← Κύπρος

Δημοκρατία ν. Onel Florea, Αρ. Υπόθεσης: 23649/15, 26/9/2017

Δημοκρατία ν. Onel Florea, Αρ. Υπόθεσης: 23649/15, 26/9/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

  1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLEF:2017:32 ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΣΥΝΘΕΣΗ: Λ. Καλογήρου, Π.Ε.Δ. Στ. Σταύρου, Α.Ε.Δ. Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 23649/15 Δημοκρατία ν. Onel Florea Κατηγορούμενος Ημερομηνία: 26/9/2017 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Ε. Παπαγαπίου (για να ακούσει απόφαση η κα Χ. Καραολίδου) Για τον Κατηγορούμενο: κα Μ. Αγγελίδου με ασκ. δικηγόρο κ. Βίκτωρα Ακάμα Κατηγορούμενος παρών ---------------------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει την κατηγορία της ανθρωποκτονίας, κατά παράβαση του άρθρου 205 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154. Με βάση τις λεπτομέρειες του αδικήματος, μεταξύ της 15ης και 16ης Δεκεμβρίου 2015, με παράνομη πράξη, επέφερε το θάνατο της Marianas Onel, τέως από τη Ρουμανία, δηλαδή αφού της προκάλεσε πολλαπλές κακώσεις στην περιοχή της κεφαλής και αφού της προκάλεσε ασφυξία, πιέζοντας την στο λαιμό και στις αεροφόρους οδούς, αυτή απεβίωσε συνεπεία ισχαιμίας της καρδίας. ΣΥΝΤΟΜΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ Ο Κατηγορούμενος ήταν νυμφευμένος με τη Mariana Onel (στη συνέχεια «η Μαριάνα») και διέμεναν μαζί σε ενοικιαζόμενο διαμέρισμα στη Λευκωσία, μέχρι τον Οκτώβριο του έτους 2015. Περί τις αρχές Νοεμβρίου 2015, επήλθε διάσταση και η Μαριάνα μετακόμισε σε άλλο διαμέρισμα στην ίδια πολυκατοικία. Παρά τη διάσταση, η Μαριάνα εξακολουθούσε να μεριμνά για την καθαριότητα του διαμερίσματος στο οποίο διέμενε μόνος του πλέον ο Κατηγορούμενος και επίσης του έπαιρνε φαγητό. Η Μαριάνα εργαζόταν ως φροντίστρια-καθαρίστρια, στο γηροκομείο ΖΗΠΑ (στη συνέχεια «το γηροκομείο»), το οποίο βρίσκεται στην οδό Δοϊράνης αρ. 1 (πάροδος της Λεωφ. Αρχιεπισκόπου Μακαρίου στη Λευκωσία). Στις 15/12/2015 εργαζόταν στη βραδινή βάρδια, που άρχιζε η ώρα 7 μ.μ. και τελείωνε η ώρα 7 π.μ. στις 16/12/2015. Γύρω στις 6.50 μ.μ. πήγε κανονικά στην εργασία της και άρχισε να εκτελεί τα καθήκοντα της. Ο Κατηγορούμενος, που εκείνη την ημέρα εργαζόταν (σε εταιρεία καθαρισμού) επισκέφθηκε την Μαριάνα στο γηροκομείο, μετά το πέρας της εργασίας του, κάτι που συνήθιζε, παρά το γεγονός ότι βρίσκονταν σε διάσταση. Όπως είναι παραδεκτό μετέβη στο γηροκομείο γύρω στις 18:50 μ.μ. και είχε συζήτηση με τη Μαριάνα. Με βάση τα παραδεκτά γεγονότα (Τεκμήριο 31) κάθονταν και συζητούσαν σε ήρεμο τόνο και ύφος, σε τραπέζι που βρισκόταν έξω από το γηροκομείο, κάτω από το σκέπαστρο. Είναι επίσης παραδεκτό ότι ο Κατηγορούμενος εισήλθε εντός του γηροκομείου γύρω στις 22:03 και αφού διακινήθηκε στους εσωτερικούς χώρους, προβαίνοντας σε κάποιες ενέργειες στις οποίες γίνεται αναφορά στη συνέχεια, βγήκε από το γηροκομείο γύρω στις 22:10. Στο μεταξύ, η Μαριάνα γύρω στις 21:38, είχε βγει από την πίσω πόρτα του γηροκομείου, κρατώντας ρούχα για να τα μεταφέρει, προφανώς, στο πλυσταριό που βρισκόταν έξω από το γηροκομείο. Σημειώνεται ότι οι πιο πάνω κινήσεις της Μαριάνας και του Κατηγορουμένου - καθώς και άλλες στις οποίες γίνεται αναφορά στη συνέχεια - καταγράφηκαν από το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης που ήταν εγκατεστημένο στο γηροκομείο. Αντίγραφο του ψηφιακού δίσκου του υπό αναφορά κλειστού κυκλώματος παρακολούθησης (C.C.T.V.) κατατέθηκε εκ συμφώνου ως Τεκμήριο 30 με τη διευκρίνιση ότι η ώρα που καταγράφεται στα πλάνα είναι 5 λεπτά μπροστά. Γύρω στις 04:30 της 16/12/2015, η Μαριάνα βρέθηκε νεκρή μέσα στο πλυσταριό του γηροκομείου. Εντοπίστηκε από τον ΜΚ3 Γ. Καζάκο, υπάλληλο του γηροκομείου, ο οποίος είχε μεταβεί στο χώρο μετά από τηλεφώνημα κάποιας ενοίκου. Είναι παραδεκτό ότι η Μαριάνα κοιτόταν νεκρή στο πάτωμα του πλυσταριού και έφερε τις ακόλουθες κακώσεις: - Θλαστικό τραύμα στην αρ. μεριά των χειλιών, μήκους 1 εκ. και σύστοιχο θλαστικό τραύμα στην εσωτερική μεριά του άνω χείλους, μήκους 1,8 εκ. - Πρόσφατη εκχύμωση με εξοίδηση στην αρ. κροταφική χώρα, μήκους 2,5 εκ. - Πρόσφατη εκχύμωση και εξοίδηση στην αρ. βρεγματική χώρα, μήκους 3,5 εκ. - Πρόσφατη εκχύμωση και εξοίδηση στην δεξιά κροταφική χώρα, μήκους 5 εκ. - Εκδορά στην αρ. μεριά του πώγωνα μήκους 1,5 εκ. - Εκδορές στην τραχηλική χώρα. Στο μέρος κατέφθασαν μέλη του ΤΑΕ που απέκλεισαν τη σκηνή, εν αναμονή της Ιατροδικαστού Αγγ. Παπέττα (ΜΥ3), η οποία κατέφθασε γύρω στις 6 π.μ., επιβεβαιώνοντας το θάνατο της Μαριάνας. Με δικές της υποδείξεις λήφθηκαν Τεκμήρια και φωτογραφίες της σορού και του εσωτερικού χώρου του πλυσταριού. Λόγω των τραυμάτων που είχαν εντοπιστεί στο πρόσωπο και στο κεφάλι της Μαριάνας, όπως πιο πάνω περιγράφονται, αλλά και κάποιων πληροφοριών που έφεραν τον Κατηγορούμενο να βρισκόταν στο γηροκομείο το προηγούμενο βράδυ, η Αστυνομία έστρεψε την προσοχή της στον Κατηγορούμενο. Αναζητήθηκε το ίδιο πρωινό, χωρίς να εντοπιστεί. Μετά την αυτοψία, το πτώμα της Μαριάνας μεταφέρθηκε στο νεκροτομείο του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας για τη νενομισμένη νεκροτομή, η οποία διενεργήθηκε γύρω στο μεσημέρι της 16/12/2015 από την ΜΥ3, στην παρουσία δύο άλλων ιατροδικαστών των Ιατρικών Υπηρεσιών του κράτους ήτοι του Σ. Σοφοκλέους, προϊσταμένου της Ιατροδικαστικής Υπηρεσίας και του Ν. Χαραλάμπους. Μετά τη νεκροτομή, η ΜΥ3 εξέδωσε πιστοποιητικό αιτιών θανάτου (Τεκμήριο 57) στο οποίο αναφέρεται ως αιτία θανάτου «πρόσφατο έμφραγμα μυοκαρδίου». Σημειώνεται ότι το πρωινό της ίδιας ημέρας, μετά το πέρας της αυτοψίας, είχε εκδώσει πιστοποιητικό θανάτου (Τεκμήριο 57(α)). Παρά το πόρισμα της ΜΥ3 για την αιτία θανάτου, το οποίο γνωστοποιήθηκε στον υπεύθυνο των ανακρίσεων (ΜΚ13 Υπ/μο Θεμιστοκλέους), η Αστυνομία εκτιμούσε ότι ο θάνατος της Μαριάνας οφειλόταν σε εγκληματική ενέργεια. Το απόγευμα της ίδιας ημέρας εντοπίστηκε ο Κατηγορούμενος και οδηγήθηκε στο ΤΑΕ όπου ανακρίθηκε, προβάλλοντας κάποιους ισχυρισμούς. Παρεμβάλλεται στο σημείο αυτό πως ο Κατηγορούμενος ήγειρε ένσταση ως προς τη θεληματικότητα κάποιων παραδοχών που φερόταν να έκανε στην προφορική του ανάκριση καθώς και στην ανακριτική κατάθεση και τις υποδείξεις σκηνών στις οποίες είχε προβεί. Μετά από τη διεξαγωγή δίκης εντός δίκης, το Δικαστήριο αποφάσισε να μην επιτρέψει την παρουσίαση της σχετικής μαρτυρίας, αφού έκρινε ύποπτες τις συνθήκες κάτω από τις οποίες ανακρίθηκε ο Κατηγορούμενος και εν συνεχεία προέβη στις υποδείξεις σκηνών. Σχετική είναι η ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 22/11/2016. Αφού αξιολογήθηκαν οι ισχυρισμοί που πρόβαλε ο Κατηγορούμενος, σε συνάρτηση και με άλλη μαρτυρία που υπήρχε διαθέσιμη μέχρι την ώρα εκείνη, η Αστυνομία θεώρησε ότι εδικαιολογείτο η σύλληψη του και αποτάθηκε στο Δικαστήριο εξασφαλίζοντας σχετικό ένταλμα. Το απόγευμα προς βράδυ της ίδιας ημέρας, κλήθηκαν από την Αστυνομία οι τρεις ιατροδικαστές που είχαν διενεργήσει τη νεκροτομή για ιατροδικαστική εξέταση του Κατηγορούμενου. Τα ιατροδικαστικά ευρήματα από την κλινική εξέταση του Κατηγορούμενου καταγράφονται στην Ιατροδικαστική Έκθεση της ΜΥ3 (Τεκμήριο 157) ως ακολούθως: « 1. Πρόσφατη εκδορά διάμεσου δείκτη και αντίχειρα του δεξιού χεριού μήκους 0.5 εκ. 2. Παλαιά εκδορά στο δείκτη του δεξιού χεριού μήκους 0.3 εκ. 3. Πολλαπλές μικροεκδορές στο μεσαίο δάκτυλο του αριστερού χεριού. 4. Πρόσφατη ερυθρότητα στον αριστερό οφθαλμό μήκους 3 εκ. 5. Δυο παλαιές εκδορές στην αριστερή κνημιαία χώρα μήκους 3 εκ. και 4 εκ. αντίστοιχα. 6. Παλαιά εκδορά στην δεξιά κνημιαία χώρα μήκους 3 εκ. 7. Στο εσωτερικό των χειλέων δεν διαπιστώθηκαν κακώσεις. 8. Το υπόλοιπο σώμα άνευ κακώσεων.» Για τη συμπλήρωση του ιστορικού κρίνουμε αναγκαίο να αναφέρουμε ότι στις 17/12/2015, στάληκαν ιστοτεμάχια τα οποία είχαν ληφθεί από τη σορό της θανούσας στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας για ιστολογικές εξετάσεις (Τεκμήριο 54(α)). Στο σημείο αυτό κρίνεται ορθό να καταγραφεί η διαφωνία που παρατηρήθηκε σε σχέση με τις συνθήκες λήψης των ιστοτεμαχίων. Η Κατηγορούσα Αρχή θεωρεί ότι η ιατροδικαστής (ΜΥ3) όφειλε να είχε λάβει τα ιστοτεμάχια κατά τη νεκροτομή που διενεργήθηκε στις 16/12/2015 και ότι κακώς λήφθηκαν στις 17/12/2015. Επρόκειτο, υποστηρίζει η Κατηγορούσα Αρχή, για παράνομη διαδικασία επειδή δεν είχε εξασφαλιστεί διάταγμα για διεξαγωγή δεύτερης νεκροτομής στις 17/12/2015. Η Υπεράσπιση υποστηρίζει πως δεν διενεργήθηκε δεύτερη νεκροτομή στις 17/12/2015, αλλά σε συνεννόηση με τον υπεύθυνο αξιωματικό του ΤΑΕ και με τη Νομική Υπηρεσία, λήφθηκαν τα ιστοτεμάχια που ήταν διαθέσιμα από την προηγηθείσα νεκροτομή της 16/12/2015. Οι ιστολογικές εξετάσεις διενεργήθηκαν από τον ιστοπαθολόγο του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας Κ. Χατζηλεοντή (ΜΥ2), ο οποίος κατέληξε στο συμπέρασμα ότι υπήρξε οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου επί εδάφους δύο παλαιότερων υπενδοκάρδιων εμφραγμάτων (Τεκμήριο 75). Η Κατηγορούσα Αρχή, έχοντας επιφυλάξεις για την ορθότητα των διαπιστώσεων των ΜΥ2 και 3, τους ζήτησε και απέστειλαν δείγματα από τα ληφθέντα ιστοτεμάχια, στο Εργαστήριο Ιατροδικαστικής και Τοξικολογίας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών για περαιτέρω εξετάσεις. Τα δείγματα παραδόθηκαν σε μορφή πλακιδίων στις 8/3/2016 από το μέλος του ΤΑΕ Λ. Χ''Παύλου (ΜΚ16), στην ιατροδικαστή Χ. Σπηλιοπούλου (ΜΚ18) στο εργαστήριο της στην Αθήνα (Τεκμήρια 76 και 77). Να σημειωθεί πως μετά τη διενέργεια των εξετάσεων από το Εργαστήριο της ΜΚ18 στην Αθήνα, τα δείγματα επιστράφηκαν στον ΜΚ16 και παραδόθηκαν στο Ιστοπαθολογικό Τμήμα του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας. Αποστάληκαν, όμως, για δεύτερη φορά ιστοτεμάχια τον Οκτώβριο 2016 στο Εργαστήριο της Αθήνας για περαιτέρω εξετάσεις. Ό,τι ενδιαφέρει για το ιστορικό της υπόθεσης είναι ότι από τις ιστολογικές εξετάσεις που διενεργήθηκαν στο Εργαστήριο της Αθήνας αποκλείστηκε το έμφραγμα ως αιτία θανάτου (Τεκμήρια 98 και 103). Αυτή είναι στην ουσία η βασική διαφωνία των δύο πλευρών. Η Κατηγορούσα Αρχή υποστηρίζει ότι ο θάνατος της Μαριάνας είναι αποτέλεσμα εγκληματικής ενέργειας και προήλθε από κτυπήματα που επέφερε ο Κατηγορούμενος στο πρόσωπο και στο κεφάλι της θανούσας και την πίεση που της άσκησε στο λαιμό. Οι υπό αναφοράν πράξεις που αποδίδονται στον Κατηγορούμενο προκάλεσαν ισχαιμία στην καρδία με αποτέλεσμα να επέλθει ο θάνατος. Η Υπεράσπιση υποστηρίζει με τη σειρά της πως ο θάνατος δεν οφείλεται σε εγκληματική ενέργεια αλλά επήλθε λόγω του οξέως εμφράγματος του μυοκαρδίου. Αναφορικά με τις κακώσεις που υπήρχαν στα χείλη και στο κεφάλι της θανούσας, υποστηρίζει πως πιθανό να προκλήθηκαν κατά την πτώση της, λόγω του εμφράγματος. Σε κάθε όμως περίπτωση, οι κακώσεις δεν ήταν τόσο σοβαρές, ώστε να μπορούσαν να προκαλέσουν το θάνατο. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ Για να αποδείξει την υπόθεση της η Κατηγορούσα Αρχή στηρίχθηκε στη μαρτυρία 23 μαρτύρων και σε σωρεία Τεκμηρίων (143 στο σύνολο), πολλά από τα οποία αποτελούν αποσπάσματα από ιατρικά συγγράμματα. Ακολουθεί σύνοψη της μαρτυρίας, την οποία διαχωρίσαμε σε ενότητες ώστε να μπορεί να γίνει ευκολότερα κατανοητή. Στην 1η ενότητα περιλάβαμε τη μαρτυρία που σχετίζεται με όσα γεγονότα έλαβαν χώρα μέχρι τη στιγμή που εντοπίστηκε η Μαριάνα νεκρή στο πλυσταριό του γηροκομείου. Σχετική με την ενότητα αυτή είναι η μαρτυρία των: (
  2. i)Γιάννη Καζάκου (ΜΚ3), υπαλλήλου του γηροκομείου (
  3. ii)Φίλιππου Μαλάη (ΜΚ5), συνιδιοκτήτη και υπαλλήλου του γηροκομείου (iii) Anicka Eftimie (ΜΚ6), αδελφή της Μαριάνας (
  4. iv)Χρυστάλλας Παπαχριστοδούλου (ΜΚ19) μετεωρολογικής λειτουργού (
  5. v)Βλαδίμηρου Κουλλουπή (ΜΚ20) υπεύθυνου της εταιρείας στην οποία εργοδοτείτο ο Κατηγορούμενος και (
  6. vi)Χριστόφορου Μαλάη (ΜΚ22) συνιδιοκτήτη του γηροκομείου Στη 2η ενότητα περιλαμβάνεται η μαρτυρία όλων των μελών της Αστυνομίας που έλαβαν μέρος στη διερεύνηση της υπόθεσης, ήτοι: - του Χριστόφορου Παπασάββα (ΜΚ1) - του Ελευθέριου Σολέα (ΜΚ2) - του Στέλιου Ιωάννου (ΜΚ4) - του Ηλία Ηλία (ΜΚ7) - του Κυριάκου Χ''Τζιωρτζή (ΜΚ10) - του Γιώργου Θεμιστοκλέους (ΜΚ13) - του Λάμπρου Χ''Παύλου (ΜΚ16) - του Μάριου Σταυρινού (ΜΚ21) - της Γ/Αστ. Κάλιας Κουσουλίδου (ΜΚ23) Στην ίδια ενότητα εντάξαμε και τη μαρτυρία των: (
  7. i)Donea Costel Bogdanel (ΜΚ9), υπαλλήλου της Εταιρείας G. S. Cashine (
  8. ii)Μιρέλλας Σοφρωνίου (ΜΚ11) και (iii) Χρίστου Ρώσση (ΜΚ15) νοσηλευτικού λειτουργού στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας Κρίνουμε ότι η μαρτυρία των πιο πάνω μαρτύρων, σχετίζεται με γεγονότα και ενέργειες που έλαβαν χώρα μετά από το θάνατο της Μαριάνας και την ανεύρεση της στο πλυσταριό από το ΜΚ3. Στην 3η ενότητα περιλάβαμε τη μαρτυρία που σχετίζεται με τα τηλεπικοινωνιακά δεδομένα, η οποία προέρχεται από τους υπαλλήλους της ΑΤΗΚ Ανδρέα Δημητρίου (ΜΚ8) και Νικόλα Νικολάου (ΜΚ12). Στην τελευταία ενότητα, περιλαμβάνεται η μαρτυρία των εμπειρογνωμόνων ήτοι, του γενετιστή Μάριου Καριόλου (ΜΚ14), του ιστοπαθολόγου Νικόλαου Γούτα (ΜΚ17) και της ιατροδικαστού Χαράς Σπηλιοπούλου (ΜΚ18). Σύνοψη μαρτυρίας ενότητας Α Οι ΜΚ3, 5, 6 και 22 βεβαίωσαν ότι η Μαριάνα εργαζόταν στο γηροκομείο ΖΗΠΑ και ότι στις 15/12/2015 εργαζόταν στη βραδινή βάρδια μεταξύ 19:00 μέχρι η ώρα 07:00 της 16/12/2015. Ανέφεραν περαιτέρω ότι γνώριζαν ότι το τελευταίο διάστημα είχαν διασαλευτεί οι σχέσεις της με τον Κατηγορούμενο, με τον οποίο βρισκόταν σε διάσταση. Αποτελεί εξάλλου παραδεκτό γεγονός ότι η θανούσα είχε αναφέρει στη συνάδελφο της Ραφαέλα Ευρυπίδου ότι τους τελευταίους 3 μήνες βρισκόταν σε διάσταση με τον Κατηγορούμενο (βλ. Παραδεκτά Γεγονότα Τεκμηρίου 31). Ο ΜΚ3 ανέφερε, επίσης, ότι η θανούσα του είχε εκμυστηρευθεί ότι έλεγε στον Κατηγορούμενο ότι έχει φίλο για να σταματήσει να την επισκέπτεται στην εργασία της. Το γεγονός ότι ο Κατηγορούμενος επισκεπτόταν τακτικά το γηροκομείο δεν τελεί υπό αμφισβήτηση. Για το ζήτημα αυτό η θανούσα είχε υποβάλει παράπονο στον Αστυνομικό Σταθμό Λυκαβητού στις 07/12/2015 (βλ. Τεκμήριο 61). Όπως έχει αναφερθεί, η Μαριάνα βρέθηκε νεκρή γύρω στις 04:30 από τον ΜΚ3, στο πλυσταριό του γηροκομείου. Του τηλεφώνησε, ανέφερε, η Αγγελική Ευρυπίδου (ένοικος του γηροκομείου) και του είπε ότι δεν είχε δει τη Μαριάνα από η ώρα 22:00 το προηγούμενο βράδυ. Μετέβη στο γηροκομείο και αφού συνομίλησε με την Αγγελική, η οποία του είπε ότι την είχε δει γύρω στις 22:00 να κρατά ρούχα και να κατευθύνεται στο πλυσταριό, πήγε στο πλυσταριό όπου την βρήκε νεκρή. Στην κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία η ΜΚ6 (Τεκμήριο 36), αναφέρει ότι το βράδυ της 15/12/2015 είχε τηλεφωνική επικοινωνία με τη Μαριάνα, η οποία της είχε παραπονεθεί ότι βρισκόταν εκεί ο Κατηγορούμενος και δεν έφευγε, παρόλο ότι του ζητούσε να φύγει. Λέει επίσης ότι ζήτησε από τη Μαριάνα να ανοίξει το μεγάφωνο του κινητού της και απευθύνθηκε στον Κατηγορούμενο ζητώντας του να φύγει, διαφορετικά θα ειδοποιούσε την Αστυνομία. Τον άκουσε, αναφέρει, να την ειρωνεύεται όμως στη συνέχεια της συνομιλίας που είχε με τη Μαριάνα της είπε ότι είχε φύγει, αλλά φοβόταν ότι θα επέστρεφε. Της είπε, επίσης, ότι θα έπαιρνε ρούχα στο πλυσταριό και θα έκανε τις δουλειές της. Η τηλεφωνική τους συνομιλία, αναφέρει, κράτησε γύρω στα 30 λεπτά, από η ώρα 20:15-20:45. Την πήρε ξανά τηλέφωνο, μετά από λίγη ώρα για να βεβαιωθεί ότι είχε φύγει ο Κατηγορούμενος, αλλά η Μαριάνα της είπε ότι είχε πολλή δουλειά και θα την έπαιρνε εκείνη πίσω. Δεν της τηλεφώνησε όμως και προσπάθησε η ίδια αρκετές φορές να την πάρει αλλά το τηλέφωνο της ήταν κλειστό. Οι ΜΚ3 και 5 ανέφεραν, περαιτέρω, ότι η Μαριάνα τους είχε παραπονεθεί ότι είχε κάποιο πρόβλημα με την καρδία της. Όπως μάλιστα είπε ο ΜΚ5, η θανούσα του είπε ότι είχε υποβληθεί σε εγχείρηση καρδίας στη Ρουμανία. Η αδελφή της, όμως, (ΜΚ6) υποστήριξε πως η Μαριάνα δεν αντιμετώπιζε πρόβλημα με την καρδία της, ούτε είχε υποβληθεί σε επέμβαση καρδίας αλλά είχε κάνει εγχείρηση χολής πριν από δέκα χρόνια στη Ρουμανία. Ο Κατηγορούμενος, όπως ανέφερε ο ΜΚ20, εργάστηκε στην εταιρεία τους, που ασχολείται με καθαρισμούς, την περίοδο 5/10/2015-15/12/2015. Στις 16/12/2015, πρόσθεσε, δεν είχε παρουσιαστεί στην εργασία του. Η ΜΚ19 κατέθεσε κατάσταση για τις θερμοκρασίες που επικρατούσαν στις 15 και 16 Δεκεμβρίου, 2015 (Τεκμήριο 133). Με βάση το υπό αναφοράν Τεκμήριο, η θερμοκρασία στη Λευκωσία από η ώρα 22:00 μ.μ. το βράδυ της 15/12/2015 μέχρι τις 06:00 π.μ. της 16/12/2015 κυμάνθηκε από 10.7 μέχρι 8.3 °C. Ενότητα Β Ο ΜΚ1, εκτελώντας χρέη φωτογράφου, κατέθεσε τις φωτογραφίες που έλαβε στο μέρος όπου εντοπίστηκε νεκρή η Μαριάνα (Τεκμήριο 3). Το βιβλιάριο αποτελείται από 147 φωτογραφίες και σε αυτό περιέχονται και οι φωτογραφίες που έλαβε κατά τη διαδικασία της νεκροτομής. Κατέθεσε επίσης το DVD (master) Τεκμήριο 3Α στο οποίο, όπως εξήγησε, περιέχονται περισσότερες φωτογραφίες (σύνολο 230) από τις οποίες επέλεξε τις 147 του Τεκμηρίου 3. Ανέφερε, περαιτέρω ότι οι πρώτες 60 φωτογραφίες (1-60) λήφθηκαν καθ' υπόδειξη του Αστ. Σ. Ιωάννου (ΜΚ4) και οι υπόλοιπες, που αφορούσαν τη νεκροτομή, με υποδείξεις της Ιατροδικαστού Αγγ. Παπέττα (ΜΥ3). Χρέη φωτογράφου εκτέλεσε και ο ΜΚ2, ο οποίος κατέθεσε τις φωτογραφίες που έλαβε κατά την Ιατροδικαστική Εξέταση του Κατηγορούμενου (Τεκμήριο 5). Ο ΜΚ4 επιβεβαίωσε πως με δικές του υποδείξεις ο ΜΚ1 φωτογράφησε διάφορα σημεία στο εσωτερικό του πλυσταριού (σημεία 1-9) και παρέλαβε διάφορα τεκμήρια. Σημειώνεται ότι κατατέθηκαν εκ συμφώνου τα τεκμήρια που παραλήφθηκαν από τη σκηνή (Τεκμήρια 7-18) και δηλώθηκε ότι λήφθηκαν και διακινήθηκαν νομότυπα. Στη σκηνή, ανάφερε ο ΜΚ4, βρισκόταν η Ιατροδικαστής (ΜΥ3) η οποία του ζήτησε να ληφθούν κάποιες φωτογραφίες που ήταν σχετικές με την ιδιότητα της και αφορούσαν τα τραύματα που υπήρχαν στο σώμα της θανούσας (φωτογραφίες 26-32). Ο ΜΚ7 κατέθεσε απλά μια ακτινογραφία θώρακος της θανούσας (Τεκμήριο 39) την οποία του είχε παραδώσει ο ιδιοκτήτης του γηροκομείου (ΜΚ22). Κατέθεσε, επίσης, γραπτή κατάθεση του γιατρού Παρτασίδη (Τεκμήριο 40) στην οποία αναφέρεται πως η Μαριάνα δεν είχε υποβληθεί σε εγχείρηση καρδίας. Η μαρτυρία αυτή κατέστη εντελώς άσκοπη, αφού στην πορεία έγινε παραδεκτό από την Υπεράσπιση ότι η Μαριάνα δεν είχε υποβληθεί σε εγχείρηση καρδίας. Ο ΜΚ10 επιβεβαίωσε την παραλαβή και διακίνηση των Τεκμηρίων. Ο λόγος που χρειάστηκε να καταθέσει ήταν επειδή η Υπεράσπιση απέσυρε τη δήλωση της αναφορικά με τη νομότυπη λήψη και διακίνηση των Τεκμηρίων 20-25 (ρούχα, υποδήματα και κάλτσες του Κατηγορούμενου). Ο ΜΚ13 ήταν ο επί κεφαλής των ανακρίσεων και είχε μεταβεί στη σκηνή μαζί με άλλα μέλη της Αστυνομίας. Μετά το πέρας της αυτοψίας, ανέφερε, τον ενημέρωσε η Ιατροδικαστής πως δεν απέκλειε το ενδεχόμενο εγκληματικής ενέργειας. Αναφορικά με τη συζήτηση που είχε με τους Ιατροδικαστές το απόγευμα της 16/12/2015 όταν επισκέφθηκαν τα γραφεία του ΤΑΕ για Ιατροδικαστική Εξέταση του Κατηγορούμενου, υποστήριξε πως δεν τον ενημέρωσαν ότι θα προέβαιναν την επομένη σε δεύτερη νεκροτομή. Πληροφορήθηκε, είπε, την επόμενη ημέρα το πρωί ότι ο κ. Ματσάκης ήθελε να επιθεωρήσει τη σορό, εκπροσωπώντας την οικογένεια. Αντ' αυτού, ανέφερε, ενημερώθηκε από τον ΜΚ16 που πήγε στο νεκροτομείο, ότι ανοίχθηκε ξανά το πτώμα, χωρίς να υπάρχει διάταγμα του Δικαστηρίου και λήφθηκαν από τη ΜΥ3 κομμάτια από διάφορα όργανα της σορού. Κατέθεσε το διάταγμα για τη μεταθανάτια εξέταση στη σορό της Μαριάνας (Τεκμήριο 55), τονίζοντας ότι η νεκροτομή διενεργήθηκε με βάση το υπό αναφοράν διάταγμα στις 16/12/2015, ενώ για την παραλαβή των ιστοτεμαχίων στις 17/12/2015, δεν είχε ληφθεί άδεια από το Δικαστήριο. Ο ίδιος, ανέφερε, είχε ενημερωθεί μόνο ότι θα επιθεωρούσε τη σορό ο κ. Ματσάκης και για το λόγο αυτό έδωσε οδηγίες στο ΜΚ16 να παρευρίσκεται στο νεκροτομείο. Κατέθεσε επί του προκειμένου σχετικό ημερολόγιο ενέργειας (Τεκμήριο 59) στο οποίο καταγράφονται οι ενέργειες σε σχέση με την επιθεώρηση της σορού από τον κ. Ματσάκη. Δεν είχε ενημερωθεί, επανέλαβε, ότι οι ιατροδικαστές που θα παρευρίσκονταν κατά την επιθεώρηση της σορού από τον κ. Ματσάκη, θα άνοιγαν ξανά το πτώμα και θα έπαιρναν ιστοτεμάχια από όργανα της σορού για να αποστέλλονταν στο Νοσοκομείο για ιστοπαθολογικές εξετάσεις. Για το γεγονός αυτό, είπε, ενημερώθηκε από τον ΜΚ16, όταν επέστρεψε από το νεκροτομείο, όπως καταγράφεται και στο σχετικό ημερολόγιο ενεργείας το οποίο κατέθεσε ως Τεκμήριο 56. Στη συνέχεια της μαρτυρίας του ο ΜΚ13 ανέφερε ότι διερευνήθηκε πόσος χρόνος απαιτείται να καλυφθεί η απόσταση από την πολυκατοικία στην οποία διέμενε ο Κατηγορούμενος (και η Μαριάνα), που βρίσκεται στην οδό Συκουτρή αρ. 2 μέχρι το γηροκομείο. Πρόκειται για κοντινή απόσταση, ανέφερε ο ΜΚ13, όπως φαίνεται και στο σχετικό χάρτη της περιοχής τον οποίο κατέθεσε ως Τεκμήριο 60. Ανέθεσε, κατέληξε επί του θέματος αυτού, στο ΜΚ16 να διανύσει την απόσταση και την κάλυψε με γρήγορο βηματισμό σε χρόνο 4 λεπτών. Υπάρχουν αρκετά δρομολόγια, διευκρίνισε, αλλά επιλέγηκε η πιο μακρινή διαδρομή. Ο ΜΚ13 αναφέρθηκε, επίσης, στις περιστάσεις κάτω από τις οποίες αποστάληκαν δείγματα στην Αθήνα, ώστε να εξεταστούν από την ΜΚ18. Όπως ανέφερε, το είχε ζητήσει με σχετική επιστολή η Νομική Υπηρεσία (Τεκμήριο 58(α)) και για το σκοπό αυτό μετέβη στην Αθήνα ο ΜΚ16, ο οποίος τα παρέδωσε με τη συνοδευτική επιστολή Τεκμήριο 58. Ο μάρτυρας κατέθεσε, τέλος, ημερολόγιο ενεργείας του Αστυνομικού Σταθμού Λυκαβητού (Τεκμήριο 61) στο οποίο καταγράφεται το παράπονο που είχε υποβάλει η Μαριάνα στις 07/12/2015, σε σχέση με ενοχλητικές επισκέψεις του Κατηγορούμενου στο χώρο της εργασίας της. Ο ΜΚ16 στην κατάθεση του (Τεκμήριο 67) η οποία αποτέλεσε μέρος της κυρίως του εξέτασης αναφέρει, ανάμεσα σε άλλα, τα ακόλουθα: Μετά από την επίσκεψη του στη σκηνή το πρωινό της 16/12/2015, αναζήτησε τον Κατηγορούμενο στο χώρο διαμονής του, χωρίς αποτέλεσμα. Αργότερα την ίδια ημέρα παρευρέθη στο νεκροτομείο, όπου μεταξύ των ωρών 12:15 έως 13:45, η ΜΥ3 διενήργησε τη νεκροτομή στη σορό της Μαριάνας και απεφάνθη ότι ο θάνατος της οφειλόταν σε πρόσφατο έμφραγμα μυοκαρδίου. Γύρω στις 21:50 της ίδιας ημέρας, συνέλαβε τον Κατηγορούμενο με βάση δικαστικό ένταλμα σύλληψης και αργότερα, γύρω στα μεσάνυκτα, προέβη σε έρευνα της οικίας του Κατηγορούμενου, χωρίς να ανευρεθεί οτιδήποτε. Λίγο νωρίτερα ο Κατηγορούμενος του είχε παραδώσει τα ρούχα, τα παπούτσια και τις κάλτσες που φορούσε (Τεκμήρια 20-25) καθώς και δύο κινητά τηλέφωνα που είχε στην κατοχή του. Αναφέρει, τέλος, ότι επιθεώρησε εκτεταμένα το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης του γηροκομείου, καταγράφοντας σε ημερολόγιο ενέργειας το οποίο επισυνάπτεται στην κατάθεση του Τεκμήριο 67, τις διαπιστώσεις του. Στη μαρτυρία του ενώπιον του Δικαστηρίου, αναφέρθηκε με λεπτομέρεια σε όλες τις ενέργειες του που σχετίζονται με την υπόθεση οι οποίες θα μπορούσαν να συνοψισθούν ως ακολούθως: - Γύρω στις 09:15 της 16/12/2015 πήγε στο σπίτι του θύματος, συνοδευόμενος από τον ΜΚ5 και στη συνέχεια αναζήτησε τον Κατηγορούμενο, ενέργειες που κατέγραψε στα ημερολόγια ενεργείας Τεκμήρια 68 και 69, αντίστοιχα. Ο Κατηγορούμενος, διευκρίνισε, παρά τις τηλεφωνικές κλήσεις του δεν προσήλθε στο Σταθμό, όπως είχε υποσχεθεί και συνέχισε να τον αναζητεί. - Ο Κατηγορούμενος εντοπίστηκε γύρω στις 16:00 μετά από τηλεφώνημα της ΜΚ11. Μετέβη στο μέρος και τον συνάντησε έξω από την πολυκατοικία όπου διέμενε. Του ζήτησε και τον ακολούθησε στο ΤΑΕ, όπου αργότερα τον συνέλαβε, αφού στο μεταξύ εξασφάλισε ένταλμα σύλληψης εναντίον του (Τεκμήριο 70). - Γύρω στις 23:45 πήγε μαζί με τον Κατηγορούμενο στο διαμέρισμα του για να εκτελεστεί το ένταλμα έρευνας που είχε εκδοθεί νωρίτερα. Εκεί, ανάφερε, ζήτησε από τον Κατηγορούμενο και του παρέδωσε τα ρούχα που φορούσε το προηγούμενο βράδυ, όταν είχε συναντήσει τη Μαριάνα, δηλαδή τα Τεκμήρια 20-25. - Ήταν παρών στη νεκροτομή που διενεργήθηκε από τη ΜΥ3 στην παρουσία των ιατροδικαστών Σ. Σοφοκλέους και Χ. Χαραλάμπους. Κατά τη νεκροτομή, ανάφερε, η ΜΥ3 δεν έλαβε οποιαδήποτε δείγματα από όργανα της σορού. Τα ιστοτεμάχια από μυοκάρδιο, πνεύμονα και θυροειδή, λήφθηκαν την επομένη 17/12/2015, όταν ανοίχθηκε ξανά το πτώμα από τη ΜΥ3 στην παρουσία του κ. Ματσάκη ο οποίος παρευρισκόταν για σκοπούς επιθεώρησης της σορού. Του είχε ζητηθεί από τον ΜΚ13, ανέφερε, να παρευρεθεί στο νεκροτομείο, γιατί θα επιθεωρούσε τη σορό ο κ. Ματσάκης, αλλά με έκπληξη του διαπίστωσε ότι άνοιξαν ξανά τη σορό και η ΜΥ3 έλαβε τα ιστοτεμάχια τα οποία του παρέδωσε σε πλαστικό μπουκάλι με φορμόλη (Τεκμήριο 71) για να τα παραδώσει στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας για ιστοπαθολογικές εξετάσεις. Συνέταξε, εξήγησε, για το σκοπό αυτό το ημερολόγιο ενεργείας (Τεκμήριο 56). - Διερωτήθηκε, ανέφερε, εάν ήταν σωστό να ανοιχθεί ξανά το πτώμα χωρίς να υπάρχει διάταγμα δικαστηρίου. Οι ιατροδικαστές όμως τον διαβεβαίωσαν ότι δεν υπήρχε πρόβλημα και ότι η διαδικασία εθεωρείτο συνέχεια της νεκροτομής που έγινε στις 16/12/2015. Επειδή είχε επιφυλάξεις για τη νομιμότητα της διαδικασίας έβγαλε φωτογραφίες με το κινητό του τηλέφωνο τις οποίες κατέθεσε ως Τεκμήρια 72(α) και (β). - Το μπουκάλι Τεκμήριο 71, πρόσθεσε, το παρέδωσε στο Ιστοπαθολογικό Τμήμα του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας και κατέθεσε για το σκοπό αυτό το σχετικό δελτίο διακίνησης (Τεκμήριο 74). Κατέθεσε, περαιτέρω, την Παθολογοανατομική Έκθεση την οποία ετοίμασε ο ΜΥ2 (Τεκμήριο 75), ο οποίος εξέτασε τα πιο πάνω νεκροτομικά υλικά. Κατέθεσε, επίσης, έγγραφο με τις αποδείξεις διακίνησης του Τεκμηρίου 71 (Τεκμήριο 75(Α)) καθώς και φάκελο τον οποίο του παρέδωσε ο ΜΥ2 (Τεκμήριο 76) στον οποίο, όπως του είχε αναφέρει ο ΜΥ2, τοποθέτησε πλακίδια που είχε δημιουργήσει ο ίδιος από τα ιστοτεμάχια που του είχαν παραδοθεί (Τεκμήριο 71). - Τα υπό αναφοράν πλακίδια, συνέχισε ο ΜΚ16, τα παρέδωσε προσωπικά στις 8/3/2016 στη ΜΚ18 κατόπιν οδηγιών της Νομικής Υπηρεσίας. Ταξίδεψε, όπως εξήγησε, για το σκοπό αυτό στην Αθήνα και παρέδωσε τα πλακίδια στην ΜΚ18 μαζί με τη συνοδευτική επιστολή (Τεκμήριο 58) την οποία είχε ετοιμάσει ο ίδιος και το παραπεμπτικό (Τεκμήριο 54) το οποίο του είχε παραδώσει η ΜΥ3. Συνεχίζοντας ο ΜΚ16, εξήγησε πως τα πλακίδια του τα επέστρεψε η ΜΚ18 στις 15/3/2016 και τα παρέδωσε στον ΜΥ2, όπως βεβαιώνεται στο Τεκμήριο 75(Α). - Ακολούθως, αναφέρει, στις 7/10/2016 του ζητήθηκε ξανά από τη Νομική Υπηρεσία, να παραλάβει από τον ΜΥ2 τα 19 πλακίδια, πράγμα που έπραξε στις 11/10/2016, παραλαμβάνοντας από τον ΜΥ2 τόσο το δοχείο (Τεκμήριο 71), όσο και τα 19 πλακίδια παραφίνης (Τεκμήριο 78) τα οποία είχαν δημιουργηθεί από το Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας. Με οδηγίες της Νομικής Υπηρεσίας, μετέβη ξανά στην Αθήνα στις 11/10/2016 και παρέδωσε στη ΜΚ18 τα πλακίδια παραφίνης (Τεκμήριο 78) που του είχε παραδώσει ο ΜΥ2, μαζί με το δοχείο (Τεκμήριο 71) στο οποίο υπήρχαν τα ιστοτεμάχια που είχαν απομείνει. - Ακολούθως, ανέφερε, παρέλαβε από τη ΜΚ18 στις 14/10/2016 τα πιο πάνω Τεκμήρια 71 και 78 μαζί με 13 πλακίδια ("blogs") παραφίνης τα οποία είχε ετοιμάσει η ΜΚ18 από το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 71 και ακόμη 14 πλακίδια (Τεκμήριο 64) τα οποία παρέδωσε στον κ. Καριόλου, στο Ινστιτούτο Γενετικής για επιστημονικές εξετάσεις. - Στη συνέχεια, κατέληξε, η ΜΚ18 ετοίμασε άλλα 13 πλακίδια (Τεκμήριο 80) από το Τεκμήριο 64, τα οποία παρέλαβε στις 3/12/2016. Του τα παρέδωσε, εξήγησε, η ΜΚ18 στη Λευκωσία, έναντι της απόδειξης παραλαβής που είναι μέρος του Τεκμηρίου 77. - Σε σχέση με τη διακίνηση των πιο πάνω τεκμηρίων ο ΜΚ16 κατέθεσε σχετικό κατάλογο διακίνησης (Τεκμήριο 79). Ο ΜΚ21 ανέφερε απλά ότι πήρε κατάθεση από τον ιδιοκτήτη των διαμερισμάτων στα οποία διέμεναν ο Κατηγορούμενος και η θανούσα (Τεκμήριο 82). Παρά την μακροσκελή αντεξέταση στην οποία υποβλήθηκε δεν πρόσθεσε οτιδήποτε που θα μπορούσε να έχει σημασία στην υπόθεση. Όπως είναι παραδεκτό ο Κύπρος Λοϊζίδης έχει αποβιώσει. Στην κατάθεση του Τεκμήριο 82, ανάφερε, μεταξύ άλλων, ότι στις 15/12/2015 γύρω στις 22:06, του τηλεφώνησε ο Κατηγορούμενος και του έλεγε με δυνατή φωνή («ούρλιαζε», όπως αναφέρεται στην κατάθεση του) το όνομα «Μαρία, Μαρία». Τον ρώτησε στα Αγγλικά τι ήθελε αλλά δεν του απάντησε και έκλεισε το τηλέφωνο. Η ΜΚ23 ανέφερε ότι το πρωί της 16/12/2015 μετέβη στο γηροκομείο και διενήργησε έρευνα στη τσάντα της Μαριάνας χωρίς να εντοπίσει οτιδήποτε επιλήψιμο. Ανέφερε, επίσης, ότι το βράδυ της ίδιας ημέρας είδε το βίντεο από την κάμερα παρακαλούθησης που υπήρχε στο γηροκομείο και ετοίμασε σχετικό ημερολόγιο ενέργειας (Τεκμήριο 136), στο οποίο κατέγραψε τις κινήσεις του Κατηγορούμενου εντός του γηροκομείου, όπως τις είδε στο βίντεο. Αναγνώρισε, περαιτέρω τις γραπτές καταθέσεις που έλαβε από τους ενοίκους του γηροκομείου, Αγγελική Ευρυπίδου (Τεκμήριο 83), Φάνο Νικολάου (Τεκμήριο 84(Α)) και Αντρέα Γερούδη (Τεκμήριο 85). Αντεξεταζόμενη όσον αφορά τα ρούχα που φορούσε ο Κατηγορούμενος, διευκρίνισε πως τα περιέγραψε όπως τα αντιλήφθηκε από το βίντεο του κλειστού κυκλώματος. Ερωτηθείσα ειδικά για την αναφορά της σε άσπρη γραμμή στη φόρμα που φορούσε ο Κατηγορούμενος, απάντησε πως από το βίντεο της φάνηκε άσπρη, ενώ δέχθηκε ότι η γραμμή που υπάρχει στο Τεκμήριο 20 (φόρμα μαύρου χρώματος με φωσφορούχες γραμμές) είναι κίτρινη. Όσον αφορά την αναφορά της στο Τεκμήριο 136 ότι στο πάνω μέρος της φόρμας υπήρχε το σήμα της "NIKE", υπέδειξε, βλέποντας το σχετικό βίντεο στην ώρα 22:09:04, ότι στο πάνω αριστερό μέρος της φόρμας που φορούσε ο Κατηγορούμενος διακρίνεται ένα σήμα το οποίο, όπως είπε, το εξέλαβε ως σήμα "NIKE". Ο ΜΚ9 ανάφερε ότι κατάγεται από τη Ρουμανία και είναι υπάλληλος σε εταιρεία που πωλεί αεροπορικά εισιτήρια. Γνώριζε τον Κατηγορούμενο και τη Μαριάνα, μέσω του κουνιάδου του. Στις 15/12/2015 γύρω στις 22:00-23:00, του τηλεφώνησε ο Κατηγορούμενος και τον ρώτησε αν μπορούσε να αγοράσει αεροπορικό εισιτήριο για να πετούσε στη Ρουμανία εκείνο το βράδυ. Τον ενημέρωσε ότι το κατάστημα ήταν κλειστό τη στιγμή εκείνη και εάν ήθελε να πετάξει την ίδια νύκτα θα έπρεπε να μετέβαινε στο αεροδρόμιο. Την επόμενη ημέρα, συνέχισε, πήρε ένα τηλεφώνημα από την Αστυνομία και τον ρωτούσαν εάν γνώριζε τη Μαριάνα. Δεν τους απάντησε με βεβαιότητα, λέγοντάς τους απλώς ότι πιθανό να ήταν πελάτιδα επειδή δεν είχε αντιληφθεί εκείνη τη στιγμή για ποια Μαριάνα τον ρωτούσαν. Μετά από μία-δύο ημέρες έμαθε από τον κουνιάδο του ότι η Μαριάνα ήταν νεκρή. Η ΜΚ11, ανάφερε πως κατάγεται από τη Ρουμανία, είναι παντρεμένη με Κύπριο και εργάζεται σε περίπτερο που βρίσκεται κοντά στην πολυκατοικία που διέμεναν ο Κατηγορούμενος και η Μαριάνα. Τους γνώριζε πολύ καλά και με την Μαριάνα ήταν φίλες. Πληροφορήθηκε το θάνατο της Μαριάνας από τον Κ. Λοϊζίδη το πρωί της 16/12/2015. Της ανέφερε, όπως είπε, ότι του τηλεφώνησε ο Κατηγορούμενος το προηγούμενο βράδυ και του είπε ότι η Μαριάνα "mort" που στα ελληνικά σημαίνει «νεκρή». Άκουσε, πρόσθεσε και από άλλους πελάτες του περιπτέρου ότι είχε πεθάνει η Μαριάνα. Το πληροφορήθηκε και από την Αστυνομία, αφού κάποιος αστυνομικός της άφησε την κάρτα του και της είπε να του τηλεφωνούσε εάν έβλεπε τον Κατηγορούμενο. Το απόγευμα της 16/12/2015, συνέχισε, είδε τον Κατηγορούμενο να περπατά βιαστικά και να κατευθύνεται προς την πολυκατοικία όπου διέμενε και ενημέρωσε τον αστυνομικό που της είχε αφήσει την κάρτα του. Να σημειωθεί ότι στην κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία (Τεκμήριο 48(Α) στη μητρική της γλώσσα και 48(Β) η ελληνική μετάφραση) αναφέρει πως είχε προσέξει ότι ήταν λερωμένος και ήταν κτυπημένο και φουσκωμένο το αριστερό του μάτι. Αναφέρει επίσης πως ήταν κτυπημένο το μεσαίο δάχτυλο του αριστερού του χεριού. Στην ένορκη μαρτυρία της ανάφερε πως δεν είπε στην κατάθεση της ότι ήταν κτυπημένο το μάτι του αλλά ότι ήταν φουσκωμένα τα μάτια του και ότι ήταν λερωμένος. Σημειώνεται πως είχε δώσει γραπτή κατάθεση και στη δικηγόρο του Κατηγορούμενου (Τεκμήριο 49) στην οποία αναφέρει πως δεν είχε προσέξει εάν ήταν κτυπημένο το μάτι του, επειδή, όπως αναφέρει, τον είδε για πολύ λίγο, λόγω και του γεγονότος ότι ήταν λερωμένος. Στις επίμονες ερωτήσεις της εκπροσώπου της Κατηγορούσας Αρχής (η οποία έδωσε την εντύπωση ότι θα αντιμετώπιζε τη μάρτυρα ως «εχθρική», χωρίς όμως να ακολουθήσει τη διαδικασία κήρυξης εχθρικού μάρτυρα), έδωσε πολλές φορές την ίδια στερεότυπη απάντηση «δεν πρόσεξα εάν ήταν λερωμένος ή κτυπημένος». Τις ίδιες απαντήσεις έδωσε και για την αναφορά στην κατάθεση της ότι ήταν κτυπημένο το μεσαίο δάκτυλο του αριστερού του χεριού. Κατά την αντεξέταση της από τη συνήγορο του Κατηγορουμένου, υιοθέτησε το περιεχόμενο της γραπτής κατάθεσης που είχε δώσει στον κ. Β. Ακάμα, στην παρουσία και της ίδιας της συνηγόρου, (Τεκμήριο 49) στην οποία αναφέρει, ανάμεσα σε άλλα, πως δεν πρόσεξε εάν ήταν κτυπημένο το μάτι ή το χέρι του Κατηγορούμενου όταν τον είδε το απόγευμα της 16/12/2015. Ο ΜΚ15 αναφέρει στην κατάθεση του (Τεκμήριο 66) την οποία υιοθέτησε κατά την ένορκη μαρτυρία του, ότι μετέβη με το ασθενοφόρο στο γηροκομείο γύρω στις 05:20, μετά από τηλεφώνημα ότι υπήρχε αναίσθητο πρόσωπο. Φθάνοντας εκεί είδε μέσα στο πλυσταριό να κείτεται αναίσθητη στο πάτωμα μια γυναίκα και διαπίστωσε ότι δεν είχε παλμό και αναπνοή και βρισκόταν σε νεκρική ακαμψία. ΕΝΟΤΗΤΑ Γ Όπως έχει αναφερθεί η ενότητα αυτή σχετίζεται με τα τηλεπικοινωνιακά δεδομένα (Τεκμήριο 32) το περιεχόμενο των οποίων αποτελεί παραδεκτό γεγονός. Ο ΜΚ8 επεξήγησε τις καταχωρήσεις που περιέχονται στο Τεκμήριο 32. Αναφέρθηκε περαιτέρω σε 5 κλήσεις που έγιναν από τον αριθμό 22802373 (που ανήκει στον Αστυνομικό Σταθμό Λυκαβητού) στον αριθμό 99066261 που ανήκει στον Κατηγορούμενο. Όπως εξήγησε οι κλήσεις έγιναν μεταξύ των ωρών 10:27:36 και 10:32:59 της 16/12/2015. Οι 3 από αυτές, εξήγησε, απαντήθηκαν ενώ οι άλλες δύο ήταν αναπάντητες. Ο ΜΚ12 που είναι τεχνικός στα θέματα κινητής τηλεφωνίας, εξήγησε με περισσότερη λεπτομέρεια πως λειτουργεί το δίκτυο κινητής τηλεφωνίας. Ό,τι ενδιαφέρει από τη μαρτυρία του είναι η εμβέλεια των κυψελών που είναι εγκατεστημένες σε διάφορα σημεία, ώστε να είναι δυνατή η επικοινωνία των κινητών τηλεφώνων. Μέσα στις πόλεις, όπως είναι η περίπτωση μας, η εμβέλεια των κυψελών είναι γύρω στα 300-500 μέτρα. Κατέθεσε επί του προκειμένου τον χάρτη που απεικονίζει το δίκτυο στην περιοχή Λυκαβητού (Τεκμήριο 51), υποδεικνύοντας την κυψέλη με αρ. 121, η οποία, όπως εξήγησε, καλύπτει την περιοχή του γηροκομείου και του διαμερίσματος που ενοικιάζει ο Κατηγορούμενος. Σε σχέση με το τηλεφώνημα που καταγράφεται στη σελίδα 1 των εξερχόμενων κλήσεων του αριθμού 97662436, με καλούμενο τον αριθμό 96866550, εξήγησε πως ο καλών καλυπτόταν από την κυψέλη της οδού Ελευθερουπόλεως. Όπως είναι παραδεκτό, ο αρ. 97662436 ανήκε στη Μαριάνα και κατά το χρόνο που έγινε η κλήση, το κινητό της Μαριάνας βρισκόταν στην κατοχή του Κατηγορούμενου. Έγινε εξάλλου παραδεκτό ότι η ώρα 22:07.39, ο Κατηγορούμενος, χρησιμοποίησε το υπό αναφοράν τηλέφωνο της Μαριάνας, καλώντας τον αριθμό 99609800, όπως παρουσιάζεται στις εξερχόμενες κλήσεις του κινητού της Μαριάνας (Τεκμήριο 32). Ο αριθμός 99609800 ανήκε στον μ. Κ. Λοϊζίδη (βλ. Τεκμήρια 32 και 81). ΕΝΟΤΗΤΑ Δ Ο ΜΚ14 (Μ. Καριόλου, υπεύθυνος του Εργαστηρίου Δικανικής Γενετικής) εξέτασε, όπως ανέφερε, τα διάφορα Τεκμήρια που του απέστειλε η Αστυνομία, σε επίπεδο γενετικού υλικού. Ετοίμασε για το σκοπό αυτό σχετική Έκθεση (Τεκμήριο 63). Ανάμεσα σε άλλα Τεκμήρια, ανέφερε, παρέλαβε και τα Τεκμήρια Δικαστηρίου 20-25. Προέβη, εξήγησε, σε έξι δειγματοληψίες από το Τεκμήριο 20 (φόρμα του Κατηγορούμενου) και διαπίστωσε ότι στη δειγματοληψία αρ.16.6 (που λήφθηκε από το αριστερό μανίκι) εντοπίστηκε μεικτό γενετικό υλικό από αίμα με κύρια δότρια την Μαριάνα (βλ. συμπέρασμα 12 του Τεκμηρίου 63). Επειδή, εξήγησε, η Μαριάνα ήταν η κύρια δότρια του γενετικού υλικού που εντοπίστηκε στην υπό αναφοράν δειγματοληψία, εξέφρασε τη βεβαιότητα ότι το αίμα που ανιχνεύθηκε στο σημείο εκείνο ανήκει στη Μαριάνα. Αιτιολόγησε την εκτίμηση του αυτή με αναφορά στα ηλεκτροφερογράμματα, Τεκμήριο 63(β), υποδεικνύοντας τις «κορυφές», από τις οποίες, όπως εξήγησε, συνάγεται ότι τα γενετικά χαρακτηριστικά που παρουσιάζει το δείγμα εντοπίζονται στο γενετικό προφίλ της Μαριάνας. Εξήγησε περαιτέρω, ότι η αναφορά του σε μεικτό γενετικό υλικό, οφείλεται στο γεγονός ότι, πέραν από τις ψηλές κορυφές που ταυτίζονται με το γενετικό προφίλ της Μαριάνας, υπάρχουν και μικρές κορυφές, οι οποίες ανήκουν σε άλλο άτομο. Μεικτό γενετικό υλικό, συνέχισε, εντοπίστηκε και στις άλλες 5 δειγματοληψίες από το ίδιο τεκμήριο (16.1, 16.2, 16.3, 16.4 και 16.5) με δότες τον Κατηγορούμενο και τη Μαριάνα. Στη δειγματοληψία 16.1 που λήφθηκε από την μπροστινή πλευρά της φόρμας, υπήρχε αίμα με κύριους δότες τη Μαριάνα και τον Κατηγορούμενο (βλ. συμπέρασμα 10 του Τεκμηρίου 63). Στις άλλες 4 δειγματοληψίες δεν εντοπίστηκε αίμα αλλά μόνο μεικτό γενετικό υλικό, με κύριους δότες τη Μαριάνα και τον Κατηγορούμενο (βλ. συμπεράσματα 10 και 11 του Τεκμηρίου 63). Σε σχέση με την αρίθμηση των έξι δειγματοληψιών που έλαβε από το Τεκμήριο 20 (δειγματοληψίες 16.1-16.6), ο ΜΚ14 εξήγησε ότι από παραδρομή τοποθέτησε τον αρ. 16.3 στο μανίκι, αντί της ορθής αρίθμησης 16.2. Υπάρχει, εξήγησε ο μάρτυρας, η ορθή αρίθμηση της δειγματοληψίας 16.3 που λήφθηκε από την πίσω πλευρά της φόρμας. Μεικτό γενετικό υλικό, κατέληξε, εντοπίστηκε και στην ανδρική ζακέτα (Τεκμήριο 21) με δότες τον Κατηγορούμενο και τη Μαριάνα (βλ. συμπέρασμα 13 του Τεκμηρίου 63). Για την καλύτερη κατανόηση της μαρτυρίας του ο ΜΚ14 κατέθεσε επεξηγηματικά σημειώματα της στατιστικής ανάλυσης του λόγου των πιθανοτήτων και των ηλεκτροφερογραμμάτων (Τεκμήρια 63(α) και (β) αντίστοιχα). Κατέθεσε περαιτέρω επεξηγηματικά σημειώματα για τα Δείγματα ("μάρτυρες" ή "controls") που εμφανίζονται στα ηλεκτροφερογράμματα καθώς και παραδείγματα για τη στατιστική ανάλυση του λόγου των πιθανοτήτων (Τεκμήρια 63(δ) και (ε) αντίστοιχα). Ο ΜΚ17 είναι επίκουρος καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών, στο Εργαστήριο Ιατροδικαστικής και Τοξικολογίας (στη συνέχεια «ΕΙΤΠΑ»). Πέραν από την ειδικότητα της Παθολογικής Ανατομίας (Τεκμήριο 97(β)), κατέχει και την ειδικότητα της Ιατροδικαστικής (Τεκμήριο 97(α)). Όπως εξήγησε, ο Ιατρικός Σύλλογος Αθηνών επιτρέπει να διατηρούν και τις δύο ειδικότητες, νοουμένου ότι τις ασκούν εναλλάξ. Επί πλέον, ανέφερε, είναι έμμισθος εξωτερικός συνεργάτης του Ωνάσιου Καρδιοχειρουργικού Κέντρου από το έτος 1996 ενώ, παράλληλα, συνεργάστηκε κατά την περίοδο 1997-2014 με άλλη Πανεπιστημιακή Ιδιωτική Κλινική (Ευμενίδειο Θεραπευτήριο), διευθύνοντας το Παθολογοανατατομικό της Εργαστήριο. Το Εργαστήριο ΕΙΤΠΑ, διευθύνεται από την ΜΚ18 και υπάρχει ακόμη ένας Παθολογοανατόμος (ο κ. Βλαχοδημητρόπουλος) ο οποίος κατέχει την ίδια θέση με αυτόν. Ασχολείται, είπε, αποκλειστικά με ιστοπαθολογικές εξετάσεις μαζί με τον κ. Βλαχοδημητρόπουλο. Υπάρχει, ανέφερε, ακόμη ένα εργαστήριο (Ιατροδικαστική Υπηρεσία Αθηνών) και παίρνουν περίπου τα μισά ιστολογικά του νομού Αττικής και της υπόλοιπης επικράτειας της Ελλάδας. Το εργαστήριο τους, κατέληξε, παραλαμβάνει και εξετάζει γύρω στα 500 ιστοπαθολογικά δείγματα ετησίως. Προέβη, συνέχισε, σε ιστολογικές εξετάσεις των δειγμάτων που αποστάληκαν στο Εργαστήριο τους τον Μάρτιο του έτους 2016 και ετοίμασε σχετική Έκθεση (Τεκμήριο 98), το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε. Τα ιστοτεμάχια, εξήγησε, του τα παρέδωσε η ΜΚ18, η οποία τα είχε παραλάβει στις 8/3/2016, σε μορφή πλακιδίων (Τεκμήριο 76). Επρόκειτο, ανέφερε για 19 πλακίδια, τα 10 από τα οποία αφορούσαν σε τμήματα καρδιακού μυός (1-10), τα τρία (11-13) σε τμήματα από τους πνεύμονες και το ένα (αρ. 14) από το φάρυγγα. Αφού εξήγησε τη διαδικασία μικροσκοπικής εξέτασης των ιστοτεμαχίων, εξήγησε τις διαπιστώσεις του που ήταν, σε συντομία, οι ακόλουθες: - Στα τμήματα του μυοκαρδίου εντοπίζονται κάποια κύτταρα που δεν ήταν απόλυτα φυσιολογικά, δηλαδή κύτταρα που παρουσιάζουν ανισομεγέθεια, με πυρήνες αυξημένου μεγέθους και χρωστικότητας. - Εστιακά εντοπίστηκαν ισχαιμικού τύπου αλλοιώσεις. - Σε ένα πλακίδιο (με τον αρ. 10) εντοπίστηκε φλεγμονή που αποτελείται κυρίως από λεμφοκύτταρα και σαρκοφάγα. - Δεν εντοπίστηκαν αθυρωματικές αλλοιώσεις στους κλάδους των στεφανιαίων αρτηριών. - Όσον αφορά τα ευρήματα από την εξέταση των ιστών από τον πνεύμονα, εξήγησε πως το οίδημα που εντοπίστηκε δεν έχει οποιαδήποτε σημασία γιατί σε όλους τους θανάτους ανευρίσκεται ένα μικρό πνευμονικό οίδημα. - Στην περιοχή του λαιμού εντοπίστηκε αιμορραγική διήθηση. Το εύρημα αυτό, εξήγησε, μπορεί να συσχετισθεί με τυχόν πλήξη ή κάποιο σφίξιμο στην περιοχή του λαιμού. Καταληκτικά, αναφέρει στην Έκθεση (Τεκμήριο 98), το οίδημα που διαπιστώθηκε στον καρδιακό μυ («φλεγμονώδες άρθροιση στο μυοκάρδιο») δεν αντιστοιχεί σε ισχαιμική βλάβη αλλά είναι πιθανότερο να σχετίζεται με ήπια, όλως εστιακή, μυοκαρδίτιδα. Η εστιακή μυοκαρδίτιδα, υποστήριξε, αποτελεί τυχαίο εύρημα και δεν προκαλεί έμφραγμα. Συνεχίζοντας ο μάρτυρας, ανέφερε πως ζητήθηκε ξανά από τη Νομική Υπηρεσία της Κύπρου να προβούν σε ιστολογικές εξετάσεις των ιστοτεμαχίων που είχαν ληφθεί από τη θανούσα. Τους παραδόθηκε για το σκοπό αυτό τον Οκτώβριο 2016, το δοχείο (Τεκμήριο 71) το οποίο περιείχε τα ιστοτεμάχια. Μετά από την κατάλληλη επεξεργασία, εξήγησε, - εγκλείστηκαν σε κύβους παραφίνης - προέβη στις ιστολογικές εξετάσεις και ετοίμασε την Έκθεση Τεκμήριο 103, η οποία δεν διαφέρει από το Τεκμήριο 98. Επεξηγώντας τα ευρήματα του από τη δεύτερη ιστολογική εξέταση, ανέφερε πως δεν προέκυψε κάτι νέο και ότι επιβεβαιώθηκαν οι διαπιστώσεις του από την πρώτη εξέταση. Ειδικότερα υποστήριξε, σε αδρές γραμμές, τα ακόλουθα: - Τα 8 από τα 13 ιστοτεμάχια που παραλήφθηκαν αφορούσαν μυοκάρδιο. Σ' αυτά εντοπίστηκαν περιορισμένες θέσεις με οίδημα και μεμονωμένη ήπια ίνωση, χωρίς φλεγμονώδεις διηθήσεις. Επρόκειτο, εξήγησε, για περιοχές με ίνωση οι οποίες πιθανό να οφείλονται σε παλαιές μυοκαρδίτιδες που άφησαν κάποια ίνωση. Ίνωση, διευκρίνισε σε άλλο μέρος της μαρτυρίας του, είναι περιοχή του μυοκαρδίου που δεν οξυγονώνεται και στο σημείο εκείνο δημιουργείται ινώδης συνδετικός ιστός. Δεν επρόκειτο, όμως, για παλαιά εμφράγματα, όπως αναφέρεται στην αντίστοιχη έκθεση του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας, Τεκμήριο 75. - Σχολιάζοντας περαιτέρω την αναφορά του ΜΥ2 για την ύπαρξη δύο τουλάχιστον παλαιών εμφραγμάτων, υποστήριξε πως εάν όντως υπήρχαν παλαιά εμφράγματα θα ανέμενε να είχαν διαπιστωθεί και μακροσκοπικά κατά τη νεκροτομή. Το παλαιό έμφραγμα, ανέφερε, είναι εύκολο να διαπιστωθεί με το μάτι, επειδή δημιουργείται ουλή και «ασπρίζει», οπόταν διακρίνεται εύκολα κατά τη διάρκεια της νεκροτομής. Αντίθετα, ανέφερε, το πρόσφατο έμφραγμα είναι δύσκολο να διαπιστωθεί, είτε με γυμνό μάτι είτε ακόμα και ιστολογικά. - Διαφώνησε, επίσης, με το εύρημα του συναδέλφου του (ΜΥ2) ότι υπήρξε πρόσφατο έμφραγμα του μυοκαρδίου, όπως αναφέρεται στο Τεκμήριο 75. Υποστήριξε επί του προκειμένου πως, παρόλο που δεν διαφωνεί ότι υπήρχε λεφμοκυτταρική διήθηση του μυοκαρδίου, δεν συμφωνεί με την αναφορά στο Τεκμήριο 75 ότι υπήρχε «εξεσημασμένη» διήθηση. Επρόκειτο, υποστήριξε για μια εστία με ήπια κυτταρική διήθηση. Προς υποστήριξη της θέσης ότι επρόκειτο για εστιακή και όχι εξεσημασμένη διήθηση, κατέθεσε δύο απεικονίσεις από τη δεύτερη ιστολογική εξέταση (Τεκμήρια 99 και 100, αντίστοιχα), επεξηγώντας ότι το οίδημα παρουσιάζεται στις απεικονίσεις με τις λευκές περιοχές, ανάμεσα στα ροζ που είναι τα μυοκαρδιακά κύτταρα. - Στην Έκθεση (Τεκμήριο 103) αναφέρει επίσης ότι τα μυοκαρδιακά κύτταρα παρουσιάζουν ανισομεγέθεια με πυρήνες αυξημένου μεγέθους και χρωστικότητας, ενίοτε ανωμάλου σχήματος. Και αυτό το εύρημα είναι, κατά την άποψή του, επουσιώδες. Δείχνει απλά, ανέφερε, ότι η συγκεκριμένη περιοχή - την οποία έθεσε σε κύκλο στο Τεκμήριο 100 - δεν είναι απόλυτα φυσιολογική και υποδηλώνει ότι προϋπήρξε κάποια αλλοίωση. Επρόκειτο, σημείωσε, για ένα άτομο που δεν βρισκόταν σε άριστη κατάσταση. Υπήρχαν, πρόσθεσε, κάποιες βλάβες στο μυοκάρδιο αλλά δεν ήταν τόσο σοβαρές. Εάν δεν υπήρχε κάποιος στρεσογόνος παράγοντας, πρόσθεσε, δεν θα πέθαινε από έμφραγμα ή από ισχαιμική βλάβη της καρδίας. - Σχολίασε, τέλος ο μάρτυρας, την αναφορά που υπάρχει στο Τεκμήριο 75 για την ύπαρξη «μετρίου βαθμού αθηρωματικών αρχόμενων αθηροσκληρυντικών αλλοιώσεων». Καταθέτοντας σχετική αναφορά από το περιοδικό Arterioscler Thromb (Τεκμήριο 101) υπέδειξε πως ο συνάδελφος του όφειλε να είχε καταγράψει το ποσοστό στένωσης καθώς και τον τύπο της αθηρωματικής βλάβης. Η αναφορά σε «μέτριου βαθμού» αθηρωματικές αλλοιώσεις, ανέφερε, δεν υποδηλώνει το ποσοστό στένωσης που διαπιστώθηκε ότι υπήρχε. Σε κάθε περίπτωση, κατέληξε, οι δικές τους εξετάσεις δεν έδειξαν την ύπαρξη τέτοιας βλάβης στις αρτηρίες. Στην αντεξέταση, του υποδείχθηκε η απεικόνιση από την ιστολογική εξέταση (Τεκμήριο 100) την οποία κατέθεσε ο ίδιος, υποβάλλοντας του τη θέση ότι απεικονίζονται νεκρωμένες ίνες που παραπέμπουν σε πρόσφατο έμφραγμα. Διαφωνώντας με την υποβολή, υποστήριξε πως δεν βλέπει πρόσφατο έμφραγμα στη συγκεκριμένη απεικόνιση. Εκείνο που βλέπει, ανέφερε, είναι ότι υπάρχει μια περιοχή ίνωσης που μπορεί να οφείλεται σε κάποιες παλιές βλάβες που θα μπορούσαν να ήταν μυοκαρδίτιδες. Εάν ήταν πρόσφατο έμφραγμα, πρόσθεσε, θα ανέμενε να υπήρχε μεγαλύτερη συμφόρηση των αγγείων, με περισσότερα ερυθρά τα οποία να εντοπίζονται στον ενδιάμεσο ιστό. Σε άλλες ερωτήσεις και υποβολές της συνηγόρου Υπεράσπισης, επανέλαβε πως η καρδιά της Μαριάνας ήταν μεν βεβαρημένη από εστιακές μυοκαρδίτιδες και ινώσεις αλλά δεν έπασχε από στεφανιαία νόσο, ούτε από ισχαιμική καρδιοπάθεια ενώ το βάρος της ήταν φυσιολογικό. Με τα δεδομένα αυτά, υποστήριξε, δεν αναμενόταν να υφίστατο έμφραγμα χωρίς να είχε επιδράσει κάποιος «εκρηκτικός» παράγοντας. Του υποδείχθηκε από τη συνήγορο ένα λευκό σημείο στην περιοχή του μυοκαρδίου, από τις φωτογραφίες που λήφθηκαν κατά τη νεκροτομή (φωτογραφία 129 Τεκμηρίου 3), με την εισήγηση ότι πρόκειται για παλιό έμφραγμα. Ο μάρτυρας απάντησε πως δεν συμφωνεί ότι είναι παλιό έμφραγμα αλλά ότι πρόκειται για μια περιοχή ίνωσης. Από την ίδια φωτογραφία του υποδείχθηκε επίσης περιοχή από το μυοκάρδιο στην οποία φαίνεται, όπως ετέθη από τη συνήγορο, να παρουσιάζεται σκούρο χρώμα, γεγονός που υποδηλώνει πρόσφατο έμφραγμα. Απάντησε πως βλέπει ότι «κάνει γύρω μια άλω αλλά είναι μια φωτογραφία», προσθέτοντας στη συνέχεια πως θα ήταν πιο σωστό να τοποθετηθεί ιατροδικαστής επί των ζητημάτων αυτών που είναι πιο εξοικειωμένος αφού βλέπει συχνότερα τέτοια περιστατικά. Ο ίδιος, ανέφερε, δεν ασχολείται καθημερινά με αυτά τα θέματα και ο δικός του ρόλος δεν είναι να διαγνώσει ένα έμφραγμα μακροσκοπικά αλλά ιστολογικά. Επανέλαβε, περαιτέρω, πως μια εξεσημασμένη μυοκαρδίτιδα μπορεί να προκαλέσει θάνατο. Στη συγκεκριμένη όμως περίπτωση, δεν υπήρχε εξεσημασμένη αλλά εστιακή μυοκαρδίτιδα. Τελευταία μάρτυρας της ενότητας αυτής ήταν η Ιατροδικαστής Χαρά Σπηλιοπούλου (ΜΚ18). Όπως ανέφερε, είναι καθηγήτρια της Ιατροδικαστικής και Τοξικολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών και διευθύνει το ομώνυμο Εργαστήριο της Ιατρικής Σχολής. Αφού αναφέρθηκε στα προσόντα και την εμπειρία της ως ιατροδικαστής, αναγνώρισε τα διάφορα Τεκμήρια που παρέλαβε και στη συνέχεια επέστρεψε στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας, μέσω του ΜΚ16 (Τεκμήρια 71, 76, 78, 80 κλπ), όπως επιμαρτυρείται από τις αποδείξεις και βεβαιώσεις (Τεκμήρια 75(α) και 77). Της ανατέθηκε, όπως ανέφερε, με βάση τα Τεκμήρια 58(α) και 58(β), όπως εξετάσει τα βιολογικά δείγματα της θανούσας και ακολούθως να συντάξει έκθεση. Αφού μελέτησε όλα τα στοιχεία και δεδομένα που της δόθηκαν, ετοίμασε την Έκθεση της (Τεκμήριο 111) το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε. Για την ετοιμασία της Έκθεσης της έλαβε υπόψη, ανάμεσα σε άλλα, τα ακόλουθα: 1. Την Ιατροδικαστική Έκθεση νεκροψίας-νεκροτομής της ΜΥ3 (Τεκμήριο 53). 2. Την Ιατροδικαστική Έκθεση της κλινικής εξέτασης του Κατηγορούμενου (Τεκμήριο 157) μαζί με τις σχετικές φωτογραφίες (Τεκμήριο 5). 3. Την Παθολογοανατομική Έκθεση του ΜΥ2 (Τεκμήριο 75). 4. Την Ιστολογική Έκθεση του Εργαστηρίου της (Τεκμήριο 98). 5. Τις φωτογραφίες που λήφθηκαν κατά τη νεκροψία-νεκροτομή (Τεκμήριο 3). Στην Έκθεση της, αφού κάνει εκτενή αναφορά στις κακώσεις που υπήρχαν στο πτώμα και στον Κατηγορούμενο και στα αποτελέσματα των ιστολογικών εξετάσεων, καταλήγει στα ακόλουθα συμπεράσματα: «1. Ανάμεσα στα δύο άτομα έχει προηγηθεί πάλη, σώμα με σώμα. Υπήρξε σωματική επαφή και η γυναίκα έχει πληγεί στην κεφαλή, πολλαπλές φορές και σε διαφορετικά σημεία. Είναι σημαντικό να τονιστεί ότι τα σκουλαρίκια της γυναίκας έχουν βγει από τα αυτιά. Επειδή τα σκουλαρίκια κλείνουν με απλό κούμπωμα, δεν προκάλεσαν τραύματα στα λοβία των αυτιών. Το πρώτο σκουλαρίκι βρίσκεται κοντά στο αριστερό αντιβράχιο - σημείο 2 - και το δεύτερο στο σημείο 7 (φωτογραφίες 34, 51 και 53). Η πάλη ήταν τόσο μεγάλη ώστε στο χώρο έχει χυθεί ένα δοχείο με απορρυπαντικό, υπάρχουν αίματα πάνω σε ένα σεντόνι, έχει αναποδογυρίσει ένα μεταλλικό υποστήριγμα χρώματος γαλάζιου και το δεύτερο σκουλαρίκι βρίσκεται κάτω από αυτά τα αντικείμενα (φωτογραφία 46 σε σύγκριση με φωτογραφία 53). Αίμα της γυναίκας βρίσκεται «εξωτερικά του καταψύκτη στο πλυσταριό», όπως αναφέρεται στην έκθεση εξέτασης Ινστιτούτου Γενετικής (συμπεράσματα σημείο 5, σελίδα 10). Το σώμα της γυναίκας έχει συρθεί στο πάτωμα, κυρίως με την αριστερή πλευρά (φωτογραφίες 16, 17, 23, 69). Ο άνδρας φέρει ελάσσονα τραύματα, μάλλον άμυνας (εκδορές στη ραχιαία επιφάνεια των άκρων χειρών) και έχει δεχθεί και πλήξη στον αριστερό οφθαλμό. 2. Ο χρόνος θανάτου δεν μπορεί να υπολογιστεί από την υπογράφουσα. Η ιατροδικαστής δεν αναφέρει κάτι σχετικό στην αυτοψία του χώρου. Πάντως, από τις φωτογραφίες 31 και 32 προκύπτει ότι κατά την ανεύρεση είχαν σαφώς σχηματιστεί υποστάσεις στη ραχιαία επιφάνεια του σώματος, άρα είχαν παρέλθει λίγες ώρες από το θάνατο έως την ανεύρεση. 3. Η MARIANA ONEL έχει δεχθεί πλήξεις στο κρανίο και έχουν προκύψει αιμορραγικές διηθήσεις στα μαλακά μόρια της κεφαλής, εστιακή υπαραχνοειδής αιμορραγία και εγκεφαλική θλάση. Δεν βρέθηκαν κατάγματα στο κρανίο. Οι κακώσεις αυτές δεν είναι συμβατές με πτώση επί του εδάφους, διότι βρίσκονται σε όλες τις πλευρές της κεφαλής (αριστερά-δεξιά-πρόσωπο-ινιακή και βρεγματική χώρα). 4. H MARIANA ONEL έχει υποστεί πίεση και πλήξη στην περιοχή του προσώπου και του λαιμού με τα χέρια. Η πίεση ήταν μεγάλη, προκλήθηκε τραύμα στο άνω χείλος και πολλαπλές εκδορές στο πρόσωπο και στο λαιμό. 5. Από τις κακώσεις που έχει δεχθεί η MARIANA ONEL έχει προκληθεί στέρηση του οξυγόνου, εγκεφαλική δυσλειτουργία και είναι δυνατόν αυτή να έχει χάσει τις αισθήσεις της. 6. Ως προς την κατάσταση της καρδιάς υπάρχει κάποια διαφορά μεταξύ των δύο ιστολογικών εκθέσεων. Η μεν πρώτη από το νοσοκομείο Λευκωσίας, θεωρεί ότι έχει υποστεί έμφραγμα σε έδαφος παλαιού εμφράγματος σε έδαφος μυοκαρδίτιδος ενώ η δεύτερη, που διενεργήσαμε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών θεωρεί ότι έχει απλώς εστιακές ισχαιμικές αλλοιώσεις, δεν έχει υποστεί στο παρελθόν έμφραγμα και η μυοκαρδίτιδα είναι εντελώς περιορισμένη. Η περίπτωση του παλαιού αλλά και του προσφάτου εμφράγματος θεωρείται απομακρυσμένη και για ένα ακόμη λόγο: η καρδιά είχε απολύτως φυσιολογικό βάρος, 280 γραμ. και τα στεφανιαία αγγεία εμφανίζουν αρχόμενες αθηροσκληρυντικές αλλοιώσεις. Τέλος, η MARINA ONEL, γυναίκα 46 ετών, είχε ελάχιστες πιθανότητες να έχει προσβληθεί από στεφανιαία νόσο, προστατευόμενη έως την εμμηνόπαυση από το φύλο και την ηλικία της». Καταληκτικά αναφέρει τα ακόλουθα: «Είναι βέβαιο ότι η MARIANA ONEL υπέστη τις σημαντικές κακώσεις στην περιοχή της κεφαλής και κατά το ίδιο συμβάν της προκλήθηκε ασφυξία με πίεση του λαιμού και των έξω στομίων των αεροφόρων οδών (στόμα-μύτη), ώστε πιθανόν έχασε τις αισθήσεις της και τελικώς απεβίωσε συνεπεία ισχαιμίας της καρδιάς (ως τελικό συμβάν) απότοκη αυτών των κακώσεων. Εάν δεν είχαν προηγηθεί οι κακώσεις και η πίεση του λαιμού και των αεροφόρων οδών, η MARIANA ONEL δεν θα είχε χάσει τη ζωή της, καθόσον δεν έπασχε από κάποιο νόσημα.» Η μάρτυς αιτιολόγησε τα πιο πάνω συμπεράσματά της, κάνοντας αρκετές παραπομπές σε ιατρικά συγγράμματα. Μεγάλο μέρος της μαρτυρίας της καταλαμβάνει η λεπτομερής περιγραφή και ανάλυση των κακώσεων που έφερε το πτώμα. Αντιστοίχησε κάθε μια από τις κακώσεις με τις επακόλουθες κακώσεις στα εσωτερικά όργανα και αναφέρθηκε με πολλή λεπτομέρεια στη σοβαρότητα, τις συνέπειες και τον τρόπο που, κατά την εκτίμησή της, προκλήθηκαν. Ειδικότερα: α) Αναφορικά με την κάκωση στα χείλη, υποστήριξε ότι το τραύμα συνάδει με κτύπημα από γροθιά. Τούτο, εξήγησε, επειδή σκίστηκε και το εσωτερικό μέρος, λόγω της αντίστασης από το μοναδικό μπροστινό δόντι που είχε η θανούσα (φωτογραφίες 86, 88 και 89 του Τεκμηρίου 3). Η εκτίμηση της, ανέφερε, υποστηρίζεται από ιατρικά συγγράμματα τα οποία κατέθεσε (Τεκμήρια 112 και 113) στα οποία παρουσιάζονται ανάλογες κακώσεις με την εκτίμηση των συγγραφέων ότι προκλήθηκαν από γροθιές. Αποκλείοντας το ενδεχόμενο η συγκεκριμένη κάκωση να προκλήθηκε από πτώση ή πρόσκρουση σε κάποια επιφάνεια, η μάρτυς ανέφερε ότι σε μια τέτοια περίπτωση θα αναμενόταν τραυματισμός των οργάνων του προσώπου που εξέχουν (μύτη ή πηγούνι) και όχι των χειλιών που βρίσκονται μέσα από τους ρώθωνες. Απέκλεισε, επίσης, το ενδεχόμενο να προκλήθηκαν όλες οι κακώσεις από πτώση της θανούσας, λόγω και του γεγονότος ότι δεν βρίσκονται στην ίδια πλευρά. Δεν μπορεί, ανέφερε με έμφαση, να πέσει κάποιος και να κτυπήσει στα χείλη αλλά και στο κεφάλι δεξιά και αριστερά, μπροστά και πίσω. β) Όσον αφορά την εκδορά στο πηγούνι (βλ. φωτογραφίες 93, 94 και 95 του Τεκμηρίου 3) ανέφερε πως θα μπορούσε να είχε προκληθεί από πλήξη ή πρόσκρουση σε κάποια τραχιά επιφάνεια ή ακόμη και με τα νύχια. γ) Περιγράφοντας και επεξηγώντας τις κακώσεις, στο κεφάλι, επανέλαβε πως δεν συνάδουν με πτώση και πρόσκρουση σε κάποια επιφάνεια, εφόσον υπάρχουν κτυπήματα τόσο στο αριστερό όσο και στο δεξιό μέρος της κεφαλής. Πρόκειται, υποστήριξε, για τρεις διαφορετικές κακώσεις που προκλήθηκαν από κτυπήματα είτε με γροθιά είτε από πρόσκρουση σε κάποια επιφάνεια, μετά από πάλη. Υπέδειξε πως στην αριστερή πλευρά του κεφαλιού υπάρχουν δύο ξεχωριστές κακώσεις, μία στη βρεγματική και μια άλλη στην μετωπιαία, στα όρια της κροταφικής χώρας (φωτογραφία 102 του Τεκμηρίου 3). δ) Πολύ σημαντικές, ανέφερε, θεωρεί τις εκδορές στην περιοχή του λαιμού - πρόσθια τραχηλική χώρα - καθώς και τις εκδορές στο πρόσωπο, που φαίνονται στις φωτογραφίες 84 και 85 του Τεκμηρίου 3. Όπως εξήγησε, οι εκδορές που απεικονίζονται στις υπό αναφοράν φωτογραφίες (τις οποίες σημειωτέον έθεσε σε κύκλο) παρουσιάζουν ένα μωβ-σκούρο χρώμα. Πρόκειται, ανέφερε, για εκχυμώσεις που προκλήθηκαν από πίεση. Οι κακώσεις αυτές, υποστήριξε η μάρτυς, δεν αξιολογήθηκαν ορθά ή και καθόλου από την Ιατροδικαστή που διενήργησε τη νεκροψία-νεκροτομή. Η ίδια, αντίθετα, τις θεωρεί πολύ σημαντικές για δύο λόγους: (
  9. i)Πρώτον, επειδή τις συνδέει με την υποξεία-ασφυξία που προκλήθηκε στη θανούσα από την πίεση την οποία εκτιμά ότι δέχθηκε στην περιοχή του λαιμού. Με την πίεση που ασκήθηκε στην περιοχή του λαιμού, συνέχισε, η οποία συνοδεύεται συνήθως και με το κλείσιμο των αεροφόρων οδών, προκλήθηκε ασφυξία στην θανούσα. Ο ασφυκτικός αυτός μηχανισμός, συνάγεται, όπως υποστήριξε, από το κυανωτικό χρώμα που παρουσίαζαν τα χείλη και το πρόσωπο της θανούσας, παραπέμποντας στις φωτογραφίες 85, 86 και 87 του Τεκμηρίου 3, όπου φαίνεται, κατά την εισήγησή της, η κυάνωση. Η οποία (κυάνωση), πρόσθεσε, αναφέρεται και στο παραπεμπτικό της ΜΥ3, Τεκμήριο 54. Το ότι ασκήθηκε πίεση, συμπλήρωσε, συνάγεται και από το γεγονός ότι εντοπίστηκαν δύο αιμορραγικές διηθήσεις στην περιοχή του λάρυγγα, οι οποίες απεικονίζονται στη φωτογραφία 140 του Τεκμηρίου 3. Συνοπτικά, θα μπορούσε να λεχθεί πως με βάση τη μαρτυρία της, η ΜΚ18 θεωρεί πως οι αμυχές στην περιοχή του τραχήλου και του λαιμού, σε συνάρτηση με τα υπόλοιπα ευρήματα - κυανωτικό χρώμα χειλιών και προσώπου και αιμορραγικές διηθήσεις, ως αναφέρονται πιο πάνω - οδηγούν στο συμπέρασμα ότι ο δράστης έφραξε με τα χέρια τις αεροφόρους οδούς (στόμα-μύτη) της θανούσας και με αυτό τον τρόπο προκλήθηκαν οι αμυχές/νυχιές. (
  10. ii)Ο δεύτερος λόγος που θεωρεί σημαντικό εύρημα τα σημάδια αυτά είναι επειδή εντοπίζονται και τρεις παράλληλες αμυχές στην περιοχή του λαιμού, οι οποίες απεικονίζονται στις φωτογραφίες 84, 85 και 86 του Τεκμηρίου 3. Οι αμυχές αυτές θεωρεί ότι προκλήθηκαν από την ίδια την θανούσα, σε μια προσπάθεια να απελευθερωθεί από τα χέρια του δράστη. Οι αμυχές, εξήγησε, είναι παράλληλες προς τον άξονα και είναι χαρακτηριστικές σε άτομα που προσπαθούν να απελευθερωθούν από τα χέρια του δράστη. Αναφορικά με τα νεκροτομικά ευρήματα υποστήριξε πως η θανούσα υπέστη κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις ως αποτέλεσμα των κτυπημάτων που είχε δεχθεί στην αριστερή κροταφική και στη δεξιά βρεγματική χώρα. Παρέπεμψε επί του προκειμένου στις φωτογραφίες 106-114, στις οποίες απεικονίζεται η διάνοιξη του κρανίου κατά τη διαδικασία της νεκροτομής και η αφαίρεση του εγκεφάλου. Υπέδειξε, στις φωτογραφίες 111-116, σημεία αιμορραγίας του εγκεφάλου, στις αντίστοιχες ως άνω περιοχές. Πρόκειται κατά την εισήγηση της, για υπαραχνοειδείς αιμορραγίες τις οποίες η Ιατροδικαστής που διενήργησε τη νεκροτομή ονόμασε μικρές θλάσεις ενώ κατά τη δική της εκτίμηση πρόκειται για κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις. Η σημαντικότερη διαφωνία με τους Κύπριους επιστήμονες (ΜΥ2 και 3) συνέχισε η ΜΚ18, αφορά τις εκατέρωθεν διαπιστώσεις σε σχέση με την καρδιά. Συνοπτικά η ΜΚ18, υποστήριξε αναφορικά με το κεφάλαιο αυτό τα εξής: (
  11. i)Δεν ευσταθεί η θέση των ΜΥ2 και 3, ότι υπήρξαν δύο παλαιά εμφράγματα. Στην πραγματικότητα, ανέφερε, εντοπίζονται δύο μικρές περιοχές με παλαιότερες βλάβες που έχουν επουλωθεί. (
  12. ii)Για να γίνει κατανοητή η θέση της, κατέθεσε δύο φωτογραφίες από άλλα περιστατικά που παρουσιάζουν παλαιά εμφράγματα (φωτογραφίες 116

(1)και
(2), αντίστοιχα) υποδεικνύοντας τις «νεκρωμένες» περιοχές από το έμφραγμα. Όπως εξήγησε, το έμφραγμα συνεπάγεται νεκρότητα κάποιας περιοχής, η οποία με την πάροδο του χρόνου (2 μήνες και μετέπειτα), λόγω των επουλωτικών διεργασιών που ακολουθούν, φαίνεται ως μια περιοχή λευκή και μπορεί να διαπιστωθεί εύκολα κατά τη ψηλάφηση με το χέρι, επειδή σκληραίνεται. (iii) Τέτοιες βλάβες, συνέχισε, δεν είδαν στα πλακίδια που τους απέστειλαν από την Κύπρο. Εκείνο που φάνηκε από τις δικές τους ιστολογικές εξετάσεις, ανέφερε, είναι πως όντως υπήρχαν κάποιες μικρές περιοχές με ίνωση στην καρδιά, αλλά αυτό, πρόσθεσε, είναι ένα πολύ συχνό φαινόμενο και δεν προκαλεί συμπτώματα. Όσον αφορά τη διαπίστωση των ΜΥ2 και 3 για την ύπαρξη μυοκαρδίτιδας, αφού εξήγησε ότι η μυοκαρδίτιδα είναι βλάβη του μυοκαρδίου που οφείλεται σε φλεγμονή, υποστήριξε πως δεν πεθαίνει όποιος έχει μια μικρή εστία μυοκαρδίτιδας, όπως διαπιστώθηκε ότι είχε η θανούσα από τις ιστολογικές τους εξετάσεις. Κατέθεσε επί του θέματος σχετική βιβλιογραφία που υποστηρίζει την άποψη της (Τεκμήρια 104(α) και 117). Σε σχέση, τέλος, με τη διαπίστωση της ΜΥ3 περί προσφάτου εμφράγματος, αφού διαφώνησε ότι υπήρξε τέτοιο πρόσφατο έμφραγμα, υποστήριξε πως για να προκύψει ένα έμφραγμα θα πρέπει να υπάρχει το αναγκαίο παθολογικό υπόστρωμα. Ειδικότερα, υποστήριξε πως για να υποστεί κάποιος έμφραγμα, θα πρέπει είτε να κλείσουν τα στεφανιαία αγγεία, είτε να προϋπάρχει ένα συγγενές νόσημα του συστήματος λειτουργίας της καρδίας. Σε σχέση με το δεύτερο, τέτοιο νόσημα δεν υπήρχε με βάση την ενημέρωση που είχε, ενώ για το πρώτο, υποστήριξε πως με βάση και τα ευρήματα της ΜΥ3, δεν υπήρχε στεφανιαία νόσος. Παρέπεμψε συναφώς, στην αναφορά της ΜΥ3 (στο Τεκμήριο 53) για ύπαρξη μέτριου βαθμού αθηρωματικών και αρχόμενων αθηροσκληρυντικών αλλοιώσεων. Κατά συνέπεια, κατέληξε, η κυκλοφορία στα στεφανιαία αγγεία ήταν κανονική και κατέθεσε επί του θέματος σχετική βιβλιογραφία (Τεκμήριο 118). Συνεχίζοντας επί του ιδίου ζητήματος - πρόσφατο έμφραγμα - ανέφερε πως είναι πολύ δύσκολο να διαπιστωθεί μακροσκοπικά, τουλάχιστον κατά τις πρώτες ώρες. Καταθέτοντας και για το ζήτημα αυτό σχετική βιβλιογραφία (Knight σελ. 520 επ., Τεκμήριο 119) υπέδειξε πως τις πρώτες 12-18 μέχρι και 24 ώρες από το έμφραγμα δεν είναι ορατές με γυμνό μάτι οι μεταβολές στην καρδία. Κατέθεσε, επίσης, απεικόνιση, από άλλη περίπτωση, προσφάτου εμφράγματος επί εδάφους παλαιού (Τεκμήριο 120) υποδεικνύοντας ότι το σημείο που φαίνεται σκούρο είναι το πρόσφατο και το άσπρο είναι το παλιό. Βλέποντας και τις φωτογραφίες, από τη διάνοιξη της καρδιάς κατά τη νεκροτομή (φωτογραφίες 124-138) επιβεβαίωσε πως δεν βλέπει ούτε παλαιό ούτε πρόσφατο έμφραγμα. Στη φωτογραφία 129 (πάνω από το δάκτυλο), δέχθηκε ότι πιθανό να υπάρχει μια μικρή ουλή στο σημείο εκείνο, υποστηρίζοντας όμως πως δεν παρουσιάζει εικόνα παλαιού εμφράγματος. Όσον αφορά την εκτίμηση της ότι είχε προηγηθεί πάλη, επικαλέστηκε την ακαταστασία που υπήρχε στο χώρο, όπως απεικονίζεται στις φωτογραφίες 21, 45-49 (σκουλαρίκια στο πάτωμα, χυμένο απορρυπαντικό, ματωμένα σεντόνια κλπ), καθώς και στις κακώσεις που έφερε η θανούσα και ο Κατηγορούμενος. Καταληκτικά η μάρτυς υποστήριξε πως ο θάνατος της Μαριάνας προήλθε από το συνδυασμό όλων των κακώσεων που υπέστη, δηλαδή από τις κακώσεις στην κεφαλή και τον τραυματισμό του εγκεφάλου (εγκεφαλικές θλάσεις και υπεραχνοειδείς αιμορραγίες) σε συνδυασμό με την υποξεία, από το κλείσιμο των αεροφόρων οδών. Ως αποτέλεσμα αυτών των κακώσεων, η Μαριάνα στερήθηκε το οξυγόνο στον εγκέφαλο και στην καρδιά, έπαθε ισχαιμία και σε σύντομο χρονικό διάστημα επήλθε ο θάνατος της. Κατά τη μακρά αντεξέταση της, η οποία επεκτάθηκε και στα προσόντα και την εμπειρία της, η μάρτυς επανέλαβε κατ' ουσίαν τις θέσεις που αναφέρονται στην Έκθεση της και τις επεξηγήσεις που έδωσε στην κύρια εξέταση της. Της υποδείχθηκαν σημεία από τις φωτογραφίες 125, 126, 128 και 129, υποβάλλοντας της τη θέση πως δείχνουν τόσο πρόσφατο όσο και παλαιό έμφραγμα. Η μάρτυρας επανέλαβε πως δεν βλέπει εικόνα πρόσφατου ή παλαιού εμφράγματος στις φωτογραφίες που της υποδείχθηκαν, παραπέμποντας στις φωτογραφίες που κατέθεσε στην κύρια εξέτασή της για το πως φαίνεται το πρόσφατο και το παλιό έμφραγμα. Κατέθεσε, περαιτέρω, φωτογραφία που απεικονίζει πρόσφατο έμφραγμα 2 ημερών, όπως είπε, Τεκμήριο 127, όπου φαίνεται να υπάρχει μια «ωχρή» περιοχή. Σε περαιτέρω ερωτήσεις και υποβολές επανέλαβε ότι: - Η καρδιά της θανούσας δεν παρουσίαζε εικόνα εξεσημασμένης μυοκαρδίτιδας αλλά υπήρχε μια μεμονωμένη εστία λεμφοκυτταρικής διείσδυσης. - Υπήρχαν κάποιες μικρές ουλές οι οποίες πιθανόν να προήλθαν από κάποια μυοκαρδίτιδα. - Δεν υπήρχε στένωση των αυλών, ώστε να μπορούσε να δικαιολογηθεί έμφραγμα. - Οι κακώσεις που έφερε το πτώμα δεν συνάδουν με κτυπήματα από πτώση αλλά προκλήθηκαν από κτυπήματα κατά την προηγηθείσα πάλη με το δράστη. Όσον αφορά τις αμυχές στο πρόσωπο και στο λαιμό, της υποβλήθηκε πως δεν θα μπορούσαν να είχαν προκληθεί από τον Κατηγορούμενο, υποδεικνύοντας τις φωτογραφίες της ιατροδικαστικής του εξέτασης (Τεκμήριο 5) από τις οποίες προκύπτει ότι τα νύχια του είναι πιο μέσα από το δέρμα. Η μάρτυς υποστήριξε πως ακόμη και τέτοια νύχια μπορούν να προκαλέσουν αμυχές, όταν ασκηθεί πίεση, καθόσον το δέρμα υποχωρεί, παραπέμποντας σε σχετική βιβλιογραφία (Τεκμήριο 129) την οποία κατέθεσε στην κύρια εξέτασή της. Της υποβλήθηκε, περαιτέρω, πως σε περίπτωση που το τραύμα στο χείλος προκαλείτο από γροθιά θα αναμενόταν να είχε κάποιο τραύμα (κόψιμο) στο χέρι ο Κατηγορούμενος, από την επαφή που θα είχε με το δόντι, όπως αναφέρεται σχετικά και στο σύγγραμμα του Knight (Τεκμήριο 112). Απορρίπτοντας και αυτή τη θέση της Υπεράσπισης, η μάρτυς εξήγησε πως το χέρι του Κατηγορούμενου δεν ήλθε σε επαφή ευθέως με το δόντι αλλά με τα χείλη, υποδεικνύοντας ότι το μεγαλύτερο σχίσιμο των χειλιών εντοπίζεται στην εσωτερική πλευρά. Όσον αφορά, τέλος, το τραύμα στο αριστερό μάτι του Κατηγορούμενου, υποβλήθηκε στη μάρτυρα πως εάν είχε προκληθεί από πάλη με τη θανούσα, όπως υποστήριξε στη μαρτυρία της, θα αναμενόταν να υπήρχε κάποιο σχίσιμο από τα δαχτυλίδια που είχε στα χέρια της η θανούσα. Η μάρτυρας επανέλαβε πως θεωρεί ότι η συγκεκριμένη κάκωση συνδέεται με την πάλη, υποστηρίζοντας ότι το κάτω βλέφαρο - στο οποίο εντοπίζεται η βλάβη - είναι μια πολύ ευαίσθητη περιοχή και δημιουργούνται εκχυμώσεις με την παραμικρή πλήξη. Το ότι δεν είχε γδάρσιμο, πρόσθεσε, μπορεί να δικαιολογηθεί από την απαλότητα της πλήξης αλλά και από το γεγονός ότι τα δαχτυλίδια που φορούσε η θανούσα δεν είχαν μυτερές επιφάνειες. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗΣ Ο Κατηγορούμενος, κληθείς σε απολογία επέλεξε, ως είχε δικαίωμα, να προβεί σε ανώμοτη δήλωση. Κάλεσε επίσης 3 μάρτυρες Υπεράσπισης. Τον κλειδαρά Στέλιο Στυλιανού (ΜΥ1), τον Παθολογοανατόμο Κωνσταντίνο Χατζηλεοντή (ΜΥ2) και την Ιατροδικαστή Αγγελική Παπέττα (ΜΥ3). Στην μακροσκελή ανώμοτη δήλωση του (Έγγραφο 1 στη μητρική του γλώσσα και 1(α) σε ελληνική μετάφραση), ο Κατηγορούμενος ανέφερε τα ακόλουθα: «Ονομάζομαι Florea Onel και ήμουν παντρεμένος για 25 χρόνια με την Μαριάνα Onel, για την οποία νοιαζόμουν πολύ και την αγαπούσα. Η Μαριάνα δούλευε πολλές ώρες και κουραζόταν πολύ και εγώ πάντα την βοηθούσα σπίτι, με τα ψώνια, με όλες τις δουλείες την βοηθούσα στην δουλεία της και πάντα της έκανα παρέα στο γηροκομείο και στο σπίτι όταν δεν δούλευα. Στο διαμέρισμα που μέναμε με την Μαριάνα φιλοξενούσαμε τον αδελφό της τον Florin με τη γυναίκα του, εκεί ήταν που ξεκίνησαν τα προβλήματα μας με τη Μαριάνα. Ο αδελφός της Μαριάνας δεν με συμπαθούσε από πριν επειδή δεν είχα σταθερή δουλεία και τα έξοδα μας τα πλήρωνε η Μαριάνα. Για τους ίδιους λόγους δεν με συμπαθούσε η αδελφή της Μαριάνας, η Άννα. Ο Florin έπινε και συχνά μεθούσε. Μια μέρα που ήπιε μάλωσε με τη γυναίκα του. Επειδή εγώ την υποστήριξα, ο Florin μάλωσε μαζί μου. Εγώ είπα της Μαριάνας ότι δεν τους ήθελα πλέον μέσα στο σπίτι μας. Η Μαριάνα επειδή ήταν συνδεδεμένη μαζί του και επειδή είχε παράπονο μαζί μου που δεν ήθελα τον αδελφό της να μένει μαζί μας, στις 3ή 4 Νοεμβρίου ενοικίασε το διαμέρισμα στο 2ο όροφο και μετακόμισαν. Ο Florin τότε άρχισε να με κατηγορά στη Μαριάνα ότι εγώ ήθελα τη γυναίκα του. Η Μαριάνα πληγώθηκε και προσβλήθηκε από αυτό που άκουσε όμως δεν ήθελε να το παραδεχτεί. Μετά το περιστατικό αυτό της εξήγησα ότι ήταν ψέματα αυτά που της είπε ο αδελφός της και μου έλεγε ότι και αλήθεια να ήταν δεν την ένοιαζε επειδή είχε φίλο. Ποτέ δεν πίστεψα ότι η Μαριάνα είχε φίλο. Η Μαριάνα ήθελε να δουλεύω και να πληρώνω μόνος μου το ενοίκιο. Εγώ επειδή ήθελα τη Μαριάνα να έρθει πίσω στο σπίτι μας, συνέχισα και πήγαινα στη δουλεία της. Εκεί πήγαινα μετά που τελείωνα από τη δουλεία μου όπου εργαζόμουν ως εργάτης/κηπουρός στην εταιρεία «The Best», επειδή την ώρα που πήγαινα σπίτι, η Μαριάνα ήταν ήδη στη δουλεία. Στην εταιρεία «The Best» βρήκα σταθερή δουλειά και εργοδοτήθηκα εκεί αρχές Οκτωβρίου 2015. Πριν εργαζόμουν κάποτε στη Λαϊκή Αγορά και έβγαζα πολύ λίγα χρήματα. Και η Μαριάνα με αγαπούσε, ακόμη μετά που ζούσαμε σε χωριστά διαμερίσματα, συνέχισε να μου ετοιμάζει φαγητό πριν πάει στη δουλεία της για να φάω όταν θα επέστρεφα σπίτι μετά τη δουλεία και μου ετοίμαζε και σάντουιτς για την επόμενη μέρα να πάρω μαζί μου. Όταν μπορούσε έκανε δουλείες στο σπίτι μου όπως να καθαρίζει και να συγυρίζει τα ρούχα μου. Η Μαριάνα είχε κλειδί του διαμερίσματος μου και όποτε ήθελε έμπαινε, είτε ήμουν σπίτι είτε δεν ήμουν. Όταν μέναμε μαζί η Μαριάνα συνήθιζε να φοράει τα σακάκια μου ή τις ζακέτες μου μέσα στο σπίτι. Μία μέρα που συζητήσαμε έντονα με τον Florin, η Μαριάνα με κατήγγειλε στην αστυνομία να μην την ενοχλώ στη δουλεία της. Πιστεύω ότι είναι ο αδελφός της που της είπε να με καταγγείλει γιατί η Μαριάνα δεν θα έκανε κάτι τέτοιο από μόνη της. Εγώ στεναχωρήθηκα πολύ και δεν μπορούσα να κοιμηθώ όλο το βράδυ και την επομένη μέρα δεν πήγα δουλεία. Μετά από μία ή δύο μέρες πέρασα από το γηροκομείο για να δω τη Μαριάνα γιατί πίστευα ότι ίδια δεν εννοούσε τίποτε με τη καταγγελία. Η Μαριάνα δεν ήταν δουλειά και μπήκα μέσα για να δω το πρόγραμμα για το πότε δούλευε. Δεν ενόχλησα κανένα, όλους τους ήξερα και με ήξεραν και ποτέ δεν έσπρωξα οποιοδήποτε συνάδελφο της Μαριάνας, Μετά από αυτό η Μαριάνα μου είπε να μην μπαίνω μέσα στο γηροκομείο γιατί θα είχε πρόβλημα με τους εργοδότες της και δεν ήθελε. Δεν πήγα ποτέ στο γηροκομείο κρυφά. Μάλιστα μια ημέρα καθάρισα την αυλή του γηροκομείου, αφού μου τo ζήτησε ο κ. Φίλιππος Μαλάης. Η Μαριάνα δεν μου είπε ποτέ ότι την απείλησε ο κ. Χριστόφορος Μαλάης για οποιονδήποτε λόγο. Στις 15.12.15 εργάστηκα στη Λεμεσό και τελείωσα από τη εργασία μου γύρω στις 5 με 5:30 το απόγευμα. Επειδή είχε φύγει ο Florin για τη Ρουμανία και η Μαριάνα ήταν μόνη της πίστευα ότι μπορούσα να την πείσω να είμαστε μαζί. Πήγα στο γηροκομείο και έκατσα με την Μαριάνα στο τραπέζι έξω στην αυλή και μιλούσαμε, μας είδε και μας χαιρέτησε η Ραφαέλα που δούλευε εκεί την ώρα που έφευγε από τη δουλεία. Μιλήσαμε για περίπου 10 με 15 λεπτά και η Μαριάνα πήγε μέσα για να κάνει τις δουλείες της η ώρα 7 περίπου που ήταν η ώρα που άρχιζε δουλεία. Της είπα ότι θα την περίμενα έξω όποτε θα έκανε διάλειμμα για να μιλήσουμε. Η Μαριάνα είχε καλή διάθεση και δεν έδειξε να ήταν αρνητική. Δεν έφυγα από την περιοχή του γηροκομείου, καθόμουνα στο τραπέζι ή περπατούσα λίγο μέσα στην αυλή. Είχα πάει και κάποια στιγμή στο περίπτερο που είναι δίπλα σχεδόν από το γηροκομείο και βρίσκεται στην Λεωφόρο Μακαρίου και αγόρασα ένα αναψυκτικό. Δεν πήγα στο περίπτερο της Μιρέλλας εκείνη την ώρα. Από το περίπτερο της Μιρέλλας πέρασα πριν και δεν αγόρασα ουίσκι ή μπύρα από εκεί ή από οπουδήποτε αλλού. Δεν πίνω και δεν καπνίζω, και πολύ σπάνια έπινα μισό ποτήρι κρασί ή μισή μπύρα για παρέα, όπως συνηθίζει όλος ο κόσμος. Το ίδιο και η Μαριάνα όσον αφορά το ποτό. Όταν επέστεψα η Μαριάνα καθόταν έξω στο τραπέζι της αυλής έπινε καφέ, κάπνιζε και μιλούσε με την αδελφή της στο τηλέφωνο όπως έκανε πολύ συχνά από τον καιρό που σταματήσαμε να μένουμε μαζί. Η Μαριάνα με την αδελφή της ήταν μαλωμένες από τον Αύγουστο μέχρι τον Νοέμβριο και για τρεις μήνες δεν μιλούσαν καθόλου, άρχισαν να μιλούν μετά που έφυγε η Μαριάνα από το διαμέρισμα που μέναμε μαζί. Η αδελφή της Μαριάνας δεν ήθελε να είμαστε μαζί και την επηρέαζε αρνητικά εναντίον μου. Όταν μιλούσαν στο τηλέφωνο η Μαριάνα είπε στην αδελφή της ότι ήμουν και εγώ εκεί και έβαλε την αδελφή της σε ανοικτή ακρόαση και η αδερφή της μου είπε να φύγω και ότι αν δεν έφευγα από τη δουλεία της θα καλούσε την Αστυνομία. Εγώ ταράχτηκα γιατί δεν ήθελα να δημιουργήσει πρόβλημα με την Αστυνομία, δεν έφυγα όμως γιατί η Μαριάνα δεν μου είπε να φύγω, Η Μαριάνα είπε στην αδελφή της ότι έφυγα για να μην δώσει συνέχεια και γίνει φασαρία στην δουλεία της. Συνέχισε να της μιλά στο τηλέφωνο και μπήκε μέσα για να κάνει τις δουλείες της και εγώ έμεινα έξω και την περίμενα που θα ξανάβγαινε και γιατί ήθελα πολύ να βρω τον τρόπο και την ευκαιρία να ήμαστε μαζί. Δεν μαλώσαμε όπως είπε η αδελφή της στο Δικαστήριο. Η Μαριάνα βγήκε ξανά έξω μετά από μια ώρα περίπου και έκατσε στο τραπέζι μαζί μου. Κάπνισε 2 τσιγάρα και πιάσαμε τη συζήτηση για το ενοίκιο, ενώ είχα παράπονο γιατί να πληρώνουμε 2 ενοίκια και η Μαριάνα είχε παράπονο γιατί δεν είχα πληρώσει το ενοίκιο στον κύριο Κύπρο Λοϊζίδη και φοβόταν ότι θα σταματούσα από την δουλεία μου. Της είπα ότι είμαι ευχαριστημένος στη δουλειά που βρήκα και της ζήτησα να έρθει σπίτι τώρα που έφυγε ο αδελφός της. Όταν της είπα για τον αδελφό άρχισε να με κοροϊδεύει ότι έχει φίλο και γελούσε. Εγώ έβαλα το δύο μου δάκτυλα πάνω στο στόμα της και της είπα «sh» για να μην το λέει αυτό το πράγμα και της υποσχέθηκα ότι θα πλήρωνα το ενοίκιο. Η Μαριάνα μου είπε ότι έπρεπε να πάει να βάλει τα ρούχα στο πλυντήριο και ότι άργησε γιατί την περίμενε η κυρία Αγγελική. Όταν έφυγε η Μαριάνα με τα ρούχα να πάει στο πλυσταριό, σκέφτηκα να πάω μέσα να πάρω τηλέφωνο τον κύριο Κύπρο Λοϊζίδη από το κινητό της Μαριάνας για να της αποδείξω ότι εννοούσα αυτό που της υποσχέθηκα. Δεν μπορούσα να τηλεφωνήσω από το δικό μου τηλέφωνο γιατί δεν είχε λεφτά η κάρτα του κινητού μου. Μπήκα μέσα χαιρέτησα τον κύριο Φάνο, μετά πήγα στην κυρία Αγγελική και της είπα στα ρουμάνικα ότι η Μαριάνα έρχεται αλλά δεν ξέρω τι κατάλαβε και αυτή μου είπε κάτι στα ελληνικά για την Μαριάνα. Μετά πήγα στην κουζίνα επειδή διψούσα και ήπια νερό, κοίταξα στο γραφείο αν ήταν εκεί το κινητό και δεν το είδα αλλά το είδα ερχόμενος από το γραφείο προς το σαλόνι, κοντά στην κολώνα στον φορτιστή. Πήρα το κινητό και πήγα στο γραφείο για να τηλεφωνήσω. Δεν έβλεπα καλά και επέστρεψα και πήρα και τα γυαλιά της που ήταν πάνω στο τραπέζι. Από το γραφείο πήρα τον κύριο Κύπρο Λοϊζίδη, του είπα «Μαρίνος» όπως με γνώριζε και αμέσως κόπηκε η γραμμή. Σχεδόν αμέσως με πήρε πίσω στο κινητό της Μαριάνας και του είπα στην γλώσσα μου για το ενοίκιο, μου μίλησε και αυτός αλλά δεν καταλάβαινα τι μου έλεγε και κλείσαμε. Θυμάμαι ότι του μίλησα χαμηλόφωνα για να μην ενοχλήσω τους ηλικιωμένους. Η διάρκεια που ήμουν μέσα στο γηροκομείο ήταν περίπου 5 λεπτά και δεν ήμουν βιαστικός. Μετά το τηλεφώνημα βγήκα έξω και κατευθύνθηκα στο πλυσταριό με το κινητό της Μαριάνας για να της πω ότι πήρα τηλέφωνο τον κ. Λοϊζίδη για το ενοίκιο και να της αποδείξω ότι θα πλήρωνα το ενοίκιο. Μόλις κόντεψα είδα ότι δεν είχε φως μέσα στο πλυσταριό, είδα την πόρτα μισάνοικτη και την Μαριάνα να βρίσκεται στο πάτωμα κοντά στην πόρτα. Μου είπε ότι γλίστρησε και άρχισε να σηκώνεται από το πάτωμα και πήγα να την βοηθήσω, εκείνη την ώρα είδε ότι κρατούσα το κινητό της και άρχισε να μου φωνάζει ότι δεν ήθελε να την βοηθήσω. Σηκώθηκε μόνη της και μου θύμωσε γιατί να μπω μέσα στο γηροκομείο και ότι θα είχε πρόβλημα και μου είπε να φύγω αμέσως. Εγώ δεν κατάλαβα αν κτύπησε η Μαριάνα. Φοβήθηκα ότι θα μιλούσε με την αδελφή της και αυτή θα καλούσε την Αστυνομία. Αμέσως έφυγα με το κινητό της χωρίς να τα καταφέρω να της εξηγήσω γιατί μπήκα μέσα και γιατί κρατούσα το κινητό της. Θέλω να πω ότι ποτέ στη ζωή μου δεν κτύπησα τη Μαριάνα αλλά ούτε και κάποιο άλλο άνθρωπο. Είμαστε φτωχοί άνθρωποι και ήρθαμε στην Κύπρο για μια καλύτερη ζωή. Όλοι έχουμε μικροπροβλήματα στο σπίτι μας τα οποία ξεπερνούμε. Αυτό δεν μας κάνει εγκληματίες. Αφού έφυγα από το γηροκομείο, πήγα σπίτι μου από τη διαδρομή που πήγαινα συνήθως και είναι η πιο κοντινή που έκαμνα. Δεν ξέρω να σας εξηγήσω τα ονόματα των δρόμων που περπάτησα, αλλά είναι πολύ κοντά, περίπου 2 λεπτά. Όταν έφτασα σπίτι τηλεφώνησα στον Bogdan με τον οποίο είχαμε φιλικές σχέσεις από τον καιρό που ήμασταν γείτονες με τον κουνιάδο του. Βασικά ήθελα να μιλήσω με κάποιο φίλο γιατί δεν ένιωθα καλά αλλά στο τέλος δεν του είπα τίποτε για τη Μαριάνα, τον ρώτησα τι κάνει μόνο και αν πάνε καλά οι δουλείες και ότι θα έστελλα λεφτά στη Ρουμανία. Δεν του είπα ότι ήθελα εισιτήριο για να φύγω από την Κύπρο εκείνο το βράδυ. Αν του ζητούσα κάτι τέτοιο θα το έλεγε και στην Αστυνομία την επόμενη ημέρα που του τηλεφώνησαν και τον ρώτησαν αν ήξερε τη Μαριάνα Onel. Γνώριζε πολύ καλά και το δικό μου αλλά και το δικό της όνομα, αφού συναντηθήκαμε αρκετές φορές, αλλά μιλούσαμε και στο τηλέφωνο κατά διαστήματα. Κάθισα λίγο και είδα τηλεόραση και σκεφτόμουν την κατάσταση με τη Μαριάνα. Προσπαθούσα να κοιμηθώ, δεν με έπαιρνε ο ύπνος, κοιμήθηκα για λίγο και ξύπνησα. Δεν ένιωθα καλά για να πάω δουλεία όπως έγινε και τη περασμένη φορά που με είχε καταγγείλει στην Αστυνομία. Ξεκίνησα περπατητός και πήγα προς το κέντρο της Λευκωσίας. Εκεί βρήκα άλλους Ρουμάνους και έκανα παρέα. Πέρασα τη μέρα μου και έκανα τις δουλείες μου, έστειλα λεφτά στη Ρουμανία από ένα κατάστημα, νομίζω στην οδό Λήδρας και έβαλα χρήματα στη κάρτα του κινητού μου. Η ώρα 3:30 με 4:00 περίπου το απόγευμα επέστρεψα στο διαμέρισμα μου αλλά το κλειδί μου δεν ταίριαζε στην κλειδαριά και δεν μπορούσα να ανοίξω για να μπω. Κτύπησα την πόρτα της Μαριάνας αλλά δεν μου άνοιξε. Πήρα τηλέφωνο τον κ. Κύπρο Λοϊζίδη από το κινητό μου τηλέφωνο και προσπαθούσα να του εξηγήσω στα Ρουμάνικα το πρόβλημα και για να τον πληρώσω. Ξεκίνησα να πάω στο περίπτερο της Μιρέλλας και στο δρόμο βρήκα τον κ. Λοϊζίδη και την Μιρέλλα που ερχόταν προς εμένα. Από τη Μιρέλλα έμαθα ότι πέθανε η Μαριάνα και έπαθα σοκ. Η Μιρέλλα με ρώτησε που ήμουν όλη μέρα και της είπα είχα δουλεία, με ρώτησε που ήταν το κινητό της Μαριάνας και της είπα ότι ήταν στη τσέπη μου, μου είπε αν ήταν ωραία αυτά τα πράγματα και δεν μπορούσα να πω τίποτε άλλο και δεν μπορούσα να πιστέψω ότι πέθανε η Μαριάνα. Έφτασε το αυτοκίνητο της Αστυνομίας με 2 Αστυνομικούς και η Μιρέλλα μου είπε να πάω μαζί τους για να με ρωτήσουν κάποια πράγματα. Κατέβηκε από το αυτοκίνητο ο ένας αστυνομικός και έκατσε πίσω μαζί μου και με πήραν αμέσως στο σταθμό. Εκεί κανένας δεν μου είπε ότι η Μαριάνα έπαθε έμφραγμα και πέθανε από τη καρδία της και κανένας δεν με ρώτησε αν η Μαριάνα είχε πρόβλημα με την καρδία της. Ήμασταν σε ένα δωμάτιο, μου έκαναν έρευνα και μου πήραν, τα λεφτά μου, τα κλειδιά μου, και τα δυο κινητά τηλέφωνα που κρατούσα. Τρεις Αστυνομικοί με κτύπησαν με χαστούκια γροθιές και σπρωξίματα στο κεφάλι στο πρόσωπο και στο μάτι. Αυτοί ήταν ο Αστυνομικός Χατζητζιωρτζής, ο Υπαστυνόμος Θεμιστοκλέους και ο Αστυνομικός Ηλίας Ηλία. Όλους τους αστυνομικούς τους είδα και τους αναγνώρισα στο Δικαστήριο. Τον Αστ. Χατζητζιωρτζή, δεν ήξερα το όνομα του και τον αναγνώρισα στο δικαστήριο. Παρούσα ήταν και μια γυναίκα μεταφράστρια. Δέχτηκα σωματική επίθεση και απειλές και τη δεύτερη φορά που με πήραν στο σταθμό από τον Υπαστυνόμο Θεμιστοκλέους και Αστ. Ηλία Ηλία. Μου έδωσαν τα δικαιώματα μου χωρίς να μου τα εξηγήσουν και δεν μου είπαν ότι δικαιούμαι δικηγόρο. Την πρώτη ημέρα στον σταθμό όταν με εξέτασαν οι δύο γιατροί, έκανα παράπονο στον άνδρα γιατρό που μιλούσε ρουμάνικα, ότι με κτύπησαν οι Αστυνομικοί στο σταθμό. Αυτός το είπε στη γυναίκα γιατρό και ο ίδιος μου ζήτησε να πω το παράπονο μου ξανά στα ρουμάνικα, για να το μεταφράσει η μεταφράστρια στα Ελληνικά. Έκανα ξανά το παράπονο μου και το μετάφρασε στα Ελληνικά. Στις 16.12.15 το βράδυ στον σταθμό μου έπιασαν το σακάκι και τη ζακέτα μου, χωρίς να με ρωτήσουν και χωρίς να τους δώσω την άδεια μου. Μετά φύγαμε και πήγαμε προς το διαμέρισμα που έμενα. Πριν να φτάσουμε στο διαμέρισμα, σταματήσαμε στο περίπτερο της Μιρέλλας και ο Αστυνομικός Μάριος Σταυρινού κατέβηκε και πήρε καινούργια κλειδιά. Με αυτά άνοιξε το διαμέρισμα μου. Εκεί ο Αστυνομικός Χατζηπαύλου μου πήρε το μαύρο παντελόνι, το μαύρο τρικό, τα αθλητικά παπούτσια και τις κάλτσες μου. Είμαι σίγουρος ότι τα ρούχα αυτά μου τα έπιασε πριν τα μεσάνυκτα και χωρίς να του δώσω συγκατάθεση. Είχα δύο φόρμες παρόμοιες με αυτή που μου πήραν στο σταθμό. Μου τις αγόρασε η Μαριάνα, όπως και πολλά άλλα ρούχα μου. Ποτέ δεν με ρώτησε ο Αστυνομικός Χατζηπαύλου αν είναι τα ρούχα που φορούσα τη προηγούμενη ημέρα και ούτε του απάντησα ότι είναι αυτά. Έχει περάσει πολύς χρόνος από τη σύλληψη μου. Αυτό που θυμούμαι να σας πω είναι ότι τα ρούχα που μου έπιασαν στο διαμέρισμα μου και η ζακέτα που μου πήραν στο σταθμό, τα φορούσα την προηγούμενη γιατί δεν τα είχα βγάλει όταν πήγα σπίτι. Για το σακάκι δεν μπορώ να σας πω γιατί το είχα βγάλει στο σπίτι. Το πρωί που έφυγα φόρεσα το ένα από τα δύο. Μπορεί να είναι και αυτό το σακάκι που φορούσα την προηγούμενη νύκτα και είδα μέσα στο δικαστήριο πρόσφατα. Θέλω να σας πω αυτά που ξέρω για την υγεία της Μαριάνας. Η Μαριάνα όταν ήταν πολύ μικρή πριν τη γνωρίσω έμπαινε συνέχεια στο νοσοκομείο επειδή όπως μου είπε είχε πρόβλημα με το συκώτι της. Μετά που παντρευτήκαμε κάναμε ένα μωρό τον Daniel, το μωρό αρρώστησε με τους πνεύμονες του και πέθανε όταν ήταν 2½ μηνών (το 1991). Η Μαριάνα γέννησε κανονικά. Οι γιατροί μας είπαν ότι αν έκανε άλλο μωρό κινδύνευε η Μαριάνα να πεθάνει και έτσι δεν μπορούσαμε να κάνουμε άλλο μωρό. Κάποια χρόνια μετά η Μαριάνα έμεινε έγκυος και έτσι έκανε αποβολή. Δεν ξέρω να εξηγήσω το λόγο που της είπαν ότι θα πέθαινε. Το 1999 ή το 2000 έκανε εγχείρηση και έβγαλε πέτρες από την χολή. Το κόψιμο ήταν πολύ μεγάλο ξεκινούσε από το στήθος της μέχρι κάτω στην κοιλιά της και η Μαριάνα υπέφερε πολύ. Η Μαριάνα δεν έκανε άλλη εγχείρηση. Στο γιατρό δεν πηγαίναμε ούτε εγώ ούτε η Μαριάνα. Όταν είχε οποιονδήποτε πρόβλημα υγείας της έδινε χάπια ο κ. Χριστόφορος Μαλάης, όπως χάπια για το πόνο και για το θηροειδή και δεν ξέρω τι άλλο. Αυτό χθες το είπα στη δικηγόρο μου που με ρώτησε. Η Μαριάνα τα τελευταία 2 χρόνια σπάνια είχε περίοδο. Κάπνιζε πάρα πολύ, 2 πακέτα την ημέρα, και το είχα παράπονο. Μου έλεγε ότι είχε πόνο στην καρδία γιατί πέθανε το μωρό μας και δεν είχε σημασία για αυτήν αν κάπνιζε πολύ. Τα πόδια της Μαριάνας φούσκωναν πολύ και τα πονούσε. Πολλές φορές δεν ένιωθε καλά. Ποτέ δεν μπορούσε να κοιμηθεί στη δεξιά πλευρά γιατί έλεγε ότι δεν μπορούσε να αναπνεύσει. Η Μαριάνα δούλευε και μέχρι τρείς εβδομάδες συνεχόμενες νυχτέρι και ήταν πάντα κουρασμένη. Ξέχασα να πω ότι μέσα στο γραφείο του γηροκομείου υπάρχει οθόνη που δείχνει τις κάμερες. Αυτό το ξέρω διότι μπήκα πολλές φορές στο γραφείο και το λέω επειδή ουδέποτε μπήκα κρυφά ή θα μπορούσα να μπω κρυφά. Επίσης στις 16.12.15 το πρωί κάποιος μου τηλεφώνησε 3 φορές στο κινητό μου αλλά δεν κατάλαβα τι ήθελε να μου πει γιατί μου μιλούσε σε άλλη γλώσσα. Θέλω να πω ότι τη Μαριάνα την αγαπούσα πάρα πολύ και ποτέ μου δεν σκέφτηκα να της κάνω κακό, ούτε και της έκανα. Δεν ξέρω πως πέθανε η γυναίκα μου, αν πέθανε από την καρδία της ή αν την σκότωσε κάποιος. Αν δεν πέθανε από την καρδία της και κάποιος την σκότωσε, αυτός δεν είμαι εγώ και η Αστυνομία πρέπει να τον βρει. Είμαι αθώος και θέλω μόλις τελειώσει αυτή η υπόθεση να πάω στον τάφο της γυναίκας μου.» Οι μάρτυρες Υπεράσπισης Ο ΜΥ1 ανέφερε ότι του ζητήθηκε και έδωσε κατάθεση (Τεκμήριο 144) στον κ. Β. Ακάμα την οποία αναγνώρισε και ανέγνωσε. Στην κατάθεση του αναφέρει ότι είναι κλειδαράς και συνεργαζόταν με τον Κ. Λοϊζίδη. Στις 16/12/2015 γύρω στις 15:00 μ.μ., μετά από οδηγίες του Λοϊζίδη άλλαξε την κλειδαριά του διαμερίσματος που ενοικίαζε στον Κατηγορούμενο. Μαρτυρία ΜΥ2 Ο ΜΥ2 ανέφερε ότι είναι ιστοπαθολόγος και ασκεί το επάγγελμα του από το έτος 2001. Εργάστηκε για πολλά χρόνια σε μεγάλα νοσοκομεία της Ελληνικής επικράτειας, όπου διεκπεραίωνε μόνος του, όπως ανέφερε, τουλάχιστον 2000 περιστατικά ετησίως. Από τον Φεβρουάριο 2016 εργάζεται, ως ιστοπαθολόγος στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας. Παράλληλα είναι καθηγητής του Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου Κύπρου ενώ διδάσκει και στους φοιτητές Ιατρικής του Πανεπιστημίου Κύπρου. Ανέφερε, επίσης, ότι είναι διδάκτωρ στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Ανάμεσα στα περιστατικά που του ανατέθηκαν, είπε, ήταν και η εξέταση των ιστών της Μαριάνας Onel, την οποία διεκπεραίωσε και ετοίμασε την Έκθεση του Τεκμήριο 75. Υιοθετώντας την Έκθεση, κατέθεσε δέσμη φωτογραφιών (Τεκμήριο 75(β)) για την καλύτερη κατανόηση της μαρτυρίας του. Πρόκειται για 16 φωτογραφικές απεικονίσεις με ευρετήριο στο πίσω μέρος, στις περισσότερες από τις οποίες απεικονίζονται ιστολογικές τομές από τα ιστοτεμάχια της Μαριάνας (φωτογραφίες αρ. 2, 3, 4, 5, 7, 10, 12, 14 και 16). Οι υπόλοιπες φωτογραφίες αφορούν παραδείγματα που λήφθηκαν από ιστότοπο και αφορούν άλλα περιστατικά, με εξαίρεση την απεικόνιση 5 η οποία αποτελεί μεγέθυνση της φωτογραφίας 129 του Τεκμηρίου 3. Στην Έκθεσή του ο ΜΥ2, αφού παραθέτει τα ευρήματα του, καταλήγει σε δύο αιτίες θανάτου: α) πρόσφατο έμφραγμα μυοκαρδίου σε έδαφος δύο παλαιότερων, υπενδοκάρδιων εμφραγμάτων και β) μη λοιμώδης μυοκαρδίτιδα λεμφοκυτταρικού τύπου. Αναφορικά με τη δεύτερη αιτία και αντίθετα με τους ΜΚ17 και 18, ο ΜΥ2 υποστήριξε με κατηγορηματικό τρόπο ότι η ιστολογική εικόνα, όπως παρουσιάζεται και στις φωτογραφίες που κατέθεσε (Τεκμήριο 75(β)) δείχνουν έκδηλη εικόνα λεμφοκυτταρικής μυοκαρδίτιδας. Η οποία είναι μεν εστιακή αλλά πληροί τις προϋποθέσεις/κριτήρια του Dallas και του Knight για να θεωρηθεί ως τέτοια. Προσδιόρισε τα υπό αναφοράν κριτήρια, τα οποία επικαλέστηκαν και οι ΜΚ17 και 18, παραπέμποντας σε σχετικά Τεκμήρια που κατατέθηκαν (Τεκμήρια 104(α) και 117) ως ακολούθως: (
  1. i)οίδημα του διάμεσου ιστού και διήθηση από φλεγμονώδη κύτταρα (στα οποία υπερτερούν τα Τ-λεμφοκύτταρα, τουλάχιστον 100), (
  2. ii)νέκρωση μεμονωμένων μυοκαρδιακών κυττάρων και (iii) στο διάμεσο ιστό ανευρίσκονται μακροφάγα. Παραπέμποντας στις απεικονίσεις 2, 3 και 4 του Τεκμηρίου 57(β), υποστήριξε ότι πληρούνται τα κριτήρια, εφόσον: - Υπάρχουν πολύ περισσότερα από 100 λεμφοκύτταρα (πάνω από 1000, όπως υποστήριξε) τα οποία, υπέδειξε, απεικονίζονται ως τελείες/στίγματα με μπλε χρώμα στην απεικόνιση αρ. 2 του Τεκμηρίου 75(β). - Πρόκειται για Τ-λεμφοκύτταρα, γεγονός που διαπίστωσε με μια ειδική μέθοδο (ανοσοϊσοχημική χρώση) η οποία ταυτοποιεί τα Τ-λεμφοκύτταρα. Με τη μέθοδο αυτή, εξήγησε, ταυτοποίησε τα Τ-λεμφοκύτταρα τα οποία απεικονίζονται με καφέ χρώμα στην απεικόνιση 3. - Παρουσιάζεται, τέλος, νέκρωση μεμονωμένων καρδιακών ινών, όπως καταδεικνύεται από τη σύγκριση της απεικόνισης των νεκρωμένων μυοκαρδιακών ινών (βλ. φωτογραφία 1 Τεκμηρίου 57(β) "damaged myocytes") με τα αντίστοιχα σημεία της απεικόνισης 2, τα οποία έθεσε σε κύκλο. - Στην απεικόνιση 4 παρουσιάζονται, κατέληξε, τα μακροφάγα. Ως εκ των ανωτέρω, κατέληξε ο μάρτυρας, καταδεικνύεται αναμφίβολα πως υπάρχει μυοκαρδίτιδα και διερωτήθηκε πως οι συνάδελφοι του από την Ελλάδα αμφισβήτησαν αυτή την έκδηλη, κατά την άποψή του, εικόνα μυοκαρδίτιδας. Δεν είναι δυνατόν, ανέφερε χαρακτηριστικά, «με αυτές τις εικόνες που μιλούν, φωνάζουν, ο ένας να λέει έτσι και ο άλλος γιουβέτσι». Σε σχέση με τα εμφράγματα, παλαιό και πρόσφατο, υποστήριξε, με αναφορά και στις απεικονίσεις που κατέθεσε, τα ακόλουθα: Για το παλαιό έμφραγμα ανέφερε πως εξέτασε μικροσκοπικά το μέρος του μυοκαρδίου που του αποστάληκε με τα ιστολογικά δείγματα και το οποίο, παρουσιάζεται να βρίσκεται στην περιοχή του μεσοκοιλιακού διαφράγματος. Το σημείο αυτό ανέφερε, διακρίνεται μακροσκοπικά στη φωτογραφία 5 του Τεκμηρίου 75(β) η οποία αντιστοιχεί με τη φωτογραφία 129 του Τεκμηρίου 3. Υποδεικνύεται ότι ο μάρτυρας έθεσε σε κύκλο το σημείο το οποίο, κατά την εισήγηση του, αποτελεί και μακροσκοπική ένδειξη του παλαιού εμφράγματος. Από τη μικροσκοπική εξέταση του συγκεκριμένου σημείου, ανέφερε, έχει φανεί πως επρόκειτο για παλαιό έμφραγμα. Παρέπεμψε, επί του προκειμένου, στις απεικονίσεις 6 και 7 του Τεκμηρίου 75(β), υποδεικνύοντας ότι η πρώτη (υπ' αρ. 6) που απεικονίζει ένα παλαιό έμφραγμα από άλλη περίπτωση (την πήρε από τη διαδυκτιακή περιοχή του Πανεπιστημίου του Yale) ενώ η δεύτερη (υπ' αρ. 7) αποτελεί μικροσκοπική απεικόνιση των ιστών της Μαριάνας. Αφού επεξήγησε ότι οι καρδιακές ίνες απεικονίζονται με έντονο ροζ χρώμα ενώ ο ινώδης συνδετικός ιστός με πιο αχνό ροζ, υποστήριξε πως παρουσιάζει την εικόνα παλαιού εμφράγματος, η οποία μακροσκοπικά έχει την εικόνα ουλής. Για το πρόσφατο έμφραγμα, κατέθεσε δύο σχετικές απεικονίσεις από τον ίδιο πιο πάνω ιστότοπο (υπ' αρ. 8 και 9) τις οποίες σύγκρινε με την απεικόνιση από τους ιστούς της Μαριάνας, υποστηρίζοντας ότι παρουσιάζει εικόνα πρόσφατου εμφράγματος, επειδή: - φαίνονται άσπρες περιοχές σαν ποτάμι - παρουσιάζουν ανισοχρωμία και ανισομεγέθεια των κυττάρων και το κυριότερο, όπως είπε, - υπάρχουν πολυμορφοπύρηνα λεμφκοκύτταρα που υποδηλώνουν αρχόμενο έμφραγμα. Η ύπαρξη πολυμορφοπύρηνων στη συγκεκριμένη περιοχή, υποστήριξε, υποδηλώνει ότι έχει προκληθεί έμφραγμα 12, τουλάχιστον, ώρες πριν από το θάνατο. Αναφορικά με τα στεφανιαία αγγεία, ανέφερε πως δεν είχαν αποσταλεί οι βασικοί κλάδοι. Εντόπισε, όμως, τελικούς κλάδους και διαπίστωσε την ύπαρξη μετρίου βαθμού αθυρωματικές και αρχόμενες αθηροσκληρυντικές αλλοιώσεις. Δεν ήταν δυνατό, πρόσθεσε, να προέβαινε σε ακριβή ποσοτική εκτίμηση των αλλοιώσεων, επειδή ήταν τελικοί και όχι οι κύριοι κλάδοι. Όσον αφορά τις αιμορραγικές διηθήσεις στις οποίες έκανε αναφορά η ΜΚ18, ανέφερε κατ' αρχάς πως τα μαλακά μόρια που αντιστοιχούν στο συγκεκριμένο ιστοτεμάχιο λήφθηκαν από την περιοχή του λαιμού και δεν αφορούσαν τμήμα του φάρυγγα αλλά του λάρυγγα. Σε κάθε περίπτωση, ανέφερε, εάν υπήρχε πίεση στην περιοχή του λαιμού θα ανέμενε να υπήρχαν άλλα μικροσκοπικά ευρήματα, δηλαδή οίδημα ανάμεσα στις μυϊκές ίνες και καταστροφή των μυϊκών ινών. Θα έβλεπε, υποστήριξε, την εικόνα που παρουσιάζεται στην απεικόνιση 13 του Τεκμηρίου 75(β), η οποία δεν υπήρχε στη συγκεκριμένη περίπτωση. Επί του ιδίου θέματος κατέθεσε απεικονίσεις του λάρυγγα (φωτογραφίες 15 και 16) υποδεικνύοντας πως αυτό που φαίνεται στην τελευταία απεικόνιση (με κόκκινο χρώμα) δεν είναι παθολογικό, αλλά πρόκειται για αίμα το οποίο προέκυψε από την αφαίρεση του ιστού. Καταληκτικά, ο μάρτυρας, ανέφερε πως η Μαριάνα είχε ένα παθολογικό μυοκάρδιο. Πέραν από τη μυοκαρδίτιδα και το παλαιό έμφραγμα, υπέδειξε και τον εντοπισμό εστιών λιποφουσκίνης (απεικόνιση 10) που δείχνει, είπε, ένα μη φυσιολογικό μυοκάρδιο. Η λιποφουσκίνη, εξήγησε, είναι μόρια λίπους που μαζεύονται μέσα στο μυοκάρδιο. Η μαρτυρία της ΜΥ3 Όπως έχει αναφερθεί, η ΜΥ3 (Αγγελική Παπέττα) διενήργησε τη νεκροψία και στη συνέχεια τη νεκροτομή της Μαριάνας. Όπως ανέφερε, κλήθηκε από την Αστυνομία το πρωινό της 16/12/2015 και μετέβη στο γηροκομείο, γύρω στις 05:30-06:00. Αφού επιθεώρησε το πτώμα και διαπίστωσε ότι ήταν νεκρή, εξέδωσε το πιστοποιητικό θανάτου Τεκμήριο 57(α). Εν συνεχεία, ανέφερε, προέβη σε αυτοψία της σορού και του χώρου στην παρουσία αστυνομικών του ΤΑΕ και της ΥΠΕΓΕ που κατέφθασαν αργότερα. Διαπίστωσε τις κακώσεις που έφερε η θανούσα στα χείλη και στο κεφάλι καθώς και την ακαταστασία που υπήρχε στο χώρο. Στο στάδιο εκείνο, ανέφερε, δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο εγκληματικής ενέργειας, γεγονός για το οποίο ενημέρωσε την Αστυνομία. Αναγνώρισε τις φωτογραφίες που λήφθηκαν με δικές της υποδείξεις (φωτογραφίες 16-60 του Τεκμηρίου 3). Σε σχέση με την ώρα θανάτου ανέφερε πως δεν μπορούσε να την καθορίσει με ακρίβεια. Λαμβάνοντας, όμως, υπόψη το γεγονός ότι διαπίστωσε ότι είχαν διαμορφωθεί οι πτωματικές υποστάσεις, σε συνάρτηση και με την πτωματική ακαμψία που βρισκόταν σε εξέλιξη, υπολόγισε την ώρα θανάτου γύρω στις 6-7 ώρες πριν από την ώρα που πιστοποίησε το θάνατο της. Για το γεγονός αυτό, ανέφερε, ενημέρωσε τους αστυνομικούς που βρίσκονταν στο χώρο της αυτοψίας. Μετά το πέρας της αυτοψίας, συνέχισε, επέστρεψε στην Ιατροδικαστική Υπηρεσία όπου συνάντησε τον υπεύθυνο των ανακρίσεων ΜΚ13 (Γ. Θεμιστοκλέους) ο οποίος βρισκόταν στο γραφείου του υπεύθυνου της Ιατροδικαστικής Υπηρεσίας (Σ. Σοφοκλέους) και συζητούσαν την υπόθεση στην παρουσία και του ιατροδικαστή κ. Ν. Χαραλάμπους. Μετά από συζήτηση, είπε, αποφασίστηκε να μπουν στο νεκροτομείο και οι τρεις ιατροδικαστές ώστε να έβλεπαν από κοινού το περιστατικό, ενόψει των υπονοιών περί εγκληματικής ενέργειας. Αυτό έπραξαν, πρόσθεσε, διενεργώντας τη νεκροτομή πολύ σχολαστικά και με τη δέουσα προσοχή. Αφού διάνοιξαν πρώτα το κρανίο, διαπίστωσαν πως δεν υπήρχαν κατάγματα ενώ τα υποδόρια και επικράνια τραύματα, στα σημεία των εξωτερικών κακώσεων, δεν ήταν σοβαρά. Ακολούθως εξέτασαν τον εγκέφαλο και διαπίστωσαν πως δεν υπήρχε σοβαρή εγκεφαλική βλάβη. Εντόπισαν, είπε, επιφανειακές θλάσεις στο αριστερό και δεξιό ημισφαίριο του εγκεφάλου, οι οποίες απεικονίζονται στις φωτογραφίες 111-116 του Τεκμηρίου 3. Διαφωνώντας με τη διαπίστωση της ΜΚ18 ότι από τις φωτογραφίες προκύπτει ότι υπήρχαν υπαραχνοειδείς αιμορραγίες στα σημεία εκείνα, υπέδειξε πως σε μια τέτοια περίπτωση θα υπήρχε αιμορραγία και αιματοπήγματα στους εγκεφαλικούς βόθρους, κάτι που δεν υπήρξε στην προκειμένη περίπτωση. Στη συνέχεια, ανέφερε, εξέτασαν εσωτερικά τις αμυχές που υπήρχαν στην περιοχή του λαιμού, διαπιστώνοντας πως δεν υπήρχαν αιμορραγικές διηθήσεις στα μαλακά μόρια του λαιμού ούτε άλλη κάκωση που να υποδηλώνει πίεση του λαιμού, όπως σπάσιμο του υιοειδούς οστού, κάτι που συμβαίνει συνήθως στις περιπτώσεις στραγγαλισμού. Ακολούθως, ανέφερε, αφαίρεσαν την καρδιά και αφού την διάνοιξαν, πρόσεξαν και οι τρεις ιατροδικαστές ότι υπήρχε πρόσφατο έμφραγμα του μυοκαρδίου στο οπίσθιο και μεσοκοιλιακό τοίχωμα της καρδίας. Προέβηκαν, περαιτέρω, σε διάνοιξη των στεφανιαίων αγγείων και διαπίστωσαν την ύπαρξη μέτριου βαθμού αθυρωματικών και αθυροσκληρυντικών αλλοιώσεων, γεγονός, επεσήμανε, που παρατήρησε και κατά την ψηλάφηση, προτού διανοιχθούν τα αγγεία. Τα οποία, όπως εξήγησε, ήταν πιο σκληρά, κάτι που διαπίστωσε και από το γεγονός ότι το νυστέρι εύρισκε αντίσταση όταν προέβαινε σε διατομή των αγγείων. Μετά από τις πιο πάνω διαπιστώσεις, ανέφερε, απέκλεισαν το ενδεχόμενο εγκληματικής ενέργειας και με τη σύμφωνη γνώμη και των άλλων δύο συναδέλφων της, εξέδωσε το πιστοποιητικό αιτιών θανάτου με το πρόσφατο έμφραγμα του μυοκαρδίου (Τεκμήριο 57). Αργά το απόγευμα της ίδιας ημέρας (16/12/15), συνέχισε η ΜΥ3, οι τρεις ιατροδικαστές που διενήργησαν τη νεκροτομή, κλήθηκαν στο ΤΑΕ για ιατροδικαστική εξέταση του Κατηγορούμενου. Εκεί, ανέφερε, συνάντησαν τον ΜΚ13, ο οποίος είχε στο μεταξύ ενημερωθεί για το πόρισμα τους σε σχέση με την αιτία θανάτου της Μαριάνας, αλλά φάνηκε να διατηρούσε επιφυλάξεις. Μετά το πέρας της εξέτασης του Κατηγορούμενου είχαν συναντήσει ξανά το ΜΚ13 και επειδή εξακολουθούσε να διατηρεί την άποψη ότι επρόκειτο για εγκληματική ενέργεια εισηγήθηκαν και οι τρεις (Ιατροδικαστές) στον Κ. Θεμιστοκλέους όπως αποσταλούν ιστοτεμάχια την επομένη για ιστολογικές εξετάσεις, ώστε να επιβεβαιωνόταν η αιτία θανάτου. Την επομένη ημέρα το πρωί, ανέφερε, μετέβη ο ιδιώτης Ιατροδικαστής Μ. Ματσάκης στην Ιατροδικαστική Υπηρεσία για να επιθεωρήσει τη σορό εκ μέρους της οικογένειας, όπως τους είχε αναφέρει. Του είπαν πως δεν μπορούσαν να του το επιτρέψουν εκτός εάν εξασφάλιζε ειδική προς τούτο άδεια και ενημέρωσαν σχετικά τη Νομική Υπηρεσία, η οποία έδωσε, γύρω στο μεσημέρι, άδεια για επιθεώρηση της σορού από τον κ. Ματσάκη. Ανάφερε, μάλιστα, πως η εκπρόσωπος της Νομικής Υπηρεσίας με την οποία είχε συνομιλήσει ο υπεύθυνος της Ιατροδικαστικής Υπηρεσίας, του ανέφερε πως την ενδιέφερε να επληροφορείτο την άποψη του κ. Ματσάκη μετά που θα επιθεωρούσε τη σορό. Εισήλθαν, είπε, όλοι οι Ιατροδικαστές (τέσσερις με τον κ. Ματσάκη) στο νεκροτομείο και επιθεωρήθηκε η σορός από τον κ. Ματσάκη, ενώ ταυτόχρονα η ίδια έλαβε ιστοτεμάχια, από τη σακούλα που βρισκόταν μέσα στην κοιλότητα της σορού, όπως ήταν ήδη τεμαχισμένα κατά την προηγηθείσα νεκροτομή, στη βάση της συνεννόησης που είχαν κάνει με τον ΜΚ13, προκειμένου να αποστέλλονταν για ιστολογικές εξετάσεις στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας. Αναγνώρισε την υπογραφή και το γραφικό της χαρακτήρα στο σημείωμα που υπάρχει επί του δοχείου (Τεκμήριο 71) επιβεβαιώνοντας ότι είχε παραδώσει το δοχείο στον ΜΚ16 μαζί με το σχετικό παραπεμπτικό (Τεκμήριο 54(α)) για να μεταφερθεί στο Νοσοκομείο. Μετά το πέρας της επιθεώρησης και της λήψης των ιστοτεμαχίων, συμπλήρωσε η μάρτυς, ο κ. Ματσάκης μίλησε με την κα Κλεόπα και της ανέφερε πως δεν επρόκειτο για εγκληματική ενέργεια. Στις 04/03/2016, ανέφερε στη συνέχεια η ΜΥ3, πήγε στην Υπηρεσία της ο ΜΚ16 και της ζήτησε δεύτερο παραπεμπτικό για αποστολή των δειγμάτων στην Αθήνα στο Εργαστήριο της ΜΚ18. Την παραξένεψε, είπε, το γεγονός, αλλά έδωσε το παραπεμπτικό που της είχε ζητηθεί (Τεκμήριο 54). Σε ερώτηση από τη συνήγορο του Κατηγορούμενου με ποιο τρόπο προκλήθηκαν οι κακώσεις που υπήρχαν στο πτώμα, απέκλεισε το ενδεχόμενο να προκλήθηκαν από πάλη με κάποιο πρόσωπο. Υποστήριξε πως όλες οι κακώσεις θα μπορούσαν να είχαν προκληθεί από την πτώση της Μαριάνας, λόγω της απώλειας των αισθήσεων της από το έμφραγμα και την πρόσκρουση της σε κάποια αντικείμενα που υπήρχαν μέσα στο πλυσταριό ή/και στο πάτωμα. Ειδικότερα: (α) Για τη θλάση στο χείλος, απέκλεισε το ενδεχόμενο να έχει προκληθεί από γροθιά. Σε μια τέτοια περίπτωση, υποστήριξε, θα ανέμενε ότι θα έσπαζε το μοναδικό δόντι που υπήρχε στο σημείο εκείνο. Θα ανέμενε, επίσης, να υπήρχαν εντυπώματα των δακτύλων στην παρειά καθώς και κατάγματα οστών του ζυγωματικού ή της κάτω γνάθου. Τέτοιες βλάβες δεν υπήρχαν στην προκειμένη περίπτωση, υπέδειξε. Θα ανέμενε, περαιτέρω, να έβλεπε τραύματα στην ινιακή χώρα και στο πίσω μέρος του εγκεφάλου, υποστηρίζοντας ότι από την πλήξη με γροθιά προκαλούνται συνήθως τέτοιοι τραυματισμοί, επειδή σε τέτοιες περιπτώσεις το θύμα πέφτει προς τα πίσω και κτυπά σε τοίχο ή στο πάτωμα. Το πιθανότερο, κατέληξε, είναι ότι προκλήθηκε κατά την πτώση και πρόσκρουση της σε κάποια γωνιακή επιφάνεια (π.χ. το πλυντήριο ή τον καταψύκτη) που υπήρχε μέσα στο πλυσταριό. Συνέδεσε, μάλιστα και την εκδορά που υπήρχε στο πηγούνι, υποδεικνύοντας ότι βρίσκεται στην ίδια ευθεία με την κάκωση στα χείλη και πιθανό να κτύπησε κατά την πτώση της και στο πηγούνι, ενώ δεν απέκλεισε και το ενδεχόμενο να προκλήθηκε στη συνέχεια και η κάκωση (εκχύμωση) που εντοπίστηκε στην αριστερή κροταφική χώρα. (β) Σε σχέση με τις κακώσεις που υπήρχαν στο κεφάλι, αφού επανέλαβε πως ήταν όλα επιφανειακά τραύματα, υποστήριξε πως θα μπορούσαν να είχαν προκληθεί από διαδοχικές πτώσεις που πιθανό να επήλθαν από λιποθυμικά επεισόδια, συνεπεία του εμφράγματος. Είναι, είπε, σύνηθες να εντοπίζονται κακώσεις στο κρανίο, ακόμη και κατάγματα, σε άτομα που πεθαίνουν από έμφραγμα, παραπέμποντας και σε σχετική βιβλιογραφία (Τεκμήριο 112). (γ) Όσον αφορά τις μικροεκδορές που υπήρχαν στην τραχηλική χώρα, υποστήριξε πως θα μπορούσαν να είχαν προκληθεί από την ίδια τη θανούσα. Πρόκειται ανέφερε, για αμυχές αγωνίας, οι οποίες προκαλούνται συνήθως από άτομα που υφίστανται έμφραγμα και βάζουν τα χέρια τους στο λαιμό, στην προσπάθεια τους να ανασάνουν. Σε κάθε περίπτωση, υποστήριξε, ο Κατηγορούμενος δεν θα μπορούσε να προκαλέσει τις αμυχές που υπήρχαν στην Μαριάνα, δεδομένου ότι είχε πολύ κοντά νύχια, όπως φαίνονται στις φωτογραφίες 7, 8 και 13 του Τεκμηρίου 5. Ακόμη ένα στοιχείο που αποκλείει το ενδεχόμενο να είχε προηγηθεί πάλη μεταξύ της θανούσας και του Κατηγορούμενου, υπέδειξε, είναι το γεγονός ότι δεν υπήρχαν κακώσεις στο σώμα της Μαριάνας, αλλά ούτε και ο Κατηγορούμενος είχε αμυχές στο πρόσωπο ή στα μπράτσα. Στην περίπτωση πάλης, υποστήριξε, με παραπομπή στο σύγγραμμα του Knight (Τεκμήριο 158) το θύμα, όταν αντιστέκεται από επίθεση που δέχεται, προκαλεί εκδορές με τα νύχια του στα μπράτσα ή στο πρόσωπο του δράστη. Σχολιάζοντας, τέλος, τα τραύματα που είχε ο Κατηγορούμενος και συγκεκριμένα τις εκδορές που είχε στα δάκτυλα των χεριών του, ανέφερε πως θα μπορούσαν να είχαν προκληθεί από την εργασία του, δεδομένου ότι ασχολείτο με χειρωνακτική εργασία. Όσον αφορά το τραύμα που είχε στον αριστερό οφθαλμό, υποστήριξε πως επρόκειτο για πολύ πρόσφατη κάκωση που δεν συνδέεται με το χρόνο κατά τον οποίο είχαν διαδραματιστεί τα επίδικα γεγονότα. Παρέπεμψε επί του προκειμένου σε ιατρικά συγγράμματα (Τεκμήρια 122 και 159) στα οποία τίθεται ως ορόσημο το χρονικό διάστημα των 18 ωρών όπου επέρχεται αλλαγή στο χρώμα της κάκωσης, από ερυθρό σε κίτρινο. Στην προκειμένη περίπτωση, υπέδειξε, η κάκωση είναι ερυθρή, γεγονός που υποδηλώνει ότι είναι πολύ πρόσφατη, μερικών ωρών, όπως ανέφερε. Η ΜΥ3 αντεξετάστηκε σε κάθε πτυχή της μαρτυρίας της, αφού αμφισβητήθηκαν τόσο οι διαπιστώσεις της, όσο και η ορθότητα των ενεργειών της κατά τη διαδικασία αυτοψίας και νεκροτομής. Ειδικότερα: - Όσον αφορά την αυτοψία της υποβλήθηκε πως απέτυχε να εκτιμήσει την ορθή διάσταση των δεδομένων που υπήρχαν στο χώρο καθώς και το εύρος των κακώσεων που έφερε η θανούσα, με αποτέλεσμα να καταλήξει στο εσφαλμένο συμπέρασμα πως δεν είχε προηγηθεί πάλη. Στην προσπάθεια της, μάλιστα να δικαιολογήσει αυτό το συμπέρασμα δεν δίστασε να παραποιήσει κάποια στοιχεία. Της υποδείχθηκε επί τούτου, πως υποστήριξε ψευδώς ότι τα μαλλιά της θανούσας ήταν πιασμένα με κοτσιδάκι, γεγονός που καταρρίπτεται από τη φωτογραφία 31 του Τεκμηρίου 3, στην οποία απεικονίζεται το κοτσιδάκι να βρίσκεται κάτω από την κεφαλή της, όταν είχε μετακινηθεί το πτώμα. Επί του ιδίου ζητήματος, της υποβλήθηκε πως η αναφορά στη μαρτυρία της ότι το σκουλαρίκι βρισκόταν κοντά στην τσέπη της θανούσας, εντασσόταν στην προσπάθεια της να παρουσιάσει ότι είχε πέσει από την τσέπη της και κατά συνέπεια δεν βγήκαν από τα αυτιά της κατά την πάλη που είχε προηγηθεί με το δράστη. Η ΜΥ3 απέρριψε τις υποβολές της συνηγόρου της Κ.Α. τις οποίες θεώρησε προσβλητικές, στο βαθμό που της αποδιδόταν προσπάθεια παραποίησης των δεδομένων που υπήρχαν στο χώρο. Υπεραμυνόμενη της εκτίμησης της για τον τρόπο πρόκλησης των κακώσεων (από πτώση) αντέτεινε πως οι κακώσεις στην κεφαλή ήταν όλες επιφανειακές και κανένα τραύμα δεν ήταν θανατηφόρο. Παρέπεμψε επί του προκειμένου στα νεκροτομικά ευρήματα με αναφορά στις επί μέρους κακώσεις, όπως απεικονίζονται και στις φωτογραφίες του Τεκμηρίου 3. - Αναφορικά με τη νεκροτομή της υποβλήθηκε πως παρέλειψε να παραλάβει νεκροτομικό υλικό για ιστολογικές εξετάσεις, ενώ στην περίπτωση επιβαλλόταν η παραλαβή δειγμάτων λόγω της υποψίας της περί προσφάτου εμφράγματος. Απάντησε πως δεν επρόκειτο για απλή υποψία αλλά για έκδηλο πρόσφατο έμφραγμα το οποίο διαπίστωσαν και οι άλλοι δύο ιατροδικαστές (Σοφοκλέους και Χαραλάμπους) που παρευρίσκονταν στη νεκροτομή. - Το σοβαρότερο ατόπημα της - κατά τη συνήγορο της Κ.Α. - ήταν η απόφασή της να διενεργήσει δεύτερη νεκροτομή στις 17/12/2015, χωρίς διάταγμα για διεξαγωγή δεύτερης νεκροτομής. Της υποβλήθηκε, συναφώς, πως η διαδικασία που ακολούθησε στις 17/12/2015 ήταν παράνομη, παραπέμποντας την στις φωτογραφίες που έβγαλε με το κινητό του τηλέφωνο ο ΜΚ16 (Τεκμήρια 72(α) και 72(β)). Η ΜΥ3 αρνήθηκε πως προέβη σε δεύτερη νεκροτομή στις 17/12/2015, επαναλαμβάνοντας όσα υποστήριξε κατά τη μαρτυρία της στην κύρια εξέταση της. Ότι δηλαδή, λήφθηκαν τα ιστολογικά τεμάχια που ήταν διαθέσιμα από τη νεκροτομή που είχε διενεργηθεί την προηγούμενη ημέρα, προσθέτοντας πως ήταν συνήθης πρακτική να λαμβάνονται δείγματα για ιστολογικές εξετάσεις, εφόσον το πτώμα ήταν διαθέσιμο, όπως συνέβη στην προκειμένη περίπτωση. Επανέλαβε, περαιτέρω, τη θέση πως τα ιστολογικά δείγματα λήφθηκαν κατόπιν συνεννόησης με τον ΜΚ13 και αφού είχε ληφθεί τηλεφωνικώς άδεια από την υπεύθυνη της Νομικής Υπηρεσίας, τόσο για την επιθεώρηση της σορού από τον κ. Ματσάκη, όσο και για την παραλαβή των ιστοτεμαχίων. Διερωτήθηκε δε, γιατί εγείρεται τέτοιο ζήτημα από την Κ.Α. εφόσον όλες οι ενέργειες της ήταν γνωστές, τόσο στους ανακριτές όσο και στη Νομική Υπηρεσία, υποδεικνύοντας πως τα ιστοτεμάχια παραλήφθηκαν από τον ΜΚ16 και παραδόθηκαν στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας για τη διενέργεια Ιστοπαθολογικών Εξετάσεων. Επί της ουσίας της μαρτυρίας της, της υποβλήθηκε ότι οι κακώσεις που υπήρχαν στο πρόσωπο και στην κεφαλή της θανούσας, προκλήθηκαν από κτυπήματα μετά από πάλη με τον δράση. Της υποβλήθηκε περαιτέρω πως δεν θα μπορούσαν να είχαν προκληθεί από πτώση, υποδεικνύοντας της ότι η θανούσα έφερε κακώσεις τόσο στη δεξιά κροταφική χώρα όσο και στην αριστερή βρεγματική και κροταφική, πέραν από το θλαστικό τραύμα στο χείλος και την εκδορά στο πηγούνι. Η μάρτυς επανέλαβε πως οι κακώσεις θα μπορούσαν να είχαν προκληθεί από πτώση και πρόσκρουση σε κάποια συσκευή που υπήρχε στο πλυσταριό ή και στο πάτωμα. Το γεγονός ότι υπήρχαν κακώσεις σε διάφορα σημεία της κεφαλής δεν αποκλείει να είχαν προκληθεί από πτώση ή πτώσεις. Όπως ανέφερε, δεν μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο να απώλεσε τις αισθήσεις της λόγω του εμφράγματος και να έπεσε και ακολούθως να σηκώθηκε και να ξαναέπεσε. Πρόσθεσε, επίσης, πως δεν μπορεί να γνωρίζει κανείς πως ακριβώς έπεσε και με ποιο τρόπο κινήθηκε το σώμα και το κεφάλι κατά τη πτώση, ενώ δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο να αναπήδησε το κεφάλι μετά από την πρόσκρουση στο πάτωμα και να προκλήθηκε περαιτέρω κάκωση. Επανέλαβε τέλος, πως οι κακώσεις στην κεφαλή και τα κατάγματα αποτελούν συνήθη ευρήματα σε αιφνίδιους θανάτους από εμφράγματα. Όσον αφορά τις αμυχές στην τραχηλική χώρα, επανέλαβε τη θέση της πως πρόκειται για «αμυχές αγωνίας», τις οποίες προκάλεσε η ίδια η θανούσα με τα νύχια της στην προσπάθεια της να αναπνεύσει, συνεπεία του εμφράγματος. Απορρίπτοντας την περί του αντιθέτου εισήγηση της συνηγόρου της Κ.Α. πως προκλήθηκαν μεν από την θανούσα, όχι όμως λόγω του εμφράγματος, αλλά στην προσπάθεια της να απωθήσει τον Κατηγορούμενο που την πίεζε στο λαιμό, υπέδειξε πως δεν υπήρχαν νεκροτομικά ευρήματα που να υποστηρίζουν τέτοια εκδοχή, δηλαδή σπάσιμο υιοειδούς οστού, χόνδρων ή αιμορραγικές διηθήσεις στο θυροειδή και στη γλωττίδα. Αναφορικά με την έκταση των κακώσεων που υπήρχαν στην κεφαλή, αρνούμενη τις θέσεις της Κ.Α. ότι προκάλεσαν υπεροχνοειδείς αιμορραγίες, επανέλαβε πως δεν υπήρξαν σοβαρές εγκεφαλικές κακώσεις και τα μόνα νεκροτομικά ευρήματα από τη διάνοιξη του κρανίου και την επισκόπηση του εγκεφάλου ήταν τα υποδόρια και επικράνια αιματώματα και ο εντοπισμός μικρών οιδημάτων στον εγκέφαλο που αποδίδονται σε εγκεφαλικές θλάσεις. Σε σχέση, τέλος, με την καρδιά, της υποβλήθηκε πως η εικόνα που παρουσιάζεται στις φωτογραφίες 128, 129 και 135 του Τεκμηρίου 3, δεν συνάδει με πρόσφατο έμφραγμα, όπως υποστήριξε στη μαρτυρία της. Επεκτείνοντας την υποβολή της, η κα Παπαγαπίου εισηγήθηκε στη μάρτυρα πως δεν μπορούσε να διαπιστώσει δια γυμνού οφθαλμού το πρόσφατο έμφραγμα για τούτο και όφειλε να έπαιρνε νεκροτομικό υλικό από την καρδία για ιστολογικές εξετάσεις. Απαντώντας η μάρτυς, επανέλαβε πως είδε με τα μάτια της και διαπίστωσε ότι υπήρχε πρόσφατο έμφραγμα το οποίο, πρόσθεσε, ήταν εμφανές και αυτός ήταν ο λόγος που δεν έλαβε δείγματα για ιστολογικές εξετάσεις. Σε κάθε περίπτωση, κατέληξε η ΜΥ3, το πρόσφατο έμφραγμα επιβεβαιώθηκε και από τις ιστολογικές εξετάσεις του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας. Σχολιάζοντας περαιτέρω τα αποτελέσματα των ιστολογικών εξετάσεων του εργαστηρίου της Αθήνας (Τεκμήρια 98 και 103) υποστήριξε πως δίνουν την περιγραφή της ισχαιμίας και του πρόσφατου εμφράγματος. Στην υποβολή της συνηγόρου της Κ.Α. ότι ο θάνατος της Μαριάνας προήλθε από ισχαιμία της καρδιάς λόγω των κακώσεων που προκλήθηκαν στον εγκέφαλο από τα κτυπήματα που δέχθηκε και της στέρησης του οξυγόνου, απάντησε πως δεν μπορεί να ευσταθεί τέτοια αιτία θανάτου. Υποστήριξε, συναφώς, πως η στέρηση οξυγόνου από το κλείσιμο των αεροφόρων οδών δεν προκαλεί ισχαιμία της καρδίας αλλά καρδιακή ανακοπή. Η ισχαιμία της καρδίας, υποστήριξε, προϋποθέτει κάποια νόσο που σχετίζεται με καρδιολογικά αίτια η οποία κατά κύριο λόγο είναι η στεφανιαία νόσος. Στην προκειμένη περίπτωση, υποστήριξε, υπήρχαν αθυρωματικές και αθυροσκληρυντικές αλλοιώσεις ενώ διαπιστώθηκε και μυοκαρδίτιδα από τις ιστολογικές εξετάσεις, γεγονός που δικαιολογεί το εύρημα της περί προσφάτου εμφράγματος. Οι Αγορεύσεις των συνηγόρων Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των δύο πλευρών κατέθεσαν εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις, τις οποίες υιοθέτησαν, υποδεικνύοντας τα κύρια σημεία που κατά την εισήγηση τους, υποστηρίζουν την αντίστοιχη υπόθεση τους. Η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής κάλεσε το Δικαστήριο να αποδεχθεί τη μαρτυρία των ΜΚ17 και 18 τους οποίους χαρακτήρισε πολύ έμπειρους, σε αντίθεση με τους ΜΥ2 και 3, οι οποίοι κατά την εισήγηση της, υπεραξιολόγησαν κάποια στοιχεία και οδηγήθηκαν σε λανθασμένα συμπεράσματα λόγω της απειρίας τους. Ειδικότερα: - Σε σχέση με τις ιστολογικές εξετάσεις που διενήργησε το Εργαστήριο Αθηνών, υπέδειξε εν πρώτοις το γεγονός ότι οι δύο εκθέσεις προσυπογράφονται από δύο ιστοπαθολόγους, ήτοι τον ΜΚ17 και τον κ. Βλαχοδημητρόπουλο, γεγονός που προσδίδει περισσότερη ασφάλεια στη διάγνωση, όπως εξήγησε στη μαρτυρία του ο ΜΚ17. Επεσήμανε, περαιτέρω, το γεγονός ότι ο ΜΚ17 είχε την ευκαιρία να προβεί σε δύο διαφορετικές ιστολογικές εξετάσεις και ήταν συνεπώς σε θέση να επιβεβαιώσει την ορθότητα των αποτελεσμάτων της πρώτης του έκθεσης (Τεκμήριο 98). Εισηγήθηκε πως έδωσε σαφείς και ικανοποιητικές εξηγήσεις για την ορθότητα των διαπιστώσεων του τόσο σε σχέση με το πρόσφατο έμφραγμα όσο και με τη μυοκαρδίτιδα. Σε σχέση με τη διαπίστωση πως δεν υπήρξε πρόσφατο έμφραγμα παρέπεμψε στις εξηγήσεις που έδωσε, με έμφαση στο γεγονός ότι δεν υπάρχουν ερυθρά κύτταρα στον ενδιάμεσο ιστό ούτε πολυμορφοπύρηνα καθώς και στο γεγονός ότι δεν υπήρχε στεφανιαία νόσος. Όσον αφορά τη μυοκαρδίτιδα εισηγήθηκε πως ο μάρτυρας εξήγησε πως δεν υπήρχε εξεσημασμένη μυοκαρδίτιδα, αλλά μια ήπια διήθηση, η οποία αποτελούσε τυχαίο εύρημα που δεν συνδέεται με το θάνατο της Μαριάνας. - Αναφορικά με τη μαρτυρία της ΜΚ18, αφού εξήρε τα προσόντα και την εμπειρία της, υποστήριξε ότι έδωσε σαφείς και τεκμηριωμένες εξηγήσεις για τα ευρήματα που περιέχονται στην ιατροδικαστική της έκθεση Τεκμήριο 111. Ειδικότερα, εισηγήθηκε πως η ΜΚ18 εξήγησε με σαφήνεια ότι οι κακώσεις που έφερε η θανούσα δεν ήταν δυνατό να προκλήθηκαν από πτώση αλλά ήταν αποτέλεσμα πάλης που είχε προηγηθεί με τον δράστη. Έδωσε, περαιτέρω, πειστικές εξηγήσεις ως προς τη σοβαρότητα των κακώσεων και των συνεπειών τους, συναρτώντας τις εγκεφαλικές βλάβες και την πίεση που είχε ασκηθεί στο λαιμό και το κλείσιμο των αεροφόρων οδών, με την ισχαιμία της καρδίας που ήταν η αιτία θανάτου. Συνεχίζοντας η συνήγορος, υποστήριξε πως θα πρέπει να γίνει αποδεκτή από το Δικαστήριο η θέση της ΜΚ18 πως δεν υπήρξε πρόσφατο ή παλαιό έμφραγμα, δίδοντας έμφαση στη μαρτυρία της πως η καρδία της θανούσας είχε φυσιολογικό βάρος και στο γεγονός ότι δεν υπέφερε από στεφανιαία νόσο. Όσον αφορά τη μαρτυρία του ΜΥ2, η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής, υπέδειξε πως δέχθηκε ότι υπήρχε μια μόνο εστία μυοκαρδίτιδας, την οποία παρέλειψε να μετρήσει ενώ στην έκθεση του αναφέρεται σε εξεσημασμένη μυοκαρδίτιδα. Εισηγήθηκε πως η μαρτυρία του ήταν ασαφής και ατεκμηρίωτη τόσο ως προς την ύπαρξη πρόσφατου όσο και δύο παλαιών εμφραγμάτων. Αναφορικά τέλος με την ΜΥ3, εισηγήθηκε πως προέβη σε λανθασμένη αξιολόγηση των κακώσεων που υπήρχαν στο κεφάλι της θανούσης καθώς και του χώρου όπου εντοπίστηκε νεκρή, ήτοι του πλυσταριού. Σε σχέση με τις κακώσεις, υπέδειξε τις εγγενείς, κατά την εισήγηση της, αδυναμίες στη μαρτυρία της για τον τρόπο πρόκλησης τους, δίδοντας ιδιαίτερη έμφαση στην απουσία ιχνών από αίμα στα σημεία που υποστήριξε ότι κτύπησε η θανούσα κατά την πτώση της καθώς και στην ύπαρξη κακώσεων σε διάφορα σημεία της κεφαλής, γεγονός που δεν συνάδει με πτώση. Υπέδειξε, περαιτέρω, την ακαταστασία που υπήρχε στο χώρο, και το αίμα στον καταψύκτη, υποστηρίζοντας ότι η ΜΚ18 παρέλειψε να εκτιμήσει ορθά και να αξιολογήσει την όλη εικόνα που υπήρχε στο χώρο. Επεκτείνοντας την εισήγηση της, η κα Παπαγαπίου υποστήριξε πως η ΜΚ18, προσπαθώντας να δικαιολογήσει τα λάθη και τις παραλείψεις της κατά την αυτοψία και τη νεκροτομή, κατέφυγε σε ψεύδη, ενώ της απέδωσε και προσπάθεια παραποίησης στοιχείων. Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στην κατ' ισχυρισμό παράλειψη της να λάβει ιστολογικά δείγματα κατά τη νεκροτομή. Ήταν, εισηγήθηκε, υποχρέωση της να ελάμβανε δείγματα για ιστολογικές εξετάσεις, εφόσον εκτίμησε ότι η αιτία θανάτου ήταν το πρόσφατο έμφραγμα. Όταν αντιλήφθηκε το λάθος της, συνέχισε, διενήργησε την επομένη ημέρα δεύτερη, παράνομη, όπως υποστήριξε, νεκροτομή και πήρε ιστοτεμάχια για ιστολογικές εξετάσεις. Αυτή, ακριβώς, η λανθασμένη εκτίμηση της ΜΚ18, κατέληξε η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής, επηρέασε την κρίση και αξιολόγηση της, σε σχέση με τις κακώσεις που έφερε η θανούσα και εκτίμησε, ατυχώς, ότι προκλήθηκαν από πτώση και όχι από την πάλη με τον δράστη. Η κα Παπαγαπίου αφού έκαμε αναφορές και στους υπόλοιπους μάρτυρες, εισηγήθηκε ότι η Κατηγορούσα Αρχής απέδειξε, με ισχυρή περιστατική μαρτυρία, την οποία προσδιόρισε στην αγόρευση της, ότι ο θάνατος οφείλεται σε πράξεις του Κατηγορούμενου, ο οποίος προκάλεσε στο θύμα πολλαπλές κακώσεις στην περιοχή της κεφαλής και ασφυξία, πιέζοντας την στο λαιμό και στις αεροφόρους οδούς, που είχαν ως αποτέλεσμα την ισχαιμία της καρδιάς. Τα στοιχεία περιστατικής μαρτυρίας, σύμφωνα με την εισήγηση της συνηγόρου, τα συνόψισε ως ακολούθως: 1) Αποτελεί κοινό έδαφος ότι οι σχέσεις θύματος και Κατηγορούμενου δεν ήταν καλές και ότι τους τελευταίους δύο μήνες έμεναν χωριστά. Βλ. Τεκμήριο 61 καταγγελία θύματος ημερομηνίας 7/12/2015. 2) Η παρουσία του Κατηγορούμενου στο χώρο εργασίας του θύματος αλλά και η παραδοχή του ότι βρισκόταν με το θύμα εντός του πλυσταριού σε κάθε ουσιώδη χρόνο δηλαδή το απόγευμα αλλά και το βράδυ της 15/12/15. 3) Η ύπαρξη γενετικού υλικού του θύματος και συγκεκριμένα αίμα στα ρούχα του Κατηγορούμενου. 4) Προσπάθεια του Κατηγορούμενου να εξεύρει εισιτήριο η ώρα 22:15 της 15/12/15 και να ταξιδέψει το ίδιο βράδυ για Ρουμανία. 5) Η μη μετάβαση του Κατηγορούμενου στην εργασία του στις 16/12/15 χωρίς να δώσει οποιαδήποτε εξήγηση. 6) Η ανεύρεση του κινητού τηλεφώνου του θύματος στην κατοχή του Κατηγορούμενου. 7) Ο Κατηγορούμενος ήταν το τελευταίο πρόσωπο με το οποίο συναντήθηκε το θύμα. 8) Πλήρης αδιαφορία για τον τρόπο και τόπο θανάτου της συζύγου του. 9) Οι πολλαπλές κακώσεις που υπέστη το θύμα. 10) Η εικόνα του πλυσταριού. 11) Κτύπημα στο μάτι του Κατηγορούμενου το οποίο συνάδει με τη θέση της Μ.Κ.18 Χαράς Σπηλιοπούλου ότι υπήρξε πάλη στο πλυσταριό. 12) Η αιτία θανάτου του θύματος δεν σχετίζεται με παθολογικό αίτιο αλλά με την αιτία όπως αυτή καθορίστηκε από την Μ.Κ.18 Σπηλιοπούλου. 13) Ο ίδιος ο Κατηγορούμενος τοποθετεί τον εαυτό του στο πλυσταριό τόσο με την Ανώμοτη του Δήλωση όσο και κατά την αντεξέταση της αδελφής του θύματος. Η συνήγορος του Κατηγορουμένου εισηγήθηκε πως δεν έχει αποδειχθεί ότι ο Κατηγορούμενος προέβει στις παράνομες πράξεις που του αποδίδονται στο κατηγορητήριο. Ο θάνατος της Μαριάνας, υποστήριξε η συνήγορος, επήλθε από έμφραγμα, λόγω των καρδιακών παθήσεων που αντιμετώπιζε. Οι κακώσεις, ανέφερε, που υπήρχαν στο πρόσωπο και το κεφάλι της Μαριάνας, δεν συνδέθηκαν με το θάνατο της, αφού με βάση τη μαρτυρία της ΜΥ3, την οποία κάλεσε το Δικαστήριο να αποδεχθεί, κανένα από τα τραύματα δεν ήταν θανατηφόρο, από μόνο του ή και σωρευτικά. Επί του ιδίου ζητήματος, υπέδειξε πως με βάση τη μαρτυρία των ΜΥ2 και 3, ο θάνατος της Μαριάνας οφείλεται σε πρόσφατο έμφραγμα το οποίο επήλθε 12 τουλάχιστον ώρες πριν από το θάνατο. Κατά λογική συνέπεια, ανέφερε, τα κτυπήματα που έφερε δεν συνδέονται με το θάνατο, ακόμη και εάν γίνει αποδεκτή η θέση της Κατηγορούσας Αρχής ότι αυτά προκλήθηκαν από τον Κατηγορούμενο, κάτι το οποίο δεν συνάγεται εύλογα από τη μαρτυρία. Ζήτησε επί του προκειμένου το Δικαστήριο να αποδεχθεί τη μαρτυρία της ΜΥ3 και να καταλήξει σε εύρημα ότι τα κτυπήματα προκλήθηκαν από πτώση ή διαδοχικές πτώσεις της θανούσας, όπως εξήγησε αναλυτικά στη μαρτυρία της η ΜΥ3. Σχολιάζοντας τη μαρτυρία της ΜΚ18 επί της πτυχής των κακώσεων, εισηγήθηκε πως παρουσιάζει αδυναμίες, υποδεικνύοντας σημεία που κατά την άποψη της αντικρούονται από τα ιατρικά συγγράμματα που κατατέθηκαν. Υπέδειξε συναφώς πως η θέση της ΜΚ18 ότι υπήρξε πάλη του δράστη με τη θανούσα και ότι προκλήθηκε πίεση του λαιμού με τα χέρια του δράστη που προκάλεσαν τις εκδορές που φαίνονται στο πρόσωπο και στην περιοχή του λαιμού της θανούσης, αντικρούεται τόσο από το γεγονός ότι τα νύχια του Κατηγορουμένου ήταν κομμένα μέσα από το δέρμα και δεν ήταν δυνατό να προκαλούσαν τις αμυχές που έφερε η θανούσα, όσο και από το γεγονός ότι δεν υπήρχαν αμυχές/νυχιές στο πρόσωπο ή στα μπράτσα του Κατηγορουμένου. Σε περίπτωση πάλης, υποστήριξε, παραπέμποντας σε απόσπασμα από το σύγγραμμα του Knight, (Τεκμήριο 158), όπου το θύμα προσπαθεί να απωθήσει το δράστη, αναμένεται να του προκαλέσει αμυχές με τα νύχια στο πρόσωπο ή και τα μπράτσα. Η συνήγορος προβαίνει σε εκτενή σχόλια στην αγόρευση της της μαρτυρίας των ΜΚ17 και 18 αντιπαραβάλλοντας την με τη μαρτυρία των ΜΥ2 και 3, με τελική εισήγηση ότι η μαρτυρία των τελευταίων παρουσιάζει συνοχή και πειστικότητα, σε αντίθεση με τη μαρτυρία των ΜΚ17 και 18 που παρουσιάζει αντιφάσεις και αδυναμίες. Πολύ συνοπτικά εισηγήθηκε πως η θέση των ΜΚ17 και 18 ότι ο θάνατος της Μαριάνας προκλήθηκε από ισχαιμία της καρδίας, λόγω των κακώσεων που της προκάλεσε ο Κατηγορούμενος δεν είναι δυνατόν να γίνει αποδεκτή. Η θέση αυτή έχει καταρριφθεί από την αξιόπιστη, κατά την εισήγηση της, μαρτυρία των ΜΥ2 και 3, με βάση την οποία: α) Η ισχαιμία της καρδίας προϋποθέτει την ύπαρξη στεφανιαίας νόσου ή άλλης πάθησης της καρδίας. β) Ο ασφυκτικός θάνατος δεν προκαλεί ισχαιμία της καρδίας αλλά καρδιακή ανακοπή. γ) Οι κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις προκαλούν εγκεφαλικό θάνατο και όχι ισχαιμία της καρδίας. δ) Δεν υπήρξαν υποαραχνοειδείς αιμορραγίες, όπως υποστήριξε η ΜΚ18 αλλά εγκεφαλικές θλάσεις που δεν μπορούσαν να προκαλέσουν το θάνατο. ε) Η καρδία της Μαριάνας ήταν βεβαρημένη από μυοκαρδίτιδα και αθυροσκλήρυνση ενώ προϋπήρχαν παλαιά εμφράγματα. στ) Σε κάθε περίπτωση ο θάνατος της οφείλεται σε πρόσφατο έμφραγμα το οποίο είδε η ΜΥ3 μακροσκοπικά και επιβεβαίωσε ο ΜΥ2 από τις ιστολογικές εξετάσεις. Η συνήγορος δεν παρέλειψε να σχολιάσει και τη μαρτυρία όλων των άλλων μαρτύρων, επισημαίνοντας διάφορες αντιφάσεις, κατά την εισήγηση της, ενώ καταφέρθηκε και εναντίον της Κατηγορούσας Αρχής, υποστηρίζοντας «ότι στην προσπάθεια της να ενοχοποιήσει τον Κατηγορούμενο δεν παρουσίασε όλη τη μαρτυρία που είχε στη διάθεση της». Υποστήριξε, επίσης πως η Κατηγορούσα Αρχή προσέγγισε και χρησιμοποίησε ως μάρτυρα κατηγορίας την Μιρέλλα Σωφρονίου (ΜΚ11), ενώ γνώριζε ότι ήταν μάρτυρας Υπεράσπισης, αφού είχε ήδη δώσει γραπτή κατάθεση στο βοηθό της συνηγόρου Υπεράσπισης. Όσον αφορά τα ρούχα του Κατηγορούμενου (Τεκμήρια 20-25), υποστήριξε πως λήφθηκαν παράνομα, αφού παραλήφθηκαν πριν από την εκτέλεση του εντάλματος σύλληψης, χωρίς άλλη νόμιμη εξουσιοδότηση. Σε κάθε περίπτωση, κατέληξε, το αίμα της θανούσας που βρέθηκε στη φόρμα του Κατηγορουμένου, (Τεκμήριο 20) δεν μπορεί να οδηγήσει στο συμπέρασμα ότι εναποτέθηκε κατά τον επίδικο χρόνο, αφού δεν μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο να είχε εναποτεθεί σε προηγούμενο χρόνο, όταν ο Κατηγορούμενος συζούσε με τη Μαριάνα. Παρέπεμψε, συναφώς, στην ανώμοτη δήλωση του Κατηγορουμένου στην οποία, ανάμεσα σε άλλα, αναφέρει ότι κατά το χρονικό διάστημα που συζούσε με τη Μαριάνα, «συνήθιζε να φοράει τα σακάκια ή τις ζακέτες του μέσα στο σπίτι». ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ Προτού παραθέσουμε τις διαπιστώσεις μας επί της αξιοπιστίας των μαρτύρων, κρίνουμε σκόπιμο να επισημάνουμε πως η κατ' εξοχήν διαφωνία των δύο πλευρών αφορά την αιτία θανάτου της Μαριάνας, ζήτημα για το οποίο κατατέθηκε εκτεταμένη μαρτυρία τόσο από την Κατηγορούσα Αρχή, όσο και από την Υπεράσπιση. Έγιναν μάλιστα παραπομπές και κατατέθηκαν ως τεκμήρια εκτενή αποσπάσματα από διάφορα ιατρικά συγγράμματα που καλύπτουν ένα ευρύ πεδίο της ιατροδικαστικής. Ιδιαίτερη βαρύτητα δόθηκε σε αναφορές που περιέχονται στο σύγγραμμα του Knight, το οποίο και οι δύο πλευρές χαρακτήρισαν ως το «Ευαγγέλιο» της ιατροδικαστικής. Ας μας επιτραπεί και μια δεύτερη επισήμανση που σχετίζεται με τον τρόπο χειρισμού της υπόθεσης, κυρίως από την πλευρά της Υπεράσπισης. Η αντεξέταση των μαρτύρων υπήρξε αδικαιολόγητα μακρά και επεκτάθηκε, δυστυχώς, αχρείαστα και σε ζητήματα που δεν έχουν οποιαδήποτε σημασία στην όλη υπόθεση. Αναλώθηκε, για παράδειγμα, πολύς χρόνος για τα ιστολογικά δείγματα που λήφθηκαν από την θανούσα. Η πλευρά της Υπεράσπισης αμφισβητούσε εάν τα δείγματα αφορούσαν τη θανούσα και υπέβαλε το ΜΚ16 σε πολύωρη αντεξέταση για το θέμα αυτό. Από την άλλη, η Κατηγορούσα Αρχή επιχειρούσε να αμφισβητήσει τη νομιμότητα της λήψης των ιστολογικών τεμαχίων από τη ΜΥ3, υποβάλλοντας της τη θέση πως διενήργησε, παράνομα, δεύτερη νεκροτομή. Διερωτώμαστε γιατί έγινε τόσος λόγος για το ζήτημα αυτό, τη στιγμή που και οι δύο πλευρές στηρίζονται στα αποτελέσματα των ιστοπαθολογικών εξετάσεων που διενεργήθηκαν επί των υπό αναφορά δειγμάτων. Με τις πιο πάνω επισημάνσεις προχωρούμε στην αξιολόγηση, έχοντας επίγνωση του δύσκολου έργου που καλούμαστε να επιτελέσουμε, εφόσον εμπλέκονται και συμπλέκονται εξειδικευμένα ιατρικά ζητήματα που σχετίζονται με τη λειτουργία ζωτικών οργάνων του ανθρωπίνου σώματος καθώς και περίπλοκα ιατροδικαστικά θέματα. Κατά την αξιολόγηση θα ακολουθήσουμε τη σειρά με την οποία παραθέσαμε τη μαρτυρία, αρχίζοντας απ

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.