Δημοκρατία ν. Onel Florea, Αρ. Υπόθεσης: 23649/15, 26/9/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
(2), αντίστοιχα) υποδεικνύοντας τις «νεκρωμένες» περιοχές από το έμφραγμα. Όπως εξήγησε, το έμφραγμα συνεπάγεται νεκρότητα κάποιας περιοχής, η οποία με την πάροδο του χρόνου (2 μήνες και μετέπειτα), λόγω των επουλωτικών διεργασιών που ακολουθούν, φαίνεται ως μια περιοχή λευκή και μπορεί να διαπιστωθεί εύκολα κατά τη ψηλάφηση με το χέρι, επειδή σκληραίνεται. (iii) Τέτοιες βλάβες, συνέχισε, δεν είδαν στα πλακίδια που τους απέστειλαν από την Κύπρο. Εκείνο που φάνηκε από τις δικές τους ιστολογικές εξετάσεις, ανέφερε, είναι πως όντως υπήρχαν κάποιες μικρές περιοχές με ίνωση στην καρδιά, αλλά αυτό, πρόσθεσε, είναι ένα πολύ συχνό φαινόμενο και δεν προκαλεί συμπτώματα. Όσον αφορά τη διαπίστωση των ΜΥ2 και 3 για την ύπαρξη μυοκαρδίτιδας, αφού εξήγησε ότι η μυοκαρδίτιδα είναι βλάβη του μυοκαρδίου που οφείλεται σε φλεγμονή, υποστήριξε πως δεν πεθαίνει όποιος έχει μια μικρή εστία μυοκαρδίτιδας, όπως διαπιστώθηκε ότι είχε η θανούσα από τις ιστολογικές τους εξετάσεις. Κατέθεσε επί του θέματος σχετική βιβλιογραφία που υποστηρίζει την άποψη της (Τεκμήρια 104(α) και 117). Σε σχέση, τέλος, με τη διαπίστωση της ΜΥ3 περί προσφάτου εμφράγματος, αφού διαφώνησε ότι υπήρξε τέτοιο πρόσφατο έμφραγμα, υποστήριξε πως για να προκύψει ένα έμφραγμα θα πρέπει να υπάρχει το αναγκαίο παθολογικό υπόστρωμα. Ειδικότερα, υποστήριξε πως για να υποστεί κάποιος έμφραγμα, θα πρέπει είτε να κλείσουν τα στεφανιαία αγγεία, είτε να προϋπάρχει ένα συγγενές νόσημα του συστήματος λειτουργίας της καρδίας. Σε σχέση με το δεύτερο, τέτοιο νόσημα δεν υπήρχε με βάση την ενημέρωση που είχε, ενώ για το πρώτο, υποστήριξε πως με βάση και τα ευρήματα της ΜΥ3, δεν υπήρχε στεφανιαία νόσος. Παρέπεμψε συναφώς, στην αναφορά της ΜΥ3 (στο Τεκμήριο 53) για ύπαρξη μέτριου βαθμού αθηρωματικών και αρχόμενων αθηροσκληρυντικών αλλοιώσεων. Κατά συνέπεια, κατέληξε, η κυκλοφορία στα στεφανιαία αγγεία ήταν κανονική και κατέθεσε επί του θέματος σχετική βιβλιογραφία (Τεκμήριο 118). Συνεχίζοντας επί του ιδίου ζητήματος - πρόσφατο έμφραγμα - ανέφερε πως είναι πολύ δύσκολο να διαπιστωθεί μακροσκοπικά, τουλάχιστον κατά τις πρώτες ώρες. Καταθέτοντας και για το ζήτημα αυτό σχετική βιβλιογραφία (Knight σελ. 520 επ., Τεκμήριο 119) υπέδειξε πως τις πρώτες 12-18 μέχρι και 24 ώρες από το έμφραγμα δεν είναι ορατές με γυμνό μάτι οι μεταβολές στην καρδία. Κατέθεσε, επίσης, απεικόνιση, από άλλη περίπτωση, προσφάτου εμφράγματος επί εδάφους παλαιού (Τεκμήριο 120) υποδεικνύοντας ότι το σημείο που φαίνεται σκούρο είναι το πρόσφατο και το άσπρο είναι το παλιό. Βλέποντας και τις φωτογραφίες, από τη διάνοιξη της καρδιάς κατά τη νεκροτομή (φωτογραφίες 124-138) επιβεβαίωσε πως δεν βλέπει ούτε παλαιό ούτε πρόσφατο έμφραγμα. Στη φωτογραφία 129 (πάνω από το δάκτυλο), δέχθηκε ότι πιθανό να υπάρχει μια μικρή ουλή στο σημείο εκείνο, υποστηρίζοντας όμως πως δεν παρουσιάζει εικόνα παλαιού εμφράγματος. Όσον αφορά την εκτίμηση της ότι είχε προηγηθεί πάλη, επικαλέστηκε την ακαταστασία που υπήρχε στο χώρο, όπως απεικονίζεται στις φωτογραφίες 21, 45-49 (σκουλαρίκια στο πάτωμα, χυμένο απορρυπαντικό, ματωμένα σεντόνια κλπ), καθώς και στις κακώσεις που έφερε η θανούσα και ο Κατηγορούμενος. Καταληκτικά η μάρτυς υποστήριξε πως ο θάνατος της Μαριάνας προήλθε από το συνδυασμό όλων των κακώσεων που υπέστη, δηλαδή από τις κακώσεις στην κεφαλή και τον τραυματισμό του εγκεφάλου (εγκεφαλικές θλάσεις και υπεραχνοειδείς αιμορραγίες) σε συνδυασμό με την υποξεία, από το κλείσιμο των αεροφόρων οδών. Ως αποτέλεσμα αυτών των κακώσεων, η Μαριάνα στερήθηκε το οξυγόνο στον εγκέφαλο και στην καρδιά, έπαθε ισχαιμία και σε σύντομο χρονικό διάστημα επήλθε ο θάνατος της. Κατά τη μακρά αντεξέταση της, η οποία επεκτάθηκε και στα προσόντα και την εμπειρία της, η μάρτυς επανέλαβε κατ' ουσίαν τις θέσεις που αναφέρονται στην Έκθεση της και τις επεξηγήσεις που έδωσε στην κύρια εξέταση της. Της υποδείχθηκαν σημεία από τις φωτογραφίες 125, 126, 128 και 129, υποβάλλοντας της τη θέση πως δείχνουν τόσο πρόσφατο όσο και παλαιό έμφραγμα. Η μάρτυρας επανέλαβε πως δεν βλέπει εικόνα πρόσφατου ή παλαιού εμφράγματος στις φωτογραφίες που της υποδείχθηκαν, παραπέμποντας στις φωτογραφίες που κατέθεσε στην κύρια εξέτασή της για το πως φαίνεται το πρόσφατο και το παλιό έμφραγμα. Κατέθεσε, περαιτέρω, φωτογραφία που απεικονίζει πρόσφατο έμφραγμα 2 ημερών, όπως είπε, Τεκμήριο 127, όπου φαίνεται να υπάρχει μια «ωχρή» περιοχή. Σε περαιτέρω ερωτήσεις και υποβολές επανέλαβε ότι: - Η καρδιά της θανούσας δεν παρουσίαζε εικόνα εξεσημασμένης μυοκαρδίτιδας αλλά υπήρχε μια μεμονωμένη εστία λεμφοκυτταρικής διείσδυσης. - Υπήρχαν κάποιες μικρές ουλές οι οποίες πιθανόν να προήλθαν από κάποια μυοκαρδίτιδα. - Δεν υπήρχε στένωση των αυλών, ώστε να μπορούσε να δικαιολογηθεί έμφραγμα. - Οι κακώσεις που έφερε το πτώμα δεν συνάδουν με κτυπήματα από πτώση αλλά προκλήθηκαν από κτυπήματα κατά την προηγηθείσα πάλη με το δράστη. Όσον αφορά τις αμυχές στο πρόσωπο και στο λαιμό, της υποβλήθηκε πως δεν θα μπορούσαν να είχαν προκληθεί από τον Κατηγορούμενο, υποδεικνύοντας τις φωτογραφίες της ιατροδικαστικής του εξέτασης (Τεκμήριο 5) από τις οποίες προκύπτει ότι τα νύχια του είναι πιο μέσα από το δέρμα. Η μάρτυς υποστήριξε πως ακόμη και τέτοια νύχια μπορούν να προκαλέσουν αμυχές, όταν ασκηθεί πίεση, καθόσον το δέρμα υποχωρεί, παραπέμποντας σε σχετική βιβλιογραφία (Τεκμήριο 129) την οποία κατέθεσε στην κύρια εξέτασή της. Της υποβλήθηκε, περαιτέρω, πως σε περίπτωση που το τραύμα στο χείλος προκαλείτο από γροθιά θα αναμενόταν να είχε κάποιο τραύμα (κόψιμο) στο χέρι ο Κατηγορούμενος, από την επαφή που θα είχε με το δόντι, όπως αναφέρεται σχετικά και στο σύγγραμμα του Knight (Τεκμήριο 112). Απορρίπτοντας και αυτή τη θέση της Υπεράσπισης, η μάρτυς εξήγησε πως το χέρι του Κατηγορούμενου δεν ήλθε σε επαφή ευθέως με το δόντι αλλά με τα χείλη, υποδεικνύοντας ότι το μεγαλύτερο σχίσιμο των χειλιών εντοπίζεται στην εσωτερική πλευρά. Όσον αφορά, τέλος, το τραύμα στο αριστερό μάτι του Κατηγορούμενου, υποβλήθηκε στη μάρτυρα πως εάν είχε προκληθεί από πάλη με τη θανούσα, όπως υποστήριξε στη μαρτυρία της, θα αναμενόταν να υπήρχε κάποιο σχίσιμο από τα δαχτυλίδια που είχε στα χέρια της η θανούσα. Η μάρτυρας επανέλαβε πως θεωρεί ότι η συγκεκριμένη κάκωση συνδέεται με την πάλη, υποστηρίζοντας ότι το κάτω βλέφαρο - στο οποίο εντοπίζεται η βλάβη - είναι μια πολύ ευαίσθητη περιοχή και δημιουργούνται εκχυμώσεις με την παραμικρή πλήξη. Το ότι δεν είχε γδάρσιμο, πρόσθεσε, μπορεί να δικαιολογηθεί από την απαλότητα της πλήξης αλλά και από το γεγονός ότι τα δαχτυλίδια που φορούσε η θανούσα δεν είχαν μυτερές επιφάνειες. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗΣ Ο Κατηγορούμενος, κληθείς σε απολογία επέλεξε, ως είχε δικαίωμα, να προβεί σε ανώμοτη δήλωση. Κάλεσε επίσης 3 μάρτυρες Υπεράσπισης. Τον κλειδαρά Στέλιο Στυλιανού (ΜΥ1), τον Παθολογοανατόμο Κωνσταντίνο Χατζηλεοντή (ΜΥ2) και την Ιατροδικαστή Αγγελική Παπέττα (ΜΥ3). Στην μακροσκελή ανώμοτη δήλωση του (Έγγραφο 1 στη μητρική του γλώσσα και 1(α) σε ελληνική μετάφραση), ο Κατηγορούμενος ανέφερε τα ακόλουθα: «Ονομάζομαι Florea Onel και ήμουν παντρεμένος για 25 χρόνια με την Μαριάνα Onel, για την οποία νοιαζόμουν πολύ και την αγαπούσα. Η Μαριάνα δούλευε πολλές ώρες και κουραζόταν πολύ και εγώ πάντα την βοηθούσα σπίτι, με τα ψώνια, με όλες τις δουλείες την βοηθούσα στην δουλεία της και πάντα της έκανα παρέα στο γηροκομείο και στο σπίτι όταν δεν δούλευα. Στο διαμέρισμα που μέναμε με την Μαριάνα φιλοξενούσαμε τον αδελφό της τον Florin με τη γυναίκα του, εκεί ήταν που ξεκίνησαν τα προβλήματα μας με τη Μαριάνα. Ο αδελφός της Μαριάνας δεν με συμπαθούσε από πριν επειδή δεν είχα σταθερή δουλεία και τα έξοδα μας τα πλήρωνε η Μαριάνα. Για τους ίδιους λόγους δεν με συμπαθούσε η αδελφή της Μαριάνας, η Άννα. Ο Florin έπινε και συχνά μεθούσε. Μια μέρα που ήπιε μάλωσε με τη γυναίκα του. Επειδή εγώ την υποστήριξα, ο Florin μάλωσε μαζί μου. Εγώ είπα της Μαριάνας ότι δεν τους ήθελα πλέον μέσα στο σπίτι μας. Η Μαριάνα επειδή ήταν συνδεδεμένη μαζί του και επειδή είχε παράπονο μαζί μου που δεν ήθελα τον αδελφό της να μένει μαζί μας, στις 3ή 4 Νοεμβρίου ενοικίασε το διαμέρισμα στο 2ο όροφο και μετακόμισαν. Ο Florin τότε άρχισε να με κατηγορά στη Μαριάνα ότι εγώ ήθελα τη γυναίκα του. Η Μαριάνα πληγώθηκε και προσβλήθηκε από αυτό που άκουσε όμως δεν ήθελε να το παραδεχτεί. Μετά το περιστατικό αυτό της εξήγησα ότι ήταν ψέματα αυτά που της είπε ο αδελφός της και μου έλεγε ότι και αλήθεια να ήταν δεν την ένοιαζε επειδή είχε φίλο. Ποτέ δεν πίστεψα ότι η Μαριάνα είχε φίλο. Η Μαριάνα ήθελε να δουλεύω και να πληρώνω μόνος μου το ενοίκιο. Εγώ επειδή ήθελα τη Μαριάνα να έρθει πίσω στο σπίτι μας, συνέχισα και πήγαινα στη δουλεία της. Εκεί πήγαινα μετά που τελείωνα από τη δουλεία μου όπου εργαζόμουν ως εργάτης/κηπουρός στην εταιρεία «The Best», επειδή την ώρα που πήγαινα σπίτι, η Μαριάνα ήταν ήδη στη δουλεία. Στην εταιρεία «The Best» βρήκα σταθερή δουλειά και εργοδοτήθηκα εκεί αρχές Οκτωβρίου 2015. Πριν εργαζόμουν κάποτε στη Λαϊκή Αγορά και έβγαζα πολύ λίγα χρήματα. Και η Μαριάνα με αγαπούσε, ακόμη μετά που ζούσαμε σε χωριστά διαμερίσματα, συνέχισε να μου ετοιμάζει φαγητό πριν πάει στη δουλεία της για να φάω όταν θα επέστρεφα σπίτι μετά τη δουλεία και μου ετοίμαζε και σάντουιτς για την επόμενη μέρα να πάρω μαζί μου. Όταν μπορούσε έκανε δουλείες στο σπίτι μου όπως να καθαρίζει και να συγυρίζει τα ρούχα μου. Η Μαριάνα είχε κλειδί του διαμερίσματος μου και όποτε ήθελε έμπαινε, είτε ήμουν σπίτι είτε δεν ήμουν. Όταν μέναμε μαζί η Μαριάνα συνήθιζε να φοράει τα σακάκια μου ή τις ζακέτες μου μέσα στο σπίτι. Μία μέρα που συζητήσαμε έντονα με τον Florin, η Μαριάνα με κατήγγειλε στην αστυνομία να μην την ενοχλώ στη δουλεία της. Πιστεύω ότι είναι ο αδελφός της που της είπε να με καταγγείλει γιατί η Μαριάνα δεν θα έκανε κάτι τέτοιο από μόνη της. Εγώ στεναχωρήθηκα πολύ και δεν μπορούσα να κοιμηθώ όλο το βράδυ και την επομένη μέρα δεν πήγα δουλεία. Μετά από μία ή δύο μέρες πέρασα από το γηροκομείο για να δω τη Μαριάνα γιατί πίστευα ότι ίδια δεν εννοούσε τίποτε με τη καταγγελία. Η Μαριάνα δεν ήταν δουλειά και μπήκα μέσα για να δω το πρόγραμμα για το πότε δούλευε. Δεν ενόχλησα κανένα, όλους τους ήξερα και με ήξεραν και ποτέ δεν έσπρωξα οποιοδήποτε συνάδελφο της Μαριάνας, Μετά από αυτό η Μαριάνα μου είπε να μην μπαίνω μέσα στο γηροκομείο γιατί θα είχε πρόβλημα με τους εργοδότες της και δεν ήθελε. Δεν πήγα ποτέ στο γηροκομείο κρυφά. Μάλιστα μια ημέρα καθάρισα την αυλή του γηροκομείου, αφού μου τo ζήτησε ο κ. Φίλιππος Μαλάης. Η Μαριάνα δεν μου είπε ποτέ ότι την απείλησε ο κ. Χριστόφορος Μαλάης για οποιονδήποτε λόγο. Στις 15.12.15 εργάστηκα στη Λεμεσό και τελείωσα από τη εργασία μου γύρω στις 5 με 5:30 το απόγευμα. Επειδή είχε φύγει ο Florin για τη Ρουμανία και η Μαριάνα ήταν μόνη της πίστευα ότι μπορούσα να την πείσω να είμαστε μαζί. Πήγα στο γηροκομείο και έκατσα με την Μαριάνα στο τραπέζι έξω στην αυλή και μιλούσαμε, μας είδε και μας χαιρέτησε η Ραφαέλα που δούλευε εκεί την ώρα που έφευγε από τη δουλεία. Μιλήσαμε για περίπου 10 με 15 λεπτά και η Μαριάνα πήγε μέσα για να κάνει τις δουλείες της η ώρα 7 περίπου που ήταν η ώρα που άρχιζε δουλεία. Της είπα ότι θα την περίμενα έξω όποτε θα έκανε διάλειμμα για να μιλήσουμε. Η Μαριάνα είχε καλή διάθεση και δεν έδειξε να ήταν αρνητική. Δεν έφυγα από την περιοχή του γηροκομείου, καθόμουνα στο τραπέζι ή περπατούσα λίγο μέσα στην αυλή. Είχα πάει και κάποια στιγμή στο περίπτερο που είναι δίπλα σχεδόν από το γηροκομείο και βρίσκεται στην Λεωφόρο Μακαρίου και αγόρασα ένα αναψυκτικό. Δεν πήγα στο περίπτερο της Μιρέλλας εκείνη την ώρα. Από το περίπτερο της Μιρέλλας πέρασα πριν και δεν αγόρασα ουίσκι ή μπύρα από εκεί ή από οπουδήποτε αλλού. Δεν πίνω και δεν καπνίζω, και πολύ σπάνια έπινα μισό ποτήρι κρασί ή μισή μπύρα για παρέα, όπως συνηθίζει όλος ο κόσμος. Το ίδιο και η Μαριάνα όσον αφορά το ποτό. Όταν επέστεψα η Μαριάνα καθόταν έξω στο τραπέζι της αυλής έπινε καφέ, κάπνιζε και μιλούσε με την αδελφή της στο τηλέφωνο όπως έκανε πολύ συχνά από τον καιρό που σταματήσαμε να μένουμε μαζί. Η Μαριάνα με την αδελφή της ήταν μαλωμένες από τον Αύγουστο μέχρι τον Νοέμβριο και για τρεις μήνες δεν μιλούσαν καθόλου, άρχισαν να μιλούν μετά που έφυγε η Μαριάνα από το διαμέρισμα που μέναμε μαζί. Η αδελφή της Μαριάνας δεν ήθελε να είμαστε μαζί και την επηρέαζε αρνητικά εναντίον μου. Όταν μιλούσαν στο τηλέφωνο η Μαριάνα είπε στην αδελφή της ότι ήμουν και εγώ εκεί και έβαλε την αδελφή της σε ανοικτή ακρόαση και η αδερφή της μου είπε να φύγω και ότι αν δεν έφευγα από τη δουλεία της θα καλούσε την Αστυνομία. Εγώ ταράχτηκα γιατί δεν ήθελα να δημιουργήσει πρόβλημα με την Αστυνομία, δεν έφυγα όμως γιατί η Μαριάνα δεν μου είπε να φύγω, Η Μαριάνα είπε στην αδελφή της ότι έφυγα για να μην δώσει συνέχεια και γίνει φασαρία στην δουλεία της. Συνέχισε να της μιλά στο τηλέφωνο και μπήκε μέσα για να κάνει τις δουλείες της και εγώ έμεινα έξω και την περίμενα που θα ξανάβγαινε και γιατί ήθελα πολύ να βρω τον τρόπο και την ευκαιρία να ήμαστε μαζί. Δεν μαλώσαμε όπως είπε η αδελφή της στο Δικαστήριο. Η Μαριάνα βγήκε ξανά έξω μετά από μια ώρα περίπου και έκατσε στο τραπέζι μαζί μου. Κάπνισε 2 τσιγάρα και πιάσαμε τη συζήτηση για το ενοίκιο, ενώ είχα παράπονο γιατί να πληρώνουμε 2 ενοίκια και η Μαριάνα είχε παράπονο γιατί δεν είχα πληρώσει το ενοίκιο στον κύριο Κύπρο Λοϊζίδη και φοβόταν ότι θα σταματούσα από την δουλεία μου. Της είπα ότι είμαι ευχαριστημένος στη δουλειά που βρήκα και της ζήτησα να έρθει σπίτι τώρα που έφυγε ο αδελφός της. Όταν της είπα για τον αδελφό άρχισε να με κοροϊδεύει ότι έχει φίλο και γελούσε. Εγώ έβαλα το δύο μου δάκτυλα πάνω στο στόμα της και της είπα «sh» για να μην το λέει αυτό το πράγμα και της υποσχέθηκα ότι θα πλήρωνα το ενοίκιο. Η Μαριάνα μου είπε ότι έπρεπε να πάει να βάλει τα ρούχα στο πλυντήριο και ότι άργησε γιατί την περίμενε η κυρία Αγγελική. Όταν έφυγε η Μαριάνα με τα ρούχα να πάει στο πλυσταριό, σκέφτηκα να πάω μέσα να πάρω τηλέφωνο τον κύριο Κύπρο Λοϊζίδη από το κινητό της Μαριάνας για να της αποδείξω ότι εννοούσα αυτό που της υποσχέθηκα. Δεν μπορούσα να τηλεφωνήσω από το δικό μου τηλέφωνο γιατί δεν είχε λεφτά η κάρτα του κινητού μου. Μπήκα μέσα χαιρέτησα τον κύριο Φάνο, μετά πήγα στην κυρία Αγγελική και της είπα στα ρουμάνικα ότι η Μαριάνα έρχεται αλλά δεν ξέρω τι κατάλαβε και αυτή μου είπε κάτι στα ελληνικά για την Μαριάνα. Μετά πήγα στην κουζίνα επειδή διψούσα και ήπια νερό, κοίταξα στο γραφείο αν ήταν εκεί το κινητό και δεν το είδα αλλά το είδα ερχόμενος από το γραφείο προς το σαλόνι, κοντά στην κολώνα στον φορτιστή. Πήρα το κινητό και πήγα στο γραφείο για να τηλεφωνήσω. Δεν έβλεπα καλά και επέστρεψα και πήρα και τα γυαλιά της που ήταν πάνω στο τραπέζι. Από το γραφείο πήρα τον κύριο Κύπρο Λοϊζίδη, του είπα «Μαρίνος» όπως με γνώριζε και αμέσως κόπηκε η γραμμή. Σχεδόν αμέσως με πήρε πίσω στο κινητό της Μαριάνας και του είπα στην γλώσσα μου για το ενοίκιο, μου μίλησε και αυτός αλλά δεν καταλάβαινα τι μου έλεγε και κλείσαμε. Θυμάμαι ότι του μίλησα χαμηλόφωνα για να μην ενοχλήσω τους ηλικιωμένους. Η διάρκεια που ήμουν μέσα στο γηροκομείο ήταν περίπου 5 λεπτά και δεν ήμουν βιαστικός. Μετά το τηλεφώνημα βγήκα έξω και κατευθύνθηκα στο πλυσταριό με το κινητό της Μαριάνας για να της πω ότι πήρα τηλέφωνο τον κ. Λοϊζίδη για το ενοίκιο και να της αποδείξω ότι θα πλήρωνα το ενοίκιο. Μόλις κόντεψα είδα ότι δεν είχε φως μέσα στο πλυσταριό, είδα την πόρτα μισάνοικτη και την Μαριάνα να βρίσκεται στο πάτωμα κοντά στην πόρτα. Μου είπε ότι γλίστρησε και άρχισε να σηκώνεται από το πάτωμα και πήγα να την βοηθήσω, εκείνη την ώρα είδε ότι κρατούσα το κινητό της και άρχισε να μου φωνάζει ότι δεν ήθελε να την βοηθήσω. Σηκώθηκε μόνη της και μου θύμωσε γιατί να μπω μέσα στο γηροκομείο και ότι θα είχε πρόβλημα και μου είπε να φύγω αμέσως. Εγώ δεν κατάλαβα αν κτύπησε η Μαριάνα. Φοβήθηκα ότι θα μιλούσε με την αδελφή της και αυτή θα καλούσε την Αστυνομία. Αμέσως έφυγα με το κινητό της χωρίς να τα καταφέρω να της εξηγήσω γιατί μπήκα μέσα και γιατί κρατούσα το κινητό της. Θέλω να πω ότι ποτέ στη ζωή μου δεν κτύπησα τη Μαριάνα αλλά ούτε και κάποιο άλλο άνθρωπο. Είμαστε φτωχοί άνθρωποι και ήρθαμε στην Κύπρο για μια καλύτερη ζωή. Όλοι έχουμε μικροπροβλήματα στο σπίτι μας τα οποία ξεπερνούμε. Αυτό δεν μας κάνει εγκληματίες. Αφού έφυγα από το γηροκομείο, πήγα σπίτι μου από τη διαδρομή που πήγαινα συνήθως και είναι η πιο κοντινή που έκαμνα. Δεν ξέρω να σας εξηγήσω τα ονόματα των δρόμων που περπάτησα, αλλά είναι πολύ κοντά, περίπου 2 λεπτά. Όταν έφτασα σπίτι τηλεφώνησα στον Bogdan με τον οποίο είχαμε φιλικές σχέσεις από τον καιρό που ήμασταν γείτονες με τον κουνιάδο του. Βασικά ήθελα να μιλήσω με κάποιο φίλο γιατί δεν ένιωθα καλά αλλά στο τέλος δεν του είπα τίποτε για τη Μαριάνα, τον ρώτησα τι κάνει μόνο και αν πάνε καλά οι δουλείες και ότι θα έστελλα λεφτά στη Ρουμανία. Δεν του είπα ότι ήθελα εισιτήριο για να φύγω από την Κύπρο εκείνο το βράδυ. Αν του ζητούσα κάτι τέτοιο θα το έλεγε και στην Αστυνομία την επόμενη ημέρα που του τηλεφώνησαν και τον ρώτησαν αν ήξερε τη Μαριάνα Onel. Γνώριζε πολύ καλά και το δικό μου αλλά και το δικό της όνομα, αφού συναντηθήκαμε αρκετές φορές, αλλά μιλούσαμε και στο τηλέφωνο κατά διαστήματα. Κάθισα λίγο και είδα τηλεόραση και σκεφτόμουν την κατάσταση με τη Μαριάνα. Προσπαθούσα να κοιμηθώ, δεν με έπαιρνε ο ύπνος, κοιμήθηκα για λίγο και ξύπνησα. Δεν ένιωθα καλά για να πάω δουλεία όπως έγινε και τη περασμένη φορά που με είχε καταγγείλει στην Αστυνομία. Ξεκίνησα περπατητός και πήγα προς το κέντρο της Λευκωσίας. Εκεί βρήκα άλλους Ρουμάνους και έκανα παρέα. Πέρασα τη μέρα μου και έκανα τις δουλείες μου, έστειλα λεφτά στη Ρουμανία από ένα κατάστημα, νομίζω στην οδό Λήδρας και έβαλα χρήματα στη κάρτα του κινητού μου. Η ώρα 3:30 με 4:00 περίπου το απόγευμα επέστρεψα στο διαμέρισμα μου αλλά το κλειδί μου δεν ταίριαζε στην κλειδαριά και δεν μπορούσα να ανοίξω για να μπω. Κτύπησα την πόρτα της Μαριάνας αλλά δεν μου άνοιξε. Πήρα τηλέφωνο τον κ. Κύπρο Λοϊζίδη από το κινητό μου τηλέφωνο και προσπαθούσα να του εξηγήσω στα Ρουμάνικα το πρόβλημα και για να τον πληρώσω. Ξεκίνησα να πάω στο περίπτερο της Μιρέλλας και στο δρόμο βρήκα τον κ. Λοϊζίδη και την Μιρέλλα που ερχόταν προς εμένα. Από τη Μιρέλλα έμαθα ότι πέθανε η Μαριάνα και έπαθα σοκ. Η Μιρέλλα με ρώτησε που ήμουν όλη μέρα και της είπα είχα δουλεία, με ρώτησε που ήταν το κινητό της Μαριάνας και της είπα ότι ήταν στη τσέπη μου, μου είπε αν ήταν ωραία αυτά τα πράγματα και δεν μπορούσα να πω τίποτε άλλο και δεν μπορούσα να πιστέψω ότι πέθανε η Μαριάνα. Έφτασε το αυτοκίνητο της Αστυνομίας με 2 Αστυνομικούς και η Μιρέλλα μου είπε να πάω μαζί τους για να με ρωτήσουν κάποια πράγματα. Κατέβηκε από το αυτοκίνητο ο ένας αστυνομικός και έκατσε πίσω μαζί μου και με πήραν αμέσως στο σταθμό. Εκεί κανένας δεν μου είπε ότι η Μαριάνα έπαθε έμφραγμα και πέθανε από τη καρδία της και κανένας δεν με ρώτησε αν η Μαριάνα είχε πρόβλημα με την καρδία της. Ήμασταν σε ένα δωμάτιο, μου έκαναν έρευνα και μου πήραν, τα λεφτά μου, τα κλειδιά μου, και τα δυο κινητά τηλέφωνα που κρατούσα. Τρεις Αστυνομικοί με κτύπησαν με χαστούκια γροθιές και σπρωξίματα στο κεφάλι στο πρόσωπο και στο μάτι. Αυτοί ήταν ο Αστυνομικός Χατζητζιωρτζής, ο Υπαστυνόμος Θεμιστοκλέους και ο Αστυνομικός Ηλίας Ηλία. Όλους τους αστυνομικούς τους είδα και τους αναγνώρισα στο Δικαστήριο. Τον Αστ. Χατζητζιωρτζή, δεν ήξερα το όνομα του και τον αναγνώρισα στο δικαστήριο. Παρούσα ήταν και μια γυναίκα μεταφράστρια. Δέχτηκα σωματική επίθεση και απειλές και τη δεύτερη φορά που με πήραν στο σταθμό από τον Υπαστυνόμο Θεμιστοκλέους και Αστ. Ηλία Ηλία. Μου έδωσαν τα δικαιώματα μου χωρίς να μου τα εξηγήσουν και δεν μου είπαν ότι δικαιούμαι δικηγόρο. Την πρώτη ημέρα στον σταθμό όταν με εξέτασαν οι δύο γιατροί, έκανα παράπονο στον άνδρα γιατρό που μιλούσε ρουμάνικα, ότι με κτύπησαν οι Αστυνομικοί στο σταθμό. Αυτός το είπε στη γυναίκα γιατρό και ο ίδιος μου ζήτησε να πω το παράπονο μου ξανά στα ρουμάνικα, για να το μεταφράσει η μεταφράστρια στα Ελληνικά. Έκανα ξανά το παράπονο μου και το μετάφρασε στα Ελληνικά. Στις 16.12.15 το βράδυ στον σταθμό μου έπιασαν το σακάκι και τη ζακέτα μου, χωρίς να με ρωτήσουν και χωρίς να τους δώσω την άδεια μου. Μετά φύγαμε και πήγαμε προς το διαμέρισμα που έμενα. Πριν να φτάσουμε στο διαμέρισμα, σταματήσαμε στο περίπτερο της Μιρέλλας και ο Αστυνομικός Μάριος Σταυρινού κατέβηκε και πήρε καινούργια κλειδιά. Με αυτά άνοιξε το διαμέρισμα μου. Εκεί ο Αστυνομικός Χατζηπαύλου μου πήρε το μαύρο παντελόνι, το μαύρο τρικό, τα αθλητικά παπούτσια και τις κάλτσες μου. Είμαι σίγουρος ότι τα ρούχα αυτά μου τα έπιασε πριν τα μεσάνυκτα και χωρίς να του δώσω συγκατάθεση. Είχα δύο φόρμες παρόμοιες με αυτή που μου πήραν στο σταθμό. Μου τις αγόρασε η Μαριάνα, όπως και πολλά άλλα ρούχα μου. Ποτέ δεν με ρώτησε ο Αστυνομικός Χατζηπαύλου αν είναι τα ρούχα που φορούσα τη προηγούμενη ημέρα και ούτε του απάντησα ότι είναι αυτά. Έχει περάσει πολύς χρόνος από τη σύλληψη μου. Αυτό που θυμούμαι να σας πω είναι ότι τα ρούχα που μου έπιασαν στο διαμέρισμα μου και η ζακέτα που μου πήραν στο σταθμό, τα φορούσα την προηγούμενη γιατί δεν τα είχα βγάλει όταν πήγα σπίτι. Για το σακάκι δεν μπορώ να σας πω γιατί το είχα βγάλει στο σπίτι. Το πρωί που έφυγα φόρεσα το ένα από τα δύο. Μπορεί να είναι και αυτό το σακάκι που φορούσα την προηγούμενη νύκτα και είδα μέσα στο δικαστήριο πρόσφατα. Θέλω να σας πω αυτά που ξέρω για την υγεία της Μαριάνας. Η Μαριάνα όταν ήταν πολύ μικρή πριν τη γνωρίσω έμπαινε συνέχεια στο νοσοκομείο επειδή όπως μου είπε είχε πρόβλημα με το συκώτι της. Μετά που παντρευτήκαμε κάναμε ένα μωρό τον Daniel, το μωρό αρρώστησε με τους πνεύμονες του και πέθανε όταν ήταν 2½ μηνών (το 1991). Η Μαριάνα γέννησε κανονικά. Οι γιατροί μας είπαν ότι αν έκανε άλλο μωρό κινδύνευε η Μαριάνα να πεθάνει και έτσι δεν μπορούσαμε να κάνουμε άλλο μωρό. Κάποια χρόνια μετά η Μαριάνα έμεινε έγκυος και έτσι έκανε αποβολή. Δεν ξέρω να εξηγήσω το λόγο που της είπαν ότι θα πέθαινε. Το 1999 ή το 2000 έκανε εγχείρηση και έβγαλε πέτρες από την χολή. Το κόψιμο ήταν πολύ μεγάλο ξεκινούσε από το στήθος της μέχρι κάτω στην κοιλιά της και η Μαριάνα υπέφερε πολύ. Η Μαριάνα δεν έκανε άλλη εγχείρηση. Στο γιατρό δεν πηγαίναμε ούτε εγώ ούτε η Μαριάνα. Όταν είχε οποιονδήποτε πρόβλημα υγείας της έδινε χάπια ο κ. Χριστόφορος Μαλάης, όπως χάπια για το πόνο και για το θηροειδή και δεν ξέρω τι άλλο. Αυτό χθες το είπα στη δικηγόρο μου που με ρώτησε. Η Μαριάνα τα τελευταία 2 χρόνια σπάνια είχε περίοδο. Κάπνιζε πάρα πολύ, 2 πακέτα την ημέρα, και το είχα παράπονο. Μου έλεγε ότι είχε πόνο στην καρδία γιατί πέθανε το μωρό μας και δεν είχε σημασία για αυτήν αν κάπνιζε πολύ. Τα πόδια της Μαριάνας φούσκωναν πολύ και τα πονούσε. Πολλές φορές δεν ένιωθε καλά. Ποτέ δεν μπορούσε να κοιμηθεί στη δεξιά πλευρά γιατί έλεγε ότι δεν μπορούσε να αναπνεύσει. Η Μαριάνα δούλευε και μέχρι τρείς εβδομάδες συνεχόμενες νυχτέρι και ήταν πάντα κουρασμένη. Ξέχασα να πω ότι μέσα στο γραφείο του γηροκομείου υπάρχει οθόνη που δείχνει τις κάμερες. Αυτό το ξέρω διότι μπήκα πολλές φορές στο γραφείο και το λέω επειδή ουδέποτε μπήκα κρυφά ή θα μπορούσα να μπω κρυφά. Επίσης στις 16.12.15 το πρωί κάποιος μου τηλεφώνησε 3 φορές στο κινητό μου αλλά δεν κατάλαβα τι ήθελε να μου πει γιατί μου μιλούσε σε άλλη γλώσσα. Θέλω να πω ότι τη Μαριάνα την αγαπούσα πάρα πολύ και ποτέ μου δεν σκέφτηκα να της κάνω κακό, ούτε και της έκανα. Δεν ξέρω πως πέθανε η γυναίκα μου, αν πέθανε από την καρδία της ή αν την σκότωσε κάποιος. Αν δεν πέθανε από την καρδία της και κάποιος την σκότωσε, αυτός δεν είμαι εγώ και η Αστυνομία πρέπει να τον βρει. Είμαι αθώος και θέλω μόλις τελειώσει αυτή η υπόθεση να πάω στον τάφο της γυναίκας μου.» Οι μάρτυρες Υπεράσπισης Ο ΜΥ1 ανέφερε ότι του ζητήθηκε και έδωσε κατάθεση (Τεκμήριο 144) στον κ. Β. Ακάμα την οποία αναγνώρισε και ανέγνωσε. Στην κατάθεση του αναφέρει ότι είναι κλειδαράς και συνεργαζόταν με τον Κ. Λοϊζίδη. Στις 16/12/2015 γύρω στις 15:00 μ.μ., μετά από οδηγίες του Λοϊζίδη άλλαξε την κλειδαριά του διαμερίσματος που ενοικίαζε στον Κατηγορούμενο. Μαρτυρία ΜΥ2 Ο ΜΥ2 ανέφερε ότι είναι ιστοπαθολόγος και ασκεί το επάγγελμα του από το έτος 2001. Εργάστηκε για πολλά χρόνια σε μεγάλα νοσοκομεία της Ελληνικής επικράτειας, όπου διεκπεραίωνε μόνος του, όπως ανέφερε, τουλάχιστον 2000 περιστατικά ετησίως. Από τον Φεβρουάριο 2016 εργάζεται, ως ιστοπαθολόγος στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας. Παράλληλα είναι καθηγητής του Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου Κύπρου ενώ διδάσκει και στους φοιτητές Ιατρικής του Πανεπιστημίου Κύπρου. Ανέφερε, επίσης, ότι είναι διδάκτωρ στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Ανάμεσα στα περιστατικά που του ανατέθηκαν, είπε, ήταν και η εξέταση των ιστών της Μαριάνας Onel, την οποία διεκπεραίωσε και ετοίμασε την Έκθεση του Τεκμήριο 75. Υιοθετώντας την Έκθεση, κατέθεσε δέσμη φωτογραφιών (Τεκμήριο 75(β)) για την καλύτερη κατανόηση της μαρτυρίας του. Πρόκειται για 16 φωτογραφικές απεικονίσεις με ευρετήριο στο πίσω μέρος, στις περισσότερες από τις οποίες απεικονίζονται ιστολογικές τομές από τα ιστοτεμάχια της Μαριάνας (φωτογραφίες αρ. 2, 3, 4, 5, 7, 10, 12, 14 και 16). Οι υπόλοιπες φωτογραφίες αφορούν παραδείγματα που λήφθηκαν από ιστότοπο και αφορούν άλλα περιστατικά, με εξαίρεση την απεικόνιση 5 η οποία αποτελεί μεγέθυνση της φωτογραφίας 129 του Τεκμηρίου 3. Στην Έκθεσή του ο ΜΥ2, αφού παραθέτει τα ευρήματα του, καταλήγει σε δύο αιτίες θανάτου: α) πρόσφατο έμφραγμα μυοκαρδίου σε έδαφος δύο παλαιότερων, υπενδοκάρδιων εμφραγμάτων και β) μη λοιμώδης μυοκαρδίτιδα λεμφοκυτταρικού τύπου. Αναφορικά με τη δεύτερη αιτία και αντίθετα με τους ΜΚ17 και 18, ο ΜΥ2 υποστήριξε με κατηγορηματικό τρόπο ότι η ιστολογική εικόνα, όπως παρουσιάζεται και στις φωτογραφίες που κατέθεσε (Τεκμήριο 75(β)) δείχνουν έκδηλη εικόνα λεμφοκυτταρικής μυοκαρδίτιδας. Η οποία είναι μεν εστιακή αλλά πληροί τις προϋποθέσεις/κριτήρια του Dallas και του Knight για να θεωρηθεί ως τέτοια. Προσδιόρισε τα υπό αναφοράν κριτήρια, τα οποία επικαλέστηκαν και οι ΜΚ17 και 18, παραπέμποντας σε σχετικά Τεκμήρια που κατατέθηκαν (Τεκμήρια 104(α) και 117) ως ακολούθως: (
- i)οίδημα του διάμεσου ιστού και διήθηση από φλεγμονώδη κύτταρα (στα οποία υπερτερούν τα Τ-λεμφοκύτταρα, τουλάχιστον 100), (
- ii)νέκρωση μεμονωμένων μυοκαρδιακών κυττάρων και (iii) στο διάμεσο ιστό ανευρίσκονται μακροφάγα. Παραπέμποντας στις απεικονίσεις 2, 3 και 4 του Τεκμηρίου 57(β), υποστήριξε ότι πληρούνται τα κριτήρια, εφόσον: - Υπάρχουν πολύ περισσότερα από 100 λεμφοκύτταρα (πάνω από 1000, όπως υποστήριξε) τα οποία, υπέδειξε, απεικονίζονται ως τελείες/στίγματα με μπλε χρώμα στην απεικόνιση αρ. 2 του Τεκμηρίου 75(β). - Πρόκειται για Τ-λεμφοκύτταρα, γεγονός που διαπίστωσε με μια ειδική μέθοδο (ανοσοϊσοχημική χρώση) η οποία ταυτοποιεί τα Τ-λεμφοκύτταρα. Με τη μέθοδο αυτή, εξήγησε, ταυτοποίησε τα Τ-λεμφοκύτταρα τα οποία απεικονίζονται με καφέ χρώμα στην απεικόνιση 3. - Παρουσιάζεται, τέλος, νέκρωση μεμονωμένων καρδιακών ινών, όπως καταδεικνύεται από τη σύγκριση της απεικόνισης των νεκρωμένων μυοκαρδιακών ινών (βλ. φωτογραφία 1 Τεκμηρίου 57(β) "damaged myocytes") με τα αντίστοιχα σημεία της απεικόνισης 2, τα οποία έθεσε σε κύκλο. - Στην απεικόνιση 4 παρουσιάζονται, κατέληξε, τα μακροφάγα. Ως εκ των ανωτέρω, κατέληξε ο μάρτυρας, καταδεικνύεται αναμφίβολα πως υπάρχει μυοκαρδίτιδα και διερωτήθηκε πως οι συνάδελφοι του από την Ελλάδα αμφισβήτησαν αυτή την έκδηλη, κατά την άποψή του, εικόνα μυοκαρδίτιδας. Δεν είναι δυνατόν, ανέφερε χαρακτηριστικά, «με αυτές τις εικόνες που μιλούν, φωνάζουν, ο ένας να λέει έτσι και ο άλλος γιουβέτσι». Σε σχέση με τα εμφράγματα, παλαιό και πρόσφατο, υποστήριξε, με αναφορά και στις απεικονίσεις που κατέθεσε, τα ακόλουθα: Για το παλαιό έμφραγμα ανέφερε πως εξέτασε μικροσκοπικά το μέρος του μυοκαρδίου που του αποστάληκε με τα ιστολογικά δείγματα και το οποίο, παρουσιάζεται να βρίσκεται στην περιοχή του μεσοκοιλιακού διαφράγματος. Το σημείο αυτό ανέφερε, διακρίνεται μακροσκοπικά στη φωτογραφία 5 του Τεκμηρίου 75(β) η οποία αντιστοιχεί με τη φωτογραφία 129 του Τεκμηρίου 3. Υποδεικνύεται ότι ο μάρτυρας έθεσε σε κύκλο το σημείο το οποίο, κατά την εισήγηση του, αποτελεί και μακροσκοπική ένδειξη του παλαιού εμφράγματος. Από τη μικροσκοπική εξέταση του συγκεκριμένου σημείου, ανέφερε, έχει φανεί πως επρόκειτο για παλαιό έμφραγμα. Παρέπεμψε, επί του προκειμένου, στις απεικονίσεις 6 και 7 του Τεκμηρίου 75(β), υποδεικνύοντας ότι η πρώτη (υπ' αρ. 6) που απεικονίζει ένα παλαιό έμφραγμα από άλλη περίπτωση (την πήρε από τη διαδυκτιακή περιοχή του Πανεπιστημίου του Yale) ενώ η δεύτερη (υπ' αρ. 7) αποτελεί μικροσκοπική απεικόνιση των ιστών της Μαριάνας. Αφού επεξήγησε ότι οι καρδιακές ίνες απεικονίζονται με έντονο ροζ χρώμα ενώ ο ινώδης συνδετικός ιστός με πιο αχνό ροζ, υποστήριξε πως παρουσιάζει την εικόνα παλαιού εμφράγματος, η οποία μακροσκοπικά έχει την εικόνα ουλής. Για το πρόσφατο έμφραγμα, κατέθεσε δύο σχετικές απεικονίσεις από τον ίδιο πιο πάνω ιστότοπο (υπ' αρ. 8 και 9) τις οποίες σύγκρινε με την απεικόνιση από τους ιστούς της Μαριάνας, υποστηρίζοντας ότι παρουσιάζει εικόνα πρόσφατου εμφράγματος, επειδή: - φαίνονται άσπρες περιοχές σαν ποτάμι - παρουσιάζουν ανισοχρωμία και ανισομεγέθεια των κυττάρων και το κυριότερο, όπως είπε, - υπάρχουν πολυμορφοπύρηνα λεμφκοκύτταρα που υποδηλώνουν αρχόμενο έμφραγμα. Η ύπαρξη πολυμορφοπύρηνων στη συγκεκριμένη περιοχή, υποστήριξε, υποδηλώνει ότι έχει προκληθεί έμφραγμα 12, τουλάχιστον, ώρες πριν από το θάνατο. Αναφορικά με τα στεφανιαία αγγεία, ανέφερε πως δεν είχαν αποσταλεί οι βασικοί κλάδοι. Εντόπισε, όμως, τελικούς κλάδους και διαπίστωσε την ύπαρξη μετρίου βαθμού αθυρωματικές και αρχόμενες αθηροσκληρυντικές αλλοιώσεις. Δεν ήταν δυνατό, πρόσθεσε, να προέβαινε σε ακριβή ποσοτική εκτίμηση των αλλοιώσεων, επειδή ήταν τελικοί και όχι οι κύριοι κλάδοι. Όσον αφορά τις αιμορραγικές διηθήσεις στις οποίες έκανε αναφορά η ΜΚ18, ανέφερε κατ' αρχάς πως τα μαλακά μόρια που αντιστοιχούν στο συγκεκριμένο ιστοτεμάχιο λήφθηκαν από την περιοχή του λαιμού και δεν αφορούσαν τμήμα του φάρυγγα αλλά του λάρυγγα. Σε κάθε περίπτωση, ανέφερε, εάν υπήρχε πίεση στην περιοχή του λαιμού θα ανέμενε να υπήρχαν άλλα μικροσκοπικά ευρήματα, δηλαδή οίδημα ανάμεσα στις μυϊκές ίνες και καταστροφή των μυϊκών ινών. Θα έβλεπε, υποστήριξε, την εικόνα που παρουσιάζεται στην απεικόνιση 13 του Τεκμηρίου 75(β), η οποία δεν υπήρχε στη συγκεκριμένη περίπτωση. Επί του ιδίου θέματος κατέθεσε απεικονίσεις του λάρυγγα (φωτογραφίες 15 και 16) υποδεικνύοντας πως αυτό που φαίνεται στην τελευταία απεικόνιση (με κόκκινο χρώμα) δεν είναι παθολογικό, αλλά πρόκειται για αίμα το οποίο προέκυψε από την αφαίρεση του ιστού. Καταληκτικά, ο μάρτυρας, ανέφερε πως η Μαριάνα είχε ένα παθολογικό μυοκάρδιο. Πέραν από τη μυοκαρδίτιδα και το παλαιό έμφραγμα, υπέδειξε και τον εντοπισμό εστιών λιποφουσκίνης (απεικόνιση 10) που δείχνει, είπε, ένα μη φυσιολογικό μυοκάρδιο. Η λιποφουσκίνη, εξήγησε, είναι μόρια λίπους που μαζεύονται μέσα στο μυοκάρδιο. Η μαρτυρία της ΜΥ3 Όπως έχει αναφερθεί, η ΜΥ3 (Αγγελική Παπέττα) διενήργησε τη νεκροψία και στη συνέχεια τη νεκροτομή της Μαριάνας. Όπως ανέφερε, κλήθηκε από την Αστυνομία το πρωινό της 16/12/2015 και μετέβη στο γηροκομείο, γύρω στις 05:30-06:00. Αφού επιθεώρησε το πτώμα και διαπίστωσε ότι ήταν νεκρή, εξέδωσε το πιστοποιητικό θανάτου Τεκμήριο 57(α). Εν συνεχεία, ανέφερε, προέβη σε αυτοψία της σορού και του χώρου στην παρουσία αστυνομικών του ΤΑΕ και της ΥΠΕΓΕ που κατέφθασαν αργότερα. Διαπίστωσε τις κακώσεις που έφερε η θανούσα στα χείλη και στο κεφάλι καθώς και την ακαταστασία που υπήρχε στο χώρο. Στο στάδιο εκείνο, ανέφερε, δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο εγκληματικής ενέργειας, γεγονός για το οποίο ενημέρωσε την Αστυνομία. Αναγνώρισε τις φωτογραφίες που λήφθηκαν με δικές της υποδείξεις (φωτογραφίες 16-60 του Τεκμηρίου 3). Σε σχέση με την ώρα θανάτου ανέφερε πως δεν μπορούσε να την καθορίσει με ακρίβεια. Λαμβάνοντας, όμως, υπόψη το γεγονός ότι διαπίστωσε ότι είχαν διαμορφωθεί οι πτωματικές υποστάσεις, σε συνάρτηση και με την πτωματική ακαμψία που βρισκόταν σε εξέλιξη, υπολόγισε την ώρα θανάτου γύρω στις 6-7 ώρες πριν από την ώρα που πιστοποίησε το θάνατο της. Για το γεγονός αυτό, ανέφερε, ενημέρωσε τους αστυνομικούς που βρίσκονταν στο χώρο της αυτοψίας. Μετά το πέρας της αυτοψίας, συνέχισε, επέστρεψε στην Ιατροδικαστική Υπηρεσία όπου συνάντησε τον υπεύθυνο των ανακρίσεων ΜΚ13 (Γ. Θεμιστοκλέους) ο οποίος βρισκόταν στο γραφείου του υπεύθυνου της Ιατροδικαστικής Υπηρεσίας (Σ. Σοφοκλέους) και συζητούσαν την υπόθεση στην παρουσία και του ιατροδικαστή κ. Ν. Χαραλάμπους. Μετά από συζήτηση, είπε, αποφασίστηκε να μπουν στο νεκροτομείο και οι τρεις ιατροδικαστές ώστε να έβλεπαν από κοινού το περιστατικό, ενόψει των υπονοιών περί εγκληματικής ενέργειας. Αυτό έπραξαν, πρόσθεσε, διενεργώντας τη νεκροτομή πολύ σχολαστικά και με τη δέουσα προσοχή. Αφού διάνοιξαν πρώτα το κρανίο, διαπίστωσαν πως δεν υπήρχαν κατάγματα ενώ τα υποδόρια και επικράνια τραύματα, στα σημεία των εξωτερικών κακώσεων, δεν ήταν σοβαρά. Ακολούθως εξέτασαν τον εγκέφαλο και διαπίστωσαν πως δεν υπήρχε σοβαρή εγκεφαλική βλάβη. Εντόπισαν, είπε, επιφανειακές θλάσεις στο αριστερό και δεξιό ημισφαίριο του εγκεφάλου, οι οποίες απεικονίζονται στις φωτογραφίες 111-116 του Τεκμηρίου 3. Διαφωνώντας με τη διαπίστωση της ΜΚ18 ότι από τις φωτογραφίες προκύπτει ότι υπήρχαν υπαραχνοειδείς αιμορραγίες στα σημεία εκείνα, υπέδειξε πως σε μια τέτοια περίπτωση θα υπήρχε αιμορραγία και αιματοπήγματα στους εγκεφαλικούς βόθρους, κάτι που δεν υπήρξε στην προκειμένη περίπτωση. Στη συνέχεια, ανέφερε, εξέτασαν εσωτερικά τις αμυχές που υπήρχαν στην περιοχή του λαιμού, διαπιστώνοντας πως δεν υπήρχαν αιμορραγικές διηθήσεις στα μαλακά μόρια του λαιμού ούτε άλλη κάκωση που να υποδηλώνει πίεση του λαιμού, όπως σπάσιμο του υιοειδούς οστού, κάτι που συμβαίνει συνήθως στις περιπτώσεις στραγγαλισμού. Ακολούθως, ανέφερε, αφαίρεσαν την καρδιά και αφού την διάνοιξαν, πρόσεξαν και οι τρεις ιατροδικαστές ότι υπήρχε πρόσφατο έμφραγμα του μυοκαρδίου στο οπίσθιο και μεσοκοιλιακό τοίχωμα της καρδίας. Προέβηκαν, περαιτέρω, σε διάνοιξη των στεφανιαίων αγγείων και διαπίστωσαν την ύπαρξη μέτριου βαθμού αθυρωματικών και αθυροσκληρυντικών αλλοιώσεων, γεγονός, επεσήμανε, που παρατήρησε και κατά την ψηλάφηση, προτού διανοιχθούν τα αγγεία. Τα οποία, όπως εξήγησε, ήταν πιο σκληρά, κάτι που διαπίστωσε και από το γεγονός ότι το νυστέρι εύρισκε αντίσταση όταν προέβαινε σε διατομή των αγγείων. Μετά από τις πιο πάνω διαπιστώσεις, ανέφερε, απέκλεισαν το ενδεχόμενο εγκληματικής ενέργειας και με τη σύμφωνη γνώμη και των άλλων δύο συναδέλφων της, εξέδωσε το πιστοποιητικό αιτιών θανάτου με το πρόσφατο έμφραγμα του μυοκαρδίου (Τεκμήριο 57). Αργά το απόγευμα της ίδιας ημέρας (16/12/15), συνέχισε η ΜΥ3, οι τρεις ιατροδικαστές που διενήργησαν τη νεκροτομή, κλήθηκαν στο ΤΑΕ για ιατροδικαστική εξέταση του Κατηγορούμενου. Εκεί, ανέφερε, συνάντησαν τον ΜΚ13, ο οποίος είχε στο μεταξύ ενημερωθεί για το πόρισμα τους σε σχέση με την αιτία θανάτου της Μαριάνας, αλλά φάνηκε να διατηρούσε επιφυλάξεις. Μετά το πέρας της εξέτασης του Κατηγορούμενου είχαν συναντήσει ξανά το ΜΚ13 και επειδή εξακολουθούσε να διατηρεί την άποψη ότι επρόκειτο για εγκληματική ενέργεια εισηγήθηκαν και οι τρεις (Ιατροδικαστές) στον Κ. Θεμιστοκλέους όπως αποσταλούν ιστοτεμάχια την επομένη για ιστολογικές εξετάσεις, ώστε να επιβεβαιωνόταν η αιτία θανάτου. Την επομένη ημέρα το πρωί, ανέφερε, μετέβη ο ιδιώτης Ιατροδικαστής Μ. Ματσάκης στην Ιατροδικαστική Υπηρεσία για να επιθεωρήσει τη σορό εκ μέρους της οικογένειας, όπως τους είχε αναφέρει. Του είπαν πως δεν μπορούσαν να του το επιτρέψουν εκτός εάν εξασφάλιζε ειδική προς τούτο άδεια και ενημέρωσαν σχετικά τη Νομική Υπηρεσία, η οποία έδωσε, γύρω στο μεσημέρι, άδεια για επιθεώρηση της σορού από τον κ. Ματσάκη. Ανάφερε, μάλιστα, πως η εκπρόσωπος της Νομικής Υπηρεσίας με την οποία είχε συνομιλήσει ο υπεύθυνος της Ιατροδικαστικής Υπηρεσίας, του ανέφερε πως την ενδιέφερε να επληροφορείτο την άποψη του κ. Ματσάκη μετά που θα επιθεωρούσε τη σορό. Εισήλθαν, είπε, όλοι οι Ιατροδικαστές (τέσσερις με τον κ. Ματσάκη) στο νεκροτομείο και επιθεωρήθηκε η σορός από τον κ. Ματσάκη, ενώ ταυτόχρονα η ίδια έλαβε ιστοτεμάχια, από τη σακούλα που βρισκόταν μέσα στην κοιλότητα της σορού, όπως ήταν ήδη τεμαχισμένα κατά την προηγηθείσα νεκροτομή, στη βάση της συνεννόησης που είχαν κάνει με τον ΜΚ13, προκειμένου να αποστέλλονταν για ιστολογικές εξετάσεις στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας. Αναγνώρισε την υπογραφή και το γραφικό της χαρακτήρα στο σημείωμα που υπάρχει επί του δοχείου (Τεκμήριο 71) επιβεβαιώνοντας ότι είχε παραδώσει το δοχείο στον ΜΚ16 μαζί με το σχετικό παραπεμπτικό (Τεκμήριο 54(α)) για να μεταφερθεί στο Νοσοκομείο. Μετά το πέρας της επιθεώρησης και της λήψης των ιστοτεμαχίων, συμπλήρωσε η μάρτυς, ο κ. Ματσάκης μίλησε με την κα Κλεόπα και της ανέφερε πως δεν επρόκειτο για εγκληματική ενέργεια. Στις 04/03/2016, ανέφερε στη συνέχεια η ΜΥ3, πήγε στην Υπηρεσία της ο ΜΚ16 και της ζήτησε δεύτερο παραπεμπτικό για αποστολή των δειγμάτων στην Αθήνα στο Εργαστήριο της ΜΚ18. Την παραξένεψε, είπε, το γεγονός, αλλά έδωσε το παραπεμπτικό που της είχε ζητηθεί (Τεκμήριο 54). Σε ερώτηση από τη συνήγορο του Κατηγορούμενου με ποιο τρόπο προκλήθηκαν οι κακώσεις που υπήρχαν στο πτώμα, απέκλεισε το ενδεχόμενο να προκλήθηκαν από πάλη με κάποιο πρόσωπο. Υποστήριξε πως όλες οι κακώσεις θα μπορούσαν να είχαν προκληθεί από την πτώση της Μαριάνας, λόγω της απώλειας των αισθήσεων της από το έμφραγμα και την πρόσκρουση της σε κάποια αντικείμενα που υπήρχαν μέσα στο πλυσταριό ή/και στο πάτωμα. Ειδικότερα: (α) Για τη θλάση στο χείλος, απέκλεισε το ενδεχόμενο να έχει προκληθεί από γροθιά. Σε μια τέτοια περίπτωση, υποστήριξε, θα ανέμενε ότι θα έσπαζε το μοναδικό δόντι που υπήρχε στο σημείο εκείνο. Θα ανέμενε, επίσης, να υπήρχαν εντυπώματα των δακτύλων στην παρειά καθώς και κατάγματα οστών του ζυγωματικού ή της κάτω γνάθου. Τέτοιες βλάβες δεν υπήρχαν στην προκειμένη περίπτωση, υπέδειξε. Θα ανέμενε, περαιτέρω, να έβλεπε τραύματα στην ινιακή χώρα και στο πίσω μέρος του εγκεφάλου, υποστηρίζοντας ότι από την πλήξη με γροθιά προκαλούνται συνήθως τέτοιοι τραυματισμοί, επειδή σε τέτοιες περιπτώσεις το θύμα πέφτει προς τα πίσω και κτυπά σε τοίχο ή στο πάτωμα. Το πιθανότερο, κατέληξε, είναι ότι προκλήθηκε κατά την πτώση και πρόσκρουση της σε κάποια γωνιακή επιφάνεια (π.χ. το πλυντήριο ή τον καταψύκτη) που υπήρχε μέσα στο πλυσταριό. Συνέδεσε, μάλιστα και την εκδορά που υπήρχε στο πηγούνι, υποδεικνύοντας ότι βρίσκεται στην ίδια ευθεία με την κάκωση στα χείλη και πιθανό να κτύπησε κατά την πτώση της και στο πηγούνι, ενώ δεν απέκλεισε και το ενδεχόμενο να προκλήθηκε στη συνέχεια και η κάκωση (εκχύμωση) που εντοπίστηκε στην αριστερή κροταφική χώρα. (β) Σε σχέση με τις κακώσεις που υπήρχαν στο κεφάλι, αφού επανέλαβε πως ήταν όλα επιφανειακά τραύματα, υποστήριξε πως θα μπορούσαν να είχαν προκληθεί από διαδοχικές πτώσεις που πιθανό να επήλθαν από λιποθυμικά επεισόδια, συνεπεία του εμφράγματος. Είναι, είπε, σύνηθες να εντοπίζονται κακώσεις στο κρανίο, ακόμη και κατάγματα, σε άτομα που πεθαίνουν από έμφραγμα, παραπέμποντας και σε σχετική βιβλιογραφία (Τεκμήριο 112). (γ) Όσον αφορά τις μικροεκδορές που υπήρχαν στην τραχηλική χώρα, υποστήριξε πως θα μπορούσαν να είχαν προκληθεί από την ίδια τη θανούσα. Πρόκειται ανέφερε, για αμυχές αγωνίας, οι οποίες προκαλούνται συνήθως από άτομα που υφίστανται έμφραγμα και βάζουν τα χέρια τους στο λαιμό, στην προσπάθεια τους να ανασάνουν. Σε κάθε περίπτωση, υποστήριξε, ο Κατηγορούμενος δεν θα μπορούσε να προκαλέσει τις αμυχές που υπήρχαν στην Μαριάνα, δεδομένου ότι είχε πολύ κοντά νύχια, όπως φαίνονται στις φωτογραφίες 7, 8 και 13 του Τεκμηρίου 5. Ακόμη ένα στοιχείο που αποκλείει το ενδεχόμενο να είχε προηγηθεί πάλη μεταξύ της θανούσας και του Κατηγορούμενου, υπέδειξε, είναι το γεγονός ότι δεν υπήρχαν κακώσεις στο σώμα της Μαριάνας, αλλά ούτε και ο Κατηγορούμενος είχε αμυχές στο πρόσωπο ή στα μπράτσα. Στην περίπτωση πάλης, υποστήριξε, με παραπομπή στο σύγγραμμα του Knight (Τεκμήριο 158) το θύμα, όταν αντιστέκεται από επίθεση που δέχεται, προκαλεί εκδορές με τα νύχια του στα μπράτσα ή στο πρόσωπο του δράστη. Σχολιάζοντας, τέλος, τα τραύματα που είχε ο Κατηγορούμενος και συγκεκριμένα τις εκδορές που είχε στα δάκτυλα των χεριών του, ανέφερε πως θα μπορούσαν να είχαν προκληθεί από την εργασία του, δεδομένου ότι ασχολείτο με χειρωνακτική εργασία. Όσον αφορά το τραύμα που είχε στον αριστερό οφθαλμό, υποστήριξε πως επρόκειτο για πολύ πρόσφατη κάκωση που δεν συνδέεται με το χρόνο κατά τον οποίο είχαν διαδραματιστεί τα επίδικα γεγονότα. Παρέπεμψε επί του προκειμένου σε ιατρικά συγγράμματα (Τεκμήρια 122 και 159) στα οποία τίθεται ως ορόσημο το χρονικό διάστημα των 18 ωρών όπου επέρχεται αλλαγή στο χρώμα της κάκωσης, από ερυθρό σε κίτρινο. Στην προκειμένη περίπτωση, υπέδειξε, η κάκωση είναι ερυθρή, γεγονός που υποδηλώνει ότι είναι πολύ πρόσφατη, μερικών ωρών, όπως ανέφερε. Η ΜΥ3 αντεξετάστηκε σε κάθε πτυχή της μαρτυρίας της, αφού αμφισβητήθηκαν τόσο οι διαπιστώσεις της, όσο και η ορθότητα των ενεργειών της κατά τη διαδικασία αυτοψίας και νεκροτομής. Ειδικότερα: - Όσον αφορά την αυτοψία της υποβλήθηκε πως απέτυχε να εκτιμήσει την ορθή διάσταση των δεδομένων που υπήρχαν στο χώρο καθώς και το εύρος των κακώσεων που έφερε η θανούσα, με αποτέλεσμα να καταλήξει στο εσφαλμένο συμπέρασμα πως δεν είχε προηγηθεί πάλη. Στην προσπάθεια της, μάλιστα να δικαιολογήσει αυτό το συμπέρασμα δεν δίστασε να παραποιήσει κάποια στοιχεία. Της υποδείχθηκε επί τούτου, πως υποστήριξε ψευδώς ότι τα μαλλιά της θανούσας ήταν πιασμένα με κοτσιδάκι, γεγονός που καταρρίπτεται από τη φωτογραφία 31 του Τεκμηρίου 3, στην οποία απεικονίζεται το κοτσιδάκι να βρίσκεται κάτω από την κεφαλή της, όταν είχε μετακινηθεί το πτώμα. Επί του ιδίου ζητήματος, της υποβλήθηκε πως η αναφορά στη μαρτυρία της ότι το σκουλαρίκι βρισκόταν κοντά στην τσέπη της θανούσας, εντασσόταν στην προσπάθεια της να παρουσιάσει ότι είχε πέσει από την τσέπη της και κατά συνέπεια δεν βγήκαν από τα αυτιά της κατά την πάλη που είχε προηγηθεί με το δράστη. Η ΜΥ3 απέρριψε τις υποβολές της συνηγόρου της Κ.Α. τις οποίες θεώρησε προσβλητικές, στο βαθμό που της αποδιδόταν προσπάθεια παραποίησης των δεδομένων που υπήρχαν στο χώρο. Υπεραμυνόμενη της εκτίμησης της για τον τρόπο πρόκλησης των κακώσεων (από πτώση) αντέτεινε πως οι κακώσεις στην κεφαλή ήταν όλες επιφανειακές και κανένα τραύμα δεν ήταν θανατηφόρο. Παρέπεμψε επί του προκειμένου στα νεκροτομικά ευρήματα με αναφορά στις επί μέρους κακώσεις, όπως απεικονίζονται και στις φωτογραφίες του Τεκμηρίου 3. - Αναφορικά με τη νεκροτομή της υποβλήθηκε πως παρέλειψε να παραλάβει νεκροτομικό υλικό για ιστολογικές εξετάσεις, ενώ στην περίπτωση επιβαλλόταν η παραλαβή δειγμάτων λόγω της υποψίας της περί προσφάτου εμφράγματος. Απάντησε πως δεν επρόκειτο για απλή υποψία αλλά για έκδηλο πρόσφατο έμφραγμα το οποίο διαπίστωσαν και οι άλλοι δύο ιατροδικαστές (Σοφοκλέους και Χαραλάμπους) που παρευρίσκονταν στη νεκροτομή. - Το σοβαρότερο ατόπημα της - κατά τη συνήγορο της Κ.Α. - ήταν η απόφασή της να διενεργήσει δεύτερη νεκροτομή στις 17/12/2015, χωρίς διάταγμα για διεξαγωγή δεύτερης νεκροτομής. Της υποβλήθηκε, συναφώς, πως η διαδικασία που ακολούθησε στις 17/12/2015 ήταν παράνομη, παραπέμποντας την στις φωτογραφίες που έβγαλε με το κινητό του τηλέφωνο ο ΜΚ16 (Τεκμήρια 72(α) και 72(β)). Η ΜΥ3 αρνήθηκε πως προέβη σε δεύτερη νεκροτομή στις 17/12/2015, επαναλαμβάνοντας όσα υποστήριξε κατά τη μαρτυρία της στην κύρια εξέταση της. Ότι δηλαδή, λήφθηκαν τα ιστολογικά τεμάχια που ήταν διαθέσιμα από τη νεκροτομή που είχε διενεργηθεί την προηγούμενη ημέρα, προσθέτοντας πως ήταν συνήθης πρακτική να λαμβάνονται δείγματα για ιστολογικές εξετάσεις, εφόσον το πτώμα ήταν διαθέσιμο, όπως συνέβη στην προκειμένη περίπτωση. Επανέλαβε, περαιτέρω, τη θέση πως τα ιστολογικά δείγματα λήφθηκαν κατόπιν συνεννόησης με τον ΜΚ13 και αφού είχε ληφθεί τηλεφωνικώς άδεια από την υπεύθυνη της Νομικής Υπηρεσίας, τόσο για την επιθεώρηση της σορού από τον κ. Ματσάκη, όσο και για την παραλαβή των ιστοτεμαχίων. Διερωτήθηκε δε, γιατί εγείρεται τέτοιο ζήτημα από την Κ.Α. εφόσον όλες οι ενέργειες της ήταν γνωστές, τόσο στους ανακριτές όσο και στη Νομική Υπηρεσία, υποδεικνύοντας πως τα ιστοτεμάχια παραλήφθηκαν από τον ΜΚ16 και παραδόθηκαν στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας για τη διενέργεια Ιστοπαθολογικών Εξετάσεων. Επί της ουσίας της μαρτυρίας της, της υποβλήθηκε ότι οι κακώσεις που υπήρχαν στο πρόσωπο και στην κεφαλή της θανούσας, προκλήθηκαν από κτυπήματα μετά από πάλη με τον δράση. Της υποβλήθηκε περαιτέρω πως δεν θα μπορούσαν να είχαν προκληθεί από πτώση, υποδεικνύοντας της ότι η θανούσα έφερε κακώσεις τόσο στη δεξιά κροταφική χώρα όσο και στην αριστερή βρεγματική και κροταφική, πέραν από το θλαστικό τραύμα στο χείλος και την εκδορά στο πηγούνι. Η μάρτυς επανέλαβε πως οι κακώσεις θα μπορούσαν να είχαν προκληθεί από πτώση και πρόσκρουση σε κάποια συσκευή που υπήρχε στο πλυσταριό ή και στο πάτωμα. Το γεγονός ότι υπήρχαν κακώσεις σε διάφορα σημεία της κεφαλής δεν αποκλείει να είχαν προκληθεί από πτώση ή πτώσεις. Όπως ανέφερε, δεν μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο να απώλεσε τις αισθήσεις της λόγω του εμφράγματος και να έπεσε και ακολούθως να σηκώθηκε και να ξαναέπεσε. Πρόσθεσε, επίσης, πως δεν μπορεί να γνωρίζει κανείς πως ακριβώς έπεσε και με ποιο τρόπο κινήθηκε το σώμα και το κεφάλι κατά τη πτώση, ενώ δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο να αναπήδησε το κεφάλι μετά από την πρόσκρουση στο πάτωμα και να προκλήθηκε περαιτέρω κάκωση. Επανέλαβε τέλος, πως οι κακώσεις στην κεφαλή και τα κατάγματα αποτελούν συνήθη ευρήματα σε αιφνίδιους θανάτους από εμφράγματα. Όσον αφορά τις αμυχές στην τραχηλική χώρα, επανέλαβε τη θέση της πως πρόκειται για «αμυχές αγωνίας», τις οποίες προκάλεσε η ίδια η θανούσα με τα νύχια της στην προσπάθεια της να αναπνεύσει, συνεπεία του εμφράγματος. Απορρίπτοντας την περί του αντιθέτου εισήγηση της συνηγόρου της Κ.Α. πως προκλήθηκαν μεν από την θανούσα, όχι όμως λόγω του εμφράγματος, αλλά στην προσπάθεια της να απωθήσει τον Κατηγορούμενο που την πίεζε στο λαιμό, υπέδειξε πως δεν υπήρχαν νεκροτομικά ευρήματα που να υποστηρίζουν τέτοια εκδοχή, δηλαδή σπάσιμο υιοειδούς οστού, χόνδρων ή αιμορραγικές διηθήσεις στο θυροειδή και στη γλωττίδα. Αναφορικά με την έκταση των κακώσεων που υπήρχαν στην κεφαλή, αρνούμενη τις θέσεις της Κ.Α. ότι προκάλεσαν υπεροχνοειδείς αιμορραγίες, επανέλαβε πως δεν υπήρξαν σοβαρές εγκεφαλικές κακώσεις και τα μόνα νεκροτομικά ευρήματα από τη διάνοιξη του κρανίου και την επισκόπηση του εγκεφάλου ήταν τα υποδόρια και επικράνια αιματώματα και ο εντοπισμός μικρών οιδημάτων στον εγκέφαλο που αποδίδονται σε εγκεφαλικές θλάσεις. Σε σχέση, τέλος, με την καρδιά, της υποβλήθηκε πως η εικόνα που παρουσιάζεται στις φωτογραφίες 128, 129 και 135 του Τεκμηρίου 3, δεν συνάδει με πρόσφατο έμφραγμα, όπως υποστήριξε στη μαρτυρία της. Επεκτείνοντας την υποβολή της, η κα Παπαγαπίου εισηγήθηκε στη μάρτυρα πως δεν μπορούσε να διαπιστώσει δια γυμνού οφθαλμού το πρόσφατο έμφραγμα για τούτο και όφειλε να έπαιρνε νεκροτομικό υλικό από την καρδία για ιστολογικές εξετάσεις. Απαντώντας η μάρτυς, επανέλαβε πως είδε με τα μάτια της και διαπίστωσε ότι υπήρχε πρόσφατο έμφραγμα το οποίο, πρόσθεσε, ήταν εμφανές και αυτός ήταν ο λόγος που δεν έλαβε δείγματα για ιστολογικές εξετάσεις. Σε κάθε περίπτωση, κατέληξε η ΜΥ3, το πρόσφατο έμφραγμα επιβεβαιώθηκε και από τις ιστολογικές εξετάσεις του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας. Σχολιάζοντας περαιτέρω τα αποτελέσματα των ιστολογικών εξετάσεων του εργαστηρίου της Αθήνας (Τεκμήρια 98 και 103) υποστήριξε πως δίνουν την περιγραφή της ισχαιμίας και του πρόσφατου εμφράγματος. Στην υποβολή της συνηγόρου της Κ.Α. ότι ο θάνατος της Μαριάνας προήλθε από ισχαιμία της καρδιάς λόγω των κακώσεων που προκλήθηκαν στον εγκέφαλο από τα κτυπήματα που δέχθηκε και της στέρησης του οξυγόνου, απάντησε πως δεν μπορεί να ευσταθεί τέτοια αιτία θανάτου. Υποστήριξε, συναφώς, πως η στέρηση οξυγόνου από το κλείσιμο των αεροφόρων οδών δεν προκαλεί ισχαιμία της καρδίας αλλά καρδιακή ανακοπή. Η ισχαιμία της καρδίας, υποστήριξε, προϋποθέτει κάποια νόσο που σχετίζεται με καρδιολογικά αίτια η οποία κατά κύριο λόγο είναι η στεφανιαία νόσος. Στην προκειμένη περίπτωση, υποστήριξε, υπήρχαν αθυρωματικές και αθυροσκληρυντικές αλλοιώσεις ενώ διαπιστώθηκε και μυοκαρδίτιδα από τις ιστολογικές εξετάσεις, γεγονός που δικαιολογεί το εύρημα της περί προσφάτου εμφράγματος. Οι Αγορεύσεις των συνηγόρων Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των δύο πλευρών κατέθεσαν εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις, τις οποίες υιοθέτησαν, υποδεικνύοντας τα κύρια σημεία που κατά την εισήγηση τους, υποστηρίζουν την αντίστοιχη υπόθεση τους. Η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής κάλεσε το Δικαστήριο να αποδεχθεί τη μαρτυρία των ΜΚ17 και 18 τους οποίους χαρακτήρισε πολύ έμπειρους, σε αντίθεση με τους ΜΥ2 και 3, οι οποίοι κατά την εισήγηση της, υπεραξιολόγησαν κάποια στοιχεία και οδηγήθηκαν σε λανθασμένα συμπεράσματα λόγω της απειρίας τους. Ειδικότερα: - Σε σχέση με τις ιστολογικές εξετάσεις που διενήργησε το Εργαστήριο Αθηνών, υπέδειξε εν πρώτοις το γεγονός ότι οι δύο εκθέσεις προσυπογράφονται από δύο ιστοπαθολόγους, ήτοι τον ΜΚ17 και τον κ. Βλαχοδημητρόπουλο, γεγονός που προσδίδει περισσότερη ασφάλεια στη διάγνωση, όπως εξήγησε στη μαρτυρία του ο ΜΚ17. Επεσήμανε, περαιτέρω, το γεγονός ότι ο ΜΚ17 είχε την ευκαιρία να προβεί σε δύο διαφορετικές ιστολογικές εξετάσεις και ήταν συνεπώς σε θέση να επιβεβαιώσει την ορθότητα των αποτελεσμάτων της πρώτης του έκθεσης (Τεκμήριο 98). Εισηγήθηκε πως έδωσε σαφείς και ικανοποιητικές εξηγήσεις για την ορθότητα των διαπιστώσεων του τόσο σε σχέση με το πρόσφατο έμφραγμα όσο και με τη μυοκαρδίτιδα. Σε σχέση με τη διαπίστωση πως δεν υπήρξε πρόσφατο έμφραγμα παρέπεμψε στις εξηγήσεις που έδωσε, με έμφαση στο γεγονός ότι δεν υπάρχουν ερυθρά κύτταρα στον ενδιάμεσο ιστό ούτε πολυμορφοπύρηνα καθώς και στο γεγονός ότι δεν υπήρχε στεφανιαία νόσος. Όσον αφορά τη μυοκαρδίτιδα εισηγήθηκε πως ο μάρτυρας εξήγησε πως δεν υπήρχε εξεσημασμένη μυοκαρδίτιδα, αλλά μια ήπια διήθηση, η οποία αποτελούσε τυχαίο εύρημα που δεν συνδέεται με το θάνατο της Μαριάνας. - Αναφορικά με τη μαρτυρία της ΜΚ18, αφού εξήρε τα προσόντα και την εμπειρία της, υποστήριξε ότι έδωσε σαφείς και τεκμηριωμένες εξηγήσεις για τα ευρήματα που περιέχονται στην ιατροδικαστική της έκθεση Τεκμήριο 111. Ειδικότερα, εισηγήθηκε πως η ΜΚ18 εξήγησε με σαφήνεια ότι οι κακώσεις που έφερε η θανούσα δεν ήταν δυνατό να προκλήθηκαν από πτώση αλλά ήταν αποτέλεσμα πάλης που είχε προηγηθεί με τον δράστη. Έδωσε, περαιτέρω, πειστικές εξηγήσεις ως προς τη σοβαρότητα των κακώσεων και των συνεπειών τους, συναρτώντας τις εγκεφαλικές βλάβες και την πίεση που είχε ασκηθεί στο λαιμό και το κλείσιμο των αεροφόρων οδών, με την ισχαιμία της καρδίας που ήταν η αιτία θανάτου. Συνεχίζοντας η συνήγορος, υποστήριξε πως θα πρέπει να γίνει αποδεκτή από το Δικαστήριο η θέση της ΜΚ18 πως δεν υπήρξε πρόσφατο ή παλαιό έμφραγμα, δίδοντας έμφαση στη μαρτυρία της πως η καρδία της θανούσας είχε φυσιολογικό βάρος και στο γεγονός ότι δεν υπέφερε από στεφανιαία νόσο. Όσον αφορά τη μαρτυρία του ΜΥ2, η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής, υπέδειξε πως δέχθηκε ότι υπήρχε μια μόνο εστία μυοκαρδίτιδας, την οποία παρέλειψε να μετρήσει ενώ στην έκθεση του αναφέρεται σε εξεσημασμένη μυοκαρδίτιδα. Εισηγήθηκε πως η μαρτυρία του ήταν ασαφής και ατεκμηρίωτη τόσο ως προς την ύπαρξη πρόσφατου όσο και δύο παλαιών εμφραγμάτων. Αναφορικά τέλος με την ΜΥ3, εισηγήθηκε πως προέβη σε λανθασμένη αξιολόγηση των κακώσεων που υπήρχαν στο κεφάλι της θανούσης καθώς και του χώρου όπου εντοπίστηκε νεκρή, ήτοι του πλυσταριού. Σε σχέση με τις κακώσεις, υπέδειξε τις εγγενείς, κατά την εισήγηση της, αδυναμίες στη μαρτυρία της για τον τρόπο πρόκλησης τους, δίδοντας ιδιαίτερη έμφαση στην απουσία ιχνών από αίμα στα σημεία που υποστήριξε ότι κτύπησε η θανούσα κατά την πτώση της καθώς και στην ύπαρξη κακώσεων σε διάφορα σημεία της κεφαλής, γεγονός που δεν συνάδει με πτώση. Υπέδειξε, περαιτέρω, την ακαταστασία που υπήρχε στο χώρο, και το αίμα στον καταψύκτη, υποστηρίζοντας ότι η ΜΚ18 παρέλειψε να εκτιμήσει ορθά και να αξιολογήσει την όλη εικόνα που υπήρχε στο χώρο. Επεκτείνοντας την εισήγηση της, η κα Παπαγαπίου υποστήριξε πως η ΜΚ18, προσπαθώντας να δικαιολογήσει τα λάθη και τις παραλείψεις της κατά την αυτοψία και τη νεκροτομή, κατέφυγε σε ψεύδη, ενώ της απέδωσε και προσπάθεια παραποίησης στοιχείων. Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στην κατ' ισχυρισμό παράλειψη της να λάβει ιστολογικά δείγματα κατά τη νεκροτομή. Ήταν, εισηγήθηκε, υποχρέωση της να ελάμβανε δείγματα για ιστολογικές εξετάσεις, εφόσον εκτίμησε ότι η αιτία θανάτου ήταν το πρόσφατο έμφραγμα. Όταν αντιλήφθηκε το λάθος της, συνέχισε, διενήργησε την επομένη ημέρα δεύτερη, παράνομη, όπως υποστήριξε, νεκροτομή και πήρε ιστοτεμάχια για ιστολογικές εξετάσεις. Αυτή, ακριβώς, η λανθασμένη εκτίμηση της ΜΚ18, κατέληξε η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής, επηρέασε την κρίση και αξιολόγηση της, σε σχέση με τις κακώσεις που έφερε η θανούσα και εκτίμησε, ατυχώς, ότι προκλήθηκαν από πτώση και όχι από την πάλη με τον δράστη. Η κα Παπαγαπίου αφού έκαμε αναφορές και στους υπόλοιπους μάρτυρες, εισηγήθηκε ότι η Κατηγορούσα Αρχής απέδειξε, με ισχυρή περιστατική μαρτυρία, την οποία προσδιόρισε στην αγόρευση της, ότι ο θάνατος οφείλεται σε πράξεις του Κατηγορούμενου, ο οποίος προκάλεσε στο θύμα πολλαπλές κακώσεις στην περιοχή της κεφαλής και ασφυξία, πιέζοντας την στο λαιμό και στις αεροφόρους οδούς, που είχαν ως αποτέλεσμα την ισχαιμία της καρδιάς. Τα στοιχεία περιστατικής μαρτυρίας, σύμφωνα με την εισήγηση της συνηγόρου, τα συνόψισε ως ακολούθως: 1) Αποτελεί κοινό έδαφος ότι οι σχέσεις θύματος και Κατηγορούμενου δεν ήταν καλές και ότι τους τελευταίους δύο μήνες έμεναν χωριστά. Βλ. Τεκμήριο 61 καταγγελία θύματος ημερομηνίας 7/12/2015. 2) Η παρουσία του Κατηγορούμενου στο χώρο εργασίας του θύματος αλλά και η παραδοχή του ότι βρισκόταν με το θύμα εντός του πλυσταριού σε κάθε ουσιώδη χρόνο δηλαδή το απόγευμα αλλά και το βράδυ της 15/12/15. 3) Η ύπαρξη γενετικού υλικού του θύματος και συγκεκριμένα αίμα στα ρούχα του Κατηγορούμενου. 4) Προσπάθεια του Κατηγορούμενου να εξεύρει εισιτήριο η ώρα 22:15 της 15/12/15 και να ταξιδέψει το ίδιο βράδυ για Ρουμανία. 5) Η μη μετάβαση του Κατηγορούμενου στην εργασία του στις 16/12/15 χωρίς να δώσει οποιαδήποτε εξήγηση. 6) Η ανεύρεση του κινητού τηλεφώνου του θύματος στην κατοχή του Κατηγορούμενου. 7) Ο Κατηγορούμενος ήταν το τελευταίο πρόσωπο με το οποίο συναντήθηκε το θύμα. 8) Πλήρης αδιαφορία για τον τρόπο και τόπο θανάτου της συζύγου του. 9) Οι πολλαπλές κακώσεις που υπέστη το θύμα. 10) Η εικόνα του πλυσταριού. 11) Κτύπημα στο μάτι του Κατηγορούμενου το οποίο συνάδει με τη θέση της Μ.Κ.18 Χαράς Σπηλιοπούλου ότι υπήρξε πάλη στο πλυσταριό. 12) Η αιτία θανάτου του θύματος δεν σχετίζεται με παθολογικό αίτιο αλλά με την αιτία όπως αυτή καθορίστηκε από την Μ.Κ.18 Σπηλιοπούλου. 13) Ο ίδιος ο Κατηγορούμενος τοποθετεί τον εαυτό του στο πλυσταριό τόσο με την Ανώμοτη του Δήλωση όσο και κατά την αντεξέταση της αδελφής του θύματος. Η συνήγορος του Κατηγορουμένου εισηγήθηκε πως δεν έχει αποδειχθεί ότι ο Κατηγορούμενος προέβει στις παράνομες πράξεις που του αποδίδονται στο κατηγορητήριο. Ο θάνατος της Μαριάνας, υποστήριξε η συνήγορος, επήλθε από έμφραγμα, λόγω των καρδιακών παθήσεων που αντιμετώπιζε. Οι κακώσεις, ανέφερε, που υπήρχαν στο πρόσωπο και το κεφάλι της Μαριάνας, δεν συνδέθηκαν με το θάνατο της, αφού με βάση τη μαρτυρία της ΜΥ3, την οποία κάλεσε το Δικαστήριο να αποδεχθεί, κανένα από τα τραύματα δεν ήταν θανατηφόρο, από μόνο του ή και σωρευτικά. Επί του ιδίου ζητήματος, υπέδειξε πως με βάση τη μαρτυρία των ΜΥ2 και 3, ο θάνατος της Μαριάνας οφείλεται σε πρόσφατο έμφραγμα το οποίο επήλθε 12 τουλάχιστον ώρες πριν από το θάνατο. Κατά λογική συνέπεια, ανέφερε, τα κτυπήματα που έφερε δεν συνδέονται με το θάνατο, ακόμη και εάν γίνει αποδεκτή η θέση της Κατηγορούσας Αρχής ότι αυτά προκλήθηκαν από τον Κατηγορούμενο, κάτι το οποίο δεν συνάγεται εύλογα από τη μαρτυρία. Ζήτησε επί του προκειμένου το Δικαστήριο να αποδεχθεί τη μαρτυρία της ΜΥ3 και να καταλήξει σε εύρημα ότι τα κτυπήματα προκλήθηκαν από πτώση ή διαδοχικές πτώσεις της θανούσας, όπως εξήγησε αναλυτικά στη μαρτυρία της η ΜΥ3. Σχολιάζοντας τη μαρτυρία της ΜΚ18 επί της πτυχής των κακώσεων, εισηγήθηκε πως παρουσιάζει αδυναμίες, υποδεικνύοντας σημεία που κατά την άποψη της αντικρούονται από τα ιατρικά συγγράμματα που κατατέθηκαν. Υπέδειξε συναφώς πως η θέση της ΜΚ18 ότι υπήρξε πάλη του δράστη με τη θανούσα και ότι προκλήθηκε πίεση του λαιμού με τα χέρια του δράστη που προκάλεσαν τις εκδορές που φαίνονται στο πρόσωπο και στην περιοχή του λαιμού της θανούσης, αντικρούεται τόσο από το γεγονός ότι τα νύχια του Κατηγορουμένου ήταν κομμένα μέσα από το δέρμα και δεν ήταν δυνατό να προκαλούσαν τις αμυχές που έφερε η θανούσα, όσο και από το γεγονός ότι δεν υπήρχαν αμυχές/νυχιές στο πρόσωπο ή στα μπράτσα του Κατηγορουμένου. Σε περίπτωση πάλης, υποστήριξε, παραπέμποντας σε απόσπασμα από το σύγγραμμα του Knight, (Τεκμήριο 158), όπου το θύμα προσπαθεί να απωθήσει το δράστη, αναμένεται να του προκαλέσει αμυχές με τα νύχια στο πρόσωπο ή και τα μπράτσα. Η συνήγορος προβαίνει σε εκτενή σχόλια στην αγόρευση της της μαρτυρίας των ΜΚ17 και 18 αντιπαραβάλλοντας την με τη μαρτυρία των ΜΥ2 και 3, με τελική εισήγηση ότι η μαρτυρία των τελευταίων παρουσιάζει συνοχή και πειστικότητα, σε αντίθεση με τη μαρτυρία των ΜΚ17 και 18 που παρουσιάζει αντιφάσεις και αδυναμίες. Πολύ συνοπτικά εισηγήθηκε πως η θέση των ΜΚ17 και 18 ότι ο θάνατος της Μαριάνας προκλήθηκε από ισχαιμία της καρδίας, λόγω των κακώσεων που της προκάλεσε ο Κατηγορούμενος δεν είναι δυνατόν να γίνει αποδεκτή. Η θέση αυτή έχει καταρριφθεί από την αξιόπιστη, κατά την εισήγηση της, μαρτυρία των ΜΥ2 και 3, με βάση την οποία: α) Η ισχαιμία της καρδίας προϋποθέτει την ύπαρξη στεφανιαίας νόσου ή άλλης πάθησης της καρδίας. β) Ο ασφυκτικός θάνατος δεν προκαλεί ισχαιμία της καρδίας αλλά καρδιακή ανακοπή. γ) Οι κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις προκαλούν εγκεφαλικό θάνατο και όχι ισχαιμία της καρδίας. δ) Δεν υπήρξαν υποαραχνοειδείς αιμορραγίες, όπως υποστήριξε η ΜΚ18 αλλά εγκεφαλικές θλάσεις που δεν μπορούσαν να προκαλέσουν το θάνατο. ε) Η καρδία της Μαριάνας ήταν βεβαρημένη από μυοκαρδίτιδα και αθυροσκλήρυνση ενώ προϋπήρχαν παλαιά εμφράγματα. στ) Σε κάθε περίπτωση ο θάνατος της οφείλεται σε πρόσφατο έμφραγμα το οποίο είδε η ΜΥ3 μακροσκοπικά και επιβεβαίωσε ο ΜΥ2 από τις ιστολογικές εξετάσεις. Η συνήγορος δεν παρέλειψε να σχολιάσει και τη μαρτυρία όλων των άλλων μαρτύρων, επισημαίνοντας διάφορες αντιφάσεις, κατά την εισήγηση της, ενώ καταφέρθηκε και εναντίον της Κατηγορούσας Αρχής, υποστηρίζοντας «ότι στην προσπάθεια της να ενοχοποιήσει τον Κατηγορούμενο δεν παρουσίασε όλη τη μαρτυρία που είχε στη διάθεση της». Υποστήριξε, επίσης πως η Κατηγορούσα Αρχή προσέγγισε και χρησιμοποίησε ως μάρτυρα κατηγορίας την Μιρέλλα Σωφρονίου (ΜΚ11), ενώ γνώριζε ότι ήταν μάρτυρας Υπεράσπισης, αφού είχε ήδη δώσει γραπτή κατάθεση στο βοηθό της συνηγόρου Υπεράσπισης. Όσον αφορά τα ρούχα του Κατηγορούμενου (Τεκμήρια 20-25), υποστήριξε πως λήφθηκαν παράνομα, αφού παραλήφθηκαν πριν από την εκτέλεση του εντάλματος σύλληψης, χωρίς άλλη νόμιμη εξουσιοδότηση. Σε κάθε περίπτωση, κατέληξε, το αίμα της θανούσας που βρέθηκε στη φόρμα του Κατηγορουμένου, (Τεκμήριο 20) δεν μπορεί να οδηγήσει στο συμπέρασμα ότι εναποτέθηκε κατά τον επίδικο χρόνο, αφού δεν μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο να είχε εναποτεθεί σε προηγούμενο χρόνο, όταν ο Κατηγορούμενος συζούσε με τη Μαριάνα. Παρέπεμψε, συναφώς, στην ανώμοτη δήλωση του Κατηγορουμένου στην οποία, ανάμεσα σε άλλα, αναφέρει ότι κατά το χρονικό διάστημα που συζούσε με τη Μαριάνα, «συνήθιζε να φοράει τα σακάκια ή τις ζακέτες του μέσα στο σπίτι». ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ Προτού παραθέσουμε τις διαπιστώσεις μας επί της αξιοπιστίας των μαρτύρων, κρίνουμε σκόπιμο να επισημάνουμε πως η κατ' εξοχήν διαφωνία των δύο πλευρών αφορά την αιτία θανάτου της Μαριάνας, ζήτημα για το οποίο κατατέθηκε εκτεταμένη μαρτυρία τόσο από την Κατηγορούσα Αρχή, όσο και από την Υπεράσπιση. Έγιναν μάλιστα παραπομπές και κατατέθηκαν ως τεκμήρια εκτενή αποσπάσματα από διάφορα ιατρικά συγγράμματα που καλύπτουν ένα ευρύ πεδίο της ιατροδικαστικής. Ιδιαίτερη βαρύτητα δόθηκε σε αναφορές που περιέχονται στο σύγγραμμα του Knight, το οποίο και οι δύο πλευρές χαρακτήρισαν ως το «Ευαγγέλιο» της ιατροδικαστικής. Ας μας επιτραπεί και μια δεύτερη επισήμανση που σχετίζεται με τον τρόπο χειρισμού της υπόθεσης, κυρίως από την πλευρά της Υπεράσπισης. Η αντεξέταση των μαρτύρων υπήρξε αδικαιολόγητα μακρά και επεκτάθηκε, δυστυχώς, αχρείαστα και σε ζητήματα που δεν έχουν οποιαδήποτε σημασία στην όλη υπόθεση. Αναλώθηκε, για παράδειγμα, πολύς χρόνος για τα ιστολογικά δείγματα που λήφθηκαν από την θανούσα. Η πλευρά της Υπεράσπισης αμφισβητούσε εάν τα δείγματα αφορούσαν τη θανούσα και υπέβαλε το ΜΚ16 σε πολύωρη αντεξέταση για το θέμα αυτό. Από την άλλη, η Κατηγορούσα Αρχή επιχειρούσε να αμφισβητήσει τη νομιμότητα της λήψης των ιστολογικών τεμαχίων από τη ΜΥ3, υποβάλλοντας της τη θέση πως διενήργησε, παράνομα, δεύτερη νεκροτομή. Διερωτώμαστε γιατί έγινε τόσος λόγος για το ζήτημα αυτό, τη στιγμή που και οι δύο πλευρές στηρίζονται στα αποτελέσματα των ιστοπαθολογικών εξετάσεων που διενεργήθηκαν επί των υπό αναφορά δειγμάτων. Με τις πιο πάνω επισημάνσεις προχωρούμε στην αξιολόγηση, έχοντας επίγνωση του δύσκολου έργου που καλούμαστε να επιτελέσουμε, εφόσον εμπλέκονται και συμπλέκονται εξειδικευμένα ιατρικά ζητήματα που σχετίζονται με τη λειτουργία ζωτικών οργάνων του ανθρωπίνου σώματος καθώς και περίπλοκα ιατροδικαστικά θέματα. Κατά την αξιολόγηση θα ακολουθήσουμε τη σειρά με την οποία παραθέσαμε τη μαρτυρία, αρχίζοντας απ