← Κύπρος

Αστυνομικού Διευθυντή Λευκωσίας ν. Ηρόδοτου Ηροδότου κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 285/2017, 21/7/2017

Αστυνομικού Διευθυντή Λευκωσίας ν. Ηρόδοτου Ηροδότου κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 285/2017, 21/7/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2017:B20 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Γ. Πετάση - Κορφιώτη, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 285/2017 Μεταξύ: Αστυνομικού Διευθυντή Λευκωσίας εναντίον

  1. Ηρόδοτου Ηροδότου
  2. Νίτσας Ηροδότου Κατηγορούμενων Ημερομηνία: 21 Ιουλίου 2017 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα. Χ. Κυθραιώτου Για τους Κατηγορούμενους 1 και 2: κ. Χρ. Τριανταφυλλίδης με κ Ε. Μάνουλο Κατηγορούμενοι 1 και 2 παρόντες ΑΠΟΦΑΣΗ Με βάση το κατηγορητήριο της παρούσας υπόθεσης οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 αντιμετωπίζουν από κοινού κατηγορίες για τα ακόλουθα αδικήματα:
  3. Πρόκληση σε ψευδορκία κατά παράβαση των άρθρων 110 και 111 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.
  5. Υποκίνηση μάρτυρα σε ψευδή μαρτυρία κατά παράβαση του άρθρου 118 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.
  7. Πλαστογραφία εγγράφου κατά παράβαση των άρθρων 331, 333(α) και 335 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.
  9. Κυκλοφορία πλαστού εγγράφου κατά παράβαση των άρθρων 331, 333(α) και 335 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.
  11. Χρήση πλαστού αποδεικτικού στοιχείου κατά παράβαση του άρθρου 116(β) του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.
  12. Πιο συγκεκριμένα και σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων, οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 κατηγορούνται ότι μεταξύ των ημερομηνιών 1.5.2009 και 3.7.2009 προκάλεσαν τον Goran Vujic να διαπράξει ψευδορκία, δηλαδή να προβεί σε ψευδή κατάθεση ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού κατά την ακροαματική διαδικασία της υπόθεσης με αριθμό 10140/2008 αναφορικά με θέματα που ήταν ουσιώδη για ζήτημα που εκκρεμούσε στην εν λόγω διαδικασία, με αποτέλεσμα ο προαναφερόμενος πράγματι να την διαπράξει κατά συνέπεια αυτής της πρόκλησης. Παράλληλα, κατηγορούνται ότι το ίδιο χρονικό διάστημα υποσχέθηκαν στον προαναφερόμενο Goran Vujic, ο οποίος ήταν μάρτυρας στην υπόθεση με αρ. 10140/2008, να του παράσχουν εργασία και ανανέωση της άδειας παραμονής του στη Δημοκρατία στη βάση συμφωνίας ότι η μαρτυρία του θα ήταν επηρεασμένη, δηλαδή ψευδής. Σύμφωνα και πάλι με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων, οι Κατηγορούμενοι κατηγορούνται ότι μεταξύ της 16.12.2008 - 3.7.2009 κατάρτισαν πλαστό έγγραφο με σκοπό καταδολίευσης, δηλαδή κατάρτισαν το πιστοποιητικό εκπαίδευσης ημερομηνίας 28.6.2002 που αφορούσε τον Goran Vujic με σκοπό το Επαρχιακό Δικαστήριο που εκδίκαζε την υπόθεση με αριθμό 10140/2008 να αποφανθεί ότι ο προαναφερόμενος ήταν εκπαιδευμένος σε συστήματα ελέγχου πρόσβασης και άλλων συστημάτων, το οποίο και έθεσαν σε κυκλοφορία και χρησιμοποίησαν στα πλαίσια της εν λόγω ποινικής υπόθεσης εν γνώσει του ότι επρόκειτο για πλαστό έγγραφο και αποδεικτικό στοιχείο. Προκειμένου να γίνει αντιληπτή η φύση των κατηγοριών που αντιμετωπίζουν οι Κατηγορούμενοι κρίνω ορθό να παραθέσω πιο κάτω τα μη αμφισβητούμενα γεγονότα ως αυτά προέκυψαν κατά την ακροαματική διαδικασία: Οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 είναι σύζυγοι και από τον γάμο τους απέκτησαν δύο παιδιά, τον Ανδρέα και την Έφη Ηροδότου. Στις 27.12.2017 η Έφη Ηροδότου ενεπλάκη σε τροχαίο ατύχημα στη Λεμεσό στα πλαίσια του οποίου έχασε τη ζωή του ο Αιμίλιος Ιωάννου. Σε σχέση με το εν λόγω θανατηφόρο τροχαίο δυστύχημα καταχωρήθηκε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού η υπόθεση με αρ. 10140/2008 εναντίον της Έφης Ηροδότου όπου αυτή αντιμετώπιζε τέσσερις κατηγορίες και πιο συγκεκριμένα κατηγορίες για αδικήματα πρόκλησης θανάτου λόγω αλόγιστης, απερίσκεπτης ή επικίνδυνης πράξης (1η κατηγορία), οδήγησης υπό την επήρρεια αλκοόλης (2η κατηγορία), μη συμμόρφωση με φώτα τροχαίας (3η κατηγορία) και εγκατάλειψης του τόπου του ατυχήματος χωρίς την παροχή βοήθειας (4η κατηγορία). Η Έφη Ηροδότου αρνήθηκε όλες τις κατηγορίες τις οποίες αντιμετώπιζε και η ακρόαση της υπόθεσης άρχισε στις 16.12.
  13. Στα πλαίσια της υπόθεσης με αρ. 10140/2008 η Κατηγορούμενη Έφη Ηροδότου εκπροσωπήθηκε αρχικά από τον δικηγόρο Ανδρέα Χαραλάμπους, ο οποίος αντικαταστάθηκε αργότερα και δη στις 9.3.2009 από τον δικηγόρο Γεώργιο Κονναρή. Ανάμεσα στους μάρτυρες κατηγορίας που κατέθεσαν εκ μέρους της Κατηγορούσας Αρχής στην υπόθεση με αρ. 10140/2008 ήταν και η Στέλλα Παναγιώτου. Σύμφωνα με τα πρακτικά της υπόθεσης με αρ. 10140/2008 (βλέπε Τεκμήριο 15), η Στέλλα Παναγιώτου κατέθεσε ότι ήταν αυτόπτης μάρτυρας του πιο πάνω δυστυχήματος και ότι είδε την Έφη Ηροδότου να περνάει με κόκκινο (ως η πορεία της) και ακολούθως να εγκαταλείπει τη σκηνή μετά την σύγκρουση με το μοτοποδήλατο που οδηγούσε ο Αιμίλιος Ιωάννου. Περαιτέρω κατέθεσε ότι μετά το ατύχημα ακολούθησε την Έφη Ηροδότου και μαζί κατέληξαν σε αδιέξοδο όπου παρέμεινε μέχρι να φτάσει η Αστυνομία στην οποία ανέφερε για το δυστύχημα και έδωσε τα στοιχεία της προτού αποχωρήσει από την εργασία της. Η Στέλλα Παναγιώτου είχε καταθέσει ως Μ.Κ. 1 κατά την ακροαματική διαδικασία της εν λόγω υπόθεσης και επρόκειτο για μια ουσιαστική για την υπόθεση μάρτυρα ενόψει και του περιεχομένου της μαρτυρίας της. Στα πλαίσια της δίκης η υπεράσπιση της Έφης Ηροδότου προσπάθησε να κλονίσει την αξιοπιστία της Στέλλας Παναγιώτου και μεταξύ άλλων αμφισβήτησε την ώρα κατά την οποία η ίδια ισχυριζόταν ότι μετέβηκε στην Αστυνομία για να δώσει κατάθεση σε σχέση με το ατύχημα σε συνάρτηση με τις ώρες προσέλευσης και αποχώρησης της από το ξενοδοχείο Four Seasons όπου εργαζόταν κατά τον ουσιώδη χρόνο. Όπως προκύπτει από τις σελίδες 51-56 των πρακτικών της δίκης στην υπόθεση 10140/2008 (Τεκμήριο 15), η Στέλλα Παναγιώτου είχε ερωτηθεί από τον συνήγορο υπεράσπισης αναφορικά με το κατά πόσον όταν προσήλθε για εργασία κτύπησε την κάρτα της, εάν κτύπησε την κάρτα της πριν μεταβεί στην Αστυνομία, εάν κτύπησε την κάρτα της όταν επέστρεψε από την Αστυνομία, όπως επίσης ερωτήθηκε σε σχέση με τις ώρες κατά τις οποίες έδωσε κατάθεση στην Αστυνομία. Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι αποτέλεσε θέση του συνηγόρου υπεράσπισης ότι εκείνη την ώρα η ίδια δεν έδινε κατάθεση στην Αστυνομία, θέση την οποία η Στέλλα Παναγιώτου δεν αποδέχθηκε απαντώντας ότι είχε χρησιμοποιήσει το σύστημα ωραρίου του προσωπικού του ξενοδοχείου και ότι αυτό θα μπορούσε να ελεγχθεί μέσω των αρμοδίων για το σύστημα αυτό. Σχετικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από τις σελίδες 51 και 52 των πρακτικών της δίκης στην υπόθεση με αρ. 10140/2008 (βλέπε Τεκμήριο 15): «Ε. Χτυπάς κάρτα στην εργασία σου; Α. Ναι. Ε. Χτύπησες κάρτα την ώρα που πήγες στις 7 για να πας στην Αστυνομία; Α. Ναι. Δικαστήριο: 7 το πρωί; Α. Περίπου. 7 κλήθηκαν οι άλλοι μέσα, εξήγησα τι έγινε και είχαμε να ειδοποιήσουμε τον σιέφ για να μου δώσει άδεια να φύγω. Ε. Δηλαδή την ώρα που πήγες στην εργασία σου, χτύπησες κάρτα που ήταν ποια ώρα; Α. Μπορεί να ήταν περίπου 5.30; Ε. 5.30 χτύπησες κάρτα ότι μπήκες. Περίπου 7; Α. Μετά τις 7 πρέπει να ήταν. Ε. Μετά τις 7 ότι εξήλθες. Ξαναπήγες πίσω; Α. Ναι. Ε. Και ξαναχτύπησες κάρτα ότι ήλθες; Α. Ναι. Ε. Και ξαναχτύπησες κάρτα που έφυγες; Α. Ναι. Ε. Σου θέτω ότι δεν έδωσες κατάθεση η ώρα 6.30 το πρωί. Α. 6.30; Είπα η ώρα 6.30 έδωσα κατάθεση; Ε. Δες το Τεκμήριο 1, τι ώρα αναφέρεται ότι λαμβάνεται η κατάθεση σου; Α. Πού γράφει η ώρα 6.30; Ε. Σας υποδεικνύω την ώρα που αρχίζει η κατάθεση ότι είναι 6.
  14. Δέχεστε ότι ήταν 6.30 που άρχισε η κατάθεση; Α. Κάτω 8.30 τι είναι; Ε. Η ώρα που τέλειωσε η κατάθεση. Εσείς είπετε ότι ήταν μετά τις 7 που φύγατε από το ξενοδοχείο. Α. Έχω την εντύπωση. Αν μπορούμε να ελέγξουμε τις κάρτες μου στο ξενοδοχείο αν υπάρχει οποιονδήποτε πρόβλημα. Εγώ έτσι νομίζω δεν ξέρω γιατί. Εντάξει αυτά τα έγραψαν οι αστυνομικοί, δεν είναι θέμα δικό μου. Δεν είμαι εγώ που υπέδειξα την ώρα που έγραψαν. Έχουμε ανθρώπους που είναι στα θέματα ωραρίου που μπορούν να ελέγξουν ακριβώς την ώρα που έφυγα από το ξενοδοχείο.» Ακολούθως, στην πορεία της ακροαματικής διαδικασίας και πιο συγκεκριμένα στις 27.5.2009 στα πλαίσια αντεξέτασης του Μ.Κ. 5 Αστ. 392 Λουκά Αθανασίου ο οποίος ήταν ο εξεταστής της υπόθεσης παρουσιάστηκε και κατατέθηκε ως Τεκμήριο ΣΤ

(2)προς αναγνώριση έντυπο του Ξενοδοχείου Four Seasons ημερομηνίας 26.5.2009 το οποίο αφορούσε στις ώρες εργασίας της Στέλλας Παναγιώτου στις 27.12.2007 (Τεκμήριο 2 στην παρούσα υπόθεση). Σχετικό είναι και το ακόλουθο απόσπασμα από τις σελίδες 374-376 του Τεκμηρίου 15: «Ε. Στις 27 του μήνα 27.12.07 μετά που πήγες αλλά πριν τις 1.19 το απόγευμα, πριν τις 13.19 μ.μ., 1.20 / 1.19 από την ώρα του δυστυχήματος που πήγες εξέτασες το δυστύχημα μέχρι η ώρα 13.19 είδες εσύ την μάρτυρα 1 στην Τροχαία Λεμεσού θέλω να σκεφτείς και να μου πεις; Α. Νομίζω αυτό το έχω αναφέρει στο δικαστήριο, με ρώτησε ο κ. Κονναρής πότε είδα την μάρτυρα στην Τροχαία Λεμεσού έχω απαντήσει σε προηγούμενη ερώτηση. Θυμάσαι πότε είδες την αυτόπτη μάρτυρα και απάντησα είδα την στην Τροχαία Λεμεσού μετά που επέστρεψα από την σκηνή. Ε. Αν σου πω ότι μετά που τέλειωσε την κατάθεση που την είδες θυμάσαι την ώρα; Α. Η ώρα 8.
  1. Ε. Μήπως αν μιλούμε με ρολόι, με ώρα Κύπρου δεν μπορεί να την είδες στο σταθμό η ώρα 8 - 8.30 ούτε 6.30 ούτε η ώρα 7.00, ούτε η ώρα 12.00 ούτε 1.
  2. Ερώτησες που εργαζόταν η μάρτυρας; Α. Μάγειρας Ε. Σε ποιον τόπο; Α. Για να είμαι ειλικρινής δεν ρώτησα που εργαζόταν, ήξερα ότι η κοπέλα εργαζόταν μάγειρας. Ε. Μάγειρας στο Four Seasons; Α. Ήξερα ότι εργαζόταν, την δεδομένη στιγμή πήγαινε στη δουλειά της. Ε. Σύμφωνα με τον ισχυρισμό της πήγαινε στη δουλειά θα σου δείξω ένα έγγραφο το οποίο θα καταθέσω ως τεκμήριο προς αναγνώριση, εσύ το περιεχόμενο τούτου του εγγράφου δεν έλαβες γνώση; Α. Όχι. Ε. Είναι έγγραφα του Four Seasons, θέλω να κατατεθούν ως τεκμήριο προς αναγνώριση είναι η ώρα εργασίας της μάρτυρας. κα Νεοφύτου Δεν υπάρχει ένσταση. Δικαστήριο Εφόσον δεν υπάρχει ένσταση να γίνει Τεκμήριο προς αναγνώριση. Σημειώνεται ως Τεκμήριο ΣΤ
(1)προς αναγνώριση επιστολή χωρίς ημερομηνία και Τεκμήριο ΣΤ
(2)προς αναγνώριση εκτύπωση από ηλεκτρονικό υπολογιστή. Ε. Η διεύθυνση του ξενοδοχείου υπογράφει ο υπεύθυνος του Τμήματος Προσωπικού γράφει ότι στις 27.12.07 η Στέλλα Παναγιώτου ΜΚ.1 ανέλαβε εργασία στις 5.20 το πρωί και αποχώρησε από την δουλειά της 13.19 μ.μ. εμφανίζεται και στο σχετικό έντυπο το οποίο είναι το έντυπο που είναι ηλεκτρονικό που για να φύγει από την δουλειά της βάζει το δάκτυλο της; Α. Υπάρχει η κατάθεση της την οποία έλαβε ο Υπαστυνόμος Αιμίλιος Κκαφάς που λέει ώρα που αρχίζει η κατάθεση είναι 06.30 και η ώρα που τέλειωνε 08.30 αυτό είναι στην κρίση τη δική σας και εσείς θα αποφασίσετε. Ε. Ήσουν εξεταστής, ο κ. Α. ΚΚαφάς που πήρε κατάθεση έδωσε σου κατάθεση; Α. Για ποιο πράγμα; Ε. Ότι πήρε κατάθεση από την μάρτυρα; Α. Η κατάθεση η οποία πήρε από την μάρτυρα είναι ανοικτή κατάθεση και δεν χρειάζεται να κάμει οποιαδήποτε κατάθεση αν θέλετε μπορείτε να φέρετε τον ίδιο τον Κκαφά να σας τα πει ο ίδιος. Ε. Για να φέρω τον κ. Κκαφά για να μου επιβεβαιώσει τα ψέματα τα οποία γράφει παρουσιάζοντας την μάρτυρα 1 η ώρα 6.30 ότι ήταν στον σταθμό ενώ ήταν δουλειά; Δικαστήριο Δεν μπορεί να απαντήσει ο ίδιος. Ε. Εσύ όταν πήρε κατάθεση ο κ. Κκαφάς η ώρα 6.30-8.30 είναι αυτό που επιβεβαιώνεις εσύ, εσύ δεν ήξερες για την κατάθεση; Α. Τι εννοείτε δεν ήξερα; Ε. Δεν ήσουν εκεί στην κατάθεση; Α. Προς πληροφορία σε κάποιο σημείο που τέλειωνε η κατάθεση μπήκα και εγώ στο γραφείο του κ. Κκαφά και είδα και εγώ αυτή την κοπέλα την κα Παναγιώτα. Ε. Εγώ σου υποβάλω ο κ. Αιμίλιος Κκαφάς δεν πήρε κατάθεση από την μάρτυρα στις 27.12.07 η ώρα 6.30 με 8.30 το πρωί; Α. Ο κ. Κκαφάς πήρε την κατάθεση την έχετε ενώπιον σας, τίποτε άλλο δεν μπορώ να πω. Ε. Στο ημερολόγιο ενεργείας μπορείς να πεις πότε περάστηκε ότι δόθηκε η κατάθεση της ΜΚ.1 Τεκμήριο 31 διάβασε ημερομηνία ώρα πότε γράφει ότι έγινε η κατάθεση της ΜΚ.1; Α. 28.12.07, 13.30» Στις 3.7.2009 η υπεράσπιση της Έφης Ηροδότου κάλεσε ως Μ.Υ.3 τον Goran Vujic (Μ.Κ. 1 στην παρούσα διαδικασία) ο οποίος μεταξύ άλλων κατέθεσε ότι στο παρελθόν είχε συνεργαστεί με εταιρείες που ασχολούνταν με διάφορα προγράμματα ασφαλείας όπως συστήματα συναγερμού και access control. Στα πλαίσια της εκεί μαρτυρίας του ανέφερε ότι ανάμεσα στις εργασίες που κατά καιρούς ανέλαβε, η εταιρεία ΜΜΗ Systems Development Ltd του ανέθεσε να είναι ο υπεύθυνος των υπαλλήλων που θα τοποθετούσαν το πρόγραμμα ασφαλείας/ελέγχου των υπαλλήλων του ξενοδοχείου Four Seasons το οποίο και τοποθετήθηκε το 2004. Όπως προκύπτει από τα πρακτικά της μαρτυρίας του Goran Vujic στην υπόθεση με αρ. 10140/2008 (Τεκμήριο 1 στην παρούσα διαδικασία), το Τεκμήριο προς αναγνώριση ΣΤ
(2)κατατέθηκε ως Τεκμήριο 50 αφού αναγνωρίστηκε από αυτόν. Όπως δε εξήγησε, σύμφωνα με το Τεκμήριο 50 (Τεκμήριο 2 στην παρούσα διαδικασία) στις 27.12.2007 η Στέλλα Παναγιώτου εργάστηκε μεταξύ των ωρών 05:20-13:
  1. Πρόσθεσε δε ότι όταν κάποιος υπάλληλος αποχωρήσει από την εργασία του γίνεται ανάλογη εγγραφή στο σύστημα η οποία και αποτυπώνεται στο σχετικό έντυπο. Σύμφωνα επίσης με τον Μ.Υ. 3 στην υπόθεση με αρ. 10140/2008, δεν υπήρχε δυνατότητα διαγραφής πληροφοριών από το εν λόγω σύστημα ελέγχου που είχε εγκατασταθεί στο ξενοδοχείο Four Seasons. Όταν δε ερωτήθηκε κατά πόσον με αναφορά στο Τεκμήριο 50, υπάρχει ενδεχόμενο η Στέλλα Παναγιώτου να «μπήκε και να βγήκε και να μην φαίνεται στο έντυπο», ο μάρτυρας απάντησε αρνητικά. Περαιτέρω, στα πλαίσια της εκεί μαρτυρίας του, ο Μ.Υ. 3 κατέθεσε ως Τεκμήριο 51 Β (Τεκμήριο 3 (Β) στην παρούσα διαδικασία) έγγραφο με τίτλο «Certificate of Training» ημερομηνίας 28.6.2002 το οποίο φαίνεται να υπογράφεται από τον Josef Marοkian εκ μέρους της εταιρείας Prima Training Company Ltd σε σχέση με την ολοκλήρωση προγράμματος από τον ίδιο σε Access Control Systems-CCTV Systems-Alarm Systems-Parking Systems. Με απόφαση του ημερομηνίας 16.9.2009 το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού αθώωσε και απάλλαξε την Έφη Ηροδότου στις πρώτες τρεις κατηγορίες και την έκρινε ένοχη στην 4η κατηγορία όπου και στις 30.9.2009 της επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 2 μηνών η εκτέλεση της οποίας αναστάληκε. Η απόφαση του Δικαστηρίου τόσο σε σχέση με την αθώωση όσο και σε σχέση με την επιβληθείσα απόφαση αποτέλεσε αντικείμενο έφεσης. Προσκομισθείσα Μαρτυρία Και οι δυο Κατηγορούμενοι αρνήθηκαν ενοχή σε όλες τις κατηγορίες και έτσι η υπόθεση οδηγήθηκε σε ακροαματική διαδικασία. Για σκοπούς απόδειξης της υπόθεσης της η Κατηγορούσα αρχή κάλεσε δέκα μάρτυρες κατηγορίας ενώ αφού κλήθηκαν σε απολογία ο μεν Κατηγορούμενος 1 προέβηκε σε ανώμοτη δήλωση και κάλεσε δυο μάρτυρες υπεράσπισης, η δε Κατηγορούμενη 2 άσκησε το δικαίωμα της σιωπής και δεν προσέφερε οποιαδήποτε μαρτυρία. Η μαρτυρία που δόθηκε στα πλαίσια της ακροαματικής διαδικασίας είναι καταγραμμένη στα πρακτικά και δεν κρίνω σκόπιμο να την επαναλάβω σε έκταση. Θεωρώ, ωστόσο, απαραίτητο να παραθέσω σύνοψη της μαρτυρίας των προσώπων που κατέθεσαν στο Δικαστήριο προκειμένου οι θέσεις του καθενός να γίνουν εύκολα αντιληπτές. Αξίζει επίσης να σημειωθεί στο στάδιο αυτό ότι όπως θα διαφανεί και πιο κάτω, το μεγαλύτερο μέρος της μαρτυρίας που προσκόμισε η Κατηγορούσα Αρχή (με εξαίρεση κυρίως αυτής του Goran Vujic) δεν αμφισβητείται από την υπεράσπιση. Για σκοπούς ευχερέστερης παρουσίασης της μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου αυτή μπορεί να κατηγοριοποιηθεί ως ακολούθως: Μαρτυρία του Goran Vujic (Μ.Κ. 1) Ο κ Goran Vujic ο οποίος κατάγεται από τη Σερβία ήταν ο κυριότερος μάρτυρας κατηγορίας στην παρούσα υπόθεση. Πρόκειται για το πρόσωπο το οποίο, σύμφωνα με την εκδοχή της Κατηγορούσας Αρχής, προέβηκε σε ψευδή μαρτυρία στην υπόθεση με αρ. 10140/2008 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού την οποία αντιμετώπιζε η θυγατέρα των Κατηγορουμένων Έφης Ηροδότου και έπραξε τούτο μετά από πρόκληση και υποκίνηση που δέχθηκε από αυτούς. Στα πλαίσια της μαρτυρίας του ο Μ.Κ. 1 ανέφερε ότι το καλοκαίρι του 2009 παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο ως μάρτυρας υπεράσπισης της Έφης Ηροδότου στην πιο πάνω υπόθεση αναφέροντας ότι είναι ο τεχνικός ο οποίος τοποθέτησε το σύστημα εγγραφής και απογραφής των υπαλλήλων του ξενοδοχείου Four Seasons στη Λεμεσό καθώς επίσης ότι αυτό το σύστημα δεν επιτρέπει τη διαγραφή των ωρών εργασίας. Τα όσα δε κατέθεσε στο Δικαστήριο, σύμφωνα με τον ίδιο, δεν ανταποκρίνονταν στην αλήθεια αφού αυτός δεν γνώριζε το συγκεκριμένο σύστημα και ούτε είχε οποιαδήποτε ανάμειξη στην εγκατάσταση και/ή τοποθέτηση του, όπως ούτε και στον τρόπο λειτουργίας του. Επίσης, σύμφωνα και πάλι με τον κ Vujic, o ίδιος δεν γνωρίζει και ούτε έχει σχέση με την εταιρεία Prima Training Ltd ούτε και με τον Josef Marokian που υπογράφει το Τεκμήριο 3 (Β). Στα πλαίσια της μαρτυρίας του ο Μ.Κ. 1 αναφέρθηκε αρχικά στην γνωριμία του με τον Κατηγορούμενο 1 μέσω του Μόδεστου Μοδέστου (ο οποίος ακολούθως κατέθεσε ως Μ.Υ. 2 εκ μέρους του Κατηγορούμενου 1) στην καφετέρια Άιφελ στη Λεμεσό γύρω στα Χριστούγεννα του
  2. Στα πλαίσια της συνάντησης αυτής ο Κατηγορούμενος 1 του ανέφερε ότι έχει ένα τηλεοπτικό κανάλι και, ενόψει του ενδιαφέροντος του Μ.Κ. 1 να εξεύρει εργασία, θα προσπαθούσε να τον εργοδοτήσει εκεί. Ο Μ.Κ. 1 δεν ζήτησε κάποια συγκεκριμένη εργασία ούτε ανέφερε στον Κατηγορούμενο 1 τα προσόντα ή την πείρα του. Ακολούθως, ο Μ.Κ 1 επισκέφθηκε το κανάλι NTV μαζί με τον Κατηγορούμενο 1 ο οποίος τον γνώρισε με τον γιο του Ανδρέα Ηροδότου ο οποίος ήταν ο διευθυντής του καναλιού. Στη συνέχεια, ο Μ.Κ. 1 εργοδοτήθηκε εκεί και ανέλαβε να εξεύρει τηλεπαρουσιάστρια για το ρωσικό δελτίο ειδήσεων, να μεταφράζει τις ειδήσεις, να διενεργεί το autocue και να «καθαρίζει» τους υπολογιστές. Σε σχέση με την εργοδότηση του υπογράφθηκε συμβόλαιο όπου αναφερόταν ότι εργαζόταν ως σκηνοθέτης, ενώ ο ίδιος δεν είχε τέτοιες γνώσεις, γεγονός που, σύμφωνα με τον ίδιο, γνώριζαν και οι δυο Κατηγορούμενοι. Ερωτηθείς αναφορικά με το θέμα της μαρτυρίας του στα πλαίσια της υπόθεσης με αρ. 10140/2008, ο μάρτυρας αναφέρθηκε αρχικά σε συνάντηση που είχε και με τους δυο Κατηγορούμενους στο σπίτι τους όπου τον είχαν καλέσει για φαγητό. Εκεί ο Κατηγορούμενος 1 τον ρώτησε εάν μπορεί να βοηθήσει κάτι σε σχέση με την κόρη του και ο Μ.Κ. 1 τον ρώτησε τι χρειάζεται να κάνει. Ο Κατηγορούμενος 1 δεν ανέφερε κάτι συγκεκριμένο αλλά ο μάρτυρας υποσχέθηκε ότι θα έκανε ότι χρειαζόταν. Η συνάντηση αυτή έγινε ένα μήνα πριν από τη μαρτυρία του στο Δικαστήριο και παρούσα σε αυτή ήταν και η Κατηγορούμενη
  3. Ακολούθησε δεύτερη συνάντηση του Μ.Κ. 1 με τους δυο Κατηγορούμενους στο ξενοδοχείο Curium στη Λεμεσό, στην οποία ο Κατηγορούμενος 1 του έδωσε περισσότερες λεπτομέρειες για το τι αναμενόταν από αυτόν. Όπως του είπε, υπάρχει μια γυναίκα η οποία ήταν παντρεμένη με κάποιο συγγενή τους και αφού χώρισε, δημιουργούσε προβλήματα στην κόρη τους Έφη. Εκείνη η γυναίκα ήταν μάρτυρας στη δίκη της Έφης Ηροδότου και ισχυριζόταν ότι είναι αυτόπτης μάρτυρας του δυστυχήματος. Ο Μ.Κ. 1, λοιπόν, θα έπρεπε να παρουσιαστεί στο Δικαστήριο ως μάρτυρας και να καταθέσει ότι είναι τεχνικός ο οποίος δούλευε για την εταιρεία η οποία τοποθέτησε το σύστημα εγγραφής των υπαλλήλων στο ξενοδοχείο Four Seasons και ότι τα στοιχεία εγγραφής και απογραφής δεν μπορούν να σβηστούν από το σύστημα αυτό. Ο Μ.Κ. 1 ζήτησε περισσότερες λεπτομέρειες για αυτό και ο Κατηγορούμενος 1 του ανέφερε ότι θα προσπαθούσε να διευθετήσει ραντεβού με τον δικηγόρο. Κατά την εν λόγω συνάντηση η οποία έγινε μια εβδομάδα πριν από την μαρτυρία του στο Δικαστήριο, παρούσα κατά τον περισσότερο χρόνο ήταν και η Κατηγορούμενη 2 η οποία και δεν ανέφερε οτιδήποτε σε σχέση με το θέμα αυτό. Δύο με τρείς ημέρες μετά τη συνάντηση στο ξενοδοχείο Curium, διευθετήθηκε συνάντηση με τον δικηγόρο κ Γεώργιο Κονναρή στο γραφείο του τελευταίου στην οδό Ανεξαρτησίας στη Λεμεσό. Εκεί τον μετέφερε ο Κατηγορούμενος 1 με το όχημα του και στη συνάντηση αυτή ο Κατηγορούμενος 1 του ανέφερε ότι έπρεπε να καταθέσει στο Δικαστήριο ότι είχε τοποθετήσει το σύστημα check control των υπαλλήλων του ξενοδοχείου Four Seasons για τις ώρες εργασίας και ότι από αυτό το σύστημα δεν μπορεί να διαγραφεί οτιδήποτε. Στα πλαίσια αυτά ο Κατηγορούμενος 1 του έδωσε 2-3 φύλλα χαρτιού τα οποία είχαν εκτυπωθεί από το διαδίκτυο όπου αναφέρονταν τα στοιχεία που αφορούσαν στο σύστημα που είχε τοποθετηθεί στο ξενοδοχείο Four Seasons όπως επίσης και κάποιες γραπτές οδηγίες/χειρόγραφες σημειώσεις. Από την πλευρά του ο κ. Κονναρής του είπε πως κατά τη δίκη θα του υποδείξει κάποια έγγραφα και αυτός θα πρέπει να τα αναγνωρίσει ως δικά του, να απαντά αργά και να μην φοβάται. Ακολούθως, του ζητήθηκε να βγει έξω από το γραφείο και αφού περίμενε για περίοδο 2-3 λεπτών, ο Κατηγορούμενος 1 βγήκε επίσης από το γραφείο και τον μετέφερε στο σπίτι του. Προτού φύγουν από τον ευρύτερο χώρο του γραφείου του κ. Κονναρή, ο Μ.Κ. 1 συνάντησε εκεί τον γιο του Κατηγορούμενου 1, Ανδρέα Ηροδότου, και τον Μιχάλη ο οποίος εργαζόταν στο κανάλι NTV ως σκηνοθέτης του ρωσικού δελτίου ειδήσεων. Όπως ανέφερε, ο Μιχάλης είχε καταθέσει στο Δικαστήριο στη δίκη εναντίον της Έφης Ηροδότου την ίδια ημέρα όπως και ο ίδιος. Ο κ Vujic ανέφερε επίσης ότι προτού δώσει μαρτυρία στο Δικαστήριο, είχε συναντηθεί με τον Κατηγορούμενο 1 και τον κ Κονναρή στην καφετέρια του Δικαστηρίου όπου συζήτησαν ξανά τα όσα είχαν λεχθεί στο γραφείο του κ. Κονναρή και ο Κατηγορούμενος 1 τον ρώτησε εάν έμαθε τα όσα ήταν καταγραμμένα στα έγγραφα που του έδωσε και εάν ήταν έτοιμος. Όπως εξήγησε ο μάρτυρας, προέβηκε στην συγκεκριμένη ψευδή του μαρτυρία ώστε να εξασφαλίσει άδεια παραμονής στη Δημοκρατία εφόσον ο Κατηγορούμενος 1 του είχε υποσχεθεί ότι θα συνεχίσει να εργάζεται στο κανάλι NTV και θα παρατεινόταν η άδεια παραμονής του. Παράλληλα, όπως ο ίδιος ανέφερε, ένιωθε υποχρεωμένος έναντι των Κατηγορουμένων λόγω του ότι είχαν γίνει πλέον φίλοι του και διέκρινε τον πόνο και την αγωνία για την κόρη τους. Στα πλαίσια της μαρτυρίας του ο κ Vujic αναφέρθηκε στα πρακτικά της δίκης και ειδικότερα της κατάθεσης του στην υπόθεση με αρ. 10140/2008 εναντίον της Έφης Ηροδότου (Τεκμήριο 1) και υπέδειξε τα κυριότερα σημεία της ψευδούς μαρτυρίας του. Αναγνώρισε επίσης το Τεκμήριο 2 ως το έγγραφο το οποίο του είχε υποδειχθεί στα πλαίσια της μαρτυρίας του στην υπόθεση με αρ. 10140/
  4. Αναφερόμενος στο Τεκμήριο 3Α υποστήριξε ότι αφορούσε δικό του έγγραφο το οποίο εκδόθηκε στη Σερβία το 2008 αφού ο ίδιος απάντησε μέσω διαδικτύου κάποιες απλές ερωτήσεις και έδωσε τα στοιχεία του, οπότε και εκτύπωσε το συγκεκριμένο έντυπο. Αναφερόμενος, τέλος, στο Τεκμήριο 3Β, ο μάρτυρας ανέφερε ότι δεν έχει οποιαδήποτε σχέση με την εταιρεία Prima Training Ltd και ούτε γνωρίζει είτε την εταιρεία αυτή είτε τον Josef Marokian ο οποίος φαίνεται να υπογράφει το εν λόγω έντυπο. Παρομοίως, δεν έχει εκπαιδευτεί στο συγκεκριμένο πρόγραμμα. Τόνισε δε ότι στα πλαίσια της υπόθεσης με αρ. 10140/2008 το αναγνώρισε ως δικό του ως η παράκληση του κ. Κονναρή και του Κατηγορούμενου
  5. Μαρτυρία σε σχέση με το σύστημα εισόδου και εξόδου των υπαλλήλων του ξενοδοχείου Four Seasons και την εγκατάσταση αυτού Αναφορικά με το θέμα αυτό δόθηκε καταρχήν μαρτυρία από τον κ Μάριο Χατζηττοφή (Μ.Κ. 2) ο οποίος είναι προγραμματιστής-μηχανογράφος και συνιδιοκτήτης της εταιρείας ΜΜΗ SYSTEMS DEVELOPMENT LTD που βρίσκεται στη Λεωφόρο 146 στη Λεμεσό και ασχολείται με μηχανογραφήσεις (software and developments). Όπως εξήγησε, ένας προγραμματιστής μηχανογράφος δημιουργεί και εφαρμόζει λογισμικά προγράμματα για εξειδικευμένο σκοπό. Ο ίδιος είναι αυτοδίδακτος στο συγκεκριμένο τομέα εφόσον είχε σπουδάσει λογιστικά. Ασκεί το επάγγελμα του προγραμματιστή-μηχανογράφου εδώ και 28 χρόνια και κάθε χρόνο προβαίνει προσωπικά σε εγκατάσταση και λειτουργία 40-50 τέτοιων συστημάτων. Όπως αναφέρει και στην κατάθεση του (Τεκμήριο 5) περί το έτος 2000 ο ίδιος προσωπικά εγκατέστησε στο ξενοδοχείο Four Seasons στη Λεμεσό ένα πρόγραμμα διαχείρισης ωραρίου προσωπικού. Πρόκειται για πρόγραμμα καταγραφής ωραρίου υπαλλήλων με απώτερο σκοπό τη μισθοδοσία. Το σύστημα αυτό αποτελείται από δύο ρολόγια αφής (αποτύπωμα) και το λογισμικό διαχείρισης του ωραρίου και τον ηλεκτρονικό υπολογιστή. Συγκεκριμένα, όπως εξήγησε, τα κτυπήματα ωραρίου των ατόμων συλλέγονται από τον ηλεκτρονικό υπολογιστή και καταγράφονται στο λογισμικό σύστημα. Το εν λόγω λογισμικό σύστημα έχει τη δυνατότητα φύλαξης και αποθήκευσης όλων των σχετικών πληροφοριών χωρίς ανάγκη διαγραφής. Ο χειριστής του συστήματος έχει ευχέρεια διόρθωσης διαγραφής και καταγραφής δεδομένων, ανάλογα με τις ανάγκες. Σύμφωνα με τον κ Χατζηττοφή, ο χειριστής του συστήματος αυτού στο ξενοδοχείο Four Seasons είναι ο Κυριάκος Κυριάκου (Μ.Κ. 7) ο οποίος είναι ο υπεύθυνος για τα ωράρια του προσωπικού και εκπαιδεύτηκε από τον ίδιο ώστε να μπορεί να χειρίζεται το εν λόγω σύστημα. Όπως δε σημείωσε ο μάρτυρας, ο Κυριάκος Κυριάκου είναι το μοναδικό πρόσωπο που έχει δικαίωμα πρόσβασης στο σύστημα με τη χρήση συγκεκριμένων κωδικών πρόσβασης και από την αρχή εγκατάστασης του, το πρόγραμμα ήταν προγραμματισμένο ώστε ο συγκεκριμένος χρήστης να έχει τη δυνατότητα διαγραφής και επέμβασης. Ως προς τη διαδικασία εισαγωγής πληροφοριών στο σύστημα ο μάρτυρας ανέφερε τα ακόλουθα: (α) Γίνεται συλλογή κτυπημάτων ωραρίου από τα ρολόγια και δημιουργείται αρχικό αρχείο (original text file) (β) Ακολούθως γίνεται αποστολή αρχείου στον ηλεκτρονικό υπολογιστή και (γ) στη συνέχεια εισαγωγή αρχείου στο λογισμικό. Το αρχικό αρχείο φυλάγεται ατόφιο στον κεντρικό υπολογιστή. Με δεδομένο αυτό το γεγονός οποιαδήποτε διαγραφή ή άλλες επεμβάσεις δεν επηρεάζουν το αρχείο αυτό, επομένως, όλα τα στοιχεία υπάρχουν καταγραμμένα στο αρχείο αυτό. Στα πλαίσια της μαρτυρίας του ο κ Χατζηττοφής εξήγησε τον τρόπο λειτουργίας του συστήματος καθώς επίσης τις δυνατότητες του και παράλληλα και με αναφορά στο Ημερολόγιο Ενεργείας ημερομηνίας 22.6.2011 (Τεκμήριο 7) ανέλυσε τη διαδικασία που ακολουθήθηκε τη συγκεκριμένη ημερομηνία στην παρουσία μελών της Αστυνομίας προκειμένου να υποδειχθεί η δυνατότητα του χρήστη Κυριάκου Κυριάκου να διαγράφει κτυπήματα από το λογισμικό. Σε σχέση με τον τρόπο λειτουργίας του συστήματος και τα ρολόγια αφής που χρησιμοποιούνται από το ξενοδοχείο Four Seasons, ο μάρτυρας παρουσίασε δέσμη φωτογραφιών ως Τεκμήριο 9 τα οποία είχαν εγκατασταθεί στα πλαίσια αυτά μεταξύ των ετών 2002-2005 από την εταιρεία Karvellas Enterprises Ltd. Όσον αφορά το σύστημα που είναι εγκατεστημένο στο ξενοδοχείο Four Seasons, ο μάρτυρας ανέφερε ότι για την περίοδο 16.1.2007-13.5.2009 έγινε μετάβαση του λογισμικού από απλό ηλεκτρονικό υπολογιστή σε κεντρικό διακομιστή (server) και μετά από αυτή τη μετάβαση δεν γινόταν φύλαξη του αρχικού αρχείου. Όταν, κατά την επίσκεψη του στο ξενοδοχείο στις 11.5.2009, έλεγξε το σύστημα και διαπίστωσε το πρόβλημα. Ακολούθως το ενεργοποίησε και άρχισαν οι εγγραφές από τις 14.5.
  6. Ο κ Χατζηττοφής πρόσθεσε ότι στις 11.5.2009 που διαπίστωσε το πρόβλημα αυτό είχε κληθεί από τον αρχιλογιστή του ξενοδοχείου Κώστα Νικολάου για να ελέγξει τις εγγραφές που αφορούσαν την ημερομηνία 27.12.2007 για την υπάλληλο Στέλλα Παναγιώτου, όπως του είχε ζητηθεί. Οι εγγραφές έδειχναν ότι η Στέλλα είχε αρχίσει δουλειά στις 05:20 και τελείωσε στις 13:19 της ίδια μέρας. Λόγω του ότι η διαδικασία φύλαξης του αρχικού αρχείου ήταν απενεργοποιημένη, ο μάρτυρας δεν έλεγξε αν υπήρχαν οποιεσδήποτε επεμβάσεις διότι κάτι τέτοιο ήταν υπό τις περιστάσεις αδύνατο. Όσον αφορά την ημερομηνία 26.5.2009 και το έντυπο που εκτυπώθηκε από το σύστημα αναφορικά με την υπάλληλο Στέλλα Παναγιώτου (Τεκμήριο 2), ο μάρτυρας παρατήρησε ότι το σύστημα έχει δύο εγγραφές δηλαδή στις ώρες 5:20 και 13:19 και ουδεμία επέμβαση είχε γίνει κατά την ημέρα εκτύπωσης αλλά ούτε και από τις 11.5.2009 όταν επαναλειτούργησε το σύστημα μέχρι τις 26.5.2009 φαίνεται οποιαδήποτε επέμβαση. Στην συμπληρωματική του κατάθεση (Τεκμήριο 6), ο κ Χατζηττοφής αναφέρει ότι είναι συνιδιοκτήτης της εταιρείας MMH SYSTEMS DEVELOPMENS LTD μαζί με τον αδελφό του Κυριάκο Χ''Ττοφή και λόγω του ότι η εταιρεία είναι μικρού δυναμικού και αναλαμβάνει περιορισμένες και ειδικευμένες εργασίες, ουδέποτε αναθέτει ανάπτυξη ή εφαρμογή προγραμμάτων σε τρίτους. Ερωτηθείς κατά πόσον γνωρίζει ή συνεργάστηκε με κάποιον ονόματι Goran Vujic από τη Σερβία, τεχνικό λογισμικών συστημάτων, ο μάρτυρας απάντησε αρνητικά και δήλωσε ότι δεν γνωρίζει οποιοδήποτε άτομο με το όνομα αυτό. Το πρόσωπο αυτό δεν είναι συνεργάτης του ή της εταιρείας και ούτε ανατέθηκε σε αυτόν να εγκαταστήσει και λειτουργήσει το λογισμικό πρόγραμμα ωραρίου υπαλλήλων στο ξενοδοχείο Four Seasons στη Λεμεσό, εφόσον το εν λόγω πρόγραμμα το έχει εγκαταστήσει και εφαρμόσει ο ίδιος. Επίσης, όπως ανέφερε, ο ίδιος προσωπικά είχε εκπαιδεύσει τον Κυριάκο Κυριάκου σε σχέση με τη λειτουργία του προγράμματος. Όπως περαιτέρω επεσήμανε ο κ Χ''Ττοφής στα πλαίσια της μαρτυρίας του, άτομο σερβικής καταγωγής ουδέποτε προσελήφθηκε στην εταιρεία και ούτε ανατέθηκε σε τέτοιο πρόσωπο οποιαδήποτε εξωτερική εργασία σε επίπεδο εκπαίδευσης, εκπόνησης προγράμματος ή εφαρμογής. Σε σχέση με τη συνεργασία του με την εταιρεία Muskita Hotels Ltd η οποία είναι ιδιοκτήτρια του ξενοδοχείου Four Seasons με την εταιρεία MMH Systems Development Ltd ο μάρτυρας παρουσίασε τόσο το τιμολόγιο ημερομηνίας 10.3.1999 αναφορικά με την εγκατάσταση του συστήματος όσο και τιμολόγια για τις περιόδους 1.6.1999-1.6.2000, 1.6.2003-31.5.2004, 1.6.2007-1.6.2008 και 1.7.2012-1.7.2013 ως ενδεικτικά αυτής τονίζοντας πως η συνεργασία αυτή συνεχίζεται μέχρι σήμερα (βλέπε Τεκμήριο 8). Αντεξεταζόμενος από τον συνήγορο υπεράσπισης ο μάρτυρας διευκρίνισε ότι το συγκεκριμένο σύστημα είχε σχεδιαστεί από τον ίδιο προσωπικά σύμφωνα με τις οδηγίες της εταιρείας Muskita και δεν επρόκειτο για ένα έτοιμο (off the shelf) σύστημα. Παρόλα αυτά, ανέφερε πως υπάρχουν ιστοσελίδες στο διαδίκτυο όπου κάποιος μπορεί να ανατρέξει ώστε να πληροφορηθεί για τέτοια λογισμικά συστήματα και τον τρόπο λειτουργίας τους. Ερωτηθείς σε σχέση με τη λειτουργία του συστήματος σε συνδυασμό με την μη λειτουργία του back up στις 27.12.2007, ο κ Χατζηττοφή επεσήμανε ότι τα μόνα στοιχεία που ήταν διαθέσιμα όσον αφορά τη Στέλλα Παναγιώτου ήταν ότι αυτή μπήκε στις 05:20 και βγήκε στις 13:19, τονίζοντας πως εάν λειτουργούσε το back up θα υπήρχαν δεδομένα τέτοια ώστε να μπορεί να διασταυρωθεί κατά πόσον υπήρξε κάποια επέμβαση. Ο ίδιος ο μάρτυρας δεν διατηρεί οποιοδήποτε γραφείο στο ξενοδοχείο Four Seasons ούτε υπάρχει κάποιος υπάλληλος της εταιρείας MMH Systems εκεί, ενώ δεν γνωρίζει κατά πόσον ο Κυριάκος Κυριάκου ή οποιοσδήποτε άλλος εκ μέρους του ξενοδοχείου ανέφερε στον Goran Vujic οτιδήποτε σε σχέση με το σύστημα που έχει εγκατασταθεί και για το οποίο έκανε λόγο στην μαρτυρία του. Ο κ Κυριάκος Κυριάκου ο οποίος εργάζεται στο Τμήμα Προσωπικού του ξενοδοχείου Four Seasons στη Λεμεσό από το έτος 1998 και είναι λειτουργός ασφαλείας κατέθεσε ως Μ.Κ.
  7. Ανάμεσα στα καθήκοντα του είναι και ο έλεγχος του συστήματος των εισόδων και εξόδων των υπαλλήλων που αφορά την πληρωμή τους. Όπως ανέφερε στη μαρτυρία του, το συγκεκριμένο ηλεκτρονικό σύστημα πληρωμής εγκαταστάθηκε στο ξενοδοχείο Four Seasons κατά το έτος 2000 και έκτοτε υπεύθυνος του συστήματος είναι ο ίδιος και στα πλαίσια αυτά μπορεί να πετύχει είσοδο σε αυτό χρησιμοποιώντας συγκεκριμένους κωδικούς πρόσβασης. Σύμφωνα και με τα όσα καταγράφονται στην κατάθεση του (Τεκμήριο 24), ο ίδιος χειρίζεται εξ' ολοκλήρου το σύστημα, ελέγχοντας τις ώρες εργασίας των υπαλλήλων σε σύγκριση με τα προγράμματα εργασίας, τις οποίες αργότερα αποστέλλει στο λογιστήριο του ξενοδοχείου για πληρωμή. Επεξηγώντας τον τρόπο λειτουργίας του συστήματος που εγκατέστησε η εταιρεία ΜΜΗ Systems Developments Ltd, ο μάρτυρας ανέφερε ότι η έναρξη και λήξη εργασίας κάθε υπαλλήλου γίνεται είτε με την τοποθέτηση του αποτυπώματος του υπαλλήλου είτε με τη χρήση κάρτας στην περίπτωση υπαλλήλου του οποίου το αποτύπωμα δεν αναγνωρίζεται από το σύστημα. Επεμβάσεις στο σύστημα γίνονται από τον ίδιο και μόνο σε κάποιες περιπτώσεις, όπως για παράδειγμα σε περίπτωση διπλής εγγραφής ή απουσίας κάποιου υπαλλήλου για προσωπικούς λόγους κατόπιν άδειας του τμηματάρχη του. Ερωτηθείς τόσο από την Αστυνομία στη συμπληρωματική του κατάθεση (Τεκμήριο 25) όσο και στο Δικαστήριο κατά πόσον γνωρίζει κάποιον Σέρβο με το όνομα Goran Vujic και κατά πόσον αυτός έχει οποιαδήποτε σχέση με την εγκατάσταση του λογισμικού προγράμματος του ωραρίου των υπαλλήλων στο ξενοδοχείο Four Seasons, ο μάρτυρας ανέφερε ότι δεν γνωρίζει κανένα με αυτό το όνομα και τόνισε ότι το συγκεκριμένο σύστημα εγκαταστάθηκε από τον Μάριο Χατζηττοφή (Μ.Κ. 2) προσωπικά και ο ίδιος ο μάρτυρας είναι ο μοναδικός χρήστης του συστήματος και το μόνο πρόσωπο που εκπαιδεύτηκε από τον Μάριο Χ''Ττοφή για να λειτουργεί το εν λόγω σύστημα. Τόνισε επίσης ότι κατά το έτος 2009 δεν υπήρχε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο στο ξενοδοχείο που να γνωρίζει τον τρόπο λειτουργίας του συστήματος εκτός από τον ίδιο. Στα πλαίσια της μαρτυρίας του ο κ Κυριάκου ανέφερε ότι ο Κατηγορούμενος 1 είναι αδελφός του Ανδρέα Ηροδότου, ο οποίος τον είχε βαφτίσει. Λόγω, λοιπόν, της σχέσης αυτής, τον γνωρίζει, πλην, όμως, όπως ανέφερε, μέχρι και το έτος 2009 οι σχέσεις τους ήταν σχεδόν ανύπαρκτες. Κατά το έτος 2009 (ο μάρτυρας δεν θυμόταν ακριβή ημερομηνία), ο Κατηγορούμενος 1 τον επισκέφθηκε στο ξενοδοχείο και αφού του συστήθηκε, λόγω του ότι ο μάρτυρας δεν τον θυμόταν, του ζήτησε να του αναφέρει τις ώρες εργασίες της υπαλλήλου του ξενοδοχείου Στέλλας Παναγιώτου στις 27.12.
  8. Όπως, μάλιστα, του ανέφερε, ο λόγος που ενδιαφερόταν για την συγκεκριμένη ημερομηνία ήταν ότι η Στέλλα ήταν αυτόπτης μάρτυρας σ' ένα δυστύχημα για το οποίο αντιμετώπιζε κατηγορίες η κόρη του. Μάλιστα, του ζήτησε όπως εκτυπώσει το έντυπο ωραρίου της Στέλλας Παναγιώτου για την 27.12.2007 με σκοπό να το παρουσιάσει στο Δικαστήριο, πράγμα το οποίο ο μάρτυρας δεν έπραξε, αναφέροντάς του ότι κάτι τέτοιο μπορούσε να γίνει μόνο με οδηγίες της διεύθυνσης του ξενοδοχείου. Στα πλαίσια της μαρτυρίας του ο κ Κυριάκου αναγνώρισε το έντυπο που κατατέθηκε ως Τεκμήριο 2 όπως και το φωτοαντίγραφο επιστολής η οποία υπογράφεται από τον ίδιο προς τους κ. Γεωργίου Κονναρή και Σία και επισυνάπτεται στην κατάθεση του (Τεκμήριο 24) και περαιτέρω ανέφερε ότι στις 26.5.2009 ο Κατηγορούμενος 1 τον επισκέφθηκε ξανά και ζήτησε εκ νέου να του δοθεί το έντυπο με τις ώρες εργασίας της Στέλλας Παναγιώτου. Προς το σκοπό αυτό ο Κατηγορούμενος 1 παρουσίασε στον μάρτυρα επιστολή του δικηγόρου κ Γιώργου Κονναρή η οποία απευθυνόταν στον Διευθυντή του ξενοδοχείου ζητώντας το συγκεκριμένο έντυπο. Αφού ο μάρτυρας γνωστοποίησε την επιστολή αυτή στην διεύθυνση και έλαβε σχετική άδεια, εκτύπωσε από τον ηλεκτρονικό υπολογιστή κατάσταση για ανάληψη και λήξη καθήκοντος της υπαλλήλου Στέλλας Παναγιώτου για την ημερομηνία 27.12.2007 την οποία και έδωσε στον Κατηγορούμενο 1 μαζί με την σχετική απαντητική επιστολή. Σε σχέση με τα όσα καταγράφονται στο Τεκμήριο 2, ο μάρτυρας ανέφερε ότι σύμφωνα με το εν λόγω έντυπο, φαίνεται ότι στις 27.12.2007 η Στέλλα Παναγιώτου εργάστηκε από η ώρα 5:20 το πρωί μέχρι τις 13:19 το μεσημέρι της ίδιας ημέρας. Όπως παρατήρησε ο μάρτυρας, δεν αποκλείεται να υπήρχαν και άλλες εγγραφές στο ωράριο της Στέλλας τη συγκεκριμένη ημέρα διότι εξ όσων γνωρίζει, εκείνη την ημέρα η Στέλλα είχε αποχωρήσει από το ξενοδοχείο για κάποιο διάστημα κατόπιν άδειας του υπεύθυνου του τμήματος της κ. Εύρου Χαραλάμπους με σκοπό να μεταβεί στην Αστυνομία για να δώσει κατάθεση σχετικά με το θανατηφόρο δυστύχημα στο οποίο ήταν αυτόπτης μάρτυρας. Εάν υπήρχαν οι επιπλέον εγγραφές αυτές θα πρέπει να διαγράφηκαν από τον ίδιο στο τέλος της εργάσιμης εβδομάδας, δηλαδή στις 31.12.2007 που ήταν ημέρα Δευτέρα, κατά την οποίαν συνηθίζει να ελέγχει το ωράριο του προσωπικού. Οι διαγραφές έγιναν προκειμένου να μην παρουσιάζεται στο σύστημα split - shift των ωρών του ημερομισθίου της. Ο κ Κυριάκου ανέφερε ότι κατά τον χρόνο εκτύπωσης του εντύπου/Τεκμήριο 2 και ετοιμασίας της επιστολής δεν είχε υπόψη του ότι ίσως αυτά να χρησιμοποιούνταν για να αμφισβητηθεί η παρουσία της Στέλλας Παναγιώτου στην Αστυνομία, εφόσον εάν ήταν εις γνώση του θα σημείωνε το γεγονός της απουσίας της Στέλλας με άδεια του υπευθύνων της στις 27.12.2007 για σκοπούς μετάβασης στην Αστυνομία. Τόνισε, περαιτέρω, ότι η ετοιμασία της επιστολής έγινε βιαστικά εφόσον ο Κατηγορούμενος 1 τον επισκέφθηκε γύρω στις πέντε το απόγευμα, ζητώντας επίμονα το έντυπο αυτό και αναφέροντας ότι επρόκειτο να το παρουσιάσει την επόμενη ημέρα στο Δικαστήριο. Έτσι, παρόλο που ο ίδιος επρόκειτο να σχολάσει, προέβηκε στη συγκεκριμένη εκτύπωση στις 5:29 το απόγευμα και παρέδωσε στον Κατηγορούμενο 1 το έντυπο και την επιστολή που επισυνάπτεται στην κατάθεση του.. Ο μάρτυρας παρατήρησε ότι δεν του είχε ζητηθεί από οποιοδήποτε πρόσωπο να αλλάξει οτιδήποτε στο σύστημα του ηλεκτρονικού υπολογιστή σχετικά με τα εν λόγω έγγραφα για αλλότριους σκοπούς. Όπως περαιτέρω κατέθεσε ο μάρτυρας, αφού παρέδωσε τα συγκεκριμένα έντυπα στον Κατηγορούμενο 1, δέχτηκε τηλεφώνημα από τον δικηγόρο κ. Γεώργιο Κονναρή, τον οποίο δεν γνώριζε προηγουμένως, ο οποίος του ζήτησε να καταθέσει στο Δικαστήριο ως μάρτυρας σχετικά με αυτά. Τότε ο κ. Κυριάκου του ανέφερε ότι ο υπεύθυνος της Στέλλας Παναγιώτου είχε δώσει κατάθεση αναφέροντας ότι της είχε δώσει άδεια για να αποχωρήσει από το Δικαστήριο και έτσι θεωρούσε την παρουσία του αχρείαστη. Ακολούθως στις 26.6.2009 του επιδόθηκε κλήση μάρτυρος με την οποία καλείτο να παρουσιαστεί στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού στις 30.6.2009 αναφορικά με την υπόθεση αρ. 10140/
  9. Ο επιδότης του ανέφερε ότι εάν είχε οποιαδήποτε απορία ή αν ήθελε να ρωτήσει οτιδήποτε να τηλεφωνήσει στο τηλ. 25354721 και να μιλήσει με τον δικηγόρο κ Γεώργιο Κονναρή. Πράγματι, στις 29.6.2009 επικοινώνησε με τον κ Γεώργιο Κονναρή ο οποίος αφού τον ρώτησε κατά πόσον είχε πάρει την κλήση και ο μάρτυρας του απάντησε καταφατικά, του είπε να μην παρουσιαστεί στις 30.6.2009 στο Δικαστήριο για να μαρτυρήσει εκτός και αν του τηλεφωνούσε ο ίδιος έγκαιρα. Του είπε επίσης ότι μάλλον δεν θα χρειαζόταν να μαρτυρήσει καθότι αυτός δεν γνώριζε κατά πόσον μπορούν να σβηστούν από το ηλεκτρονικό σύστημα τα κτυπήματα των καρτών των υπαλλήλων και ότι επροτίθετο να καλέσει πιο ειδικούς να μαρτυρήσουν για το θέμα αυτό. Στις 30.6.2009 δεν έλαβε τηλεφώνημα από οποιονδήποτε και έτσι δεν μετέβηκε στο Δικαστήριο και ούτε μαρτύρησε για την υπόθεση αυτή. Η συγκεκριμένη τηλεφωνική επικοινωνία ήταν και η μόνη που είχε με τον δικηγόρο Γεώργιο Κονναρή μέχρι σήμερα. Των πιο πάνω, ωστόσο, είχε προηγηθεί τηλεφωνική επικοινωνία του μάρτυρα με τον Κατηγορούμενο 1 ο οποίος τον κάλεσε στο κινητό του τηλέφωνο στις 28.5.2009 ρωτώντας τον κατά πόσον θα μπορούσε να καταθέσει στο Δικαστήριο ως μάρτυρας σε σχέση με την επιστολή που του είχε δώσει τις προηγούμενες ημέρες και ειδικότερα για το ότι η Στέλλα Παναγιώτου εργάστηκε συνεχές ωράριο και δεν απουσίασε από την εργασία της. Ο μάρτυρας τότε του απάντησε ότι δεν επιθυμούσε συνέχεια της επαφής τους, τονίζοντας, παράλληλα, ότι ενδεχομένως να υπήρχαν κτυπήματα στο σύστημα τα οποία διαγράφηκαν και ότι υπήρχε δυνατότητα επέμβασης στο σύστημα καθώς επίσης ότι υπήρχαν συνάδελφοι τους οι οποίοι μαρτυρούσαν ότι η Στέλλα Παναγιώτου απουσίασε από την εργασία της τη συγκεκριμένη ημέρα με άδεια. Ο μάρτυρας αναφέρθηκε επίσης σε συζήτηση που είχε στις 28.5.2009 με τον Διευθυντή του ξενοδοχείου Four Seasons κ Χαράλαμπο Χαραλάμπους (Μ.Κ. 9) ο οποίος ήταν ενήμερος τόσο για την επιστολή που είχε παραληφθεί από τον δικηγόρο Γεώργιο Κονναρή όσο και για την απαντητική επιστολή του ξενοδοχείου μαζί με την κατάσταση ανάληψης και λήξης καθήκοντος της Στέλλας Παναγιώτου για την ημερομηνία 27.12.2007/Τεκμήριο
  10. Ο κ Χαραλάμπους του ανέφερε ότι είχε εγερθεί κάποιο θέμα καθότι ενώ στην πιο πάνω κατάσταση η Στέλλα Παναγιώτου φαινόταν ότι εργάστηκε συνεχές ωράριο 05:20-13:19 ώρα χωρίς διακοπή, αυτή είχε απουσιάσει από το ξενοδοχείο το πρωί για κάποιες ώρες. Στα πλαίσια αυτά, ρώτησε τον κ Κυριάκου κατά πόσον κάποιος μπορεί να επέμβει στο σύστημα και να σβήσει οτιδήποτε. Τότε ο μάρτυρας του απάντησε ότι επειδή την συγκεκριμένη ημέρα, ήτοι 27.12.2007, η Στέλλα Παναγιώτου ήταν ορισμένη να εργαστεί συνεχές ωράριο έπρεπε εάν υπήρχαν ενδιάμεσα κτυπήματα κάρτας να σβηστούν, πράγμα το οποίο δεν ήταν σε θέση να θυμηθεί εάν έπραξε. Ο λόγος δε της διαγραφής ήταν ώστε να μην θεωρηθεί ότι η Στέλλα Παναγιώτου εργάστηκε διακεκομμένο ωράριο και κατ' επέκταση να πληρωνόταν περισσότερα χρήματα. Όπως δε πρόσθεσε, κάθε υπάλληλος του ξενοδοχείου, ανεξάρτητα αν κατά την ανάληψη ή την λήξη καθηκόντος του «κτυπά» κάρτα, μπορεί να απουσιάσει από τα καθήκοντα του για μικρό χρονικό διάστημα χωρίς να ενημερώσει τον κ Κυριάκου και χωρίς να «κτυπήσει» κάρτα αφού προηγουμένως δοθεί η προφορική άδεια του προϊσταμένου του. Όπως διευκρίνισε ο μάρτυρας, ο ίδιος δεν γνωρίζει προσωπικά κατά πόσον η Στέλλα Παναγιώτου απουσίασε από την εργασία της τη συγκεκριμένη ημέρα, όπως επίσης ότι στην επιστολή που απευθύνεται στον κ Κονναρή (μέρος του Τεκμηρίου 24) παρέλειψε να καταγράψει ότι η Στέλλα Παναγιώτου ενδεχομένως να απουσίασε κάποια στιγμή κατά την 27.12.
  11. Πρόσθεσε ότι οι Κατηγορούμενοι ουδέποτε του ζήτησαν να επέμβει στο σύστημα και/ή να αλλάξει οτιδήποτε σε αυτό (δεν γνωρίζει καθόλου την Κατηγορούμενη 2), όπως επίσης ότι η εν λόγω επιστολή προς τον κ Κονναρή ουδέποτε αποσύρθηκε. Ο Μ.Κ. 9 Χαράλαμπος Χαραλάμπους είναι ο γενικός διευθυντής του ξενοδοχείου Four Seasons στη Λεμεσό. Σύμφωνα με τα όσα αναφέρει στην κατάθεση του (Τεκμήριο 27), στις 28.5.2009 και γύρω στις δέκα το πρωί μετέβηκε στο ξενοδοχείο ο φίλος και συνεργάτης του Μιχάλης Λουλλής ο οποίος του ζήτησε να συναντηθούν στην καφετέρια Colors του ξενοδοχείου για να τον ρωτήσει κάτι. Αφού ο μάρτυρας μετέβηκε στην καφετέρια, βρήκε εκεί τον Μιχάλη Λουλλή με ακόμη ένα άντρα τον οποίο του σύστησε ως τον Χαράλαμπο Ιωάννου, λέγοντάς του ότι είναι ο πατέρας του Αιμίλιου Ιωάννου ο οποίος σκοτώθηκε στις 27.12.2007 σε θανατηφόρο δυστύχημα στη Λεμεσό στο οποίο ήταν αυτόπτης μάρτυρας η Στέλλα Παναγιώτου, μάγειρας στο ξενοδοχείο Four Seasons. Αφού έγινε η γνωριμία, αυτός τον ρώτησε εάν μπορούσε να τον βοηθήσει λέγοντας του κατά πόσον στις 27.12.2007 η υπάλληλος του ξενοδοχείου Στέλλα Παναγιώτου εργαζόταν και κατά πόσον την ημέρα εκείνη είχε αποχωρήσει από το ξενοδοχείο για κάποιο λόγο. Ο κ Χαραλάμπους του απάντησε ότι δεν γνώριζε κάτι τέτοιο αλλά ζήτησε χρόνο ώστε να ψάξει το θέμα και να τους ενημερώσει σχετικά. Πιο συγκεκριμένα, ο κ. Χαράλαμπος Ιωάννου του ανέφερε ότι ο δικηγόρος υπεράσπισης Γιώργος Κονναρής παρουσίασε στο Δικαστήριο κατά την ακροαματική διαδικασία δύο έγγραφα του ξενοδοχείου, ήτοι μια απαντητική επιστολή και μια κατάσταση όπου φαινόταν ότι στις 27.12.2007 η Στέλλα Παναγιώτου εργάστηκε συνεχές ωράριο από 05:20 ώρα μέχρι 13:19 ώρα ενώ η ίδια κατέθεσε στο Δικαστήριο ότι είχε μεταβεί ενδιάμεσα στην Αστυνομία και έδωσε κατάθεση και ότι κτύπησε την κάρτα εργασίας της. Τότε ο κ. Χαραλάμπους κάλεσε τον διευθυντή τροφίμων κ. Κώστα Νικολάου ο οποίος εργαζόταν στις 27.12.2007 και τον ρώτησε κατά πόσον θυμόταν ή γνώριζε οτιδήποτε σχετικό. Ο Κώστας Νικολάου τους ανέφερε ότι στις 27.12.2007 και ώρα 07:00 που ο ίδιος ανέλαβε καθήκον ενημερώθηκε από το προσωπικό ότι η Στέλλα Παναγιώτου είχε ήδη αναχωρήσει για την Αστυνομία με σκοπό να δώσει κατάθεση σχετικά με θανατηφόρο δυστύχημα που συνέβηκε εκείνο το πρωϊνό και στο οποίο ήταν αυτόπτης μάρτυρας. Αυτή ήταν και η μοναδική φορά που ο μάρτυρας ήρθε σε επαφή με τον Χαράλαμπο Ιωάννου και τον Μιχάλη Λουλλή. Αργότερα την ίδια ημέρα, ο κ. Χαραλάμπους ζήτησε από τον κ. Κυριάκο Κυριάκου, ο οποίος είναι ο υπεύθυνος για την προετοιμασία της μισθοδοσίας των υπαλλήλων και το μοναδικό άτομο που χειρίζεται το ηλεκτρονικό σύστημα του ωραρίου του προσωπικού, να τον ενημερώσει σχετικά με την Στέλλα Παναγιώτου. Τότε αυτός του ανέφερε ότι στις 26.5.2009 είχε ληφθεί επιστολή από το δικηγορικό γραφείο του Γεώργιου Κονναρή με την οποία ζητείτο να χορηγηθεί πιστοποιητικό στο οποίο να φαίνονται οι ώρες εργασίας της Στέλλας Παναγιώτου κατά την 27.12.
  12. Όπως του ανέφερε ο Κυριάκου, κατόπιν προφορικής έγκρισης του ιδιοκτήτη κ. Χρίστου Μουσκή, χορήγησε στον δικηγόρο αυτό σχετική κατάσταση και σχετική απαντητική επιστολή την οποία υπέγραψε ο ίδιος. Το γεγονός αυτό ήρθε στην αντίληψη του κ. Χαραλάμπους τη δεδομένη στιγμή και ουδέποτε προηγουμένως. Ο μάρτυρας ρώτησε επίσης τον κ. Κυριάκου κατά πόσον μπορεί οποιοσδήποτε να επέμβει στο σύστημα και να σβήσει οτιδήποτε, και ο κ. Κυριάκου του απάντησε αρνητικά λέγοντας ότι ο μόνος που μπορεί να επέμβει είναι ο ίδιος και ότι πράττει τούτο σε περίπτωση που κάποιος υπάλληλος ενώ εργάζεται συνεχές ωράριο κτυπήσει την κάρτα του ενδιάμεσα. Σε αυτή την περίπτωση, εντός μιας εβδομάδας διαγράφονται τα ενδιάμεσα κτυπήματα ώστε να μην φαίνεται στην μηνιαία κατάσταση ότι κάποιος υπάλληλος εργάστηκε με διακεκομμένο ωράριο και πληρωθεί περισσότερα χρήματα. Στα πλαίσια της αντεξέτασης του κ Χαραλάμπους ανέφερε ότι δεν γνωρίζει την επιστολή που του υποδείχθηκε από τον κ Τριανταφυλλίδη και απευθύνεται στους κ.κ. Γεώργιος Η Κονναρής & Σια (μέρος του Τεκμηρίου 24) και ταυτόχρονα δέχθηκε ότι υπό την ιδιότητα του ως γενικός διευθυντής του ξενοδοχείου δεν την έχει αποσύρει με οποιοδήποτε τρόπο. Ερωτηθείς κατά πόσον οι Κατηγορούμενοι ή οποιοσδήποτε εκ μέρους τους ήρθε σε επαφή μαζί του ή προσπάθησε να τον επηρεάσει προκειμένου να δώσει κάποιες οδηγίες σε σχέση με την υπόθεση του τροχαίου θανατηφόρου δυστυχήματος στο οποίο ενεπλάκη η κόρη τους, ο μάρτυρας απάντησε αρνητικά. Μαρτυρία σε σχέση με το Πιστοποιητικό Εκπαίδευσης (Τεκμήριο 3(Β)) Η Αστ. 2041 Μαρία Πενταλιώτου η οποία υπηρετεί στο Γραφείο Καταπολέμησης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος κλήθηκε και κατέθεσε ως Μ.Κ.
  13. Όπως ανέφερε, το συγκεκριμένο γραφείο της Αστυνομίας ασχολείται με την παιδική πορνογραφία και τις παράνομες προσβάσεις σε συστήματα ηλεκτρονικών υπολογιστών. Παράλληλα, το τμήμα αυτό διενεργεί διαδικτυακές εξετάσεις αναφορικά με θέματα και/ή υποθέσεις που εξετάζονται από άλλους σταθμούς και υπηρεσίες. Λόγω της εμπλοκής της στα θέματα αυτά και λόγω της εκπαίδευσης στην οποία έτυχε από την Αστυνομική Ακαδημία, η ίδια χειρίζεται πολύ καλά το διαδίκτυο τόσο σε επαγγελματικό όσο και σε προσωπικό επίπεδο. Σε σχέση με την παρούσα υπόθεση ετοίμασε γραπτή κατάθεση το περιεχόμενο της οποίας και υιοθέτησε για τους σκοπούς της κυρίως εξέτασης της (βλέπε Τεκμήριο 10). Όπως ανέφερε, στις 12.2.2017 έλαβε ημερολόγιο ενεργείας από το Τμήμα Καταπολέμησης Εγκλήματος με το οποίο ζητείτο όπως διενεργηθούν διαδικτυακές εξετάσεις αναφορικά με πτυχίο το οποίο φαίνεται να εκδόθηκε από την εταιρεία Prima Trading Company Ltd και υπογράφεται από κάποιον με το όνομα Josef Marokian (το ημερολόγιο ενεργείας με επισυνημμένο φωτοαντίγραφο του εν λόγω πτυχίου/Τεκμήριο 51Β στην υπόθεση με αρ. 10140/2008/Τεκμήριο 3Β στην παρούσα διαδικασία κατατέθηκε από τη μάρτυρα ως Τεκμήριο 11). Την ίδια ημέρα η μάρτυρας διενέργησε διαδικτυακές εξετάσεις και ερευνώντας στη μηχανή αναζήτησης google (στο μέρος που αφορά εικόνες/images) τη φράση «certificate of training sample» εντόπισε τον ηλεκτρονικό σύνδεσμο που καταγράφεται στην κατάθεση της όπου φαίνεται να υπάρχουν διαφόρων ειδών πιστοποιητικά (σχετικό είναι το Τεκμήριο 12). Μεταξύ πολλών υπήρχε και η εικόνα πιστοποιητικού το οποίο ομοίαζε με το επισυναπτόμενο επί του ημερολογίου ενεργείας το οποίο ήταν κενό όσον αφορά το όνομα, το θέμα και το πρόσωπο που το υπογράφει (βλέπε Κυανούν 4 του Τεκμηρίου 12). Με την επιλογή του εν λόγω πιστοποιητικού γινόταν παραπομπή στην ιστοσελίδα με στοιχεία: https://www.freeprintablecertificates.net/showcover/training1 προς εκτύπωση του εν λόγω εγγράφου ή προσαρμογή του (σχετικά είναι τα Κυανούν 4, 5 και 6 του Τεκμηρίου 12). Όπως εξήγησε, σε σχέση με το συγκεκριμένο πτυχίο, υπήρχαν δυο επιλογές:
(1)δωρεάν και έτοιμη προς χρήση επιλογή η οποία ήταν διαθέσιμη σε μορφή pdf και
(2)με την καταβολή του ποσού των πέντε Δολαρίων Η.Π.Α. ήταν δυνατή η διενέργεια μετατροπών. Η μάρτυρας ακολούθως ετοίμασε σχετικές εκτυπώσεις οθόνης καθώς και εκτυπώσεις των ηλεκτρονικών διευθύνσεων των πιο πάνω στοιχείων οι οποίες αποτελούν μέρος του Τεκμηρίου
  1. Στη συνέχεια διενήργησε διαδικτυακές εξετάσεις όσον αφορά στην εταιρεία με την επωνυμία Prima Trading Company Ltd καθώς και το όνομα Josef Marokian χωρίς να εντοπίσει στον διαδικτυακό χώρο οτιδήποτε σχετικό. Στα πλαίσια της αντεξέτασης της η μάρτυρας ανέφερε ότι κατά την έρευνα στην οποία προέβηκε δεν διερεύνησε αλλά ούτε και εντόπισε τα ονόματα των Κατηγορουμένων και/ή οποιουδήποτε εξ αυτών. Μαρτυρία αναφορικά με την αίτηση για άδεια εργοδότησης του Μ.Κ. 1 στο κανάλι NTV Η Μ.Κ. 6 κα Δέσποινα Στυλιανού είναι λειτουργός - προϊσταμένη του Επαρχιακού Γραφείου Εργασίας Λεμεσού. Σύμφωνα με τα όσα ανέφερε στο Δικαστήριο, με βάση τα στοιχεία που τηρούνται στο γραφείο όπου εργάζεται, στις 6.5.2009 παραλήφθηκε αίτηση για εργοδότηση αλλοδαπού από τον τηλεοπτικό σταθμό NIMONIA ΝTV στην οποία είχαν επισυναφθεί τα έγγραφα τα οποία απαιτούνται για σκοπούς παραλαβής της αίτησης (η αίτηση και τα επισυνημμένα 17 σε αυτήν έγγραφα κατατέθηκαν ως Τεκμήριο 23). Όπως υπέδειξε η μάρτυρας, η αίτηση αφορούσε την εργοδότηση συγκεκριμένου προσώπου με το όνομα Goran Vujic, κατόχου διαβατηρίου της Δημοκρατίας της Σερβίας, και σε αυτήν επισυναπτόταν μεταξύ άλλων συμβόλαιο εργοδότησης του αλλοδαπού. Το συμβόλαιο το οποίο ήταν επισυνημμένο στην αίτηση δεν έφερε ημερομηνία, ενώ αργότερα υπογράφθηκε συμβόλαιο εντός του μηνός Σεπτεμβρίου
  2. Αφού ζητήθηκαν και δόθηκαν περαιτέρω στοιχεία και κρίθηκε ότι πληρούνταν οι απαιτούμενες προϋποθέσεις, η αίτηση εγκρίθηκε και η σχετική άδεια δόθηκε. Μαρτυρία σε σχέση με την εργοδότηση του Goran Vujic στο κανάλι NTV και τη θέση που κατείχε σε αυτό Ως Μ.Κ. 5 κατέθεσε ο κ Μιχάλης Αριστείδου ο οποίος είναι κινηματογραφιστής από το
  3. Αρχές του 2008 συνεργάστηκε με το κανάλι Νimonia NTV δίνοντας πλάνα ενώ από τον Σεπτέμβριο του 2008 μέχρι τον Απρίλιο του 2010 εργαζόταν εκεί ως σκηνοθέτης. Οι συνομιλίες αναφορικά με την συνεργασία και αργότερα εργοδότηση του στο κανάλι γίνονταν με τον Ανδρέα Ηροδότο, γιο των Κατηγορουμένων 1 και 2, ο οποίος ήταν ιδιοκτήτης και διευθυντής του καναλιού, και έλαβαν χώρα πριν την έναρξη της λειτουργίας του καναλιού. Στα πλαίσια της εργοδότησης του στο κανάλι, γνώρισε τους Κατηγορούμενους και την κόρη τους Έφη όπως και τον Goran Vujic τον οποίο του σύστησε ο Ανδρέας Ηροδότου ως τον νέο τεχνικό του σταθμού. Σύμφωνα με τον κ. Αριστείδου, ο Goran άρχισε να εργάζεται στο κανάλι μετά τα Χριστούγεννα του 2008, ενώ τον Σεπτέμβριο του 2008 οπότε και εργοδοτήθηκε και ο ίδιος στο κανάλι, δεν υπήρχε ρωσικό δελτίο ειδήσεων το οποίο άρχισε αργότερα. Ερωτηθείς ως προς τα καθήκοντα του Goran Vujic στο σταθμό, ο μάρτυρας ανέφερε ότι έκανε το autocue καθώς επίσης τις μεταφράσεις για τους σκοπούς του ρωσικού δελτίου δελτίων ειδήσεων, ενώ ο ίδιος ο μάρτυρας ήταν ο σκηνοθέτης του δελτίου. Παρουσιάστρια του δελτίου ήταν κάποια κοπέλα από τη Ρωσία με το όνομα Έλενα. Ο κ Αριστείδου επίσης είχε καταθέσει ως μάρτυρας υπεράσπισης στην υπόθεση με αρ. 10140/2008 προκειμένου να παρουσιάσει στο Δικαστήριο την κασέτα που αφορούσε το θανατηφόρο δυστύχημα εφόσον πέρασε από εκεί τυχαία το συγκεκριμένο βράδυ και κινηματογράφησε κάποια πλάνα αφότου επεσυνέβηκε το ατύχημα. Σε σχέση με το θέμα αυτό αρχικά του είχε ζητηθεί από τον Αντρέα Ηροδότου να παρουσιαστεί στο Δικαστήριο για να καταθέσει τη κασέτα, ενώ αργότερα συνομίλησε και με τον Κατηγορούμενο 1 ο οποίος του ανέφερε ότι για το σκοπό αυτό θα διευθετείτο ένα ραντεβού με τον δικηγόρο υπεράσπισης είτε μέσω του ίδιου είτε μέσω του Ανδρέα Ηροδότου. Τελικά το ραντεβού αυτό διευθετήθηκε και ο μάρτυρας ενημερώθηκε σχετικά από τον Ανδρέα Ηροδότου. Η επίσκεψη έγινε στο γραφείο του δικηγόρου κ Κονναρή στην οδό Ανεξαρτησίας στη Λεμεσό, όπου ο μάρτυρας συνάντησε στην είσοδο της πολυκατοικίας τον Ανδρέα Ηροδότου και ακολούθως ανέβηκαν στο γραφείο μαζί. Ενώ βρισκόταν στο γραφείο του κ Κονναρή είδε εκεί τον Κατηγορούμενο 1 μαζί με τον Goran Vujic. Ερωτηθείς κατά την αντεξέταση του κατά πόσον οι Κατηγορούμενοι ή ο γιος τους ή οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο του είχε ζητήσει να αλλάξει οτιδήποτε στην κασέτα την οποία επρόκειτο να καταθέσει στο Δικαστήριο, ο μάρτυρας απάντησε αρνητικά. Μαρτυρία από τα μέλη της Αστυνομίας σε σχέση
(1)με τη διερεύνηση της υπόθεσης
(2)τη σύλληψη του Μ.Κ. 1 και
(2)τις προσπάθειες εντοπισμού των Κατηγορουμένων 1 και 2 Ο Αστ. 3848 Κώστας Παπαγεωργίου ο οποίος υπηρετεί στο ΤΑΕ Αρχηγείου κατέθεσε ως Μ.Κ.
  1. Για τους σκοπούς της μαρτυρίας του υιοθέτησε το περιεχόμενο των δυο καταθέσεων του στην Αστυνομία (Τεκμήρια 13 και 14). Η μαρτυρία του κ Παπαγεωργίου αφορούσε στην ουσία δυο ζητήματα: Αφενός την κατάθεση κάποιων τεκμηρίων τα οποία βρίσκονταν στην κατοχή του σε σχέση με την παρούσα υπόθεση, αφετέρου τις συνθήκες σύλληψης του Goran Vujic (Μ.Κ. 1) και λήψης των δυο καταθέσεων από αυτόν. Σε σχέση με τα τεκμήρια, παρατηρείται ότι στα πλαίσια της μαρτυρίας του ο Μ.Κ. 4 κατέθεσε τα Τεκμήρια 15-17 χωρίς οποιαδήποτε ένσταση από την πλευρά της υπεράσπισης, ενώ μετά τη διεξαγωγή Δίκης εντός Δίκης και στη βάση της απόφασης του Δικαστηρίου ημερομηνίας 3.4.2017 κατατέθηκαν τα Τεκμήρια 18-
  2. Τα κατατεθειμένα τεκμήρια αφορούν τα ακόλουθα έγγραφα σε σχέση με τα οποία έγιναν δηλώσεις παραδεκτών γεγονότων ως προς τη διακίνηση και μη αλλοίωση τους στο διάστημα που παρέμειναν στα χέρια της Αστυνομίας:
  3. Το Τεκμήριο 15 σε συνδυασμό με το Τεκμήριο 1 αποτελούν το σύνολο των αποστενογραφημένων πρακτικών της ποινικής υπόθεσης 10140/08 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού και σύμφωνα με κοινό παραδεκτό γεγονός ουδεμία επέμβαση έγινε στα έγγραφα αυτά από την ημέρα λήψης και παραλαβής τους από την Αστυνομία μέχρι και την κατάθεση τους ενώπιον του Δικαστηρίου στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης.
  4. Το Τεκμήριο 16 αποτελείται από
(1)κλειστό νάιλον σακούλι στο οποίο επισυνάπτονται εξωτερικά τρία έγχρωμα φύλλα χαρτιού και εντός του οποίου βρίσκεται ένα μπλε τετράδιο με την επιγραφή «ΣΓ Λεμεσού Βιβλίο Δείγματος Υπογραφών»,
(2)κλειστό νάιλον σακούλι πάνω στο οποίο επισυνάπτονται δυο έγχρωμα φύλλα χαρτιού και εντός του οποίου βρίσκεται ένα μπλε τετράδιο με την επιγραφή «Στρατολογικό Γραφείο Λ/σου- Σχέδια εγγράφων εμπιστευτικά έτους 2006, τόμος Δ» και
(3)κλειστό νάιλον σακούλι πάνω στο οποίο επισυνάπτονται δυο έγχρωμα φύλλα χαρτιού και εντός του οποίου βρίσκεται ένα μπλε τετράδιο με την επιγραφή «Στρατολογικό Γραφείο Λ/σου Σχέδια εγγράφων κοινών εμπιστευτικών 2003 Γραμματείας». Ως δε έχει δηλωθεί από τις δύο πλευρές, από την ημέρα λήψης και/ή παραλαβής τους από την Αστυνομία από την οικία των Κατηγορουμένων μέχρι και την κατάθεση τους στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης ουδεμία επέμβαση έγινε σε αυτά εκτός από την επέμβαση που έγινε από τον Λοχία 837 Γεώργιο Χρυσάνθου για τους σκοπούς της γραφολογικής εξέτασης που διενεργήθηκε και πιο συγκεκριμένα εκεί όπου υπάρχει σχετική αρίθμηση και διακριτικό με κόκκινο μελάνι.
  1. Κατάθεση που λήφθηκε από τον Κατηγορούμενο 1 στις 21.4.2011 (Τεκμήριο 17).
  2. Το Τεκμήριο 18 αποτελείται από σφραγισμένο φάκελο της Κυπριακής Δημοκρατίας με διακριτικά ΜΜ-1 πάνω στον οποίο αναγράφεται «Μία κόλλα Α4 με γραμμές στην οποία αναγράφονται χειρόγραφες, βρέθηκε την 22.2.2011 από τον Α/Α 521 Μ. Μανώλη μέσα σε κόκκινο φάιλ το οποίο βρισκόταν πάνω στο γραφείο μέσα στο 1° υπνοδωμάτιο δίπλα από την σκάλα, στην παρουσία της Μαρίας Παναγιωτίδου, στην οδό Ουτρίλο 27 Αγία Φύλλα Λεμεσός», εντός του οποίου υπάρχει ένα φύλλο χαρτιού όπου αναγράφονται τα εξής: « Γκόραν 1 σκάλα και ¾ €170.000 25316116 Μαρία Άγιος Αθανάσιος Ανδρέας = 99093739 Αγ. Μαρίνα»
  3. Σφραγισμένο διαφανές νάιλον σακούλι, στο οποίο επισυνάπτονται εξωτερικά τρία έγχρωμα φύλλα χαρτιού και εντός του οποίου υπάρχει ένα ημερολόγιο με την επιγραφή Mercedes - Benz 2009 και ένας φάκελος της Κυπριακής Δημοκρατίας με τα διακριτικά ΜΜ-7 (Τεκμήριο 19).
  4. Σφραγισμένο διαφανές νάιλον σακούλι, στο οποίο επισυνάπτονται εξωτερικά τρείς έγχρωμες κόλλες και εντός του οποίου υπάρχει ένα ημερολόγιο με την επιγραφή Mercedes-Benz 2008 και ένας φάκελος της Κυπριακής Δημοκρατίας με τα διακριτικά ΜΜ-4 (Τεκμήριο 20).
  5. Το Τεκμήριο 21 αποτελείται από σφραγισμένο φάκελο της Κυπριακής Δημοκρατίας, με τα διακριτικά ΜΜ-5 πάνω στον οποίο αναγράφεται: «Φωτοαντίγραφο κατηγορητηρίου αρ. 7, αρ. υπόθεσης 10140, όπου στο πίσω μέρος φέρει χειρόγραφες σημειώσεις με μπλε μελάνι, που βρέθηκε την 22/02/11 και ώρα 1645 μέσα σε ένα μπλε τετράδιο το οποίο βρισκόταν στο δεύτερο ράφι της βιβλιοθήκης του υπνοδωματίου που βρίσκεται δίπλα από την σκάλα της οδού Ουτρίλο 27 Αγία Φύλα Λεμεσός, στην παρουσία της Μαρίας Παναγιωτίδου» εντός του οποίου υπάρχει το συγκεκριμένο κατηγορητήριο. Στην πίσω σελίδα του εν λόγω κατηγορητηρίου υπάρχουν διάφορες σημειώσεις και μεταξύ άλλων αναφορά ως εξής «2) Four Seasons-οι ώρες εισόδου/εξόδου της μάρτυρος». Σε σχέση με τα Τεκμήρια 18-21 δηλώθηκε ως παραδεκτό γεγονός ότι παραλήφθηκαν από την οικία Ουτρίλλο 27, Νέα Εκάλη, Λεμεσός και κατά τη διάρκεια της έρευνας που έγινε εντός αυτής με δικαστικό ένταλμα έρευνας (Τεκμήριο 22) και από την ημέρα παραλαβής τους από την Αστυνομία μέχρι και την κατάθεση τους στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης ουδεμία επέμβαση ή αλλοίωση έγινε στα εν λόγω Τεκμήρια/έγγραφα, εκτός από τα συγκεκριμένα σημεία για σκοπούς γραφολογικών εξετάσεων από τον Λοχία 837 Γιώργο Χρυσάνθου του Εργαστηρίου Γραφολογίας της Υπηρεσίας Εγκληματολογικών Ερευνών του Αρχηγείου Αστυνομίας. Τέλος, ως παραδεκτό γεγονός δηλώθηκε ότι τα όσα καταγράφονται στα συγκεκριμένα τεκμήρια αποτελούν γραφόμενα του Κατηγορούμενου
  6. Να σημειωθεί περαιτέρω ότι αφού ο μάρτυρας αναγνώρισε τα Τεκμήρια 2, 3Α και 3Β τα οποία είχαν κατατεθεί από τον Μ.Κ. 1, δηλώθηκε ως παραδεκτό γεγονός ότι πρόκειται για τα Τεκμήρια 50, 51Α και 51Β που είχαν κατατεθεί στα πλαίσια εκδίκασης της ποινικής υπόθεσης με αριθμό 10140/08 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού και ως έχει δηλωθεί, από την ημέρα λήψης των τεκμηρίων αυτών από την Αστυνομία μέχρι και την κατάθεση τους στα πλαίσια της ακροαματικής διαδικασίας στην παρούσα υπόθεση δεν έγινε οποιαδήποτε επέμβαση σε αυτά το έγγραφα. Σε σχέση με τα όσα αφορούσαν στη σύλληψη του Goran Vujic, ο μάρτυρας ανέφερε ότι αυτός αναζητείτο από την Αστυνομία σε διάφορες διευθύνσεις ενώ στις 8.6.2011 η Αστυνομία έλαβε αξιόπιστη πληροφορία ότι θα βρισκόταν στον χώρο αφίξεων του Αερολιμένα Λάρνακας για να παραλάβει συγγενικό του πρόσωπο. Έτσι, ο μάρτυρας μαζί με τον Λοχία 725 Ηράκλη Πιτσιλλή ο οποίος ήταν επικεφαλής και τον Α/Αστ 2390 Κωνσταντίνο Κλεάνθους μετέβηκαν στον Αερολιμένα Λάρνακας όπου εντόπισαν τον Vujic σε περίπτερο εντός του Αεροδρομίου δίπλα από τον χώρο αφίξεων και ακολούθως προχώρησαν στη σύλληψη του. Όπως ανέφερε ο Μ.Κ. 4, ο ίδιος μαζί με τον Λοχ 725 εισήλθαν εντός του περιπτέρου όπου βρισκόταν εκείνην την στιγμή ο Vujic και ο Λοχίας 725 του υπέδειξε την αστυνομική του ταυτότητα, τον ρώτησε εάν μιλά και καταλαβαίνει την ελληνική γλώσσα και αφού του απάντησε ότι μιλά αρκετά καλά ελληνικά, τον πληροφόρησε ότι υπάρχει ένταλμα σύλληψης εναντίον του για το αδίκημα της ψευδορκίας και ότι είναι υπό σύλληψη. Όταν του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο ο Vujic απάντησε «Δεν έκαμα κάτι». Ακολούθως, ο Vujic μεταφέρθηκε απευθείας στο γραφείο της Αστυνομίας εντός του χώρου του Αεροδρομίου όπου βρισκόταν ο διερμηνέας της Σερβικής γλώσσας Ανδρέας Χρίστου. Εκεί υποδείχθηκε στον Goran Vujic το ένταλμα σύλληψης, του επεξηγήθηκε εκ νέου ο λόγος της σύλληψης του μέσω του διερμηνέα, οπότε ο ίδιος ανέφερε τόσο στα ελληνικά όσο και στη μητρική του γλώσσα του «Έκαμα λάθος και θα σας το πω». Ακολούθως, του επεξηγηθήκαν τα δικαιώματα του και ειδικότερα ότι είχε το δικαίωμα να επικοινωνήσει με δικηγόρο και ο ίδιος ανέφερε ότι δεν χρειαζόταν δικηγόρο. Έτσι, ο Vujic προχώρησε δίνοντας θεληματική κατάθεση στο χώρο του γραφείου της Αστυνομίας. Στη συνέχεια, και πιο συγκεκριμένα στις 16.6.2011 λήφθηκε και δεύτερη (ανακριτική) κατάθεση από τον Vujic στα πλαίσια της οποίας υιοθέτησε το περιεχόμενο της αρχικής του κατάθεσης. Ερωτηθείς σε σχέση με τις συνθήκες κάτω από τις οποίες δόθηκε η θεληματική κατάθεση του Vujic, ο μάρτυρας ανέφερε ότι ο Vujic δεν είχε έρθει σε επαφή με οποιοδήποτε μέλος της Αστυνομίας πέραν των παρευρισκομένων στο χώρο και δεν ζήτησε οποιοδήποτε αντάλλαγμα προκειμένου να προβεί στη συγκεκριμένη κατάθεση. Αναφορικά με την μη δίωξη του Vujic και αντεξεταζόμενος επί του θέματος ο κ Παπαγεωργίου υποστήριξε ότι σύμφωνα με την ακολουθητέα πρακτική είχε αποσταλεί στον τότε Γενικό Εισαγγελέα ενημερωτικό σημείωμα μέσω του Αστυνομικού Διευθυντή όπου συνοψίζονταν τα γεγονότα και ο Γενικός Εισαγγελέας αποφάσισε όπως ο Vujic χρησιμοποιηθεί ως μάρτυρας κατηγορίας και να μην κατηγορηθεί. Σε σχέση με το θέμα αυτό δεν υπογράφθηκε οποιαδήποτε συμφωνία ούτε δόθηκε κάποια εξασφάλιση στην Αστυνομία ως προς την παρουσίαση του Vujic ως μάρτυρα σε υπόθεση η οποία ενδέχετο να καταχωρηθεί. Ως Μ.Κ. 10 κατέθεσε ο Αρχιλοχίας 725 Ηράκλης Πιτσιλλής ο οποίος υπηρετεί στο ΤΑΕ Αρχηγείου Αστυνομίας. Είχε οριστεί ως ένας εκ των εξεταστών της παρούσας υπόθεσης μαζί με τον Λοχία 1783 Σώτο Ζαχαρίου, ενώ από τις 18.10.2011 λόγω ανάμειξης του σε άλλη σοβαρή υπόθεση, τις εξετάσεις ανέλαβε ο Ζαχαρίου με τη συνεργασία του. Με τη σύλληψη, όμως, των δυο κατηγορουμένων του δόθηκαν οδηγίες όπως ολοκληρώσει την υπόθεση με σκοπό την καταχώρηση της στο Δικαστήριο. Στα πλαίσια της μαρτυρίας του ο κ Πιτσιλλής αναφέρθηκε στις συνθήκες κάτω από τις οποίες προέκυψε η διερεύνηση της παρούσας υπόθεσης και εξήγησε ότι στις 27.1.2011 η κυρία Πωλίνα Ευθυβούλου, δικηγόρος της Δημοκρατίας, είχε καταγγείλει στο ΤΑΕ Αρχηγείου ότι κατά την εκδίκαση της έφεσης που άσκησε ο Γενικός Εισαγγελέας στο Ανώτατο Δικαστήριο σε σχέση με την απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού στην υπόθεση με αρ. 10140/2008 τόσο αναφορικά με την ποινή που επιβλήθηκε στην 4η κατηγορία όσο και την αθωωτική απόφαση στις υπόλοιπες κατηγορίες, η κατάθεση ενός μάρτυρα επ' ονόματι Στέλιου Στυλιανού την οποία είχε ενώπιον του το Δικαστήριο παρουσίαζε διαφορές με την κατάθεση που είχε στην κατοχή του ο συνήγορος υπεράσπισης. Αφού λήφθηκε το παράπονο, διενεργήθηκαν εξετάσεις και διαπιστώθηκε η ύπαρξη πλαστογραφημένης κατάθεσης του συγκεκριμένου μάρτυρα, Στέλιου Στυλιανού. Στη συνέχεια από τις εξετάσεις που έγιναν σε σχέση με την εν λόγω υπόθεση, είχε προκύψει μαρτυρία ότι κάποιος Σέρβος με το όνομα Goran Vujic είχε παρουσιαστεί ως μάρτυρας υπεράσπισης κατά την εκδίκαση της υπόθεσης με αρ. 10140/2008 και φαινόταν ότι είχε ψευδομαρτυρήσει. Έτσι, ξεκίνησε η διερεύνηση της παρούσας υπόθεσης. Ως προς τη σημασία της μαρτυρίας του εν λόγω Goran Vujic σε σχέση με την υπεράσπιση της Έφης Ηροδότου στην υπόθεση με αρ. 10140/2008, ο μάρτυρας ανέφερε ότι από τις μαρτυρίες που λήφθηκαν στα πλαίσια της εν λόγω υπόθεσης διαφάνηκε ότι είχε προβληθεί ο ισχυρισμός ότι η μάρτυρας Στέλλα Παναγιώτου η οποία εργαζόταν και εργάζεται στο ξενοδοχείο Four Seasons, δεν ήταν αυτόπτης μάρτυρας του δυστυχήματος, ως η ίδια ισχυριζόταν. Σε σχέση με το θέμα αυτό δόθηκε έμφαση από την υπεράσπιση στο ωράριο εργασίας της συγκεκριμένης μάρτυρος την ημέρα του δυστυχήματος, όπως αυτό τέθηκε από την υπεράσπιση ενώπιον του Δικαστηρίου με την προσκόμιση εγγράφου όπου φαινόταν ότι το ωράριο εργασίας της κατά την ημέρα του δυστυχήματος ήταν από τις 05:20 το πρωί ως 13:19 το μεσημέρι (Τεκμήριο 2). Σε αυτή τη βάση η υπεράσπιση αμφισβήτησε την παρουσία της μάρτυρα στην Αστυνομία η οποία σύμφωνα με την κατηγορούσα αρχή έδωσε κατάθεση την ίδια μέρα μεταξύ των ωρών 06:30-08:30 το πρωί. Σύμφωνα με τον μάρτυρα, ο Vujic είχε κληθεί ως μάρτυρας υπεράσπισης και είχε καταθέσει ότι ήταν το πρόσωπο το οποίο εγκατέστησε το σύστημα ωραρίου του ξενοδοχείου Four Seasons και ότι αυτό το σύστημα δεν επιδεχόταν παρεμβάσεων ώστε με αυτόν τον τρόπο να ενισχυθεί η θέση της υπεράσπισης ότι η μάρτυρας Στέλλα Παναγιώτου δεν παρουσιάστηκε στην Αστυνομία τις συγκεκριμένες ώρες για να δώσει κατάθεση, και κατ' επέκταση να αμφισβητηθεί η παρουσία της στην σκηνή του δυστυχήματος. Στα πλαίσια της μαρτυρίας του ο Μ.Κ. 10 αναφέρθηκε στη σύλληψη του Goran Vujic στο αεροδρόμιο Λάρνακας όπως και στα όσα σχετίζονται με την θεληματική και ανακριτική του κατάθεση σύμφωνα και με τα όσα είχε καταθέσει ενωρίτερα ο Μ.Κ.
  7. Ο μάρτυρας τόνισε ότι κατά τη σύλληψη του ο Vujic ήταν φοβισμένος και αγχωμένος αλλά ταυτόχρονα μετανιωμένος για το λάθος που είχε κάνει και επιθυμούσε να δώσει κατάθεση στην Αστυνομία αναζητώντας κάποιου είδους εξιλέωση. Αυτός ήταν και ένας από τους λόγους για τους οποίους ο ίδιος ο μάρτυρας ενημέρωσε γραπτώς τον Αστυνομικό Διευθυντή με γραπτό σημείωμα στο οποίο παρέθετε τα γεγονότα της υπόθεσης και ζητούσε όπως ο Γενικός Εισαγγελέας ενημερωθεί για το αποτέλεσμα των ενεργειών που έγιναν αλλά και για την εισήγηση του όπως ο Vujic μην κατηγορηθεί και χρησιμοποιηθεί ως μάρτυρας κατηγορίας. Η εισήγηση του αυτή εξετάστηκε και εγκρίθηκε από τον Γενικό Εισαγγελέα κατά τη διάρκεια της 16.6.2011, ημερομηνία κατά την οποία και λήφθηκε η ανακριτική κατάθεση του Vujic. Όπως δε εξήγησε, το πρόσωπο που ενέπλεξε τους Κατηγορούμενος για πρώτη φορά σε σχέση με τα υπό κρίση αδικήματα ήταν ο Vujic και για το λόγο αυτό εκδόθηκαν εναντίον τους εντάλματα σύλληψης στις 9.6.2011 (βλέπε Τεκμήριο 29) και ακολούθως ευρωπαϊκά εντάλματα σύλληψης στις 24.6.2011 (βλέπε Τεκμήριο 30), ενώ αυτοί συνελήφθηκαν στις 8.1.2017 κατόπιν εντοπισμού τους στην Αθήνα από την Αστυνομία με βάση πληροφορία ημερομηνίας 21.12.2016 (βλέπε Τεκμήριο 31). Τα εντάλματα σύλληψης που είχαν εκδοθεί στις 9.6.2011 εκτελέστηκαν στο αεροδρόμιο Λάρνακας στις 23.1.2017 (βλέπε Τεκμήριο 32). Ο μάρτυρας αναφέρθηκε περαιτέρω στις ενέργειες που έγιναν προς το σκοπό εντοπισμού των Κατηγορουμένων τόσο στην Κύπρο όσο και μέσω της Interpol και στα πλαίσια αυτά κατέθεσε ως τεκμήρια σχετικά ημερολόγια ενεργείας (Τεκμήρια 33 και 35), κατάθεση που λήφθηκε από τον γιο των Κατηγορουμένων Ανδρέα Ηροδότου όπου αυτός ερωτήθηκε για το που βρίσκονταν οι γονείς του (Τεκμήριο 34), επιστολή του εν λόγω Ανδρέα Ηροδότου προς τον Υπουργό Δικαιοσύνης ημερομηνίας 28.6.2013 μαζί με δέσμη επιστολών-αλληλογραφία του δικηγόρου των Κατηγορουμένων και του Αρχηγού Αστυνομίας και Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας (Τεκμήριο 37) και αλληλογραφία των αρμοδίων αρχών σε σχέση με τις προσπάθειες εκτέλεσης των Ευρωπαϊκών Ενταλμάτων Σύλληψης (Τεκμήριο 36). Ο μάρτυρας περαιτέρω ανέφερε ότι στα πλαίσια των ερευνών οι οποίες διενεργήθηκαν για σκοπούς διερεύνησης της υπόθεσης, η Αστυνομία είχε απευθυνθεί στον Έφορο Εταιρειών σε σχέση με την εταιρεία Prima Training Company Ltd και
(1)κατά πόσον αυτή η εταιρεία που φέρεται να εκδίδει το πιστοποιητικό εκπαίδευσης/Τεκμήριο 3Β υπήρχε και
(2)κατά πόσον το αναφερόμενο σε αυτό πρόσωπο Josef Marokian είχε οποιαδήποτε σχέση με οποιαδήποτε εταιρεία εγγεγραμμένη στην Κύπρο. Σύμφωνα δε με τη δέσμη εγγράφων που κατατέθηκε ως Τεκμήριο 28 και με βάση τα έγγραφα που τηρούνται μέχρι τις 10.6.2011 στο Αρχείο του Εφόρου Εταιρειών, δεν υπάρχει εταιρεία με το όνομα Prima Training Ltd. Παρομοίως, από έλεγχο που έγινε στο μηχανογραφημένο σύστημα του Εφόρου Εταιρειών, ο Josef Μarokian δεν ήταν διευθυντής, γραμματέας ή μέτοχος σε οποιοδήποτε εγγεγραμμένο οργανισμό. Περαιτέρω, ο μάρτυρας αναφέρθηκε στον έλεγχο του συστήματος ωραρίου του προσωπικού στο ξενοδοχείο Four Seasons και υιοθέτησε τα όσα καταγράφονται για το σκοπό αυτό στο σχετικό ημερολόγιο ενεργείας/Τεκμήριο 7 (σε σχέση με το θέμα αυτό έγινε αναφορά από τους Μ.Κ. 2 και 7), όπως και στις ανακριτικές καταθέσεις που λήφθηκαν από τους Κατηγορούμενους 1 και 2 (Τεκμήρια 17 και 45) στις 19.4.2011 σε σχέση με τα αδικήματα δεκασμού δημοσίου λειτουργού, πλαστογραφίας και κυκλοφορίας πλαστού εγγράφου, κατάχρησης εξουσίας κ.ά. Οι δυο αυτές καταθέσεις λήφθηκαν από τους Κατηγορούμενους όταν ήρθαν σε κάποια στιγμή στην Κύπρο από το εξωτερικό και κλήθηκαν και έδωσαν κατάθεση. Ακολούθως, ενημέρωσαν την Αστυνομία ότι επρόκειτο να μεταβούν εκ νέου στο εξωτερικό και προτού το πράξουν δεν τους επιδόθηκε οποιοδήποτε κατηγορητήριο. Ο μάρτυρας τόνισε ότι η διερεύνηση της παρούσας υπόθεσης και δη των υπό κρίση αδικημάτων ξεκίνησε τον Μάιο του 2011. Ερωτηθείς κατά πόσον στα χέρια της Αστυνομίας βρίσκεται οποιοδήποτε έγγραφο που να καταδεικνύει πως οι Κατηγορούμενοι γνώριζαν ότι αναζητούνταν, ο κ Πιτσιλλής απάντησε αρνητικά τονίζοντας, ωστόσο, ότι από τα στοιχεία που έχει στην κατοχή της η Αστυνομία φαίνεται ότι οι Κατηγορούμενοι ήταν ενήμεροι επί τούτου εφόσον από το συγγενικό τους περιβάλλον γίνονταν προσπάθειες όπως αυτοί επιστρέψουν στην Κύπρο υπό συγκεκριμένους όρους. Μαρτυρία σε σχέση με την πρόθεση των Κατηγορουμένων να επιστρέψουν στην Κύπρο υπό προϋποθέσεις Σε σχέση με το θέμα αυτό και σε συνέχεια των όσων κατέθεσε ο Μ.Κ. 10 ο οποίος έκανε παράλληλα αναφορά στις προσπάθειες που καταβλήθηκαν προς το σκοπό εντοπισμού των Κατηγορουμένων 1 και 2 μετά την έκδοση ενταλμάτων σύλληψης εναντίον τους στις 9.6.2011, μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου δόθηκε από τον Μ.Κ. 8 Αστυνόμο Α' Γιαννάκη Γεωργίου, ο οποίος κατά το έτος 2015 υπηρετούσε ως Διευθυντής του Τμήματος Καταπολέμησης Εγκλήματος στο Αρχηγείο Αστυνομίας. Σύμφωνα με τον κ Γεωργίου, περί τις αρχές Φεβρουαρίου 2015, φιλικό του πρόσωπο που ασκεί το επάγγελμα του λογιστή στη Λεμεσό, του ανέφερε ότι κάποιοι συγγενείς των Κατηγορουμένων επιθυμούσαν να τον συναντήσουν. Πράγματι, αυτή η συνάντηση διευθετήθηκε στο γραφείο του λογιστή όπου ο κ. Κανάκης, συγγενής του Κατηγορούμενου 1, του ανέφερε ότι οι Κατηγορούμενοι και η θυγατέρα τους επιθυμούσαν να επιστρέψουν στην Κύπρο για να παραδοθούν και να λήξει το όλο θέμα για το οποίο καταζητούνταν, νοουμένου, όμως, ότι ο κ. Γεωργίου υποσχόταν πως:
(1)δεν θα παρέμεναν υπό κράτηση και
(2)δεν θα γίνονταν έκτροπα στο Δικαστήριο κατά την προσαγωγή τους. Ο ίδιος τους απάντησε ότι το κατά πόσον οι Κατηγορούμενοι θα παρέμεναν υπό κράτηση ήταν θέμα που αφορούσε τη Νομική Υπηρεσία και ανέλαβε να έρθει σε επαφή προς το σκοπό αυτό και να επανέλθει. Ακολούθως επικοινώνησε με τη Νομική Υπηρεσία και ανέφερε τα όσα είχαν λεχθεί στην εν λόγω συνάντηση, οπότε και του αναφέρθηκε ότι το αίτημα αυτό δεν μπορούσε να γίνει δεκτό. Σε νέα συνάντηση που είχε ο μάρτυρας με τον κ Κανάκη τον ενημέρωσε για την απάντηση της Νομικής Υπηρεσίας και αυτός με τη σειρά του ανέφερε πως θα την μετέφερε στους Κατηγορούμενους και θα επανερχόταν. Έκτοτε, όμως, δεν υπήρξε οποιαδήποτε ανταπόκριση και/ή επικοινωνία μαζί του. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας ανέφερε ότι από τη συνομιλία που είχε με τον Κανάκη είχε αντιληφθεί ότι ο ίδιος είχε μιλήσει με τους Κατηγορούμενους αφού είχε αφήσει να νοηθεί ότι είχε συζητήσει το θέμα μαζί τους, παρόλο που δεν του είχε υποδειχθεί οποιαδήποτε γραπτή εξουσιοδότηση προς το σκοπό αυτό. Μαρτυρία Υπεράσπισης Όπως έχει ήδη σημειωθεί και πιο πάνω, αφού κλήθηκε σε απολογία ο μεν Κατηγορούμενος 1 προέβηκε σε ανόμωτη δήλωση ενώ η Κατηγορούμενη 2 παρέμεινε σιωπηλή. Η δήλωση του Κατηγορούμενου 1 η οποία είναι καταγεγραμμένη στο Έγγραφο Α το οποίο κατατέθηκε στο Δικαστήριο έχει ως ακολούθως (παρατίθεται αυτούσιο το περιεχόμενο της):
  1. Ονομάζομαι Ηρόδοτος Ηροδότου και είμαι ο Κατηγορούμενος 1 εις την παρούσαν ποινική υπόθεση. Είμαι πρώην στρατιωτικός, Αντισυνταγματάρχης εν αποστρατεία.
  2. Είμαι νυμφευμένος με την Νίτσα Ηροδότου η οποία είναι η Κατηγορούμενη 2 εις την παρούσαν ποινική υπόθεση και έχουμε δύο παιδιά, τον Ανδρέα και την Έφη.
  3. Η Έφη είναι κατηγορούμενη εις την ποινική υπόθεση υπ'αριθμό 747/2017 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας η οποία ευρίσκεται τώρα υπό εκδίκαση. Ως αποτέλεσμα τούτου εγώ, η σύζυγος μου και η κόρη μου ευρισκόμεθα τους τελευταίους πέντε σχεδόν μήνες υπό κράτηση εις τις Κεντρικές Φυλακές. Ολόκληρη σχεδόν η οικογένεια μου ευρίσκεται εις την φυλακή.
  4. Ο εφιάλτης τον οποίο ζει η οικογένεια μου ξεκίνησε την 27/12/2007 όταν η κόρη μου ενεπλάκει σε τροχαίο δυστύχημα με αποτέλεσμα να χάσει τραγικά την ζωή του ένα νεαρό παιδί, ο Αιμίλιος Ιωάννου συνομήλικο σχεδόν τότε της κόρης μου. Ήταν ένα δυστύχημα όμως, το οποίο μπορούσε δυστυχώς να συμβεί σ οποιονδήποτε.
  5. Από την ημερομηνία εκείνη άλλαξε ριζικά η ζωή της οικογένειας μου η οποία μέχρι τότε κυλούσε μέσα σε φυσιολογικά πλαίσια. Είμαι βέβαιος ότι με τραγικό τρόπο δυστυχώς διασαλεύθηκε και η φυσιολογική ζωή της οικογένειας του Αιμίλιου Ιωάννου. Μακάρι να μπορούσαμε να γυρίσουμε τον χρόνο πίσω αλλά δυστυχώς είναι αδύνατο.
  6. Η κόρη μου αντιμετωπίσθηκε σαν ένας εγκληματίας. Όχι σαν πρόσωπο που ενεπλάκει άθελα της σε δυστύχημα. Έπρεπε να συνδυάσει τις σπουδές της με ατέλειωτες δικαστικές διαδικασίες. Ήδη μετά από 10 χρόνια και ακόμα οι δικαστικές διαδικασίες συνεχίζονται. Δεν κατηγορώ κανένα αλλά ο τρόπος που την χειρίστηκε η Κοινωνία αλλά και εμάς ως γονείς της, έχει στιγματίσει για πάντα την ζωή μας.
  7. Σαν οικογένεια, από την πρώτη στιγμή συμπαρασταθήκαμε της κόρης μου. Και εγώ και η μητέρα της και ο αδελφός της αλλά και η ευρύτερη οικογένεια. Πάντοτε όμως με νόμιμο τρόπο. Ποτέ δεν ζήτησα από κανένα να κάνει οτιδήποτε παράνομο. Ούτε βεβαίως και η σύζυγος μου. Ο κάθε γονιός θα προσπαθούσε να βοηθήσει το παιδί του. Αυτό κάναμε και εγώ και η μητέρα της. Επαναλαμβάνω, με νόμιμο τρόπο. Τίποτα παράνομο.
  8. Απορρίπτω κατηγορηματικά τις κατηγορίες εναντίον μου. Δηλώνω αθώος.» Από την πλευρά του Κατηγορούμενου 1 κλήθηκαν και κατέθεσαν δυο μάρτυρες υπεράσπισης. Πρόκειται για την κα Κατερίνα Αναστασίου (Μ.Υ. 1) και τον κ Μόδεστο Μοδέστου (Μ.Υ. 2). Η Μ.Υ. 1 Κατερίνα Αναστασίου εργάζεται ως Βοηθός Γραμματειακός Λειτουργός στο Τμήμα Μετανάστευσης. Ανάμεσα στα καθήκοντα της είναι και η εξέταση των φακέλων των αλλοδαπών για έκδοση αδειών παραμονής και εργασίας. Σε σχέση με την παρούσα υπόθεση έχει δώσει κατάθεση στην Αστυνομία (Τεκμήριο 46) όπου ερωτηθείσα αναφορικά με τον φάκελο αρ. Α980435 του αλλοδαπού Goran Vujic αναφέρει ότι ο συγκεκριμένος αλλοδαπός από την Γιουγκοσλαβία, με ημερ. γενν. 20.1.1973, φαίνεται να αφίχθηκε για πρώτη φόρα στην Κύπρο στις 10.2.1998 για να εργαστεί ως εργάτης στην εταιρεία παρασκευής φαγητού Costakis Constructions Prepared Quality Foods Ltd, στη Λεμεσό. Του δόθηκε άδεια παραμονής στην Κύπρο και εργασίας στην πιο πάνω εταιρεία με αριθμό ARC5314158, η οποία άδεια ανανεωνόταν μέχρι τις 2.6.2002 (final), δηλαδή είχε συμπληρώσει τον μέγιστο χρόνο των τεσσάρων ετών παραμονής και εργασίας στην Κύπρο και δεν δικαιούτο ανανέωση. Κατόπιν αίτησης του εργοδότη του Costakis Constructions Ltd, ο Υπουργός Εσωτερικών ενέκρινε την παράταση παραμονής και εργασίας του στην Κύπρο μέχρι τις 31.12.2002 ώστε να μπορέσει ο εργοδότης του να τον αντικαταστήσει με άλλο υπάλληλο. Σύμφωνα με το περιεχόμενο του φακέλου, ο αλλοδαπός αναχώρησε από την Κύπρο για την πατρίδα του στις 17.6.
  9. Στις 3.8.2002 ο αλλοδαπός αφίχθηκε εκ νέου στην Κύπρο και την ίδια ημέρα υπέβαλε αίτηση ώστε να του παραχωρηθεί άδεια ως επισκέπτης. Αυτός αναχώρησε από την Κύπρο στις 22.1.2003 και αφίχθηκε εκ νέου στην Κύπρο στις 28.2.2003 και πάλι ως επισκέπτης. Σύμφωνα με το ερυθρό 112 του φακέλου, στις 7.3.2003 ο αλλοδαπός κατηγορήθηκε γραπτώς για το αδίκημα της κλοπής τηλεφώνου και αφέθηκε ελεύθερος για να κλητευθεί αργότερα. Στις 12.3.2003 ο αλλοδαπός αναχώρησε από την Κύπρο. Στις 2.6.2003 ο εργοδότης «Costakis Constructions Prepared Quality Foods Ltd» αποτάθηκε για να εργοδοτήσει εκ νέου τον αλλοδαπό, πλην όμως το αίτημα απορρίφθηκε γιατί ενόσω ο αλλοδαπός βρισκόταν στην Κύπρο κατηγορήθηκε για κλοπή. Στη συνέχεια το δικηγορικό γραφείο Ερμής Στυλιανίδης & Σία απέστειλε επιστολές στην Διευθύντρια του Τμήματος Μετανάστευσης ώστε να δοθεί στον αλλοδαπό άδεια παραμονής και εργασίας στην πιο πάνω εταιρεία. Το αίτημα για επανεργοδότηση του αλλοδαπού στην πιο πάνω εταιρεία απορρίφθηκε. Του δόθηκε όμως άδεια παραμονής ως επισκέπτης για σκοπούς παρουσίας του στο Δικαστήριο σε σχέση με το αδίκημα της κλοπής για το οποίο κατηγορείτο. Ο αλλοδαπός αφίχθηκε την Κύπρο στις 22.6.2003 και του δόθηκε άδεια παραμονής ως επισκέπτης για σκοπούς παρουσίασης του στη δίκη που εκκρεμούσε εναντίον του. Η άδεια αυτή είχε ισχύ μέχρι τις 30.10.
  10. Ακολούθως ο δικηγόρος του αλλοδαπού με επιστολή του ζητούσε να δοθεί άδεια στον αλλοδαπό για να εργοδοτηθεί και πάλι στην πιο πάνω εταιρεία εφόσον ο αλλοδαπός δεν καταδικάστηκε για το αδίκημα και η διαδικασία διακόπηκε με οδηγίες του Γενικού Εισαγγελέα. Ο φάκελος του αλλοδαπού δόθηκε στην Επίτροπο Διοικήσεως όπου και η ίδια με επιστολή της προς τον δικηγόρο του αλλοδαπού, τον ενημερώσει ότι ο λόγος απόρριψης της αίτησης για εργασία είναι η πάροδος του χρονικού διαστήματος για το οποίο ο αλλοδαπός δικαιούτο να παραμείνει και εργάζεται στην Κύπρο. Σύμφωνα και πάλι με τον φάκελο και τα όσα καταγράφονται στην κατάθεση της κας Αναστασίου, στις 2.6.2005 εκδόθηκε διάταγμα απέλασης του αλλοδαπού γιατί συνέχισε να παραμένει παράνομα στην Κύπρο, το οποίο δεν εκτελέστηκε λόγω μη εντοπισμού. Στις 7.9.2005 ο δικηγόρος του αλλοδαπού Ν. Συλλούρη παρουσίασε έγγραφο προσφυγής του αλλοδαπού εναντίον της Λειτουργού Μετανάστευσης, σύμφωνα με το σημείωμα 48 εντός του φακέλου. Με βάση το σημείωμα 53 του φακέλου, από έλεγχο της ΥΑΜ δεν εντοπίστηκε τέτοια προσφυγή από μέρους του αλλοδαπού ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου και ο δικηγόρος Ν. Συλλούρης δεν ήταν σε θέση να δώσει στοιχεία του τόπου διαμονής του αλλοδαπού. Το Τμήμα Μετανάστευσης απέστειλε επιστολή στης 9.3.2006 στον τόπο διαμονής που ήταν αρχικά δηλωμένος ως διαμονή του αλλοδαπού, με την οποία τον καλούσε να αναχωρήσει άμεσα από την Κύπρο καθότι παρέμενε παράνομα. Σε σχέση με το θέμα αυτό είχε επίσης ενημερωθεί γραπτώς και το δικηγορικό γραφείο Μάριος Γαβριηλίδης το οποίο είχε αποστείλει επιστολή στις 12.12.2005 εκ μέρους του αλλοδαπού με την οποία ζητείτο να του δοθεί άδεια με το καθεστώς του επί μακρόν διαμένοντα. Με βάση το ερυθρό 234 του φακέλου, τα στοιχεία του αλλοδαπού τοποθετήθηκαν στον κατάλογο αναζητουμένων προσώπων στις 6.7.2006 καθότι αυτός παρέμενε παράνομα στην Κύπρο. Η μάρτυρας σημείωσε περαιτέρω ότι τόσο ο δικηγόρος Μάριος Γαβριηλίδης όσο και ο Ν. Συλλούρης συνέχισαν να αποστέλλουν επιστολές για παραχώρηση άδειας στον αλλοδαπό για επί μακρόν διαμονή, αίτημα το οποίο απορρίφθηκε και ενημερώθηκαν με επιστολές και οι δύο δικηγόροι. Σύμφωνα με το Ερυθρό 245 και επιστολή του Υπαλλήλου του Υπ. Εσωτερικών Κώστα Γρηγοριάδη ημερομηνία 13.3.2008, ο αλλοδαπός συνελήφθη και ενώ ετοιμαζόταν για απέλαση, δόθηκαν οδηγίες όπως αφεθεί ελεύθερος με οδηγίες του Γενικού Διευθυντή του Υπουργείου Εσωτερικών χωρίς ωστόσο να αναφέρεται η ημερομηνία της σύλληψης του. Σύμφωνα με το ερυθρό 246, στις 18.3.2008 δόθηκαν οδηγίες από τον Γενικό Διευθυντή του Υπουργείου Εσωτερικών για προώθηση της απέλασης του αλλοδαπού. Στις 22.3.2008 ο αλλοδαπός απελάθηκε για την χώρα του (ερυθρό 248). Στη συνέχεια κατόπιν αιτήματος του δικηγόρου του, τα στοιχεία του αλλοδαπού αφαιρέθηκαν από τον κατάλογο αναζητουμένων προσώπων. Στις 7.11.2008 (ερυθρό 318) ο αλλοδαπός αφίχθηκε στην Κύπρο με άδεια παραμονής ως επισκέπτης μέχρι 6.2.2009 (ερυθρό 277). Η άδεια του ως επισκέπτης ανανεώθηκε μέχρι 6.5.2009 (ερυθρό 289). Ακολούθως η εταιρεία ΝΙΜΟΝΙΑ ΛΤΔ, με επιστολή της προς τον Υπουργό Εσωτερικών, στην οποία δεν αναγράφεται ημερομηνία, ζήτησε άδεια για εργοδότηση του αλλοδαπού ως σκηνοθέτη για ρωσικό δελτίο ειδήσεων στον τηλεοπτικό σταθμό ΝΤV. Το αίτημα εγκρίθηκε στις 21.5.
  11. Στις 18.9.2009 η πιο πάνω εταιρεία υπέβαλε αίτηση για εργοδότηση του αλλοδαπού και του δόθηκε άδεια εργασίας μέχρι 6.5.
  12. Με δεδομένη την τελευταία άδεια του αλλοδαπού που έληξε στις 6.5.2010, αυτός έκτοτε διέμενε παράνομα στην Κύπρο. Όπως παρατήρησε η μάρτυρας στα πλαίσια της αντεξέτασης της, όταν ένας αλλοδαπός/υπήκοος τρίτης χώρας παραμείνει στη Δημοκρατία πέραν των 4 ετών, προκειμένου να δοθεί νέα άδεια παραμονής ή εργασίας, είναι αναγκαία μόνο η έγκριση του Υπουργού Εσωτερικών. Ο κ Μόδεστος Μοδέστου ήταν ο δεύτερος μάρτυρας υπεράσπισης για τον Κατηγορούμενο
  13. Στο παρόν στάδιο είναι Διοικητής της ΕΜΑΚ και εργάζεται στην Κοφίνου. Για τους σκοπούς της κυρίως εξέτασης του υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσης του στην Αστυνομία (Τεκμήριο 47) όπως επίσης υιοθέτησε τις απαντήσεις που ο ίδιος έδωσε στα πλαίσια της μαρτυρίας του στην ποινική υπόθεση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού υπ. αρ. 27214/12 εναντίον του δικηγόρου Γεώργιου Κονναρή όπου κλήθηκε και κατέθεσε ως μάρτυρας κατηγορίας (τα πρακτικά της εν λόγω διαδικασίας ημερομηνίας 17.10.2014 κατατέθηκαν ως Τεκμήριο 48). Όπως, λοιπόν, αναφέρει στην κατάθεση του κατά τον ουσιώδη χρόνο, η σύζυγος του Φρύνη Μοδέστου διατηρούσε κατάστημα πώλησης κινητών τηλεφώνων και ηλεκτρονικών ειδών στο flea market στη Λεμεσό. Ο Goran Vujic (Μ.Κ. 1) ήταν πελάτης του καταστήματος και λόγω των γνώσεων του στην επιδιόρθωση κινητών τηλεφώνων περί το έτος 2007 οι δυο τους έγιναν φίλοι. Περί τις αρχές του 2008 ο Goran συνελήφθηκε λόγω παράνομης παραμονής και μετά την απέλαση του, εντός του έτους 2008, ο Goran επικοινώνησε μαζί του, αναφέροντας του ότι επιθυμούσε να επιστρέψει στην Κύπρο για να διευθετήσει τις περιουσιακές του υποχρεώσεις και προς τούτου έστελνε διάφορες επιστολές στο Τμήμα Αλλοδαπών, μέσω του δικηγόρου Μάριου Γαβριηλίδη από τη Λεμεσό. Ακολούθως, περί τα τέλη Οκτωβρίου 2008 ο μάρτυρας μετέβηκε στην Σερβία για κάποια άλλα προσωπικά του θέματα και στις 6.11.2008 ο Goran επέστρεψε μαζί του στην Κύπρο εφόσον είχε στο μεταξύ εξασφαλίσει άδεια για επιστροφή στην Κύπρο για περίοδο 15 ημερών. Προτού λήξει η 15νθήμερη άδεια του, ο Goran τον παρακάλεσε αν μπορούσε να του εξασφαλίσει άδεια παραμονής για περίοδο τριών μηνών και προς τούτο και με τη συγκατάθεση του κ. Μοδέστου ετοιμάστηκε επιστολή από τον Goran προς τον Υπουργό Εσωτερικών με την οποία ζητούσε άδεια παραμονής για περίοδο τριών μηνών αφού θα φιλοξενείτο από τον μάρτυρα. Πράγματι η άδεια αυτή εξασφαλίστηκε μέχρι τις 5.2.
  14. Προτού λήξει η πιο πάνω άδεια, ο Goran αποτάθηκε ξανά στον Υπουργό Εσωτερικών και εξασφάλισε παράταση μέχρι τις 6.5.
  15. Μετά την επιστροφή του στην Κύπρο τον Νοέμβριο του 2008, ο Goran ήταν συνεργάτης του καταστήματος της συζύγου του κ. Μοδέστου και επιδιόρθωνε ηλεκτρικές συσκευές και κινητά τηλέφωνα. Ο Κατηγορούμενος 1 με τον οποίο ο μάρτυρας διατηρούσε φιλικές σχέσεις επισκεπτόταν το κατάστημα αυτό όπου και γνώρισε τον Goran. Στα πλαίσια αυτά ο Goran γνώριζε ότι ο γιος του Κατηγορούμενου 1 ήταν διευθυντής του καναλιού NTV και λόγω των γνώσεων του στα ηλεκτρολογικά ζήτησε από τον κ. Μοδέστου να μιλήσει με τον Κατηγορούμενο 1 ώστε να προσληφθεί στο κανάλι. Στα πλαίσια αυτά, περί τα τέλη Ιανουαρίου με αρχές Φεβρουαρίου του 2009 ο κ. Μοδέστου διευθέτησε συνάντηση του Goran μαζί με τον Κατηγορούμενο 1 στην καφετέρια Άιφελ στη Λεμεσό. Εκεί, αφού συζήτησαν σχετικά με το θέμα, ο Κατηγορούμενος 1 είπε στον Goran ότι επρόκειτο να μιλήσει με τον γιο του Ανδρέα και να διευθετήσει ραντεβού μεταξύ τους ώστε να εξετάσει το ενδεχόμενο πρόσληψης του Goran στο κανάλι. Ακολούθως, μετά την πάροδο λίγων ημερών, περί τον Φεβρουάριο του 2009, ο Goran συναντήθηκε στο κανάλι με τον Ανδρέα Ηροδότου, όπου και προσλήφθηκε ως συντηρητής μηχανημάτων. Στην πορεία προέκυψε και το ρωσικό κανάλι στο οποίο και ο Goran είχε εμπλοκή τόσο στην προετοιμασία του όσο και κατά τη διάρκεια εκφώνησης του στη ρωσική γλώσσα. Στα πλαίσια της εργοδότησης του ο Goran λάμβανε μισθό περί τα €1000 μηνιαίως και εργάστηκε στο κανάλι μέχρι το τέλος του
  16. Όπως δε σημείωσε ο κ. Μοδέστου, ο ίδιος είχε μεταφέρει τον Goran στο Γραφείο Εργασίας όπου και κατέθεσε τα έγγραφα που απαιτούνταν για σκοπούς εξασφάλισης της σχετικής άδειας. Στα πλαίσια της μαρτυρίας του ο κ. Μοδέστου ανέφερε ότι λόγω της φιλικής σχέσης του με τον Κατηγορούμενο 1 είχε παρακολουθήσει αρκετές δικασίμους της υπόθεσης με αρ. 10140/2008 που αντιμετώπιζε η Έφη Ηροδότου, όπως επίσης είχε γνωρίσει τους συνηγόρους υπεράσπισης της Έφης. Επίσης, είχε ενημερωθεί από τον Κατηγορούμενο 1 ότι ο Goran επρόκειτο να καταθέσει στη δίκη ως μάρτυρας υπεράσπισης ώστε να αναλύσει το σύστημα των ωρών εργασίας των υπαλλήλων του ξενοδοχείου Four Seasons. Το γεγονός αυτό δεν εξέπληξε τον κ. Μοδέστου εφόσον γνώριζε τις ικανότητες του Goran στο τομέα των ηλεκτρολογικών. Αργότερα δε, ο Goran τον ενημέρωσε για το γεγονός της μαρτυρίας του και ότι ήταν κάτι εύκολο εφόσον γνώριζε το συγκεκριμένο σύστημα. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας ανέφερε ότι όταν οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 ήρθαν στην Κύπρο και ανακρίθηκαν από την Αστυνομία είχαν επισκεφθεί την οικία του όπου και τον συνάντησαν. Έκτοτε, ωστόσο, δεν είχαν οποιαδήποτε επικοινωνία εφόσον το τηλέφωνο τους είχε απενεργοποιηθεί. Κατά τη διάρκεια της απουσίας των Κατηγορουμένων από την Κύπρο, ο ίδιος είχε επικοινωνία με τον γιο τους Ανδρέα ώστε να ενημερώνεται για αυτούς χωρίς, ωστόσο, να ρωτήσει ή να πληροφορηθεί για το που βρίσκονταν. Στην πορεία, ενημερώθηκε ότι οι Κατηγορούμενοι και η Έφη αναζητούνταν και σε σχέση με το θέμα αυτό είχε ερωτηθεί και από την Αστυνομία. Αξιολόγηση Μαρτυρίας Έχοντας παραθέσει την μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου από όλες τις πλευρές, θα προχωρήσω στην αξιολόγηση αυτής με βάση το περιεχόμενο, την ποιότητα και τη σύγκριση της με την υπόλοιπη ενώπιον μου μαρτυρία και αφού έχω καθοδηγηθεί από σειρά παραγόντων όπως, μεταξύ άλλων, τη σαφήνεια και αμεσότητα των απαντήσεων, την ύπαρξη ή μη υπερβολών ή ουσιωδών αντιφάσεων, την ύπαρξη οποιουδήποτε προσωπικού συμφέροντος ή προκατάληψης και διάφορα άλλα στοιχεία. Επισημαίνεται περαιτέρω ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας έγινε στη βάση του συνόλου αυτής και όχι μικροσκοπικά ή αποσπασματικά και στα πλαίσια αυτά έλαβα υπόψη μου τις αρχές που έχει καθιερώσει η σχετική νομολογία ως προς το θέμα της αξιολόγησης της μαρτυρίας (βλέπε μεταξύ άλλων Αυξεντίου v. Δίγκλη
(2007)1 Α.Α.Δ. 1367, Χάρης Χρίστου v. Ευγενείας Khoreva
(2002)1 A.A.Δ. 454 και Παπαδοπούλου v Αστυνομίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 173). Αξιολόγηση Μ.Κ. 2-10 και Μ.Υ. 1 Προτού προχωρήσω στην αξιολόγηση της μαρτυρίας του κάθε προσώπου που κατέθεσε στο Δικαστήριο θα πρέπει να σημειώσω ότι με την εξαίρεση του Μ.Κ. 1, στο μεγαλύτερο μέρος της η υπόλοιπη μαρτυρία που προσκομίστηκε από την Κατηγορούσα Αρχή δεν αμφισβητήθηκε από την υπεράσπιση. Επίσης, και ερχόμενη στην μαρτυρία που προσκομίστηκε από την υπεράσπιση του Κατηγορούμενου 1 παρατηρείται ότι η μαρτυρία της Μ.Υ. 1 Κατερίνας Αναστασίου δεν αμφισβητήθηκε με οποιοδήποτε τρόπο από την συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής, η οποία, ωστόσο, αντεξέτασε εκτενώς τον Μ.Υ.
  1. Ο Μ.Κ. 2 κ. Μάριος Χατζηττοφής άφησε πολύ θετική εντύπωση στο Δικαστήριο. Στα πλαίσια της μαρτυρίας του επεξήγησε με λεπτομέρεια και σαφήνεια τον τρόπο λειτουργίας του λογισμικού συστήματος ωραρίου υπαλλήλων του ξενοδοχείου Four Seasons. Αξίζει δε να σημειωθεί ότι από την πλευρά του κ. Τριανταφυλλίδη δεν αμφισβητήθηκε η θέση του μάρτυρα ως προς το ότι ο ίδιος ήταν το πρόσωπο που εγκατέστησε το συγκεκριμένο σύστημα όπως και το ότι ο κ. Κυριάκος Κυριάκου ήταν το μοναδικό πρόσωπο που είχε τη δυνατότητα διαγραφής και επέμβασης στο σύστημα αυτό. Η μόνη ερώτηση που υποβλήθηκε στον Μ.Κ. 2 κατά την αντεξέταση του σε σχέση με το θέμα αυτό αφορούσε το κατά πόσον ο μάρτυρας γνώριζε εάν ο Κυριάκος Κυριάκου ή κάποιο άλλο άτομο εκ μέρους του ξενοδοχείου Four Seasons ανέφερε στον Μ.Κ. 1 οτιδήποτε σε σχέση με τον τρόπο λειτουργίας του συγκεκριμένου συστήματος. Επιπρόσθετα, ο μάρτυρας ήταν σαφής και σταθερός επί το ότι από την ημερομηνία έναρξης της λειτουργίας της εταιρείας ΜΜΗ Systems Development Ltd δεν έχει προσληφθεί οποιοδήποτε άτομο σερβικής καταγωγής και/ή οποιοδήποτε πρόσωπο με το όνομα Goran Vujic και ούτε ανατέθηκε σε τέτοιο πρόσωπο οποιαδήποτε εξωτερική εργασία. Να σημειωθεί ότι η δυνατότητα του χρήστη Κυριάκου Κυριάκου να διαγράφει κτυπήματα από το λογισμικό αυτό σύστημα επεξηγήθηκε με πληρότητα και επάρκεια από τον μάρτυρα σε συνάρτηση με τις ενέργειες και έλεγχο που έγιναν στην παρουσία μελών της Αστυνομίας όπως καταγράφεται στο σχετικό Ημερολόγιο Ενεργείας/Τεκμήριο
  2. Με την ίδια σαφήνεια επεξηγήθηκε το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 2 το οποίο εκτυπώθηκε σε προγενέστερη ημερομηνία, ήτοι στις 26.5.2009, από τον Κυριάκο Κυριάκου (Μ.Κ.7). Κρίνω δε ορθό να σημειώσω ότι η αναφορά του ΜΚ. 2 κατά την αντεξέταση του επί το ότι ο ίδιος έχει σπουδάσει λογιστικά και είναι αυτοδίδακτος σε σχέση με την δημιουργία και εφαρμογή λογισμικών προγραμμάτων δεν επηρεάζει την πιο πάνω κρίση μου. Το Δικαστήριο έχει ικανοποιηθεί ως προς την γνώση και ικανότητα του μάρτυρα να τοποθετηθεί επί του τρόπου λειτουργίας του συστήματος τόσο λόγω της προσωπικής και άμεσης εμπλοκής του σε αυτό όσο και λόγω της 18χρονης εμπειρίας του στο συγκεκριμένο τομέα. Ερχόμενη, τέλος, στη θέση του Μ.Κ. 2 κατά την αντεξέταση του σε σχέση με τα όσα καταγράφονται στο Τεκμήριο 2 και την αδυναμία του να ελέγξει κατά πόσον στις 27.12.2007 υπήρχε οποιαδήποτε εγγραφή στις ώρες εργασίας της Στέλλας Παναγιώτου η οποία διαγράφηκε, λόγω μη λειτουργίας του back up κατά τον εν λόγω χρόνο, παρατηρώ ότι το στοιχείο αυτό δεν υπέχει οποιασδήποτε σημασίας εφόσον η ουσία της ψευδούς (σύμφωνα με την θέση της Κατηγορούσας Αρχής) μαρτυρίας του Goran Vujic στην υπόθεση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού με αριθμό 10140/2008 αφορούσε το ότι ο ίδιος παρουσίασε τον εαυτό του ως τεχνικό του συστήματος, ενώ δεν ήταν, και υποστήριξε ότι δεν υπήρχε δυνατότητα επέμβασης ή διαγραφής, ενώ υπήρχε. Επιπροσθέτως, και σε σχέση με το Τεκμήριο 2 (Τεκμήριο 50 στην υπόθεση με αριθμό 10140/2008) ότι εάν η Στέλλα Παναγιώτου αποχωρούσε από την εργασία της, κάτι τέτοιο θα αποτυπωνόταν σε αυτό. Επομένως η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή. Τα όσα αναφέρθηκαν πιο πάνω ως προς την μαρτυρία του Μ.Κ. 2 Μάριου Χατζηττοφή είναι απόλυτα σχετικά και ισχύουν και σε σχέση με τη μαρτυρία του Μ.Κ. 7 Κυριάκου Κυριάκου ο οποίος ήταν ξεκάθαρος επί το ότι κατά το έτος 2009 ο ίδιος ήταν το μοναδικό πρόσωπο στο ξενοδοχείο Four Seasons που γνώριζε τη λειτουργία του συστήματος ωραρίου εργασίας των υπαλλήλων. Σαφής ήταν και στη θέση του επί το ότι ήταν ο μοναδικός χειριστής του συστήματος αυτού και στα πλαίσια αυτά είχε τη δυνατότητα επέμβασης και διαγραφής κτυπημάτων από το σύστημα. Τούτο δε επιβεβαιώνεται και στη βάση των όσων αναφέρονται στο Ημερολόγιο Ενεργείας ημερομηνίας 22.6.2011 (Τεκμήριο 7) όπου περιγράφεται η διαδικασία ελέγχου που έγινε στην παρουσία μελών της Αστυνομίας. Ο μάρτυρας αναγνώρισε το Τεκμήριο 2 ως το έντυπο που αφορούσε τις ώρες εργασίας της Στέλλας Παναγιώτου στις 27.12.2007 το οποίο παρέδωσε στον Κατηγορούμενο 1 στις 26.5.2009 κάτω από τις συνθήκες τις οποίες περιέγραψε, οι οποίες και δεν αμφισβητήθηκαν από την υπεράσπιση. Παρομοίως, σημαντικό να λεχθεί είναι πως ο κ Κυριάκου δεν αντεξετάστηκε επί της θέσης που προέβαλε επί το ότι σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχε με τον Κατηγορούμενο 1 στις 28.5.2009 ανέφερε στον τελευταίο ότι στο έντυπο-Τεκμήριο 2 μπορεί να μην φαίνονται χτυπήματα τα οποία όντως να έγιναν και να διαγράφηκαν τις επόμενες ημέρες, όπως επίσης ότι σύμφωνα με άτομα που εργάζονταν εκείνη την ημέρα στο ξενοδοχείο, η Στέλλα Παναγιώτου είχε απουσιάσει από την εργασία της για κάποιο χρονικό διάστημα κατόπιν σχετικής άδειας που έλαβε. Σε αυτή τη βάση, κρίνεται ότι η απουσία οποιασδήποτε σχετικής αναφοράς στην επιστολή η οποία επισυνάπτεται στην κατάθεση του (Τεκμήριο 24) και η μη απόσυρση της εν λόγω επιστολής δεν υπέχουν οποιασδήποτε σημασίας. Έχοντας υπόψη τα πιο πάνω αποδέχομαι τη μαρτυρία του κ Κυριάκου Κυριάκου ως αληθή. Η μαρτυρία της Μ.Κ. 3 Αστ. 2041 Μαρίας Πενταλιώτου γίνεται επίσης αποδεκτή στην ολότητα της. Στα πλαίσια της μαρτυρίας της αναφέρθηκε στην εμπειρία και γνώση της αναφορικά με τη χρήση του διαδικτύου όπως επίσης επεξήγησε τη διαδικασία που ακολούθησε σε σχέση με την έρευνα, εντοπισμό και εκτύπωση των όσων προκύπτουν από το Τεκμήριο
  3. Κατέθεσε με αμεροληψία και αντικειμενικότητα και η μαρτυρία της δεν αμφισβητήθηκε από την υπεράσπιση. Η μαρτυρία του Μ.Κ. 5 Μιχάλη Αριστείδου γίνεται επίσης αποδεκτή. Ο κ. Αριστείδου κατέθεσε με ειλικρίνεια όλα όσα ερωτήθηκε από τους συνηγόρους των δύο πλευρών ενώ δεν διαπιστώθηκε οποιαδήποτε πρόθεση του να βοηθήσει οποιονδήποτε με την μαρτυρία του. Ο κ. Αριστείδου αναφέρθηκε στην ουσία σε τρία ζητήματα που αφορούν στην παρούσα υπόθεση:
(1)Ο ίδιος ήταν ο σκηνοθέτης του ρωσικού δελτίου ειδήσεων στο κανάλι ΝΤV, ενώ ο Μ.Κ. 1 έκανε το autocue και τις μεταφράσεις του δελτίου,
(2)Κατά την επίσκεψη του στο γραφείο του κ. Κονναρή προτού ο ίδιος καταθέσει στα πλαίσια της δίκης της Έφης Ηροδότου συνάντησε τον Μ.Κ. 1 μαζί με τον Κατηγορούμενο 1, και
(3)Την ημέρα κατά την οποία ο ίδιος έδωσε μαρτυρία, οπότε κατέθεσε στη δίκη της Έφης Ηροδότου και ο Μ.Κ. 1, παρόντες στην αίθουσα ήταν μεταξύ άλλων οι Κατηγορούμενοι 1 και
  1. Όλα τα πιο πάνω δεν αμφισβητήθηκαν από την συνήγορο υπεράσπισης ενώ ο μάρτυρας ανέφερε με κάθε ειλικρίνεια ότι οι Κατηγορούμενοι ουδέποτε του ζήτησαν να προβεί σε οποιαδήποτε αλλοίωση της κασέτας την οποία επρόκειτο να καταθέσει στο Δικαστήριο. Παρατηρώ, τέλος, ότι από τα όσα ο μάρτυρας κατέθεσε στο Δικαστήριο δεν διαφάνηκε (ως η προσπάθεια της υπεράσπισης) ότι η εργοδότηση του Μ.Κ. 1 στο κανάλι NTV είχε συνδυαστεί με τη μετάδοση του ρωσικού δελτίου ειδήσεων αφενός λόγω του ότι ο κ. Ανδρέας Ηροδότου του σύστησε τον Μ.Κ. 1 ως τον νέο τεχνικό του σταθμού, αφετέρου λόγω της διευκρίνισης στην οποία προέβηκε ο μάρτυρας τονίζοντας ότι από τον Απρίλιο του 2010 δεν είχε ξαναδεί τον Μ.Κ. 1 εφόσον ο ίδιος είχε αποχωρήσει από το κανάλι και όχι συνεπεία της διακοπής του ρωσικού δελτίου ειδήσεων. Σε σχέση με τη μαρτυρία της Μ.Κ. 6 Δέσποινας Στυλιανού παρατηρείται ότι και αυτή γίνεται αποδεκτή έχοντας υπόψη την θετική εντύπωση που άφησε στο Δικαστήριο όπως και την έκταση της αντεξέτασης στην οποία έτυχε η οποία και περιορίστηκε σε διευκρινιστικές ερωτήσεις. Η μαρτυρία της αφορούσε στην ουσία την αίτηση που υποβλήθηκε προς το σκοπό εξασφάλισης της σχετικής άδειας εργοδότησης αλλοδαπού από το κανάλι NTV (Τεκμήριο 23), η οποία, και ως αναφέρθηκε, εγκρίθηκε αφού προσκομίστηκαν όλα τα απαιτούμενα έγγραφα. Αποδέχομαι επίσης τη μαρτυρία του Αστυνόμου Α' Γιαννάκη Γεωργίου (Μ.Κ. 8) ο οποίος αναφέρθηκε στη συνομιλία και συνάντηση που είχε με συγγενικό πρόσωπο των Κατηγορουμένων με σκοπό την επιστροφή τους στην Δημοκρατία κάτω από συγκεκριμένες προϋποθέσεις. Παρατηρώ ότι τα όσα ο Μ.Κ. 8 κατέθεσε στο Δικαστήριο δεν αμφισβητήθηκαν από τον συνήγορο υπεράσπισης αφού η αντεξέταση στην οποία προέβηκε περιορίστηκε στο κατά πόσον στα πλαίσια της πιο πάνω συνάντησης είχε υποδειχθεί στον μάρτυρα οποιαδήποτε εξουσιοδότηση των Κατηγορουμένων επί τούτου. Όπως με ειλικρίνεια δέχθηκε ο κ Γεωργίου, κάτι τέτοιο δεν του είχε υποδειχθεί τονίζοντας, ωστόσο, ότι από τα όσα είχαν λεχθεί κατά την εν λόγω συνάντηση είχε αντιληφθεί ότι ο κ Κανάκης είχε συζητήσει προηγουμένως με τους Κατηγορούμενους σε σχέση με το θέμα αυτό. Ερχόμενη στη μαρτυρία του κ Χαράλαμπου Χαραλάμπους (Μ.Κ. 9) όπως αυτή συνοψίζεται πιο πάνω, επισημαίνω ότι αυτή γίνεται αποδεκτή στην ολότητα της έχοντας υπόψη την ειλικρίνεια και αντικειμενικότητα με την οποία κατέθεσε στο Δικαστήριο αλλά και το ότι η αντεξέταση του περιορίστηκε στην υποβολή διευκρινιστικών ερωτήσεων. Αξιολογώντας, τέλος, τη μαρτυρία των Μ.Κ. 4 και 10 οι οποίοι και κατάθεσαν σε σχέση τις ενέργειες τους στα πλαίσια διερεύνησης της υπόθεσης παρατηρώ ότι την αποδέχομαι στην ολότητα της εφόσον και οι δυο μάρτυρες έχουν πείσει το Δικαστήριο ως προς την ειλικρίνεια και αντικειμενικότητα των θέσεων τους. Παρουσίασαν με επάρκεια και συνοχή τις ενέργειες στις οποίες ο κάθε ένας από αυτούς προέβηκε και δεν έχει διαπιστωθεί οποιαδήποτε πρόθεση τους να παραπλανήσουν το Δικαστήριο ως προς τούτο. Ειδικότερα, όπως ήδη σημειώνεται πιο πάνω, ο Μ.Κ. 4 με παραπομπή στις δυο καταθέσεις του (Τεκμήρια 13 και 14) ανέφερε με λεπτομέρεια τα όσα σχετίζονται με την παραλαβή τεκμηρίων από την οικία των Κατηγορουμένων όπως επίσης έδωσε περιγραφή των τεκμηρίων που βρίσκονταν στην κατοχή του στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης, σε σχέση με τη διακίνηση των οποίων έγιναν σχετικές δηλώσεις παραδεκτών γεγονότων. Τόσο ο Μ.Κ. 4 όσο και ο Μ.Κ. 10 είχαν ενεργό ανάμειξη στη διαδικασία εκτέλεσης του εντάλματος σύλληψης του Μ.Κ. 1 Goran Vujic στις 8.6.2011 και εξήγησαν με τρόπο παραστατικό τα όσα έλαβαν χώρα κατά τον εντοπισμό του Μ.Κ. 1 στο περίπτερο του χώρου αφίξεων του αεροδρομίου Λάρνακας αλλά και κατά την παραμονή τους στο γραφείο της Αστυνομίας στο χώρο του αεροδρομίου. Και οι δυο αναφέρθηκαν με λεπτομέρεια στην ψυχολογική κατάσταση του Μ.Κ. 1 κατά τον χρόνο της σύλληψης του, υποδεικνύοντας ότι αυτός ήταν αγχωμένος με την όλη κατάσταση έχοντας, μάλιστα, υπόψη ότι ανέμενε την άφιξη συγγενικού του προσώπου από το εξωτερικό, την φύλαξη του οποίου είχε αναλάβει για σκοπούς αποθεραπείας στην Κύπρο. Με απόλυτη σταθερότητα και σαφήνεια και οι δυο μάρτυρες δήλωσαν ότι προτού ο Μ.Κ. 1 προχωρήσει στην θεληματική του κατάθεση στις 8.6.2011 αλλά και στην ανακριτική του κατάθεση ημερομηνίας 16.6.2011 δεν ζήτησε οποιοδήποτε αντάλλαγμα ως προς την μη δίωξη του. Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε επί τούτου ο Μ.Κ. 10, «ο ίδιος ένιωσε ότι είχε ξαλαφρώσει από κάτι. Ήθελε να αναφέρει πραγματικά τι έγινε, συνέχιζε να είναι φοβισμένος και αγχωμένος διότι περίμενε και την αδελφότεκνη του εκεί στο αεροδρόμιο και του είχε ληφθεί θεληματική κατάθεση εξιστορώντας τα γεγονότα που ήταν σχετικά με τα αδικήματα που είχε συλληφθεί», όπως επίσης ότι «ένιωθε ήδη μετανιωμένος για το λάθος που είχε κάνει και ήθελε, αν μπορώ να το πω, μιαν εξιλέωση». Ήταν, λοιπόν, σε αυτή τη βάση που ο Μ.Κ. 10 προέβηκε στην εισήγηση περί μη δίωξης του Μ.Κ. 1 και κλήσης του ως μάρτυρα κατηγορίας. Όπως υπέδειξε, «είχε ειλικρινά δει σ' αυτόν τον άνθρωπο τη μεταμέλεια και την ταπεινότητα που αντιμετώπισε το όλο θέμα από τη σύλληψη και μετά. Συνυπολογίζοντας ότι ήταν και ο μοναδικός μάρτυρας ο οποίος θα μαρτυρούσε γεγονότα σε σχέση με τον ίδιο, το τι λέχθηκε με τους κατηγορουμένους αλλά και το τι λέχθηκε μεταξύ του και με τον δικηγόρο Γεώργιο Κονναρή, είχε εισηγηθεί να χρησιμοποιηθεί ως Μάρτυρας Κατηγορίας και να μην κατηγορηθεί». Αξιοσημείωτο είναι δε το γεγονός ότι σύμφωνα με τα λεχθέντα του Μ.Κ. 10 η απόφαση του τότε Γενικού Εισαγγελέα για την μη δίωξη του Μ.Κ. 1 λήφθηκε ενώ ο τελευταίος έδινε την ανακριτική του κατάθεση και όλη αυτή η διαδικασία δεν ήταν εις γνώση του. Σε σχέση με τη μαρτυρία του Μ.Κ. 10 και τα όσα ο ίδιος ανέφερε σε σχέση με την έρευνα στην οποία προέβηκε στον Έφορο Εταιρειών αναφορικά με την εταιρεία Prima Training Ltd και το αναφερόμενο στο Τεκμήριο 3Β πρόσωπο Josef Marokian σημειώνεται ότι δεν αμφισβητήθηκαν από την υπεράσπιση και σε κάθε περίπτωση κρίνονται ικανοποιητικά από το Δικαστήριο με δεδομένο και το περιεχόμενο της δέσμης εγγράφων που αποτελούν το Τεκμήριο
  2. Υπό την ιδιότητα του ως εξεταστής της υπόθεσης ο Μ.Κ. 10 εξήγησε με κάθε λεπτομέρεια τις συνθήκες κάτω από τις οποίες προέκυψε η ανάγκη για διερεύνηση της παρούσας υπόθεσης, διευκρινίζοντας, αντεξεταζόμενος, πως αυτή ξεκίνησε τον Μάιο του
  3. Ερχόμενη, τέλος, στα όσα αναφέρθηκαν από τον Μ.Κ. 10 ως προς τις ενέργειες που έγιναν από την πλευρά της Αστυνομίας και της Interpol τόσο στα πλαίσια των ενταλμάτων σύλληψης όσο και των ευρωπαϊκών ενταλμάτων για εντοπισμό και σύλληψη των Κατηγορουμένων και γενικότερα τα όσα προκύπτουν από τα Τεκμήρια 36 και 37, διαπιστώνεται ότι τούτα δεν αμφισβητήθηκαν από την υπεράσπιση. Ότι στην ουσία υποβλήθηκε από την πλευρά της υπεράσπισης είναι πως οι Κατηγορούμενοι δεν γνώριζαν την ύπαρξη των εκδοθέντων ενταλμάτων σύλληψης όπως ούτε και το ότι αναζητούνταν από την Αστυνομία ως ήταν η θέση του Μ.Κ. 10 στα πλαίσια της μαρτυρίας του. Εξετάζοντας, λοιπόν, το πιο πάνω ζήτημα, παρατηρώ ότι από την μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, και παρέμεινε αναντίλεκτη, προκύπτει ότι μετά τη λήψη ανακριτικών καταθέσεων από τους Κατηγορούμενους 1 και 2 στις 19.4.2011 (Τεκμήρια 17 και 45) σε σχέση με τα αδικήματα δεκασμού δημοσίου λειτουργού, πλαστογραφίας και κυκλοφορίας πλαστού εγγράφου, κατάχρησης εξουσίας και άλλα, αυτοί αποχώρησαν από τη Δημοκρατία έχοντας προηγουμένως ενημερώσει την Αστυνομία περί τούτου. Προτού δε το πράξουν δεν τους επιδόθηκε οποιοδήποτε κατηγορητήριο. Οι δυο αυτές καταθέσεις λήφθηκαν από τους Κατηγορούμενους όταν ήρθαν σε κάποια στιγμή στην Κύπρο από το εξωτερικό και κλήθηκαν προς το σκοπό αυτό από την Αστυνομία. Ο Μ.Κ. 10 τόνισε ότι η διερεύνηση της παρούσας υπόθεσης και των υπό κρίση αδικημάτων είχε ξεκινήσει τον Μάιο του 2011 και έκτοτε αυτοί αναζητούνταν από την Αστυνομία δυνάμει ενταλμάτων σύλληψης (Τεκμήριο 29) και αντίστοιχων ευρωπαϊκών ενταλμάτων (Τεκμήριο 30). Τελικά, οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 εντοπίστηκαν στην Αθήνα και μετά από εκτέλεση των ευρωπαϊκών ενταλμάτων σύλληψης αφίχθηκαν στην Κύπρο στις 23.1.
  4. Όπως ήδη καταγράφεται πιο πάνω, στα πλαίσια της μαρτυρίας του ο Μ.Κ. 10 αναφέρθηκε στις ενέργειες στις οποίες προέβηκε η Αστυνομία προς το σκοπό εντοπισμού των Κατηγορουμένων τόσο στην Κύπρο όσο και μέσω της Interpol (σχετικά ημερολόγια ενεργείας κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 35). Περαιτέρω, από κατάθεση που λήφθηκε από τον γιο τους Ανδρέα Ηροδότου στις 12.6.2011 όπου αυτός ερωτηθείς για το που βρίσκονταν οι γονείς του απάντησε ότι βρίσκονταν στο εξωτερικό, χωρίς, ωστόσο, να γνωρίζει που ακριβώς. Παρόλα αυτά, ο ίδιος ο Ανδρέας Ηροδότου, με επιστολή του προς τον Υπουργό Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξεως ημερομηνίας 28.6.2013 (μέρος του Τεκμηρίου 37), καλούσε, μεταξύ άλλων, τον Υπουργό όπως «αφαιρέσει» τα εντάλματα σύλληψης που εκκρεμούν εναντίον της αδελφής του και των γονέων του τόσο στην Κύπρο όσο και στο εξωτερικό και «να τους αφήσουν ελεύθερους να ζήσουν στην πατρίδα τους». Μέρος του Τεκμηρίου 37 επίσης αποτελεί η επιστολή του δικηγόρου κ. Χρίστου Τριανταφυλλίδη ημερομηνίας 5.9.2016 η οποία απευθύνεται στον Αρχηγό Αστυνομίας όπου αναγράφονται τα ακόλουθα: «Κύριοι, Παρακαλώ όπως με πληροφορήσετε εάν εναντίον των πελατών μου κ.κ. Ηρόδοτου Ηροδότου και Νίτσας Ηροδότου εκκρεμεί οποιοδήποτε ένταλμα σύλληψης των ή εάν η Αστυνομία διερευνά οιονδήποτε ποινικό αδίκημα εναντίον των». Σε απάντηση της εν λόγω επιστολής είχε σταλεί στον κ Τριανταφυλλίδη επιστολή του αναπληρωτή Αρχηγού Αστυνομίας ημερομηνίας 13.9.2016 (επίσης μέρος του Τεκμηρίου 37) όπου αναφέρονται τα εξής: «Αναφέρομαι στην πιο πάνω επιστολή σας ημερ. 05/09/2016 η οποία επισυνάπτεται και σας πληροφορώ ότι εναντίον των πελατών σας Νίτσας Ηροδότου και Ηρόδοτου Ηροδότου εκκρεμούν εντάλματα σύλληψης σχετικά με υπόθεση πλαστογραφίας, παρέμβασης σε δικαστική διαδικασία και συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος.» Ακολουθεί η επιστολή του κ Τριανταφυλλίδη προς τον Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας ημερομηνίας 25.11.2016 (επίσης μέρος του Τεκμηρίου 37) όπου αναφέρονται τα ακόλουθα: «Έντιμε κύριε Γενικέ Εισαγγελέα, Θέμα: Έφη Ηροδότου Γράφω εκ μέρους και κατ' εντολή συγγενικών προσώπων της ανωτέρω αναφερόμενης οι οποίοι ενδιαφέρονται όπως αυτή επανέλθει εις την Κύπρο και εισηγούμαι όπως αυτό λάβει χώρα με τον ακόλουθο τρόπο: (α) Τα εντάλματα σύλληψης τα οποία εκκρεμούν εναντίον των γονέων της (Ηρόδοτου Ηροδότου και Νίτσας Ηροδότου, αρ. φακέλου της Αστυνομίας 12.02.003.002) να ακυρωθούν και να τερματισθούν οι ποινικές διώξεις των δεδομένου ότι αυτές σχετίζονται με τα αδικήματα κατά της θυγατρός των και προέκυψαν, κατ' ισχυρισμό, εις τα πλαίσια διερεύνησης και/ή εκδίκασης της υπόθεσης κατά της θυγατέρας των. (β).............» Όπως επίσης προέκυψε από τη μαρτυρία του Μ.Κ. 8, περί τις αρχές Φεβρουαρίου 2015 ο ίδιος προσεγγίστηκε από συγγενικό πρόσωπο των Κατηγορουμένων ο οποίος του ανέφερε ότι οι Κατηγορούμενοι και η κόρη τους Έφη επιθυμούσαν να επιστρέψουν στην Κύπρο για να παραδοθούν ώστε να λήξει το όλο θέμα για το οποίο καταζητούνταν υπό τους όρους που καταγράφονται πιο πάνω, οι οποίοι και δεν έγιναν αποδεκτοί, χωρίς, ωστόσο, το άτομο αυτό να επανέλθει εκ νέου. Υπενθυμίζεται ότι στα πλαίσια της μαρτυρίας του ο Μ.Κ. 8 τόνισε πως σύμφωνα με τα όσα αντιλήφθηκε κατά την εν λόγω συνάντηση, οι Κατηγορούμενοι ήταν ενήμεροι για αυτήν και το περιεχόμενο της. Εξετάζοντας τα ενώπιον του Δικαστηρίου κατατεθειμένα τεκμήρια σε συνάρτηση με τη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου σε σχέση με το θέμα αυτό και στην απουσία οποιασδήποτε μαρτυρίας επί τούτου από την υπεράσπιση, αποδέχομαι τη μαρτυρία του Μ.Κ. 10 επί το ότι οι Κατηγορούμενοι ήταν ενήμεροι για την εκκρεμότητα ενταλμάτων σύλληψης εναντίον τους, διευκρινίζοντας, ωστόσο ότι τούτο αφορά την περίοδο τουλάχιστον από τον Ιούνιο του 2013 και έπειτα. Τούτο προκύπτει από την επιστολή ημερομηνίας 28.6.2013 την οποία απέστειλε ο γιος τους Ανδρέας Ηροδότου στον Υπουργό Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξεως (βλέπε Τεκμήριο 37), όπως και από την συνάντηση του Μ.Κ. 8 με συγγενικό τους πρόσωπο περί τον Φεβρουάριο του
  5. Η μη προσκόμιση θετικής μαρτυρίας από την Κατηγορούσα αρχή επί το ότι ο Ανδρέας Ηροδότου είχε επικοινωνία με τους γονείς του ενόσω οι τελευταίοι βρίσκονταν στο εξωτερικό ή ο κ Κανάκης είχε παρουσιάσει στον Μ.Κ. 8 γραπτή εξουσιοδότηση για τα όσα είχαν συζητηθεί δεν αλλοιώνει, δεν μπορεί να επηρεάσει την πιο πάνω κρίση μου έχοντας υπόψη το σύνολο των όσων προκύπτουν από τα πιο πάνω. Άλλωστε, η επικοινωνία του γιου των Κατηγορουμένων με τους γονείς του προκύπτει και από τη μαρτυρία του Μ.Υ.
  6. Ερχόμενη στο περιεχόμενο της επιστολής του κ. Τριανταφυλλίδη ημερομηνίας 5.9.2016 (επίσης μέρος του Τεκμηρίου 37) σημειώνω ότι και από αυτήν προκύπτουν στοιχεία περί γνώσης των Κατηγορουμένων για την ύπαρξη τουλάχιστον εθνικού εντάλματος σύλληψης. Η δε φράση «εάν εναντίον των πελατών μου κ.κ. Ηρόδοτου Ηροδότου και Νίτσας Ηροδότου εκκρεμεί οποιοδήποτε ένταλμα σύλληψης των» ως θέμα κοινής λογικής δεν μπορεί να σημαίνει οτιδήποτε λιγότερο. Άλλωστε, οποιοσδήποτε έχει παντελή άγνοια και πιστεύει ότι δεν εκκρεμεί οτιδήποτε εναντίον του δεν έχει λόγο να αποταθεί στην Αστυνομία για προληπτική στην ουσία διερεύνηση. Επανερχόμενη στην αξιολόγηση της μαρτυρίας, και δη στη μαρτυρία της Μ.Υ. 1 επαναλαμβάνω ότι αυτή δεν αποτέλεσε αντικείμενο αμφισβήτησης από την εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής. Ανεξαρτήτως τούτου, έχει αφήσει θετική εντύπωση στο Δικαστήριο και η μαρτυρία της γίνεται αποδεκτή. Με παραπομπή στο φάκελο που τηρείται στο Τμήμα Μετανάστευσης η ίδια παρέθεσε με πληρότητα το ιστορικό παραμονής του Μ.Κ. 1 στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας όπως επίσης και τις προσπάθειες που ο ίδιος κατέβαλλε κατά τη χρονική περίοδο 2002-2009 ώστε να διασφαλίσει άδεια παραμονής στην Κυπριακή Δημοκρατία. Σημειώνεται ότι στα πλαίσια της μαρτυρίας του ο Μ.Κ. 1 δεν αρνήθηκε ότι για κάποια περίοδο παρέμεινε παράνομα στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας όπως και το ότι κατά την παραμονή του εδώ κατηγορήθηκε για το αδίκημα κλοπής. Η σημασία που θα αποδοθεί στα ζητήματα αυτά θα κριθεί στη συνέχεια. Κλείνοντας σε σχέση με τη μαρτυρία της Μ.Υ. 1 παρατηρώ ότι από αυτήν προκύπτει αβίαστα η μεγάλη επιθυμία του Μ.Κ. 1 να παραμείνει στην Κυπριακή Δημοκρατία και να διασφαλίσει το νόμιμο αυτής. Μαρτυρία του Μ.Κ. 1 Όπως προκύπτει από τα όσα καταγράφονται πιο πάνω, ο Μ.Κ. 1 κ Goran Vujic ήταν ο ουσιαστικότερος μάρτυρας κατηγορίας και το πρόσωπο που σύμφωνα με την υπόθεση της Κατηγορούσας αρχής υπήρξε συνεργός των Κατηγορουμένων 1 και 2 στη διάπραξη των υπό κρίση αδικημάτων. Σύμφωνα με καλά καθιερωμένες αρχές, όταν το Δικαστήριο καταλήγει ότι συγκεκριμένος μάρτυρας είναι συνεργός, οφείλει να αξιολογήσει τη μαρτυρία του με ιδιαίτερη επιφυλακτικότητα και ύψιστη προσοχή. Από την σχετική επί του θέματος νομολογία προκύπτει ότι αξιολογώντας την αξιοπιστία συνεργού το Δικαστήριο οφείλει εν πρώτοις να απαντήσει στο ερώτημα κατά πόσον είναι διατεθειμένο να βασισθεί στη μαρτυρία του χωρίς ενίσχυση για σκοπούς καταδίκης. Υπό τα δεδομένα αυτά, έχει νομική υποχρέωση να αυτοϋπενθυμίζεται ότι ένας συνεργός είναι σπιλωμένος μάρτυρας, δεδομένου ότι η όποια ουσιαστική μαρτυρία του είναι δυνατό να επηρεάζεται από τη δική του εμπλοκή στα γεγονότα που καθορίζουν την εγκληματική συμπεριφορά. Εάν, υπό το φως τέτοιας αυτοπροειδοποίησης, το Δικαστήριο κρίνει ότι μπορεί να δεχθεί τη μαρτυρία του εν λόγω συνεργού και αισθάνεται ότι μπορεί με σιγουριά να βασισθεί σε αυτή, χωρίς ενίσχυση, και να προχωρήσει σε έκδοση καταδικαστικής απόφασης, είναι ελεύθερο να το πράξει νόμιμα. Αν το δικαστήριο αισθάνεται ότι δεν θα ήταν διατεθειμένο να βασισθεί στη μαρτυρία συνεργού, χωρίς την ύπαρξη ενισχυτικής μαρτυρίας, τότε προχωρεί στην αναζήτηση ενίσχυσης από ανεξάρτητη μαρτυρία, τέτοιας μορφής που όχι μόνο να υποστυλώνει την εκδοχή του συνεργού σε σχέση με τη διάπραξη του αδικήματος αλλά και να συνδέει ή να τείνει να συνδέσει τον συγκεκριμένο κατηγορούμενο με το αδίκημα αυτό (βλέπε Ορέστης Βασιλείου κ. ά. ν. Δημοκρατίας Ποινικές Εφέσεις αρ. 12-17/2015, απόφαση ημερομηνίας 4.7.2017, Zacharia ν. The Republic
(1962)2 C.L.R. 52, Αριστοδήμου άλλως Γιουρούκκης
(1993)2 Α.Α.Δ. 231, Ευαγγέλου ν. Αστυνομίας (αρ. 1)
(1999)2 Α.Α.Δ. 24, Χριστοδούλου άλλως Ρόπας ν. Δημοκρατίας (αρ. 2)
(2002)2 Α.Α.Δ. 628 και Petrosyan v. Αστυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 90). Στην υπόθεση Χριστοδούλου άλλως Ρόπας ν. Δημοκρατίας (Αρ. 2), (πιο πάνω) το ζήτημα της αντιμετώπισης μαρτυρίας συνεργού αντικρίσθηκε ως εξής στις σελίδες 657 - 659: «Η θεώρηση από το δικαστήριο μάρτυρα ως συνεργού και οι αρχές που διέπουν την αντιμετώπισή του ως τέτοιου και την αξιολόγηση της μαρτυρίας του πηγάζουν από τη νομολογία, αγγλική, κατ' αρχήν, και κυπριακή, στη συνέχεια. Συνοψίζονται ως ακολούθως:- (α) Εφόσον το δικαστήριο είναι διατεθειμένο, κατ' αρχήν, να αποδώσει πίστη στη μαρτυρία του, τότε πρέπει να προειδοποιήσει τον εαυτό του ότι είναι επικίνδυνο να βασιστεί στη μαρτυρία του, στην απουσία ενισχυτικής μαρτυρίας. (β) Ενισχυτική είναι η μαρτυρία, που τείνει να καταδείξει ότι διαπράχθηκε το έγκλημα, στο οποίο αναφέρεται ο συνεργός, και ότι εκείνος που το διέπραξε είναι ο κατηγορούμενος. (γ) Το δικαστήριο, αφού προσεγγίσει τη μαρτυρία του συνεργού με τον τρόπο που έχουμε διαγράψει, μπορεί να βασιστεί στη μαρτυρία του, έστω και αν διαπιστώσει ότι απουσιάζει ενισχυτική μαρτυρία. Η κυπριακή όσο και η αγγλική νομολογία, από την οποία αντλήθηκε καθοδήγηση, υποστηρίζει ότι τίθεται θέμα αναζήτησης ενισχυτικής μαρτυρίας, μόνο εφόσον ο συνεργός φαίνεται αξιόπιστος. Στην απόφαση του Privy Council - Attorney-General of Hong Kong v. Wong Muk-ping [1987] 2 All E.R. 488 - ως επισημάναμε στην Ττοουλιάς ν. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 258, 266, αποφασίστηκε ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας συνεργού διενεργείται ενιαία. Δεν πρόκειται για διαφορά ουσίας αλλά προσέγγισης. Μάρτυρας, εμφανώς αναξιόπιστος, δεν μπορεί να τύχει ενίσχυσης, εφόσον ελλείπει το αντικείμενο της ενίσχυσης, το, κατ' αρχήν, παραδεκτό της εκδοχής του. Σκοπός της ενισχυτικής μαρτυρίας είναι η άρση των εγγενών αμφιβολιών για την ποιότητα της μαρτυρίας του συνεργού, λόγω της συμμετοχής ή σύμπραξής του στο έγκλημα. Είναι προς άρση αυτών των αμφιβολιών, που αναζητείται ενισχυτική μαρτυρία για την ανάμειξη του κατηγορουμένου στο έγκλημα. Παραμένει, όμως, το δικάζον δικαστήριο κριτής του αξιόπιστου, της σημασίας και της βαρύτητας, που αποδίδεται στη μαρτυρία συνεργού και στην απουσία ενισχυτικής μαρτυρίας. Η απουσία της δεν αναιρεί το δικαίωμα του δικάζοντος δικαστηρίου να αποδεχτεί ως βάσιμη τη μαρτυρία συνεργού. Τι συνιστά ενισχυτική μαρτυρία και ποια μορφή μπορεί να πάρει, εξηγείται στο ακόλουθο απόσπασμα από την Ττοουλιάς ν. Δημοκρατίας, (ανωτέρω). Ενισχυτική είναι η μαρτυρία, η οποία έχει, ως αναφέρεται:- (σελ. 265) «... προέλευση ανεξάρτητη από το μάρτυρα τη μαρτυρία του οποίου αποβλέπει να ενισχύσει και να τείνει να καταδείξει ουσιωδώς ότι όχι μόνο διαπράχθηκε το αδίκημα για το οποίο κατηγορείται ο υπόδικος, αλλά επίσης ότι εκείνος που το διέπραξε ήταν ο κατηγορούμενος. Όπως υποδεικνύεται στην πρόσφατη δικαστική απόφαση Turner v. Blunden* δεν απαιτείται όπως η ενισχυτική μαρτυρία αποδεικνύει αφ' εαυτής τα αμφισβητούμενα γεγονότα ή τα συστατικά στοιχεία του εγκλήματος. Ό,τι απαιτείται είναι η μαρτυρία να έχει ανεξάρτητη προέλευση από το συνένοχο (accomplice) και να τείνει να καταδείξει σε μια ή περισσότερες ουσιώδεις λεπτομέρειες ότι διαπράχθηκε το κρινόμενο έγκλημα και ότι ο εγκληματίας είναι ο κατηγορούμενος* .» Παρόλο που το Κακουργιοδικείο εκδήλωσε την ετοιμότητά του να βασιστεί στη μαρτυρία του Ηρακλέους και στην απουσία ενισχυτικής μαρτυρίας, δε διαπίστωσε κατά πόσο υπήρχε ή όχι ενισχυτική μαρτυρία. Ορθολογιστική αντιμετώπιση του θέματος επιβάλλει όπως πρώτα εξεταστεί κατά πόσο υπάρχει ενισχυτική μαρτυρία, πριν το δικάζον δικαστήριο προχωρήσει σε τελική κρίση της αξιοπιστίας της μαρτυρίας του συνεργού. Τονίζουμε τον όρο "ορθολογιστική", για να υπογραμμίσουμε ότι δεν ισχύει άκαμπτος κανόνας δικαίου ή πρακτικής για τον ακριβή τρόπο προσέγγισης και αξιολόγησης της μαρτυρίας συνεργού, αφού, βέβαια, δοθεί η πρέπουσα προειδοποίηση.» Υπό τα δεδομένα που καταγράφονται πιο πάνω, κρίνω ότι είναι επιβεβλημένη η αυτοπροειδοποίηση στην οποία προβαίνω για την ανάγκη προσέγγισης της μαρτυρίας του Μ.Κ. 1 με ιδιαίτερη επιφυλακτικότητα και προσοχή ώστε να κριθεί αν η μαρτυρία αυτή μπορεί να αποτελέσει, στο σύνολο της ή μέρος της, ασφαλή βάση για κατάληξη σε τελικά συμπεράσματα και για καταδίκη, δεδομένης της διασύνδεσης του συγκεκριμένου προσώπου με την διάπραξη των επιδίκων αδικημάτων (βλέπε Petrosyan ν. Αστυνομίας (πιο πάνω) και Χριστοδούλου άλλως Ρόπας κ.ά. ν. Δημοκρατίας (Αρ. 2) (πιο πάνω). Το ερώτημα που προκύπτει, επομένως, είναι εάν το Δικαστήριο είναι διατεθειμένο να βασιστεί στη μαρτυρία του Goran Vujic (Μ.Κ. 1), έτσι ώστε να καταλήξει στα ευρήματα του (βλ. Χριστοδούλου άλλως Ρόπας και Άλλων ν Δημοκρατίας (Αρ 2) (πιο πάνω) και Ιωάννου v Αστυνομίας
(2006)2 Α.Α.Δ. 14). Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω με προσοχή τον Μ.Κ. 1 να καταθέτει επί μακρόν ενώπιον του Δικαστηρίου και να περιγράφει με λεπτομέρεια το σύνολο των γεγονότων που κάλυπταν τις σχέσεις του με τους Κατηγορούμενους, τις συναντήσεις του με αυτούς και τα όσα συζητήθηκαν σε αυτές και θα πρέπει να πω ότι μου έχει κάνει εξαιρετικά θετική εντύπωση. Προς τούτο δε έχω σταθμίσει κάθε λεπτομέρεια και κάθε απάντηση του και, χωρίς να κατατεμαχίζεται η μαρτυρία του με οποιοδήποτε τρόπο, έχω εστιάσει την προσοχή μου στα σημεία εκείνα που αποτέλεσαν τον πυρήνα της υπόθεσης. Έχω δε διαπιστώσει, ως αποτέλεσμα εξονυχιστικής ανάλυσης της, ότι η μαρτυρία του Μ.Κ. 1 αποτελεί ένα συμπαγές σύνολο και θα την αποδεχόμουν, έστω και αν δεν υπήρχε ενίσχυση, χωρίς κανένα ενδοιασμό ως αξιόπιστη. Επισημαίνω ότι καθόλη τη διεργασία της αξιολόγησης της μαρτυρίας του Μ.Κ. 1 είχα συνέχεια κατά νου και υπενθύμιζα εαυτόν πως μάρτυρες όπως ο Goran Vujic (M.K. 1) ως εκ της ιδιότητας του ως συνεργός θεωρούνται ως κατά τεκμήριο σπιλωμένοι, με τη μαρτυρία τους να υπόκειται σε επηρεασμό λόγω της σχέσης τους με το έγκλημα, με αποτέλεσμα να είναι επικίνδυνο για το Δικαστήριο να βασιστεί επί αυτής και να καταδικάσει χωρίς ενισχυτική μαρτυρία. Υπενθύμισα επίσης τον εαυτό μου και έχω περαιτέρω αυτοκαθοδηγηθεί πως η προσέγγιση της αξιοπιστίας των συνεργών-μαρτύρων πρέπει να γίνεται με την αναγκαία και ύψιστη υπό τις περιστάσεις επιφύλαξη, περίσκεψη και προσοχή, και έτσι έχω πράξει. Δεν διαφεύγει διόλου της προσοχής μου ότι σύμφωνα με τη δική του θέση, ο Μ.Κ. 1 έχει προβεί σε ψευδή κατάθεση στα πλαίσια της υπόθεσης με αρ. 10140/08. Παρόλα αυτά κρίνω ότι τόσο η στάση του προς τους Μ.Κ. 4 και 10 αμέσως μόλις ο ίδιος μεταφέρθηκε στα γραφεία της Αστυνομίας μετά τη σύλληψη του όσο και η στάση του στο εδώλιο του μάρτυρα στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας δεικνύουν ότι αυτός αντιλήφθηκε το λάθος του και ότι στα πλαίσια αυτά προσήλθε πλήρως μετανοημένος προκειμένου να καταθέσει στο Δικαστήριο την αλήθεια και μόνο την αλήθεια. Η απολογία του στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας ως προς την προηγούμενη αξιόποινη συμπεριφορά του ήταν απόλυτα ειλικρινής και ο Μ.Κ. 1 έχει ικανοποιήσει το Δικαστήριο ως προς την γνησιότητα των θέσεων του. Έχοντας, εξετάσει το περιεχόμενο της μαρτυρίας του Μ.Κ. 1 και λαμβάνοντας υπόψη όλες τις πιο πάνω νομικές αρχές και αυτοπροειδοποιήσεις, και αξιολογώντας τόσο ατομικά όσο και συνολικά τη μαρτυρία του, σε συνάρτηση και αντιπαραβολή εκείνης των άλλων αξιόπιστων μαρτύρων και του υπόλοιπου μαρτυρικού υλικού που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου και με δεδομένη την πολύ θετική εντύπωση που άφησε στο Δικαστήριο κατά τη μαρτυρία του, έχω καταλήξει πως η ποιότητα, η δύναμη και η πειστικότητα της μαρτυρίας του Μ.Κ. 1 είναι τέτοια που θα μπορούσα να βασιστώ σε αυτήν με απόλυτη ασφάλεια χωρίς ενίσχυση και έχοντας αναλογισθεί, σε υπέρτατο βαθμό, τους κινδύνους αποδοχής της μαρτυρίας αυτής χωρίς ενίσχυση και κατόπιν συνεχών και έντονων αυτοπροειδοποιήσεων στις οποίες έχω προβεί. Η μαρτυρία του Μ.Κ. 1 χαρακτηριζόταν από αμεσότητα και ταυτόχρονα σαφήνεια. Απαντούσε στις ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν και από τις δυο πλευρές με υποδειγματική σταθερότητα και με τρόπο που έδειχνε πως έλεγε στο Δικαστήριο την αλήθεια. Στα πλαίσια της μαρτυρίας του αναφέρθηκε σε γεγονότα και λεπτομέρειες που μόνο κάποιος ο οποίος τα βίωσε θα μπορούσε να τα εξιστορήσει, όπως για παράδειγμα η θέση του περί αναφοράς του Κατηγορούμενου 1 σε μια μάρτυρα η οποία ψευδομαρτύρησε ότι είδε στο δυστύχημα λόγω του ότι αυτή η γυναίκα ήταν παντρεμένη με κάποιο συγγενή της Έφης Ηροδότου από τον οποίο είχε χωρίσει, θέση την οποία και ο Κατηγορούμενος 1 προβάλλει στην κατάθεση του (βλέπε σελίδα 3 του Τεκμηρίου 17) όπου αναφέρει ότι όταν ξεκίνησε η εκδίκαση της υπόθεσης εκ μέρους της Εισαγγελίας παρουσιάστηκε η ισχυριζόμενη ως αυτόπτης μάρτυρας κ Στέλλα, η οποία ήταν παντρεμένη με τον δεύτερο του ξάδελφο με τον οποίο ακολούθως χώρισε, ο δε «χωρισμός του ήταν επεισοδιακός και αυτή τα είχε με την οικογένεια του». Παρατηρώ, περαιτέρω, ότι τα όσα η υπεράσπιση προώθησε σε μια απολύτως επιτρεπτή προσπάθεια να αποδυναμώσει τη μαρτυρία του Μ.Κ. 1 και να πλήξει την αξιοπιστία του προβάλλοντας με αυτό τον τρόπο τον κακό του χαρακτήρα δεν αφορούσαν παρά δευτερεύοντα ζητήματα τα οποία δεν θα ήταν ικανά να προκαθορίσουν την αξιοπιστία του. Ιδιαίτερη σημασία ως προς τούτο δόθηκε από την υπεράσπιση στο γεγονός ότι κατά το έτος 2003 ο Μ.Κ. 1 είχε κατηγορηθεί για υπόθεση κλοπής όπως και για το ότι για κάποιο χρονικό διάστημα είχε παραμείνει παράνομα στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας, θέματα τα οποία ο Μ.Κ. 1 δέχθηκε χωρίς περιστροφές, υποδεικνύοντας, ωστόσο, ότι ουδέποτε καταδικάστηκε για το αδίκημα αυτό αλλά απλά κατηγορήθηκε, ενώ η ποινική δίωξη ακολούθως διακόπηκε. Όπως επίσης διαφάνηκε από τη μαρτυρία της Μ.Υ. 1, ο Μ.Κ. 1 κατέβαλε ιδιαίτερες προσπάθειες προκειμένου να διασφαλίσει το νόμιμο της παραμονής του στη Δημοκρατία. Παρομοίως, από την πλευρά της υπεράσπισης τονίστηκε πως κατά τη σύλληψη του στο αεροδρόμιο Λάρνακας, ο Μ.Κ. 1 ανέφερε αρχικά «δεν έκαμα τίποτε», ενώ ερωτηθείς κατά την αντεξέταση του είπε πως δεν είχε ξαναπεί ψέματα στην Αστυνομία. Επί τούτου σημειώνω πως η συγκεκριμένη φράση λέχθηκε από τον Μ.Κ. 1 κάτω από το καθεστώς άγχους από μέρους του αφού όπως αναφέρθηκε και από τους Μ.Κ. 4 και 10 ο ίδιος είχε μεταβεί στο αεροδρόμιο για να παραλάβει στενό συγγενικό του πρόσωπο που έφτανε στην Κύπρο για σκοπούς αποθεραπείας, ενώ παράλληλα τη δεδομένη στιγμή δεν είχε υπόψη του οτιδήποτε αφορούσε στη σύλληψη του. Αντίθετα, λίγο αργότερα και αφού οδηγήθηκε στα γραφεία της Αστυνομίας στο αεροδρόμιο, ζήτησε να προβεί σε θεληματική κατάθεση, χωρίς οποιαδήποτε πίεση και/ή προτροπή και χωρίς να λάβει υπηρεσίες δικηγόρου, όπως είχε κάθε δικαίωμα να πράξει. Επιπροσθέτως των πιο πάνω παρατηρώ ότι τα όσα υποδείχθηκαν από την υπεράσπιση ώστε να καταδειχθούν αντιφάσεις στη μαρτυρία του Μ.Κ. 1 οι οποίες κατ' επέκταση να οδηγήσουν στην απόρριψη της μαρτυρίας του αφορούσαν ζητήματα υποδεέστερης σημασίας τα οποία και δεν θα ήταν ικανά, δεδομένων, όλων των πιο πάνω, να επηρεάσουν την κρίση μου ως προς το αξιόπιστο της μαρτυρίας του. Σε σχέση με το θέμα αυτό σημειώνω ότι το κατά πόσον οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 κάλεσαν τον Μ.Κ. 1 στο σπίτι τους ένα μήνα πριν τη μαρτυρία του στην υπόθεση με αρ. 10140/2008 λέγοντας του ότι τον καλούσαν για σουβλάκια ή για «κάτι επίσημο» ή εάν η συνάντηση στην καφετέρια Άιφελ έγινε κοντά στα Χριστούγεννα ή γύρω στα Χριστούγεννα ή εάν στη συνάντηση αυτή ο Μ.Κ. 1 έδωσε στον Κατηγορούμενο 1 τα «χαρτιά» του για σκοπούς εργοδότησης του ή αυτά δόθηκαν αργότερα αφορούν περιφερειακής σημασίας ζητήματα τα οποία και δεν χρήζουν περαιτέρω σχολιασμού. Εξετάζοντας, επίσης, τη θέση του κ Τριανταφυλλίδη περί διάστασης στις θέσεις του Μ.Κ. 1 εφόσον αρχικά υποστήριξε ότι οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 του ζήτησαν να ψευδομαρτ

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.