Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Σπύρος Στυλιανού, Αρ. Υπόθεσης: 9678/2017, 22/12/2017

(1)(κγ), 71 και 72 των περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών Κ.Δ.Π. 66/

1. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων επί του κατηγορητηρίου, ο Κατηγορούμενος σε δύο ξεχωριστές ώρες της ίδιας ημέρας, ήτοι στις 11.9.2016 ώρα 12:45 αλλά και 13:25 στάθμευσε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμούς εγγραφής HEX710 σε απόσταση 15 μέτρων από την στάση λεωφορείου στο άγαλμα Σολωμού στη Λευκωσία. Η ακροαματική διαδικασία της υπόθεσης ήταν σύντομη. Η κατηγορούσα αρχή κάλεσε ένα μάρτυρα κατηγορίας. Το Δικαστήριο αφού εξέτασε κατά πόσο έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου, τον κάλεσε σε απολογία. Αφού του επεξηγήθηκαν τα δικαιώματα του, ο κατηγορούμενος επέλεξε να καταθέσει ενόρκως. Δεν κάλεσε περαιτέρω μάρτυρες υπεράσπισης. Εκ μέρους της κατηγορούσας αρχής, κατάθεσε ο Αστυφύλακας 2384 Στέλιος Τσαγγαρίδης ο οποίος κατά τον επίδικο χρόνο υπηρετούσε στον Αστυνομικό Σταθμό Πύλης Πάφου. Για τους σκοπούς της παρούσας υπόθεσης, ετοίμασε και παρουσίασε στο Δικαστήριο Ανακριτικό Φάκελο 2Α (βλ. Τεκμήριο 1). Σε αυτόν αναφέρεται ότι στις 11.9.2016 και περί ώρα 12:45 στην Πλατεία Σολωμού, ο ΜΚ κατήγγειλε τον οδηγό του οχήματος με αριθμούς εγγραφής HEX710, ήτοι τον Κατηγορούμενο για το αδίκημα στάσης σε λωρίδα κυκλοφορίας σε μικρή απόσταση από στάση Λεωφορείου. Αφού του επιστήθηκε η προσοχή στο νόμο, ο Κατηγορούμενος απάντησε «ρε κουμπάρε άησμας να δουλέψουμε». Την ώρα του αδικήματος, υπήρχαν συνολικά τρία οχήματα ταξί σταθμευμένα παράνομα στο μέρος και όλοι οι οδηγοί καταγγέλθηκαν. Ο οδηγός ενός λεωφορείου αναγκάστηκε να μείνει σε άλλη λωρίδα κυκλοφορίας μπλοκάροντας την τροχαία κίνηση. Σε σχέση με το αδίκημα αυτό εκδόθηκε το εξώδικο με αριθμό ΕΤ00927 (βλ. Τεκμήριο 2). Ο Κατηγορούμενος καταγγέλθηκε από τον ΜΚ για 2η φορά στο ίδιο μέρος την ίδια ημέρα και ώρα 13:
2. Όταν ζητήθηκε από τον Κατηγορούμενο να παραμείνει στο μέρος για να καταγγελθεί, ο Κατηγορούμενος αρνήθηκε και αποχώρησε. Για το αδίκημα που διαπράχθηκε στις 13:25 εκδόθηκε το εξώδικο με αριθμό ΑΤ00931 (βλ. Τεκμήριο 3). Ο Κατηγορούμενος εντοπίστηκε αργότερα, όταν αυτός ήταν σταθμευμένος στο πεζοδρόμιο στην οδό Κωστάκη Παντελίδη. Εκεί, ο ΜΚ του επέδωσε το δεύτερο εξώδικο και ζήτησε από τον Κατηγορούμενο να τον ακολουθήσει στον Αστυνομικό Σταθμό Πύλης Πάφου όπου διαπιστώθηκε ότι εναντίον του εκκρεμούσαν εντάλματα προστίμων. Κατόπιν οδηγιών του αξιωματικού υπηρεσίας που συνομίλησε με τον Λοχ. 1346 της βάρδιας, ο Κατηγορούμενος πλήρωσε ένα ποσό και δεν έμεινε υπό κράτηση. Σε σχέση με τη στάση λεωφορείων στην πλατεία Σολωμού, ο ΜΚ ανέφερε ότι εκεί υπάρχει ειδική λωρίδα για να σταθμεύουν τα λεωφορεία. Πριν τη στάση λεωφορείου υπάρχει πινακίδα με την οποία καθορίζεται ότι πρόκειται για στάση λεωφορείου. Επίσης υπάρχει, στέγαστρο και διακεκομμένες γραμμές για την ειδική λωρίδα των λεωφορείων. Το όχημα του κατηγορούμενου ήταν σταθμευμένο και στις δύο περιπτώσεις, μέσα στη λωρίδα των λεωφορείων. Ένεκα της κατάληψης του χώρου από ταξί, ο οδηγός του λεωφορείου αναγκάστηκε να το σταθμεύσει μέσα στην μια από τις 3 λωρίδες κυκλοφορίας στις οποίες κινούνται αυτοκίνητα, με αποτέλεσμα να προκληθεί τροχαία κίνηση. Αντεξεταζόμενος, ο ΜΚ ανέφερε ότι είχε καταγγείλει τον κατηγορούμενο και στο παρελθόν για άδεια κυκλοφορίας αλλά και για άλλα αδικήματα τα οποία δεν θυμόταν. Ο ΜΚ ανέφερε ότι ο Κατηγορούμενος ποτέ δεν δέχεται τα αδικήματα για τα οποία καταγγέλλεται και αντιδρά με ισχυρισμούς ότι μόνο έτσι πρέπει να βγάλει το ψωμί του ή κάποτε με ψέματα ότι έτυχε και κατέβασε πελάτες εκείνη την ώρα. Υποδείχθηκε στον μάρτυρα ότι στο παρελθόν είχε εκδώσει ένα εξώδικο για το ότι το όχημα του Κατηγορουμένου ήταν σταματημένο στη στάση στην πλατεία Σολωμού, χωρίς όμως ο Κατηγορούμενος να είναι παρών. Ο ΜΚ δεν φάνηκε να θυμάται την περίπτωση αλλά ανέφερε ότι αν δεν ήταν παρών συγκεκριμένος οδηγός, τότε εξέδωσε το εξώδικο όχι ονομαστικά αλλά απευθυνόμενο στον υπεύθυνο οδηγό του αυτοκινήτου που ήταν εκεί σταθμευμένο. Ο ΜΚ αρνήθηκε ότι του έγινε οποιαδήποτε παρατήρηση από τους ανωτέρους του ή ότι έκτοτε ενεργεί εκδικητικά εναντίον του Κατηγορουμένου. Σε σχέση με την παρούσα υπόθεση, ο ΜΚ ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος ήταν και στις δύο περιπτώσεις παρών. Στον συγκεκριμένο χώρο υπάρχει συχνό κυκλοφοριακό πρόβλημα λόγω της παράνομης στάθμευσης των οδηγών ταξί στην στάση λεωφορείων και ένεκα τούτου γίνονται συχνά εκστρατείες από την Αστυνομία και το Τμήμα Οδικών Μεταφορών. Στον Κατηγορούμενο, έγινε αρχικά παρατήρηση στις 10:30 και δεν καταγγέλθηκε. Ακολούθως, ο ΜΚ επέστρεψε και κατάγγειλε τον Κατηγορούμενο και του παρέδωσε το εξώδικο επί τόπου. Όταν διέπραξε το ίδιο αδίκημα στις 13:25, ο Κατηγορούμενος έφυγε διότι ήταν ενοχλημένος που καταγγέλθηκε την πρώτη φορά. Ο ΜΚ τον εντόπισε αργότερα σταθμευμένο στο πεζοδρόμιο της συμβολής της Κωστάκη Παντελίδη με την Πλατεία Σολωμού και του έδωσε το εξώδικο και τον κάλεσε να προσέλθει στον Σταθμό. Ο Κατηγορούμενος είπε ότι θέλει να κάνει παράπονο για την καταγγελία και ο ΜΚ του είπε να τον ακολουθήσει στον σταθμό και να υποβάλει καταγγελία στον υπεύθυνο βάρδιας που την δεδομένη στιγμή ήταν Λοχίας. Μετά το πέρας της μαρτυρίας για την Κατηγορούσα Αρχή, κατέθεσε στο Δικαστήριο ο Κατηγορούμενος. Αυτός ανέφερε ότι γνωρίζει τον ΜΚ ο οποίος τον είχε παλαιότερα καταγγείλει για χρήση αυτοκινήτου χωρίς άδεια κυκλοφορίας. Ο Κατηγορούμενος ο οποίος δεν ήταν παρών κατά την εν λόγω καταγγελία, το έμαθε εντελώς τυχαία, από συνάδελφο οδηγό ταξί και μετέβη στον αστυνομικό σταθμό όπου διαπίστωσε ότι όντως είχε καταγγελθεί. Μετά από διάφορες ενέργειες στις οποίες προέβη ο Κατηγορούμενος μέσω του Αρχηγείου Αστυνομίας, αυτός απαλλάχθηκε από την εν λόγω κατηγορία. Ήταν η θέση του Κατηγορουμένου ότι έκτοτε ο ΜΚ ενεργούσε εκδικητικά εναντίον του. Σε σχέση με την 1η Κατηγορία που αντιμετωπίζει, ο Κατηγορούμενος ανέφερε ότι είχε παραλάβει ένα πελάτη μεγάλης ηλικίας από το οδόφραγμα του Λήδρα Πάλας για να τον μεταφέρει στην στάση λεωφορείων της πλατείας Σολωμού. Όντως το έπραξε αλλά δεν σταμάτησε στη στάση του λεωφορείου αλλά σε άλλο χώρο. Καθώς, κατέβαζε τη βαλίτσα του πελάτη, ήρθε στο σημείο ο ΜΚ και είπε ότι θα τον καταγγείλει για το ότι σταμάτησε σε στάση λεωφορείου. Ο Κατηγορούμενος απάντησε ότι είναι πολύ μακριά από την στάση λεωφορείου και ότι εν πάση περιπτώσει «κατέβαζε» πελάτη. Ο ΜΚ ζήτησε την άδεια οδήγησης και επειδή ο Κατηγορούμενος δεν την είχε ο ΜΚ του ζήτησε να πάνε στον αστυνομικό σταθμό για την καταγγελία, όπερ και έγινε. Ο Κατηγορούμενος ζήτησε να δει τον προϊστάμενο του ΜΚ και ο τελευταίος απάντησε ότι δεν εργάζεται λόγω του ότι ήταν Κυριακή. Ακολούθως, ο Κατηγορούμενος αποχώρησε. Μετά από περίπου 45 λεπτά, ο Κατηγορούμενος μετέφερε άλλο πελάτη από την Έγκωμη στην Πλατεία Σολωμού όπου βρίσκονταν ήδη άλλα 2 ταξί. Ο Κατηγορούμενος σταμάτησε αρκετά πίσω και «κατέβασε» τον πελάτη του πίσω από το πρώτο από τα δύο ταξί. Αφού ξεκίνησε να φύγει, είδε ότι ένα περιπολικό σταμάτησε μπροστά από το πρώτο ταξί. Ο Κατηγορούμενος αποχώρησε και δεν του είπε κανένας να μείνει ή ότι θα καταγγελθεί. Το απόγευμα της ίδιας ημέρας, ο Κατηγορούμενος βρισκόταν στην οδό Κωστάκη Παντελίδη σταθμευμένος. Τότε, ο ΜΚ σταμάτησε δίπλα από την πόρτα του και του «πέταξε» το εξώδικο για την δεύτερη καταγγελία. Μετά από στιχομυθία, ο ΜΚ είπε ότι αν θέλει να δει τον προϊστάμενο του να πάει στον σταθμό. Ο Κατηγορούμενος μετέβη στον αστυνομικό σταθμό Πύλης Πάφου και εκεί ζήτησε να δει τον προϊστάμενο. Αφού πέρασαν 5‑10 λεπτά χωρίς ο ΜΚ να του δίνει σημασία, ο Κατηγορούμενος ρώτησε κάποιον Λοχία κατά πόσον ο προϊστάμενος είναι στον Σταθμό. Ο Λοχίας απάντησε αρνητικά και έτσι ο Κατηγορούμενος ξεκίνησε να φύγει. Τότε, ο ΜΚ του είπε να μην φύγει αν δεν πληρώσει ένταλμα είσπραξης προστίμων που εκκρεμεί εις βάρος του και ότι αν δεν πληρώσει θα τεθεί υπό κράτηση. Ακολούθως, ο Κατηγορούμενος πλήρωσε και αποχώρησε. Αντεξεταζόμενος, ο Κατηγορούμενος επανέλαβε ότι όντως σταμάτησε με το όχημα του σε δύο περιπτώσεις, στην πλατεία Σολωμού αλλά πολύ μακριά από την στάση του λεωφορείου και για δευτερόλεπτα μέχρι να κατεβεί ένας πελάτης από το αυτοκίνητο. Υποστήριξε ότι στο σημείο όπου σταμάτησε δεν ήταν στάση λεωφορείου και προσπάθησε να εξηγήσει ότι εκεί υπάρχει μια μικρή λωρίδα κυκλοφορίας για οχήματα που έστριβαν αριστερά από την Κωστάκη Παντελίδη. Ο ίδιος έμεινε πιο μακριά από τη λωρίδα που σταματά το Λεωφορείο 157 και πιο κάτω στο τέρμα σταματούν τα υπεραστικά λεωφορεία της Λεμεσού και Λάρνακας. Αρνήθηκε ότι παρεμπόδισε την κυκλοφορία λεωφορείου που αναζητούσε χώρο να σταματήσει και ανέφερε ότι μόνο το λεωφορείο 157 σταματά εκεί και η λωρίδα αυτή είναι αρκετά μεγάλη και δεν παρεμπόδιζε κανένα. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ - ΕΥΡΗΜΑΤΑ Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω τους μάρτυρες να δίνουν δια ζώσης τη μαρτυρία τους στο εδώλιο του μάρτυρα και να αξιολογήσω την συνολική εμφάνιση και συμπεριφορά τους. Αποτίμησα τη συνολική τους παρουσία στη βάση των εγγενών χαρακτηριστικών της μαρτυρίας τους όπως η πηγή της γνώσης τους, η μνήμη τους, η ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος, τυχόν προκατάληψη, ανιδιοτέλεια και η αληθοφάνεια (βλ. Phipson on Evidence, 14th edition, σελίδα 251). Περαιτέρω η αξιολόγηση της μαρτυρίας δεν περιορίστηκε σε απόλυτη αποτίμηση της αξιοπιστίας του κάθε μάρτυρα ξεχωριστά αλλά συσχετίστηκε, αντιπαραβλήθηκε και διερευνήθηκε μέσα από την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων (βλ. Στυλιανίδης ν. Χατζηπιέρας

(1992)1 Α.Α.Δ. 1056). Κατά την αξιολόγηση της αξιοπιστίας του κάθε μάρτυρα έλαβα επίσης υπόψη μου ότι με βάση τη νομολογία είναι ανάγκη μια μαρτυρία να τίθεται στη βάσανο της αξιολόγησης από απόψεως περιεχομένου και να μην γίνεται αποδεκτή ή να απορρίπτεται με μόνο την εξωτερική εντύπωση που προκαλεί ο μάρτυρας (βλ. Γεώργιος & Σπύρος Τσαππή Λτδ v. Πολυβίου

(2009)1 Α.Α.Δ. 339). Έχοντας όλα τα πιο πάνω κατά νου, σημειώνω ότι ο ΜΚ ήταν σαφής στις θέσεις του και απαντούσε με αμεσότητα και ευθύτητα. Δεν διαπίστωσα οποιαδήποτε προσπάθεια παραποίησης των γεγονότων ή απόκρυψης της αλήθειας. Ήταν ήρεμος και δεν φάνηκε να διακατέχεται από αμηχανία ή δισταγμό στις απαντήσεις του. Επιπρόσθετα, δεν περιέπεσε σε οποιεσδήποτε αντιφάσεις. Ήταν σταθερός στις θέσεις του και επέμεινε σε αυτές μέχρι τέλους. Η αξιοπιστία του δεν πλήγηκε ούτε κατά την διάρκεια της αντεξέτασης του. Μεγάλο μέρος της αντεξέτασης αναλώθηκε σε ζητήματα άσχετα με τα επίδικα όπως για την συμπεριφορά του ΜΚ σε σχέση με άλλη περίπτωση κατά την οποία κατήγγειλε τον Κατηγορούμενο ή για το ότι ο ΜΚ κάλεσε τον Κατηγορούμενο να καταβάλει χρηματικά ποσά δυνάμει ενταλμάτων πληρωμής προστίμου. Δεν έχω εντοπίσει οτιδήποτε που να καταδεικνύει ότι ο ΜΚ ενεργούσε είτε εκδικητικά είτε μεροληπτικά εναντίον του Κατηγορουμένου. Εάν το καθήκον ενός αστυνομικού επιτάσσει την είσπραξη ανεκτέλεστων ενταλμάτων πληρωμής προστίμου, τότε καλώς ο ΜΚ κάλεσε τον κατηγορούμενο να πληρώσει. Δεν έχει αμφισβητηθεί ότι ο ΜΚ ενήργησε καθ' υπέρβαση ή κατάχρηση εξουσίας. Εξάλλου ο Κατηγορούμενος συμμορφώθηκε καταβάλλοντας το σχετικό χρηματικό ποσό. Από την άλλη, ο Κατηγορούμενος επιβεβαίωσε την θέση του ΜΚ, ότι δηλαδή ότι στις 11.9.2016 όντως σταμάτησε με το όχημα του σε δύο περιπτώσεις, σε χώρο στην πλατεία Σολωμού. Η προσπάθεια του ήταν να πείσει ότι σταμάτησε πολύ μακριά από την στάση του λεωφορείου και για δευτερόλεπτα μέχρι να κατεβεί πελάτης από το αυτοκίνητο. Δεν ήταν όμως πειστικός. Δεν έδωσε με σαφήνεια εικόνα ως προς το που ακριβώς σταμάτησε προκειμένου να αποβιβαστεί ο πελάτης του. Όπως προέκυψε από την μαρτυρία, στην Πλατεία Σολωμού υπάρχουν λωρίδες κυκλοφορίας οχημάτων και στάσεις λεωφορείων. Ο Κατηγορούμενος αναφέρθηκε στην στάση του λεωφορείου 157 και ειδικότερα ανέφερε ότι πρόκειται για μια μακρόστενη λωρίδα. Ο ίδιος σταμάτησε το όχημα του αρκετά πίσω, όπως ανέφερε. Δεν εξήγησε όμως με σαφήνεια τον χώρο όπου σταμάτησε και γιατί ο χώρος αυτός δεν αποτελεί στάση λεωφορείου ή λωρίδα κυκλοφορίας. Αν επρόκειτο για λωρίδα κυκλοφορίας οχημάτων, τότε η θέση του Κατηγορουμένου ότι δεν παρενοχλούσε την διέλευση οχημάτων δεν μπορεί να ευσταθεί. Αν από την άλλη, επρόκειτο για στάση λεωφορείου ή για λωρίδα που οδηγεί σε στάση λεωφορείου, τότε η θέση του Κατηγορουμένου ότι δεν παρενοχλούσε την διέλευση των λεωφορείων και πάλι δεν ευσταθεί. Μέσα από τον τρόπο που ο Κατηγορούμενος κατέθετε στο Δικαστήριο και λαμβάνοντας υπόψη το περιεχόμενο της μαρτυρίας του, κρίνω ότι ο Κατηγορούμενος δεν αποκάλυψε την πλήρη αλήθεια στο Δικαστήριο, αλλά ενήργησε κάτω από το κράτος συναισθηματισμού και ειδικότερα με αισθήματα πικρίας έναντι του ΜΚ ο οποίος, σύμφωνα με την αντίληψη του Κατηγορουμένου, ενεργούσε εκδικητικά εναντίον του. Έχοντας κατά νου την πιο πάνω αξιολόγηση μαρτυρίας, βρίσκω ότι στις 11.9.2016 και περί ώρα 12:45 στην Πλατεία Σολωμού ο Κατηγορούμενος σταμάτησε το όχημα με αριθμούς εγγραφής HEX710 το οποίο οδηγούσε εντός της στάσης Λεωφορείου που υπάρχει στην πιο πάνω οδό και η οποία καθορίζεται με ειδική λωρίδα και σχετική πινακίδα που δείχνει ότι πρόκειται για στάση λεωφορείου. Αφού καταγγέλθηκε, ο Κατηγορούμενος αποχώρησε και επανήλθε στις 13:25 και σταμάτησε εκ νέου με το ίδιο όχημα στην ίδια στάση λεωφορείου στην εν λόγω οδό. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Κατ' αρχήν, επισημαίνω ότι ο Κανονισμός 58

(1)(κγ) των περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών του 1984 (ΚΔΠ 66/84) ο οποίος περιλαμβάνεται στο Κατηγορητήριο έχει καταργηθεί. Εάν το αδίκημα είχε γίνει πριν το 2008 τότε η αναφορά στον εν λόγω κανονισμών θα ήταν ορθή. Όμως, με την τροποποίηση που επέφερε η Κ.Δ.Π 189/2008, άλλαξε άρδην ο Κανονισμός 58 και πλέον δεν περιλαμβάνεται σε αυτόν εδάφιο

(1)(κγ). Συνεπώς, η νομική βάση της Κατηγορίας εναντίον του Κατηγορουμένου πάσχει επί τω ότι το νομοθέτημα στο οποίο γίνεται αναφορά δεν ήταν σε ισχύ κατά τον επίδικο χρόνο. Είναι γνωστή η αρχή η οποία προκύπτει από το άρθρο 12 του Συντάγματος και η οποία αντικατοπτρίζεται με το λατινικό αξίωμα «nullum crimen nulla poena sine lege» δηλαδή κανένα έγκλημα και καμία ποινή χωρίς νόμο. Με άλλα λόγια κανένας δεν καταδικάζεται για οποιοδήποτε αδίκημα εκτός βάσει Νόμου υφιστάμενου κατά την πράξη ή παράλειψη (βλ. Ευαγγέλου ν. Αστυνομίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 371). Στην απόφαση Σάββας Σάββα ν Δήμου Πάφου

(2011)2 Α.Α.Δ. 496 λέχθηκε ότι όταν η νομοθετική διάταξη στην οποία στηρίζεται η κατηγορία είχε ήδη καταργηθεί καθ' ον χρόνο διαπράχθηκε το ισχυριζόμενο αδίκημα, τότε το κατηγορητήριο εμφανίζει ουσιώδες σφάλμα και όχι απλώς τυπικό ελάττωμα. Λέχθηκε ειδικότερα σε εκείνη την περίπτωση ότι «δεν επρόκειτο για απλό λάθος στην έκθεση του ποινικού αδικήματος ή των λεπτομερειών που απαιτούνταν. Επρόκειτο για λάθος στον ίδιο το νόμο, με βάση τον οποίο κατηγορήθηκε ο κατηγορούμενος-εφεσείων, ο οποίος είχε καταργηθεί και αντικατασταθεί από άλλο νόμο, πριν τον ουσιώδη χρόνο» Λέχθηκε περαιτέρω ότι «Το ελάττωμα του κατηγορητηρίου, στην προκείμενη περίπτωση, όμως δεν είναι τυπικό αλλά επηρεάζει το θεμέλιο της κατηγορίας». Στην προκειμένη περίπτωση, η αναφορά στο Κατηγορητήριο για Κανονισμό 58

(9)(δ) της Κ.Δ.Π. 189/2008 δεν διαφοροποιεί τα πράγματα, καθότι η Κ.Δ.Π. 189/2008 δεν έχει η ίδια Κανονισμό υπ' αριθμό 58 αλλά τροποποίησε τον Κανονισμό 58 της Κ.Δ.Π. 66/84. Σε κάθε περίπτωση, ο Κανονισμός 58 όπως τροποποιήθηκε δεν έχει εδάφιο 9(δ) αλλά εδάφιο

(9)(iv) στο οποίο θα αναφερθώ πιο κάτω. Ένεκα των όσων αναφέρθηκαν πιο πάνω, κρίνω ότι δεν έχουν αποδειχτεί τα καταλογιζόμενα εναντίον του Κατηγορουμένου αδικήματα αφού με βάση την μαρτυρία που προσκομίστηκε, αυτά αφορούν χρονικό σημείο κατά το οποίο ο Κανονισμός 58

(1)(κγ) δεν ήταν σε ισχύ. Αν και δεν υπήρξε σχετική εισήγηση, θα εξετάσω αυτεπάγγελτα κατά πόσον έχει αποδειχθεί αδίκημα το οποίο δεν περιλαμβάνεται στο αρχικό κατηγορητήριο. Σχετικό είναι το άρθρο 85

(4)του Κεφ. 155, το οποίο προνοεί ως ακολούθως: «Αν στο τέλος της δίκης το Δικαστήριο είναι της γνώμης ότι έχει αποδειχτεί με μαρτυρία ότι ο κατηγορούμενος διέπραξε ποινικό αδίκημα ή ποινικά αδικήματα που δεν περιλαμβάνονται στο κατηγορητήριο ή το κατηγορητήριο που καταχωρίστηκε σε Κακουργιοδικείο και για τα οποία δεν δύναται να καταδικαστεί χωρίς τροποποίηση του κατηγορητηρίου ή του κατηγορητηρίου που καταχωρίστηκε σε Κακουργιοδικείο και για τα οποία καταδικαζόμενος δεν θα υπόκειται σε ποινή μεγαλύτερη εκείνης στην οποία θα υπόκειτο αν καταδικαζόταν βάσει του κατηγορητηρίου ή του κατηγορητηρίου που καταχωρίστηκε σε Κακουργιοδικείο και ότι ο κατηγορούμενος δεν θα επηρεαζόταν με αυτό δυσμενώς στην υπεράσπιση του, το Δικαστήριο δύναται να διατάξει την προσθήκη στο κατηγορητήριο ή το κατηγορητήριο που καταχωρίστηκε στο Κακουργιοδικείο κατηγορίας ή κατηγοριών εναντίον του κατηγορούμενου για τέτοιο ποινικό αδίκημα ή ποινικά αδικήματα, και το Δικαστήριο αποφασίζει για αυτά ωσάν η κατηγορία αυτή ή οι κατηγορίες αποτελούσαν μέρος του αρχικού κατηγορητηρίου ή του κατηγορητηρίου που καταχωρίστηκε σε Κακουργιοδικείο.» Όπως προκύπτει από το πιο πάνω άρθρο και όπως διατυπώθηκε στη νομολογία (βλ. Leonidou v. The Police

(1987)2 C.L.R. 96, Κυριάκου ν. Αστυνομίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 458), για την εφαρμογή του άρθρου 85

(4)πρέπει να συντρέχουν οι εξής προϋποθέσεις: (α) Με την προσαχθείσα μαρτυρία πρέπει να αποδεικνύεται η διάπραξη από τον κατηγορούμενο ποινικού αδικήματος που δεν περιλαμβάνεται στο κατηγορητήριο. (β) Είναι αδύνατη η καταδίκη του κατηγορουμένου για το εν λόγω αδίκημα χωρίς την τροποποίηση του κατηγορητηρίου. (γ) Με την καταδίκη του για το εν λόγω αδίκημα ο κατηγορούμενος δεν υπόκειται σε ποινή μεγαλύτερη εκείνης που θα μπορούσε να του είχε επιβληθεί αν καταδικαζόταν βάσει του αρχικού κατηγορητηρίου. (δ) Η μεταβολή του κατηγορητηρίου δε θα επηρέαζε δυσμενώς τον κατηγορούμενο στην υπεράσπισή του. Σε περίπτωση που πληρούνται οι πιο πάνω προϋποθέσεις, το Δικαστήριο δύναται να διατάξει την προσθήκη κατηγορίας και, όπως προκύπτει σαφώς από το κείμενο του εν λόγω άρθρου, το «Δικαστήριο αποφασίζει ωσάν η κατηγορία αυτή ή οι κατηγορίες αποτελούσαν μέρος του αρχικού κατηγορητηρίου...». Στην προκειμένη περίπτωση ο Κατηγορούμενος, με βάση τα ευρήματα του Δικαστηρίου παραβίασε τον Κανονισμό 58

(4)(στ) των περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών του 1984 ως τροποποιήθηκαν που προνοεί τα εξής: «

(4)Πρόσωπο το οποίο οδηγεί ή έχει τον έλεγχο μηχανοκινήτου οχήματος σε οποιοδήποτε δρόμο οφείλει - (στ) να μη σταματά το όχημα μέσα σε λωρίδα κυκλοφορίας σε απόσταση μικρότερη των δέκα μέτρων από συμβολή δρόμων ή οδοδείκτη ή σε απόσταση μικρότερη των πενήντα μέτρων από φωτεινό σηματοδότη τροχαίας, δεκαπέντε μέτρων από καθορισμένη διάβαση πεζών ή στάση λεωφορείου, εκτός από την περίπτωση της αναγκαστικής στάσης του οχήματος ή της στάσης λόγω κυκλοφοριακών αναγκών και της περίπτωσης στάθμευσης σε συγκεκριμένη θέση στάθμευσης που έχει καθοριστεί ως τέτοια από την αρμόδια αρχή·» Στην προκειμένη περίπτωση, έχει αποδειχτεί ότι ο Κατηγορούμενος οδηγούσε μηχανοκίνητο όχημα σε δρόμο και σταμάτησε εντός λωρίδας που αποτελεί στάση λεωφορείου. Δεν έχει τεθεί οτιδήποτε που να καταδεικνύει ότι η περίπτωση αφορά αναγκαστική στάση οχήματος ή στάσης λόγω κυκλοφοριακών αναγκών. Αξίζει να επισημανθεί ότι στους κανονισμούς προνοείται διαφορετικό κανονισμό όταν η πράξη είναι η στάθμευση ή η εγκατάλειψη οχήματος και όχι η στάση οχήματος. Ειδικότερα, ο Κανονισμός 58

(9)(iv) αναφέρει ότι: «Πρόσωπο το οποίο οδηγεί ή έχει την ευθύνη ή τον έλεγχο μηχανοκίνητου οχήματος σε οποιοδήποτε δρόμο, οφείλει να μη σταθμεύει το όχημα ούτε εγκαταλείπει αυτό- (iv)σε απόσταση μικρότερη των δέκα μέτρων από συμβολή δρόμων ή πενήντα μέτρων από φωτεινό σηματοδότη τροχαίας ή δεκαπέντε μέτρων από καθορισμένη διάβαση πεζών ή στάση λεωφορείων, εκτός από συγκεκριμένη θέση στάθμευσης που έχει καθοριστεί ως έτσι από την αρμόδια αρχή.» Συνεπώς, ο νομοθέτης έχει ποινικοποιήσει τόσο την στάση όσο και την στάθμευση σε στάση λεωφορείου ή σε μικρή απόσταση από αυτή. Έτσι, η θέση του Κατηγορουμένου ότι σταμάτησε για να αποβιβαστεί ο πελάτης που μετέφερε, δεν μπορεί να αποτελέσει υπεράσπιση για αυτόν καθότι ακριβώς ο Κανονισμός 58

(4)(στ) ποινικοποιεί οποιαδήποτε στάση οχήματος. Όπως έχει αποφασιστεί στην υπόθεση Nedi Charalambous v. Municipality of Nicosia

(1965)2 C.L.R. 63, η πιθανότητα επηρεασμού της υπεράσπισης του κατηγορουμένου δεν μπορεί να αποκλειστεί όπου υπάρχει ουσιαστική διαφοροποίηση των λεπτομερειών της υφιστάμενης κατηγορίας συγκρινόμενη με τις λεπτομέρειες της κατηγορίας που προστίθεται από το Δικαστήριο. Στην παρούσα περίπτωση, θεωρώ ότι η Υπεράσπιση του κατηγορουμένου δεν επηρεάστηκε. Η αρχική κατηγορία αφορούσε ακριβώς το ίδιο πλέγμα γεγονότων που αφορά η κατηγορία του Κανονισμού 58

(4)(στ). Περαιτέρω, οι λεπτομέρειες του αδικήματος παραμένουν οι ίδιες ως οι υφιστάμενες. Τέλος, το ζήτημα ουδέποτε εγέρθηκε από την υπεράσπιση. Συνυπολογίζοντας όλα τα πιο πάνω κρίνω ότι στην προκειμένη περίπτωση συντρέχουν όλες οι προϋποθέσεις του Άρθρου 85

(4). Ως εκ τούτου διατάσσω την προσθήκη τρίτης και τέταρτης κατηγορίας ως ακολούθως: ΤΡΙΤΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ Στάση μηχανοκινήτου οχήματος σε απόσταση μικρότερη των 15 μέτρων από στάση λεωφορείου κατά παράβαση των Κανονισμών 2, 58

(4)(στ) 71 και 72 των περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών Κ.Δ.Π. 66/84. ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ «Ο κατηγορούμενος στις 11.9.2016 και ώρα 12:45 στην πλατεία Σολωμού στη Λευκωσία της Επαρχίας Λευκωσίας σταμάτησε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμούς εγγραφής HEX710 σε απόσταση μικρότερη των 15 μέτρων από την στάση λεωφορείου στην πιο πάνω οδό. ΤΕΤΑΡΤΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ Στάση μηχανοκινήτου οχήματος σε απόσταση μικρότερη των 15 μέτρων από στάση λεωφορείου κατά παράβαση των Κανονισμών 2, 58

(4)(στ) 71 και 72 των περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών Κ.Δ.Π. 66/84. ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ «Ο κατηγορούμενος στις 11.9.2016 και ώρα 13:25 στην πλατεία Σολωμού στη Λευκωσία της Επαρχίας Λευκωσίας σταμάτησε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμούς εγγραφής HEX710 σε απόσταση μικρότερη των 15 μέτρων από την στάση λεωφορείου στην πιο πάνω οδό. Εν όψει των πιο πάνω, ο Κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται από την 1η και 2η Κατηγορία. Ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος στην 3η και 4η Κατηγορία. (Υπ.) Χρ. Ρασπόπουλος, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο