Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Μάριος Καραολίδης, Αρ. Υπόθεσης: 14317/17, 30/1/2017

(1)(α)

(6)του Περί Προστασίας της Υγείας (Έλεγχος του Καπνίσματος) Νόμου Ν. 24(Ι)/

1. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της σχετικής κατηγορίας ο κατηγορούμενος κατηγορείται ότι την 21/5/2017 κάπνιζε καπνικό προϊόν σε χώρο απαγόρευσης του καπνίσματος, δηλαδή κάπνιζε τσιγάρο στο καφενείο που βρίσκεται στην οδό Αρχέρμου αρ.
2. Ο κατηγορούμενος δήλωσε μη παραδοχή στην κατηγορία και η υπόθεση οδηγήθηκε σε ακρόαση. Προς απόδειξη της κατηγορίας κλήθηκε ένας μάρτυρας και συγκεκριμένα ο Αστ. 2044 Σ. Σώζου. Ο κατηγορούμενος αφότου κλήθηκε σε απολογία επέλεξε να καταθέσει ενόρκως ενώ κάλεσε και ένα μάρτυρα υπεράσπισης και συγκεκριμένα τον Σάββα Πέππο (ΜΥ). Αξίζει να σημειωθεί ότι με δεδομένο το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος δεν εκπροσωπείτο από δικηγόρο, το Δικαστήριο επεξήγησε σε αυτόν τη διαδικασία στα διάφορα στάδια και ιδιαίτερα ότι κατά το στάδιο της αντεξέτασης ήταν σημαντικό να θέσει τις θέσεις του στους μάρτυρες κατηγορίας. Ο ΜΚ1 καταθέτοντας ενόρκως ανέφερε ότι ανάμεσα στα καθήκοντα του είναι να ελέγχει καφενεία και άλλα υποστατικά όπου μπορεί να υπάρχει παραβίαση του περί προστασίας της Υγείας Νόμου. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 1 τον ανακριτικό φάκελο και υιοθέτησε τα γεγονότα που αναφέρονται εκεί. Συγκεκριμένα ήταν η θέση του ότι στις 21/5/2017 και ώρα 23.50 κατήγγειλε τον κατηγορούμενο, θαμώνα σε υποστατικό το οποίο λειτουργεί ως καφενείο χωρίς επωνυμία και βρίσκεται στην οδό Αρχέρμου 12 στη Λευκωσία, επί τω ότι κάπνιζε εντός του καφενείου όπου απαγορεύεται το κάπνισμα σύμφωνα με το νόμο. Ως ανέφερε τον πληροφόρησε για το αδίκημα που διέπραξε, τον πληροφόρησε ότι θα καταγγελθεί, του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο και αυτός απάντησε «εντάξει». Ως προς τα χαρακτηριστικά του μέρους όπου εντόπισε τον κατηγορούμενο να καπνίζει, ανέφερε ότι πρόκειται για χώρο που είναι ειδικά διαμορφωμένος για να χρησιμοποιείται ως καφενείο και χώρος όπου μαζεύονται και παίζουν χαρτιά και στον οποίο οποιοσδήποτε μπορεί να εισέλθει και να παίξει χαρτιά. Όπως επίσης ανέφερε στις 3/1/2018 έκαναν επιχείρηση στο μέρος για κυβεία. Όπως περαιτέρω ανέφερε όταν το υποστατικό είναι ανοικτό, υπάρχει υπεύθυνο πρόσωπο που το διαχειρίζεται και επιτρέπει σε άτομα να παίζουν χαρτιά, τους προμηθεύει με καφέ, δηλαδή όπως ανέφερε τους κάνει καφέ και υπάρχει και ψυγιάκι με νερά και χυμούς και μικρό καζάκι για καφέ. Δεν ήταν σε θέση να αναφέρει αν τα πιο πάνω προμηθεύονται έναντι ανταλλάγματος. Επίσης ανέφερε ότι υπάρχει τηλεόραση για τη ψυχαγωγία των θαμώνων. Ως ανέφερε ο κατηγορούμενος έπαιζε χαρτιά όταν εντοπίστηκε να διαπράττει το υπό κρίση αδίκημα και όταν του αναφέρθηκε ότι θα καταγγελθεί στη συνέχεια του εκδόθηκε εξώδικο €85 σύμφωνα με το νόμο, το οποίο δεν πληρώθηκε. Κατά την αντεξέταση του, του τέθηκε η θέση ότι οι καφέδες και τα προϊόντα που δίδονται στο εν λόγω υποστατικό δεν χρεώνονται, όπου ο μάρτυρας ανέφερε ότι δεν γνωρίζει εάν χρεώνονται ή όχι αλλά επέμεινε ότι από τη στιγμή που υπάρχει γκαζάκι και κάνει καφέ θεωρείται καφενείο και πρόσθεσε ότι έχει και στρογγυλά τραπέζια για χαρτιά και τηλεόραση. Ανέφερε δε ότι δεν είναι οικία ούτε ιδιωτικός χώρος. Του υπεβλήθη ότι είναι λέσχη όπου διαφώνησε και ανέφερε ότι πρόκειται για καφενείο το οποίο δεν χρειάζεται άδεια για να διατηρείται, απλά ρυθμίζεται ο χώρος κατάλληλα και αποκαλείται καφενείο. Ο κατηγορούμενος καταθέτοντας ενόρκως παραδέχθηκε ότι κάπνιζε στο εν λόγω υποστατικό πλην όμως αμφισβήτησε έντονα ότι το συγκεκριμένο υποστατικό είναι καφενείο στηρίζοντας τη θέση του σε διάφορα επιχειρήματα. Ανέφερε ότι δεν πρόκειται για χώρο που έχει ελεύθερη ο οποιοσδήποτε πρόσβαση, εξου και στις 3/1/2018 χρησιμοποιήθηκε ένταλμα για να εισέλθει η Αστυνομία, πράγμα το οποίο δεν θα χρειαζόταν όπως υποστήριξε εάν ήταν ελεύθερη η πρόσβαση στο χώρο. Επίσης ανέφερε ότι ο αστυνομικός γνωρίζει ότι εκεί διεξάγεται τζόγος και πήγε για να καταγγείλει τον ιδιοκτήτη για το κάπνισμα ξέροντας πως δεν θα φέρει ένσταση να πληρώσει για να μην τα βάλει με την αστυνομία. Επίσης ανέφερε ότι ο ίδιος πήγε εκεί για να παραδώσει σουβλάκια μετά που έκλεισε τη δουλειά του και κάπνισε ένα τσιγάρο χωρίς όμως να θεωρεί ότι κάπνιζε σε καφενείο ή σε δημόσιο χώρο αφού πρόκειται για χώρο όπου μαζεύονται άνθρωποι για να παίξουν texas poker από τις 10μμ μέχρι τις 05.00πμ. Αντεξετασθείς υποστήριξε ότι την επίδικη ημερομηνία στο υποστατικό «έπαιζαν κουμάρι» και η Αστυνομία εισήλθε στο υποστατικό και «έκλεισε τα μάτια της» και τους έγραψε για κάπνισμα. Ερωτηθείς εάν ανέφερε στον ΜΚ1 ότι οι υπόλοιποι «παίζουν κουμάρι» και ο ίδιος ασχολείται με το αν ο ίδιος κάπνιζε ανέφερε ότι εφόσον ο αστυνομικός επέλεξε να τους γράψει για κάπνισμα δεν θα έλεγε του αστυνομικού να τους καταγγείλει για τζόγο. Επίσης δέχθηκε ότι καταγγέλθηκε και ο ιδιοκτήτης του υποστατικού για το ότι επέτρεψε το κάπνισμα και πλήρωσε το εξώδικο. Υποστήριξε επίσης ότι τα τζάμια του υποστατικού είναι μπογιατισμένα και δεν μπορεί κανένας να δει μέσα και δίδει την εντύπωση αποθήκης για κάποιον που θα το δει απ' έξω, ενώ ερωτηθείς για ποιο λόγο δεν ανέφερε αυτές τις θέσεις στον ΜΚ1 όταν κατέθετε ανέφερε ότι δεν είναι δικηγόρος. Σε υπόδειξη ούτε τη θέση του ότι «κουμαροπαίζαν με ριάλια» την ανέφερε στον ΜΚ1, ανέφερε ότι δεν χρειαζόταν διότι ο εν λόγω μάρτυρας έβλεπε και πρόσθεσε ότι θα φέρει μάρτυρα τον ιδιοκτήτη ή κάποιον που έπαιζε. Σε υποβολή ότι όλες οι θέσεις του αυτές είναι εκ των υστέρων σκέψεις του διαφώνησε αναφέροντας πως εάν ήταν έτσι θα πλήρωνε το εξώδικο. Επίσης ανέφερε ότι όταν παίζουν στο εν λόγω υποστατικό υπάρχει ένα στρογγυλό τραπέζι στο οποίο κανένας δεν μπορεί να πλησιάσει και ούτε υπάρχουν επιπλέον καθίσματα. Επίσης ανέφερε ότι κατά την εν λόγω ημερομηνία ο ίδιος δεν ήπιε καφέ αλλά απλά πήρε τα σουβλάκια και ήταν έτοιμος να φύγει. Επίσης ερωτηθείς αν είναι εγγεγραμμένη λέσχη απάντησε αρνητικά αλλά επέμεινε ότι δεν είναι καφενείο διότι ανοίγει δύο φορές τη βδομάδα και τις υπόλοιπες μέρες είναι κλειστό και ανοίγει στις 10μμ. Επίσης υποστήριξε ότι ο ΜΚ1 κατήγγειλε τον ιδιοκτήτη και άλλους για το κάπνισμα, διότι έπαιζαν τζόγο και προκειμένου να αποφύγουν να τους γράψουν για τζόγο, δέχθηκαν να καταγγελθούν για το κάπνισμα διότι αν τους κατήγγελλαν για τζόγο θα ήταν χειρότερες οι ποινές. Ερωτηθείς αν ο ΜΚ1 τους έδωσε επιλογές ως προς το για ποιο πράγμα θα καταγγελθούν απάντησε αρνητικά, αλλά ανέφερε ότι τους έδωσε την ευκαιρία να τα κρύψουν και να τους καταγγείλει για το κάπνισμα. Ερωτηθείς εάν είναι η θέση του ότι έκλεισε τα μάτια του ο ΜΚ1 και τους άφησε να εξαφανίσουν τεκμήρια ανέφερε ότι είναι 100% σίγουρος ότι αυτό έπραξε ο ΜΚ
3. Ο ΜΥ Σάββας Πέππος καταθέτοντας ενόρκως ανέφερε ότι το εν λόγω υποστατικό είναι του πατέρα του και δεν είναι καφενείο, αλλά τόπος όπου βρίσκονται και παίζουν τάβλι «και κάτι άλλα» ως ανέφερε. Υποστήριξε ότι δεν σερβίρουν οτιδήποτε και πως ό,τιδήποτε πίνουν τα παίρνουν από το fun club της Ομόνοιας που είναι δίπλα. Επίσης ανέφερε ότι τη συγκεκριμένη μέρα ο κατηγορούμενος είχε πάει να τους πάρει σουβλάκια και αμέσως μετά που πληρώθηκε ήρθε η Αστυνομία. Περαιτέρω αναφορά στη μαρτυρία του θα γίνει πιο κάτω στα πλαίσια αξιολόγησης για σκοπούς αποφυγής επανελείψεων. Αξιολόγηση μαρτυρίας Κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω με προσοχή τον μάρτυρα κατηγορίας αλλά και τον κατηγορούμενο και τον μάρτυρα υπεράσπισης να καταθέτουν ενώπιον μου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω τη μαρτυρία τους. Στην αξιολόγηση προβαίνω έχοντας υπόψη τα όσα λέχθηκαν στην υπόθεση Ομήρου v. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 506, σε σχέση με τον ορθό τρόπο προσέγγισης της μαρτυρίας και δη ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός μάρτυρα πρέπει να γίνεται με βάση το περιεχόμενο, την ποιότητα, την πειστικότητα και τη σύγκριση της με την υπόλοιπη μαρτυρία. Σημειώνω επίσης πως κατά την αξιολόγηση έλαβα υπόψιν σειρά από παράγοντες οι οποίοι δεν είναι δυνατόν να παρατεθούν εξαντλητικά. Τέτοιοι παράγοντες είναι, μεταξύ άλλων, η αμεσότητα και η συνοχή των απαντήσεων των μαρτύρων, η ύπαρξη αντιφάσεων ή υπερβολών σε αυτές, η ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος των μαρτύρων στην υπόθεση, οι ευκαιρίες που είχαν να γνωρίζουν τα γεγονότα, η ειλικρίνεια τους, η μνήμη τους και εν γένει η συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. (βλ. Ζερβού v. Χαραλάμπους,

(1996)1 Α.Α.Δ. 447, Καρεκλά v. Κλεάνθους,

(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 1119 και Αθανασίου και άλλος v. Κουνούνη

(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 614). Επίσης κατά νου είχα και την πολλάκις νομολογημένη αρχή πως ένας μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός μερικώς ή ολικώς, ενώ δεν θεωρείται επιλήψιμη η επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα, (Χ. Χρίστου ν. Ευγενίας Khoreva

(2002)1Α Α.Α.Δ 454, Γενικός Εισαγγελέας v. Μανώλη

(1995)1 Α.Α.Δ. 207, και Kadis v. Nicolaou and another

(1988)1 CLR 212[1]) νοουμένου βέβαια ότι αυτή η επιλογή εξηγείται (Χ. Τσιντίδης Λτδ ν. Α. Χαριδήμου, Πολ. Έφεση 224/07 ημερ. 18.10.2012). Σημειώνω επίσης ότι λαμβάνω υπόψιν και την αρχή ότι η μαρτυρία ενός μάρτυρα δεν εξετάζεται μικροσκοπικά, αλλά όπως έχει κατ' επανάληψιν νομολογηθεί, εξετάζεται συνολικά υπό το φως όλης της δοθείσας μαρτυρίας. Αντιφάσεις στη μαρτυρία, για να οδηγούν σε απόρριψη της, θα πρέπει να είναι ουσιώδεις, δηλαδή να είναι τέτοιας φύσης και περιεχομένου που να μολύνουν τη μαρτυρία στο βαθμό που να καθίσταται επικίνδυνη ή άδικη η αποδοχή της από το Δικαστήριο. Aντιφάσεις σε λεπτομέρειες δεν αποδυναμώνουν μια μαρτυρία η οποία, είναι γενικά πειστική. Τουναντίον τέτοιες αντιφάσεις καταδεικνύουν ανυπαρξία προσχεδιασμού ή συνεννόησης μεταξύ των μαρτύρων ως προς το τι θα κατέθεταν. Τέλος κατά την αξιολόγηση, σημειώνω ότι έλαβα υπόψιν και τις εισηγήσεις των δύο πλευρών στο στάδιο των τελικών αγορεύσεων. Ο ΜΚ1 πρέπει να πω ότι άφησε καλή εντύπωση. Θεωρώ ότι ήταν μάρτυρας ο οποίος δεν είχε οποιοδήποτε συμφέρον από την έκβαση της υπόθεσης και ήρθε στο Δικαστήριο με σκοπό να περιγράψει τα όσα προσωπικά γνώριζε για την παρούσα υπόθεση και τίποτε περισσότερο. Ενδεικτικό τούτου είναι το γεγονός ότι παρόλο που αναφέρθηκε και περιέγραψε το τι εντόπισε στο υποστατικό, ανέφερε ότι δεν γνώριζε εάν ο καφές προσφερόταν έναντι αμοιβής, αλλά επέμεινε ότι επρόκειτο για καφενείο με δεδομένο τον τρόπο που είχε διαρρυθμιστεί και εν γένει τα λοιπά του χαρακτηριστικά. Η μαρτυρία του στο μεγαλύτερο μέρος της στην ουσία δεν αμφισβητήθηκε, αφού ο κατηγορούμενος δεν αμφισβήτησε ότι πράγματι βρισκόταν στο υποστατικό και κάπνιζε, αλλά περιορίστηκε στο να αμφισβητήσει τη θέση του ότι το εν λόγω υποστατικό ήταν καφενείο. Αποδέχομαι τη μαρτυρία του ΜΚ1 πλην όμως σημειώνω πως το εάν πράγματι το εν λόγω υποστατικό ήταν καφενείο που αποτέλεσε και το κύριο σημείο αντιπαράθεσης και αμφισβήτησης μεταξύ των διαδίκων θα αποφασιστεί από το Δικαστήριο ως θέμα νομικό με βάση βέβαια τα χαρακτηριστικά του υποστατικού όπως αναφέρθηκαν από το ΜΚ1 και τα οποία αποδέχομαι και τα οποία συνίστανται στο ότι στο μέρος είχε πρόσβαση ο οποιοσδήποτε εξ ου και ο ίδιος ο ΜΚ1 κατάφερε να εισέλθει, υπήρχε γκαζάκι με το οποίο ετοιμαζόταν και προσφερόταν από υπεύθυνο άτομο καφές, ενώ επίσης προσφερόταν νερό και χυμοί που φυλάσσονταν σε σχετικό ψυγείο, ενώ υπήρχαν και στρογγυλά τραπέζια όπου παίζονταν χαρτιά και τηλεόραση για ψυχαγωγία. Όσον αφορά τον κατηγορούμενο πρέπει να πω ότι η μαρτυρία του δεν ήταν εν γένει πειστική, αφού αφενός σε κάποια σημεία δεν συνήδε λογικά, και αφετέρου σε πολλά άλλα δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή, αφού παρά το ότι στην αρχή της διαδικασίας επεξηγήθηκε στον ίδιο ότι ήταν σημαντικό να θέσει τις θέσεις του στον μάρτυρα κατηγορίας, εντούτοις πολλές από τις θέσεις που προώθησε, παρ' ότι ουσιαστικές ακούστηκαν για πρώτη φορά κατά τη δική του μαρτυρία χωρίς να έχουν τεθεί στον ΜΚ1 ενόσω αυτός κατέθετε. Και εξηγώ. Κατ αρχάς η θέση του ότι οι θαμώνες δέχθηκαν να καταγγελθούν για το κάπνισμα για να μην τους καταγγείλει ο ΜΚ1 για τον τζόγο, δεν συνάδει λογικά αφού όπως του υπέδειξε και η εκπρόσωπος της κατηγορούσας αρχής δεν θα μπορούσε κατά το χρόνο εκείνο να γνωρίζει ο ΜΚ1 ότι θα πλήρωναν το εξώδικο που θα τους εξέδιδε για το κάπνισμα έτσι ώστε να είναι ικανοποιημένος για το ότι δεν θα τους κατάγγελλε για το τζόγο, ενώ σε κάθε περίπτωση επισημαίνεται οτι δεν υπήρχε κάτι που να εμπόδιζε τον ΜΚ1 να τους καταγγείλει για πέραν τους ενός αδικήματος. Ανεξαρτήτως αυτού η θέση του ότι οι θαμώνες τη δεδομένη μέρα έπαιζαν χαρτιά με αντάλλαγμα χρημάτων δεν επιβεβαιώθηκε από το μάρτυρα υπεράσπισης που ο ίδιος κάλεσε. Πέραν τούτου και ενώ ο ΜΚ1 είχε αναφέρει ρητώς κατά τη μαρτυρία του ότι κατά την εν λόγω επίδικη ημερομηνία που μετέβη στο υποστατικό, έπαιζαν χαρτιά οι θαμώνες συμπεριλαμβανομένου και του κατηγορούμενου αλλά δεν υπήρχαν χρήματα μπροστά τους, παρά ταύτα δεν του τέθηκε η θέση που επανειλημμένα προώθησε ο κατηγορούμενος, ότι δηλαδή κατά την εν λόγω ημερομηνία διεξαγόταν στο υποστατικό τζόγος και ότι μάλιστα ο ίδιος ο ΜΚ1 έδωσε την ευκαιρία στους θαμώνες να κρύψουν τα τεκμήρια για να τους καταγγείλει μόνο για το κάπνισμα και ότι αυτοί δέχθηκαν, ως η θέση του, να καταγγελθούν για κάπνισμα για να μην αντιμετωπίσουν τις κατηγορίες του τζόγου. Επίσης δεν τέθηκε στον ΜΚ1 η θέση του κατηγορούμενου ότι το εν λόγω υποστατικό είναι ανοικτό μόνο 2 φορές τη βδομάδα και μόνο από τις 10μμ μέχρι τις 05.00πμ, και ότι δεν υπάρχουν άλλες καρέκλες πέραν από αυτές που βρίσκονται γύρω από το τραπέζι όπου διεξάγεται ο τζόγος, για να καθίσει άλλος κόσμος, ούτε ότι τα τζάμια απ' έξω είναι βαμμένα έτσι που απ΄έξω ιδωμένο το υποστατικό θυμίζει αποθήκη. Είναι πολύ καλά γνωστές οι αρχές που διέπουν το θέμα την παράλειψης αντεξέτασης μαρτύρων κατηγορίας πάνω σε συγκεκριμένες θέσεις και θέματα. Στο σύγγραμμα Criminal Procedure in Cyrpus,

(1975)των κ.κ. Λοΐζου και Πική, στην σελ.107 αναφέρονται τα εξής: «.Where the version, or a particular account of facts relating to an incident, of the accused differs from that of a prosecution witness then the witness must be confronted with the version of the accused and any failure to adhere to this course, will seriously weaken the evidence of the accused on the matter. It is improper for counsel for the defence to make suggestions regarding the testimony of a witness without such allegations having been first put to the witness in cross-examination.» Η πιο πάνω αρχή εμπεριέχεται και σε πολλές αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου (βλ. Adidas v. The Jonitexo Ltd

(1987)1 C.L.R 383, Γεωργία Μοσχάτου v. Λεοντίου Μοσχάτου Έφεση

(1999)1Β Α.Α.Δ 785) Υπό το φως των ανωτέρω όλες οι πιο πάνω θέσεις του κατηγορούμενου που δεν τέθηκαν στον ΜΚ1 δεν μπορούν να ληφθούν υπόψιν. Εξ άλλου οι θέσεις αυτές δεν υποστηρίχθηκαν ούτε από τον ΜΥ που ο ίδιος ο κατηγορούμενος κάλεσε. Εγείρονται δε και εύλογα ερωτηματικά ως προς το γιατί λόγου χάριν ενώ επεξηγήθηκε η διαδικασία στον κατηγορούμενο και ενώ άκουσε τον ΜΚ1 να αναφέρει ότι ο ίδιος ο κατηγορούμενος όταν είχε ιδωθεί να καπνίζει έπαιζε και χαρτιά και μάλιστα χωρίς λεφτά, δεν διαφώνησε έστω μαζί του, αλλά άφησε το γεγονός αυτό να περάσει, για να το εγείρει μετά ως μείζον κατά τη δική του μαρτυρία, ισχυριζόμενος ότι ο ίδιος δεν έπαιζε χαρτιά και ότι αυτοί που έπαιζαν χαρτιά έπαιζαν με χρήματα. Υπό το φως δε όλων όσων πιο πάνω ανέφερα δεν αποδέχομαι τη μαρτυρία του για την εξαγωγή ευρημάτων επί αμφισβητούμενων ζητημάτων. Παρά δε ταύτα πρέπει να λεθχεί ότι η θέση του ότι κάπνιζε τη στιγμή που καταγγέλθηκε γίνεται αποδεκτή, αφού δεν αμφισβητήθηκε καθ' οιονδήποτε τρόπο από την κατηγορούσα αρχή. Όσον αφορά τον ΜΥ σπεύδω να σημειώσω ότι δεν άφησε καθόλου καλή εντύπωση στο Δικαστήριο, ούτε και θεωρώ ότι μπορώ να βασιστώ στη μαρτυρία του για εξαγωγή ευρημάτων επί αμφισβητούμενων ζητημάτων. Κατ' αρχάς η μαρτυρία του δεν συνήδε με αυτήν του κατηγορούμενου αλλά ούτε και με αυτήν του ΜΚ1, αφού ενώ ο κατηγορούμενος δεν αμφισβήτησε τον ΜΚ1 όταν ανέφερε ότι στο υποστατικό υπήρχε ψυγείο με χυμούς και ότι σέρβιραν καφέ, αλλά περιορίστηκε στο να αμφισβητήσει ότι αυτά χρεώνονταν, υποστηρίζοντας ότι ο ιδιοκτήτης έβγαζε τα λεφτά του από το τζόγο, ο ΜΥ δεν δέχθηκε καθόλου στο υποστατικό έπαιζαν χαρτιά με λεφτά, ενώ ήταν η θέση του ότι δεν σερβίρονται καθόλου ποτά και πως ό,τι πίνουν το παραγγέλνουν από το fun club της Ομόνοιας που είναι δίπλα. Επίσης ο ΜΥ όπως φάνηκε σε πολλά σημεία της μαρτυρίας του δεν θυμόταν τα γεγονότα για να απαντήσει, αφού δεν θυμόταν καν τι ημερομηνία ήταν το περιστατικό, ούτε τι έκαναν εκείνη τη συγκεκριμένη μέρα ευρισκόμενοι στο επίδικο υποστατικό. Σε άλλα δε σημεία ενώ αρχικά ανέφερε ότι δεν θυμόταν για να απαντήσει, λίγο αργότερα για το ίδιο θέμα έδιδε θετική τοποθέτηση, πλήττοντας έτσι καίρια την αξιοπιστία του. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν όταν ερωτήθηκε πως αντέδρασε ο κατηγορούμενος όταν του εκδόθηκε το εξώδικο όπου ανέφερε ότι δεν θυμόταν και ότι μπορεί να μην ήταν καν παρών ο ίδιος τη δεδομένη στιγμή, ενώ σε άλλο σημείο ανέφερε με βεβαιότητα ότι ο κατηγορούμενος αντέδρασε στην έκδοση εξωδίκου. Άλλο τέτοιο σημείο ήταν η θέση που πρόβαλε ερωτηθείς τι έκαναν όπου ανέφερε ότι δεν έκαναν τίποτε και ότι έπαιζαν τάβλι ενώ αργότερα ανέφερε ότι μπορεί να έπαιζαν και κουγκάν (παιχνίδι με χαρτιά) θέση την οποία φάνηκε εν τέλει ότι δεν κατέθεσε στη βάση του τι με βεβαιότητα θυμόταν, αλλά στη βάση του τι υπολόγισε ότι θα ήταν λογικό να συνέβαινε με δεδομένη την ώρα της καταγγελίας. Επίσης παράδοξη φαντάζει η θέση του ότι η Αστυνομία έμπαινε στο υποστατικό χωρίς ένταλμα, χωρίς αυτό να τους προβληματίζει, παρά το γεγονός ότι παρομοίασε το τι συνέβαινε εκεί με οικία. Υπό το φως όλων των πιο πάνω αντιφάσεων και ασαφειών στη μαρτυρία του κρίνω ότι δεν μπορώ να την αποδεκτώ για την εξαγωγή ευρημάτων επί αμφισβητούμενων ζητημάτων. Ως προς τη θέση του μάρτυρα ότι το υποστατικό δεν ήταν καφενείο επαναλαμβάνω πως εάν ήταν ή όχι καφενείο θα κριθεί από το Δικαστήριο με βάση τα χαρακτηριστικά του υποστατικού όπως αυτά αποκρυσταλλώνονται με βάση την κριθείσα ως αξιόπιστη μαρτυρία καθώς σε συνάρτηση με τον ορισμό του εν λόγω όρου. Ευρήματα Της πιο πάνω αξιολόγησης δεδομένης καταλήγω στα εξής ευρήματα: Την 21/5/2017 και ώρα 23.50 ο ΜΚ1 μετέβη στο υποστατικό στην οδό Αρχέρμου αρ. 12 το οποίο δεν έχει όνομα και στο οποίο η πρόσβαση είναι ελεύθερη, υπάρχει γκαζάκι με το οποίο ετοιμαζόταν και προσφερόταν από υπεύθυνο άτομο καφές, επίσης προσφερόταν νερό και χυμοί που φυλάσσονταν σε σχετικό ψυγείο, και περαιτέρω υπήρχαν και στρογγυλά τραπέζια όπου παίζονταν χαρτιά χωρίς τη χρήση λεφτών καθώς και τηλεόραση για ψυχαγωγία. Εκεί βρήκε τον κατηγορούμενο να καπνίζει. Ο ΜΚ1 πληροφόρησε τον κατηγορούμενο για το αδίκημα που διέπραξε, και ότι θα καταγγελθεί, του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο και αυτός απάντησε «εντάξει». Εκδόθηκε επίσης εξώδικο €85, το οποίο δεν πληρώθηκε. Νομική Πτυχή Το αδίκημα που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος εδράζεται στο άρθρο 11

(1)(α) του Νόμου το οποίο προβλέπει ότι απαγορεύεται το κάπνισμα καπνικών προϊόντων, νέων προϊόντων καπνού, φυτικών προϊόντων για κάπνισμα και η χρήση ηλεκτρονικού τσιγάρου, ναργιλέ και μη καπνιζόμενου προσώπου καπνού από πρόσωπο, σε οποιοδήποτε χώρο απαγόρευσης του καπνίσματος εξαιρουμένων συγκεκριμένων περιπτώσεων που κατονομάζονται στις υποπαραγράφους του άρθρου 11

(1)(α). Σύμφωνα δε με το εδάφιο

(6)του άρθρου 11 πρόσωπο το οποίο παραβιάζει τις διατάξεις του άρθρου 11 είναι ένοχο αδικήματος και σε περίπτωση καταδίκης υπόκειται σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις €2000. Σύμφωνα λοιπόν με τα ανωτέρω τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος είναι:

(1)Το κάπνισμα καπνικού προϊόντος

(2)Σε χώρο απαγόρευσης του καπνίσματος Ως προς το πρώτο συστατικό στοιχείο τούτο δεν αμφισβητήθηκε ότι πληρούται, αφού ο κατηγορούμενος δεν αμφισβήτησε ότι κατά την εν λόγω ημερομηνία ευρισκόμενος στο επίδικο υποστατικό κάπνιζε. Ως προς το εάν το εν λόγω υποστατικό που κάπνιζε αποτελεί χώρο απαγόρευσης του καπνίσματος, σημειώνω ότι η κατηγορούσα αρχή προώθησε τη θέση ότι κάπνιζε σε καφενείο, χώρος ο οποίος περιλαμβάνεται στην ερμηνεία του όρου «Χώρος απαγόρευσης καπνίσματος» (βλ. ερμηνευτικό άρθρο 2 του νόμου). Ο κατηγορούμενος αμφισβήτησε ότι το επίδικο υποστατικό επρόκειτο για καφενείο. Ο όρος «καφενείο» δεν ερμηνεύεται στον επίδικο νόμο. Παρόμοιο όμως ζήτημα απασχόλησε το Δικαστήριο στην υπόθεση Κυπριακός Οργανισμός Τουρισμού v. Ivanka Dimitrova Smilkova Ποιν. Έφ. 157/15 ημερ. 5/4/2017, η οποία βέβαια αφορούσε την ερμηνεία του όρου «καφενείο» για τους σκοπούς άλλης νομοθεσίας και συγκεκριμένα του Περί Κέντρων Αναψυχής Νόμων 1985-2007. Η εν λόγω νομοθεσία επίσης δεν ερμηνεύει τον όρο καφενείο, καθιστώντας έτσι τα όσα αναφέρθηκαν στην ως άνω υπόθεση σε σχέση με την προσέγγιση που πρέπει να ακολουθείται για την ερμηνεία του εν λόγω όρου, άμεσα σχετικά και για την υπό κρίση περίπτωση. Λέχθηκαν συγκεκριμένα τα εξής: «Αποτελεί - και ορθώς - κοινό τόπο ότι ο Νόμος δεν ορίζει τι είναι «καφενείο» και για ερμηνεία του όρου τα Δικαστήρια προσφεύγουν στα λεξικά της ελληνικής γλώσσας (Café Cappuccino O1.V. Ltd κ.α. (ανωτέρω), στη βάση βεβαίως των χαρακτηριστικών λειτουργίας του υποστατικού. Συναφώς ο όρος, όπως ερμηνεύεται στα λεξικά στα οποία παραπέμπει η πρωτόδικη απόφαση και ο εφεσείων, ως «καφενείο» ορίζεται το κατάστημα κυρίως για άνδρες, στο οποίο σερβίρονται καφές, αναψυκτικά, γλυκά του κουταλιού, ποτά και όπου μπορούν να παίζουν χαρτιά, τάβλι και άλλα παιχνίδια για να περάσουν την ώρα τους.» Επομένως σύμφωνα με την ως άνω νομολογία το Δικαστήριο οφείλει να ανατρέξει στο λεξικό για την ερμηνεία του εν λόγω όρου και υιοθετείται στα πιο πάνω πλαίσια ο ορισμός που δίδεται από το Λεξικό της Κοινής Νεοελληνικής του Ιδρύματος Μανώλη Τριανταφυλλίδη (Εκδόσεις Ινστιτούτου Νεοελληνικών Σπουδών), Θεσσαλονίκη 1998 όπου «καφενείο» ερμηνεύεται ως «χώρος αναψυχής και συναντήσεως κυρίως για άνδρες, στο οποίο σερβίρονται καφές, αναψυκτικά, γλυκά του κουταλιού κ.λ.π. και όπου υπάρχει δυνατότητα για διάφορα επιτραπέζια παιχνίδια κυρίως χαρτιά και τάβλι». Στις ίδιες γραμμές κινείται και ο ορισμός στο Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας του καθηγητή Γ. Μπαμπινιώτη, όπου αναφέρεται ότι πρόκειται για «κατάστημα στο οποίο σερβίρουν κυρίως καφέ, αλλά και αναψυκτικά, ποτά και γλυκά και όπου συχνά μπορεί να παίξει χαρτιά, τάβλι και γενικά να περάσει την ώρα του. Στην προκειμένη περίπτωση με βάση την ενώπιον μου κριθείσα ως αποδεκτή μαρτυρία και τα ευρήματα του Δικαστηρίου τα χαρακτηριστικά του υποστατικού προσομοιάζουν με τα χαρακτηριστικά λειτουργίας καφενείου ως αυτά ανωτέρω αναφέρθηκαν, αφού το επίδικο ήταν υποστατικό όπου προσφερόταν καφές, νερό χυμοί, οποιοδήποτε πρόσωπο μπορούσε να εισέλθει εξου και ο ΜΚ1 εισήλθε σε αυτό, υπήρχε τηλεόραση για σκοπούς ψυχαγωγίας καθώς και τραπέζια με τσόχα όπου παίζονταν χαρτιά. Ως προς τα λοιπά χαρακτηριστικά που εισηγήθηκε ο κατηγορούμενος (π.χ μέρες και ώρες λειτουργίας, καλυμμένα τζάμια) αυτά για τους λόγους που αναφέρθηκαν πιο πάνω στα πλαίσια της αξιολόγησης της μαρτυρίας του δεν μπορούν να ληφθούν υπόψιν για τους λόγους που προαναφέρθηκαν. Ως προς τη θέση του κατηγορούμενου ότι δεν χρεωνόταν ο καφές ή και ότι το κέρδος του υποστατικού δεν ήταν από τα ποτά που προσφέρονταν, αλλά το τζόγο που διεξαγόταν εκεί, θέση η οποία τέθηκε στον ΜΚ1 ο οποίος όμως δεν γνώριζε για να τοποθετηθεί, σημειώνω ότι ακόμη και έτσι να ήταν δεν θεωρώ ότι με βάση και ορισμό του καφενείου που δίνεται ανωτέρω και ο οποίος αναφέρεται στο σερβίρισμα καφέ, αναψυκτικών κλπ και παίξιμο ταβλιού ή χαρτιών κλπ, δύναται να διαφοροποιήσει τα πράγματα και να οδηγήσει στη μη κατάταξη του εν λόγω υποστατικού στην κατηγορία του καφενείου. Ως προς τη θέση ότι δεν ήταν καφενείο διότι στις 3/1/2018 ο ΜΚ1 ανέφερε ότι εισήλθε κατόπιν εντάλματος, και ότι εάν ήταν ελεύθερη η πρόσβαση στον οποιοδήποτε κάτι τέτοιο δεν θα ήταν απαραίτητο σημειώνω τα εξής. Κατ' αρχάς σύμφωνα με το Κεφ. 151 (άρθρο 8) είναι νόμιμο για την αστυνομία να εισέρχεται σε υποστατικά (μεταξύ τούτων και σε καφενεία) όπου υπάρχει εύλογη αιτία να πιστεύεται ότι διεξάγεται κυβεία, χωρίς ένταλμα. Βέβαια τούτο ισχύει υπό προϋποθέσεις, ήτοι μεταξύ άλλων το μέλος της Αστυνομίας να έχει βαθμό λοχία και άνω. Eπομένως το γεγονός ότι ζητήθηκε ένταλμα τη δεδομένη ημερομηνία σίγουρα δεν καταδεικνύει από μόνο του ότι το υποστατικό είναι ή δεν είναι καφενείο αφού καθόλου δεν αποκλείεται τη δεδομένη ημερομηνία να μην συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις για να έχει δικαίωμα η Αστυνομία να εισέλθει στο υποστατικό χωρίς ένταλμα. Εν πάση περιπτώσει το πώς επιλέγει η Αστυνομία να εκτελέσει τα καθήκοντα της δεν μπορεί αφ' αυτού να επιδράσει στην κρίση του Δικαστηρίου ως προς το εάν το εν λόγω υποστατικό είναι ή όχι καφενείο, ζήτημα το οποίο θα κρίνεται ως έχω ήδη εξηγήσει με βάση τα πραγματικά χαρακτηριστικά του υποστατικού όπως αυτά έχουν αναδυθεί από την μαρτυρία που κρίθηκε αποδεκτή και την ερμηνεία που αποδίδεται στον εν λόγω όρο. Επομένως και υπό το φως των ανωτέρω, καταλήγω ότι το υποστατικό που εντοπίστηκε ο κατηγορούμενος να καπνίζει εμπίπτει εντός του όρου καφενείο ως τούτο ανωτέρω ερμηνεύεται. Ως προς τη θέση του κατηγορούμενου ότι το υποστατικό αυτό δεν ήταν καφενείο, αλλά λέσχη σημειώνω ίσως εκ του περισσού και παρόλο που δεν δέχομαι τη θέση αυτή αφού σύμφωνα με τα πιο πάνω έχω ήδη αποδεχθεί ότι επρόκειτο για καφενείο, ότι σύμφωνα με το ως άνω ερμηνευτικό άρθρο 2 του Νόμου και η λέσχη είναι χώρος όπου το κάπνισμα απαγορεύεται και μάλιστα με την επισήμανση ότι τούτο ισχύει ανεξαρτήτως του εάν η είσοδος στη λέσχη επιτρέπεται μόνο σε μέλη. Ως προς τη θέση που ο κατηγορούμενος έθεσε στο μάρτυρα κατηγορίας ότι δηλαδή δεν υπήρχε πινακίδα για την απαγόρευση του καπνίσματος, τουναντίον υπήρχαν τασάκια, σημειώνω ότι αυτό δεν μπορεί να αποτελέσει υπεράσπιση που να απαλλάξει τον κατηγορούμενο από την ποινική του ευθύνη μπορεί όμως να ληφθεί υπόψιν σε κάποιο βαθμό ως μετριαστικός παράγοντας στο κατάλληλο στάδιο που είναι το στάδιο επιμέτρησης της ποινής που θα επιβληθεί. Υπό το φως των πιο πάνω κρίνω ότι όλα τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος έχουν αποδειχθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και συνεπώς κρίνω τον κατηγορούμενο ένοχο στην κατηγορία που αντιμετωπίζει. .................. Ν. ΜΑΘΗΚΟΛΩΝΗ, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] Στη σελίδα 216 αναφέρονται τα εξής:"A witness may either be believed or disbelieved wholly or in part according to the view taken of his credibility". cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο