ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ν. ΑΝΔΡΕΑ ΟΡΕΣΤΗ ΚΑΤΣΟΥΡΗ, Αρ. Υπόθεσης: 8824/2017, 15/12/2017

(2), 30

(3), 31, 31Α και το άρθρο 6

(2)Β του Πρώτου Παραρτήματος - Τρίτος Πίνακας του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 (στο εξής «Ν.22/79») (κατηγορία 1). Η κατηγορία 2, που αφορούσε χρήση, διεκόπη.

1. Συγκεκριμένα κατηγορείται ότι στις 11/5/2017 στη Λευκωσία, είχε στην κατοχή του ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Β', δηλ. 18,90 γραμμάρια κάνναβης, από την οποία δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη, χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας.
2. Τα γεγονότα της υπόθεσης, πέραν των όσων αναφέρονται στις λεπτομέρειες των αδικημάτων, έχουν ως ακολούθως (Τεκμήριο Α):
3. Στις 11/5/2017 μεταξύ των ωρών 11:10 με 12:20 εκτελέστηκε ένταλμα έρευνας στην οικία του κατηγορουμένου όπου ανευρέθηκαν τα ακόλουθα:

(1)Ένα μισοκαπνισμένο χειροποίητο τσιγάρο εντός του όποιου υπήρχε καπνός και ξηρή φυτική ύλη.

(2)Δύο ημιδιαφανή νάιλον σακούλια με ξηρή φυτική ύλη.

(3)Άσπρο νάιλον ημιδιαφανές σακούλι εντός του οποίου υπήρχαν τριάντα νάιλον ημιδιαφανή σακούλια με ξηρή φυτική ύλη.

(4)Άσπρο νάιλον ημιδιαφανές σακούλι εντός του οποίου υπήρχαν έξι νάιλον σακούλια με ξηρή φυτική ύλη.

(5)Πλαστική ζυγαριά ακριβείας ασημένιου χρώματος πάνω στην οποία υπήρχαν ίχνη ξηρής φυτικής ύλης.

(6)Δύο παρειακά επιχρίσματα του κατηγορουμένου.

1. Ακολούθησε σύλληψη του κατηγορουμένου δυνάμει δικαστικού εντάλματος σύλληψης. Ο κατηγορούμενος παραδέχθηκε άμεσα και ανέφερε ότι κατείχε τα κατασχεθέντα για δική του χρήση. Η εντοπισθείσα ποσότητα κάνναβης ήταν 18,90 γραμμάρια.
2. Η συνήγορος του κατηγορούμενου στην αγόρευση της για μετριασμό της ποινής αναφέρθηκε στην παραδοχή του κατηγορούμενου στο Δικαστήριο, στην άμεση παραδοχή του στην Αστυνομία, στο νεαρό της ηλικίας του, στο λευκό του ποινικό μητρώο, στην προσπάθεια και επιτυχία απεξάρτησης του από τα ναρκωτικά (Τεκμήρια Β και Γ - βεβαιώσεις αναλύσεων) και στις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές του περιστάσεις. Ο κατηγορούμενος ήταν καλαθοσφαιριστής (Τεκμήριο Δ - Βεβαίωση του Σωματείου Ε.Θ.Α) και λόγω των πράξεων του απώλεσε και υποτροφία που είχε εξασφαλίσει σε ιδιωτικό σχολείο (Τεκμήριο Ε - Βεβαίωση της Ελληνικής Σχολή Πασκάλ).
3. Ο κατηγορούμενος σήμερα είναι ηλικίας 19 ετών. Όταν διέπραξε το αδίκημα ήταν 18 ετών. Ζει με την μητέρα του. Γεννήθηκε εκτός γάμου. Ο πατέρας του τον στηρίζει στο βαθμό που μπορεί. Με τα ετεροθαλή αδέλφια του και τους γονείς του πατέρα του δεν διατηρεί επικοινωνία. Αυτό, σύμφωνα με την λειτουργό, απασχολεί και θλίβει ιδιαίτερα τον κατηγορούμενο. Σήμερα εργάζεται και λαμβάνει €110 εβδομαδιαίως. Λαμβάνει επίσης €225 μηνιαίως ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα. Λόγω χρήσης ουσιών σταμάτησε και την καλαθόσφαιρα. Η συνήγορος του απέδωσε την παραβατική συμπεριφορά του κατηγορουμένου στην προσπάθεια του να τυγχάνει μεγαλύτερης σημασίας και προσοχής από τον πατέρα του.
4. Ανέφερε επίσης ότι ο κατηγορούμενος συνεργάστηκε με την αστυνομία, βοήθησε στη σύλληψη των εμπόρων και των προμηθευτών. Έπεσε θύμα κακών επιδράσεων και έχει μετανιώσει. Ήταν τελικά εισήγηση της όπως, σε περίπτωση που το Δικαστήριο επιβάλει στον κατηγορούμενο ποινή φυλάκισης, αυτή ανασταλεί.
5. Εναντίον του κατηγορουμένου έχει εκδοθεί διάταγμα κηδεμονίας στα πλαίσια της υπόθεσης 8850/2016 για δύο έτη και εκτελεί κανονικά κοινοτική εργασία. Αξίζει να σημειωθεί ότι το διάταγμα εκδόθηκε μετά τη διάπραξη του αδικήματος για το οποίο παραδέχθηκε ο κατηγορούμενος.
6. Η σοβαρότητα του αδικήματος διαφαίνεται και από τις προβλεπόμενες ποινές. Για κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β' προβλέπεται ποινή φυλάκισης 8 χρόνων ή πρόστιμο ή και τις δύο ποινές. Στην περίπτωση του κατηγορουμένου, αφού δεν συμπλήρωσε το 25ο έτος της ηλικίας κατά το χρόνο διάπραξης του και δεν έχει προηγούμενες καταδίκες για αδίκημα κατά παράβαση του ίδιου Νόμου 29/77, η προβλεπόμενη ποινή είναι φυλάκιση 2 ετών ή χρηματική ποινή ή και οι δύο ποινές (βλ. άρθρο 30

(2)του Νόμου 29/77). 11. Η αυστηρή αντιμετώπιση αδικημάτων αυτού του είδους έχει τονιστεί από το Ανώτατο Δικαστήριο (βλ. Παγιαβλάς ν. Αστυνομίας

(1998)2 ΑΑΔ 240). Το είδος και η ποσότητα των ναρκωτικών και ο σκοπός για τον οποίο κατέχονται, είναι μεταξύ των σοβαρών παραγόντων που λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο κατά τον καθορισμό της ποινής. Οι χρήστες τυγχάνουν διαφορετικής αντιμετώπισης από τους εμπόρους. Σύμφωνα με το άρθρο 30

(4)(β)(iii) του Ν. 29/77, το αδίκημα καθίσταται λιγότερο σοβαρό, μεταξύ άλλων, και από το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος δεν είχε οιανδήποτε ανάμειξη σε εμπορία ή διακίνηση ναρκωτικών και ότι το παράπτωμα του σχετίζεται αποκλειστικά με τη χρήση ναρκωτικών. Στην Beyki ν. Αστυνομίας

(2008)2 ΑΑΔ 60, 64, επισημάνθηκε ότι για τους χρήστες, σε αντίθεση με τους εμπόρους: «. υπάρχει κάποιο περιορισμένο περιθώριο για επίδειξη επιεικείας, το οποίο (περιθώριο) σχετίζεται με την αδυναμία του ανθρώπου και ειδικά των χρηστών ναρκωτικών, ανάλογα βέβαια με τις περιστάσεις της κάθε υπόθεσης.»

1. Ακόμη όμως και στην περίπτωση των χρηστών, η ποινή φυλάκισης δεν είναι ως θέμα αρχής, κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες, λανθασμένη (βλ. Παγιαβλάς, ανωτέρω).
2. Η μικρή ποσότητα ναρκωτικών επίσης πρέπει να λαμβάνεται υπόψη. Το γεγονός αυτό, από μόνο του, δεν είναι αποφασιστικής σημασίας. Θα πρέπει σε κάθε περίπτωση να συνδυάζεται με άλλους μετριαστικούς παράγοντες όπως, π.χ. την απουσία εμπορίας και την περιστασιακή χρήση (βλ. Τρύφωνος ν. Αστυνομίας

(2009)2 ΑΑΔ 197 και Σελλάς ν. Δημοκρατίας

(2005)2 ΑΑΔ 215). 14. Η προσπάθεια ενός χρήστη να απεγκλωβιστεί από τον εθισμό του αποτελεί επιπρόσθετο μετριαστικό παράγοντα, έστω και αν η προσπάθεια έχει αποτύχει (βλ. Χριστοφίδης ν. Δημοκρατίας

(2004)2 ΑΑΔ 148, Καρακάννας ν. Αστυνομίας

(2004)2 ΑΑΔ 463 και Χαραλάμπους ν. Αστυνομίας

(2005)2 ΑΑΔ 82). Στην πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου, Ανδρέου v. Αστυνομίας, Π.Ε. 34/16, 15/5/16, επανατονίστηκε ότι η επιτυχής απεξάρτηση κατηγορουμένου, σε συνδυασμό με ενδεχόμενη καθυστέρηση στην προώθηση της διαδικασίας και μεταβολή των συνθηκών κατηγορουμένου κατά τρόπο θετικό, όπως π.χ. εργοδότηση του, πρέπει να λαμβάνονται σοβαρά υπόψη υπέρ του κατηγορουμένου. 15. Η ηλικία του κατηγορούμενου, το γεγονός ότι αυτός διέπραξε το αδίκημα παρασυρόμενος από πρόσωπα δυνάμενα να ασκήσουν επιρροή σε αυτόν καθώς και ο βαθμός εξάρτησης του από ναρκωτικά είναι παράγοντες που επίσης μειώνουν τη σοβαρότητα του αδικήματος, σύμφωνα με το άρθρο 30

(4)(β). 16. Στα πλαίσια προσδιορισμού και εξατομίκευσης της ποινής στην παρούσα λαμβάνω υπόψη μου τη σοβαρότητα του αδικήματος ως αυτή διαφαίνεται από τις περιστάσεις που περιβάλλουν τη διάπραξη του. Η σοβαρότητα του και η ανάγκη για αυστηρή αντιμετώπιση του δεν μειώνει σε καμία περίπτωση την ανάγκη για εξατομίκευση της ποινής ούτως ώστε αυτή να αρμόζει στις προσωπικές συνθήκες του κατηγορούμενου. Το καθήκον εξατομίκευσης της ποινής δεν ατονεί ακόμη και στις περιπτώσεις όπου υπάρχει η ανάγκη επιβολής αποτρεπτικής ποινής. Τονίζεται όμως ότι η εξατομίκευση δεν θα πρέπει να οδηγεί σε εξουδετέρωση ούτε της σοβαρότητας ούτε του στοιχείου της αποτροπής που επιβάλλουν η φύση και τα περιστατικά του αδικήματος τόσο για τον ίδιο τον κατηγορούμενο όσο και για το κοινό γενικότερα (βλ. Ιωάννου κ.α ν. Δημοκρατίας

(2003)2 ΑΑΔ 171 και Αστυνομία ν. Toorac Fashion Ltd

(1993)2 ΑΑΔ 17). 17. Η παραδοχή ενός κατηγορούμενου λαμβάνεται υπόψη σαν μετριαστικός παράγοντας (βλ. Χαρτούμπαλος ν. Δημοκρατίας

(2002)2 ΑΑΔ 28). Η βαρύτητα που μπορεί να της αποδοθεί ποικίλει ανάλογα με τα περιστατικά κάθε υπόθεσης. Όπου συμβάλλει αποτελεσματικά στη διερεύνηση της υπόθεσης και πηγάζει από πραγματική μεταμέλεια έχει μεγαλύτερη αξία. Επίσης μεγαλύτερη αξία μπορεί να αποδοθεί στην παραδοχή σε υποθέσεις όπου η απόδειξη του αδικήματος θα ήταν χρονοβόρα και δύσκολη (βλ. Ghafari v. Αστυνομίας

(2001)2 ΑΑΔ 442). Αντίθετα σε περιπτώσεις όπου για παράδειγμα ο κατηγορούμενος έχει ουσιαστικά συλληφθεί επ' αυτοφώρω η βαρύτητα που έχει η παραδοχή μειώνεται ανάλογα (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Ζανέττου

(2001)2 ΑΑΔ 438). Ειδικότερα σε υποθέσεις ναρκωτικών έχει νομολογηθεί ότι η παραδοχή δεν πρέπει να υπερτιμάται εφόσον τέτοιας φύσεως παράνομη συμπεριφορά δεν βρίσκεται στο ίδιο επίπεδο με άλλες περιπτώσεις παραβατικής συμπεριφοράς. 18. Προς όφελος λοιπόν του κατηγορούμενου στην παρούσα λαμβάνω υπόψη όλα όσα τέθηκαν από τη συνήγορο του και ειδικότερα:

(1)Την άμεση παραδοχή και τη βοήθεια που έδωσε στην αστυνομία για τη σύλληψη άλλων προσώπων,

(2)Το νεαρό της ηλικίας του, σε συνάρτηση με τις δύσκολες οικογενειακές συνθήκες του,

(3)Ότι λόγω της συμπεριφοράς του απώλεσε σχολική υποτροφία αλλά και θέση σε καλαθοσφαιρική ομάδα,

(4)Ότι σήμερα έχει απεξαρτηθεί και εργοδοτηθεί, και

(5)Ότι είχε τύχει επίδρασης από τρίτα πρόσωπα.

1. Παρά τα όσα έχουν αναφερθεί κρίνω ότι ενόψει και της ποσότητας που εντοπίστηκε στην κατοχή του, επιβολή ποινής φυλάκισης είναι αναπόφευκτη. Υπό τις περιστάσεις έκδοση διατάγματος κηδεμονίας με όρους κοινοτικής εργασίας δεν θα ήταν η αρμόζουσα ποινή ούτε θα έδιδε τα ορθά μηνύματα.
2. Επιδεικνύοντας κάθε δυνατή επιείκεια, επιβάλλω στον κατηγορούμενο ποινή φυλάκισης 2 μηνών.
3. Επιπλέον ασκώντας τις εξουσίες που μου παρέχονται από το άρθρο 31 του Ν. 29/77, διατάσσω όπως τα τεκμήρια κατασχεθούν και καταστραφούν.
4. Προχωρώ να εξετάσω κατά πόσο υπάρχουν λόγοι αναστολής των ποινών φυλάκισης που επέβαλα. Η αναστολή ποινών φυλάκισης διέπεται από το άρθρο 3 του περί της Υφ' Όρων Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Νόμου του 1972, Ν. 95/72, όπως τροποποιήθηκε από τον Ν.186(Ι)/
6. Η διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου για αναστολή της ποινής φυλάκισης έχει διευρυνθεί, έτσι ώστε αυτή αποφασίζεται, εάν δικαιολογείται, στη βάση του συνόλου των περιστάσεων της υπόθεσης και των προσωπικών περιστατικών του κατηγορουμένου (βλ. Siminoiu v. Αστυνομίας

(2012)2 ΑΑΔ 699 και Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας

(2009)2 ΑΑΔ 583). Τα όρια της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου δεν περιορίζονται με αναφορά σε συγκεκριμένους παράγοντες και δη με αναφορά σε παράγοντες οι οποίοι έχουν ήδη ληφθεί υπόψη κατά την επιμέτρηση της ποινής (βλ. Παπαπαντελή ν Δημοκρατίας, Π.Ε. 11/2016, 17/10/2016). Παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη είναι (βλ. Demetriou v. R.

(1976)2 J.S.C. 386 και ΓΕ v. Φανιέρου

(1996)2 ΑΑΔ 303),

(1)η σοβαρότητα των περιστατικών και το κίνητρο,

(2)το μητρώο του κατηγορούμενου και η αναγκαιότητα αποτροπής,

(3)η διαγωγή του κατηγορούμενου μετά τη διάπραξη του αδικήματος, ιδιαίτερα η παρουσία ή απουσία στοιχείων μεταμέλειας. 24. Έλαβα υπόψη μου την ηλικία του σήμερα και κατά τη διάπραξη, τις οικονομικές και οικογενειακές του περιστάσεις, το ποινικό μητρώο του, το γεγονός ότι εμφανίζεται μεταμελημένος, ότι έχει απεξαρτηθεί και ενταχθεί ως εργαζόμενο άτομο στην κοινωνία, και την απουσία στοιχείων που να καθιστούν την αναγκαιότητα άμεσης φυλάκισης του και κρίνω ότι, παρά τη σοβαρότητα του αδικήματος, οι προαναφερθέντες λόγοι, συνιστούν, υπό τις περιστάσεις, λόγους που να δικαιολογούν την αναστολή της ποινής φυλάκισης που επιβλήθηκε. Ως εκ τούτου η ποινή φυλάκισης του κατηγορουμένου αναστέλλεται για τρία έτη από σήμερα. (Το Δικαστήριο εξηγεί σε απλή γλώσσα τις συνέπειες διάπραξης αδικήματος κατά την περίοδο αναστολής) (Υπ.).............. Ν. Α. Π. Γεωργιάδης, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/ Sentence/ Narcotics - possession, under 25 years. Αναφορά: Ποινική/ Ποινή/ Ναρκωτικά - Κατοχή, κάτω των 25 ετών. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο