Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Ανδρέας Ανδρέου, Αρ. Υπόθεσης: 11577/2016, 30/11/2017

(3), 19 και 20Α του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου ν.86/72. H 2η κατηγορία αφορά παράλειψη συμμόρφωσης σε οδηγίες αστυνομικού με στολή, κατά παράβαση των Κανονισμών 2, 58

(2)(στ) και 72 των περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών Κ.Δ.Π. 66/

1. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων επί του κατηγορητηρίου, ο Κατηγορούμενος την 12.2.2016, στον αυτοκινητόδρομο Λευκωσίας - Λεμεσού παρά την έξοδο Τσερίου της Επαρχίας Λευκωσίας, οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμούς εγγραφής ΜΚΤ890 με ταχύτητα μεγαλύτερη του ανωτάτου ορίου ταχύτητας, δηλαδή με ταχύτητα 151ΧΑΩ αντί 100ΧΑΩ και παρέλειψε να συμμορφωθεί σε οδηγίες αστυνομικού με στολή, δηλαδή του Α/2387 Α. Παπαϊωάννου για να ακινητοποιήσει το όχημα του μέχρι ο αστυνομικός του επιτρέψει να συνεχίσει την πορεία του. Για να αποδείξει την υπόθεση, η κατηγορούσα αρχή κάλεσε 2 μάρτυρες κατηγορίας. Το Δικαστήριο αφού εξέτασε κατά πόσο έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου, τον κάλεσε σε απολογία. Αφού του επεξηγήθηκαν τα δικαιώματα του, ο Κατηγορούμενος επέλεξε να καταθέσει ενόρκως. Κάλεσε επίσης 1 μάρτυρα υπεράσπισης. Αστυφύλακας 2387 Α. Παπαϊωάννου (ΜΚ1) Εκ μέρους της κατηγορούσας αρχής κατάθεσε πρώτος ο Αστυφύλακας 2387 ο οποίος υιοθετώντας την κατάθεση του (βλ. Τεκμήριο 1) ανέφερε ότι στις 12.2.2016 και περί ώρα 23:22 διενεργούσε έλεγχο ταχύτητας στον αυτοκινητόδρομο Λευκωσίας - Λεμεσού παρά την έξοδο Τσερίου. Προς τούτο χρησιμοποιούσε ταχύμετρο τύπου Lazer με αριθμό 2627 την ορθότητα του οποίου έλεγξε σε ειδικά διαμορφωμένο χώρο στην Τροχαία Αρχηγείου προτού ξεκινήσει τον έλεγχο. Ενώ διενεργούσε τον έλεγχο ταχύτητας, στόχευσε με το πιο πάνω ταχύμετρο όχημα το οποίο κινούταν στη δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας με κατεύθυνση τη Λεμεσό και διαπίστωσε ότι αυτό κινείτο με ταχύτητα 151ΧΑΩ αντί 100ΧΑΩ. Αμέσως, ο ΜΚ1 εισήλθε στη αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας του αυτοκινητόδρομου, και έκανε σήμα στον οδηγό του οχήματος να σταματήσει, σηκώνοντας το δεξί χέρι πάνω μαζί με κόκκινο φανάρι. Διαπίστωσε ότι το εν λόγω αυτοκίνητο έφερε αριθμούς εγγραφής MKT890 και ήταν μάρκας BMW χρώματος άσπρου. Ο οδηγός του οχήματος τον οποίο ο ΜΚ1 δεν είχε την ευκαιρία να δει ώστε να μπορεί να τον αναγνωρίσει, αγνόησε το σήμα και παρέλειψε να σταματήσει. Κατά τον έλεγχο, ο ΜΚ1 φορούσε υπηρεσιακή στολή, φωσφορούχο γιλέκο και κρατούσε αναλαμπόντα κόκκινο φανό. Επίσης, στο σημείο υπήρχε επαρκής οδικός φωτισμός και τα φώτα και οι φάροι του υπηρεσιακού οχήματος ήταν σε λειτουργία. Αντεξεταζόμενος, ο ΜΚ1 ανέφερε ότι στο σημείο του επίδικου συμβάντος, ο αυτοκινητόδρομος αποτελείται από 3 λωρίδες κυκλοφορίας. Το όχημα με αρ. εγγραφής MKT890 κινείτο στην δεξιότερη από αυτές. Κατά την διενέργεια του ελέγχου, ο ΜΚ1 στεκόταν εντός της λωρίδας ασφαλείας. Δήλωσε απόλυτα βέβαιος ότι το όχημα το οποίο στόχευσε και το οποίο κινείτο με ταχύτητα 151ΧΑΩ είναι το όχημα με αρ. εγγραφής MKT
2. Δεν θυμάται πως ήταν η τροχαία κίνηση στον δρόμο και ειδικότερα αν την ίδια ώρα υπήρχαν και άλλα αυτοκίνητα που κινούνταν στην ίδια κατεύθυνση στις άλλες δυο λωρίδες ή αν το όχημα MKT890 προπορευόταν άλλου οχήματος. Ο ΜΚ1 δεν γνωρίζει εάν ο Κατηγορούμενος αντιλήφθηκε ή όχι το σήμα αλλά επανέλαβε ότι οι φάροι του υπηρεσιακού αυτοκινήτου ήταν αναμμένοι και ο ίδιος μπήκε στη μέση της αριστερής λωρίδας και έκανε σήμα. Ο μάρτυρας ανέφερε περαιτέρω, ότι δεν υπάρχουν συγκεκριμένες οδηγίες σχετικά με τις ενέργειες που πρέπει να γίνουν όταν ένας οδηγός στον οποίο γίνεται σήμα να σταματήσει δεν υπακούει. Εναπόκειται στην κρίση του κάθε αστυνομικού αν θα ακολουθήσει το όχημα με σκοπό να το ανακόψει. Αστ.2488 Ξ. Ευσταθίου (ΜΚ2) Δεύτερος μάρτυρας για την Κατηγορούσα αρχή ήταν ο Αστ.2488 ο οποίος είναι τοποθετημένος στον Αστυνομικό Σταθμό Πέρα Χωριού. Υιοθετώντας την κατάθεση του (βλ. Τεκμήριο 2) ανέφερε ότι στις 19.2.2016 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον Κατηγορούμενο (βλ. Τεκμήριο 3). Ακολούθως, την ίδια ημέρα τον κατηγόρησε γραπτώς για το ότι την 12.2.2016 και περί ώρα 23:22 στον αυτοκινητόδρομο Λευκωσίας - Λεμεσού παρά την έξοδο Τσερίου οδηγούσε το όχημα με αριθμούς εγγραφής ΜΚΤ890 με ταχύτητα 151ΧΑΩ αντί 100ΧΑΩ και ότι παρέλειψε να σταματήσει σε σήμα Αστυνομικού με στολή. Ο Κατηγορούμενος δεν παραδέχτηκε τις κατηγορίες. Την ίδια μέρα, ο ΜΚ2 κατέγραψε κατάθεση από τον Γιώργο Ανδρέου, ιδιοκτήτη του οχήματος και πατέρα του Κατηγορούμενου (βλ. Τεκμήριο 4). Κατηγορούμενος Μετά το πέρας της μαρτυρίας για την Κατηγορούσα Αρχή, κατέθεσε στο Δικαστήριο ο Κατηγορούμενος. Υιοθετώντας την κατάθεση που έδωσε στην αστυνομία (Τεκμήριο 3) ανέφερε ότι κατάγεται από την Λάρνακα και ότι στις 12.2.2016 το βράδυ βρισκόταν στην Λευκωσία. Ο Κατηγορούμενος οδηγούσε το όχημα με αρ. εγγραφής ΜΚΤ890 και επέστρεφε στην Λάρνακα. Κατά την επιστροφή του δεν είδε οποιοδήποτε αστυνομικό να του κάνει σήμα για να σταματήσει ή αστυνομικό όχημα με φώτα ή φάρους αναμμένους. Επίσης είχε τοποθετήσει τον αυτόματο πιλότο στα 118ΧΑΩ και τον ακολουθούσε ο πατέρας του με το όχημα με αρ. εγγραφής ΜΚΤ
3. Αντεξεταζόμενος, ο Κατηγορούμενος ανέφερε ότι βρισκόταν στο αυτοκίνητο μαζί με τον αδελφό του αλλά δεν μίλησε μαζί του για την παρούσα υπόθεση. Επανέλαβε ότι δεν αντιλήφθηκε το αστυνομικό όχημα ή οποιοδήποτε αστυνομικό να προβαίνει σε σήμα. Επανέλαβε επίσης ότι χρησιμοποίησε τον αυτόματο πιλότο του οχήματος αλλά δεν θυμάται αν τον είχε θέσει στα 118ΧΑΩ ή στα 121ΧΑΩ. Πρόσθεσε ότι χρησιμοποιεί τον αυτόματο πιλότο για να διατηρεί σταθερή ταχύτητα στα πλαίσια του νόμου. Γιώργος Ανδρέου (ΜΥ) Ο ΜΥ είναι ο πατέρας του Κατηγορουμένου. Στην κατάθεση του στην αστυνομία (Τεκμήριο 4) ανέφερε ότι στις 12.2.2016 και γύρω στις 23:22 οδηγούσε το όχημα με αρ. εγγραφής ΜΚΤ400 με συνοδηγό την σύζυγο του με κατεύθυνση από Λευκωσία προς Λάρνακα. Μπροστά του και σε απόσταση περίπου 10 μέτρων από αυτόν οδηγούσε ο Κατηγορούμενος το αυτοκίνητο με αρ. εγγραφής ΜΚΤ
4. Κινούνταν στην δεξιά πλευρά του δρόμου και σε καμία περίπτωση δεν είδε αστυνομικό με στολή να κάνει σήμα στον Κατηγορούμενο για να σταματήσει, ούτε είδε αστυνομικό όχημα με αναμμένους φάρους. Αντεξεταζόμενος, ο ΜΥ ανέφερε ότι την επίδικη ημέρα, κινείτο περί τα 10 με 20 μέτρα πίσω από το όχημα του Κατηγορουμένου και χρησιμοποιούσε τον αυτόματο πιλότο τον οποίο είχε θέσει στα 110ΧΑΩ. Είναι ο ιδιοκτήτης του οχήματος και για τον λόγο αυτό είχε κληθεί από την αστυνομία σε σχέση με το επίδικο συμβάν. Ο ΜΥ ισχυρίστηκε ότι αν ο Κατηγορούμενος κινείτο με 151ΧΑΩ τότε ο ίδιος θα κινείτο με 140ΧΑΩ και επομένως θα έπρεπε να τον ανακόψουν και τον ίδιο. Κατά την ώρα του συμβάντος, μιλούσε με τον Κατηγορούμενο στο τηλέφωνο χρησιμοποιώντας συσκευή τύπου bluetooth. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω τους μάρτυρες να δίνουν δια ζώσης τη μαρτυρία τους στο εδώλιο του μάρτυρα και να αξιολογήσω την συνολική εμφάνιση και συμπεριφορά τους. Αποτίμησα τη συνολική τους παρουσία στη βάση των εγγενών χαρακτηριστικών της μαρτυρίας τους όπως η πηγή της γνώσης τους, η μνήμη τους, η ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος, τυχόν προκατάληψη, ανιδιοτέλεια και η αληθοφάνεια (βλ. Phipson on Evidence, 14th edition, σελίδα 251). Περαιτέρω η αξιολόγηση της μαρτυρίας δεν περιορίστηκε σε απόλυτη αποτίμηση της αξιοπιστίας του κάθε μάρτυρα ξεχωριστά αλλά συσχετίστηκε, αντιπαραβλήθηκε και διερευνήθηκε μέσα από την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων (βλ. Στυλιανίδης ν. Χατζηπιέρας

(1992)1 Α.Α.Δ. 1056). Κατά την αξιολόγηση της αξιοπιστίας του κάθε μάρτυρα έλαβα επίσης υπόψη μου ότι με βάση τη νομολογία είναι ανάγκη μια μαρτυρία να τίθεται στη βάσανο της αξιολόγησης από απόψεως περιεχομένου και να μην γίνεται αποδεκτή ή να απορρίπτεται με μόνο την εξωτερική εντύπωση που προκαλεί ο μάρτυρας (βλ. Γεώργιος & Σπύρος Τσαππή Λτδ v. Πολυβίου

(2009)1 Α.Α.Δ. 339). Έχοντας όλα τα πιο πάνω κατά νου, σημειώνω ότι οι μάρτυρες κατηγορίας ήταν σαφείς στις θέσεις τους και απαντούσαν με αμεσότητα και ευθύτητα. Δεν διαπίστωσα οποιαδήποτε προσπάθεια παραποίησης των γεγονότων ή απόκρυψης της αλήθειας. Η μαρτυρία του ΜΚ2 μπορεί να χαρακτηριστεί και ως τυπική. Οι πτυχές της μαρτυρίας του δεν αμφισβητήθηκαν. Σε σχέση με την μαρτυρία του ΜΚ1 που είναι και η ουσιαστική μαρτυρία επί της οποίας η Κατηγορούσα αρχή στηρίζει την υπόθεση της, επισημαίνω ότι ο μάρτυρας ήταν ήρεμος και δεν φάνηκε να διακατέχεται από αμηχανία ή δισταγμό στις απαντήσεις του. Επιπρόσθετα, δεν περιέπεσε σε οποιεσδήποτε αντιφάσεις. Ήταν σταθερός στις θέσεις του και επέμεινε σε αυτές μέχρι τέλους. Η αξιοπιστία του δεν πλήγηκε ούτε κατά την διάρκεια της αντεξέτασης του. Είναι δεδομένο ότι ο εν λόγω μάρτυρας δεν έχει αναγνωρίσει τον Κατηγορούμενο ως τον οδηγό του αυτοκινήτου τη συγκεκριμένη μέρα ούτε και τον έχουν αναγνωρίσει σε οποιοδήποτε στάδιο μετέπειτα. Αν και σε κανένα στάδιο της υπόθεσης δεν αμφισβητήθηκε ότι ο ΜΚ1 δεν είδε ορθά τις πινακίδες εγγραφής του οχήματος MKT890, εντούτοις καθηκόντως θα προβώ σε εξέταση της ποιότητας της αναγνώρισης στην οποία προέβη ο ΜΚ1 στα πλαίσια που έχει θέσει η Νομολογία. Οι κατευθυντήριες γραμμές ως προς το θέμα της αναγνώρισης τέθηκαν στην υπόθεση R.V. Turnbull

(1976)3 All E.R. 549, η οποία έχει υιοθετηθεί σε πολλές αποφάσεις κυπριακών Δικαστηρίων (βλ. Rossides v. The Republic

(1983)2 C.L.R. 391, Αριστοφάνης Π. Σάββα ν. Δημοκρατίας

(1993)2 Α.Α.Δ. 258, Θεοδωρίδης ν. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 160 και Λαζάρου ν. Δημοκρατίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 633). Στην προκειμένη περίπτωση, αφού αναφέρω ότι λαμβάνω σχετική προειδοποίηση περί του κινδύνου, θεωρώ ότι η ποιότητα της αναγνώρισης είναι επαρκής για να υπάρξει ασφαλής κατάληξη ότι την συγκεκριμένη ημέρα και ώρα το αυτοκίνητο το οποίο κινούταν στην συγκεκριμένη λεωφόρο και το οποίο τέθηκε στο στόχαστρο του ταχυμέτρου από τον ΜΚ1 είναι το αυτοκίνητο με αρ. Εγγραφής ΜΚΤ890. Και τούτο διότι, ο ΜΚ1 είχε την ευκαιρία να δει τις πινακίδες εγγραφής σε συνθήκες καλού οδικού φωτισμού και χωρίς να υπάρχει μεταξύ τους οποιοδήποτε εμπόδιο στην ορατότητα. Μάλιστα δε ο ΜΚ2 το έπραξε αυτό από κοντινή απόσταση αφού βρισκόταν εντός των λωρίδων κυκλοφορίας. Πέραν τούτου η θέση του ΜΚ1 ενισχύεται έτι περαιτέρω και από το γεγονός ότι είδε τόσο τις πινακίδες εγγραφής όσο και την μάρκα και χρώμα του αυτοκινήτου. Επισημαίνω εξάλλου ότι η υπεράσπιση δεν έχει αμφισβητήσει κατά την αντεξέταση των μαρτύρων κατηγορίας τις συνθήκες αναγνώρισης (βλ. Σταυρινού Αντρέας ν. Δημοκρατίας,

(2008)2 Α.Α.Δ. 706). Επιπρόσθετα, ο Κατηγορούμενος επιβεβαίωσε την παρουσία του κατά τον επίδικο χρόνο στον αυτοκινητόδρομο και δη στην δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας. Έχοντας κατά νου τα πιο πάνω και συνυπολογίζοντας την συνολική παρουσία των μαρτύρων κατηγορίας καταλήγω στην αποδοχή της μαρτυρίας τους περιλαμβανομένης της αναγνώρισης του οχήματος με αριθμούς εγγραφής ΜΚΤ890, στην οποία προέβη ο ΜΚ

1. Ο Κατηγορούμενος από την άλλη, δεν με έπεισε ότι είπε στο Δικαστήριο την αλήθεια, και μου έδωσε την εντύπωση ότι είπε όσα είπε σε μια προσπάθεια να αποφύγει τις συνέπειες των πράξεων του. Ο Κατηγορούμενος επιβεβαίωσε εν πολλοίς την θέση του ΜΚ1, ότι στις 23:20 της 12.2.2016 το όχημα ΜΚΤ890 κινείτο στον αυτοκινητόδρομο Λευκωσίας Λεμεσού. Στην γραπτή του κατάθεση ανέφερε ότι οδηγούσε με ταχύτητα 118ΧΑΩ ενώ κατά την αντεξέταση του δεν ήταν βέβαιος αν είχε τοποθετήσει τον αυτόματο πιλότο στα 118 ή στα 121ΧΑΩ. Εν πάση περιπτώσει ανέφερε ότι χρησιμοποιεί πάντα τον αυτόματο πιλότο για να διατηρεί σταθερή ταχύτητα στα πλαίσια του νόμου. Εντούτοις, ούτε η ταχύτητα 118ΧΑΩ ούτε και τα 121ΧΑΩ είναι ταχύτητα που εμπίπτει στα πλαίσια του νόμου αφού το όριο ταχύτητας ήταν 100ΧΑΩ κάτι το οποίο δεν αμφισβήτησε ο κατηγορούμενος. Ερωτηματικά προκαλεί και το γεγονός ότι ο Κατηγορούμενος δεν συνομίλησε με τον αδελφό του ο οποίος βρισκόταν στο αυτοκίνητο μαζί του, έστω για να τον ρωτήσει αν εκείνο το βράδυ είχε δει κάποιον αστυνομικό ή περιπολικό. Γενικά, λαμβάνω υπόψη μου τη συνολική παρουσία του Κατηγορουμένου στο εδώλιο του μάρτυρα, και ειδικότερα τον τρόπο με τον οποίο απαντούσε στις ερωτήσεις που του υποβάλλονταν καθώς και το περιεχόμενο της μαρτυρίας του και καταλήγω ότι όσα αυτός ανέφερε είναι προϊόν δεύτερων σκέψεων. Σε σχέση με την μαρτυρία του ΜΥ, δεν μπορώ να παραγνωρίσω το γεγονός ότι πρόκειται για τον πατέρα του Κατηγορουμένου. Αυτός δεν με έχει πείσει για την ανεξαρτησία της μαρτυρίας του και για την πρόθεση του να πει στο Δικαστήριο την αλήθεια. Απεναντίας, έχω την άποψη ότι το εν λόγω πρόσωπο προσήλθε στο Δικαστήριο με αποκλειστικό σκοπό να βοηθήσει τον υιό του ο οποίος βρέθηκε στην δεινή θέση του Κατηγορουμένου. Ειδικότερα, ο ΜΥ ανέφερε ότι ενώ καθ' όλη την διάρκεια της διαδρομής οδηγούσε σε απόσταση περίπου 10 μέτρων πίσω από το όχημα του γιού του, εντούτοις όπως ανέφερε κινείτο με μικρότερη ταχύτητα από τον τελευταίο, ήτοι 110ΧΑΩ αντί 118 ή 121 ΧΑΩ που κινείτο ο Κατηγορούμενος. Και οι δύο είχαν θέσει σε λειτουργία τους αυτόματους πιλότους (cruise control). Αν η πιο πάνω θέση ήταν αληθής, σημαίνει ότι η απόσταση μεταξύ Κατηγορουμένου και του πατέρα του θα μεγάλωνε κατά την διαδρομή και δεν θα παρέμενε στα 10 μέτρα. Τούτο επιτάσσει η κοινή λογική και δεν απαιτείται μαρτυρία πραγματογνώμονα για να διαπιστωθεί ότι όταν ένα όχημα κινείται με μεγαλύτερη ταχύτητα από το άλλο θα μεγαλώσει η απόσταση μεταξύ των δύο οχημάτων. Αν από την άλλη, η θέση του ΜΥ είναι ότι η ταχύτητα των 110ΧΑΩ αφορούσε μόνο την συγκεκριμένη στιγμή κατά την οποία τα δύο οχήματα πέρασαν από το σημείο του ελέγχου, τότε τούτο θα ερχόταν σε αντίφαση με την θέση του ίδιου του ΜΥ ότι σε καμία περίπτωση δεν είδε αστυνομικό όχημα με αναμμένους τους φάρους. Έχοντας κατά νου όλα τα πιο πάνω και γενικά λαμβάνοντας υπόψη την συνολική παρουσία τόσο του μάρτυρα υπεράσπισης καταλήγω να μην αποδεχτώ την μαρτυρία του και την απορρίπτω ως αναξιόπιστη. Δεν έχει εμφιλοχωρήσει αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου σε σχέση με την αλήθεια της μαρτυρίας του ΜΚ
2. ΕΥΡΗΜΑΤΑ Έχοντας κατά νου την πιο πάνω αξιολόγηση της ενώπιον μου μαρτυρίας, την παραδοχή του Κατηγορουμένου ότι είναι το άτομο που οδηγούσε το όχημα με αρ. εγγραφής ΜΚΤ890 κατά τον επίδικο χρόνο και αξιολογώντας την δήλωση αυτή με βάση τις νομολογιακές αρχές που διέπουν την αξιολόγηση ενοχοποιητικών δηλώσεων Κατηγορουμένου (βλ. Γρηγόρης Γρηγορίου v. Αστυνομίας , Ποιν. Εφ. 14/08 ημερ. 12/7/10), καταλήγω σε εύρημα ότι στις 12.2.2016 και περί ώρα 23:22 ενώ ο ΜΚ1 διενεργούσε έλεγχο ταχύτητας στον αυτοκινητόδρομο Λευκωσίας - Λεμεσού παρά την έξοδο Τσερίου, στόχευσε με το ταχύμετρο υπ' αριθμό 2627 το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΜΚΤ890 το οποίο οδηγείτο από τον Κατηγορούμενο και κατευθυνόταν από Λευκωσία προς Λεμεσό κινούμενο στη δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας σε σχέση την πορεία του. Το ταχύμετρο υπ' αριθμό 2627 είχε προηγουμένως ελεγχθεί ως προς την ορθή του λειτουργία και προβαίνω σε εύρημα ότι αυτό λειτουργούσε ορθά. Ο ΜΚ1 διαπίστωσε με το εν λόγω ταχύμετρο ότι το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΜΚΤ890 κινείτο με ταχύτητα 151ΧΑΩ. Ο ΜΚ1 φορώντας υπηρεσιακή στολή και φωσφορούχο γιλέκο εισήλθε εντός του δρόμου και ειδικότερα στο μέσο της αριστερής λωρίδας κυκλοφορίας και έκανε σήμα στον οδηγό να σταματήσει χρησιμοποιώντας τον κόκκινο φακό, αλλά ο οδηγός παρέλειψε να το πράξει. Στο μέρος βρισκόταν επίσης υπηρεσιακό όχημα τα φώτα και οι φάροι του οποίου ήταν αναμμένα και υπήρχε επίσης επαρκής οδικός φωτισμός. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ 1η Κατηγορία Το Άρθρο 6 του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου του 1972, Ν.86/72(στο εξής «ο Νόμος»), προνοεί τα ακόλουθα: «

(3)Πας όστις οδηγεί μηχανοκίνητον όχημα επί τινος οδού με ταχύτητα μεγαλυτέραν του ανωτάτου ή μικροτέραν του κατωτάτου ορίου ταχύτητος όπερ έχει ορισθή υπό της αρμοδίας αρχής δυνάμει των διατάξεων του εδαφίου

(2)ή της επιφυλάξεως αυτού είναι ένοχος αδικήματος και υπόκειται, εν περιπτώσει καταδίκης, εις φυλάκισιν μη υπερβαίνουσαν το εν έτος ή εις χρηματικήν ποινήν μη υπερβαίνουσαν τας £1000 ή εις αμφοτέρας τας ποινάς της φυλακίσεως και της χρηματικής τοιαύτης.» Τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι (α) άτομο να οδηγεί μηχανοκίνητο όχημα, (β) σε οδό, (γ) με ταχύτητα μεγαλύτερη του ανωτάτου ή μικρότερη του κατωτάτου ορίου ταχύτητας, (δ) ως αυτό ορίσθη από την αρμόδια αρχή. Στην παρούσα υπόθεση, ο κατηγορούμενος δεν αμφισβήτησε το καθορισμένο όριο ταχύτητας στον επίδικο τόπο και χρόνο. Περαιτέρω, ο Κατηγορούμενος επιβεβαίωσε ότι κατά τον επίδικο χρόνο οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αρ. εγγραφής ΜΚΤ890 στον αυτοκινητόδρομο Λεμεσού - Λευκωσίας. Επίσης, πως αναφέρεται στο σύγγραμμα, Το Δίκαιο της Απόδειξης, Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές, Τ. Ηλιάδη & Ν. Σάντη, σελ. 595-596, η απόδειξη του αδικήματος του άρθρου 6 του Ν.86/72 με μαρτυρία γνώμης ενός μάρτυρα, π.χ. αστυνομικού στηριζόμενου στο ταχύμετρό του είναι αρκετή για να στοιχειοθετήσει κατηγορία. Δεδομένης της πιο πάνω αξιολόγησης της μαρτυρίας κρίνω ότι η Κατηγορούσα αρχή απέδειξε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι ο Κατηγορούμενος οδηγούσε μηχανοκίνητο όχημα σε οδό με ταχύτητα μεγαλύτερη του επιτρεπόμενου ορίου ήτοι με ταχύτητα 151ΧΑΩ αντί 100ΧΑΩ που είναι το καθορισμένο όριο ταχύτητας κατά τον επίδικο χρόνο. 2η Κατηγορία Σύμφωνα με τον Κανονισμό 58

(2)(στ) που εισήχθη με την ΚΔΠ 189/2008, κάθε πρόσωπο που οδηγεί ή έχει την ευθύνη ή τον έλεγχο μηχανοκίνητου οχήματος έχει τα πιο κάτω καθήκοντα και υποχρεώσειςː (στ) στις περιπτώσεις όπου καλείται για το σκοπό αυτό από αστυνομικό με στολή [...], να ακινητοποιήσει το όχημα του μέχρις ότου ο αστυνομικός [...] επιτρέψει σε αυτόν να συνεχίσει την πορεία του [...]». Αντίστοιχη διάταξη ερμηνεύθηκε στην Keane v McSkimming 1983 S.C.C.R. 220 όπου αναφέρθηκαν τα ακόλουθα στην σελ. 223: "It is not of course for the Crown in a case such as this to establish that a driver did see a signal to halt. It is quite sufficient that the Crown leads evidence that a signal was given at a time and in circumstances which ought to make it obvious to an approaching driver. If such evidence is led then in the absence of explanation the case for the Crown is made out upon a prima facie basis and if the driver in question fails to react to the signal and that is established the court is entitled to proceed to conviction, and the Crown prosecution of a motorist in these circumstances is entitled to succeed." Σε ελεύθερη μετάφραση: «Σε υπόθεση όπως η παρούσα, δεν είναι, ασφαλώς, για την Κατηγορούσα Αρχή να καταδείξει ότι οδηγός είδε το σήμα για να σταματήσει. Είναι επαρκές η Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία ότι έγινε σήμα σε χρόνο και κάτω από τέτοιες περιστάσεις ώστε αυτό να ήταν εμφανές σε προσεγγίζοντα οδηγό. Εάν παρουσιαστεί τέτοια μαρτυρία, τότε στην απουσία εξήγησης στοιχειοθετείται εκ πρώτης όψεως η υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής και εάν ο οδηγός όντως παραλείψει να αντιδράσει στο σήμα, τότε το Δικαστήριο, δύναται να καταδικάσει και η δίωξη της Κατηγορούσας Αρχής εναντίον του οδηγού να επιτύχει.» Επομένως, εφόσον το Δικαστήριο δεχθεί ότι με τη μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής καταδείχθηκε ότι έγινε σήμα σε χρόνο και κάτω από περιστάσεις που θα έπρεπε να το καταστήσουν εμφανές σε προσεγγίζοντα οδηγό, και αυτός δεν ανταποκριθεί, στην απουσία εξήγησης, δύναται να καταδικάσει τον οδηγό. Η Κατηγορούσα Αρχή δεν είναι υπόχρεη να αποδείξει ότι ο κατηγορούμενος είδε το σήμα. Στο σύγγραμμα Wilkinson's Road Traffic Offences, 25th ed, 2011, vol. 1, παρ. 6.24, σελ. 489 αναφέρεται ότι κατηγορούμενος μπορεί να αθωωθεί αν ο λόγος που δεν είδε το σήμα δεν αφορούσε δική του παράλειψη (βλ. και Harding v Price [1948] 1 All E.R. 220). Στην προκειμένη περίπτωση, στην βάση των ευρημάτων του Δικαστηρίου, κρίνω ότι ο ΜΚ1 έκανε σήμα σε χρόνο και κάτω από περιστάσεις που θα έπρεπε να το καταστήσουν εμφανές στον Κατηγορούμενο ο οποίος προσέγγιζε το σημείο ελέγχου. Εκτός του ότι ο ΜΚ1 φορούσε φωσφορούχο γιλέκο και κρατούσε κόκκινο φανό, στο σημείο υπήρχε επίσης επαρκής οδικός φωτισμός και οι φάροι του περιπολικού ήταν αναμμένοι. Συνεπώς, το γεγονός ότι ο ΜΚ1 εισήλθε στην αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας σηκώνοντας το χέρι του κάνοντας σήμα στον Κατηγορούμενο είναι επαρκής μαρτυρία προς απόδειξη της 2ης Κατηγορίας. Στην απουσία εξήγησης από τον Κατηγορούμενο, δεν μπορεί να υπάρξει άλλη κατάληξη πέραν της ενοχής του τελευταίου. Εν όψει των πιο πάνω, ο Κατηγορούμενος κρίνεται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ένοχος και στις δύο κατηγορίες που αντιμετωπίζει. (Υπ.) Χρ. Ρασπόπουλος, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο