← Κύπρος

Δ Η Μ Ο Κ Ρ Α Τ Ι Α ν. Md Mesbah Uddin κ.α., Υποθ. αρ.: 9292/15, 29/9/2017

Δ Η Μ Ο Κ Ρ Α Τ Ι Α ν. Md Mesbah Uddin κ.α., Υποθ. αρ.: 9292/15, 29/9/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLEF:2017:33 ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΣΥΝΘΕΣΗ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟΥ: Ε. Εφραίμ, Π.Ε.Δ. Ν. Γερολέμου, Α.Ε.Δ. Σ. Χριστοδουλίδου ‑ Μέσσιου, A.Ε.Δ. Υποθ. αρ.: 9292/15 Δ Η Μ Ο Κ Ρ Α Τ Ι Α v.

  1. Md Mesbah Uddin
  2. Ashraful Alam
  3. Mohammad Jahangir Hossain
  4. Βάσου Σωτηρίου
  5. ΄Αθου Πολυδώρου
  6. Δημήτριου Ιωάννου
  7. Ευανθίας Χριστοφή
  8. Μιχαήλ Χριστοφή Κατηγορουμένων Ημερομηνία: 29 Σεπτεμβρίου 2017 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα X. Καραολίδου για Γενικό Εισαγγελέα Για τον Κατηγορούμενο 1: Καμία εμφάνιση Για τον Κατηγορούμενο 2: κ. Α. Καρεκλάς Για τον Κατηγορούμενο 3: κ. Π. Παφίτης Για τον Κατηγορούμενο 6: κ. Ν. Καψάλης Για τον Κατηγορουμένη 7: κ. Λ. Δήμου Για τον Κατηγορούμενο 8: κ. Α. Γεωργίου Κατηγορούμενος 1 απών Κατηγορούμενοι 2, 3, 6, 7 και 8 παρόντες Α Π Ο Φ Α ΣΗ Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, όπως αυτό τροποποιήθηκε, οι Κατηγορούμενοι 1-7 αντιμετώπιζαν αρχικώς συνολικά 39 κατηγορίες στις οποίες δήλωσαν μη παραδοχή και έτσι η υπόθεση οδηγήθηκε σε ακρόαση. Στα πλαίσια της ακρόασης και αφού κατέθεσαν δέκα μάρτυρες για την Κατηγορούσα Αρχή, ο Κατηγορούμενος 1 παρέλειψε να εμφανιστεί κατά την επόμενη δικάσιμο που η υπόθεση ήταν ορισμένη για συνέχιση της ακρόασης. Εξεδόθη ένταλμα σύλληψης εναντίον του το οποίο δεν κατέστη δυνατό να εκτελεστεί, ο συνήγορος που τον εκπροσωπούσε, κατόπιν άδειας του Δικαστηρίου, αποσύρθηκε από δικηγόρος του, και με ενδιάμεση απόφαση ημ. 23.2.17, το Δικαστήριο αποφάσισε τη συνέχιση της διεξαγωγής της δίκης στην απουσία του Κατηγορουμένου
  9. Η υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής ολοκληρώθηκε με την παρουσία ακόμα 12 μαρτύρων. Μετά το πέρας της υπόθεσης για την Κατηγορούσα Αρχή, η υπόθεση διακόπηκε αναφορικά με τους Κατηγορούμενους 4 και 5 και με βάση την ενδιάμεση απόφαση ημ. 25.5.17, το Δικαστήριο ικανοποιήθηκε ότι είχε αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον των Κατηγορουμένων 1, 6, 7 και 8 αναφορικά με όλες τις κατηγορίες τις οποίες έκαστος αντιμετωπίζει, ενώ εναντίον των Κατηγορουμένων 2 και 3 αναφορικά μόνο με κάποιες από τις κατηγορίες τις οποίες αρχικώς αντιμετώπιζαν. Έτσι, οι Κατηγορούμενοι κλήθηκαν σε απολογία αναφορικά με τις ακόλουθες κατηγορίες: i. Κατηγορούμενος 1 · Συνωμοσία προς διάπραξη κακουργήματος, ήτοι της εμπορίας ενήλικων προσώπων (κατηγορίες 1 και 12) · Εμπορία ενήλικων προσώπων (κατηγορίες 2 και 13) · Συνωμοσία προς διάπραξη κακουργήματος, ήτοι της κυκλοφορίας πλαστού εγγράφου (κατηγορία 24) · Κυκλοφορία πλαστού εγγράφου (κατηγορία 25) · Συνωμοσία προς διάπραξη κακουργήματος, ήτοι της πλαστογραφίας (κατηγορία 26) · Πλαστογραφία εγγράφου (κατηγορία 27) · Κυκλοφορία πλαστού εγγράφου (κατηγορίες 28 και 29) · Συνωμοσία προς διάπραξη πλημμελήματος, ήτοι εξασφάλισης άδειας εισόδου αλλοδαπού διά ψευδών παραστάσεων (κατηγορία 30) · Εξασφάλιση άδειας παραμονής αλλοδαπού διά ψευδών παραστάσεων (κατηγορία 32) · Πλαστοπροσωπεία (κατηγορία 33) · Απαγορευμένος μετανάστης (κατηγορία 34) · Παρακράτηση προσωπικών εγγράφων (κατηγορία 45) ii. Κατηγορούμενος 2 · Συνωμοσία προς διάπραξη κακουργήματος, ήτοι της εμπορίας ενήλικων προσώπων (κατηγορίες 14 και 16) · Εμπορία ενήλικων προσώπων (κατηγορίες 15 και 17) · Παράνομη παραμονή στην Κυπριακή Δημοκρατία μετά την εκπνοή της προσωρινής άδειας διαμονής αλλοδαπού (κατηγορία 36) iii. Κατηγορούμενοι 1, 2 και 3 · Συνωμοσία προς διάπραξη κακουργήματος, ήτοι της εμπορίας ενήλικων προσώπων (κατηγορίες 7, 9 και 10) · Εμπορία ενήλικων προσώπων (κατηγορίες 8 και 11) · Νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες (κατηγορία 37) iv. Κατηγορούμενος 6 · Συνωμοσία προς διάπραξη κακουργήματος, ήτοι της εκμετάλλευσης προσώπου στην εργασία (κατηγορία 42) · Εκμετάλλευση προσώπου στην εργασία (κατηγορία 43) · Παρακράτηση προσωπικών εγγράφων (κατηγορία 44) v. Κατηγορούμενοι 7 και 8 · Συνωμοσία προς διάπραξη κακουργήματος, ήτοι της εκμετάλλευσης προσώπου στην εργασία (κατηγορίες 38 και 39) · Εκμετάλλευση προσώπου στην εργασία (κατηγορίες 40 και 41) Οι κατηγορίες που σχετίζονται με συνωμοσία, εμπορία προσώπων, εκμετάλλευση προσώπου στην εργασία και παρακράτηση προσωπικών εγγράφων αφορούν επτά διαφορετικά άτομα, όλα από το Μπαγκλαντές, έξι εκ των οποίων κατέθεσαν ως μάρτυρες Κατηγορίας. Πρόκειται για τους § Yusuf Ali Khan - Μ.Κ.4 (κατηγορίες 1, 2, 38, 39, 40 και 41) § Mohammad Iqram Hossain - Μ.Κ.8 (κατηγορίες 7 και 8) § Mohammad Nadim Hossain - Μ.Κ.7 (κατηγορίες 9, 10,11 και 45) § Hossain Nayem - Μ.Κ.2 (κατηγορίες 12 και 13) § Uddin Mohammad Josim - Μ.Κ.20 (κατηγορίες 14 και 15) § Mamun Ali Hossain (κατηγορίες 16 και 17) § Mohammad Palus - Μ.Κ.10 (κατηγορίες 42, 43 και 44) Αφού οι Κατηγορούμενοι κλήθηκαν σε απολογία και επεξηγήθηκαν τα δικαιώματα τους, οι Κατηγορούμενοι 2, 6 και 7 προέβησαν σε ανώμοτη δήλωση, ενώ οι Κατηγορούμενοι 3 και 8 άσκησαν το δικαίωμα της σιωπής. Ο μοναδικός Κατηγορούμενος που κάλεσε μάρτυρα προς υπεράσπιση του ήταν ο Κατηγορούμενος
  10. Ι. Μαρτυρία Κατηγορούσας Αρχής - Παράθεση, Αξιολόγηση και Ευρήματα Η μαρτυρία που προσφέρθηκε από την Κατηγορούσα Αρχή κινήθηκε ουσιαστικά γύρω από τρεις ενότητες. Η πρώτη ενότητα αφορά τους Αστυνομικούς οι οποίοι ασχολήθηκαν με όλες τις πτυχές διερεύνησης της παρούσας υπόθεσης είτε ως ανακριτές, είτε με συμμετοχή στην εκτέλεση ενταλμάτων σύλληψης και έρευνας σε σχέση με τους Κατηγορούμενους καθώς επίσης και σε επιτόπια επίσκεψη στους χώρους εργασίας και διαμονής κάποιων εκ των αλλοδαπών-παραπονουμένων. Σε αυτή την ενότητα περιλαμβάνονται επίσης Αστυνομικοί οι οποίοι έλαβαν φωτογραφίες και εξέτασαν διάφορα τεκμήρια. Σημειώνεται ότι πρωταρχικό ρόλο στη διερεύνηση της υπόθεσης είχε το Γραφείο Καταπολέμησης Εμπορίας Προσώπων (ΓΚΕΠ), Λειτουργοί του οποίου έλαβαν συνεντεύξεις και καταθέσεις από τους αλλοδαπούς- παραπονούμενους με τη βοήθεια και στήριξη άλλων Αστυνομικών του ΤΑΕ και διαφόρων Αστυνομικών Σταθμών. Άλλη ενότητα της μαρτυρίας που προσήχθη αφορούσε Λειτουργούς στο Τμήμα Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης, τραπεζικούς υπαλλήλους, μεταφραστές καθώς επίσης και τον ιδιοκτήτη του υποστατικού στο οποίο διέμενε για κάποιο διάστημα ο Κατηγορούμενος
  11. Η τρίτη ενότητα αφορά τη μαρτυρία των αλλοδαπών οι οποίοι αναγνωρίστηκαν από το ΓΚΕΠ ως θύματα εμπορίας, και τη μαρτυρία του αλλοδαπού Nadim Gazi, Μ.Κ.9, ο οποίος φέρεται να είχε ανάμειξη και προσωπική γνώση των γεγονότων της υπόθεσης. Στα πλαίσια της παράθεσης της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής, ανά ενότητα, όπου κρίνεται σκόπιμο στο κατάλληλο σημείο θα γίνεται αξιολόγηση αυτής και εξαγωγή των ανάλογων ευρημάτων του Δικαστηρίου. Η δε παράθεση θα γίνεται με τη σειρά κατάθεσης των μαρτύρων. Ι.Α Αστυνομικοί Ως Μ.Κ.3 κλήθηκε ο Αρχιαστυφύλακας 2390 Κ. Κλεάνθους ο οποίος υπηρετεί στο ΓΚΕΠ. Είναι ένας εκ των ανακριτών της παρούσας υπόθεσης και εξήγησε πώς προέκυψε η παρούσα υπόθεση, μετά από αξιολόγηση μαρτυρίας η οποία είχε ληφθεί από το ΓΚΕΠ υπό τη μορφή καταθέσεων συγκεκριμένων αλλοδαπών οι οποίοι είχαν αναγνωριστεί ως θύματα εμπορίας προσώπων. Σύμφωνα με τις καταθέσεις των αλλοδαπών, Yusuf Ali Khan, Μ.Κ.4, και Mohammad Nadim Hossain, Μ.Κ.7, ένας ομοεθνής τους, από το Μπαγκλαντές, με το όνομα Md Mesbah Uddin, άλλως Pavel ή Pabel, (πρόκειται για τον Κατηγορούμενο 1), μέσω διαφόρων άλλων προσώπων με τους οποίους συνεργαζόταν στο Μπαγκλαντές, τους υποσχόταν ότι κατόπιν αμοιβής η οποία κυμαίνετο μεταξύ €8.000 και €8.500, μπορούσε να τους βρει εργασία στην Κύπρο με πολύ καλούς όρους εργοδότησης και μισθό. Οι αλλοδαποί είχαν αναφέρει ότι εξηύραν το ποσό χρημάτων που τους είχε ζητηθεί, μετά από μεγάλες δυσκολίες, χρειάστηκε να πωλήσουν γη που ανήκε στην οικογένεια τους και να χρεωθούν στη χώρα τους. Ήρθαν στην Κύπρο για εξασφάλιση μιας καλύτερης ζωής και δη μιας καλής εργασίας, με καλή αμοιβή, όπως τους είχε υποσχεθεί αφού πλήρωσαν το εν λόγω ποσό. Τελικά διαφάνηκε ότι οι εργασίες που τους είχε υποσχεθεί κάθε άλλο πάρα ανταποκρίνονταν στην πραγματικότητα. Αντίθετα, σύμφωνα πάντα με τις καταθέσεις των αλλοδαπών, αυτοί είχαν τύχει εκμετάλλευσης από τους αντίστοιχους Κύπριους εργοδότες τους, από τους οποίους είχαν παράπονα, καθώς επίσης και από τον Κατηγορούμενο 1, και όσον αφορά τον Μ.Κ.7 και από τους συνεργάτες αυτού, ήτοι, τους Κατηγορούμενους 2 και
  12. Όπως ανέφερε ο μάρτυρας και παρέμεινε αδιαμφισβήτητο, στις 11.5.15 εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης εναντίον του Κατηγορουμένου
  13. Αποτελεί παραδεκτό γεγονός πως ο Κατηγορούμενος 1 συνελήφθη την ίδια μέρα σε πλυντήριο αυτοκινήτων στα Πυργά με τη βοήθεια διερμηνέα, και αφού του εξηγήθηκαν οι λόγοι της σύλληψης του και του επιστήθηκε η προσοχή στον Νόμο, απάντησε «No». Ακολούθησε έρευνα στον χώρο διαμονής του, στην παρουσία του, από όπου παραλήφθηκαν διάφορα τεκμήρια, συμπεριλαμβανομένων και τεσσάρων ημερολογίων με διάφορες χειρόγραφες καταχωρήσεις, Τεκμήρια 21-
  14. Δεχόμαστε επίσης την αναντίλεκτη θέση του Μ.Κ.3 πως στις 15.5.15 εκδόθηκαν εντάλματα σύλληψης και έρευνας αναφορικά με τους Κατηγορούμενους 2 και
  15. Αποτελεί παραδεκτό γεγονός πως αυτοί συνελήφθησαν στις 17 και στις 15.5.15 αντίστοιχα. Μετά τη σύλληψη του και κατόπιν επίστησης ο Κατηγορούμενος 3 απάντησε «Ok you can investigate me» και ακολούθησε έρευνα της οικίας του, στην οδό Καρπάθου 11, στον Στρόβολο. Είναι επίσης παραδεκτό πως ο Κατηγορούμενος 2 διέμενε στην ίδια διεύθυνση από την 1.9.14 μέχρι και τη μέρα της σύλληψης του. Κατά τη σύλληψη του και κατόπιν επίστησης ο Κατηγορούμενος 2 απάντησε «Ok sir». Από την έρευνα στην οικία των Κατηγορουμένων 2 και 3 παραλήφθηκαν διάφορα έγγραφα καθώς επίσης και κατασχέθηκαν ηλεκτρονικοί υπολογιστές. Μεταξύ των εγγράφων που παραλήφθηκαν ήταν φωτοτυπίες για διάφορες άδειες παραμονής στην Κυπριακή Δημοκρατία, μεγάλος αριθμός διαβατηρίων και άλλα επίσημα έγγραφα της Δημοκρατίας, όπως θεωρήσεις αδειών εισόδου. Όλα τα τεκμήρια τα οποία παραλήφθηκαν και η διακίνηση τους μέχρι και την κατάθεση τους στο Δικαστήριο περιέχεται στους καταλόγους οι οποίοι επισυνάπτονται στις καταθέσεις του μάρτυρος, Έγγραφα 4-
  16. Η διακίνηση κάποιων εκ των τεκμηρίων αποτέλεσε παραδεκτό γεγονός, πλην όμως το νομότυπο της παραλαβής, η διακίνηση και η μη επέμβαση σε αυτά παρά μόνο για σκοπούς επιστημονικών εξετάσεων, παράμειναν αδιαμφισβήτητα και έτσι αυτό αποτελεί εύρημα μας αναφορικά με όλα τα τεκμήρια. Εδώ είναι κατάλληλο σημείο να αναφέρουμε πως η κατάθεση όλων των προαναφερομένων τεκμηρίων έγινε σε χρόνο καθ΄ ον ήταν παρών και ο Κατηγορούμενος 1, ο οποίος εκπροσωπείτο από δικηγόρο, και δεν είχε τεθεί οποιοδήποτε ζήτημα εκ μέρους και των τριών Κατηγορουμένων πως τα αντίστοιχα τεκμήρια τα οποία βρέθηκαν στην οικία του καθενός δεν ανήκουν σε αυτόν, ούτε και ως προς το περιεχόμενο τους. Επομένως, δεχόμαστε πως τα τεκμήρια τα οποία βρέθηκαν στην οικία του καθενός των Κατηγορουμένων 1, 2 και 3 ανήκουν στον καθένα αντίστοιχα. Η αντεξέταση του εν λόγω μάρτυρος κινήθηκε γύρω από τη διαδικασία που ακολουθήθηκε μέχρι την έκδοση και εκτέλεση των ενταλμάτων σύλληψης και έρευνας εναντίον των Κατηγορουμένων 1, 2 και 3 και ειδικά, για το γεγονός ότι δεν υπήρχε σε αυτά τα εντάλματα καμία αναφορά για τα αδικήματα εμπορίας. Η θέση του μάρτυρος ήταν, ότι τη δεδομένη στιγμή δεν υπήρχε τέτοια μαρτυρία, γι΄ αυτό και προχώρησαν με τη διερεύνηση των αδικημάτων για τα οποία είχαν τότε μαρτυρία και ακολούθως, αφού λήφθηκαν και άλλες καταθέσεις από αλλοδαπούς οι οποίοι ήταν αναγνωρισμένα θύματα εμπορίας όλοι εκ των οποίων έλεγαν περίπου τα ιδία πράγματα, σε ό,τι αφορά κυρίως τον Κατηγορούμενο 1 αλλά και τους Κατηγορούμενους 2 και 3, προχώρησαν στη διερεύνηση της υπόθεσης και για τα αδικήματα της εμπορίας και μάλιστα εκδόθηκε δεύτερο ένταλμα σύλληψης του Κατηγορουμένου
  17. Αντεξετάστηκε επίσης σε σχέση με τον τρόπο εκτέλεσης των ενταλμάτων έρευνας στις οικίες των Κατηγορουμένων 1, 2 και 3 και τα όσα είχαν ανευρεθεί σε αυτές. Ειδικότερα, ο Μ.Κ.3 εξήγησε πως ενώ υπήρχε ένταλμα έρευνας της οικίας του Κατηγορουμένου 3, λήφθηκε γραπτή συγκατάθεση προς τούτο λόγω του ότι το ένταλμα αφορούσε άλλη διεύθυνση, θέση την οποία κρίνουμε λογική και βάσιμη. Σημειώνεται πως σε κατοπινό στάδιο κατά την ακρόαση η λήψη της γραπτής συγκατάθεσης από τον Κατηγορούμενο 3 για την έρευνα της οικίας του δηλώθηκε ως παραδεκτό γεγονός. Ρωτήθηκε επίσης κατά πόσον Αστυνομικοί είχαν πάει σε κατά τόπους επισκέψεις, στους τόπους όπου διέμεναν και εργάζονταν οι αλλοδαποί οι οποίοι είχαν αναγνωριστεί ως θύματα εμπορίας, και κατά πόσον έχουν διερευνηθεί οι ισχυρισμοί των εργοδοτών, περί κανονικής πληρωμής τους και με βάση έγγραφα που τους έχουν δοθεί, για να απαντήσει ο μάρτυρας καταφατικά, σε αυτές τις ερωτήσεις. Συγκεκριμένα, προς επιβεβαίωση των θέσεων του, ο Μ.Κ.3 περιέγραψε τον χώρο εργασίας του Yusuf Ali Khan ως ένα κτήμα στο δάσος σε μια πλαγιά του βουνού χωρίς περίφραξη με κάγκελα και αναγνώρισε καταθέσεις οι οποίες λήφθηκαν από τον Γιώργο Σταύρου και τη Νεκταρία Μιχαήλ, Τεκμήρια 52 και 53 αντίστοιχα, το περιεχόμενο των οποίων δηλώθηκε ως παραδεκτό γεγονός και στις οποίες θα γίνει αναφορά στο κατάλληλο στάδιο κατωτέρω. Ο Μ.Κ.5 Υπαστυνόμος Κ. Χ΄΄Οικονόμου, είναι ο υπεύθυνος του κλιμακίου Υ.Α.Μ. Πάφου. Ο μάρτυρας ανέφερε ότι στις 2.2.15, μαζί με την Γ./Αστ. 3664 Γεωργία Νεοκλέους, του ΓΚΕΠ, Μ.Κ.15, διερμηνέα και τον αλλοδαπό Mohammad Palus, Μ.Κ.10, μετέβηκαν στο χωριό Κανναβιού όπου ο αλλοδαπός τους υπέδειξε τη φάρμα όπου εργαζόταν καθώς επίσης και τον χώρο διαμονής του, αλλά δεν κατέστη δυνατό να εντοπιστεί ο εργοδότης (Κατηγορούμενος 6) εκείνη τη μέρα. Στις 20.5.15 ο ίδιος, μαζί με άλλα πρόσωπα του ΓΚΕΠ και φωτογράφο, τον Μ.Κ.6, μετέβηκαν εκ νέου στο χωριό Κανναβιού όπου διεξήχθη έρευνα στη φάρμα και στον χώρο, όπου ο αλλοδαπός τους είχε υποδείξει ότι εργαζόταν και διέμενε. Παρούσα ήταν η σύζυγος του εργοδότη του αλλοδαπού και ιδιοκτήτρια του χώρου η οποία έδωσε τη συγκατάθεση της για την έρευνα. Ο Μ.Κ.5 διαπίστωσε ότι εντός του χώρου διαμονής του αλλοδαπού, υπήρχε περιστερώνας, το αποχωρητήριο ήταν μέσα στον περιστερώνα, δεν υπήρχε μπάνιο, ούτε ψυγείο, ούτε οποιαδήποτε άλλη ηλεκτρική συσκευή και η διαπίστωση του ήταν ότι ο χώρος δεν έμοιαζε με οικία. Ο Μ.Κ.5, αντεξεταζόμενος από τον συνήγορο του Κατηγορουμένου 6, εργοδότη του εν λόγω αλλοδαπού, ανέφερε ότι δεν γνώριζε οτιδήποτε άλλο, πέραν των όσων έχει αναφέρει, ούτε οποιοδήποτε στοιχείο για το παράπονο που είχε υποβάλει ο εν λόγω αλλοδαπός και επανέλαβε το τι είχε γίνει, κατά τις δύο επισκέψεις τους στον χώρο και τι ο ίδιος διαπίστωσε. Βασικά ο ρόλος του ιδίου περιορίστηκε στο να βοηθήσει τους συναδέλφους του στην υπόδειξη του συγκεκριμένου χώρου εφόσον ο ίδιος υπηρετούσε στην περιοχή. Διαφώνησε ότι ο χώρος στον οποίο ο αλλοδαπός διέμενε ήταν κανονική οικία και επέμενε ότι εκεί επικρατούσε πλήρης ακαταστασία, υπήρχε περιστερώνας, εντός του οποίου υπήρχε μια κότα, και δεν ήταν καθόλου καθαρός. Ως Μ.Κ.6 κλήθηκε ο Αστ. 1665 Α. Νεοφύτου, ο οποίος εργάζεται στο ΤΑΕ Πάφου. Η ειδικότητα του μάρτυρος ως φωτογράφος και η εμπειρογνωμοσύνη του αποτέλεσαν παραδεκτό γεγονός. Όπως ανέφερε, στις 20.5.15 είχε συνοδεύσει πρόσωπα που υπηρετούν στο ΓΚΕΠ, στο χωριό Κανναβιού, στην Πάφο και έλαβε φωτογραφίες κτιρίου, κατόπιν υποδείξεως της Στέλλας Χριστοδούλου η οποία είναι η ιδιοκτήτρια του χώρου και η σύζυγος του Κατηγορουμένου
  18. Έλαβε επίσης φωτογραφίες από δεύτερο κτίριο και πάλι στο ίδιο χωριό και πάλι κατόπιν υπόδειξης, αυτή τη φορά του Μ.Κ.
  19. Αφού αντέγραψε την κάρτα μνήμης της φωτογραφικής μηχανής σε ψηφιακό δίσκο, CD, Τεκμήριο 55, ακολούθως εκτύπωσε τις 50 φωτογραφίες, εκ των οποίων οι 33 αφορούν την παρούσα υπόθεση και τις κατέθεσε σε βιβλιάριο ως Τεκμήριο
  20. Η αντεξέταση του εν λόγω μάρτυρος ήταν και πάλι μόνον από τον συνήγορο του Κατηγορουμένου 6, εργοδότη του Mohammad Palus, του αλλοδαπού ο οποίος είχε υποβάλει το σχετικό παράπονο. Ο μάρτυρας διαφώνησε με την υποβολή ότι στα κτίρια που φωτογράφισε υπήρχαν τα αναγκαία χρειώδη προς κατοίκηση, αναφέροντας ότι δεν γνωρίζει κατά πόσον κάποιες ηλεκτρικές συσκευές που υπήρχαν ή το αποχωρητήριο λειτουργούσαν. Πρόσθεσε πως το δωμάτιο όπου βρίσκεται ένα κρεβάτι βασικά συγκοινωνούσε με το αποχωρητήριο, χωρίς να υπάρχει πόρτα που να τα διαχωρίζει και έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στο γεγονός ότι το αποχωρητήριο διαχωρίζεται με διάφανο δίκτυ (ττέλι) από άλλο δωμάτιο που είναι περιστερώνας εντός του οποίου υπήρχαν κότες. Η Μ.Κ.11, Γ./Αστ. 2155 Μαρία Κωνσταντίνου, είναι τοποθετημένη στο ΓΚΕΠ. Στις 4.5.15 έλαβε κατάθεση από τον Yusuf Ali Khan, Μ.Κ.4, από το Μπαγκλαντές σε σχέση με την υπό κρίση υπόθεση, με τη βοήθεια διερμηνέα. Εξήγησε ότι το ΓΚΕΠ πριν να προχωρήσει με τη λήψη κατάθεσης από τους παραπονούμενους, λαμβάνει από τα πρόσωπα που φέρονται ως παραπονούμενοι αριθμό συνεντεύξεων, μπορεί μέχρι τρεις ή τέσσερις, και με βάση το σχετικό εγχειρίδιο αναγνώρισης θυμάτων εμπορίας προσώπων το ΓΚΕΠ, ως η αρμόδια Αρχή, αποφασίζει κατά πόσον το παραπονούμενο πρόσωπο είναι θύμα εμπορίας, ακολούθως υποβάλλεται παράπονο και του λαμβάνεται κατάθεση. Είπε ότι πάντοτε, κατά τη λήψη της γραπτής κατάθεσης, υπάρχει παρών διερμηνέας, ο οποίος γράφει το τι αναφέρει ο παραπονούμενος στη μητρική του γλώσσα και ταυτόχρονα, μεταφράζει αυτά που λέει στα Ελληνικά, τα οποία καταγράφονται ταυτόχρονα στην Ελληνική γλώσσα από τον Αστυνομικό που λαμβάνει την κατάθεση. Όπως εξήγησε, κατά τη διαδικασία της κατάθεσης γίνονται και διευκρινιστικές ερωτήσεις από τον Αστυνομικό προς τον παραπονούμενο. Η μάρτυρας αντεξετάστηκε μόνο εκ μέρους της Κατηγορουμένης
  21. Ανέφερε ότι ο παραπονούμενος δεν είχε συλληφθεί αλλά είχε παραπεμφθεί στο ΓΚΕΠ από τη μη Κυβερνητική Οργάνωση, Κίνηση Στήριξης Αλλοδαπών (ΚΙΣΑ). Κατά την παραπομπή από την ΚΙΣΑ λήφθηκε μια επιστολή στο ΓΚΕΠ για διερεύνηση κατά πόσο πρόκειται για θύμα εμπορίας στην οποία πρέπει να περιλαμβάνετο κάποιο ιστορικό σε σχέση με τον παραπονούμενο, το οποίο είχε ληφθεί από την ΚΙΣΑ. Διευκρίνισε ότι δεν υπάρχουν πρακτικά των συνεντεύξεων που διενεργούνται πριν τη γραπτή κατάθεση ενός παραπονούμενου προσώπου που έχει αναγνωριστεί ως θύμα εμπορίας και ότι όλα όσα αναφέρει ο παραπονούμενος είναι καταγεγραμμένα στην κατάθεση του. Δήλωσε πως δεν γνωρίζει κατά πόσον η ΚΙΣΑ ενημερώνει τους παραπονούμενους για τυχόν δικαιώματα και ή οφέλη έχουν με βάση τον Νόμο μετά την αναγνώριση τους ως θύματα εμπορίας και ούτε γνωρίζει γιατί μεσολάβησε μεγάλο χρονικό διάστημα από την ημερομηνία που ο συγκεκριμένος παραπονούμενος έφυγε από την εργασία του, που ήταν ο Σεπτέμβριος του 2014, μέχρι να του λάβει η ίδια γραπτή κατάθεση, που ήταν στις 4.5.15, παρά μόνο ανέφερε ότι η διαδικασία των συνεντεύξεων πριν την αναγνώριση κάποιου θύματος απαιτεί κάποιο χρόνο και δήλωσε προθυμία να ανέτρεχε στον φάκελο για να δώσει το όλο ιστορικό, κάτι το οποίο δεν της ζητήθηκε. Ο Μ.Κ.12, Αστ. 1131 Άγγελος Κωνσταντίνου, επίσης υπηρετεί στο ΓΚΕΠ και στις 20.5.15, στην παρουσία διερμηνέα, έλαβε κατάθεση από τον Mohammad Iqram Hossain, Μ.Κ.8, σε σχέση με την παρούσα υπόθεση και την επόμενη μέρα, 21.5.15 και πάλι στο ΓΚΕΠ έλαβε κατάθεση από τον Hossain Nayem, Μ.Κ.
  22. Επανέλαβε ότι πριν από τις γραπτές καταθέσεις έλαβε συνεντεύξεις από τους παραπονούμενους, οι οποίες, όπως και οι καταθέσεις, πάντοτε λαμβάνονται στην παρουσία διερμηνέα. Αντεξεταζόμενος από τον συνήγορο του Κατηγορουμένου 2, εξήγησε ότι είναι υποχρέωση των Υπηρεσιών του Γραφείου Ευημερίας να εξηγούν στους αλλοδαπούς παραπονούμενους, θύματα εμπορίας, τα δικαιώματα τους με βάση τον Νόμο. Το ΓΚΕΠ προχωρά με το ανακριτικό έργο λαμβάνοντας πάντα ανοικτές καταθέσεις από τα θύματα εμπορίας. Όπως ανέφερε, η προσέγγιση του ΓΚΕΠ είναι θυματοκεντρική, γίνεται συζήτηση και διάλογος με τα θύματα, για να μπορέσουν να εξηγήσουν τα γεγονότα, λαμβάνοντας υπόψιν ότι πολλά από αυτά τα γεγονότα μπορεί να είναι τραυματικά. Το ΓΚΕΠ αναγνωρίζει θύματα με βάση τον Νόμο και αυτή η αναγνώριση συνεπάγεται για τα θύματα, άλλα δικαιώματα τα οποία τους παραχωρούνται από άλλες κρατικές υπηρεσίες, με βάση Νόμους που θεσπίστηκαν από τη Βουλή, και συγκεκριμένα οι Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας είναι υπεύθυνες για την εργοδότηση και τους βιοποριστικούς πόρους των θυμάτων. Αντέκρουσε σχετική υποβολή πως αυτά τα δικαιώματα ωθούν τα θύματα να προβαίνουν σε καταγγελίες, λέγοντας ότι λαμβάνουν δικαιώματα και όχι προνόμια, όπως τα αποκάλεσε ο συνήγορος. Αντεξεταζόμενος από τον συνήγορο του Κατηγορουμένου 3, παρέπεμψε και πάλι στις Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας σε σχέση με τα δικαιώματα που αποκτούν τα αναγνωρισμένα θύματα εμπορίας, στα οποία δίδεται και οικονομικό όφελος, αρνούμενος όμως ότι πρόκειται περί προνομίων. Η Μ.Κ.14, Γ./Αστ. 2751 Ιουλία Θωμά, εργάζεται στο Δικανικό Εργαστήριο Ηλεκτρονικών Δεδομένων (Δ.Ε.Η.Δ.). Τα προσόντα της, η εμπειρογνωμοσύνη και η εμπειρία της αποτέλεσαν παραδεκτό γεγονός. Στα πλαίσια των καθηκόντων της παρέλαβε και εξέτασε τα Τεκμήρια 31, 32 και 33, τα οποία παραλήφθηκαν κατά την εκτέλεση εντάλματος έρευνας από την οικία του Κατηγορουμένου 3, ήτοι μια κάρτα μνήμης, ένα usb με ενσωματωμένη κάρτα μνήμης και ένας ηλεκτρονικός υπολογιστής μάρκας ACER. Έγινε παραδεκτό γεγονός ότι η διαδικασία αντιγραφής και ανάλυσης που έγινε από τη μάρτυρα ήταν καθόλα νόμιμη και επιστημονικά ενδεδειγμένη. Στην Έκθεση της, Έγγραφο 23, εξηγεί τη διαδικασία δικανικής αντιγραφής και ανάλυσης, στην οποία προέβη με τα ευρήματα της. Αναφέρεται ότι στα Τεκμήρια 31 και 32 δεν ανευρέθηκε οτιδήποτε το επιλήψιμο. Σε ό,τι αφορά στο Τεκμήριο 33 (ηλεκτρονικό υπολογιστή) διαπίστωσε ότι σε αυτό υπήρχε εγκατεστημένο το λειτουργικό σύστημα Windows 7 Home Premium, η ημερομηνία και η ώρα ήταν ρυθμισμένη στη ζώνη Eastern Europe Standard Time, που είναι συν δύο ώρες από τη συντονισμένη παγκόσμια ώρα και ο συγχρονισμός της ώρας ήταν ρυθμισμένος να γίνεται αυτόματα, με το Πρωτόκολλο Δικτυακού Χρόνου, με αποτέλεσμα να γίνεται ακριβής συγχρονισμός του ρολογιού του ηλεκτρονικού υπολογιστή μέσω του διαδικτύου. Από τον έλεγχο που έγινε στο εν λόγω Τεκμήριο εντοπίστηκαν διάφορες φωτογραφίες διαβατηρίων και άλλα έγγραφα τα οποία κρίθηκαν σχετικά με την παρούσα υπόθεση, και τα οποία αποτυπώθηκαν σε ψηφιακό δίσκο, CD, Τεκμήριο
  23. Η εν λόγω μάρτυρας δεν αντεξετάστηκε. Το πιο πάνω παραδεκτό γεγονός δεσμεύει μόνο τις πλευρές οι οποίες προέβησαν σε αυτό (βλ. Γιαννίδης v. Αστυνομίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 143). Επιπλέον η μαρτυρία της Μ.Κ.14 ουσιαστικά είναι κοινώς παραδεκτή, εκτός βεβαίως όσον αφορά τον Κατηγορούμενο 1 εφόσον η Μ.Κ.14 κατέθεσε στα πλαίσια της διεξαγωγής της δίκης στην απουσία του. Όμως, όσον αφορά το σύνολο της μαρτυρίας της, θεωρούμε πως χαρακτηρίζεται από σαφήνεια και πληρότητα με αποτέλεσμα το σύνολο της μαρτυρίας της Μ.Κ.14 να γίνεται πλήρως δεκτό ως μέρος των ευρημάτων του Δικαστηρίου αναφορικά με όλους τους Κατηγορούμενους. Έτσι δεχόμαστε πως η Μ.Κ.14 είναι δεόντως εκπαιδευμένη και εμπειρογνώμονας στο να συλλέγει, χειρίζεται και εξετάζει δικανικά ηλεκτρονικά τεκμήρια, καθώς επίσης ότι προέβη σε όλες τις προαναφερόμενες ενέργειες και διαπιστώσεις, οι οποίες αποτελούν και δικά μας ευρήματα. Κατατέθηκε επίσης εκ συμφώνου για την αλήθεια του περιεχομένου της, η Έκθεση του Αστ. 2630 Μιχάλη Νεοφύτου, ο οποίος επίσης υπηρετεί στο Δ.Ε.Η.Δ., Τεκμήριο
  1. Και εδώ σημειώνουμε πως η δήλωση του παραδεκτού γεγονότος έγινε στα πλαίσια της δίκης στην απουσία του Κατηγορουμένου 1, όμως αυτή η μαρτυρία παρέμεινε αναντίλεκτη, είναι καθόλα λεπτομερής, επεξηγηματική και τεκμηριωμένη και ως τέτοια γίνεται δεκτή αναφορικά και με τον Κατηγορούμενο
  2. Ως εκ τούτου δεχόμαστε πως αυτός είχε λάβει μέρος στην έρευνα δυνάμει εντάλματος έρευνας στην οικία στην οδό Καρπάθου 11, στην παρουσία του Κατηγορουμένου
  3. Αποτελεί εύρημα μας πως κατά την έρευνα ο Αστ. 2630 εντόπισε στο σαλόνι της οικίας ένα φορητό ηλεκτρονικό υπολογιστή μάρκας DELL, Τεκμήριο 42, ο οποίος βρισκόταν σε λειτουργία και προέβη σε επί τόπου εξέταση του. Δεχόμαστε επίσης πως από την εξέταση του Τεκμηρίου 42 ο Αστ. 2630 διαπίστωσε την ύπαρξη ηλεκτρονικού φακέλου ο οποίος περιείχε αντίγραφα διαβατηρίων και αδειών εισόδου στη Δημοκρατία καθώς επίσης την ύπαρξη συμπιεσμένων αρχείων τα οποία περιείχαν αρχεία εικόνας και ήταν χωρισμένα σύμφωνα με τα ονόματα των κατόχων των διαβατηρίων που παρουσίαζαν. Προκύπτει πως εντοπίστηκαν συνολικά 309 τέτοια αρχεία. Δεχόμαστε ακόμα πως ο Αστ. 2630 εντόπισε άλλο ένα φορητό ηλεκτρονικό υπολογιστή μάρκας DELL, Τεκμήριο 41, ο οποίος ήταν εκτός λειτουργίας. Υπήρχε διεύθυνση IPIN 213.207.137.5, η οποία ανήκει στην ΜΤΝ. Αποτελεί περαιτέρω εύρημα μας πως ο Αστ. 2630 παρέλαβε και τέσσερις φορητές μονάδες αποθήκευσης, usb, σε δύο εκ των οποίων εντοπίστηκαν 33 και 86 παρόμοια αρχεία. Σημειώνουμε πως εκτενέστερη αναφορά στο περιεχόμενο των αρχείων θα γίνει κατωτέρω. Η Μ.Κ.15, Γ./Αστ. 3664 Γ. Νεοκλέους, επίσης υπηρετεί στο ΓΚΕΠ. Οι ενέργειες στις οποίες προέβη αναφορικά με την παρούσα υπόθεση ουδόλως αποτέλεσαν αντικείμενο αμφισβήτησης, η μάρτυρας κατέθεσε με αμεσότητα και πλήρη συνέπεια επί αυτών και επομένως τις υιοθετούμε ως μέρος των ευρημάτων μας. Έτσι, δεχόμαστε πως η Μ.Κ.15 έλαβε καταθέσεις από τον Mohammad Palus, M.K.10, στις 19.1.15 και από τον Mohammad Nadim Hossain, M.K.7, στις 11.5.
  4. Ακολούθως στις 11.5.15 έλαβε μέρος σε έρευνα που έγινε, δυνάμει δικαστικού εντάλματος, στον χώρο διαμονής του Κατηγορουμένου 1, ήτοι σε δωμάτιο στο πλυντήριο αυτοκινήτων «Car Wash» στα Πυργά, στην παρουσία του τελευταίου, και παραλήφθηκε αριθμός τεκμηρίων. Δεχόμαστε επίσης πως στις 14.5.15 η Μ.Κ.15 ήταν παρούσα κατά τη λήψη ανακριτικής κατάθεσης του Κατηγορουμένου 1 από τον Μ.Κ.
  5. Η κατάθεση στη μητρική γλώσσα του Κατηγορουμένου 1 κατατέθηκε ως Τεκμήριο 67Α, η μετάφραση αυτής στην Αγγλική ως Τεκμήριο 67Β και η μετάφραση στην Ελληνική ως Τεκμήριο 67Γ. Αποτελεί εύρημα μας πως στις 15.5.15 ήταν παρούσα όταν ο Μ.Κ.3 επίσης έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον Κατηγορούμενο
  6. Η κατάθεση στη μητρική γλώσσα του Κατηγορουμένου 3 κατατέθηκε ως Τεκμήριο 69Α, η μετάφραση αυτής στην Αγγλική ως Τεκμήριο 69Β και η μετάφραση στην Ελληνική ως Τεκμήριο 69Γ. Συνάγεται επίσης ότι στις 15.5.15 η ίδια έλαβε γραπτή συγκατάθεση από τον Κατηγορούμενο 3 για έρευνα της οικίας του (γεγονός το οποίο αποτελεί παραδεκτό γεγονός) στην οποία (έρευνα) έλαβε και μέρος μαζί με άλλους Αστυνομικούς. Στις 20.5.15 η Μ.Κ.15 έλαβε συμπληρωματική κατάθεση από τον Yusuf Ali Khan, M.K.4, και από τον Mohammad Nadim Hossain, Μ.Κ.7, και στις 21.5.15 ήταν παρούσα, όταν ο Μ.Κ.22 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον Κατηγορούμενο
  7. Δεχόμαστε ακόμα πως η ίδια είχε συμπληρώσει Ημερολόγια Ενεργείας σε σχέση με τη σύλληψη του Κατηγορουμένου 3, Τεκμήριο 68, και τη μετάβαση της στο χωριό Κανναβιού σε επιτόπια επίσκεψη του χώρου διαμονής του Μ.Κ.10, Τεκμήριο
  8. Η Μ.Κ.15 ανέφερε επίσης ότι πριν λάβει τις γραπτές καταθέσεις των δύο παραπονουμένων, είχαν προηγηθεί προφορικές συνεντεύξεις στο ΓΚΕΠ. Σε ό,τι αφορά τον Mohammad Palus, Μ.Κ.10, η μάρτυρας ανέφερε ότι είχε πάει μαζί με αυτόν, διερμηνέα και μέλη της Υ.Α.Μ Πάφου στο χωριό Κανναβιού, όπου ο αλλοδαπός τους υπέδειξε τη φάρμα όπου εργαζόταν και τον χώρο διαμονής του. Δεν εντοπίστηκε ο εργοδότης του στον χώρο εργασίας και ακολούθως πήγαν στον χώρο όπου διέμενε. Η Μ.Κ.15 αναγνώρισε τις φωτογραφίες, Τεκμήριο
  9. Ανέφερε πως όταν ο Μ.Κ.10 πήγε να υποβάλει το παράπονο του, ήταν πολύ συγκρατημένος, φοβόταν να μιλήσει στην Αστυνομία, επειδή πίστευε ότι δεν θα γινόταν πιστευτός, λόγω του ότι ένας αλλοδαπός θα κατηγορούσε τον Κύπριο εργοδότη του. Η μάρτυρας εξήγησε περαιτέρω ότι ένας από τους λόγους που γίνονται οι συνεντεύξεις προηγουμένως, είναι για να αποκτηθεί εμπιστοσύνη από τους αλλοδαπούς προς τα μέλη της Αστυνομίας που εργάζονται στο ΓΚΕΠ. Ο Nadim Hossain, M.K.7, ήταν επίσης συγκρατημένος και φοβόταν να μιλήσει στην Αστυνομία, επειδή εκτός των άλλων γνώριζε ότι ήταν παράνομος. Η αντεξέταση της Μ.Κ.15 ήταν μόνο από τον συνήγορο του Κατηγορουμένου 6 και περιορίστηκε σε δύο σημεία, στον χρόνο που μεσολάβησε από τη μέρα που ο Μ.Κ.10 εγκατέλειψε την εργασία του, ήτοι τον Σεπτέμβριο του 2014, μέχρι την ημερομηνία που η ίδια του είχε λάβει κατάθεση στο ΓΚΕΠ που ήταν στις 19.1.15, και στις διαπιστώσεις της στην κατά τόπο επίσκεψη που έκανε στον χώρο εργασίας και διαμονής του αλλοδαπού στις 2.2.
  10. Η μάρτυρας ανέφερε ότι μεσολαβεί κάποιος χρόνος από την ημερομηνία που ένας αλλοδαπός εγκαταλείπει τον χώρο εργασίας του, μέχρι να αποταθεί είτε σε κάποια από τις μη Κυβερνητικές Οργανώσεις όπως η ΚΙΣΑ είτε στην Αστυνομία, και να ενημερωθεί για το τι μπορεί να κάνει σε σχέση με τα παράπονα του, προτού παραπεμφθεί στο ΓΚΕΠ. Συμφώνησε πως φαίνεται ότι για το διάστημα μεταξύ Σεπτεμβρίου του 2014 μέχρι και Ιανουαρίου του 2015, ο Μ.Κ.10 διέμενε σε φιλική του οικία στο χωριό Κοφίνου και πρόσθεσε ότι διέμενε εκεί μέχρι που ο φίλος του τον μετέφερε στην ΚΙΣΑ για να ζητήσει βοήθεια. Ήταν η θέση της ότι επειδή δίδεται οικονομική βοήθεια από την ΚΙΣΑ, προφανώς για το χρονικό διάστημα αυτό ο Μ.Κ.10 διαβίωνε με τη βοήθεια που του δίδετο. Ήταν επίσης η θέση της ότι εξ΄ όσων γνωρίζει, ο αλλοδαπός είχε επικοινωνήσει μόνο με την ΚΙΣΑ, δεν έχει προβεί σε οποιοδήποτε παράπονο εναντίον του εργοδότη του στο Τμήμα Εργασίας, αρνήθηκε τις υποβολές ότι προτού ληφθεί η κατάθεση του αλλοδαπού τον Ιανουάριο του 2015 δεν είχαν ληφθεί και άλλες συνεντεύξεις από τον ίδιο και παρέπεμψε σχετικά στο Τεκμήριο 70, στο οποίο υπάρχουν αναφορές που δείχνουν τη διενέργεια διαφόρων συναντήσεων με τον εν λόγω αλλοδαπό. Αναφερόμενη ξανά στο ποια ήταν η ψυχολογία του Μ.Κ.10 όταν έδιδε την κατάθεση του, επανέλαβε ότι ο αλλοδαπός ήταν πολύ διστακτικός να μιλήσει και να εκφραστεί και ότι ήταν ολοφάνερο πως αυτός φοβόταν να μιλήσει εναντίον του Κύπριου εργοδότη του επειδή ένιωθε ότι ο ίδιος ήταν ένας ξένος και κατηγορούσε κάποιον ημεδαπό. Επίσης ανέφερε πως αυτός συνεχώς της έλεγε «αν θέλετε να με απελάσετε, είναι εντάξει» και εκείνο που ήταν ιδιαίτερα χαρακτηριστικό για την ίδια, σε σχέση με τον φόβο που είχε όταν έδιδε την κατάθεση του ο αλλοδαπός, ήταν το γεγονός ότι όταν πήγε η ίδια επί τόπου και είδε τον τόπο εργασίας αλλά κυρίως τον τόπο διαμονής του, ανέφερε στο Δικαστήριο ότι ήταν πολύ επιεικής η περιγραφή του αλλοδαπού για τις συνθήκες στις οποίες ζούσε. Όπως επίσης ανέφερε, στις 2.2.15, μέρα που η ίδια μαζί με τον αλλοδαπό είχαν πάει στο χωριό Κανναβιού, χωρίς την παρουσία φωτογράφου, για να δουν τον χώρο εργασίας και διαμονής του, ο αλλοδαπός ήταν ακόμα φοβισμένος και δεν ήθελε σε καμία περίπτωση να αντικρίσει τον πρώην εργοδότη του. Τους είπε ξεκάθαρα ότι τον φοβάται και κρυβόταν και η ίδια αρνήθηκε την υποβολή ότι ο λόγος που φοβόταν ήταν επειδή ήταν παράνομος για τέσσερις μήνες. Τέλος, ήταν σαφής πως σε σχέση με την επίσκεψη της στις 2.2.15, στον τόπο διαμονής του αλλοδαπού, που όπως έχει ήδη αναφερθεί έγινε χωρίς φωτογράφο, και με αναφορά στο Τεκμήριο 56, στο χρονικό διάστημα που παρήλθε από την ημερομηνία που η ίδια είδε τον χώρο, Φεβρουάριο του 2015, μέχρι και την ημερομηνία λήψης των φωτογραφιών, που ήταν ο Μάιος του 2015, οι συνθήκες δεν έχουν αλλάξει καθόλου. Στις φωτογραφίες, απεικονίζεται η κατάσταση ακριβώς όπως η ίδια την είχε δει όταν επισκέφθηκε τον χώρο και επέμενε ότι κανένας φυσιολογικός άνθρωπος δεν ζει ουσιαστικά μέσα σε περιστερώνα. Αρνήθηκε την υποβολή ότι το δίκτυ που υπήρχε για να διαχωρίζει τον περιστερώνα από το δωμάτιο του αλλοδαπού και το μπάνιο ήταν ικανοποιητικός διαχωρισμός, όπως επίσης και αρνήθηκε έντονα τις υποβολές του συνηγόρου Υπεράσπισης ότι στην Κύπρο και ιδιαίτερα στην ύπαιθρο, οι κτηνοτρόφοι και οι άνθρωποι της υπαίθρου ζουν μαζί με τα ζώα τους τα οποία υπεραγαπούν, αναφέροντας ότι η ίδια έχει μεγαλώσει σε χωριό και ότι η γιαγιά της και ο παππούς της ουδέποτε κοιμόντουσαν ή έκαναν μπάνιο στον ίδιο χώρο όπου είχαν τα ζώα τους. Ο Μ.Κ.21 είναι ο Αστ. 3831 Γ. Θωμά, ο οποίος υπηρετεί στο ΓΚΕΠ. Στα πλαίσια διερεύνησης της παρούσας υπόθεσης έλαβε ανακριτική κατάθεση από την Ευανθία Χριστοφή, Κατηγορουμένη 7, στις 20.5.15, Τεκμήριο 86, και την ίδια μέρα μετά από συγκατάθεση της, Τεκμήριο 87, ερεύνησε την οικία και τα υποστατικά της στο Νικητάρι χωρίς να εντοπιστεί οτιδήποτε το επιλήψιμο. Αυτές οι ενέργειες παρέμειναν αναντίλεκτες και έτσι αποτελούν ευρήματα του Δικαστηρίου. Ο Μ.Κ.21 αντεξετάστηκε μόνο από τους συνηγόρους των Κατηγορουμένων 7 και
  11. Σε ό,τι αφορά τα υποστατικά τα οποία ερεύνησε, είπε ότι βρίσκονται σε ένα απομονωμένο σημείο του χωριού Νικητάρι όπου δύσκολα το εντοπίζει κάποιος, ότι ο χώρος δεν είναι περιφραγμένος με οποιοδήποτε περιτείχισμα, αλλά ότι είναι ένα κτήμα, φυσικά περίκλειστο όπου υπάρχουν βουνά γύρω γύρω. Συμφώνησε πως όταν το εντοπίσει, τότε είναι εύκολο να εισέλθει και να εξέλθει κάποιος από το κτήμα- αγρόκτημα. Δέχθηκε επίσης ότι την ώρα που ήταν εκεί παρατήρησε να υπήρχαν εργάτες οι οποίοι ασχολούνταν με κάποιες εργασίες, και είπε ότι είχε περιορισμένη συνομιλία μαζί τους στον χώρο διαμονής τους, και λόγω και της δυσκολίας στη γλώσσα δεν τους ρώτησε κατά πόσο είχαν οποιοδήποτε παράπονο από τον εργοδότη τους. Ο συνήγορος του Κατηγορουμένου 8 ζήτησε διευκρινίσεις σε σχέση με το τι έκαναν οι αλλοδαποί εκεί στον χώρο, και ο μάρτυρας απάντησε ότι δεν είχε οπτική επαφή με όλους, ήταν όμως σε θέση να δει κάποιους να εργάζονται χωρίς να μπορούσε να προσδιορίσει για πόσο χρονικό διάστημα. Ο τελευταίος μάρτυρας που κλήθηκε εκ πλευράς Κατηγορούσας Αρχής, Μ.Κ.22, ήταν ο εκ των εξεταστών της υπόθεσης Αστ. 530 Διονύσης Διονυσίου, ο οποίος υπηρετεί στο ΓΚΕΠ. Ανέφερε τις ενέργειες του στο Δικαστήριο τις οποίες είχε καταγράψει και σε κατάθεση, Έγγραφο
  12. Ο μάρτυρας δεν υπέστη αντεξέταση, περιέγραψε με λεπτομέρεια όλες τις ενέργειες του και έτσι δεχόμαστε πλήρως τη μαρτυρία του. Ως εκ τούτου αποτελεί εύρημα μας πως αυτός εκτέλεσε το δικαστικό ένταλμα έρευνας στην παρουσία του Κατηγορουμένου 3 και του ιδιοκτήτη της κατοικίας Κώστα Κίρκου, Μ.Κ.16, χωρίς να εντοπιστεί οτιδήποτε το επιλήψιμο, και πως έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον Κατηγορούμενο 3, Τεκμήριο 78, η οποία όμως είχε διακοπεί διότι ο Κατηγορούμενος 3 ζήτησε να επισκεφθεί γιατρό. Στις 18.5.15 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον Κατηγορούμενο 2, Τεκμήριο 88, ενώ στις 20.5.15 μαζί με άλλους συναδέλφους του πήγε στο χωριό Κανναβιού της επαρχίας Πάφου, ειδοποίησε τους εργοδότες του Mohammad Palus, Μ.Κ.10, ήτοι τον Δημήτρη Ιωάννου, Κατηγορούμενο 6, και τη Στέλλα Χριστοδούλου, και μετά από γραπτές συγκαταθέσεις της Στέλλας Χριστοδούλου (Τεκμήρια 89 και 56) ερεύνησε κτίριο που βρίσκεται στο χωριό Κανναβιού χωρίς να βρεθεί οτιδήποτε το επιλήψιμο και ακολούθως δεύτερο κτίριο δίπλα από την οικία των Ιωάννου και Χριστοδούλου. Όπως αναγνώρισε και ο ίδιος, και παρέμεινε αδιαμφισβήτητο, δεχόμαστε πως στο Τεκμήριο 56 απεικονίζεται ο χώρος διαμονής του Μ.Κ.
  13. Αποτελεί εύρημα μας πως αργότερα την ίδια μέρα, έλαβε ανακριτικές καταθέσεις από τον Κατηγορούμενο 6 και τη Στέλλα Χριστοδούλου, Τεκμήρια 90 και 91 αντίστοιχα, και στις 21.5.15 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον Κατηγορούμενο 3, Τεκμήριο
  14. Δεχόμαστε επίσης ότι στην παρουσία του η Αστ. 3300 έλαβε κατάθεση από τον Mamun Ali Hossain, υπήκοο του Μπαγκλαντές, ο οποίος όμως έχει αναχωρήσει από την Κύπρο. Η εν λόγω κατάθεση κατατέθηκε ως Τεκμήριο
  15. Έχει ήδη λεχθεί πως ο Mamun Ali Hossain είναι ο μόνος αλλοδαπός παραπονούμενος ο οποίος δεν κλήθηκε να καταθέσει στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης και έτσι η μοναδική μαρτυρία που προέρχεται από αυτόν είναι η κατάθεση του, η δεκτότητα και βαρύτητα της οποίας θα εξεταστεί στο κατάλληλο στάδιο κατωτέρω. Τέλος δεχόμαστε πως ο Μ.Κ.22 αιτήθηκε την έκδοση Διεθνούς Εντάλματος Σύλληψης εναντίον του Κατηγορουμένου 1, μετά που αυτός είχε φυγοδικήσει κατά τη διαδικασία της παρούσας υπόθεσης, Τεκμήριο
  16. Όπως έχει διαφανεί από την πιο πάνω παράθεση της μαρτυρίας των Αστυνομικών, και πέραν της επιμέρους αξιολόγησης επί διαφόρων πτυχών της μαρτυρίας τους, εξάγεται χωρίς δυσκολία πως όλοι οι μάρτυρες Αστυνομικοί έδωσαν στο Δικαστήριο μία πλήρη και ακριβοδίκαιη εικόνα της διερεύνησης της υπόθεσης από την αρχή υποβολής των καταγγελιών στο ΓΚΕΠ μέχρι και τη σύλληψη των Κατηγορουμένων και την καταχώριση της παρούσας υπόθεσης ενώπιον του Δικαστηρίου. Η μαρτυρία τους ήταν πλήρης, τεκμηριωμένη, επεξηγηματική τόσο σε ό,τι αφορά το ΓΚΕΠ και τον ρόλο του όσο και σε ό,τι αφορά τις διαδικασίες που ακολουθούνται, και γενικά η μαρτυρία τους παρουσιάζει συνοχή και συνέπεια. Αποτελεί διαπίστωση μας πως οι μάρτυρες αυτοί χωρίς κανένα δισταγμό και χωρίς να προσπαθούν σε καμία περίπτωση να αλλοιώσουν είτε τις έρευνες τους είτε τα ευρήματα τους, είτε την πορεία των ανακρίσεων και εξετάσεων για την παρούσα υπόθεση, ξετύλιξαν στο Δικαστήριο με κάθε λεπτομέρεια και επεξήγηση ολόκληρη την πορεία της υπόθεσης. Οι συνήγοροι Υπεράσπισης, μέσω της αντεξέτασης τους, δεν κατάφεραν να κλονίσουν την αξιοπιστία κανενός αλλά αντιθέτως οι ερωτήσεις τους ήταν περισσότερο διερευνητικές και οι απαντήσεις που έπαιρναν δεν τύγχαναν αμφισβήτησης ή αντίκρουσης με αποτέλεσμα αυτές να διαφώτιζαν και άλλο το Δικαστήριο να αντιληφθεί ακριβώς το τι είχε γίνει στα πλαίσια της υπόθεσης. Θεωρούμε ότι όλοι οι μάρτυρες που εμπίπτουν σε αυτή την ενότητα είναι πλήρως αξιόπιστοι και έτσι δεχόμαστε τη μαρτυρία τους στην ολότητα της. Γι΄ αυτό την υιοθετούμε πλήρως ως μέρος των ευρημάτων μας, χωρίς να καθίσταται αναγκαία η επανάληψη αυτής προς τον σκοπό αυτό. Ειδικότερα δεχόμαστε όλες τις ενέργειες στις οποίες αυτοί προέβησαν στα πλαίσια διερεύνησης της υπόθεσης καθώς επίσης τη διαδικασία που ακολουθείται στο ΓΚΕΠ από τη στιγμή της παραπομπής των αλλοδαπών κοντά τους, την όλη συμπεριφορά και στάση των αλλοδαπών, και ακόμα την περιγραφή του χώρου εργασίας και διαμονής του αλλοδαπού, Μ.Κ.
  17. Ι.Β Δημόσιοι Υπάλληλοι και Άλλοι Μάρτυρες Η Μ.Κ.1, Παναγιώτα Φωτίου, είναι Διοικητικός Λειτουργός στο Τμήμα Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης. Παρουσίασε τους προσωπικούς φακέλους διαφόρων αλλοδαπών ως ακολούθως: · Φάκελος αρ. Α13-04605 - Yusuf Ali Khan, Τεκμήριο 1 · Φάκελος αρ. Α13-01995 - Mohammad Iqram Hossain, Τεκμήριο 2 · Φάκελος αρ. Β14-02480 - Hossain Mohammad Nadim, Τεκμήριο 3 · Φάκελος αρ. Α13-02460 - Nayem Hossain, Τεκμήριο 4 · Φάκελος αρ. Α11-03047 - Ali Hossain Mamun, Τεκμήριο 5 · Φάκελος αρ. Α14-02028 - Mohammad Palus, Τεκμήριο 6 · Φάκελος αρ. Β14-01385 - MD. Pabel, Τεκμήριο 7 · Φάκελος αρ. Α13-02426 - Mohammad Josim Uddin, Τεκμήριο 8 Η αντεξέταση της μάρτυρος περιστράφηκε γύρω από τη διαδικασία που τηρείται στο Τμήμα Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης όταν ένας εργοδότης καταγγείλει τον εργοδοτούμενο του, αλλοδαπό, ότι έχει εγκαταλείψει την εργασία του. Όπως είπε η Μ.Κ.1, ο αλλοδαπός τοποθετείται στον κατάλογο αναζητούμενων προσώπων και έκτοτε θεωρείται παράνομος μέχρι να ανευρεθεί, εκτός αν όταν ανευρεθεί, κατά τη διάρκεια της 24ώρης κράτησης του πριν απελαθεί, ο αλλοδαπός προβεί σε καταγγελία ότι ήταν θύμα εμπορίας, παραπέμπεται στο ΓΚΕΠ και εφόσον αναγνωριστεί από εκεί ως θύμα εμπορίας τότε παύει να θεωρείται παράνομος. Ήταν η θέση της Μ.Κ.1, ότι η διαδικασία της αναγνώρισης ενός προσώπου ως θύμα εμπορίας δεν αφορά το Τμήμα της και πως η Αστυνομία, μέσω του ΓΚΕΠ, προχωρεί στις εν λόγω διαδικασίες και το Τμήμα της ενημερώνεται από την Αστυνομία, με σχετική επιστολή, ότι πλέον το πρόσωπο αυτό είναι θύμα εμπορίας. Ανέφερε πως στα θύματα δίδεται άδεια παραμονής στη Δημοκρατία ως θύματα εμπορίας και ανάλογα παραμένουν στη Δημοκρατία, προφανώς μέχρι να δώσουν μαρτυρία στο Δικαστήριο, με ειδικό καθεστώς και λαμβάνουν ωφελήματα ως προνοείται από τον σχετικό Νόμο. Ειδικότερα και με βάση το περιεχόμενο των σχετικών Φακέλων, η Μ.Κ.1 ανέφερε ότι, σύμφωνα με ειδοποίηση της Κατηγορουμένης 7, ο Yusuf Ali Khan, Μ.Κ.4, εγκατέλειψε τον τόπο διαμονής και εργασίας του στις 17.10.14 και μέχρι τις 17.3.15 που λήφθηκε επιστολή της Αστυνομίας πως αυτός αναγνωρίστηκε ως θύμα εμπορίας, βρισκόταν παράνομα στη Δημοκρατία για εκείνο το χρονικό διάστημα. Επίσης, ο Κατηγορούμενος 6 κατήγγειλε ότι ο Mohammad Palus, Μ.Κ.10, εγκατέλειψε την εργασία του στις 21.10.14 και μέχρι να του παραχωρηθεί άδεια ως θύμα εμπορίας, ήτοι στις 18.3.15, θεωρείτο παράνομος στη Δημοκρατία. Στα πλαίσια της μαρτυρίας της Μ.Κ.1, παρατηρούμε πως η κυρίως εξέταση της μάρτυρος περιορίστηκε στην κατάθεση των Φακέλων και η αντεξέταση της στην περιγραφή και επεξήγηση της διαδικασίας που ακολουθείται με την εγκατάλειψη ενός αλλοδαπού από την εργασία του. Η μάρτυρας κατέθεσε με αναφορά στο περιεχόμενο των Φακέλων, το οποίο δεν αποτέλεσε αντικείμενο αμφισβήτησης και γίνεται δεκτό, και έδωσε ολοκληρωμένη και με κάθε αναγκαία επεξήγηση περιγραφή της προαναφερόμενης διαδικασίας. Μέσα στους Φακέλους αυτούς βρίσκονται οι άδειες εισόδου και εργασίας των αλλοδαπών, φωτοαντίγραφα των διαβατηρίων τους, οι αιτήσεις των εργοδοτών τους για εργοδότηση αλλοδαπών και οι σχετικές εγκρίσεις που δόθηκαν, οι ιατρικές τους εξετάσεις και αντίγραφα των συμβολαίων εργοδότησης που υπέγραψαν αρχικά με τους εργοδότες τους. Αναφορικά με τους αλλοδαπούς που έχουν αναγνωριστεί ως θύματα εμπορίας από το ΓΚΕΠ υπάρχει επίσης η σχετική αλληλογραφία μεταξύ Τμήματος Μετανάστευσης και ΓΚΕΠ, η ενημέρωση ότι οι αλλοδαποί έχουν αναγνωριστεί ως θύματα εμπορίας και οι άδειες παραμονής και εργασίας που τους έχουν παραχωρηθεί ως θύματα εμπορίας και οι σχετικές άδειες εργοδότησης όπως και τα συμβόλαια εργοδότησης τους σχετικά. Πέραν του ότι η Μ.Κ.1 κατέθεσε με ευθύτητα και σαφήνεια, η μαρτυρία της δεν έτυχε αμφισβήτησης ή αντίκρουσης. Έτσι ικανοποιούμαστε πως η μάρτυρας κατέθεσε με ειλικρίνεια στο Δικαστήριο και η μαρτυρία της καθίσταται μέρος των ευρημάτων μας. Η Μ.Κ.13, Χρυστάλλα Παπαγεωργίου, εργάζεται στο Τμήμα Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης, και σε σχέση με την παρούσα υπόθεση έδωσε δύο καταθέσεις στην Αστυνομία, τις οποίες και υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασης της, Έγγραφα 21 και
  18. Παρουσίασε επίσης τους εξής δύο φακέλους: Φάκελος αρ. Ε10-00835 - Masbah Uddin, Τεκμήριο 60 Φάκελος αρ. Ε08-03103 - MD Mesbah Uddin, Τεκμήριο 61 Όπως ανέφερε ο Φάκελος αρ. Β14-01385, Τεκμήριο 7, ανήκει στον αλλοδαπό MD. Pabel, υπήκοο από τo Μπαγκλαντές με ημερομηνία γέννησης 17.10.1988 και ΑRC
  19. Ο εν λόγω αλλοδαπός είχε έρθει στην Κύπρο με άδεια εισόδου, για να εργαστεί σαν οικιακός βοηθός στον Άθω Πολυδώρου (πρώην Kατηγορούμενο 5), αφίχθη στην Κύπρο στις 28.5.14 και στις 4.6.14 είχε υποβάλει αίτηση για άδεια διαμονής. Με βάση επιστολή του Τμήματος Εργασιακών Σχέσεων που βρίσκεται στον Φάκελο, ο Άθως Πολυδώρου είχε ενημερώσει ότι ο αλλοδαπός εγκατέλειψε τον χώρο εργασίας του στις 30.9.14 χωρίς προειδοποίηση. Σύμφωνα με τις νενομισμένες διαδικασίες και εφόσον ο αλλοδαπός δεν είχε παρουσιαστεί για να υποβάλει οποιοδήποτε παράπονο εναντίον του εργοδότη του, καταχωρίστηκαν τα στοιχεία του στον κατάλογο αναζητούμενων προσώπων, stop list. Εντός του Φακέλου υπάρχουν επίσης επιστολές από την ΚΥΠ, σύμφωνα με τις οποίες, ο εν λόγω αλλοδαπός ήταν ξανά στην Κύπρο ως φοιτητής, χρησιμοποιούσε το όνομα, Uddin Masbah και είχε τον αριθμό φακέλου Ε10-00835, Τεκμήριο
  20. Τα στοιχεία αυτά, βρίσκονται καταχωρημένα στο stop list, ως απαγορευμένος μετανάστης λόγω απέλασης. Όπως αναφέρεται στην κατάθεση ημ. 14.5.15 της μάρτυρος, Έγγραφο 21, ο αριθμός διαβατηρίου F0839941 ανήκει στον MD. Pabel με ημερομηνία γέννησης 17.10.1988 και σχετικό αντίγραφο υπάρχει στην αίτηση για άδεια σαν οικιακός βοηθός, ενώ όταν κατέστη απαγορευμένος μετανάστης σύμφωνα με τον άλλο Φάκελο (E10-00835, Τεκμήριο 60), τα στοιχεία τα οποία χρησιμοποίησε για την άδεια παραμονής του, ήταν ημερομηνία γέννησης 1.7.1988, αριθμός διαβατηρίου Ε0508306, το όνομα Masbah Uddin και το καθεστώς που δήλωσε ήταν αυτό του φοιτητή. Σύμφωνα με την κατάθεση της μάρτυρος, Έγγραφο 22, που δόθηκε στις 18.5.15, στο Τμήμα της τηρείται ο Διοικητικός Φάκελος αρ. Β14‑02480 (Τεκμήριο 3) ο οποίος αφορά τον Mohammad Nadim Hossain, υπήκοο Μπαγκλαντές, με αριθμό διαβατηρίου BB0294371, ημερομηνία γέννησης 28.10.1990 και ARC
  21. Ο εν λόγω αλλοδαπός ήρθε στην Κύπρο στις 26.8.14 με άδεια εισόδου ως οικιακός βοηθός, με εργοδότη τον Χριστόδουλο Παυλάκη. Στις 4.9.14 αιτήθηκε άδεια διαμονής και εργασίας και του είχε παραχωρηθεί άδεια μέχρι 26.8.
  22. Με επιστολή του Τμήματος Εργασιακών Σχέσεων ημ. 9.12.14 που βρίσκεται στον Φάκελο, η Υπηρεσία ενημερώθηκε πως ο εργοδότης είχε υποβάλει παράπονο εναντίον του αλλοδαπού, ότι εγκατέλειψε τον χώρο εργασίας του στις 10.11.14 χωρίς προειδοποίηση και ως εκ τούτου τα στοιχεία του καταχωρήθηκαν στον κατάλογο αναζητούμενων προσώπων. Ήταν η θέση της, ότι σύμφωνα με τον Φάκελο που τηρείται στο Τμήμα, με αριθμό Β14-01385, Τεκμήριο 7, που ανήκει στον MD. Pabel, το εν λόγω πρόσωπο είναι αναζητούμενο και είναι απαγορευμένος μετανάστης. Στον εν λόγω Φάκελο, όταν ο αλλοδαπός υπέβαλε αίτηση για άδεια εισόδου είχε επισυνάψει φωτογραφία στην αίτηση του, η οποία είχε συγκριθεί με άλλη φωτογραφία που υπήρχε στον Φάκελο Ε10-00835, Τεκμήριο 60, και το συμπέρασμα ήταν ότι υπήρχαν αρκετές διαφορές μεταξύ των δύο φωτογραφιών και λίγες ομοιότητες. Σύμφωνα με τον Φάκελο, Τεκμήριο 61, που ανήκει στον αλλοδαπό MD. Mesbah Uddin από το Μπαγκλαντές με αρ. διαβατηρίου Β1604648 και ημ. γέννησης 1.2.1989, αυτός ήρθε στην Κύπρο στις 11.7.09 ως φοιτητής στο κολέγιο Λήδρα και του είχε δοθεί άδεια παραμονής μέχρι 18.7.
  23. Σύμφωνα πάντα με τον Φάκελο, τα στοιχεία του εντοπίζονται στον κατάλογο αναζητούμενων προσώπων από τις 5.9.12 αλλά φαίνεται να είχε αναχωρήσει από την Κύπρο. Είχε αποταθεί για άδεια διαμονής ως σύζυγος Ευρωπαίας πολίτη και στην αίτηση υπήρχε συνημμένη φωτογραφία του. Η Μ.Κ.13 κατέθεσε επίσης τους Διοικητικούς Φακέλους που αφορούν τους Κατηγορούμενους 2 και 3, Τεκμήρια 62 και 63 αντίστοιχα. Ο Κατηγορούμενος 2 ήρθε στην Κύπρο ως φοιτητής στο Αμερικανός College και θεωρείται αναζητούμενο πρόσωπο, ενώ ο Κατηγορούμενος 3 ως φοιτητής στο Global College και η άδεια διαμονής του βρίσκεται σε εκκρεμότητα λόγω της παρούσας υπόθεσης. Αντεξεταζόμενη από τον συνήγορο του Κατηγορουμένου 2 η Μ.Κ.13 ανέφερε πως σε ό,τι αφορά τον Κατηγορούμενο 1 υπάρχουν καταχωρημένες ως ημερομηνίες γέννησης του η 1.7.1988 σε έναν Φάκελο, Τεκμήριο 60, και η 1.2.1989 σε άλλον, Τεκμήριο
  24. Στον Διοικητικό Φάκελο, Τεκμήριο 7, η ημερομηνία γέννησης του φαίνεται να είναι η 17.10.
  25. Ρωτήθηκε επίσης κατά πόσον από τον Φάκελο του Κατηγορουμένου 2 προκύπτει ότι μετά την απορριπτική απάντηση στην αίτηση του για άσυλο, ο Κατηγορούμενος 2 έχει προσφύγει στο Ανώτατο Δικαστήριο. Η μάρτυρας απάντησε αρνητικά και της υπεβλήθη ότι είναι λανθασμένη η ενημέρωση του Φακέλου, διότι υπάρχει Προσφυγή εναντίον της τελικής απόφασης για την απόρριψη του αιτήματος του ασύλου, την οποία ο ίδιος συνήγορος καταχώρισε και εκκρεμεί στο Δικαστήριο. Η Μ.Κ.13 επέμενε ότι δεν υπάρχει τέτοιο στοιχείο στον Φάκελο και εδώ σημειώνουμε ότι είναι άξιο απορίας πώς ο συνήγορος δεν της υπέδειξε ούτε σε οποιοδήποτε στάδιο επιχείρησε να καταθέσει στοιχεία τα οποία πράγματι να επιβεβαιώνουν τον ισχυρισμό του περί καταχώρισης Προσφυγής, γεγονός το οποίο αφήνει αυτόν τον ισχυρισμό μετέωρο και ατεκμηρίωτο και ως εκ τούτου αβάσιμο. Αναφέρουμε ακόμα πως ο συνήγορος επανέλαβε αυτή τη θέση κατά την τελική του αγόρευση, διευκρινίζοντας εκεί πως η Προσφυγή έχει αποσυρθεί, όμως αυτή η θέση δεν ισοδυναμεί με μαρτυρία και έτσι δεν διαφοροποιεί την πιο πάνω διαπίστωση μας. Αντεξεταζόμενη από τοv συνήγορο του Κατηγορουμένου 3, δεν δέχθηκε ότι υπάρχουν λάθη ή κενά στους Φακέλους που τηρούνται από το αρχείο του Τμήματος της, αναφέροντας ότι ειδικά για τις υποθέσεις Δικαστηρίου, υπάρχει Λειτουργός στο Τμήμα ο οποίος προβαίνει σε διάφορες διαδικασίες σε σχέση με την εκπροσώπηση του Τμήματος στο Δικαστήριο και ενημερώνει τους Φακέλους. Η Μ.Κ.13 πρόσθεσε πως αν καταχωρείτο Προσφυγή, σίγουρα θα προέκυπταν στοιχεία στο Τμήμα τους, όπως ενημέρωση ή έγγραφα και έτσι θα υπήρχε σχετική καταχώρηση στον Φάκελο. Η Μ.Κ.13 κατέθεσε με πλήρη αμεσότητα, σαφήνεια και βεβαιότητα αναφορικά με το τεθέν ζήτημα, δίδοντας λογικές και πειστικές εξηγήσεις. Εν πάση περιπτώσει, επαναλαμβάνουμε πως οι απαντήσεις της προς τον συνήγορο του Κατηγορουμένου 3 παρέμειναν σε θεωρητικό επίπεδο καθότι το ζήτημα αφορούσε τον Κατηγορούμενο 2 για τον οποίο δεν παρουσιάστηκε οποιοδήποτε στοιχείο προς αντίκρουση των θέσεων της Μ.Κ.
  26. Και αυτή η μάρτυρας άφησε πολύ καλή εντύπωση στο Δικαστήριο ως μάρτυρας της αλήθειας. Κατέθεσε με βάση το περιεχόμενο των Φακέλων, την προσωπική της γνώση και εμπειρία, δίδοντας λογικές, βάσιμες και πειστικές απαντήσεις σε όλα τα ζητήματα που της τέθηκαν και με αντικειμενικότητα. Επομένως, δεχόμαστε τη μαρτυρία της η οποία και πάλι αποτελεί μέρος των ευρημάτων μας. Ο Μ.Κ.16, Κώστας Κίρκος, είναι ο ιδιοκτήτης του υποστατικού στην Κάννιγος 2, στον Στρόβολο, το οποίο ενοικίαζε ο Κατηγορούμενος 3 για μια περίοδο 2½-3 ετών. Αναγνώρισε τον Κατηγορούμενο 3 στο Δικαστήριο και είπε πως στις 16.5.15 όταν η Αστυνομία οδήγησε τον Κατηγορούμενο 3 στο προαναφερόμενο υποστατικό του και του ανέφεραν ότι ονομάζεται Mohammad Jahangir, ο Μ.Κ.16 τους δήλωσε πως δεν γνωρίζει αυτό το όνομα καθότι ο Κατηγορούμενος 3 του είχε συστηθεί ως «Johnny». Ο Κατηγορούμενος 3 εγκατέλειψε τον χώρο τον οποίο του ενοικίαζε περίπου τον Μάιο του 2013 αφού προηγουμένως είχε παραδώσει τα κλειδιά. Μετά που έφυγε, εξακολουθούσε κάποια αλληλογραφία του να φθάνει σε εκείνη τη διεύθυνση και ο Μ.Κ.16 του τηλεφωνούσε στο κινητό του τηλέφωνο, για να πήγαινε να την πάρει, στον αριθμό
  27. Τον καιρό που ο Κατηγορούμενος 3 διέμενε εκεί, συζούσε με τη γυναίκα του, τον αδελφό του και τον κουνιάδο του και τον επισκέπτονταν διάφοροι φίλοι του, και κάποια φορά κάποιος φίλος του διέμεινε μαζί του για ορισμένες μέρες. Μετά που έφυγε, πήγαν δύο φορές διανομείς από εταιρεία ταχυμεταφορέων για να του παραδώσουν πακέτα, αλλά ο Μ.Κ.16 τους ανέφερε ότι ο Κατηγορούμενος 3 δεν διέμενε πια εκεί και έφυγαν. Ο μάρτυρας αυτός δεν αντεξετάστηκε, η μαρτυρία του περιορίστηκε στα γεγονότα τα οποία ενέπιπταν στην προσωπική γνώση και αντίληψη του, κατέθεσε με αντικειμενικότητα και έτσι η μαρτυρία του γίνεται δεκτή και αποτελεί μέρος των ευρημάτων μας. Ειδικότερα δεχόμαστε πως ο Μ.Κ.16 αναγνώρισε τον Κατηγορούμενο 3 στο εδώλιο του Δικαστηρίου και πως αυτός χρησιμοποιούσε το όνομα Jonny. Ως Μ.Κ.17 κλήθηκε η Πολίνα Γαβριήλ, Γραμματειακός Λειτουργός στο Τμήμα Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης. Σε σχέση με έναν αλλοδαπό με το όνομα Rupinder Singh, με ημερομηνία γέννησης 5.4.1979, καταγωγή από την Ινδία και αριθμό Φακέλου ΑΟ3‑02135, η μάρτυρας είπε ότι ο εν λόγω αλλοδαπός είχε εξασφαλίσει άδεια εισόδου στις 17.2.03 για να εργαστεί ως εργάτης στον Κατηγορούμενο 6 από το χωριό Κανναβιού στην Πάφο. Σύμφωνα με τα αρχεία τους ο αλλοδαπός είχε έρθει στην Κύπρο στις 27.3.03 και αναχώρησε στις 16.7.03, χωρίς να προβεί σε εγγραφή για να εξασφαλίσει προσωρινή άδεια παραμονής. Στη μάρτυρα υποδείχθηκαν τα Τεκμήρια 57 και 58, οι οποίες είναι άδειες εισόδου στην Κυπριακή Δημοκρατία σε σχέση με τον αλλοδαπό Mohammad Nadim Hossain, Μ.Κ.
  28. Εδώ σημειώνουμε πως αυτές οι άδειες αναγνωρίστηκαν από τον Μ.Κ.7 και κατατέθηκαν στα πλαίσια της κυρίως εξέτασης του ως οι άδειες οι οποίες διευθετήθηκαν από τον Κατηγορούμενο
  29. Η Μ.Κ.17 είπε ότι το Τεκμήριο 58 έχει εκδοθεί από το Τμήμα της και συγκεκριμένα από την ίδια και είναι η άδεια εισόδου του εν λόγω αλλοδαπού με αριθμό διαβατηρίου Β1402480 στη Δημοκρατία, η οποία εκδόθηκε στις 24.7.14 με ισχύ μέχρι τις 22.10.14, έτσι ώστε ο αλλοδαπός Mohammad Nadim Hossain, να έρθει στην Κύπρο και να εργοδοτηθεί στον κύριο Παυλάκη Χριστοδούλου στα Λατσιά, ως οικιακός βοηθός. Σε ό,τι αφορά το Τεκμήριο 57, το οποίο φαίνεται να είναι άδεια εισόδου για τον ίδιο αλλοδαπό, να εργαστεί όμως ως εργάτης στον Δημήτρη Ιωάννου από το χωριό Κανναβιού, η Μ.Κ.17 είπε ότι αυτό δεν είναι έγγραφο που έχει εκδοθεί από το Τμήμα της, εξηγώντας τρεις διαφορές σε αυτό. Η πρώτη αφορά το όνομα του αλλοδαπού, όπου στο Τεκμήριο 58, γράφεται μεν με κεφαλαία γράμματα, αλλά όχι ιδιαίτερα μεγάλου μεγέθους, ενώ στο Τεκμήριο 57 είναι πολύ μεγάλα τα γράμματα και χρησιμοποιείται γραμματοσειρά που δεν υπάρχει στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές του Τμήματος της. Επίσης, η ημερομηνία της άδειας ισχύος είναι λανθασμένη. Στο Τεκμήριο 58 αναγράφεται «22 October 2014» ενώ στο Τεκμήριο 57 η ημερομηνία είναι «18 Octobar 2014», αναφέροντας ότι οι ημερομηνίες εκτυπώνονται αυτόματα από το σύστημα χωρίς την παρέμβαση κάποιου Λειτουργού και ως αποτέλεσμα δεν θα έπρεπε ούτε και μπορούσε να υπάρχει λανθασμένη ορθογραφικά η καταγραφή του μηνός Οκτωβρίου. Το άλλο σημείο, σύμφωνα με το οποίο η μάρτυρας οδηγείται στο συμπέρασμα ότι το Τεκμήριο 57 δεν είναι επίσημο έγγραφο του Τμήματος Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης, είναι ο αριθμός Φακέλου που αναφέρεται σε αυτόν. Ο αριθμός Φακέλου σε ό,τι αφορά τον αλλοδαπό Mohammad Nadim Hossain είναι αυτός που φαίνεται στο Τεκμήριο 58, δηλαδή Β14‑02480, και, όπως είπε, σε κάθε αλλοδαπό δίδεται μόνο ένας αριθμός Φακέλου ο οποίος χρησιμοποιείται πάντοτε σε όλη την αλληλογραφία που τον αφορά, ενώ στο Τεκμήριο 57 ο αριθμός Φακέλου που αναγράφεται είναι Α14‑02028, που δεν αντιπροσωπεύει τον Φάκελο του αλλοδαπού. Ο Φάκελος Α14‑02028, Τεκμήριο 6, αναγνωρίστηκε από την ίδια ως ο Φάκελος του αλλοδαπού με όνομα Mohammad Palus και δεν ανήκει ούτε έχει σχέση με τον αλλοδαπό Mohammad Nadim Hossain. Η Μ.Κ.17 αναγνώρισε πως ο Φάκελος Α11-03047, Τεκμήριο 5, αφορά τον αλλοδαπό Mamun Ali Hossain, ο οποίος ήρθε στην Κύπρο στις 12.9.11 και αναχώρησε στις 14.9.
  30. Σχετικό έντυπο το οποίο εκτυπώθηκε από το σύστημα του Τμήματος της κατατέθηκε ως Τεκμήριο
  31. Η μάρτυρας αντεξετάστηκε μόνο από τον συνήγορο του Κατηγορουμένου 6, σε σχέση με τον αλλοδαπό, τον Ινδό υπήκοο, ο οποίος, σύμφωνα με το περιεχόμενο του Φακέλου, δεν φαίνεται να είχε υποβάλει οποιοδήποτε παράπονο εναντίον του εργοδότη του. Η Μ.Κ.17 ουσιαστικά δεν έχει αμφισβητηθεί και κατέθεσε με πλήρη σαφήνεια και επεξήγηση σε σχέση με τα Τεκμήρια 57 και 58, διαφωτίζοντας πλήρως το Δικαστήριο αναφορικά με το εν λόγω ζήτημα καταθέτοντας με αντικειμενικότητα. Θεωρούμε επίσης πως λόγω ακριβώς της ιδιότητας, της πείρας της αλλά και της προσωπικής της ανάμειξης στην έκδοση αδειών εισόδου και στον χειρισμό του συστήματος είναι σε θέση να καταθέσει επί της έκδοσης αδειών εισόδου και επί της γνησιότητας αυτών. Είναι σαφές πως, σχολιάζοντας τα Τεκμήρια 57 και 58, η ίδια στηρίχθηκε αποκλειστικά στον τρόπο λειτουργίας του ηλεκτρονικού συστήματος του Τμήματος και στη διαδικασία που ακολουθείται για κάθε αλλοδαπό, στοιχεία τα οποία εμπίπτουν εντός της προσωπικής γνώσης και εμπειρίας της ούτως ώστε να ικανοποιούμαστε πως αυτή δύναται να καταθέσει ως ειδική επί τούτου και να δώσει, όπως έπραξε, την ολοκληρωμένη και καθόλα τεκμηριωμένη άποψη της. Έτσι δεχόμαστε τη μαρτυρία της ως καθόλα αξιόπιστη. Ο Μ.Κ.18, Μάριος Βράχας είναι τραπεζικός υπάλληλος, στο υποκατάστημα της Τράπεζας Κύπρου στην Πλατεία Ελευθερίας. Σε συμμόρφωση με το Διάταγμα Αποκάλυψης του Δικαστηρίου με αρ. 114/2015, αναφορικά με τον Κατηγορούμενο 3, παρέδωσε στην Αστυνομία όλες τις σχετικές πληροφορίες, επισυνάπτοντας στην κατάθεση του, Έγγραφο 27, και διάφορα έγγραφα. Σύμφωνα με αυτά, ο εν λόγω αλλοδαπός διατηρούσε τρεχούμενο λογαριασμό όψεως, ο οποίος είχε ανοιχθεί στις 23.2.07, και κάρτα internet με ημερομηνία έκδοσης 26.2.
  32. Ανάμεσα στα έγγραφα περιλαμβάνονται αντίγραφα της κίνησης των δύο λογαριασμών, αντίγραφα των εισερχόμενων εμβασμάτων καθώς επίσης διάφορα έγγραφα τα οποία η Τράπεζα είχε ζητήσει ως αποδεικτικά στοιχεία κατά την αποδοχή του αλλοδαπού ως πελάτη. Ο εν λόγω μάρτυρας επεξήγησε τρία έγγραφα, με τίτλο «Incoming Customer Credit Transfer» και είπε ότι πρόκειται για τρεις διαφορετικές καταθέσεις που έγιναν στον τρεχούμενο λογαριασμό του εν λόγω προσώπου για τα ποσά των €4.083,65, €2.370,50 και €2.370,50, στις 9.7.14, 20.8.14 και 22.9.14 αντίστοιχα. Ανέφερε επίσης πως αυτές οι καταθέσεις έγιναν κατόπιν αιτήματος του πελάτη Yours Global Ltd, μέσω της τράπεζας HSBC του Hong Kong, αλλά επειδή η Τράπεζα Κύπρου δεν πραγματοποιεί κατευθείαν συναλλαγές, χρησιμοποιήθηκαν δύο ενδιάμεσες τράπεζες. Ο εν λόγω μάρτυρας αντεξετάστηκε μόνο από τον συνήγορο του Κατηγορουμένου 3 και διευκρίνισε ότι τα τρία έγγραφα αυτά με τα εμβάσματα δείχνουν μόνο τα εμβάσματα χωρίς να φαίνεται ο λόγος για τον οποίο έγιναν. Η μαρτυρία του Μ.Κ.18 παρέμεινε αναντίλεκτη, στηρίχθηκε εξ ολοκλήρου σε στοιχεία τα οποία βρίσκονταν στην κατοχή της Τράπεζας και για τα οποία ο μάρτυρας έδωσε τις απαραίτητες εξηγήσεις και έτσι αυτή γίνεται πλήρως αποδεκτή από το Δικαστήριο. Επομένως η μαρτυρία του Μ.Κ.18 αποτελεί μέρος των ευρημάτων του Δικαστηρίου. Σημειώνουμε ότι ο Κατηγορούμενος 3, τηρώντας το δικαίωμα της σιωπής, δεν έδωσε καμία εξήγηση στο Δικαστήριο για τα ποσά που βρέθηκαν κατατεθειμένα στον λογαριασμό του. Το σημείο αυτό είναι κατάλληλο να γίνει αναφορά σε καταθέσεις το περιεχόμενο των οποίων δηλώθηκε ως παραδεκτό γεγονός από όλους τους συνηγόρους Υπεράσπισης, συμπεριλαμβανομένου και του Κατηγορουμένου 1 ενόσω αυτός ήταν παρών και εκπροσωπείτο από δικηγόρο κατά την ακρόαση. Επομένως, σύμφωνα με μια τέτοια κατάθεση, Τεκμήριο 52, του Γιώργου Σταύρου, Διευθυντή της εταιρείας G.S. Cashline Ltd, η οποία ασχολείται με τη μεταφορά χρημάτων και σε συμμόρφωση με διαταγή παρουσίασης εγγράφων της Αστυνομίας, προκύπτει πως αυτός παρέδωσε στην Αστυνομία αριθμό εγγράφων σε σχέση με δύο εμβάσματα, που έγιναν προς τον Βάσο Σωτηρίου (πρώην Κατηγορούμενο 4) με φερόμενο ως αποστολέα τον Κατηγορούμενο 2 για το συνολικό ποσό των €1.200 ευρώ, δύο εμβάσματα που έχουν γίνει στον λογαριασμό του Κατηγορουμένου 2 με φερόμενο ως αποστολέα τον Jashim Uddin, για το συνολικό ποσό των €788 ευρώ στις 22.2.13 και 2.3.13, και ένα έμβασμα σε κάποιον Istiaq Hossain για ποσό €61 με φερόμενο ως αποστολέα τον Iqram Hossain στις 13.4.
  33. Επίσης δεχόμαστε πως έγιναν και διάφορα εμβάσματα στον λογαριασμό του Κατηγορούμενου 1 από διάφορα πρόσωπα στο Μπαγκλαντές, για συνολικό ποσό €3,449.50 μεταξύ Μαρτίου του 2013 και Μαρτίου του 2015 και εμβάσματα σε διάφορα πρόσωπα με φερόμενο ως αποστολέα τον Yusuf Ali Khan, για συνολικό ποσό €524 μεταξύ Δεκεμβρίου του 2013 και Μαΐου του
  34. Για την αλήθεια του περιεχομένου της κατατέθηκε επίσης η κατάθεση, Τεκμήριο 53, της Νεκταρίας Μιχαήλ, η οποία εργάζεται στην εταιρεία G.A.P. Vassilopoulos, στην οποία υπάγεται η εταιρεία μεταφοράς χρημάτων Western Union. Σύμφωνα με την κατάθεση της, αυτή παρέδωσε στην Αστυνομία πληροφορίες σε σχέση με διαταγές παρουσίασης εγγράφων, αναφέροντας ότι για όσα πρόσωπα δεν έχουν παραδοθεί έγγραφα σημαίνει ότι αυτά δεν έχουν προβεί σε οποιαδήποτε συναλλαγή μέσω της εταιρείας τους. Με βάση τα συνημμένα στην κατάθεση της έγγραφα, προκύπτει πως έγιναν διάφορα εμβάσματα με φερόμενο ως αποστολέα τον Κατηγορούμενο 2 Ashraful Alam, συνολικού ύψους €3.790 σε διάφορα πρόσωπα στο Μπαγκλαντές μεταξύ Μαρτίου και Νοεμβρίου του 2013, καθώς επίσης και δύο εμβάσματα στον πρώην Κατηγορούμενο 4, Βάσο Σωτηρίου. Συνάγεται επίσης πως έγιναν ένα έμβασμα με φερόμενο ως αποστολέα τον Κατηγορούμενο 3 σε πρόσωπο στο Μπαγκλαντές, για το ποσό των €179 στις 14.2.13 και αριθμός εμβασμάτων με φερόμενο ως αποστολέα τον Yusuf Ali Khan, Μ.Κ.4, σε διάφορα πρόσωπα από το Μπαγκλαντές, συνολικού ύψους €1.761,
  35. Κατατέθηκαν επίσης εκ συμφώνου και για την αλήθεια του περιεχομένου τους οι καταθέσεις της Γιαννούλας Χριστοδούλου και του Κυριάκου Πασιουρτίδη, Τεκμήρια 72 και 73 αντίστοιχα. Η κατάθεση αυτών των καταθέσεων έγινε στα πλαίσια της δίκης στην απουσία του Κατηγορουμένου 1, όμως αυτές παρέμειναν αναντίλεκτες και παρουσιάζουν συνέπεια και συνοχή στην περιγραφή των γεγονότων για τα οποία οι καταθέτοντες είχαν προσωπική γνώση, επομένως η μαρτυρία τους κρίνεται αξιόπιστη και γίνεται δεκτή και αναφορικά με τον Κατηγορούμενο
  36. Ω εκ τούτου το περιεχόμενο των εν λόγω καταθέσεων αποτελεί μέρος των ευρημάτων του Δικαστηρίου. Σύμφωνα με την κατάθεση της Γιαννούλας Χριστοδούλου, μητέρα του Χριστόδουλου Χριστοδούλου, ο οποίος είναι μηχανικός και έχει δικό του μηχανουργείο στα Λατσιά, το 2014 ο Χριστόδουλος είπε στους γονείς του ότι ήθελε να εργοδοτήσει ένα βοηθό στο μηχανουργείο του, για να πλένει αυτοκίνητα. Έτσι τους πήρε στο σπίτι διάφορα έγγραφα, στα οποία ο σύζυγος της, ο οποίος δεν ξέρει να διαβάζει ούτε να γράφει και είναι κωφάλαλος, ηλικίας τότε 72 ετών, έβαλε το αποτύπωμα του δακτύλου του. Απ΄ ό,τι της ανέφερε ο γιος της, είχε φτιάξει ένα δωμάτιο πάνω από το μηχανουργείο του όπου διέμενε ο αλλοδαπός υπάλληλος του, ο οποίος είχε φύγει από την εργασία του, χωρίς να ειδοποιήσει τον γιο της. Η ίδια ουδέποτε είδε τον αλλοδαπό και είναι επίσης άτομο που δεν γνωρίζει ούτε να γράφει, ούτε να διαβάζει. Ο Κυριάκος Πασιουρτίδης είναι ο Κοινοτάρχης του χωριού Αγία Άννα και ιδιοκτήτης πλυντηρίου αυτοκινήτων στο χωριό Πυργά. Από το 2010 μέχρι το 2013 εργοδοτούσε τον Κατηγορούμενο 1 για λίγες ώρες στο πλυντήριο αυτοκινήτων του, αφού ήταν φοιτητής και είχε άδεια. Ο αλλοδαπός διέμενε σε ένα δωμάτιο στο κτίριο του πλυντηρίου αυτοκινήτων, χωρίς όμως να του το ενοικιάσει. Το 2013 ο Κατηγορούμενος 1 έφυγε από κοντά του και του είπε ότι θα επιστρέψει στη χώρα του. Το 2014 άκουσε ότι ο Κατηγορούμενος 1 είχε επιστρέψει στην Κύπρο για εργασία και ότι διέμενε κάπου στον Ψευδά. Τον Απρίλιο του 2015 τον επισκέφθηκε ο Κατηγορούμενος 1, τον οποίο ο ίδιος φώναζε Uddin ή Pavel, και του ζήτησε να του δώσει το δωμάτιο για 10‑15 μέρες γιατί δεν μπορούσε να πληρώνει το ενοίκιο του. Ο ίδιος του παραχώρησε το δωμάτιο. Στις 11.5.15 ο Pavel του τηλεφώνησε και του είπε ότι θα πήγαινε στη Λευκωσία για δουλειά. Την εν λόγω ημερομηνία ο ίδιος δεν τον είδε, επειδή έβρεχε και δεν πήγε να ανοίξει το πλυντήριο. Στο πλυντήριο αυτοκινήτων ερχόταν ένας φίλος του Κατηγορουμένου 1, του οποίου δεν γνωρίζει το όνομα και ο οποίος εργαζόταν σε πρατήριο βενζίνης στη Μοσφιλωτή. Ο Pavel δεν είχε αυτοκίνητο, μόνο μια μοτοσικλέτα με την οποία είχε δυστύχημα το 2014 και μετά την πέταξε. Από τη μέρα που έφυγε από κοντά του στις 11 Μαΐου, δεν είχε κανένα νέο του Pavel, μέχρι που επικοινώνησε μαζί του η Αστυνομία. Σύμφωνα πάντα με τον Κοινοτάρχη, ο Pavel μιλούσε συνεχώς στο τηλέφωνο, αλλά δεν γνωρίζει τι δουλειές έκανε. Κλήθηκε επίσης ως μάρτυρας Κατηγορίας, ο μεταφραστής Shamim Faisal, Μ.Κ.19, ο οποίος κατάγεται από το Μπαγκλαντές, μιλά Βengali και εκτελεί χρέη διερμηνέα στην Αστυνομία, από τα Βengali στα Αγγλικά και αντίστροφα. Εξήγησε στο Δικαστήριο τον τρόπο με τον οποίο απέκτησε γνώση της Αγγλικής γλώσσας. Ειδικότερα ανέφερε ότι είναι κάτοχος του διπλώματος IELTS καθώς επίσης πτυχίου και μεταπτυχιακού στον κλάδο Resource Management του Frederick University. Ανέφερε ότι σε σχέση με την παρούσα υπόθεση είχε κληθεί από το ΓΚΕΠ ως μεταφραστής, σε σχέση με τη μετάφραση των καταθέσεων των Ashraful Alam και Mohammad Jahangir, Κατηγορουμένων 2 και
  37. Αναφορικά με την κατάθεση ημ. 18.5.15 του Κατηγορουμένου 2 στη μητρική του γλώσσα, Τεκμήριο 74, κατατέθηκε η Αγγλική μετάφραση, Τεκμήριο 75, η οποία έγινε δεκτή από τον συνήγορο του Κατηγορουμένου 2 ως η πιστή μετάφραση στην Αγγλική παρά μόνο ηγέρθη ένσταση σε σχέση με τη μετάφραση της ερώτησης και της απάντησης
  38. Η ερώτηση 23 αφορούσε και το κατά πόσο ο Κατηγορούμενος 3, Jahangir Hossain, χρησιμοποιεί το ψευδώνυμο «Johnny» και ο Κατηγορούμενος 2 απάντησε πως ναι έχει αυτό το ψευδώνυμο. Ο Μ.Κ.19 επέμενε πως τόσο η ερώτηση όσο και η απάντηση έχουν καταγραφεί και μεταφραστεί με ακρίβεια και εξήγησε ότι, για όλες τις καταθέσεις, ο ίδιος κατέγραφε στα Βengali ό,τι του ανέφεραν οι ύποπτοι, μετάφραζε στα Αγγλικά και τα κατέγραφε ο Αστυνομικός στα Ελληνικά. Ο μάρτυρας επίσης κατέθεσε τις καταθέσεις του Jahangir Hossain, Κατηγορουμένου 3, ημ. 16.5.15 στη μητρική του γλώσσα με τις μεταφράσεις τους στην Αγγλική και στην Ελληνική (Τεκμήρια 76, 77 και 78 αντίστοιχα) και ημ. 21.5.15 στη μητρική του γλώσσα με τις μεταφράσεις τους στην Αγγλική και στην Ελληνική (Τεκμήρια 79, 80 και 81 αντίστοιχα). Ο μάρτυρας κατέθεσε και σημειώθηκαν ως Τεκμήρια 82‑85 αντίστοιχα οι μεταφράσεις στην Αγγλική των χειρόγραφων σημειώσεων στα Τεκμήρια 21-24, ήτοι τα τέσσερα ημερολόγια τα οποία εντοπίστηκαν και παραλήφθηκαν κατά την έρευνα στον χώρο διαμονής του Κατηγορουμένου
  39. Αντεξεταζόμενος από τον συνήγορο του Κατηγορουμένου 2, ο μάρτυρας επέμενε ότι ο τρόπος λήψης μιας κατάθεσης από αλλοδαπό όταν χρειάζεται η παρουσία διερμηνέα και ειδικά σε ό,τι αφορά τον ίδιο, είναι όπως είχε αναφέρει και κατά την κυρίως εξέταση του, δηλαδή ο Αστυνομικός ρωτά την ερώτηση που επιθυμεί στα Aγγλικά, ο ίδιος τη μεταφράζει στα Bengali, ο ύποπτος ή μάρτυρας απαντά στα Bengali και ο ίδιος την ίδια ώρα καταγράφει την απάντηση στα Bengali και τη μεταφράζει στα Αγγλικά, η οποία ταυτόχρονα καταγράφεται από τον Αστυνομικό. Παρέμεινε σταθερός στη θέση του πως η απάντηση του Κατηγορουμένου 2 στην ερώτηση 23, ήτοι κατά πόσο ο Κατηγορούμενος 3 έχει και το ψευδώνυμο «Johnny», είναι απολύτως ορθή και δεν υπάρχει κανένα λάθος στη μετάφραση. Μάλιστα πρόσθεσε πως στο τέλος της κάθε κατάθεσης εξηγούσε στο πρόσωπο που την έδωσε ότι μπορούσε να κάνει προσθήκες ή αλλαγές, και ακολούθως αυτό (το πρόσωπο) τη διάβαζε και την υπέγραφε ως ορθή. Αρνήθηκε επίσης επανειλημμένα τις υποβολές ότι έχει ιδιαίτερες σχέσεις με την Αστυνομία και με τα μέλη της πέραν του ότι είναι διερμηνέας του οποίου οι υπηρεσίες χρησιμοποιούνται από την Αστυνομία. Σε ό,τι αφορά το internet cafe με την επωνυμία SF Net Wave του οποίου είναι ιδιοκτήτης, ανέφερε ότι όντως, κατά την ημερομηνία της μαρτυρίας του ενώπιον του Δικαστηρίου, εργοδοτεί Κύπριους και τρεις υπηκόους του Μπαγκλαντές οι οποίοι υπήρξαν μάρτυρες-παραπονούμενοι στην παρούσα υπόθεση, ήτοι οι Nadim Hossain, Mohammad Palus και Yusuf Ali Khan, εξηγώντας όμως ότι οι υπηρεσίες του σαν μεταφραστής κατά τη λήψη των καταθέσεων των προσώπων αυτών είχαν προηγηθεί κατά πολύ της πρόσληψης τους από τον ίδιο, υπογραμμίζοντας ότι όταν βοηθούσε κατά τη λήψη των καταθέσεων εκτελώντας χρέη διερμηνέα στο γραφείο του ΓΚΕΠ, δεν τους γνώριζε καθόλου και σε καμία περίπτωση δεν ήταν τότε εργοδοτούμενοι του. Αρνήθηκε ότι η εκ των υστέρων εργοδότηση του καθιστά τη διαδικασία λήψης των καταθέσεων μη ανεξάρτητη και ότι η μετάφραση έγινε από τον ίδιο «κατά παραγγελία της Αστυνομίας», επαναλαμβάνοντας ότι η εργοδότηση των προσώπων αυτών προέκυψε εντελώς τυχαία μετά που τον πήραν τηλέφωνο από το Τμήμα Εργασίας και του είπαν ότι έχουν άτομα υπηκόους του Μπαγκλαντές που ψάχνουν εργασία αναφέροντας ότι σε καμία περίπτωση η ικανότητα του να μεταφράζει πιστά και αντικειμενικά επηρεάστηκε καθ΄ οιονδήποτε τρόπο. Συμφώνησε με την υποβολή του συνηγόρου του Κατηγορουμένου 2 ότι το όνομα Forhad είναι ένα πολύ κοινό όνομα στο Μπαγκλαντές, ότι υπάρχουν πολλά άτομα με το όνομα Forhad που διαμένουν στην Κύπρο και ότι το όνομα «Forhad» που καταγράφεται σε ένα από τα ημερολόγια, Τεκμήριο 82, που έχει μεταφράσει δεν έχει κάποιο επίθετο, παρά μόνο γίνεται αναφορά σε «Forhad brother» και «Forhad uncle». Αντεξεταζόμενος από τον συνήγορο του Κατηγορουμένου 3, συμφώνησε ότι και το όνομα Jahangir είναι κοινό όνομα, όμως αρνήθηκε την υποβολή ότι πρόσθεσε ή παραποίησε στοιχεία τα οποία ήταν γραμμένα στα Τεκμήρια 21-24 και τα μετάφρασε στα Τεκμήρια 82-
  40. Είπε ότι ουδέποτε γνώρισε τον Κατηγορούμενο 1 πριν τον δει στο Δικαστήριο σε σχέση με την παρούσα υπόθεση, δέχθηκε ότι στα Τεκμήρια που μετάφρασε υπάρχει αναφορά στο όνομα «Shamir» (το οποίο αναγνώρισε πως πρόκειται ουσιαστικά για το ίδιο όνομα με το δικό του) και δίπλα αναγράφεται ένα χρηματικό ποσό, αλλά αρνήθηκε ότι πρόκειται για τον ίδιο, επιμένοντας ότι ουδέποτε γνώρισε τον Κατηγορούμενο 1, ουδέποτε συνεργάστηκε μαζί του, ουδέποτε πήρε χρήματα από αυτόν, καθώς επίσης και ότι όλους τους παραπονούμενους τους γνώρισε για πρώτη φορά όταν κλήθηκε στο ΓΚΕΠ για να βοηθήσει στις μεταφράσεις των καταθέσεων τους. Του υποβλήθηκε από τον συνήγορο του Κατηγορουμένου 3, ότι όφειλε να ενημερώσει το Δικαστήριο, την Κατηγορούσα Αρχή και τους συνηγόρους των Κατηγορουμένων πριν τη μαρτυρία των παραπονουμένων-εργοδοτουμένων του ενώπιον του Δικαστηρίου, για τη σχέση που υπήρχε μεταξύ τους, υποβάλλοντας του ταυτόχρονα ότι η μετάφραση που έκανε δεν ήταν ανεξάρτητη, θέση την οποία αρνήθηκε επανειλημμένα και επίμονα, τονίζοντας πως εργοδότησε τους αλλοδαπούς πολύ μεταγενέστερα της λήψης των καταθέσεων τους. Ο Μ.Κ.19 δήλωσε πως δεν έχει οποιαδήποτε σχέση με οποιονδήποτε παράγοντα της δίκης και πως το καθήκον του πάντοτε είναι να μεταφράζει με πλήρη ανεξαρτησία και ορθότητα, τονίζοντας πως κάνει αυτή την εργασία για επτά έτη, εκτελεί χρέη διερμηνέα και στο εξωτερικό, και στο Γραφείο Ευρωπαϊκού Ασύλου στις Βρυξέλλες, και γνωρίζει πολύ καλά τον ρόλο του ως μεταφραστή. Η αντεξέταση του από τον συνήγορο του Κατηγορουμένου 6, επίσης περιστράφηκε γύρω από την έλλειψη ανεξαρτησίας και αντικειμενικότητας της μετάφρασης του, λόγω του ότι ήταν εργοδοτούμενος του ο Mohammad Palus όταν αυτός έδιδε την μαρτυρία του στο Δικαστήριο, και πάλι χωρίς ο μάρτυρας να μετακινηθεί από τη θέση του, εμμένοντας πως κάτι τέτοιο δεν ισχύει και πως εκτέλεσε τα καθήκοντα του στο μέγιστο των δυνατοτήτων του και με πλήρη ανεξαρτησία. Γενικά ο Μ.Κ.19 άφησε θετική εντύπωση στο Δικαστήριο. Η μαρτυρία του χαρακτηρίζεται από αμεσότητα, συνέπεια και συνοχή. Ικανοποιούμαστε πως ο μάρτυρας διαθέτει τα απαραίτητα προσόντα και εμπειρία στη μετάφραση από τα Benghali στα Αγγλικά και αντίστροφα και πως έχει πλήρη επίγνωση της φύσης και του ρόλου του ως διερμηνέα. Δεχόμαστε πως κατά τον ουσιώδη χρόνο μετάφρασης των καταθέσεων των αλλοδαπών-παραπονουμένων, αυτός δεν είχε οποιαδήποτε σχέση μαζί τους και εκτέλεσε τα καθήκοντα του με κάθε υπευθυνότητα και αμεροληψία. Σημαντικό είναι το γεγονός ότι όλοι οι αλλοδαποί-παραπονούμενοι, πλην του Mamun Ali Hossain, κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και υιοθέτησαν τις καταθέσεις τις οποίες έδωσαν προς την Αστυνομία, χωρίς να προκύψει οποιοδήποτε ζήτημα για το περιεχόμενο αυτών ή το πιστό της μετάφρασης τους. Όσον αφορά την κατάθεση του Mamun Ali Hossain, υπενθυμίζουμε πως κατατέθηκε μόνο η μετάφραση αυτής στα Ελληνικά από τον Μ.Κ.22, ο οποίος επεξήγησε τη διαδικασία λήψης της κατάθεσης, χωρίς να τεθεί οποιοδήποτε ζήτημα αναφορικά με τη μετάφραση αυτής. Ιδιαίτερα σημαντικό είναι το γεγονός πως το πιστό της μετάφρασης των εν λόγω καταθέσεων των Μ.Κ.2, 4, 7, 8 και 10 είχε δηλωθεί ως παραδεκτό γεγονός το οποίος δεσμεύει όλες τις πλευρές, συμπεριλαμβανομένου και του Κατηγορουμένου 1, και δεν έγινε οποιοδήποτε διάβημα απόσυρσης αυτού του παραδεκτού γεγονότος. Άλλωστε οι αντίθετες εισηγήσεις των συνηγόρων Υπεράσπισης παρέμειναν απλές υποβολές και δεν προσάχθηκε οποιαδήποτε μαρτυρία η οποία να αντικρούει τις θέσεις του Μ.Κ.
  41. Θεωρούμε ότι οι προσπάθειες των συνηγόρων Υπεράσπισης να πλήξουν την αντικειμενικότητα και την αξιοπιστία της μετάφρασης του τόσο ενώπιον του Δικαστηρίου όσο και στα γραφεία της Αστυνομίας και του ΓΚΕΠ έμειναν μετέωρες και χωρίς επιτυχία. Έτσι δεχόμαστε επίσης πως η αναφορά στον Κατηγορούμενο 3 ως Johnny στην ανακριτική κατάθεση του Κατηγορουμένου 2, όπως επεξηγήθηκε με σαφήνεια και πλήρη σταθερότητα από τον μάρτυρα, ήταν ορθή και αληθής. Βεβαίως εδώ η ενασχόληση μας με αυτή την αναφορά του Μ.Κ.19 περιορίζεται και αφορά μόνο την αξιολόγηση του ιδίου του μάρτυρος, ενώ η δεκτότητα της εν λόγω θέσης του Κατηγορουμένου 2 στη δική του κατάθεση έναντι συγκατηγορουμένου του, ήτοι τον Κατηγορούμενο 3, θα τύχει εξέτασης σε κατοπινό στάδιο. Το γεγονός ότι εκ των υστέρων και μετά που κλήθηκε ως μεταφραστής από την Αστυνομία κατά το στάδιο των λήψεων των καταθέσεων-παραπόνων από τους παραπονούμενους, κάποιοι εξ αυτών εργοδοτούνται σε εταιρεία στην οποία ο ίδιος έχει συμφέροντα, δεν θεωρούμε ότι δημιουργούν οποιοδήποτε θέμα ως προς τη γνησιότητα των μεταφράσεων και την αποδοχή τους από το Δικαστήριο. Το γεγονός ότι, κατά το στάδιο κατάθεσης των αλλοδαπών ενώπιον του Δικαστηρίου, δεν αποκάλυψε στο Δικαστήριο ότι υπάρχει κάποια σχέση του με κάποιους εξ αυτών δεν είναι από μόνο του ικανό να καταρρίψει τη γνησιότητα της μαρτυρίας του, για τους λόγους οι οποίοι ήδη εξηγούνται ανωτέρω. Αξίζει να σημειώσουμε πως ο εν λόγω μεταφραστής, αμέσως μετά που κλήθηκε ως μάρτυρας για την Κατηγορούσα Αρχή, κάτι το οποίο προέκυψε στην εξέλιξη της διαδικασίας, έπαυσε πλέον να προσφέρει τις υπηρεσίες του ως μεταφραστής στο Δικαστήριο και έκτοτε χρησιμοποιήθηκαν οι υπηρεσίες άλλου μεταφραστή. Ως εκ τούτου δεν διατηρούμε οποιαδήποτε αμφιβολία πως ο Μ.Κ.19 ήταν αξιόπιστος και προέβη σε ακριβή και αντικειμενική μετάφραση όλων των καταθέσεων των αλλοδαπών-παραπονουμένων. Ι.Γ Αλλοδαποί - Παραπονούμενοι και Άλλος Μάρτυρας Όπως έχει ήδη αναφερθεί έδωσαν μαρτυρία στο Δικαστήριο οι αλλοδαποί, όλοι καταγωγής από το Μπαγκλαντές, οι οποίοι είχαν αναγνωριστεί από το ΓKEΠ ως θύματα εμπορίας. Ο πρώτος εξ αυτών, Μ.Κ.2, είναι ο Hossain Nayem ο οποίος περιέγραψε τις δύσκολες οικονομικές συνθήκες της οικογένειας του και την πληροφόρηση που είχε για τον Pavel, και συγκεκριμένα ότι αυτός σπουδάζει στην Κύπρο, ότι συνεργάζεται με το γραφείο εξευρέσεως εργασίας «Τop Con» στο Μπαγκλαντές, ότι βρίσκει άτομα που θέλουν να έρθουν στην Κύπρο για να εργαστούν και ότι χρησιμοποιεί το εν λόγω πρακτορείο εξευρέσεως εργασίας, ως σημείο επαφής. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με την κατάθεση του, Έγγραφο 3, και την προφορική του μαρτυρία ο Μ.Κ.2 τηλεφώνησε σε κάποιον συγγενή του, με το όνομα Gani, ο οποίος εργάζεται στο «Τop Con» και του ζήτησε να του βρει εργασία. Ο Gani του είπε ότι με τη βοήθεια του Pavel θα μπορούσε να του βρει καλή εργασία σε ένα εργοστάσιο γάλακτος με μηνιαίο μισθό €1.
  42. Θα εργαζόταν 6 μέρες τη βδομάδα και αν χρειαζόταν να εργαστεί σε άλλες ώρες, θα πληρωνόταν επιπλέον. Ο Gani του ζήτησε €11.500 γι΄ αυτή την εξυπηρέτηση, ποσό το οποίο πλήρωσε σε δόσεις. Προτού ξοφλήσει ολόκληρο το ποσό, ο Gani μίλησε τηλεφωνικώς με τον Pavel, στην παρουσία του Μ.Κ.2, σε ανοικτή ακρόαση και ο Pavel είπε ότι ο Μ.Κ.2 πρώτα έπρεπε να εργαστεί σε φάρμα για ενάμιση μήνα και ότι μετά θα τον τοποθετούσαν σε εργοστάσιο γάλακτος. Ο ίδιος και ο πατέρας του δεν συμφώνησαν, αλλά τόσο ο Pavel, όσο και ο Gani τον καθησύχασαν ότι μόνο για τον πρώτο καιρό θα εργαζόταν στη φάρμα, ότι μετά θα τον μετέφεραν στο εργοστάσιο γάλακτος και ότι όλα θα ήταν εντάξει. Λόγω της ανάγκης του να εργαστεί και λόγω της συγγενικής τους σχέσης με τον Gani, τον οποίο εμπιστευόταν, o M.K.2 συμφώνησε και πώλησε τη γη της οικογένειας του και κοσμήματα της μητέρας του, αλλά και δανείστηκε επιπρόσθετα χρήματα για να μπορέσει να συγκεντρώσει το ποσό των €11.
  43. Κατέθεσε έγγραφο από την Τράπεζα για το δάνειο και πωλητήριο ακίνητης ιδιοκτησίας, Τεκμήρια 9 και 10 αντίστοιχα. Έδωσε τις πρώτες δύο δόσεις στον Gani και την τελευταία στο «Top Con». Λόγω της εμπιστοσύνης του προς τον Gani, o ίδιος δεν ζήτησε απόδειξη για την πληρωμή των χρημάτων. Ο Gani του είπε ότι θα έστελναν αυτά τα χρήματα στον Pavel στην Κύπρο. Ο Μ.Κ.2 πήγε με τον Gani στις διάφορες Υπηρεσίες στη χώρα του και έλαβε τα απαραίτητα έγγραφα, δηλαδή ιατρικό πιστοποιητικό και πιστοποιητικό λευκού ποινικού μητρώου, και του έδωσε επίσης αντίγραφο του διαβατηρίου του. Αυτά τα έγγραφα ήταν απαραίτητα για την έκδοση της άδειας εισόδου του στην Κύπρο, όπως τον ενημέρωσε ο Gani με βάση την πληροφόρηση του από τον Pavel. Μετά του δόθηκε αντίγραφο της άδειας εισόδου του και αεροπορικό εισιτήριο. Έφθασε στην Κύπρο μέσω Ντουμπάι, στις 9.6.13, όπου τον παρέλαβαν από το αεροδρόμιο ο Pavel και ένα πρόσωπο με το όνομα Νadim Gazi. Ερωτώμενος σε σχέση με το αντίγραφο της άδειας εισόδου του, Τεκμήριο 11, το οποίο του έδωσε ο Pavel κατά την άφιξη του στο αεροδρόμιο της Λάρνακας και στο οποίο αναγραφόταν ως απασχόληση «farmer», ο Μ.Κ.2 είπε ότι είχε κάνει παραστάσεις σχετικά στο πρακτορείο «Τop Con» και ότι τον είχαν διαβεβαιώσει πως αυτό έπρεπε να γίνει μόνο για τον πρώτο καιρό και ακολούθως θα του έβρισκαν εργασία στο γαλακτοκομείο και θα του άλλαζαν και την άδεια εισόδου και παραμονής του (visa). Έμεινε στο σπίτι του Pavel για το βράδυ ο οποίος του έδωσε και τον αριθμό του τηλεφώνου του. Την επομένη ο Pavel και ο Nadim Gazi τον πήραν στον εργοδότη του στην Πάφο, στο χωριό Αξίνου. Καθ΄ οδόν προς την Πάφο, ο Pavel του φώναζε επειδή το πρακτορείο δεν του είχε στείλει €1.000 τα οποία έπρεπε να πλήρωνε στον εργοδότη του. Ο εργοδότης του ονομαζόταν Φώτης, ο τόπος διαμονής του ήταν ένα μικρό παλαιό υποστατικό, με τρία κρεβάτια και μια μικρή κουζίνα. Ήταν πολύ βρώμικο, δεν υπήρχε τουαλέτα και κάθε φορά που χρειαζόταν τουαλέτα πήγαινε έξω στο χωράφι. Η φάρμα ήταν μεγάλη, είχε περίπου 800 πρόβατα, κατσίκες, αγελάδες και χοίρους. Έπρεπε καθημερινά να παίρνει τα ζώα για βοσκή, να τα ταΐζει και να καθαρίζει τους στάβλους. Ξεκινούσε εργασία στις 06:00 και τελείωνε στις 19:30, με μόνο ένα εικοσάλεπτο διάλειμμα το μεσημέρι. Εργάστηκε εκεί για πέντε μήνες, με μισθό €400, αλλά πληρώθηκε μόνο για τέσσερις μήνες. Ο Pavel τον επισκέφθηκε δύο φορές, ο ίδιος του έκανε παράπονα για τις κακές συνθήκες εργασίας και διαβίωσης αλλά αυτός και τις δύο φορές του έλεγε να έχει υπομονή και ότι θα τον έπαιρνε στο γαλακτοκομείο. Μετά τη δεύτερη φορά που παραπονέθηκε στον Pavel, ο τελευταίος το είπε στο αφεντικό του ο οποίος του φώναζε και λίγες μέρες αργότερα τον χαστούκισε πολύ δυνατά στο κεφάλι επειδή δεν κατάφερε να περάσει ένα σχοινί στο κεφάλι αγελάδας και έτσι ο ίδιος έφυγε από τη φάρμα στις 21.10.
  44. Του δόθηκε έγγραφο αποδέσμευσης από το αφεντικό του, έφυγε από την Πάφο και ήρθε στη Λευκωσία. Παραπονέθηκε τόσο στον Pavel όσο και στο «Top Con» και μάλιστα ο Pavel του θύμωσε γιατί να παραπονεθεί στο πρακτορείο. Αρχικά δεν κατάγγειλε τον Pavel επειδή ήταν παράνομος και δεν ήθελε να επιστρέψει στη χώρα του γιατί η οικογένεια του υπέφερε από τα οικονομικά προβλήματα της. Τελικώς, όταν πληροφορήθηκε ότι άλλο πρόσωπο υπέβαλε καταγγελία εναντίον του Pavel, υπέβαλε και αυτός το παράπονο του επειδή έχει υποστεί μεγάλη ζημιά από τον Pavel, τόσο οικονομική, αφού αναγκάστηκε να πωλήσει τη γη της μητέρας του και να έχει χρέος, όσο και ψυχολογική, επιζητώντας δικαίωση. Ο Gani τους επέστρεψε ποσό €2.
  45. Είπε ότι στηρίχθηκε σε όσα του είχαν παρουσιάσει ο Pavel και ο Gani, προς τον οποίο είχε εμπιστοσύνη λόγω της συγγενικής τους σχέσης. Μάλιστα, ενώ του έλεγε πως θα του άλλαζε εργασία, ξαφνικά ο Pavel πήγε στο Μπαγκλαντές και είπε στον Μ.Κ.2 πως ο Nadim Gazi ήταν υπεύθυνος να του αλλάξει την εργασία του. Ανέφερε επίσης πως γύρω στις 20 μέρες πριν έρθει στην Κύπρο μίλησε με τον Iqram Hossain ο οποίος του είπε ότι εργαζόταν σε γαλακτοκομείο και ότι ήταν εντάξει με την εργασία του, και πως όταν ήρθε Κύπρο και ανακάλυψε ότι αυτός εργαζόταν σε φάρμα, τον ρώτησε γιατί του είπε ψέματα. Ο Iqram Hossain του απάντησε ότι ο Pavel του είπε να μην του αποκαλύψει πού εργαζόταν για να μην τον αποτρέψει από του να έρθει στην Κύπρο και ταυτόχρονα γιατί αν του έλεγε κάτι τέτοιο ο Pavel δεν θα άλλαζε την εργασία του ιδίου (του Iqram Hossain). Αναγνώρισε στο Δικαστήριο τον Κατηγορούμενο 1 ως το πρόσωπο το οποίο ο ίδιος αποκαλεί Pavel. Κατά την αντεξέταση του από τον συνήγορο του Κατηγορουμένου 1, o M.K.2 ουσιαστικά επανέλαβε σταθερά όλα όσα ανέφερε κατά την κυρίως εξέταση του, τόσο για τον λόγο που ήρθε στην Κύπρο, για την οικονομική ζημιά που υπέστη, δίδοντας περισσότερες λεπτομέρειες για το δάνειο από την Τράπεζα, καθώς επίσης και για την εμπιστοσύνη που έδειξε αρχικά στον Gani και κατ΄ επέκταση στον Pavel. Ανέφερε ότι μετά που έφυγε από την εργασία του, το πρακτορείο «Top Con» τον ενημέρωσε πως ο Pavel βρισκόταν στο Μπαγκλαντές και πως αυτός έστειλε τον Nadim Gazi να τον παραλάβει και μεταφέρει στη Λευκωσία και να τον πάρει στο σπίτι όπου διέμενε ο Pavel. Είπε ακόμα πως ο εργοδότης του κρατούσε μια μεγάλη πλαστική σωλήνα και τον ανάγκαζε να εργάζεται πιο γρήγορα. Συμφώνησε πως ο Pavel του πρόσφερε στέγη για λίγες μέρες και πως ακολούθως συντηρείτο είτε από δανεικά είτε από παράνομες εργασίες σε χωράφια. Ο ίδιος ανέμενε τον Pavel να επιστρέψει από το Μπαγκλαντές καθότι ακόμη ήλπιζε πως θα τον βοηθούσε. Τελικά, όταν ήρθε στην Κύπρο, του κράτησε το διαβατήριο για ένα-δύο μήνες και αφού δεν του βρήκε εργασία, του το παρέδωσε αλλά, όπως ο Μ.Κ.2 ανέφερε, ήταν ήδη παράνομος και φοβόταν και κρυβόταν. Επανέλαβε ότι δεν μπορούσε να πάει στην Αστυνομία από φόβο μήπως τον συλλάβουν και τον στείλουν πίσω στο Μπαγκλαντές και μόνο όταν έμαθε από τον Iqram Hossain ότι προέβη σε καταγγελία εναντίον του Pavel στο ΓΚΕΠ, αποφάσισε και ο ίδιος να τον καταγγείλει. Επέμενε ότι ο Pavel συνεργαζόταν με τον Gani και ότι αυτός ετοίμασε όλα τα έγγραφα για να έρθει στην Κύπρο και θα διευθετούσε την εργασία του έναντι της αμοιβής των €11.500, ποσό το οποίο ήταν βέβαιος ότι κατέληξε στα χέρια του Pavel. Πρόσθεσε ότι ο Pavel τον παρέλαβε στο αεροδρόμιο, τον πήρε για ιατρικές εξετάσεις, τον πήρε στον εργοδότη του ο οποίος έδινε σε αυτόν τον μισθό του, αυτός του υποσχέθηκε πως θα του άλλαζε εργασία, αυτός τον μετέφερε στη Λευκωσία και τέλος αυτός του ζήτησε να μην κάνει παράπονο στο πρακτορείο επειδή του ασκούσαν πίεση. Αρνήθηκε τις υποβολές ότι ο Pavel ενδιαφέρθηκε για τον ίδιο και ότι προσπάθησε να τον βοηθήσει μιλώντας με τον εργοδότη του, λέγοντας ότι τον επισκέφτηκε μόνο δύο φορές στον τόπο εργασίας του και ότι η συνομιλία του Pavel με τον εργοδότη του προκάλεσε τον θυμό του εργοδότη του ο οποίος ξέσπασε στον ίδιο, γι΄ αυτό και αναγκάστηκε να φύγει. Επέμενε κατηγορηματικά ότι ο Pavel τον ξεγέλασε πολύ, λέγοντας του ψέματα αναφορικά με την εργασία που θα του έβρισκε και την αμοιβή του, και πως το αρχικό συμβόλαιο εργασίας δεν είχε ιδιαίτερη σημασία, καθώς επίσης και αναφορικά με το γεγονός ότι θα έμενε μόνο για ενάμιση μήνα στη φάρμα μέχρι να του βρουν καλύτερη εργασία. Αρνήθηκε έντονα ότι τον κατάγγειλε με μοναδικό σκοπό να παραμείνει στην Κυπριακή Δημοκρατία και να λαμβάνει εισόδημα και ψηλό μισθό, αναφέροντας ότι η κοροϊδία και η οικονομική ζημιά που υπέστη ήταν πολύ μεγάλη. Ο Μ.Κ.4, Yusuf Ali Khan, είναι ακόμα ένα αναγνωρισμένο από το ΓΚΕΠ θύμα εμπορίας. Είναι παντρεμένος, έχει ένα γιο και στο Μπαγκλαντές ζούσε σε ένα μικρό σπίτι με την οικογένεια του και τους ηλικιωμένους γονείς του τους οποίους συντηρούσε και φρόντιζε. Είχε ένα μικρό κατάστημα στο οποίο επιδιόρθωνε μεταχειρισμένα κινητά τηλέφωνα και αγόραζε και πωλούσε τηλέφωνα. Λάμβανε πολύ χαμηλό εισόδημα. Λόγω της κακής οικονομικής κατάστασης του, σκεφτόταν να πουλήσει το κατάστημα του και να πάει στο εξωτερικό να εργαστεί, για ένα καλύτερο μισθό. Τον Ιούνιο του 2013 γνώρισε στο κατάστημα του τον Pavel και μετά που έγιναν φίλοι και του εκμυστηρεύτηκε την κακή οικονομική του κατάσταση, ο Pavel του είπε ότι μπορεί να τον βοηθήσει να πάει στην Κύπρο να εργαστεί, μέσω του φίλου του Asik τον οποίο ο Μ.Κ.4 γνώριζε από προηγουμένως και όπως ήξερε, ζούσε στην Κύπρο, ήταν παντρεμένος με Eυρωπαία πολίτη και εργαζόταν ως πράκτορας. Είχε μιλήσει μαζί του τηλεφωνικώς και του εξήγησε τη διαδικασία για να αποκτήσει άδεια εργασίας. Του είπε ότι θα εργαζόταν με τετραετές συμβόλαιο εργασίας σε κατάστημα επεξεργασίας τροφίμων, με μηνιαίο μισθό €450, ότι η διαμονή και η διατροφή του θα παρείχετο από τον εργοδότη του, ότι θα εργαζόταν 8 ώρες ημερησίως και ότι θα είχε μια μέρα ανάπαυση. Του είπε ότι για να μπορέσει να του διευθετήσει την εργασία και την άδεια εισόδου, έπρεπε να πληρώσει €8.000, πράγμα το οποίο και έκανε, αφού πώλησε το κατάστημα του και πήρε δάνειο από τοκογλύφους και από συγγενείς του. Ο Pavel συνήθιζε να τον επισκέπτετο στο κατάστημα του για να τον υπενθυμίζει ότι έπρεπε να πληρώσει €8.000 αν επιθυμούσε να ερχόταν στην Κύπρο. Τα χρήματα τα πλήρωσε στον πατέρα του Asik, τον οποίο επισκεπτόταν πάντοτε με τον Pavel, ετοίμασε τα έγγραφα που του ζήτησαν και έφθασε στην Κύπρο τον Σεπτέμβριο του 2013, αφού προηγουμένως είχε εξοφλήσει στον πατέρα του Asik τις €8.
  46. Όταν έφθασε στην Κύπρο, τον παρέλαβε ο Asik ο οποίος τον πήρε για ιατρικές εξετάσεις και στη συνέχεια να διανυκτερεύσει στο σπίτι κάποιου φίλου του. Την επόμενη μέρα τον πήρε στον χώρο εργασίας του, που δεν ήταν σε εταιρεία επεξεργασίας τροφίμων, αλλά σε φάρμα καλλιέργειας λαχανικών στο Νικητάρι, με εργοδότες τον Μιχάλη και την Ευανθία Χριστοφή (Κατηγορούμενους 7 και 8). Εργαζόταν από τις 06:00 μέχρι τις 18:00 καθημερινά, συμπεριλαμβανομένων και των Κυριακών, 12 ώρες τη μέρα, με πολύ μικρό διάλειμμα. Του έδιναν οδηγίες και οι δύο Κατηγορούμενοι, 7 και
  47. Ο Κατηγορούμενος 8 ήταν αλκοολικός και αγενής, θύμωνε και φώναζε όλη την ώρα. Η Κατηγορουμένη 7 του έδινε οδηγίες κρατώντας μια ράβδο στο χέρι για να τον κάνει να φοβάται. Μαζί του στη φάρμα εργαζόταν αρχικά ένας άλλος άντρας από το Μπαγκλαντές, ο Johnny, ο οποίος όμως έφυγε, μετά ένας άλλος άντρας από το Μπαγκλαντές και αργότερα ένας Ινδός. Και ο άλλος άντρας από το Μπαγκλαντές και ο Ινδός έφυγαν από την εργασία και έμεινε μόνος του. Εκεί εργάστηκε μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2014, παραπονέθηκε πολλές φορές στον Asik για τις συνθήκες εργασίας του και την κακή συμπεριφορά των εργοδοτών του, ο οποίος του έλεγε όμως να κάνει υπομονή και ότι θα του άλλαζε εργοδότη. Αντιλήφθηκε ότι ο Asik ήταν αυτός που είχε φέρει και τα άλλα πρόσωπα από το Μπαγκλαντές στη φάρμα των Κατηγορουμένων 7 και
  48. Παρόλο που είχαν συμφωνήσει ότι θα πληρωνόταν €450 τον μήνα, ο πρώτος του μισθός ήταν €181, έναν μήνα του έδωσαν μόνο €88, ενώ τους υπόλοιπους μήνες μεταξύ €300 και €
  49. Του έδιναν να υπογράψει ένα χαρτί σαν απόδειξη στο οποίο καταγράφετο ότι έπαιρνε €425 τον μήνα, κάτι που ήταν εντελώς αναληθές. Έκανε συνέχεια παράπονα στον Κατηγορούμενο 8, ο οποίος του φώναζε και του έλεγε ότι του είχε αποκόψει τα έξοδα ενοικίου και φαγητού. Δεν του έδινε φαγητό, παρά μόνο 5 κιλά ρύζι, ντομάτες και αγγούρια, κάθε δύο βδομάδες για τέσσερα άτομα το οποίο δεν ήταν αρκετό. Μια φορά ζήτησε από τον Κατηγορούμενο 8 φαγητό και αυτός θύμωσε, τον έσπρωξε στο στήθος και ο Μ.Κ.4 έπεσε στο έδαφος. Έτυχε να ήταν άρρωστος με πυρετό και οι εργοδότες του αρνούντο να τον πάρουν στον γιατρό και του φώναζαν να εργάζεται συνέχεια ενώ η Κατηγορουμένη 7 τον απείλησε ότι αν δεν εργαζόταν θα ειδοποιούσε την Αστυνομία και θα επέστρεφε στο Μπαγκλαντές. Τους φοβόταν, ήταν βίαιοι μαζί του και τηλεφωνούσε συνεχώς στον Asik, για να του αλλάξει την εργασία, χωρίς κανένα αποτέλεσμα. Αποτάθηκε και στον Pavel ο οποίος τον παρέπεμψε στον Asik. Ο Μ.Κ.4 αναγνώρισε στο Δικαστήριο τον Κατηγορούμενο 1 ως το πρόσωπο το οποίο αναφέρεται ως Pavel. Ερωτηθείς γιατί πίστευε ότι θα ερχόταν στην Κύπρο και θα εργαζόταν σε εργοστάσιο επεξεργασίας τροφίμων, εφόσον στην άδεια παραμονής και εργασίας που του είχαν στείλει αναφερόταν ότι θα εργαζόταν ως γεωργός, απάντησε ότι σχετικά ρώτησε τον Asik ο οποίος του είπε να κάνει υπομονή και ότι θα του άλλαζε εργασία μετά από λίγο καιρό και ότι έτσι έπρεπε να αναγράφεται στην άδεια εισόδου του για να μπορέσει να έρθει στην Κύπρο. Εξήγησε ότι έφυγε από τη φάρμα με λεωφορείο, διέμενε για δύο μέρες σε ένα παγκάκι στον δρόμο και όταν ρωτήθηκε γιατί υπέγραψε το συμβόλαιο εργοδότησης αφού οι συνθήκες ήταν τόσο άσχημες, είπε ότι δεν μπορούσε να το διαβάσει και ότι φοβόταν τους Κατηγορούμενους 7 και
  50. Αναγνώρισε επίσης το όνομα του στο ημερολόγιο, Τεκμήριο 22, το οποίο ανευρέθηκε στην οικία του Κατηγορουμένου 1, και συγκεκριμένα στη σελίδα με ημερομηνία 22 Ιανουαρίου αναγράφεται ότι «Για τον Yusuf έδωσα 500 ευρώ στον πράκτορα.». Αντεξεταζόμενος από τον συνήγορο του Κατηγορουμένου 1, εξήγησε πώς έφυγε από τη φάρμα και πώς κατέληξε να υποβάλει την καταγγελία αρχικά στην ΚΙΣΑ και μετά στο ΓΚΕΠ και αρνήθηκε ότι ήταν ο Κατηγορούμενος 1 που τον πήρε στην ΚΙΣΑ λέγοντας πως ενώ διέμενε στο παγκάκι κάποιος Hussein τον ενημέρωσε για την ΚΙΣΑ και τον παρέπεμψε να αποταθεί εκεί για βοήθεια. Αρνήθηκε επίσης ότι ακολούθως φιλοξενήθηκε από τον Κατηγορούμενο 1, λέγοντας ότι αρχικώς διέμενε στο Καϊμακλί και μετά στον Ψευδά με ένα Σριλανκέζο. Αντεξεταζόμενος από τους συνηγόρους των Κατηγορουμένων 7 και 8, ανέφερε ότι υπέγραψε το συμβόλαιο στο οποίο αναφέρετο πως θα λάμβανε μισθό €450, πως θα είχε άδεια μια μέρα τη βδομάδα και ετήσια άδεια τον Αύγουστο και τον Δεκέμβριο, μετά από απειλές ότι αν δεν υπέγραφε, θα τον έστελναν πίσω στο Μπαγκλαντές. Ανέφερε ότι πήγε στη Λευκωσία 4-5 φορές με λεωφορείο και έλεγε σε ομοεθνείς του για τα προβλήματα που αντιμετώπιζε οι οποίοι του έλεγαν πως και ο Pavel και ο Asik έφεραν πολλά άτομα στην Κύπρο και τα έβαλαν σε μπελάδες και τον παρότρυναν να προσπαθεί να βρει μια καλύτερη ζωή, αλλά ο ίδιος δεν γνώριζε τους κανονισμούς και τη διαδικασία για την υποβολή καταγγελίας. Δέχθηκε ότι μόλις έφθασε στον χώρο εργασίας γνώρισε μόνο τον Κατηγορούμενο 8, ενώ η Κατηγορουμένη 7 απουσίαζε στην Ελλάδα και επέστρεψε μια βδομάδα αργότερα. Επανέλαβε τα όσα είπε για τη συμπεριφορά των Κατηγορουμένων 7 και 8 απέναντι του, τις φωνές, τον οξύθυμο χαρακτήρα του Κατηγορουμένου 8, τις δύσκολες και πολύωρες συνθήκες εργασίας του και χωρίς διάλειμμα, ότι η εργασία του δεν ήταν μόνο στη φάρμα αλλά και στο σπίτι τους και της κόρης τους, την ανυπαρξία τροφής, τα μειωμένα χρήματα που λάμβανε, την άρνηση τους να τον πάρουν σε γιατρό όταν αρρώστησε και την εξαπάτηση του από τον Κατηγορούμενο 8 να υπογράψει σε απόδειξη ότι του έδινε μισθό €425, ενώ έλαβε πολύ λιγότερα χρήματα. Αρνήθηκε επίμονα ότι ο λόγος που τον πλήρωναν λιγότερα ήταν επειδή αυτός αργούσε να ξυπνήσει ή ζητούσε από τους εργοδότες του να του αγοράσουν επιπρόσθετα πράγματα, προσθέτοντας ότι η Κατηγορουμένη 7 του έλεγε πως απέκοπτε χρήματα επειδή χρειάζονταν €3.000 για την ανανέωση της άδειας παραμονής και εργασίας του. Επέμενε πως η Κατηγορουμένη 7 ήταν παρούσα στα χωράφια ενώ ο Κατηγορούμενος 8 πήγαινε στην αγορά για να πωλήσει τη σοδιά των λαχανικών τους και πως ο ίδιος κρατούσε μόνο το διαβατήριο του το οποίο χρησιμοποιούσε να στέλνει χρήματα στη χώρα του, τονίζοντας ότι ουδέποτε του έδωσαν την άδεια εργασίας και παραμονής του και ότι η Κατηγορουμένη 7 του είπε πως αν αντιμετώπιζε κάποιο πρόβλημα στη Λευκωσία να επικοινωνούσε μαζί της. Αρνήθηκε τις υποβολές ότι η καταγγελία στην ΚΙΣΑ και ακολούθως στο ΓΚΕΠ είναι κατασκευασμένη και ψευδής γιατί ήθελε να παραμείνει στην Κύπρο και να λαμβάνει επίδομα από το κράτος και επέμενε σε όλα όσα έχει αναφέρει στην κατάθεση του και ενώπιον του Δικαστηρίου κατά την κυρίως εξέταση του αναφορικά με τις συνθήκες εργασίας του, την άσχημη συμπεριφορά των εργοδοτών του, την εξαπάτηση του από τους Asik και Pavel, με τον χειρότερο τρόπο και την οικονομική ζημιά που έχει υποστεί από αυτούς. Δέχθηκε ότι η Αστυνομία επισκέφθηκε τον χώρο και αφού οι Αστυνομικοί μίλησαν με την Κατηγορουμένη 7, συνέλαβαν τον Ινδό που εργαζόταν εκεί, και ο ίδιος κλήθηκε από την εργοδότη του να δώσει κατάθεση αλλά δεν εξέφρασε οποιοδήποτε παράπονο σε αυτή την κατάθεση. Δήλωσε πως μετά την καταγγελία στην ΚΙΣΑ τον Σεπτέμβριο του 2014, του είπαν ότι θα προωθούσαν την καταγγελία του στην Αστυνομία και του τηλεφώνησαν από εκεί τον Μάιο του
  51. Ο Μ.Κ.7, Mohammad Nadim Hossain, υιοθέτησε τις τρεις καταθέσεις του προς την Αστυνομία, Έγγραφα 12, 13 και 14 ως μέρος της κυρίως εξέτασης του. Σε αυτές και κατά την προφορική μαρτυρία του, ο Μ.Κ.7 εξήγησε πώς μετά από σχετικές παραστάσεις από τον Pavel, τον οποίο αναγνώρισε στο Δικαστήριο ως τον Κατηγορούμενο 1 με πλήρες όνομα Mesbah Uddin Pavel, αποφάσισε να έρθει στην Κύπρο. Όπως είπε, γνώριζε τον Pavel από το σχολείο και πως αυτός εργαζόταν ως πράκτορας και βοηθούσε πολλούς ανθρώπους από το Μπαγκλαντές να έρθουν στην Κύπρο. Γνώριζε ακόμα πως ο Pavel επέστρεψε στην Κύπρο με διαφορετικό όνομα και διαβατήριο καθότι η Υπηρεσία Αλλοδαπών και Μετανάστευσης της Κύπρου τον είχε στείλει πίσω στο Μπαγκλαντές. Μιλώντας μαζί του, ο Pavel του είπε ότι θα χρειαζόταν το ποσό των €9.000 για να του ετοιμάσει άδεια εισόδου και εισιτήριο για την Κύπρο για να εργαζόταν σε εστιατόριο με μηνιαίο μισθό €700, μια μέρα τη βδομάδα άδεια και δωρεάν στέγαση και διατροφή. Ο Μ.Κ.7 του είπε ότι το ποσό είναι πολύ μεγάλο και ο Pavel τότε του ζήτησε το ποσό των €8.
  52. Το ποσό αυτό ο Μ.Κ.7 κατάφερε να το μαζέψει από την οικογένεια του καθώς επίσης και από δάνειο που έκανε η μητέρα του από συγγενείς τους. Ο Μ.Κ.7 ήταν σε συνεχή επικοινωνία με τον Pavel μέχρι να έρθει στην Κύπρο και τελικά στις 18.8.14 ο Pavel του είπε να πάει στο ταξιδιωτικό γραφείο Top Con και να πάρει το εισιτήριο του για να ταξιδέψει. Η πρώτη άδεια εισόδου κατατέθηκε ως Τεκμήριο
  53. Έτσι και έκανε, όμως ο Pavel τον ειδοποίησε ότι θα του εξέδιδε δεύτερο εισιτήριο και καινούργια άδεια εισόδου, Τεκμήριο 58, πράγμα το οποίο επίσης έγινε αφού ο Μ.Κ.7 είχε πληρώσει στον Pavel το συνολικό ποσό των €8.500 που είχε ζητήσει. Συγκεκριμένα, τον Φεβρουάριο του 2014 πλήρωσε στον Pavel €2.000, τον Ιούλιο του 2014 κατέθεσε μέσω διαδικτύου και της εταιρείας Big Cash ακόμα €2.000 σε λογαριασμό του πατέρα του Pavel και ακολούθως €1.500 σε λογαριασμό του κουνιάδου του Siafik και τελικώς τον Αύγουστο του 2014 κατέθεσε €3.000 σε λογαριασμό τρίτου προσώπου, κατόπιν επιθυμίας του Pavel. Ο Μ.Κ.7 αναγνώρισε στο ημερολόγιο, Τεκμήριο 22, στη σελίδα με ημερομηνία 21 Φεβρουαρίου 2014, το ποσό των €2.000 το οποίο ο ίδιος πλήρωσε, ενώ στη σελίδα με ημερομηνία 5 Φεβρουαρίου 2014 τον αριθμό του διαβατηρίου του, το όνομα Big Cash και το ποσό που πληρώθηκε στον λογαριασμό του πατέρα του Pavel. Τελικά ο Μ.Κ.7 έφθασε στις 26.8.14 στο αεροδρόμιο Λάρνακας όπου τον παρέλαβαν ο Pavel και ο Forhad, τον οποίο αναγνώρισε στο Δικαστήριο ως τον Κατηγορούμενο
  54. Όπως ανέφερε, ο Forhad είναι φίλος του Pavel, συνεργάζονται, φέρνουν μαζί άτομα από το Μπαγκλαντές στην Κύπρο και φτιάχνουν πλαστά έγγραφα και διαβατήρια. Με την άφιξη του στην Κύπρο, ο Pavel του ζήτησε το διαβατήριο του με τη δικαιολογία ότι το χρειαζόταν για να του φτιάξει την άδεια παραμονής του, πράγμα το οποίο ο ίδιος έπραξε λόγω της εμπιστοσύνης που του είχε, με αποτέλεσμα ο Pavel να κατακρατεί το διαβατήριο του μέχρι και σήμερα. Έμεινε στο σπίτι του Pavel για μια βδομάδα και ακολούθως τρεις μέρες στο σπίτι του Forhad. Τον πήραν για ιατρικές εξετάσεις και ακολούθως στο Τμήμα Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης όπου τον έβαλαν να υπογράψει κάτι έγγραφα στα Ελληνικά. Ακολούθως τον πήραν στον εργοδότη του στα Λατσιά σε ένα πλυντήριο αυτοκινήτων όπου κατάλαβε ότι τα όσα του είχε αναφέρει ο Pavel προηγουμένως για να τον δελεάσει να έρθει στην Κύπρο δεν ανταποκρίνονταν στην πραγματικότητα. Διέμενε σε ένα δωμάτιο πάνω από το πλυντήριο αυτοκινήτων, εργαζόταν 12 ώρες τη μέρα και είχε άδεια μια μέρα τη βδομάδα. Ο μισθός του ήταν €300 ενώ ο Pavel του είχε υποσχεθεί ότι θα εργαζόταν σε εστιατόριο με μισθό €700 τον μήνα, κάτι το οποίο τον οδήγησε να αποδεχθεί να έρθει στην Κύπρο, αφού σκέφτηκε ότι αν εργαζόταν για ένα χρόνο θα μπορούσε να ξεπληρώσει το δάνειο των €8.500 και θα μπορούσε να αποταμιεύσει και χρήματα για να βοηθήσει την οικογένεια του. Ήταν η θέση του ότι έκανε διάφορες παραστάσεις στον Pavel για τη φύση της εργασίας του, την κακή κατάσταση και τις συνθήκες που επικρατούσαν σε αντίθεση με τα όσα του είχε υποσχεθεί, και ο Pavel αρχικά του έλεγε να κάνει υπομονή και θα του αλλάξει την άδεια εργασίας του, κάτι που δεν έγινε ποτέ, με αποτέλεσμα ο Μ.Κ.7 να εγκαταλείψει τελικά το πλυντήριο αυτοκινήτων και να διαμένει για περίοδο 4 περίπου μηνών στο σπίτι του Pavel, χωρίς ο ίδιος ο Pavel να είναι συνεχώς εκεί. Ο Μ.Κ.7 ανέμενε από αυτούς να του βρουν μια καλύτερη εργασία, αλλά ουδέποτε ανταποκρίθηκαν. Είχε πρόβλημα με τις καθημερινές του ανάγκες και ειδικά με το φαγητό, γι΄ αυτό και αναγκάστηκε να εργάζεται δεξιά και αριστερά για να μπορεί να ζει. Έβλεπε τον Pavel και τον Forhad να κατασκευάζουν διάφορα έγγραφα στο σπίτι του Pavel και να αλλάζουν τα ονόματα στις άδειες εισόδου με τη χρήση ηλεκτρονικού υπολογιστή. Επίσης ο Pavel είχε στην κατοχή του πολλά διαβατήρια και πολλές κάρτες μνήμης στις οποίες φύλαγε όλα τα πλαστά έγγραφα. Όταν δε ο Μ.Κ.7 πήγαινε κοντά, ο Pavel έσβηνε τον υπολογιστή ενώ κάποιες φορές μιλούσε με τον Forhad και τον Jangir στο τηλέφωνο. Τον Jangir δεν τον γνωρίζει προσωπικά. Μια φορά που ο Μ.Κ.7 είδε τον Pavel να φτιάχνει πλαστά έγγραφα, τον ρώτησε γι΄ αυτά και ο Pavel έδειξε άγνοια και του είπε να μην κάνει ερωτήσεις. Στην πρώτη του κατάθεση, Έγγραφο 12, ημ. 11.5.15, ο Μ.Κ.7 ανέφερε επίσης πως την ίδια μέρα του τηλεφώνησε ο Pavel και του ζήτησε €250 για να του επιστρέψει το διαβατήριο του και να του διευθετήσει να πάει στην Ιταλία μέσω των κατεχομένων. Κατά την αντεξέταση του από τον συνήγορο του Κατηγορουμένου 1 ο Μ.Κ.7 αρνήθηκε ότι ο Pavel τον βοήθησε αφού μετά που έφυγε από το πλυντήριο αυτοκινήτων του παρείχε στέγη για 4 μήνες, λέγοντας ότι δεν τον βοήθησε επειδή δεν του έδωσε την εργασία όπως του είχε υποσχεθεί. Δέχθηκε ότι αρχικά ο Pavel του είπε ότι θα εργαζόταν προσωρινά σε πλυντήριο αυτοκινήτων και μετά σε εστιατόριο και επέμενε ότι πλήρωσε τα προαναφερόμενα ποσά στον Pavel, δεχόμενος ότι πιθανόν να μην αναγράφονται όλα στο ημερολόγιο, Τεκμήριο
  55. Η αντεξέταση του από τον συνήγορο του Κατηγορουμένου 2 αφορούσε το γεγονός ότι στις άδειες εισόδου τις οποίες είχε καταθέσει αναγραφόταν ότι η εργασία που θα έκανε ήταν οικιακός βοηθός, «domestic worker», και ρωτήθηκε γιατί δεν αντέδρασε άμεσα όταν πληροφορήθηκε τη φύση της εργασίας του από τότε που ήταν ακόμα στο Μπαγκλαντές. Αυτός απάντησε ότι συζήτησε το θέμα με τον Pavel ο οποίος τον καθησύχαζε και του έλεγε ότι αυτό θα άλλαζε μετά από ένα-δύο μήνες που θα εργαζόταν στην Κύπρο. Αντεξετάστηκε επίσης σε σχέση με την εμπλοκή και τη σχέση του με τον Κατηγορούμενο 2, για να αναφέρει ότι ο ίδιος δεν έδωσε ποτέ χρήματα στον Κατηγορούμενο 2, το παράπονο που έχει από αυτόν είναι ότι ζήτησε τόσο από τον ίδιο όσο και από τον Pavel να τον βοηθήσουν, αλλά δεν το έπραξαν. Επέμενε ότι τον έχει δει μαζί με τον Pavel να κατασκευάζουν διάφορα έγγραφα, ότι είδε πολλά διαβατήρια στο σπίτι του και πολλά άτομα να πηγαίνουν στο σπίτι του και ήταν βέβαιος ότι αυτά τα έγγραφα ήταν παράνομα. Αρνήθηκε τις υποβολές ότι όλα όσα λέει είναι ψέματα και προϊόν εκ των υστέρων σκέψεων του, όπως και η καταγγελία του στο ΓΚΕΠ, με στόχο να παραμείνει στην Κύπρο νόμιμα. Δεν δίστασε να αναγνωρίσει ότι, λόγω της καταγγελίας που έχει κάνει, βρίσκεται στην Κύπρο με άδεια παραμονής και άδεια εργασίας και εργάζεται με καλό εισόδημα, όμως απέρριψε ότι είναι γι΄ αυτό που προέβη στην καταγγελία, επαναλαμβάνοντας ότι είχε στηριχθεί στα όσα του είχε αναφέρει ο Pavel για να έρθει στην Κύπρο, ότι υπέστη ζημιά αρκετών χρημάτων για να μπορέσει να έρθει και ότι έχει παράπονο για την συμπεριφορά και των δύο που δεν τον βοήθησαν. O Μ.Κ.8, Mohammad Iqram Hossain, υιοθέτησε την κατάθεση του προς την Αστυνομία, Έγγραφο
  56. Σε αυτή ανέφερε ότι κατάγεται από πενταμελή οικογένεια με μεγάλη οικονομική ανάγκη γι΄ αυτό και αναγκάστηκε να διακόψει τις σπουδές του. Είπε ότι γνώριζε τον Mesbah Uddin Pavel από το σχολείο, τον οποίο αναγνώρισε ως τον Κατηγορούμενο 1, και ότι αυτός παινευόταν πως μπορούσε να κανονίσει τα έγγραφα ανθρώπων να εργαστούν στην Κύπρο. Στο χωριό του έλεγαν πως ο Pavel σπούδαζε στην Κύπρο και πως στις διακοπές του Καλοκαιριού πήγαινε στο Μπαγκλαντές και εργαζόταν στο γραφείο εξευρέσεως εργασίας «Top Con», ενώ όταν αυτός βρισκόταν στην Κύπρο έβρισκε άτομα που επιθυμούσαν να εργαστούν στην Κύπρο και χρησιμοποιούσε το γραφείο ως μέσο επικοινωνίας. Επίσης ήξερε ότι ο Pavel συνεργάζεται με διάφορα άτομα στο Μπαγκλαντές για να εντοπίζουν πρόσωπα που ενδιαφέρονται να ταξιδέψουν στην Κύπρο για σκοπούς εργασίας. Έτσι, αφού έμαθε για το γραφείο μέσω του μακρινού συγγενή του Gani, τον Μάρτιο του 2013 ο ίδιος πήγε στο εν λόγω γραφείο και συναντήθηκε με τον ιδιοκτήτη του Βabul, ο οποίος του είπε ότι αν ήθελε να πάει στην Κύπρο για εργασία έπρεπε να πληρώσει €12.
  57. Ο ίδιος του είπε ότι δεν διαθέτει τέτοιο ποσό χρημάτων και ο Babul του είπε να πληρώσει €11.000 τελικά. Του είπε ότι θα τον βοηθούσε να εκδώσει τα απαραίτητα έγγραφα για να εκδοθεί η άδεια παραμονής και εργασίας του και έτσι ο Μ.Κ.8 του έδωσε φωτοαντίγραφο του διαβατηρίου του. Ο Babul του είπε να επικοινωνήσει με τον Pavel για να λάβει πληροφορίες για διαθέσιμες εργασίες στην Κύπρο. Έτσι ο Μ.Κ.8 τηλεφώνησε στον Pavel ο οποίος τον διαβεβαίωσε ότι συνεργάζεται με το γραφείο Top Con και ότι μπορούσε να τον βοηθήσει να πάει στην Κύπρο. Ο Pavel του είπε ότι αρχικά θα έπρεπε να εργαστεί σε μια φάρμα για 3 μήνες αλλά ότι μετά θα τον κανόνιζε να εργαστεί σε πρατήριο βενζίνης ή εργοστάσιο κατασκευής πλαστικών ή γαλακτοκομείο με μηνιαίο μισθό €1.000 για εργασία, 6 μέρες τη βδομάδα και επιπλέον πληρωμή αν εργαζόταν επιπρόσθετες ώρες. Ανέφερε στον Pavel ότι δυσκολευόταν να μαζέψει το ποσό των €11.000 και ότι θα έπρεπε να πουλήσει γη που ανήκε στην οικογένεια του, αλλά ο Pavel του είπε ότι δεν μπορούσε να του κάνει έκπτωση γιατί αυτό είναι το ποσό που απαιτείται. Έτσι πώλησε τη γη του πατέρα του, σχετικό είναι το Τεκμήριο 59, και πλήρωσε το ποσό των €11.000 στον Βabul σε 4 δόσεις στο γραφείο του στο «Top Con» αφού τηλεφωνούσε στον Pavel και τον ενημέρωνε για την πληρωμή. Αναγνώρισε στο ημερολόγιο, Τεκμήριο 22, στη σελίδα με ημερομηνία 12 Ιανουαρίου 2014 το όνομα του και του θείου του, επειδή και αυτός ήθελε να εργαστεί στην Κύπρο, και δίπλα από το όνομα του θείου του καταγράφεται ότι πληρώθηκε ποσό €5.100 και τις λέξεις «paid» και «closed», ενώ στις σελίδες με ημερομηνία 7 και 14 Φεβρουαρίου αναγράφεται και πάλι το όνομα του. Τον Μάιο του 2013 ο Μ.Κ.8 πλήρωσε την τελευταία δόση και του δόθηκε η προσωρινή άδεια παραμονής και το εισιτήριο του για την Κύπρο όπου και ταξίδεψε στις 15.5.13 και έφθασε στην Κύπρο την επομένη. Στο αεροδρόμιο ήταν ο Pavel με τον Nadim (πρόκειται για τον Μ.Κ.9, Nadim Gazi). Του είπαν ότι αρχικά θα εργαζόταν σε φάρμα με κατσίκες για 3 μήνες και ακολούθως θα πήγαινε σε γαλακτοκομείο. Του ανέφεραν ότι ένας Κύπριος με το όνομα Κώστας θα ερχόταν να τον παραλάβει και θα τον έπαιρνε στη φάρμα όπου θα εργαζόταν. Όντως ήρθε ο Κώστας, τον πήρε στην Περιστερώνα και του γνώρισε τον εργοδότη του Πέτρο Σιαπανή ο οποίος είχε φάρμα ζώων και κρεοπωλείο στην Περιστερώνα. Ο Πέτρος δεν μιλούσε Αγγλικά, κάλεσε τον αδελφό του Πανίκκο που μιλούσε λίγα και τον οδήγησε στη φάρμα στην οποία εργαζόταν ακόμα ένας Ινδός. Η φάρμα ήταν μεγάλη, είχε περίπου 5000 κατσίκες και πρόβαρα. Καθήκοντα του ήταν το άρμεγμα και το τάισμα των ζώων και το καθάρισμα των στάβλων. Άρχιζε την εργασία του στις 6 το πρωί και δούλευε μέχρι αργά το απόγευμα με μια ώρα διάλειμμα το μεσημέρι. Δεν είχε ελεύθερη μέρα, έμενε σε ένα βοηθητικό σπιτάκι το οποίο είχε τουαλέτα, μπάνιο, κουζίνα και κρεβάτι, όλα σε έναν ενιαίο χώρο χωρίς διαχωριστικά. Οι συνθήκες υγιεινής ήταν άσχημες, έμπαιναν έντομα, ποντίκια και νυφίτσες στο δωμάτιο. Η τουαλέτα, το μπάνιο και ο νεροχύτης δεν ήταν ενεργοποιημένα και κάθε φορά που χρησιμοποιούσε την τουαλέτα έπρεπε να πηγαίνει έξω να φέρνει νερό με τον κουβά για να την καθαρίζει. Δεν υπήρχε θέρμανση και τον χειμώνα κρύωνε πολύ. Το αφεντικό του ποτέ δεν του έδινε φαγητό, αγόραζε μόνος του το φαγητό του από τον μισθό του που ήταν €
  58. Εργάστηκε στη φάρμα για 9 μήνες μαζί με άλλους έξι αλλοδαπούς. Ο Pavel τον επισκέφθηκε στη φάρμα δύο φορές. Συνεχώς παραπονιόταν στον Pavel για τις συνθήκες που επικρατούσαν, καθώς επίσης και για το γεγονός ότι οι υποσχέσεις που του είχε δώσει ήταν πολύ διαφορετικές. Ο Pavel του έλεγε να ηρεμήσει και ότι θα έπρεπε να κάνει περισσότερη υπομονή γιατί είχε αλλάξει το σύστημα στο Τμήμα Μετανάστευσης και έπρεπε να εργαστεί στη φάρμα περισσότερο καιρό, ήτοι για ακόμα τρεις μήνες, μέχρι να μπορέσει να του βρει άλλη εργασία. Πριν κλείσουν οι έξι μήνες, ο Pavel τηλεφώνησε στον Μ.Κ.8 και του είπε ότι πήγαινε στο Μπαγκλαντές και ότι θα τον βοηθούσε ο Nadim. Μετά τους έξι μήνες ο Μ.Κ.8 τηλεφώνησε στον Nadim ο οποίος του είπε ότι δεν έχει καμία σχέση με αυτό το ζήτημα και ότι αυτός απλώς εξυπηρετούσε τον Pavel με κούρσες έναντι μικρής αμοιβής. Μετά από κάποια φάση, ο Pavel έκλεισε το τηλέφωνο του και ο Μ.Κ.8 δεν μπορούσε να επικοινωνήσει καθόλου μαζί του. Τον Ιανουάριο του 2014 ο Μ.Κ.8 τηλεφώνησε στον Βabul και στους γονείς του και τους είπε για την άσχημη του κατάσταση και ότι δεν μπορούσε να συνεχίσει έτσι. Οι γονείς του προσπάθησαν να μιλήσουν με τον Βabul και τον Pavel και να ζητήσουν πίσω τα χρήματα τους και μετά από μεγάλη πίεση ο Babul επέστρεψε στους γονείς του το ποσό των €2.
  59. Είναι η θέση του ότι ο Pavel τον ξεγέλασε και πέραν από όλες τις άλλες συνέπειες γι΄ αυτόν, είχαν μεγάλο οικονομικό κόστος τόσο ο ίδιος, όσο και οι γονείς του και έτσι έχει παράπονο από αυτόν, γι΄ αυτό και προέβη σε αυτή την καταγγελία εναντίον του. Ο Μ.Κ.8 απέδωσε δύο αναφορές στην κατάθεση του σε ημερομηνίες σε προφανώς λανθασμένη μνήμη του καθότι είχαν ήδη περάσει δύο έτη από τα γεγονότα. Συγκεκριμένα στην κατάθεση του ανέφερε ότι επισκέφθηκε για πρώτη φορά το «Top Con» τον Μάρτιο του 2013 ενώ φαίνεται πως εξασφάλισε κάποια έγγραφα τον Δεκέμβριο του 2012 και πιστοποιήθηκαν από την Πρεσβεία της Κύπρου στο Μπαγκλαντές τον Φεβρουάριο του 2013 και στην κατάθεση του ανέφερε ότι πώλησαν τη γη του πατέρα του τον Απρίλιο του 2013 ενώ το Τεκμήριο 59 φέρει ημερομηνία 20.2.
  60. Κατά την αντεξέταση του από τον συνήγορο του Κατηγορουμένου 1, ο Μ.Κ.8 επανέλαβε όλα όσα ανέφερε στην κυρίως εξέταση του αναφορικά με τη σχέση του Pavel με το γραφείο «Top Con» και τον Babul, επιμένοντας ότι ο Pavel του έδωσε οδηγίες να στέλνει τα χρήματα στο Top Con. Αρνήθηκε ότι γνώριζε εξ αρχής ότι θα εργαζόταν σε φάρμα αφού αυτό έγραφε και η άδεια εισόδου του και επανέλαβε τα όσα ο Pavel είχε αναφέρει στον ίδιο, ότι δηλαδή θα εργαζόταν εκεί μόνο για 3 μήνες και ακολούθως θα του έβρισκαν καλύτερη εργασία. Του υπεβλήθη επίσης ότι μετά τη λήξη της άδειας παραμονής του, τον Ιούλιο του 2013 πήγε στο Τμήμα Αλλοδαπών και Μετανάστευσης και υπέγραψε, αφού είχε αιτηθεί ανανέωση της άδειας του, νέο συμβόλαιο εργασίας στο οποίο ο Pavel δεν είχε καμία ανάμειξη και ο Μ.Κ.8 απάντησε ότι όταν είχε λήξει η προσωρινή άδεια παραμονής του, τηλεφώνησε στον Pavel ο οποίος του είπε ότι ο εργοδότης του θα τον έπαιρνε στο Τμήμα για να ανανεωθεί η άδεια παραμονής του. Πήγε στο Τμήμα Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης με τον Κώστα που ήταν το πρόσωπο που τον παρέλαβε από το αεροδρόμιο και τον πήρε στη φάρμα μόλις πρωτοήρθε Κύπρο, ο οποίος και του είπε να υπογράψει τα έγγραφα τα οποία ήταν στα Ελληνικά και δεν ήξερε τι υπέγραφε. Του υπεβλήθη επίσης πως από την ημερομηνία που έφυγε από τον εργοδότη του, μέχρι την ημερομηνία που έκανε οποιαδήποτε διαβήματα για να νομιμοποιήσει την παρουσία του στην Κύπρο, είχε μεσολαβήσει πολύς χρόνος και πως η καταγγελία του εναντίον του Pavel καταδεικνύει ότι όλα ήταν εκ των υστέρων σκέψεις του για να νομιμοποιήσει την παραμονή του στην Κύπρο. Ανέφερε ότι αρχικά, μόλις έφυγε από τον εργοδότη του ήξερε ότι ήταν παράνομος εφόσον του το είχε πει ο εργοδότης του, και γι΄ αυτό τον λόγο υπέβαλε αίτηση για πολιτικό άσυλο η οποία απορρίφθηκε. Δεν καταχώρισε έφεση καθότι εν τω μεταξύ πήγε στην Αστυνομία και προέβη στην καταγγελία. Ο λόγος που καθυστέρησε να υποβάλει την καταγγελία ήταν ο φόβος του επειδή ήταν παράνομος και αν απελαύνετο στη χώρα του δεν θα μπορούσε να ξεπληρώσει τα χρέη του και να ενισχύσει οικονομικά την οικογένεια του, και διευκρίνισε επίσης ότι μόνο μετά που οι άλλοι ομοεθνείς του καθησύχασαν τους φόβος του ότι αν υπέβαλλε το παράπονο του δεν θα τον τιμωρούσαν που ήταν παράνομος, μπόρεσε να ξεπεράσει τον φόβο που είχε και να πάει να τον καταγγείλει. Ο Μ.Κ.10 είναι ο Mohammad Palus, ο οποίος ανέφερε ότι ήρθε στην Κύπρο μετά από συνεννόηση του με τον Rashedul Islam και εργοδοτήθηκε στη φάρμα του Κατηγορουμένου 6 στην Πάφο. Εξήγησε πώς επικοινώνησε με τον Rashedul για να έρθει στην Κύπρο για εργασία επειδή γνώριζε ότι ο Rashedul ο οποίος ήταν φοιτητής στην Κύπρο, τα Καλοκαίρια που επισκεπτόταν το Μπαγκλαντές πρόσφερε εργασία στην Κύπρο. Αρχικά ο Rashedul του ζήτησε το ποσό των €2.000 και ακολούθως άλλες €6.000 για να του κανονίσει τα έγγραφα του και να τον φέρει στην Κύπρο. Αφού του πλήρωσε όλο το ποσό, ο Rashedul του είπε ότι του είχε διευθετήσει την άδεια εισόδου και το αεροπορικό του εισιτήριο και μετέβη σε ένα internet cafe όπου εκτύπωσε και τα δύο από ένα ηλεκτρονικό ταχυδρομείο που του έδωσε ο Rashedul. Έφθασε στην Κύπρο στις 14.6.14, τον παρέλαβε ο Rashedul, τον πήρε στο σπίτι του στη Λευκωσία όπου έμεινε εκεί για το βράδυ και το επόμενο πρωί τον πήρε στην Πάφο για να γνωρίσει τον εργοδότη του. Στην Πάφο συναντήθηκαν με μια γυναίκα η οποία, όπως του είπε ο Rashedul, είναι η σύζυγος του εργοδότη του. Αυτή τον μετέφερε στο χωριό Κανναβιού και τον σύστησε στον σύζυγο της και εργοδότη του, τον Δημήτρη, τον οποίο αναγνώρισε ως τον Κατηγορούμενο
  61. Ο Μ.Κ.10 είχε μαζί του το ποσό των €70, ένα κινητό τηλέφωνο και ένα αριθμό Κυπριακού τηλεφώνου που του είχε δώσει ο Rashedul για να επικοινωνεί μαζί του αν ήταν αναγκαίο. Ο Κατηγορούμενος 6 τον πήρε στο υποστατικό όπου θα διέμενε, στο οποίο διέμενε επίσης ένας Άραβας, ο Mohammad Alal, ο οποίος επίσης εργαζόταν στον Κατηγορούμενο
  62. Το κτίριο ήταν λερωμένο, το δωμάτιο που θα έμενε ήταν δίπλα από ένα κλουβί με περιστέρια και τα χώριζε ένα σιδερένιο δίκτυ. Η τουαλέτα ήταν πολύ βρώμικη, ο ίδιος κοιμόταν στο πάτωμα της κουζίνας χωρίς κρεβάτι για περίπου ένα μήνα. Από την πρώτη φορά που είδε τον εργοδότη του αυτός ήταν επιθετικός μαζί του και τον φοβήθηκε. Μετά από ένα μήνα ο εργοδότης του έφερε ένα κρεβάτι το οποίο πήρε ο Άραβας και έδωσε στον ίδιο το παλιό κρεβάτι στο οποίο μέχρι τότε κοιμόταν ο ίδιος, και ένα ψυγείο. Την πρώτη μέρα που ήταν εκεί ο Άραβας τον ξύπνησε στις 6 το πρωί και εκείνος επέστρεψε στο δωμάτιο του. Ο Μ.Κ.10 βγήκε έξω από το σπίτι και συνάντησε τη σύζυγο του εργοδότη του η οποία του έδειξε πώς να καθαρίζει τον κήπο με τις μηλιές που ήταν δίπλα από το σπίτι. Μετά από δύο ώρες αυτή πήρε τον ίδιο και τον Άραβα με το αυτοκίνητο στη φάρμα όπου έπρεπε να ταΐσει και να καθαρίσει τις κατσίκες, ενώ ο Άραβας τον επέβλεπε. Ο Άραβας δεν έκανε καμία εργασία, τον πίεζε να κάνει όλες τις εργασίες, συνεχώς φώναζε στον ίδιο και είχε πολύ καλή σχέση με τον Κατηγορούμενο
  63. Είχε τηλεόραση στο δωμάτιο του και έπαιρνε όλο το φαγητό που τους έδινε η σύζυγος του εργοδότη του, κρατούσε για τον εαυτό του ό,τι ήθελε και έδινε στον Μ.Κ.10 μόνο ρύζι και πατάτες. Ο Μ.Κ.10 έμενε στη φάρμα μέχρι αργά το βράδυ, εργαζόταν καθημερινά μέχρι τις 20:00‑20:30 ακόμα και τις Κυριακές, ενώ ο Άραβας πάντα κρατούσε για τον εαυτό του τυχόν ψάρι ή κρέας που του έδινε η σύζυγος του Κατηγορουμένου 6 και στον ίδιο έδινε πάντα τις πατάτες και το ρύζι. Μεταξύ Ιουνίου και Σεπτεμβρίου του 2014 αυτή ήταν η καθημερινότητα του. Δεν είχε ούτε μια μέρα έξοδο, και όταν πέρασε ο πρώτος μήνας δεν είχε πληρωθεί. Ο ίδιος τηλεφώνησε στον Rashedul και του υπέβαλε τα παράπονα του και ο Rashedul του έλεγε να κάνει υπομονή. Αργότερα ο Rashedul του είπε ότι εκείνος βρισκόταν υπό σύλληψη και ότι θα απευλάνετο και τότε ο Μ.Κ.10 ζήτησε από τον εργοδότη του να τον πληρώσει και αυτός απλώς του φώναζε «ok, εντάξει» αλλά δεν το έπραξε. Η σύζυγος του εργοδότη του ήταν ευγενική μαζί του αλλά ο εργοδότης του συμπεριφερόταν ιδιαίτερα άσχημα, τον έβριζε, τον κτυπούσε το πρωί και ουδέποτε του έδωσε την άδεια εισόδου του ή συμβόλαιο εργασίας. Ειδικότερα, σε τρεις περιπτώσεις τον κλώτσησε στα γόνατα για να ξυπνήσει. Όταν του ζητούσε την άδεια εισόδου του, αυτός του απαντούσε «no visa». Αναγνώρισε από τη δέσμη φωτογραφιών, Τεκμήριο 56, τον χώρο όπου διέμενε, εξηγώντας τι απεικονίζει κάθε φωτογραφία. Ήταν η θέση του ότι εργάστηκε στον Κατηγορούμενο 6 χωρίς ποτέ να πληρωθεί και ότι μια φορά του ζήτησε να του αγοράσει κάρτα τηλεφώνου και ο Κατηγορούμενος 6 του έφερε μόνο ένα πακέτο τσιγάρα, και το μόνο που γενικά ο Κατηγορούμενος 6 του έδωσε ήταν τρία πακέτα τσιγάρα και δεν τον άφηνε ούτε καν να πάει στο καφενείο του χωριού. Όταν πλέον κατάλαβε πως ο Rashedul δεν θα μπορούσε να τον βοηθήσει, τηλεφώνησε στον φίλο του Pintu ο οποίος του είπε να φύγει από εκεί. Ο Μ.Κ.10 έφυγε με λεωφορείο, πήγε στην πλατεία Σολωμού όπου τον συνάντησε ο Nadim Gazi, φίλος του Pintu, και τον πήρε στην Κοφίνου και ακολούθως στην ΚΙΣΑ για να υποβάλει το παράπονο του. Ο ίδιος έλεγε την ιστορία στον Nadim Gazi και αυτός μετάφραζε στα Αγγλικά στην κοπέλα της ΚΙΣΑ η οποία κατέγραφε σε μια επιστολή. Είπε ότι κάποιες αναφορές στην εν λόγω επιστολή δεν ανταποκρίνονται στην αλήθεια, όπως ότι ο Rashedul έλαβε μόνο €4.500 ή ότι ο ίδιος τον έπαιρνε τηλέφωνο και δεν απαντούσε, και αυτό ίσως να οφείλεται στη μετάφραση. Επίσης στην επιστολή αναφέρεται ότι ο Rashedul θα έδινε στον εργοδότη του Μ.Κ.10 κάποιο μερίδιο από το ποσό που του πλήρωσε ο Μ.Κ.10, όμως ο Μ.Κ.10 διευκρίνισε πως αυτό του το είχε πει ο Rashedul και πως ο ίδιος δεν γνωρίζει κατά πόσο είναι αλήθεια ή όχι. Αντεξεταζόμενος από τον συνήγορο του Κατηγορουμένου 6, του υπεβλήθη ότι γνώριζε εξ αρχής πού θα εργαζόταν, ποιος ήταν ο μισθός του και του υπεδείχθη από τον διοικητικό Φάκελο, Τεκμήριο 6, το συμβόλαιο εργασίας του για να αναφέρει ο μάρτυρας πως ουδέποτε το έχει δει. Του υπεβλήθη ότι αν τον παραπλάνησε και ξεγέλασε κάποιος, αυτός ήταν ο Rashedul και όχι ο Κατηγορούμενος 6 και ότι το συμβούλιο του προνοούσε ότι θα έπρεπε ο εργοδότης του να κατακρατεί χρήματα για τον μισθό του και τη διαμονή του. Του υπεβλήθη επίσης ότι ο μισθός που θα έπαιρνε τελικά για τη φάρμα μετά τις αποκοπές δεν ήταν πολύ μεγαλύτερος από αυτόν που έπαιρνε στη χώρα του, και συνεπώς ο λόγος που ήρθε στην Κύπρο δεν ήταν για να εργαστεί όπως ανέφερε, αλλά για να πει όλα αυτά τα ψέματα, να υποβάλει παράπονα και να εξασφαλίσει νόμιμη παραμονή στην Κύπρο με εισόδημα. Ο Μ.Κ.10 αρνήθηκε όλες αυτές τις υποβολές, επιμένοντας ότι όσα έχει πει είναι η αλήθεια και ότι ο Rashedul του είχε αναφέρει άλλη εργασία και άλλο ποσό μηνιαίων απολαβών, ενώ ο Κατηγορούμενος 6 δεν τον πλήρωσε ποτέ. Επέμενε σταθερά στα όσα είχε αναφέρει για τις άθλιες συνθήκες διαβίωσης του, την συμπεριφορά του Άραβα προς τον ίδιο, την συμπεριφορά του Κατηγορουμένου 6 προς αυτόν, τον ψυχολογικό εκφοβισμό, τις ύβρεις, τις απειλές και τα κτυπήματα, τις πολλές ώρες εργασίας του και το πολύ φτωχικό φαγητό που του έδιναν, αρνούμενος όλες τις περί αντιθέτου υποβολές του συνηγόρου του Κατηγορουμένου
  64. Έδωσε πολλές λεπτομέρειες για τις ανθυγιεινές συνθήκες που επικρατούσαν στον χώρο όπου διέμενε, την ύπαρξη των περιστεριών αλλά και την τουαλέτα που δεν ήταν σε λειτουργία. Είπε χαρακτηριστικά ότι έφερνε νερό σε ένα μεταλλικό κουβά για τη λεκάνη της τουαλέτας ενώ δεν υπήρχε καθαριστικό γι΄ αυτή. Επέμενε ότι ο εργοδότης του έφερε ψυγείο και κρεβάτι μετά από ένα μήνα από την ημερομηνία που έφθασε στη φάρμα, καθώς επίσης και για την άσχημη συμπεριφορά του προς αυτόν και ειδικά ότι τον κλωτσούσε κάθε πρωί όταν κοιμόταν στο πάτωμα και του φώναζε να πάει στην εργασία του. Συγκεκριμένα δήλωσε πως ούτε σκύλοι δεν μπορούσαν να διαμένουν σε τέτοιες συνθήκες και πως δεν του συμπεριφέρονταν σαν άνθρωπο. Ανέφερε περαιτέρω πως και η ίδια η σύζυγος του φοβόταν τον Κατηγορούμενο 6 και πως αναγκάστηκε να μείνει για 3 μήνες εκεί γιατί δεν γνώριζε κανένα άλλον και είχε ελπίδες ότι ο Rashedul θα τον βοηθούσε. Εξήγησε πώς έφυγε τελικά από τη φάρμα, και πως εξασφάλισε το τηλέφωνο του Pintu από τον αδελφό του στο Μπαγκλαντές. Επέμενε ότι ο Κατηγορούμενος 6 ουδέποτε τον πλήρωσε και ότι χρειάστηκε να αγοράσει εισιτήριο λεωφορείου για να βρεθεί στη Λευκωσία, το οποίο αγόρασε με τα €70 που είχε φέρει μαζί του από το Μπαγκλαντές. Εξήγησε επίσης το πώς συνάντησε τον Nadim Gazi και πώς ο τελευταίος τον πήρε στο σπίτι του Pintu και ακολούθως στην ΚΙΣΑ για το παράπονο του. Του υπεβλήθη επίσης ότι είχε ψυχολογικά προβλήματα, ότι ήταν ανίκανος για εργασία και ότι είχε φέρει μαζί του ψυχοφάρμακα από το Μπαγκλαντές, θέσεις τις οποίες επίσης αρνήθηκε έντονα. Ρωτήθηκε τέλος για την εργασία του τώρα στην Κύπρο, αναφέροντας ότι είχε αρχίσει να εργάζεται πριν ένα μήνα στην εταιρεία S.F. Netware που είναι φρουταρία και ακόμα είναι μαθητευόμενος. Ανέφερε το όνομα του Κύπριου ιδιοκτήτη αυτής, λέγοντας πως ο Μ.Κ.19 βρισκόταν δίπλα από τη φρουταρία σε ένα ξεχωριστό κατάστημα, internet cafe, και δεν γνωρίζει κατά πόσο και τα δύο ανήκουν στον ίδιο ιδιοκτήτη. Τέλος, διευκρίνισε πως ο Rashedul του είχε πει πως θα έπρεπε να πληρώσει €4.500 στον εργοδότη του, εξ ου και η σχετική αναφορά στην επιστολή, επαναλαμβάνοντας και εξηγώντας γιατί αυτή περιέχει κάποιες ανακρίβειες. Ο Μ.Κ.20, Uddin Mohammad Josim, ανέφερε ότι ήρθε στην Κύπρο το 2013 για να εργοδοτηθεί πληρώνοντας €8.000, από χρήματα που ήταν αποταμιεύσεις της οικογένειας του. Όταν ήρθε στην Κύπρο τον παρέλαβαν στο αεροδρόμιο Λάρνακας ο Joshim και ο Forhad, τον μετέφεραν στη Λευκωσία και την επόμενη μέρα ο Forhad τον πήρε στη Λεμεσό σε κάποιον Βασίλη, ο οποίος τον πήρε στην εταιρεία Κουρούσιης για να υπογράψει συμβόλαιο για την εργασία του. Όταν ήρθε στην Κύπρο έφερε ένα κινητό τηλέφωνο από το Μπαγκλαντές για να το δώσει στον Forhad. Ο Joshim του είχε αναφέρει, όταν ήρθε στην Κύπρο, ότι ο Forhad του είχε διευθετήσει την άδεια εισόδου. Εργάζεται στην εταιρεία Κουρούσιη και αμείβεται με €1.000 τον μήνα. Είναι ευχαριστημένος με τον εργοδότη του και γενικά με τις συνθήκες εργασίας, διαμονής και διαβίωσης του. Διευκρίνισε ότι τον Forhad δεν τον γνώριζε προηγουμένως, ήξερε μόνο τον Joshim, ούτε και ήξερε ότι ο Forhad θα ερχόταν στο αεροδρόμιο να τον παραλάβει. Κατά τη διαδρομή από το αεροδρόμιο στη Λευκωσία, ο Joshim και ο ίδιος κάθονταν πίσω στο αυτοκίνητο, το οποίο οδηγούσε ο Forhad που ήταν ένα ασημένιο με τέσσερις πόρτες. Δεν ήταν σίγουρος ποιου ήταν το σπίτι που διέμεινε για ένα βράδυ στη Λευκωσία πριν να τον πάρουν ο Forhad με τον Joshim στον Βασίλη στη Λεμεσό. Αντεξετάστηκε μόνο από τον συνήγορο του Κατηγορουμένου 2 και ανέφερε ότι το τηλέφωνο του το έδωσε ένας ξάδελφος του Forhad από το Μπαγκλαντές για να το φέρει στον Forhad και ότι το είχε αφήσει σε ένα κρεβάτι στο σπίτι τους όταν ήταν όλοι εκεί αλλά γνωρίζει πως αυτός το πήρε. Αξιολογώντας τον καθένα εκ των προαναφερομένων μαρτύρων, όλοι οι πιο πάνω αλλοδαποί-παραπονούμενοι στην παρούσα υπόθεση έχουν κάνει εξαιρετική εντύπωση στο Δικαστήριο. Παρουσιάστηκαν με απλότητα και ταπεινότητα πλήρως σεβόμενοι τους όρκους τους και ανέφεραν στο Δικαστήριο με την παραμικρή λεπτομέρεια πώς ο καθένας από αυτούς κατέληξε να έρθει στην Κύπρο για να εργαστεί, κάποιοι δε εξ αυτών ήταν σε θέση να προσκομίσουν και έγγραφα προς επιβεβαίωση των ισχυρισμών τους. Ήταν εμφανές από την όλη στάση και συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρος καθόλη τη διάρκεια της μαρτυρίας τους πως αυτοί ήταν συγκρατημένοι, μάλλον φοβισμένοι και μαζεμένοι, παρά το ότι τόσο το καθεστώς παραμονής τους, όσο και οι συνθήκες διαμονής τους στη Δημοκρατία, μετά τις καταγγελίες τους και την αναγνώριση τους ως θύματα εμπορίας από το ΓΚΕΠ, έχουν σαφέστατα σταθεροποιηθεί και βελτιωθεί και δεν υπήρχε πιθανότητα απέλασης ή άλλης εκμετάλλευσης τους. Δεν διακρίναμε οποιαδήποτε τάση τους για υπερβολή στην εξιστόρηση των γεγονότων, αντιθέτως αυτοί αναφέρθηκαν στα γεγονότα με χρονική σειρά και λεπτομέρεια με τρόπο που καταδείκνυε πως περιέγραφαν τις εμπειρίες όπως τις είχαν ζήσει, ούτε και διαφάνηκε ότι διακατέχοντο από εκδικητική τάση προς τους Κατηγορούμενους. Οι αναφορές τους για τον Κατηγορούμενο 1, τους Κατηγορουμένους 2 και 3 αλλά και τους Κατηγορούμενους 6, 7 και 8 ήταν σαφείς, και απέδωσαν σε αυτούς, ο καθένας ξεχωριστά, τον ρόλο τον οποίο οι ίδιοι είχαν βιώσει και διαπιστώσει χωρίς να προσπαθούν να αποδώσουν σε όλους την ίδια συμμετοχή, καταδεικνύοντας έτσι πως κατέθεταν σε μια γνήσια προσπάθεια να αποκαλύψουν την αλήθεια. Άλλωστε, κάποιοι εξ αυτών αναγνώρισαν χωρίς δισταγμό τον Κατηγορούμενο 1 στο Δικαστήριο ως το πρόσωπο που είχε τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην εξαπάτηση τους και όσοι εξ αυτών αναγνώρισαν τους Κατηγορούμενους 2 και 3 αναφέρθηκαν με βεβαιότητα στη δική τους ανάμειξη. Είναι επίσης σημαντικό να λεχθεί πως όλοι αυτοί οι μάρτυρες δεν παρουσίασαν με ταυτόσημο τρόπο τις συνθήκες συνεννόησης, τη διαδικασία μετάβασης τους στην Κύπρο και τι ακολούθησε με την άφιξη τους εδώ, κάτι το οποίο ενδυναμώνει την πεποίθηση του Δικαστηρίου πως αυτοί δεν είχαν προσυνεννοηθεί για να ανα

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.