ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν. Ali Yenier, Αρ. Υπόθεσης: 14593/17, 29/11/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLEF:2017:47 ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΣΥΝΘΕΣΗ: Λ. Καλογήρου, Π.Ε.Δ. Στ. Σταύρου, Α.Ε.Δ. Ε. Γεωργίου‑Αντωνίου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 14593/17 ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν. Ali Yenier Κατηγορούμενος Ημερομηνία: 29 Νοεμβρίου, 2017 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα. Αλ. Σιαπανή Για τον Κατηγορούμενο: καμιά εμφάνιση Κατηγορούμενος παρών. ------------------------------------------ Π Ο Ι Ν Η Ο Κατηγορούμενος με δική του παραδοχή βρέθηκε ένοχος σε εκατό κατηγορίες που αφορούν τα ακόλουθα αδικήματα: · Διάρρηξη κατοικίας κατά τη διάρκεια της νύκτας κατά παράβαση των άρθρων 291 και 292(α) του Ποινικού Κώδικα (Κατηγορίες 8, 12, 24, 26, 28, 53, 74, 76, 80, 82, 84, 86, 90, 92, 94, 96, 98 και 100). · Διάρρηξη κατοικίας κατά παράβαση των άρθρων 291, 291(α), 20 και 29 του Ποινικού Κώδικα (Κατηγορίες 2, 5, 10, 16, 18, 20, 30, 31, 33, 35, 37, 39, 42, 44, 46, 48, 51, 55, 57, 58, 60, 64, 66, 68, 70, 72, 78, 88). · Διάρρηξη κτηρίου και κλοπή κατά παράβαση των άρθρων 291, 294(α) και 255 του Ποινικού Κώδικα (Κατηγορίες 7, 14, 40, 41, 50 και 102). · Συνωμοσία προς διάπραξη κακουργήματος κατά παράβαση των άρθρων 371 και 29 του Ποινικού Κώδικα (Κατηγορίες 1, 15 και 22). · Κλοπή από κατοικία κατά παράβαση των άρθρων 255 και 266(β) και 29 του Ποινικού Κώδικα ( Κατηγορίες 3, 4, 6, 9, 11, 13, 17, 19, 21, 25, 27, 29, 32, 34, 43, 45, 47, 49, 52, 54, 56, 59, 61, 65, 67, 69, 71, 73, 75, 77, 79, 81, 83, 85, 87, 89, 91, 93, 95, 97, 99 και 101). · Διάρρηξη κτηρίου με σκοπό την διάπραξη κακουργήματος κατά παράβαση των άρθρων 291, 295, 20 και 29 του Ποινικού Κώδικα (Κατηγορία 23). · Απόπειρα διάρρηξης κατοικίας κατά παράβαση των άρθρων 366, 367, 291 και 35 του Ποινικού Κώδικα (Κατηγορίες 35 και 38). Τα γεγονότα όπως παρατέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου από την Κατηγορούσα Αρχή, με εμπεριστατωμένο γραπτό κείμενο, μπορούν να συνοψιστούν ως ακολούθως: Σε διάφορες ημερομηνίες μεταξύ του 2008 μέχρι και το 2016 ο Κατηγορούμενος εισερχόταν σε κατοικίες και σε κτήρια και έκλεβε τιμαλφή και άλλα αντικείμενα, εκεί όπου υπήρχαν τέτοια αντικείμενα, είτε με το φως της μέρας, είτε εν καιρώ νυκτός. Η Αστυνομία οδηγήθηκε στη σύλληψη του Κατηγορούμενου μετά από μαρτυρία πληροφοριοδότη ότι, ο συγκεκριμένος είχε προβεί σε σωρεία διαρρήξεων και κλοπών. Στις 26/04/17 εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης εναντίον του, βασισμένο στην πληροφορία που είχε παρασχεθεί και στις 27/09/17 μετά από συντονισμένη επιχείρηση συνελήφθη. Ακολούθησε, στις 29/10/17 εξέταση των αποτυπωμάτων του Κατηγορούμενου, τα οποία είχαν ταυτιστεί με 36 υποθέσεις διαρρήξεων και κλοπών του ΤΑΕ Λευκωσίας. Ο ίδιος προέβη σε υποδείξεις σκηνών σε σχέση με άλλες 33 υποθέσεις του ΤΑΕ Λευκωσίας ενώ είχε συνδεθεί με άλλες 34 υποθέσεις του ΤΑΕ Αμμοχώστου και του ΤΑΕ Λάρνακας. Παράλληλα, ανέφερε ότι είχε και δυο συνεργούς τους οποίους κατονόμασε. Η συνολική αξία των κλοπιμαίων για τις υποθέσεις για τις οποίες έχουν εκτεθεί κατηγορίες στο κατηγορητήριο ανέρχεται στο συνολικό ποσό των €215.124 και ο Κατηγορούμενος δεν έχει αποζημιώσει οποιονδήποτε από τους παραπονούμενους. Τα μόνα κλοπιμαία που ανευρέθηκαν αφορούν τις κατηγορίες 72 και 73, ήτοι χρυσαφικά συνολικής αξίας €7.000, τα οποία και παραδόθηκαν στους νόμιμους δικαιούχους τους καθώς επίσης και μέρος της κλαπείσας περιουσίας που αφορά τις κατηγορίες 16 και 17, συγκεκριμένα χρυσαφικά αξίας €260 από τα χρυσαφικά αξίας €2.850 που είχαν κλαπεί. Σύμφωνα με το αρχείο που τηρείται από την Αστυνομία είναι λευκού ποινικού μητρώου. Ο ίδιος ο Κατηγορούμενος ζήτησε, από το Δικαστήριο, με την σύμφωνη γνώμη της Κατηγορούσας Αρχής, όπως ληφθούν υπόψη άλλες τέσσερεις
(4)υποθέσεις. Σύμφωνα με την εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής η μια είναι υπόθεση του ΤΑΕ Λευκωσίας (η Σ.402/12) και αφορά τις κατηγορίες της συνωμοσίας και της νυχτερινής διάρρηξης κατοικίας, αδικήματα τα οποία είχαν διαπραχθεί στις 30/11/11, χωρίς να κλαπεί οτιδήποτε από την κατοικία. Οι άλλες τρεις αφορούν υποθέσεις του ΤΑΕ Λάρνακας, συγκεκριμένα η Σ.234/12 αφορά την απόπειρα διάρρηξης κατοικίας στην Πύλα, η Σ.278/12 αφορά τη διάρρηξη κατοικίας και την κλοπή μιας τηλεόρασης μάρκας Philips αξίας €750, η οποία δεν ανευρέθηκε και η Σ.206/12 αφορά τη διάρρηξη κτηρίου χωρίς να προκύψει οποιαδήποτε κλοπή από αυτό. Παραθέτοντας τα γεγονότα, η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής επεσήμανε ότι ο Κατηγορούμενος είχε συνδεθεί δακτυλοσκοπικά και με όλες τις πιο πάνω υποθέσεις. Ο Κατηγορούμενος απολογήθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου αναφέροντας ότι ήταν λάθος του και εξέφρασε την απολογία του και προς τα άτομα των οποίων τα σπίτια έχει διαρρήξει. Ζήτησε τη βοήθεια του Δικαστηρίου με την επιβολή μιας μικρότερης ποινής εν όψει του ότι, όπως ήταν ο ισχυρισμός του, οι πράξεις του οφείλονται σε ανθρώπινο λάθος. Επέσυρε την προσοχή του Δικαστηρίου στην άμεση παραδοχή του και στην άψογη συνεργασία του με την Αστυνομία. Παράλληλα, υποσχέθηκε ότι δεν θα επαναλάβει τα ίδια αδικήματα. Επιπρόσθετα, ανέφερε ότι έχει χάσει, τον πατέρα και τη μητέρα του και ότι δεν έχει οποιεσδήποτε σχέσεις με την υπόλοιπη οικογένεια του. Εξήγησε ότι ο λόγος που είχε οδηγηθεί στις συγκεκριμένες πράξεις, ήταν γιατί είχε κάποιες κακές παρέες, καθώς επίσης και λόγω του ότι ήταν άνεργος. Οι κοινωνικοοικονομικές του συνθήκες, όπως καταγράφονται στην Έκθεση που ετοιμάστηκε από την Κοινωνική Λειτουργό, είναι οι ακόλουθες: Είναι 39 ετών, κατάγεται από την κατεχόμενη Αμμόχωστο και είναι Τουρκοκύπριος. Διέμενε στο Δάλι, πριν την σύλληψή του, φιλοξενούμενος από θεία του. Είναι ο δεύτερος από εννέα αδέλφια. Εργάστηκε για κάποιο διάστημα ως πελεκάνος ενώ μετά την απαλλαγή του από το στρατό, λόγω τραυματισμού στο πόδι, μετέβη στην Αγγλία όπου εργάστηκε σε εστιατόριο για πέντε
(5)χρόνια. Μετά από την επιστροφή του στην Κύπρο λαμβάνει επίδομα αναπηρίας ενώ παράλληλα εργαζόταν στις οικοδομές. Τα αδικήματα τα οποία παραδέχθηκε ο Κατηγορούμενος είναι αναντίλεκτα σοβαρά. Αυτό αντικατοπτρίζεται και από τις προβλεπόμενες για τα συγκεκριμένα αδικήματα ποινές που είναι δέκα
(10)χρόνια φυλάκιση για το αδίκημα της διάρρηξης κατοικίας εν καιρώ νυχτός, επτά
(7)χρόνια φυλάκιση για τη διάρρηξη κατοικίας, επτά
(7)χρόνια για τη διάρρηξη κτηρίου και τη διάπραξη κακουργήματος, ήτοι της κλοπής, επτά
(7)χρόνια για τη συνομωσία προς διάπραξη κακουργήματος, πέντε
(5)χρόνια φυλάκιση για την κλοπή και την διάρρηξη κτιρίου με σκοπό την διάπραξη κακουργήματος και δυο
(2)χρόνια φυλάκιση ή €2.563 πρόστιμο ή και τις δυο αυτές ποινές για το αδίκημα της απόπειρας διάρρηξης. Τέτοια αδικήματα δημιουργούν ρήγματα στην έννομη τάξη και διαβίωση και διαβρώνουν το αίσθημα ασφάλειας του πολίτη. Οι διαρρήξεις, οι κλοπές και άλλα ομοειδή αδικήματα βρίσκονται, δυστυχώς, σε έξαρση αφού διαπράττονται πλέον αβασάνιστα και με μεγάλη συχνότητα αλλά και ευκολία, γεγονός ανησυχητικό που καθιστά επιβεβλημένη την αυστηρή αντιμετώπιση των δραστών με στόχο την αποτροπή. Το Ανώτατο Δικαστήριο έχει επανειλημμένα υποδείξει την ανάγκη για επιβολή αποτρεπτικών ποινών στα αδικήματα του είδους, λόγω της έξαρσης που παρουσιάζουν. Ενδεικτικά και μόνο θα αναφερθούμε σε μερικές από αυτές, υποδεικνύοντας πως η παραπομπή σε προηγούμενες αποφάσεις και στις ποινές που εκεί έχουν επιβληθεί συνιστά απλή και μόνο ένδειξη του ποινικού μέτρου, αφού, όπως πλειστάκις υποδείχθηκε, δεν υπάρχει απόλυτη ταύτιση μεταξύ των χαρακτηριστικών γνωρισμάτων δύο υποθέσεων ή των προσωπικών συνθηκών των ιδίων των δραστών (βλ. Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 123, Bezanidis κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(2013)2 Α.Α.Δ. 785). Στην υπόθεση Stefan Ilie κ.ά. v. Αστυνομίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 280 ο Δικαστής Νικολάτος, όπως ήταν τότε, ανέφερε τα ακόλουθα: «Στην υπόθεση Παναγίδης (ανωτέρω) τονίστηκε από το Δικαστήριο η θλιβερή διαπίστωση ότι τα τελευταία χρόνια το έγκλημα στην Κύπρο παρουσιάζει αυξητική τάση. Οι κλοπές, οι διαρρήξεις και άλλα ομοειδή αδικήματα είναι στην πρώτη γραμμή εγκληματικότητας χωρίς να δείχνουν σημεία κάμψης. Σημειώνεται, αντίθετα, έξαρση. Τα Δικαστήρια αντιμετωπίζουν τέτοια εγκλήματα με αυστηρότητα γιατί τα εγκλήματα αυτά δημιουργούν ρήγματα στην έννομη τάξη και διαβρώνουν το αίσθημα ασφάλειας των πολιτών. Λάβαμε υπόψη όλα τα σχετικά γεγονότα καθώς και τα όσα οι τρεις εφεσείοντες ανέφεραν ενώπιον μας, ιδιαίτερα την απολογία και τη συγνώμη τους. Δεν μπορούμε να παρακάμψουμε τη σοβαρότητα των εγκλημάτων που διέπραξαν και παραδέκτηκαν οι τρεις εφεσείοντες δηλαδή της διάρρηξης και της κλοπής. Συμφωνούμε απόλυτα με τα όσα αναφέρθηκαν στην Παναγίδης (ανωτέρω) η οποία αποφασίστηκε το 1997 και πέρασαν από τότε περίπου 15 χρόνια στα οποία το έγκλημα παρουσίασε έντονη αυξητική τάση με αποτέλεσμα να υπάρχει και ανάλογη αύξηση του αισθήματος ανασφάλειας των πολιτών. Συμφωνούμε ότι τα δικαστήρια πρέπει να επιβάλλουν αποτρεπτικές ποινές σε αδικήματα αυτής της φύσης όπως είναι η διάρρηξη και η κλοπή...». Στην υπόθεση Cheorghe κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(2013)2 Α.Α.Δ. 824 επικυρώθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης, με μεγαλύτερη την φυλάκιση 4½ ετών στους δυο από τους τρεις εφεσείοντες, από τη Ρουμανία, λευκού μητρώου, μετά από παραδοχή για τα αδικήματα της διάρρηξης κατοικίας εν καιρώ νυκτός. Στον τρίτο κατηγορούμενο επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 4 ετών στη μοναδική κατηγορία που αντιμετώπιζε σε σχέση με διάρρηξη κατοικίας εν καιρώ νυκτός. Οι πρώτοι δύο, είχαν παραδεχθεί 22 και 16 κατηγορίες, αντίστοιχα και είχαν συναποκομίσει από την παράνομη δραστηριότητα τους περιουσία αξίας €150.000 από την οποία εντοπίστηκε πολύ μικρή ποσότητα ύψους €2.000 περίπου. Το Ανώτατο Δικαστήριο αφού επανέλαβε την ανάγκη για επιβολή αυστηρών και αποτρεπτικών ποινών στα αδικήματα των διαρρήξεων και κλοπών και ιδιαίτερα σε εκείνα που διαπράττονται κατά τη διάρκεια της νύκτας, με αναφορά και σε πολλές άλλες υποθέσεις, κατέληξε ως ακολούθως: «Τα Δικαστήρια πρέπει να λαμβάνουν βεβαίως υπόψη τα ελαφρυντικά περιστατικά ενός κατηγορούμενου, αλλά ταυτόχρονα πρέπει να υπολογίζουν κατά την επιμέτρηση της ποινής και την επίπτωση της εγκληματικής συμπεριφοράς επί του θύματος ή των θυμάτων αυτής. Εδώ, ανυποψίαστοι πολίτες της Δημοκρατίας έχουν απωλέσει αντικείμενα συνολικής αξίας €150.000 και εκτός εκείνων που ανευρέθησαν ύψους μόνο €2.000, δεν υπάρχει ουσιαστικά περίπτωση αποζημίωσης τους είτε με την ανεύρεση των αντικειμένων, είτε άλλως πως». Πιο πρόσφατα, στην υπόθεση Saadi ν. Αστυνομίας ECLI:CY:AD:2016:B300, Ποιν. Εφ. 308/14 ημερ. 24/06/2016 το Ανώτατο Δικαστήριο, επικυρώνοντας την ποινή φυλάκισης 5 ετών που επιβλήθηκε πρωτόδικα για 4 αδικήματα διαρρήξεων και κλοπών, επισήμανε τα ακόλουθα: « Η νομολογία είναι αυστηρή στην αντιμετώπιση αυτού του είδους τις υποθέσεις. Η ανάγκη για αποτροπή είναι προεξάρχουσα, η προστασία της ζωής και της ασφάλειας των φιλήσυχων πολιτών αποτελεί προτεραιότητα και η έστω κατά κατασταλτικό τρόπο αντιμετώπιση της ανάκτησης της εμπιστοσύνης του κοινού στην εμπέδωση του δικαίου, αδήριτη αναγκαιότητα, (Φραντζίδης ν. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 77, Bezanidis κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(2013)2 Α.Α.Δ. 785 και Georghe κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(2013)2 Α.Α.Δ. 824).» Σημειώνεται ότι η ποινή των 5 ετών είχε επιβληθεί από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού, σε αλλοδαπό, από την Παλαιστίνη, ο οποίος κρίθηκε ένοχος μετά από ακρόαση. Επιβαρυντικά στοιχεία της υπόθεσης ήταν η μεγάλη αξία της κλαπείσας περιουσίας (€427.990) καθώς και το γεγονός ότι η παράνομη δραστηριότητα του είχε διάρκεια 3 ετών. Οι ανωτέρω διαπιστώσεις εντοπίζονται και σε σωρεία άλλων υποθέσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Δυστυχώς η κατάσταση αυτή δεν έχει αλλάξει μέχρι σήμερα. Αντιθέτως παρουσιάζεται κορύφωση της έξαρσης στη διάπραξη τέτοιας φύσεως αδικημάτων. Τούτο διαπιστώνεται από την επαναλαμβανόμενη ενασχόληση των δικαστηρίων με τέτοιου είδους υποθέσεις. Όταν παρατηρείται ένα τέτοιο φαινόμενο η ανάγκη αποτελεσματικής εφαρμογής του Νόμου εμφανίζεται επιτακτική, το δε στοιχείο της αποτροπής καθίσταται εντονότερο στον καθορισμό της ποινής χωρίς, βεβαίως, η υποχρέωση για εξατομίκευση της ποινής να ατονεί. Επανερχόμενοι στα γεγονότα της υπόθεσης εντοπίζουμε στοιχεία έκδηλης αντικοινωνικής συμπεριφοράς. Ο Κατηγορούμενος επιδόθηκε σε μια συστηματική εγκληματική δραστηριότητα που αφορούσε, κυρίως, τη διάρρηξη οικιών, ως επί τω πλείστον κατά την νύχτα και την κλοπή οποιασδήποτε περιουσίας μπορούσε να εξασφαλιστεί από αυτές. Η συνολική εγκληματική δράση του, είχε διάρκεια 8 χρόνων και του απέφερε λάφυρα ύψους €215.124. Εκείνο το οποίο εύλογα αναδύεται από τη δράση του Κατηγορουμένου είναι η ευκολία του να προβαίνει στα αδικήματα των διαρρήξεων και κλοπών ανεξαρτήτως της αξίας της περιουσίας που τύγχανε να εξασφαλίζει σε κάθε περίπτωση. Διαπιστώσαμε εν ολίγοις μια συστηματική περιφρόνηση του Νόμου από μέρους του Κατηγορουμένου, ο οποίος παρουσιάζεται ως ένα άτομο έτοιμο ανά πάσα στιγμή να διαρρήξει μια οικία και στη συνέχεια να κλέψει οτιδήποτε βρει σε αυτή, αδιαφορώντας πλήρως για την περιουσία αθώων πολιτών. Η μεγάλη διάρκεια, η κατ' εξακολούθηση έκνομη δράση του σε συνάρτηση με την πολύ μεγάλη αξία της κλοπιμαίας περιουσίας, χωρίς προοπτική ανεύρεσης των κλοπιμαίων ή αποζημίωσης των θυμάτων, συνιστούν άκρως επιβαρυντικά στοιχεία της υπόθεσης. Όπως είναι νομολογημένο η αξία της κλαπείσας περιουσίας είναι στοιχείο που λαμβάνεται υπόψη και η μεγάλη αξία μπορεί, σε ορισμένες περιπτώσεις, να δικαιολογήσει μια αυξημένη ποινή. Το γεγονός ότι μόνο ένα πολύ μικρό μέρος της κλαπείσας περιουσίας έχει εντοπιστεί και επιστραφεί δεν μπορεί να παραγνωριστεί. Παρά τη διαπιστωθείσα ανάγκη για επιβολή αποτρεπτικής ποινής, λόγω αφενός της σοβαρότητας των αδικημάτων και αφ' ετέρου της έξαρσης που παρουσιάζουν το καθήκον για εξατομίκευση της ποινής δεν ατονεί (βλ. Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 224). Ιδιαίτερη βαρύτητα προσδίδουμε στην παραδοχή του Κατηγορούμενου ενώπιον των ανακριτικών αρχών και ενώπιον του Δικαστηρίου και στη συνεργασία του. Έχει επανειλημμένα τονιστεί ότι η παραδοχή πρέπει να αμείβεται με σχετική έκπτωση στην ποινή. Αυτό ενθαρρύνει τους αδικοπραγούντες να παραδέχονται ενοχή με αποτέλεσμα να μην σπαταλείται πολύτιμος χρόνος στην εκδίκαση υποθέσεων (βλ. Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατίας
(2002)1 Α.Α.Δ. 28). Βαρύτητα δίδουμε και στη συνεργασία του με την Αστυνομία αφού αμέσως μετά την σύλληψή του παραδέχθηκε τη διάπραξη των αδικημάτων, τόσο της παρούσας υπόθεσης όσο και αυτών που λαμβάνονται υπόψη. Πιστώνουμε, περαιτέρω, στον Κατηγορούμενο το λευκό του μητρώο. Από την άλλη δεν παραβλέπουμε ότι αντικείμενα αρκετά μεγάλης αξίας που έχουν κλαπεί δεν έχουν ανευρεθεί, ενώ δεν υπάρχει ουσιαστικά περίπτωση αποζημίωσης των θυμάτων. Ενδεικτικά και μόνο αναφέρουμε πως από τα κλαπέντα αξίας €215.124 έχουν βρεθεί και επιστραφεί χρυσαφικά αξίας €7.000 που αφορούν τις κατηγορίες 72 και 73 καθώς και μέρος των χρυσαφικών, αξίας €260, που αφορά τις κατηγορίες 16 και 17. Λαμβάνοντας υπόψη μας για σκοπούς επιμέτρησης της ποινής κάθε σχετικό παράγοντα ως ανωτέρω, επιβάλλουμε στον Κατηγορούμενο τις ακόλουθες ποινές: · Σε κάθε μια από τις κατηγορίες που αφορούν τη νυχτερινή διάρρηξη κατοικίας (Κατηγορίες 8, 12, 24, 26, 28, 53, 74, 76, 80, 82, 84, 86, 90, 92, 94, 96, 98 και 100) ποινή φυλάκισης 7 ετών. · Σε κάθε μια από τις κατηγορίες που αφορούν τη διάρρηξη κατοικίας (Κατηγορίες 2, 5, 10, 16, 18, 20, 30, 31, 33, 35, 37, 39, 42, 44, 46, 48, 51, 55, 57, 58, 60, 64, 66, 68, 70, 72, 78 και 88) ποινή φυλάκισης 4½ ετών. · Σε κάθε μια από τις κατηγορίες που αφορούν τη διάρρηξη κτηρίου και τη διάπραξη κακουργήματος (Κατηγορίες 7, 14, 40, 41, 50 και 102) ποινή φυλάκισης 4½ ετών. · Στην Κατηγορία 4 που αφορά το αδίκημα της κλοπής από κατοικία, στην οποία δεν εμπεριέχεται το αδίκημα της διάρρηξης, ποινή φυλάκισης 3 ετών. · Στην Κατηγορία 23 που αφορά την διάρρηξη κτηρίου με σκοπό τη διάπραξη κακουργήματος, ποινή φυλάκισης 3 ετών. · Σε κάθε μια από τις κατηγορίες που αφορούν την απόπειρα διάρρηξης (Κατηγορίες 35 και 38) ποινή φυλάκισης 1 έτους. · Στις Κατηγορίες 3, 6, 9, 11, 13, 17, 19, 21, 25, 27, 29, 32, 34, 43, 45, 47, 49, 52, 54, 56, 59, 61, 65, 67, 69, 71, 73, 75, 77, 79, 81, 83, 85, 87, 89, 91, 93, 95, 97, 99 και 101 που αφορούν την κλοπή από κατοικία μετά από διάρρηξη δεν επιβάλλεται οποιαδήποτε ποινή ενόψει του ότι έχει επιβληθεί ποινή στις κατηγορίες που αφορούν το κύριο αδίκημα της διάρρηξης. · Στις κατηγορίες που αφορούν τη συνωμοσία προς διάπραξη κακουργήματος (Κατηγορίες 1, 15 και 22) δεν επιβάλλεται οποιαδήποτε ποινή ενόψει του ότι έχει επιβληθεί ποινή στα ουσιαστικά αδικήματα. Οι ποινές θα συντρέχουν. Στην επιβολή της ποινής λήφθηκαν υπόψη τα γεγονότα των υποθέσεων Σ.402/12 ΤΑΕ Λευκωσίας και Σ.234/12, 278/12 και 206/12 ΤΑΕ Λάρνακας. Νοείται βεβαίως ότι η περίοδος έκτισης της ποινής φυλάκισης μειώνεται κατά το χρονικό διάστημα που ο Κατηγορούμενος τελούσε σε προφυλάκιση, βάσει του άρθρου 117
(1)του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155 (Γενικός Εισαγγελέας ν. Παντελή
(2000)2 Α.Α.Δ. 384), ήτοι από τις 27/09/2017. (Υπ.) Λ. Καλογήρου, Π.Ε.Δ. (Υπ.) Στ. Σταύρου, Α.Ε.Δ. (Υπ.) Ε. Γεωργίου‑Αντωνίου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο