← Κύπρος

Δ Η Μ Ο Κ Ρ Α Τ Ι Α ν. Ευθύμιου Μπουλούτα κ.α., Υποθ. αρ.: 23648/15, 12/10/2017

Δ Η Μ Ο Κ Ρ Α Τ Ι Α ν. Ευθύμιου Μπουλούτα κ.α., Υποθ. αρ.: 23648/15, 12/10/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLEF:2017:36 ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΣΥΝΘΕΣΗ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟΥ : Ε. Εφραίμ, Π.Ε.Δ. Ν. Γερολέμου, Α.Ε.Δ. Σ. Χριστοδουλίδου - Μέσσιου, Α.Ε.Δ. Υποθ. αρ.: 23648/15 Δ Η Μ Ο Κ Ρ Α Τ Ι Α v.

  1. Ευθύμιου Μπουλούτα
  2. Παναγιώτη Κουννή
  3. Νεοκλή Λυσάνδρου
  4. Μάρκου Φόρου Κατηγορουμένων ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 12 Οκτωβρίου 2017 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Ε. Παπαγαπίου-Χρίστου για Γενικό Εισαγγελέα Για τους Κατηγορούμενους 1 και 4: κ. Α. Χαβιαράς με κ. Μ. Πική, κ. Ν. Θρασυβούλου και κ. Μ. Παναγίδη Για τον Κατηγορούμενο 2: κ. Α. Μαππουρίδης με κ. Σ. Σπύρου Για τον Κατηγορούμενο 3: κ. Θ. Κορφιώτης Κατηγορούμενοι 1-4 παρόντες Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι Κατηγορούμενοι 1-4 αντιμετωπίζουν από κοινού δύο κατηγορίες, η πρώτη για το αδίκημα της χειραγώγησης της αγοράς και η δεύτερη για το αδίκημα των ψευδών ή παραπλανητικών στοιχείων και πληροφοριών ή απόκρυψης. Πριν την απάντηση στις κατηγορίες, οι Κατηγορούμενοι 1 και 4 ήγειραν προδικαστική ένσταση ότι η πρώτη κατηγορία δεν αποκαλύπτει ποινικό αδίκημα και επομένως αυτή πρέπει να καταργηθεί. Ήταν η εισήγηση του κ. Χαβιαρά πως ο Ν.116(Ι)/05, στον οποίο βασίζεται η πρώτη κατηγορία, έχει καταργηθεί με τον Ν.102(Ι)/16 ο οποίος κατήργησε την ποινική ευθύνη δυνάμει του παλαιού Νόμου, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει ποινικό αδίκημα. Η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής εξέφρασε αντίθετη άποψη, ήτοι πως με τον Ν.102(Ι)/16 δεν φαίνεται πρόθεση του Νομοθέτη περί κατάργησης της ποινικής ευθύνης δυνάμει του παλαιού Ν.116(Ι)/
  5. Ήταν επίσης η θέση της κας Παπαγαπίου πως ο Ν.102(Ι)/16αποσκοπούσε στην αποτελεσματική εφαρμογή του Καν.596/14/ΕΕ, ο οποίος αφορά αποκλειστικά και μόνο τις διοικητικές κυρώσεις, και όχι την ποινική ευθύνη η οποία δεν διαγράφεται δυνάμει του Ν.116(Ι)/05, ενώ λίγο μετά τη δημοσίευση του Ν.102(Ι)/16, στις 23.12.16 τέθηκε σε ισχύ και ο περί Ποινικών Κυρώσεων για την Κατάχρηση της Αγοράς Ν.136(Ι)/16για σκοπούς εναρμόνισης με την Οδηγία 2014/57/ΕΕ, ο οποίος ρυθμίζει το θέμα της ποινικής ευθύνης. Όπως έχει ήδη λεχθεί, η πρώτη κατηγορία αφορά το αδίκημα της χειραγώγησης της αγοράς, κατά παράβαση του άρθρου 19, ως εξειδικεύεται από το άρθρο 20

(1)(γ), και του άρθρου 23
(3)(α) και (β) και
(4)(α) του περί των Πράξεων Προσώπων που Κατέχουν Εμπιστευτικές Πληροφορίες και των Πράξεων Χειραγώγησης της Αγοράς (Κατάχρηση Αγοράς) Ν.116(Ι)/05, καθώς επίσης και του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.
  1. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος, οι Κατηγορούμενοι, μαζί με τη Marfin Popular Bank Public Co Ltd, μεταξύ 29.11.11 και 28.2.12, στη Λευκωσία, χειραγώγησαν την αγορά, δηλαδή ενώ αυτοί ήταν μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου της προαναφερόμενης εταιρείας, της οποίας οι τίτλοι ήταν εισηγμένοι στο Χρηματιστήριο Αξιών Κύπρου, διέδωσαν πληροφορίες στο Χ.Α.Κ. και στο κοινό που έδιναν παραπλανητικές ενδείξεις, δηλαδή ενώ γνώριζαν ότι υπήρχε απομείωση σημαντικού μέρους της υπεραξίας των εργασιών της προαναφερόμενης εταιρείας στην Ελλάδα, Marfin Egnatia Bank, η οποία ανερχόταν στα €330 εκ. τουλάχιστον, παρέλειψαν να την περιλάβουν στη συνοπτική ενδιάμεση ενοποιημένη οικονομική κατάσταση για την εννιαμηνιαία περίοδο, η οποία έληξε στις 30.9.11, της προαναφερόμενης εταιρείας και η οποία δημοσιεύτηκε στις 29.11.
  2. Το αδίκημα της χειραγώγησης της αγοράς προβλέπεται στα άρθρα 19 και 20
(1)(γ) του Ν.116(Ι)/05 ως ακολούθως: «19. Απαγορεύεται σε κάθε φυσικό ή νοµικό πρόσωπο να χειραγωγεί την αγορά. 20.
(1)Ως πράξεις χειραγώγησης της αγοράς νοούνται: . (γ) η διάδοση πληροφοριών µέσω των µέσων µαζικής ενηµέρωσης, περιλαµβανοµένου του διαδικτύου ή κάθε άλλου ηλεκτρονικού µέσου, ή που διαδίδονται µε οποιοδήποτε άλλο τρόπο, οι οποίες δίνουν ή έχουν σκοπό να δώσουν ψευδείς ή παραπλανητικές ενδείξεις σχετικά µε τα χρηµατοοικονοµικά µέσα, περιλαµβανοµένης της διάδοσης φηµών ή παραπλανητικών ειδήσεων, εάν το πρόσωπο που διέδωσε τις πληροφορίες γνώριζε ή όφειλε να γνωρίζει ότι οι πληροφορίες ήταν ψευδείς ή παραπλανητικές .» Ο περί της Κατάχρησης της Αγοράς Ν.102(Ι)/16 δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας στις 14.10.16 και, σύμφωνα με το άρθρο 7 του περί Ερμηνείας Νόμου, Κεφ. 1, τέθηκε σε ισχύ από την εν λόγω ημερομηνία εφόσον σε αυτόν δεν υπάρχει πρόνοια που να προβλέπει διαφορετικά. Όπως αναφέρεται στο προοίμιο του Νόμου, αυτός θεσπίστηκε για σκοπούς καλύτερης εφαρμογής του Καν. 596/2014/ΕΚ για την κατάχρηση της αγοράς και την κατάργηση της Οδηγίας 2003/6/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και των Οδηγιών της Επιτροπής 2003/124/ΕΚ, 2003/125/ΕΚ και 2004/72/ΕΚ, ο οποίος (Κανονισμός) πράγματι αφορά διοικητικά μέτρα και κυρώσεις και δεν ασχολείται με την ποινική ευθύνη. Αξίζει εδώ να σημειωθεί πως ο Ν.116(Ι)/05είχε θεσπιστεί για σκοπούς εναρμόνισης με τις Οδηγίες 2003/6/ΕΚ, 2003/124/ΕΚ, 2003/125/ΕΚ και 2004/72/ΕΚ, και αφορούσε σε ένα ενιαίο νομοθετικό πλαίσιο τις διοικητικές κυρώσεις και την ποινική ευθύνη. Με την κατάργηση των εν λόγω Οδηγιών θεσπίστηκαν την ίδια ημερομηνία, ήτοι στις 16.4.14, ο Καν. 596/14 ο οποίος αφορά τις διοικητικές κυρώσεις και η Οδηγία 2014/57/ΕΕ στην οποία αναγνωρίστηκε η ανάγκη επέκτασης του Καν. 596/14 σε ποινική ευθύνη και σε ποινικές κυρώσεις. Είναι για σκοπούς εναρμόνισης με αυτή την Οδηγία που θεσπίστηκε ο Ν.136(Ι)/16. Είναι γεγονός πως ο Ν.102(Ι)/16κατάργησε τον παλαιό Ν.116(Ι)/05, ως ακολούθως: «13. Με την έναρξη της ισχύος του παρόντος Νόµου, ο περί των Πράξεων Προσώπων που Κατέχουν Εµπιστευτικές Πληροφορίες και των Πράξεων Χειραγώγησης της Αγοράς (Κατάχρηση Αγοράς) Νόµος και οι οδηγίες της Επιτροπής οι οποίες εκδόθηκαν δυνάµει αυτού, καταργούνται. 14.-
(1)Αποφάσεις της Επιτροπής, οι οποίες νόµιµα λήφθησαν δυνάµει των διατάξεων του καταργηθέντα, σύµφωνα µε τις διατάξεις του άρθρου 13, νόµου συνεχίζουν να ισχύουν.
(2)Διοικητικές ποινές που επιβλήθηκαν δυνάµει του καταργηθέντα νόµου εξακολουθούν να ισχύουν ως εάν να είχαν επιβληθεί δυνάµει των διατάξεων του παρόντος Νόµου.» Είναι προφανές από το ίδιο το λεκτικό του άρθρου 13 του Ν.102(Ι)/16 πως τόσο ο Ν.116(Ι)/05όσο και οι Οδηγίες της Επιτροπής σταματούν να ισχύουν από την ημερομηνία έναρξης ισχύος του νέου Ν.102(Ι)/16, και επομένως ίσχυαν μέχρι και τις 14.10.
  1. Σημειώνουμε πως το άρθρο 13 συνάδει πλήρως με τις πρόνοιες του άρθρου 9 του Κεφ. 1 στο οποίο αναφέρονται τα ακόλουθα: «Όταν Νόµος ακυρώνει εξ ολοκλήρου ή µερικώς οποιοδήποτε προηγούµενο νοµοθέτηµα και αντικαθιστά διατάξεις του ακυρωθέντος νοµοθετήµατος, το νοµοθέτηµα που ακυρώθηκε θα παραµείνει σε ισχύ µέχρις ότου οι αντικατασταθείσες διατάξεις τεθούν σε ισχύ.» (Η υπογράμμιση είναι του παρόντος Δικαστηρίου) Οι πιο πάνω διαπιστώσεις μας αντικρούουν και τη θέση του κ. Χαβιαρά πως στην προκειμένη περίπτωση διαφαίνεται διαφορετική πρόθεση του Νομοθέτη, ήτοι περί εξαρχής κατάργησης του Ν.116(Ι)/
  2. Πράγματι το άρθρο 10 του Κεφ. 1 προνοεί τα ακόλουθα: «10.-
(1)Όταν Νόµος ακυρώνει και επαναθεσπίζει, µε ή χωρίς τροποποίηση, οποιαδήποτε πρόνοια του προηγούµενου Νόµου, αναφορές σε οποιοδήποτε άλλο Νόµο στην ακυρωθείσα πρόνοια, θα ερµηνεύονται, εκτός αν φαίνεται αντίθετη πρόθεση, ως αναφορές στην πρόνοια που επαναθεσπίσθηκε µε τον τρόπο αυτό.
(2)Όταν Νόµος ακυρώνει οποιοδήποτε άλλο νοµοθέτηµα, τότε, εκτός αν φαίνεται αντίθετη πρόθεση, η ακύρωση δεν θα— (α) επαναφέρει οτιδήποτε που δεν ισχύει ή δεν υπάρχει κατά το χρόνο κατά τον οποίο αρχίζει να ισχύει η ακύρωση· (β) επηρεάζει την προηγούµενη ισχύ νοµοθετήµατος που ακυρώθηκε µε τον τρόπο αυτό ή οτιδήτοτε που τελέστηκε κανονικά ή που επιτράπηκε µε βάση το νοµοθέτηµα που ακυρώθηκε µε τον τρόπο αυτό· ή (γ) επηρεάζει δικαίωµα, προνόµιο, υποχρέωση, ή ευθύνη που εξασφαλίζεται, προέρχεται ή προκύπτει, βάσει νοµοθετήµατος που ακυρώθηκε µε τον τρόπο αυτό· ή (δ) επηρεάζει ποινή, κατάσχεση, ή τιµωρία που προέκυψε σχετικά µε ποινικό αδίκηµα που διαπράχθηκε εναντίον νοµοθετήµατος που ακυρώθηκε µε τον τρόπο αυτό· ή (ε) επηρεάζει έρευνα, νοµική διαδικασία ή θεραπεία σχετικά µε οποιοδήποτε δικαίωµα, προνόµιο, υποχρέωση, ευθύνη, ποινή, κατάσχεση ή τιµωρία όπως αναφέρθηκε πιο πάνω, και τέτοια έρευνα, νοµική διαδικασία, ή θεραπεία µπορεί να εγερθεί, συνεχιστεί, ή εκτελεσθεί και τέτοια ποινή, κατάσχεση, ή τιµωρία µπορεί να επιβληθεί ωσάν ο ακυρωτικός Νόµος δεν ψηφιζόταν.» Όσον αφορά την ερμηνεία του άρθρου 10 του Κεφ. 1, χρήσιμη καθοδήγηση προσφέρει ο περί Άρσεως Αμφιβολιών περί την Λήξιν της Ισχύος των Νόμων Ν.42/62, όπου το άρθρο 2 προνοεί τα ακόλουθα: «2. Ίvα απoφευχθή oιαδήπoτε αμφιβoλία περί τηv ερμηvείαv τoυ άρθρoυ 10 τoυ περί Ερμηvείας Νόμoυ, και τηv εφαρμoγήv αυτoύ επί της λήξεως της ισχύoς τωv Νόμωv, διά τoυ παρόvτoς δηλoύται ότι πάσα εv αυτώ γεvoμέvη αvαφoρά εις τηv κατάργησιv vόμoυ τιvός, περιλαμβάvει αvαφoράv εις τηv διά της παρόδoυ τoυ χρόvoυ ή άλλως πως λήξιv της ισχύoς τoυ vόμoυ τoύτoυ, και ότι η λήξις της ισχύoς vόμoυ τιvός, είτε πρo της εvάρξεως της ισχύoς τoυ παρόvτoς Νόμoυ, είτε μετά ταύτηv, oυδόλως επηρεάζει τηv ισχύv αυτoύ καθ' όσov αφoρά εις πράγματα άτιvα εγέvovτo πρoηγoυμέvως ή παρελείφθησαv δυvάμει αυτoύ.» Όπως λέχθηκε στην υπόθεση Χριστοδούλου κ.ά. v. Αστυνομίας
(1995)2 Α.Α.Δ. 1, «Το Άρθρο 10
(2)(ε) του περί Ερμηνείας Νόμου - ΚΕΦ. 1, προβλέπει ότι δεν καταργείται η ποινική ευθύνη για τη διάπραξη αδικήματος από την κατάργηση του ποινικού νομοθετήματος, εκτός όπου εκδηλώνεται πρόθεση περί του αντιθέτου στον καταργητικό νόμο». Σε εκείνη την υπόθεση αποφασίστηκε πως ο περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας (Τροποποιητικός) Ν.18(Ι)/93ο οποίος τέθηκε σε εφαρμογή από την 1.1.93 και κατήργησε το άρθρο 14 του περί Δικαιώματος Πνευματικής Ιδιοκτησίας Ν.59/76, δεν κατήργησε την ποινική ευθύνη για τη διάπραξη αδικήματος. Το καταργητικό άρθρο 8 του Ν.18(Ι)/93 όντως αναφέρει πως «Το άρθρο 14 του βασικού νόμου καταργείται». Όπως ανέφερε το Ανώτατο Δικαστήριο η χρήση μόνο της λέξης «καταργείται» ουσιαστικά δεν έδειχνε οποιαδήποτε άλλη πρόθεση εκτός από την κατάργηση του άρθρου 14 του παλαιού Νόμου από την ημερομηνία έναρξης ισχύος του νέου Νόμου. Η υπό κρίση περίπτωση διαφοροποιείται υπό την έννοια πως εδώ στο ίδιο το καταργητικό άρθρο 13 του Ν.102(Ι)/16 ο Νομοθέτης δεν αρκέστηκε μόνο στη χρήση της λέξης «καταργείται» αλλά αντιθέτως προχώρησε και καθόρισε πως η κατάργηση τελείται από την έναρξη ισχύος του νέου Νόμου, εκφράζοντας σαφώς την πρόθεση του στο λεκτικό του άρθρου
  1. Όπως φαίνεται ξεκάθαρα από το λεκτικό του άρθρου 13, προκύπτει αβίαστα πως η πρόθεση του Νομοθέτη ήταν να διατηρήσει σε ισχύ τον Ν.106(Ι)/05 και τις Οδηγίες της Επιτροπής μέχρι την ημερομηνία έναρξης ισχύος του νέου Ν.102(Ι)/
  2. Η συμπερίληψη του άρθρου 14 δεν διαφοροποιεί το περιεχόμενο του άρθρου 13, αλλά αντιθέτως επιβεβαιώνει τις πιο πάνω διαπιστώσεις μας. Το άρθρο 13 αναφέρεται ρητώς στον Ν.116(Ι)/05 και στις Οδηγίες της Επιτροπής οι οποίες ισχύουν μέχρι την έναρξη ισχύος του νέου Ν.102(Ι)/16, σε αντιδιαστολή με το άρθρο 14 το οποίο επιπρόσθετα και εξειδικευμένα αναφέρεται και ρυθμίζει διαφορετικά το θέμα της ισχύος των αποφάσεων της Επιτροπής και των διοικητικών ποινών, καθορίζοντας ειδικότερα πως αυτές θα εξακολουθούν να ισχύουν και μετά την κατάργηση του Ν.116(Ι)/05, και μάλιστα οι διοικητικές ποινές ως εάν να έχουν επιβληθεί δυνάμει του νέου Νόμου. Δεν συμφωνούμε πως με τη συμπερίληψη του άρθρου 14 αποκαλύπτεται πρόθεση του Νομοθέτη να καταργήσει την ποινική ευθύνη και τις Οδηγίες της Επιτροπής και να διατηρήσει σε ισχύ μόνο τις αποφάσεις της και τις διοικητικές ποινές. Αντιθέτως, θεωρούμε πως τα δύο αυτά άρθρα αποκαλύπτουν την πρόθεση του Νομοθέτη όπως με τον νέο Ν.102(Ι)/16(ο οποίος αποσκοπεί στη ρύθμιση των διοικητικών κυρώσεων), αφενός να διατηρήσει σε ισχύ τον παλαιό Νόμο και τις Οδηγίες της Επιτροπής μέχρι και την έναρξη ισχύος του νέου Νόμου και αφετέρου επιπρόσθετα να διατηρήσει την ισχύ των αποφάσεων της Επιτροπής και των διοικητικών ποινών και μετά την έναρξη ισχύος του νέου Νόμου. Επομένως, θεωρούμε πως το ζήτημα ρυθμίζεται με πλήρη σαφήνεια από το περιεχόμενο των άρθρων 13 και 14, τα οποία και αντανακλούν ξεκάθαρα την πρόθεση του Νομοθέτη. Ούτε και θεωρούμε πως η υπόθεση Γαβριήλ v. Δημοκρατίας (Αρ.1)
(2002)2 Α.Α.Δ. 289, στην οποία επίσης παρέπεμψε ο κ. Χαβιαράς, υποστηρίζει τη δική του εισήγηση. Σε εκείνη την υπόθεση το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε την πρωτόδικη απόφαση πως παρότι καταργήθηκε ο περί Βίας στην Οικογένεια (Πρόληψη και Προστασία Θυμάτων) Νόμος 47(Ι)/94, επί του οποίου βασίζετο η κατηγορία, με τον Ν.119(Ι)/00 ο οποίος τέθηκε σε ισχύ στις 21.7.00, εν τούτοις, με βάση το άρθρο 40 του μεταγενέστερου Νόμου σε συνδυασμό με τα άρθρα 10
(2)και 11 του περί Ερμηνείας Νόμου, Κεφ. 1, δεν επηρεάζονται ποινικά αδικήματα τα οποία διαπράχθηκαν κατά τη διάρκεια της ισχύος του καταργηθέντος Νόμου. Σημειώνουμε πως στο καταργητικό άρθρο 40 του Ν.119(Ι)/00 αναφέρεται ότι ο παλαιός Νόμος καταργείται «από της έναρξης ισχύος του παρόντος Νόμου.» όπως παρατηρείται και στην υπό εξέταση περίπτωση. Επιπλέον ακολουθεί η φράση «άνευ επηρεασμού οποιασδήποτε πράξης, ενέργειας ή διορισμού που έγινε δυνάμει του καταργηθέντος νόμου που θεωρούνται ότι έγιναν δυνάμει του παρόντος Νόμου». Επί αυτής το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε την αναφορά του πρωτόδικου Δικαστηρίου πως η εν λόγω φράση υποδήλωνε τη σαφή πρόθεση του Νομοθέτη ότι τα αδικήματα τα οποία διαπράχθηκαν με τον καταργηθέντα Νόμο δεν διαγράφονται. Πράγματι στην προκειμένη περίπτωση δεν περιλαμβάνεται παρόμοια φράση, πλην όμως θεωρούμε πως η απουσία αυτής δεν αποκαλύπτει διαφορετική πρόθεση του Νομοθέτη, ήτοι περί εξαρχής κατάργησης του παλαιού Ν.116(Ι)/05, ως η θέση του κ. Χαβιαρά. Αντιθέτως, με βάση όλα όσα έχουμε αναφέρει ανωτέρω, καταλήγουμε χωρίς δυσκολία πως η κατάργηση του Ν.116(Ι)/05 από τον Ν.102(Ι)/16 δεν επηρεάζει την ποινική ευθύνη για όποια ποινικά αδικήματα διαπράχθηκαν κατά τη διάρκεια της ισχύος του και μέχρι και την κατάργηση αυτού, ήτοι στις 14.10.16. Επομένως καταλήγουμε πως η πρώτη κατηγορία αποκαλύπτει ποινικό αδίκημα και η προδικαστική ένσταση δεν γίνεται δεκτή και απορρίπτεται. (Υπ.) ........ Ε. Εφραίμ, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ....... Ν. Γερολέμου, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ........ Σ. Χριστοδουλίδου - Μέσσιου, Α.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Ε.Ε./Α.Λ.Ο. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.