Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Πέτρος Κληρίδης, Αρ. Υπόθεσης: 9736/2015, 15/12/2017

(3), 19 και 20Α του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/

2. Παράλειψη οδηγού μηχανοκίνητου οχήματος να συμμορφωθεί με την ένδειξη του κόκκινου φανού σε φωτεινούς σηματοδότες κατά παράβαση των Κανονισμών 2, 58

(2)(δ), 71 και 72 των Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών (Κ.Δ.Π. 66/84) 4. Προσπέρασμα οχήματος που κινείται προς την ίδια κατεύθυνση από την αριστερή πλευρά κατά παράβαση των Κανονισμών 2, 58

(3)(α), 71 και 72 των Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών (Κ.Δ.Π. 66/84). 5. Παράλειψη συμμόρφωσης σε οδηγίες Αστυνομικού με στολή, κατά παράβαση των Κανονισμών 2, 58

(2)(στ) και 72 των περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών, ΚΔΠ 66/84 Ο Κατηγορούμενος αρνήθηκε ενοχή και στις 5 κατηγορίες και ακολούθησε ακροαματική διαδικασία. Για να αποδείξει την υπόθεση της η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε δύο μάρτυρες κατηγορίας. Το Δικαστήριο αφού εξέτασε κατά πόσο έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου, τον κάλεσε σε απολογία στις κατηγορίας 2 μέχρι και 5 ανωτέρω. Ο Κατηγορούμενος αθωώθηκε και απαλλάχθηκε στην 1η Κατηγορία. Αφού επεξηγήθηκαν τα δικαιώματα του, ο Κατηγορούμενος επέλεξε να καταθέσει ενόρκως. Κάλεσε περαιτέρω ένα μάρτυρα υπεράσπισης. ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΣΑΣ ΑΡΧΗΣ Πρώτος μάρτυρας Κατηγορίας ήταν η Γ/Α 4464 Α. Γεωργίου (ΜΚ1) η οποία υπηρετεί στην Αστυνομική Διεύθυνση Λευκωσίας. Η ΜΚ1 υιοθέτησε και ανέγνωσε την κατάθεση της (βλ. Τεκμήριο 1), στην οποία αναφέρεται ότι στις 27.12.2014 προσήλθε στον σταθμό ο Αστ.3733 και σε γραπτή του κατάθεση ανέφερε ότι την ίδια ημέρα και περί η ώρα 03:30 ενώ διενεργούσε έλεγχο στη Λεωφόρο Στασίνου στη Λευκωσία, έκανε σήμα στον οδηγό του αυτοκινήτου με αριθμούς εγγραφής KKV467 να σταματήσει. Αντί αυτού, ο εν λόγω οδηγός παρέλειψε να σταματήσει, ανέπτυξε ταχύτητα προσπερνώντας προπορευόμενο όχημα και αλλάζοντας συνεχώς λωρίδες συνέχισε την πορεία του παραβιάζοντας φωτεινό σηματοδότη στη συμβολή των οδών Στασίνου με Προμαχώνος. Εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του εν λόγω αυτοκινήτου είναι η Άντρη Καρυδά, αλλά μετά από εξετάσεις διαπιστώθηκε ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο το όχημα οδηγείτο από τον Κατηγορούμενο που είναι υιός της εγγεγραμμένης ιδιοκτήτριας. Στις 7.1.2015, η ΜΚ1 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον Κατηγορούμενο (βλ. Τεκμήριο 2) στην οποία ο τελευταίος αναφέρει πως ότι έχει να πει θα το πει στο Δικαστήριο. Ακολούθως, την ίδια ημέρα, κατηγόρησε γραπτώς τον Κατηγορούμενο για τα αδικήματα που αφορά η παρούσα υπόθεση και αυτός απάντησε «Ότι έχω να πω θα το πω στο Δικαστήριο» (βλ. Τεκμήριο 3). Η ΜΚ1 παρουσίασε στο Δικαστήριο στοιχεία ιδιοκτήτη του οχήματος με αριθμούς εγγραφής KKV467 (βλ. Τεκμήριο 4) καθώς και κατάθεση που λήφθηκε από την ιδιοκτήτρια του οχήματος Άντρη Καρυδά, στις 14.12.2017 (βλ. Τεκμήριο 5) στην οποία αναφέρεται ότι στις 27.12.2017 το όχημα της το οδηγούσε με την συγκατάθεση της, ο Κατηγορούμενος. Δεύτερος μάρτυρας για την Κατηγορούσα αρχή ήταν ο Αστ.3733 Κ. Π''Κυριάκου (ΜΚ2). Αυτός υιοθέτησε και ανέγνωσε την κατάθεση του (βλ. Τεκμήριο 6). Σε αυτήν αναφέρεται ότι στις 27.12.2014 και περί ώρα 03:30 στη Λεωφόρο Στασίνου στη Λευκωσία ενώ διενεργούσε έλεγχο ταχύτητας, στόχευσε με το υπηρεσιακό του ταχύμετρο, όχημα που κατευθυνόταν από Λευκωσία προς Παλλουριώτισσα και η ένδειξη σε αυτό ήταν 90ΧΑΩ. Αμέσως, έκανε σήμα στον οδηγό με τον κόκκινο αναλαμπών φανό για να σταματήσει, πλην όμως ο οδηγός ανέπτυξε ταχύτητα σπινάροντας, προσπέρασε προπορευόμενο όχημα από αριστερά και αλλάζοντας λωρίδες κινούμενος ζικ ζακ, συνέχισε την πορεία του και πέρασε με κόκκινο φως στα φώτα τροχαίας που βρίσκονται στη συμβολή των οδών Στασίνου με Προμαχώνος. Ο ΜΚ2 συγκράτησε τους αριθμούς εγγραφής του εν λόγω οχήματος. Επρόκειτο όπως ανέφερε για το όχημα με αριθμούς εγγραφής KKV

1. Στη συνέχεια, μετέβη στον αστυνομικό σταθμό Πύλης Πάφου όπου έδωσε κατάθεση για το συμβάν. Απαντώντας σε ερωτήσεις της συνηγόρου της Κατηγορούσας αρχής, ο ΜΚ1 ανέφερε ότι εισήλθε εντός του δρόμου προκειμένου να κάνει σήμα στον οδηγό. Είδε αμυδρά τον οδηγό λόγω του σκότους που επικρατούσε αλλά δεν ήταν σε θέση να τον αναγνωρίσει. Αντεξεταζόμενος, ανέφερε ότι ο ίδιος, εκείνο το βράδυ, διενεργούσε έλεγχο ταχύτητας κρατώντας το ταχύμετρο του. Βρισκόταν περί τα 50 μέτρα μακριά από την διασταύρωση της Λεωφόρου Στασίνου με την οδό Προμαχώνος. Ο δρόμος είναι φωταγωγημένος και η ορατότητα είναι καλή τόσο προς τη μια όσο και προς την άλλη κατεύθυνση. Μετά το σημείο ελέγχου με κατεύθυνση προς Λευκωσία, ο δρόμος παρουσιάζει δεξιά στροφή, μετά την οποία η ορατότητα προς Λευκωσία είναι περιορισμένη. Ο ΜΚ2, ανέφερε περαιτέρω ότι στοχεύει με το ταχύμετρο σχεδόν όλα τα αυτοκίνητα που περνούν καθώς το ταχύμετρο δίνει τη δυνατότητα να στοχεύει ένα όχημα ανά δευτερόλεπτο. Μέχρι να δει και να στοχεύσει κάποιο όχημα μεσολαβεί χρόνος περίπου 2 δευτερολέπτων. Συνεπώς, ως ανέφερε, αν υπάρχει πυκνή τροχαία κίνηση θα είναι αδύνατο να στοχεύσει όλα τα οχήματα. Ο ΜΚ2 συμφώνησε ότι ο δρόμος όπου έγινε το συμβάν διαθέτει δύο λωρίδες που κατευθύνονται από Λευκωσία προς Παλλουριώτισσα και άλλες δύο λωρίδες προς την αντίθετη κατεύθυνση, ήτοι από Παλλουριώτισσα προς Λευκωσία. Ο ίδιος βρισκόταν στην πλευρά του δρόμου στην οποία τα οχήματα κινούνταν με κατεύθυνση προς Παλλουριώτισσα, δηλαδή αριστερά ως η πορεία του επίδικου οχήματος. Ο ΜΚ2 κλήθηκε να εξηγήσει τι εννοεί με τη λέξη "σπινάροντας". Ανέφερε ότι όταν ένα όχημα αναπτύξει ταχύτητα ή όταν αλλάξει απότομα ταχύτητα (μέσω του κιβωτίου ταχυτήτων), προκαλείται ένας θόρυβος από τα ελαστικά, λόγω της τριβής με την άσφαλτο. Υποβλήθηκε στον ΜΚ ότι ένα αυτόματο αυτοκίνητο ηλικίας 15 ετών, δεν μπορεί εύκολα να σπινάρει. Ο ΜΚ2 διαφώνησε και προσπάθησε να δώσει την δική του εξήγηση. Ειδικότερα, με παραπομπή στο Τεκμήριο 4, ο ΜΚ2 ανέφερε ότι ένα όχημα 1998 κυβικών εκατοστών, βενζινοκίνητο και compressor, ακόμα και εάν είναι αυτόματο, μπορεί άνετα να σπινάρει και να αναπτύξει ταχύτητα. Στη συγκεκριμένη περίπτωση το όχημα του Κατηγορουμένου αύξησε ταχύτητα αλλά ο ΜΚ2 δεν ήταν σε θέση να καθορίσει ακριβώς πόσα ΧΑΩ. Σε σχέση με το προπορευόμενο όχημα που κατά τον ισχυρισμό του προσπέρασε ο Κατηγορούμενος, ο ΜΚ2 ανέφερε ότι όταν το όχημα του κατηγορουμένου θεάθηκε μετά τη στροφή, το προπορευόμενο όχημα βρισκόταν στην δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας περίπου στο σημείο που ήταν ο ΜΚ2, ήτοι περίπου 100 μέτρα μπροστά από το όχημα KKV467 που βρισκόταν επίσης στην δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας. Όταν το όχημα του κατηγορουμένου έφτασε το όχημα που προπορευόταν, έκανε ελιγμό και το προσπέρασε από αριστερά και ακολούθως εισήλθε ξανά στην δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας. Επεξήγησε ότι κατά την δική του αντίληψη ο όρος «ζικ ζακ» σημαίνει την εναλλαγή από την δεξιά λωρίδα στην αριστερή και μετά ξανά στη δεξιά. Περαιτέρω, ο ΜΚ2 ανέφερε ότι χρειάστηκε περίπου 2 δευτερόλεπτα από την ώρα που είδε το όχημα του Κατηγορουμένου μέχρι να φτάσει στο σημείο που στεκόταν ο ίδιος. Εξήγησε ότι εισήλθε μέσα στον δρόμο προκειμένου να μπει στην πορεία του και να κάνει το κατάλληλο σήμα. Ο Κατηγορούμενος άλλαξε λωρίδα μετά που πέρασε μπροστά από τον ΜΚ
2. Στο μεταξύ το προπορευόμενο όχημα είχε κινηθεί και αυτό σε κάποια απόσταση μετά τον ΜΚ2 κάνοντας έτσι εφικτό τον ελιγμό του Κατηγορουμένου. Δεν θυμάται ακριβώς σε ποιο σημείο προσπέρασε ο Κατηγορούμενος το προπορευόμενο όχημα. Σε κάθε περίπτωση ήταν η θέση του ότι το προσπέρασμα έγινε μετά από το σημείο που στεκόταν ο ίδιος και ακολούθως ο Κατηγορούμενος πέρασε με κόκκινο φως στους φωτεινούς σηματοδότες που βρίσκονταν περί τα 50 μέτρα από το σημείο ελέγχου. Υποβλήθηκε τέλος στον ΜΚ2 ότι ο κατηγορούμενος κρατούσε την αριστερή λωρίδα του δρόμου και κινούταν με ταχύτητα περί τα 60 ΧΑΩ. Ο ΜΚ2 ανέφερε ότι το όριο ταχύτητας είναι 50ΧΑΩ. Υποβλήθηκε περαιτέρω, στον ΜΚ2 ότι ο Κατηγορούμενος έκανε απλά μια απότομη κίνηση πηγαίνοντας από αριστερά προς δεξιά και πέρασε τα φώτα με πράσινο χρώμα. Ο μάρτυρας επανέλαβε ότι όταν εντοπίστηκε το όχημα, αυτό κινείτο στη δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας με ταχύτητα 90 ΧΑΩ αντί 50 ΧΑΩ. Επέμεινε επίσης ότι ο Κατηγορούμενος, πέρασε τα φώτα τροχαίας με κόκκινο φως. ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗΣ Καταθέτοντας ενόρκως, ο Κατηγορούμενος ανέφερε ότι την ημέρα του επίδικου συμβάντος βρισκόταν με κάποιους φίλους σε μουσική ταβέρνα. Σε κάποια στιγμή, έφυγε μόνος με σκοπό να πάει στο σπίτι του στην Αγλαντζιά. Σε κάποιο σημείο της Λεωφόρου Στασίνου βρισκόταν το μπλόκο της Αστυνομίας. Στο συγκεκριμένο δρόμο υπάρχουν δύο λωρίδες προς την μία κατεύθυνση και 2 λωρίδες προς την αντίθετη κατεύθυνση. Ο ίδιος κινείτο στην αριστερή λωρίδα του δρόμου με κατεύθυνση από Λευκωσία προς Παλλουριώτισσα. Περίπου 100 μέτρα πριν από το σημείο ελέγχου, υπήρχε μεγάλη στροφή προς τα αριστερά και ακολούθως ο δρόμος συνέχιζε ευθεία. Όταν ο Κατηγορούμενος μπήκε στην ευθεία μετά την στροφή, η ταχύτητα του ήταν κανονική και σε καμία περίπτωση 90ΧΑΩ. Ακριβώς μπροστά του και σε πολύ κοντινή απόσταση η οποία δεν ξεπερνούσε τα 5 μέτρα, βρισκόταν άλλο αυτοκίνητο χρώματος γκρίζου μάρκας mazda. Ξαφνικά, το εν λόγω αυτοκίνητο ενώ προχωρούσε, ελάττωσε πολύ απότομα ταχύτητα, είτε επειδή το σταμάτησε κάποιος αστυνομικός είτε επειδή είδε το μπλόκο της αστυνομίας. Τότε ο Κατηγορούμενος στιγμιαία και με κάπως απότομη κίνηση εισήλθε στην δεξιά λωρίδα του δρόμου, αύξησε ταχύτητα προσπερνώντας το εν λόγω όχημα και ακολούθως εισήλθε ξανά στην αριστερή λωρίδα του δρόμου συνεχίζοντας κανονικά την πορεία του. Τον αστυνομικό τον είδε μόνο όταν προσπέρασε το αυτοκίνητο, αλλά δεν αντιλήφθηκε να του κάνει σήμα να σταματήσει γι' αυτό συνέχισε κανονικά την πορεία του. Σε πολύ κοντινή απόσταση από εκεί που βρισκόταν το μπλόκο της Αστυνομίας και ειδικότερα σε απόσταση που δεν ξεπερνά τα 50 μέτρα, υπάρχει διασταύρωση που ελέγχεται από φώτα τροχαίας. Ο Κατηγορούμενος συνέχισε την πορεία του προχωρώντας ευθεία αφού το φως την δεδομένη στιγμή ήταν πράσινο. Μετά από κάποιες μέρες, η μητέρα του Κατηγορουμένου τον ρώτησε εάν είχε κάνει τροχαίες παραβάσεις, καθότι την είχαν πάρει τηλέφωνο από την αστυνομία και την ρωτούσαν αν οδηγούσε η ίδια το αυτοκίνητο λέγοντας της ότι το συγκεκριμένο αυτοκίνητο είχε εμπλακεί σε τροχαία αδικήματα στη Λευκωσία. Ο Κατηγορούμενος με έκπληξη της απάντησε ότι δεν ξέρει για τι πράγμα μιλά. Ακολούθως, πήρε ο ίδιος τηλέφωνο στον Αστυνομικό Σταθμό Πύλης Πάφου για να μάθει περισσότερες πληροφορίες και εξηγήσεις. Η αστυνομικός με την οποία μίλησε, του ανάφερε απλά την ημερομηνία και τον δρόμο όπου έγινε το συγκεκριμένο συμβάν και του ζήτησε να μεταβεί στον αστυνομικό σταθμό για να δώσει κατάθεση όπως και έπραξε. Ήταν η θέση του Κατηγορουμένου ότι ουδέποτε ο ΜΚ2 «κτύπησε» το όχημα του με το ταχύμετρο, γιατί ακριβώς μπροστά από το όχημα που οδηγούσε βρισκόταν άλλο όχημα και η ταχύτητα του οχήματος του ήταν κανονική και σε καμία περίπτωση 90ΧΑΩ. Το γεγονός ότι προσπέρασε κάπως απότομα και βεβιασμένα το προπορευόμενο όχημα το οποίο ελάττωσε ταχύτητα οδήγησε τον εν λόγω αστυνομικό να προβεί εκδικητικά στην καταγγελία αυτή εναντίον του. Αντεξεταζόμενος, ο Κατηγορούμενος ανέφερε ότι μέχρι να πάει στο τμήμα δεν γνώριζε για ποιο πράγμα ακριβώς τον ήθελαν. Γνώριζε μόνο ότι διερευνούνταν αδικήματα εναντίον του. Αρνήθηκε υποβολή ότι οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα KKV467 με ταχύτητα 90ΧΑΩ αντί 50ΧΑΩ. Αν και όπως ανέφερε εκείνη την ώρα έβλεπε το ταχύμετρο του, δεν ήταν σε θέση να αναφέρει με ποια ταχύτητα οδηγούσε. Μπορεί να κινείτο με ταχύτητα 50, ή 55 ΧΑΩ. Στην συνέχεια ανέφερε ότι δεν έτρεχε παραπάνω από το όριο στον συγκεκριμένο δρόμο που είναι 50ΧΑΩ. Ρωτήθηκε με ποιο τρόπο αύξησε τη ταχύτητα του για να προσπεράσει το προπορευόμενο του όχημα. Ανέφερε ότι και τα δυο οχήματα κινούνταν περίπου με την ίδια ταχύτητα. Όταν ελάττωσε ο μπροστινός, ο Κατηγορούμενος δεν χρησιμοποίησε φρένα αλλά κινήθηκε στην δεξιά λωρίδα κάπως απότομα και αφού προσπέρασε μπήκε ξανά μετά στην αριστερή λωρίδα. Το μπλόκο της Αστυνομίας το είδε περί τα 15 μέτρα πιο πριν και δεν αντέδρασε καθόλου. Απλά, συνέχισε την πορεία του πίσω από το προπορευόμενο αυτοκίνητο. Επόμενος μάρτυρας για την Υπεράσπιση ήταν ο Μιχαλάκης Κυριακίδης (ΜΥ). Αυτός ανέφερε ότι είναι απόφοιτος της Τεχνικής Σχολής Λευκωσίας και στο διάστημα μεταξύ 1987 μέχρι 1998 εργάστηκε στο συνεργείο της εταιρείας αυτοκινήτων Mercedes. Από το 2000 και έπειτα διατηρεί δικό του συνεργείο με εξειδίκευση σε αυτοκίνητα μάρκας Mercedes. Σε σχέση με το αυτοκίνητο που οδηγούσε ο Κατηγορούμενος, ήτοι το Mercedes CLK του 1998 και με αυτόματο κιβώτιο ταχυτήτων ανέφερε ότι γνωρίζει πολύ καλά την λειτουργία του καθότι το έχει οδηγήσει και ασχοληθεί με αυτό πολλές φορές υπό την ιδιότητα του ως τεχνικός. Εξήγησε ότι με την λέξη «σπινάρισμα» αντιλαμβάνεται ότι τα ελαστικά ενός οχήματος τρίβονται στην άσφαλτο εξαιτίας κάποιας μεγάλης δύναμης. Τέτοιο σπινάρισμα μπορεί να προκληθεί όταν για παράδειγμα ο δρόμος είναι βρεγμένος ή στρωμένος με χαλίκια ή όταν ένα όχημα είναι σταματημένο και σταματήσει απότομα. Κατά την άποψη του ΜΥ, το αυτοκίνητο που οδηγούσε ο Κατηγορούμενος δεν θα μπορούσε να σπινάρει καθώς κινείται σε στεγνή άσφαλτο με ταχύτητα 90ΧΑΩ. Και τούτο διότι κινείται ήδη με ψηλή ταχύτητα και είναι πρακτικά αδύνατο. Αντεξεταζόμενος, ο μάρτυρας ανέφερε ότι οι γνώσεις του εστιάζονται κυρίως σε τεχνικά ζητήματα. Παραδέχτηκε ότι το σπινάρισμα ενός αυτοκινήτου δεν σχετίζεται με το τεχνικό κομμάτι του αυτοκινήτου. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω τους μάρτυρες να δίνουν δια ζώσης τη μαρτυρία τους στο εδώλιο του μάρτυρα και να αξιολογήσω την συνολική εμφάνιση και συμπεριφορά τους. Αποτίμησα τη συνολική τους παρουσία στη βάση των εγγενών χαρακτηριστικών της μαρτυρίας τους όπως η πηγή της γνώσης τους, η μνήμη τους, η ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος, τυχόν προκατάληψη, ανιδιοτέλεια και η αληθοφάνεια (βλ. Phipson on Evidence, 14th edition, σελίδα 251). Περαιτέρω η αξιολόγηση της μαρτυρίας δεν περιορίστηκε σε απόλυτη αποτίμηση της αξιοπιστίας του κάθε μάρτυρα ξεχωριστά αλλά συσχετίστηκε, αντιπαραβλήθηκε και διερευνήθηκε μέσα από την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων (βλ. Στυλιανίδης ν. Χατζηπιέρας

(1992)1 Α.Α.Δ. 1056). Κατά την αξιολόγηση της αξιοπιστίας του κάθε μάρτυρα έλαβα επίσης υπόψη μου ότι με βάση τη νομολογία είναι ανάγκη μια μαρτυρία να τίθεται στη βάσανο της αξιολόγησης από απόψεως περιεχομένου και να μην γίνεται αποδεκτή ή να απορρίπτεται με μόνο την εξωτερική εντύπωση που προκαλεί ο μάρτυρας (βλ. Γεώργιος & Σπύρος Τσαππή Λτδ v. Πολυβίου

(2009)1 Α.Α.Δ. 339). Έχοντας όλα τα πιο πάνω κατά νου, σημειώνω ότι οι μάρτυρες κατηγορίας ήταν σαφείς στις θέσεις τους και απαντούσαν με αμεσότητα και ευθύτητα. Δεν διαπίστωσα οποιαδήποτε προσπάθεια παραποίησης των γεγονότων ή απόκρυψης της αλήθειας. Η μαρτυρία της ΜΚ1 μπορεί να χαρακτηριστεί και ως τυπική. Οι πτυχές της μαρτυρίας της δεν αμφισβητήθηκαν. Σε σχέση με την μαρτυρία του ΜΚ2 που είναι και η ουσιαστική μαρτυρία επί της οποίας η Κατηγορούσα αρχή στηρίζει την υπόθεση της, επισημαίνω ότι ο μάρτυρας ήταν ήρεμος και δεν φάνηκε να διακατέχεται από αμηχανία ή δισταγμό στις απαντήσεις του. Επιπρόσθετα, δεν περιέπεσε σε οποιεσδήποτε αντιφάσεις. Ήταν σταθερός στις θέσεις του και επέμεινε σε αυτές μέχρι τέλους. Έχω περαιτέρω, την άποψη ότι οι αναφορές του μάρτυρα σε σχέση τον χρόνο που χρειάστηκε το όχημα του Κατηγορουμένου να διανύσει την απόσταση από την στιγμή που μπήκε στο οπτικό πεδίο του ΜΚ2 μέχρι την στιγμή που πέρασε δίπλα από τον ΜΚ2 ή που προσπέρασε το προπορευόμενο όχημα, δεν είναι ζητήματα στα οποία το Δικαστήριο πρέπει να προσδώσει οποιαδήποτε ουσιαστική σημασία ή βαρύτητα σε σχέση με την αξιοπιστία του μάρτυρα. Επισημαίνεται ότι ο ΜΚ2 δεν κρατούσε χρονόμετρο για να χρονομετρήσει όσα συνέβησαν. Ήταν όμως σαφής και κατανοητός ως προς την ροή των γεγονότων και ειδικότερα για το γεγονός ότι όταν είδε το όχημα του Κατηγορουμένου το προπορευόμενο όχημα βρισκόταν ήδη κοντά στο σημείο που στεκόταν ο ΜΚ2. Ο Κατηγορούμενος άλλαξε λωρίδα μετά που πέρασε μπροστά από τον ΜΚ2. Στο μεταξύ το προπορευόμενο όχημα είχε κινηθεί και αυτό σε κάποια απόσταση μετά τον ΜΚ2 κάνοντας έτσι εφικτό τον ελιγμό του Κατηγορουμένου. Δεν έχω εντοπίσει κάτι το οποίο να αντίκειται στην κοινή λογική, ως ήταν η σχετική εισήγηση της υπεράσπισης. Γενικά λαμβάνοντας υπόψη το περιεχόμενο της μαρτυρίας του ΜΚ2, ως αυτό συνοψίστηκε πιο πάνω, δεν εντοπίζω οτιδήποτε το οποίο να μπορεί να οδηγήσει σε κλονισμό της αξιοπιστίας του. Πέραν των πιο πάνω, είναι δεδομένο ότι ο εν λόγω μάρτυρας δεν έχει αναγνωρίσει τον Κατηγορούμενο ως τον οδηγό του αυτοκινήτου τη συγκεκριμένη μέρα. Αν και σε κανένα στάδιο της υπόθεσης δεν αμφισβητήθηκε ότι ο ΜΚ2 δεν είδε ορθά τις πινακίδες εγγραφής του οχήματος KKV467 εντούτοις καθηκόντως θα προβώ σε εξέταση της ποιότητας της αναγνώρισης στην οποία προέβη ο ΜΚ2 στα πλαίσια που έχει θέσει η Νομολογία (βλ. R.V. Turnbull

(1976)3 All E.R. 549, Λαζάρου ν. Δημοκρατίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 633). Στην προκειμένη περίπτωση, αφού αναφέρω ότι λαμβάνω σχετική προειδοποίηση περί του κινδύνου, θεωρώ ότι η ποιότητα της αναγνώρισης είναι επαρκής για να υπάρξει ασφαλής κατάληξη ότι την συγκεκριμένη ημέρα και ώρα το αυτοκίνητο το οποίο κινούταν στην συγκεκριμένη λεωφόρο και το οποίο τέθηκε στο στόχαστρο του ταχυμέτρου από τον ΜΚ2 είναι το αυτοκίνητο με αρ. Εγγραφής KKV

1. Και τούτο διότι, ο ΜΚ2 είχε την ευκαιρία να δει τις πινακίδες εγγραφής χωρίς να υπάρχει μεταξύ τους οποιοδήποτε εμπόδιο στην ορατότητα. Όπως ανέφερε, ο δρόμος είναι φωταγωγημένος και η ορατότητα είναι καλή τόσο προς τη μια όσο και προς την άλλη κατεύθυνση. Μάλιστα δε ο ΜΚ2 είδε τις πινακίδες εγγραφής από κοντινή απόσταση αφού όταν έκανε σήμα στον οδηγό του αυτοκινήτου, βρισκόταν εντός των λωρίδων κυκλοφορίας και το εν λόγω όχημα πέρασε από μπροστά του. Επιπρόσθετα, ο Κατηγορούμενος επιβεβαίωσε την παρουσία του κατά τον επίδικο χρόνο και δρόμο. Έχοντας κατά νου τα πιο πάνω και συνυπολογίζοντας την συνολική παρουσία των μαρτύρων κατηγορίας καταλήγω στην αποδοχή της μαρτυρίας τους περιλαμβανομένης της αναγνώρισης του οχήματος με αρ. εγγραφής KKV467 στην οποία προέβη ο ΜΚ
2. Ο Κατηγορούμενος από την άλλη, δεν με έπεισε ότι είπε στο Δικαστήριο την αλήθεια, και μου έδωσε την εντύπωση ότι είπε όσα είπε σε μια προσπάθεια να αποφύγει τις συνέπειες των πράξεων του. Ο Κατηγορούμενος επιβεβαίωσε εν πολλοίς την θέση του ΜΚ2, ότι στις 27.12.2014 και ώρα 03:30 οδηγούσε το όχημα KKV467 στην Λεωφόρο Στασίνου στη Λευκωσία. Ο Κατηγορούμενος επιβεβαίωσε επίσης ότι κατά τον επίδικο τόπο και χρόνο υπήρχε αστυνομικός στον δρόμο τον οποίο και αντιλήφθηκε. Επρόκειτο για "μπλόκο" της αστυνομίας όπως το χαρακτήρισε. Προσπάθησε να πείσει ότι ίδιος κινείτο στην αριστερή λωρίδα του δρόμου και ότι η ταχύτητα του ήταν κανονική. Εντούτοις, δεν ήταν σε θέση να καθορίσει με ποια ταχύτητα κινείτο. Ακριβώς μπροστά του και σε πολύ κοντινή απόσταση η οποία δεν ξεπερνούσε τα 5 μέτρα, βρισκόταν το προπορευόμενο αυτοκίνητο το οποίο ελάττωσε πολύ απότομα ταχύτητα. Ο Κατηγορούμενος προέβη σε πιθανολογήσεις ότι δήθεν ο οδηγός του προπορευόμενου οχήματος ελάττωσε είτε επειδή το σταμάτησε κάποιος αστυνομικός ή επειδή είδε το «μπλόκο» της αστυνομίας. Σε κάθε περίπτωση, ο Κατηγορούμενος στιγμιαία και με κάπως απότομη κίνηση εισήλθε στην δεξιά λωρίδα του δρόμου, αύξησε ταχύτητα προσπερνώντας το εν λόγω όχημα και ακολούθως εισήλθε ξανά στην αριστερή λωρίδα του δρόμου συνεχίζοντας κανονικά την πορεία του. Η εκδοχή του Κατηγορουμένου στερείται παντελώς πειστικότητας. Διερωτάται κάποιος γιατί χρειάστηκε ο Κατηγορούμενος να αναπτύξει ταχύτητα για να προσπεράσει το όχημα που δήθεν σταμάτησε απότομα. Αν όντως έτσι είχε συμβεί, θα ανέμενε κανείς ακριβώς το αντίθετο, ήτοι να ελαττώσει ταχύτητα. Εν πάση περιπτώσει, δεν χρειαζόταν να αναπτύξει ταχύτητα για να προσπεράσει ένα όχημα το οποίο ελαττώνει ταχύτητα αφού με βάση την κοινή λογική θα το προσπερνούσε ούτως ή άλλως. Συν τοις άλλοις, δεν εντοπίζω κάποιο πειστικό λόγο για τον οποίο ο Κατηγορούμενο χρειαζόταν να προσπεράσει το προπορευόμενο όχημα εκτός αν προσπαθούσε να ξεφύγει από κάτι. Περαιτέρω, ο Κατηγορούμενος ανέφερε ότι είδε το «μπλόκο» της Αστυνομίας περί τα 15 μέτρα πιο πριν και δεν αντέδρασε καθόλου. Συνέχισε την πορεία του, πίσω από το προπορευόμενο αυτοκίνητο. Σε άλλο σημείο της μαρτυρίας του είπε ότι είδε τον αστυνομικό μόνο όταν προσπέρασε το προπορευόμενο αυτοκίνητο. Ήταν περαιτέρω η θέση του ότι το γεγονός ότι προσπέρασε κάπως απότομα και βεβιασμένα το προπορευόμενο όχημα οδήγησε τον αστυφύλακα να προβεί εκδικητικά στην καταγγελία εναντίον του. Καμία τεκμηρίωση σε σχέση με την εκδικητική φύση της καταγγελίας από τον ΜΚ2 τον οποίο ειρήσθω εν παρόδω, ο Κατηγορούμενος ουδέποτε γνώρισε. Γενικά, λαμβάνω υπόψη μου τη συνολική παρουσία του Κατηγορουμένου στο εδώλιο του μάρτυρα, και ειδικότερα τον τρόπο με τον οποίο απαντούσε στις ερωτήσεις που του υποβάλλονταν καθώς και το περιεχόμενο της μαρτυρίας του και καταλήγω ότι όσα αυτός ανέφερε είναι προϊόν δεύτερων σκέψεων. Σε σχέση με την μαρτυρία του ΜΥ, επισημαίνω ότι επιχειρήθηκε να παρουσιαστεί στο Δικαστήριο ως πραγματογνώμονας. Ένας πραγματογνώμονας μπορεί να εκφράσει γνώμη αναφορικά με ζητήματα που εμπίπτουν στη σφαίρα της ειδικότητας του (βλ.Georghios Constantinides (Akinita) Ltd ν. Mavrogenis

(1983)1C.L.R. 663, Χαραλάμπους ν. Σάββα

(1996)1A.A.Δ. 576). Ο πραγματογνώμονας πρέπει όμως να παρουσιάσει στο Δικαστήριο τα γεγονότα εκείνα που θα τον καθιστούν ως ειδικό να εκφράσει γνώμη για ένα συγκεκριμένο ζήτημα. Όπως λέχθηκε κατ' επανάληψη στη νομολογία το δικαστήριο αποφασίζει κατά πόσο ένας μάρτυρας είναι ικανός να δώσει μαρτυρία ως πραγματογνώμονας. Στην προκειμένη περίπτωση, δεν έχω πεισθεί για την ικανότητα του ΜΥ να εκφέρει γνώμη σε σχέση με το πότε ένα όχημα όμοιου τύπου με αυτό που οδηγούσε ο Κατηγορούμενος μπορεί να σπινάρει. Όπως ο ίδιος ανέφερε οι γνώσεις του εστιάζονται κυρίως σε τεχνικά ζητήματα ενώ το σπινάρισμα ενός αυτοκινήτου δεν σχετίζεται με το τεχνικό κομμάτι του αυτοκινήτου. Σε κάθε περίπτωση, έστω κι αν ο εν λόγω μάρτυρας κρινόταν ως πραγματογνώμονας, θεωρώ ότι δεν παρουσίασε στο Δικαστήριο τα στοιχεία εκείνα με τα οποία το δικαστήριο να μπορεί να ελέγξει την ορθότητα της γνώμης του και να σχηματίσει δική του άποψη. Έχοντας κατά νου την πιο πάνω αξιολόγηση της ενώπιον μου μαρτυρίας, καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα: Στις 27.12.2014 και περί ώρα 03:30 στη Λεωφόρο Στασίνου στη Λευκωσία ενώ ο ΜΚ2 διενεργούσε έλεγχο ταχύτητας, στόχευσε με το υπηρεσιακό του ταχύμετρο, το όχημα με αρ. Εγγραφής KKV467 που οδηγούσε ο Κατηγορούμενος και το οποίο κατευθυνόταν από Λευκωσία προς Παλλουριώτισσα. Η ένδειξη στο ταχύμετρο ήταν 90ΧΑΩ. Ο δρόμος στη Λεωφόρο Στασίνου είναι φωταγωγημένος και η ορατότητα είναι καλή τόσο προς τη μια όσο και προς την άλλη κατεύθυνση. Κάθε κατεύθυνση αποτελείται από δύο λωρίδες κυκλοφορίας. Το όχημα του Κατηγορουμένου κινείτο στην δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας ως η πορεία του. Αμέσως, ο ΜΚ2 εισήλθε εντός του δρόμου και έκανε σήμα στον Κατηγορούμενο με τον κόκκινο αναλαμπών φανό για να σταματήσει, πλην όμως ο τελευταίος ανέπτυξε ταχύτητα και προσπέρασε προπορευόμενο του όχημα από την αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας ως η πορεία του και αφού εισήλθε ξανά στην δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας, συνέχισε την πορεία του περνώντας με κόκκινο φως στα φώτα τροχαίας που βρίσκονται τοποθετημένα στη συμβολή των οδών Στασίνου με Προμαχώνος περί τα 50 μέτρα μακριά από το σημείο ελέγχου. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ 2η Κατηγορία Το Άρθρο 6 του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου του 1972, Ν.86/72(στο εξής «ο Νόμος»), προνοεί τα ακόλουθα: «

(3)Πας όστις οδηγεί μηχανοκίνητον όχημα επί τινος οδού με ταχύτητα μεγαλυτέραν του ανωτάτου ή μικροτέραν του κατωτάτου ορίου ταχύτητος όπερ έχει ορισθή υπό της αρμοδίας αρχής δυνάμει των διατάξεων του εδαφίου

(2)ή της επιφυλάξεως αυτού είναι ένοχος αδικήματος και υπόκειται, εν περιπτώσει καταδίκης, εις φυλάκισιν μη υπερβαίνουσαν το εν έτος ή εις χρηματικήν ποινήν μη υπερβαίνουσαν τας £1000 ή εις αμφοτέρας τας ποινάς της φυλακίσεως και της χρηματικής τοιαύτης.» Τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι (α) άτομο να οδηγεί μηχανοκίνητο όχημα, (β) σε οδό, (γ) με ταχύτητα μεγαλύτερη του ανωτάτου ή μικρότερη του κατωτάτου ορίου ταχύτητας, (δ) ως αυτό ορίσθη από την αρμόδια αρχή. Στην παρούσα υπόθεση, ο κατηγορούμενος δεν αμφισβήτησε το καθορισμένο όριο ταχύτητας στον επίδικο τόπο και χρόνο. Αντιθέτως, κατά την μαρτυρία του το επιβεβαίωσε. Περαιτέρω, ο Κατηγορούμενος επιβεβαίωσε ότι κατά τον επίδικο χρόνο οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αρ. εγγραφής KKV467 στη Λεωφόρο Στασίνου στη Λευκωσία. Επίσης, όπως αναφέρεται στο σύγγραμμα, Το Δίκαιο της Απόδειξης, Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές, Τ. Ηλιάδη & Ν. Σάντη, σελ. 595-596, η απόδειξη του αδικήματος του άρθρου 6 του Ν.86/72 με μαρτυρία γνώμης ενός μάρτυρα, π.χ. αστυνομικού στηριζόμενου στο ταχύμετρό του είναι αρκετή για να στοιχειοθετήσει κατηγορία. Στην προκειμένη περίπτωση, δεν υποβλήθηκε οποιαδήποτε θέση ότι το ταχύμετρο που χρησιμοποίησε ο ΜΚ2 δεν λειτουργούσε ορθά. Δεδομένης της αξιολόγησης της μαρτυρίας κρίνω ότι η Κατηγορούσα αρχή απέδειξε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι ο Κατηγορούμενος οδηγούσε μηχανοκίνητο όχημα σε οδό με ταχύτητα μεγαλύτερη του επιτρεπόμενου ορίου ήτοι με ταχύτητα 90ΧΑΩ αντί 50ΧΑΩ που είναι το καθορισμένο όριο ταχύτητας κατά τον επίδικο χρόνο. 3η Κατηγορία Ο Κανονισμός 58

(2)(δ) της Κ.Δ.Π. 66/84 ορίζει ότι: «58. -

(2)Κάθε πρόσωπο το οποίο οδηγεί ή έχει την ευθύνη ή τον έλεγχο μηχανοκινήτου οχήματος, έχει τα πιο κάτω καθήκοντα και υποχρεώσεις- . . . (δ) να συμμορφώνεται προς όλα τα σήματα τροχαίας, συμπεριλαμβανομένων πινακίδων, που τοποθετούνται ή χαράσσονται πάνω ή κοντά σε οποιοδήποτε δρόμο με ή κατ' εντολή της Αστυνομίας, ή αρχής τοπικής διοίκησης ή άλλης αρχής, στην οποία έχει ανατεθεί δυνάμει οποιασδήποτε νομοθετικής διάταξης ο έλεγχος ή η ρύθμιση της τροχαίας κυκλοφορίας». Σύμφωνα με τον Κανονισμό 2 - «σήμα τροχαίας» σημαίνει οποιονδήποτε αντικείμενον ή μέσον (μονίμως τοποθετημένον ή κινητόν) ή οποιονδήποτε σημείον, σήμανσιν, σύμβολον ή γραμμήν, προς μετάδοσιν εις την τροχαίαν κίνησιν εν γένει ή εις ωρισμένην κατηγορία ταύτης, προειδοποιήσεων, πληροφοριών, κανόνων, περιορισμών ή απαγορεύσεων οποιασδήποτε φύσεως, καθών και οιονδήποτε σημείον, σήμανσιν, σύμβολον ή γραμμήν επί ή πλησίον οιασδήποτε οδού ή κεχαραγμένον επί του καταστρώματος οιασδήποτε οδού προς μετάδοσιν τοιούτων προειδοποιήσεων, πληροφοριών, κανόνων, περιορισμών ή απαγορεύσεων.» Περαιτέρω, ο Κανονισμός 71 των Κανονισμών διαλαμβάνει τα εξής: «Ως σήματα τροχαίας καθορίζονται τα σήματα τα οποία εκτίθενται εις τον Οδικόν Κώδικα τον εκδιδόμενον από καιρού εις καιρόν υπό του Εφόρου και δημοσιευμένου κατά τοιούτον τρόπον ως ο Έφορος ήθελε ορίσει, τα σήματα τα οποία ορίζονται υπό δημοτικού συμβουλίου ή υφ' οιασδήποτε άλλης αρχής εμπεπιστευμένης τον έλεγχον και την ρύθμισιν της τροχαίας, και τα σήματα τα οποία ορίζονται δυνάμει οιουδήποτε νόμου ή κανονισμού ή οιασδήποτε διεθνούς Συμβάσεως εις την οποίαν προσεχώρησε και η Δημοκρατία.» Στην παρούσα υπόθεση, ο Κατηγορούμενος δεν αμφισβήτησε ούτε την ύπαρξη ούτε και την νομιμότητα της σήμανσης, ήτοι την ύπαρξη φωτεινών σηματοδοτών στην επίδικη διασταύρωση. Παρά το ότι δεν προσκομίστηκε μαρτυρία από την Κατηγορούσα Αρχή ότι οι φωτεινοί σηματοδότες τοποθετήθηκαν με ή κατ' εντολή της Αστυνομίας ή αρχής τοπικής διοίκησης ή άλλης αρχής, στην οποία έχει ανατεθεί δυνάμει οποιασδήποτε νομοθετικής διάταξης ο έλεγχος ή η ρύθμιση της τροχαίας κυκλοφορίας, θεωρώ ότι στην προκειμένη περίπτωση επενεργεί το τεκμήριο της κανονικότητας (omnia preasumuntur rite esse acta) έτσι ώστε το γεγονός ότι υπήρχαν στην εν λόγω διασταύρωση φώτα τροχαίας να δημιουργεί εκ πρώτης όψεως μαρτυρία ότι η εν λόγω σήμανση τοποθετήθηκε νομίμως. (βλ. Γιωργαλλίδης ν. Δήμου Λάρνακας

(2001)2 ΑΑΔ 780) και Γενικός Εισαγγγελέας ν. Ντίνου Φλωρίδη

(1999)2 Α.Α.Δ. 95) Η ένδειξη του κόκκινου φωτεινού σηματοδότη σημαίνει ότι τα οχήματα δεν επιτρέπεται να προχωρήσουν πέραν από την γραμμή στάσης. Όπως επεξηγείται στο σύγγραμμα Wilkinson´s Road Traffic Offences, Tenth edition, σελ. 257, η υποχρέωση οδηγού να μην περάσει τη γραμμή στάσης με κόκκινο φανό στην πορεία του αφορά οποιοδήποτε τμήμα του οχήματός του. Εν όψει της αποδοχής της μαρτυρίας του ΜΚ2, ότι ο Κατηγορούμενος εισήλθε στην διασταύρωση ενώ το φως για την πορεία του ήταν κόκκινο, δεν μπορεί να υπάρξει άλλη κατάληξη πέραν από την ενοχή του. 4η Κατηγορία Ο Κανονισμός 58

(3)(α) της Κ.Δ.Π. 66/84 προνοεί τα εξής: «

(3)(α) Προσπέρασμα οχήματος που κινείται προς την ίδια κατεύθυνση διενεργείται από την δεξιά πλευρά του, εκτός αν- (

1. i)ο οδηγός του προπορευόμενου οχήματος δίνει σήμα ότι προτίθεται να στρίψει στα δεξιά και κατευθύνει προοδευτικά το όχημα στο κέντρο του δρόμου, οπότε το προσπέρασμα διενεργείται από την αριστερή πλευρά του προπορευόμενου οχήματος εάν υπάρχει ο απαιτούμενος χώρος, ή (
2. ii)σε δρόμο με δύο ή περισσότερς λωρίδες κυκλοφορίας για μια κατεύθυνση, υπάρχει συμφόρηση και τα οχήματα στη δεξιότερη λωρίδα κινούνται πιο αργά από τα οχήματα στην αριστερότερη λωρίδα, οπότε το προσπέρασμα μπορεί να γίνει από την αριστερότερη λωρίδα.». Στην προκειμένη περίπτωση, ο Κατηγορούμενος κινείτο σε δρόμο με δύο λωρίδες κυκλοφορίας στην κατεύθυνση που ακολουθούσε. Δεν υπάρχει έστω και η παραμικρή ένδειξη ότι υπήρχε συμφόρηση στον δρόμο και τα οχήματα στη δεξιότερη λωρίδα κινούνταν πιο αργά από τα οχήματα στην αριστερή λωρίδα κάτι που θα δικαιολογούσε το γεγονός ότι ο Κατηγορούμενος προσπέρασε το προπορευόμενο του όχημα από αριστερά. Εν όψει τούτου, η ενέργεια του Κατηγορουμένου να προσπεράσει από αριστερά παρέμεινε αδικαιολόγητη. Εναπόκειτο στον ίδιο να επικαλεστεί και να αποδείξει ότι η ενέργεια του να προσπεράσει από αριστερά ήταν δικαιολογημένη. Εντούτοις, η υπεράσπιση που προώθησε ήταν εντελώς διαφορετική. Ένεκα της απόρριψης της εκδοχής του, καταλήγω ότι η Κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και την 4η Κατηγορία. 5η Κατηγορία Σύμφωνα με τον Κανονισμό 58

(2)(στ) που εισήχθη με την ΚΔΠ 189/2008, κάθε πρόσωπο που οδηγεί ή έχει την ευθύνη ή τον έλεγχο μηχανοκίνητου οχήματος έχει τα πιο κάτω καθήκοντα και υποχρεώσειςː (στ) στις περιπτώσεις όπου καλείται για το σκοπό αυτό από αστυνομικό με στολή [...], να ακινητοποιήσει το όχημα του μέχρις ότου ο αστυνομικός [...] επιτρέψει σε αυτόν να συνεχίσει την πορεία του [...]». Αντίστοιχη διάταξη ερμηνεύθηκε στην Keane v McSkimming 1983 S.C.C.R. 220 όπου αναφέρθηκαν τα ακόλουθα στην σελ. 223: "It is not of course for the Crown in a case such as this to establish that a driver did see a signal to halt. It is quite sufficient that the Crown leads evidence that a signal was given at a time and in circumstances which ought to make it obvious to an approaching driver. If such evidence is led then in the absence of explanation the case for the Crown is made out upon a prima facie basis and if the driver in question fails to react to the signal and that is established the court is entitled to proceed to conviction, and the Crown prosecution of a motorist in these circumstances is entitled to succeed." Επομένως, εφόσον το Δικαστήριο δεχθεί ότι με τη μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής καταδείχθηκε ότι έγινε σήμα σε χρόνο και κάτω από περιστάσεις που θα έπρεπε να το καταστήσουν εμφανές σε προσεγγίζοντα οδηγό, και αυτός δεν ανταποκριθεί, στην απουσία εξήγησης, δύναται να καταδικάσει τον οδηγό. Η Κατηγορούσα Αρχή δεν είναι υπόχρεη να αποδείξει ότι ο κατηγορούμενος είδε το σήμα. Στο σύγγραμμα Wilkinson's Road Traffic Offences, 25th ed, 2011, vol. 1, παρ. 6.24, σελ. 489 αναφέρεται ότι κατηγορούμενος μπορεί να αθωωθεί αν ο λόγος που δεν είδε το σήμα δεν αφορούσε δική του παράλειψη (βλ. και Harding v Price [1948] 1 All E.R. 220). Στην προκειμένη περίπτωση, στην βάση των ευρημάτων του Δικαστηρίου, κρίνω ότι ο ΜΚ2 έκανε σήμα σε χρόνο και κάτω από περιστάσεις που θα έπρεπε να το καταστήσουν εμφανές στον Κατηγορούμενο ο οποίος προσέγγιζε το σημείο ελέγχου. Το γεγονός ότι ο ΜΚ2 εισήλθε στον δρόμο κάνοντας σήμα με κόκκινο αναλαμπών φανό στον Κατηγορούμενο είναι επαρκής μαρτυρία προς απόδειξη της 5ης Κατηγορίας. Εξάλλου ο ίδιος ο Κατηγορούμενος ανέφερε ότι αντιλήφθηκε ότι στο σημείο υπήρχε "μπλόκο" της Αστυνομίας. Στην απουσία εξήγησης από τον Κατηγορούμενο για το ότι δεν είδε τον ΜΚ2 να του κάνει σήμα με τον κόκκινο φακό, δεν μπορεί να υπάρξει άλλη κατάληξη πέραν της ενοχής του. Εν όψει όλων των πιο πάνω, ο Κατηγορούμενος κρίνεται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ένοχος στις κατηγορίες 2,3,4 και 5. (Υπ.) Χρ. Ρασπόπουλος, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο