ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν. Χαράλαμπος Αλεξάνδρου, Αρ. Υπόθεσης: 8590/17, 22/12/2017

(1)(β), 6

(2)(Β)

(3), 30, 30Α του Μέρους ΙΙ του Πρώτου Πίνακα και του Τρίτου Πίνακα του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου του 1977, όπως αυτός τροποποιήθηκε (κατηγορίες 1 και 2) και την νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες (κατηγορία 3) κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 4

(1)(α)(ιιι)

(2), 5, 7 και 8 του Περί Παρεμπόδισης και Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Παράνομες Δραστηριότητες Νόμου (Ν.188(Ι)/07). Συγκεκριμένα, παραδέχθηκε ότι στις 07/04/17, στην Αχερίτου, είχε στην κατοχή του 3994,3 γραμμάρια κάνναβη από την οποία δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη, την οποία κατείχε με σκοπό να την προμηθεύσει σε άλλα πρόσωπα ενώ είχε αποκτήσει το ποσό των €647,57 ως έσοδο από τη διάπραξη του συγκεκριμένου αδικήματος. Τα γεγονότα που περιβάλλουν τη διάπραξη των αδικημάτων έχουν τεθεί ενώπιον μας από την Κατηγορούσα Αρχή και έγιναν αποδεκτά από την Υπεράσπιση. Τα παραθέτουμε εν συντομία: Στις 07/04/2017 μετά από πληροφορία ότι, ο γνωστός στην ΥΚΑΝ, Χαράλαμπος Αλεξάνδρου θα προέβαινε σε διακίνηση μεγάλης ποσότητας ναρκωτικών ουσιών, μέλη της ΥΚΑΝ Αρχηγείου είχαν θέσει την οικία του στην Ορόκλινη υπό παρακολούθηση. Το αυτοκίνητό του, με αριθμούς εγγραφής ΗΡΝ352, βρισκόταν σταθμευμένο σε αδιέξοδο απέναντι από την οικία του και ο Α/Αστ.479 Θεοδοσίου το έλεγξε οπτικά, από το παράθυρο, χωρίς να διαπιστώσει εντός του οχήματος οτιδήποτε ύποπτο. Μετά από την πάροδο κάποιου χρόνου είχαν δει τον Κατηγορούμενο να κατευθύνεται προς το αυτοκίνητό του, χωρίς να κρατά οτιδήποτε και τον ακολούθησαν ενώ οδηγούσε το συγκεκριμένο αυτοκίνητο σε διάφορες κατευθύνσεις. Μετά που μετέβηκε σε εκκλησία στην οδό Σταδίου πίσω από το ξενοδοχείο «SVELTOS», στον δρόμο Ορόκλινης-Λειβαδιών, όπου βρισκόταν σταθμευμένο ακόμα ένα όχημα με αριθμούς εγγραφής ΕΚΜ301, είχε θεαθεί να αναχωρεί με ιλιγγιώδη ταχύτητα και να κατευθύνεται στον αυτοκινητόδρομο Λάρνακας-Αμμοχώστου όπου εξήλθε από την έξοδο της Ξυλοτύμπου και κατευθύνθηκε προς το χωριό Βρυσούλλες-Αχερίτου προσπερνώντας επικίνδυνα τα προπορευόμενα αυτοκίνητα. Πριν την υπεραγορά «Λίτσα», στο χωριό Βρυσούλλες-Αχερίτου, έδαφος Βρετανικών Βάσεων, είχε αντιληφθεί την παρουσία των αστυνομικών οχημάτων και προσπάθησε να διαφύγει οδηγώντας το αυτοκίνητό του μπροστά-πίσω, με αποτέλεσμα την σύγκρουση του οχήματός του με τα αστυνομικά οχήματα και την ακινητοποίησή του. Άνοιξε την πόρτα για να διαφύγει αλλά τελικά έκατσε στο έδαφος μεταξύ των εμπλεκόμενων οχημάτων μέχρι και την άφιξη των αστυνομικών των Βρετανικών Βάσεων. Μετά την παρέλευση μερικών λεπτών αφίχθηκαν οι αστυφύλακες των Βρετανικών Βάσεων, οι οποίοι πλησιάζοντας το αυτοκίνητο του Κατηγορούμενου είδαν στην θέση του συνοδηγού, στο δάπεδο, μια σκούρα πράσινη πλαστική σακούλα που περιείχε δυο συσκευασίες τυλιγμένες με σελοφάν, το περιεχόμενο των οποίων διαπιστώθηκε στη συνέχεια, μετά την έρευνα του οχήματος και την κατάσχεση της σακούλας, ότι ήταν κάνναβη από την οποία δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη συνολικού βάρους 3994,

1. Στο όχημα είχε βρεθεί και ένα μαύρο δερμάτινο τσαντάκι το οποίο περιείχε το ποσό των €647.
2. Ο Κατηγορούμενος παραδόθηκε στις Αρχές της Δημοκρατίας, μετά την έκδοση σχετικού διατάγματος από τις Αρχές των Βρετανικών Βάσεων και συνελήφθηκε, δυνάμει δικαστικού εντάλματος, στην Ξυλοτύμπου. Κατά την δακτυλοσκοπική εξέταση της πράσινης σακούλας που βρίσκονταν τα ναρκωτικά είχε διαφανεί ότι υπήρχαν δακτυλικά αποτυπώματα τα οποία είχαν ταυτιστεί με τον Κατηγορούμενο. Σύμφωνα με το αρχείο της Κατηγορούσας Αρχής, ο Κατηγορούμενος έχει μια προηγούμενη καταδίκη στην Υπ. Αρ. 2235/15 Ε.Δ. Αμμοχώστου, ημερομηνίας 15/10/15, στην οποία του είχε επιβληθεί ποινή φυλάκισης 2 μηνών για την κατοχή 3 γραμμαρίων ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α, 1 μηνός φυλάκιση για την κατοχή σκευών για τη λήψη ναρκωτικών ουσιών και 1 μηνός φυλάκιση για την προμήθεια ναρκωτικών ουσιών τάξεως Α από άλλο πρόσωπο. Ζητήθηκε η κατάσχεση των ναρκωτικών ουσιών και του ποσού των €647.56 που είχε ανευρεθεί στην κατοχή του Κατηγορούμενου και ενημερώθηκε το Δικαστήριο ότι τελεί υπο κράτηση από τις 11/04/
3. Όσο αφορά τις κοινωνικοοικονομικές συνθήκες του Κατηγορούμενου ετοιμάστηκε και Έκθεση από Λειτουργό των Κοινωνικών Υπηρεσιών. Από την Έκθεση διαφαίνεται ότι είναι 26 ετών, προέρχεται από οικογένεια μέτριας κοινωνικής υπόστασης και είναι ο μικρότερος από τα τέσσερα αδέλφια του, τα οποία είναι όλα έγγαμα. Ο ίδιος συζεί με μια κοπέλα ηλικίας 27 ετών, με την οποία έχει άριστη σχέση και έχουν πρόσφατα αποκτήσει ένα τέκνο ηλικίας 10 μηνών. Πριν την γέννηση του παιδιού τους διέμεναν σε ενοικιαζόμενο διαμέρισμα στην Λάρνακα, του οποίου το ενοίκιο καταβαλλόταν από τους γονείς της συμβίας του αλλά μετά την γέννηση του παιδιού τους μετακόμισαν στην πατρική οικία των γονιών της συμβίας του, γιατί αντιμετώπιζαν οικονομικά προβλήματα λόγω του ότι η συμβία του είχε διακόψει την εργασία της λόγω της εγκυμοσύνης. Ο ίδιος ασχολείτο, ως αυτοεργοδοτούμενος, με την εγκατάσταση κλιματιστικών και ξύλινων περιφράξεων. Από νεαρή ηλικία είχε εργαστεί ως μηχανικός αυτοκινήτων και μοτοσυκλετών, ως σιδεράς, ως οικοδόμος και ως εποχιακός υπάλληλος σε επιχείρηση ενοικίασης θαλάσσιων σπόρτς, λόγω έλλειψης ενδιαφέροντος για μάθηση. Απαλλάχθηκε από τη στρατιωτική του θητεία γιατί αντιμετώπιζε πρόβλημα ψυχικής υγείας όμως απέκτησε απολυτήριο Γυμνασίου, στην ηλικία των 22 ετών, μετά από φοίτησή του σε νυκτερινό σχολείο. Είναι χρήστης εξαρτισιογόνων ουσιών από την ηλικία των 16 ετών. Στην ηλικία των 20 ετών είχε υποστεί σοβαρό τραυματισμό σε ατύχημα με την μοτοσυκλέτα. Ο συνήγορος του Κατηγορούμενου υιοθέτησε το περιεχόμενο της κοινωνικοοικονομικής Έκθεσης που ετοιμάστηκε σε σχέση με τον Κατηγορούμενο, πλην της καταγραφείσας θέσης της Λειτουργού ότι ο Κατηγορούμενος δεν εντάχθηκε σε πρόγραμμα απεξάρτησης. Στην εμπεριστατωμένη αγόρευσή του προς μετριασμό της ποινής, όπως τη διαμόρφωσε ενώπιον του Δικαστηρίου, ο ευπαίδευτος συνήγορος Υπεράσπισης απέσυρε τις επιφυλάξεις του αναφορικά με (α) ισχυρισμό κατά της νομιμότητας της ανακοπής και της έρευνας του οχήματος του Κατηγορούμενου εντός των Βρετανικών Βάσεων, (β) τη γνώση του Κατηγορούμενου σε σχέση με την ακριβή ποσότητα των ναρκωτικών ουσιών και (γ) τη ροή των γεγονότων ως αναφέρθηκαν από την Κατηγορούσα Αρχή. Αναγνώρισε τη σοβαρότητα των αδικημάτων που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος και προσδιόρισε ως μετριαστικούς παράγοντες την παραδοχή και μεταμέλεια του Κατηγορούμενου, το νεαρό της ηλικίας του και την ανωριμότητά του, ήταν 25 ετών, τα οποία οδήγησαν στο να παρασυρθεί στη διάπραξη των συγκεκριμένων αδικημάτων. Αναφέρθηκε στη γέννηση της κόρης του, ηλικίας 11 μηνών, η οποία θα επηρεαστεί ψυχολογικά από την απουσία του πατέρα της, από τυχόν επιβολή μακροχρόνιας ποινής φυλάκισης, στη τρυφερή ηλικία στην οποία βρίσκεται και στο γεγονός ότι η απομάκρυνση του Κατηγορούμενου από τη θαλπωρή της οικογένειάς του θα είναι για τον ίδιο η μεγαλύτερη τιμωρία. Όσο αφορά την προηγούμενη καταδίκη του Κατηγορούμενου εισηγήθηκε ότι τα αδικήματα εκείνα αφορούσαν πολύ μικρή ποσότητα και διαπράχθηκαν κατά τον χρόνο που ο Κατηγορούμενος ήταν χρήστης ναρκωτικών ουσιών. Τέλος, επέσυρε την προσοχή του Δικαστηρίου στο γεγονός ότι ο Κατηγορούμενος βρίσκεται στο στάδιο της απεξάρτησης και κατέθεσε σχετική ιατρική βεβαίωση από τη ψυχίατρο των Κεντρικών Φυλακών, Τεκμήριο
4. Για όλους τους μετριαστικούς παράγοντες τους οποίους επικαλέστηκε επέσυρε την προσοχή του Δικαστηρίου σε αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου που υποστήριξαν τις θέσεις του. Οι δυο κατηγορίες που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος αφορούν παραβιάσεις των διατάξεων του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου (Ν. 29/77)όπως έχει τροποποιηθεί και είναι αναντίλεκτα σοβαρής μορφής. Η σοβαρότητά τους αντανακλάται μέσα από την ποινή που προβλέπει ο Νόμος. Για τα αδικήματα κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β με σκοπό την προμήθεια προβλέπεται ποινή φυλάκισης δια βίου, για το αδίκημα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β προβλέπεται ποινή φυλάκισης μέχρι και 8 χρόνια. Η 3η κατηγορία αφορά το αδίκημα της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες πράξεις για το οποίο προβλέπεται η ποινή των 14 χρόνων φυλάκισης ή/και του προστίμου μέχρι €500.000, η οποία υποδηλώνει τη σοβαρότητα με την οποία ο νομοθέτης αντιμετωπίζει τα αδικήματα του είδους. Η επιτακτική ανάγκη προστασίας της κοινωνίας από αυτού του είδους τα αδικήματα έχει κατ΄ επανάληψη τονιστεί μέσα από τις αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Η ανάγκη αυτή έχει ενισχυθεί από την αυξητική τάση διάπραξης αδικημάτων αυτής της μορφής και λαμβάνουμε δικαστική γνώση από τον αριθμό υποθέσεων που τίθενται ενώπιον μας αλλά και από τον αριθμό υποθέσεων που βρίσκονται ενώπιον των δικαστηρίων, γενικότερα. Οι ολέθριες συνέπειες που η έκνομη αυτή συμπεριφορά ενέχει, οδήγησαν τα Δικαστήρια, στην προσπάθειά τους να συμβάλουν μέσω των ποινών τους στον αγώνα ενάντια στα ναρκωτικά, στην επιβολή αυστηρών ποινών, αποτρεπτικού χαρακτήρα. Ιδιαίτερα η επιβολή αυστηρών ποινών επιβάλλεται στις περιπτώσεις εκείνες στις οποίες η κατοχή συνδέεται με πρόθεση εμπορίας και/ή διάθεσής τους σε τρίτα πρόσωπα (βλ. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Mehmet Sak

(2005)2 Α.Α.Δ. 337, Afrougi v. Αστυνομίας

(2001)2 ΑΑΔ 174). Τα Δικαστήρια έχουν κατ΄ επανάληψη διακηρύξει την αποφασιστικότητά τους να πατάξουν αμείλικτα τη διάθεση ναρκωτικών οποιασδήποτε φύσης και κάτω από οποιεσδήποτε περιστάσεις ή λόγους βλ. Μαρίνος Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 466, Μαυρίκιου ν. Αστυνομίας,

(2007)2 ΑΑΔ 359, Hahrad Hohamed Reza Beyki v. Αστυνομίας,

(2008)2 ΑΑΔ 60. Στην υπόθεση Σάμπη ν. Δημοκρατίας

(2012)2 ΑΑΔ 100, στην σελίδα 109 διαβάζονται τα ακόλουθα: «Τα ναρκωτικά αποτελούν τη μάστιγα μιας σύγχρονης κοινωνίας, ιδιαιτέρως σε μια χώρα όπως την Κύπρο η οποία έχει ιδιαίτερα προβλήματα τα οποία ανάγονται στην κατοχή μέρους της χώρας μας από τα τουρκικά στρατεύματα και της αναγκαιότητας στήριξης της νεολαίας. Τα ναρκωτικά, ως επί το πλείστον, έχουν στόχο νεαρά πρόσωπα. Η αυστηρή αντιμετώπιση αδικημάτων αυτής της μορφής, αντανακλάται από την προβλεπόμενη από το νόμο ποινή, που για την κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β προνοείται ποινή φυλάκισης 8 χρόνων, και για το αδίκημα της κατοχής ιδίας φύσεως, με σκοπό την προμήθεια προς τρίτα πρόσωπα, η προβλεπόμενη ποινή είναι φυλάκιση δια βίου. Αυτό καταδεικνύει την αγωνία της κοινωνίας και την αποδοκιμασία του κοινωνικού συνόλου για αδικήματα αυτής της μορφής. Θα ήταν αδιανόητο να μην υπάρχει και η ενεργός συμμετοχή της δικαιοσύνης στον καθημερινό αγώνα που γίνεται για την καταπολέμηση της μάστιγας αυτής των ναρκωτικών. Βλ. Hadavand v. Δημοκρατίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 359.» Όπως είχε τονιστεί από τον τότε Πρόεδρο του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην απόφαση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Marcos Alexander Dos Santos

(2005)2 Α.Α.Δ. 297, της οποίας το σκεπτικό υιοθετήθηκε στην Γενικός Εισαγγελέας ν. Ανδρέα Παπαχαραλάμπους,

(2007)2 ΑΑΔ 11. «Τα κακά από τη χρήση ναρκωτικών είναι ήδη στη χώρα μας. Και εκτός από τα ολέθρια αποτελέσματα στη ζωή και υγεία των χρηστών δημιουργούν, σωρευτικά, εστίες εγκλήματος. Η εμπορία πρέπει να παταχθεί. Οι ποινές πρέπει να είναι αποτρεπτικές. Ο έμπορας των ναρκωτικών να υποχρεωθεί να υπολογίζει τις επιπτώσεις της σύλληψης και καταδίκης του.» Αναφορά μπορεί να γίνει επίσης και στο σκεπτικό της Ελ Χαπίρ Ναζίπ ν. Αστυνομίας Ποιν. Εφ.06/14 ημερ. 21/11/2014, στην οποία κατεγράφησαν τα ακόλουθα: «Είναι τετριμμένο, αλλά πρέπει να υπομνησθεί η νομολογία που υπαγορεύει την αναγκαιότητα επιβολής αποτρεπτικών ποινών σε υποθέσεις ναρκωτικών ουσιών. Η ενασχόληση με ναρκωτικά είτε για ιδία χρήση, είτε κατά μείζονα λόγο, για εμπορία με την εισαγωγή και διάθεση ή προμήθεια σε τρίτα πρόσωπα αποτελεί μέγιστο κίνδυνο στην κοινωνική συνοχή ενόψει των τεραστίων προβλημάτων που επιφέρει η εξάρτηση από τις ουσίες αυτές. Δεν είναι λοιπόν τυχαίο που τα Δικαστήρια συνδράμουν έστω κατασταλτικά, στον πόλεμο εναντίον των ναρκωτικών με την επιβολή αυστηρών και συνάμα αποτρεπτικών ποινών. Ορθά επομένως μνημονεύθηκαν από το πρωτόδικο Δικαστήριο διάφορες σχετικές επί του θέματος αποφάσεις, ενδεικτικές των οποίων είναι οι Χριστοδούλου ν. Αστυνομίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 538, Berne v. Δημοκρατίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 467, Sikaf v. Δημοκρατίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 467 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Παπαχαραλάμπους- ανωτέρω -.». Έχουμε κατά νου το σκεπτικό της πρόσφατης απόφασης του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Νικόλαος Γιαννάκη ν. Αστυνομίας Ποιν. Εφ. 177/15 ημερ. 21/04/2016, στην οποία διαβάζονται τα ακόλουθα: «Η νομολογία, όπως έχει ήδη αναφερθεί, έχει τονίσει την καταλυτική σημασία στην επιμέτρηση της ποινής του γεγονότος ότι ένας κατηγορούμενος με δική του θέληση ακολουθεί πρόγραμμα απεξάρτησης. Η ανάγκη απόδοσης ουσιαστικής σημασίας στην ένταξη εθισμένου ατόμου σε πρόγραμμα απεξάρτησης έγκειται στο ότι φυλάκιση πέραν του αναγκαίου βαθμού δυνατόν να ανακόψει τη θετική πορεία προς την ολοκληρωτική απεξάρτηση, (Καρακάννας ν. Αστυνομίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 463 και Μαυραντωνίου ν. Δημοκρατίας - πιο πάνω).». Με αυτά κατά νουν παραθέτουμε στη συνέχεια μερικές εκ των πολλών αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, στις οποίες για παρόμοιας φύσεως αδικήματα με αυτά που ο Κατηγορούμενος διέπραξε στην παρούσα, επικυρώθηκαν ή και διαφοροποιήθηκαν, οι πρωτοδίκως επιβληθείσες ποινές. Στην υπόθεση Κωνσταντίνος Ευριπίδου ν. Δημοκρατίας ECLI:CY:AD:2014:B343, Ποιν. Εφ. 187/13 ημερ. 22/05/2014, ο κατηγορούμενος, ηλικίας 26 περίπου ετών, κατόπιν δικής του παραδοχής βρέθηκε ένοχος και σε κατηγορία που αφορούσε την κατοχή με σκοπό την προμήθεια 3 κιλών περίπου κάνναβης από την οποία δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη. Πρωτόδικα του είχε επιβληθεί ποινή φυλάκισης 5 ετών, την οποία το Εφετείο επικύρωσε αφού βρήκε ότι αυτή ήταν ορθή και δίκαιη ποινή. Στη Χρίστου ν. Δημοκρατίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 448, το Ανώτατο Δικαστήριο μείωσε την ποινή φυλάκισης 11 ετών, σε υπόθεση κατοχής σχεδόν 6 κιλών κάνναβης με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα, σε οκταετή φυλάκιση, μετά που έλαβε υπόψη τις ασυνήθεις τραγικές προσωπικές συνθήκες του Εφεσείοντα (τρία από τα μέλη της οικογένειας του έπασχαν από πολύ σοβαρές ασθένειες) σε συνδυασμό με την παραδοχή του. Στην Κλεομένης ν. Δημοκρατίας

(2013)2 Α.Α.Δ. 350 επικυρώθηκε, κατά πλειοψηφία, η ποινή φυλάκισης 7 ετών που επιβλήθηκε πρωτόδικα στον 27χρονο κατηγορούμενο για το αδίκημα της εισαγωγής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξης Β, ήτοι ρητίνης κάνναβης, βάρους 2 κιλών και 307 γραμμαρίων. Απορρίπτοντας την έφεση τόσο σε σχέση με την καταδίκη όσο και σε σχέση με την ποινή που επιβλήθηκε στον Κατηγορούμενο, η πλειοψηφία επανέλαβε την ανάγκη για επιβολή αυστηρών ποινών στα αδικήματα του είδους επισημαίνοντας, ανάμεσα σε άλλα, τα ακόλουθα (σελίδες 379-380): «τα ναρκωτικά έχουν εξελιχθεί σε μάστιγα και καρκίνωμα της κοινωνίας μας, πληγές οι οποίες δυστυχώς, όπως διαπιστώνουμε από τη συχνότητα των υποθέσεων που έρχονται ενώπιον των δικαστηρίων, όχι μόνο δεν φαίνεται να υποχωρούν, αλλά επιδεινώνονται ραγδαία. Και στη συντριπτική πλειοψηφία τους οι παραβάτες είναι πρόσωπα νεαρής ηλικίας. Είναι πραγματικά λυπηρό, οδυνηρό και τραγικό να διαπιστώνουμε πως η απώλεια ζωών, νέων κυρίως ανθρώπων, έχει γίνει μέρος της καθημερινής μας πραγματικότητας και πως η λίστα των νέων που έχουν εθιστεί στα ναρκωτικά μεγαλώνει μέρα με τη μέρα. Η σκληρή αυτή πραγματικότητα επιτάσσει την επιβολή αποτρεπτικών ποινών και καθιστά την αυστηρή μεταχείριση των παραβατών επιτακτική». Η όποια αναφορά σε παρόμοιες υποθέσεις γίνεται για να υπάρχει, όσο το δυνατό, κοινή προσέγγιση στην αντιμετώπιση των παραβατών (βλ. Γρηγορίου ν. Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 217). Στην απόφαση Στέλιος Μαυρολουκά ν. Δημοκρατίας Ποινική Έφεση 212/13, απόφαση ημερ. 05/02/15, τονίστηκε ότι η προηγηθείσα νομολογιακή προσέγγιση είναι χρήσιμη προς την κατεύθυνση ελαφρυντικών ή επιβαρυντικών λόγων, αλλά και καθορισμού του γενικότερου πλαισίου της ποινής σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση. Παραπομπή σε δικαστικό προηγούμενο, ιδίως στις περιπτώσεις όπου επιβάλλεται ποινή φυλάκισης, θωρακίζει τη δικαστική κρίση με την απαραίτητη πειστικότητα και εξαλείφει την οποιανδήποτε υπόνοια για αυθαιρεσία ή τυχόν αίσθημα αδικίας του καταδικασθέντα. Έχουμε υπόψη μας τις αρχές που κατεγράφησαν στην απόφαση Berne v. Δημοκρατίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 437 στην οποία αναφέρθηκε ότι το είδος, η ποσότητα των ναρκωτικών και ο σκοπός για τον οποίο κατέχονται είναι μεταξύ των παραγόντων που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής καθώς και τις αρχές που διατυπώθηκαν στις αποφάσεις Καρακάννας ν. Αστυνομίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 463, Χαραλάμπους ν. Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 82 και Μιχάλης Αριστείδου ν Δημοκρατίας

(2011)2 ΑΑΔ 32. Στην κρινόμενη υπόθεση ο Κατηγορούμενος είχε στην κατοχή του 3994,3 γραμμάρια κάνναβη από την οποία δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη με σκοπό να την προμηθεύσει σε άλλα πρόσωπα. Με μέτρο αυτές τις αρχές θα συνυπολογίσουμε τις προσωπικές περιστάσεις του Κατηγορούμενου προσθέτοντας ότι η εξατομίκευση δεν πρέπει ν΄ εκμηδενίζει ή ν΄ εξασθενίζει την προσπάθεια η οποία καταβάλλεται για την προστασία του κοινωνικού συνόλου από την σύγχρονη μάστιγα των ναρκωτικών βλ. Redjep v. Δημοκρατίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 217 στη σελίδα 221, Hassan v. Δημοκρατίας

(2006)2 Α.Α.Δ. 356, Χρίστου ν. Δημοκρατίας,

(2007)2 ΑΑΔ 448, Beyki v. Αστυνομίας,

(2008)2 ΑΑΔ 60. Παρά την ανάγκη για επιβολή αυστηρής τιμωρίας σε αυτού του είδους τα αδικήματα η ανάγκη για εξατομίκευση της ποινής δεν ατονεί. Στο πλαίσιο αυτό λαμβάνουμε υπόψη τους ακόλουθους μετριαστικούς παράγοντες για σκοπούς επιμέτρησης της ποινής: (α) την ηλικία του Κατηγορούμενου, είναι 26 ετών, (β) την παραδοχή του στο Δικαστήριο, (γ) την μεταμέλειά του, (ε) την προσπάθειά του για απεξάρτηση και ένα νέο ξεκίνημα, (ζ) όσες από τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές του συνθήκες, οι οποίες έχουν εκτεθεί από τον ευπαίδευτο συνήγορό του και μπορούν να ληφθούν υπόψη ως μετριαστικοί παράγοντες. Αναφορικά με τις προσωπικές και τις οικογενειακές περιστάσεις του Κατηγορούμενου, είναι σωστό να λεχθεί ότι σε τέτοιου είδους υποθέσεις λαμβάνονται μεν υπόψη δεν εξουδετερώνουν όμως την ανάγκη προστασίας της κοινωνίας από την διάδοση του αργού θανάτου και την καταστροφή προσώπων, νέων στην πλειονότητα τους βλ. μεταξύ άλλων Παυλίδης κ.α. ν. Αστυνομίας

(1996)2 ΑΑΔ 220. Σύμφωνα και με το σκεπτικό της απόφασης Μιχάλης Παράρε ν. Αστυνομίας

(2013)2 ΑΑΔ 257 «Η άσκηση επιβολής ποινής εμπεριέχει ένα εύρος κινήσεων, ανάλογα με τα δεδομένα της κάθε υπόθεσης, άλλως θα αποτελούσε, όπως λέχθηκε στην Τσιάκκα κ.ά. ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. αρ. 42/10 και 43/10, ημερ. 14.7.2011, «μια μηχανιστική άσκηση, χωρίς περιθώριο ευλυγισίας.». Τονίζουμε ταυτόχρονα, πώς ναι μεν δίδεται από το Δικαστήριο στην παραδοχή του Κατηγορούμενου ενώπιον του Δικαστηρίου, βαρύτητα τούτο όμως χωρίς να μας διαφεύγει ότι ο συσχετισμός του Κατηγορουμένου με τα αδικήματα των κατηγοριών δεν θα ήταν έργο ιδιαίτερα δύσκολο, αφού οι ναρκωτικές ουσίες εντοπίσθηκαν στο αυτοκίνητο του Κατηγορούμενου και στην παρουσία του. Εν πάση περιπτώσει παρά την πιο πάνω επισήμανση μας, έχοντας υπόψη ότι στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου Δημήτρης Βασιλείου v. Δημοκρατίας Ποιν. Εφ.110/14 ημερ. 15/06/15, τονίστηκε για άλλη μία φορά ότι η παραδοχή έχει τη σημασία της ακόμη και στην περίπτωση που κάποιος συλλαμβάνεται επ' αυτοφώρω να διαπράττει αδίκημα που αφορά σε ναρκωτικές ουσίες, δεν μπορούμε να την παραγνωρίσουμε. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται: «αφετέρου όμως δεν πρέπει να παραγνωρίσουμε το πάντοτε ευπρόσδεκτο μιας παραδοχής ως απτού στοιχείου μεταμέλειας, αλλά και τη σημασία της». Τέλος για τον ίδιον παράγοντα, στην υπόθεση Ανδρέας Ανδρέου ν. Δημοκρατίας Ποιν. Εφ. 163/15 ημερ. 11/07/15 όπου το Ανώτατο Δικαστήριο μείωσε ποινή φυλάκισης για κατοχή 996,8 γραμμαρίων κάνναβης με σκοπό την προμήθεια από 4 ½ χρόνια σε 3 ½ χρόνια, τονίζεται ότι: «η παραδοχή είναι ο μόνος απτός τρόπος για να «μεταφερθεί» στο Δικαστήριο η μεταμέλεια ενός κατηγορουμένου και γι΄ αυτό το λόγο έχει δεσπόζουσα σημασία στην επιμέτρηση της ποινής». Σε σχέση με την προηγούμενη καταδίκη του Κατηγορούμενου αποτελεί θέση της νομολογίας ότι οι προηγούμενες καταδίκες δεν πρέπει να δικαιολογούν επιβολή ποινής τέτοιας ώστε να δημιουργείται η εντύπωση ότι τιμωρείται για δεύτερη φορά ένας παραβάτης. Ωστόσο, είναι δυνατό η προηγούμενη καταδικαστική συμπεριφορά να επηρεάσει το βαθμό επιείκειας που το Δικαστήριο θα ήταν διατεθειμένο να επιδείξει. Περαιτέρω έχει νομολογηθεί ότι οι προηγούμενες καταδίκες είναι στοιχείο το οποίο έχει σημασία και λαμβάνεται υπόψη από το Δικαστήριο στην επιμέτρηση της ποινής γιατί αποτελεί ένδειξη της στάσης και του σεβασμού του κατηγορούμενου προς τους Νόμους της πολιτείας βλ. Σωκράτης Παναγιώτου Αντάρτης ν. Δημοκρατίας

(1997)2 ΑΑΔ 138 και στις εκεί αναφερόμενες αυθεντίες. Σταθμίζοντας όλα τα πιο πάνω, καταλήγουμε ότι η κατάλληλη ποινή είναι η ποινή της φυλάκισης, το ύψος της οποίας θα αντικατοπτρίζει την σοβαρότητα των αδικημάτων. Ως εκ τούτου στον Κατηγορούμενο επιβάλλονται οι ακόλουθες ποινές: Στην 2ην Κατηγορία ποινή φυλάκισης 5 ετών. Στην 3ην Κατηγορία ποινή φυλάκισης 2 ετών. Στην 1ην Κατηγορία δεν επιβάλλεται οποιαδήποτε ποινή αφού τα γεγονότα που τη συνθέτουν εμπεριέχονται στη 2η κατηγορία. Οι ποινές φυλάκισης θα συντρέχουν. Νοείται βεβαίως ότι οι πιο πάνω επιβληθείσες ποινές φυλάκισης μειώνονται κατά το χρονικό διάστημα που ο Κατηγορούμενος τελεί υπό κράτηση, δηλαδή από τις 11/04/17. Περαιτέρω και εξασκώντας την εξουσία που παρέχεται στο Δικαστήριο από το άρθρο 31 του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου, Ν.29/1977, διατάσσουμε τη δήμευση και καταστροφή των ναρκωτικών ουσιών καθώς και τη δήμευση του ποσού των €647,57. (Υπ.) Λ. Καλογήρου, Π.Ε.Δ. (Υπ.) Στ. Σταύρου, Α.Ε.Δ. (Υπ.) Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο