Δημοκρατία ν. Κ. X., Αρ. Υπόθεσης: 15448/16, 4/12/2017

(1)και

(7)του περί της Πρόληψης και της Καταπολέμησης της Σεξουαλικής Κακοποίησης, της Σεξουαλικής Εκμετάλλευσης και της Παιδικής Πορνογραφίας Ν.91(Ι)/14. Οι κατηγορίες 3-5 αφορούν την εισδοχή του δακτύλου του Κατηγορουμένου στο αιδοίο του ιδίου κοριτσιού (Μ.Κ.1) με τη χρήση απειλής, κατά παράβαση των άρθρων 2 και 6

(4)(γ) και

(7)του ιδίου Νόμου. Η έκτη κατηγορία αφορά χάιδεμα των γεννητικών οργάνων του κοριτσιού (Μ.Κ.1) κατόπιν απειλής, κατά παράβαση των ιδίων άρθρων. Οι επόμενες τρεις κατηγορίες αφορούν τον εξαναγκασμό, με απειλή, του κοριτσιού (Μ.Κ.1) να χαϊδεύει το πέος του Κατηγορουμένου μέχρι να εκσπερματώσει, κατά παράβαση και πάλι των ιδίων άρθρων. Οι τελευταίες δύο κατηγορίες αφορούν φίλημα στο στόμα του κοριτσιού (Μ.Κ.1) κατά παράβαση του άρθρου 151 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.

1. Αφού ο Κατηγορούμενος δεν παραδέχθηκε καμία από τις κατηγορίες, η υπόθεση ακολούθησε την οδό της ακρόασης. Στα πλαίσια της ακρόασης, για την Κατηγορούσα Αρχή κλήθηκαν έξι μάρτυρες κατηγορίας. Η πρώτη μάρτυρας ήταν η παραπονούμενη, Μ.Κ.1, της οποίας η οπτικογραφημένη κατάθεση αποτέλεσε την κυρίως εξέταση της και προσήλθε στο Δικαστήριο για αντεξέταση. Ο Μ.Κ.2 είναι πρώτος ξάδελφος της, στον οποίο η Μ.Κ.1 αποκάλυψε τη συμπεριφορά του Κατηγορουμένου προς αυτή και ο οποίος (Μ.Κ.2) ενημέρωσε τη μητέρα της Μ.Κ.1, Μ.Κ.3, και ακολούθησε η ενημέρωση στον πατέρα της, Μ.Κ.
2. Οι γονείς της Μ.Κ.1, Μ.Κ.3 και 4, αναφέρθηκαν στα γεγονότα μετά την αναφορά του Μ.Κ.2 για την αποκάλυψη από τη Μ.Κ.1 και έδωσαν δύο καταθέσεις στην Αστυνομία, οι οποίες αποτέλεσαν μέρος της κυρίως εξέτασης τους. Η Μ.Κ.3 αναφέρθηκε επίσης στις διάφορες σταδιακές αποκαλύψεις της Μ.Κ.1 προς την ίδια αναφορικά με τη συμπεριφορά του Κατηγορουμένου προς αυτή, ενώ ο Μ.Κ.4 μίλησε για ένα επεισόδιο στο οποίο, κατ΄ ισχυρισμό της Μ.Κ.1, ο Κατηγορούμενος χάιδεψε το αιδοίο της, και παρόλο που ο ίδιος (ο Μ.Κ.4) ήταν παρών, δεν είχε αντιληφθεί οτιδήποτε. Η Μ.Κ.5, Λειτουργός του Γραφείου Ευημερίας, ανέφερε πως συνόδευσε τη Μ.Κ.1 κατά τη λήψη της οπτικογραφημένης κατάθεσης της και κατά τη διεξαγωγή Ιατροδικαστικής εξέτασης της και πως γενικά πρόσφερε υποστήριξη τόσο στην ανήλικη όσο και στην οικογένεια της. Τέλος, η Μ.Κ.6, Κλινική Ψυχολόγος των Υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας, προέβη σε κλινική αξιολόγηση της Μ.Κ.1, κατόπιν διαφόρων συναντήσεων μαζί της και κατέθεσε Έκθεση ως μέρος της κυρίως εξέτασης της. Η Μ.Κ.6 ανέφερε πως έλαβε το ιστορικό από τους γονείς της Μ.Κ.1 ενώ μετά την ολοκλήρωση της αξιολόγησης της, συνάντησε τους γονείς για τελική ενημέρωση και ανάλογες συστάσεις. Επίσης κατατέθηκαν γραπτά παραδεκτά γεγονότα, Τεκμήρια Α και Β, τα οποία εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο. Κατά τη διάρκεια δε της ακροαματικής διαδικασίας έγιναν και άλλα προφορικά παραδεκτά γεγονότα τα οποία επίσης εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο, ενώ κατατέθηκαν και διάφορα Τεκμήρια, αναφορά στα οποία θα γίνει όπου τούτο κρίνεται πρόσφορο. Αφού το Δικαστήριο βρήκε ότι αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του Κατηγορουμένου και τον κάλεσε σε απολογία, και αφού του εξηγήθηκαν τα δικαιώματα του, αυτός επέλεξε να δώσει ένορκη μαρτυρία. Σημειώνεται πως την κυρίως εξέταση του αποτέλεσαν η Γραπτή Δήλωση του, Έγγραφο 7, η κατάθεση του στην Αστυνομία, Τεκμήριο 9, την οποία υιοθέτησε στη Γραπτή του Δήλωση, και κάποιες επιπρόσθετες αναφορές που έκανε σε σχετικές ερωτήσεις του δικηγόρου του. Βέβαια υπέστη την αντεξέταση της συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής. Ουσιαστικά ο Κατηγορούμενος αρνήθηκε πως προέβη στις πράξεις οι οποίες του καταλογίζονται και αμφισβήτησε τις αναφορές και θέσεις των μαρτύρων κατηγορίας, δίδοντας τη δική του εκδοχή. Ο συνήγορος του Κατηγορουμένου στην αγόρευση του με επίκεντρο τη μαρτυρία που παρουσιάστηκε, εισηγήθηκε ότι ο Κατηγορούμενος θα πρέπει να κριθεί αθώος αφού η μαρτυρία που προσκόμισε η Κατηγορούσα Αρχή, και δη της παραπονούμενης, εμπεριέχει τέτοιες αντιφάσεις που θα πρέπει να κριθεί ακροσφαλής και αναξιόπιστη από το Δικαστήριο. Με αυτή τη θέση δεν συμφώνησε η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής η οποία αντέταξε ότι η μαρτυρία που παρουσίασε πρέπει να κριθεί αξιόπιστη και εισηγήθηκε πως ο Κατηγορούμενος περιέπεσε σε πολλές αντιφάσεις και προέβαλε παράλογες εκδοχές με αποτέλεσμα να είναι αναξιόπιστος. Στη βάση δε της αξιόπιστης μαρτυρίας της, κάλεσε το Δικαστήριο όπως κρίνει τον Κατηγορούμενο ένοχο σε όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. Ι. Παραδεκτά Γεγονότα - Αποκάλυψη και Ενέργειες στα πλαίσια Διερεύνησης της Υπόθεσης Μέσα από το σύνολο της μαρτυρίας, προκύπτουν ως κοινώς παραδεκτά γεγονότα ότι το ζεύγος, Μ.Κ.3 και Μ.Κ.4, εγκαταστάθηκε στην οικία του το Καλοκαίρι του 2008, σχεδόν ταυτόχρονα με τον Κατηγορούμενο και τη συμβία του. Τις δύο κατοικίες χώριζε ένας τοίχος ενώ το εσωτερικό και των δύο σπιτιών, όσον αφορά τη διαρρύθμιση του χώρου, είναι πανομοιότυπο. Όταν μετακόμισαν στην εν λόγω οικία οι Μ.Κ.3 και 4 είχαν ήδη αποκτήσει τη Μ.Κ.1, η οποία γεννήθηκε στις 18.6.07, ενώ τον Δεκέμβριο του 2011 γεννήθηκε και ο αδελφός της. Με βάση την αναντίλεκτη μαρτυρία της Μ.Κ.3, μητέρας της Μ.Κ.1, επειδή με την έναρξη της Β τάξης του Δημοτικού Σχολείου η Μ.Κ.1 δεν συμπάθησε τη δασκάλα της, η Μ.Κ.3 ανησύχησε ότι η κόρη της δεν θα ανταπεξέρχετο στα μαθήματα της και έτσι συμφώνησε με τη συμβία του Κατηγορουμένου, η οποία είναι εκπαιδευτικός, όπως μερικές φορές τον μήνα στην οικία της ιδίας (της εκπαιδευτικού) παραδίδει στη Μ.Κ.1 μαθήματα στα Ελληνικά και στα Μαθηματικά. Η παράδοση μαθημάτων από τη συμβία του Κατηγορουμένου προς τη Μ.Κ.1 στην οικία της πρώτης, και μάλιστα όχι σε συστηματική και σταθερή βάση, αποτελεί κοινό έδαφος μεταξύ των δύο πλευρών. Σύμφωνα με τη Μ.Κ.3, τα μαθήματα διήρκεσαν από το τέλος Σεπτεμβρίου του 2014 μέχρι τον Μάιο του 2015 ενώ προς το τέλος της χρονιάς αραίωσαν σημαντικά και κατά συνέπεια αραίωσαν και οι επισκέψεις της Μ.Κ.1 στην οικία του Κατηγορουμένου. Εδώ σημειώνεται πως η χρονική διάρκεια, ο συνολικός αριθμός των μαθημάτων και άλλα ζητήματα που αφορούν τα μαθήματα, όπως η αμοιβή, αποτέλεσαν αντικείμενο διαφωνίας μεταξύ των δύο πλευρών, θέμα το οποίο θα απασχολήσει κατωτέρω. Είναι στα πλαίσια των επισκέψεων της Μ.Κ.1 στην οικία του Κατηγορουμένου και πριν επιστρέψει στην οικία η συμβία του για μάθημα, δηλαδή ενόσω ο Κατηγορούμενος ήταν μόνος με τη Μ.Κ.1, που, κατ΄ ισχυρισμό της Μ.Κ.1, ο τελευταίος βρήκε την ευκαιρία και προέβη στις πράξεις που του καταλογίζει κατά την περίοδο Σεπτεμβρίου 2014 - Μαΐου
3. Με βάση τη μαρτυρία του Μ.Κ.2, ηλικίας τότε 12 ετών, η αποκάλυψη από τη Μ.Κ.1, για πρώτη φορά, έγινε προς αυτόν πριν το Καλοκαίρι του 2015 και για δεύτερη φορά πάλι στον ίδιο την παραμονή των Χριστουγέννων, ήτοι στις 24.12.15, όταν βρισκόταν στην οικία της γιαγιάς τους η ευρύτερη οικογένεια. Το γεγονός πως στις 24.12.15 η Μ.Κ.1 προέβη στις αναφορές της στον Μ.Κ.2 και η εξέλιξη των γεγονότων μέχρι να καταγγελθεί ο Κατηγορούμενος στην Αστυνομία δεν αποτέλεσε αντικείμενο αμφισβήτησης αλλά αντιθέτως σε κάποιο βαθμό ήταν κοινό έδαφος μεταξύ των δύο πλευρών. Έτσι δεχόμαστε πως αμέσως μετά τις αναφορές της Μ.Κ.1 προς τον ίδιο, ο Μ.Κ.2, αφού φώναξε τη Μ.Κ.3 σε χώρο όπου ήταν μόνοι, την ενημέρωσε για το τι του ανέφερε η Μ.Κ.1.Τότε οι Μ.Κ.1, 3 και 4, μαζί με το μικρό τους παιδί και τον Μ.Κ.2 έφυγαν από την οικία της γιαγιάς και μετέβησαν στη δική τους οικία. Κατά τη διαδρομή ενημερώθηκε ο Μ.Κ.4 για τις αναφορές της Μ.Κ.
4. Περί τις 21:30 o Μ.Κ.4 πήγε στην οικία του Κατηγορουμένου και μπροστά στη συμβία του ανέφερε τι αποκάλυψε η Μ.Κ.
5. Ο Κατηγορούμενος αρνήθηκε τα πάντα. Ο Μ.Κ.4 έφυγε και επέστρεψε στη δική του οικία. Ακολούθως, ο Κατηγορούμενος με τη συμβία του μετέβησαν στην οικία των Μ.Κ.3 και 4, όπου στην παρουσία και άλλων προσώπων-συγγενών των Μ.Κ.3 και 4, στους οποίους θα γίνει αναφορά σε άλλο μέρος της απόφασης, ο Κατηγορούμενος αρνήθηκε ξανά τα πάντα και έδωσε τη δική του εκδοχή. Σημειώνουμε εδώ πως υπάρχει διάσταση απόψεων μεταξύ των δύο πλευρών στο τι λέχθηκε στην οικία των Μ.Κ.3 και 4 κατά τη μετάβαση του Κατηγορουμένου εκεί, θέμα το οποίο θα απασχολήσει στα πλαίσια της παράθεσης και αξιολόγησης της σχετικής μαρτυρίας. Αποτελεί επίσης αναντίλεκτο γεγονός πως στις 24.12.15 και περί ώρα 22:00, οι Μ.Κ.3 και 4 μετέβησαν στην Αστυνομία και προέβησαν σε καταγγελία εναντίον του Κατηγορουμένου για σεξουαλική παρενόχληση της κόρης τους, όπως καταγράφεται στις δύο καταθέσεις τους, Έγγραφα 1 και 3 αντίστοιχα. Σύμφωνα με το περιεχόμενο των εν λόγω καταθέσεων οι οποίες λήφθηκαν στις 25.12.15 και περί ώρα 00:30 και 00:20 αντίστοιχα, οι Μ.Κ.3 και 4 αναφερόμενοι στην εν λόγω καταγγελία πρόσθεσαν πως σε εκείνο το στάδιο επιθυμούσαν μόνο καταγραφή του συμβάντος και δεν επιθυμούσαν περαιτέρω ανάμειξη της Αστυνομίας λόγω του ότι δεν ήθελαν το παιδί τους να περάσει τη δικαστική διαδικασία. Παρέμεινε αδιαμφισβήτητο γεγονός πως στις 30.12.15, οι Μ.Κ.3 και 4 αποφάσισαν να προωθήσουν την καταγγελία εναντίον του Κατηγορουμένου και έτσι η Μ.Κ.3 έδωσε τη συγκατάθεση της για τη λήψη οπτικογραφημένης κατάθεσης της κόρης της και για τη διενέργεια Ιατροδικαστικής εξέτασης της. Αποτελεί παραδεκτό γεγονός πως κατόπιν γραπτής συγκατάθεσης της Μ.Κ.3 και της Μ.Κ.5, Τεκμήρια 2 και 1 αντίστοιχα, στις 30.12.15 και μεταξύ των ωρών 10:25 - 10:40 στο ειδικά διαμορφωμένο δωμάτιο λήψης οπτικογραφημένων καταθέσεων του ΤΑΕ Λευκωσίας η Αστ. 3356 Χ. Χριστοφή έλαβε οπτικογραφημένη κατάθεση από τη Μ.Κ.1 στην παρουσία της Μ.Κ.
6. Κατά τη διάρκεια λήψης της οπτικογραφημένης κατάθεσης της Μ.Κ.1, χειριστής των μηχανημάτων οπτικογράφησης ήταν η Αστ. 3772 Έ. Κρητιώτου η οποία βρισκόταν σε άλλο δωμάτιο με τον Αστ. 1459 Φ. Λάμπρου. Μετά το τέλος της κατάθεσης, η Αστ. 3772 αφαίρεσε από το μηχάνημα οπτικογράφησης τις δύο πρωτότυπες βιντεοκασέτες και τη μια πρωτότυπη ηχητική κασέτα. Στη συνέχεια σφράγισε τις δύο βιντεοκασέτες με την ειδική ταινία σφράγισης και τους έδωσε τα διακριτικά Ε.Κ.1 και Ε.Κ.
7. Στην ηχητική κασέτα έδωσε τα διακριτικά Ε.Κ.
8. Στις σχετικές ταινίες σφράγισης των βιντεοκασετών, καθώς και στην ηχητική υπέγραψαν η Αστ. 3772, η Αστ. 3356 και η Μ.Κ.
9. Ακολούθως η Αστ. 3772 παρέδωσε τις δύο βιντεοκασέτες και την ηχητική κασέτα στον Αστ. 1459, ο οποίος την ίδια μέρα τις παρέδωσε στον Αστ. 693 Φ. Ιωάννου. Είναι επίσης παραδεκτό γεγονός πως η πρωτότυπη βιντεοκασέτα με τα διακριτικά Ε.Κ.1 αποδίδει πιστώς την οπτικογραφημένη κατάθεση της Μ.Κ.1 και από αυτήν δεν έχει αφαιρεθεί η προστεθεί οτιδήποτε σε ό,τι λέχθηκε κατά την οπτικογράφηση και δεν έγινε οποιαδήποτε άλλη αλλοίωση της οπτικογράφησης. Η πρωτότυπη βιντεοκασέτα με τα διακριτικά Ε.Κ.1 και η πρωτότυπη ηχητική κασέτα με τα διακριτικά Ε.Κ.3 κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 3 και 4 αντίστοιχα. Ως Τεκμήριο 5 κατατέθηκε επίσης το κείμενο της απομαγνητοφωνημένης κατάθεσης της, στην απομαγνητοφώνηση της οποίας προέβη στις 9.1.16 η Αστ. 3547 Α. Νικολάου από την πρωτότυπη ηχητική κασέτα με τα διακριτικά Ε.Κ.
10. Αργότερα την ίδια μέρα η Μ.Κ.3 έδωσε νέα κατάθεση στην Αστυνομία, Έγγραφο
11. Δηλώθηκε ως παραδεκτό γεγονός πως, κατόπιν γραπτής συγκατάθεσης της Μ.Κ.3, Τεκμήριο 12, στις 31.12.15 διενεργήθηκε Ιατροδικαστική εξέταση της Μ.Κ.1 από τον Ιατροδικαστή Σ. Σοφοκλέους, στην παρουσία, μεταξύ άλλων, Παιδοχειρουργού και Νοσηλευτικής Λειτουργού. Σύμφωνα με την Ιατροδικαστική Έκθεση, Τεκμήριο 6, η Μ.Κ.1 δεν υπέστη ρήξη του παρθενικού υμένα. Αποτελεί περαιτέρω παραδεκτό γεγονός πως η μη ρήξη του παρθενικού υμένα της Μ.Κ.1 δεν αποκλείει την εισχώρηση δακτύλου ή δακτύλων ενήλικου προσώπου στον κόλπο της. Οι πιο κάτω ενέργειες αποτελούν επίσης παραδεκτά γεγονότα. Συγκεκριμένα, στις 31.12.15 εκδόθηκε από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας ένταλμα έρευνας της οικίας και των υποστατικών του Κατηγορουμένου, το οποίο δεν εκτελέστηκε. Το εν λόγω ένταλμα κατατέθηκε ως Τεκμήριο 18 και ο όρκος δυνάμει του οποίου εκδόθηκε, κατατέθηκε με το εκδοθέν ένταλμα σύλληψης ως Τεκμήριο
12. Την 1.1.16 και περί ώρα 21:45 ο Αστ. 693 συνέλαβε τον Κατηγορούμενο δυνάμει δικαστικού εντάλματος σύλληψης, Τεκμήριο
13. Αφού του επιστήθηκε η προσοχή στον Νόμο και του εξηγήθηκαν οι λόγοι της σύλληψης του, ο Κατηγορούμενος απάντησε «Εντάξει». Ακολούθως ο Αστ. 693 εξήγησε στον Κατηγορούμενο τα δικαιώματα του, παραδίδοντας του Έγγραφο Δικαιωμάτων Προσώπων που Συλλαμβάνονται και/ή Τελούν υπό Κράτηση, το οποίο κατατέθηκε ως Τεκμήριο
14. Μεταξύ 1.1.16 και 2.1.16 και μεταξύ των ωρών 21:55 - 00:45 ο Αστ. 693 έλαβε κατάθεση από τον Κατηγορούμενο, Τεκμήριο
15. Στις 2.1.16 μεταξύ των ωρών 01:20 - 01:30 ο Αστ. 693 προέβη σε έρευνα της οικίας και του οχήματος του Κατηγορούμενου κατόπιν γραπτής συγκατάθεσης του, Τεκμήριο
16. Κατά την έρευνα εντοπίστηκαν και παραλήφθηκαν δύο ταμπλέτες (tablet) μάρκας Samsung χρώματος άσπρου και ασημί με άγνωστους αριθμούς κατασκευής (serial no). Την ίδια μέρα και μεταξύ των ωρών 17:10 - 17:12 στα Αστυνομικά Κρατητήρια Λακατάμειας, ο Αστ. 693 κατηγόρησε γραπτώς τον Κατηγορούμενο και αφού του επέστησε γραπτώς την προσοχή στον Νόμο, αυτός απάντησε «Δεν παραδέχομαι. Όσον αφορά τα tablet που έδωσα στην Αστυνομία, παρόλο που πληροφορήθηκα ότι δεν είμαι υπόχρεος, εν τούτοις τα αφήνω στην Αστυνομία να τα κρατήσει ώσπου να τελειώσει τις εξετάσεις της και να με ειδοποιήσει να τα παραλάβω». Η εν λόγω γραπτή κατηγορία κατατέθηκε ως Τεκμήριο
17. Στις 5.1.16 ο Αστ. 3796 Α. Χρυσοστόμου παρέλαβε από τη Μ.Κ.3 μια ταμπλέτα (tablet) άγνωστης μάρκας χρώματος ροζ μέσα σε θήκη, η οποία ανήκει στη Μ.Κ.
18. Το tablet παραδόθηκε από τη Μ.Κ.3 με τη συμπληρωματική της κατάθεση ημ. 5.1.16, Τεκμήριο
19. Την ίδια μέρα λήφθηκε νέα κατάθεση από τον Μ.Κ.4, Έγγραφο 4, στην οποία επιβεβαίωσε την απόφαση αυτού και της συζύγου του να προχωρήσουν δικαστικώς και δήλωσε πως ενημερώθηκε για τη σύλληψη του Κατηγορουμένου. Στις 25 και 27.1.2016 η Αστ. 4251 Χ. Χαρίτου, του Δικανικού Εργαστηρίου Εξέτασης Ηλεκτρονικών Τεκμηρίων, προέβη στην εξέταση των τριών tablet που αναφέρονται ανωτέρω. Οι Εκθέσεις της Αστ. 4251 αναφορικά με την εξέταση των tablet κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 20 και 21 για την αλήθεια του περιεχομένου τους. Σύμφωνα με το περιεχόμενο των Τεκμηρίων 20 και 21, η Αστ. 4251 ενεργοποίησε τα δύο tablet τα οποία παραλήφθηκαν από την οικία του Κατηγορουμένου και αντέγραψε το περιεχόμενο τους σε ψηφιακό δίσκο με Αρ. Αναφοράς ΥΠ.Ε.Γ.Ε. ΧΧ25-2016 και κατ΄ αντίστοιχο τρόπο ενεργοποίησε το ροζ tablet και αντέγραψε το περιεχόμενο του σε ψηφιακό δίσκο με Αρ. Αναφοράς ΥΠ.Ε.Γ.Ε. ΧΧ120-
20. Οι δύο ψηφιακοί δίσκοι κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 22 και 23 αντίστοιχα. Από τις επιστημονικές εξετάσεις και των τριών προαναφερομένων tablet δεν κατέστη δυνατό να εντοπιστούν οποιαδήποτε διαγραμμένα αρχεία εικόνων, βίντεο, ιστοσελίδων και οποιωνδήποτε άλλων δεδομένων αφού τέτοια ενέργεια δεν υποστηρίζεται στο παρόν στάδιο από τον υφιστάμενο υπηρεσιακό εξοπλισμό. Από τις επιστημονικές εξετάσεις του ροζ tablet της Μ.Κ.1, διεφάνη ότι υπήρχε εγκατεστημένη εφαρμογή «you tube», αλλά τη συγκεκριμένη στιγμή της εξέτασης δεν παρεχόταν από τον υφιστάμενο υπηρεσιακό εξοπλισμό η δυνατότητα εντοπισμού του ιστορικού που αφορά αυτή την εφαρμογή. Στις 21.9.17 η Αστ. 4251 επιχείρησε να προβεί εκ νέου σε εξέταση του ροζ tablet για να εξακριβωθεί κατά πόσο το εν λόγω tablet έχει ρύθμιση για χρήση στην Αγγλική και στην Ελληνική γλώσσα. Δεν έγινε κατορθωτή η ενεργοποίηση του tablet, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να εξακριβωθεί κατά πόσο το εν λόγω tablet έχει ρύθμιση τόσο στην Αγγλική όσο και στην Ελληνική γλώσσα. Σχετική είναι η Έκθεση της Αστ. 4251, Τεκμήριο
21. Στις 8.10.17 ο Αστ. 693 προέβη σε έλεγχο των προαναφερόμενων ψηφιακών δίσκων με Αρ. Αναφοράς ΥΠ.Ε.Γ.Ε ΧΧ25-2016 και ΧΧ120-2016, χωρίς να εντοπιστεί σε αυτούς οποιοδήποτε πορνογραφικό υλικό ή επισκέψεις σε ιστοσελίδες πορνογραφικού περιεχομένου. Τέλος, αποτελεί παραδεκτό γεγονός πως όλα τα προαναφερόμενα τεκμήρια τα οποία κατατέθηκαν στο Δικαστήριο παραλήφθηκαν και διακινήθηκαν νομότυπα, χωρίς να υποστούν οποιαδήποτε αλλοίωση και ή επέμβαση εκτός για σκοπούς επιστημονικών εξετάσεων, και βρίσκονταν υπό τη συνεχή και ασφαλή φύλαξη της Αστυνομίας μέχρι την ημερομηνία κατάθεσης τους στο Δικαστήριο. ΙΙ. Μαρτυρία Μ.Κ.2, 3 και 4 - Παράθεση και Αξιολόγηση Είναι αδιαμφισβήτητο πως ο Μ.Κ.2 γεννήθηκε την 1.2.02 και πως η μητέρα του και η Μ.Κ.3 είναι αδελφές. Παρέμεινε επίσης αναντίλεκτο πως αυτός διαμένει με την οικογένεια του στην Πάφο και ότι συνήθως μαζεύεται όλη η οικογένεια και έτσι αυτός συναντά τη Μ.Κ.1 στο σπίτι της γιαγιάς τους κατά τις γιορτές των Χριστουγέννων, το Πάσχα και στις διακοπές του Καλοκαιριού. Ο Μ.Κ.2 ανέφερε πως στις 24.12.15, ενώ όλη η οικογένεια ήταν μαζεμένη στο σπίτι της γιαγιάς, σε κάποιο στάδιο τα παιδιά ανέβηκαν στον πρώτο όροφο να παίξουν. Όταν η Μ.Κ.1 και ο Μ.Κ.2 έμειναν μόνοι, η Μ.Κ.1 του ανέφερε ότι ήθελε να του πει κάτι και αυτός την παρότρυνε να του μιλήσει. Σύμφωνα με τον Μ.Κ.2, η Μ.Κ.1 ήταν αγχωμένη και φοβισμένη και, όπως έμαθε από τη μητέρα του, η οποία μιλούσε κάθε νύκτα στο τηλέφωνο με τη Μ.Κ.3, η Μ.Κ.1 ήταν αντιδραστική στο σχολείο και μετά αυτός τα συνέδεσε. Εδώ περιοριζόμαστε στο να σημειώσουμε πως η αλλαγή στη συμπεριφορά της Μ.Κ.1 στο σχολείο και η παρουσίαση αντιδραστικής συμπεριφοράς αναφέρθηκε εκτενώς και από την ίδια τη Μ.Κ.3 τόσο στη δεύτερη της κατάθεση όσο και στο Δικαστήριο, καθώς επίσης και προς τη Μ.Κ.
22. Περαιτέρω, τόσο ο Μ.Κ.2 όσο και η Μ.Κ.3 ανέφεραν πως η Μ.Κ.1 ήθελε να κλείνουν τα παράθυρα και τις κουρτίνες του σπιτιού, και τότε υποψιάζονταν πως η Μ.Κ.1 φοβόταν τους λύκους. Όπως ανέφερε ο Μ.Κ.2, ο λόγος για τη σύνδεση των γεγονότων ήταν ότι πριν το Καλοκαίρι του 2015 και ενώ βρίσκονταν πάλι στον πάνω όροφο του σπιτιού της γιαγιάς, η Μ.Κ.1 για πρώτη φορά του αποκάλυψε ότι ο Κατηγορούμενος την παρενοχλούσε σεξουαλικά. Ο Μ.Κ.2 σοκαρίστηκε, δεν ήξερε κατά πόσο αυτά που του είπε η Μ.Κ.1 ήταν αλήθεια, ούτε και τότε είχε το θάρρος να τα αναφέρει και έτσι δεν είπε σε κανένα οτιδήποτε, παρά μόνο είπε στη Μ.Κ.1 να ξεκόψει. Της ανέφερε να το πουν στη μητέρα της αλλά η Μ.Κ.1 του είπε όχι και ο Μ.Κ.2 δεν το έπραξε. Είναι γεγονός πως μόνο ο Μ.Κ.2 έκανε αναφορά στην πρώτη αποκάλυψη της Μ.Κ.1 προς τον ίδιο πριν το Καλοκαίρι του 2015, ενώ οι υπόλοιποι μάρτυρες, ήτοι οι Μ.Κ.3, 4 και 6 μίλησαν για την αποκάλυψη στις 24.12.
23. Επί αυτού επισημαίνουμε πως κατά την αντεξέταση του ο συνήγορος Υπεράσπισης δεν αμφισβήτησε την πρώτη αυτή αποκάλυψη και απλώς περιορίστηκε σε ερωτήσεις διερευνητικού περιεχόμενου όσον αφορά την ουσία της τότε συνομιλίας μεταξύ τους. Επίσης, λαμβάνοντας υπόψιν την ηλικία του Μ.Κ.2 και τη σχέση του με τη Μ.Κ.1, καθώς επίσης και τη φύση των αναφορών της Μ.Κ.1, θεωρούμε φυσιολογική την αντίδραση του να σοκαριστεί και να μην αισθάνεται ασφαλής σε εκείνο το στάδιο να φανερώσει σε οποιονδήποτε, και δη στη μητέρα της Μ.Κ.1, ένα τέτοιο θέμα. Επομένως, κρίνουμε την τότε συμπεριφορά του εύλογη και δικαιολογημένη όπως επίσης και τη στάση των Μ.Κ.3 και 4 να προσδιορίσουν τη χρονική στιγμή της αποκάλυψης στις 24.12.15, κάτι το οποίο ανέφεραν και στη Μ.Κ.6, όταν το όλο θέμα περιήλθε σε γνώση τους και τελικώς κατέληξε στην καταγγελία του Κατηγορουμένου. Εν πάση περιπτώσει θα πρέπει να παρατηρήσουμε πως δεν διακρίνουμε οποιαδήποτε σκοπιμότητα ή αλλότριο κίνητρο στην αναφορά του Μ.Κ.2 για το Καλοκαίρι του
24. Αντιθέτως, θα μπορούσε να λεχθεί πως το ότι κατέστη κοινωνός πολύ νωρίτερα από τους άλλους ήταν - όπως διαφαίνεται πιο κάτω - κάτι που τον έφερε σε κάπως δυσκολότερη θέση από πλευράς μνήμης και δεν βλέπουμε λόγο να είχε «κατασκευάσει» ή εφεύρει τέτοια αναφορά της Μ.Κ.1, εάν αυτή δεν ήταν η πραγματικότητα. Παρόλο που σε κάποιο σημείο δόθηκε η εντύπωση ότι ο Μ.Κ.2 δεν θυμόταν τι του είπε ακριβώς την πρώτη φορά η Μ.Κ.1, εντούτοις ακολούθως ανέφερε με ευθύτητα και βεβαιότητα πως στις 24.12.15 η Μ.Κ.1 του επανέλαβε περίπου τα ίδια πράγματα τα οποία και περιέγραψε. Τόσο στην κυρίως εξέταση του όσο και κατά την αντεξέταση του ο Μ.Κ.2 ανέφερε με συνέπεια όλα όσα εντίμως θυμόταν να του είχε πει η Μ.Κ.1 και έτσι δεχόμαστε πως η Μ.Κ.1 προέβη στις σχετικές αναφορές προς τον Μ.Κ.2, οι οποίες άλλωστε δεν αποτέλεσαν αντικείμενο αμφισβήτησης από την Υπεράσπιση. Ενδεικτικό της ειλικρίνειας του μάρτυρος στην περιγραφή των αναφορών της Μ.Κ.1 είναι το ότι ο ίδιος δεν ήθελε να αναφέρει οτιδήποτε περισσότερο από όσα ήξερε. Συγκεκριμένα ο Μ.Κ.2 είπε πως, μεταξύ άλλων, η Μ.Κ.1 του είπε ότι πήγε στο σπίτι του Κατηγορουμένου 2-3 φορές πιο γρήγορα για το μάθημα, ότι αυτός της είπε να πάνε στην τουαλέτα και να του κάνει πάνω-κάτω το πέος του («το πουλί του») και ότι αυτή αρνήθηκε λέγοντας του πως δεν προλάβαιναν γιατί θα ερχόταν η συμβία του, για να καταλήξει (ο Μ.Κ.2) πως η Μ.Κ.1 δεν του είπε κατά πόσο τελικά πήγαν ή όχι και έτσι ο ίδιος δεν γνωρίζει. Επίσης στην αντεξέταση του δεν δίστασε να αναφέρει πως η Μ.Κ.1 δεν του έκανε καμία αναφορά στο tablet και πως για πρώτη φορά ο ίδιος άκουσε γι΄ αυτό το ζήτημα το βράδυ της 24.12.15 όταν ο Κατηγορούμενος βρισκόταν στο σπίτι των Μ.Κ.3 και 4 και είπε πως η Μ.Κ.1 έβλεπε ταινίες ερωτικού περιεχόμενου στο tablet από μόνη της και της το αφαίρεσαν οι γονείς της. Σημειώνουμε ότι στο σημείο αυτό περιοριζόμαστε σε εύρημα πως η Μ.Κ.1 προέβη στις σχετικές αναφορές προς τον Μ.Κ.2 και ότι όσον αφορά το περιεχόμενο και την ενδεχόμενη αλήθεια αυτών θα γίνεται αναφορά στο κατάλληλο στάδιο κατωτέρω. Δεχόμαστε επίσης ως λογική και την τοποθέτηση του Μ.Κ.2 πως η Μ.Κ.1 τον εμπιστευόταν, δεδομένου ότι του έλεγε τα μυστικά της, δηλαδή ποιον αγαπούσε στο σχολείο και γενικά για τους φίλους της, η οποία και πάλι δεν αμφισβητήθηκε από την Υπεράσπιση. Ο Μ.Κ.2 περιέγραψε την κατάσταση της Μ.Κ.1 ενόσω του διηγείτο όσα κατ΄ ισχυρισμό της έκανε ο Κατηγορούμενος, συγκεκριμένα πως ήταν φοβισμένη και συγχυσμένη, έκλαιγε και κοιτούσε χάμω. Τη ρώτησε αν είναι αλήθεια, αυτή απάντησε καταφατικά, έκλαιγε και ήταν σοκαρισμένη. Στην αντεξέταση του ο Μ.Κ.2 αναγνώρισε ευθέως πως δεν είχε αναφέρει στην κατάθεση του προς την Αστυνομία ότι η Μ.Κ.1 έκλαιγε και κοιτούσε χάμω, όμως θεωρούμε λογική και πειστική την εξήγηση που έδωσε, ήτοι πως είχε την εντύπωση ότι στην κατάθεση του έπρεπε να περιοριστεί μόνο στις αναφορές της Μ.Κ.1 προς αυτόν και όχι στην κατάσταση της. Επομένως η περιγραφή του για την κατάσταση της Μ.Κ.1 τη δεδομένη στιγμή καθίσταται και εύρημα μας. Δεχόμαστε επίσης την αναφορά του Μ.Κ.2 πως ρώτησε τη Μ.Κ.1 αν όντως είχε ξεκόψει από τον Κατηγορούμενο και αυτή του είπε «λίγο», ενώ σε άλλη ερώτηση του γιατί δεν τα είπε σε κανένα άλλο, η Μ.Κ.1 του είπε πως φοβόταν ότι ο Κατηγορούμενος θα την έδερνε και ότι θα σκότωνε τους γονείς της ενώ εμπιστευόταν μόνο τον ίδιο. Και πάλι ο Μ.Κ.2 παραδέχθηκε πως στην προφορική του μαρτυρία πρόσθεσε την αναφορά της Μ.Κ.1 περί απειλής του Κατηγορουμένου να σκοτώσει τους γονείς της, πλην όμως ο Μ.Κ.2 ανέφερε πως το είχε πει ξανά προηγουμένως στη Μ.Κ.3 κατά το στάδιο της πληροφόρησης της για την αποκάλυψη της Μ.Κ.1 στο σπίτι της γιαγιάς του, ενώ σημειώνουμε πως τέτοια αναφορά έγινε και από την ίδια τη Μ.Κ.1 προφορικά στο Δικαστήριο αλλά και προς τη Μ.Κ.
25. Η περιγραφή του Μ.Κ.2 αναφορικά με το τι έγινε από το χρονικό σημείο της αποχώρησης τους από το σπίτι της γιαγιάς και μετέπειτα παρουσιάζει συνοχή με τη μαρτυρία των Μ.Κ.3 και 4, στους οποίους θα γίνει εκτενής αναφορά κατωτέρω. Άλλωστε αυτό το σκέλος της μαρτυρίας δεν αποτέλεσε αντικείμενο αμφισβήτησης από την Υπεράσπιση. Έτσι αποτελεί εύρημα μας η κοινή αναφορά των Μ.Κ.2 και 3 πως εντός του οχήματος, καθ΄ οδόν προς το σπίτι των Μ.Κ.3 και 4, μόλις το αποκάλυψαν στον Μ.Κ.4 ο οποίος σοκαρίστηκε, η Μ.Κ.1 η οποία καθόταν πίσω κάθισε μπροστά με τη μητέρα της στη θέση του συνοδηγού και είπε «ουφ, είπα τα τζιαι ξαλάφρωσα». Δεχόμαστε επίσης την κοινή αναφορά των Μ.Κ.2, 3 και 4 ότι, όταν ο Κατηγορούμενος πήγε στο σπίτι των Μ.Κ.3 και 4, ενώ η Μ.Κ.1 ήταν πάνω στον πρώτο όροφο, αυτός αρνήθηκε ότι έκανε οτιδήποτε στη Μ.Κ.1 και ανέφερε πως η Μ.Κ.1 του είχε πει να βγάλουν τα ρούχα και να χορέψουν γυμνοί, κάτι το οποίο ανέφερε και ο ίδιος ο Κατηγορούμενος στη δική του μαρτυρία. Ακούγοντας αυτό, ο Μ.Κ.2 νευρίασε και πήγε στον πάνω όροφο. Έχει ήδη λεχθεί πως η Μ.Κ.3, στη δεύτερη της κατάθεση, Έγγραφο 2, ανέφερε πως με την έναρξη της σχολικής χρονιάς της Μ.Κ.1 στη Β τάξη, συμφώνησε με τη γειτόνισσα της - δασκάλα (συμβία του Κατηγορουμένου), να παραδίδει περίπου 5-6 μαθήματα μηνιαίως στη Μ.Κ.
26. Κατά την αντεξέταση της ανέφερε πως τα μαθήματα δεν γίνονταν σε τακτικές μέρες, συνήθως μια φορά τη βδομάδα, και πως γι΄ αυτά συνεννοείτο πάντοτε με τη γειτόνισσα μέσω μηνυμάτων στο κινητό. Με βάση το Τεκμήριο 14, το οποίο παρουσιάστηκε από την Υπεράσπιση και αναγνωρίστηκε από τη Μ.Κ.3, και περιλαμβάνει την εκτύπωση ανταλλαγής μηνυμάτων μέσω των κινητών τηλεφώνων μεταξύ της Μ.Κ.3 και της γειτόνισσας, διαφαίνεται και δεχόμαστε πως όντως τα μαθήματα δεν γίνονταν επί τακτικής συστηματικής βάσης, αλλά όταν η Μ.Κ.3 έκρινε πως χρειάζονταν και κατόπιν συνεννόησης μέσω μηνυμάτων μεταξύ τους. Σημειώνουμε πως τα καταγραφέντα μηνύματα αφορούν προφανώς τη χρονική περίοδο μεταξύ 8.10.14 και 21.1.15 (παρόλο που υπάρχει κάποια διαφορά στην καταγραφή του έτους σε κάποια από τα μηνύματα), χωρίς να έχει υποβληθεί στη Μ.Κ.3 πως τα μαθήματα τελείωσαν τον Ιανουάριο του 2015 ως η εκδοχή του Κατηγορουμένου. Επομένως, θεωρούμε πως τα μηνύματα δεν καταδεικνύουν αφ΄ εαυτών πως τα μαθήματα διήρκεσαν μέχρι τον Ιανουάριο του
27. Σημειώνουμε επίσης την παράλειψη της Υπεράσπισης να υποβάλει στη Μ.Κ.3 την αντίστοιχη θέση του Κατηγορουμένου για ένα τέτοιο σημαντικό για την υπόθεση ζήτημα, στοιχείο το οποίο επηρεάζει την αξιοπιστία αυτής της εκδοχής του Κατηγορουμένου. Εδώ είναι κατάλληλο το σημείο να παραπέμψουμε στη γνωστή νομική αρχή πως η παράλειψη αντεξέτασης μάρτυρος σε ουσιώδη σημεία της μαρτυρίας του ή γενικά της εκδοχής του δίδει την ευχέρεια στο Δικαστήριο να θεωρήσει αυτή την παράλειψη ως αποδοχή της εν λόγω μαρτυρίας. Σχετικά παραπέμπουμε στις υποθέσεις Λ.Κ. v. Αστυνομίας

(2011)2 Α.Α.Δ. 547, Δρουσιώτης v. Αστυνομίας

(2013)2 Α.Α.Δ. 505 και Χαραλάμπους v. Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 201/12, ημ. 14.2.

1. Επίσης, με βάση τα μηνύματα προκύπτει πως στις 8.10.14 η Μ.Κ.3 έκρινε πως η Μ.Κ.1 δεν χρειαζόταν και έτσι δεν έκανε μάθημα, στις 15.10.14 η Μ.Κ.3 ενημέρωσε τη γειτόνισσα ότι θα μπορούσε η Μ.Κ.1 να κάνει μάθημα γύρω στις 15:30, όμως η γειτόνισσα είδε το μήνυμα την επομένη λόγω προβλήματος του κινητού της και έτσι πάλι δεν έγινε μάθημα ενώ έγιναν μαθήματα στις 15 και 22.1.
2. Προκύπτει επίσης πως κατά κανόνα τα μαθήματα παραδίδονταν την Τετάρτη, όπως ανέφερε ο Κατηγορούμενος, πλην όμως τα μηνύματα δεν επιβεβαιώνουν τη θέση του πως παραδόθηκαν «λίγα» ή «μερικά μαθήματα», προσθέτοντας πως σε κάποια ο ίδιος ήταν στο σπίτι και σε κάποια απουσίαζε, αναφορά η οποία σαφώς παραπέμπει σε περισσότερα των δύο μαθημάτων, στοιχείο το οποίο επίσης ενδυναμώνει την πεποίθηση μας περί της αλήθειας της μαρτυρίας της Μ.Κ.3 επί αυτού του ζητήματος. Ακόμα ένα στοιχείο το οποίο τείνει να υποστηρίξει την αξιοπιστία αυτών των ισχυρισμών της Μ.Κ.3 είναι το γεγονός πως η θέση της ότι είχε προσφέρει αμοιβή στη γειτόνισσα η οποία δεν δέχθηκε λόγω της γειτονικής τους σχέσης παρέμεινε αναντίλεκτη στα πλαίσια της δικής της μαρτυρίας. Και πάλι παρατηρούμε πως στο στάδιο της δικής του μαρτυρίας για πρώτη φορά ο Κατηγορούμενος προέβαλε πως ήταν λίγα τα μαθήματα και γι΄ αυτό η γειτόνισσα δεν ήθελε αμοιβή ενώ αργότερα όταν αυτή αντιλήφθηκε την ανάγκη της Μ.Κ.1 για περισσότερα μαθήματα και συνέστησε στη Μ.Κ.3 να καθορίσουν ένα σταθερό πρόγραμμα μαθημάτων έναντι αμοιβής, η Μ.Κ.3 για δικούς της λόγους, προφανώς οικονομικούς, σταμάτησε να στέλνει την κόρη της για μάθημα. Παρέμεινε επίσης αναντίλεκτη και δεχόμαστε την αναφορά της Μ.Κ.3 πως κατά τη διάρκεια της Β τάξης της Μ.Κ.1, η ίδια εργαζόταν καθημερινά μέχρι τις 17:30 και ο σύζυγος της σε βάρδιες, πως κάθε Δευτέρα και Πέμπτη η Μ.Κ.1 πήγαινε ιδιαίτερα μαθήματα Αγγλικών και πως τις υπόλοιπες μέρες κανόνιζε να μένει στο σχολείο μέχρι το απόγευμα, εκτός εάν ο Μ.Κ.4 σχόλανε νωρίτερα και πήγαινε αυτός να πάρει τη Μ.Κ.1 από το σχολείο στο σπίτι. Η Μ.Κ.3 ανέφερε πως τα μαθήματα γίνονταν ενόσω κάποιος από τους δύο γονείς ήταν στο σπίτι με τη Μ.Κ.
3. Δεν διαφεύγει την προσοχή μας πως στο Τεκμήριο 14 φαίνεται ότι για το μάθημα της 15.1.15 η Μ.Κ.3, κατόπιν συνεννόησης με τη γειτόνισσα, προέβη σε διευθέτηση για μεταφορά της Μ.Κ.1 απ΄ ευθείας από το σχολείο στο σπίτι της και ζήτησε από τη γειτόνισσα να φροντίσει να φάει κάτι η κόρη της και η γειτόνισσα ανταποκρίθηκε θετικά και με προθυμία σε αυτή την παράκληση της. Με βάση το σύνολο των μηνυμάτων, προκύπτει πως αυτό ήταν ένα μεμονωμένο περιστατικό και δεν επηρεάζει τη θέση της Μ.Κ.3 επί τούτου ως προς τι γινόταν κατά κανόνα, την οποία και δεχόμαστε. Άλλωστε σημειώνουμε πως η Μ.Κ.3 εξέφρασε τη θέση της χωρίς απόλυτη βεβαιότητα, λέγοντας ότι απαντούσε με βάση το τι θυμόταν και δεν μπορούσε να θυμηθεί κατά πόσο είχε τύχει κάτι εκείνη τη μέρα και η Μ.Κ.1 δεν έμεινε στο σχολείο. Ήταν επίσης η θέση της Μ.Κ.3 πως η Μ.Κ.1 πήγαινε μόνη της από το σπίτι τους στο σπίτι του Κατηγορουμένου για το μάθημα, και συγκεκριμένα πως της έλεγαν ότι είναι ώρα για το μάθημα και αυτή πήγαινε στο διπλανό σπίτι. Είναι αξιοσημείωτο πως η υποβολή ότι η γειτόνισσα παραλάμβανε τη Μ.Κ.1 από το σπίτι της για να την πάρει στο διπλανό της σπίτι για μάθημα, την οποία αρνήθηκε η Μ.Κ.3, ουδόλως αποτέλεσε αντικείμενο αναφοράς από τον Κατηγορούμενο, ο οποίος και πάλι για πρώτη φορά στη μαρτυρία του έδωσε εντελώς άλλη εκδοχή, ήτοι πως συνήθως ο ένας γονέας έπαιρνε τη Μ.Κ.1 στο σπίτι τους για μάθημα, τις περισσότερες φορές ο Μ.Κ.4 ο οποίος μάλιστα καθόταν με τον Κατηγορούμενο μέχρι να τελειώσει το μάθημα. Αυτή δε η εκδοχή του Κατηγορουμένου δεν υποβλήθηκε ούτε ακόμα και στον Μ.Κ.4 για να τοποθετηθεί επί τούτου. Εδώ είναι κατάλληλο σημείο να παρεμβάλουμε την αναφορά της Μ.Κ.1 πως ο Κατηγορούμενος έβγαινε έξω και της φώναζε να πάει για μάθημα και εάν αυτή δεν άκουγε, τους κτυπούσε την πόρτα και έλεγε ότι η γειτόνισσα ήταν στο σπίτι και να πάει για το μάθημα της ενώ αυτή (η γειτόνισσα) δεν είχε πάει ακόμα στο σπίτι. Παρόλο που η αξιολόγηση της Μ.Κ.1 θα γίνει σε κατοπινό στάδιο της απόφασης, εντούτοις εδώ αρκούμαστε να αναφέρουμε πως αυτή η τοποθέτηση της Μ.Κ.1 δεν αφορά την ουσία του όλου θέματος εφόσον είναι αδιαμφισβήτητο πως η Μ.Κ.1 πήγαινε στο σπίτι του για μάθημα. Επίσης αυτή η θέση της αφήνει να νοηθεί πως ο Κατηγορούμενος δυνατό να την περίμενε στην πόρτα του σπιτιού του για να την παραλάβει εφόσον αυτή πήγαινε ασυνόδευτη ενώ σημειώνουμε πως κάποτε ο Κατηγορούμενος πήγαινε στο σπίτι τους και τους μιλούσε, όπως άλλωστε ανέφερε και η Μ.Κ.
4. Εδώ είναι το κατάλληλο στάδιο να ασχοληθούμε με την αναφορά της Μ.Κ.3 στη δεύτερη της κατάθεση πως οι σχέσεις τους με τους γείτονες τους ήταν καλές χωρίς προβλήματα, ενώ κάποιες φορές όταν απουσίαζε ο Μ.Κ.4, ο Κατηγορούμενος πήγαινε ακάλεστος από την πόρτα κουζίνας για ασήμαντους λόγους με σκοπό, κατά την άποψη της, να τους ενοχλήσει ή πήγαινε στο καθιστικό και φώναζε εάν ο Μ.Κ.4 ήταν μέσα ενώ γνώριζε πως απουσίαζε, όμως η Μ.Κ.3 δεν έκανε παράπονο γι΄ αυτό. Κατά την αντεξέταση της ανέφερε πως ποτέ σε προγενέστερο χρόνο δεν άφησε τη Μ.Κ.1 στον Κατηγορούμενο να την προσέχει και ακολούθως ανέφερε πως δεν ήταν σε θέση να θυμηθεί κατά πόσο έγινε κάτι τέτοιο πριν από 6 έτη καθότι έχει περάσει πολύς καιρός από τότε. Είπε πως ποτέ δεν έστειλε τη Μ.Κ.1 στο σπίτι τους για φαγητό και ακόμα πως ποτέ δεν κάλεσε τον Κατηγορούμενο στο σπίτι της. Επί αυτού της υποδείχθηκαν και αναγνώρισε σειρά μηνυμάτων τα οποία στάληκαν από την ίδια μέσω του κινητού της προς το κινητό του Κατηγορουμένου όπου ήταν καταγεγραμμένα, Τεκμήριο
5. Τα μηνύματα αυτά καλύπτουν τη χρονική περίοδο μεταξύ 17.8.12 και 6.8.
6. Σε αυτά μεταξύ Αυγούστου του 2012 και Ιανουαρίου του 2013 περιλαμβάνονται μηνύματα τα οποία αποκαλύπτουν πρόσκληση της Μ.Κ.3 προς τον Κατηγορούμενο για φραπέ και δήλωση της πως πιθανόν να χρειαζόταν βοήθεια με τον μικρό. Η Μ.Κ.3 σχολίασε πως ουδέποτε ο Κατηγορούμενος πήγε τελικά στο σπίτι της για φραπέ, πως πιθανόν σε κάποια περίπτωση να χρειάστηκε βοήθεια να κατεβάσει τον μικρό από το αυτοκίνητο ενώ ήταν διστακτική να τοποθετηθεί επί μηνυμάτων της καθότι δεν υπήρχε η όλη συζήτηση για να διαφανεί και το ακριβές νόημα των δικών της μηνυμάτων. Με βάση τα πιο πάνω, θεωρούμε πως τα πιο πάνω μηνύματα αποκαλύπτουν μια κάποια επαφή και οικειότητα μεταξύ της Μ.Κ.3 και του Κατηγορουμένου, την οποία η Μ.Κ.3 σαφώς δεν ήθελε να αποκαλύψει στην πλήρη έκταση της. Μάλιστα επί αυτού του θέματος ρωτήθηκε και ο Μ.Κ.4 ο οποίος απάντησε πως δεν είχε υπόψιν του οτιδήποτε. Θεωρούμε πως αυτό το ζήτημα είναι ευαίσθητο και προσωπικό της και κρίνουμε εύλογη αυτή τη διστακτικότητα της. Άλλωστε σημειώνουμε πως ανάλογη στάση για το συγκεκριμένο ζήτημα τήρησε και ο Κατηγορούμενος ο οποίος αρκέστηκε να αναφερθεί σε κάποιου είδους σχέση με τη Μ.Κ.3, εν αγνοία των εκατέρωθεν συντρόφων τους. Παρόλο που ο Κατηγορούμενος προέβαλε τη θέση ότι παλαιότερα η Μ.Κ.3 του άφηνε τη Μ.Κ.1 στο δικό του σπίτι να την προσέχει, όπως θα διαφανεί αναλυτικά κατωτέρω στο πλαίσιο της αξιολόγησης του, αυτή η θέση του παρουσιάστηκε κάπως αντιφατική στα πλαίσια της δικής του μαρτυρίας. Επίσης τα μηνύματα από μόνα τους δεν αποδεικνύουν αυτή τη θέση του Κατηγορουμένου, την οποία και αδυνατούμε να δεχθούμε. Θεωρούμε ακόμα πως αυτή η στάση της Μ.Κ.3 η οποία αφορούσε αυτό το συγκεκριμένο και λεπτό ζήτημα, ήτοι της σχέσης της με τον Κατηγορούμενο, δεν επηρεάζει την όλη αξιοπιστία της, καθότι στα υπόλοιπα ζητήματα και κυρίως στα βασικά γεγονότα της υπόθεσης αυτή έδωσε μια συνεπή εκδοχή τόσο στη δεύτερη της κατάθεση όσο και κατά τη μαρτυρία της στο Δικαστήριο στα πλαίσια της οποίας έδινε τις απαντήσεις της με ευθύτητα, συνοχή και δεν δίστασε να αναφερθεί και σε κάποιες διαπιστώσεις της οι οποίες προέκυψαν μετά την αποκάλυψη και εξηγούσαν, τουλάχιστον προς την ίδια, τη συμπεριφορά της Μ.Κ.
7. Επίσης, με βάση και το σύνολο της μαρτυρίας και ακόμα και του ιδίου του Κατηγορουμένου, δεν έχουμε εντοπίσει οποιοδήποτε στοιχείο το οποίο θα δικαιολογούσε την υποβολή προς τη Μ.Κ.3 πως λόγω της σχέσης της με τον Κατηγορούμενο κατηύθυνε αυτή την ιστορία με τη Μ.Κ.1 και βρίσκουμε βάσιμη και δικαιολογημένη την απάντηση της Μ.Κ.3 πως δεν θα έβαζε το παιδί της σε τέτοια διαδικασία. Ακόμα η Μ.Κ.3 πρόσθεσε πως ήταν λάθος της που δεν προχώρησαν με την καταγγελία από την πρώτη κιόλας μέρα. Εδώ αξίζει να σημειώσουμε την αναντίλεκτη θέση της Μ.Κ.3 πως δεν γνώριζε την ακριβή σχέση του Κατηγορουμένου με τη γειτόνισσα - συμβία του, καθώς επίσης και το γεγονός ότι η Μ.Κ.3 προφορικά διόρθωσε το επίθετο αυτής (της γειτόνισσας) όπως ήταν καταγεγραμμένο στη δεύτερη της κατάθεση λέγοντας ότι το έμαθε εκ των υστέρων. Στη δεύτερη κατάθεση της η Μ.Κ.3 ανέφερε ότι στις 24.12.15 αρχικά πήγε ο Μ.Κ.4 στην Αστυνομία, καθότι αυτή έμεινε σπίτι να κοιμήσει τον γιο τους, και μετά από λίγη ώρα κάλεσε τηλεφωνικώς και την ίδια να πάει στον Σταθμό. Αφού μίλησαν με την Αστυνομία, τελικά αποφάσισαν σε εκείνη τη φάση να μην προχωρήσουν με την καταγγελία εφόσον μέχρι τότε είχαν μόνο την πληροφόρηση του Μ.Κ.2 και δεν είχαν μιλήσει με τη Μ.Κ
8. Ο Μ.Κ.4, στη δεύτερη του κατάθεση, επιβεβαιώνει την κοινή τους αρχική απόφαση να μην προχωρήσουν δικαστικά για να μην υποβάλουν το παιδί τους σε τέτοια ψυχοφθόρα διαδικασία. Αυτές οι θέσεις των Μ.Κ.3 και 4 παρέμειναν αναντίλεκτες και όχι αντικείμενο ενασχόλησης κατά την αντεξέταση τους. Και πάλι παρατηρείται η ίδια στάση από τον Κατηγορούμενο ο οποίος για πρώτη φορά στη δική του μαρτυρία αναφέρθηκε σε «συμφωνία» μεταξύ του και των Μ.Κ.3 και 4 όπως ο ίδιος εγκαταλείψει την οικία του έναντι της μη προώθησης της καταγγελίας εναντίον του. Αυτή η θέση ουδόλως υποβλήθηκε στους Μ.Κ.3 και 4, και ακόμα η υποβολή της συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής προς τον Κατηγορούμενο ότι ο ίδιος προσφέρθηκε να εγκαταλείψει την οικία του δεν ισοδυναμεί με τοποθέτηση εκ μέρους της περί ύπαρξης συμφωνίας ή έστω κάποιου είδους συνεννόησης μεταξύ των δύο πλευρών ως προς τούτο. Τέλος, δεχόμαστε την αναντίλεκτη αναφορά της Μ.Κ.3 πως ενόσω ο Μ.Κ.4 πήγε στο σπίτι του Κατηγορουμένου στις 24.12.15, η ίδια ανησύχησε μήπως ο Μ.Κ.4 κάνει κάποιο κακό στον Κατηγορούμενο και βρεθεί εκτεθειμένος και έτσι τηλεφώνησε και μετέβησαν στο σπίτι τους διάφοροι συγγενείς της, ήτοι η μητέρα της, η αδελφή της με τον σύζυγο της και ο αδελφός της με την σύζυγο του. Η αναφορά της Μ.Κ.3 πως πρώτα πήγε ο Κατηγορούμενος στο σπίτι τους και μετά από λίγο πήγε και η συμβία του, ενώ ο Μ.Κ.4 είπε πως οι δύο τους είχαν πάει μαζί, όπως είπε και ο Κατηγορούμενος, αφορά λεπτομέρεια και ως τέτοια δεν ενέχει σημασία εφόσον όλοι συμφωνούν πως τελικώς τόσο ο Κατηγορούμενος όσο και η συμβία του μετέβησαν στο σπίτι τους και κυρίως οι Μ.Κ.3 και 4 συμφωνούν ως προς το τι ελέχθη εκεί από τον Κατηγορούμενο και από τη Μ.Κ.
9. Όπως έχει λεχθεί στην υπόθεση Τυμπιώτης v. Αστυνομίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 612, δεν αναμένεται ότι η μαρτυρία ενός μάρτυρος πρέπει να συνάδει απόλυτα με τη μαρτυρία των υπολοίπων μαρτύρων. Οι διαφορές στη μαρτυρία είναι αναπόφευκτες. Αντιφάσεις πάνω σε μικρολεπτομέρειες όχι μόνο δεν αποδυναμώνουν μια κατά τα άλλα αξιόπιστη μαρτυρία, αλλά αντίθετα την ενδυναμώνουν, με την έννοια ότι δείχνουν πως δεν υπήρξε προσχεδιασμός και ή συνεννόηση μεταξύ των μαρτύρων ως προς το τι θα κατέθεταν. Σχετικές είναι επίσης οι υποθέσεις Ξυδιάς κ.ά. ν. Αστυνομίας

(1993)2 Α.Α.Δ. 174 και Κουδουνάρης ν. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ.

1. Ειδικότερα, οι Μ.Κ.3 και 4 ανέφεραν πως εκεί ο Κατηγορούμενος τους είπε ότι η Μ.Κ.1 του είπε πως μια φορά στη θάλασσα είδε το πέος («πουλού») ενός ανδρός, πως άλλη φορά ζήτησε από τον Κατηγορούμενο να βγάλουν τα ρούχα τους και να χορέψουν γυμνοί, και πως άλλη φορά του ζήτησε να της βάλει στο κομπιούτερ να δουν σεξ και αυτός αρνήθηκε, καθώς επίσης και πως καθόσον ο Κατηγορούμενος έλεγε αυτά, έτρεμαν τα χέρια του. Επίσης οι Μ.Κ.3 και 4 ανέφεραν πως ακολούθως η Μ.Κ.3 φώναξε τη Μ.Κ.1 κάτω και τη ρώτησε αν πράγματι είπε αυτά τα πράγματα στον Κατηγορούμενο και η Μ.Κ.1 το αρνήθηκε ευθέως. Μόνο ο Μ.Κ.4 ανέφερε περαιτέρω πως στη συνέχεια η Μ.Κ.3 ρώτησε τη Μ.Κ.1 κατά πόσο έβλεπε από μόνη της ταινία σεξ και η Μ.Κ.1 απάντησε πως είναι ο Κατηγορούμενος που της έβαζε να βλέπει και τότε η Μ.Κ.3 της πήρε το tablet, όπως επιβεβαίωσε και ο Μ.Κ.
2. Τέτοια αναφορά δεν υπάρχει στην κατάθεση της Μ.Κ.3, όμως οι ερωτήσεις κατά την αντεξέταση της είχαν ως υπόβαθρο το τι διημείφθη για το tablet στις 24.12.15, κάτι το οποίο η Μ.Κ.3 ουδόλως αρνήθηκε ή διέψευσε. Αντιθέτως, οι ερωτήσεις που της υποβλήθηκαν από τον συνήγορο Υπεράσπισης αφορούσαν συγκεκριμένα το κατά πόσο σε άλλη προγενέστερη ημερομηνία η Μ.Κ.3 τιμώρησε τη Μ.Κ.1 με το να της αφαιρέσει το tablet επειδή αντιλήφθηκε πως αυτή έβλεπε ταινίες ερωτικού περιεχομένου, θέση την οποία η Μ.Κ.3 αρνήθηκε χωρίς δισταγμό και η οποία επιβεβαιώθηκε και από τους Μ.Κ.1, 2 και
3. Εδώ παρεμβάλλουμε τις απαντήσεις της Μ.Κ.1 επί του θέματος, ήτοι πως ενώ δεν θυμόταν κατά πόσο οι γονείς της πήραν ποτέ το tablet ως τιμωρία, εντούτοις ήταν σαφής πως κάτι τέτοιο θα μπορούσε να γίνει εάν αυτή ήταν άτακτη ή εάν έδερνε τον αδελφό της. Σημειώνουμε πως είχαν προηγηθεί ερωτήσεις αναφορικά με το περιεχόμενο των ταινιών που ο Κατηγορούμενος της έβαζε να βλέπει, στις οποίες έδινε μεν απαντήσεις πλην όμως της προκάλεσαν ιδιαίτερη αναστάτωση με αποτέλεσμα στις μεταγενέστερες απαντήσεις της αναφορικά με το θέμα της τιμωρίας να ήταν αναστατωμένη και να έκλαιγε. Η δε αναφορά της Μ.Κ.3 πως ο φορτιστής του tablet ήταν στην κουζίνα και έτσι η Μ.Κ.1 έβλεπε εκεί δεν αποκλείει την πιθανότητα η Μ.Κ.1 να έβλεπε μόνη χωρίς βεβαίως να γινόταν αντιληπτή από τους γονείς της. Δεχόμαστε περαιτέρω και την αναντίλεκτη αναφορά της Μ.Κ.3 στην κατάθεση της πως ο αδελφός της ρώτησε τον Κατηγορούμενο γιατί ως νοήμων άνθρωπος δεν ανέφερε στον πατέρα της Μ.Κ.1 αυτά που κατ΄ ισχυρισμό του είχε πει η Μ.Κ.1 και αυτός δεν έδωσε απάντηση. Με δεδομένη τη θετική εντύπωση που μας δημιούργησε η Μ.Κ.3 αναφορικά με την περιγραφή των γεγονότων που αφορούν την παρούσα υπόθεση δεχόμαστε και το σκέλος της μαρτυρίας της σχετικά με τις αναφορές της Μ.Κ.1 προς την ίδια, για τις οποίες παρέμεινε σταθερή καθόλη τη διάρκεια της μαρτυρίας της και οι οποίες δεν έτυχαν αμφισβήτησης ότι έγιναν από την Υπεράσπιση. Επαναλαμβάνουμε πως αναφορά στο περιεχόμενο και στην ενδεχόμενη αλήθεια αυτών θα γίνει όπου αυτό κρίνεται αναγκαίο κατωτέρω. Σε αυτό το σημείο κρίνουμε σκόπιμο να αναφέρουμε πως στα πλαίσια της κυρίως εξέτασης της η Μ.Κ.3 αναφέρθηκε σε ακόμα δύο αναφορές της Μ.Κ.1 προς την ίδια οι οποίες δεν περιλαμβάνονται στην κατάθεση της, ούτε και αμφισβητήθηκαν. Η πρώτη έγινε πολύ μεταγενέστερα της κατάθεσης της, ήτοι το Καλοκαίρι του 2017, όταν η Μ.Κ.1 άρχισε να κάνει μπάνιο μόνη και η Μ.Κ.3 της εξηγούσε πώς να καθαρίζει το σώμα της και να ξεπλένει καλά την περιοχή των γεννητικών οργάνων της με νερό και τότε η Μ.Κ.1 άλλαξε ύφος και της είπε πως ο Κατηγορούμενος της είχε πει να παίρνει το μίξερ του ντους να το βάζει στο αιδοίο της και να το απολαμβάνει, και η Μ.Κ.3 της είπε απλώς «εντάξει» και άλλαξε κουβέντα. Η δεύτερη ήταν οι καθημερινές συστηματικές ερωτήσεις της Μ.Κ.1, ενόσω έμεναν στην οικία τους δίπλα από τον Κατηγορούμενο, κάθε πρωί κατά πόσο όταν μιλούν εντός του σπιτιού τους ακούνε οι γείτονες και η Μ.Κ.3 νόμιζε ότι ρωτούσε επειδή κάποτε η Μ.Κ.3 της φώναζε το πρωί να ετοιμαστεί για το σχολείο, ενώ στην πορεία κατάλαβε πως απλώς η Μ.Κ.1 φοβόταν να μιλήσει μέσα στο σπίτι για το θέμα. Δεχόμαστε πως και αυτές οι αναφορές έγιναν προς τη Μ.Κ.3, και θεωρούμε δικαιολογημένη την αναφορά τους για πρώτη φορά στο Δικαστήριο καθότι η μεν πρώτη έλαβε χώρα μεταγενέστερα της κατάθεσης της μάρτυρος και η δεύτερη απλώς αφορά συμπεριφορά της Μ.Κ.1 η οποία εκ των υστέρων μπόρεσε να συνδεθεί από τη Μ.Κ.3 με την ισχυριζόμενη συμπεριφορά του Κατηγορουμένου. Αποτελεί εύρημα μας και η αναφορά της Μ.Κ.3 στην κατάθεση της πως μετά τις αποκαλύψεις της Μ.Κ.1 αυτή και ο σύζυγος της έκριναν πως δεν έκανε καλό στη Μ.Κ.1 να μένουν δίπλα από τον Κατηγορούμενο και στις 27.12.15 μετακόμισαν στη μητέρα της. Πέραν του ότι αυτή η αναφορά δεν αμφισβητήθηκε με οποιονδήποτε τρόπο κατά την αντεξέταση της Μ.Κ.3, επισημαίνουμε πως και γι΄ αυτό το ζήτημα για πρώτη φορά προβλήθηκε διαφορετική εκδοχή από τον Κατηγορούμενο στο στάδιο της δικής του μαρτυρίας, όταν προέβαλε πως οι Μ.Κ.3 και 4 μετακόμισαν πολύ αργότερα. Η παράλειψη αντεξέτασης των Μ.Κ.3 και 4 επί τούτου και η εκ των υστέρων προβολή άλλης θέσης από τον Κατηγορούμενο πλήττει την αξιοπιστία αυτού του ισχυρισμού του ο οποίος και δεν γίνεται δεκτός. Δεχόμαστε επίσης και τη μαρτυρία της Μ.Κ.3 σχετικά με την αλλαγή της συμπεριφοράς της Μ.Κ.1 στο σπίτι και στο σχολείο, τις οποίες μετέφερε με συνέπεια στη Μ.Κ.6 και στην αδελφή της, μητέρα του Μ.Κ.2 ο οποίος ήταν ενήμερος γι΄ αυτές και τις επανέλαβε στο Δικαστήριο. Αναφορά σε αυτές θα γίνει σε κατοπινό στάδιο της απόφασης. Εδώ κρίνουμε κατάλληλο να αναφέρουμε πως ο ισχυρισμός στην κατάθεση της Μ.Κ.3 για επισκέψεις του Κατηγορουμένου στο σπίτι τους με σκοπό να ενοχλήσει επεξηγήθηκε από την ίδια σε συσχετισμό με την ψυχολογική κατάσταση της Μ.Κ.
4. Συγκεκριμένα, κατά την αντεξέταση της η Μ.Κ.3 είπε πως εξέφραζε αυτό που αισθάνθηκε, ενόψει του ότι η Μ.Κ.1 ήθελε να κλείνουν τις κουρτίνες, να σταθμεύουν το αυτοκίνητο τους βαθιά στο γκαράζ για να μην φαίνεται ότι ήταν στο σπίτι, και θεωρούσε πως η Μ.Κ.1 ενοχλείτο από την παρουσία του Κατηγορουμένου εφόσον αυτή μπορούσε να κυκλοφορεί με το νυχτικό και ρωτούσε τη μητέρα της γιατί ερχόταν ο Κατηγορούμενος αφού γνώριζε πως ο πατέρας της απουσίαζε από το σπίτι και γι΄ αυτό η Μ.Κ.3 έκλεινε τα παράθυρα και τις πόρτες. Η Μ.Κ.3 αρνήθηκε την υποβολή πως ανέφερε κάτι τέτοιο καθότι η ίδια ήταν θυμωμένη εκείνη την ώρα, και δεχόμαστε πως η Μ.Κ.3 κατέθεσε με ειλικρίνεια γι΄ αυτό το ζήτημα, εκφράζοντας κατ΄ εκείνο τον χρόνο την αντίληψη της για το τι προκαλούσε στη Μ.Κ.1 η στάση του Κατηγορουμένου, δίδοντας μια λογική εξήγηση, χωρίς να θεωρούμε πως προκύπτει ότι η ίδια διακατείχετο από αρνητικά αισθήματα για τον Κατηγορούμενο και κυρίως ότι ενέπλεξε την κόρη της σε αυτή την ιστορία γι΄ αυτόν τον λόγο. Η δεύτερη κατάθεση του Μ.Κ.4, Έγγραφο 4, η οποία μαζί με την πρώτη αποτέλεσαν την κυρίως εξέταση του, αφορά το χρονικό σημείο της μετάβασης του στο σπίτι του Κατηγορουμένου στις 24.12.15 μέχρι και την παρουσίαση του την πρώτη φορά στον Αστυνομικό Σταθμό για να καταγγείλει το περιστατικό. Στα πλαίσια αξιολόγησης των πιο πάνω μαρτύρων, έχουμε ήδη ασχοληθεί με το μεγαλύτερο μέρος αυτής της κατάθεσης, το περιεχόμενο της οποίας έγινε πλήρως δεκτό από το Δικαστήριο για τους λόγους που επεξηγούνται ανωτέρω. Δεχόμαστε επίσης και τον μοναδικό επιπρόσθετο ισχυρισμό του Μ.Κ.4 στην ίδια κατάθεση, ο οποίος παρέμεινε αναντίλεκτος, πως όταν πήγε στο σπίτι του Κατηγορουμένου και ο τελευταίος τον ρώτησε για τον λόγο της επίσκεψης του ο Μ.Κ.4 του είπε ότι η Μ.Κ.1 τους ανέφερε πως την παρενοχλεί σεξουαλικά. Τότε ο Κατηγορούμενος απάντησε «μα ρε φίλε σοβαρομιλάς, δεν έκαμα έτσι πράμα» αντιδρώντας αγχωμένα, κάνοντας σπασμωδικές κινήσεις και τρίβοντας τα χέρια του. Η συμβία του τον υπερασπίστηκε λέγοντας στον Μ.Κ.4 ότι παρεξήγησε την κατάσταση επειδή ο Κατηγορούμενος «αγαπά τα μωρά και τα πιάνει πάνω του», ο Μ.Κ.4 είπε στον Κατηγορούμενο «τι να σου πω ρε φίλε, τα πράματα θα δείξουν» και έφυγε. Στα πλαίσια της αντεξέτασης του αρχικά ο Μ.Κ.4 επιβεβαίωσε πως η Μ.Κ.3 συνεννοείτο μέσω μηνυμάτων με τη γειτόνισσα για τα μαθήματα της κόρης τους, όμως δήλωσε άγνοια για οποιεσδήποτε επαφές ή ανταλλαγή μηνυμάτων μεταξύ της Μ.Κ.3 και του Κατηγορουμένου. Δεχόμαστε επίσης την αναντίλεκτη αναφορά του πως η Μ.Κ.3 του είχε αναφέρει πως μια-δύο φορές, ενώ αυτός ήταν στην εργασία του, ο Κατηγορούμενος πήγε στο σπίτι τους και τον αναζήτησε, πλην όμως δεν του είχε αναφέρει πως αυτό την είχε ενοχλήσει. Έχουμε ήδη αναφερθεί σε αυτόν τον ισχυρισμό της Μ.Κ.3, ο οποίος αφορούσε τη μεταγενέστερη δική της αντίληψη αφού πλέον είχε πληροφορηθεί από την κόρη της για την ισχυριζόμενη συμπεριφορά του έναντι της. Ως εκ τούτου θεωρούμε εύλογη την παράλειψη αναφοράς στον σύζυγο της για την όποια σχέση της με τον Κατηγορούμενο αλλά και για το γεγονός πως οι επισκέψεις του στο σπίτι τους γίνονταν με σκοπό την ενόχληση τους. Δύο άλλα ζητήματα βασικά αποτέλεσαν το αντικείμενο της αντεξέτασης του εν λόγω μάρτυρος, για τα οποία διαφάνηκε πως απαντούσε με ευθύτητα, σταθερότητα και κυρίως δεν δίσταζε να αναφέρει για ποια ζητήματα δεν ήταν βέβαιος και για ποια ήταν απόλυτα σίγουρος. Θεωρούμε πως ο Μ.Κ.4 ήρθε στο Δικαστήριο με πρόθεση να αποκαλύψει όλα όσα γνώριζε για την υπόθεση, με αντικειμενικότητα και εξέφρασε με πειστικότητα τη θέση πως δεν υπήρχε κανένας απολύτως λόγος να υποβάλει στη Μ.Κ.1 αυτή την ιστορία εναντίον του Κατηγορουμένου εφόσον, όπως είχε δηλώσει από την αρχή της αντεξέτασης του, ο ίδιος δεν είχε οτιδήποτε εναντίον του και αντιθέτως είχαν φιλικές καλές γειτονικές σχέσεις. Αξίζει επίσης να προσθέσουμε πως από την όλη στάση του μάρτυρος στο εδώλιο και τον τρόπο που έδινε τις απαντήσεις του διακρίναμε να αισθανόταν κάποια αμηχανία και δυσκολία να βρίσκεται στο εδώλιο του μάρτυρος απέναντι από τον Κατηγορούμενο για υπόθεση τέτοιας φύσης που αφορά την κόρη του. Ο Μ.Κ.4 ήταν σαφής πως στο tablet της η Μ.Κ.1 δεν κατέβαζε ταινίες αλλά απλώς έμπαινε στο you tube, το οποίο είναι παραδεκτό ότι ήταν εγκατεστημένο σε αυτό, και πληκτρολογούσε λέξεις κλειδιά, τις οποίες γνώριζε εφόσον την καθοδηγούσαν ο Μ.Κ.4 και η Μ.Κ.3, και έβλεπε ταινίες κινουμένων σχεδίων, όπως Pocahontas, Tom & Jerry κ.λπ. Εξέφρασε την πεποίθηση του, χωρίς βεβαιότητα, πως στο tablet ήταν εγκατεστημένη μόνο η Αγγλική επειδή το είχαν παραγγείλει από την Κίνα, όμως ήταν κατηγορηματικός πως ουδέποτε περιέπεσε στην αντίληψη του η Μ.Κ.1 να έγραψε τη λέξη «sex» και να είδε ακατάλληλη ταινία. Ως εκ τούτου δεχόμαστε τις πιο πάνω θέσεις του. Το δεύτερο ζήτημα σχετίζεται με την αναφορά της Μ.Κ.1 πως σε μια επίσκεψη της ίδιας και του πατέρα της στο σπίτι του Κατηγορουμένου ο τελευταίος έβαλε το δάκτυλο του και χάιδεψε τα γεννητικά της όργανα. Παρόλο που αυτή η αναφορά θα τύχει εκτενούς αξιολόγησης στα πλαίσια της μαρτυρίας της Μ.Κ.1 κατωτέρω, εδώ είναι σημαντικό να λεχθεί πως η επίδικη επίσκεψη είναι κοινώς παραδεκτή και από τον Μ.Κ.4 και από τον Κατηγορούμενο. Είναι επίσης κοινώς παραδεκτό πως ενώ ο Μ.Κ.4 καθόταν στη βεράντα, ο Κατηγορούμενος είπε στη Μ.Κ.1 να πάει στην κουζίνα να της δώσει χυμό. Η Μ.Κ.1 ισχυρίστηκε πως είναι εντός της κουζίνας και συγκεκριμένα πίσω από ένα σχετικά ψηλό πάγκο που ο Κατηγορούμενος προέβη στην εν λόγω πράξη του. Σημειώνουμε πως κατατέθηκαν φωτογραφίες, Τεκμήριο 11, οι οποίες δείχνουν, μεταξύ άλλων, τη βεράντα και την κουζίνα της οικίας του Κατηγορουμένου. Ερωτηθείς ο Μ.Κ.4 αναφορικά με τη δυνατότητα του να έβλεπε την κουζίνα, απάντησε πως ήταν βράδυ και έτσι ήταν σκοτεινά προς το εσωτερικό του σπιτιού και πως παρόλο που υπάρχει οπτική επαφή με το ψυγείο εντούτοις δεν υπάρχει οπτική επαφή εάν κάποιος βρίσκεται πίσω από την πόρτα του ψυγείου. Οι φωτογραφίες αποτελούν πραγματική μαρτυρία τις οποίες το Δικαστήριο δύναται να δει από μόνο του και να εξαγάγει τα δικά του συμπεράσματα (βλ. R. v. Dodson

(1984)79 Cr. App. R. 220 και Blenkinsop

(1995)1 Cr. App. R. 7). Πράγματι, με βάση και το τι ανέφερε ο Κατηγορούμενος επί τούτου, το Δικαστήριο διαπιστώνει χωρίς δυσκολία, πως η πόρτα του ψυγείου ανοίγει προς τα δεξιά σε σχέση με κάποιον που κάθεται στη βεράντα και βλέπει την κουζίνα με αποτέλεσμα εάν κάποιος είναι μπροστά από την ανοικτή πόρτα του ψυγείου να είναι ορατός από αυτόν που κάθεται στη βεράντα ενώ εάν κάποιος βρίσκεται πίσω από την ανοικτή πόρτα να μην φαίνεται εφόσον δίπλα βρίσκεται ένα τραπέζι κουζίνας με καρέκλες και πίσω από αυτό ένας πιο ψηλός κεντρικός πάγκος κουζίνας. Επομένως, θεωρούμε πως επί αυτού του ζητήματος ο Μ.Κ.4 εξέφρασε την ειλικρινή του πεποίθηση, είναι όμως γεγονός πως ο ίδιος δεν αντιλήφθηκε να έγινε οτιδήποτε στη Μ.Κ.1 από τον Κατηγορούμενο εκείνο το βράδυ. Όπως άλλωστε βάσιμα ανέφερε η Μ.Κ.3 στη δική της μαρτυρία, μετά την αποκάλυψη αυτού του συμβάντος, εύλογα αναρωτήθηκε πώς δεν είδε κάτι ο σύζυγος της και τον ρώτησε σχετικά. Αυτός της έδωσε την καθόλα λογική απάντηση πως δεν είχε οπτική επαφή, εννοώντας προφανώς με το όποιο συμβάν, καθότι πρόσθεσε πως εάν έβλεπε κάτι τέτοιο δεν θα άφηνε το μωρό του εκεί να το πειράζει. ΙΙΙ. Μαρτυρία Μ.Κ.5 - Παράθεση και Αξιολόγηση Πέραν της ήδη αναφερθείσας εμπλοκής της Μ.Κ.5 στην παρούσα υπόθεση, η προφορική της μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου δεν πρόσφερε οτιδήποτε το ουσιαστικό εφόσον δεχόμαστε πως ο ρόλος της, όπως η ίδια τον περιέγραψε και δεν αμφισβητήθηκε, περιορίστηκε ουσιαστικά στην απλή διαπίστωση της για την προθυμία της Μ.Κ.1 να προβεί σε οπτικογραφημένη κατάθεση και σε ένα ευρύτερο υποστηρικτικό ρόλο προς το παιδί και στην οικογένεια του αποτελώντας και τον συνδετικό κρίκο μεταξύ της οικογένειας και των διαφόρων Υπηρεσιών. IV. Μαρτυρία Μ.Κ.1 - Παράθεση και Αξιολόγηση Με βάση όσα αναφέρονται μέχρι στιγμής, προκύπτει σαφώς πως η Μ.Κ.1 είναι η βασικότερη μάρτυρας κατηγορίας στην παρούσα υπόθεση εφόσον είναι η παραπονούμενη και η μοναδική που έδωσε άμεση μαρτυρία αναφορικά με την ισχυριζόμενη συμπεριφορά του Κατηγορουμένου έναντι της. Είναι σημαντικό να τονισθεί εξαρχής πως πρόκειται για ανήλικη η οποία κατά τον ισχυριζόμενο χρόνο διάπραξης των αδικημάτων ήταν 7-8 ετών ενώ κατά την αντεξέταση της ενώπιον του Δικαστηρίου ήταν 10 ετών. Θεωρούμε πολύ εύστοχο ως προς την αξιολόγηση ανηλίκων το ακόλουθο απόσπασμα από την Αγγλική υπόθεση R. v. B.

(2010)EWCA Crim 4 η οποία αφορούσε βιασμό κοριτσιού κάτω των 13 ετών: «We emphasise that in our collective experience the age of a witness is not determinative on his or her ability to give truthful and accurate evidence. Like adults some children will provide truthful and accurate testimony, and some will not. However, children are not miniature adults, but children, and to be treated and judged for what they are, not what they will, in years ahead, grow to be.» Αναμφίβολα είναι θέμα κοινής λογικής πως ένα παιδί της ηλικίας της παραπονούμενης το οποίο παρουσιάζεται για πρώτη φορά ενώπιον Δικαστηρίου (στην απουσία βεβαίως του Κατηγορουμένου) διακατέχεται από κάποιο φόβο, άγχος, αμηχανία και διστακτικότητα κατά τη μαρτυρία του, ειδικότερα όταν πρόκειται για αναφορά σε γεγονότα σεξουαλικής κακοποίησης τα οποία κατ΄ ισχυρισμό βίωσε. Ταυτόχρονα λαμβάνουμε υπόψιν τους κινδύνους που ενδεχομένως ελλοχεύουν στη μαρτυρία μιας ανήλικης η οποία πιθανό να φαντασιώνεται ή ακόμα και να καθοδηγείται είτε από άλλους είτε από αλλότρια κίνητρα για την προβολή τέτοιων ισχυρισμών. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Κορέλλης ν. Δημοκρατίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 12, Theodorou v. Police

(1971)2 C.L.R. 245, Makris alias Petinos v. Police

(1961)C.L.R. 330 καθώς επίσης και η Αγγλική υπόθεση R. v. Herny and Manning

(1969)Cr. App. R. (A) 150. Γι΄ αυτό, ανεξαρτήτως της μη νομοθετικής επιταγής για αναζήτηση ενισχυτικής μαρτυρίας αναφορικά με τα υπό κρίση αδικήματα, η νομολογία έχει καθιερώσει ως κανόνα πρακτικής την αναζήτηση ενισχυτικής μαρτυρίας εκτός στις περιπτώσεις στις οποίες το Δικαστήριο, αφού προειδοποιήσει κατάλληλα εαυτόν, είναι πλήρως ικανοποιημένο για την αξιοπιστία της παραπονούμενης χωρίς την αναγκαιότητα αναζήτησης ενισχυτικής μαρτυρίας. Σχετικά παραπέμπουμε στις υποθέσεις Ευαγγέλου ν. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 371, Καϊλής ν. Δημοκρατίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 251 και Νικολάου ν. Δημοκρατίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 390. Είναι επίσης καλώς γνωστή η νομική αρχή πως η εξέταση του αξιόπιστου της μαρτυρίας δεν γίνεται απαραίτητα ανεξαρτήτως και πριν την αναζήτηση ενισχυτικής μαρτυρίας, εφόσον δεν υπάρχει λογικό έρεισμα στον κατατεμαχισμό της μαρτυρίας για σκοπούς αξιολόγησης της αξιοπιστίας οποιουδήποτε μάρτυρος και η μαρτυρία πρέπει να κρίνεται ως ενιαίο σύνολο. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Saad κ.ά. v. Δημοκρατίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 106 και Ττοουλιάς ν. Δημοκρατίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 258 στην οποία γίνεται αναφορά στην A-G of Hong Kong v. Wong Muk-Ping

(1987)2 Α.Α.Δ.

1. Σε αυτά τα πλαίσια αρχικά αναφέρουμε πως στην οπτικογραφημένη της κατάθεση η Μ.Κ.1 παρουσιάστηκε σχετικά ήρεμη και ήταν σε θέση να αναφερθεί στο τι κατ΄ ισχυρισμό της έκανε ο Κατηγορούμενος. Παρόλο που στην κατάθεση της περιέγραψε τις πράξεις του Κατηγορουμένου προς αυτή, εντούτοις δεν μπορούσε να προσδιορίσει με ακρίβεια το χρονικό σημείο της κάθε πράξης του, πλην όμως ανέφερε πως αυτές έλαβαν χώρα ενώ ήταν στη Β τάξη του Δημοτικού και πως ήταν επαναλαμβανόμενες. Επίσης στην κατάθεση της μίλησε για το πώς ξεκίνησε αυτή η συμπεριφορά του Κατηγορουμένου, πώς αισθανόταν η ίδια και γιατί δεν μίλησε στους γονείς της και προέβη στην αποκάλυψη στον ξάδελφο της, Μ.Κ.
2. Κατά την είσοδο της στην αίθουσα του Δικαστηρίου για σκοπούς αντεξέτασης της, η Μ.Κ.1 κρατούσε δύο μπουλουκάκια στο χέρι και ήταν εξαρχής εμφανές ότι ένιωθε άβολα. Μάλιστα αμέσως μετά τις τυπικές ερωτήσεις από τη συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής για να αναφέρει το όνομα, την ημερομηνία γέννησης της, την τάξη της και για τον αδελφό της άρχισε να κλαίει και σε ερώτηση του Δικαστηρίου εάν αισθανόταν καλά απάντησε πως ήθελε να ηρεμήσει λίγο. Έτσι καθόλη τη διάρκεια της αντεξέτασης της διαπιστώσαμε χωρίς δυσκολία πως η Μ.Κ.1 δεν αισθανόταν καλά και άνετα που βρισκόταν στο Δικαστήριο, έκλαιγε σε διάφορα στάδια της αντεξέτασης, ζητούσε διάλειμμα και εξέφραζε έντονα την επιθυμία της πως δεν ήθελε να συνεχίσει να καταθέτει και πως ήθελε αυτή η διαδικασία να τελειώσει και να πάει στους γονείς της. Απότοκο δε αυτής της κατάστασης της ήταν το γεγονός πως σε κάποιο διάλειμμα, η Μ.Κ.1 δεν επιθυμούσε να επανέλθει για συνέχιση της μαρτυρίας της και κλήθηκε η Κλινική Ψυχολόγος η οποία την παρακολουθεί για θεραπεία και η οποία, κατόπιν άδειας του Δικαστηρίου, παρέμεινε στην αίθουσα μέχρι την ολοκλήρωση της μαρτυρίας της. Ακόμα και κατά την παρουσία της Κλινικής Ψυχολόγου, ήταν εμφανής η αναστάτωση της Μ.Κ.1 και η επιθυμία της να τελειώνει με τη διαδικασία και παρατηρήσαμε πως ήταν με την προτροπή και στήριξη της Ψυχολόγου που η Μ.Κ.1 κατάφερε, στον βαθμό που ήταν δυνατό, να ολοκληρώσει τη μαρτυρία της. Εδώ οφείλουμε να επισημάνουμε πως, παρά το γεγονός πως η Μ.Κ.1 υποβλήθηκε σε αντεξέταση, η συμπεριφορά του συνηγόρου Υπεράσπισης προς αυτή ήταν ιδιαίτερα προσεκτική και πρέπουσα και κατεβλήθη κάθε προσπάθεια από τον συνήγορο να κάνει τη Μ.Κ.1 να χαλαρώσει και νιώσει καλύτερα με ερωτήσεις γενικού περιεχομένου πριν προχωρεί σε ερωτήσεις επί της υπόθεσης, ενώ όταν αντιλήφθηκε πως η μικρή ήταν αρκετά αναστατωμένη δεν επέμενε πλέον σε άλλες ερωτήσεις και έκλεισε την αντεξέταση του. Με δεδομένη αυτή την κατάσταση της, η Μ.Κ.1 έδινε μονολεκτικές και πολύ σύντομες απαντήσεις, καθώς επίσης και εξέφρασε την αδυναμία της να θυμηθεί διάφορα πράγματα. Γενικά κατά την αντεξέταση της κατάφερε να μιλήσει με περισσότερη ευκολία για γενικότερα ζητήματα που δεν αφορούσαν τα επίδικα γεγονότα αυτά καθ΄ εαυτά, πλην όμως αναφέρθηκε με περισσότερο δισταγμό και εμφανή αναστάτωση στις ισχυριζόμενες πράξεις του Κατηγορουμένου, με αποτέλεσμα η αντεξέταση της να μην είναι ιδιαίτερα διαφωτιστική όσον αφορά την εκ νέου περιγραφή αυτών και ενώπιον του Δικαστηρίου. Είναι δε αξιοσημείωτο πως παρά τη γενική αναστάτωση και δυσκολία της μάρτυρος στην αίθουσα του Δικαστηρίου, ειδικά τα σημεία κατά τα οποία γινόταν αναφορά στα βίντεο που κατ΄ ισχυρισμό ο Κατηγορούμενος της έβαζε να βλέπουν ήταν αυτά που την οδηγούσαν στην κατάρρευση, στο κλάμα και στην επιθυμία είτε διακοπής για διάλειμμα είτε ακόμα και απροθυμίας να επανέλθει για να συνεχίσει τη μαρτυρία της. Ξεκινώντας από την οπτικογραφημένη της κατάθεση, προκύπτει πως χρονικά η Μ.Κ.1 τοποθετεί την όλη συμπεριφορά του Κατηγορουμένου σε διάστημα που αυτή ήταν στη Β τάξη και είχε πρόβλημα στα Μαθηματικά και έτσι πήγαινε για μάθημα στη γυναίκα του, όπως η ίδια την αποκαλούσε, η οποία ήταν δασκάλα. Η παράδοση των μαθημάτων κατά τη Β΄ τάξη είναι κοινό έδαφος και από τις δύο πλευρές. Περαιτέρω η Μ.Κ.1 ανέφερε πως κάποιες φορές που αυτή πήγαινε στο σπίτι του Κατηγορουμένου για μάθημα και έλειπε η δασκάλα, δηλαδή πριν αυτή πάει στην οικία της για το μάθημα, ο Κατηγορούμενος προέβαινε στις εν λόγω πράξεις του. Εδώ σημειώνουμε πως η Μ.Κ.1 δεν απέδωσε στον Κατηγορούμενο την εν λόγω συμπεριφορά σε κάθε φορά που πήγαινε για μάθημα και δεν δίστασε να αναφέρει ότι υπήρξαν και φορές που πράγματι η δασκάλα την περίμενε και ο Κατηγορούμενος απουσίαζε από το σπίτι με αποτέλεσμα να έκαναν κανονικά το μάθημα. Αυτή η αναφορά της Μ.Κ.1 δείχνει πως αυτή διαχώρισε τη συχνότητα της συμπεριφοράς του Κατηγορουμένου σε συνάρτηση με τα μαθήματα και δεν ήταν διατεθειμένη να επιρρίψει στον Κατηγορούμενο μια αθέμιτη συμπεριφορά του σε κάθε μάθημα της. Παρόλο που εκτενής αναφορά στη μαρτυρία της Μ.Κ.6 θα γίνει κατωτέρω, εντούτοις σε αυτό το στάδιο κρίνουμε σκόπιμο να αναφέρουμε πως δεχόμαστε ως γεγονός πως, κατά τις κατ΄ ιδίαν συναντήσεις της Μ.Κ.1 με τη Μ.Κ.6, η Μ.Κ.1 προέβη σε όλες τις αναφορές οι οποίες περιγράφονται στην Έκθεση της Μ.Κ.6, περιέχονται στις χειρόγραφες σημειώσεις της, Τεκμήριο 17, και λέχθηκαν και κατά την προφορική της μαρτυρία. Έτσι, τονίζουμε πως στη Μ.Κ.6 ανέφερε πως ο Κατηγορούμενος ξεκίνησε να την προσεγγίζει όταν αργούσε η δασκάλα να πάει στο σπίτι για μάθημα. Παρατηρούμε επίσης πως όλες οι αναφορές της Μ.Κ.1 στην κατάθεση της για όλες τις πράξεις του Κατηγορουμένου προς αυτή παρουσιάζουν στην ουσία τους μια συνέπεια τόσο με την αποκάλυψη της προς τον Μ.Κ.2 όσο και με τις αναφορές της προς διάφορα άλλα πρόσωπα, ήτοι τους Μ.Κ.3, 4 και
3. Με άλλα λόγια, διαπιστώνουμε πως όλες οι αποδιδόμενες πράξεις στον Κατηγορούμενο δεν αναφέρθηκαν για μια και μοναδική φορά στην κατάθεση της αλλά έχουν αναφερθεί ξανά και επαναλήφθηκαν από τη Μ.Κ.1 σε διάφορα πρόσωπα, παρουσιάζοντας συνέπεια σε αυτές τις αναφορές της. Ειδικότερα στην κατάθεση της η Μ.Κ.1 ανέφερε ότι η συμπεριφορά του Κατηγορουμένου ξεκίνησε όταν αυτός τη ρώτησε αν ξέρει τι είναι το σεξ και αυτή του απάντησε «όχι», οπότε της εξήγησε ότι το σεξ είναι αυτό που κάνει ο άντρας με τη γυναίκα που φιλιούνται στο στόμα και ο άντρας βάζει το πέος του («την πουλού του») στο αιδοίο («πουλάκι») της γυναίκας. Τότε ο Κατηγορούμενος της είπε να πάει πάνω μαζί του και εκεί είχε ήδη ξεκινήσει το βίντεο και το είδαν. Η Μ.Κ.1 ανέφερε πως έβλεπαν βίντεο το οποίο έβαζε ο Κατηγορούμενος «στο κομπιούτερ πάνω στο γραφείο της γυναίκας του» το οποίο βρισκόταν στον πάνω όροφο. Το βίντεο έδειχνε άντρα με γυναίκα είτε γυναίκα με γυναίκα που έκαναν σεξ. Όταν την έβαζε να κάθεται πάνω του και έβλεπαν βίντεο, ένιωθε το πέος του και ότι έβγαινε λίγο γάλα. Ενώ της είπε και μια ιστορία πως χώρισε με την πρώτη του γυναίκα με την οποία είχαν τέσσερα παιδάκια και ο λόγος ήταν ότι η μια τους κόρη τους είδε που έκαναν σεξ. Το ότι ο Κατηγορούμενος της έβαζε να βλέπει αυτό που κάνει άντρας με γυναίκα το ανέφερε στον Μ.Κ.2 στις 24.12.15, σύμφωνα με τη δική του αξιόπιστη μαρτυρία. Το ότι ο Κατηγορούμενος της έβαζε στο tablet να βλέπει ταινίες ερωτικού περιεχόμενου το ανέφερε στις 24.12.15 μπροστά στον Κατηγορούμενο και στους γονείς της, με βάση τη μαρτυρία των γονέων της. Όπως ανέφερε η Μ.Κ.3 στην κατάθεση της, στις 29.12.15 η Μ.Κ.1 της είπε πως όταν έβλεπαν βίντεο μαζί, την έβαζε να κάθεται πάνω του και ένιωθε ότι το πέος του ήταν μεγάλο και πως στα βίντεο έβλεπαν άντρες με γυναίκες οι οποίες έγλυφαν το πέος τους. Εδώ σημειώνουμε και την επιπρόσθετη αναφορά της Μ.Κ.3 στην κατάθεση της πως στο παρελθόν η Μ.Κ.1 την είχε ρωτήσει αν κάνουν σεξ και γυναίκες και έτσι αυτή υποψιάστηκε πως ο Κατηγορούμενος πιθανόν να της έβαζε να δει και λεσβιακό πορνογραφικό υλικό («πορνό»). Σύμφωνα με τη μαρτυρία της Μ.Κ.6, η Μ.Κ.1 της είπε πως ο Κατηγορούμενος την έβαζε να κάθεται πάνω του και ένιωθε το πέος του σε στύση καθώς επίσης πως της έβαζε να βλέπουν πορνογραφικό υλικό μαζί και την υποχρέωνε να βλέπει μετά στο δωμάτιο μόνη. Στη Μ.Κ.6 η Μ.Κ.1 ανέφερε και την ιστορία που της είπε ο Κατηγορούμενος, ήτοι πως ήταν παντρεμένος και είχε τέσσερα κοριτσάκια και πως μια μέρα ένα κοριτσάκι είδε που έκανε έρωτα με τη γυναίκα του και τότε χώρισε. Στην οπτικογραφημένη της κατάθεση, η Μ.Κ.1 ανέφερε πως ο Κατηγορούμενος έβαζε την ίδια να «του κάνει την πουλού του» η οποία «έβγαζε γάλα». Όπως της είχε πει ο Κατηγορούμενος, «όταν πίνει γάλα μπαίνει στην πουλού του και ενεργείται», όπως συνέβαινε και στον Κατηγορούμενο αφού έπινε γάλα. Στις 24.12.15 η Μ.Κ.1 είπε στον Μ.Κ.2 πως όταν έτυχε να πάει στο σπίτι του Κατηγορουμένου 2-3 φορές πιο γρήγορα για το μάθημα, αυτός της είπε να πάνε στην τουαλέτα και να του κάνει πάνω κάτω το πέος («πουλί») του και αυτή του είπε όχι και ότι δεν προλάβαιναν γιατί θα ερχόταν η συμβία του. Επίσης η Μ.Κ.1 μίλησε για το γάλα στον Μ.Κ.2, και συγκεκριμένα του είπε πως ο Κατηγορούμενος της ανέφερε ότι όταν κάνεις πάνω-κάτω το πέος βγαίνει γάλα. Όπως ανέφερε η Μ.Κ.3, μόλις της μίλησε ο Μ.Κ.2 και η ίδια βρήκε τη Μ.Κ.1 έξω από το δωμάτιο, τη ρώτησε εάν ο Κατηγορούμενος της έβαλε να «παίξει το πουλί του» και αυτή σχημάτισε μια κίνηση με τα δάκτυλα της τα οποία έκανε πάνω-κάτω και της είπε ότι έτσι του έκανε και έβγαζε γάλα και ότι ο Κατηγορούμενος της είπε πως τα αγοράκια πίνουν γάλα και το βγάζουν από το πέος τους. Η ίδια αναφορά έγινε και προς τη Μ.Κ.6, ήτοι πως ο Κατηγορούμενος την εξανάγκαζε να αγγίζει το πέος του μέχρι την εκσπερμάτωση και πως της είπε ότι «η πουλλού του άντρα όταν την τρίβεις βγάζει γάλα. εγώ την έτριψα αναγκαστικά γιαξ!» Άλλη ενέργεια η οποία αποδίδεται στα πλαίσια της οπτικογραφημένης κατάθεσης της από τη Μ.Κ.1 στον Κατηγορούμενο είναι πως αυτός έβαζε το χέρι του, διευκρινίζοντας αργότερα το δάκτυλο του, στο αιδοίο της και το έτριβε. Πρόσθεσε επίσης πως ο Κατηγορούμενος της έλεγε να τα κατεβάσει και έβαζε το δάκτυλο του, δείχνοντας και την κίνηση, στο αιδοίο της. Τις περισσότερες φορές της έλεγε «Άτε κατέβαστα για να .» Η Μ.Κ.3, στη δική της κατάθεση, ανέφερε πως στις 24.12.15 ο Μ.Κ.2 της είπε, μεταξύ άλλων, ότι ο Κατηγορούμενος της χάιδεψε το «πράμα» της, καθώς επίσης και η Μ.Κ.6 ανέφερε πως η Μ.Κ.1 μίλησε για θωπείες του Κατηγορουμένου στα γεννητικά της όργανα. Στην κατάθεση της η Μ.Κ.1 αναφέρθηκε επίσης σε ένα περιστατικό κατά το οποίο ο Κατηγορούμενος είπε στον πατέρα της να πάει στο σπίτι του να πιούν μπύρες. Πήγε αυτή με τον πατέρα της και ο Κατηγορούμενος της είπε να πάει μέσα στην κουζίνα λέγοντας της «έλα να διαλέξεις χυμό», και βρίσκονταν πίσω από ένα τραπέζι με ψηλές καρέκλες. Εκεί ο Κατηγορούμενος έβαλε το χέρι του μέσα. Της είπε να το κατεβάσει μόνη της, αυτή δεν ήθελε να το κατεβάσει μήπως τους δει ο πατέρας της ο οποίος μιλούσε στο τηλέφωνο και τότε ο Κατηγορούμενος της είπε να μην αναφέρει τι της έκανε γιατί θα την έδερνε. Η Μ.Κ.1 ανέφερε και στον Μ.Κ.2 πως μια φορά που πήγαν με τον πατέρα της στο σπίτι του Κατηγορουμένου, αυτός της είπε να διαλέξει χυμό από το ψυγείο και εντός του σπιτιού έβαλε το χέρι του μέσα στο εσώρουχο («βρακάκι») της και την έτριβε. Η ίδια αναφορά έγινε και στη Μ.Κ.3 στις 25.12.15, κατά την οποία της ανέφερε πως μια νύκτα που είχε πάει με τον πατέρα της στον Κατηγορούμενο για μπύρες, ο Κατηγορούμενος τη ρώτησε αν ήθελε χυμό και πήγαν οι δύο τους στην κουζίνα για να διαλέξει η Μ.Κ.1 χυμό και τότε ο Κατηγορούμενος της κατέβασε τα ρούχα και τη χάιδεψε από κάτω και τη ρώτησε εάν της άρεσε λέγοντας της να μην αναφέρει οτιδήποτε στον πατέρα της γιατί θα την έδερνε. Η Μ.Κ.1 αναφέρθηκε στο ίδιο περιστατικό και στη Μ.Κ.6 στην οποία είπε πως όταν μια φορά επισκέφθηκε με τον πατέρα της το σπίτι του Κατηγορουμένου, αυτός την απομόνωσε με την πρόφαση να πάνε στο ψυγείο για να διαλέξει χυμό και την άγγιξε στα γεννητικά όργανα. Η Μ.Κ.1, στην κατάθεση της, μίλησε και για το ότι ο Κατηγορούμενος τη φιλούσε στο στόμα. Επί αυτού η Μ.Κ.3 στην κατάθεση της ανέφερε πως στις 29.12.15 η Μ.Κ.1 της είπε ότι ο Κατηγορούμενος τη φίλησε στο στόμα και ότι αυτή αηδίαζε επειδή μύριζε άσχημα τσιγάρο. Επίσης η αναφορά της Μ.Κ.1 στην κατάθεση της πως ακόμα και ένα λεπτό να αργούσε η δασκάλα, ο Κατηγορούμενος της έκανε αυτά τα πράγματα σε εκείνο τον χρόνο επαναλήφθηκε στη Μ.Κ.3 στις 29.12.15, χωρίς η ίδια η Μ.Κ.3 να αντιληφθεί ακριβώς τι εννοούσε η κόρη της. Στην κατάθεση της η Μ.Κ.1 ανέφερε ότι ο Κατηγορούμενος πάντα έκλεινε τις κουρτίνες για να μην καταλάβουν ότι δεν ήταν κάτω και ότι ήταν πάνω, θέση την οποία επανέλαβε και στη Μ.Κ.6, ήτοι πως ο Κατηγορούμενος συνήθιζε να κλειδώνει την πόρτα και να κλείνει τις κουρτίνες όταν ήταν μαζί του. Δεν διαφεύγει την προσοχή μας πως δεν έγιναν σε όλα ανεξαιρέτως τα πιο πάνω πρόσωπα, ήτοι στους Μ.Κ.2, 3, 4 και 6, όλες οι αναφορές της Μ.Κ.1 στην οπτικογραφημένη της κατάθεση καθώς επίσης και πως αυτές οι αναφορές για την κάθε ξεχωριστή συμπεριφορά του Κατηγορουμένου δεν είναι πανομοιότυπες και παρουσιάζουν κάποιες διαφορές μεταξύ τους. Θεωρούμε πως αυτή η συμπεριφορά της Μ.Κ.1 είναι εύλογη και εξηγείται λόγω της ηλικίας της κατά τον χρόνο της ισχυριζόμενης συμπεριφοράς του Κατηγορουμένου προς αυτή καθώς επίσης της αναστάτωσης στον ψυχικό κόσμο της Μ.Κ.
4. Κατ΄ αρχάς επισημαίνουμε πως η πρώτη αποκάλυψη έγινε από τη Μ.Κ.1 προς τον Μ.Κ.2 πριν το Καλοκαίρι του 2015, δηλαδή ενόσω ακόμα κατ΄ ισχυρισμό λάμβανε χώρα η αποδιδόμενη στον Κατηγορούμενο συμπεριφορά έναντι της Μ.Κ.
5. Έχουμε ήδη αναφερθεί στον λόγο, τον οποίο και κρίναμε βάσιμο, για τον οποίο τελικώς εκείνη η αποκάλυψη παρέμεινε μεταξύ των Μ.Κ.1 και 2, με αποτέλεσμα την επανάληψη αυτής προς τον Μ.Κ.2 στις 24.12.
6. Η ίδια η Μ.Κ.1 παρέμεινε σταθερή από το στάδιο της οπτικογραφημένης της κατάθεσης μέχρι και τις συναντήσεις της με τη Μ.Κ.6, και ακολούθως κατά την αντεξέταση της, πως ο λόγος για τον οποίο δεν μίλησε στους γονείς της ήταν ο φόβος της, λόγω του ότι ο Κατηγορούμενος της είπε ότι θα την έδερνε και ότι θα σκότωνε τους γονείς της, ενώ βρήκε τον τρόπο να το πει στον ξάδελφο της. Κρίνουμε πως αυτές οι αναφορές του Κατηγορουμένου εύλογα δημιουργούν φόβο σε ένα παιδί των 7-8 ετών. Ειδική ενασχόληση για την αναφορά του Κατηγορουμένου ότι θα σκότωνε τους γονείς της θα γίνει κατωτέρω. Όπως προκύπτει από τις ίδιες τις αναφορές της Μ.Κ.1 και την αποδεκτή μαρτυρία των Μ.Κ.2, 3, 4 και 6, ακόμα και μετά την αποκάλυψη προς τους γονείς της στις 24.12.15 η Μ.Κ.1 δεν μίλησε εξαρχής για όλα τα περιστατικά αλλά προέβαινε σε σταδιακή αποκάλυψη τόσο προς τη μητέρα της όσο και προς τη Μ.Κ.
7. Όπως έχει λεχθεί στην υπόθεση Αντωνίου ν. Αστυνομίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 766: «Οι σεξουαλικές παρενοχλήσεις, επιθέσεις ή βιασμοί που εκδηλώνονται επί ανηλίκων προσώπων, αγγίζουν τόσο βαθειά την προσωπικότητα των θυμάτων ώστε να μην μπορεί να ανευρεθεί ένα συγκεκριμένο πρότυπο συμπεριφοράς από τα παραπονούμενα πρόσωπα, εφόσον διαφορετικές είναι οι αντιδράσεις ενός εκάστου ανάλογα με τον ψυχισμό τους. Χωρίς προς στιγμήν να παραγνωρίζεται η πρωταρχική ανάγκη η ενώπιον του Δικαστηρίου υπόθεση να αξιολογείται στη βάση του τεκμηρίου της αθωότητας αφενός, αλλά και στην ανάγκη θεμελίωσης των κατηγοριών πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας αφετέρου, πρέπει και το Δικαστήριο να είναι δεκτικό στην ολοένα και πλέον αποδεκτή και συγκλίνουσα θέση, ότι τα θύματα των σεξουαλικών επιθέσεων βιώνουν μια πληθώρα ψυχολογικών μετατραυματικών εμπειριών που αναμφίβολα επηρεάζουν και την δυνατότητα τους να υποβάλουν άμεσα το παράπονο τους, αλλά και τη δυνατότητα τους να λειτουργούν και να αντιδρούν πάντοτε κατά τρόπο που εκλογικευμένα θα θεωρείτο αναμενόμενος. Τα πιο πάνω αναφέρονται και επεξηγούνται με επάρκεια και στο σύγγραμμα του Andrew Ashworth: "Principles of Criminal Law" 3η έκδ. σελ. 368-372.» Το πιο πάνω απόσπασμα επιδοκιμάστηκε και μεταγενέστερα στις υποθέσεις Σιακαλλής ν. Αστυνομίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 146 και Λ.Κ. v. Δημοκρατίας

(2011)2 Α.Α.Δ. 547. Ως εκ τούτου, θεωρούμε πως η πιο πάνω περιγραφόμενη συμπεριφορά της Μ.Κ.1 όσον αφορά την αποκάλυψη των ισχυριζόμενων πράξεων του Κατηγορουμένου και τις διάφορες αναφορές της προς τα προαναφερόμενα πρόσωπα είναι δικαιολογημένες και αναμενόμενες. Όπως έχουμε ήδη αναφέρει, σε τέτοιες περιπτώσεις και κυρίως άτομα πολύ νεαρής ηλικίας δεν αναμένεται να παρουσιάζουν μια καθόλα αλάνθαστη, ταυτόσημη και απολύτως συνεπή επανάληψη του κάθετι στα διάφορα πρόσωπα προς τα οποία μιλούν για γεγονότα τα οποία είναι τραυματικά και επώδυνα γι΄ αυτά. Θεωρούμε πως σημασία έχει το γεγονός πως όλες οι πράξεις και τα περιστατικά τα οποία η Μ.Κ.1 αποδίδει στον Κατηγορούμενο παρουσιάζονται στην ουσία αυτών με σταθερότητα και κυρίως με συνέπεια. Σε αυτό το πλαίσιο θεωρούμε πως διαφορές που παρουσιάζονται μεταξύ των διάφορων αναφορών είναι καθαρά επουσιώδεις, αφορούν λεπτομέρειες και δεν επηρεάζουν την ουσία αυτών - βλ. Πέτρου ν. Αστυνομίας

(1994)2 Α.Α.Δ. 76 και Χ΄΄Δημητρίου ν. Δημοκρατίας

(1998)2 Α.Α.Δ.

1. Τέτοιες είναι το κατά πόσο ο Κατηγορούμενος κάλεσε τον πατέρα της για μπύρες ή κατά πόσο ο Κατηγορούμενος είδε όλη την οικογένεια να επιστρέφει από περίπατο και τους κάλεσε όλους για μπύρες, όπως είπε ο Μ.Κ.
2. Επίσης το ότι η Μ.Κ.1 είπε πως σε εκείνο το επεισόδιο στην κουζίνα ο Κατηγορούμενος της κατέβασε τα ρούχα και έβαλε το χέρι του από μόνος του, αναφορά την οποία επανέλαβε και στη Μ.Κ.3, ενώ ο Μ.Κ.2 ανέφερε πως η Μ.Κ.1 του είπε ότι ο Κατηγορούμενος έβαλε το χέρι του μέσα στο εσώρουχο της, καθότι η ουσία, όπως διαφαίνεται και μέσα από την οπτικογραφημένη της κατάθεση, είναι πως η Μ.Κ.1 δεν κατέβασε τα ρούχα της όπως έκανε όλες τις υπόλοιπες φορές, αλλά πως ο Κατηγορούμενος έβαλε το χέρι του μέσα στο εσώρουχο της. Επιπλέον δεν θεωρούμε σημαντική τη διαφορά μεταξύ της αναφοράς της Μ.Κ.1 πως ενόσω ήταν μέσα στην κουζίνα με τον Κατηγορούμενο ο πατέρας της σε κάποια στιγμή μίλησε στο κινητό, ενώ κάτι τέτοιο δεν αναφέρθηκε από τον πατέρα της, και μεταξύ της παράλειψης της ίδιας να αναφέρει την παρουσία της συμβίας του Κατηγορουμένου εκεί, όπως είπε ο πατέρας της. Αυτά είναι λεπτομέρειες οι οποίες δεν ενέχουν ιδιαίτερη σημασία. Σημασία έχει το γεγονός πως τουλάχιστον ο Μ.Κ.4 ο οποίος βρισκόταν στη βεράντα δεν αντιλήφθηκε οτιδήποτε. Ούτε θεωρούμε σημαντικό το ότι η Μ.Κ.1 δεν ανέφερε στην κατάθεση της πως όταν τη φιλούσε ο Κατηγορούμενος αυτή αηδίαζε επειδή μύριζε άσχημα τσιγάρο, αναφορά την οποία έκανε αργότερα στη μητέρα της. Γενικότερα η τοποθέτηση της Μ.Κ.1 προς τη Μ.Κ.3 και τη Μ.Κ.6 για τις πράξεις του Κατηγορουμένου προς αυτή ήταν πως αυτές δεν της ήταν καθόλου ευχάριστες και πως πράγματι της προκαλούσαν αηδία. Μάλιστα χρησιμοποίησε τη λέξη «γιαξ» και προς τις δύο. Επομένως, προκύπτει πως στη σχετική αναφορά της Μ.Κ.1 προς τη Μ.Κ.3 για τα φιλιά στο στόμα αυτή βασικά εξέφραζε τη δυσαρέσκεια και αηδία της, ενώ η αναφορά στο τσιγάρο έγινε σε αυτό το πλαίσιο. Σημειώνουμε πως κατά την αντεξέταση της, η οποία βεβαίως έγινε πολύ μεταγενέστερα, και με δεδομένη την κατάσταση της Μ.Κ.1, όπως περιγράφηκε ανωτέρω, η Μ.Κ.1 δεν ήταν σε θέση να θυμηθεί κάτι το χαρακτηριστικό στα φιλιά του Κατηγορουμένου, ήτοι εάν μύριζε το στόμα του ή ήταν άπλυτα τα δόντια του, και τόσο η ίδια όσο και η Μ.Κ.3 δεν δίστασαν να αναφέρουν πως δεν είδαν ποτέ τον Κατηγορούμενο να καπνίζει, ενώ η Μ.Κ.3 πρόσθεσε πως υπολόγισε κάτι τέτοιο επειδή τα δόντια του ήταν κίτρινα. Ούτε θεωρούμε σοβαρή τη διαφορά μεταξύ της αναφοράς της στην κατάθεση της πως ο Κατηγορούμενος πάντα έκλεινε τις κουρτίνες και της αναφοράς της προς τη Μ.Κ.6 πως ο Κατηγορούμενος συνήθιζε να κλείνει τις κουρτίνες. Εδώ είναι κατάλληλο το σημείο να αναφέρουμε πως κατά την παρουσία της Μ.Κ.1 στο Δικαστήριο αλλά και μέσω των αναφορών της προς τα υπόλοιπα πρόσωπα, ήταν διάχυτη η επιμονή της στις συγκεκριμένες πράξεις του Κατηγορουμένου έναντι της και δεν απέδωσε οτιδήποτε παραπάνω σε αυτόν, παρόλο που διεφάνη πως είχε υπόψιν της και άλλες πράξεις που γίνονταν μεταξύ ανδρός και γυναικός μέσω των βίντεο που είδε. Συγκεκριμένα, κατά την οπτικογραφημένη της κατάθεση ανέφερε πως όλες οι πιο πάνω ενέργειες του Κατηγορουμένου γίνονταν ενώ φορούσαν και οι δυο τα ρούχα τους και ποτέ γυμνοί, θέση στην οποία παρέμεινε σταθερή σε όλες τις μετέπειτα αναφορές της. Επίσης στην κατάθεση της είπε πως ουδέποτε ο Κατηγορούμενος την έβαλε να γλείψει το πέος του, θέση την οποία επανέλαβε και στη μητέρα της στις 29.12.15 όταν της αποκάλυψε πως στα βίντεο που έβλεπε με τον Κατηγορούμενο έδειχνε γυναίκες να κάνουν κάτι τέτοιο σε άντρες. Ακόμα ενώ έβλεπαν στα βίντεο ολοκληρωμένη επαφή μεταξύ ανδρός και γυναικός και πάλι η Μ.Κ.1 δεν απέδωσε κάτι τέτοιο στον Κατηγορούμενο. Μάλιστα η Μ.Κ.3 την είχε ρωτήσει συγκεκριμένα κατά πόσο ο Κατηγορούμενος έβαλε το πέος του στο αιδοίο της και αυτή απάντησε αρνητικά. Εξίσου σημαντική είναι η αναγνώριση στην κατάθεση της πως εκτός από το επεισόδιο στην κουζίνα, όλες τις υπόλοιπες φορές αφού ο Κατηγορούμενος της έλεγε να τα κατεβάσει, αυτή το έκανε από μόνη της, δηλώνοντας πως αυτό ήταν και το λάθος της. Είναι γεγονός πως κατά την αντεξέταση της η Μ.Κ.1 προέβαλε δύο νέους ισχυρισμούς αναφορικά με τη συμπεριφορά του Κατηγορουμένου οι οποίοι δεν περιλαμβάνονται στην οπτικογραφημένη της κατάθεση. Ο πρώτος είναι ότι ο Κατηγορούμενος της είπε πως θα σκότωνε τους γονείς της εάν έλεγε οτιδήποτε σε αυτούς επειδή είχε όπλο ως στρατιωτικός το οποίο η ίδια είδε μόνο σε φωτογραφία, κάτι το οποίο ο Κατηγορούμενος αρνήθηκε. Αυτή ήταν η απάντηση της Μ.Κ.1 σε ερώτηση γιατί όταν ο Κατηγορούμενος της είπε ότι θα την έδερνε δεν πήγε να το πει στον πατέρα της που ήταν δυνατός και θα την προστάτευε. Η Μ.Κ.1 αναγνώρισε επίσης πως είχε ξεχάσει να αναφέρει κάτι τέτοιο στην κατάθεση της. Σημειώνουμε πως εδώ ήταν και το τέλος της αντεξέτασης της Μ.Κ.
3. Παρόλο που αυτός ο ισχυρισμός δεν αναφέρθηκε στην κατάθεση της Μ.Κ.1, εντούτοις, όπως έχουμε ήδη αναφέρει, αυτός δεν προβλήθηκε για πρώτη φορά κατά την αντεξέταση της Μ.Κ.1, αλλά πολύ πλησιέστερα στα επίμαχα γεγονότα και συγκεκριμένα προς τον Μ.Κ.
4. Επομένως, ικανοποιούμαστε πως αυτός ο ισχυρισμός δεν αποτελεί εκ των υστέρων σκέψεις της Μ.Κ.1 κατά το στάδιο της μαρτυρίας της ενώπιον του Δικαστηρίου. Ο δεύτερος είναι πως τη μέρα που ο Κατηγορούμενος ασχολείτο με τον διαχωριστικό τοίχο, της είπε να βάλει βίντεο στο δικό της tablet. Συγκεκριμένα, η Μ.Κ.1 ήταν πάνω στο δωμάτιο της και κατέβηκε να πιει νερό και ο Κατηγορούμενος της φώναξε και της είπε να φέρει το tablet της και της έβαλε βίντεο να δει. Στο σπίτι ήταν η οικιακή βοηθός και ο πατέρας της ο οποίος ήταν μπροστά στο καθιστικό και κάτι έλεγε στην οικιακή βοηθό. Δεν θυμάται τι έγραψε ο Κατηγορούμενος στα Αγγλικά αλλά θυμάται τι της έβαλε να δει, ήτοι «ένα άντρα με γυναίκα να κάνουν πελλάρες». Σημειώνουμε πως κατά τις εν λόγω αναφορές η Μ.Κ.1 έκλαιγε. Η Μ.Κ.1 επιβεβαιώθηκε από τον Μ.Κ.4 και από τον Κατηγορούμενο πως πράγματι ο τελευταίος ανύψωσε και μπογιάτισε τον διαχωριστικό τοίχο μεταξύ των δύο οικιών. Η αναφορά του Μ.Κ.4 πως αυτή η εργασία πρέπει να είχε γίνει Καλοκαίρι επειδή δεν είχε βροχές είναι κάπως ασαφής και δεν προσδιορίζει τίποτε παραπάνω από το ότι αυτή έγινε σε χρόνο που δεν υπήρχαν βροχές. Είναι αξιοσημείωτο πως τη συνάντηση Κατηγορουμένου και Μ.Κ.1 σε εκείνο το χρονικό σημείο παραδέχεται και ο Κατηγορούμενος ο οποίος μάλιστα παραδέχεται και τη συζήτηση τους για ταινία ερωτικού περιεχόμενου στο tablet της Μ.Κ.1 με κατάληξη όντως η Μ.Κ.1 να δει κάτι τέτοιο. Παρόλο που παρουσιάζεται διάσταση απόψεων μεταξύ τους για το ποιου πρωτοβουλία ήταν αυτό, εντούτοις προκύπτει αβίαστα πως η όλη σκηνή δεν αποτελεί απλώς αποκύημα της φαντασίας της Μ.Κ.1 αλλά υπαρκτή περίπτωση μεταξύ τους. Στην αντεξέταση της η Μ.Κ.1 αναφέρθηκε και στο ότι σε μια περίπτωση που ο Κατηγορούμενος εκσπερμάτωσε, λερώθηκε η φούστα της, την σκούπισαν με χαρτομάντιλο και μετά πήγε στο σπίτι της και έβαλε τη φούστα για να πλυθεί. Παραδέχθηκε πως ξέχασε να το αναφέρει στην κατάθεση της, όμως είπε πως αυτό όντως είχε γίνει. Τέτοιος ισχυρισμός δεν είναι ουσιαστικός εφόσον αφορά ένα επιπρόσθετο στοιχείο σε μια συμπεριφορά του Κατηγορουμένου στην οποία η Μ.Κ.1 είχε ήδη αναφερθεί στην οπτικογραφημένη της κατάθεση. Παρατηρούμε επίσης ακόμα κάποιες αναφορές (σχετικά με την ισχυριζόμενη συμπεριφορά του Κατηγορουμένου προς τη Μ.Κ.1), οι οποίες όμως δεν διαφοροποιούν την ουσία των βασικών αναφορών της Μ.Κ.1 στις οποίες παρέμεινε σταθερή μέχρι τέλους. Αυτές είναι η αναφορά της στον Μ.Κ.2 πως ενώ ήταν πάνω με τον Κατηγορούμενο αυτός της είπε να βάλει το πέος του μέσα της και αυτή του είπε όχι και ότι δεν ήθελε και ήθελε να πάει κάτω, η αναφορά της Μ.Κ.3 πως στις 17.12.15 η νύφη της είπε ότι η Μ.Κ.1 της ανέφερε πως ο Κατηγορούμενος έβαζε το δάκτυλο του στο αιδοίο της και πονούσε επειδή είχε μεγάλο νύχι και η αναφορά της Μ.Κ.3 πως στις 29.12.15 η Μ.Κ.1 της είπε ότι ο Κατηγορούμενος ξάπλωνε στον καναπέ και την έβαζε να του χαϊδεύει το πέος του με το πόδι της. Έχουμε ήδη τονίσει πως δεν αναμένεται από ένα παιδί να θυμάται και ακόμα να περιγράφει με απόλυτη λεπτομέρεια και συνέπεια διάφορα γεγονότα, κυρίως τραυματικά, κατά πάντα χρόνο και προς όλα τα πρόσωπα προς τα οποία απευθύνεται. Επιπρόσθετα, διαπιστώνουμε πως κατά την αντεξέταση της η Μ.Κ.1 έδωσε κάποιες αυθόρμητες και ευθείς απαντήσεις για συγκεκριμένα θέματα τα οποία σχετίζονται και με τα επίδικα γεγονότα και αποτελούν στοιχείο καθοδήγησης για το Δικαστήριο ως προς την αξιοπιστία της. Αρχικά αναφέρουμε πως η Μ.Κ.1 ήταν σε καλή θέση να δώσει κάποια γενική περιγραφή του εσωτερικού της οικίας του Κατηγορουμένου, η οποία, όπως διεφάνη αργότερα, επιβεβαιώνεται και από τις φωτογραφίες οι οποίες της υποδείχθηκαν από την Υπεράσπιση και κατατέθηκαν ως Τεκμήριο
5. Ιδιαίτερη έμφαση δίνουμε στην αναφορά της πως στο σπίτι του Κατηγορουμένου υπήρχαν blinds στα παράθυρα και πως στην κουζίνα υπήρχε ένας κεντρικός πάγκος, τύπου «bar-caffe». Μάλιστα η ίδια τοποθέτησε εαυτόν και τον Κατηγορούμενο πίσω από αυτό τον κεντρικό πάγκο όταν πήγε μέσα στην κουζίνα μαζί του για να της δώσει χυμό, θέση η οποία, λόγω ύψους του πάγκου, παρείχε κάθε δυνατότητα στον Κατηγορούμενο να βάλει το χέρι του εντός του εσώρουχου στο αιδοίο της Μ.Κ.1 χωρίς να γίνει αντιληπτός από τα άτομα που κάθονταν στη βεράντα. Επιπλέον, αφού η Μ.Κ.1 είπε πως στον πάνω όροφο του σπιτιού της στο υπνοδωμάτιο των γονιών της υπήρχε ντους και τουαλέτα, σε ερώτηση κατά πόσο και στο υπνοδωμάτιο του Κατηγορουμένου υπήρχε το ίδιο, αυτή αμέσως απάντησε αρνητικά λέγοντας πως νομίζει ότι είχαν μπάνιο όμως δεν πήγε ποτέ εκεί. Σε μεταγενέστερο στάδιο, ρωτήθηκε κατά πόσο έμπαινε στο υπνοδωμάτιο των γονιών της και αυτή απάντησε χωρίς σκέψη θετικά και πως της είχαν πει να κτυπά την πόρτα εάν αυτή ήταν κλειστή. Αυτή η αναφορά της δεν έτυχε αμφισβήτησης από την Υπεράσπιση. Σε ερώτηση κατά πόσο έτυχε ποτέ να πάει στην τουαλέτα της οικίας του Κατηγορουμένου, απάντησε πως θυμάται πως πήγε στην κάτω τουαλέτα «για πιπί». Ερωτηθείσα ακολούθως εάν πήγε στην πάνω τουαλέτα, απάντησε ευθέως και επανειλημμένα αρνητικά, λέγοντας πως δεν πήγε ποτέ πάνω στην τουαλέτα, όπως και πάλι ισχυρίστηκε ο Κατηγορούμενος. Όπως άλλωστε θα εξηγηθεί κατωτέρω, αυτός ο ισχυρισμός του Κατηγορουμένου δεν γίνεται δεκτός. Ο συνήγορος Υπεράσπισης συνέχισε τις ερωτήσεις κατά πόσο ανέβηκε στο γραφείο της δασκάλας για να κάνει εκεί μάθημα και αυτή απάντησε θετικά και σε άλλη ερώτηση κατά πόσο, εκτός από όταν ανέβαινε με τη δασκάλα, είχε πάει ξανά σε εκείνο το δωμάτιο αυτή απάντησε ευθέως πως «ναι αλλά χωρίς τη δασκάλα», εννοώντας σαφώς πως πήγε με τον Κατηγορούμενο και εκείνο ήταν το σημείο στο οποίο ζήτησε διάλειμμα και ακολούθως επανήλθε με την παρουσία της Κλινικής Ψυχολόγου για τη συνέχεια της αντεξέτασης της. Επίσης η Μ.Κ.1 ρωτήθηκε σε διάφορα στάδια της αντεξέτασης της για το ποιος την έκανε μπάνιο πριν μάθει πλέον να κάνει μόνη της και αυτή ανέφερε πως πάντοτε την έκανε μπάνιο η μητέρα της εκτός από μια φορά που την έκανε ο πατέρας της και μάλιστα θυμόταν πως την έγδαρε. Ανέφερε επίσης πως ουδέποτε είδε τον πατέρα της γυμνό, και δεν ευσταθεί η θέση της Υπεράσπισης πως απάντησε ότι δεν θυμόταν, ενώ έτυχε να δει τη μητέρα της γυμνή λέγοντας αυθόρμητα «τη μάμα ναι, εν γυναίκα». Όλες αυτές οι αναφορές της αφήνουν την εντύπωση πως η ίδια έτυχε καθοδήγησης από τους γονείς της και συμπεριφέρετο με διακριτικότητα όσον αφορά την είσοδο της στο υπνοδωμάτιο των γονιών της και πως είχε συνείδηση της διαφοράς των δύο φύλων και πως ήταν φυσιολογικό για την ίδια να δικαιούται να δει τη μητέρα της γυμνή λόγω του ιδίου φύλου ενώ δεν ήταν επιτρεπτό να δει τον πατέρα της. Επομένως, με βάση το σύνολο της ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρίας, προκύπτει πως το οικογενειακό της περιβάλλον φαίνεται να τηρούσε τους κανόνες συμπεριφοράς και περιορισμένης έκθεσης της Μ.Κ.1 προς το αντίθετο φύλο. Η βασική θέση της Υπεράσπισης ήταν πως όλα όσα η Μ.Κ.1 αποδίδει στον Κατηγορούμενο είναι ψέματα και πως αυτά αποτελούν φαντασιώσεις της λόγω του ότι από μόνη της έβλεπε ταινίες ερωτικού περιεχομένου στο tablet της και έπλασε στο μυαλό της αυτές τις πράξεις του Κατηγορουμένου προς την ίδια. Αυτή η εκδοχή και το ενδεχόμενο η όλη ιστορία της Μ.Κ.1 να είναι απότοκο της φαντασίας και της δικής της έκθεσης σε τέτοιο υλικό ομολογουμένως απασχόλησε ιδιαίτερα το Δικαστήριο σε κάθε πτυχή της αξιολόγησης της μαρτυρίας της Μ.Κ.1 και έχουμε ήδη προβεί σε κάποιες διαπιστώσεις ως προς τις αναφορές της για τη συμπεριφορά του Κατηγορουμένου και γενικότερα τη δική της συμπεριφορά και κατάσταση σε σχέση με την έκθεση της σε υλικό ερωτικού περιεχομένου. Σε αυτό το πλαίσιο καθίσταται πολύ σημαντική η ενασχόληση μας με το σύνολο της μαρτυρίας της Μ.Κ.1 για το tablet της, τον χειρισμό αυτού και γενικά τι ταινίες έβλεπε σε αυτό και στο γραφείο της δασκάλας της στο σπίτι του Κατηγορουμένου. Σημειώνουμε πως ήταν η σταθερή θέση της Μ.Κ.1 εξαρχής ότι ο Κατηγορούμενος της έβαζε να βλέπουν ταινίες ερωτικού περιεχομένου στον υπολογιστή στο γραφείο της δασκάλας. Είναι σημαντικό να λεχθεί πως η Μ.Κ.1 ουδέποτε έκανε αναφορά σε υπολογιστή της ίδιας της δασκάλας αλλά σε υπολογιστή ο οποίος βρισκόταν στο γραφείο στο σπίτι της. Και τούτο καθότι ο Κατηγορούμενος στη δική του μαρτυρία εξέλαβε πως η Μ.Κ.1 αναφερόταν σε υπολογιστή της συμβίας του και ανέφερε πως αυτή είχε tablet και αργότερα αναφέρθηκε σε λάπτοπ το οποίο όμως είχε συνεχώς μαζί της, ήτοι στο σχολείο όταν ήταν εκεί και στο σπίτι όταν ερχόταν σπίτι. Αυτή η τοποθέτηση του Κατηγορουμένου αυτομάτως αναιρεί τη δυνατότητα να έβλεπαν ταινίες στο λάπτοπ της συμβίας του ενόσω αυτή δεν βρισκόταν στο σπίτι. Έτσι προφανώς η Μ.Κ.1 αναφερόταν σε άλλη συσκευή, και εφόσον δεν διεφάνη πως αυτή έπαιρνε τη δική της όταν πήγαινε για μάθημα, είναι σαφές ότι επρόκειτο για άλλη συσκευή, ήτοι tablet. Είναι δε παραδεκτό γεγονός πως εντός της οικίας του Κατηγορουμένου εντοπίστηκαν και παραλήφθηκαν δύο tablet, τα οποία θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για τον σκοπό αυτό. Το βράδυ της 24.12.15 και στην παρουσία του Κατηγορουμένου και των γονέων της, η Μ.Κ.1 παραδέχθηκε επίσης πως ο Κατηγορούμενος της έβαλε στο δικό της tablet τέτοια ταινία για να δει, θέση την οποία επανέλαβε και στην αντεξέταση της. Επίσης, στη Μ.Κ.6 ανέφερε πως είδε και μόνη της στο tablet της στο δωμάτιο της, όπως της έλεγε ο Κατηγορούμενος, επειδή ένιωθε πως την παρακολουθούσε και έλεγχε. Είναι φυσιολογικό και αναμενόμενο για ένα κορίτσι της ηλικίας των 7-8 ετών να δυσκολεύεται να αποκαλύψει πως στο tablet της παρακολουθεί ταινίες ερωτικού περιεχομένου, έστω και κατόπιν προτροπής άλλου προσώπου. Επομένως, θεωρούμε δικαιολογημένη την παράλειψη αναφοράς τέτοιου ζητήματος τόσο στον ξάδελφο της όσο και στην οπτικογραφημένη της κατάθεση. Μόνο στο στάδιο που τέθηκε ενώπιον του Κατηγορουμένου και της δικής του εκδοχής, φαίνεται πως δεν είχε επιλογή παρά να αναφέρει κάτι τέτοιο, και ακόμα εκεί όχι πλήρως, το οποίο επανέλαβε εκτενέστερα στη Μ.Κ.
6. Όσον αφορά το tablet της, αρχικά αναφέρουμε πως ο ισχυρισμός της ότι της το αγόρασε η γιαγιά της σε αντιδιαστολή με τον ισχυρισμό των γονέων της ότι της το παράγγειλαν για €30 δεν ενέχει σημασία εφόσον η ίδια ρητώς αναγνώρισε πως το κατείχε πριν τη Β τάξη. Έχουμε ήδη αναφέρει πως η θέση της ότι η ίδια κατέβαζε ταινίες κινουμένων σχεδίων μέσω you tube εφόσον οι γονείς της την καθοδηγούσαν να πληκτρολογεί λέξεις κλειδιά επιβεβαιώθηκε και από τον Μ.Κ.
7. Διεφάνη επίσης από τις αναφορές της Μ.Κ.1 πως ήταν σε θέση να πληκτρολογήσει λέξεις κλειδιά και να παρακολουθήσει μόνη ταινίες ερωτικού περιεχομένου, εφόσον και πάλι έλαβε καθοδήγηση από τον Κατηγορούμενο. Στην αντεξέταση της η Μ.Κ.1 προέβη σε δύο αναφορές πως δεν ήξερε Αγγλικά, τη μια πως λόγω αυτού δεν ήξερε τι πληκτρολόγησε ο Κατηγορούμενος στο tablet της και βγήκε ταινία και τη δεύτερη πως της έγραφαν οι γονείς της ταινίες και πως όταν αυτοί δεν ήταν σπίτι, επειδή η ίδια δεν ήξερε Αγγλικά έγραφε στα Ελληνικά στη Β τάξη. Παρόλο που υπάρχει μαρτυρία πως η Μ.Κ.1 παρακολουθούσε σε φροντιστήριο μαθήματα Αγγλικών, εντούτοις αυτό από μόνο του δεν συνεπάγεται πως η Μ.Κ.1 ήξερε Αγγλικά και δη τις λέξεις που έπρεπε να πληκτρολογεί για να βλέπει τις ταινίες που επιθυμούσε. Εξάλλου η Μ.Κ.1 δεν χρησιμοποίησε αυτή τη θέση για να αποκρύψει την ικανότητα της να κατεβάζει και μόνη της ταινίες. Αντιθέτως ήταν κάτι το οποίο παραδέχθηκε χωρίς δυσκολία στην αντεξέταση της. Άλλωστε παραδέχθηκε πως στο παρελθόν παρακολουθούσε ιδιαίτερα μαθήματα για ηλεκτρονικούς υπολογιστές και δεν είναι βάσιμη η αναφορά του συνηγόρου Υπεράσπισης πως αυτή ανέφερε πως δεν θυμόταν ότι πήγε σε τέτοια μαθήματα. Όσον αφορά τη γλώσσα που ήταν εγκατεστημένη στο δικό της tablet, είναι παραδεκτό πως οι επιστημονικές εξετάσεις δεν κατέδειξαν οτιδήποτε ενώ ο Μ.Κ.4 δεν ανέφερε με βεβαιότητα πως σε αυτό υπήρχε μόνο η Αγγλική. Επομένως, οι πιο πάνω αναφορές της Μ.Κ.1, σε συνδυασμό και με την υπόλοιπη μαρτυρία, δεν καταδεικνύουν πως αυτή προσπάθησε να αποκρύψει είτε τη δική της ικανότητα στο να βλέπει ταινίες στο tablet της είτε ακόμα το γεγονός πως έβλεπε ταινίες ακατάλληλου περιεχόμενου μόνη της δίδοντας βεβαίως τη δική της εξήγηση προς τούτο. Εδώ είναι κατάλληλο στάδιο να αναφέρουμε πως δεν παρέχεται οποιαδήποτε σύνδεση μεταξύ της προβληθείσας κατά την αντεξέταση θέσης του Κατηγορουμένου πως η Μ.Κ.1 έμαθε στο σχολείο από τους συμμαθητές της να πληκτρολογεί τη λέξη «sex» και να βλέπει ταινίες ερωτικού περιεχομένου με την αναφορά της Μ.Κ.1 πως έβλεπε και ταινίες με ερωτικές πράξεις μεταξύ γυναικών. Είναι γεγονός πως κατά την αντεξέταση της η Μ.Κ.1 δεν μπορούσε να θυμηθεί τι γινόταν όταν αυτή και ο Κατηγορούμενος έβλεπαν ταινία στο γραφείο της συμβίας του και η τελευταία ερχόταν στο σπίτι για μάθημα. Επί αυτού υποβλήθηκαν σειρά ερωτήσεων στις οποίες ανέφερε πως θυμάται ότι η δασκάλα ερχόταν μετά, όμως δεν θυμάται τι έκαναν ο Κατηγορούμενος και η ίδια, πως η δασκάλα ερχόταν ενώ έβλεπαν βίντεο, πως νομίζει ότι το έσβηναν και πήγαιναν κάτω, πως η δασκάλα δεν τους έβλεπε που πήγαιναν κάτω, για να απαντήσει στις επόμενες ερωτήσεις πως δεν θυμάται εάν τους έβλεπε, πως την άκουγαν αφού έμπαινε στο σπίτι και πως δεν θυμάται να τους ρώτησε οτιδήποτε, όπως το τι έκαναν πάνω. Τελικώς ζήτησε διάλειμμα για τουαλέτα. Εδώ οφείλουμε να παρατηρήσουμε πως αυτή ήταν μια σειρά συνεχόμενων ερωτήσεων και μάλιστα για το θέμα των βίντεο, η οποία τέθηκε σε προχωρημένο στάδιο της αντεξέτασης της και φάνηκε να της προκάλεσε αναστάτωση εξ ου και ζήτησε διάλειμμα για τουαλέτα, ενώ μόλις επέστρεψε έκλαιγε και σε ερώτηση του Δικαστηρίου εάν αισθανόταν καλά, αυτή απάντησε πως ήθελε να τελειώσει. Όπως έχει ήδη αναφερθεί, στη αντεξέταση της η Μ.Κ.1 εξέφρασε την αδυναμία της να θυμηθεί διάφορα πράγματα, ακόμα και για τα πιο απλά, όπως για το πόσο ψηλός ήταν ο τοίχος που χώριζε τα δύο σπίτια, ήτοι το δικό της και του Κατηγορουμένου, τι είδους κουρτίνες είχαν στο δικό της το σπίτι και ποιες διαφορές υπήρχαν στο εσωτερικό των δύο σπιτιών, πόσω μάλλον να ήταν σε θέση να ανακαλέσει γεγονότα τα οποία φαίνεται να συνδέονται με ένα πολύ τραυματικό για την ίδια γεγονός για το οποίο κάθε αναφορά στην αντεξέταση της προκαλούσε ιδιαίτερη δυσκολία και αναστάτωση. Εδώ είναι σκόπιμο να παρεμβάλουμε την εκδοχή του Κατηγορουμένου πως ήταν αδύνατο να προέβαινε σε αυτή την ενέργεια στο γραφείο της συμβίας του, στο οποίο (γραφείο) είπε πως η ίδια δεν επέτρεπε την πρόσβαση σε κανένα για να μην ανακατεύουν τα πράγματα της εκτός ενόσω αυτή ήταν παρούσα εκεί, καθότι ήταν αδύνατο αυτή να ερχόταν σπίτι και ο Κατηγορούμενος να είχε τον χρόνο να σβήσει την ταινία και να βρεθεί κάτω με τη μικρή χωρίς η συμβία του να αντιλαμβανόταν πως αφενός ο Κατηγορούμενος ήταν με τη Μ.Κ.1 στον πάνω όροφο και δη στο γραφείο της και αφετέρου πως πιθανόν κάτι συνέβαινε μεταξύ τους. Αδυνατούμε να υιοθετήσουμε αυτή τη λογική του Κατηγορουμένου για τον απλούστατο λόγο πως η θέση του αναφορικά με τη δυνατότητα παραμονής του ιδίου με τη Μ.Κ.1 στο σπίτι του πριν το μάθημα και ειδικότερα της μετάβασης της Μ.Κ.1 στον πάνω όροφο και δη στο γραφείο της συμβίας του, στην απουσία της τελευταίας, παρουσιάστηκε παντελώς αντιφατική μεταξύ της κατάθεσης του και της προφορικής του μαρτυρίας. Όπως θα επεξηγηθεί αναλυτικά κατωτέρω, το ζήτημα της παραμονής του Κατηγορουμένου μόνου με τη Μ.Κ.1 στο σπίτι του πριν την έναρξη των μαθημάτων είναι ιδιαίτερα σημαντικό για την υπόθεση και η αντίφαση των συναφών ισχυρισμών του Κατηγορουμένου είναι τέτοια που από μόνη της πλήττει την όλη αξιοπιστία του. Με βάση το σύνολο της μαρτυρίας της Μ.Κ.1 δεν διακρίναμε πως η αναστάτωση και ο μεγάλος δισταγμός της να καταθέσει ενώπιον του Δικαστηρίου οφειλόταν σε οτιδήποτε άλλο εκτός από την άσχημη ψυχολογική κατάσταση στην οποία βρέθηκε μετά από αρκετό καιρό λόγω της ανάγκης να επαναφέρει και βιώσει εκ νέου στη μνήμη της και να αναφερθεί για ακόμα μια φορά σε γεγονότα τα οποία ήταν προφανώς δυσάρεστα και τραυματικά για την ίδια. Σύμφωνα με την πιο πάνω αξιολόγηση στην οποία προβήκαμε με ιδιαίτερη προσοχή, έχουμε αποκομίσει θετική εντύπωση για τη Μ.Κ.1 και ικανοποιούμαστε πως η Μ.Κ.1 κατέθεσε με ειλικρίνεια για τα όσα αποδίδει στον Κατηγορούμενο προς αυτή, σε μια γνήσια προσπάθεια της να αποκαλύψει όλα όσα ήταν σε θέση να θυμηθεί για την όλη συμπεριφορά του Κατηγορουμένου μέσω συνεπών αναφορών της οι οποίες στην ουσία τους παρέμειναν σταθερές εξαρχής μέχρι τέλους. Οι όποιες διαφορές παρατηρούνται στις διάφορες αναφορές της, η αδυναμία μνήμης της, καθώς επίσης και ο χρόνος και ο τρόπος αποκάλυψης δεν θεωρούμε πως είναι τέτοια που δημιουργούν ρήγμα ή κενό το οποίο να οδηγεί στην κατάρριψη της μαρτυρίας της. V. Μαρτυρία Μ.Κ.6 - Παράθεση και Αξιολόγηση Ανεξαρτήτως και επιπρόσθετα της πιο πάνω αξιολόγησης της Μ.Κ.1, η μαρτυρία της Μ.Κ.6 καλύπτει διάφορες πτυχές της συμπεριφοράς και κατάστασης της Μ.Κ.1 η οποία ενδεχομένως να είναι χρήσιμη και διαφωτιστική όσον αφορά την όλη εικόνα της Μ.Κ.
8. Αποτελεί παραδεκτό γεγονός πως η Μ.Κ.6, Κλινική Ψυχολόγος στις Υπηρεσίες Ψυχικής Υγείας, κατέχει τα ακαδημαϊκά προσόντα, την εμπειρία και την εξειδίκευση για να καταθέσει ως εμπειρογνώμονας Κλινική Ψυχολόγος στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης. Το Βιογραφικό της Σημείωμα κατατέθηκε ως Έγγραφο 5 και αποτέλεσε μέρος της κυρίως εξέτασης της. Είναι νομολογιακά καθιερωμένο πως ένας εμπειρογνώμονας, κατ΄ εξαίρεση προς τον γενικό κανόνα που απαγορεύει την έκφραση γνώμης από μάρτυρα, δύναται να εκφράσει γνώμη αναφορικά με ζητήματα που εμπίπτουν στη σφαίρα της ειδικότητας του. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Νικολάου v. Σταύρου

(1992)1 Α.Α.Δ. 746 και Vasillico Cement Work v. Stavrou

(1978)1 C.L.R. 663. Σε τέτοια περίπτωση ο εμπειρογνώμονας εφοδιάζει το Δικαστήριο με τα αναγκαία επιστημονικά κριτήρια για τον έλεγχο της ακρίβειας των συμπερασμάτων του έτσι ώστε να μπορέσει το Δικαστήριο να διαμορφώσει τη δική του ανεξάρτητη κρίση με την εφαρμογή αυτών των κριτηρίων πάνω στα γεγονότα που αποδεικνύει η μαρτυρία. Σχετικά παραπέμπουμε στις υποθέσεις Philippou v. Odysseos

(1989)1 C.L.R., Fourris and another v. R.

(1983)2 C.L.R. 170, Andreas Anastassiades v. R.

(1977)2 C.L.R. 97 και Davie v. Edinborough Magistrate

(1953)SC

1. Αποτελεί αναντίλεκτο γεγονός πως κατόπιν αιτήματος της Αστυνομίας ημ. 4.1.16 η Μ.Κ.6 προέβη σε ψυχολογική αξιολόγηση της Μ.Κ.1 και προς τούτο κατέθεσε την Έκθεση της ημ. 4.5.16, ως μέρος της κυρίως εξέτασης της, Έγγραφο
2. Στα πλαίσια της κυρίως εξέτασης της η Μ.Κ.6 κλήθηκε να επεξηγήσει και αναλύσει με περαιτέρω λεπτομέρεια τις αναφορές των γονέων και της ίδιας της Μ.Κ.1, καθώς επίσης και τα πορίσματα και τα τελικά συμπεράσματα της, όπως αυτά περιγράφονται στην Έκθεση της. Η αντεξέταση της εστιάστηκε στον ρόλο της στα πλαίσια της ψυχολογικής αξιολόγησης της Μ.Κ.1, στην προέλευση των διαφόρων πληροφοριών που περιλαμβάνονται στην Έκθεση της και ειδικότερα στην αιτιολόγηση κάποιων συμπερασμάτων της. Έχοντας υπόψιν το σύνολο της μαρτυρίας της Μ.Κ.6, κατ΄ αρχάς παρατηρούμε πως αυτή επεξήγησε με ιδιαίτερη σαφήνεια τον ρόλο της ως Κλινικής Ψυχολόγου και τα όρια αναζήτησης πληροφοριών αναφορικά με τα επίδικα γεγονότα. Ήταν διάχυτη καθόλη τη διάρκεια της μαρτυρίας της η τοποθέτηση της Μ.Κ.6 πως ο ρόλος της πάντοτε περιορίζεται στην αξιολόγηση της ψυχολογικής κατάστασης της ανήλικης. Σε αυτά τα πλαίσια η Μ.Κ.6 ανέφερε πως λήφθηκε το ιστορικό από τους γονείς για να διαφανεί κατά πόσο υπήρξε κάποια καθυστέρηση ή κάποια παθολογία ή άλλα προβλήματα υγείας κατά την ανάπτυξη της ανήλικης, κάτι το οποίο δεν παρατηρήθηκε στην προκειμένη περίπτωση. Αναφέρθηκαν επίσης από τους γονείς κάποια συμπτώματα στη συμπεριφορά της Μ.Κ.1, και ακολούθησαν οι συνεντεύξεις με την ίδια τη Μ.Κ.1, κατά τις οποίες η Μ.Κ.6 παρατήρησε την εξωτερική της εμφάνιση και τη συμπεριφορά της και άκουσε τις αναφορές της. Κατά την αντεξέταση της η Μ.Κ.6 τόνισε πως στα πλαίσια κάθε αξιολόγησης το παιδί αφήνεται να μοιραστεί τα γεγονότα τα οποία το ίδιο θεωρεί σημαντικά και είναι σε θέση να θυμηθεί. Πρόσθεσε ακόμα πως στις συναντήσεις της με την ανήλικη ο ρόλος της δεν είναι να διερευνά ή να διασταυρώνει αναφορές, εξ ου και κατά τις συναντήσεις με τη Μ.Κ.1, η Μ.Κ.6 τη ρωτούσε κάποιες διευκρινιστικές ερωτήσεις όμως δεν την πίεζε για απάντηση και βασικά την άφηνε να αναφέρει όσα η ίδια επιθυμούσε. Είναι επίσης σημαντικό το ότι το περιεχόμενο της Έκθεσης της και κάποιες επιπρόσθετες θέσεις της Μ.Κ.6, κυρίως όσον αφορά την πληροφόρηση που η ίδια είχε από τους γονείς, αλλά και τη συμπεριφορά και τις αναφορές της Μ.Κ.1, παρουσιάζουν συνέπεια με τις χειρόγραφες σημειώσεις τις οποίες κρατούσε κατά τη διάρκεια των συναντήσεων και τις οποίες, όπως είπε και η Μ.Κ.6, δεν μετέφερε αυτούσιες στο σύνολο τους στην Έκθεση της, Τεκμήριο
3. Ενδεικτικό της προσπάθειας της μάρτυρος να αποκαλύψει όλα όσα περιήλθαν εις γνώση της είναι το ότι δεν δίστασε να αποκαλύψει και άλλες αναφορές των γονέων και της Μ.Κ.1 τις οποίες ενθυμείτο αλλά δεν ήταν καταγεγραμμένες στις σημειώσεις της. Σημειώνουμε πως αυτές κατατέθηκαν κατόπιν αιτήματος του συνηγόρου Υπεράσπισης και με τη δήλωση του πως δεν επιθυμούσε αποκάλυψη τους προς την Υπεράσπιση λόγω παραβίασης προσωπικών δεδομένων παρά μόνο για να τεθούν υπόψιν και αξιολογηθούν από το ίδιο το Δικαστήριο. Θεωρούμε πως αυτή η στάση της Μ.Κ.6 καταδεικνύει αφενός την ειλικρίνεια της και αφετέρου την πλήρη αντικειμενικότητα και ουδετερότητα της κατά την αξιολόγηση της Μ.Κ.1 εφόσον έθεσε σαφώς τα πλαίσια και όρια του ρόλου και των τελικών της συμπερασμάτων και δήλωσε αδυναμία να τοποθετηθεί σε γενικά θέματα αξιοπιστίας των αναφορών των γονέων αλλά και της ίδιας της Μ.Κ.
4. Όπως έχει λεχθεί στην υπόθεση Νικολάου v. Δημοκρατίας (ανωτέρω) η αξιολόγηση της μαρτυρίας και δη της παραπονούμενης με σκοπό τη διακρίβωση των γεγονότων και η τελική ετυμηγορία του Δικαστηρίου αναφορικά με την ενοχή ή μη ενός κατηγορουμένου επαφίεται αποκλειστικά στο Δικαστήριο και δεν γίνεται ανεκτή καμιά εξωγενής παρέμβαση σε αυτό. Θεωρούμε πως η Μ.Κ.6 κατέθεσε με υπευθυνότητα και επαγγελματισμό, με πλήρη συνείδηση του ρόλου και των καθηκόντων της, δίδοντας μια ολοκληρωμένη και ορθή περιγραφή των αρμοδιοτήτων της ως Κλινικής Ψυχολόγου και ταυτόχρονα μια συνεπή, λεπτομερή και τεκμηριωμένη άποψη για όλα τα θέματα για τα οποία ρωτήθηκε εκφράζοντας, χωρίς αμφιταλάντευση, πως η αξιολόγηση της Μ.Κ.1 έγινε με βάση την κάθε πτυχή της συμπεριφοράς και όλων των υπόλοιπων παραγόντων, όπως ιστορικό και συμπτώματα, και όχι αποσπασματικά. Όπως αναφέρεται στην Έκθεση και δεν έχει αμφισβητηθεί, δεχόμαστε πως για σκοπούς αξιολόγησης της Μ.Κ.1, λήφθηκε από τους γονείς αναπτυξιακό και οικογενειακό ιστορικό από Νοσηλευτική Λειτουργό στις 18 και 21.2.16, έγινε μια συνάντηση της Μ.Κ.6 με τους γονείς στις 18.1.16 και ακολούθησαν τέσσερις κατ΄ ιδίαν συναντήσεις της με τη Μ.Κ.1, στις 21.1.16, 25.1.16, 28.1.16 και 4.2.16, ενώ έγινε μια τελευταία ενημερωτική συνάντηση της Μ.Κ.6 με τους γονείς στις 17.3.
5. Δεχόμαστε τη διαπίστωση της Μ.Κ.6, η οποία δεν έτυχε αμφισβήτησης, πως το νοητικό πηλίκο της Μ.Κ.1 αδρά εκτιμώμενο κυμαίνεται στο φυσιολογικό και πως οι ικανότητες μνήμης, λεκτικής επικοινωνίας, κοινωνικών δεξιοτήτων και αντίληψης είναι επίσης φυσιολογικές. Δεχόμαστε επίσης ότι η Μ.Κ.1 ανέφερε πως η συνεργασία τους αφορούσε την «σεξουαλική παρενόχληση» που της έκανε κάποιος, φράση η οποία δεν περιέχεται στο λεξιλόγιο ενός παιδιού της ηλικίας της Μ.Κ.1, το οποίο δεν έχει ασχοληθεί με το θέμα και πως διεφάνη ότι είναι ο ξάδελφος της ο οποίος της είπε πως αυτό της συνέβαινε. Η Μ.Κ.6 έδωσε μια συνεπή, λεπτομερή και άκρως διαφωτιστική περιγραφή της κατάστασης της Μ.Κ.1 κατά τις συναντήσεις τους, την οποία μάλιστα τεκμηρίωσε με παραπομπή σε σύγγραμμα, Τεκμήριο
6. Έτσι αυτό το σκέλος της μαρτυρίας της γίνεται πλήρως δεκτό από το Δικαστήριο. Ως εκ τούτου δεχόμαστε πως κατά τις συναντήσεις, η Μ.Κ.1 εξέφραζε έντονα τα σημάδια ντροπής κατά την αποκάλυψη των γεγονότων καθότι δεν κοιτούσε την ίδια (τη Μ.Κ.6) για πολύ, δεν μιλούσε δυνατά και προσπαθούσε να μιλά όσο χαμηλόφωνα γινόταν. Επίσης η Μ.Κ.1 σταματούσε να μιλά όταν ένιωθε ότι δεν άντεχε άλλο και προτιμούσε να παίξει, γι΄ αυτό και ο χρόνος κάθε φορά γινόταν πιο πολύς στο παιγνίδι και λιγότερος στις αναφορές της. Ήταν δε εμφανές πως η μνήμη της Μ.Κ.1 είχε επιβαρυνθεί με αρκετά γεγονότα, εκτός του ότι η καταγγελία είχε γίνει αρκετό καιρό μετά τα γεγονότα, και συναισθηματικά η ίδια χρειαζόταν να προστατευθεί από την ανάμνηση τους για να προχωρήσει. Χαρακτηριστικό στοιχείο σε κάθε συνάντηση ήταν πως η Μ.Κ.1 ζητούσε να πάει τουαλέτα, κάτι το οποίο δεν συνδεόταν με παθολογική σωματική κατάσταση αλλά με το άγχος που βίωνε για την αποκάλυψη των όσων είχαν συμβεί. Ήταν η θέση της Μ.Κ.6 πως η Μ.Κ.1 αποκάλυψε αρκετά πράγματα πλην όμως (η ανήλικη) δεν θυμόταν λεπτομέρειες ούτε και μπορούσε να δώσει περισσότερες πληροφορίες, και αδυνατούσε να τοποθετήσει χρονικά τα γεγονότα. Ήταν η επιστημονική θέση της Μ.Κ.6, την οποία και δεχόμαστε ως απολύτως λογική, πως η αδυναμία χρονικού προσδιορισμού είναι απολύτως φυσιολογική στις περιπτώσεις επαναλαμβανομένης και συστηματικής κακοποίησης όπου το παιδί δεν μπορεί να ξεχωρίσει σε ποια στιγμή συμβαίνει το καθετί. Επίσης η αδυναμία αναφοράς λεπτομερειών αποτελεί κομμάτι αυτής της επιβαρυμένης μνήμης, κυρίως όταν τα γεγονότα έλαβαν χώρα πριν αρκετό καιρό. Πράγματι, οι πιο πάνω θέσεις της Μ.Κ.6 βρίσκουν έρεισμα στο Τεκμήριο 16, ήτοι στο σύγγραμμα «Τα Παιδιά Καταθέτει, Η δικανική εξέταση ανήλικων μαρτύρων, θυμάτων σεξουαλικής κακοποίησης», της Όλγας Χ. Θεμελή, έκδοση 2014, στις σελ. 311, 316 και
7. Στο ίδιο σύγγραμμα, στις σελ. 315-316 γίνεται επίσης μια διαφωτιστική ανάλυση του πώς η μνήμη ενός παιδιού δύναται να επηρεαστεί από τη συμμετοχή του σε δικαστικές διαδικασίες, κάτι το οποίο σαφώς και ανταποκρίνεται στα δεδομένα της υπό κρίση περίπτωσης και δη της Μ.Κ.
8. Το ακόλουθο απόσπασμα σκιαγραφεί την εικόνα της Μ.Κ.1 εντός της αίθουσας του Δικαστηρίου: «Το σύνολο των ερευνητών υπογραμμίζει ότι τα υψηλά επίπεδα άγχους συνδέονται με την περιορισμένη ικανότητα μνημονικής ανάκλησης όταν τα παιδιά καλούνται να καταθέσουν στη δικαστική διαδικασία». Ως εκ τούτου η δυσκολία στην ανάκληση των γεγονότων και κατά συνέπεια η παρουσίαση διαφορών μεταξύ των αναφορών της Μ.Κ.1, η αδυναμία της να τοποθετήσει με ακρίβεια χρονικά το κάθε περιστατικό και κυρίως η αγχώδης κατάσταση της στο Δικαστήριο κρίνονται απολύτως δικαιολογημένες και από επιστημονικής άποψης. Ένα άλλο κεφάλαιο το οποίο επεξηγήθηκε από τη Μ.Κ.6 και πάλι με σταθερότητα και επάρκεια από επιστημονικής άποψης είναι οι συνθήκες της αποκάλυψης από τη Μ.Κ.
9. Σύμφωνα με τη μαρτυρία της Μ.Κ.6, γενικά τα παιδιά τα οποία κακοποιούνται από οικείο άτομο συνήθως καθυστερούν να προβούν σε αποκάλυψη. Οι δράστες έναντι παιδιών ηλικίας κάτω των 10 ετών εγκαθιδρύουν μια σχέση εμπιστοσύνης με το παιδί πριν την έναρξη της κακοποίησης για να εξασφαλίσουν τη μυστικότητα η οποία πρέπει να συνεχιστεί καθόλη τη διάρκεια της κακοποίησης. Εδώ είναι σημαντική η αναφορά στις 25.12.15 της Μ.Κ.1 προς τη Μ.Κ.3 πως όταν η Μ.Κ.1 έβλεπε τον Κατηγορούμενο στην αυλή, αυτός της μισόκλεινε το μάτι και η ίδια το θεωρούσε το μυστικό τους. Θεωρούμε απολύτως εύλογη τη διαπίστωση της Μ.Κ.6 πως οι γονείς της Μ.Κ.1 είχαν καλές φιλικές και οικογενειακές σχέσεις με τον Κατηγορούμενο και υπήρχε εμπιστοσύνη μεταξύ τους εφόσον και η μικρή πήγαινε στο σπίτι του Κατηγορουμένου ασυνόδευτη. Αυτός ήταν ένας λόγος ο οποίος δυσκόλεψε τη Μ.Κ.1 στο να αποκαλύψει την κακοποίηση της και είχε έγνοια στο τι θα συνέβαινε μετά την αποκάλυψη και όντως δικαιώθηκε εφόσον όλα άλλαξαν στη ζωή της, ακόμα και η διαμονή της. Επίσης η ίδια η Μ.Κ.1 δεν ένιωθε ασφαλής μέσα στο σπίτι και πως οι γονείς της δεν μπορούσαν να την προστατεύσουν, και το επεισόδιο κατά το οποίο ο πατέρας της ήταν παρών αλλά δεν έβλεπε και ο Κατηγορούμενος την άγγιξε και της είπε να μην πει τίποτα, αποδυνάμωσε την εικόνα και τη δύναμη του πατέρα της και σκέφτηκε πως δεν μπορούσε να μοιραστεί κάτι τέτοιο με ένα άνθρωπο ο οποίος δεν μπορούσε να την προστατεύσει. Σύμφωνα με τη Μ.Κ.6, και η ιστορία που ο Κατηγορούμενος αφηγήθηκε στη Μ.Κ.1 για τα παιδιά του και για τον χωρισμό του ήταν κάτι σημαντικό και μεγάλο στο μυαλό της με αποτέλεσμα και αυτό ενδεχομένως να συνδεόταν με το τι θα συνέβαινε στη δική της οικογένεια εάν αποκάλυπτε μια κακοποίηση της ή ακόμα έκθεση της σε πορνογραφικό υλικό. Και αυτά τα δεδομένα προσφέρουν μια απολύτως βάσιμη επιστημονική εξήγηση αφενός για την καθυστέρηση στην αποκάλυψη και ειδικότερα του γεγονότος πως η Μ.Κ.1 έβλεπε υλικό από μόνη της, έστω και εάν αυτό γινόταν κατόπιν προτροπής του Κατηγορουμένου, και αφετέρου στο ότι αυτή η αποκάλυψη έγινε προς τον Μ.Κ.
10. Όπως εύστοχα ανέφερε η Μ.Κ.6, δεν υπάρχει συνταγή ούτε για τον χρόνο ούτε για το σε ποιο πρόσωπο γίνεται η αποκάλυψη και προκύπτει πως η Μ.Κ.1 μίλησε στον χρόνο και στο συγκεκριμένο πρόσωπο όταν η ίδια αισθάνθηκε έτοιμη να το πράξει. Επιπλέον, δεχόμαστε και την εκτίμηση της Μ.Κ.6 πως η Μ.Κ.1 ένιωθε εξαναγκασμένη και συναισθηματικά παγιδευμένη να κάνει αυτό που της ζητούσε ο Κατηγορούμενος, ήτοι να τρίβει το πέος του μέχρι την εκσπερμάτωση εκφράζοντας επίσης και την αηδία της χρησιμοποιώντας τη φράση «. εγώ την έτριψα αναγκαστικά γιαξ!», χωρίς όμως να αναφέρει για ποιον λόγο ένιωθε έτσι. Αυτή η τοποθέτηση της Μ.Κ.6 εξηγεί επιστημονικά τον λόγο που η Μ.Κ.1 υπέκυπτε στις απαιτήσεις του Κατηγορουμένου. Δεν διαφεύγει την προσοχή μας η παράλειψη αναφοράς από τη Μ.Κ.1 προς τη Μ.Κ.6 πως ο Κατηγορούμενος της είπε ότι εάν έλεγε κάτι θα την έδερνε ή θα σκότωνε τους γονείς της, παρά μόνο πως αυτός απλώς της είπε να μην έλεγε τίποτα. Η Μ.Κ.6 ανέφερε πως ρώτησε τη Μ.Κ.1 εάν μπορούσε να της πει περισσότερα γι΄ αυτό, όμως η Μ.Κ.1 αδυνατούσε και συνέχισε την αναφορά της σε άλλο περιστατικό. Σύμφωνα με όσα αναφέρονται ανωτέρω και την όλη συμπεριφορά της Μ.Κ.1 στις συναντήσεις της με τη Μ.Κ.6, θεωρούμε φυσιολογικό να μην μπορούσε να θυμηθεί και να αναφέρει κάποια θέματα στις συναντήσεις της με τη Μ.Κ.6, και υπενθυμίζουμε πως έχουμε ήδη δεχθεί αυτές τις αναφορές της Μ.Κ.1 οι οποίες έγιναν στα πλαίσια της αποκάλυψης της στον Μ.Κ.2 στις 24.12.15 και κατά την οπτικογραφημένη της κατάθεση. Καθοδηγούμενη και από τις σημειώσεις της η Μ.Κ.6 ανέφερε πως στις 25.1.16 η Μ.Κ.1 της είπε πως ο Κατηγορούμενος της έβαζε να βλέπει βίντεο τα οποία αφορούσαν σεξουαλικές πράξεις μεταξύ ανδρός και γυναικός και μεταξύ γυναικών και πως την ανάγκαζε να βλέπει μόνη της επειδή ένιωθε ότι ήταν δίπλα της, ότι την έβλεπε από το παράθυρο στο δωμάτιο της και η ίδια καταλάβαινε ότι την έβλεπε. Εδώ κρίνεται σκόπιμο να παρεμβάλουμε και την αναφορά της Μ.Κ.6 στην αντεξέταση της (την οποία θυμόταν χωρίς να την είχε καταγράψει) πως οι γονείς είχαν ενημερωθεί από τη Μ.Κ.1 ότι έβλεπε πορνογραφικό υλικό στο σπίτι. Δεν διαπιστώνουμε σοβαρή απόκλιση από τη μαρτυρία των Μ.Κ.3 και 4 επί αυτού, εφόσον έχουμε ήδη δεχθεί πως η Μ.Κ.1 τους είπε πως ο Κατηγορούμενος της έβαζε να βλέπει ταινίες στο tablet της εξ ου και η Μ.Κ.3 της το πήρε, και αρνήθηκαν μόνο τη θέση πως σε προγενέστερο χρόνο οι ίδιοι είχαν αντιληφθεί ότι η Μ.Κ.1 έβλεπε τέτοιες ταινίες και γι΄ αυτό τον λόγο της πήραν το tablet. Η Μ.Κ.6 εξήγησε επαρκώς πως αυτό ήταν το πώς ένιωθε η Μ.Κ.1, δηλαδή δεν είχε να κάνει με μια ψυχοπαθολογία αλλά με το ότι ένιωθε πως ο Κατηγορούμενος διείσδυε στο σπίτι της και με κάποιον τρόπο είχε τον έλεγχο. Είναι χρήσιμο να παρεμβάλουμε τη θέση του Κατηγορουμένου, η οποία βεβαίως προβλήθηκε για πρώτη φορά στη δική του μαρτυρία, πως δεν υπήρχε παράθυρο στο υπνοδωμάτιο της Μ.Κ.1 προς την πλευρά της οικίας του και επομένως ήταν αδύνατο να τη βλέπει. Πέραν του ότι αυτή η θέση δεν υποβλήθηκε στους Μ.Κ.1, 3 και 4, θεωρούμε πως η Μ.Κ.1 είχε αναπτύξει μια φοβία για το θέμα και αισθανόταν την παρουσία του παντού, χωρίς απαραιτήτως να ήταν και φυσικά παρών. Άλλωστε υπενθυμίζουμε πως ο Κατηγορούμενος συνήθιζε να πηγαίνει αιφνιδιαστικά στο σπίτι τους και όχι από την κυρία είσοδο και μάλιστα η Μ.Κ.3 είπε στη Μ.Κ.6 πως τουλάχιστον μια φορά αυτός τράβηξε την κουρτίνα του παραθύρου για να κοιτάξει μέσα. Με αυτά τα δεδομένα θεωρούμε δικαιολογημένο ένα κορίτσι των 7-8 ετών να αισθάνεται την παρουσία του Κατηγορουμένου εντός του σπιτιού και το ότι την παρακολουθούσε ή ακόμα και την πιθανότητα ανά πάσα στιγμή να εμφανιστεί στο σπίτι της. Αυτό επίσης δικαιολογεί και την αλλαγή στη συμπεριφορά της Μ.Κ.1 στο να κλείνει τις κουρτίνες και να μην αφήνει κανένα να τις ανοίξει, και ακόμα το γεγονός πως φοβόταν να πάει στον πάνω όροφο χωρίς συνοδεία, αναφορές στις οποίες προέβησαν προς τη Μ.Κ.6 τόσο η ίδια η Μ.Κ.1 όσο και οι γονείς της. Ήταν επίσης κοινή τοποθέτηση της Μ.Κ.1 και των γονέων της προς τη Μ.Κ.6 πως η Μ.Κ.1 είχε εφιάλτες, φοβόταν τα βράδια καθώς επίσης και πως η Μ.Κ.1 ζητούσε από τον πατέρα της να μην μπαίνει στο δωμάτιο της να την σκεπάζει γιατί τρόμαζε όταν αντιλαμβανόταν κάποιον να βρίσκεται στο δωμάτιο της, ενώ η ίδια πήγαινε στο δωμάτιο των γονέων της και ζητούσε τη βοήθεια του πατέρα της για να πάει τουαλέτα. Σημειώνουμε πως το γεγονός πως η σχετική αναφορά έγινε και από τη Μ.Κ.1 δεν καταγράφεται πουθενά και η Μ.Κ.6 το ανέφερε από μνήμης. Οι γονείς ανέφεραν περαιτέρω πως η Μ.Κ.1 ξυπνούσε στο μέσο της νύκτας και ζητούσε να κοιμηθεί με τους γονείς της, παρουσιάζοντας μια παλινδρομημένη συμπεριφορά. Με δεδομένες αυτές τις αναφορές και παρόλο που η τελευταία θέση έχει προβληθεί μόνο από τους γονείς, θεωρούμε ορθή την αρχική τοποθέτηση της Μ.Κ.6 πως τα συμπτώματα της Μ.Κ.1 τα οποία αναφέρθηκαν από τους γονείς ότι άρχισαν να εμφανίζονται αφότου είχε ξεκινήσει η κακοποίηση του παιδιού έχουν επιβεβαιωθεί και από την ίδια τη Μ.Κ.
11. Η Μ.Κ.6 αναφέρθηκε επίσης και σε κάποιες άλλες πτυχές της αλλαγής της συμπεριφοράς της Μ.Κ.1 οι οποίες επήλθαν κατά την περίοδο της ισχυριζόμενης της κακοποίησης. Η πρώτη αφορά το γεγονός πως ήταν αντιδραστική στο σχολείο και κάθε φορά που την άγγιζε ή ήθελε να την αγγίξει ένα αγόρι κατά την εν λόγω περίοδο το κατήγγελλε στη Διευθύντρια του σχολείου η οποία με τη σειρά της κάλεσε τους γονείς και τους ενημέρωσε σχετικά. Επίσης η Μ.Κ.1 ήταν αντιδραστική και στο σπίτι, και ειδικότερα η ίδια και οι γονείς της έκαναν αναφορά σε έντονες εκρήξεις θυμού της έναντι του αδελφού της. Είναι γεγονός πως κατά την αντεξέταση της η Μ.Κ.1 ανέφερε πως έδερνε τον αδελφό της επειδή τραβούσε τα μαλλιά της και στη Μ.Κ.6 ανέφερε πως το έκανε επειδή της έπαιρνε τα παιγνίδια της, όμως η Μ.Κ.6 θεώρησε σημαντικό το ότι αυτή η αλλαγή στη συμπεριφορά του παιδιού εμφανίστηκε ξαφνικά. Ο συνήγορος Υπεράσπισης ασχολήθηκε επισταμένα με το κατά πόσο η Μ.Κ.6 διερεύνησε την αλήθεια των ισχυρισμών της Μ.Κ.1 για τα αγόρια στο σχολείο, κάτι το οποίο θεώρησε πως ενδεχομένως να ήταν σημαντικό για την αξιολόγηση της Μ.Κ.
12. Η Μ.Κ.6 επέμενε πως αυτή η συμπτωματολογία η οποία περιγράφηκε ήταν σημαντική και δεν χρειαζόταν να επιβεβαιωθεί με αυτόν τον τρόπο, τονίζοντας πως η συμπεριφορά του παιδιού αξιολογείται στο σύνολο της και όχι μόνο βάσει μιας πτυχής αυτής. Η Μ.Κ.6 απέδωσε ιδιαίτερη σημασία στο ότι αυτή η συμπεριφορά άρχισε να εμφανίζεται κατά την περίοδο της ισχυριζόμενης κακοποίησης της Μ.Κ.1 από τον Κατηγορούμενο και κυρίως στο ότι δεν υπήρχαν ενδείξεις πως η Μ.Κ.1 δημιουργούσε ιστορίες και μύθους, καθότι οι αναφορές της στα γεγονότα δεν είχαν απόκλιση στις συναντήσεις, ήταν σταθερές και η Μ.Κ.1 δεν είχε αλλοιώσει γεγονός ή ανατρέψει κάποια πλευρά αυτού. Δεν έχουμε αμφιβολία πως, όπως είπε ρητώς και η Μ.Κ.6, εάν διαπίστωνε πως η Μ.Κ.1 είχε τέτοια τάση, θα το κατέγραφε στην Έκθεση της. Η Μ.Κ.6 κλήθηκε τόσο στην κυρίως εξέταση όσο και κατά την αντεξέταση της να σχολιάσει το ζήτημα αναζήτησης πορνογραφικού υλικού από ένα παιδί της ηλικίας των 7-8 ετών. Κρίνουμε πως και επί αυτού η Μ.Κ.6 κατέθεσε με ειλικρίνεια και αντικειμενικότητα και οι αναφορές της γίνονται δεκτές από το Δικαστήριο. Ειδικότερα ανέφερε πως ένα φυσιολογικό παιδί το οποίο δεν έχει οποιοδήποτε ερέθισμα από άλλο πρόσωπο ή δεν έχει επηρεαστεί, ήτοι δεν έχει στο παρελθόν του οτιδήποτε που να συνδέεται με κακοποίηση, δεν αναζητά από μόνο του πορνογραφικό υλικό καθότι δεν είναι γνωστικά ούτε και συναισθηματικά έτοιμο να ασχοληθεί και αναζητήσει τέτοιο υλικό. Με άλλα λόγια το παιδί δεν ψάχνει να βρει τέτοιο υλικό εκτός εάν έχει εκτεθεί σε αυτό, το έχει δει σε οθόνη ή έχει υποστεί σεξουαλική κακοποίηση. Η Μ.Κ.6 ήταν επίσης σαφής πως σε αυτή την ηλικία το παιδί διεγείρεται χωρίς όμως να μπορεί να το καταλάβει και να το συνδέσει με σεξουαλική πράξη. Ανάμεσα στα συμπεράσματα της Μ.Κ.6 περιλαμβάνεται πως το τελευταίο διάστημα η Μ.Κ.1 παρουσιάζει έντονη ενασχόληση με σκέψεις για ζητήματα φύλου και σεξουαλικότητας τα οποία δεν συνάδουν με τα ενδιαφέροντα της ηλικίας της. Περαιτέρω διαγνώστηκε πως η Μ.Κ.6 εκδηλώνει σεξίζουσα συμπεριφορά, ακατάλληλη για την ηλικία της, η οποία φαίνεται να συνδέεται με την αναφερόμενη σεξουαλική κακοποίηση της. Κληθείσα να επεξηγήσει αυτές τις αναφορές της, η Μ.Κ.6 παρέμεινε σταθερή τόσο στην κυρίως εξέταση όσο και κατά την αντεξέταση της ότι η Μ.Κ.1 εξέφρασε την ανάγκη να τη θέλουν πολλά αγόρια στο σχολείο και ότι αυτό ήταν σημαντικό για την ίδια εφόσον έλεγε πως τα αγόρια θέλουν αυτή περισσότερο από τα άλλα κορίτσια και εξέφραζε ένα ανταγωνισμό, ο οποίος συνήθως παρατηρείται σε μεγαλύτερες ηλικίες. Σύμφωνα με τη Μ.Κ.6, το ενδιαφέρον των κοριτσιών να διαμορφώσουν σχέση και να θέλουν να είναι αρεστές στο ανδρικό φύλο παρουσιάζεται σε παιδιά μεγαλύτερης ηλικίας από τη Μ.Κ.
13. Καταλήγοντας η Μ.Κ.6 επανέλαβε χωρίς δισταγμό πως η όλη συμπεριφορά της Μ.Κ.1 έτυχε αξιολόγησης και πως δεν υπήρχαν ενδείξεις για τάση της να δημιουργεί ιστορίες. Θεωρούμε πως αυτή η πτυχή της μαρτυρίας της Μ.Κ.6 δόθηκε με σαφήνεια και τεκμηρίωση και πως η Μ.Κ.6 παρέμεινε σταθερή στον ρόλο της και ταυτόχρονα στον τρόπο αξιολόγησης και κατάληξης στα συμπεράσματα της, απορρίπτοντας πλήρως την πιθανότητα μυθοπλασίας εκ μέρους της Μ.Κ.1 στα πλαίσια της αξιολόγησης της η οποία, όπως έχουμε δεχθεί, έγινε με βάση την επιστημονική κατάρτιση και εμπειρία της μάρτυρος. Εδώ είναι σημαντικό να τονιστεί πως σύμφωνα με τη Μ.Κ.6, τα σημαντικού βαθμού ψυχικά τραύματα της Μ.Κ.1 συνδέονται με τα αναφερόμενα βιώματα σεξουαλικής κακοποίησης της. Ως εκ τούτου και αυτό το σκέλος της μαρτυρίας της γίνεται δεκτό από το Δικαστήριο. Έχοντας δεχθεί το σύνολο της μαρτυρίας της Μ.Κ.6, δεχόμαστε και την τελική της διάγνωση πως η Μ.Κ.1 πάσχει από Οξεία Διαταραχή Μετατραυματικού Στρες σύμφωνα με τα έγκυρα επιστημονικά διαγνωστικά κριτήρια DSM-IV-TR δεδομένου ότι πληρούνται τα ακόλουθα: «α). έχει εκτεθεί σε τραυματικό γεγονός στο οποίο βρέθηκε αντιμέτωπη και στο οποίο υπήρξε απειλή της σωματικής της ακεραιότητας και για το οποίο αισθανόταν έντονο φόβο και αίσθημα αβοήθητου. Η Μ.Κ.1 όπως προκύπτει και σε άλλα μικρά παιδιά παρουσίασε επίσης διεγερτική συμπεριφορά. β) Το τραυματικό γεγονός επαναβιώνεται επίμονα με επαναλαμβανόμενες και παρείσακτες ενοχλητικές ανακλήσεις του γεγονότος, στις οποίες περιλαμβάνονται εικόνες και σκέψεις του γεγονότος γ) επίμονη αποφυγή ερεθισμάτων συνδεόμενων με το τραύμα και παράλυση της γενικής απαντητικότητας με (ι) προσπάθειες να αποφύγει σκέψεις, αισθήματα ή συζητήσεις που συνδέονται με το τραύμα, (ιι) προσπάθειες να αποφύγει δραστηριότητες, τόπου ή άτομα που προκαλούν ανακλήσεις του τραύματος (ιιι) ανικανότητα να ανακαλέσει μια σημαντική πλευρά του τραύματος δ) επίμονα συμπτώματα αυξημένης διεγερσιμότητας με (ι)δυσκολίες στην επέλευση και στην διατήρηση ύπνου, (ιι) ευερεθιστότητα και εκρήξεις θυμού με διεγερτική συμπεριφορά (εκρήξεις θυμού προς τον αδελφό και στα αγόρια στο σχολείο). Η διάρκεια της συμπτωματολογίας είναι μεγαλύτερη από ένα μήνα και περιγράφεται ως οξεία. Στην διάρκεια της αξιολόγησης δεν μπορούσε να διαγνωστεί κατά πόσο η συμπτωματολογία είχε μεγαλύτερη διάρκεια όπου σε τέτοια περίπτωση θα διαγιγνωσκόταν ως χρόνια.» Τέλος, γίνονται επίσης δεκτές οι διαπιστώσεις της Μ.Κ.6 πως η αποκάλυψη κόστισε πολύ στη Μ.Κ.1 εφόσον, πρώτον, αυτή κλήθηκε μπροστά στον Κατηγορούμενο για να ακούσει αυτά που έλεγε και να υπερασπιστεί τον εαυτό της, δεύτερο, η αποκάλυψη σηματοδότησε και την εγκατάλειψη της οικίας τους, κάτι το οποίο απασχολούσε τη Μ.Κ.1 ότι έχασε το σπίτι και τα παιγνίδια της, τρίτο, σε μια μεταγενέστερη επίσκεψη της Μ.Κ.1 με τους γονείς της στο σπίτι για να πάρουν κάποια πράγματα έτυχε να δει τον Κατηγορούμενο στην αυλή του και αυτό το γεγονός της προκάλεσε φοβερό άγχος, και τέλος, εκτός από τους εφιάλτες η μόνη στιγμή που δεν το σκέφτεται είναι όταν βρίσκεται σε πάρτι γενεθλίων ενώ το σκέφτεται όταν είναι στην τάξη ή στο διάλειμμα. Δεχόμαστε επίσης το εύρημα της Μ.Κ.6 πως η Μ.Κ.1 αισθάνεται ντροπή αλλά και πολλές ενοχές για το τι της συνέβη. Θεωρούμε φυσιολογικό απότοκο των πιο πάνω το ότι η Μ.Κ.6 καταλήγει στην Έκθεση της με σύσταση για ένταξη της Μ.Κ.1 σε μακρόχρονη ψυχολογική στήριξη και συμβουλευτική γονέων για τη διαχείριση των δυσκολιών της Μ.Κ.
14. Με βάση την επιστημονική αξιολόγηση της ειδικού Μ.Κ.6 και πέραν και ανεξαρτήτως των δικών μας διαπιστώσεων αναφορικά με την αξιοπιστία της Μ.Κ.1, θεωρούμε πως η συμπεριφορά της Μ.Κ.1 επιβεβαιώνεται και από επιστημονικής άποψης στα καίρια σημεία, όπως η καθυστέρηση αποκάλυψης, η αδυναμία μνήμης, η άσχημη ψυχολογική της κατάσταση στο Δικαστήριο, η απουσία τάσης για μυθοπλασία και η αλλαγή στη συμπεριφορά της η οποία συνδέεται με την ισχυριζόμενη συμπεριφορά του Κατηγορουμένου, στοιχεία τα οποία ενδυναμώνουν έτι περαιτέρω την ήδη διαμορφωθείσα πεποίθηση μας για την ειλικρίνεια και αξιοπιστία της Μ.Κ.
15. Χρήσιμη αναφορά για τον τρόπο αξιολόγησης της μαρτυρίας της Μ.Κ.6, η οποία δεν αποτελεί ενισχυτική μαρτυρία της Μ.Κ.1, προσφέρει η υπόθεση Σ.Π. v. Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 207/13, ημ. 25.6.
16. Με γνώμονα όλα όσα αναφέρονται ανωτέρω και αφού λάβαμε σοβαρά υπόψιν τους κινδύνους που ελλοχεύουν από την αποδοχή της μαρτυρίας της Μ.Κ.1 χωρίς ενισχυτική μαρτυρία, καταλήγουμε χωρίς δισταγμό ότι δεν χρειάζεται να αναζητήσουμε ενισχυτική μαρτυρία αφού μπορούμε να στηριχθούμε με απόλυτη ασφάλεια και βεβαιότητα στη μαρτυρία της. Ως εκ τούτου δεχόμαστε τη μαρτυρία της στην ολότητα της ως πλήρως αξιόπιστη. VI. Μαρτυρία Κατηγορουμένου - Παράθεση και Αξιολόγηση Στα πλαίσια αξιολόγησης των μαρτύρων κατηγορίας έχουμε ήδη αναφερθεί σε αρκετά σημεία και δη στα πιο ουσιώδη της μαρτυρίας του Κατηγορουμένου, τα οποία δεν κρίνουμε σκόπιμο να επαναλάβουμε, και έχει διαφανεί πως η μαρτυρία του δεν γίνεται δεκτή από το Δικαστήριο. Επιβάλλεται όμως η ενασχόληση μας με διάφορες πτυχές της μαρτυρίας του και ανάλυση των συναφών διαπιστώσεων μας. Κατ΄ αρχάς η γενική εικόνα που αποκομίσαμε από το σύνολο της μαρτυρίας και την όλη συμπεριφορά του Κατηγορουμένου στο εδώλιο του μάρτυρος είναι πως αυτός ήταν αντιφατικός και διαφοροποιούσε τις θέσεις του αναφορικά με σημαντικά ζητήματα επί των γεγονότων, και κυρίως πως μεγάλο μέρος της μαρτυρίας του αφορούσε την προβολή επιχειρημάτων αντί ισχυρισμών επί γεγονότων. Ήταν επίσης εμφανής η προσπάθεια του να εκφέρει θέσεις με μοναδικό σκοπό τη δημιουργία εντυπώσεων εις βάρος της Μ.Κ.1, οι οποίες παρέμειναν και ατεκμηρίωτες, για να πλήξει στοχευμένα συμπεριφορά ή αναφορές της Μ.Κ.
17. Παρόλο που θεωρούμε απολύτως εύλογο και φυσιολογικό πως ο Κατηγορούμενος, αντιμέτωπος με τέτοιας φύσης κατηγορίες, διακατέχετο από άγχος και αμηχανία κατά τη διάρκεια της μαρτυρίας