ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν. Χρυστάλλα Χριστοδούλου, Αρ. Υπόθεσης: 9278/17, 22/12/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLEF:2017:54 ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΣΥΝΘΕΣΗ: Λ. Καλογήρου, Π.Ε.Δ. Στ. Σταύρου, Α.Ε.Δ. Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 9278/17 ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ -ν- Χρυστάλλα Χριστοδούλου 22 Δεκεμβρίου,
- Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Α. Σιαπανή. Για την Κατηγορούμενη: κ. Σ. Αργυρού. Κατηγορούμενη παρούσα. ------------------------------------------ Π Ο Ι Ν Η Η Κατηγορούμενη με δική της παραδοχή βρέθηκε ένοχη σε συνολικά πέντε κατηγορίες. Η σοβαρότερη εξ αυτών αφορά το αδίκημα του εμπρησμού κατά παράβαση του άρθρου 315(α) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 (1η κατηγορία) ενώ οι υπόλοιπες τέσσερις, αφορούν αδικήματα απόπειρας εμπρησμού κατά παράβαση του άρθρου 316(α) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 (2η - 5η κατηγορία). Στην επιβολή της ποινής, η Κατηγορούμενη ζήτησε, όπως ληφθούν υπόψη άλλες δύο υποθέσεις που έχει παραδεχθεί. Η πρώτη είναι η 14574/17 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας που αφορά τέσσερις κατηγορίες για αδικήματα που διαπράχθηκαν στις 29.6.
- Συγκεκριμένα, στα πλαίσια ερευνών της Αστυνομίας για κλοπή ενός περιπτέρου που διαπράχθηκε στις 27.6.2017, η Κατηγορούμενη θεωρήθηκε ύποπτη, με αποτέλεσμα, στο πλαίσιο ενός ευρύτερου επεισοδίου, να αντιδράσει και να επιτεθεί, προκαλώντας πραγματική σωματική βλάβη (ευτυχώς περιορισμένης έκτασης) και να εξυβρίσει τον Αστ.648 (κατηγορίες 1 και 2 αντίστοιχα). Παράλληλα επιτέθηκε και στον Αστ. 4547 (κατηγορία 3) και αντιστάθηκε στους δυο προαναφερθέντες αστυνομικούς κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους (κατηγορία 4). Η δεύτερη υπόθεση αφορά την προαναφερθείσα κλοπή περιουσίας από περίπτερο, η χρηματική αξία της οποίας ανέρχεται στο ευτελές ποσό των €73.
- Η υπόθεση αυτή δεν έχει καταχωρηθεί στο Δικαστήριο αλλά έχει σχηματιστεί ποινικός φάκελος του Αστυνομικού Σταθμού Ομορφίτας με στοιχεία - Minor 90/
- Επανερχόμενοι στα γεγονότα της κυρίως υπόθεσης που εξετάζουμε, από τα αδιαμφισβήτητα λεγόμενα της εκπροσώπου της Κατηγορούσας Αρχής, προκύπτει, ότι, αυτά εκτυλίχθηκαν κατά το διήμερο 23-24.7.
- Τα σοβαρότερα γεγονότα έλαβαν χώρα στις 23.7.
- Εκείνη την ημέρα και περί ώρα 18:00, η Κατηγορούμενη έσπασε τον υαλοπίνακα του καταστήματος της Αθηνούλας Τσαγγαρίδου με την επωνυμία "ΑΣΤ 069" που βρίσκεται στη λεωφ. Λάρνακος 84 στην Αγλαντζιά και ανάβοντας ένα χαρτί που είχε στη τσέπη της, έθεσε φωτιά στο εν λόγω κατάστημα (1η κατηγορία). Η φωτιά επεκτάθηκε, προκαλώντας ζημιά τόσο στο ίδιο το κατάστημα και το περιεχόμενο του όσο και στο κτήριο επί του οποίου βρίσκεται. Το κατάστημα είχε ασφαλιστική κάλυψη και η προαναφερθείσα ιδιοκτήτρια, έλαβε αποζημίωση ύψους €29.
- Διατηρεί όμως περαιτέρω απαίτηση σε σχέση με τα εμπορεύματα που βρισκόντουσαν εντός του καταστήματος, η αξία των οποίων, κατά τους ισχυρισμούς της, ανέρχεται σε €12.
- Ξεχωριστή ασφαλιστική κάλυψη είχε και το κτήριο και η ιδιοκτήτρια αυτού, έλαβε αποζημίωση ύψους €7.000, προς πλήρη ικανοποίηση της απαίτησης της. Από τις μετέπειτα εξετάσεις της Αστυνομίας, προέκυψε, ότι, την ίδια ημέρα, η Κατηγορούμενη αποπειράθηκε να θέσει φωτιά σε άλλα δύο καταστήματα (2η και 3η κατηγορία). Πρόκειται για το περίπτερο με την ονομασία «ΜΑΡΩ» που βρίσκεται στη λεωφόρο Λάρνακας 119 και το κατάστημα με την ονομασία «ΚΑΛΑΠΟΔΑΣ» που βρίσκεται στην εφαπτόμενη οδό Αντρέα Παναγίδη. Στην περίπτωση του περιπτέρου, η Κατηγορούμενη έβαλε φωτιά σε περιοδικά που βρίσκονταν σε εξωτερικό ράφι, προκαλώντας ζημιά ύψους €25 και στην περίπτωση του καταστήματος «ΚΑΛΑΠΟΔΑΣ», η Κατηγορούμενη, έθεσε φωτιά σε κάλαθο σκουπιδιών, ο οποίος βρισκόταν μπροστά από το κατάστημα. Ο κάλαθος κάηκε ολοσχερώς ενώ ζημιά υπέστη και η τέντα του καταστήματος καθώς και μια κάμερα ασφαλείας - όλα συνολικής αξίας €
- Η εγκληματική δράση της Κατηγορούμενης συνεχίστηκε και την επομένη ημέρα, 24.7.2017, αφού επισκέφθηκε πάλι την ίδια περιοχή, όπου αποπειράθηκε για δεύτερη φορά να θέσει φωτιά στο κατάστημα «ΚΑΛΑΠΟΔΑΣ» ανάβοντας σε αυτή την περίπτωση χάρτινα κιβώτια τα οποία βρίσκονταν έξω από το κατάστημα (4η κατηγορία). Το ίδιο έπραξε σε σχέση με το κατάστημα «ΑΦΑΝΤΙΤΗΣ» ανάβοντας φωτιά σε σκουπίδια, τα οποία μετακίνησε μπροστά από την πόρτα του εν λόγω καταστήματος (5η κατηγορία). Ευτυχώς στις δύο αυτές περιπτώσεις, δεν προκλήθηκαν οποιεσδήποτε αξιοσημείωτες ζημιές. Συλληφθείσα από την Αστυνομία, η Κατηγορούμενη έδωσε θεληματική κατάθεση παραδεχόμενη τη διάπραξη των προαναφερθέντων αδικημάτων. Εξετάστηκε από κυβερνητικό ψυχίατρο, ο οποίος, μεταξύ άλλων, αποφάνθηκε ότι ήταν σε θέση να δώσει κατάθεση και να παρακολουθήσει δικαστική διαδικασία. Η Κατηγορούμενη ανακρινόμενη ανάφερε, μεταξύ άλλων, ότι είχε εμμονή στο να θέλει να προκαλεί κακό σε άψυχα πράγματα ενώ ειδικά για την ιδιοκτήτρια του καταστήματος «ΑΣΤ 069» ανέφερε ότι είχε τσακωθεί μαζί της σχετικά με ένα "τσεντί" που είχε αγοράσει από κοντά της. Σε ότι αφορά τις προσωπικές συνθήκες της Κατηγορούμενης, προκύπτει από την Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, η οποία ετοιμάστηκε, κατατέθηκε στο φάκελο και υιοθετήθηκε από τον ευπαίδευτο συνήγορο της, ότι, είναι ηλικίας 61 ετών, διαζευγμένη και μητέρα τριών ενηλίκων θυγατέρων. Στο παρελθόν ήταν αεροσυνοδός στις Κυπριακές Αερογραμμές, στις οποίες εργάστηκε για 21 συναπτά χρόνια. Αναγκάστηκε ωστόσο να αφυπηρετήσει πρόωρα λόγω προβλημάτων που αντιμετώπιζε. Μετά το διαζύγιο της διαγνώστηκε με διπολική διαταραχή και μανιοκατάθλιψη. Λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή και παρακολουθείται από ψυχολόγο. Στηρίζεται συναισθηματικά και οικονομικά, κυρίως από τις θυγατέρες της. Εκτός από τα προβλήματα ψυχικής υγείας λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή λόγω αρτηριακής πίεσης. Στην εμπεριστατωμένη αγόρευση του για μετριασμό της ποινής ο ευπαίδευτος συνήγορος της Κατηγορούμενης, κ. Αργυρού, επεκτάθηκε περαιτέρω σε ότι αφορά τις προσωπικές περιστάσεις της Κατηγορούμενης, εξηγώντας, ότι, τα προβλήματα ψυχικής υγείας της, επιδεινώνονται όταν δεν λαμβάνει τη φαρμακευτική της αγωγή, κάτι το οποίο συνέβηκε την περίοδο κατά την οποία διέπραξε τόσο τα αδικήματα της παρούσας υπόθεσης όσο και τα αδικήματα των υποθέσεων που θα ληφθούν υπόψη. Μολονότι, στο πλαίσιο αυτό κατέθεσε και έκθεση του ψυχιάτρου Δ. Πανταζή, στην οποία γίνεται εκτενής αναφορά στα ψυχικά προβλήματα της Κατηγορούμενης, ξεκαθάρισε, ότι, η Κατηγορούμενη είχε σώας τας φρένας και κατ' επέκταση τη νοητική δυνατότητα για σχηματισμό της απαιτούμενης πρόθεσης για διάπραξη των υπό κρίση αδικημάτων. Διευκρίνισε, έτσι, ότι σε καμία περίπτωση δεν αμφισβητείται η εν γένει ποινική ευθύνη της Κατηγορούμενης και η όποια προβολή και αναφορά σε ψυχικά και ψυχολογικά προβλήματα της Κατηγορούμενης, γίνεται αποκλειστικά και μόνο για σκοπούς μετριασμού της ποινής. Στο πλαίσιο τούτο ζήτησε όπως απαλειφθούν και αγνοηθούν οι αναφορές στο γραπτό κείμενο της αγόρευσης του και της έκθεσης του προαναφερθέντος ψυχιάτρου που τείνουν να θέσουν σκιά επί του αδιαμφισβήτητου της παραδοχής και ενοχής της Κατηγορούμενης. Απ' εκεί και πέρα, ο συνήγορος αναφέρθηκε στην πολύ καλή σχέση που έχει η Κατηγορούμενη με τις τρεις της θυγατέρες και στο ότι η κατάσταση της ψυχικής της υγείας επιδεινώθηκε μετά που προέκυψαν προστριβές μεταξύ των οικογενειών των θυγατέρων της, αναφορικά με αξιοσημείωτη περιουσία, την οποία τους μεταβίβασε. Η ίδια πάντως μεγάλωσε τις κόρες της σε ένα υγιές περιβάλλον, σπουδάζοντας και τις τρεις και μεταλαμπαδεύοντας τους ηθικές αξίες τις οποίες διατηρούν μέχρι σήμερα. Περαιτέρω ο συνήγορος εστίασε στο γεγονός ότι τα αδικήματα θα πρέπει να θεωρηθούν ως ένα μεμονωμένο συμβάν, το οποίο, έχει τη ρίζα του στη μη λήψη της φαρμακευτικής της αγωγής. Στο πλαίσιο αυτό, ο συνήγορος καυτηρίασε και την έλλειψη της αναγκαίας δομής για φιλοξενία, αναμόρφωση και θεραπεία ατόμων με ψυχολογικά και ψυχικά προβλήματα όπως της Κατηγορούμενης, χαρακτηρίζοντας τις κεντρικές φυλακές, ως χώρο άκρως ακατάλληλο για εγκλεισμό τέτοιων ατόμων. Αναφέρθηκε μάλιστα και σε παράδειγμα του πρόσφατου παρελθόντος, με τραγική, δυστυχώς, κατάληξη. Άλλοι μετριαστικοί παράγοντες στους οποίους αναφέρθηκε ο συνήγορος είναι η παραδοχή της Κατηγορούμενης, το καθαρό ποινικό της μητρώο, η μεταμέλεια και συνεργασία της με τις Αστυνομικές Αρχές και η καλή διαγωγή της καθ' ον χρόνο ήταν υπόδικη, δηλαδή από τις 24.7.2017 μέχρι σήμερα. Τελικώς, αν και αναγνώρισε τη σοβαρότητα των διαπραχθέντων αδικημάτων και την βεβαιότητα ότι θα πρέπει ως εκ τούτου, να επιβληθεί ποινή φυλάκισης, ζήτησε, ενόψει των ιδιαιτεροτήτων της υπόθεσης και των προσωπικών περιστάσεων της Κατηγορούμενης, όπως το Δικαστήριο εξετάσει το ενδεχόμενο αναστολής αυτής της ποινής. Σε σχέση με τις ζημιές δήλωσε τη συναίνεση της Κατηγορούμενης στο να εκδοθεί διάταγμα αποζημίωσης για την κλοπή του περιπτέρου (€73,90) αλλά και για τις ζημιές που απορέουν από τις κατηγορίες 2 και 3 (€25 και €300 αντίστοιχα). Από πλευράς Δικαστηρίου, η πρώτη μας επισήμανση αφορά τη σοβαρότητα των αδικημάτων που έχει διαπράξει η Κατηγορούμενη, γεγονός το οποίο αντικατοπτρίζεται στο ότι για το μεν αδίκημα του εμπρησμού, δύναται να επιβληθεί ποινή φυλάκισης μέχρι 14 χρόνια και για τα δε αδικήματα της απόπειρας εμπρησμού, ποινή φυλάκισης μέχρι 7 χρόνια. Ξέχωρα της ποινής όμως, το αδίκημα του εμπρησμού, από τη φύση του, είναι ιδιαιτέρως σοβαρό λόγω των εγγενών κινδύνων που εμπεριέχει και των καταστροφικών συνεπειών που δυνατό να επιφέρει, τόσο σε κινητή όσο και σε ακίνητη περιουσία. Ακόμα, είναι αδίκημα που μπορεί να θέσει σε κίνδυνο τη ζωή ανυποψίαστων πολιτών, κάτι που ευτυχώς, δεν συνέβη στην προκειμένη περίπτωση. Το αδίκημα του εμπρησμού βρίσκεται και σε έξαρση και ως εκ τούτου - με στόχο την αποτροπή - απαιτείται η αντιμετώπιση των δραστών με την επιβολή αυστηρών ποινών (βλ. Μελανίτης ν. Κυπριακής Δημοκρατίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 309). Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας v. Ευαγγέλου
(2001)2 Α.Α.Δ. 678, η ποινή φυλάκισης 20 μηνών που επιβλήθηκε πρωτόδικα σε 56χρονο που κακόβουλα και προσχεδιασμένα, έθεσε φωτιά στο φωτογραφείο του για να εισπράξει από ασφαλιστική εταιρεία και να επιλύσει τα σοβαρά οικονομικά προβλήματα που αντιμετώπιζε, κρίθηκε έκδηλα ανεπαρκής και αντικαταστάθηκε με άμεση ποινή φυλάκισης 3 ετών. Στη Μελανίτης (ανωτέρω) επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 2 ½ ετών που είχε επιβληθεί στον εφεσείοντα, ο οποίος, έθεσε φωτιά σε σταθμευμένο όχημα ενώ ήταν μεθυσμένος και κάτω από συναισθηματική φόρτιση. Περαιτέρω, στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Αναστασίου
(2005)2 Α.Α.Δ. 125, η 3ετης ποινή φυλάκισης που επιβλήθηκε στον κατηγορούμενο που ήταν χρήστης ναρκωτικών και αντιμετώπιζε ψυχολογικά προβλήματα, αυξήθηκε σε πέντε χρόνια. Το Εφετείο στην απόφασή του ανέφερε, ανάμεσα σε άλλα, τα ακόλουθα: «Το κοινό πρέπει να προστατευθεί από τέτοια εγκλήματα που προκαλούν ζημιά όχι μόνο στα θύματα τους, αλλά δημιουργούν και στους πολίτες αίσθημα ανασφάλειας και φόβο για την επικράτηση της παρανομίας. Δεν μπορεί τέτοιου είδους εγκλήματα να οργιάζουν και να μένουν ατιμώρητα». Τέλος στην υπόθεση Gaprindashvili v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 158/2012, ημερ. 24.05.2013, επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης επτά ετών. Το ακόλουθο απόσπασμα είναι ιδιαιτέρως κατατοπιστικό: «Όπως πολύ σωστά παρατηρεί και το Κακουργιοδικείο στην απόφαση του, διαχρονικά παρατηρείται έξαρση στην διάπραξη της μορφής αυτής αδικημάτων..Συνακόλουθα των πιο πάνω είναι ότι η επιβολή αποτρεπτικών ποινών καθίσταται αναγκαία, ώστε ν' ανακοπεί η έξαρση των εγκληματικών ενεργειών της φύσεως αυτής. Είναι κοινωνικά επιβεβλημένη η προσπάθεια αυτή των δικαστηρίων για αποτροπή μέσω της ποινής που αυτά επιβάλλουν. Πάντοτε βέβαια υπό την προϋπόθεση ότι κάθε υπόθεση κρίνεται στα δικά της ιδιαίτερα περιστατικά και ανάλογα με αυτά θα πρέπει να είναι και η ποινή.» Παρά τις πιο πάνω διαπιστώσεις μας, αναγνωρίζουμε ότι στην προκειμένη περίπτωση, υπάρχουν αρκετοί και σημαντικοί μετριαστικοί παράγοντες, τους οποίους θα πρέπει να λάβουμε υπόψη. Σε σχέση με αυτά καθ' αυτά τα αδικήματα, θα λάβουμε υπόψη την έλλειψη οποιουδήποτε προσχεδιασμού ή οργάνωσης. Η Κατηγορούμενη έδρασε μόνη και με προχειρότητα, χρησιμοποιώντας περιστασιακά σύνεργα και χωρίς οι πράξεις της, να στόχευαν ή να ήταν δυνατό να της αποφέρουν οποιονδήποτε χρηματικό ή άλλο όφελος. Ακατανόητα, επέστρεψε στο μέρος του πρώτου εμπρησμού, την επομένη ακριβώς ημέρα, για συνέχιση του αλλόκοτου έργου της, όπου ανακόπηκε από πολίτες, υποδηλώνοντας έτσι άτομο, χωρίς οργανωμένο και συγκροτημένο τρόπο σκέψης και δράσης. Τα αδικήματα που διέπραξε δεν σχετίζονται με τους συνήθεις σκοπούς τέτοιων αδικημάτων, ήτοι, η προσπάθεια απόκτησης χρηματικού οφέλους από ασφαλιστικές εταιρείες ή ως τρόπου επίλυσης επαγγελματικών ή άλλων διαφορών ή ακόμα ως μέσον εκδίκησης ή επιβουλής. Στο πλαίσιο αυτό, δεν θα αγνοήσουμε και το γεγονός ότι η Κατηγορούμενη αντιμετωπίζει ψυχικά, ψυχολογικά και άλλα ιατρικά προβλήματα και κατά τον χρόνο διάπραξης των αδικημάτων δεν λάμβανε κανονικά τη φαρμακευτική της αγωγή, γεγονός που ενδεχομένως, να συνέβαλε σε μικρό ή μεγάλο βαθμό, στη διάπραξη των αδικημάτων. Είναι πρόδηλο πιστεύουμε, πως, ιδωμένα από ουδέτερη, αντικειμενική οπτική γωνιά, οι πράξεις της Κατηγορούμενης αφίστανται εγκληματικής λογικής. Τα ψυχολογικά, ψυχικά και άλλα προβλήματα θα τα λάβουμε υπόψη και σε ότι αφορά την ίδια την Κατηγορούμενη ως άτομο, αφού φαίνεται πως την ταλανίζουν σε μεγάλο βαθμό εδώ και αρκετά χρόνια, επηρεάζοντας την καθημερινότητα και την εν γένει προσωπικότητα της (βλ. Λεμή v Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 340, Μιχαήλ v. Δημοκρατίας
(2009)2 Α.Α.Δ. 613 και Μαυραντωνίου v. Δημοκρατίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 333). Υπόψη θα λάβουμε επίσης την παραδοχή της Κατηγορούμενης, τη μεταμέλεια και συνεργασία της με τις αστυνομικές αρχές. Έχει επανειλημμένα υποδειχθεί ότι η παραδοχή πρέπει να αμείβεται με σχετική έκπτωση στην ποινή. Αυτό ενθαρρύνει τους αδικοπραγούντες να παραδέχονται ενοχή με συνέπεια να μην αναλώνεται πολύτιμος χρόνος στην εκδίκαση των υποθέσεων (βλ. Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 28). Προς όφελος της θα προσμετρήσουμε το καθαρό ποινικό της μητρώο και την καλή διαγωγή που επέδειξε καθ' ον χρόνο τελούσε υπό κράτηση. Υπόψη βεβαίως θα λάβουμε και τα όσα αφορούν στις προσωπικές της περιστάσεις, όπως λεπτομερώς τα έχουμε καταγράψει ανωτέρω. Δεν θα αγνοήσουμε και τη συναίνεση της να αποζημιώσει, έστω, τα θύματα που υπέστησαν μικρή μόνο χρηματική ζημιά. Παρά ταύτα, η εν γένει σοβαρότητα των αδικημάτων και η διαπιστωθείσα ανάγκη για επιβολή αποτρεπτικών ποινών στα αδικήματα του εμπρησμού, δεν αφήνουν άλλη επιλογή στο Δικαστήριο, από την επιβολή ποινής φυλάκισης. Συνεπώς, οι μετριαστικοί παράγοντες που έχουν αναφερθεί, είναι δυνατό να επηρεάσουν μόνο την έκταση και όχι το είδος της ποινής που θα επιβληθεί. Συνεκτιμώντας λοιπόν κάθε σχετικό παράγοντα, επιβάλλουμε στην Κατηγορούμενη τις ακόλουθες συντρέχουσες ποινές φυλάκισης: - Στην κατηγορία 1 ποινή φυλάκισης 3 ετών. - Σε κάθε μια από τις κατηγορίες 2-5, ποινή φυλάκισης 1 έτους. Έγινε εισήγηση από τον ευπαίδευτο συνήγορο της Κατηγορούμενης για αναστολή της ποινής φυλάκισης. Η εξουσία του Δικαστηρίου για αναστολή ποινής φυλάκισης διέπεται από το άρθρο 3
(2)του Υφ' Όρον Αναστολής της Εκτέλεσης της Ποινής Φυλακίσεως εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Νόμου (Ν.95/72) όπως τροποποιήθηκε από το Ν. 186(Ι)/2003. Το νέο άρθρο 3
(2)προβλέπει τα ακόλουθα: «Το Δικαστήριο διατάσσει αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης, αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του Κατηγορουμένου» Η νέα διάταξη έτυχε νομολογιακής ανάλυσης σε σωρεία υποθέσεων. Όπως έχει επισημανθεί στην υπόθεση Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας
(2009)2 Α.Α.Δ. 583, με το Ν. 186(Ι)/2003, η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου για αναστολή της ποινής φυλάκισης έχει διευρυνθεί, ώστε αυτή να μπορεί να αποφασίζεται εάν δικαιολογείται στη βάση του συνόλου των περιστάσεων της υπόθεσης και των προσωπικών περιστατικών του κατηγορουμένου. Βασικό πάντοτε είναι το ερώτημα του κατά πόσο, ισοζυγίζοντας το σύνολο των περιστάσεων, θα μπορούσε ή έπρεπε οι παράγοντες αυτοί να επενεργήσουν κατά τρόπο που να δικαιολογεί όπως δοθεί μια δεύτερη ευκαιρία στον κατηγορούμενο (βλ. Σώζου ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 12/2016 ημερ. 29/3/2016, Παπαπαντελή ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 11/2016 ημερ. 17/10/2016 και Ασσιώτης ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 146/16, ημερ. 18/01/2017). Ιδιαίτερα κατατοπιστικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση Ιωσήφ ν. Δημοκρατίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 930: «Εναπόκειται στο δικαστήριο που έχει την ευθύνη επιβολής της ποινής να λάβει υπόψη στην κάθε περίπτωση τις περιστάσεις της υπόθεσης και οποιεσδήποτε προσωπικές περιστάσεις που αφορούν τον συγκεκριμένο κατηγορούμενο και, σε ορισμένες περιπτώσεις, την οικογένεια του με σκοπό να αποφασίσει κατά πόσο ενδείκνυται η αναστολή της εκτέλεσης της ποινής. Αυτό βέβαια συνεπάγεται την εκ νέου θεώρηση των συνθηκών διάπραξης του αδικήματος και των προσωπικών περιστάσεων του κατηγορούμενου και την απόδοση «διπλής βαρύτητας» σε όλους τους σχετικούς με το αδίκημα και τον αδικοπραγούντα παράγοντες - είτε επιβαρυντικούς είτε μετριαστικούς - οι οποίοι μπορούν να επηρεάσουν την απόφαση του δικαστηρίου για την αναστολή ή όχι της ποινής. Θεωρούμε ότι κατά την εξέταση του ζητήματος, σημαντικό ερώτημα είναι κατά πόσο η ανασταλείσα ποινή θα αντικατοπτρίζει την αντικειμενική σοβαρότητα του αδικήματος και θα εξυπηρετήσει τους πολλαπλούς σκοπούς της τιμωρίας.» Όπως προκύπτει από τις πιο πάνω αυθεντίες το Δικαστήριο επανεξετάζει κάθε παράγοντα που δυνατό να προσμετρήσει στην άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας με βάση το άρθρο 3
(2)του σχετικού νομοθετήματος. Έχουμε επανεξετάσει όλα τα δεδομένα που αναφέρονται στην απόφασή μας, τόσο σε σχέση με τις περιστάσεις διάπραξης των αδικημάτων, όσο και σε σχέση με τις προσωπικές συνθήκες της Κατηγορούμενης. Μετά το εγχείρημα αυτό, κρίναμε, ότι, η περίπτωση είναι κατάλληλη για αναστολή της φυλάκισης για να δοθεί έτσι μια δεύτερη και ενδεχομένως ύστατη ευκαιρία στην Κατηγορούμενη. Καθοριστικοί παράγοντες στην κατάληξη μας αυτή, αποτέλεσαν, σε σχέση με τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων, οι πραγματικά πολύ μεγάλες ιδιαιτερότητες που παρουσιάζονται, όπως λεπτομερώς τις έχουμε καταγράψει πιο πάνω. Σε αυτές περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, η έλλειψη προσχεδιασμού, ο πρόχειρος και απλοϊκός τρόπος δράσης της Κατηγορούμενης, η έλλειψη οικονομικού ή άλλου οφέλους, η ψυχοσύνθεση της Κατηγορούμενης την επίδικη περίοδο σε συνάρτηση με την απουσία λογικοφανούς έστω κινήτρου αλλά και η μη έκθεση σε κίνδυνο οποιουδήποτε ανθρώπου. Σε σχέση με τις προσωπικές της περιστάσεις, πάντοτε στο πλαίσιο αυτό, λάβαμε υπόψη την παραδοχή και έμπρακτη της μεταμέλεια αλλά και το καθαρό ποινικό της μητρώο ως δείκτη για παρελθούσα και ελπίζουμε και μέλλουσα καλή διαγωγή. Ως εκ των ανωτέρω η επιβληθείσα ποινή φυλάκισης 3 ετών αναστέλλεται για περίοδο 3 ετών από σήμερα. Τέλος εκδίδεται εναντίον της Κατηγορούμενης διάταγμα αποζημίωσης ως εξής: 1. Για ποσό €73,90 προς όφελος του θύματος της υπόθεσης υπό στοιχείο φακέλου Minor 90/2017. 2. Για ποσό €25 προς όφελος του θύματος της 2ης κατηγορίας (ήτοι του ιδιοκτήτη του περιπτέρου με την ονομασία "ΜΑΡΩ"). 3. Για €300 προς όφελος του θύματος της 3ης κατηγορίας (ήτοι του ιδιοκτήτη του καταστήματος με την ονομασία "ΚΑΛΑΠΟΔΑ"). (λήφθηκαν υπόψη ο φάκελος της Αστυνομίας υπό στοιχεία Minor 90/2017 και η υπόθεση 14574/17 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας). (Υπ) Λ. Καλογήρου, Π.Ε.Δ. (Υπ) Στ. Σταύρου, Α.Ε.Δ. (Υπ) Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /κπ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο