείας με ποσότητα ξηρής φυτικής ύλης. Κατόπιν πληροφόρησης του για το αδίκημα που διέπραττε και επίστησης της προσοχής του στον Νόμο, ο Κατηγορούμενος απάντησε «Εν ούλλα πέντε κιλά». Αμέσως συνελήφθη για αυτόφωρο αδίκημα και κατόπιν νέας επίστησης απάντησε «Εν ούλλα δαμέ, εν έχω άλλα». Κατά την έρευνα εντός της αποθήκης, εντοπίστηκε σε διάφορα σημεία αριθμός συσκευασιών που περιείχαν κάνναβη, ως εξής: (
- i)Στο πάτωμα της αποθήκης πράσινο νάιλον σακούλι, το οποίο περιείχε δύο νάιλον διαφανείς συσκευασίες, κλειστές αεροστεγώς, και συγκεκριμένα δύο ορθογώνιες συσκευασίες από σφραγισμένο πλαστικό σακούλι πάνω στο οποίο υπήρχαν τεμάχια από άσπρη χαρτότελλα με ενδείξεις «1716gr» και «2» στη μια, και «1929gr» και «3» στην άλλη, οι οποίες περιείχαν κάνναβη συνολικού βάρους 1696,7 γρ. και 1896,9 γρ. αντίστοιχα. (
- ii)Πλαστικό σακούλι με την επιγραφή «Αθηαινίτης» το οποίο περιείχε κάνναβη βάρους 107,9 γρ. (iii) Στο πάτωμα της αποθήκης διαφανές πλαστικό σακούλι με τεμάχιο άσπρης χαρτότελλας και με ενδείξεις «1155gr» και «5», το οποίο περιείχε ίχνη κάνναβης. (
- iv)Πίσω από την πόρτα της αποθήκης μια νάιλον τσάντα με την επιγραφή «Ζορπάς» εντός της οποίας υπήρχαν τέσσερα πλαστικά σακούλια με την επιγραφή «Αθηαινίτης» τα οποία περιείχαν κάνναβη βάρους 244,8γρ., 246,3γρ., 245γρ. και 241,3γρ. Επίσης στον ίδιο χώρο εντοπίστηκε μια ζυγαριά μάρκας Prima, χρώματος ασημί, στην οποία υπήρχαν ίχνη κοκαΐνης και ποσότητα κάνναβης βάρους 6,5γρ. Τα ναρκωτικά κατασχέθηκαν ως τεκμήρια και ακολούθως ο Κατηγορούμενος οδηγήθηκε στα γραφεία της Υ.ΚΑ.Ν. Λευκωσίας. Στις 23:20 συνελήφθη δυνάμει δικαστικού εντάλματος σύλληψης και αφού του εξηγήθηκαν οι λόγοι της σύλληψης του και του επιστήθηκε η προσοχή στον Νόμο, απάντησε «Απολογούμαι». Από τις επιστημονικές εξετάσεις οι οποίες διενεργήθηκαν από το Γενικό Χημείο του Κράτους στα κατασχεθέντα τεκμήρια, διαπιστώθηκε ότι πρόκειται για ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Β, ήτοι κάνναβη από την οποία δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη, συνολικού βάρους 4 κιλών και 685,4γρ. Την ποσότητα αυτή ο Κατηγορούμενος είχε στην κατοχή του με σκοπό να την προμηθεύσει σε τρίτο πρόσωπο. Διαπιστώθηκε επίσης ότι η ζυγαριά έφερε ίχνη κοκαΐνης και 6,5γρ. κάνναβης όπως αναφέρεται ανωτέρω. Η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής ανέφερε ότι ο Κατηγορούμενος βαρύνεται με τις ακόλουθες καταδίκες, οι οποίες είναι παραδεκτές από την Υπεράσπιση: 1) Στις 29.7.14 στην υπόθεση υπ΄ αρ. 14553/13 Ε.Δ. Λευκωσίας, επιβλήθηκε στον Κατηγορούμενο ποινή φυλάκισης 8 μηνών με τριετή αναστολή για το αδίκημα της παράνομης καλλιέργειας φυτού κάνναβης με σκοπό την προμήθεια και ενός μηνός με τριετή αναστολή για κατοχή ποσότητας κάνναβης. Τα αδικήματα διαπράχθηκαν μεταξύ 1.11.08 και 20.2.09 ενώ η υπόθεση καταχωρίστηκε το 2013. Στην εν λόγω υπόθεση λήφθηκε υπόψιν η υπόθεση υπ΄ αρ. 22819/13 Ε.Δ. Λευκωσίας η οποία αφορούσε τα αδικήματα της κλοπής και της κατοχής εκρηκτικών υλών. 2) Στις 8.5.15 στην υπόθεση υπ΄ αρ. 32150/14 Ε.Δ. Λευκωσίας, επιβλήθηκε στον Κατηγορούμενο ποινή φυλάκισης 2 μηνών με τριετή αναστολή για το αδίκημα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β. Κατά την αγόρευση του για μετριασμό της ποινής, ο συνήγορος του Κατηγορουμένου έδωσε ιδιαίτερη σημασία στις προσωπικές περιστάσεις του Κατηγορουμένου τις οποίες συνέδεσε και με τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων, επισημαίνοντας τον περιορισμένο ρόλο του στην παρούσα υπόθεση. Περαιτέρω αναφέρθηκε στην άμεση παραδοχή και συνεργασία του Κατηγορουμένου με την Αστυνομία και στην προθυμία του να δώσει πληροφορίες για όσα γνωρίζει για την υπόθεση, στην πρόθεση του να ενταχθεί σε πρόγραμμα απεξάρτησης και στα προβλήματα υγείας τόσο του ιδίου όσο και μελών της οικογένειας του. Ο συνήγορος μετέφερε επίσης την πλήρη αντίληψη και μεταμέλεια του Κατηγορουμένου για την αξιόποινη συμπεριφορά του και κάλεσε το Δικαστήριο να τον κρίνει με τη μέγιστη δυνατή επιείκεια. Η σοβαρότητα των αδικημάτων που αφορούν ναρκωτικά είναι δεδομένη και αντανακλάται πρωτίστως στις προβλεπόμενες από τον Νόμο ποινές. Ειδικότερα για το σοβαρότερο αδίκημα της κατοχής ναρκωτικών τάξεως Β με σκοπό την προμήθεια προβλέπεται ως μέγιστη η ποινή φυλάκισης δια βίου ή χρηματική ποινή ή και οι δύο, ενώ για το αδίκημα της απλής κατοχής τους προβλέπεται ως μέγιστη ποινή φυλάκισης 8 ετών ή χρηματική ποινή ή και οι δύο. Όσον αφορά το αδίκημα της κατοχής ναρκωτικών τάξεως Α, προβλέπεται ποινή φυλάκισης 12 ετών. To Ανώτατο Δικαστήριο έχει επανειλημμένα τονίσει ότι η κατοχή ναρκωτικών, ειδικότερα με σκοπό την προμήθεια, αποτελεί κοινωνική μάστιγα η οποία απαιτεί αυστηρή αντιμετώπιση από τα Δικαστήρια, ειδικότερα ενόψει των πολύ σοβαρών συνεπειών της χρήσης αυτών, κυρίως από νεαρά άτομα. Αυτή η διαπίστωση, σε συνδυασμό με την έξαρση η οποία δυστυχώς παρατηρείται σε τέτοιας φύσης αδικήματα, επιβάλλει την ανάγκη αντιμετώπισης τους με αυστηρές και αποτρεπτικές ποινές, στα πλαίσια της προσπάθειας των Δικαστηρίων προς καταπολέμηση της διασποράς των ναρκωτικών και προστασία του ευρύτερου κοινωνικού συνόλου, αποδίδοντας περιορισμένη βαρύτητα στις προσωπικές συνθήκες του παραβάτη. Το ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση Αριστείδου v. Δημοκρατίας
(2011)2 Α.Α.Δ. 32 αντικατοπτρίζει με ακρίβεια την ανησυχητική εξάπλωση των ναρκωτικών και την αναγκαιότητα επιβολής αυστηρών και αποτρεπτικών ποινών: «Πιστεύουμε ότι κοινοτυπούμε και επαναλαμβάνουμε εαυτούς και τα τετριμμένα, επισημαίνοντας πως τα ναρκωτικά έχουν εξελιχθεί σε μάστιγα και καρκίνωμα της κοινωνίας μας, πληγές οι οποίες δυστυχώς, όπως διαπιστώνουμε από τη συχνότητα των υποθέσεων που έρχονται ενώπιον των δικαστηρίων, όχι μόνο δεν φαίνεται να υποχωρούν, αλλά επιδεινώνονται ραγδαία. Και στη συντριπτική πλειοψηφία τους οι παραβάτες είναι πρόσωπα νεαρής ηλικίας. Είναι πραγματικά λυπηρό, οδυνηρό και τραγικό να διαπιστώνουμε πως η απώλεια ζωών, νέων κυρίως ανθρώπων, έχει γίνει μέρος της καθημερινής μας πραγματικότητας και πως η λίστα των νέων που έχουν εθιστεί στα ναρκωτικά μεγαλώνει μέρα με τη μέρα. Η σκληρή αυτή πραγματικότητα επιτάσσει την επιβολή αποτρεπτικών ποινών και καθιστά την αυστηρή μεταχείριση των παραβατών επιτακτική. Όπως έχει κατ' επανάληψη λεχθεί οι έμποροι των ναρκωτικών θα πρέπει να κατανοήσουν ότι δεν μπορούν να αποφύγουν τις συνέπειες των απεχθών πράξεων τους. Θα πρέπει να υπολογίζουν τις επιπτώσεις της σύλληψης και καταδίκης τους. Η σοβαρότητα των αδικημάτων δεν εξουδετερώνει βέβαια το στοιχείο της εξατομίκευσης της ποινής, το οποίο όμως σε περιπτώσεις όπως η παρούσα έρχεται σε δεύτερη μοίρα.» Όπως επισημάνθηκε στις υποθέσεις Berne v. Δημοκρατίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 437 και Γενικός Εισαγγελέας v. Sak
(2005)2 Α.Α.Δ. 377, το είδος και η ποσότητα των ναρκωτικών καθώς επίσης και ο σκοπός για τον οποίο αυτά κατέχονται, συγκαταλέγονται ανάμεσα στους παράγοντες οι οποίοι πρέπει να λαμβάνονται υπόψιν στον καθορισμό της ποινής. Στις περιπτώσεις όπου η κατοχή συνοδεύεται από πρόθεση εμπορίας τότε η ποινή αναπόφευκτα καθίσταται πιο αυστηρή. Σχετική είναι και η υπόθεση Τρύφωνος v. Αστυνομίας
(2009)2 Α.Α.Δ. 197. Ενδεικτικά παραπέμπουμε στην υπόθεση Berne v. Δημοκρατίας (ανωτέρω) στην οποία επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 10 ετών για κατοχή 5.023,27 κιλών ρητίνης κάνναβης και 2.043,3 κιλών ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης με σκοπό την προμήθεια μετά από ακρόαση. Η ίδια ποινή επιβλήθηκε πρωτόδικα και επικυρώθηκε στην Τουμάζου v. Δημοκρατίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 63 για εισαγωγή και κατοχή με σκοπό την προμήθεια 8.957,7 κιλών φυτικής κάνναβης από την οποία δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη. Στη Μαυρικίου v. Δημοκρατίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 359 επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 12 ετών για κατοχή με σκοπό την προμήθεια 6.341,3376 κιλών κάνναβης από την οποία δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη, ενώ στη Χρίστου ν. Δημοκρατίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 448, σε έγγαμο πατέρα 4 παιδιών εκ των οποίων το ένα είχε νοητική υστέρηση, το άλλο έπασχε από λεμφοειδή μεταστατικό καρκίνο, η δε σύζυγος του κατέστη ανίκανη για εργασία λόγω εγκεφαλικού επεισοδίου, επιβλήθηκε πρωτόδικα, μετά από παραδοχή του, στην κατηγορία της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β (5,786.7157 γρ. φυτού κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη), με σκοπό την προμήθεια του σε άλλα πρόσωπα, ποινή φυλάκισης 11 ετών η οποία μειώθηκε κατ΄ έφεση σε ποινή φυλάκισης 8 ετών. Στην Παναγιώτου v. Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 478 η ποινή των 14 ετών που επιβλήθηκε πρωτόδικα μειώθηκε από το Εφετείο σε 12 έτη. Στην εν λόγω υπόθεση ο Κατηγορούμενος παραδέχθηκε εισαγωγή και κατοχή με σκοπό την προμήθεια 6.453,34 κιλών ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης. Το Εφετείο μείωσε την ποινή καθότι έκρινε πως οι προσωπικές περιστάσεις του Κατηγορουμένου, και ειδικότερα τα ψυχολογικά του προβλήματα, θα μπορούσαν να είχαν προσμετρήσει περισσότερο στη σκέψη του Κακουργιοδικείου. Στην υπόθεση Κατσάπαου v. Δημοκρατίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 318 επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 8 ετών, κατόπιν παραδοχής, για κατοχή με σκοπό την προμήθεια 1.481,3198 κιλών ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης. Πιο πρόσφατα στην υπόθεση Ευρυπίδου v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. αρ. 187/13, ημ. 22.5.14, επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 5 ετών, κατόπιν παραδοχής, για το αδίκημα της κατοχής 2.818,77 κιλών φυτού κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα. Ο εφεσείων ήταν ηλικίας σχεδόν 26 ετών, από διαλυμένη οικογένεια, με πολλές οικονομικές δυσκολίες και αντιμετώπιζε ανέκαθεν σωρεία ψυχολογικών προβλημάτων που τον οδήγησαν στην εγκατάλειψη του σχολείου αρχικά και στην απαλλαγή του από μικρό μέρος της στρατιωτικής του θητείας αργότερα. Στη μεταγενέστερη υπόθεση Κουλουμή v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 119/14, ημ. 8.4.15, οι συντρέχουσες ποινές φυλάκισης των 5 ετών στον εφεσείοντα ο οποίος είχε τον περιορισμένο ρόλο του μεταφορέα 2.373,8γρ. κάνναβης από την οποία δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη επικυρώθηκε από το Εφετείο, παρόλο που αναγνώρισε ότι αυτή θα μπορούσε να ήταν επιεικέστερη. Τέλος, στην πολύ πρόσφατη υπόθεση Πόλεος v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 141/16 ημ. 2.6.17, επικυρώθηκαν κατ΄ έφεση συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 2 ετών για κατοχή κάνναβης συνολικού βάρους 1.922,1601γρ. και 4 ετών για κατοχή με σκοπό την προμήθεια 1.908,425γρ. στον εφεσείοντα ο οποίος παραδέχθηκε, μεταμελήθηκε και αντιμετώπιζε προβλήματα υγείας. Αναφορικά με το αδίκημα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α, χρήσιμη αναφορά μπορεί να γίνει στις υποθέσεις Afroughi v. Αστυνομίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 174 και Beyki v. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 60 οι οποίες αφορούν κατοχή για ιδίαν χρήση μικρής ποσότητας ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α, στις οποίες επιβλήθηκαν ποινές φυλάκισης οι οποίες κυμάνθηκαν μεταξύ 6 μηνών έως 3 ετών, τονίζοντας τη διαφοροποίηση στη μεταχείριση χρηστών ναρκωτικών οι οποίοι χρήζουν επιεικέστερης μεταχείρισης από τους εμπόρους. Βεβαίως είναι γνωστή η νομολογιακή αρχή πως οι προηγούμενες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου είναι ενδεικτικές του μέτρου τιμωρίας για παρόμοιας φύσης αδικήματα, όμως δεν αποτελούν ένα σταθερό δείκτη καθορισμού ποινής καθότι η ποινή σε κάθε υπόθεση εξαρτάται από τα ιδιαίτερα περιστατικά της και του παραβάτη. Σχετική είναι η υπόθεση Χαραλάμπους v. Δημοκρατίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 1. Στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης, αρχικά λαμβάνουμε υπόψιν το σύνολο της επίδικης ποσότητας των ναρκωτικών τάξεως Β, ήτοι 4 κιλών και 685,4 γρ. καθώς επίσης το γεγονός ότι αυτή προορίζετο για προμήθεια και αναμφίβολα με τελικό στόχο τη διοχέτευση στην αγορά έναντι κέρδους. Δεν διαφεύγει την προσοχή μας πως ο ρόλος του Κατηγορουμένου, σύμφωνα με τον αδιαμφισβήτητο ισχυρισμό της Υπεράσπισης, περιορίζετο σε αυτόν του αποθηκάριου για μικρό χρονικό διάστημα και του μεταφορέα της επίδικης ποσότητας, ενεργώντας για λογαριασμό και κατ΄ εντολή άλλων προσώπων. Συγκεκριμένα λαμβάνουμε υπόψιν πως η συμμετοχή του Κατηγορουμένου αφορούσε την παραλαβή της επίδικης ποσότητας κάνναβης από καθορισμένο χώρο, τη φύλαξη της στην αποθήκη του για μερικές μέρες και ακολούθως την παράδοση της ως οι οδηγίες που θα λάμβανε. Δεν μας διαφεύγει όμως πως η επίδικη ποσότητα ήταν χωρισμένη σε μικρότερες συσκευασίες, όπως περιγράφεται στα γεγονότα, και πως εντοπίστηκε η ζυγαριά με μικρή ποσότητα κάνναβης σε αυτή, δεδομένα τα οποία αποκαλύπτουν την πιο ενεργό συμμετοχή του Κατηγορουμένου στην όλη διαδικασία από το στάδιο παραλαβής όλης της ποσότητας μέχρι και την αναμενόμενη παράδοση της σύμφωνα με οδηγίες. Δεχόμαστε τη θέση της Υπεράσπισης πως ο Κατηγορούμενος δεν ήταν ο εγκέφαλος της όλης διακίνησης των ναρκωτικών ούτε και ο μόνος μεταφορέας αυτών, αλλά οφείλουμε να παρατηρήσουμε πως παρόλο που ο Κατηγορούμενος δεν ήταν ο ιθυνών νους της όλης επιχείρησης, εντούτοις αυτός ήταν ένα αναπόσπαστο και αναγκαίο μέρος μιας οργανωμένης τέτοιας διακίνησης και είχε τη σημασία του για την επιτυχή εκτέλεση της όλης επιχείρησης. Όπως έχει λεχθεί στην υπόθεση Salaryand v. Αστυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 541 «Κατ΄ ουσίαν, η εγκληματικότητα του προμηθευτή ναρκωτικών και του διαμεσολαβητή για τη διάθεση τους δε διαφέρει. Κοινός είναι ο σκοπός και κοινό το αντικείμενο. Σκοπός είναι η μόλυνση της κοινωνίας και αντικείμενο το κέρδος». Η ίδια προσέγγιση υιοθετήθηκε και στην υπόθεση Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας
(2005)2 Α.Α.Δ. 466, στην οποία αναφέρθηκαν τα εξής: «Είτε τα ναρκωτικά προωθούνται με σκοπό το άμεσο χρηματικό κέρδος, είτε για οποιοδήποτε άμεσο ή έμμεσο όφελος, η κατάληξη παραμένει η ίδια. Η διάδοση των ναρκωτικών σε άλλα πρόσωπα. Αυτό, βέβαια, δεν πρέπει να ερμηνευτεί ότι σε οργανωμένους εμπόρους ναρκωτικών δεν πρέπει να επιβάλλεται αυστηρότερη ποινή από ότι σε περιστασιακούς προμηθευτές, παρ' όλον ότι η διαφορά δεν είναι πάντοτε και ευδιάκριτη.» Ευτυχώς βεβαίως που η παρέμβαση της Υ.ΚΑ.Ν. είχε ως αποτέλεσμα τον εντοπισμό και την κατάσχεση της εν λόγω ποσότητας, προστατεύοντας έτσι την κοινωνία από ακόμα μια διακίνηση μεγάλης ποσότητας ναρκωτικών η οποία θα κατέληγε στους χρήστες με τις συνακόλουθες δυσάρεστες συνέπειες. Όσον αφορά τις συνθήκες διάπραξης των εν λόγω αδικημάτων λαμβάνουμε υπόψιν και πάλι την αδιαμφισβήτητη θέση της Υπεράσπισης πως ο Κατηγορούμενος αποδέχθηκε να συμμετέχει σε αυτή την αξιόποινη συμπεριφορά έναντι του χρηματικού ποσού των €1.500 λόγω του οικονομικού αδιεξόδου στο οποίο βρισκόταν, κυρίως για τις θεραπείες του άρρωστου παιδιού του. Όπως ορθώς αναγνώρισε και ο συνήγορος Υπεράσπισης, οι οικονομικοί λόγοι δεν δύνανται να αποτελούν δικαιολογία για τη μη συμμόρφωση με τον Νόμο και δη μέσω της εξάπλωσης των ναρκωτικών, πλην όμως συνεκτιμούμε ότι αυτό το στοιχείο επενέργησε ούτως ώστε να μειώσει τις αντιστάσεις του Κατηγορουμένου στην πρόταση να συμμετέχει στην επίδικη παράνομη δραστηριότητα με δέλεαρ χρήματα τα οποία έχει τόση ανάγκη. Ακόμα και στην παρούσα περίπτωση που οι οικονομικοί λόγοι σχετίζονται με θέμα υγείας του παιδιού του θα πρέπει αυτό το στοιχείο να εξισορροπηθεί με το ότι η μέθοδος που έχει επιλεγεί για την εξασφάλιση χρημάτων σαφώς επηρεάζει την υγεία άλλων, κυρίως, νεαρών, προσώπων. Σε αυτά τα πλαίσια καθίσταται αναγκαία η αναφορά στις προσωπικές και οικογενειακές συνθήκες του Κατηγορουμένου, οι οποίες θα διαφωτίσουν ακόμα περισσότερο το τι ώθησε τον Κατηγορούμενο στην αξιόποινη αυτή συμπεριφορά του. Άλλωστε, είναι νομολογιακά αναγνωρισμένο πως παρά τη διαπιστωθείσα ανάγκη για επιβολή αυστηρών και αποτρεπτικών ποινών, εντούτοις το καθήκον του Δικαστηρίου για εξατομίκευση δεν ατονεί, νοουμένου ότι η εξατομίκευση δεν οδηγεί στην εξουδετέρωση του στοιχείου της αποτροπής που επιβάλλουν η φύση και τα περιστατικά της υπόθεσης. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Φιλίππου ν. Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 245 και Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ.
- Στα πλαίσια του καθήκοντος μας αυτού αρχικά λαμβάνουμε υπόψιν τις προσωπικές συνθήκες του Κατηγορουμένου, όπως αυτές περιγράφονται στην Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας και έχουν αναφερθεί με περισσότερη λεπτομέρεια από τον συνήγορο του. Ειδικότερα, λαμβάνουμε υπόψιν πως ο Κατηγορούμενος είναι ηλικίας 31 ετών, δεσμευμένος και η συμβία του, Αλεξάνδρα Παρτίν, είναι άνεργη και λήπτρια δημόσιου βοηθήματος. Ο Κατηγορούμενος με τη συμβία του απέκτησαν τρία παιδιά, ήτοι τον Χαράλαμπο στις 10.3.14, τη Χριστιάνα στις 24.12.15 και πρόσφατα, πριν από πέντε μήνες, τον Άρη . Ο Κατηγορούμενος έχει ακόμα ένα παιδί, τη Γεωργιάνα η οποία γεννήθηκε στις 4.4.14 με μητέρα την Παρασκευή Ιωάννου. Πριν τη σύλληψη του ο Κατηγορούμενος διέμενε με τη συμβία του και τα τρία παιδιά τους, ενώ η Γεωργιάνα διαμένει με τη μητέρα της. Ο Κατηγορούμενος έχει συνάψει διάφορα χρέη, συμπεριλαμβανομένου και ενός με τη ΣΠΕ Στροβόλου για την αγορά διαμερίσματος στο οποίο διαμένει η μητέρα του. Τα χρέη και οι υποχρεώσεις του ανέρχονται συνολικά στις €185.800 στις οποίες δεν δύναται να ανταποκριθεί στο ακέραιο. Ο Κατηγορούμενος προέρχεται από διασπασμένη οικογένεια χαμηλής κοινωνικο-οικονομικής κατάστασης. Η μητέρα του, ηλικίας 59 ετών, εργάζεται ως καθαρίστρια στον δημόσιο τομέα και αντιμετωπίζει ανίατη ασθένεια. Όπως βεβαιώνεται από διάφορα Ιατρικά Πιστοποιητικά, η μητέρα του διαγνώστηκε με καρκίνο του θυρεοειδούς αδένα και υπεβλήθη σε χειρουργική επέμβαση το
- Έκτοτε χρήζει συνεχούς και στενής παρακολούθησης. Ο πατέρας του, ηλικίας 67 ετών, πριν τη συνταξιοδότηση του εργάζετο ως οδηγός ταξί και τώρα ζει στην Ευρύχου. Ο Κατηγορούμενος έχει συνολικά πέντε αδέλφια, εκ των οποίων οι δύο από τους τρεις αδελφούς και οι δύο αδελφές ετεροθαλείς. Ο πατέρας του απέκτησε τα παιδιά του από πέντε διαφορετικές γυναίκες και ουδέποτε παντρεύτηκε τη μητέρα του. Τους εγκατέλειψε μόλις γεννήθηκε ο Κατηγορούμενος και βασικά εγκατέλειπε κάθε γυναίκα μόλις αυτή γεννούσε το παιδί τους. Ο Κατηγορούμενος γνώρισε τα ετεροθαλή αδέλφια του μετά από προσπάθεια της μητέρας του με την οποία διέμεναν αυτός και ο μεγαλύτερος του αδελφός. Ο πατέρας του τους εγκατέλειψε οριστικά όταν αυτός ήταν 13 ετών. Η μητέρα του ανέλαβε τη φύλαξη αυτού και των δύο αδελφιών του. Ο Κατηγορούμενος περιγράφει την παιδική του ηλικία έχοντας άσχημες αναμνήσεις λόγω των βιωμάτων του από τις συχνές συγκρούσεις και διαπληκτισμούς μεταξύ των γονέων του. Αρκετές φορές γινόταν θεατής σωματικής βίας του πατέρα προς τη μητέρα του καθότι επρόκειτο για ένα άνθρωπο βίαιο που προέβαινε σε κατάχρηση αλκοόλ. Σε κάποιο στάδιο η μητέρα χώρισε τα άλλα αδέλφια, γεγονός το οποίο ήταν πλήγμα για τον ένα αδελφό (τον Πανίκο) εφόσον αυτοί οι δύο ήταν στενά συνδεδεμένοι αφού είχαν μόνο τρεις μήνες διαφορά ηλικιακά. Βρέθηκαν ξανά όταν κατατάγηκαν στην Εθνική Φρουρά, όμως ο Πανίκος δεν άντεξε τα όσα είχαν μεσολαβήσει και αυτοπυροβολήθηκε σε ηλικία 18 ετών, αφήνοντας σημείωμα στη μητέρα του. Μετά από αυτό το συμβάν, ο άλλος αδελφός (Όθωνας) άρχισε τη χρήση ουσιών με αποτέλεσμα να χάσει τη ζωή του σε ηλικία 35 ετών στις 28.1.
- Ο πατέρας τους αρνήθηκε να παρευρεθεί στην κηδεία και δεν δέχθηκε να γίνει η ταφή στο Πλατύ που ήταν η περιοχή διαμονής του. Ο Κατηγορούμενος διατηρεί καλές σχέσεις με τον άλλο ετεροθαλή αδελφό του (Αντρέα) και τη μια εκ των αδελφών του (Θεσσαλία) η οποία διαμένει στην Ελλάδα, ενώ οι σχέσεις του με την αδελφή του Έμιλυ, η οποία διαμένει στην Αγγλία, δεν είναι στενές. Ο πατέρας του είναι παντελώς αδιάφορος για την οικογένεια του. Ο Κατηγορούμενος φοίτησε μέχρι το Δημοτικό Σχολείο και διέκοψε τη φοίτηση του για να αναλάβει εργασία και να μπορεί να συντηρεί την οικογένεια του. Εργάστηκε σε διάφορες εργασίες, όπως σε πλυντήριο αυτοκινήτων, διανομέας και οδηγός σε εταιρεία οδικής βοήθειας. Έξι μήνες πριν τη σύλληψη του ήταν άνεργος ενώ κατέβαλλε προσπάθειες εργοδότησης του. Σύμφωνα με Ιατρική Βεβαίωση ημ. 10.9.04 της Παιδονευρολόγου Δρος Γ. Στυλιανίδου, Βοηθού Γενικής Διευθύντριας Παιδικής Κλινικής στο Μακάρειο Νοσοκομείο, πήρε απαλλαγή από τα στρατιωτική του θητεία λόγω του ότι έπασχε από επιληπτικά επεισόδια στον ύπνο, ελαφρά νοητική υστέρηση και σοβαρές γενικές μαθησιακές διαταραχές, χρόνια και μόνιμα προβλήματα για τα οποία υπήρχε αυξημένη πιθανότητα επιδείνωσης ή αποδιοργάνωσης κατά τη στρατιωτική του θητεία. Πρόσφατα ο Κατηγορούμενος παρουσίασε κήλη για την οποία θα χρειαστεί επέμβαση. Από το 2011 διατηρεί δεσμό με την Αλεξάνδρα με την οποία απέκτησε τα τρία παιδιά. Η Αλεξάνδρα δεν εργάζεται και ασχολείται αποκλειστικά με το σπίτι και τη φροντίδα των παιδιών τους. Λόγω της ανεργίας του Κατηγορουμένου, η οικογένεια στηρίζεται από δημόσιο βοήθημα. Ενόψει της κράτησης του Κατηγορουμένου και του γεγονότος ότι η συμβία του δεν οδηγεί, λαμβάνουμε υπόψιν τη θέση του συνηγόρου Υπεράσπισης ότι, παρά την ασθένεια της, η μητέρα του Κατηγορουμένου ανέλαβε στον βαθμό του δυνατού τη διακίνηση των παιδιών. Σύμφωνα με Ιατρική Βεβαίωση ημ. 10.3.17 της Δρος Π. Νικολαΐδου, Συμβούλου Παιδιάτρου Νευρολόγου, Ειδικής στην Επιληψία, στο American Medical Centre, μόλις πριν από τρεις μήνες ο μεγάλος γιος του, Χαράλαμπος, διαγνώστηκε με αυτισμό και χρήζει εργοθεραπείας, λογοθεραπείας, ψυχολογικής στήριξης και ειδικής εκπαίδευσης και φοιτά σε ειδική μονάδα. Τέλος λαμβάνουμε υπόψιν πως στις 2.9.17 έχει προγραμματιστεί η βάπτιση του μικρότερου γιου του Κατηγορουμένου, Άρη. Όπως αναγνώρισε ο συνήγορος Υπεράσπισης, ο Κατηγορούμενος είχε πολύ δύσκολα και τραυματικά παιδικά χρόνια και δυσκολεύτηκε πολύ να προσαρμοστεί και στηριχθεί στον εαυτό του, ήταν πάντα δίπλα στη μητέρα του και προσπάθησε να προσφέρει στα παιδιά του το πατρικό πρότυπο που ο ίδιος δεν έζησε ποτέ. Όλα τα πιο πάνω, και ειδικά η ανεργία του, με την κορύφωση της διάγνωσης του γιου του οδήγησαν τον Κατηγορούμενο σε οικονομικό αδιέξοδο και τον κατέστησαν ευάλωτο με αποτέλεσμα να καταλήξει χρήστης κάνναβης για να ξεφεύγει από τα προβλήματα του. Κάποιοι εκμεταλλεύτηκαν αυτή την αδυναμία του και οικονομική του ανάγκη και τον δελέασαν να προβεί στην αξιόποινη συμπεριφορά του έναντι οικονομικού ανταλλάγματος. Ο ίδιος βεβαίως υπέκυψε στη δική του ανάγκη παραγνωρίζοντας τις συνέπειες σε άλλα νεαρά πρόσωπα. Στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης σημειώνουμε επίσης πως πέραν της μεγάλης ποσότητας κάνναβης η οποία αποτελεί το κυρίαρχο στοιχείο που προσδίδει και τη σοβαρότητα στην υπόθεση, βρέθηκαν ίχνη κοκαΐνης στη ζυγαριά και συνακόλουθα στην κατοχή του Κατηγορουμένου. Ο συνήγορος του Κατηγορουμένου κάλεσε το Δικαστήριο να λάβει σοβαρά υπόψιν τις προσωπικές περιστάσεις του τελευταίου ζητώντας την επιείκεια του Δικαστηρίου, πράγμα το οποίο και πράττουμε. Σημειώνουμε όμως πως, όπως έχει ήδη λεχθεί, στις υποθέσεις ναρκωτικών όπου το στοιχείο της αποτροπής είναι ιδιαίτερα έντονο και επιτακτικό, οι προσωπικές συνθήκες του κατηγορουμένου λαμβάνονται μεν υπόψιν στα πλαίσια εξατομίκευσης της ποινής, πλην όμως αποκτούν περιορισμένη βαρύτητα - βλ. Παναγιώτου v. Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 498, Tomatari v. Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 169 και Beyki v. Αστυνομίας (ανωτέρω). Ως ελαφρυντικούς παράγοντες για τον Κατηγορούμενο λαμβάνουμε υπόψιν την άμεση παραδοχή του στην Αστυνομία καθώς επίσης την αναντίλεκτη θέση του συνηγόρου του ότι αυτός έχει ήδη αποκαλύψει όλη την ιστορία στην Αστυνομία, ήδη κατονόμασε προφορικά ένα άτομο ενώ δήλωσε την προθυμία του να βοηθήσει την Αστυνομία για τα όσα γνωρίζει όντας χρόνιος χρήστης ναρκωτικών. Παρόλο που σε αυτό το στάδιο ο Κατηγορούμενος περιορίστηκε στην πρόθεση του να συνεργαστεί με την Αστυνομία, εντούτοις συνεκτιμούμε αυτή την προθυμία και ευελπιστούμε ότι θα την τηρήσει με συνέπεια. Είναι δεδομένο πως τέτοιες πληροφορίες είναι ιδιαίτερα σημαντικές για την αποκάλυψη των σπειρών που ασχολούνται με τη διακίνηση ναρκωτικών και για την πάταξη αυτής της μάστιγας. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Φραγκίσκου v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 222/14, ημ. 25.11.15, Κυριάκου v. Δημοκρατίας
(2013)2 Α.Α.Δ. 746, El-Disi ν. Δημοκρατίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 536 και Gani & Another ν. Δημοκρατίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 243. Λαμβάνουμε επίσης υπόψιν την άμεση παραδοχή του Κατηγορουμένου και ενώπιον του Δικαστηρίου, κάτι το οποίο αποτελεί έμπρακτη ένδειξη μεταμέλειας. Όπως τονίστηκε στην υπόθεση Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 28 «η παραδοχή ενοχής πρέπει να αμείβεται με σχετική έκπτωση στην ποινή. Αυτό ενθαρρύνει τους αδικοπραγούντες να παραδέχονται ενοχή με συνέπεια να μην σπαταλάται πολύτιμος χρόνος στην εκδίκαση υποθέσεων. Αποτελεί πορεία που προάγει τους σκοπούς της Δικαιοσύνης.» Δεχόμαστε και συνεκτιμούμε τη δήλωση του συνηγόρου Υπεράσπισης ότι ο εγκλεισμός του Κατηγορουμένου στις Φυλακές λειτούργησε καταλυτικά ως μάθημα για τον ίδιο και πως έχει ήδη εκφράσει την πρόθεση του για απεξάρτηση με απώτερο σκοπό την επανένταξη του στην κοινωνία ως ένα υγιές μέλος αυτής. Η όποια απεξάρτηση του Κατηγορουμένου αναμφίβολα αποτελεί θετικό στοιχείο το οποίο πάντοτε επικροτείται από το Δικαστήριο (βλ. Χριστοφίδης v. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 148 και Καρακάννας ν. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 463), πλην όμως στην υπό κρίση περίπτωση θεωρούμε πως αυτή αποκτά περιορισμένη βαρύτητα εφόσον ο Κατηγορούμενος δεν είναι απλός χρήστης αλλά εμπλέκεται στα αδικήματα κατοχής με σκοπό την προμήθεια και μάλιστα μεγάλης ποσότητας ναρκωτικών. Συνεκτιμούμε ακόμα το γεγονός ότι ο Κατηγορούμενος επιδεικνύει καλή διαγωγή κατά την κράτηση του στις Φυλακές και πως από την πρώτη μέρα της κράτησης του εργάζεται και ασχολείται με την καθαριότητα των κοινόχρηστων χώρων. Σχετική είναι η υπόθεση Κιλινκαρίδης v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 233/13, ημ. 22.1.
- Είναι γεγονός ότι τα προβλήματα υγείας του Κατηγορουμένου τα οποία περιγράφηκαν ανωτέρω είναι χρόνια και μόνιμα. Ο συνήγορος Υπεράσπισης δήλωσε ότι με τον εγκλεισμό του στις Φυλακές, η κατάσταση της υγείας του επιδεινώθηκε και ζήτησε να δει Ψυχολόγο, κάτι το οποίο δεν κατέστη δυνατό μέχρι σήμερα. Χωρίς να παραγνωρίζουμε και να υποτιμούμε τα προβλήματα που ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει, καταρχάς θεωρούμε αδικαιολόγητο το γεγονός ότι δεν υποβλήθηκε ενώπιον μας οποιοδήποτε αίτημα για εξέταση του Κατηγορουμένου από Ψυχολόγο των Κεντρικών Φυλακών ή των Υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας, εάν αυτό κρίνετο αναγκαίο για σκοπούς επιμέτρησης της ποινής. Εν πάση περιπτώσει, στην απουσία ιατρικής μαρτυρίας, περιοριζόμαστε και λαμβάνουμε υπόψιν πως ο εγκλεισμός στις Φυλακές εξ αντικειμένου και αναπόφευκτα δημιουργεί άγχος και πως αναπόφευκτα θα έχει κάποια επίδραση και στην ψυχική υγεία του Κατηγορουμένου. Λαμβάνουμε επίσης το γεγονός πως η σύλληψη και κράτηση του Κατηγορουμένου στις Φυλακές προκάλεσε αγχώδη κατάθλιψη στη μητέρα του Κατηγορουμένου, όπως καταγράφεται σε Ιατρική Βεβαίωση ημ. 12.4.17 του Δρος Γ. Καραβία, Νευρολόγου Ψυχίατρου. Λαμβάνουμε επίσης υπόψιν ότι ο Κατηγορούμενος βαρύνεται με δύο προηγούμενες καταδίκες, ως ανωτέρω. Σημειώνουμε πως αυτές αφορούν υποθέσεις για καλλιέργεια με σκοπό την προμήθεια, για κατοχή ναρκωτικών και για κλοπή, και μάλιστα πως η πρώτη υπόθεση αφορά αδικήματα τα οποία είχαν διαπραχθεί κατά τα έτη 2008-2009, πλην όμως η υπόθεση καταχωρίστηκε το 2013 και επιβλήθηκε ποινή στον Κατηγορούμενο γι΄ αυτά στις 29.7.
- Οι προηγούμενες καταδίκες περιορίζουν τα ερείσματα επιείκειας, όπως έχει λεχθεί στις υποθέσεις Γεωργίου άλλως Καμμούγιαρος v. Αστυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 565 και Τσιάκκα κ.ά. v. Αστυνομίας (ανωτέρω). Όπως τονίστηκε στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Ματθαίου
(1994)2 Α.Α.Δ. 1 οι προηγούμενες καταδίκες αποτελούν ένδειξη της στάσης και του σεβασμού ενός κατηγορουμένου στους Νόμους της πολιτείας, κάτι το οποίο χαρακτηρίζει και τον Κατηγορούμενο στην υπό κρίση περίπτωση, καθότι ενώ αυτός καταδικάστηκε για παρόμοιας φύσης αδικήματα που αφορούν σε κατοχή και καλλιέργεια με σκοπό την προμήθεια ναρκωτικών και μάλιστα του δόθηκε δύο φορές η ευκαιρία μέσω της επιβολής ποινών φυλάκισης με αναστολή να αλλάξει πορεία και να συμμορφωθεί με τον Νόμο, αυτός όχι μόνο δεν εκμεταλλεύτηκε καμιά από αυτές τις ευκαιρίες αλλά αντίθετα προχώρησε και στη διάπραξη σοβαρότερων αδικημάτων, και ειδικότερα της κατοχής με σκοπό την προμήθεια της επίδικης μεγάλης ποσότητας ναρκωτικών. Επαναλαμβάνουμε βεβαίως πως ελπίζουμε ότι ο Κατηγορούμενος θα τηρήσει τα λεχθέντα και θα αλλάξει πορεία ζωής. Τέλος, λαμβάνουμε υπόψιν πως δεν συντρέχουν επιβαρυντικοί παράγοντες όπως αυτοί απαριθμούνται στο άρθρο 30
(4)(α) του Ν.29/77 αν και θα πρέπει να σημειωθεί πως ο Κατηγορούμενος στην πραγματικότητα δρούσε σε συνεργασία με άλλον και όχι μόνος. Δεχόμαστε επίσης ότι συντρέχουν κάποιοι από τους παράγοντες οι οποίοι καθιστούν τα αδικήματα λιγότερο σοβαρά, με βάση το άρθρο 30
(4)(β)(i), (ii), (iv), (
- v)και (
- vi)του Νόμου και ειδικότερα: 1) Το σχετικά νεαρό της ηλικίας του, 2) Το γεγονός ότι ο Κατηγορούμενος διέπραξε τα αδικήματα παρασυρόμενος από πρόσωπα δυνάμενα να ασκήσουν επιρροή σε αυτόν, 3) O βαθμός εξάρτησης του από ναρκωτικά, 4) Την αποδεδειγμένη μεταμέλεια του η οποία μαρτυρείται από τη συνεργασία του με τις αρχές για τη δίωξη των εμπλεκόμενων προσώπων και την προθυμία του να υποβληθεί σε θεραπεία για απεξάρτηση 5) Το είδος των ναρκωτικών που αφορούν τη μεγάλη ποσότητα, ήτοι ότι πρόκειται για τάξεως Β. Συνεκτιμώντας αφενός τη σοβαρότητα των αδικημάτων σε συνάρτηση με τις προβλεπόμενες ποινές και αφετέρου όλες τις προσωπικές και άλλες περιστάσεις του Κατηγορουμένου, σε συνδυασμό με όλους τους παράγοντες που έχουμε αναπτύξει πιο πάνω, μη παραγνωρίζοντας την ανάγκη για αποτροπή, κρίνουμε ότι η μόνη αρμόζουσα ποινή είναι αυτή της φυλάκισης. Ως εκ τούτου στον Κατηγορούμενο επιβάλλονται οι ακόλουθες ποινές: Στην Κατηγορία 1 κρίνουμε ορθό και δίκαιο όπως μην επιβληθεί ποινή καθότι τα γεγονότα αυτής εμπεριέχονται σε αυτά της δεύτερης κατηγορίας. Στην Κατηγορία 2 ποινή φυλάκισης 4 ½ ετών. Στην Κατηγορία 3 ποινή φυλάκισης 4 μηνών. Οι ποινές φυλάκισης να συντρέχουν. Δεδομένης της επιβολής ποινής φυλάκισης, εγείρεται τώρα η εξέταση του κατά πόσο δικαιολογείται η ενεργοποίηση των ποινών φυλάκισης που έχουν επιβληθεί στον Κατηγορούμενο στις προαναφερόμενες υποθέσεις που αποτελεί τις προηγούμενες καταδίκες του, καθότι η διάπραξη των αδικημάτων που αφορά την παρούσα υπόθεση έγινε εντός της τριετούς περιόδου αναστολής των προηγούμενων καταδικών του. Το άρθρο 4
(1)του περί της Υφ΄ όρον Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Ν. 95/72, όπως τροποποιήθηκε, δίνει την εξουσία στο Δικαστήριο να διατάξει την εκτέλεση της ανασταλείσας ποινής για την περίοδο για την οποία επιβλήθηκε ή για μικρότερη περίοδο, την τροποποίηση του αρχικού διατάγματος όσον αφορά την περίοδο εφαρμογής του διατάγματος ή να μη λάβει κανένα μέτρο σχετικά με την ανασταλείσα ποινή. Στην υπόθεση Λουκά v. Αστυνομίας
(1986)2 Α.Α.Δ. 141, λέχθηκε ότι όταν γίνεται παράβαση των όρων της αναστολής, το πρωταρχικό ζήτημα που εγείρεται προς εξέταση είναι κατά πόσο η παράβαση αυτή είναι για οποιοδήποτε λόγο δικαιολογημένη ή η βαρύτητα μειώνεται εξαιτίας οποιωνδήποτε περιστάσεων. Η ενεργοποίηση δεν συνδέεται με την ομοιότητα των αδικημάτων. Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Ευαγγέλου v. Αστυνομίας
(1993)2 Α.Α.Δ. 52, η ενεργοποίηση της ανασταλείσας ποινής διατάσσεται κατά κανόνα εκτός αν αυτό θα ήταν άδικο, λαμβανομένων υπόψιν όλων των περιστάσεων. Ακόμα, το Δικαστήριο οφείλει να λάβει υπόψιν ότι η συνολική ποινή, δηλαδή η ποινή για τη βασική υπόθεση και η ενεργοποιημένη ποινή, δεν πρέπει να είναι υπερβολική - βλ. Λοίζου v. Αστυνομίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 546. Χρήσιμη καθοδήγηση επί του θέματος προσφέρουν επίσης οι υποθέσεις Βασιλειάδης v. Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 409 και Χριστοφίδης v. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 148. Στην πιο πρόσφατη υπόθεση Παπαχρίστου v. Δημοκρατίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 62 λέχθηκαν τα εξής: «Είναι θεμελιωμένη αρχή της επιβολής ποινών ότι όταν επιβάλλονται διαφορετικές ποινές σε ένα κατηγορούμενο ή όταν επιβάλλεται μια ποινή και ταυτόχρονα ενεργοποιείται άλλη ανασταλείσα ποινή, διαδοχικά προς την δεύτερη ποινή που επιβάλλεται, το καθήκον του Δικαστηρίου που επιβάλλει τέτοια ποινή είναι να βεβαιωθεί πως το σύνολο των διαδοχικών ποινών δεν είναι υπερβολικό (Δέστε: Bocskei [1970] 54 Cr. App. R. 519). Το επιβάλλον ποινή Δικαστήριο, υπό συνθήκες όπως της παρούσας υπόθεσης, θα πρέπει να λάβει υπόψη του και την αρχή της αναλογικότητας μεταξύ του αδικήματος και της ποινής. Σε κάθε περίπτωση η συνολική ποινή που επιβάλλεται σε ένα κατηγορούμενο πρέπει να είναι ανάλογη προς το αδίκημα που διέπραξε. Οι ίδιες αρχές ισχύουν και στην περίπτωση ενεργοποίησης ποινής φυλάκισης διαδοχικά προς την επιβαλλόμενη ποινή. Και πάλιν σε τέτοια περίπτωση το τελικό καθήκον του Δικαστηρίου είναι να εξετάσει κατά πόσο το σύνολο των ποινών είναι υπερβολικό και αν είναι υπερβολικό να το μειώσει έτσι ώστε να είναι δίκαιο για τον κατηγορούμενο (Δέστε: Rafferty, 23.11.71, 2800/B/71, η οποία αναφέρεται στο σύγγραμμα D.A. Thomas, Principles of Sentencing, 2nd Ed., p. 255).» Υπό τις προαναφερόμενες συνθήκες δεν ικανοποιούμαστε ότι συντρέχει οποιοσδήποτε βάσιμος λόγος που να δικαιολογεί τη μεταγενέστερη αξιόποινη συμπεριφορά του Κατηγορουμένου. Θεωρούμε πως τα όποια προβλήματα που αντιμετωπίζει δεν είναι ικανά αφ΄ εαυτών να αποτελέσουν επαρκή δικαιολογία για την παραβίαση των όρων αναστολής και πως τα αδικήματα που διέπραξε ο Κατηγορούμενος είναι ιδιαίτερα σοβαρά και δικαιολογείται η ενεργοποίηση. Με γνώμονα όμως την αρχή της συνολικότητας της ποινής, κρίνουμε πως η ενεργοποίηση μέρους μιας εξ αυτών και δη 6 μηνών από την πρώτη υπόθεση εξυπηρετεί τους σκοπούς του Νόμου και δεν καθιστά την ποινή στο πλαίσιο της παρούσας υπόθεσης ως υπερβολική στο σύνολο της, υπό τις περιστάσεις. Ως εκ τούτου ενεργοποιείται φυλάκιση 6 μηνών από την ποινή που επιβλήθηκε στην Υπόθεση αρ. 14553/13 Ε. Δ. Λευκωσίας, η οποία να εκτιθεί αμέσως μετά την έκτιση των ποινών της κύριας υπόθεσης. Η έκτιση της ποινής θα αρχίζει από τις 19.4.17 που ο Κατηγορούμενος τελεί υπό κράτηση. Όσον αφορά τα Τεκμήρια, τα υπ΄ αρ. 1-8 στον κατάλογο τεκμηρίων κατάσχονται και να καταστραφούν ενώ τα υπόλοιπα, ήτοι τα υπ΄ αρ. 9-12, να επιστραφούν στους νόμιμους δικαιούχους. (Υπ). ....... Ε. Εφραίμ, Π.Ε.Δ. (Υπ). ....... Ν. Γερολέμου, Α.Ε.Δ. (Υπ). ....... Σ. Χριστοδουλίδου - Μέσσιου, Α.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Ε.Ε./Α.Λ.Ο. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο