Δημοκρατία ν. Ανδρέα Οικονομίδη, Αρ. Υπόθεσης: 14787/16, 5/7/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLEF:2017:26 ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΣΥΝΘΕΣΗ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟΥ: Ε. Εφραίμ, Π.Ε.Δ. Ν. Γερολέμου, Α.Ε.Δ. Σ. Χριστοδουλίδου - Μέσσιου, A.Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 14787/16 Δημοκρατία v. Ανδρέα Οικονομίδη Κατηγορουμένου Ημερομηνία: 5 Ιουλίου 2017 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Π. Ευθυβούλου - Ευθυμίου για Γενικό Εισαγγελέα Για τον Κατηγορούμενο: κ. Σ. Αργυρού Κατηγορούμενος παρών Π Ο Ι Ν Η Κατόπιν παραδοχής ο Κατηγορούμενος κρίθηκε ένοχος σε τέσσερις κατηγορίες, δύο για το αδίκημα των πράξεων που σκοπεύουν στην πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης (κατηγορίες 5 και 6), μια για το αδίκημα της βαριάς σωματικής βλάβης και μια για επίθεση προκαλούσα πραγματική σωματική βλάβη (κατηγορίες 3 και 4). Τα αδικήματα διαπράχθηκαν στις 18 Ιουνίου 2016 με παραπονούμενους τους Φραγκέσκο Σταύρου και Κωνσταντίνο Χαραλάμπους. Σημειώνεται πως αρχικώς το κατηγορητήριο περιλάμβανε δύο κατηγορίες για απόπειρα φόνου (κατηγορίες 1 και 2) και τις κατηγορίες 3 και
- Ο Κατηγορούμενος είχε δηλώσει μη παραδοχή σε όλες. Αμέσως με την τροποποίηση του κατηγορητηρίου και την προσθήκη των κατηγοριών 5 και 6 ο Κατηγορούμενος άλλαξε απάντηση στις κατηγορίες 3 και 4, δήλωσε παραδοχή στις κατηγορίες 5 και 6, ενώ οι κατηγορίες 1 και 2 αναστάληκαν. Τα γεγονότα της υπόθεσης, όπως αυτά εκτέθηκαν από την Κατηγορούσα Αρχή, είναι τα ακόλουθα: Ο Κατηγορούμενος διατηρούσε δεσμό με την Ελένη Κυριάκου Γεώργα τα τελευταία χρόνια και τους τελευταίους πέντε μήνες πριν από τη διάπραξη των αδικημάτων συζούσαν στο σπίτι των γονέων του Κατηγορουμένου. Στις 17.6.16 ο Κατηγορούμενος τσακώθηκε με τη Γεώργα η οποία πήγε να μείνει στο σπίτι των γονιών της. Στις 18.6.16 και περί τις 01:20 ο Κατηγορούμενος μετέβη με το όχημα με αρ. εγγραφής LBJ031 μάρκας Honda HRV, το οποίο ανήκει στον πατέρα του αλλά χρησιμοποιείται από τον ίδιο, στην οικία των γονέων της Γεώργα, στάθμευσε σε ανοικτό υπόγειο χώρο στάθμευσης της οικίας και περίμενε τη Γεώργα να βγει να συζητήσουν. Οι γονείς της Γεώργα βρίσκονταν σε βεράντα στο πίσω μέρος της οικίας και αντιλήφθηκαν την παρουσία του Κατηγορουμένου ο οποίος τους ζήτησε συγνώμη για τον καβγά που είχε με την κόρη τους. Ο Κατηγορούμενος εισήλθε ξανά στο όχημα του, κάθισε στη θέση του οδηγού, εν αναμονή της Γεώργα, η οποία σε κάποια στιγμή βγήκε από το σπίτι, μπήκε στο αυτοκίνητο του Κατηγορουμένου και κάθισε στη θέση του συνοδηγού. Ο πατέρας της πήγε προς το μέρος τους, άνοιξε την πόρτα του οχήματος και της ζήτησε να κατεβεί. Κατά τις 01:30 ο αδελφός της Γεώργα, Ανδρέας Γεώργα (Μ.Κ.15 επί του κατηγορητηρίου), ο οποίος βρισκόταν σε κοντινή καφετερία, έλαβε τηλεφώνημα από τους γονείς του ότι είχαν πρόβλημα με τον Κατηγορούμενο. Τότε ο Μ.Κ.15 μαζί με άλλα επτά άτομα, περιλαμβανομένων των Κωνσταντίνου Χαραλάμπους και Φραγκέσκου Σταύρου (Μ.Κ.27 και 28 επί του κατηγορητηρίου) μετέβηκαν στην οικία και πλησίασαν το όχημα του Κατηγορουμένου. Ο Μ.Κ.15 άρχισε να συζητά με τον Κατηγορούμενο λέγοντας του να φύγει μόνος χωρίς την αδελφή του η οποία τότε κλείδωσε την πόρτα του συνοδηγού. Σε κάποια στιγμή ο Μ.Κ.15 μαζί με τους φίλους του άρχισαν να κλωτσούν το αυτοκίνητο ενώ κάποιος από αυτούς έσπασε το μπροστινό φανάρι. Ο Κατηγορούμενος εκκίνησε το αυτοκίνητο και εγκατέλειψε τον χώρο εισερχόμενος σε πάροδο και απομακρύνθηκε από την οικία περί τα 150μ. Ο Μ.Κ.15 μαζί με τον Μ.Κ.28 και άλλους έτρεξαν πίσω από τον Κατηγορούμενο ο οποίος τότε έκανε επαναστροφή και ανέπτυξε ταχύτητα επιστρέφοντας στο σημείο όπου βρίσκονταν μαζεμένα τα πρόσωπα και τα οποία, όταν τον αντιλήφθηκαν, έφυγαν από τον δρόμο. Τότε ο Μ.Κ.28 πήρε στα χέρια του ξύλινο παλέτο και εισήλθε πεζός στον δρόμο. Ο Κατηγορούμενος κινήθηκε προς το μέρος του εσκεμμένα και κτύπησε τον Μ.Κ.28 με το μπροστινό μέρος του αυτοκινήτου παρασύροντας τον, ο οποίος στη συνέχεια εκτινάχθηκε σε απόσταση 5μ. περίπου. Αφού ο Κατηγορούμενος απομακρύνθηκε, επέστρεψε στον ίδιο δρόμο και μόλις έφθασε στο Αλτ, χωρίς λόγο κινήθηκε προς τα αριστερά και ανέβηκε με τους δύο τροχούς στο πεζοδρόμιο μπροστά από την είσοδο πολυκατοικίας στην οδό Γλυφάδας (δίπλα από την οικία των Γεώργα) όπου βρίσκονταν 2-3 άτομα. Ακολούθως έκανε επαναστροφή, σταμάτησε μπροστά στην είσοδο της οικίας και κινήθηκε με όπισθεν. Μετά εκκίνησε με μπροστινή πορεία, ανέβηκε στο πεζοδρόμιο, εισήλθε ξανά στον δρόμο και απομακρύνθηκε. Ενώ κινείτο με όπισθεν και μετά μπροστά, ο Μ.Κ.27 προσπαθούσε να τον αποφύγει, παραπάτησε και έπεσε στο έδαφος και τότε ο Κατηγορούμενος τον κτύπησε με το μπροστινό μέρος του οχήματος. Ο Μ.Κ.27 πιάστηκε στο όχημα με αποτέλεσμα να συρθεί στην άσφαλτο και να τραυματιστεί. Στη συνέχεια ο Κατηγορούμενος απομακρύνθηκε με το όχημα του με συνοδηγό τη Γεώργα. Η συνήγορος κατέθεσε Σχεδιάγραμμα της σκηνής το οποίο ετοίμασε ο Αστ. 3406 Μ. Χαραλάμπους της Τροχαίας Λευκωσίας. Στο μέρος κλήθηκαν ασθενοφόρα τα οποία παρέλαβαν τους Μ.Κ.27 και
- Από τις ιατρικές εξετάσεις διαπιστώθηκε πως ο Μ.Κ.28 (Φραγκίσκος Στάυρου) έφερε κάταγμα δεξιού κνημιαίου κονδύλου, κάταγμα δεξιού έσω σφύρου, κρανιοεγκεφαλική κάκωση, εγκαύματα από τριβή σε διάφορα μέρη του σώματος, κάκωση ρινικής περιοχής και μετώπου. Ο Μ.Κ.28 υπεβλήθη σε χειρουργικές επεμβάσεις για αποκατάσταση των καταγμάτων και πήρε εξιτήριο στις 27.6.
- Σχετική είναι η Ιατροδικαστική Έκθεση της Δρος Ελένης Αντωνίου, ημ. 20.6.
- Σήμερα η κατάσταση της υγείας του έχει πλήρως αποκατασταθεί. Ο Μ.Κ.27 υπέστη θλαστικά τραύματα στο κεφάλι, εξάρθρωση του ώμου και εγκαύματα τριβής σε διάφορα μέρη του σώματος του, όπως μετωπιαία χώρα, ζυγωματική περιοχή, γενειακή χώρα, ρουθούνι, δεξιό ακρώμιο, δεξιά ωμοπλάτη, κοιλιά, αγκώνα, βουβωνική περιοχή, μηρό και γόνατο. Ο Μ.Κ.27 κρατήθηκε για νοσηλεία μέχρι τις 22.6.
- Σχετική είναι και πάλι Ιατροδικαστική Έκθεση της Δρος Αντωνίου ημ. 20.6.
- Σήμερα η κατάσταση της υγείας του έχει πλήρως αποκατασταθεί. Το όχημα του Κατηγορουμένου υπέστη εκτεταμένες ζημιές. Συγκεκριμένα έσπασαν ο μπροστινός ανεμοθώρακας, το δεξί και το αριστερό γυαλί του χώρου αποσκευών, τα φαναράκια και το αριστερό καθρεφτάκι, καθώς επίσης και προκλήθηκαν βουλώματα και γδαρσίματα σε όλο το αμάξωμα περιμετρικά. Η αποκατάσταση των ζημιών υπολογίστηκε στα €2.
- Ο Κατηγορούμενος συνελήφθη την ίδια μέρα και τέθηκε υπό κράτηση για οκτώ μέρες. Κατόπιν αιτήματος της Υπεράσπισης και με τη σύμφωνη γνώμη της Κατηγορούσας Αρχής, για σκοπούς επιβολής ποινής στην παρούσα λαμβάνονται υπόψιν οι ακόλουθες υποθέσεις: 1) Αρ. Υποθ. 15527/16 Ε.Δ. Λευκωσίας Αυτή αφορά συνολικά 12 κατηγορίες, τρεις για τα αδικήματα της δημόσιας εξύβρισης, τρεις για κοινή επίθεση, δύο για ανησυχία, δύο για κακόβουλη ζημιά, μια για μέθη και μια για άσεμνη πράξη. Τα γεγονότα αυτής είναι τα εξής: Στις 19.3.16 και περί τις 01:40 λήφθηκε τηλεφώνημα ότι προκαλείτο ανησυχία σε κατοικία στην Ανθούπολη. Αστυνομικοί μετέβησαν στο μέρος όπου είδαν τον Κατηγορούμενο να εξέρχεται από την οικία σε έξαλλη κατάσταση. Μόλις είδε τους Αστυνομικούς ο Κατηγορούμενος αντέδρασε λέγοντας «δεν έχεις ένταλμα για να εισέλθεις στο σπίτι μου» και τράβηξε τον Αστ. 1797 Κ. Κωνσταντίνου από το σακάκι, τον εξύβρισε με τις λέξεις «ρουφκιάνοι, σκατάες» και μπήκε στην οικία. Κλήθηκαν προς βοήθεια και άλλοι Αστυνομικοί και μόλις ο Κατηγορούμενος αντιλήφθηκε το περιπολικό βγήκε έξω από το σπίτι κα εξύβρισε τον Αστ. 2206 Ν. Χριστοδούλου με τις λέξεις «ρουφκιάνε, σκατόπαιδο» και τον έσπρωξε στον ώμο. Ο Κατηγορούμενος συνελήφθη. Οι Αστυνομικοί αντιλήφθηκαν ότι μύριζε έντονα αλκοόλ και φώναζε προκαλώντας ανησυχία. Στη συνέχεια μεταφέρθηκε στον Αστυνομικό Σταθμό Λακατάμιας όπου συνέχισε να φωνάζει. Κατά τη μεταφορά του στα κρατητήρια, κτύπησε με το κεφάλι σε αλουμινένια πόρτα του γραφείου, σπάζοντας το γυαλί χωρίς ο ίδιος να τραυματιστεί. Η ζημιά ανέρχεται στα €
- Στα κρατητήρια επιτέθηκε στον Αν. Λοχ. 4384 Λ. Λάμπρου. Συγκεκριμένα του έφτυσε στο πρόσωπο και τον εξύβρισε με τις λέξεις «μαλάκα, γουρούνι, πούστη, γαμώ τη μάνα σου». Επίσης κατέβασε το παντελόνι του επιδεικνύοντας τα γεννητικά του όργανα και τα οπίσθια του. Ενώ βρισκόταν στα κρατητήρια, προκάλεσε ζημιά ύψους €128 σε τηλεφωνική συσκευή, περιουσία της Κυπριακής Δημοκρατίας. 2) Αρ. Υποθ. 495/17 Ε.Δ. Λευκωσίας Αυτή αφορά κατηγορία για το αδίκημα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β΄. Στα πλαίσια διερεύνησης της υπόθεσης 15527/16, κατά τη σωματική έρευνα του Κατηγορουμένου στις 19.3.16 διαπιστώθηκε ότι κατείχε 1,96γρ. κάνναβης από την οποία δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη η οποία ήταν συσκευασμένη σε διαφανές νάιλον σακούλι. 3) Αρ. Υποθ. 432/17 Ε.Δ. Λευκωσίας Αυτή αφορά τέσσερις κατηγορίες, μια για παράλειψη λήψης αναγκαίων μέτρων για τη μη διαφυγή σκύλου, μια για επιτρέπειν σε σκύλο να περιφέρεται ελεύθερος σε δημόσιο δρόμο χωρίς να είναι δεμένος με λουρί, μια για απερίσκεπτες και αμελείς πράξεις και μια για κοινή επίθεση. Σύμφωνα με τα γεγονότα, στις 8.7.16 ενώ η κα Μαρία Μαυρομμάτη περπατούσε στην οδό Αγ. Ελένης στη Λακατάμια, δέχθηκε επίθεση από μεγαλόσωμο σκύλο σκούρου χρώματος ράτσας Ροτβάιλερ, ο οποίος συνοδευόταν από τον ιδιοκτήτη του, τον Κατηγορούμενο, πλην όμως ο σκύλος περπατούσε ελεύθερος. Λόγω της πιο πάνω συμπεριφοράς, ο Κατηγορούμενος παρέλειψε να λάβει τα αναγκαία μέτρα για να εμποδίσει τον σκύλο να διαφύγει, του επέτρεψε να περιφέρεται ελεύθερος χωρίς να είναι δεμένος με λουρί και παρέλειψε να λάβει προφυλάξεις, καθότι ο σκύλος δάγκωσε την κα Μαυρομμάτη προκαλώντας της σωματική βλάβη, δηλαδή πολλαπλά θλαστικά τραύματα στο κάτω άκρο. Ο Κατηγορούμενος δεν βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες. Κατά την αγόρευση του για μετριασμό της ποινής ο συνήγορος του Κατηγορουμένου αναφέρθηκε στις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων αποδίδοντας ιδιαίτερη σημασία στην ύπαρξη πρόκλησης, κυρίως εκ μέρους του πρώτου παραπονούμενου, καθώς επίσης και στις προσωπικές συνθήκες του Κατηγορουμένου. Ο συνήγορος επικαλέστηκε διάφορους παράγοντες οι οποίοι εισηγήθηκε ότι θα πρέπει να επενεργήσουν ως ελαφρυντικοί για σκοπούς επιβολής ποινής, τονίζοντας ότι ο πρώτος παραπονούμενος έχει ήδη συμφιλιωθεί με τον Κατηγορούμενο, ότι γίνονται σοβαρές διαπραγματεύσεις για τη συμφιλίωση και του δεύτερου παραπονούμενου με τον Κατηγορούμενο ο οποίος βρίσκεται σε συζήτηση και με τους δύο για να τους αποζημιώσει αναφορικά με τους τραυματισμούς που υπέστησαν. Ο συνήγορος ανέφερε επίσης ότι ο Κατηγορούμενος είναι χρήστης σκληρών ναρκωτικών και επιθυμεί να ενταχθεί σε πρόγραμμα αποτοξίνωσης. Ήταν η εισήγηση του συνηγόρου Υπεράσπισης πως στην παρούσα υπόθεση συντρέχουν οι προϋποθέσεις για αναστολή της όποιας ποινής φυλάκισης ήθελε επιβληθεί στον Κατηγορούμενο. Είναι καλώς γνωστή η αρχή ότι το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από τον Νόμο αποτελεί τη βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για την επιμέτρηση της ποινής την οποία θα επιβάλει (βλ. Λεβέντης v. Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 632, Γενικός Εισαγγελέας v. Αριστοτέλους
(2004)2 Α.Α.Δ. 166 και Μαληκκίδη ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 40/15, ημ. 25.11.16). Στην παρούσα υπόθεση επισημαίνουμε πως για το σοβαρότερο αδίκημα της εκ προθέσεως πρόκλησης βαριάς σωματικής βλάβης δυνάμει του άρθρου 228(α) του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, προβλέπεται ποινή φυλάκισης διά βίου, και για το αδίκημα της πρόκλησης βαριάς σωματικής βλάβης με βάση το άρθρο 231 του Κεφ. 154 προβλέπεται ποινή φυλάκισης επτά ετών ή χρηματική ποινή ή και οι δύο. Αυτά τα δύο θεωρούνται κακουργήματα σε αντίθεση με το αδίκημα της επίθεσης προκαλούσας πραγματική σωματική βλάβη κατά παράβαση του άρθρου 243 του ίδιου Νόμου, το οποίο θεωρείται πλημμέλημα και γι΄ αυτό προνοείται ποινή φυλάκισης τριών ετών. Η σοβαρότητα των αδικημάτων που αφορούν την παρούσα υπόθεση αντανακλάται όχι μόνο από την προβλεπόμενη μέγιστη ποινή αλλά και από την ίδια τη φύση αυτών. Όπως λέχθηκε στην υπόθεση Πισκόπου v. Δημοκρατίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 342: «Το έγκλημα, για το οποίο καταδικάστηκε ο εφεσείων, είναι από τα πλέον σοβαρά που στοιχειοθετεί ο Ποινικός Κώδικας. Το Άρθρο 228, ΚΕΦ. 154, ποινικοποιεί σοβαρές πράξεις βίας, επαγόμενες δυσμενείς συνέπειες για το θύμα και πράξεις βίας, δυνάμενες, λόγω των επιθετικών μέσων (όπλων), που χρησιμοποιούνται, μεταξύ των οποίων και το μαχαίρι, (Άρθρο 228(β)), να επιφέρουν σοβαρά πλήγματα στη σωματική ακεραιότητα και υγεία του θύματος». Το Εφετείο επεσήμανε επίσης πως σε σοβαρά αδικήματα όπου ενυπάρχει το στοιχείο της αποτροπής, αυτό έχει δύο παραμέτρους, ως ακολούθως: «Η μία έχει ως λόγο την αποτροπή του ίδιου του παραβάτη από την επανάληψη του εγκλήματος ή παρομοίων εγκλημάτων στο μέλλον. Η άλλη αφορά την αποτροπή τρίτων από τη διάπραξη όμοιων ή παρόμοιων εγκλημάτων. Στη δεύτερη περίπτωση, η αποτροπή έχει δύο συνισταμένες: Πρώτο, την αποτροπή η οποία είναι συνυφασμένη με τη σοβαρότητα του εγκλήματος, που αντανακλάται στο απόσπασμα και παρατίθεται στην απόφαση του Κακουργιοδικείου από το σύγγραμμα του Thomas «Principles of Sentencing", και δεύτερο, την αποτροπή ως μέσου για την καταστολή εγκλημάτων που ευρίσκονται σε έξαρση. Στην περίπτωση σοβαρών εγκλημάτων το στοιχείο της αποτροπής είναι αλληλένδετο με τη σοβαρότητα της κατηγορίας εγκλημάτων, στην οποία ανήκει το υπό τιμωρία έγκλημα, και με την εγγενή ανάγκη για την αποτροπή τους.» Μια ανασκόπηση της νομολογίας για το αδίκημα δυνάμει του άρθρου 228 καταδεικνύει πως αυτό κατά κανόνα αντιμετωπίζεται με ποινή φυλάκισης, η έκταση της οποίας βεβαίως αντανακλάται από τις περιστάσεις της κάθε υπόθεσης. Χρήσιμη αναφορά γίνεται στην υπόθεση Φαναρτζής v. Δημοκρατίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 43, στην οποία ο εφεσείων, σχιζοφρενής, εντελώς απρόκλητα, επιτέθηκε κατά του παραπονούμενου και του κατάφερε επανειλημμένα κτυπήματα με μαχαίρι στο πρόσωπο, στη ράχη και σε άλλα μέρη του σώματος του, μέχρι που ανακόπηκε από παρέμβαση γείτονα τους. Το Εφετείο ανέφερε ότι η ποινή φυλάκισης ήταν η μόνη επιλογή που προσφέρετο για να αναλογεί στη σοβαρότητα του αδικήματος και να προστατεύσει το κοινό από τον επικίνδυνο εφεσείοντα και επικύρωσε την ποινή φυλάκισης των 4 ετών που επιβλήθηκε από το Κακουργιοδικείο. Στην υπόθεση Πισκόπου v. Δημοκρατίας (ανωτέρω) επικυρώθηκε από το Εφετείο ποινή φυλάκισης 6 ετών στον εφεσείοντα ο οποίος, κρατώντας σουγιά, κατάφερε τραύμα στον παραπονούμενο στη μεσότητα της αριστερής τραχηλικής χώρας που δυστυχώς έφτασε μέχρι το νωτιαίο μυελό προκαλώντας μόνιμη τετραπληγία στο θύμα. Τα γεγονότα ήταν ότι η θυγατέρα του εφεσείοντος και ο παραπονούμενος συνήψαν σχέση και οι συγγενείς των δύο νέων ήθελαν να αποτρέψουν τον γάμο. Έτσι όταν οι δύο νέοι επισκέφθηκαν στο πατρικό σπίτι του παραπονούμενου και άρχισαν συζήτηση για τα σχέδια τους, ο παραπονούμενος είπε στον εφεσείοντα ότι θα πάρει την κόρη του ανεξαρτήτως των όποιων αντιδράσεων, η κόρη συμφώνησε και τότε ο εφεσείων τη χαστούκισε, παρενέβη ο παραπονούμενος και τον κτύπησε με τα χέρια στο πρόσωπο, έπεσαν στο πάτωμα και ο εφεσείων με τον σουγιά προκάλεσε τα ανωτέρω τράυματα. Στην εν λόγω υπόθεση λήφθηκε ως μετριαστικός παράγων πως δεν υπήρχε προσχεδιασμός ή προμελέτη εγκλήματος καθώς επίσης πως είχε γίνει άμεση παραδοχή και υπήρξε από μέρος του εφεσείοντος συνεργασία με την Αστυνομία. Λήφθηκε ακόμη υπόψιν και το λευκό του ποινικό μητρώο. Ταυτόχρονα τονίστηκε από το Εφετείο ότι ο ερωτικός δεσμός μεταξύ ενηλίκων νέων που στην προκειμένη περίπτωση είχε προκαλέσει τις αντιδράσεις των γονιών τους δεν θα μπορούσε να θεωρηθεί πρόκληση ούτως ώστε να δικαιολογείται η αντίδραση βίας. Δέχθηκε πως το κτύπημα που ο εφεσείων δέχθηκε από τον παραπονούμενο ήταν πρόκληση, η οποία όμως συσχετίστηκε με την αντίδραση του εφεσείοντος να ανταποδώσει το κτύπημα αλλά όχι με την ενέργεια του να ανασύρει σουγιά και να πλήξει τον παραπονούμενο σε ένα από τα πιο ευαίσθητα μέρη του σώματος του. Στην υπόθεση Χατζηπέτρου v. Δημοκρατίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 468 ο παραπονούμενος, φρουρός ασφαλείας, ζήτησε από τον εφεσείοντα να φύγει από το κέντρο καθότι πρόσφατα είχε εμπλακεί σε άλλο επεισόδιο. Ο εφεσείων, ο οποίος βρισκόταν σε κατάσταση μέθης, αντέδρασε εξυβρίζοντας και απειλώντας τον και ο φρουρός, χωρίς να ασκήσει βία, τον οδήγησε έξω από το κέντρο. Μετά πάροδο 25 λεπτών, ο εφεσείων επέστρεψε στο κέντρο κρατώντας μαχαίρι, κτύπησε τον φρουρό στο στήθος και έφυγε. Από το κτύπημα με το μαχαίρι ο παραπονούμενος είχε υποστεί κάταγμα της πλευράς στο σημείο εισόδου και κάκωση του παρεγχύματος του πνεύμονα, τα οποία, τελικά, δεν του άφησαν μόνιμες βλάβες. Το Εφετείο επικύρωσε την ποινή των 3 ½ ετών αφού ανέφερε πως το Κακουργιοδικείο είχε συνυπολογίσει κάθε παράγοντα, συμπεριλαμβανομένης της μέθης και της απουσίας πρόκλησης. H τελευταία υπόθεση έτυχε αναφοράς στην υπόθεση Αχτάρ κ.ά. v. Αστυνομίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 397, στην οποία οι εφεσείοντες ηλικίας 56, 29 και 24 ετών, με ομαδική κίνηση, τραυμάτισαν σοβαρά Αστυνομικούς, όταν οι τελευταίοι με πολιτική περιβολή εισήλθαν νόμιμα στην οικία των πρώτων με σκοπό την εκτέλεση εντάλματος έρευνας. Σε κατηγορίες για αδικήματα δυνάμει των άρθρων 228(α), 231, 243 και 244(β) του Κεφ. 154, οι συντρέχουσες ποινές φυλάκισης που επιβλήθηκαν από το πρωτόδικο Δικαστήριο μειώθηκαν ως εξής, των 2 ετών και 1 ½ έτους σε 18 μήνες και 1 έτος, των 3 ½ ετών σε 2 ½ έτη και 3 ½ έτη και των 4 ½ ετών σε 2 ½ και 3 έτη, υπό το φως των προσωπικών περιστάσεων των εφεσειόντων, του λευκού ποινικού μητρώου δύο εξ αυτών, της απουσίας ουσιαστικού προσχεδιασμού ή συνεννόησης, της ψυχολογικής τους αναστάτωσης και της εκδίκασης της υπόθεσης από το Επαρχιακό Δικαστήριο. Στην εν λόγω υπόθεση γίνεται μια ανασκόπηση της προγενέστερης σχετικής νομολογίας η οποία είναι διαφωτιστική: «Το ορθό ποινικό μέτρο αποτελεί τη συνισταμένη διαφόρων παραγόντων που συναρτώνται τόσο με τα περιστατικά της διάπραξης των αδικημάτων, όσο και με τις προσωπικές συνθήκες ενός κατηγορούμενου. Στην Αντωνίου ν. Αστυνομίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 414, επεβλήθη ποινή φυλάκισης δύο ετών για κτύπημα με κόπτη σε αστυνομικό όργανο η οποία χαρακτηρίστηκε από το Εφετείο αυστηρή, αλλά επικυρώθηκε κατά πλειοψηφία. Στη Χατζηπέτρου ν. Δημοκρατίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 468, το Κακουργιοδικείο καταδίκασε μετά από παραδοχή τον εκεί εφεσείοντα σε 3½ χρόνια φυλάκιση, όταν τραυμάτισε με μαχαίρι φρουρό ασφαλείας. Η ποινή επικυρώθηκε στο Εφετείο λαμβάνοντας υπόψη και την απουσία οργάνωσης και προσχεδιασμού, ενώ από το κτύπημα με μαχαίρι ο παραπονούμενος είχε υποστεί κάταγμα της πλευράς στο σημείο εισόδου και κάκωση του παρεγχύματος του πνεύμονα, χωρίς όμως να παραμείνουν μόνιμες βλάβες. Στη Γενικός Εισαγγελέας ν. David William Evans
(2005)2 Α.Α.Δ. 639, το Κακουργιοδικείο επέβαλε στον εκεί κατηγορούμενο 14 μήνες φυλάκιση για σοβαρούς τραυματισμούς που είχαν ως επίπτωση, μεταξύ άλλων, τη μείωση της διανοητικής ικανότητας του παραπονούμενου από υψηλής σε μέσου όρου, ενώ λόγω της κατάστασης του δεν θα μπορούσε να ασχολείτο πλέον με το ποδόσφαιρο ή να συνέχιζε τις σπουδές του ως ψυχολόγος. Είχε τοποθετηθεί σε αναπνευστήρα και κρατηθεί στη μονάδα εντατικής παρακολούθησης, ενώ του έγινε κρανιοανάρτηση και τοποθέτηση συστήματος συνεχούς μέτρησης της ενδοκρανιακής πίεσης. Το Εφετείο θεωρώντας ότι οι τραυματισμοί ήταν πολύ σοβαροί, αντικατατέστησε τη φυλάκιση 14 μηνών με φυλάκιση δύο ετών. Στη Γιάννος Κ. Πέτρου ν. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 800, το Εφετείο αρνήθηκε να επέμβει στην επιβληθείσα πρωτοδίκως 18μηνη φυλάκιση σε νεαρό για πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης, ο οποίος άνευ αιτίας ανέσυρε μαχαίρι τραυματίζοντας τον άγνωστο του οδηγό ταξί που τον μετέφερε σε διάφορα μέρη. Ο εκεί εφεσείων είχε και ένα παρόμοιο προηγούμενο για το οποίο είχε εκδοθεί διάταγμα κηδεμονίας με όρους . Στη σχετικά πρόσφατη απόφαση Constantin Ioja ν. Δημοκρατίας
(2009)2 Α.Α.Δ. 624, το Εφετείο έκρινε υπερβολική την επιβληθείσα από το Κακουργιοδικείο ποινή των 2½ ετών, μετά από παραδοχή σε άτομο που τραυμάτισε σοβαρά με μαχαίρι στην κοιλιακή χώρα άλλο άτομο το οποίο εισήλθε στο σπίτι του με δύο άλλα πρόσωπα, απαιτώντας την καταβολή χρηματικού ποσού. Ο εφεσείων ήταν λευκού ποινικού μητρώου, η δε ποινή αντικαταστάθηκε με 12 μήνες φυλάκιση. Λήφθηκε υπόψη η ισχυρή πρόκληση που είχε δεχθεί ο εφεσείων, ο οποίος διέπραξε το αδίκημα κάτω από «..... την έξαψη, την πίεση, τη φόρτιση και, εν τέλει, την κατάσταση απειλής στην οποία βρέθηκε μέσα στο σπίτι του από τρεις αγνώστους .....».» Στην πιο πρόσφατη υπόθεση Urgur v. Αστυνομίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 189, στον εφεσείοντα, κατόπιν παραδοχής, επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 2½ ετών στην κατηγορία κατά παράβαση του Άρθρου 228(α) του Ποινικού Κώδικα. Στις άλλες δυο κατηγορίες για πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης κατά παράβαση του Άρθρου 231 του Ποινικού Κώδικα του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 2 ετών στην κάθε κατηγορία. Τα γεγονότα αφορούσαν σε δύο επεισόδια βίας που άσκησε ο εφεσείων εναντίον του παραπονούμενου, προκαλώντας του βαριές σωματικές βλάβες. Ο τελευταίος ήταν ο πρώην συμβίος γυναίκας, από την οποία εφεσείων και παραπονούμενος, ανέμεναν να επιλέξει με ποιον από τους δύο θα συζούσε. Ο εφεσείων ισχυρίστηκε πως το πρωτόδικο Δικαστήριο δεν έλαβε υπόψιν τη μέθη ως μετριαστικό παράγοντα, θέση την οποία το Εφετείο δεν έκανε δεκτή και επικύρωσε τις ποινές, χαρακτηρίζοντας τις και ως επιεικείς, αφού τόνισε τα ακόλουθα: «Τα φαινόμενα βίας που συχνά παρατηρούνται τον τελευταίο καιρό σε διάφορες εκφάνσεις της κοινωνικής ζωής, μας προκαλούν ιδιαίτερη ανησυχία. Η βία στα γήπεδα, στους δρόμους, στην οικογένεια ακόμη και στα σχολεία είναι πλέον θέματα της καθημερινότητας. Προτού αυτά τα φαινόμενα προσλάβουν μεγαλύτερες διαστάσεις και με ολέθριες συνέπειες, κάποιοι πρέπει να προβληματιστούν ώστε εγκαίρως και με τα κατάλληλα μέτρα να αντιμετωπιστεί όσο μπορεί πιο αποτελεσματικά η κατάσταση. Τα δικαστήρια από τη δική τους πλευρά, οφείλουν να μεριμνούν ώστε οι υποθέσεις αυτού του είδους να εκδικάζονται χωρίς καθυστέρηση και να επιβάλλονται στους δράστες αποτρεπτικές ποινές, στέλλοντας έτσι μήνυμα μηδενικής ανοχής.» Στην υπόθεση Kesov Nicos v. Aστυνομίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 348, ο εφεσείων μαζί με τους δύο πρώην συγκατηγορούμενους του, επιτέθηκαν στους δύο παραπονούμενους, οι οποίοι είναι αδέλφια και τους κτύπησαν, προκαλώντας στον μεν ένα βαριά σωματική βλάβη, στο δε άλλον πραγματική σωματική βλάβη. Της επίθεσης προηγήθηκε έντονη λογομαχία μεταξύ εφεσείοντος και των δύο πρώην συγκατηγορουμένων του από τη μια και παραπονουμένων από την άλλη, με αφορμή την επίμονη απαίτηση του ενός από τους παραπονούμενους να του καταβληθούν από τον εφεσείοντα δεδουλευμένα του. Το Εφετείο επικύρωσε τις πρωτόδικα επιβληθείσες συντρέχουσες ποινές φυλάκισης των 2 ετών και 4 μηνών για τα αδικήματα δυνάμει των άρθρων 228(α) και 243 αντίστοιχα. Χρήσιμη αναφορά γίνεται επίσης στην υπόθεση Ιωσήφ v. Δημοκρατίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 930, στην οποία ο εφεσείων, 74 ετών, πυροβόλησε με κυνηγετικό όπλο τον οδηγό αυτοκινήτου που ενεπλάκη σε τροχαίο ατύχημα κατά το οποίο έχασε τη ζωή της η επιβάτιδα εγγονή του. Η ποινή των 2 ½ ετών για το αδίκημα του άρθρου 228(α) επικυρώθηκε κατ΄ έφεσιν. Βεβαίως είναι γνωστή η νομολογιακή αρχή πως οι προηγούμενες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου είναι ενδεικτικές του μέτρου τιμωρίας για παρόμοιας φύσης αδικήματα, όμως δεν αποτελούν ένα σταθερό δείκτη καθορισμού ποινής καθότι η ποινή σε κάθε υπόθεση εξαρτάται από τα ιδιαίτερα περιστατικά της και του παραβάτη. Σχετική είναι η υπόθεση Χαραλάμπους v. Δημοκρατίας
(2000)2 Α.Α.Δ.
- Στρεφόμενοι στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, αποτελεί κοινώς παραδεκτό γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια ο Κατηγορούμενος διατηρούσε δεσμό και συζούσε με την Ελένη Γεώργα στο σπίτι των γονιών του μέχρι τις 17.6.16 που τσακώθηκαν και η Γεώργα επέστρεψε στην οικία των δικών της γονιών. Όπως φαίνεται στο Σχεδιάγραμμα, η οικία βρίσκεται στην οδό Γλυφάδας αρ. 34, Λατσιά. Δεξιά σε σχέση με την εν λόγω οικία, ο δρόμος φθάνει σε συμβολή όπου λοξώς αριστερά συνεχίζεται η οδός Γλυφάδας ενώ στα αριστερά βρίσκεται η οδός Βοιωτίας. Ακριβώς απέναντι από τη συμβολή βρίσκεται άλλη οικία στην οδό Γλυφάδας αρ.
- Δεν έχει επίσης αμφισβητηθεί η αναφορά του συνηγόρου Υπεράσπισης ότι η οικογένεια της Γεώργα δεν ενέκρινε τον δεσμό τους και ανέκαθεν εμπλέκετο και δημιουργούσε προβλήματα στη σχέση τους. Έτσι, όταν στις 18.6.16 ο Κατηγορούμενος πήγε στην οικία των γονιών της Γεώργα, ήταν αναμενόμενο πως οι γονείς της δεν θα ενέκριναν τη μετάβαση του εκεί και την προσέγγιση της κόρης τους από αυτόν. Παρά ταύτα με την άφιξη του εκεί ο Κατηγορούμενος απολογήθηκε στους γονείς της για τον τσακωμό του με την κόρη τους και στη συνέχεια μπήκε στο όχημα του, χωρίς να είχε προκληθεί μέχρι στιγμής οποιαδήποτε φασαρία. Όμως η παρουσία του Κατηγορουμένου εκεί και κυρίως η είσοδος της Γεώργα στο όχημα του προφανώς θορύβησε τον πατέρα της ο οποίος κατευθύνθηκε προς το μέρος της, άνοιξε την πόρτα του οχήματος και της ζήτησε να κατεβεί. Φαίνεται ότι στην άρνηση της Γεώργα να κατεβεί, οι γονείς της ειδοποίησαν τον αδελφό της (Μ.Κ.15) ο οποίος, δέκα λεπτά αργότερα, βρέθηκε στο μέρος, όχι μόνος αλλά μαζί με άλλα επτά άτομα (συμπεριλαμβανομένων των Μ.Κ.27 και Μ.Κ.28), και άρχισε να συζητά με τον Κατηγορούμενο ζητώντας του να φύγει χωρίς την αδελφή του. Σημειώνουμε δε πως η Γεώργα ασφάλισε την πόρτα του συνοδηγού, καταδεικνύοντας έτσι την επιθυμία της να παραμείνει στο όχημα μαζί με τον Κατηγορούμενο. Από εκείνο το χρονικό σημείο η κατάσταση άρχισε να εντείνεται καθότι ο Μ.Κ.15 και οι φίλοι του αντέδρασαν και άρχισαν να κλωτσούν το όχημα του Κατηγορουμένου ενώ ένας εξ αυτών προκάλεσε ζημιά σπάζοντας το μπροστινό φανάρι. Σύμφωνα με την αναντίλεκτη θέση της Υπεράσπισης αυτοί προσπάθησαν ταυτόχρονα να πάρουν τα κλειδιά του οχήματος του Κατηγορουμένου. Ακόμα και σε εκείνο το χρονικό σημείο φαίνεται ότι ο Κατηγορούμενος παρέμεινε ψύχραιμος, ξεκίνησε το όχημα και απομακρύνθηκε επί της οδού Γλυφάδας, 150 μ. πιο κάτω. Εκεί, σύμφωνα με την αδιαμφισβήτητη θέση της Υπεράσπισης, ο Κατηγορούμενος είχε πρόθεση να κατευθυνθεί πίσω προς την οδό Βοιωτίας όπου θα άφηνε τη Γεώργα για να πάει στην οικία της από την πίσω πλευρά. Θα μπορούσε εδώ να σημειωθεί πως η πιο ασφαλής κίνηση θα ήταν να άφηνε τη Γεώργα στο σημείο που είχαν φθάσει το οποίο και δεν απείχε πολύ από την οικία. Ατυχώς ο Κατηγορούμενος επέλεξε να τη μεταφέρει πίσω στη μικρή αυτή απόσταση και δυστυχώς ο Μ.Κ.15 και οι υπόλοιποι δεν έδωσαν τέλος εκεί αλλά έτρεξαν πίσω από τον Κατηγορούμενο ενώ κατευθύνετο προς την οδό Γλυφάδας ο οποίος τότε έκανε επαναστροφή, ανέπτυξε ταχύτητα και επέστρεψε στο σημείο μπροστά από την οικία επί της οδού Γλυφάδος αρ. 40 όπου βρίσκονταν όλοι μαζεμένοι, οι οποίοι όταν τον αντιλήφθηκαν έφυγαν από τον δρόμο. Ο Μ.Κ.28 πήρε το ξύλινο παλέτο και εισήλθε πεζός στον δρόμο και ήταν τότε που ο Κατηγορούμενος κινήθηκε προς το μέρος του και τον κτύπησε, με αποτέλεσμα αυτός να παρασυρθεί και στη συνέχεια να εκτιναχθεί σε πολύ μικρή απόσταση. Τότε οι υπόλοιποι άρχισαν να ρίχνουν πέτρες στο όχημα του Κατηγορουμένου όταν ο τελευταίος συνέχισε την πορεία του προς την οδό Βοιωτίας. Σημειώνουμε πως ούτε και εδώ αποβίβασε τη Γεώργα, ούτε και απομακρύνθηκε ο ίδιος. Έκανε επαναστροφή, ανέβηκε στο πεζοδρόμιο και έκανε επαναστροφή όπου βρέθηκε μπροστά από την είσοδο της οικίας της Γεώργα. Εκεί κινήθηκε με όπισθεν και μετά μπροστά ενόσω ο Μ.Κ.27 προσπαθούσε να τον αποφύγει και παραπάτησε, έπεσε στο έδαφος και τότε ο Κατηγορούμενος τον κτύπησε με το μπροστινό μέρος του οχήματος. Ο Μ.Κ.27 σύρθηκε στο έδαφος. Μετά ο Κατηγορούμενος ανέβηκε πάλι σε πεζοδρόμιο και απομακρύνθηκε. Από τα πιο πάνω γεγονότα προκύπτει αβίαστα πως ο Κατηγορούμενος δεν μετέβη στην οικία της Γεώργα με πρόθεση είτε να δημιουργήσει φασαρία είτε να προκαλέσει οποιαδήποτε βλάβη. Μοναδικός του σκοπός ήταν να συναντήσει τη Γεώργα και να μιλήσουν για πιθανή επανασύνδεση τους. Παρόλο που η παρουσία του Κατηγορουμένου στην οικία της Γεώργα και η όποια προσπάθεια επανένωσης τους αναμένετο να προκαλέσει τη δυσαρέσκεια των γονιών και γενικότερα της οικογένειας της, εντούτοις θεωρούμε πως δεν ήταν προβλεπτό πως στη σκηνή θα κατέβαινε ολόκληρη ομάδα προσώπων με επιθετική διάθεση με απώτερο σκοπό την εκδίωξη του Κατηγορουμένου από εκεί. Ο Μ.Κ.15 και οι φίλοι του είναι αυτοί που άρχισαν πρώτοι να φωνάζουν και μάλιστα να προκαλούν ζημιά στο όχημα του Κατηγορουμένου, ενώ και πάλι αυτός προσπάθησε να συγκρατήσει τη ψυχραιμία του και να απομακρυνθεί από το μέρος. Όμως ενόψει της επιθετικής συμπεριφοράς τους οι οποίοι συνέχισαν να καταδιώκουν το όχημα του, αυτός προφανώς θύμωσε, έχασε τον αυτοέλεγχο του και κινήθηκε με το όχημα του προς την κατεύθυνση τους. Όταν δε βρέθηκε αντιμέτωπος με τον Μ.Κ.28 να κρατά το ξύλινο παλέτο κοντά στην οικία, τότε μόνο οδήγησε το όχημα του προς τα πάνω του, κτυπώντας τον και προκαλώντας του τραυματισμούς. Αυτοί άρχισαν να λιθοβολούν το όχημα και έτσι ο Κατηγορούμενος πάλι δεν συγκρατήθηκε και οδήγησε εκ νέου το όχημα του με τέτοιο τρόπο με αποτέλεσμα να βγει στο πεζοδρόμιο και μετά να οδηγεί μπροστά - πίσω έξω από την οικία της Γεώργα με αποτέλεσμα να κτυπήσει τον Μ.Κ.27, ο οποίος προσπάθησε να τον αποφύγει αλλά δεν τα κατάφερε. Παρόλο που ο Μ.Κ.27 είχε πέσει στο έδαφος πριν κτυπηθεί από το όχημα του Κατηγορουμένου, εντούτοις η πτώση του οφείλεται στην οδήγηση του Κατηγορουμένου στο σημείο έξω από την οικία της Γεώργα, στα πλαίσια της προσπάθειας του να αποφύγει το όχημα, και η οποία (πτώση) συνδέεται άμεσα με τη μετέπειτα σύγκρουση του οχήματος με αυτόν. Οι πιο πάνω συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων αναμφίβολα καταδεικνύουν την παντελή έλλειψη οργάνωσης ή προσχεδιασμού των επίδικων πράξεων του Κατηγορουμένου οι οποίες αποδίδονται στη στιγμιαία αντίδραση του υπό το φως της συμπεριφοράς του Μ.Κ.15 και όλων των υπόλοιπων προσώπων που βρέθηκαν στη σκηνή. Δεν είναι υπερβολή να λεχθεί πως η άφιξη του Μ.Κ.15 μαζί με ομάδα ατόμων με επιθετική διάθεση και συμπεριφορά ήταν το έναυσμα της σταδιακής κορύφωσης της έντασης και της επικίνδυνης συμπεριφοράς εκατέρωθεν, η οποία, ως η αναντίλεκτη εισήγηση της Υπεράσπισης, διήρκησε μερικά μόνο λεπτά, με αποτέλεσμα αφενός τον τραυματισμό δύο προσώπων από τον Κατηγορούμενο και αφετέρου την πρόκληση εκτεταμένων ζημιών στο όχημα του. Για την πιο πάνω συμπεριφορά προκύπτει πως έχουν καταχωριστεί ποινικές υποθέσεις εναντίον των εμπλεκομένων, συμπεριλαμβανομένης της παρούσας εναντίον του Κατηγορουμένου. Ταυτόχρονα αυτές οι συνθήκες αποκαλύπτουν την ύπαρξη πρόκλησης από πλευράς των παραπονουμένων, οι οποίοι μαζί με τους υπόλοιπους, ξεκίνησαν την επιθετική, επικίνδυνη και καταστροφική τους συμπεριφορά, χωρίς βεβαίως κανείς να γνωρίζει μέχρι πού ήταν διατεθειμένοι να φθάσουν εφόσον δεν ηρέμησαν ούτε και ικανοποιήθηκαν με την πρώτη απομάκρυνση του Κατηγορουμένου από την οικία, αλλά αντιθέτως συνέχισαν να καταδιώκουν και ακολουθούν το όχημα. Είναι νομολογιακά καθιερωμένο ότι η πρόκληση αποτελεί ελαφρυντικό παράγοντα για σκοπούς μετριασμού της ποινής. Όπως έχει τονιστεί στην υπόθεση Πισκόπου v. Δημοκρατίας (ανωτέρω) κάτω από το βάρος της πρόκλησης μπορεί το άτομο που τη δέχεται να χάσει τον αυτοέλεγχο του και να δράσει αντίθετα απ' ό,τι επιβάλλει η λογική. Ο παράγοντας αυτός δεν αποτιμάται αόριστα αλλά συγκεκριμένα στο πλαίσιο στο οποίο εκδηλώνεται και σε συνάρτηση πάντα με τις αντιδράσεις του προκληθέντος. Χρήσιμη καθοδήγηση για το θέμα της πρόκλησης προσφέρει επίσης η υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας v. Αεροπόρου
(1997)2 Α.Α.Δ. 94, και στο ακόλουθο απόσπασμα: «Η έννοια της πρόκλησης, όπως είναι γνωστή στο κοινό δίκαιο, περιγράφεται στην κλασσική, καθώς χαρακτηρίστηκε, καθοδήγηση του Devlin J. στην Duffy
(1949)1 All E.R. 932. Έχει ως εξής: "Provocation is some act, or series of acts, done by the (victim) to the accused which would cause in any reasonable person, and actually causes in the accused, a sudden and temporary loss of self-control, rendering the accused so subject to passion as to make him or her for the moment not master of his mind."» Στην υπόθεση Χριστοδούλου v. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 352 θεωρήθηκε ότι υπήρχε πρόκληση εκ μέρους του θύματος το γεγονός ότι για αρκετό χρονικό διάστημα πριν τη φονική πράξη το θύμα ενοχλούσε την οικογένεια του κατηγορουμένου και ότι αμέσως πριν τη φονική πράξη σε συζήτηση μεταξύ θύματος και κατηγορούμενου ο πρώτος απευθύνθηκε στον κατηγορούμενο λέγοντας του «εσύ εν είσαι άνθρωπος», φράση που κυριολεκτικά πυροδότησε την παράνομη συμπεριφορά του κατηγορουμένου. Στην υπόθεση Νικολάου v. Δημοκρατίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 51, προκύπτει ότι θεωρήθηκε πρόκληση το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος και τα θύματα είχαν λογομαχήσει μικρό χρονικό διάστημα πριν την παράνομη συμπεριφορά μέσα σε νυκτερινό κέντρο και ότι ο κατηγορούμενος δέχθηκε γροθιά στο κεφάλι από ένα από τα θύματα. Όπως έχει ήδη αναφερθεί, η πρόκληση πάντοτε αποτιμάται αναλόγως των περιστάσεων της κάθε υπόθεσης. Έτσι, παρόλο που δεχόμαστε την ύπαρξη πρόκλησης, εντούτοις ταυτόχρονα λαμβάνουμε υπόψιν πως ο Κατηγορούμενος, παρόλη την ένταση κατά τη δεδομένη στιγμή, είχε τη δυνατότητα να απομακρυνθεί εντελώς από το μέρος παρά να παραμείνει στην περιοχή και επιστρέψει προς την οικία της Γεώργα για να την αφήσει εκεί. Ήταν προφανές πως η παρουσία του εκεί δημιούργησε ένταση της οποίας οι συνέπειες ήταν απρόβλεπτες και πως ο φόβος που ένιωσε, σύμφωνα με τον συνήγορο του, πως αυτοί θα τον ακολουθούσαν μέχρι την οικία του θα μπορούσε ενδεχομένως να αποφεύγετο εάν ο Κατηγορούμενος απομακρύνετο και μάλιστα πήγαινε κατ΄ ευθείαν στην Αστυνομία και κατάγγελλε το συμβάν, κάτι που θα διασφάλιζε την ασφάλεια της Γεώργα και του ίδιου και κυρίως την αποτροπή της περαιτέρω δυσάρεστης εξέλιξης των γεγονότων, όπως δυστυχώς συνέβη. Ο δε τραυματισμός του Μ.Κ.28 προφανώς προκάλεσε την περαιτέρω αντίδραση των παρευρισκόμενων οι οποίοι άρχισαν να λιθοβολούν το όχημα και αυτή (η αντίδραση) με τη σειρά της προκάλεσε και ώθησε τον Κατηγορούμενο να οδηγήσει το όχημα του πίσω στην περιοχή της οικίας της Γεώργα και να προκαλέσει τον τραυματισμό του Μ.Κ.27, ο οποίος προσπάθησε ανεπιτυχώς να τον αποφύγει. Υπό αυτές τις συνθήκες, λαμβάνουμε υπόψιν πως ο Κατηγορούμενος, δεχόμενος μεν την προκλητική στάση των παρευρισκόμενων και ενεργώντας παρορμητικά και στην αγωνία της στιγμής, επέδειξε ιδιαίτερα επικίνδυνη συμπεριφορά η οποία επέφερε σοβαρές συνέπειες, κυρίως στον ένα εκ των παραπονουμένων, στοιχεία τα οποία θεωρούμε επιβαρυντικά για σκοπούς μετριασμού της ποινής. Συγκεκριμένα κρίνουμε πως η αντίδραση του να επιστρέψει από το σημείο όπου είχε απομακρυνθεί και οδηγήσει το όχημα του σε χώρο όπου κινούνταν πεζοί ήταν όντως επικίνδυνη, ειδικότερα εφόσον μάλιστα την πρώτη φορά ανέπτυξε ταχύτητα και τη δεύτερη πέρασε και από πεζοδρόμιο. Ήταν εμφανές πως η οδήγηση του δημιούργησε σοβαρό και απρόβλεπτο κίνδυνο σε όποιον βρισκόταν στον δρόμο του, με ενδεχόμενο ακόμα και τον θανάσιμο τραυματισμό κάποιου προσώπου. Κατά τη διάρκεια του όλου επεισοδίου το όχημα του Κατηγορουμένου κινείτο στον δρόμο, σε μικρή σχετικά απόσταση και ακτίνα, αψηφώντας παντελώς τον όποιο κίνδυνο προς τους παρευρισκόμενους. Παρόλο που ευτυχώς τελικώς αποφεύχθηκε το μοιραίο, εντούτοις οι τραυματισμοί που προκλήθηκαν στον Μ.Κ.28 ήταν ιδιαίτερα σοβαροί και συνάμα του προκάλεσαν μεγάλη ταλαιπωρία και πόνο. Ευτυχώς οι τραυματισμοί στον Μ.Κ.27 ήταν λιγότεροι, και υπάρχει πλήρης αποκατάσταση της κατάστασης της υγείας και των δύο. Συνεκτιμούμε ακόμα το γεγονός πως η σχέση Κατηγορουμένου και Γεώργα, που ήταν και η αιτία και έναρξη όλης αυτής της εξέλιξης γεγονότων, αποκαταστάθηκε μετά τα επίδικα γεγονότα μέχρι πρόσφατα που επήλθε πάλι ο χωρισμός τους λόγω της εμπλοκής των γονιών και του αδελφού της Γεώργα. Φαίνεται ότι αυτή η σχέση εξακολουθεί να δημιουργεί ένταση στην οικογένεια της Γεώργα η οποία συνεχίζεται με στόχο τον χωρισμό τους, πλην όμως σε καμία περίπτωση δεν δικαιολογείται αυτή η διαφωνία τους να γίνεται αιτία προστριβών, ιδιαίτερα τέτοιας σοβαρότητας όπως στην παρούσα υπόθεση. Αυτή η τελευταία μας επισήμανση γίνεται κυρίως και ως προμήνυμα και για τη μετέπειτα συμπεριφορά και των δύο πλευρών εφόσον σύμφωνα με τον συνήγορο Υπεράσπισης ο Κατηγορούμενος και η Γεώργα συνεχίζουν να έχουν κρυφά επαφές και τηλεφωνήματα μεταξύ τους. Δεν μας διαφεύγει επίσης πως έκτοτε υπήρξε πλήρης συμφιλίωση μεταξύ του ενός παραπονούμενου (Μ.Κ.28) και του Κατηγορουμένου, όπως βεβαιώνεται σε σχετική Δήλωση Απόσυρσης Παραπόνου. Όπως έχει τονιστεί στην υπόθεση Ιωάννου v. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 327, η συμφιλίωση του δράστη με το θύμα μπορεί να δικαιολογήσει επέμβαση στο ύψος αλλά όχι στο είδος της ποινής, και έτσι αποδίδουμε την ανάλογη σημασία σε αυτόν τον παράγοντα. Επιπλέον ο Μ.Κ.28 δηλώνει ακόμα πως δεν επιθυμεί να καταθέσει εναντίον του Κατηγορουμένου στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης, κάτι που επιβεβαιώνει προφανώς τη συμφιλίωση τους. Βεβαίως, δεν πρέπει ποτέ να λησμονείται πως η επιθυμία ενός προσώπου και δη παραπονούμενου να καταθέσει ως μάρτυρας κατηγορίας στα πλαίσια ποινικής υπόθεσης και να τερματιστεί μια ποινική υπόθεση είναι σεβαστή αλλά ξεφεύγει της δικής του εξουσίας εφόσον είναι ο Γενικός Εισαγγελέας, εκ μέρους της Δημοκρατίας, που εγείρει τις ποινικές υποθέσεις για το δημόσιο συμφέρον και την προστασία του συνόλου της κοινωνίας. Λαμβάνουμε ακόμα υπόψιν, όπως προκύπτει και μέσα από την επιστολή του συνήγορου του Κατηγορουμένου προς τον δικηγόρο του δεύτερου παραπονούμενου (Μ.Κ.27), πως γίνονται σοβαρές συζητήσεις με σκοπό και πάλι τη συμφιλίωση μεταξύ τους και την απόσυρση του παραπόνου εκ μέρους του Μ.Κ.27. Αν και δεν έχει υπάρξει μέχρι σήμερα αποζημίωση των παραπονούμενων εντούτοις λαμβάνουμε επίσης υπόψιν την προθυμία και ετοιμότητα του Κατηγορουμένου να αποζημιώσει και τους δύο παραπονούμενους. Σύμφωνα με τη Δήλωση και την επιστολή, στις οποίες γίνεται αναφορά ανωτέρω, γίνονται προσπάθειες προς αυτή την κατεύθυνση, ήτοι την αποζημίωση των Μ.Κ.28 και 27 μέσω της ασφαλιστικής είτε διαζευκτικά του Μ.Κ.28 από τον ίδιο τον Κατηγορούμενο και τον πατέρα του. Θεωρούμε πως αυτό το στοιχείο σαφώς καταδεικνύει την έμπρακτη μεταμέλεια του Κατηγορουμένου για την αξιόποινη συμπεριφορά του. Πέραν από την κύρια υπόθεση λαμβάνουμε υπόψιν πως ο Κατηγορούμενος επέδειξε αξιόποινη συμπεριφορά και σε δύο άλλες περιπτώσεις, ήτοι στις 19.3.16 (αναφορικά με δύο υποθέσεις) και στις 8.7.16 αναφορικά με ακόμα μια υπόθεση. Ειδικότερα λαμβάνουμε υπόψιν τη φύση της συμπεριφοράς του Κατηγορουμένου στις 19.3.16 (η οποία αφορά την Υπόθεση αρ. 15527/16 Λευκωσίας) κατά την οποία προκύπτει πως ο Κατηγορούμενος υπό την επήρεια αλκοόλης προκάλεσε ανησυχία, επιτέθηκε σε Αστυνομικούς εν ώρα καθήκοντος και συμπεριφέρθηκε απρεπώς προκαλώντας και ζημιά σε περιουσία της Δημοκρατίας. Στα πλαίσια διερεύνησης της εν λόγω υπόθεσης προέκυψε η Υπόθεση αρ. 495/17 Λευκωσίας, η οποία αφορούσε το αδίκημα της κατοχής ελεγχόμενο φαρμάκου τάξεως Β και η οποία προορίζετο για δική του χρήση καθότι είναι χρήστης ναρκωτικών. Τέλος, τα γεγονότα της Υπόθεσης 432/17 αποκαλύπτουν και πάλι μια αμελή και ασυνείδητη συμπεριφορά του Κατηγορουμένου, αφού άφησε τον σκύλο του ελεύθερο και προκάλεσε τραύματα σε πεζή. Δεν μας έχει λεχθεί πως ο Κατηγορούμενος αποζημίωσε την πεζή η οποία ευτυχώς υπέστη ελαφρούς τραυματισμούς. Χωρίς να υποβαθμίζουμε με οποιονδήποτε τρόπο τη σοβαρότητα των αδικημάτων που αφορούν στις υποθέσεις που λαμβάνονται υπόψιν, θεωρούμε πως αυτές δεν είναι τέτοιας σοβαρότητας όπως η κυρίως υπόθεση αν και αποτελούν ένδειξη της στάσης του απέναντι στον Νόμο. Όπως θα διαφανεί και κατωτέρω, οι εν λόγω υποθέσεις συνδέονται με την κατάσταση του Κατηγορουμένου ο οποίος είναι χρήστης ναρκωτικών. Η συνολική εικόνα του Κατηγορουμένου δείχνει ένα άτομο το οποίο ενεργεί στιγμιαία, είτε αυτό οφείλεται στη χρήση ουσιών είτε στη φόρτιση της στιγμής και κάποτε με απρόβλεπτες και σοβαρές συνέπειες. Παρά τη σοβαρότητα των αδικημάτων της κυρίως υπόθεσης και το στοιχείο της αποτροπής που προέχει σε τέτοιας φύσης αδικήματα, εντούτοις το καθήκον του Δικαστηρίου για εξατομίκευση δεν ατονεί, νοουμένου ότι η εξατομίκευση δεν οδηγεί στην εξουδετέρωση του στοιχείου της αποτροπής που επιβάλλουν η φύση και τα περιστατικά της υπόθεσης. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Φιλίππου ν. Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 245 και Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 224. Σε αυτά τα πλαίσια λαμβάνουμε υπόψιν τις προσωπικές συνθήκες του Κατηγορουμένου, όπως αυτές έχουν αναφερθεί με λεπτομέρεια από τον συνήγορο Υπεράσπισης και παρέμειναν αδιαμφισβήτητες. Ειδικότερα λαμβάνουμε υπόψιν ότι ο Κατηγορούμενος είναι 31 ετών, το μεγαλύτερο παιδί από τα τρία παιδιά φτωχής οικογένειας, και έχει δύο αδελφές, 21 και 17 ετών. Λόγω των οικονομικών προβλημάτων που η οικογένεια αντιμετώπιζε, ο Κατηγορούμενος ανέλαβε από νωρίς τον ρόλο του προστάτη αυτής και εργάζετο από μικρός για να την στηρίξει. Ο πατέρας του είναι Αστυνομικός και η μητέρα του καθαρίστρια στην Τράπεζα Κύπρου. Ο πατέρας του αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα υγείας. Σύμφωνα με Ιατρικό Πιστοποιητικό ημ. 25.4.17 του Δρος Α. Περδίου, Νευροχειρούργου στο Απολλώνειον Νοσοκομείο, υποβλήθηκε σε δύο εγχειρήσεις και σήμερα παρουσιάζει ολική παράλυση έκτασης της ποδοκνημικής άρθρωσης αριστερά. Όπως αναφέρεται στο Ιατρικό Πιστοποιητικό ημ. 17.3.17 του Δρος Φ. Στυλιανού, Βοηθού Καρδιολόγου στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας, ο πατέρας του Κατηγορουμένου έχει επίσης σοβαρά καρδιολογικά προβλήματα, τα οποία δεν του επιτρέπουν να εκτελεί βαρύ καθήκον στην εργασία του. Η μητέρα του Κατηγορουμένου έχει διαγνωσθεί με σακχαρώδη διαβήτη τύπου-2, όπως καταγράφεται και στο Ιατρικό Πιστοποιητικό ημ. 27.3.17 του Δρος Σ. Σταύρου, Ειδικού Ενδοκρινολόγου-Διαβητολόγου. Η μεγαλύτερη αδελφή του είναι φιλόλογος και κάτοχος μεταπτυχιακού στην Εκπαιδευτική Διοίκηση και εργάζεται σε φαρμακευτική εταιρεία. Η μικρή αδελφή είναι τριτοετής στον κλάδο Διοίκηση Επιχειρήσεων στο Πανεπιστήμιο Κύπρου. Σύφωνα με Ιατρικό Πιστοποιητικό ημ. 25.4.17 του Δρος Α. Λαπίθη, Ειδικού Ορθοπαιδικού-Τραυματιολόγου, γεννήθηκε με μόνιμο πρόβλημα μαιευτικής παράλυσης ραχιόνιου πλέγματος δεξιά, ήτοι στο δεξί χέρι, κλινικά δεν έχει μυϊκή δύναμη στον τρικέφαλο και στον δελτοειδή του δεξιού άνω άκρου και αντιμετωπίζει πρόβλημα αυτοσυντήρησης. Και οι δύο αδελφές διαμένουν με τους γονείς τους. Ο Κατηγορούμενος αποφοίτησε από το Νυκτερινό Γυμνάσιο Λευκωσίας. Μετά την ολοκλήρωση της στρατιωτικής του θητείας, εργάζετο σε διάφορες εργασίες μέχρι την εξεύρεση μόνιμης εργασίας. Προσλήφθηκε ως έκτακτος στα Δημόσια Έργα στο επιπλοποιείο, πλην όμως με τη λήξη του συμβολαίου του το 2008 και με απόφαση της Κυβέρνησης αυτό δεν ανανεώθηκε. Μέχρι το 2011 κατάφερε και εργοδοτήθηκε ως έκτακτος ταχυδρόμος στο Κυβερνητικό Ταχυδρομείο, όταν υπέστη ένα σοβαρό ατύχημα με τη μοτοσικλέτα με αποτέλεσμα να υποστεί κρανιοεγκεφαλική κάκωση και παραλίγο να χάσει τη ζωή του. Λόγω των αιματωμάτων που έπαθε αφαιρείται και έχει υποστεί ψυχολογική φοβία από δυνατούς θορύβους οχημάτων οι οποίοι του προκαλούν πανικό και φοβίες. Έκτοτε είναι εγγεγραμμένος στον κατάλογο ανέργων, όπως φαίνεται στο Δελτίο Εγγραφής Υποψηφίου ημ. 17.10.11, αλλά δεν κατάφερε να βρει εργασία λόγω και της οικονομική κρίσης. Εργάζεται σποραδικά για να αυτοσυντηρείται. Λόγω αυτής της κατάστασης του ο Κατηγορούμενος άρχιζε να συχνάζει σε μέρη όπου το 2014 ενεπλάκη σε χρήση ναρκωτικών. Από τα τέλη του 2015 άρχισε τη χρήση σκληρών ναρκωτικών με αποτέλεσμα έκτοτε ο ίδιος αλλά και όλη η οικογένεια του να ζουν με αυτόν τον εφιάλτη. Ο Κατηγορούμενος αποτάθηκε στην Αγία Σκέπη για να ενταχθεί σε πρόγραμμα αποτοξίνωσης όμως δεν μπορούν να τον δεχθούν σε κλειστό πρόγραμμα ενόσω εκκρεμεί η παρούσα υπόθεση. Παρακολουθείται από Ψυχίατρο με την ελπίδα να απέχει από τα ναρκωτικά και να βρει τον δρόμο του. Σε Ιατρική Έκθεση ημ. 26.4.17 ο Δρ Βερεσιές, Νευρολόγος-Ψυχίατρος, επιβεβαιώνει ότι παρακολουθεί τον Κατηγορούμενο από τις 17.11.16, ο οποίος είναι άτομο με χρόνιο πρόβλημα ουσιοεξάρτησης και ψυχικής υγείας και εντάχθηκε σε πρόγραμμα ψυχολογικής απεξάρτησης και στήριξης. Η οικογένεια του και κυρίως ο πατέρας του τον στηρίζει. Είναι εμφανές ότι ο Κατηγορούμενος από νωρίς αναγνώρισε τον ρόλο του στο να συνεισφέρει οικονομικά στην οικογένεια του και πράγματι δοκίμασε όποια εργασία μπορούσε προς τον σκοπό αυτό. Δυστυχώς το 2011 υπέστη σοβαρότατο τροχαίο ατύχημα το οποίο του άφησε ψυχολογικά κατάλοιπα και τελικώς σε κάποιο στάδιο τον παρέσυρε ο δρόμος των ναρκωτικών με αποτέλεσμα να καταλήξει στη χρήση σκληρών ναρκωτικών. Η εξάρτηση ουσιών είναι και ο λόγος που ώθησε τον Κατηγορούμενο στη διάπραξη των αδικημάτων που αφορούν τις υποθέσεις που λαμβάνονται υπόψιν. Χωρίς να δεχόμαστε ότι αυτός αποτελεί βάσιμη δικαιολογία, εντούτοις αντιλαμβανόμαστε πως κατά τον Μάρτιο του 2016 ο Κατηγορούμενος βρέθηκε σε μια άσχημη κατάσταση η οποία δεν του επέτρεπε να έχει τον αυτοέλεγχο και να συγκρατηθεί από τις παράνομες αυτές πράξεις του οι οποίες ευτυχώς περιορίστηκαν στο χρονικό διάστημα του ενός μηνός. Δεχόμαστε επίσης τη θέση του συνηγόρου του ότι ο Κατηγορούμενος έχει αντιληφθεί και μετανοήσει για όλες τις αξιόποινες πράξεις του, κάτι το οποίο φαίνεται και έμπρακτα από τη στάση του στην κυρίως υπόθεση, ειδικότερα με τη συμφιλίωση του με τον ένα παραπονούμενο και με τις προσπάθειες αφενός συμφιλίωσης και με τον δεύτερο και αφετέρου την αποζημίωση και των δύο. Άλλωστε η έμπρακτη μεταμέλεια του φαίνεται επίσης από την άμεση παραδοχή του ενώπιον του Δικαστηρίου σε όλες τις υποθέσεις. Θεωρούμε πως η παραδοχή του στην κυρίως υπόθεση ήταν άμεση εφόσον αυτή έγινε αμέσως μετά την τροποποίηση του κατηγορητηρίου. Σημειώνουμε πως παρόλο που οι κατηγορίες 3 και 4 εμπεριεχόντο εξαρχής στο κατηγορητήριο της παρούσας, εντούτοις οι κύριες και βασικές κατηγορίες οι οποίες καθόριζαν την όλη υπόθεση ήταν αυτές για το αδίκημα της απόπειρας φόνου, και αμέσως με τη διακοπή τους και με την προσθήκη των κατηγοριών για το αδίκημα της εκ προθέσεως πρόκλησης βαριάς σωματικής βλάβης, ο Κατηγορούμενος προέβη σε παραδοχή. Όπως τονίστηκε στην υπόθεση Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 28 «η παραδοχή ενοχής πρέπει να αμείβεται με σχετική έκπτωση στην ποινή. Αυτό ενθαρρύνει τους αδικοπραγούντες να παραδέχονται ενοχή με συνέπεια να μην σπαταλάται πολύτιμος χρόνος στην εκδίκαση υποθέσεων. Αποτελεί πορεία που προάγει τους σκοπούς της Δικαιοσύνης.» Δεχόμαστε και συνεκτιμούμε την αναντίλεκτη θέση του συνηγόρου Υπεράσπισης πως ο Κατηγορούμενος επιθυμεί την απεξάρτηση του από ουσίες και προς τούτο αποτάθηκε στην Αγία Σκέπη. Λόγω της μη δυνατότητας αποδοχής του στο παρόν στάδιο, αυτός αποτάθηκε σε Ψυχίατρο για τον ίδιο σκοπό και για ψυχολογική στήριξη. Η όποια απεξάρτηση του Κατηγορουμένου αναμφίβολα αποτελεί θετικό στοιχείο το οποίο πάντοτε επικροτείται από το Δικαστήριο (βλ. Χριστοφίδης v. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 148 και Καρακάννας ν. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 463), και ευελπιστούμε πως ο Κατηγορούμενος θα επιδεικνύει πάντοτε τον ίδιο ζήλο και επιθυμία, ούτως ώστε να απαλλαγεί από αυτή τη μάστιγα και να μπορέσει να αποτελεί ένα υγιές μέλος αυτής της κοινωνίας αλλά και σωστός απέναντι στην οικογένεια του η οποία αντιμετωπίζει τα δικά τη προβλήματα και σαφώς χρειάζεται την οικονομική και άλλη στήριξη του. Τέλος, λαμβάνουμε υπόψιν πως ο Κατηγορούμενος είναι λευκού ποινικού μητρώου. Συνεκτιμώντας όλα τα πιο πάνω δεδομένα, και με κύριο γνώμονα τη σοβαρότητα των αδικημάτων που διέπραξε ο Κατηγορούμενος και το στοιχείο της αποτροπής που προέχει σε τέτοιας φύσης υποθέσεις, θεωρούμε πως η μόνη αρμόζουσα ποινή είναι αυτή της φυλάκισης. Όλοι οι ελαφρυντικοί παράγοντες οι οποίοι εκτίθενται ανωτέρω δεν είναι ικανοί να διαφοροποιήσουν το είδος της ποινής όμως θα αντανακλούνται στην έκταση αυτής. Θεωρούμε πως στην παρούσα οι ελαφρυντικοί παράγοντες, και ειδικότερα η πρόκληση, η συμφιλίωση, η πρόθεση αποζημίωσης και η έμπρακτη μεταμέλεια, συνηγορούν υπέρ της επίδειξης της μέγιστης δυνατής επιείκειας η οποία θα αντικατοπτρίζεται στο ύψος της ποινής. Ως εκ τούτου στον Κατηγορούμενο επιβάλλονται οι ακόλουθες ποινές: Στην τρίτη κατηγορία κρίνεται σκόπιμο όπως μην επιβληθεί ποινή λόγω του ότι τα γεγονότα αυτής εμπεριέχονται ή είναι άρρηκτα συνδεδεμένα με αυτά της πέμπτης κατηγορίας. Στην τέταρτη κατηγορία κρίνεται σκόπιμο όπως μην επιβληθεί ποινή λόγω του ότι τα γεγονότα αυτής εμπεριέχονται ή είναι άρρηκτα συνδεδεμένα με αυτά της έκτης κατηγορίας. Στην πέμπτη κατηγορία ποινή φυλάκισης 15 μηνών. Στην έκτη κατηγορία ποινή φυλάκισης 12 μηνών. Οι ποινές φυλάκισης να συντρέχουν. Ενόψει του ύψους της επιβληθείσας ποινής επιβάλλεται η εξέταση του κατά πόσον συντρέχουν οι προϋποθέσεις που να δικαιολογούν την αναστολή της άμεσης έκτισης της, ως ήταν και η εισήγηση της Υπεράσπισης. Η ευχέρεια του Δικαστηρίου για αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης έχει διευρυνθεί από την τελευταία τροποποίηση του περί της Υφ Όρον Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Ν.95/72 με τον τροποποιητικό Ν.186(Ι)/03, όπου το νέο άρθρο 3
(2)προνοεί τα ακόλουθα: «Το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης, αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του κατηγορούμενου.» Χρήσιμη καθοδήγηση αναφορικά με την εφαρμογή του εν λόγω άρθρου προσφέρουν οι υποθέσεις Παπαευσταθίου ν. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 39, Τραλαλάς ν. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 323, Χριστοφίδης ν. Δημοκρατίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 148 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Κανάρη (Αρ. 2)
(2005)2 Α.Α.Δ. 327. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας v. Τζαουχάρη
(2005)2 Α.Α.Δ. 161 αναφέρθηκαν, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: «Με βάση τα κριτήρια που ίσχυαν πριν τον περιορισμό της εξουσίας του δικαστηρίου όπως είχε επιβληθεί με το Ν. 41(Ι)/97(που τώρα έχει καταργηθεί), τα κριτήρια που μπορούσε να λάβει υπ' όψιν το δικαστήριο κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας να εκδώσει ή όχι τέτοιο διάταγμα ήσαν τα ακόλουθα: (α) η σοβαρότητα του αδικήματος και τα κίνητρα διάπραξης του (β) το ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου δηλαδή αν είναι τέτοιο που υπάρχει η ανάγκη αποτροπής και (γ) η διαγωγή του κατηγορουμένου μετά τη διάπραξη του αδικήματος συμπεριλαμβανομένης και της μεταμέλειας. Ένας κατηγορούμενος με λευκό ποινικό μητρώο έχει καλύτερη απαίτηση για αναστολή (βλ. Sentencing In Cyprus του κ. Γ. Μ. Πική, σελ. 11-13, Γενικός Εισαγγελέας ν. Σατανά κ.ά.
(1996)2 Α.Α.Δ. 257 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Λ. Φανιέρου
(1996)2 Α.Α.Δ. 303).» Στην υπόθεση Ιωσήφ v. Δημοκρατίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 930, λέχθηκε πως το βασικό ερώτημα ήταν κατά πόσο οι προσωπικές περιστάσεις ήταν τέτοιες που ισοζυγίζοντας τις θα μπορούσε ή έπρεπε αυτοί οι παράγοντες να επενεργήσουν κατά τρόπο ο οποίος να δικαιολογεί το να δοθεί στον κατηγορούμενο μια δεύτερη ευκαιρία. Εναπόκειται στο Δικαστήριο να αποφασίσει και όπως έχει λεχθεί: «Αυτό βέβαια συνεπάγεται την εκ νέου θεώρηση των συνθηκών διάπραξης του αδικήματος και των προσωπικών περιστάσεων του κατηγορούμενου και την απόδοση «διπλής βαρύτητας» σε όλους τους σχετικούς με το αδίκημα και τον αδικοπραγούντα παράγοντες - είτε επιβαρυντικούς είτε μετριαστικούς - οι οποίοι μπορούν να επηρεάσουν την απόφαση του δικαστηρίου για την αναστολή ή όχι της ποινής. Θεωρούμε ότι κατά την εξέταση του ζητήματος, σημαντικό ερώτημα είναι κατά πόσο η ανασταλείσα ποινή θα αντικατοπτρίζει την αντικειμενική σοβαρότητα του αδικήματος και θα εξυπηρετήσει τους πολλαπλούς σκοπούς της τιμωρίας.» ( Η υπογράμμιση είναι του παρόντος Δικαστηρίου) Στην εν λόγω υπόθεση κρίθηκε κατ΄ έφεσιν πως η επιείκεια του Δικαστηρίου για βαριά σωματική βλάβη με πυροβολισμούς είχε εξαντληθεί στο ύψος της επιβληθείσας ποινής, τυχόν δε αναστολή θα έδιδε λανθασμένα μηνύματα για αυτού του είδους τη συμπεριφορά. Η υπόθεση Αργυρίδης κ.ά v. Αστυνομίας
(2013)2 Α.Α.Δ. 449 περιέχει το ακόλουθο διαφωτιστικό απόσπασμα: «Η καταλληλότητα της περίπτωσης εξετάζεται πρώτα βεβαίως σε συνάρτηση με το αν η ποινή εμπίπτει στα πλαίσια που ο Νόμος ορίζει, και σαφώς οι ποινές αυτές εμπίπτουν στα πλαίσια εκείνα ώστε να μπορούσε να είχε δοθεί η αναστολή αν ήταν πρέπουσα περίπτωση. Το Δικαστήριο φαίνεται όμως να περιόρισε εαυτό στο αποτρεπτικό, όπως το ίδιο ανέφερε, της ποινής που θα έπρεπε να επιβληθεί, επεκτείνοντας αυτό και στο γεγονός της αναστολής. Πέραν τούτου, περιόρισε εαυτό και όσον αφορά τη σημασία των ελαφρυντικών παραγόντων, και δη του νεαρού της ηλικίας, του λευκού ποινικού μητρώου και της δεδομένης, όπως το ίδιο διαπίστωσε, έμπρακτης μεταμέλειας. Θεώρησε δηλαδή ότι αυτοί οι παράγοντες ναι μεν είχαν σημασία ως προς τον καθορισμό της έκτασης της ποινής φυλάκισης αλλά δεν μπορούσαν να αλλάξουν τα δεδομένα της υπόθεσης στα πλαίσια της εξέτασης του θέματος αναστολής. Όμως ο ίδιος ο Νόμος του 2003, τροποποιώντας τον παλαιό Νόμο, αλλά και επιφέροντας ουσιαστικά αλλαγή στην καθιερωθείσα νομολογία η οποία έχει βασιστεί στον παλαιότερο Νόμο, θέλησε να εκφράσει τη θέση του Νομοθέτη ότι τα όρια της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου δεν περιορίζονται με αναφορά σε συγκεκριμένους παράγοντες και δη με αναφορά σε παράγοντες οι οποίοι έχουν ήδη ληφθεί υπ' όψιν κατά την επιμέτρηση της ποινής. Θέλησε δηλαδή ο Νομοθέτης να δώσει στο Δικαστήριο την ευχέρεια να δει αν η αναστολή θα δικαιολογείτο από το σύνολο των περιστατικών της υπόθεσης και τα προσωπικά δεδομένα του κάθε κατηγορούμενου, ορίζοντας ταύτα ως κατευθυντήριες γραμμές και μη περιορίζοντας το θέμα της αναστολής της επιβληθείσας ποινής στα κριτήρια που θα έπρεπε να υπάρχουν σύμφωνα με την παλαιότερη αντίληψη και δη μη περιορίζοντας την ευχέρεια του Δικαστηρίου να εξετάσει παράγοντες οι οποίοι μπορεί να έχουν σημασία και ως προς την αναστολή.» Οι ίδιες αρχές υιοθετήθηκαν στις πιο πρόσφατες υποθέσεις Γεωργίου κ.ά. ν. Αστυνομίας, Ποιν. Εφ. 27/16 ημ. 19.7.16 και Παπαπαντελή v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 11/16, ημ. 17.10.16. Στην παρούσα υπόθεση λαμβάνουμε υπόψιν τη σοβαρότητα των αδικημάτων και τις συνθήκες διάπραξης αυτών. Ειδικότερα λαμβάνουμε υπόψιν την έλλειψη προσχεδιασμού και την ύπαρξη πρόκλησης, πλην όμως συνεκτιμούμε πως υπήρχε η δυνατότητα διαφυγής του Κατηγορουμένου από τη σκηνή και αντ΄ αυτού επέλεξε μια επικίνδυνη και απρόβλεπτη συμπεριφορά οδηγώντας το όχημα του σε χώρο όπου κινούνταν πεζοί, και με αποτέλεσμα τον τραυματισμό δύο προσώπων, και μάλιστα αρκετά σοβαρό στο ένα εξ αυτών. Επίσης λαμβάνουμε υπόψιν το λευκό ποινικό μητρώο του Κατηγορουμένου και την άμεση παραδοχή του, τη συμφιλίωση του με τον ένα παραπονούμενο τις προσπάθειες συμφιλίωσης και αποζημίωσης, καθώς επίσης τη μεταμέλεια που ο ίδιος επιδεικνύει για τη διάπραξη των υπό κρίση αδικημάτων. Επίσης λαμβάνουμε υπόψιν τις προσωπικές, οικογενειακές και επαγγελματικές συνθήκες του Κατηγορουμένου, όπως αυτές αναλύονται εκτενώς ανωτέρω. Θεωρούμε πως οι περιστάσεις της υπόθεσης και οι προσωπικές συνθήκες του Κατηγορουμένου στο σύνολο τους δεν είναι τέτοιες που να δικαιολογούν την αναστολή έκτισης της ποινής φυλάκισης που του έχει επιβληθεί. Κατά την επιβολή ποινής στην παρούσα υπόθεση λήφθηκαν υπόψιν οι υποθέσεις 15527/16 Ε.Δ. Λευκωσίας, 495/17 Ε.Δ. Λευκωσίας και 432/17 Ε.Δ. Λευκωσίας. Όσον αφορά την κυρίως υπόθεση, τα Τεκμήρια να κατασχεθούν και κατακρατηθούν μέχρι το πέρας άλλης υπόθεσης που σχετίζεται με την παρούσα και αφορά σε αδικήματα κάποιων εκ των παρισταμένων εναντίον του Κατηγορουμένου. Αναφορικά με την Υπόθεση 15527/16 Ε.Δ. Λευκωσίας, η τηλεφωνική συσκευή να επιστραφεί στον Αστυνομικό Σταθμό Λακατάμιας. Αναφορικά με την Υπόθεση 495/17 Ε.Δ. Λευκωσίας, τα ναρκωτικά να κατασχεθούν και καταστραφούν. (Υπ.) ........ Ε. Εφραίμ, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ....... Ν. Γερολέμου, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ........ Σ. Χριστοδουλίδου - Μέσσιου, Α.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Ε.Ε./Α.Λ.Ο. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο